Allah Türkü Korusun ve Yüceltsin. Ellerine sağlık kardeşim.

İlay-ı Kelimetullah... Her türlü küfür, şirk ve ilhada karşı Allah�ın varlığını, birliğini, İslam�ın yüceliğini ve Kur�an-ı Kerim�in üstünlüğünü savunmak anlamına gelir. İ�lay-ı Kelimetullah, Allah kelamını yüceltmek, savunmak ve Allah�ın emrettiği şekilde yaşamak demektir. "Allah�tan başka ilah yoktur, Muhammed O�nun kulu ve Resulüdür." temel ilkesine inanmak ve Allah �ın mukaddes hükümlerini ve ölçülerini insanların yaşadığı yeryüzünün her noktasına ulaştırma gayreti içinde olmak demektir. İ�lay-ı Kelimetullah, Kelime-i Tevhid nurunu bütün gönüllere ve kafalara nakşederek, bütün sahte tanrıları, bütün kanlı dikdatörleri ve bütün putları yıkmak demektir. İnsanları sömüren, ezen ve alçaltan her çeşit batıl inanca karşı mücadele etmek demektir. İ�lay-ı Kelimetullah davası herşeyden önce Allah�tan başka ilah yoktur gerçeğini görmeye, bildirmeye ve daha sonra da bunu yayma ve yüceltmeye bağlıdır. Her müslümanın ilk görevi, kendini, ailesini, milletini ve topyekün insanlığı sahte mabudların tasallutundan kurtarmaktır. Nizam-ı Alem... Nizam-ı Alem: Allah�ın insanı halife olarak yarattığı yeryüzünde, yine onun istediği gibi yaşamak isteyenlerin ölüme kadar peşinde koşmakla mükellef olduğu ulvi bir misyondur. Biraz açarsak bu dünyayı ötelerin tarlası kabul eden İslam inancı, bu dünyayı imar vazifesini de yüklemiştir inananlara... Müslümanın hayatında cemiyet kaçkınlığı, ruhbanlık gibi hayat tarzları yoktur. Müslümanlar bu dünyanın hakkını, sadece ve sadece inançlarına uygun olarak vermek zorundadırlar. "Hiç ölmeyecekmiş gibi bu dünya, yarın ölecekmiş gibi ahirete çalışmak" olarak ifade buyrulan ilahi ölçü buna işaret değil midir? İslamiyet insanların vicdanına hapsedilmiş bir inanışın adı değildir. "Siz benim namazıma-orucuma bakmayın, benim kalbim temiz. Din bir vicdan meselesidir ve Allah�la kul arasındadır." safsataları müslümanın inançları ile bağdaşmaz. Keza "Şeriat, yani İslam zahire göre hükmeder" prensibini bilmeyenimiz yoktur. Din, insanların yaşamını şekillendirir. Birtakım mükellefiyetler, müeyyideler, ahlaki prensipler içerir. Bunlar, O dine bağlanmış fertlerin uyması zorunlu olan yükümlülüklerdir. "Ben şurasını kabul eder, burasını kabul etmem" ve "İnancım bu meselelere karışsın ama şu şu şu meselelerden soyutlansın, müdahil olmasın" düşüncesi saçmadır ve aynı zamanda İslam�ın kabulleriyle çelişmektedir. Çünkü bizler, müslümanlar olarak, doğumumuzdan ölümümüze, taharetlenmizden yememize, içmemize, konuşmalarımızdan sükut etmemize kadar uzanan bir hayat çizgisinde, herşeyi Allah ve Resulü�nden ve onun mümtaz Sahabiler kadrosundan öğrendik. Bunların zıddı bir anlayışa ve bizlere biçtiği yaşam biçimine muhalif olmak haddimize midir? İslamiyet tam bir teslimiyet ve kabul ister. Müslümanım diyen bir şahıs, müslümanlığın gereklerini ayırıma tutma hakkına sahip değidir. Yani, ya hep, ya hiç. Konunun özü budur. Bana göreler ve ben böyle anlıyorumlar yoktur. Herşey Allah�a ve Resulü�ne göre şekillenecektir... İşte Nizam-ı Alem; bütün vasıtaların, bütün kadroların, bütün anlayışların, bütün fikirlerin velhasıl yeryüzünün, İslam�a ve onun ölçülerine göre kıvamlanması, ilahi kalıplara oturtulması ve adem-i beşerin hayatını, Hakk�ın tanıdığı serbestiyet ve yasaklar dahilinde idame ettirmesini sağlayacak meşru düzenin adıdır. TrI-

