metatron modum ebu cehil hakkında söyledikleri doğrudur... Fakat Kur'an-ı Kerim Peygamber Efendimize vahyedilirken Peygamber Efendimizin 'in yaşadığı hayatı anlatacak ayetlerde inmiştir... Yani Kur'an hiçbir kimseyi aşağılamamış veya hiç bir şekilde itham da bulunmamış; tamamen Allah'ın verdiği hayat zarfında o insanların iradi olarak yaptığı hataları ve günahları tasdiklemiş ve ne gibi cezalar ile karşılaşabileceklerini göstrerip uyarmışdır... Unutulmamlıdır ki Kur'an katiyen ve kesin olarak Allah'ın kelamıdır... Ebu'-Hakem b. Hişam a gelecek olursak bu insan Hz. Muhammed Mustafa'nın bütün gayretlerine karşı sürekli İslamı Kur'an'ı kötülemiş ve hiçbir şekilde kalbi yumuşamamıştır... Allah'ın Resulü bu insana bedir savaşına kadar sürekli Hakkı tavsiye etmiş ve kötülüklerden nehyetmişdir... metatronun da belirttiği gibi Ebu Cehil zeki ve kitleleri etkileyen bir insandı... O dönemde aynı vasıfları taşıyan bir kişi daha vardı... O da Hz. Ömer idi... Ebu Cehilin akrabası olan Hz. Ömer'de zeki yakışıklı ve insanları etkileyen bir insandı... Bunu görüp bilen Peygamber Efendimiz ikisininde İslamiyette çok başarılı olacağını biliyor ve ikisinide şu duayı ediyordu; Ey Allah'ım! İslam'ı, Ebu'-Hakem b. Hişam veya Ömer b. Hattab ile güçlendir!' diyerek dua etmişti. Ama ne varki Ebu Cehil için bütün uğraşlar verilmiş yinede müslüman olmamıştı... Peygamber Efendimiz Ebu Cehil'den şu sözü işitene kadar sürekli onu ziyaret etmiştir; Ebu Cehil: Ey Muhammed'in Rabbi sen şahit ol senin Resülun bana gelip senin Kitabını ve davanı bana tavsiye etti... Ben ondan senin huzurunda şikayetçi olmayacağım yeterki artık gelmesin... Bu sözü söyleyene kadar Peygamber Efendimiz ona dua etmiş ve ziyaret etmiştir... Ebu Cehilin şeytanın düşünemediğini bile düşündüğünü şu ayet ve akabinde yaşanan olay bize gösterir; 30. Resulüm!. Şunu da hatırla ki, Mekke'i Mükerreme'de mukim bulunduğun vakit kayıt ve hapis altına almaları için kılıçlariyle için Mekke'den tuzak kurma ve hilede İşte o zamanı bir düşün, Cenab-ı Hak sana o zaman ne kadar lutuf ve keremde bulundu. sana hilede, su'ikasitte daima sana karşı düşmanca bir vaziyet almak isterler. Fakat onların bu hareketleri sana bir zarar veremez. Çünki onlara onların tuzaklarını, hilelerini kendi üzerlerine çevirir. Evet... Allah Teala Resulüne düşmanlarının kötü maksadını vahiy yoluyla haber verir, Mekke'den çıkıp Medine'ye gitmesini emreder, Bedir savaşında müslümanları düşmanlarının gözüne pek çok göstererek o düşmanları mağlup bırakır. İşte bunlar, o kafirlerin tuzak ve hilelerinin cezasıdır. şüphe yok ki herkesin tuzağını, hilesini ziyadesiyle bilicidir, onların bu fena hareketlerini sonuçsuz bırakmaya tam manasıyla kaadirdir. İşte hayra, hikmete dayanan şeyler, ancak Cenab'ı Hak'kın bu şekilde tecelli eden ilahi fiilleridir.