atalarının izinde gidiyorlar... justim123 WarrioR 8 Şubat 2016

Atatürk'ün miras'ını mal varlığı bir kenara, halen onun yaptıklarını ve büyüklüğünü kabul edemeyen " mal" lar var bu ülkede.

Atatürk'ün Mal Varlığı Hakkındaki Yalanlar ve Gerçekler Tarihten anladıkları tek şey Atatürk ve Cumhuriyet hakkında iftira atmak olan zavallılar her geçen gün yeni bir yalanla karşımıza çıkıyor. Bu yalancıların son yıllarda en çok dillerine doladıkları mevzunun başında ise Atatürk'ün mal varlığı geliyor. Bizim kıdemli yobazlarımız tarihi 100 yıl öncesinden takip ettikleri için "Atatürk'ün mal varlığının" bugüne kadar saklandığını düşünüyorlar. Bu sayede hiç bilinmeyen bir şey ortaya atmışlar gibi havaya giriyorlar ama her zamanki gibi havaları çabuk sönüyor. Şimdi yobazın görmediği, görmek istemediği Atatürk'ün mal varlığı konusuna geçelim. Yobaz sitelerinde bu konuyu okumuşsanız bilirsiniz. Atatürk'ün mal varlığı konusunda sadece mal varlığının listesini yazarlar ve sonunda Atatürk'e "hırsız" yaftası yapıştırmak için bu mal varlığını nasıl kazanmış diyip bırakırlar. Ne kadar basit değil mi? Hiç bir emek yok çaba yok. Mal varlığının listesini yaz bırak. Peki bu mal varlığındaki çiftliklerde ne oldu? Neler yapıldı? Bu soruların cevabı yok. Çünkü size göstermek istedikleri yönü gösteriyorlar. Yani tamamen bir toplum mühendisliği çalışması. Önce Atatürk'ün mal varlığını nasıl kazandığına bakalım. Aslında bu sorunun sorulması bile saçma. Kurtuluş savaşından yeni çıkmış, yanmış yıkılmış Anadolu topraklarında bağlar bahçeler hamamlar mı vardı ki Atatürk bu mal varlığını nerden kazandı diye soruyorsunuz? Biz yine de açıklayalım. Atatürk'ün mal varlığının bir kısmı kendisinin ziyarete gittiği illerde hediye edilen evlerdir. Bir kısmı ise kurtuluş savaşından sonra boşalan arazilerin kurtuluş savaşında yollanan yardım paralarıyla çiftliklere dönüştürülmesiyle kazanılmıştır. Bu çiftlikler resmi olarak Atatürk'ün gibi gözükse de gerçekte millete aittir. Nasıl mı? Gelin Atatürk Orman çiftliğinin hikayesine bakalım. Kurtuluş savaşı sonrasında ülkede en önemli sorunlardan biri açlıktır. Yıllardır süren savaşlar mileti yorgun düşürmüş, arazileri tahrip etmiş, çiftçiliği öldürmüştür. Bu da savaş sonrasında üretim sıkıntısını doğurmuştur. Atatürk kurtuluş savaşının devam ettiği günlerden beri tarım üzerinde kafa yormuş çalışmıştır. Cumhuriyetin ilanından sonra ise milletine tarım konusunda örnek olmak için bir örnek çiftlik kurma kararı almıştır. Çiftlik için kaynak kurtuluş savaşında Hindistan'dan gelen yardım paralarından sağlanmıştır. Çiftliğin nasıl kurulduğunu o dönemde Atatürk ile beraber çalışan ziraatçı Tahsin Coşkan şu şekilde anlatmaktadır : "Ankara'nın çevresinde bir yer ararken, en az bugünkü çiftlik yeri üzerinde durmuştuk. Burası tabiatın hiç cömert davranmadığı, bakımsız, hastalıklı, sarı ve insanı bakarken bedbin eden bir halde idi. İçinde şimendifer geçen geniş arazinin bataklık yerlerinde şehrin hayatını zehirleyen di. Tetkikler bittikten sonra neticeyi Büyük Şef e arz ettik. Atatürk elleri ile bugünkü çiftliğin ve etrafta yaşayanları kendi gibi renksiz ve hasta yapan sazlıklar, birer sıtma kaynağı halinde i olduğu yeri işaret ettiler. Burayı gezdiniz mi? Buranın bir çiftlik kurulması için bulunması lazım gelen vasıflardan hiçbirini taşımadığı bataklık, çorak, fakir bir yer olduğu hakkındaki müşterek kararımızı söyledik. Atatürk'ün bize cevabı şu oldu: İşte istediğimiz yer böyle olmalıdır. Ankara'nın