bunu izleyip alkole vercen kendini...

bu nickde bi arkadaş vardı sanki wardomda yanLış hatırLamıyosam... izLemedim ama izLicem mutLaka

Requiem For A Saw olması gerekiyor o arkadaşın nick i. Annem ile beraber izlemiştim bu filmi, yaptığı tek yorum şuydu: Beyni çok yoruyor. . Evet gerçekten de yorucu bir film, gerek temposu, gerek hızlı geçişleri olsun. Ve çekim teknikleri de hiç alışagelmiş değil. Kısacası yönetmen kendi tarzını oluşturmuş, çekmiş. Güzel bir film, izleyin tavsiye ederim. Pi'yi de izledim. O da güzel bir film. Onu da tavsiye ederim. S-s-D-

DVD için planlarınız neler? Aronofsky: Kestiğimiz bazı sahneler olacak. Ayrıca yine hikayenin ilerlemesi için çıkarmak zorunda kaldığımız bazı özel efekt sahneleri de bulunacak. Gerisini tam olarak düşünmedik ama çok iyi olacağını söyleyebilirim. Değişik efektlerle birçok farklı sahne oluşturdunuz. Aronofsky: Bu film için Amoeba Proteus adlı bir şirket kurduk. Ben, yapımcım Eric Watson ve üniversiteye birlikte gittiğim bir grup animatör ile birlikte. Filmde 100'den fazla dijital efekt var. Amacımız yeni birşey yaratmak değil, eski teknikleri yeni şekillerde kullanmaktı. Benim teorim şu, yeni yarış arabaları her zaman yapılıyor ama önemli olan sürücüler. Birlikte üniversiteye gittiğim iki büyük sanatçıya sonuna kadar güveniyorum. Onlarla birlikte ilerde bir animasyon film de yapmayı düşünüyoruz. Her zaman iyi yarış arabaları kiralayabiliriz. Romanı nasıl keşfettiniz? Aronofsky: Üniversitedeyken kütüphanede Hubert Selby'nin Last Exit To Brooklyn romanını gördüm. Romanı okudum ve aklımı başımdan aldı. O zaman henüz filmi yapılmamıştı ve o romanı film yapmayı istedim. Daha sonra filmi çekildi. Sinema okulundan mezun olduktan sonra sevdiğim yazarların kitaplarını okumaya başladım. Bu arada Requiem For A Dream'i buldum ama hem o sırada çok yoğun olduğumdan hem de kitap bana çok sert geldiği için okumayı yarıda bıraktım. Yıllar sonra Pi'nin montajı sırasında yapımcım ailesi ile tatile gidiyordu ve yolda okumak için benden kitabı istedi. Tatilden döndüğünde bana "tüm tatilimi mahvetti ama kesinlikle bunu yapmalıyız" dedi. Sonra ben de romanı tamamen okudum ve "Evet, kesinlikle yapmalıyız " dedim ve romanın haklarını satın aldık. Tüm bu ses ve müziğin arasında filmin orta bölümünde Harry ile annesinin konuştuğu çok ilginç bir sahne var. Ve bu sahne çok sessiz ve sakin. Sanki onlar için o noktada film duruyor. Bu sahnede amacınız neydi? Aronofsky: O sahne bu filmi yapmamdaki en büyük sebeplerden biri. Romanda o sahnenin olduğu bölümü okurken ağlamamı engelleyemedim. Herkesin böyle hissedeceğini düşünüyorum. Sanırım herkes anne veya babasını kaybetmeye başladığını gören birinin hissettiklerini ve bunu değiştirmek için elinden birşey gelmemesinin ne anlama geldiğini anlayacaktır. Bu başka sebeplerden de olabilir, iletişim kuramazsınız ve yardım etmek istediğiniz halde edemezsiniz. Bu filmin çok önemli bir sahnesiydi. Ses ve