Yeni Bir Anayasa'ya veya kısmen de olsa Anayasa'da değişiklik yapmaya ihtiyaç var mıdır? Türkiye'nin yeni bir Anayasa'ya, bu mümkün olmazsa bazı temel konularda kısmen de olsa Anayasa'da değişiklik yapmaya her şeyden çok daha fazla ihtiyaç vardır. 1982 Anayasası, 12 Eylül 1980 tarihinde gerçekleştirilen askeri darbeden sonra yapılmış antidemokratik bir anayasadır. Son 28 yılda 16 kez, 85 maddesi ile başlangıç kısmında değişiklik yapılmış olan 82 Anayasası, iç tutarlılığını kaybetmiş, toplumumuzun ihtiyaçlarını karşılayamaz hale gelmiştir. Aslında, Cumhuriyet'in temel niteliklerini ve Devletimizin vazgeçilmezlerini ifade eden birkaç madde dışında, tepeden tırnağa yeni, çağdaş ve sivil bir Anayasa'nın hazırlanması ülkemizin ihtiyacı ve bizim de temel arzumuzdur. Bugüne kadar bu yönde atılan adımların statükocu güçler ve statükocu muhalefet tarafından nasıl engellendiği kamuoyunun malumudur. Halkın katılımı ve demokratik yöntemlerle hazırlanacak ve kabul edilecek bir Anayasa esasen halkımızın da özlemidir. Şu anda gündemde olan 26 maddelik değişiklik, 1982 Anayasası üzerinde şimdiye kadar yapılan en önemli ve köklü değişikliktir. 2011 yazında yapılacak milletvekilliği genel seçimlerinden sonra, halkımızdan Anayasa'nın tümünü değiştirecek yetkiyi almamız halinde, halkımıza, bütünüyle iç tutarlılığı olan, bireyi devlet karşısında daha özgür ve güçlü kılacak yeni bir Anayasa sunmayı hedefliyoruz. Ancak, bugün için adeta zaruri hale gelen bazı temel konularla ilgili bir Anayasa değişikliğini gerçekleştiriyoruz. İlerleyen sayfalarda, bu değişikliklerin neler getirdiği ve hangi faydaları sağlayacağı maddeler halinde sunulacaktır. Birer toplumsal sözleşme olan Anayasalar, geniş halk kitlelerini ve tüm toplumsal kesimleri ilgilendirdiği için aynı oranda geniş bir zemine dayanmak durumundadırlar. Esasen, tüm yurtta, 28 yıldan beri birçok siyasi partinin, sendikanın, odanın, borsanın, meslek örgütünün ve genel olarak Sivil Toplum Örgütleri'nin yaptıkları hazırlıklardan ve ortaya koydukları Anayasa değişikliği taslaklarından da yararlanılarak bir Anayasa değişikliği paketi hazırlanmıştır. Geciken ve geciktikçe de ülkemize pek çok şey kaybettiren Anayasa değişikliğini milli iradenin sahibi olan halkımıza arz ediyoruz. Bu değişiklikle; 1- Temel Hak ve Hürriyetlerin, insan haklarının Anayasal seviyesini genişletme, güçlendirme ve çeşitlendirmeyi, 2- Demokratik Standartları yükseltmeyi, 3- Hukuk devletini ve yargı bağımsızlığını güçlendirmeyi, 4- Siyasal alanı yeniden tabii sınırlarına kavuşturarak etkinleştirmeyi amaçlıyoruz. Anayasa değişiklik teklifi konusunda AK PARTi'nin diğer partilerle uzlaşmadığı, uzlaşmak istemediği iddia edilmektedir. Bu doğru mudur? Hayır, doğru değildir. AK PARTi iktidara geldiğinden beri, Anayasa değişikliği ile ilgili olarak 8 paket TBMM'den geçirilmiştir. Yapılan bu kısmi değişikliklerden sonra 22 Temmuz 2007 seçimlerinde halkımızın büyük teveccühü ile tekrar iktidara gelen AK PARTi, Anayasa'nın bir bütün olarak değiştirilmesi için harekete geçmiştir. Bir bilim heyeti tarafından hazırlanan teklif taslağı, kamuoyunda tartışılmaya başlanmış, ancak başta CHP olmak üzere muhalefet partileri sadece tartışmaya zemin olması için hazırlatılan taslağı konuşmaya ve görüşmeye yanaşmamıştır. Daha da ötesi, dönemin ana muhalefet lideri Sayın Deniz Baykal, Meclis'in Anayasa yapamayacağını, bunun için kurucu meclis iradesi olması gerektiğini söylemiştir. Tartışmalar devam ederken dönemin CHP lideri Sayın Baykal, bu sefer AK PARTi'nin Anayasa'yı değiştiremeyeceğini, buna ehliyetinin olmadığını ifade etmiştir. Sayın Baykal'ın sözleri medya arşivlerinde durduğu gibi, insanımızın hafıza kayıtlarında da mevcuttur. 2008 yılı Eylül ayında dönemin Meclis Başkanı, TBMM'de bulunan tüm siyasi parti gruplarına yazı yazmış ve her grubun vereceği 2 üye ile demokratik ve sivil yeni bir Anayasa hazırlamak amacıyla bir uzlaşma komisyonu kurulacağını ifade etmiştir. Ancak CHP buna da kesinlikle yanaşmamış, partilerin milletvekili sayısına bakılmaksızın eşit oranda katılımı sağlayan bu komisyona da kesinlikle üye vermeyeceğini ve hiçbir şekilde AK PARTi ile birlikte bir Anayasa değişikliği çalışmasında beraber olmayacağını beyan etmiştir. Şu anda halk oylamasına sunulmuş olan Anayasa Değişiklik Teklifi henüz taslakken % 1 ve üzerinde oy alan tüm siyasi partilere sunularak diyalog ve istişare çağrısı yapılmıştır. Tüm bu iyi niyet ve uzlaşma çabalarına, MHP yetkililerinin cevabı "Bizi bu konuda ziyarete gelirlerse, çaylarını içerler, giderler" şeklinde olmuş; öte yandan CHP'li yöneticiler ise kendilerine sunulan dosyanın kapağını bile açmayacaklarını söylemişlerdir. Olumsuz açıklamalara ve diyaloğa yanaşmayan tutumlara rağmen, partiler ziyaret edilerek taslak kendilerine anlatılmıştır. CHP, tamamen karşı duruş sergilerken, MHP ise ancak bir sonraki seçimde oluşacak 24. Dönem Meclisi'nde bu konuların ele alınması gerektiğinde ısrarcı olmuştur. Sayın Baykal, Anayasa değişiklik teklifinde AK PARTi'nin kararlılığını görünce, bu sefer manevralara başlamış, üç