kenarında hem batak hem çorak hem de fena yer. Bunu biz islah etmezsek kim gelip islah edecek? (Atatürk Çiftlikleri (1939), s. 12-13; "Atatürk Orman Çiftliği", Türk Ticaret Almanağı, sayı 4, Mayıs 1956.) . Atatürk özellikle çiftliği bataklık olan bir yere kurmak istemiştir. Çünkü hem milletine en zoru göstermek istemiş hem de Anadolunun en bataklık bölgesinde bile tarım yapılabileceğini ispatlamıştır. Çok kısa bir sürede "yapılması mümkün değil" denilen çiftlik kurulmuş ve ilk meyvelerini vermiştir. Modern tarımın ilk örneklerine başlanmış, yerli tahıl ürünleri yetiştirilmiş, hayvancılığa el atılarak bir çok hayvan türü yetiştirilmiş, insanlar burada hem çalışmış hem de üretilen ürünlerden ucuz fiyata yararlanmıştır. Kısacası Atatürk Orman çiftliği kısa zamanda halkın kendi tahılını buğdayını, hayvanını yetiştirdiği ve yetiştirdiği üründen faydalandığı bir sosyal çiftliğe dönüşmüştür. O dönemki şartları düşünürsek Cumhuriyetin kurulmasından 2 yıl sonra böyle bir çiftliğin kurulması ve halkın kendi malını üretmesi bir mucizedir. Atatürk çiftliğin sadece tarım yapılan, üretilen bir çiftlik olmasıyla yetinmemektedir. Ayrıca bu çiftliğin bir sosyal tesis olmasını istemektedir. Bunun için Hermann Jansen ve Ernst Egli adında iki Alman şehir plancısını Ankara'ya çağırmış, çiftlikle ilgili projelerini anlatmıştır. Jansenn ve Egli'nin çizdiği projeler şöyledir : Projelerden de görüldüğü gibi Atatürk'ün istediği sadece tarım yapılan bir çiftlik değil aynı zamanda insanların vaktini geçirebileceği, sosyalleşebileceği, eğlenebileceği, öğrenebileceği bir sosyal tesistir. Bu amaç doğrultusunda lokaller, kameriyeler, lokantalar, yüzme havuzları, hamamlar, yeşil alanlar, piknik yerleri gibi insanların gezeceği vaktini geçirebileceği yerler inşa edilmiştir. İnsanlar Ankara'nın göbeğinde inşa edilen Marmara ve Karadeniz havuzlarında yüzme keyfini yaşamıştır Atatürk sahip olduğu çiftliklerin kendi ayakları üzerinde durabildiğini gördükten sonra 1933 yılında tüm çiftliklerini hazineye devretme kararı almıştır. Fakat kanunlara göre yasal mirasçısı kız kardeşi Makbule hanım yaşadığı için mal varlığını hazineye tamamen devretmesi mümkün değildir. Atatürk ne yapıp edilip buna bir çare bulunmasını istemiş ve 12 Haziran 1933 tarihinde Atatürk'ün mal varlığını hazine bağışlayabileceği kanun meclisten geçmiştir. Kanun şöyledir: (Kabul Tarihi: 12.6.1933, numarası: 2307.) Madde 1: Gazi Mustafa Kemal Hazretleri'nin, Kanunu Medeni'nin 452. maddesi dairesindeki tasarrufları, mahfuz hisseler hakkındaki hükümden müstesna olup, bütün mallarında muteberdir. Madde 2: Bu kanun neşri tarihinden itibaren muteberdir. Madde 3: Bu kanunun hükümlerini icraya, İcra Vekilleri Heyeti memurdur. 12 Haziran 1933 te çıkarılan bu kanunla Atatürk mal varlığını hazineye bağışlamıştır. Devir işlemleri 12 Haziran 1937 de tamamlanmıştır. Devir işlemlerinin nasıl gerçekleştiğini Cumhurbaşkanlığı genel sekreteri Hasan Rıza Soyak'ın anılarından okuyalım 1937 senesi Mayıs ayı içindeydi; memleket dışında bir vazife ziyaretine çıkacak ve ilkin Paris'e uğradıktan sonra Almanya'ya gidecektim. – Çocuk! Çabuk gel, gel de artık şu çiftliklerin devir işini halledelim. Biliyorsun ben 1927 senesinde, Büyük Nutkumu verdiğim celselerden birinde TBMM'ye bunların partiye ait olduğunu söylemiştim. Bu itibarla devir esnasında hükümetten, parti için bir miktar para alırsak iyi olacaktır. Bakalım İsmet Paşa'nın avdetinde meseleyi onunla da görüşeceğim, en