10 Kasım 1938! Ya sonrası? O Hakka yürüdükten sonra çok şey değişti. Onun asla taviz vermediği konular o günden sonra tartışılır hale geldi, çiğnendi. Onun, Mustafa Kemal Atatürk'ün hassasiyetleri bir bir yok sayıldı. Asker, siyasete burnunu sokmaktan, siyasetçi ise Atatürk'ün olmazsa olmaz dediklerinin içini boşaltmaktan geri durmadı. İnönü, İngiltere'nin tavsiyesiyle ABD'nin eteğine yapıştı. Türkiye için 'dost ve müttefik ABD' sloganı amentü haline geldi. İnönü gitti. Dörtlü takrirden Celal Bayar ve Menderes çıktı geldi. Menderes, yapılması muhtemel toprak reformunu kurbanı olmamak adına CHP'den istifa etti. Bir çok sebep vardı istifa için belki, ama biri kesinlikle kaybetmek istemediği toprak ağalığıydı. DP iktidar oldu.1950'den 1960 yılına kadar birçok şey oldu. Ama toprak reformu olmadı. 20. yüzyılın derebeyleri Anadolu'da at koşturdu. Siyaset yaptı. Marshall Fonu'ndan gelen paralarla tarımda makineleşme arttı. Toprak ağası denen ortaçağın derebeyleri iyice zengin oldu. Ya halk? İyice yoksullaştı, toprağından uzaklaştı. Bugün TBMM çatısı altında hala toprak ağaları varsa bunun başlıca sorumluları iktidar olmayı beceremeyen CHP ile ve iktidarını CHP'den kalma diktaya çevirmek isteyen DP'dir. Halktan gasp ettiklerini turuncu koltuğa oturarak sağlamlaştıran bu derebeylerinden hesap soracak bir iktidar var mı derseniz ortada? Nerde? Oğullarına ve damatlarına yetişemiyor ki hükümet. Atatürk sonrası CHP ile DP'nin hala arkasında durarak oy devşirmeye çalışan aynı isimdeki partiler bugün de mevcut. Hesap vermeyi bırakın hala iktidar dileniyorlar. 1960 'daki 27 Mayıs Cuntasına ne demeli? Halkın iradesini gasp eden, halkı aptal yerine koyan, istibdat manyağı, ruh hastası insanların iktidarında halkı için yapılan nedir derseniz, şaşırmayacaksınız. Koca bir hiç. DP iktidarını diktatörlüğe götüren Menderes'i asan bu cuntacılar, böylece 'Demokrasi Şehidi' kazandırdılar ülkemize. Menderes'in sonunu ABD'nin gözünde bitiren Sovyet kredileriydi. Menderes bu gelen parayı sanayileşmeye kullandı. Bu Menderes'in Türkiye adına yaptığı en önemli hamlelerden biriydi. Sanayileşmek ve Rusya'ya yakınlaşmak, ABD için en büyük suçtu ve faturayı Menderes'e kesti. Koalisyonlar milliyetçi oldu, o oldu, bu oldu... 1971 de muhtıracı ordumuz, 1974'te Kıbrıs Fatihi Ecevit'imiz oldu. 1980 de ABD ve CIA güdümlü neo-askeri darbemiz. Askeri darbenin arkasından bir bürokrat ABD'yi ziyaret etti. ABD'den izin, cuntacı Evrenden nitekim icazet alındı. Böylece Turgut Özal'ın Anavatan Partisi ilk genel seçimlerde ipi göğüsledi. Onu getirdi, bunu getirdi diye övülen Özal da yapacağını yaptı. Sosyal devletin anayasal temelini hiçe saydı. Kademeli olarak devleti ekonomiden çekmeye başladı ve küresel sermayeye Türkiye'nin kapılarını araladı. Bugün 500 milyar doları aşan iç ve dış borcuyla Türkiye ekonomisi müsebbibini arıyorsa kızmayın ama Özal'dır. 1990'dan sonra ince ayar çekilmiş koalisyonlara ve 2000 den sonraki tek başına iktidara hiç değinmek istemiyorum. İçim kaldırmaz. GAP'a ait sulama kanalları bitmedi, duruyor. Toprak ağaları halkı devletin kemirgenleriyle sömürüyor. Kadrolaşmak artık bir çirkeflik değil, marifet. Dış politikada Türkiye'nin etkisi 'van minut' kadar sürüyor. Devletin ve halkın geleceğini özelleştirme diye pazarlıyorlar, bizden sonra kim yaşayacak diyen yok."Damat ve oğullar sağ olsun." Diyenler, var artık. Bu yağma sofrasının bir gün ama bir gün elbet hesabı sorulacaktır. Hak ve Eşitlik Partisi Genel Başkanı Sayın Osman Pamukoğlu'nun da belirttiği gibi; o hesap sorulmaya başlandığı gün Bizim için 11 Kasım 1938 olacaktır. Ahmet Sedat Oktay Kaynak: Burdur Ses15 Gazetesi