Milliyet blogda kazara denk geldiğim bir yazı cuk diye oturdu valla Bir blogdaşımız değerli gazeteci - yazar Yılmaz Özdil in yazısını kopyalayıp kendi yazısı gibi yayınlamış. Yanlış yapmış... Hem de bir değil iki defa. Başkasının yazısını kendi yazısı gibi yayınlamak bir hataysa Yılmaz Özdil yazısını kopyalamak çarpı iki hata... Hani Wittgenstein'dan, Deleuze-Guattari'den, Baudrillard'dan falan intihal yapsan neyse de Özdil'den intihale ne gerek var ki? Şu hayatta bir Yılmaz Özdil yazısı kaleme almaktan daha kolay bir şey var mı? Özdil'in yazısını kalk gidelim etmeye hiç gerek yok. Algoritmasını çöz, tekniğini al yeter. Tekniği kapmak, yazıyı yazmak hepsi toplam beş dakikalık iş... Buyrun, ben şablonu veriyorum: Gündemdeki bir kelimeyi al... Sözlükten farklı anlamlarına bak. Anagramlarını bul. Varsa farklı anlamlar arasındaki çelişkileri göster. Onu getir bir şekilde AKP'ye, Tayyip Erdoğan'a, Cumhurbaşkanına, AKP'ye oy veren seçmenlere, Kürtlere, halkın geleneklerine falan bağla. Yaptığın şeyin espri olduğuna kendini inandır. En fazla beşer kelimelik kısa cümleler kur. Satırları alt alta sırala. Al sana nurtopu gibi bir Yılmaz Özdil yazısı... Yararlanın; adınızı yok yere kopyacıya çıkarmayın. Aşağıda birkaç örnek verdim. İşim yoğun olduğu için fazla uğraşamadım ama yine de on dakikada üç tane Özdil yazısı çıkardım. İlk örnek Özdil'in bir yazısının biraz değiştirilmiş hali; sonrakiler tamamen bana ait... Ana gündem konumuz açılım; alalım "açılım" kelimesini bakalım neler olacak: Açılım. Açılım yapıyor Hükümet... Bebek katilinin... Dağda elinde Bixi'yle gezenin... Kandil'de karargah kurup bu milletin evlatlarını kandil fitili gibi yakanların... Önünü açıyor... Bir de "tıkılım" var. Gözbebeğimiz ordumuzun generalleri... Gazeteciler... Bilim adamları... Hükümete "gözünün üzerinde kaşın var" diyen muhalif siyasetçiler... Onlar da Ergenekon'dan içeride... Onlara da tıkılım... Tankların paletleri yağlanıyor... Subaylar senelik izinlerini kullanıyor... Radyoevlerinin, televizyonların adresleri tespit ediliyor. Hasan Mutlucan'ın kasetleri CD formatına çevriliyor. Yassıada'daki duruşma salonunda tadilat var... Bakalım yapabilecek misiniz? "Kaçılım"... Peki, mesela "imambayıldı" kelimesinden köşe yazısı türetmeye ne dersiniz? Buyurun: İmambayıldı... Ana malzemesi patlıcan... Zeytinyağı... Soğan, sarımsak... Maydanoz... Baharat... Patlıcanın kabuğunu soy, karnını ortadan yar, fırında biraz kızart... Sonra ortasına malzemeleri koy, orta ateşte 15 dakika pişir... Al sana yemek... Acaba imam, bunu yaparken mi bayılmış, yerken mi? İmam işte... Ne görse bayılır... Karıya kıza bayılır... Fitreye zekata bayılır... Kadrolaşmaya bayılır... Eşinin başını kapatır ama... Açılıma bayılır. Ya da konumuz damacanaya tecavüz eden adam olsun: Damacana... Bidonun biraz küçüğü... Şeffaf mavi renkli... Tombul... Ağzı yaklaşık 6 cm çapında... Dört yanı suyla çevrili memleketin musluklarından içilecek su akıtamıyoruz. Damacana parayla satın aldığımız suyu taşımak için kullanılıyor. Damacanayı apartmanın merdiven boşluğuna sıkıştırmış adam. Çözmüş uçkuru... Girişmiş... Ön sevişme nedir bilmez. G noktasından habersiz. Bir tek nokta bilir o: D noktası... Yani "D"elik... Adam bidon kafalı... Dolayısıyla, türdeş sayılır damacanayla... Ama asıl suç onda değil... Sen su taşıma kabına... "Damacana" diye isim verirsen... Yurdum abazanı da o damacanayı sssever. Oku bakalım baştan ikinci ve üçüncü harfini... Sonra "su içtiğim kabı... tiler" diye ağlama... -