(ENFAL-8/30--Ömer Nasuhi Bİlmen Kur'an-ı Kerim Tefsiri) Bu ayeti kerimenin nüzul sebebi, tefsirlerde şöylece beyan olunmaktadır: Ensar denilen Medine'i Münevvere ahalisi İslamiyeti kabul edince Mekke'i Mükerreme'deki Kureyş müşrikleri telaşa düştüler, Ebül Bühteri Hişam İbni Amr, Ebu Cehil, Tuayme Bini Adiy gibi reisleri Darun Nedve'de toplandılar, Rasulü Ekrem hakkında ne yolda muamele yapacaklarına dair istişareye başladılar. İblis de Necit ahalisinden ihtiyar bir şahıs imiş gibibir şekle girerek o topluluğa katılmıştı. Ebül Buhter! demişti ki: Benim görüşüm şöyledir: "Muhammed'i -Aleyhisselam- bir hanede hapsetmeli, penceresinden yiyip içeceğini vermeli; orada ölünceye kadar beklemeliyiz. Necidli ihtiyar, derhal itiraza başladı: Eğer siz onu öyle bir hanede hapsederseniz elbette onun kavmi gelir, sizinle savaşta bulunur, onu ellerinizden kurtarırlar. Bu sözü tasdik ettiler. Hişam'da demişti ki: Benim görüşüme göre onu bir deveye bindirip kendi aranızdan çıkarınız, artık onun yapacağı size zarar vermez, siz de istirahat etmiş olursunuz. Necidli ihtiyar yine itiraz etti, bu ne kötü görüş!. O kimse ki, sizin beyinsizlerinizi- bozdu, böyle dışarı çıkarılınca da sizden başkalarını bozar, onun konuşmasındaki tatlılığı, lisanındaki güzelliği, kalpleri büyüleyen sözlerini görmüyor musunuz?. Vallahi onu öyle serbest bırakırsanız, gider birçok kimseleri kedisine tabi kılar, sonra gelir sizi yurdunuzdan çıkarır atar. Evet... Doğru söylüyorsun diye o lanetli iblisi tasdik ettiler. Sonra lanetli Ebu Cehil dedi ki, benim görşüüm şudur: Kureyş'in her kabilesinden birer genç alırsınız, ellerine birer keskin kılınç verirsiniz, hepsi birden hücum edip Muhammed'i -Aleyhisselam- öldürürler, onun kanı kabilleer arasına dağılmış olur. Artık Haşim oğulları, Kureyş ile savaşa kaadir olamaz. Diyet isterlerse onu verir rahat ederiz. Mel'un Necidli ihtiyar, Ebu Cehlin bu görşünü doğru gördü, işte bu gencin Ebu Cehlin reyi en muvafıktır, demişti. Darun Nedve'de toplanmış olanlar buna karar verdiler. Böyle üç görüş şeklinde bir tuzak ve hilede bulunmak istemişlerdi. İşte Cenab-ı Hak bunların bu tuzağını ibtal buyurdu. Bu hadiseyi Cibrili Emin gelip Rasulullah'a haber verdi, Medine'den çıkıp Mekke'ye hicret buyurmasını tebliğ etti. Rasulü Ekrem de bir gece yatağına Hz. Ali'yi yatırarak Hz. Ebu Bekir ile beraber Mekke'den çıktılar. Kureyş'in takibatından kurtulmak için bir aralık "Sevr" dağındaki bir mağaraya girdiler. Bir harika olmak üzere mağaranın her tarafını örümcekler sardı, oraya kadar gelen Kureyş'liler, mağar içinde kimse olmayacağına inanarak oradan ayrıldılar. Rasulü Ekrem de sonra tam bir emniyet içinde Medine'i Münevvere'ye kavuştu. İşte Cenab-ı Hak, o din düşmanlarının görüşlerini, hilelerini böyle tesirsiz bırakmış, Yüce Resulünü nice başarılara kavuşturmuştur.(ENFAL-8/30--Ömer Nasuhi Bİlmen Kur'an-ı Kerim Tefsiri) -