maddenin taslaktan ayrılması teklifinde bulunmuştur. Partilerin kapatılması ile ilgili dava açılması, Anayasa Mahkemesi ile HSYK'nın kuruluş ve işleyişini esas alan üç maddenin müstakil olarak halk oylamasına götürülmesi hususunda dönemin CHP lideri Sayın Baykal, henüz Meclis'te görüşülmemişken, Sayın Cumhurbaşkanı'ndan kendi görüşü istikametinde taahhüt talebinde bulunmuştur. Sayın Başbakan, samimi olunması halinde 3 maddenin ayrılması hususunun Meclis zemininde görüşülebileceğini söylemiş, bu sefer, CHP üç maddeyi, 11 maddeyi içeren 3 konu olarak değiştirmiştir. Başta CHP olmak üzere muhalefet, hiçbir zaman Anayasa Değişiklik teklifinin özü ve içeriği ile ilgili samimi yaklaşımlar sergilememiş; "uzlaşma" diye gündeme getirilen hususlar ise yapılmak istenen değişikliğin lanması, ertelenmesi veya sulandırılması girişimi olarak algılanmıştır. Meclis'teki 4. siyasi parti grubu BDP ise mevcutla yetinmeyen bir görüntü altında, "istemezükçü Cephe"ye katılmıştır. Milletin vekillerinin bir kısmı ile uzlaşma şansı kalmamışsa, yetkinin esas sahibi olan milletin kendisinin iradesine başvurmak zorunlu hale gelmiş olur. Demokrasilerde önemli bir enstrüman olan halk oylaması bu aşamada inanıyoruz ki, bugüne kadar olduğu gibi, düğüm çözücü olacaktır. Bazı partiler ve çevreler seçime 1 yıl gibi bir süre kalmışken Anayasa Değişikliği yapmanın doğru olmadığını iddia etmekte, bu işin seçimden sonraki Meclis'e bırakılmasını istemektedirler. 1 yıl daha beklenemez miydi? 1982 Anayasası'nın üzerinden 28 yıl geçti. Yukarıda da ifade ettiğimiz gibi şimdiye kadar bu Anayasa'nın 80'den fazla maddesinde değişiklik yapıldı ama Anayasa Mahkemesi başta olmak üzere, sivil ve askeri yargı ile ilgili neredeyse hiçbir değişiklik yapılmadı. Hatırlanacağı üzere, 22 Temmuz 2007 seçimlerinden hemen sonra, bir bilim heyetine hazırlatılan Anayasa değişiklik taslağı gündeme getirilince de muhalefet yine kırk dereden su getirerek yapıcı bir tutum takınmadı. Seçimin yakınlığı veya uzaklığı bahane edilerek, bu çok önemli ve hayırlı işin ertelenmesi, ötelenmesi kabul edilemez. TBMM açık olduğu her gün yasama ve denetim görevini yapmakla görevlidir. Nitekim daha 3 Mart 1993'te Dönemin CHP Genel Başkanı Sayın Deniz Baykal'ın imzasıyla TBMM Anayasa Komisyonu'na sunulan Anayasa değişiklik önerisinde, 1982 Anayasası'nın bir bütün olarak değiştirilmesi gerektiği, ancak bu konuda Meclis'te uzlaşma sağlamanın zorluğundan dolayı kısmi iyileştirmelerin yapılabileceği ve bunun kesinlikle geciktirilmemesi gerektiği ifade edilmektedir. Sözü edilen belgede Sayın Baykal'a ait tespitler aynen şöyledir: "1982 Anayasası'nın sınırlı düzeltme ve iyileştirmelerle demokrasiye ve hukukun temel ilkelerine uygun duruma getirilmesi hemen hemen olanaksızdır. Bu Anayasa, temel anlayışı, yapısı, dili ve yazılışı bakımından tümüyle yeniden elden geçirilmeli ve yazılmalıdır. Parlamentonun bugünkü oluşumu itibariyle bu kapsamda bir değişiklik için uzlaşmaya varmanın güçlükleri olabilir. Bu durum göz önünde bulundurularak ve mevcut koşulların elverdiği ölçüde yapılabilecek bir iyileştirmeye katkıda bulunmak amacıyla bu öneri oluşturulmuştur. Anayasa değişikliğinin lanması, çözüme bağlanmaması, ağırlığı artan ortak sorunlara yol açmaktadır. Giderek bir rejim bunalımına dönüşme tehlikesi göstermektedir. Bu nedenle Türkiye Büyük Millet Meclisi önündeki bu soruna el koymalı ve çözüm arayışlarını geciktirmemelidir. Böylece Anayasaların olağanüstü dönemlerde ve ara rejimlerde değiştirilmesi alışkanlığı yerine, demokratik yöntemlerle ve halk iradesine dayanılarak düzenlenmesi yolu açılmalıdır. Bu aynı zamanda halkımızın beklentisidir. Bizim de görevimizdir." Sayın Baykal'ın bu sözlerinin üzerinden 17 yıl geçti. 17 yıl önce Darbe Anayasası'nın değiştirilmemesinin giderek bir rejim bunalımına dönüştüğünü, belirterek Anayasaların olağanüstü dönemlerde ve ara rejimlerde değiştirilmesi alışkanlığı yerine demokratik yöntemlerle halk iradesine dayanılarak düzenlenmesini talep eden ana muhalefet eski lideri, şimdi demokratik yöntemlerle ve halk iradesiyle yapılan Anayasa değişikliğine ne yazık ki karşı çıkmaktadır. Aynı Sayın Baykal, 7 Şubat 2008 tarihinde TBMM'de, CHP grubunda basına açık yaptığı konuşmada 15 yıl önce söylediklerini hiçe sayarak ve kenara iterek bir siyasetçinin, herhangi bir TBMM mensubunun ağzından bile çıktığına inanılamayacak şu korkunç sözleri pervasızca söyleyebilmektedir: "Ya kurtuluş savaşı yaparsın yeni bir devlet kurarsın; ya da ihtilal yaparsın, idamı göze alırsın, o zaman yeni Anayasa yaparsın" Yani CHP'nin eski lideri Sayın Baykal'a göre Anayasa yapmanın iki yolu var: Ya savaş ya da darbe... Sayın Baykal bunları söylerken, başta CHP'nin şimdiki Genel Başkanı Sayın Kılıçdaroğlu olmak üzere, partisinin kurmay heyetinden en ufak aykırı ses çıkmamıştır. Onlar da Sayın Baykal'la aynı tutumu paylaşmıştır. Böyle düşünen ve bunu çekinmeden Millet Meclisi'nin çatısı altında söyleyebilen bir liderin kendisi ve partisi ile demokratik bir uzlaşma ne kadar mümkündür? Buna halkımız karar verecektir.

