kesinlikle çok güzel bir yazı...

Yazan: Yılmaz Özdil. 9 Eylül 2007 Pazar herkes okumalı bence.. alpi_09 En istikrarlı üye 9 Eylül 2007

izmir artık eski izmir değil çok değişti... iynx. Forever

çok güzel yazı.. insan olanın tüyleri dikenlenir

Mimarsinan belediye başkanının anlattığı bir fıkraya gönderme yapmış. Hani Başkanda AKP'li ya o yüzden Akp'ye oy verenler bu belediye başkanını destekliyor diye kendi kafasından bişy çıkarmış... Ee bi yerde muhalefet yapmak lazım bu kadar güzel bi kitap özetini laf sokmaya çalışmadan muhalefet yapmadan bitirebilirmi? Tabiki Hayır.

olsun.. gel bide bursa da yaşamayı dene...

çılgın türkler? bu kısmı okuduğumu sanmıyorum.. bi daha

Güzel yazı tşk. Peker...

abdurrahman dilipak efendi de birşeyler söylemişti Atamız hakkında.. kelimesi kelimesine hatırlıyorum ama söylemeye dilim varmıyor! şimdi özgürlük savunucusudur kendileri.. bir yanda 9 eylül.. bir yanda uluslararası besleme karikatür tipli adamlar.. neyse.. konu ve hassasiyet icin herkese tesekkür ederim.. biz o izmiri biliriz demişler lütfetmişler -