görüntü açısından da en sakin sahnesiydi ve özellikle öyle olmasını istedim. Ellen Burstyn'in projeye neler kattığını söyler misiniz? Aronofsky: Ellen bir nimetti. Bunu anlatmak oldukça zor. Anlaşma imzalandığı zaman tüm film ekibinin önünde şöyle bir konuşma yaptım. "Çok az kişi Michael Jordan ile hergün birlikte oynama şansına sahip olmuştur." Ve bu gerçekten o an hissettiğim şeydi. Hiç Michael Jordan'ın elinde topla potaya uzandığı ve tüm Chicago'nun büyülenmiş şekilde ona baktıkları fotoğrafı gördünüz mü? Bu inanılmaz bir fotoğraf. Binlerce insanın sadece ona baktığını görebilirsiniz. Hubert Selby'nin dediği bir şey var. Birşey yarattığınız zaman, egonuzu bir kenara bırakırsanız, sanatın bir parçası haline gelirsiniz. Bana göre o fotoğrafın anlamı bu. O potaya uzanırken herkes ona bakıyor ama o tamamiyle egosuz. Ona bakmalarının sebebi ve Michael Jordan'ın Michael Jordan olmasının sebebi işte bu. Bana göre Ellen Burstyn tamamiyle böyleydi. Hergün sete geldi ve kalbini açarak kameramın lenslerini sevgiyle doldurdu, hergün. Bu bizi gerçekten şok etti. 67 yaşında olmasına rağmen kamerayı yüzüne bir milimetre kalana kadar yaklaştırmama izin verdi. Ben, 19 yaşında olup böyle birşeye izin vermeyen oyuncular gördüm. Kim? Aronofsky: Yorum yok, demek istediğim en ufak bir kendini beğenmişliği yoktu. Yaptığı sanata ve elindeki materyale bütünüyle kendini teslim etti. Ümit ediyorum herkes filmdeki performansını görür. Kariyerimde en gurur duyduğum şey onun bu performansını filme çekebilmek oldu. Vücudu üzerinde öyle hükmediyor ki, sanki her notayı tek tek çalıyor. Aynen usta bir müzisyen gibi. Marlon Wayans kadroya nasıl dahil oldu? Aronofsky: Aslında dört defa deneme çekimine geldi. Durmak bilmedi. Onunla ilk tanıştığım andan itibaren bir yıldız olduğunu anladım. Ama bu rolün altından kalkıp kalkamayacağından emin değildim. Hep bu rolü biraz komik birine vererek filme biraz hafiflik vermek istemiştim. Marlon'ın katılması böyle oldu. Jennifer Connelly için ne diyecekseniz. Film içinde geçirdiği değişimle beni çok etkiledi. Aronofsky: Harikaydı. Rolü çok iyi kavradı ve gerçekten çok sıkı çalıştı. İnsanların oyununu takdir etmesi beni çok sevindiriyor. Birlikte gerçekten çok sıkı çalıştık. Özellikle filmin üçüncü bölümünde karakterinin yapması gereken tüm hareketleri tek tek konuştuk ki bu çok önemliydi. İşe yaradığı için mutluyum. Bu filmi yapmanın bir risk olduğunu söylediniz. Bunu biraz açıklar mısınız? Aronofsky: Evet, çevremdeki herkes bana bunu yapma dedi. Pi ile bağımsız sinemada kendini kanıtladın, artık ticari bir film yapman gerek dediler. Ama bu filmi yapmak benim için büyük bir tutkuydu. Hayatımı hep en az pişmanlık ile yaşamaya çalışıyorum, bunun için de tutkularımı hayata geçirmeye çalışıyorum. Sonuçta kötü birşey çıkarsa bu çok önemli değil, çünkü biliyorum ki hep istediğim şeyi yaptım. Film sınıflandırma dışı tutuldu. Size göre hangi sahneler yüzünden filme NC-17 (17 yaş altı izleyemez) ibaresi konmak istendi? Aronofsky: Sanıyorum sorun filmin sonundaki 3 dakikalık bölümle ilgiliydi. Bir kısım seksüel sahnenin psikolojik yoğunluk ile birleşmesi ile oluşan bölüm. Orada seksüel birleşme olmasa da ben daha çok sahnenin psikolojik yoğunluğunun ve kontrolden çıkan olayların bu kararı aldırdığını düşünüyorum. O bölüm belki de filmin en önemli bölümü. Aronofsky: Evet, bütün film o bölümün üzerine kurulu. O bölümü çıkarsaydım filmi yapmamın hiçbir anlamı kalmazdı. Tabii büyük bir stüdyo ile filmi yapsaydık herşey daha değişik olabilirdi. Kesinlikle bende bunu düşündüm. "Saving Private Ryan"ın ilk 20 dakikasında kafalar kollar kopuyor ama ona böyle bir kısıtlama getirilmedi. Aronofsky: Evet. "Batman 5" dışında gelecekle ilgili ne gibi projeleriniz var? Aronofsky: Yaklaşık 1 yıldır yeni bir filmin senaryosunu yazıyorum. Metafizik konulu bir bilimkurgu. Matrix sonrası bir bilimkurgu diyelim. Heyecan verici değil mi? Umarım bunu hayata geçirebilirim. İzleyenin Requiem for a Dream'den ne öğreneceğini düşünüyorsunuz? Aronofsky: Gerçekten, izleyiciye gerçekten şunu söylemek istiyorum. Filme gittiklerinde çok sert bir şey izleyecekler. Bu izlediğiniz sıradan filmlerden biri değil. Eğer filmin çıkışında "Evet iyiydi" veya "pek iyi değildi" diye düşüneceğiniz bir filme gitmek istiyorsanız lütfen Requiem For A Dream'i izlemeyin. Sanırım bir kesim filmi çok beğenecek bir kesim ise nefret edecek, ki amacım da buydu. Amacım bir hız treni yapmaktı ama bildiğiniz hız trenlerinden değil, yolun sonunda son sürat bir duvara çarpan hız treni. İnsanlar cehennemde bir yolculuğa çıkacaklar. Eğer bunu görmek istemiyorsanız lütfen Bounce'a gidin.

hayatımda izlediğim en iyi filmdir bu... sağolasın konu için...

bende bir etki bırakmadı bilindik uyuşturucu filmi...

Yönetmen Darren Aronofsky Senaryo Hubert Selby Jr. Darren Aronofsky Görüntü Yönetmeni Matthew Libatique Müzik Clint Mansell Kronos Quartet Yapım 2000 Amerikan Yapımı 102 dakika Türü Dram Oyuncular-Karakterler Ellen Burstyn Sara Goldfarb Jared Leto Harry Goldfarb Jennifer Connelly Marion Silver Marlon Wayans Tyrone C. Love Christopher McDonald Tappy Tibbons Loise Lasser Ada Konu : Sara Goldfarb, uyuşturucu bağımlısı oğlu Harry ile birlikte yaşayan, hayata sadece bütün gün izlediği televizyon ile bağlı olan dul bir kadındır. Birgün gelen telefonla en sevdiği programda yayına çıkabileceğini öğrenir. Bunun üzerine TV'de iyi gözükmek için doktor kontrolünde çok sıkı bir diyete başlar. Bu arada Harry de, kendisi gibi bağımlı olan arkadaşı Tyrone ile uyuşturucu satarak kazandıkları parayı yine kendileri için uyuşturucu alarak harcamaktadır. İşler iyi gitmeyip de paraları bitince, kız arkadaşı Marion'dan para bulmasını ister. Bu andan sonra bu dört karakterin hayatları tahmin bile edemeyecekleri bir duruma gelir. Resmi Sitesi : Tıkla Ödüller : Ellen Burstyn en iyi kadın oyuncu dalında Oscar ve Altın