Değişiklik Paketi ile ülkemizdeki dezavantajlı kesimlere ne tür avantajlar sağlanmaktadır? Değişiklik Paketindeki "kişisel verilerin korunmasının" günlük hayatta nasıl bir faydası olacak, bu koruma hangi mahsurları giderecek? Yurtdışına çıkış yasağıyla ilgili yapılan düzenlemenin amacı nedir? Anayasa değişiklik paketi ile getirilen Ombudsmanlık Kurumu nedir? Vatandaşın günlük hayatına ne tür kolaylıklar getirecektir? Anayasa değişikliği ile 12 Eylül 1980 Darbesi'nin failleri ve yardımcıları yargılanabilecek mi? Değişiklik paketinde idare üzerinde yargı denetimini kısıtlayacak bir hüküm var mıdır? Anayasa'da devletimizin özellikleri sayılırken "Türkiye Cumhuriyeti, demokratik, laik, sosyal bir hukuk Devletidir" denilmektedir. Cumhuriyetimizin olmazsa olmazlarından biri olan "sosyal devlet" olma özelliğinin gereği olarak, toplumumuzdaki dezavantajlı ve özel olarak desteklenip korunması gereken bazı kesimlerle ilgili özel tedbirlerin alınması gerektiği ortadadır. Bu değişiklikle kadınlar, çocuklar, yaşlılar, özürlüler, harp ve vazife şehitlerinin dul ve yetimleri ile malul ve gaziler için alınacak ilave tedbirler, yapılacak iyileştirmeler ve onların durumlarını düzeltmeye yönelik pozitif ayrımcılık içeren uygulamalar Anayasa'nın eşitlik ilkesine aykırı sayılmayacaktır. Hassas, kırılgan ve toplumumuzun çoğunluğunu oluşturan dezavantajlı insanlara verilecek ilave desteklerle ancak onları bu toplumda eşit ve onurlu bir şekilde hayatını sürdüren bireyler haline getirebiliriz. Bu değişiklikler bu anlayışın anayasal alt yapısını oluşturmaktadır. Bu düzenleme, tarafı olduğumuz tüm uluslararası anlaşmaların gereği olduğu gibi, aynı zamanda insani ve vicdani bir yükümlülüktür. Değişiklik paketinin 4. maddesi ile ayrıca çocuklarla ilgili evrensel hukuk normlarına paralel iyileştirmeler yapılmakta; çocukların her türlü istismar ve şiddete karşı korunmasını devlete önemli bir sorumluluk olarak yüklemektedir. Bu madde değiştirilirken; 1- Çocuk haklarına dair Birleşmiş Milletler Sözleşmesi 2- İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi 3- Birleşmiş Milletler Engelli Sözleşmesi 4- Başta kadın-erkek eşitsizliği olmak üzere ayrımcılığa karşı tüm uluslararası bildirge ve belgeler 5- Avrupa Birliği İlerleme Raporları 6- Konuyla ilgili daha önce Sivil Toplum Kuruluşları tarafından hazırlanan taslaklardan referans ve kaynak olarak yararlanılmıştır. Bilindiği gibi, bilgi çağında tüm bilgilerin elektronik ortamda tutulması sonucu, kişisel bilgilerin istismar edilmesi veya istenmeyen bir biçimde elde edilmesi yahut kullanılması çok kolay hale gelmiştir. Bireylerin adı, yaşı, adresi, medeni durumu, telefon numarası, pasaport numarası, özgeçmiş bilgileri, resimleri, sesi, parmak izi gibi bilgiler kişisel bilgilerdir. Eğitim, sağlık, sosyal güvenlik, vergi ve kamu düzeninin birçok alanında da kişisel bilgiler elektronik ortamda saklanmaktadır. Mevcut Anayasa'da kişisel bilgilerin korunmasını güvence altına alan doğrudan bir hüküm ne yazık ki yoktur. Özel hayata, aile hayatına, konuta ve haberleşmeye saygı hakkını düzenleyen Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 8. maddesi, kişisel bilgilerin korunmasını garanti altına alır. Bu düzenleme yapılırken, söz konusu sözleşmenin 8. maddesine uygunluk göz önünde bulundurulmuştur. Bu düzenleme ve buna uygun olarak çıkarılacak kanunlarla vatandaşlar şu avantajları elde edeceklerdir: 1- Kişisel veriler, ancak ilgili kişinin açık rızası ile işlenebilecektir. 2- Kişinin itirazda bulunması halinde, kanunlarda öngörülen yükümlülüklerin yerine getirilmesi dışında, veri işlenemeyecektir. 3- Özel nitelikteki kişisel veriler için işlem yasağı getirilebilecektir. 4- İnsanlar, çeşitli yerlerde kendileri ile ilgili bilgilerin kaydedilip kaydedilmediğini öğrenmek, bilginin muhtevasında eksik, fazla veya gerçeğe aykırılık bulunması halinde bunların düzeltilmesini, hukuka aykırı ise, silinmesini sağlamak hakkına sahip olacaktır. Özetle, fişleme tarihe karışacaktır. Bu düzenleme yapılırken, 1981 tarihli OECD Ülkeleri Kişisel Verilerin Otomatik İşleme Tabi Tutulması Karşısında Bireyin Korunması Sözleşmesi, AB Ortaklık Katılım Belgesi, 23. ve 24. fasılları da göz önünde bulundurulmuştur. Anayasa'nın mevcut 23. maddesine göre vatandaşın yurtdışına çıkma hürriyeti, vatandaşlık ödevi ya da ceza soruşturması veya kovuşturması sebebiyle sınırlandırılabilmektedir. Mevcut düzenlemede, örneğin bir iş adamının cüz'i miktarda bir vergi borcunun olması durumunda, idari bir kararla yurt dışına çıkmasına yasak getirilebilmektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 27/05/2006 tarihli Riener Kararı ile vergi borcundan dolayı yurt dışına çıkışın yasaklanmasını Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ne aykırı bulmuştur Yıllardan beri vatandaşlarımızın ve STK'ların talebi bu durumun düzeltilmesi yönündedir. Yeni düzenleme ile seyahat özgürlüğünün kapsamı genişletiliyor. Yurt dışına çıkış hakkı, ceza kovuşturması veya soruşturmasına muhatap olan kişilerle ilgili olarak ve ancak hakim kararı ile sınırlandırılabilecektir.