Yazana değil, yazılana bakınız.. Yazılanlar olabileceklerin öngörüsüdür ve fikrimce doğrudur.. Tek dil, tek bayrak altında toplanılmalıdır. İkinci bir resmi dil kabul edilemez.. Bir de bunu çok görüyorum, kale değil, kaale doğrusudur. Nezdinizde diğer arkadaşlara da doğrusunu bildirmiş olalım...

üstad her zmaanki gibi döktürmüş.

Boşversene, ben böyle bir girişim var demiyorum. Y. Özdil'de demiyor.. Bak ne yazmışım orada, öngörü bunlar.. Bu tavizlerin verile veril ulaşacağı noktalardan biri de ikinci resmi dildir.. Kaldı ki sen Kürtçe'yi devlet televizyonunda yayınlıyorsan zaten bu dili artık resmi olarak kabul etmişsindir.. Bunun daha ne girişimi olacak? Mecliste Kürtçe konuşmalarını mı bekleyeğiz girişimdir bu demek için. Şu anda olmasa bile, bu şekilde giderse ileride olacak olanların, tekrar ediyorum öngörüsüdür bu.. Umuyorum haksız çıkarız...

Ben Peyami bende peyami ye katılıyorum :

ee bu türkiye daha neler görecek sen şimdi kürtlere bu kadar şey verirsen ilerde kafanada sıcarlar toprakta talep ederler eline silah alıpta bağımsızlıkta ilan ederler görün bu avrupanın amarikanın oyunudur buna alet edenler edilenler bu ülkeyi göz göre göre bölüyıorlar başka birşey demiyorum yazıklar olsun bunca şehide bunu reva görenlere...

yaşından yatmesinden bahsetmedim, birinin meslek yaşı kadar diğerinin normal yaşı yok dedim.. bir diğeri ise eleştirmekten de bahsetmedim, "zırvalamaktan" " boş-beleş konusmaktan " bahsettim.. Artık o kadar kalıplaşmışız ki ifade etmesi bile güç.. Okumadan yargılıyoruz muakeme ediyoruz ve hüküm giydiriyoruz, bu çok gereksizdir. Yılmaz Üstad'ı - evet bir üstadtır benim için - sadece muhalif kişiliği için değil doğruları korkusuz bi şekilde yazdıgı için severim ve çok severim.. Şu unutulmamalıdır ki ; "Atatürkçüyüm" diyen her insan solcu değil, bir işe " Bismillahirrahmanirrahim" ile başlayan her insan da dindar veya dinci ve her ne düşünüyorsanız olmayabilir.

