eeee kim yazıyor kemal ılıcak peki şimdi sana soru kemal ile nazlı arasındaki fark nedir gıla sen şimdi bunla oyalan ben geliyorum

Ağzına sağlık Nihat abi... saol Senin düşüncelerinle büyüyoruz... alpi_09 En istikrarlı üye 1 Aralık 2008

bu ülkenin burjuvazisi ne zamandır nazlı ılıcak ve diğerlerini okur bu ülkenin burjuvası günümüzde cumhuriyet radikal milliyet hürriyet sabah okumuyormu nazlı ılıcak şunun şurası ne kadar zamandırki bu gazetlerde köşe yazarı olmuş 1980 -1990 1990 2000 koskoca 20 pas geçmiş milleti kandırmak için son sekiz yıllık dönemden örnek veriyor bu ülkede seçim olmadımı rp seçimle gelmedimi o zaman rp nin arkasında bu yazarlarmı vardı neden özellikle sağcı görünen yazarları örnek gösteriyor o 20-30 yazardan neden bitane cumhuriyet yazarını örnek vermiyor ince ince yasemince neden o zamanki yazarlardan o çok beğendiği kovulan yazarın adı neydi ondan bahsetmiyor bu ülkede nazlı ılıcakmı popülerdi EMİN ÇÖLAŞANMI neden pas geçiyor söyleyemiyor sonrada millete laf söylüyor susuyorsun diye kendisine sormak lazım ıraktaki 1 milyon kişinin ölmesini durdurmak için amerikayla savaşmamı lazımdı neden diyemiyor şimdi düşünün bizler değilmiydik daha düne kadar bu araplar bizi ingilizlere sattı diye ne halleri varsa görsün diyenler şimdi kendinizle hesaplaşın hangi halimizle amerikaya kafa tutucaz onlardan aldığımız f16 vede halikopterlerlemi beyefendinin delikanlılığını bu ülkede yaşayan bütün insanların kişisel özgürlükleri konusunda göremedik çünkü onun k. ıçını afferim güzel konuştun diye pohpohlayan kişilere mahcup düşer bizimoğlan WarrioR 29 Kasım 2008

senin sorunun bilmeden biliyormuş ayaklarına yatman.. nazlı ılıcak, kocası kemal ılıcak'ın tercüman gazetesinde yazılar yazarken sen henüz portakal fidesiydin.. bilgi sahibi olunmadan fikir sahibi olunmaz.. olunursa, ahan da bizim ülkedeki gibi olunur..

