İşte Ergenekon'un olmadığı bir Türkiye: 1-Mesela en başta 10 yılda bir darbe olmayacak, 2-Kimse darbe planları yapmayacak; yaparlarsa planı ortaya çıkartan gazeteciler değil, planlayıcılar yargılanacak... 3-Askeri vesayet sistemi son bulacak... 4-Kürt sorunu çözümsüzlük sarmalından kurtulup memleketimizde barış rüzgarları esecek, Kürt kardeşlerimiz haklarına kavuşacak. 5-Başörtülü öğrencilerimiz özgürce eğitimlerini alacak, mesleklerini rahatça icra edecekler. Kimse onlara öcü gözüyle bakmayacak... 6-Köylülere toplu dışkı yedirenler terfi etmeyecekler. 7-Ekonomi bir günde dibe vurup binler zengin olup, milyonlar fakirleşmeyecek. 8-İşkenceler olmayacak, işkenceciler yargılanacak... 9-Gayri-Müslim vatandaşlarımız özgürce ve eşitçe bizle birlikte yaşayacaklar. Yargı eliyle el konulan malları geri iade edilecek. 10-Rahipler öldürülmeyecek, Hristyanlık inançlarını yaymaya çalışan insanların boğazları kesilmeyecek... 11-Aleviler özgürce ibadet edecekler, kendilerini gizlemek zorunda kalmayacaklar. 12-Maraş, Sivas, Çorum, Gazi olayları gibi katliamlar tekrarlanmayacak... 3-Hrant Dink'ler, Uğur Mumcular, Musa Anter'ler, Abdi İpekçiler ve diğer gazeteciler, aydınlar fikirlerinden dolayı yargılanmayacaklar, sokak ortasında gündüz vakti öldürülmeyecekler... 14-Provokasyonlar, linç girişimleri, faili meçhul cinayetler olmayacak, geçmişteki cinayetlerse aydınlanacak... 15-Annelerin, babaların yüreği yanmayacak artık. Çocuklar yetim, kadınlar dul kalmayacak... 16-Artık birbirimize sağır olmayacağız. Yanı başımızdaki komşumuzun acısına duyarsız kalmayacağız... 17-Kimse dilinden, dininden, etnik kimliğinden, düşüncelerinden, cinsiyetinden, cinsel tercihlerinden dolayı dışlanmayacak, zulüm görmeyecek... 18-PKK ile savaş son bulacağı için çatışmalara harcanan trilyonlarca para, eğitime, sağlığa, altyapıya harcanacak. Refah seviyesi artacak, gelir dağılımı adaleti düzelecek. 19-Kıbrıs'ta iki halk barışacak... 20-Artık komşularımızın hepsine düşman gözüyle bakmayacağız. Dış politikada daha etkin ve saygın bir ülke olacağız. 21-Biz devlet için değil, devlet bizim için var olacak. Ne devlet vatandaşlarının %90'ına potansiyel suçlu diye bakacak, ne de vatandaş devletten korkacak. 22-Hukuk, devletin vatandaşa karşı kendini korumak için kullandığı bir silah olmaktan çıkıp, adaletin sağlandığı gerçek bir hukuk olacak. 23-Partiler, dernekler kapatılmayacak... 24-367 saçmalıklarına maruz kalmayacağız... 25-Eylemlerimizde, mitinglerimizde polis dayağı yemeyeceğiz. 26-Ergenekoncular kendi adamlarını kendileri vurup ortalığı kasıp kavuramayacaklar. 27-Danıştay saldırısı, Şemdinli, Susurluk gibi aydınlatılmamış kirli vakalar olmayacak. 28-Türkiye hem Doğu'ya, hem Batı'ya örnek olacak. Arada köprü olmanın avantajlarını ve güzelliğini yaşayacak... Kısacası, Ergenekon çetesi çökertilirse, bu topraklara ve burada yaşayan insanlara layık bir siyaset ve devlet yapısı olacak... Farklılıklarımızla özgürce huzur içinde birlikte yaşayacağız. Yani bahar gelecek memleketimize...

