Seçim sistemini değiştirmedikden sonra Sandığın ne önemi var... Önce seçim sistemi değişsin... Sonra İRADE kendiliğinden değişecektir... iynx. Forever

Avrupa, bizi duygusal insanlar olarak tanımlar. Bu tanım bana göre hakaret içerir duygusallık hakikatin zıddıdır ve mantıksızlığa işaret eder. Hakikaten öyledir. Her olaya gözü sulu ve duygusal yaklaşırız. Öyle olduğu için de, bizi tavlamak isteyenler duygularımıza hitap ederler, korku pompalamak vss.. . bu stratejiyi partiler de çok kullanırlar. Dini siyasete alet edenler buna bir örnektir mesela... hemene şaşırmayın.. sanıldığı gibi dini siyasete alet edenler, mazide kalanlar veya türevleri değildir dini siyasete alet edenler daha çok CeHaPe zihniyetidir. Dikkat edin CeHaPe bütün siyasetini din eksenli yapıyor. .. tek bir farkla doğrudan dini kullanarak değil dini ortaya atıp din karşıtlarının oylarına talip olarak. Öyleyse duygusal seçmenimiz somut hiç bir önermesi olmayan bu araçlarla oltaya getirilmeye çalışılır. Ülkenin sorunlarını çözmeye yönelik bir tane de olsa çözüm önerisi duydunuz mu bu partiden? Vatan millet sevgisi kuru sloganlarla olmuyor. Vatan elden gidiyor, cumhuriyet tehlikede, laiklik elden gidiyor bilmem ne.. gibi içi bomboş sloganlar hiç bir anlam ifade etmiyor artık. .. vatan, millet sevgisi, ikisi için de üretmekle olur. Cumhuriyete ve laikliğe sahip çıkmak, ikisinin de gereklerini yerine getirmekle olur. Bana söyler misiniz CeHaPe cumhuriyetçi mi? Ya da halkçı mı? Hangisi için ne yapmış? Demokrasiden haberi var mı CeHaPenin mesela? Vazgeçtik Türkiye için demokrasiden, kendi içinde demokrasinin D sini işletebiliyor mu CeHaPe? Velhasıl.. AK Parti ye karşı olmayı anlarım, fakat alternatif olarak CeHaPeye sarılmayı anlamam mümkün değildir. Favorim Tuncay Özkan Gila

Aklı ve sağduyuyu arıyorum ve bunun için sorular sorup duruyorum. Her çevreden insanda, asgari bir akıl ve sağduyu varlığına inandığım için herkesin zihin ve kalp alemini duyarlılığa çağırıyorum. Hadi gelin, "Türkiye'yi kim yönetsin?" diye başlayalım ve soralım: Türkiye'yi Anayasa Mahkemesi yönetsin. 11 kişilik Mahkeme heyeti, Cumhurbaşkanını, Başbakanı, Bakanları, Meclis üyelerini seçsin ve yönetsin. Anayasa Mahkemesi, Türkiye'nin partiler üstü partisi olsun. Kanun çıkarsın, kanun bozsun, Anayasa yorumlasın, her bir şeyi yapsın. Kabül mü? -Peki o zaman asker yönetsin. İster genç subaylar, ister yaşlı subaylar, diğer ifadeyle komuta konseyi olsun... 5 Kişilik bir komuta heyeti oluştursun, 12 Eylülvari bir Komuta Konseyi... Söylediği kanun olsun, tayin ettiği de başbakan veya bakan... Meclis'i de onlar seçsin... Komuta Konseyi'nden sadır olan şeyin hata olabileceği asla tartışılmasın. Medya da, tam siper hale gelsin. Kabul mü? -12 Eylül'ü beğendiremedik. Bari 12 Mart türü olsun. CHP'den apartılmış bir Başbakan'la dünyadan toplanmış bir beyin kabinesi ile bir ekip oluşturalım, memleketi 1995'te, İtalya'nın 1971'deki seviyesine ulaştırsın. Kabul mü? -Peki o zaman 28 Şubat gibi bir yöntemle, tırnak içinde "siyaset"te marifetli bir Cumhurbaşkanı'nın tereyağından kıl çeker gibi partilerden kırıntılar toplayarak oluşturduğu bir hükümet formülü, bir de Asker ağırlıklı MGK güdümüyle bir yönetime ne dersiniz? Ne iyi ülkeye milyar dolarlık bedeller ödeten hortumlamalar da olur, geçinir gideriz. Kabul mü? -Anladım, siz pek parlamentonun zorlanmasını istemiyorsunuz!!! O zaman Türkiye'yi CHP iktidarı ile yönetelim. İstanbul'daki CHP delegelerini silip süpürerek tek adam iktidarını eline geçirmiş bulunan Baykal'a, Türkiye'nin yönetimini verelim. CHP'yi yönettiği gibi Türkiye'yi de yönetir. Ne muhteşem olur! Kabul mü? Bunların hiçbiri olmaz. Bunların büyük kısmı denendi ve iflas etti. Türkiye bunların hepsini ve akıbetlerini biliyor. Bunların tümü zorlama. "Baykal'lı yönetim" dediğimiz şey, daha halk oyuna gelmeden, bizzat CHP'nin bünyesinde, isyanlara yol açıyor. Baykal, kendi iktidarını korumak için neredeyse tüzükten bir Maginot hattı oluşturmuş, kimse onu aşamıyor. Neden 50 yıllık çok partili hayatta CHP tek başına iktidar olamaz? Yargı iktidarı, Asker iktidarı gibi şeyleri tartışmaya bile gerek yok. Çünkü insanımız, demokrasiyi, yani kendi iradesi ile siyasi iktidarı belirlemeyi ve gerektiğinde sandıkta hesap sormayı da olmazsa olmaz görüyor. -Ben oy vereyim, birileri Ankara'da o oyları iptal etsin! Buna dünyanın kendisine saygısı olan hangi toplumu razı olur? Millet iradesini yargılayan bir yargı düzeni... Milletin verdiği oyu kabul edilebilir bulmayan bir askeri irade! Böyle durumlar için halkın; -Siz kendinizi ne zannediyorsunuz, sizin kutsalınızı kim belirliyor, sizin tartışılmazlığınız nereden geliyor, sizi kim denetleyecek, gibi bir soru sorması haksızlık mı? Ne yani, aklımızı çuvala koyup, boyun mu eğeceğiz! 21'inci yüzyılda, topluma layık görülen muamele bu mudur ve hangi hakla? Eğri oturup doğru konuşalım; herkes durduğu nokta için bin tane gerekçe üretiyor. Ama iş sonunda nereye varıp dayanıyor, ona bakmak lazım. Yargı iktidarı? Askeri iktidar? Tek parti iktidarı? Ankara usulü transfer operasyonları? Parti parçalama teknikleri? Hangisi, hangisi çözüm olabilir? Tek yol: Tilkinin dönüp dolaşıp geleceği yer kürkçü dükkanıdır. O dükkan, demokrasilerde seçim sandığıdır. Alıntıdır.

kabul et veya etme.. AKP ye alternatif olsun diye insanlar CHP ye sarılmadı.. tam aksine.. Baykal'a inat olsun diye AKP ye sarıldı. sadece bizim binada bu oran %50