Alperen Ocakları... Bazı kavramlar vardır ki, insanların hem birey hem de grup olarak hayatlarını şekillendirir. Bir yerde şekillendirmekle kalmaz onun yaşayış tarzı ve kültürü olur. Alperen olmak kolay değildir. Çünkü; Alperenlik büyük bir meziyeti, kararlılığı ve cesareti ifade ediyor. Cazibesi çok yüksektir. Alperenlik İlayı Kelimetullah doğrultusunda Aleme nizam verme sevdasıdır. Adaleti alemin bütününde hakim kılma davasıdır. Yer yüzündeki zulümleri durdurma azmidir. Kendini bilen dağa taşa �Hak yol İslam yazacağız� diyen herkes Alperenim demeye can atıyor. Çünkü : �Alperen, beyninin her hücresine işlemiş olan düşünceler -değerler- iktidar olmadıkça �muhalif olma� dürüstlüğünü terk etmeyen insan� dır. Alperen ömrünün hiç bir döneminde karşısında olduğu sistemle işbirliği yapmaya tenezzül etmeyen insan� tipini temsil eder. Alperen �kendini ısıran köpeği beslemeyen� bir tiptir. Ve zalimlere rest çeken �cesur yürek�tir. Alperen gizli mahfillerin düşmanıdır. Alperenler haksızlığa, uğursuzluğa ve zulme boyun eğmezler. Kısada Alperen �dik� durandır. Alperenler �dik� oldukları için mazlumun dostu, zalimin düşmanıdırlar yeryüzünde. Zalimler hep Alperenlerden çekinirler. ALPEREN OCAKLARININ VİZYONU, MİSYONU, ORGANİZASYONU VE AHLAK İLKELERİ İçinde bulunduğumuz asır �sivil toplum örgütleri�nin cemiyet hayatında çok aktif hale geldiği bir dönemdir. Modern devletler toplum hayatının şekillendirilmesinde sivil örgütlerin önemini kavramış ve görevlerinin büyük bir kısmını adı geçen örgütlere marifetiyle yerine getirmekte oldukları bilinmektedir. Bir milletin varlığını devam ettirebilmesi bünyesinde oluşan sivil toplum örgütlerinin milletin bekası doğrultusunda faaliyet göstermeleriyle doğru orantılıdır denilebilir. Sivil toplum örgütleri ve kurumları genel anlamda kurucuları tarafından belirlenen amaçlar ve hedefler doğrultusunda faaliyetlerini sürdürürler. Sivil toplum örgütlerinin ve kurumlarının oluşmasında toplumun kültürel değerleri önemli yer tutar. Örgütlerin kuruluşunda ve işleyişinde kültürel değerlerin tesiri göz ardı edilemez. Türk milletinin tarihi seyrini ve gelişim sürecini analiz ettiğimizde diğer toplumlardan farklı olarak �vakıf medeniyeti�ni oluşturduğunu ve bu medeniyet anlayışının inşasında sivil toplum örgütlerinin ağırlıkta yer aldığı ve bunların toplum hayatını derinden etkilediği görülür. Tarihi süreç içerisinde Türk sosyal hayatını derinden etkileyen sivil örgütlerin başında �Ahilik teşkilatı� gelir. Bu tür teşkilatlanmalara ihtiyacımız vardır ve Alperen Ocakları böyle bir iddianın sahibidir. Unutulmamalıdır ki, bir örgütün varlığını yüzyıllarca devam ettirebilmesi ve içinde bulunduğu topluma hizmetinin doğru anlaşılması onun temel özelliklerinin geçerliliği ile doğru orantılıdır. Alperen Ocaklarının bu bağlamda analız edilmesi başta mensupları olmak üzere tüm insanımıza doğru anlatılması gerekir. Aleme nizam verme iddiasında olan teşkilatın kendini ifade etmesi ve benimsetmesi kaçınılmazdır. Bunu başaramayan teşkilatlar misyonları ne kadar ulvi olursa olsun daralmaya mahkumdur. Alperen Ocakları kendini ifade edebilecek durumdadır.