Güzel ve saygılı modum... Bilgiyi halen yanlış veriyorsunuz... ''Ebu Cehil'' kelime bütünü veya ''Ebul Hakem'' kelime bütünü Kur'an-ı Kerimde geçmez... Ebu Cehil hakkında inen ayetlerde Allah onun ismini kullanmamıs onun Peygamber Efendimize ve ona inanan müslmümanlara karşı yaptığı kötülükleri tasdiklemiştir... Tekrar söylüyorum Kur'an hiç bir insan için olmamış şeyleri yazmamıştır, yani haşa Kur'an hiç bir şeklide iftira, itham, aşağılama yapmamıştır... Allah insanlara, verdiği hayatta iradi olarak neler yaşadıysa onları yazmış ve kendine karşı gelenleri ilk önce uyarmış devam ettirenleri cezalandırmıştır... admin

Kişilik Haklarına Saldırı Bir kimsenin ve ailesinin başkalarınca saygı duyulma-sı beklenen ve gereken manevi kişiliği, şeref ve haysi-yeti dini literatürde ırz terimiyle ifade edilir ve bu insanın temel haklarından birini teşkil eder. Kur'an-ı Kerim'in pek çok ayetinde hem kişinin kendi manevi kişiliğini koruyup geliştirmesi, hem de başkala-rının manevi kişiliğine, şeref ve haysiyetine saygılı olması emredilir. Mesela Hucurat suresinin 10-13. ayet-lerinde şöyle buyurulur: "Müminler ancak kardeştir. Öyleyse kardeşlerinizin arasını düzeltin ve Allah'tan kor-kun ki esirgenesiniz. Ey müminler, bir topluluk diğer bir topluluğu alaya almasın. Belki de onlar, kendilerinden daha iyidirler. Kadınlar da kadınları alaya almasınlar. Belki onlar kendilerinden daha iyidirler. Kendi kendinizi ayıpla-mayın, birbirinizi kötü lakaplarla çağırmayın. İmandan son-ra fasıklık ne kötü bir isimdir. Kim de tövbe etmezse işte onlar zalimlerdir. Ey iman edenler, zannın çoğundan kaçı-nın. Çünkü bazı zanlar vardır ki günahtır. Birbirinizin kusurunu araştırmayın. Birbirinizi çekiştirmeyin. Biriniz ölmüş kardeşinin etini yemekten hoşlanır mı? tiksinirsiniz. O halde Allah'tan korkun. Şüphe-siz Allah tövbeyi çok kabul edendir, çok esirgeyicidir. Ey insanlar, doğrusu biz sizi bir erkekle bir kadından yarat-tık. Birbirinizle tanışmanız için sizi kavimlere ve kabile-lere ayırdık. Muhakkak ki Allah yanında en değerli olanı-nız, O'ndan en çok sakınanınızdır. Şüphesiz Allah her şeyi bilir, her şeyden haberdardır." Hz. Peygamber de insanların kişilik haklarına saygılı olmayı sıkça öğütlemiş, aykırı davrananları sert bir şekilde kınamış, kul hakkı ihlalinin, hakkı ihlal edilen affetmedikçe kimse tarafından affedilemeyeceğini belirt-miştir. Mesela Veda hutbesi adıyla bilinen tarihi konuş-masının bir yerinde, "Ey insanlar, sizin kanlarınız, mal-larınız, kişilikleriniz rabbinize kavuşuncaya kadar birbirinize haramdır " buyurmuş (Buhari, "Hac", 132; "Hudud", 9), bir başka hadiste de insanın üç temel dokunulmaz hakkı olarak hayat hakkı, mülkiyet hakkı ve manevi kişilik hakkı söz konusu edilmiştir (Müslim, "Birr", 32; Ebu Davud, "Edeb", 35). İslam'ın insanın dünya ve ahirette mutlu olmasını he-def aldığı, emir ve yasakları da bu gayeyi sağlamaya matuf olduğu, toplumsal huzur ve barışı kurmanın yolunun da insanların birbirine saygılı olmasından geçtiği unutulmamalıdır. Zina iftirası ve kişilik haklarına yapılan diğer saldırılar hakkında Kur'an'da yapılan açıklamalar, toplumları kişilik haklarına yapılan haksız saldırıları önleyici tedbirleri alma konusunda duyarlılığa ve göreve çağıran örneklendirmelerdir. Çünkü, kişilik haklarına saygı duyulmasının dini bir vecibe, bu hakka yapılan haksız saldırının haram ve günah olması olayın dini ve ahlaki boyutu olup bu yeterli olmaz. Hukuk düzeninin de buna paralel bir politika izlemesi gerekir. Öte yandan, toplu yayın imkan ve araçlarının arttığı, insanların çok kolay bir şekilde iftira ve karalama kampanyasının kur-banı olabildiği, tekziplerin ve karşı yayınların yeter-siz kaldığı günümüzde kişilik haklarına yapılan saldırı-ların önlenmesi de, mağdurun haklarının korunması da ayrı bir önem kazanmıştır. Hatta bu konuda mağdurun ih-lal edilen kişilik hakkının telafisi çoğu defa imkansız olduğundan haksız saldırıları önleyici tedbirler daha bir önem kazanmıştır. KAYNAK