münasip şekli o zaman kararlaştırırız (Hasan Rıza Soyak- Atatürkten Hatıralar Yapı Kredi Yayınları 2004 s. 651) Hasan Rıza Soyak görüşmenin devamını şu şekilde anlatmaktadır : "Ben Paris'ten Almanya'ya geçmek üzere hazırlanırken Ankara'dan nöbetçi yaver telefon etti. Atatürk'ün Almanya seyahatimi geriye bırakarak derhal yurda dönmekliğimi emrettiğini bildirdi. Hemen o akşam yola çıktım. İstanbul'a vardığım gün Atatürk'da buraya gelmişti ve birkaç saat sonra Karadeniz yoluyla doğuya doğru bir seyahate çıkmak üzere idi Kendisi ile karşılaşınca, İnönü ile konuştuktan sonra çiftlikleri, bütün tesis ve varlıklarıyla, hazineye hibe etmeye katı karar verdiğini söyledi ve bana şu talimatı verdi. Son akşam Ankara'ya git; mevcudu tespit edip, bir listesini yap. Ayrıca başvekilliğe tarafımdan bir mektup hazırla. Mektup müsveddesini İsmet Paşa'ya gösterip ve mutabakatını al, sonra bana telgrafla bildir... Ankara'da emirleri dairesinde bir mektup ve bir liste hazırladım. Müsveddeyi Başbakan'a okudum, muvafık buldu. Ankara'dan mektubu ve listeyi telgrafla Trabzon'da bulunan Atatürk'e arz ettim"(Hasan Rıza Soyak- Atatürkten Hatıralar Yapı Kredi Yayınları 2004 s. 652) Bu görüşmeden sonra 11 Haziran 1937 de Atatürk Trabzon'dan meclise şu mektubu yazmıştır : Başvekalete, Malum olduğu üzere ziraat ve iktisat sahasında fenni ve ameli tecrübeler yapmak maksadı ile muhtelif zamanlarda memleketin muhtelif mıntıkalarında müteaddit çiftlikler tesisi etmiştim. On üç sene devam eden çetin çalışmaları esnasında faaliyetlerinin, bulundukları iklimin yetiştirdiği her çeşit mahsulattan başka, her nevi ziraat sanatlarına da teşmil eden bu müessesleri ilk senelerden başlayan bütün kazançlarını inkişaflarına sarf ederek büyük küçük müteaddit fabrika ve imalathaneler tesis etmişler, bütün ziraat, makine ve aletlerini yerinde ve faydalı şekilde kullanarak bunların hepsini tamir ve mühim bir kısmını yeniden imal edecek tesisat vücuda getirmişler, yerli ve yabancı birçok hayvan ırkları üzerinde çift ve mahsul bakımından yaptıkları tetkikler neticesinde bunların muhite en elverişli ve verimli olanlarını tespit etmişler, kooperatif teşkili suretiyle veya aynı zahiyette başka suretlerle civar köylerle beraber, faydalı şekilde çalışmalar, bir taraftan da iç ve dış piyasalarla daimi ve sıkı temasta bulunmak suretiyle faaliyetlerini ve istihsallerini bunların isteklerine uydurmuşlar ve bugün her bakımdan verimli, olgun ve çok kıymetli birer varlık haline gelmişlerdir. Çiftliklerin yerine göre araziyi ıslah ve tanzim etmek, muhitlerini güzelleştirmek, halka gezecek, eğlenecek ve dinlenecek sıhhi yerler, hilyesiz ve nefis gıda maddeleri temin eylemek, bazı yerlerde ihtikarla fiili ve muvaffakiyetli mücadelede bulunmak gibi hizmetleri de zikre şayandır. Bünyelerinin metanetini ve muvaffakiyetlerinin temelini teşkil eden geniş çalışma ve ticari esaslar dahilinde idare edildikleri ve memleketin mıntıkalarında da müessilleri tesis edildiği takdirde, tecrübelerini müspet iş sahasından alan bu müesseselerin ziraat usullerini düzeltme, istihsalatı artırma ve köyleri kalkındırma yolunda devletçe alınan ve alınacak olan tedbirlerin hüsnü intihap ve inkişafına çok müsait birer amil ve mesnet olacaklarına kani bulunuyorum ve bu kanaatle tasarrufum altındaki bu çiftlikleri, bütün tesisat, hayvanat ve demirbaşları ile beraber hazineye hediye ediyorum. Çiftliklerin arazisi ile tesisat ve demirbaşını mücbel gösteren bir liste ilişiktir. Müktazi kanun muamelesinin yapılmasını dilerim. 