Gelecek nesiller mi? Gelecek seçimler mi? Boyalı basına bakıyorum. Anlı şanlı köşe yazarlarının yazdıklarına bakıyorum. Bizi yönetenlerin içi boş, dışı cilalı sözlerine bakıyorum. İtiraf etmeliyim ki, bu görüntü en azından benim penceremden iç açıcı görünmüyor. Toplumun yaralarını saracak olan derde şifa bir şey yok bana göre. Ama teslim etmeliyim ki ilginç şeyler de oluyor. Bize de bu konuları kenarından köşesinden didiklemek düşüyor. Bir faydamız olur umuduyla... Örneğin Fazıl Say'ın çıkışı üzerine AKP milletvekili Osman Yağmurdereli evlere şenlik bir açıklamayla sanatçıya "Senin kasetin kaç satıyor kardeşim?" diye sordu. Böylece hem sanatçı kimliğini konuşturdu Hem kültürel kimliğinin ne denli derin olduğunun altını çizdi. Hem bu zor soruyla bağlı olduğu partinin sanat anlayışını kanıtladı. Hem de gelecek dönem Kültür Bakanı olmanın alt yapısını hazırladı. Hani daha ne olsun cinsinden. Bence hem ilginç, hem de öğretici... İstediği her yere istediği katta alışveriş merkezi yapan, istediği tarihi eseri yıkan, istediği su havzası ya da ormanlık alanı imara açan bizim yönetim anlayışımızda bir başka dikkat çeken şeyde yöneticilerimizin konuşma şekillerindeki yenilik. Cümlelerinde ifade ekonomisine yer vermeyen her sözcüğe özel bir tonlama ve uzatma ekleyen yeni konuşma biçimi dilimizde devrim yapacak gibi. Beden dilini öne çıkaran ağır ve ağdalı bir anlatım, bakışlara yüklenen derinlik, öne ve arkaya sallanarak yaratılan çekim gücü. Daha ne olsun ki? Bence hem ilginç, hem de öğretici... Bu arada 16 yaşındaki oğullarının finansörlüğünü üstlenen anneler, Soldan sağa atlayıp koltuk kapan Türk büyükleri, "Elinize, dizinize dursun" diye beddua eden yöneticiler, "Herkesin dilediği kadar çocuk yapması gerekir. Doğum kontrolü doğru değildir." Diye açıklama yapan çok çocuklu Sağlık Bakanları, 430 milyar dolar iç ve dış borç için "bu borç bizim için çerezdir" diyen,"Halkı sevindirin, fakiri kömürle memnun edin." Şeklindeki açıklamalarla yerel seçimleri işaret eden genel başkanlar, Kamuoyunun nefes nefese izlediği ABD ziyareti ve Çankaya koşusu, Televizyonların tam destekli yayınları, Mesleğini AKP'ye adayan yazarların yorumları... Tüm bunlara rağmen sorun yok diyorsanız "pardon ama var deriz." Hem yalnız biz değil, Ankara Ticaret Odası 'da açıkladığı raporda var diyor. Ankara Ticaret Odası'nın son raporunun adı "Kamçıya Doymayan Yiğitler Raporu" Rapora göre, Türkiye'de şu anda 40 milyona yakın yiğit borçlu... Böyle giderse ne olur? Kim bilir? Belki de hiçbir şey olmaz... Şimdiye kadar ne oldu ki?