bence sen okumadan, araştırmadan bu dünyadan göç et nede olsa yaşamaya bile gerek duymazsın belki :tt2: m@

kalpazanı yüce divandan kurtarmak için bu kadar maddeye sığınmak komik olmuş

meseleye herkes ideolojisi açısndan bakmakta sanırım

Teşekkürler Artser. Evet kararımı perçinletirdin...

Şartlanmış insanlara birşey kabul ettirmeye çalışmak huyum değildir ama sen yinede bir oku.. gerçi senin için hikaye olacak ama belki gülersin sonunda.. Anayasa değişiklik teklifi konusunda AK PARTi'nin diğer partilerle uzlaşmadığı, uzlaşmak istemediği iddia edilmektedir. Bu doğru mudur? Hayır, doğru değildir. AK PARTi iktidara geldiğinden beri, Anayasa değişikliği ile ilgili olarak 8 paket TBMM'den geçirilmiştir. Yapılan bu kısmi değişikliklerden sonra 22 Temmuz 2007 seçimlerinde halkımızın büyük teveccühü ile tekrar iktidara gelen AK PARTi, Anayasa'nın bir bütün olarak değiştirilmesi için harekete geçmiştir. Bir bilim heyeti tarafından hazırlanan teklif taslağı, kamuoyunda tartışılmaya başlanmış, ancak başta CHP olmak üzere muhalefet partileri sadece tartışmaya zemin olması için hazırlatılan taslağı konuşmaya ve görüşmeye yanaşmamıştır. Daha da ötesi, dönemin ana muhalefet lideri Sayın Deniz Baykal, Meclis'in Anayasa yapamayacağını, bunun için kurucu meclis iradesi olması gerektiğini söylemiştir. Tartışmalar devam ederken dönemin CHP lideri Sayın Baykal, bu sefer AK PARTi'nin Anayasa'yı değiştiremeyeceğini, buna ehliyetinin olmadığını ifade etmiştir. Sayın Baykal'ın sözleri medya arşivlerinde durduğu gibi, insanımızın hafıza kayıtlarında da mevcuttur. 2008 yılı Eylül ayında dönemin Meclis Başkanı, TBMM'de bulunan tüm siyasi parti gruplarına yazı yazmış ve her grubun vereceği 2 üye ile demokratik ve sivil yeni bir Anayasa hazırlamak amacıyla bir uzlaşma komisyonu kurulacağını ifade etmiştir. Ancak CHP buna da kesinlikle yanaşmamış, partilerin milletvekili sayısına bakılmaksızın eşit oranda katılımı sağlayan bu komisyona da kesinlikle üye vermeyeceğini ve hiçbir şekilde AK PARTi ile birlikte bir Anayasa değişikliği çalışmasında beraber olmayacağını beyan etmiştir. Şu anda halk oylamasına sunulmuş olan Anayasa Değişiklik Teklifi henüz taslakken % 1 ve üzerinde oy alan tüm siyasi partilere sunularak diyalog ve istişare çağrısı yapılmıştır. Tüm bu iyi niyet ve uzlaşma çabalarına, MHP yetkililerinin cevabı "Bizi bu konuda ziyarete gelirlerse, çaylarını içerler, giderler" şeklinde olmuş; öte yandan CHP'li yöneticiler ise kendilerine sunulan dosyanın kapağını bile açmayacaklarını söylemişlerdir. Olumsuz açıklamalara ve diyaloğa yanaşmayan tutumlara rağmen, partiler ziyaret edilerek taslak kendilerine anlatılmıştır. CHP, tamamen karşı duruş sergilerken, MHP ise ancak bir sonraki seçimde oluşacak 24. Dönem Meclisi'nde bu konuların ele alınması gerektiğinde ısrarcı olmuştur. Sayın Baykal, Anayasa değişiklik teklifinde AK PARTi'nin kararlılığını görünce, bu sefer manevralara başlamış, üç maddenin taslaktan ayrılması teklifinde bulunmuştur. Partilerin kapatılması ile ilgili dava açılması, Anayasa Mahkemesi ile HSYK'nın kuruluş ve işleyişini esas alan üç maddenin müstakil olarak halk oylamasına götürülmesi hususunda dönemin CHP lideri Sayın Baykal, henüz Meclis'te görüşülmemişken, Sayın Cumhurbaşkanı'ndan kendi görüşü istikametinde taahhüt talebinde bulunmuştur. Sayın Başbakan, samimi olunması halinde 3 maddenin ayrılması hususunun Meclis zemininde görüşülebileceğini söylemiş, bu sefer, CHP üç maddeyi, 11 maddeyi içeren 3 konu olarak değiştirmiştir. Başta CHP olmak üzere muhalefet, hiçbir zaman Anayasa Değişiklik teklifinin özü ve içeriği ile ilgili samimi yaklaşımlar sergilememiş; "uzlaşma" diye gündeme getirilen hususlar ise yapılmak istenen değişikliğin lanması, ertelenmesi veya sulandırılması girişimi olarak algılanmıştır. Meclis'teki 4. siyasi parti grubu BDP ise mevcutla yetinmeyen bir görüntü altında, "istemezükçü Cephe"ye katılmıştır. Milletin vekillerinin bir kısmı ile uzlaşma şansı kalmamışsa, yetkinin esas sahibi olan milletin kendisinin iradesine başvurmak zorunlu hale gelmiş olur. Demokrasilerde önemli bir enstrüman olan halk oylaması bu aşamada inanıyoruz ki, bugüne kadar olduğu gibi, düğüm çözücü olacaktır.