11.06.1937- Mustafa Kemal Atatürk" (TBMM Zabıt Cerideleri D: 5 Cilt:19 İçtima: 2 İ:75 Celse:2 s. 266-267) Hazineye bağışladığı malların listesi şu şekildedir: 12 Haziran 1937 tarihli meclis oturumunda Başbakan İsmet İnönü Atatürk'ün mal varlığının hazineye devredilmesiyle alakalı tezkereyi meclise getirmiştir. Büyük Millet Meclisi Yüksek Reisliğine Reisicumhur Atatürk, tasarruflarında bulunan çiftliklerini hazineye ihda buyurduklarını melfut tezkere ile tebliğ buyurmuşlardır. Devletin ziraat politikasında ve memleketin ziraat inkışafında mühim amil olacak kıymet ve ehemmiyette olan alicenabane hareket şükran ile Meclis'e arz ederim (TBMM Zabıt Cerideleri D: 5 Cilt:19 İçtima: 2 İ:75 Celse:2 s. 266) İsmet İnönü Atatürk'ün mal varlığını hazineye devretmesiyle ilgili meclis oturumunda şu konuşmayı yapmıştır : Muhterem arkadaşlar; şimdi büyük sevinç ve heyecanla dinlediğimiz Atatürkün teberrüü yüksek kıymeti üzerinde ehemmiyetle durulacak çok mühim bir hadisedir. Yüksek heyetinizin ve bütün memleketin dikkatini celbedecektir ki Hazineye intikal etmekte olan bu çiftlikler değeri milyonlar ifade eden bir servet halindedir. Bu çiftlikleri Atatürk senelerden beri şahsi tasarrufu ve bilhassa şahsi emeğile vücude getirmiştir. Anadolu ortasında herkesin buradan nasıl bir mamure çıkacağına bedbin bir nazarla baktığı bir sırada bütün memleket gibi Anadolu ortasında da ilimle ve çalışma ile büyük mamure ve vatandaşlar için büyük servet temin olunabileceğine şahsan misal vermek hevesi senelerden beri kendisini işgal etmekte idi. Çiftliklerin maddeten olan yüksek kıymetleri ancak bu kanaatile ve şahsi çalışma ile temin edilmiştir. Bu eserler meydana çıktıktan ve yüksek değerde oldukları anlaşıldıktan sonra Atatürk bunlarm maddi kıymetlerini bir lahza bakmaksızın onları kamilen Devletin istifadesine terketmesi, bütün vatandaşların bu nokta üzerinde dikkat ve şükranlarını celbetmeğe layik görülecektir. Atatürk her türlü şahsi menfaatlerin, kendi şahsma teveccüh edecek her türlü faydaların daima üstünde kalmış ve daima üstünde kalacak olan milli varlıktır. . Bu anlayışıma Yüksek Meclisin ve bütün memleketin iştirak edeceğinde asla tereddüd etmiyorum. . Arkadaşlar; Atatürkün, bu eserleri vücude getirdikten sonra bunları Hazineye hiç bir bedelsiz ve karşılıksız terketmesinde esaslı, büyük ve siyasi bir ideali vardır. Milli mücadelenin ilk gününden beri bu memleketin kudretini ve servetini köylülerimizin kalkınmasında, zengin ve müreffeh olmalarında gördü. . Memleketin vesait ve menabii gayet dar olduğu zamanlarda kölüyü: milletimizin İçtimai kütleleri içinde bilhassa dikkate alınacak, onun işlerile bilhassa uğraşılacak bir mevzu olarak millete ifade etti, ilk günden beri Atatürk bu istikamette yürütmektedir. Dikkat buyurursanız bu gün köylülerimizin ve çiftçilerimizin vergi vermek hususunda bulundukları vaziyet, diğer bütün İçtimai kütlelerden daha müsaid bir haldedir. Eln ağır vergiler içinde bulunan köylü ilk günden beri en ağırından başlayarak bu güne kadar mütemadiyen külfetini azaltmaktadır. Bu, hal Hükümet üzerinde Atatürkün hiç şaşmayan siyasi bir istikamet gibi mütemadi çalışmasının ve tesir etmesinin bir neticesidir. Bu istikamette yürüyoruz. Bu gün de Atatürkün kani olduğu esaslı bir siyaset itikadı şudur. Bu memleketin kudretinin ve servetinin artması için köylünün vaziyetinin ve İktisadi varlığ-mm yükselmesi lazımdır. Tevessül ettiğimiz bütün İçtimai ve