bu elemanıda satın almışlar sankı şaka bıyana cok dogru yazmıs..

Gerçekten Adam Gerçek Solcu Tam Bir Demokrat. Herkeze Rağmen Doğruları Yazıyor.

evet 2Lknowmyjob34, tekrar soruyorum 12 eylülle hesaplaşmak isteyen başbakan önce kendi hesap vermelimi? aksi samimiyetsizliğinin göstergesimi?

Dizdar şöyle sesleniyor: 'İdam cezasının kaldırılmasıyla ilgili sizden destek almak için geliyoruz.' Ve karşılığında Erdoğan şu yanıtı veriyor: 'Hayır efendim, ne demek idam cezalarının kaldırılması! Haşa! İdam cezalarının kaldırılması söz konusu değildir. Bu idam cezaları kalkmaz, biz kısmet olur iktidar olursak Fatih Sultan Mehmet Kanunları'nı getireceğiz. Düzenin kurulması için idam cezalarının devam etmesini sağlayacağız daha da arttırarak.' kaynak 12 eylül darbesinin 2 numaralı ismi nurettin ersin başbakan olduktan sonra erdoğanı ziyaret etmiş karşılığında oğul oktay ersin amerika ziraat bankasına atanmıştır. 5.10.2005 tarihinde Ankara'da Nurettin Ersin'in cenaze namazına, 12 Eylül mağduru, yasaklı siyasetçiler katılmazken, Kenan Evren ile birlikte başta Tayyip Erdoğan olmak üzere dönemin Dışişleri Bakanı Abdullah Gül, Devlet Bakanı Ali Babacan, Milli Savunma Bakanı Vecdi Gönül, İçişleri Bakanı Abdülkadir Aksu ve Konsey'in yaşayan üyeleri eksiksiz katılmışlardır. Ancak, Allah bu haince düşüncelerin hiçbirine fırsat vermedi. O rahmetle tecelli edip sebepler yarattı ve milleti kurtardı. Milleti bertaraf etmek isteyenler büyük ölçüde suçüstü yakalandılar ve te'sirsiz hale getirildiler. Evet bu defa dengeli olunmağa çalışıldı. Komünistler saf dışı edilirken, Rusya da bir başka dünyada bunlara arka çıkmadı. Hatta solcu Batılılar da sahip çıkmadılar. Gerçi işkence var diye geldiler, onları himaye etmeye çalıştılar ama, hem sağ hem sol herkesin tokatlandığını gördüler hem de belli kararlılıkla karşılaştı ve istediklerini tam alamadılar. kaynak Ve, işte şimdi, binbir ümit ve sevinç içinde, asırlık bekleyişin tuluu saydığımız, bu son dirilişi, son karakolun varlık ve bekasına alamet sayıyor; ümidimizin tükendiği yerde, Hızır gibi imdadımıza yetişen Mehmetçiğe bir kere daha selam duruyoruz. Sahnenin bu rengarenk aldatıcılığı, ortalığı inleten valsin korkunç uyutuculuğu ve kostümün gözbağlayıcılığı karşısında, oynanan oyunun gerçek yüz ve vahşetini ilk sezen, son karakolun kahraman bekçileri oldu. Bu sezme, ümit dünyamızda yeniden kendimize gelmemizi ve kendi kendimizi idrak etmemizi te'min etti. Aslında buna bir sezme demek de uygun değildir. Bu, düşmanı kıskıvrak yakalama ve bir zaferdir. İçtimai bünyenin, harici bir kısım eraciften temizlenme, arındırılma ve aslına irca zaferi. Bu zafer, kendinden ümit edilenleri getirdiği takdirde, Türk'ün zaferler hanesinde en mualla yeri işgal edecektir. Böyle bir ilk tefahhüs ve sezişe, başka bir yazımızda selam durulmuş ve gaziler ocağının yiğit eri mehmetçiğe teşekkürler sunulmuştu. -

