Dünyaca ünlü Sümerolog ve tarihçi, Dr. Muazzez İlmiye Çığ açıklaması: Dr. Muazzez İlmiye Çığ, Noel adeti kabul edilen çam süslemeyle ilgili olarak çarpıcı açıklamalar yaptı. Kabul edilenin aksine çam ağacı süslemenin eski bir Türk adeti olduğunu söyleyen dünyaca ünlü Sümerolog Çığ, bu adeti Avrupa ya Türklerin aktardığını anlattı. Muazzez İlmiye Çığ, tarihi değiştirecek keşfi şöyle anlattı: Çam ağacı süslemek tamamıyla Türk adetidir. Yeni Türk devletleriyle münasebetimiz bize yepyeni şeyler öğretiyor. Eski Türklerde yerin göbeğinden göğe kadar bir ağaç tasavvur ediliyor. Bu hayat ağacı. Sümerlerde de var. Bir ucunda göktanrısı duruyor. Türklerde güneş kutsal ama tanrı olarak kabul edilmiyor. 22 Aralık ta güneş yeniden fazla olarak dünyayı aydınlatmaya başlayacak. Günler uzamaya başlayacak. Türklerin göktanrısı gün ile geceyi tanzim ediyor gökte. Sözde gün ile gece sürekli münakaşa halinde. 22 Aralık ta gün geceyi yeniyor. Bunu Yeniden doğuş bayramı Türkler kutluyorlarmış. Türkistan da bir ağaç varmış, akçam, ve bu akçam başka yerde yetişmiyormuş. Akçam getirip eve koyuyorlar, akçamın altına o sene Tanrı onlara güzel şeyler verdi, güzel bir yaşam verdi diye Tanrı ya hediyeler koyuyorlar. Dallarına da ertesi sene için Tanrı dan niyaz ettikleri şeyler, adak olarak istedikleri şeyler için paçavra veya kurdela koyuyorlar. O günlerde büyük bayram, şenlik yapıyorlarmış. Aileler toplanıyor, büyükler varsa ziyaret ediliyor, özel yemekler yeniliyor, güzel elbiseler giyiliyor. Bu adet Türkler yoluyla Avrupa ya geçti. Konunun Noel le alakası yok. İznik Konsili nde pagan adeti görülen bu adeti İsa nın doğuşu olarak kabul edelim diyorlar ve bu adet Hristiyanlara geçiyor. Ama ağaç süsleme pek yok, 16. yy da Almanya da başlıyor, daha sonra Fransa ya geçiyor ve dünyaya yayılıyor. ÇAM BAYRAMI Altay daki çamlar, her zaman, şaşılacak kadar güzeldiler. Oklar gibi düzgün. Çam, eskiden Türklerde mukaddes ağaç sayılırdı. Onu eve alırlardı . Onun şerefine, daha üç-dört bin yıl önce, insanların putlara tapındıkları zamanlarda, bayramlar düzenlediler. Bayram, ilkin Dünya nın merkezinde, tanrıların ve ruhların dinlendikleri yerde yaşayan Yer-su ya adanırdı. Yer-su nun yanında, gür beyaz sakallı bir ihtiyar olan Ülgen bulunurdu. İnsanlar, onu daima, zengin kırmızı kaftan içinde gördüler. Ülgen, aydınlık ruhların reisi idi. O, altın kapıları olan altın yer-altı sarayında, altın bir taht üzerinde oturmaktaydı. Güneş ve ay, ona itaat ederlerdi. Çam bayramı, kışın en soğuk zamanında, karakışta, 25 Aralık ta yapılırdı. O zaman, gün geceye galip gelirdi. Ve güneş, toprak üzerinde biraz daha uzun süre kalırdı. İnsanlar, Ülgen e dua ederler, güneşin dönüşü için ona teşekkür ederlerdi. Duaların işitilmesi için Ülgen in sevgili ağacı olan çam süslerlerdi. Onu eve getirirler, dallarına parlak kurdelalar bağlarlar, yanına hediyeler yığarlardı. Bütün gece, güneşin karanlığa galibiyeti hadisesi dolayısıyla eğlenirlerdi. Bütün gece Koraçun, Koraçun diye bağırırlardı. Böylece bayramı Koraçun diye adlandırdılar; bu söz, eski Türklerin dilinde, azalsın manasına geliyordu Yani, gece azalsın, gündüz artsın. Çamın etrafında sabaha kadar inderbay adı verilen bir halka oyunu oynarlardı: insanlar, güneşi sembolize eden daireye katılırlardı. Böylece, semavi ışık vereni geri dönmeye çağırırlardı. Herkes, en mahrem dileğin, esrarengiz bu gecede, değişmeden gerçekleşeceğine inanırdı. Gerçekten de, Ülgen, bir kere olsun red cevabı vermedi, hayatta bir kere olsun mahcup etmedi: Bayramdan sonra gece daima kısaldı; kızıl güneş ise, hep, gökyüzünde daha uzun, daha uzun süre kaldı. Çam, Ülgen in ağacı diye adlandırıldı. O, tanrıların ve ruhların yer-altı dünyası ile insanların dünyasını birbirine bağlardı. Çam, ok gibi, yukarıya, gökyüzüne çıkan yolu gösteriyordu Rusça daki daroga , put manasına gelen Türkçe yol kelimesi buradan geliyor. İşte ağacın adının geldiği yer! Bunca yüzyıl geçti, ama eski bir bayram unutulmadı. Yeni yıl ağacı bayramı, bugün herkesin malumu! Ülgen, gerçekten, yeni bir ad Ayaz Ata aldı; fakat onun bayramdaki rolü ve kıyafeti aynen kaldı. Eskiden olduğu gibi, çamların çevresinde halka oyunu oynuyorlar. Kimse, konunun farkında değil Bu arada, kaftan, şapka, kuşak, deri çizme yani Ayaz Ata nın kıyafeti de eski Türklerin gardırobundan. Onlar, tıpatıp böyle bir kıyafet içinde dolaşıyorlardı. Arkeologlar, bunun doğruluğunu mükemmel bir şekilde ispat ettiler. Ülgen, efsanelerin söyledikleri gibi, bazan kılık değiştirirdi. O zaman Erlik adını alırdı. Bununla birlikte, Erlik in Ülgen in kardeşi olması mümkündür Şimdi gerçeklerin iç yüzünü öğrenmek güç; bunca yüz yıl geçti. Galiba, bu o kadar da mühim değil. Çok daha mühim başka bir şey var Eski Türklerde Ülgen ve Erlik, iyiliği ve kötülüğü, ışığı ve karanlığı temsil ediyorlardı. Onun için, 25 Aralık ta, bütün insanlar, hatta en kötüler bile, iyi ve cömert olmaktaydılar. Bu tarihte, Erlik, kötülük sembolüdür. O, bu gün torba içinde hediyeler getirirdi. Çocuklar da onu ararlardı. Onlar, şarkılarla dolaşırlar, tekerlemeler söylerlerdi. TTK!

Çam süslemek Türk adeti mi bilemiyorum. Konuşan kişi muazzez ilmiye olunca gerisini de okumadım, gözlerime yazık dedim. Sadece ilk cümleye baktım. Çam süslemek noel adeti diyen yok ki. YILBAŞI, NOEL vs. sebebiyle çam süslenmesine noel adeti diyor insanlar. Gila