Bak buda başka bir blog yazısı: Şimdi biz seninle aynı dili mi konuşuyoruz Yılmaz Efendi? Müritlerine müjde! Yılmaz Özdil tatilden dönmüş. Döner dönmez de bombayı patlatmış! Neymiş efendim, "açılım" adı altında Kürtçenin "resmi dil" olarak kabul edilmesine çalışıldığını, bunun da terörden bile daha tehlikeli bir girişim olduğunu ileri süren bir makale yazmış da bunu Kürtçeye çevirtmek istemiş. Fakat KDV hariç 180 TL tercümanlık parasını bile vermeye razı olmasına rağmen "sansürcü" Kürt tercümanlar yazının içeriğinden dolayı bu makaleyi çevirmeyi reddetmiş. Özdil bunu, "sansür" olarak niteliyor; bir kere buna sansür denmez, dense dense "hizmet vermeyi reddetme" denir. Sansür, elinde yetki ve zor kullanma gücü olan bir otoritenin birinin fikrini açıklamasını, yaymasını engellemesine denir. Önce biraz Türkçe öğrenmek lazım değil mi? Eğer anlattığı doğruysa bence Kürt tercümanlar hata yapmış. Tercümanın işi tercüme etmektir; kendisine sunulan metnin içeriğine göre tavır alması yanlıştır. Ama bu bir kamu görevi değil, para karşılığı sunulan bir hizmet olduğuna göre isterse bu işi kabul etmeyebilir. Nitekim geçenlerde Mersin'de bir çay bahçesinde Türk işletmeci, DTP'li Kürt milletvekillerine sırf Kürt oldukları için çay vermeyi reddedip kahvesinden kovdu. O işletmeciyi kimse de kınamadı. Neyse, değinmek istediğim kahvecilerin veya tercümanların meslek etiği değil, Özdil'in yazısının içeriği... Her şeyden önce, bir olgudan değil bir tahminden hareket ediyor Özdil, Kürtçenin resmi dil olacağı tahmininden... Bir kere böyle bir girişim yok. Ortada bir sürü söylenti dolaşıyor ama Hükümet temsilcilerinden hiç kimse böyle bir şey söylemedi. Sadece resmi dil konusunda da değil hiçbir konuda bir ayrıntı duyurulmadı. Kesin olan tek husus var: Çözüm arayışlarında adı geçen herkes, silahların susması, şiddetin ve kanın durması konusunda fikir birliğinde... Kendi kaderini tayin hakkından, yerel yönetimlerin güçlendirilmesine kadar bir sürü konu dillerde dolaşıyor ama henüz Hükümetin bu yönde hiçbir girişimi yok. Dolayısıyla açılım konusunda Hükümeti topa tutanların neye itiraz ettiğini anlamak mümkün değil. Galiba onları endişelendiren asıl tehlike kanın durması... Bir süredir şehit cenazeleri azaldı Asıl korktukları barış... Gelelim ülkede farklı diller konuşulmasının, insanların ana dillerinde eğitim görmesinin tehlikeli olacağı iddiasına... Dilin en önemli işlevi insanların birbiriyle iletişim kurup anlaşabilmesini sağlamaktır. Peki, biz şu anda hepimiz Türkçe konuşmamıza rağmen