konu dolu gibi gorunsede gerceklerden bahsedilmemis

, Bu Anayasa değişikliğiyle; sivillerin askeri mahkemelerde, askerlerin sivil mahkemelerde yargılanmaları ile ilgili nasıl bir düzenleme yapılmaktadır? Birçok gelişmiş ülkede, ayrı bir askeri yargı sistemi yoktur. Asker kişiler de adliye mahkemelerinde yargılanmaktadırlar. Bazı ülkelerde ise askeri mahkemeler, sadece disiplin mahkemesi olarak oldukça sınırlı bir alanda görev yapmaktadır. Anayasa'nın 145. maddesinde yapılan değişiklikle, askeri mahkemelerin görev alanı, asker kişiler tarafından işlenen suçlar ile bunların asker kişiler aleyhine işledikleri suçlarla sınırlandırılmıştır. Ancak Devlet'in güvenliğine, Anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlara ait davalar her halde Adliye Mahkemeleri'nde görülecektir. Ülkemizde mevcut yapı ile askeri yargının alanı, demokrasi ve hukuk devleti standartlarının dışında çok geniş tutulmuştur. Taraf olduğumuz konuyla ilgili tüm uluslararası belgelerde Türkiye'deki bu durum demokrasi adına eleştirilmektedir. Yine Anayasa değişiklik paketinin 16. maddesindeki bir başka fıkrası ile sıkıyönetim ve savaş hallerinin dışında sivillerin askeri mahkemelerde yargılanmasına son verilmektedir. Bu arada paketin 16. maddesine göre, askeri yargı organlarının kuruluşu, işleyişi, askeri hakimlerin özlük işleri, askeri savcılık görevlerini yapan askeri hakimlerin mahkemesinde görevli bulundukları komutanlık ile ilişkileri, mahkemelerin bağımsızlığı, hakimlik teminatı ve askerlik hizmetinin gereklerine göre kanunla düzenlenir, şeklindeki Anayasa'nın mevcut 145. madde metninden "askeri hizmetin gereklerine" ibaresi çıkarılmış ve sözkonusu düzenlemelerin sadece mahkemelerin bağımsızlığı ve hakimlik teminatı esaslarına göre yapılacağı hükme bağlanmıştır. Böylece askeri yargıda da yargı bağımsızlığını temin etmek için önemli bir adım atılmıştır. Getirilen bu düzenleme ile askeri hakim ve savcıların ast-üst ilişkilerinin, emir ve komuta zincirinin etkisinde kalmadan, sicil sıkıntısı yaşamadan daha bağımsız yargılama yapmaları sağlanmış olacaktır. Anayasa Mahkemesi'nin üye sayısı ve işleyişi ile ilgili olarak yapılan değişikliklerin gerekçesi nedir? Nasıl bir Anayasa Mahkemesi modeli oluşturulmaktadır? 1982 Anayasası bir ara dönem anayasasıdır. Yürürlüğe girdiğinden beri Anayasa'da yargı ile ilgili olarak kayda değer bir değişiklik yapılmamıştır. Türkiye kabuk değiştirirken, her alanda ciddi demokratikleşme adımları atılırken, yargının bu sürecin dışında kalması düşünülemez. Yargının da Anayasa Mahkemesi'nden başlayarak demokratik bir yapıya kavuşturulması kaçınılmazdır. Mevcut halde Anayasa Mahkemesi 11 asıl 4 yedek üyeden oluşmaktadır. Bu üyelerin seçildiği kaynak ve dağılımlar şöyledir: Yukarıdaki tabloda görüleceği gibi Cumhurbaşkanı, değişik kurumlardan, her üyelik için kendisine arz edilen 3 aday arasından birini seçerek atamakta, kendisi doğrudan doğruya üst düzey yönetici ve avukatlardan 3 asıl 1 yedek üyeliğe atama yapmaktadır. Mevcut durumda, Sayın Cumhurbaşkanı toplam 