PUNTA'da bayram vardı... Yunan ordusu, Pasaport'tan karaya çıkmış, İzmir Metropoliti Hrisostomos, "evlatlarım, ne kadar Türk kanı içerseniz, o kadar sevaba girersiniz" diyerek, yere kapanmış, ilk ayak basan Yunan albayının çizmelerini öpüyordu. İnce, uzun boylu, siyah takım elbiseli bir delikanlı fırladı ortaya, aniden... Elinde revolver! Bastı tetiğe, trak trak trak... Efsun Alayı'nın etekli sancaktarı, karpuz gibi düştü atının sırtından, karpuz gibi... Bir panik, bir telaş... Anladılar ki, tek kişi! Sarıverdiler etrafını, ilk süngüyü iman tahtasına sapladılar, sonra neresine denk gelirse, orasına... Şehit olmuştu, Hasan Tahsin. Henüz 30'unda. İstanbul Hükümeti, "bu tür şayialara ehemmiyet vermeyin" diyordu, hálá... "Teori ile pratiğin kesiştiği insan" ise kararını vermişti... "Vakit tamam" dedi, "Anadolu'ya geçiyoruz..." Böyle başladı macera. Ateşten gömleği giymişti ulus... Aktı gitti, aylar yıllar, kanlar canlar... Takvimler 30 Ağustos 1922'yi gösterdiğinde, yer gök yarılırken, şöyle yazıyordu hatıra defterine Yüzbaşı Kanellopulos, "Türk topçusu susmuyor, titreyerek güneşin batmasını bekliyoruz." Batmasını beklediği güneş, doğuyordu aslında... Çıktı bir kayanın üzerine Mustafa Kemal, vınlayan kurşunlara aldırmadan, haykırdı karanlığa, "Eyy Hacıanesti nerdesin! Gel de kurtar ordularını!" Kudurmuştu Ali Kemal... Kin kusuyordu gazete köşesinden, "bu millici mahluklar kadar, başları ezilmek ister yılanlar hayal edilemez... Düşmanlar, onlardan bin kere iyidir!" O "mahluk"lardan biriydi, İzmirli süvari teğmen Yıldırım. 18'inde... Yaralı ve 40 derece ateşli olmasına rağmen, hastaneden kaçıp cepheye koşmuş, bugün kendi adını taşıyan Küçükköy İstasyonu'nu almaya çalışırken, düşmüş, bahçesine gömülmüştü... Yıldırım son nefesini verirken, 30 kadar Yunan askeri girdi, savunmasız Kuzuluk Köyü'ne... Gözleri bir kıza takıldı. 15'inde... "Taze incir gibi" dediler, sırıtarak... Korktu Fatma, kaçtı, evine kapandı, kapıyı kilitledi. Omuzladılar. Açılmadı. "Yakalım" dediler... "Evi yakalım, kız nasıl olsa çıkar..." Verdiler ateşe. Alev alev. Çıkmadı kardeşim... Çıkmadı. Teğmen Şevket, Uşak'tan geçiyordu o sırada... Sakarya'da şehit olan Yüzbaşı Basri'nin anneciği yakaladı kolundan... "Basrim nerde?" diye sordu. İçi çekildi Şevket'in... "Arkadan geliyor" dedi. Söylemedi gerçeği... Söyleyemedi. Ve ömrünün sonuna kadar unutamadı bunu, "kendimi asla affetmedim" diye yazdı anılarında... İstanbul'daki işgal kuvvetleri komutanı General Charpy, öfkeden deliye dönmüştü... Yırttı elindeki haritayı, fırlattı. "Bu hızla yarın İzmir'e girerler" dedi. İnanamıyordu. 250 bin kişilik devasa ordu, hayalet gibi çıkıp, bir ordan bir burdan dalan, kılıçlarıyla hızar gibi biçen Fahrettin Altay komutasındaki Türk süvarisi tarafından lokma lokma bölünmüştü... Dile kolay, 14 günde, 400 kilometre! Kaçıyordu Yunan... Ecel peşlerinde. Ve, 9 Eylül. Hava mis... Çiçekler açıyordu İzmir'in dağlarında. Bornova'dan boşaldılar, aşağı doğru, dört nala... Bugünkü Kahramanlar'a geldiler, ödenecek bedel vardı daha... İkinci Tümen Dördüncü Alay'dan Konyalı Mehmet, Akşehirli Hakkı, Avanoslu Ahmet... Düştüler oracıkta. İlk giren süvari olma "şerefi" de Yüzbaşı Şeref'e nasip oldu. İzmirli soyadını aldı sonra... Yunanlılar, çil yavrusu gibi Karaburun'a, Çeşme'ye kaçışırken, minarelerden ezan sesleri yükseliyordu, hiç olmadığı kadar coşkuyla... Şeref gitti, Hasan Tahsin'in düştüğü yere, Hükümet Konağı'nın alnı kabağına dikti al sancağı! Yüzbaşı Zeki, kışlayı yıllar sonra yeniden Türk Kışlası yaparken; Asteğmen Besim, Kadifekale'ye varmıştı bile... Allah bize o günü göstermişti. Belkahve... Mustafa Kemal, oradaydı. Seyrediyordu İzmir'i. İşgal edildiği gün, bir ulusun Kurtuluş Savaşı'nı başlatan... İşgali bittiği gün, o ulusun Kurtuluş Savaşı'nı bitiren İzmir'i. Seyrediyordu. Ağır ağır karardı hava... Kavuniçi bir top gibi gömüldü Körfez'e güneş, usuuul usul. "Biliyor musun İsmet" dedi... "Bir rüya görmüş gibiyim..." Karabasanla başlayan, mucizeyle biten bir rüya... 3 yıl 3 ay 22 gün süren macera, sona ermişti. Zaferle. Nif'te kendisi için hazırlanan bağevine gitti... Tek kat, taş, penceresiz, gaz lambasının cılız ışığıyla aydınlatılan, buram buram Ege kokan, bağevine... Etrafında efeler. Yorgundu. Çok yorgun. Kadınlarımız, ellerinden öpmeye kalktılar. İzin vermedi. Yemek getirdiler. Yemedi. Cigara çıkardı. Bi kahve istedi. Sonra... Türk bankasını Yunan bankasına satmakla övünen partinin, bir mensubu çıktı... Mustafa Kemal'in orada şekerli kahve istediğini anlatarak, "şekerli kahveyi i... ler içermiş" dedi. Katıla katıla güldü. Bakıyoruz 22 Temmuz'a... Çok gülen olmuş bu fıkraya İzmir'de. Ne diyelim... Cümleten hayırlı fener "alayları" dilerim! Alntdr...

Bazı yerlerinde gözlerim doldu ve çok etkilendim. Çok anlamlı bir yazıydı... Son bölüm için ben yorum yapmak istemiyorum.