Ülkücülük... Türkiye�de gelişen olaylar, bazı şeylerin yeniden gözden geçirilmesini gerektirmektedir. Gözden geçirilmesi gerekenlerden biri de ülkücülük�tür. Çünkü, toplumun her kesiminden, milyonlarca insan ülkücü olduğunu söylemektedir. Fakat ülkücü olduğunu söyleyenlerin, maalesef, mühim bir kısmı bu konuda farklı yorumlar yapmaktadır. Bu sebeple, fikirde netleşme sağlanması zarureti bulunmaktadır. Bu netleşme yalnızca fikir ölçüsünde olmalıdır. Bu metoda ait hususlar tartışılmalıdır. Dava zaten bellidir. Ülkücülüğün bir ideoloji olmadığını söylemekle söze başlamak doğru olsa gerektir. Çünkü, ülkücülüğün bir ideoloji olduğunu zan ve iddia edenler de az değildir. İdeoloji insanları ve dolayısıyla toplumları şahsi menfaatler için kullanmayı hedef alan beşeri hareketler ve aldatmacalar manasına gelen bir kelimedir. Yani insanları aldatma ve sömürme sanatıdır. Ülkücülük ise kaynağını İslam�dan alan bir davanın adıdır. Ne manaya geldiğini aşağıda açıklayacağız. İdeolojilerde insanın bir değeri yoktur. İnsan hedefe varmak için bir malzemedir; Kullanılır, sömürülür, işibitince hiç acımadan harcanır. Ülkücülük bir ideoloji değilse nedir? Kaynağını İslam�dan alıyorsa niçin farklı bir isimle ifade edilmektedir? Ülkücülerin diğer gruplardan farkı nedir? Ve daha onlarca soru. Türk milletinin son iki asırlık kültür macerası herkesin malumudur. Bu maceranın akışı içinde Türkiye Cumhuriyetinin tercihleri ve tavırları da ortadır. Ancak şu bir gerçektir ki devletin tercihleri milletin büyük bir kesimini ne tatmin, ne de memnun etmektedir. Millete rağmen yürütülen politikalar millet tarafından tepkiyle karşılanmaktadır. Milletin büyük bir kesimi şuurlu bir şekilde ve planlı olarak veya farkında bile olmadan tepkisini koymaktadır. İşte millet ve devlet arasında ki bu tezat birtakım gruplar ve hareketler ortaya çıkarmıştır. Kendi inandığı gibi inanan, kendi yaşadığı gibi yaşayan, kendi ile aynı şeylere sevinip, aynı şeylere üzülen insanların idaresinden mahrum insanlar, tersininde mümkün olabileceğini bilmektedirler. Bu sebep le de, bu ölçüde bir idareye kavuşmak için birşeyler yapılması gerektiğini düşünüp, bu doğrultuda teşkilatlanmaktadırlar. Bu esnada farklı isimler altında farklı gruplar ortaya çıkmaktadır. Ülkücü hareket te bu durumun tabi bir neticesi olarak ortaya çıkmıştır. Ülkücülük bir tepki hareketi olmaktan çok uzaktır. Belli bir telafi hareketidir; Devletin yapması gerekipte yapmadığını yapmaya çalışmaktadır. Yani ülkücülük sadece bir devlet şekli ortaya koyma mücadelesi vermemektedir. İslam�ın hayat nizamı haline gelmesi mücadelesini vermektedir. Meseleyi en baştan ele alalım: Cenab-ı Hakk Kur�an-ı Kerim�de "Cinleri ve insanları Ancak bana kulluk etmeleri için yarattım." (Zariat-56) buyurmaktadır. Bu mesaj, pek çok soruya cevaptır. İnsan oğlunun hayatının yegane gayesi bu ayetle tespit edilmiştir. Allah�a kulluk vazifesini hayatın her anını ve insanın her davranışını içine almaktadır. İnsan, fert olarak şahsıyla, sonra ailesi ile, sonra çevresiyle ilgili meselelerden sorumludur. Bu hususlarda Allah-u Teala neyi emretmişse harfiyyen yerine getirmek mecburiyetindedir. Bu sorumlulukları yerine getiren insan cüz-i iradesini kullanmak durumundadır. Çünkü Cenab-ı Hak �ın verdiği akıl insanın en büyük silahıdır. Aklını kullanarak hakka hizmet edecektir. Aklı kullanmak da metod geliştirmek, strateji belirlemektir. Yani ülkücülük Hakk�a hizmetin metodudur. Meseleyi biraz daha açalım: Yaşanan dönemin şartları ve karşılaşılan olaylar, akılla idrak edilmektedir. Yaradana teslim olan akıl, Rabbinin ölçüleriyle istikametini tayin edecektir. Bu istikamete yürürken vasıtalar temin edecektir. Yolu üzerine çıkan engelleri aşmak veya ortadan kaldırmak için de çareler arayacaktır. Bütün bunları yaparken beşer olmanın şartları çevresinde hareket edecektir. Öyleya insan robot değildir. Sebebler vardır, sebebler bulunacaktır, sebebler kullanılacaktır, sebebler akılla bilinir. Akıl metod tayin eder