Küre'ye aday oldu. Sinemafanatik Yorum : Ailesinden ve arkadaşlarından topladığı 60 bin dolara ilk filmi olan Pi'yi çeken Darren Aronofsky, bu film ile tüm büyük stüdyoların ilgi odağı haline gelmişti. Ülkemizde de geçen sene kısıtlı sayıda sinemada gösterilen film, Aronofsky'nin bu filmi yapmasına olanak tanıdı. Geçtiğimiz günlerde Batman 5'i yöneteceği de açıklanan Aronofsky, Requiem For a Dream ile sinema tarihinin en çarpıcı ve sert uyuşturucu karşıtı filmlerinden birini yapmış. Aronofsky görüntü yönetmeniyle birlikte birçok değişik teknikle görsel açıdan vurucu bir film oluştururken, Clint Mansell'in müzikleri izleyeni büyüleyen ve sanki hipnoz edip hayal alemine sokan bir yapıda. Pi'ye etkileyici diyenler bu filmi anlatacak kelime bulamayacaklar diye düşünüyoruz. O film ile David Lynch'e benzetilen Aronofsky bu filmle ile kendi stilini yaratıyor ve sinemada dahi bir yönetmenin doğuşuna şahit oluyoruz. Başrolü paylaşan dört oyuncu yönetmenin istediği herşeyi yapmayı kabul ederek büyük bir cesaret örneği gösteriyorlar. Başroldeki dört karakter arasında ayrım yapmak haksızlık olabilir ancak büyük bir fiziksel değişim geçiren Ellen Burstyn mutlaka görülmesi gereken ve sadece bu yılın değil sinema tarihinin en başarılı oyunlarından birini çıkarıyor. Sadece filmin orta bölümünde oğlu ile konuştuğu sahne için bile tüm ödülleri kazanması gerekir. Wayans ise Scary Movie'dekinin aksine ciddi bir rolde oyunculuğunu gösteriyor. Yaklaşık 15 kilo zayıflayan Leto ve Connelly'de kariyerlerinin zirvelerine çıkmışlar. Filmdeki karakterlerin küçük istekleri var. Kırmızı bir elbiseyi yeniden giyebilmek, bir televizyon şovunda kısa süre görünmek, bir iş veya bir sevgili. Hepimizin gece yatağımıza uzandığımızda aklımızdan geçen küçük ama hayatımızı etkileyecek yapıda hayaller. Fakat bu insanlar için bunlar ulaşılmaz istekler haline geliyor. Olayların gidişatını değiştirmek istiyorlar ama bunu engelleyemiyorlar. Bir izleyici olarak siz de oturduğunuz yerde onlar için birşeyler yapmak istiyorsunuz ama onları bekleyen korkunç sona doğru gitmekten başka elinizden birşey gelmiyor. Bu filmde güzel hikayeler, hoş espriler, mutlu sonlar ve hikayeyi yumuşatıcı sahneler yok. Hayatın gerçeklerini ve geçilmemesi gereken çizgiyi geçen karakterlerin başlarına gelenleri olabilecek en sert şekilde görecek ve hissedeceksiniz. Peki o zaman akla şu soru geliyor, neden bu filmi izleyesiniz? Kendinizi kötü hissettiğiniz son derece sert bir anlatımı olan bir filmi neden seyredesiniz? Böyle bir filmi sevebilir misiniz? Hatta izlediğiniz en iyi filmler arasına sokabilir misiniz? Eğer sinemaya sadece hoş vakit geçirmek için giden biri değilseniz, evet sevebilirsiniz. Çünkü bu film modern sinemanın bir başyapıtı. Çünkü bu hepimizin bildiği ama belki de hiç "gerçek anlamda" düşünmediği bir dünyanın olabilecek en çarpıcı şekilde anlatılması. Çünkü bu, canlandırdıkları karakterler için herşeyi yapabilecek bir oyuncu