Nihat GENÇ'in eksiklerini tamamladığın için teşekkür ederim Gila

"Benim görebildiğim şu; Türkiye'de aydınlar 12 Eylül'ün travmasının sonucu olarak taraf olmuş durumdalar. 12 Eylül'de onbinlerce insana işkence edildi, sürüldü ve bu aydınlarda devlete karşı büyük bir kin meydana geldi. Bu kini kendi içlerinde gideremediler. Şöyle bir şey oldu; "Devlet her türlü şekilde kötüdür, diktatörlüktür." Bunu söylemeye çalıştılar... Devlet ve ülke ayrımını yapamadılar. İkinci bir tehlike olarak Marksizm'in getirdiği bir tembellik vardı. Alt yapı, üst yapı, sınıf çatışması, materyalizm diyorlardı. Bu dünyayı kolay bir öğrenme biçimiydi aynı zamanda. Bu kolay öğrenme biçimiyle, diyelim ki bu insanlar Osmanlı bir sözcük biliyor... Osmanlı bir tarih. Başka türlü hayata bakamadılar. Derinlemesine bakamadılar. 17 yaşındaki militan bir çocuğun kafasındaki gibi bir dünya görüşleri vardı. Bu boşluğu ne doldurdu? 12 Eylül sonrasında dünyada gelişen küreselleşme, etnik siyaset, çevrecilik ve feminizm gibi tartışmalarla bunu gidermeye çalıştılar. Fakat daha sonra Avrupa Birliği oluşurken, Avrupa Birliği'ni oluşturan bir ideoloji vardı. Bu işte birey, haklar, özgürlükler falan diyoruz. Tam da öyle değil. Yeni bir dünya kuruluyor, kurulan bu dünyada kapitalist bir düzen içinde, demokratik bir tartışma alanı açabiliriz. Kapitalizmin dünyasında biz, birey ve insan haklarını geliştirebiliriz anlayışı.. Avrupa Birliği de zaten bu tezi desteklemek için var. Oysa felsefenin geldiği yerde, çok ciddi bir tartışma vardı. O da şuydu; bilim felsefeden kopmuştur, felsefe bildiğiniz gibi ortak akıldır. Genel olarak insanlığı, dünyayı düşünerek varacağımız neticeyi veya tartışmayı, ilan eder ama bilim teknolojiye dönüştü ve bu teknolojiyi kapitalistler kullandı. Hitler kullandı ya da savaş makinesine döndü. Bilim dediğimiz şey, rasyonelci dediğimiz şey birden kapitalizme, savaş makinesine, yani insanlığın genel çıkarının dışında bir yere hizmet etmeye başladı. Bilim ve felsefenin bu kopuşunu, Türk aydını değil, Avrupa aydını bunu gideremedi. Bu çok ciddi bir tartışma alanı. Burada bugün görüyoruz ki bilimi yanına almış Avrupa, kendi standartlarını oluşturuyor. Diyelim ki, bor madeninde kanser ilan ediyor... Savaş makineleri oluşturuyor, mayınlar oluşturuyor... Böylelikle Türk aydını, batıda gelişen bu çok cici demokratik tartışma evreni kurulsun, kapitalist bir dünyada liberal hürriyet ve özgürlükleri geliştiririz düşüncesini, kendi toplumuna bakmadan, dünyada da gelişen bilimin bu feci neticelerine bakmadan kolaycılıkla ısmarlayıp aldı. Alınca ne oldu? Şu oldu; 1990 sırasında liberaller, büyük tartışma alanları buldular kendilerine. Bunlar televizyonlardı. Televizyonlar bir nevi burjuvanın saraylarıdır. Feodal saraylar. Aydın Doğanlar, Albayraklar hepsi kendi saraylarını ilan etti ve o saraylar kendi mal ve hizmetlerini, karlarını, kendi ihalelerini korumak için, Türkiye'de büyük bir güç oluşturdular. Aydınları ve bu sarayları daha da büyütmeye başladılar. Mehmet Barlaslar, Nazlı Ilıcaklar, Altan Dalton kardeşler, bu saraylara girip konuşmaya başladılar. Bir nevi burjuvanın saraylarında insan hakları, bir nevi özgürlük, bilim, felsefe tartışmaya başladılar. Tabi burjuvanın sarayında bunlar tartışılmaz. Bunlar, göstermelik olur. Böylelikle bunların hepsi sahte sonuçlara yol açtı. Bilim adına, felsefe adına, insanlık adına sahte. Bu kumanda edilemeyiş, 90'lı yılların sonunda 2000'li yılların başında, bu insanlar tam bir etnik siyasetin kapanma tuzağına