birbirimizle anlaşabiliyor muyuz? Mesela ben Yılmaz Özdil&Bekir Coşkun Brothers gibilerle aynı dili konuşuyorum ama hiç anlaşamıyorum. Onların ne söylediğini anlamak beni onlara yakınlaştırmak bir yana, daha da uzaklaştırıyor. Mesela ben "Çılgın Türkler"e mektup yazıp onları "çıldırmaya" davet eden bir blogcu hanımla aynı dili konuşup yazıyorum ama onu anlıyor olmak benim için işkenceden başka bir şey değil. Mesela ben Devlet Bahçeli'yle, Deniz Baykal'la aynı dili konuşuyorum ama onların sözleri bende insanlık ve ülkem adına utanmaktan başka hiçbir his uyandırmıyor. Mesela ben, Ergenekon şebekesinin mensupları ve onların her alandaki devşirmeleriyle, darbe çığırtkanlarıyla, postal yalayıcılarla, katillerin şakşakçılarıyla aynı dili konuşuyorum ama bunları dinleyip anlamak beni deli etmekten başka bir işe yaramıyor. Dolayısıyla, biz zaten aynı dili konuşmuyoruz. Kelimelere can veren harfler değil, onların içerdiği anlamdır. Konuştuğumuz resmi ve cari dil iletişim sağlama işlevini yitireli çok oldu. Buna yol açan da biz değil siz oldunuz. Adam öldürerek, provokasyon düzenleyerek, bunları yapanları alkışlayarak, "bidon kafalı", "göbeğini kaşıyan" diye insanları aşağılayarak, küfrederek yaptınız bunu... Sen şimdi "bidon kafalı" dediğin insanlarla aynı dili mi konuşuyorsun Yılmaz Efendi? Bu soruya olumlu cevap veriyorsan ya ne yaptığının, ne yazdığının farkında değilsin ya da "dil" denen şeyi yemek yediğimiz organ sanıyorsun. İnsanların birbiriyle anlaşabilmesi, barış içinde yaşayabilmesi için aynı lisanı konuşması şart değil. Bazen bir içten bakışın, bir samimi tebessümün anlatım gücü, dünyada konuşulan bütün lisanların iletişim sağlama gücünün toplamından daha fazla iş görür. İşte biz o tebessümü yitirdik Yılmaz Efendi; SAYENİZDE... Gel Can Yücel'i dinleyelim, bakalım ne diyor bu hususta: En uzak mesafe ne Afrika'dır Ne Çin, Ne Hindistan, Ne seyyareler, Ne yıldızlar geceleri ışıldayan... En uzak mesafe iki kafa arasındaki mesafedir Birbirini anlamayan... Umarım anlamışsındır. Mesele iki ayrı dile bölünmek değil Yılmaz Efendi; AYNI DİLDE BÖLÜNMEK... AYNI DİLDE BÖLÜNMEK... Biliyormusun bu postuna yukarıdaki kırmızı ile yazılmış yazıya %99 benzeyen bir cevap yazıyordum 3 kere tam gönder butonuna basmanın eşinden döndüm bir araştırayım bu resmi dil muhabbeti nerden çıktı diye bir baktımki vatandaşda benim gibi düşünüyormuş. Her dedikoduyu Köşesinde eyyamlarıyla bire beş katan yılmaz özdil gibi kalitesiz yazarlara katılma bu adamlar bu ülkeye zarar veren adamlar -

