Allah tüm şehitlerimize rahmet eylesin. 15 temmuz şehitlerine gösterilen ilgi pkaka terörüne verdiğimiz şehitlere gösterilmiyor, bu çok üzücü ve çok sinir bozucu bir durum. Medya, televizyonlar, gazeteler, hükümet, ilgililer, yetkililer herkes ama herkes şehitlere saygılı olmalı, şehitler arasında ayrımcılık yapmamalı. Şehitlerin tümüne minnettarız.

Mekanları cennet olsun.

Bu uğursuz gecenin yok mu sabahı?.. Bir gecede 24 aslanımızı şehit veriyoruz. Göğüs göğüse çarpışıyor Muhammed'in askerleri sünnetsizlerle... Hakkari'de, Van'da... Suriye topraklarında... Analar feryad figan ediyor... Babalar göz yaşı içiyor kana kana... Kınalı kuzular al bayrağa kefenlenip geliyor köyüne... Her gece şehit haberleri... Kulağım minarelerde... Sala yok... Ezan yok... Bir gecede 24 şehit... Vatan için, millet için şehit oluyorlar... Gözlerim meydanlarda... Boş boş bakıyorum... En azından saygı nöbeti olsa... Sadece beş dakika... Beleş telefonsuz, beleş çorbasız, beleş meyve suyusuz, beleş keksiz... 5 dakika toplanabilsek, sesimiz kısılırcasına İstiklal Marşımızı ardından da bir Fatiha okuyabilsek. "Ne mutlu Türk'üm diyene" diye haykırdıktan sonra sessiz ve vakur bir şekilde evlerimize dönebilsek. Ta ki son vatan görevi tebliğ olana kadar... Allah'ım bu nasıl bir adalet!.. Zalimlerin yanında masumlar yanıyor. Suçsuz, günahsız insanların hayatları çalınıyor. İslam'ın sancaktarlığını yapmış bir milletin evladıyız. Kul hakkı ile karşına çıkmaktan korkarak terbiye edildik... Bu nasıl bir imtihan Yarabbim!.. Biz, kime inanıyoruz?.. Biz, kime secde ediyoruz?.. Biz, kime/neye kulluk ediyoruz?.. Yarab!.. Bir gecede 24 şehit... Sonra 2 daha... 3 daha... Sonra... Geceleri uyuyamıyorum. Ezan yok... Sala yok... Vatan için nöbet tutan... Mehmet, Ahmet, Mustafa... Çukurca'da şehit düşüyor. "Demokrasi aşıkları" Antalya, Bodrum plajlarında sefa sürüyor... Saray sofralarında yer kapmaca oynanıyor. Mehmet Akif'in şu dizelerini hatırladım; Ya Rab, bu uğursuz gecenin yok mu sabahı? Mahşerde mi biçarelerin, yoksa felahı! Nur istiyoruz... Sen bize yangın veriyorsun! 'Yandık!' diyoruz... Boğmaya kan gönderiyorsun! Esmezse eğer bir ezeli nefha, yakında Ya Rab, o cehennemle bu tufan arasında Toprak kesilip, kum kesilip Alem-i İslam; Hep fışkıracak yerlerin altındaki esnam! Bizar edecek, korkuyorum, Cedd-i Hüseyn'i En sonra, salib ormanı görmek Harameyn'i Bin üç yüz otuz beş senedir, arz-ı Hicaz'ın Ateşli muhitindeki suzişli niyazın Emvacı huruş-aver olurken melekuta Çan sesleri boğsun da gömülsün mü sükuta? Sönsün de, İlahi, şu yanan meş'al-i vahdet Teslis ile çöksün mü bütün aleme zulmet? Üç yüz bu kadar milyonu canlandıran iman Olsun mu beş on sersemin ilhadına kurban? Enfas-ı habisiyle beş on ruh-u leimin Solsun mu o parlak yüzü Kur'an-ı Hakim'in? İslam ayak altında sürünsün mü nihayet? Ya Rab, bu ne hüsrandır, İlahi, bu ne zillet? Mazlumu nedir ezmede, ezdirmede mana? Zalimleri adlin, hani öldürmedi hala Cani geziyor dipdiri... Can vermede masum Suç başkasınındır da niçin başkası mahkum? La yüs'ele binlerce sual olsa da kurban; İnsan bu muammalara dehşetle nigeh-ban! Eyvah! Beş on kafirin imanına kandık; Bir uykuya daldık ki: cehennemde uyandık Madam ki, ey adl-i İlahi yakacaktın... Yaksaydın a mel'unları... Tuttun bizi yaktın Küfrün o sefil elleri ayatını sildi: Binlerce cevami' yıkılıp hake serildi Kalmışsa eğer bir iki mabed, o da mürted: Göğsündeki haç, küfrüne fetva-yı müeyyed! Dul kaldı kadınlar, babasız kaldı çocuklar, Bir giryede bin ailenin matemi çağlar! En kanlı şenaatle kovulmuş vatanından Milyonla hayatın yüreğinden gidiyor kan! İslam'ı elinden tutacak, kaldıracak yok... Na-hak yere feryad ediyor: Acize hak yok! Yetmez mi musab olduğumuz bunca devahi? Ağzım kurusun... Yok musun ey adl-i İlahi! Sene 1913... Sene 2016... Kaynak: Bu uğursuz gecenin yok mu sabahı?.. - Ahmet TAKAN

yorumsuz.