Maşallah ülkemizde hemen herkes herkese kızıyor. Hükümete bakarsanız kendisini gibi düşünmeyen herkese, her kuruma karşı ve de çok kızıp azarlıyor. Kurumlar da birbirlerine kızıyorlar. Genelkurmay medyaya ateş püskürüyor. Vatandaş da en normal durumlarda bile öteki vatandaşa kızıyor. Patronlar çalışanlara, çalışanlar patronlara asabi asabi bakıyor. Medya da rakiplerine kızıp yükleniyor... İş dünyasına gelince, onlar paramparça. Kriz var mı, yok mu bunda bile anlaşamıyorlar. Türk milleti, ne bu şiddet, ne bu celal? Ama gel gelelim kimse kendine az da olsa kızmıyor? Yani "Şunu şöyle yapsaydım daha iyi olmaz mıydı?" diyerek, bu işte kendi hatası olabileceğine de asla ihtimal vermiyor. Şöyle bir durup nefeslense, mesela 10'a kadar saysa içinden, Ama nerede... İllaki karşısındaki suçlu ve kendisi haklı. Ne garip bir mantık... Şimdi böylesine tuhaflıkların yaşandığı bir ülkenin bireyleri olarak ne yapmalıyız dersiniz? Bize göre yapmamız gereken "biraz da kendimize kızmak" değil mi? Türkiye'deki tüm olumsuzluklarda kendimizin de payı olduğunu hatırlamak... Örneğin trafik... Örneğin sağlık... Örneğin eğitim... Örneğin terör... Bundan 100 veya 1000 yıl sonra bizleri inceleyecek olanlar acaba ne gibi sonuçlar çıkartacaklar. "Bu dönemin insanlarında hep zeytinyağı gibi üste çıkmak geni vardı" mı diyecekler? Alıntıdır...