Bu kısımda ne denilmek istendiğini açıklayabilirmisiniz

İlgiyle okudumigerçekten çok güzel bir yazı. Teşekkürler

Elbette bulabildiğim kadarıyla anlatmaya çalışayım. Bu konuya nette yaptığım arama ile ulaştım, doğru olduğunu düşünmüyorum ve AKP'li İstanbul Büyükçekmece'nin Mimarsinan Belediye Başkanı Cuma Bozgeyik tarafından anlatılan 19 Mayıs 2005'te, Başkan Bozgeyik ve belde halkının, bir otobüsle Yunanistan'ın Kalikratya bölgesine kültür seyahati sırasında yaşanan ve haddini aşan talihsiz bir anlatımdır. Verdiğim konuda sayın Özdil'in kasdettiği ve gönderme yaptığı kişi bu belediye başkanıdır. Atatürk ve beraberindekiler Yunanlıların peşi sıra İzmir'e varırken girişte bir kahvehanede dinleniyorlar. Atatürk'ün adı ve kahramanlıkları dillere destan... Ancak televizyon diye bir şey olmadığı için kendisini görmeyenler görüntüsünü ve resmini görmemiş. Bu yüzden hayallerde canlanan Atatürk gerçeğinden çok farklıdır. Kahveci de Efeler diyarı İzmir'e yakışır şekilde hayal ediyor Atatürk'ü. Onun Atatürk'ü iri yarı, babayiğit, gür sesli biri... Ama Mustafa Kemal Paşa'yı gösteriyorlar ki ne görsün... Kısa boylu, ufak tefek biri... Adamın morali bozuluyor... Sonra konuşmaya başlıyor ki tiz, ince bir sesi var. İyice içi kaçıyor... Bu perişanlıkla huzuruna varıp isteğini sorduğunda Atatürk kahve içelim diyor. Paşam kahve nasıl olsun diye sorunca da şekerli olsun diyor. Ve adamcağızın dünyası yıkılıp herkesin önünde oracıkta yığılıyor... Meğerse İzmir yöresinde şekerli kahveyi eşcinseller içermiş... Alıntıdır. Yukarıdaki köşe yazısında anlatılmak istenilen hadise budur, alıntı yaptığım siteye göre Çılgın Türkler kitabındada bu hadisenin yer aldığı yazmakta ama kitapta bu tarz bir olay anlatılmamaktadır. Bu olaydan sonra belediye başkanı hakkında soruşturma başlatıldı, Atatürk'e hakaret edildiği haberlerinin yayılması üzerine harekete geçen sivil toplum örgütleri de Mimarsinan Meydanı'na gelerek Atatürk büstüne çelenk bıraktı... Bozgeyik yaptığı basın açıklamasında ise şunları söyledi: "19 Mayıs 2005 tarihinde gerçekleştirdiğimiz Atatürk Evi ziyareti dönüşünde seyahat ettiğimiz otobüste yaşanan sıcak ve samimi bir atmosfere katkım olur niyeti ve heyecanı ile yıllarca önce duyduğum bir yöre fıkrasını anlattım. Bu fıkrada, "Atamız"la bir efenin karşılaşması sonucu; aralarında geçen bir diyaloğun, esprili bir halk anlatısına dönüşmesinden söz ettim ve ne yazık ki aktardığım, bu halk anlatısının son cümlesinde maksadımı aşan bir ifade kullanmış oldum. Bildiğiniz gibi bu konuda son derece üzgün olarak özür diledim. Saygıdeğer medyamızın bu konudaki üzüntümü ve samimiyetimi değerlendireceği inancı içindeyim. İki yıl kadar önce yaşanmış maksadını aşan bir ifadem bu gün önüme konmuş durumda. - iynx. Forever

Çok güzel bir yazı.. paylaşım için teşekkürler.. Bu tür yazıları akp ye çamur atmak için yazmıyorlar.. Bazı akpliler Atatürk'e küfrederse veya Atatürk'ten, Atatürkçülükten rahatsız olurlarsa bu tür yazılar yazılır... Apo bile çıkıp ben Atatürk'ü örnek alıyorum diyor bizim kafasının çok çalıştığını iddia eden vatandaşlarımız.. Daha önce burada paylaşmıştım ama nedense bazılarının dikkatini çekmemişti..

Çok anlamlı bir yazı ve bu kadar anlamlı bir günde, teşekkür ederim. Ama bazı arkadaşlar takımı gol yemiş gibi hissediyorlar. Kolay gelsin.