düştüler. Demokrasi, özgür bir tartışma ortamı olsun diye başlanan bu tartışma, Türkiye'yi federasyona, Habermas'tan öğrendikleri Anayasal Yurttaşlık gibi kavramları tasfiye ettiler. Tam bir çaresizliğin içinde, etnik siyasete takılıp kaldılar. Tabi ki burjuvanın saraylarından, televizyonlarından, başta NTV olmak üzere, hepsinden sağlıklı bir siyasal tartışma ortamı çıkarmak mümkün değildi. Niçin? Çünkü bu televizyonları inşa edenler, bir monolog gibi konuştular. Ya kendi görüşlerini açıkladılar ya da geri zekalı diyeceğimiz, kafayı yemiş diyeceğimiz, çok örneklerini gördüğümüz tipleri karşılarına aldılar. Sağlıklı bir karşı görüşü karşılarına almadılar. Böylelikle bir monologa döndü ya da küreselleşme derken dövdüler halkı. Avrupa'ya girelim derken dövdüler ve bastırdılar. Etnik siyaset derken, dövdüler ve bastırdılar. Tek görüş halinde oldular. Oysa demokratik bir tartışmada, insanların hepsi, her fikir, etkileşime açık olmalı. Siz de bir lafını etmemişseniz, o da etmeli bu da etmeli. Herkes bu ortamda kendini ifade edebilmeli. Bu etkileşimi sağlayamadılar. Sağlayamayınca ne oldu? Türkiye'de bir tane görüş meydana geldi. Neredeyse tüm medyamız, İslamcı liberaller, Avrupacı liberaller, liberalizmin çeşitleriyle doldu. Öbür insanlar ne oldu? Üniversitelerde mahkum ettiler, küçük dernek gibi partilerde mahkum ettiler, farklı söyleyenleri içeri tıktılar ya da farklı söyleyenleri adam yerine koymadılar. Bir de Karagöz Hacivat gibi, oyuncak gibi insanları karşılarına aldılar ve böylelikle medya, teknoloji vasıtasıyla, zenginleşen burjuvazi vasıtasıyla Türkiye çok köklü sorunlarını tartışması gerekirken, hiç bir sorunu tartışamadı. Bakın bugün iddia ediyorum; bu bahsi geçen 20, 30 tane yazar, son 20 yılda on bin yazı yazmışsa, bu on bin yazının 8 bin 90 tanesi, bu işte 'etnik siyasettir', ya da 'Avrupa'ya girelim'dir. İşsizlik, yoksulluk, bölgeler arası dengesizlik, iktisadi kalkınma bütün bunlar noktasında tek bir cümleleri dahi yoktur. Nezaketen belki kriz dönemlerinde bir yazı yazmışlardır. Ayrıca bu yazarlar, bankalar soyulurken suskun kalmışlardır, patronlarına karşı suskun kalmışlardır, Türkiye'nin iki büyük zengin kısmı, bir liberal burjuvalar ortaya çıkarken, onların zenginliklerine ihalelerine devleti özelleştirmelerine katmalarına sessiz kalmışlar, diğer taraftan da İslamcı girişime de sessiz kalmışlardır. Böylelikle de Türkiye'nin serveti, fabrikaları, en tepeden baktığın zaman 300 firma, İslamcı ya da bu bildiğimiz geleneksel zenginlerimizin eline geçmiştir. Geçti ama madem bu kadar büyük bir zenginlik bölüşülüyor, madem bu kadar büyük tartışma yerleri var; televizyonlar var, gazeteler var; Türkiye'de sorunlar tartışılsın. Hayır! Türkiye tıkanmış bir vaziyette. Düşünün; ulus devletin temel ilkeleri tartışılıyor, Cumhuriyet tartışılıyor. Tartışılmayacak bir yanı, sizin anneniz babanız kimdir, bunu tartışıyoruz. Bunları tartışmak demek, artık siz siyaset konuşamıyorsunuz gerçekte, gerçekte iktisat da konuşamıyorsunuz, gerçekte bölünmüşlük, eşitlik, bütün bunları da konuşamıyorsunuz. Gerçekte bilimin canavarlığını da konuşamıyorsunuz. Gerçekte Irak'ta ölen bir milyon insanı kim öldürdü, bunu da konuşamıyorsunuz. Bilimin kapitalizmin kökü olduğunu da konuşamıyorsunuz. Mayınları konuşamıyorsunuz. Ne kalıyor elinizde konuşacak? "Atatürk niye böyle?", "Cumhuriyet niye böyle?" gibi aşırı bir dangalaklık ya da sıkışmış konuları getiriyor. Artık nereyle oynayacaklarını bilemiyorlar. Bu duruma geldi..." Kaynak