Kadın ve politika ilişkisinde "ben bilmem beyim bilir" dönemi artık kapanıyor hiç olmaması gereken bir açıkdı kapanması için geç bile kalınmış

Geçtiğimiz günlerde Adil Gür'ün son araştırması Akşam Gazetesinde yayınlandı. Araştırmaya göre; referandumun sonucun kadınlar belirleyecek. Kadın seçmenlerden "evet" diyenlerin oranı % 44.4, "hayır" diyenler ise, %42,8... "Evet" diyen erkeklerin oranı %43,5, "hayır" diyenler ise %47,5... Kararsız kadınlar %12,8, erkekler ise %8,9... Bu rakamlara baktığımızda referanduma "evet" desteği bekleyen Ak Parti'nin mesajı en çok kadın seçmene ulaşmış. "Evet" diyen kadınlar, hem "hayır" diyen kadınlardan, hem de "evet" diyen erkeklerden daha fazla... "Evet" diyen kadınlar bu tabloda sadece "hayır" diyen erkeklerle karşı karşıya... Hatta kocaları, babaları, erkek kardeşleri "hayır" dese de kadınlar "evet"çi demek hiç de yanlış olmaz. Adil Gür, 29 Mart 2010 seçimlerinde Ak Parti'nin aldığı oyları cinsiyete göre değerlendirdiğinde, kadınların, erkeklerden %8 oranında daha fazla destek verdiği görülmüştü. Deniz Baykal Genel Başkanlığı döneminde, R. Tayip Erdoğan'a " seni kadın kolların bile kurtaramayacak" derken aslında Ak Parti kadın kollarının gücüne şahitlik ettiğinin bilmem farkında mıydı? Ak Parti'nin referandum mesajının kadınlara ulaşmasında en büyük etken kadın kolları teşkilatı. Ak Parti kadın kolları, 81 il, 900 ilçede örgütlenmiş, 1 350 000 üyeli dünyanın en büyük kadın örgütü. Mahalle, sandık, ilçe, il ve Genel Merkez teşkilatlarında çalışan kadınlar, hem kadın seçmene, hem de kadınlar aracılığıyla evin içine, erkek seçmene ulaşıyorlar. Üstelik sadece seçim dönemlerinde değil 365 gün kapısı açık, çalışan, proje üreten, atölye çalışmaları yapan, uluslar arası organizasyonlar düzenleyen, dinamik bir örgüt. "BEYİM DE BİLİR, BEN DE..." Kadın ve politika ilişkisinde "ben bilmem beyim bilir" dönemi artık kapanıyor. Adil Gür'ün iki araştırması da gösteriyor ki; bu ülkede kadınlar hızla siyasallaşıyor ve artık kocasının, babasının partisine, siyasetine körü körüne destek vermiyor. Hem seçmen olarak, hem de örgütlü kadın siyasetçiler olarak, sesleri gittikçe yükseliyor. "Hayır"cıları ve erkekleri bilmem ama kadınlar açısından bakıldığında, siyasal bilincin oluşması açısından yukarıdaki tablo bana umut veriyor. TV'nin her eve girdiği, cep telefonu sayısı neredeyse nüfusumuzu aştığı bilişim çılgınlığında kadınların açık toplumdan mahrum kalması düşünülebilir mi? Feodal ve ataerkil yapıda deprem çoktan başladı bile. Bilişim çağının imkanlarına, 7,5 yılda uygulanan sosyal politikalar ve kadın politikaları da eklenince, kadınların politik farkındalığı arttı. Kırsalda dahi çok belirgin ortaya çıkan bu fotoğraf, şehirli kadının da aktif politikada daha da görünür olması sonucunu doğuracaktır. Beni şaşırtan, siyaset biliminin tüm doğrularını tersine çevirircesine, bu değişimin, yelpazenin solundan değil de muhafazakar tabandan başlaması. Sosyal demokratlar Ankara'daki sırça köşklerinde, kadının kıyafetinin ayrıntılarını şekillendirmek üzere hala eskiden kalma üstenci alışkanlıklarıyla, tasarımlar yapadursun, siyaset, sokakta, tabanda belirleniyor. Referandumun sonuçlarını 12 Eylül akşamı göreceğiz, 2011 seçimlerinde ise, kadınların siyasette daha kalıcı olmak yönünde geri dönülmez önemli bir dönemeci döneceğinden kimsenin şüphesi olmasın. Cin şişeden çıktı artık. Ayşe Keşir