endüstriyel tedbirlerin en yüksek sermayelerini vermesi memleketin köylüsünde ve ziraatında elde edeceğimiz neticelere bağlıdır. Bunun için bir kaç seneden beri köylünün bu günkü çalışmasında daha çok semere elde etmesi için, köylünün daha çok kıymetli ve daha yeni vasıtarla istihsalatmı kuvvetlendirmesi ve geniş- letilebilmesi için Büyük Millet Meclisi ve Cüm- huriyet Hükümetleri tedbir aramakta, kabili tatbik olacak vasıta ve tedbirleri köylüye yaymak işini takib etmektedirlar. Atatürk bu mücadelenin başındadır. Onu takib etmekte çok dikkatliyiz. Atatürk, siyasetin memleket için büyük faydalar getireceğine kati olarak kanidir. Düşündü ki, bu çiftlikler Hükümetin yeni ziraatı köylüye öğretmesi için çok kıymetli saha ve vasıta olacaklardır. Hakikat budur. Memleketimizin muhtelif iklimlerinde, çetin ve verimsiz aşrtiar altmda iyi neticeler ve iyi mahsuller alınamayacağı fikrine karşı Atatürk bunları vücude getirmiştir. Hepimiz bunlarm her vesile ile görüyoruz, bunlar, Ziraat vekaletinin, gerek ziraatta ve gerek ziraatm endüsterisinde ve bu türlü terbiye ve yetiştirme sahalarında girişeceği tecrübeler için kuvvetli mesned olacaktır. Hükümet huzurunuzda ve millet huzurunda bu çiftliklerim bedelsiz vee her türlü şartsız Hazineye terk olunmasındaki yüksek kıymeti tebarüz ettirmekle hakiki bir sevinç duymaktadır(TBMM Zabıt Cerideleri D: 5 Cilt:19 İçtima: 2 İ:75 Celse:2 s. 268- 269) Kütayha vekili Memed Somer Atatürk'ün mal varlığını hazineye bağışlamasını şu şekilde övmüştür: MEMED SOMER Arkadaşlar, çok kzsa arzedecesim; muhterem İnönünün saydığı şeylerden fasla kiymetli bir şey söylemeğe imkan yoktur. Atatürk, düşman istilasına maruz kalmış olan memleketimize kuvvetli bir ordu verdi, İnönü gibi kıymetli bir şahsiyetin idaresinde bir Hükümet tesis etti. Millete kültür, tarih, lisan, her şey hediye etti. Milleti medenileştirdi, yükseltti, Avrupada mümessillerimiz ve Hükümetimiz yüksek hürmeti görmektedir. Hiç şüphe etmiyoruz ki bu, Atatürkün yüksek şahsiyetinden tevellüd etmektedir. Lozanı kazandıktan sonra daha bir çok milli işlerimizi, hayati meselelerimizi halletmekle milletin şerefini yükseltmiştir. Şimdi de 13 senedenberi bizzat meşgul olduğu ve ham toprakları altma tahvil ederek vücude getirdiği bu serveti Hazineye ihda etmekle kendisinin ne kadar yüksek bir şahsiyet olduğunu millete bir kere daha göstermiş oluyor. Arkadaşlar, Atatürkü bendeniz çok eskiden tanımakla mübahiyim. Binaenaleyh, bu adamın yegane vasfı servete, paraya kıymet vermemektir. Kendisi eski zamanlarda küçük rütbeli bir zabit olduğu zamanlarda dahi paraya kıymet vermiyordu. Binaenaleyh, bu sefer yüksek şahsiyetinin, faaliyetinin neticesi olarak meydana getirdiği milyonlar kıymetindeki bu serveti Hazineye terketmekle kendisinin ne kadar yüksek bir adam olduğunu ve servetin fevkinde bir insan olduğunu bir daha millete göstermiştir. Bendeniz burada sözlerime daha bir şey ilave edeceğim. O, daima İsmet İnönünün muvaffakiyetini ister. Onun çok sadık arkadaşı olan İsmet İnönünün sırf muvaffakiyetine hizmet için bu ülüvvü cenabiyi göstermiştir. Kendisine bu kürsüden tazim ve teşekkür hislerimi arzetmek- le mübahi bulunuyorum.