ve onunla hareket eder. Ülkücülükte böyle bir metodun adıdır. Günümüzde her müslüman bu ülkede yaşayan her müslüman Türk, yaşanan dönemin şartlarını çok iyi tahlil etmek mecburuyetindedir. Muhammed Osman Siraceddin Hazretlerinin ifade buyurdukları üzere "Bir başbakan, bir cumhurbaşkanı gibi İslam�ın meselelerine kafa yorulmalıdır. İslam�ın mesellerine cüz-i irade kullanılarak kafa yorulur. Netice ise, çareler, çıkış yolları bulunur. Yani metod eliştirilir. Bu metodda istenilen isim verilebilir. Ama ölçü İslam�dır, gaye Cenab-ı Hakk �ın rızasıdır. Allah "Bizim uğrumuzda mücadele edenleri yollarımıza eriştiririz Şüphesiz ki; Allah ihsan edenlerle beraberdir." (Ankebut-69) buyurmaktadır. Aklını kullanıp, Allah �a kul olmak ölçüsünde ülkücülük ortaya çıkmaktadır. Çünkü bir metod ortaya çıkmıştır. Bu kısa açıklamalardan anlaşılacağı üzere, ülkücülük bir metodun adıdır. Çok kısa bir tarifle izah etmek istersek, ülkücülük Allah �a kulluk, İslam�a hizmetkarlık yapmanın metodudur. Tabii, metod deyip geçmemek lazımdır. Metod, hizmetin ve vazifenin en vazgeçilmez unsurudur. Kulluk vazifeleri neyi gösteriyorsa onun metodunu bulup çıkarmak zarureti de gözden uzak tutulmamalıdır. Yani İslam bir hareket nizamı olduğuna göre, hayatın her safhasında İslam�ı hakim kılmak esastır. Yaşanan dönemin ve toplumun şartlarına göre bu esası gerçekleştirecek yolları bulmak insana kalmıştır. Ülkücülük, bu noktada İslam kimliği ile bu esası gereçekleştirmenin mücadelesini verecek yolları hazırlamaktır. Yukarıda ülkücülüğün bir tepki hareketi olmayıp, bir telafi hareketi olabileceğini söylemiştik. O noktaya tekrar dönelim. İslamiyet hayat nizamıdır ve bu hayat nizamı Allah yolunda cihadı da içine alır. Nefs ile cihad, küffar ile cihad... Ama bunun ölçüsü ve rehberi devlet olmalıdır: İslam devleti. Devlet İslam devleti olmadığına göre, müslümanların bu mesuliyeti yerine getirmelerinde rehberliği kim yapacak? O halde bir yandan o rehber bulunmaya çalışılacak, öte yandan da boş durulmayıp mesuliyeti yerine getirmeye dönük metodlar araştırılacak. Ülkücülük bu mesuliyeti üslenmeninde adıdır. Yani devlet tarafından yapılması gerekeni yapılmasına dönük metodları da araştırmaktır. Bu sebeple de bir alternatif hareket kabul edilebilir; gerektiği halde olmayanın alternatifi. Bir başka ifade ile, ihtiyacın telafisi zaten devlet İslam devleti olsaydı, devlete rağmen böyle bir harakate ihtiyaç olmazdı. Başka bir hususa geçelim; ülkücü hareket�in diğer gruplardan farkı hususuna: Ülkücülüğün bir metod olduğunu açıkladık. Şunu da ifade etmeliyiz. Tasavvuf büyükleri her insanın bir alem olduğunu ve yer yüzündeki insan kadar Allah �ne giden yol bulunduğunu bildirirler. Buna göre insanların ortak noktaları olduğu gibi, farklı metodlarıda bulunmaktadır. Her insan aleme kendi penceresinden bakar. Ama görmek istediği şey başkaları ile aynı olabilir. Ülkücülük de buna benzer aleme kendi penceresinden bakıp, aynı şeyi görmek isteyen insanların ortaklığı denebilir. Peki ya ülkücü olmayan mügminler? Onlarla arada ki tek fark bakış açısıdır. Ülkücünün bakış açısı ile ülkücü olmayanın bakış açısı arasında ki farktan başka bir ayrılık yoktur ortada. Yani metod farkı. Bu noktada, üzerinde ısrarla durulması gereken bir husus bulunmaktadır: İnsan gayret etmekle mükellleftir. Takdir Allah �na aittir. Akıllıca, dürüstçe, samimi ve şuurlu her gayret, inşallah Allah �nün katında makbuldür. Peygamber Efendimiz buyuruyor ki: "Hiçbir amel yoktur ki insanı cennete sokmaya yetsin." Sahabe-i Kiram Efendilerimize soruyorlar: "Senin amellerin de mi, ya Resulüllah". Efendimiz : "Evet benim amellerim de" diyor. Sahabe Efendilerimiz tekrar soruyorlar: "Peki biz nasıl cennete gireceğiz?". Efendimiz buyuruyor: "Ancak Allah �ın rahmetiyle". İşte ölçü budur: Hakk Teala �nın rahmetine vesile olacak ameller işlemek. Tefrikaya düşmedikten sonra, fitneye sebeb olmadıktan sonra, İslam kardeşliğine zarar vermedikten sonra bu teferruat ayrılık sayılır mı? Ama herşeye