grubu ile, günümüzün en iyi ve yaratıcı genç yönetmenlerinden birinin başındaki ekibin ortaya çıkardığı sinemasal anlamda bir sanat eseri. Clint Mansell'in müziğindeki her nota adeta içinize işliyor. Jay Rabinowitz'in benzerini çok az gördüğümüz hızlı kurgusu ve Matthew Libatique'in anlatımı destekleyen görüntüleri daha önce belki de yaşamadığınız bir deneyim. Bir diğer çok önemli nokta da filmdeki ses efektlerinin kullanımı. Herşey o kadar uyumlu ve birbirini bütünleyen bir şekilde oluşmuş ki, Darren Aronofsky'nin tüm ekibi unutulmaz bir film yapmak için şartlandırdığı düşünülebilir. Filmin orta bölümünde Harry'nin annesi ile konuştuğu ve onun içine düştüğü durumu gördüğü bölüm o kadar etkili ki, kalbinizin sızlamaması ve gözlerinizin yaşarmaması mümkün değil. Zaten filmin genel olarak bu kadar etkili olmasında Sara Goldfarb'ın, oğlunun ve arkadaşlarının ruh hallerini hissetmeniz ve onları önemsemeniz yatıyor. Yoksa tüm bu güzel görüntüler ve çarpıcı çekim teknikleri hiç bir anlam ifade etmezdi. Filmin son 15-20 dakikalık bölümü ise dört karakter arasında defalarca yapılan hızlı geçişler ile sinema tarihinde izlediğimiz en çarpıcı bölümlerden biri. Requiem For A Dream kesinlikle herkesin dayanabileceği bir yapım değil ama gücünü, yönetmenin stilini ve filmin etkisini herkes kabul edecektir diye düşünüyoruz. Eğer ruhsal durumunuz iyi değilse bu filme gitmeyin, kaldıramazsınız. Arkadaşlarınızla gideceksiniz sinemada konuşmayan bir arkadaşınızı seçin, çünkü bu filmin hiç bir karesi kaçırılmamalı. Uyuşturucu kullanmayı düşünen veya başlayan bir arkadaşınız varsa ona bu filmi izlettirin. Kesinlikle fikri değişecektir. Son olarak, bu yazıyı okuyan dağıtımcı şirketleri bu filmi Türkiye'de -az sayıda sinemada olsa bile- gösterime sokmaya davet ediyoruz. Çok fazla film izleyen biriyseniz, bilirsiniz ki bazen filmler sıradan gelmeye başlar. Fakat günün birinde izlediğiniz bir yapım, sizi derinden etkiler ve uzun zaman etkisinden kurtulamazsınız. Böylece sinemanın gücünü yeniden keşfedersiniz. İşte Requiem For A Dream bu filmlerden biri. Bize göre de 2000 yılının kesinlikle en iyi filmi. Oyuncular Ellen Burstyn Oynadığınız karakter dramatik şekilde kilo kaybediyor. Bunu nasıl başardınız? Burstyn: Önce 20 kiloluk bir elbise giydim. İlerleyen bölümlerde 10 kiloluk bir elbiseye geçtim. Onu çıkartınca çekimler arasında 2 hafta boşluk vardı. Bu arada kendim 5 kilo verdim. Ünlü lahana çorbası diyetimle bunu yapmak çok zor olmadı. Rol için araştırma yaptınız mı? Burstyn: Evet tabii. Brooklyn'deki yaşamı inceledim. Oradaki çoğu insan hayatı boyunca o bölgeden çıkmıyor. Oynadığım Sara karakteri de onlardan biriydi. Konuşma tarzlarını öğrenmek için orada yaşayan kadınlarla konuştum ve hayat görüşlerini öğrendim. Tüm yaşamları, çocuklarını doyurmak için yeterli parayı kazanmaktan ibaret. Hepsi bu kadar. Filmin Amerika'da 17 yaş altına yasaklanması konusunda ne diyeceksiniz? Burstyn: Bana göre bu korkunç bir hata. Bence bu son derece ahlaki bir fim. Eğer oğlum şu anda o yaşlarda olsaydı elinden tutup filmi izletmeye götürürdüm. Sizce film sadece uyuşturucularla mı ilgili? Burstyn: Hayır kesinlikle. Sizi cehenneme uzanan çeşitli bağımlılıklar vasıtasıyla hayatın gerçeklerinden uzaklaşmakla ilgili. Benim karakterim televizyona, çikolataya, kahveye bağımlı. Televizyona çıkıp tanınmak istiyor ve sonunda ilaçlara da bağımlı oluyor. Bir bağımlılıktan diğerine geçiyor. Bunların hepsi, duygularını hissetmemesine neden oluyor. Jennifer Connelly -

Bu filmin etkisinden bende bikaç gün kurtulamamıştım oynayanların halini düşünemiyorummm

sağolasın ilgimi çekti bi ara izlemeye çalışacağım

arkadaşım müziği yeter nası bi etki bırakmadı die silip atabiliyosun... beni etkilemişti... hemde çok... w@rh@

Merak ettiğim filmlerden bir tanesi.. Etkisini merak

Rolün etkisinden kurtulmanız uzun zamanınızı aldı mı? Connelly: Çekimler biter bitmez etkisinden kurtulmak istiyordum. Yanıma en iyi arkadaşımı ve 2 yaşındaki çocuğumu alıp Costa Rica'ya tatile gittim. Okyanusta iki hafta yüzerek kendimi arındırdım. Duygusal açıdan zor, çok zordu. Senaryoyu ilk okuduğunuzda ne hissettiniz? Connelly: Bu yapmayı istediğim birşeydi. Senaryoyu okuduğumda birçok açıdan harika olduğunu düşündüm. Yaratıcıydı. İlginçti. Aynı zamanda çok da cesurdu. Bunların yanında gerçekten önemli konular hakkında olduğunu düşündüm. Ne gibi? Connelly: Bana göre bu bağımlılıkla ilgili ama aynı zamanda anneler ve çocukları ile de ilgili. Karakterlerden hiçbiri kendilerini oldukları gibi sevmiyorlar. Bunun sonucunda birbirlerini de tam anlamıyla sevemiyorlar. Hepsi etrafta karınlarını doyuracak birşeyler arayan aç hayaletler gibi dolaşıyorlar. Darren Aronofsky'nin ilk filmi Pi'yi izlediniz mi? Connelly: Evet izledim. Bence her iki filmde izlemesi zor filmler. Aronofsky filmlerde büyük bir maharet gösteriyor. İnanılmaz bir stili var. O film matematikle ilgiliydi. Bu filmde ise daha fazla insani faktörler ve duygusallık var. Jared Leto Requiem For A Dream kariyeriniz açısından geliştirici miydi? Leto: Evet, hem de çok. Şimdiye dek yaptığım en zor şeydi. Yaklaşık 15 kilo verdim ve 24 saat boyunca konuştuğum bir aksan öğrendim. Bu eve gidipte kurtulacağınız rollerden değildi. Devamlı rolü yaşıyordum. Oynadığım karakter gibi büyük bir açlık içindeydim. Perişan bir haldeydim. Acı verici bir dönemdi ama ödülünü aldım. Hiç kendinizi uzun süre aç bıraktığınız oldu mu bilmiyorum ama sonlara doğru birkaç kere halisünasyonlar görmeye başladım. Rolünüz için uyuşturucu bağımlıları ile tanıştınız mı? Leto: Evet, New York sokaklarında bir süre geçirdim. Çılgınca bir deneyimdi. Rol için uyuşturucu kullandınız mı? Leto: Hayır, bir bağımlıyı canlandırmak için bağımlı olmadım. Bence uyuşturucular problemin sadece bir belirtisi. Bana göre olay insanlıkla ilgili. Bazen kendimiz olmaktan çıkmak isteriz. Bu yüzden zaman zaman