(TBMM Zabıt Cerideleri D: 5 Cilt:19 İçtima: 2 İ:75 Celse:2 s. 269) Manisa Vekili Refik İnce de Atatürk'ün mal varlığını hazineye bağışlamasıyla ilgili şunları söylemiştir : REFİK İNCE Arkadaşlar, çok ahlaki ve hakikaten bu gün yaşayanlarla yarın yaşayacaklara verilmiş emsalsiz yeni bir ders karşısmda bulunuyoruz. Bunun hocası Atatürk, talebesi bu gün bizler, fakat her zaman bu günkü millet ve yarınki millet evladları. Milli mücadelenin ilk günlerindenberi gittiği yolun yolcusu bir arkadaşınız sıfatile kendilerinin her an, her zaman, her sahada ve her münasebetle gösterdikleri bütün tecelliyatm şahidi olan bahtiyarlardan bulunuyorum. Atatürkün hangi fikri ve hangi filü hareketi yoktur ki, onun içerisinde kendisinden maadasına taalluk eden ve diğer- endişlik ilhamından doğan hakiki bir nur, hakiki bir ışık endisini göstermemiş olsun. İnsan olmak itibarile herkesin yüreğinde muayyen bir şeye karşı bağlılık ve bu bağlılıktan doğan ihtiraslar bulunabilir. Atatürk bu insan duygusunun fevkinde, ihtiras denilen ve insanları bazan esaslı menfaatlerden dahi uzaklaştırmak ihtimali olan nakisadan, kendimizi bildiğimiz günden beri, aridir, biz de onun fikir ve sözüne ve büyük fedakarlığına şahid bir nesil olmak itibarile kendisine candan ve yürekten bağlıyız. Atatürk çiftliklerini, fabrikalarını, susunu busunu zannederinm ki, bizim gibi birer mülk telakki etmiyor, o mülkü dahi bizim tanıdığımız gibi şahsiyetimizin muhafazası için bir vasıta değil, milletine icabında fayda vermekiçin toplanılmış ve vücude getirilmiş bir vasıta olarak kullanıyor. Bu büyük işaretin karşısında hürmet, muhabbet ve bağlılık duygularını tatmamak imkanı var mıdır? Arkadaşlar, Atatürk için mala lüzum yoktur. Esasen bütün millet, hayır, bütün milletin malı, hatta bütün dünya onun ve kendisi bütün dünyanındır. Bu kadar yüksek mevcudiyetin elbetteki hareketini, şimdi bizim yaptığımız gibi, beşeri münasebetlerle mukayese etmek dahi hatalıdır. Atatürk yazmış olduğu mektubla Hükümete, Hiikumet reisimizin gayet veciz bir surette ifade ettiği veçhile, esaslı dersler vermektedir. Türkün can damarını toprak teşkil ettiğini, toprak üzerinde köylünün bulunduğunu, köylünün bu topraktan azami istifade etmesi için dağ, çorak, kir gibi maniaların bertaraf edilebilecek. ğini, kendisinin tuttuğu yolda yürünecek olursa bu toprakta neler bitebileceğim gösterdikten sonra, Hükümete diyor ki; yolunuz ziraat yoludur. Hükümet Atatürkten aldığı bu mamureyi daha iyi yapmakla mükellef olduğunu, bilhassa Ziraat vekaleti göz önünde tutmalıdır. Bu gün mevcud olandan daha aşağı düşürdüğü gün, ziraat yolundaki Atatürk davası da kıymetini kaybetmiş olur. Buna bilhassa dikkat ederek Atatürkün idealini candan takib eder evlatlar olduğumuzu her zaman olduğu gibi bu seferde isbat etmeliyiz. Atatürkün isminin mücerret telaffuzu inanların, Türkün yüreğinde heyecanların en mukaddesini yaratmış olurken o ismin ve o zatm her gün önümüze serptiği bin bir hayırlı ve ders mahiyetindeki vaziyetler karşısında heyecandan söz söylemek iktidarını bulamıyan benim vazifem elbette hepinizin vazife ve duyğu- larma tercüman olarak – bu vesile ile dahi, bu fedakarlık karşısında dahi, tıpkı onun gibi çalışacağımıza, evlatlarımızı tıpkı onun gibi çalışacak vaziyette yetiştireceğimize söz vererek onlarm büyükleri huzurunda bir defa daha eğilerek sözüme nihayet veriyorum. . (TBMM Zabıt Cerideleri D: 5 Cilt:19 İçtima: 2 İ:75 Celse:2 s. 269-270) Gümüşhane vekili Durak Sakaryanın da Atatürkle ilgili özellikle "mala mülke düşkün biri olmadığını vurgulaması dikkat çekicidir "Arkadaşlar, arkadaşlarınım güzel sözlerinden sonra, bilhassa Hükümet şefimiz muhterem ismet inönünün o güzel ve tatlı sözlerinden sonra benim bu kürsüden söyleyeceğim sözler pekmez kadar fena olur. Bunu