rağmen İttihad-ı İslam şarttır. Ancak yukarıda izah ettiğimiz gibi gidişatını büyük ölçüde tepkiler yönlendirmiştir. İnsanlar birşeyler yapmak zaruretinin telaşı ile yola düşmüşlerdir. Adeta herkes başının derdine düşmüştür. Bu da bazı eksiklikleri beraberinde getirmiştir. Doğrusu şu anda bir tekamül dönemi yaşanmaktadır. İnşaallah bunun sonu çok hayırlı olacaktır. Diğer gruplardan fark zahirdedir, metoddadır. Gaye aynıdır; Allah �ın rahmetine vesile olacak ameller işlemek hem iyilikte yarışmak insanın vazifesidir. İyilikte yarışırken başkalarını küçümsememek, hafife almamak gibi anlayışlardan da sakınmak gerekmektedir. Çünkü Cenab-ı Hakk "Ey iman edenler, bir topluluk diğer topluluğu alaya almasın. Belki de onlar kendilerinden daha hayırlıdır..." (Hucurat-11) buyumaktadır. Gaye Allah �ın rızasını kazanmak ise ve iyilikte de yarışılacaksa buna dikkat edilmelidir. Ülkücü veya değil, her kim olursa olsun, her mü�minin mükellefiyetleri aynıdır. Eğer fark denirse, bir fark vardır: Her insan Allah kime neyi bilmeyi, kime neyi görmeyi, kime neyi idrak etmeyi... nasip etmişse meşkuliyetin sınırları o nasiple belirlenir. Kendine ülkücü diyen insanda, kendine nasip edilenlerin farkına varıp, o çevrede değerlendirmeler yapıp, kendiyle müşterekleri olan diyer insanlarla kader birliği yapmış insandır. İnsanların birbirlerinden ayrıldıkları hususlar vardır: Korkular, heyecanlar, sevinçler, hüzünler, kısaca her insanın mizacı ve karakteri aynı değildir. İşte İslam gibi yüce bir davaya bağlı insanlardaki bu farklılığın, farklı metodlar ve farklı beraberliklerin temel sebebi budur. Tekrar hatırlatalım düzenin çarkları arasında bundan farklı bir tezahür beklemekte pek mümkün değildir. TrI-

çok güzel yazıydı son harfine kadar okudum saol

Nizamialem Ülküsü... Türk milletinin iç ve dış oluşumuna, dilinin zenginleşmesine ve dolayısıyla edebiyatına, düşüncesine, sosyal ve siyasi müesseselerine ve dünya görüşüne bin yıldan beri İslam şekil vermektedir. Cumhuriyet inkılaplarının başlattığı Batılılaşma eksenindeki değişme hareketi, Türk milletinin tarifi ve kurulacak sistemin alamet-i farikası üzerine onlarca çeşit tez atılmasına kaynak teşkil etmişti. Öyle ki, resmi ideoloji Kemalizm yahut Altı Ok, resmileştirdiği Batılı kalıplar içerisinde "Türkçü-üniter" devlet yapısını oturtana dek zihniyet ve tarih ilmi bakımından kafası ve uygulaması bir hayli karışıktı. Milli mücadeleden sonra üzerine oturdukları ve zabturabt altına aldıkları müslüman milleti "muasır Batı" seviyesine yükseltmek için "örümcekli mazi"siyle irtibatını kesmek, ilk hayırlı işlerdendi. Böylece mazisi irtica ve karanlıklarla dolu olduğu iddia edilen Din-i Mübin-i İslam üzre Kurtuluş Harbi�nden çıkmış milleti, laik bir Atatürkçü Türk Milliyetçiliği ile telif ederek, Batılılaşma yörüngesine sokmuşlardı. Bugün yetmişküsür yıllık resmi Batılılaşma sürecine alternatif olarak, bin yıllık müslüman tarihinden terkiblerle donanmış bir çok yerli hareketlerin atak yaptığı bu ülke, yarı yolda resmileşenlere, sırf cemaat yapısıyla kalıp düşünce ve siyaset alanlarında iştigal etmeyenlere ve yalnızca milli ve İslami bir eğitim gayesi taşıyıp dünya görüşü, olmayan gruplara sahne olmaktadır. Nizam-ı Alem düşüncesi de, bu sürecin içinde doğruyu, yerliyi sürdürmek isteyen bir hareketin bu millet adına oluşturmak istediği dünya görüşünün adıdır. Nizam-ı Alem hareketinin doğmasına sebeb olan faktörler farklılıklardır. Kendine ülkücü dediği halde bazı insanlar farklı bir metodun zaruretini ortaya koydular. Çünkü, cüz-i irade yaptığı değerlendirmede bu neticeyi önlerine getiriyordu. Başkalarının dümen suyuna girerek birşey yapılmayacağını, düzenin bütün icaplarına uyarak alternatif olunamayacağını imanda ve ihlasta en küçük bir ayrılığı olmayan insaların yalnızca metodlarının farklılığından dolayı hasım görülemeyeceğini, kardeşlerimizin katillerine methiyeler dizip iktidar nimetlerinden faydalanmakla hizmette bulunulamayacağını, Türkiye�nin kaderine