sarhoş olmak isteriz. Televizyon seyrederiz, sinemaya gideriz. Bu bir antitez. Bana göre bu film, bize gösterilen basmakalıp filmlere bir tepki. O filmler kötü veya hiçbir zaman onlarda oynamam demiyorum ama Requiem For a Dream gibi filmlerin yapılması çok önemli. Karşınıza dikilip yüzünüze tüküren bir filmin parçası olduğum için mutluyum. Darren Aronofsky Darren Aronofsky, 12 Şubat 1969'da Brooklyn, New York'da doğdu. Çocukluğunda sanata ve klasik filmlere karşı büyük ilgisi vardı. Liseden sonra Harward Üniversitesinde sinema üzerine eğitim almaya başladı. Son sınıfta Supermarket Sweep adlı tez filmi ile birçok ödül kazandı. Bu film daha sonra Ulusal Öğrenci Filmleri Yarışmasında finalist oldu. Ancak Aronofsky ilk sinema fimini çekmek için 5 yıl bekledi. Çünkü orjinal bir şey yapmak istiyordu. Pi için konsepti oluşturup arkadaşlarına gösterdiğinde çok olumlu tepkiler aldı ve film üzerinde çalışmaya başladı. Ancak Aronofsky, filme başlarken filmin tamamlanması için yeterli paraları olmadığını gördü. Yapımcılardan Scott Franklin tanıdıkları herkesten 100 dolar isteyerek para toplamalarını önerdi. Böylece para toplamaya başlayan Aronofsky ve ekibi sonuçta 60.000 dolara malolacak filmi tamamladılar. Ortaya çıkan film son derece iyi eleştiriler aldı ve bağımsız sinemanın en önemli festivali olan Sundance Film Festivalinde Aronofsky "En İyi Yönetmen" ödülünü kazandı. Artisian Stüdyosunun dağıtım haklarını aldığı film ülkemiz dahil tüm dünyada gösterildi. PiBrooklyn'de büyüdüğü yıllarda Aronofsky'nin en beğendiği kitaplardan biri Hubert Selby'nin yazdığı Last Exit to Brooklyn adlı romandı. Pi'nin montajı sırasında Aronofsky, bir diğer Selby romanı olan Requiem For A Dream'i okudu. Pi sinemalarda gösterilmeye başladıktan sonra Aronofsky, bir çizgi roman olan Ronin ve denizaltında geçen bir bilimkurgu-geriilim olan Below ile ilgilenmeye başladı. Böylece Below'un senaryosunu yazdı ve filmi yönetmeyi düşündü. Bir röportajında, son zamanlarda korku filmlerinin tamamen kan göstermekten ibaret bir hale geldiğini ve bu filmin psikolojik açıdan yoğun bir yapım olmasını istediğini söyledi. Ancak ilerleyen zaman içinde Ronin beklemeye alındı ve Below'un yönetmenliğine de David Twohy getirildi. Böylece Aronofsky uzun süredir yapmayı planladığı Requiem For A Dream üzerinde çalışmaya başladı. Senaryoyu, romanın yazarı Hubert Selby Jr. ile birlikte uyarladı. Requiem For A Dream gösterime girer girmez büyük bir ilgiyle karşılandı ve Amerika'nın birçok Top Ten listesine girdi. Artık herkesin kabul ettiği gerçek Aronofsky'nin günümüzün en yetenekli ve yaratıcı yönetmenlerden biri olduğuydu. Tüm büyük film stüdyoları yönetmenin peşine düştü ve Warner Bros. Stüdyosu yeni çekilecek Batman 5 olarak da bilinen yeni Batman filmi, Batman: Year One'ı yazıp yönetmesi için Aronofsky ile anlaştı. Yapım Notları Filme, Amerika'da denetleme kurulu tarafından NC-17 (17 yaşından küçükler izleyemez) ibaresi