biliyorum. . Arkadaşlar; burada heyecanımdan bahsediyorum. Heyecanımdan duramadım, bu kürsüye çıkıp bir iki söz söylemek istedim. Bu fazla heyecanımdan söyleyeceğim sözlerin bir kısmım da unutursam, insicam ve münasebeti kaybedersem kusuruma kalmaym. Arkadaşlar, Atatürkü; hepimiz ve bütün dünya bilir ki, yüksek bir şahsiyet olarak yaratılmıştır. Dünyada insanlar iki şeye haristir. Birincisi para, İkincisi de mansıb, rütbe ve memuriyet. Atatürk bu gün servetini milletine verdi. Yalnız bu gün vermemiştir. Atatürk, milli mücadeleye atıldığı gün üniformasını da vermiştir. Bilhassa bunu hatırlatmak isterim. İşte Atatürkte herkesin fevkinde olan büyük bir haslet vardır. O, paraya, rütbeye itibar eder bir şahsiyet değildir. Onun yalnız bir ideal ve mefkuresi vardır. Türk milletini yaşatmak ve yükseltmek. Atatürk bize yalnız rütbesini ve servetini vermedi, daha çok şeyler verdi. Bize yıkılmaz^ kırılmaz, sönmez şuleli istiklali de verdi. Atatürk, memlekete refah verdi, servet verdi, kültür verdi. Medeni olan Türk milletini tekamüle doğru yürüttü ve bu gün de yürütmektedir. Atatürkün vasıflarını benim naçiz ağzımm bu kürsüden tavsif etmesine imkan yoktur. Arkadaşlar; Atatürkün vasıflarmı söylemekle bitirmeğe imkan yoktur. Yalnız şunu söyleyeyim ki, tarihte gördüğümüz büyük dahiler, büyük kumandanlar Atatürkün o yüksek dehasına karşı boyun eğmelidir. Hatta Iskenderler, Daralar bile Atatürke karşı boyun eğmek mecburiyetindedirler. Çünkü Atatürkün milletine karşı yaptığı fedakarlığı tarihteki büyük adamların hiç biri yapmamıştır. Sonra arkadaşlar, Atatürk, İsmet İnönü gibi kudretli te kuvvetli bir arkadaşa nail olduğundan dolayı Atatürkü de bu hususta bendeniz tebrik ederim. İsmet İnönü 10 seneden beri Hükümetin başmda bulunarak Hükümetin bütün şuabatında yapmış olduğu ileri hareketler hiç kimsenin gözünden kaçmamıştır ve kaçmamaktadır. Bu kürsüden O Büyük İnsana millet namma hörmetlerimi takdim etmekle kesbi şeref eylerim. (TBMM Zabıt Cerideleri D: 5 Cilt:19 İçtima: 2 İ:75 Celse:2 s. 274) İzmir mebusu Benal Arıman da memnuniyetini şu şekilde dile getirmiştir : Arkadaşlar, şimdi hep beraber haber aldık ki, Atatürk çiftliklerini Hazineye verdi. Ben bu haberi duyunca hissettiğim sevinçten gözlerim yaşardı, kalbim galeyan içindedir hissiyatımı ifade edebilecek kelimeleri bulamıyorum Arkadaşlar, zaten Atatürk her şeyini, kalbini, ruhunu, düşüncesini, rahatmı, gecesini, gündüzünü her şeyini bu millete hasretmiş, vermiştir Memleketin terakkisi milletin kalkınması için kıymetli varlıklarını hasreden bu büyük, bu fevkalbeşer Büyük Türke bu kürsüden sarsılmaz inan ve sevgilerimi bitmez, tükenmez teşekkür ve saygılarımla sunarım .(TBMM Zabıt Cerideleri D: 5 Cilt:19 İçtima: 2 İ:75 Celse:2 s. 274) İzmir mebusu Halil Menteşe Atatürk'e teşekkürlerini ifade etmiştir: HALİL MENTEŞE Arkadaşlar, Atatürke yakışan bu yeni ve büyük feragat, vatanperverliğin bu ülüvvü cenabmisalinin önünde mebhut ve müteheyyiç bulunuyorum. Onun için fazla söz söylemeğe haleti ruhiyem mütehammil değildir. Esasen bu büyük misalin mana ve mefhumunu her cepheden Büyük Başvekil, kendilerine mahsus selaset ve kudretle ifade etmiş bulunuyorlar. Ben öyle şefe nail olduğumdan dolayı milletimi bir kere daha bu kürsüden tebrik eder ve yüksek şahsiyetlerine karşı bipayan minnet ve tazimlerimi bir kere daha sunarım ve bununla mübahi olurum . (TBMM Zabıt Cerideleri D: 5 Cilt:19 İçtima: 2 İ:75 Celse:2 s. 274) Afyon mebusu Berç Türkerin konuşması şimdilerde Atatürk'e