Gezi parkı ile başlayıp ülkenin birçok kentinde muhalif gösterilere yol açan isyanın 19. günündeyiz. Halkın taleplerinin her gün bir başka hükümet yetkilisi tarafından farklı komisyonlar aracılığı ile dinlendiği ve her seferinde farklı yöntemlerin çözüm olarak deklere edildiği bir süreç. Bahşedilen formüllerin hiçbirisinin halk nezdinde karşılık bulmadığı beyanlardan sonuncusu ise Başbakan ın kendisi tarafından zikredildi. Referandum olarak vuku bulan beyan plebisit olarak değişim gösterse de her ikisi de eylemcilerde karşılık bulmayıp, meydanların da boşalmasına zemin yaratmadı. Başbakan ın 14 Haziran günü beyanı ise tarihin kapılarını aralamaya ve anlatılanın izan edilerek düzeltilmesine muhtaç. Hangi diktatör halk oylamasına gider diyen ve peşi sıra gülümseyen Sayın Başbakan a detaylara girmeden Başbakan ı olduğu ülkeden başlayarak diktatörsel yöntemlerin kullanıldığı 1987 Özal referandumu, 1988 zorunlu halk oylaması ile 1982 de Kenan Evren in asker ile halka gidişini hatırlatmakta fayda var. Sayın Başbakan ın Taksim Gezi Parkı na dönük, mahkemenin AVM için açık şekilde yürütmeyi durdurma kararı olmasına karşın dile getirdiği halka gitme hukuksuzluğu da yeni değil. Demokratik bir hareket olarak lanse edilen bu girişim 1987 de Turgut Özal tarafınca, siyasal yasakların kaldırılması talebi ile halka götürüldü ki Özal, yasakların kaldırılmasında hayır taraftarıydı. Yine Sayın Başbakan ın 14 Haziran günü dile getirdiği erken seçim kararı ise 1988 de yerel seçimlerin 1 yıl öne alınması talebi ile zorunlu olarak halka sunulmuştu ve Özal bunu bir güven oylamasına dönüştürme çabasına girmişti. Zira Özal ın istifasının istendiği o süreçte %35 olumlu oy ile son genel seçime yakın oy oranı alarak istifa etmeyip görevine olduğu mevkide devam etti. Halk oylaması olarak tabir edilen lakin amacından ve anlamından uzak, çarpık yürütülen bu oylama biçiminin en abes örneği ise 1982 Anayasa sıdır. Medya nın iktidar kontrolünde olduğu gerçeğini göz önüne alırsak gündemde tutulan anayasal değişiklikler ya da hamlelerin ortalama bir yurttaş tarafından bilinmesi ne kadar mümkündür? Yurttaşın bilgi sahibi olamadığı konuda oylamaya gitmesi ise iktidar aleyhinde bir sonuca zemin olur mu? 1982 darbe anayasasının %94 lük evet oyu buna en iyi cevaptır. Diktatörlerin halka gitmediğini varsayarak konuşan Başbakan a dünyadan örnekler verecek olursak 1936 Adolf Hitler referandumu ile başlamak gerekir. Rheinland ın işgali için halk desteği almak isteyen lakin sloganlarında kömür ile ısınma sorununa son diyerek ev ev kömür dağıttıran Hitler in seçimi Nazi adaylarını kazandırması bize tanıdık geliyor olsa gerek. Fransa da Bonapartlar ın egemenliklerini güçlü tutmak için daimi olarak halk oylamasına gittiği gerçeği tarih olarak ortada. Halk oylaması ve anayasal meselelerde başvurulan plebisit yöntemi çoğu zaman iç içe geçer. 1982 Anayasa sı oylaması ile Kenan Evren in de Cumhurbaşkanı seçilmiş sayılması ve 1969 da Fransa da Senato ile ilgili değişiklik oylamasında Gaulle ün hayır oylarını güvensizlik olarak sayıp devlet başkanlığından istifa etmiş olması buna örnektir. Genel lanse edilen meselelerin bireysel yetkilenme ile bir araya getirilmesi ve manipüle edilmesi plebisit in tarihsel pratiğinde gizlidir. Referandum, Mussolini nin de plebisit demokrasisinin en gözde yöntemi ve aracıydı. Avrupa Birliği nde önemli çalışmalarda bulunmuş Britanya lı politikacı Chris Patent bu konuda şöyle diyor Bence referandumlar zayıf hükümetlerin başvurduğu bir yöntemdir. Diktatör ün sözlük karşılığına denk düşen bu isimlerin tarihte başvurduğu referandum yöntem ve zamanlamasından birkaç örnek yukarda yazılıdır. Politik bilinçten uzak kitlelere kısa süre içinde dayatılan oylamaların, Tv propagandası ile şekil verilebildiği tezi bilimsel zeminde aşikardır. Ülke televizyonlarının 35 yıldır Diyarbakır, Hakkari, 18 gündür ise Ankara, İstanbul, İzmir, Adana başta olmak üzere çokça ilde yaşanan eylemleri vermiyor oluşu oylama sürecinde nasıl yayın yapacaklarına işarettir. İşlenilen yöntem kadar sorulan sorunun formülasyonu da elzemdir. Zira halkın taleplerinden uzak iki şıkkın sunulduğu oylama pusulasına 3. bir şık iliştirilemez ki egemenin formu bu formülasyon çerçevesinde yürür. Şimdi bu örnekler ışığında biz de Sayın Başbakan a soralım; Halk oylamasına giden bu isimler, diktatör mü? Değil mi? kaynak Gila

Başbakanın egosu o kadar şişti ki; Gözünün önünü göremiyor. Danışmanları da yalaya yalaya adama gerçekleri göstermiyorlar. Seçimle gelmek, her istediğini yapabilmek değildir. Şişik egolarla bunu görebilmeniz de mümkün değildir...