Yılmaz özdili hiç kale almadıM ki yazısını kale alayım Maşa bunlar genede teşekkürler... - Ben Peyami

İyi o zaman yaşımızın yetmediği siyasetçileride eleştirmeyelim, geçmişte olana hiç birşeyi konuşmayalım

yasamıdır ne zımbırtıdır istediği kadar kabul edilsin kabul etmiyorum gerçek hayatta biri yanıma gelsin göriyim duyayım kendi ellerimle bastığı toprağa gömmessem adam değilim

yılmaz ozdıle bu forumda yazdıgım yorumlardan dolayı baya bir -k aldım onemlı degıl gene alırım.. Sana katılıyorum mafıa harbi butıp kendını gazetecı sanan koşe yazarlarının yaptıgı yorumlar başçavusun eşşeğinin osurmasından farklı degıl benım nazarımda... -

Al sana açılım! 27 senedir gazetecilik yapıyorum... Ve, çalışma hayatımın en enteresan "sansür" olaylarından biri geldi başıma... "Açılım"ı destekleyen arkadaşların, iyi okumasını öneririm. Tatilden döndüm... "Kürtçe" başlıklı bir yazı yazdım. Bugün çıkacaktı. Şöyle başlıyordu: "Kimimiz Türk, kimimiz Kürt, kimimiz Laz, kimimiz Çerkez... Yahudimiz, Rumumuz, Ermenimiz, Rus gelinlerimiz, Alman damatlarımız; uzatmayayım, 'mozaik' derler, değiliz aslında, 'ebru'yuz, koskoca bir aileyiz... Ve, ortak bir vatanımız, ortak bir resmi dilimiz var bizim; Türkçe... Bizi, biz yapan." Şöyle devam ediyordu: "Dünyaya entegreyiz; İngilizce de öğreniriz, Japonca da... Elbette, anadilini de, mesela Kürtçeyi de öğrenmek en doğal hakkıdır yurttaşların... Ama, bu doğal hakkı, 'açılım' adı altında, 'resmi dil' haline dönüştürmeye çalışmak, bizi biz olmaktan çıkarmaz mı? 'Bizi bize yabancı' hale getirmez mi? İki lisanlı toplum olursak eğer... Birlikte yaşamak isteyen, sorunlarını konuşa konuşa çözme iddiasında olan, ancak, birbirinin dilinden anlamayan bir toplumu, hangi tutkal bir arada tutabilir?" Ve, şöyle bitiyordu: "Silahla beceremeyen bölücülerin tuzağına düşmemeli Türkiye... Kanın durması için teröriste bile şefkat gösterilebilir; bakarsın, tatlı dil yılanı deliğinden çıkarır... Fakat, farklı dil, kardeşi kardeşe yabancı haline getirir, ki, terörden tehlikelidir." Yazı buydu. Peki "sansür" nerede? Şurada... Yazıyı Kürtçe yazmak istedim! Hayır... Amacım, Türkiye'nin en etkin gazetesinde ilk Kürtçe makaleyi yazan kişi olmak değildi... Yukarıdaki satırları okuyacaktınız ve anlamayacaktınız. Amacım işte buydu. Araya "ikinci resmi lisan" girdiğinde... Farklı etnik gruplara mensup olan, ancak, Türkçe konuşarak, Türkçe yazarak, Türkçe okuyarak "anlaşan" bir toplumun, nasıl aniden birbirine yabancılaşacağını görecektik... Kanıtı da, bu yazı olacaktı. E hani sansür? Buyrun... Kürtçe bilmediğim için, Türkiye Çevirmenler Derneği'ne başvurdum, "Bu yazıyı Kürtçeye çevirmek istiyorum" dedim. "Hay hay" dediler, İstanbul'daki "yeminli tercüme bürosu"nun telefonlarını verdiler. Aradım... "Hay hay" dediler, Kürtçe tercüman bulmak için iki gün izin istediler ve çevirme ücretinin de 180 lira artı KDV olduğunu belirttiler... "Hay hay" dedim, fatura bilgilerimi gönderdim, yazımın Kürtçe tercümesini beklemeye başladım. İki gün sonra... Türkiye Çevirmenler Derneği'nden aradılar... "Kürtçe tercüman bulduklarını, hatta 8 tane Kürtçe tercümana başvurduklarını, ancak 8 tercümanın da bu yazıyı Kürtçeye çevirmek istemediğini" söylediler... Allah Allah! Niye birader? "Yazının içeriğini uygun bulmamışlar!" İşte böyle... Terör, bizi bölemez. Lisan, böler. Cart diye. Bizi bize yabancı eder. Kanıtı da bu yazı. Yılmaz Özdil Kaynak..

ben beğendim güzel yazmış, paylaşım için sağol...

Katılıyorum İnanmayan bu adamın kim olduğunu google dan araştırsın.

Üstadın meslek hayatı kadar yaşı olmayanların burda zırvalaması çok hoş gelmiyor insana. Yılmaz hoca döktürmüş yine, sansürü gazeteden sanıp ağzımı bozacaktım ki, baktım bizzahati muhattapları tarafından sansürlenmiş.. Bu ağzımı daha da bozmama neden oldu. Teşekkürler unzile.

Üstad mı neyin üstadı İkincisi bu adam kendine ben yazarım diyorsa aynaya bakmasını öneririm.! Amele -

Şu ülkede adam gibi yazan bir iki adamdan biridir Yılmaz Özdil. Yandaş Medya sevmez, yandaş medyadaki ampullerle aydınlanmaya çalışanlar da sevmez. Haklılar da. Çünkü onların doğrulara tahammülü yoktur. Öyle google a güvenip yorum yazmayın.. Biraz kafanızı çalıştırıp yazılanı anlamaya çalışın. işinize gelmedi mi de hemen bir insana bok atmayın. saygılar.