12 Eylül deyince aklıma önce Diyarbakır ve Mamak askeri cezaevleri gelir. Bir de idam sehpaları takılır aklıma. Diyarbakır ve Mamak'ın 1980'lerin ilk yarısındaki insanlık dışı koşulları, oralarda yapılan işkenceleri hissetmeye çalışırım. Ve Felat Beyi hatırlarım. Bir Diyarbakır gecesinde, "Genç olsam dağa çıkardım" diye yaşadığı büyük acıları bana anlatan rahmetli Felat Cemiloğlu'nu... 1980'in Kasım ayında, Mamak'ta dövülerek öldürülen İlhan Erdost'un ailesinin o geceki perişan hali, kucağında iki küçük çocuğuyla bir köşede sessizce ağlayan genç eşi gözümün önünde canlanır. Uğur Mumcu, İlhan Erdost için yazdığı ama artık ertesi günü yayınlanamayacak olan makalesini eşine vermişti. Rahmetli Uğur'un yazısı çıkamayacaktı, çünkü askeri yönetim ölüm olayını haberleştirip birinci sayfaya koyabilen tek gazeteyi, Cumhuriyet'i kapatmıştı. 12 Eylül'ün idamları deyince aklıma elbette Erdal Eren gelir. Askeri yönetim tarafından bir hukuk skandalı sayılabilecek bir dosyayla, üstelik kemik yaşı büyütülerek 17 yaşında ipe çekilen genç insanı anımsarım. Ve darbe lideri Orgeneral Kenan Evren'in televizyondan dinlediğim o tüyler ürpertici sözleri kulağımdan hiç gitmez: "Şimdi ben bunu yakaladıktan sonra mahkemeye vereceğim ve ondan sonra da idam etmeyeceğim, ömür boyu ona bakacağım. Bu vatan için kanını akıtan, bu Mehmetçiklere silah çeken o haini ben senelerce besleyeceğim." 12 Eylül deyince yalnız Diyarbakır ve Mamak askeri cezaevleri, işkenceler, idamlar gelmiyor aklıma. Aynı zamanda askeri yönetimin demokrasiyi, hukukun üstünlüğünü, insan hakları ve özgürlükleri hiçe sayan siyasal bir rejimi Türkiye'nin sırtına bir deli gömleği gibi nasıl zorla geçirdiğini de biliyorum. Bütün bunların Kürt sorununu nasıl içinden çıkılmaz hale getirdiğini, PKK'yı doğurup Güneydoğu'da yangını nasıl korkunç şekilde parlattığını da biliyorum. Bu toprakların insanlarını daha iyi yaşatmak için kalkınmaya seferber edilecek kaynakların nasıl savaşa yatırıldığını, bundan kaynaklanan ekonomik ve siyasal istikrarsızlığın bu ülkenin ileriye gitmesini nasıl engellediğini de çok iyi biliyorum. Kısacası: 12 Eylül, son otuz yılda yaşanan birçok kötülüğün anasıdır. Ekonomide ve siyasette yıllar boyu yaşadığımız birçok büyük sorunun, çalkantının temel nedenidir. Ve Türkiye ne yazık ki 12 Eylül askeri yönetimiyle bugüne kadar hesaplaşmamıştır. Sırtına silah zoruyla giydirilmiş olan ve gelişmesini bunca yıldır tökezlemiş olan deli gömleğini bir bütün olarak sırtından sıyırıp atamamıştır. Siyaset yelpazesindeki partiler bugüne kadar hep birlikte oturup dört dörtlük bir demokratik anayasal çerçeveyi kurmayı başaramamışlardır. Biliyorum, söz yine uzadı. Ayrıca, yıllardır yazılıp çizilen konular... Ama Türkiye hala 'korkuları'ndan tam kurtulabilmiş değil. Hala seçim sandığına, hala halkına ve onun oyuna güvenemiyor. Ve hala tüm farklılıklarıyla, renkleriyle barış ve huzur içinde yaşayabilecek bir demokratik hukuk devleti çatısını kuramadı Türkiye... Bir gerçek çok yalın: Siyaseten hala olgunlaşabilmiş değiliz. Uzun lafın kısası: Ben önümüzdeki 12 Eylül'de halkoyuna sunulacak 26 maddelik anayasa değişikliği paketini Türkiye'nin siyaseten olgunlaşması yolunda yeni bir adım, yeni bir fırsat olarak görüyorum. Biliyorum, 12 Eylül Anayasası ilk kez değiştirilmiyor. Biliyorum, eksiği gediği çok bu paketin. Biliyorum, hayır için bahane üretmek de güç değil. Her şey bir yana. Bir nokta yine vurgulanabilir: Hükümete bir çok bakımdan muhalif olabilirsiniz. Ancak, dünkü yazımda da belirttiğim gibi, hükümetin 'yanlışları'na karşı çıkmak, 'doğruları'na ille de sırtınızı dönmeyi gerektirmiyor. Siyah beyaz muhalefet anlayışından bu ülke çok çekti. İktidar oyununda yapıcı olmak herkesin yararına diye düşünüyorum. Galiba Anayasa Mahkemesi bile sonunda bu noktayı fark etmeye başladı. KAYNAK

bilgisizliğimi yüzüme vurmadan önce siz yazdığımdan ne anladığınızı söylermisiniz lütfen?

Ablacım fazla zorlama bence, arkadaşın biraz problemi var anlaşılan. Bana da "Apo'ya minnettarım" diyen birine itimat ettiğini söylediğim için "savaş meraklısı" diyor kendileri savaşın tanımından bihaber olarak.

Tayyip Erdoğanın İdamlar Kalkmıyacak Sözünün Kaynağını Verirmisiniz? Gila

konulara objektif bakan, kendi aklını kullanarak hareket eden, fikir üreten kişilerle değil, partinin papağanlarıyla muhatap olduğunuzu ne zaman anlayacaksınız?

Bilgisizmisiniz Nesiniz Anlamadımki? Apo Yakalandıgında İdamı Kaldıran Kimdi? Neden Şimdi İdam Edelim Kaç Yıl Geçmiş? İdam Edersek Elimize Ne Geçicek Gene Yüzlerce Şehit Başka Birşey Değil

konuyu açan arkadaş 12 eylül ile bilgin ne kadardır? yaşın kaç, ne biliyorsun? açıkla da, bol keseden atıp atmadığını bilelim..

12 eylülle hesaplaşmak için öncelikle idamlar kalksın diyenlere haşa devam edecek diyen erdoğanın darbeyi hasretle beklediğini belirten darbecilere methiyeler dizen fettullah gülenin önce kendilerinin hesap vermeleri gerekmezmi?

AKP 12 Eylül ile hesaplaşamaz. Referandum da 12 Eylül ile hesaplaşma olayı değildir. Düne kadar 12 Eylül'ü ağızlarına almayan, Evren katili ile yanyana gelmekten çekinmeyen AKP mi 12 Eylül ile hesaplaşacakmış? Gila