15 üyenin 4'ünü doğrudan atarken, 146. maddede yapılan değişiklikle aşağıdaki tabloda görüleceği gibi 17 üyeden yine 4'ünü doğrudan atamaktadır. Yeni düzenlemede yedek üyeliğe yer verilmemiş ve tüm üyeler asıl üye olarak düşünülmüştür. Bu durumda toplamda üye sayısında 2 artış varken Sayın Cumhurbaşkanı'nın doğrudan atadığı üye sayısı yine 4 olarak kalmıştır. Diğer bir ifadeyle, mevcut durumda Cumhurbaşkanı 15 üyenin 11'ini gösterilen adaylar arasından, 4'ünü doğrudan seçerken, getirilen düzenlemede 14 üyenin 10'unu gösterilen adaylar arasından, 4'ünü doğrudan seçmektedir. Cumhurbaşkanı'nın seçtiği üye sayısı 15'ten 14'e düşürülmüştür 146. maddedeki değişiklikle Anayasa Mahkemesi'nin yeni üye sayısı ve seçildikleri kaynaklar şöyle olacaktır., Her boş üyelik için kurumlar üçer kişiyi aday gösterecektir. TBMM tarafından Anayasa Mahkemesi'ne üye seçilmesi doğru mudur? Dünyada örneği var mıdır? Devlet başkanları, Cumhurbaşkanları, Meclis ve Senato başkanları ve bizzat Meclisler tarafından Anayasa Mahkemeleri'ne üye seçilmesi medeni dünyada istisnai bir durum değil, aksine esas ve olağan bir durumdur. Hatta bazı ülkelerde Anayasa Mahkemesi'nin tüm üyeleri o ülkenin meclisleri tarafından seçilmektedir. Kaldı ki TBMM 3 üyeyi doğrudan değil, Sayıştay ve Baro Başkanları'nın göstereceği üçer aday arasından seçecektir. Burada TBMM'nin bağlı yetkisi sözkonusudur. Esasen Anayasa Mahkemeleri yarı siyasal, yarı yargısal görev yapan mahkemelerdir. Bu özelliklerinden dolayıdır ki, Batı ülkelerinde siyasal organlar olan parlamentolar bu mahkemelere üye seçmektedirler. Aşağıdaki tablo dünyadaki bazı uygulamaları çok net bir biçimde ortaya koymaktadır. Ülkemizde de 1982 yılından bu yana Anayasa taslağı hazırlayan birçok sivil toplum kuruluşu, hatta Anayasa Mahkemesi'nin bizatihi kendisi üyelerin yaklaşık 3'te 1'inin TBMM tarafından seçilmesini önermilerdir. Meclis, milletin iradesinin tecelli ettiği kurum olduğuna göre, Meclisin, millet adına yargılama yapan Anayasa Mahkemesi'ne üye seçmesinden daha tabii bir şey olamaz. 1961 Anayasa'sının 145. maddesine göre de 20 kişilik Anayasa Mahkemesi'nin 11 üyesini yüksek yargı, 7 üyesini Meclis, 2 üyesini ise Cumhurbaşkanı belirliyordu. İnsanımızın ve ülkemizin ihtiyaçları, 30 yıla yakın uygulamamız, mukayeseli hukuk, AB müktesebatı ve taraf olduğumuz birçok uluslararası belge, Anayasa Mahkemesi'nden başlayarak yargımızı demokratikleştirmemizin zaruri olduğunu ortaya koymaktadır. - Gila

tek bir partinin hazırladığı faşist anayasa savunulamaz. okumaya bile gerek duymadım... hayırda hayır vardır

uydurdukları kılıfın propagandasını yapmışlar. ceza evindeki mahkumlarada türk ceza yasasını hazırlatın valla dünyanın en demokratik ceza yasası olur. akıllı olun ya mecliste kaç milletvekilinin suç dosyası var bi zahmet öğrenin. suç işleyenlerin yasa yapma hakkı dünyanın neresinde görülmüş. biz ilk olacağız. aziz nesin bir kez daha haklımı çıkacak. önce dokunulmazlıkları kaldırsınlar mahkeme karşısında aklanıp ondan sonra yasa yapsınlar. Gila