Genellikle, çok şiddetli çatışmalar, arka planda kalan başka bir mücadeleyi gizliyordur. Taraflar, kıran kırana bir kavganın içindeyken "görünmeyen bir başka tehlike" sinsi sinsi yaklaşmaktadır. Kazanmak uğruna, herkes elindeki tüm kartları harcar, tüm gücünü tüketir, birbirini acımasızca yıpratır ve en zayıf anınızda kapıda bekleyen risk kendisini gösterir. Oyun kurucu, "işte şimdi tam zamanı" deyip, baştan beri gizlediği kartını açar. O zaman ne yapacağız? Yaşadıklarımızın sebeplerine bakıp, sonuçlarına dair bir senaryo yazalım. Şu anda henüz "hazırlık pasları" aşamasında olduğu anlaşılan kaotik ortam, gerçekten ülkenin üzerine bir kabus gibi çökerse çok değil, 3-4 yıl içinde bakınız neler olur: Yüzde 47 veya 57 oy almış olsa bile sivil iktidar meşruiyetini yitirir, yargıya güven onarılmaz biçimde zedelenir, basına tepki dağ gibi büyür, en güvenilir kurumumuz olan Türk Silahlı Kuvvetleri dahil ülkenin tüm temel direkleri yıpranır. Erozyondan az hasarla çıkan kurumlarımız bile çok yorulurlar. Kurumların hepsi sorgulanır, ülke yönetilemez hale gelir. Bu mücadelenin halk katındaki yansıması olarak, toplumsal kutuplaşma işte o zaman tehlikeli boyutlara ulaşır. Bütün bunlara büyük bir ekonomik kriz depremini de ekleyin. AB'den uzaklaşmış, istikrarsızlaşmış bir Türkiye'de acaba hangi büyük tehlike kendisini artık iyiden iyiye göstermeye başlar? Bu mücadele gerçekten kaçınılmaz mıydı? İktidar kanadının etkili kalemlerine bakınca, "bu mücadele kaçınılmazdı. AK Parti başka türlü davranamazdı. Toplumsal değişim talebi çok güçlü olduğu için AK Parti buna kayıtsız kalamazdı. Her halükarda böyle bir gerginlik olacaktı." Bu kalemler "mücadeleye devam" sloganı atıyor; tehlikeli. Sistem ise "güçlü bir tehdit algılaması ile karşı karşıya olduğu" düşüncesiyle 6'ncı yılındaki bir iktidar partisine karşı kapatma davası açıyor. Seçimin üzerinden sadece 8 ay geçmişken iktidara karşı ilk kez çok ciddi muhalefet rüzgarları estiriliyor. Gerginlik gerçekten artıyor. Belli ki tarafların geri adım atmaya niyeti yok. Güneydoğu'da ise daha önce görmeye hiç alışık olmadığımız, bizlere 9-10 yıl önce söylendiğinde "haydi canım sen de" tepkisi vereceğimiz olaylar yaşanıyor. Nevruz'da yaşananlara bakar mısınız? Ne kadar tahrik edici, provokatif eylemler yapılıyor, akıl alır gibi değil. Çok değil, birkaç ay önce "AKP, Güneydoğu'daki belediyeleri DTP'nin elinden alacak" deniliyordu. Bir de şimdi gidip oradaki havaya bakılmalı. Kürt devletine doğru mu? Şaşılacak şey, bugün Türkiye'de ciddi ciddi "darbe tartışmaları" yapılıyor. Kimileri de "ülke iç savaşa doğru gidiyor" diyerek kabus senaryosu yazıyor. Oysa ne kadar keskinleşirse keskinleşsin, ilgili tarafların "her şey demokratik usullerle yapılsın" yaklaşımında oldukları net olarak görülüyor. Mücadele hukuk zemininde yürüyor. İktidara karşı muhalefet isteyenler de demokratik mekanizmaları çalıştırmayı, hukuki yolları işletmeyi deniyorlar. Ama süreç demokrasi dışı mekanizmalara kayarsa acaba Kürt sorunu ne hale gelir? Şu anda AB perspektifinde, demokratik bir ülke olarak uluslararası desteği yüksek olan Türkiye, o gün yine Kürt sorununa karşı elini güçlü tutabilir mi? Türkiye'yi sinsi sinsi bir tuzağa düşürmeye çalışanlar, kurumları birbiriyle çatışmalı hale getirerek, ülkeyi yormaya gayret edenler acaba yarın öbür gün Kürt devletini mi dayatmaya çalışacaklar? Ortadoğu'ya dair büyük oyunları kuranlar, Miloseviç'in Yugoslavya'yı bölmesine benzer bir ateş topuna Türkiye'yi atmayı mı planlıyorlar? Uluslararası toplum demokratik ülkelerin yanındadır. Sınır ötesi operasyonumuz bile dünyanın her tarafından zımni de olsa destek buldu. Demokratik bir yönetim belli sınırlar içinde kalmak kaydıyla sertlik yanlısı politikalar izleyebilir. Buna karşılık, anti demokratik bir yönetim altındayken hayli yumuşak politikalar bile uluslararası camiadan tepki çekebilir. Diyorum ki Türkiye'yi bir anda böylesine bir tuzağın içine çekerek birileri Kürt devleti kartına oynuyor. O halde Türkiye'nin tek çıkar yolu kurumlar arası mutabakatı sağlaması ve sonra demokrasisini güçlendirmesidir. Oyunu ilk olarak bozması ve sorumluluk alması gereken hükümettir. Ardından bütün kurumlarımızın "görünmeyen tehlikeye karşı" işbirliği yapması şarttır. Arka plandaki büyük tezgah ıskalanmamalı. İrticayla mücadele edilirken, Müslümanlığı tartışma konusu yapmanın da Güneydoğu'ya dair büyük oyunun bir parçası olabileceği gözlerden kaçırılmamalı. İsmail Küçükkaya' dan Alıntıdır...

Arkadaşlar herkes ortak paydayı bulmaya çalışsa işler hallolacak ama iş o ortak paydayı anlamada. Bende esas olayın gözden kaçacağından korkuyorum. Umarım yanılırım. alpi_09 En istikrarlı üye 24 Mart 2008