akıllarınca hırsız yakıştırması yapmaya çalışan yobazlara tokat niteliğindedir BERÇ TÜRKER Sayın arkadaşlar, bendenizin hatibliğim yoktur. Müsaade buyurun, Atatürk ismini işittiğim zaman kalbim muhabbet, sevda ve perestişle dolar. Binaenaleyh Atatürk ismi burada yade- dildi. Bendenizi af buyurunuz. Burada ona karşı olan hürmetimi Heyeti aliyeniz muvacehesinde yadedeyim. Atatürk bu memleketi, bu milleti kurtardı ve bunu yaptıktan sonra Türk milletinin bir hazine olduğunu bilirdi. Türk milletinin bir hazine olduğu, eski devirlerde unutulmuştu. O devirlerin dirij anları, bu Türk milletini, gayet meziyetli ve necib olan Türk milletini unutmuştu. işte Atatürkün büyük eseri bu milleti uykusundan uyandırdı. Bu milleti kurtardıktan sonra kendisi büyük bir rehber oldu, çiftlikler yaptı, ticaret gösterdi, rehber oldu. Bu gün bize yaptığı, memlekete yaptığı hediye büyüklüğün büyüklüğüdür. Bunlar kendi ulvi kalbinin, kendi ulvi maksadının eseridir. Binaenaleyh bundan dolayı bütün millet namma bendeniz de haddim olmayarak teşekkür ve tazimatlarımı arzederim. Sonra, Atatürkün mukaddes namı başka birşey de yaptı; ecnebi tesirleri altmda kalan bir takım çirkin şeyler vardı, bunların hepsini muhabbet ve vahdete kavuşturdu. Bu gün ekalliyetler bağırıyorlar, ne mutlu bize ki Tür- küz, diyorlar. Bendeniz de bunlara iştirak ediyorum. Sonra, bir takım ecnebiler; sizi yeminle temin ederim, vallahi, billahi; ne mutlu size ki kürksünüz, diyorlar. Bizim memlekette böyle nizam, intizam ve muhabbet bulamıyoruz, diyorlar. Allah bu milleti yaşatsm, Atatürkü yaşatsm, büyük Devlet adamımız ismet İnönünü yaşatsm. .(TBMM Zabıt Cerideleri D: 5 Cilt:19 İçtima: 2 İ:75 Celse:2 s. 273-274) İşte yobazın sürekli diline sakız yaptığı Atatürk'ün mal varlığı. Anadolu'nun çorak topraklarında satın alınan arsalara yapılan büyük çiftlikler, köylünün çiftçinin kendi malını üretmesi, sosyal tesislerin kurulması ve tüm mal varlı8ğının hazineye devredilmesi... Peki bugün binbir güçlükle kurulan bu çiftliklerin talan edilmesi nasıl bir vicdandır? Sözde dindar ve muhafazakar olduklarını iddia edenler günümüzde servetlerine servet katarken din düşmanı Allahsız dediğiniz insan yaşarken mal varlığını hem de kendisine özel kanun çıkartarak hazineye bağışladı. Siz ne yaptınız? Yaşarken mal varlığınızı bağışlayabilir misiniz? Tarihte herkes hak ettiği yeri alır. Bundan 100 yıl sonra bile Atatürk hakkında yaşarken söylenmiş bu sözler yer alacak tabi sizin de yolsuzluklarınız hiç bir zaman unutulmayacak. ALINTIDIR:

Atatürk'ün bir vasiyeti olduğu hep söylenir. Ölümünden 50 yıl sonra açılmasını da işaret ettiği söylenir ve hatta Kenan Evren'in bu vasiyeti bir 25 sene daha açılmaması konusunda yasa çıkarttığı da söylenir lakin Miras olayı başka bir meseledir. Atatürk' ün yegane mirası Türkiye Cumhuriyetidir bence. Ve durumun sürekli olarak politika malzemesi yapılması bana göre hakarettir. Bırakın Atamız huzur içinde yatsın.

Katılıyorum Atatürk orman çiftliği ürünleri tüketn justim123 WarrioR 10 Şubat 2016

Adam ülkenin başına diktatör olabilecekken çoluk çocuğa bile karışmayıp bütün malvarlığını Türk Milleti'ne bırakmış daha arkasından konuşuyorlar. Atatürkiye'de bile yaşıyor olabilirdik şu anda ki ne güzel olurdu o ayrı konu

Keşke ATAM Ölmsüzde olsada bütün hersey onun olsa

Konu güzel olmuş teşekkürler. Ayrıca, Atatürk Orman Çiftliği ürünlerini tüketin arkadaşlar. Mümkün olduğunca bu markanın ürünlerini alın ve gerçekten çok kalitelidir.