konuldu ve Aronofsky'den bazı bölümleri kesmesi istendi. Yönetmen, Artisian stüdyosunun da desteklemesiyle filmin etkisini azaltacağı için bunu kabul etmedi. Sonuçta film "Not Rated" ibaresiyle sınıflandırma dışı gösterime girdi. Yönetmen Aronofsky, başrol oyuncuları Leto ve Wayans'a bir ay boyunca şeker içeren yiyecek yememelerini ve seks yapmamalarını söyledi. Böylece çok istedikleri birşeye sahip olamamayı hissetmelerini istedi. "Entertainment Weekly'de yayınlanan habere göre 15 kilo veren Jared Leto, çekimlerden sonra filmin etkisinden kurtulmak için Portekiz'de bir manastıra gitti ve saçlarını kazıttı. Jared Leto, Journal World ile yaptığı röportajda filmi izleyen insanların tepkilerini anlatıyor. "Cannes Film Festivalinde filmin gösteriminde, bir kadın salondan çıktı ve kırmızı halının üzerine kustu. İşin garip olanı filmi çok beğenmişti. Toronto'daki premiere'den çıkarken Aronofsky ile benim arkamda yürüyen bir adam merdivenlerde bayılarak kendinden geçti."' İlk filmi Pi'yi sadece 60.000 dolara çeken Darren Aronofsky, Requiem For A Dream'i ise yine kendi standartları için çok düşük bir fiyat olan 4.5 milyon dolara çekti. Filmin uyarlandığı romanın yazarı Hubert Selby "Filmi izlediğimde gözyaşlarımı tutamadım. İzleyenlerinde bu duygumu paylaşacaklarını sanıyorum. Bence bu gezegende yaşamış herkes bu hikayede kendilerinden birşey bulacak. Normal bir filmde 600-700 cut bulunur. Requiem For A Dream'de 2000'den fazla cut var. Pi'de başrolü oynayan Sean Gullette'in burada psikolog rolünde kısa bir rolü var. Filmin uyarlandığı romanın yazarı Hubert Selby Jr., filmin sonunda gülen gardiyan olarak kısa süre görünüyor. Dikkat edilirse filmde kırmızı renk sadece Sara Goldfarb'ın giysisinde, saçında ve Harry'nin hayalinde kullanılıyor. Aronofsky bunu, rengin etkisini arttırmak için özellikle yaptığını söyledi. Aronofsky'nin annesi Charlotte, Sara Goldfarb'ın arkadaşlarından biri olarak, babası Abraham ise metroda gazete okuyan adam olarak kısa süre gözüküyor. arren Aronofsky - Röportaj Perdeyi ikiye böldüğünüz sahnelerde hangi yakın planı kullanacağınızı nasıl seçtiniz? Örneğin Leto ve Connelly'nin yan yana yattığı sahnede? Aronofsky: En iyi çekimi gerçekleştirmek için uzun süre çekim yaptım. Yaklaşık 8 saat saat boyunca vücut çekimleri gerçekleştirdim. Amacım tamamen subjektif bir film yapmaktı. Requiem For A Dream'i seçmemdeki sebeplerden biri de romanın çok subjektif olarak yazılması idi. Bunu yapabileceğimi biliyordum ama çekimlere başlayınca dört değişik bakış açısı olduğunu gördüm. Bunun yüzden "iki değişik hikayesi olan iki ana karakterimin hissettiklerini nasıl yakalayabilirim" diye düşündüm. Cevap çok açıktı. Perdeyi ikiye bölmek. Sonra bunu filmin anlatım dili ile bağdaştırmaya çalıştım. Hatta DVD'de perdeyi üçe böldüğümüz bir sahneyi de göreceksiniz. Çok ama çok güzeldi ama filmi biraz yavaşlattığı için çıkarmak zorunda kaldım. -

etkilenmek icin müzigi bile yeter