Niçin paket, madde madde halk oylamasına sunulmuyor da, hepsi bir bütün olarak halk oylamasına sunuluyor? İddia edildiği gibi Venedik Komisyonu'nun Anayasa oylamalarının mutlaka madde madde yapılması gerektiği ile ilgili bağlayıcı bir kararı yoktur. Venedik Komisyonu'nun, Anayasa değişikliklerinin birbiriyle ilgisi olmayan maddelerinin ayrı ayrı oylamasının daha iyi olacağına dair bir tavsiye kararı vardır. Anayasa'nın bütününün halk oylamasına sunulması halinde, oylamanın tek bir madde gibi yapılacağı da Venedik Komisyonu'nun kararı gereğidir. Şu andaki Anayasamız geçici maddelerle birlikte 194 maddedir. 194 maddenin tek tek oylanması Türkiye'de değil, dünyanın hiçbir yerinde mümkün değildir. Bu pakette halk oylamasına sunulan 26 maddenin hepsi daha fazla hak ve özgürlük, daha çok demokrasi ve daha oturmuş hukuk devleti anlamına geldiği için hepsi birbiriyle doğrudan veya dolayısıyla ilgilidir ve ilintilidir. Hal böyle olunca, bu halk oylamasına konu olan paketin bir bütün olarak halkın iradesine sunulmasının uluslararası uygulamalar ve evrensel hukuka aykırı hiçbir tarafı yoktur, olması gereken budur. Daha önce Türkiye'de kaç kere halk oylaması yapılmış ve ne tür sonuçlar alınmıştır? Bugüne kadar ilki 1961'de, sonuncusu 2007'de olmak üzere ülkemizde 5 kere halk oylaması yapılmıştır. Millet iradesine baskı yapılmadığı zaman, halkımız hür iradesiyle halk oylaması sandığına gittiği zaman her seferinde sağduyusuyla karar vermiş ve "Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir" hükmünü icra etmiştir. 1961 ve 1982 Anayasaları'nın halk oylamasına sunulması maalesef silahların gölgesinde yapılmış; hem milletin aydınlatılmasına müsaade edilmediği için, hem de askeri rejimden bir an önce sivil yönetime geçilmesi için halk istemeyerek de olsa darbecilerin hazırlattıkları Anayasalara "evet" demiştir. Hem 1961'de hem de 1982'de yapılan halk oylamalarında halkı "evet" demeye teşvik etmek ve bunun propagandasını yapmak serbest; ancak "hayır" demek ve "hayır" denmesi için propaganda yapmak yasaktı.

12 Eylülcülerin en büyük gafletidir Gülen Cemaati ve onun bugünkü durumu Gülen cemaatine karşı tavırmı almışlar? ehehe bi kamyon vıdı vıdı şu referandum HAYIRlısıyla bi bitse de siyaset bölümü eski haline dönse EVETçilerin siyasi mastürbasyonlarından siyaset bölümüne girilmez oldu. Ben bile bunu söylüyorsam gerisini siz düşünün artık.