tamam işte biz de bilgi veriyoruz ben bilgi vermesem, bu konuyu okuyanlar nereden bileceklerdi, çok güvenilir bir insan olan ebul hakem'e kuran'ın, "cehaletin babası" diye lakap taktığını

Sayın modum Allah ve Resulunun söylediği hiç bir söz şek ve şüphe götürmez... Onlar ne demiş ise doğrudur ve adaletlidir... Söylediğiniz söz ve doğuracakları tartışmaya götürür... Bu bölüm tartışma bölümü değildir... Sadece bilgi amaçlıdır... Saygılar...

kişilik haklarına saygı duyulmasının dini bir vecibe, bu hakka yapılan haksız saldırının haram ve günah olması olayın dini ve ahlaki boyutu olup bu yeterli olmaz... İşte olayın özü budur... Teşekkürler...

her ne kadr kişilik haklarına saygı vs vs gibi konusulsa da, islam'ın temel kitabı olan kuran bile kimi insanları aşağılamış, onlara ceşitli ithamlarda bulunmuştur. ebu cehil dediğimiz kişi de bunlardna biridir. ebucehil, cehaletin babası demektir. sizin de tahmin edeceğiniz gibi böyle bir isim ya da künye olmaz. ebucehil'in asıl adı amr bin hişam'dır. lakabı da "ebucehil" değil "ebulhakem" dir. ebulhakem soylu bir aileden geliyordu. kureyş içinde çok saygın biriydi. aralarında anlaşmazlık olanlar onun hakemliğine başvururdu. saygın, zengin, yakışıklı, güçlü kuvvetli, cesur biriydi. muhammed kureyş içinde nüfuz sahibi olan ebulhakem'i müslüman yapmak için çok uğraşmış fakat başaramamıştı. sonunda muhammed amr bin hişam'a ebulhakem denmesini yasakladı.'resülallah, onu ebu'l-hakem diye çağırmayı yasaklamış ve bu adla hitap etmenin istiğfarı gerektiren bir günah olduğunu ilan etmiştir. (bkz: belazuri, ensabu'l-eşraf, 1/125) ve ona ebucehil lakabını taktı

Çok güzel bir konuya değinmişsin. Sağol.

çağında son derece güvenilen bir insana, sırf müslümanlığı kabul etmediği için "cahil" şeklinde lakap takmasının neresi itham'a girmiyor?