hükmedecek bir itifakı şahsi meseleler uğruna bozarak mü�minlerin ittihadına engel olmanın hiçbir dava ile bağdaşmayacağını gören bazı insanlar farlı bir metodun zaruretini idrak ettiler. Çünkü tekamül olmadan hizmet olmazdı ve her ne hikmetse bir türlü tekamül edilemiyordu. Ayrıca sürüp gelen ülkücülüğün leik ve Türkçü söylemle buluşması ve dün karşı çıkılan herşeyi meşru kılmasıyla, ölçülerinde ve ahdlerinde sadık olanlar için yol ayrımına gelinmişti. İşte bu sebeblerle yeni bir metod ve arkasından vicdanen müsterih bir kadro teşekkül etti. İslam�ın cevaz verdiği ölçüde milliyetçilik yapılanmasına ve millilik anlayışının İslami zeminde ifade edilmesi gerektiğine, ayrıca devlet ve millet gibi temel kavramların bin yıllık tabii, kültürel akış içinde yeniden yorumlanmasına karar verenler, Altı Ok�la buluşan ülkücülükten mahiyet olarak ayrılmış ve Nizam-ı Alem Ülkücülüğü yahut Alperenliği çatısında toplanmışlardır. Allah indinde sahip olunan mesuliyetleri yerine getirmek için ileri gitmenin başka bir yolu var mıydı? Zerre kadar tavize müsamahası olmayan bir davada, dağlar kadar taviz verilerek bir yere varmak mümkün müydü? Herşeyden önce taşınılan fikir, Nizam-ı Alem Ülküsü olunca, risk, mesuliyet, ilmi zemin ve derinleşme gibi vasıf ve görevleri beraberinde getirmektedir. Osmanlı bakayası bir Türkiye�de "Nizam-ı Alem" , "İ�lay-ı Kelimetullah" gibi Allah�ın adından neş�et eden her bir kavramı, oluşu ve dolayısıyla İslam�ı önce kendi vatanından başlamak üzre yeryüzüne yaymak amel ve cihadıyla yola çıkmaya soyunmanın "büyüklüğünü" ve zorluğunu anlamak bile bu yolda atılan bir adım olacaktır. Unutulmamalıdır ki, şahısların hiç bir önemi olamaz. Şahıslar, insan olmanın şerefine layık oldukları müddetçe baştacı edilirler. Ama gaye edilemezler. İnsan olarak herkesin mesuliyetinin aynı ölçüde olduğu bir yerde, herkes kendi hesabını eksiksiz verebilmenin kaygısını taşımalıdır. Ortak tavırlar da teşkilatı meydana getirir. Ama herkes kendine cenneti garantilemiş gibi, birilerinin hesabına çalışırsa ortada ne dava kalır, ne de mücadele. Allah � ın kullarına açtığı rahmet kapılarından biri de, böylesine ulvi davalara hizmet etmek imkanıdır. Evet, hizmet etmektir yapılması gereken; Hizmetcilik, himetkarlık. Asla, efendilik değil. Çünkü Allah yolunda ancak hizmetkar olunur, o da layık olunursa. Maazallah, efendilik iddiası şirktir, küfürdür. İnsanoğlu uğraşır, çabalar, aç kalır, uykusuz kalır ama asla neticeyi takdir edemez. O takdir Cenab-ı Hakk�a aittir. Esasen, kulların neticeyle ilgili mesuliyetleri de yoktur. Kulu ilgilendiren sadece gayrettir, samimiyettir. Nizam-ı Alem davası, bir rahmet kapısı olarak görülünce, mahiyeti ortaya çıkar. Allah-u Azimüşşan, kullarını imtihan için bu dünyaya göndermiştir. İmtihan, O �un emirlerine ve yasaklarına uymak ve belirlediği hedeflere yürümekle verilir. İşte ülkücü de, başarmaya gücü asla yetmese de, Nizam-ı Alem�e yürümekle mükellef olduğunu idrak eden kuldur. Çünkü, mükellefiyet, başarma hususunda değil, başarmaya çalışmak hususundadır; İslam�dan zerre kadar ayrılmadan, ütopik saplantılara batmadan, şuurlu, akıllı, kararlı, sabırlı ve doğru metodlarla. Karınca misali, varamasa da yolunda ölmecesine. Herkes kendine nasip edilen miktarınca mesuldür. Okumamış yazmamış, dinlememiş duymamış, köyünden dışarı çıkmamış, çoluk çocuğunun rızkını kazanmaktan başka bir dava tanımamış bir insandan, bizim anladığımız manada Nizam-ı Alem�e hizmet beklemek abesle iştigaldir. O insanın Allah indindeki mesuliyetleri ancak kendi dünyası içinde gördüklerinden, yaşadıklarındandır. Fakat, herşeyin farkında olup da, bu mesuliyeti görmezlikten gelmek de, Allah bilir ya, mel�unluğun ta kendisidir. Bu ülkede ben müslümanım diyen insanlar artık Milli Şef döneminde yaşamıyor ki, dinin ne olduğunu bilmesin. Kur�an-ı ve Sünnet�i, helal ve haramı artık insanımız biliyor. Ve bilmeyenler de öğreniyor. Taklidi de olsa iman sahibi ise doğruya varıyor. Dün içinde yer aldığımız ülkücü