Değişiklik paketinde idare üzerinde yargı denetimini kısıtlayacak bir hüküm var mıdır? Hayır, aksine idarenin her türlü işlem ve eylemi ile ilgili olarak yargı denetiminin kapsamı genişletilmektedir. Anayasa'nın 125. maddesinin mevcut haline göre, idarenin her türlü eylem ve işlemi yargı denetimine tabidir. Ancak bu maddede iki istisna öngörülmüştür. Cumhurbaşkanı'nın tek başına yapacağı işlemler ile Yüksek Askeri Şura Kararları yargı denetimine tabi değildir. Yıllardan beri birçok askeri personel, şahsi ve aile hayatları ile ilgili olumsuzluklar olduğu ileri sürülerek, ordudan ihraç edilmiş, ancak hukukun en temel prensiplerinden biri olan "hak arama hürriyeti ve savunma hakkı" bu insanlardan esirgenmiştir. Kuvvet Komutanlıklarınca, ordudan ilişiği kesilenler, mahkemelere müracaat etme hakkına sahipken, YAŞ tarafından ordudan ilişiği kesilenler, anayasal engel sebebiyle yargı yoluna müracaat edemiyorlardı. Her darbe, en büyük zararı bizzat Ordu'ya vermiştir. 27 Mayıs 1960 Darbesin'den sonra 230'dan fazlası general olmak üzere binlerce subay Ordu'dan atılmış ve ordudaki birçok tecrübeli komutan ne yazık ki en faydalı dönemlerinde kendilerini, hem de mağdur olarak, TSK'nın dışında bulmuşlardır. 12 Eylül 1980 Darbesi, bu anlamda bir tasfiyeye gitmemiş ancak Anayasa'nın 125. maddesinin verdiği yetkiyle şimdiye kadar yaklaşık binlerce subay ve astsubay, YAŞ kararlarıyla ordudan ihraç edilmiştir. Bu insanların kendileri ve aile fertleri için büyük bir acı ve felaket olan bu durum, maalesef yargı konusu yapılamamıştır. Elbette ordu mensuplarının suç işleme imtiyazı yoktur. Askeri disiplinin ne anlama geldiğini herkes bilir. Ne var ki, suçlu olmadıkları halde rütbeleri sökülen ve ardından kendisini işsiz ve güvencesiz olarak sokakta bulan insanların suçlu olup olmadığına mahkemelerin karar vermesi gerektiği aklın, vicdanın ve hukuk devleti olmanın gereğidir. Ayrıca 125. maddenin 4. fıkrasındaki bir değişiklikle yargının, idarenin işlem ve eylemleri ile ilgili olarak yerindelik denetimi yapamayacağı hükme bağlanmıştır. Yargısal denetim hakkı "Hiçbir surette yerindelik denetimi şeklinde kullanılamaz." Esasen 125. maddenin 4. fıkrası, yargı denetimini, idari eylem ve işlemlerin hukuka uygunluğunun denetimi ile sınırlandırmış, yürütmenin takdir yetkisini ortadan kaldıracak şekilde yargının idari işlem tesis etmesi yasaklanmıştır. Ne var ki uygulamada, yürütmenin görevlerini kanunlarda gösterilen şekil ve esaslara uygun olarak yerine getirmesini kısıtlayacak biçimde ve takdir yetkisini ortadan kaldıracak şekilde verilmiş çok sayıda yargı kararı mevcuttur. Hatta idari eylem ve işlem tesis etme anlamına gelen yargı kararları da azımsanmayacak miktardadır. İşte bu düzenleme "kuvvetler ayrılığı" prensibinin gereği olarak yargının kendi sınırları içinde, yürütmenin de kendi sınırları içerisinde kalmasını sağlayan bir düzenlemedir. Elbette yönetenlerin her türlü eylem ve işlemi hukuka uygun olacaktır. İdarenin keyfi davranması ve kanunların ruhuna aykırı icraatta bulunması kabul edilemez. Ne var ki, idarenin takdir hakkı devredilemez bir haktır. Yargının kendisini, milletin iradesinden aldığı yetkiyle kanun koyucu olarak görev yapan TBMM yerine koyması da, kendisini yürütmeden sorumlu hükümetler ve ona bağlı olarak çalışan icracı organlar yerine koyması da kuvvetler ayrılığı prensibine aykırıdır. Bu durum, ülkeyi "hakimler devleti" olmaya götürür ki, kabul edilemez. Kamu yararı gibi subjektif bir kavramla birçok özelleştirme kararı iptal edilmiş, böylece küresel sermayenin Türkiye'de yatırım yapması ile ilgili birçok zorluk çıkarılmıştır. Sadece doksanlı yıllarda Telekom'un özelleştirilmesine mani olunması sonucu Türkiye, yaklaşık 25 milyar dolarlık zarara uğratılmıştır. 25 milyar dolarla, Türkiye'nin eğitim ve sağlık alt yapısı bir yılda İsviçre düzeyine getirilebilirdi. Bu düzenleme, yönetenlerin yargı denetiminden kaçması anlamına gelmez. Sadece yargı, kendi alanında; yürütme de kendi alanında kalmalıdır. Bir başka husus, kabul edilen metnin 15. maddesindeki düzenleme ile Anayasa'nın 144. maddesinde önemli bir değişiklik yapılmaktadır. İddiaların aksine bu madde ile yargı bağımsızlığı çok daha güçlü bir hale getirilmektedir. Bugüne kadar, Adalet Bakanlığı bünyesindeki tüm personelin, hakim ve savcılar dahil, denetlenmesi Adalet Bakanlığı'na bağlı Adalet müfettişlerince yapılagelmiştir. 144. maddede yapılan değişiklikle, hakim ve savcıların yargısal görevleri dışındaki adalet hizmetleri ve hizmetlere ilişkin personelin denetimi, Adalet Bakanlığı'na bağlı olarak çalışacak Teftiş Kurulu Başkanlığı'nca yapılacak; hakim ve savcıların denetimi ise Anayasa'nın 159. maddesinde yapılan bir düzenleme ile Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'na bağlı olarak çalışacak, Teftiş Kurulu Başkanlığı'na tevdi edilecektir. Bir başka ifadeyle Adalet Bakanlığı, Teftiş Kurulu Başkanlığı, noter, icra dairesi, cezaevi vb. adalet hizmetleriyle, sadece idari görevleri yönünden savcıların denetimini yapacaktır. Yargı bağımsızlığı ve tarafsızlığı, partimizin ve hükümetimizin üzerinde en çok titrediği ve hassasiyetle durduğu konulardan birisidir. Tüm bu düzenlemeler yapılırken, demokratik standartları yüksek ve hukuk sistemi oturmuş ülkelerdeki uygulamalardan da yararlanılmıştır. Şu veya bu partiye veya iktidara göre bir hukuk sistemi değil; 21. yüzyılın kalkınmış, gelişmiş, halkıyla ve dünyayla barışık Türkiye'sine göre bir hukuk sistemi oluşturulmak istenmektedir. ifadesi uygulamadaki yanlışlıkları ortadan kaldıracak niteliktedir.

Evet evet evet... varmı ötesi m@

Eminim okumuşundur.. -

Artser isimli kullanıcıya daha önce karma vermişsiniz. Tekrar karma verebilmek için, başka kullanıcılara karma dağıtmanız gerekiyor. varmı başka soru

Linklerde yada sunucuda sorun var sanırım.

Güzel bir soru cevap olmuş.. Ben yine söylüyorum. Akp hükümeti ve diğer oylama yapacaklar; her maddeye evet hayır dedirtmeliydi halka... ben hayır diyebileceğim maddelere de evet demiş olacağım... yada evet diyeceklerimin yanında hayırlarda olabilir. yani burada bir demokrasi zayıflığı, açıkgözlülük yapılıyor... tek tek evet hayır olmalıydı...