camia ve oradaki arkadaşlarımızla şimdi bizi yani Nizam-ı Alem Ülkücülerini ayıran fark, Kur�an ve Sünnet�i, helal ve haramı farklı anlayışımız değil, bu değerler karşısındaki tavrımızdır. Bunun ilk kıvılcımı ise Nizam-ı Alem mefkuresi karşısında takınılan tavır olmuştur. Nizam-ı Alem�i artık davamız olarak anlatmayacağız diyenler, aslında Nizam-ı Alem�i inkar etmemişler, ancak bundan sapmaları; kitlelerle buluşmanın önünde "kemiyet değil keyfiyet" anlayışından vazgeçmiş olmalarından kaynaklanmıştır. "Bizim İslam�ın yayılması diye bir davamız yoktur, ancak yayılmasının karşısında da değiliz" diyenler ifadeden de anlaşılacağı üzere, İslam�ın yayılmasına karşı oluştan değil, kitleleşmek adına keyfiyeti terk edip tavır değişikliğine gitmiş olmalarındandır. Bu tavır değişikliklerine karşı; "kemiyet değil keyfiyet" tavrından vazgeçmeyenler, Nizam-ı Alem deklarasyonunu yayınlayarak, kendilerini Nizam-ı Alem Ülkücüsü olarak adlandırmışlardır. İslam�ı anlayış, kavrayış ve yaşayış farkımız ise, daha özelde Nizam-ı Alem Ülkücülerinin farkı kendini Allah�ın yeryüzündeki nizamının kurucusu ve kollayıcısı, "fitne yeryüzünden kalkıp, din yalnız Allah�ın oluncaya kadar" bozguncularla mücadelecisi, bulunduğu her yerde, her zeminde, kulun ve Allah�ın hakkını gözeten manasına gelen tavrı gösteren "CUNDALLAH", "Allah�ın Askeri" olması ile ancak ortaya çıkar. TrI-

ALPEREN Şahıslarda değil, "hakta ve hakikatte birlik" ilkesini benimseyen, hayırlı ve güzel işlerde eksiği olabilen ama adı asla kötü bir işle anılmayan, helal çizgisinden sapma göstermeden, "kul hakkına riayet" hasiyetini dünya görüşünün merkezine yerleştiren insandır. İsimlere ve şekillere bakarak, "kabul ve ret" anlayışını benimsemeyen, her dem üretken ve faydalı olan, vatanına ve değerlerine ihanet etmeyen onurlu ve şahsiyetli insandır. Yaratılanı, Yaratan'dan ötürü seven, samimiyetini yaptıklarıyla gösteren, içyüzleri gösterecek bir aynanın karşısına geçmekten, zerrece tereddüt etmeyecek derecede, içi-dışı bir olan insandır. Gayesi Allah Rızası olduğu için, lügatinde kaybetmek diye bir kelime olmayan, daima ümit var olan, huzur ve selamete kavuşturacak aklın, ilahi vahyin ışığında yol alan aklın olduğunu bilen insandır. Hayra yönelik değişme ve değiştirmenin en etkili yolunun,"anlayarak okumak ve yaşayarak öğretmekten"geçtiğini bilen insandır. Mevlana'ca hoşgörü, Yunus'ça sevgi, Yavuz'ca cesaret ve karar sahibi olan insandır. Adalet temeli üzerinde yükselecek olan, yani bir "sevgi ve rahmet medeniyetini" inşa etme azim ve kararında olan, mazluma umut zalime korku salan bir nizam-ı alem ülkücüsüdür. ALPEREN Allah'a iman eden ve İslam'ı, insanlığın ışığı olan Hz. Muhammed 'in yaşadığı gibi yaşamaya çalışan bir müslümandır."Besmele her hayrın başıdır" emri gereğince, işlerine besmeleyle başlayandır. Hakk'ın hatırını her şeyin üzerinde tutan, haklının safında yer alan ve haksızlıklara karşı çıkandır. Allah'ın hoş görmediğini -her ne adına olursa olsun- asla hoş görmeyendir. Hakça paylaşan, Allah Rızası için malından ve parasından, imkanları ölçüsünde muhtaçlara vereceği sadakayı, baş kakmadan ve gösterişe kaçmadan veren insandır. Tüysüz yetimin hakkını bile göz ardı etmeyen, helal-haram konusunda kılı kırk yararcasına hassas olan, Zerre kadar hayır ve şerrin karşılıksız kalmayacağını bilen ve de "kul hakkın riayet hassasiyetini" dünya görüşünün merkezine koyan insandır. Sınırsız hayrın adı olan "İlay-ı kelimetullah" yarışında önde olmayı isteyendir. Çevresine ve dünyaya Rahmani değerlerle nizam vermeye çalışan ve de "doğrularda birlik" ilkesini benimseyen bir nizam-ı alem ülkücüsüdür. Milli şairimiz M. Akif Ersoy'un "tek dişi kalmış canavar" olarak tanımladığı, sömürgeci batı medeniyetinin yerine, insanlığa, adalet temelleri üzerinde yükselecek olan yeni bir "sevgi ve rahmet" inşa etme azim ve kararında olandır. Konuşan değil gerçekleştiren, samimiyetini yaptıklarıyla gösteren, güçlü olmanın yolunun samimi olmaktan geçtiğini bilendir. Kaldırılan her taşın altından çıkmayan, yapmadıklarını anlatmayan, iş başa düşünce kaçmayan, münafıkça tavırlar sergilemeyen, özü-sözü bir olandır. Politikadan günlük yaşantısına kadar, "çıkarcılığı ve aldatmayı" tarz haline getiren, adeta avlayacakları kuşlara yem atan avcılara benzeyen insan müsveddelerinden, nefret edendir. İnsanlar arasında "gönlünü avucunu içerisine koyarak" utanmadan dolaşabilecek kadar, gönlü temiz bir iman eridir. Yunus'un deyişiyle, "dergahına eğri odun yakıştırmayan" bir hassasiyetin sahibidir. Temiz yaşayan, temiz giyinen, insani münasebetlerinde ölçülü ve seviyeli olandır. Aldatmayan ve aldatmayacak derecede feraset-basiret sahibi olan, kalesinde gördüğü golün, pasını vermeyecek ölçüde tedbirli ve aynı zamanda strateji geliştirebilendir. Hedefe varmak ve başarmak mecburiyeti olmayan, ancak gerekeni "gerektiği şekilde" yapma zorunluluğu olan insandır. Kabe'yi inşa eden İbrahim peygambere, "seslen Allah'ın kullarına, yönelsinler Kabe'ye" vahyi gelince "Ya Rabbi benim sesimi kim duyarki?" cevabını verir. Bunun üzerine yüce Allah,"senin görevin seslenmektir, duyurmak ise bize aittir." buyurur. Hiçbir zaman duygularını aklının, aklını da ilahi vahyin önüne geçirmeyendir. Ürkütülmüş bir serçenin çırpınışından ürperen merhametli bir gönüle;Allah'ın ölçülerine ters düşen söz, hal ve harekette ana-babasını bile tanımayacak derecede katı bir kalbe sahiptir. Mazluma umut, zalime korkudur... KATKIDA BULUNAN:Eğitimci-Yazar Fevzi YALÇIN - TrI-

arşivlik harika çalışma +rep

Nizam-ı Alem Mefkuresinin Alperenleri; Emr-i hak vaki oldu: Her türlü meziyete haiz mümtaz bir mücahid Hakk'a yürüdü. Allah ondan razı olsun. Allah ona rahmet etsin. Şahıslarla kaim olmayan mücadelemiz, bugüne kadar olduğu gibi bundan sonrada aynı şevk ve heyecanla devam edecektir. Nice şehidin kanıyla sulanmış bu mübarek topraklar, artık bir emr-ü ferman ile cümleden aziz olan canı da dahil olmak üzere, her şeyini gözünü kırpmadan feda edebilecek bir gençliğe hayat vermiştir. Yarınlarımız bu geçliğe emanettir. Ezilen, hor görülen, hakkı elinden alınmış olan bu milletin mazlum ve mustaz'af ümmetin hesabını bu gençlik soracaktır. Kifayetsiz birkaç muhterisin her türlü nimeti heder ettiği, tüyü bitmemiş yetimin hakkının yenildiği ve yiyenlerin ise mülkün temeli olan adalet tarafından suçlu görülmeyip salıverildiği, Beyt-ül Mal'ın yağmalandığı ve üstelik yağma sahiplerinin sırra kadem bastığı bir ülkede; en güçlü silahlar karşısında sapanla mücadele edildiği, kemiklerin kırıldığı, asrın mevcut bütün kinin insanlara karşı ancak Katyuşa ile cevap verebildiği ve kızıl bir kurşun yağmuru altında tank paletleri arasında canların verildiği bir dünyada, Nizam-ı Alem gençliği elbette sessiz kalmayacaktır. Memleketimizin bir müstemleke haline getirilmek istendiği olup bitenlerin karşısında, başta zevatın ve onların şürekasının lal-ü ebkem kesildiği, bütün gazetelerin televizyonların radyo ve haber ajanslarının basılı bütün matbuanın, onu işleyen, işleten, idare eden, hak ve hukuk tanımayan patronların ve ehl-i kalemin laf-ı güzafla vakit geçirdiği bir ortamda sessiz kalmayacağız. Genç Adam!... Bu davanın yükü senin omuzlarında, sana kadar şerefle taşınan bayrağın muhafaza ve müdaafası da artık senin mesuliyetin altındadır. Fikren ve zikren yarınlara hazır olman için, önce tek kişilik medeniyetini kurmalısın; kendi iç dünyandan başlamak üzere omuzlandığın davanın gerektirdiği disiplin, ciddiyet ve samimiyetin idraki ile gayret sarfetmelisin. Şunu unutma ki. Tasavvur ettiğin nizamın inşası, Vahy'in kuşatması altında Allah Resulü'nün sünnetine uygun olursa hiçbir kuvvet mani olamayacak, karşına dikilip mani olmak isteyenler ise muvaffak olamayacaklardır. Fetih özlemini, fikirle birleştirip Anadolu'da yeniden bir inkılabın taşıyıcısı olacaksak; Gayret! Gayret! Gayret!... Allah yardımcınız ve yardımcımız olsun. Nice bin can ile bin selam... TrI-

Teşekkürler TrI-C.

Güzel bir yazı dizisi olmuş Teşekkürler