Dostum Baykal ve Bahçeli çıkıp ortaya proje atsalar ne yapacaklarını milletin önüne koysalar belki daha fazla prim elde edecekler ama şimdilik uyandırmayın adamları. Böylesi daha iyi

12 gün sonraki Pazar günü yerel yönetimlerin başkanları seçilecek değil mi? Ama meydanlarda ve medyadaki seçim propogandaları öyle değil. Üç partinin liderleri, savaşı bizzat kendileri yapıyorlar. Adayların ne söyledikleri ile kimse ilgilenmiyor. Onlar sokaklara afişlerini asıyorlar, bir kaç kahve, bir kaç esnaf dolaşyorlar, o kadar. Korkarım seçime bir kaç gün kala liderlerin artık sözleri, hırs ve hınçlarını ifade etmeye yeterli olamayacak. İktidarın lideri, bütün ülkeyi karış karış dolaşıp adaylarına oy istiyor. Stratejisi açık. Onlar kötü, siz oylarınızı bize verin ki hizmet alabilesiniz. Yoksa, önümüzdeki seneler, bizden olmayan başkanlar, yağmurlu günlerde bile içecek bir bardak su bulamayacaklar. Ana muhalefet lideri de nihayet meydanlara çıkmış, iktidar liderine verip veriştiriyor. Ancak sözleri hem yavan, hem kayıkçı kavgasından öteye bir anlam taşımıyor. Başbakan, artık ana muhalefetin yetersizliğini ifade ederken, işe mizah katma noktasında. Buna ana muhalefet lideri çanak tutuyor. "AKP yüzde 52 nin altında oy alırsa başarısızdır" diyor. Ona bu akılları kim veriyor bilemem ama hiç de iyi akıllar değil. Başbakan bu saçma ifadeyi, gayet akıllı bir taktikle ana muhalefet liderinin başına geçiriyor. " Baykal sağolsun " diyor." Başarıyı CHP de değil, AKP nin kapısı önünde arıyor." Çok da doğru söylüyor. Sana ne AKP nin oy oranından. Sen kendin ne yapacaksın, onu söylesene. AKP yüzde 52yi bulamadı, yüzde 47 yi bulamadı. Sen ne bulacaksın onu söyle. Oyunu üç beş puan arttırırsan, ama AKP nin gene de 20 puan altında kalırsan, başarılı mı sayılacaksın? Meydanlar iktidarla ana muhalefet arasında bu karşılıklı salıncakta devam edip giderken, Dr. Bahçeli birdenbire uyandı. Bu kavgada, kendisinin hiç olmadığını nihayet anlayıverdi. İki kutuplu süregiden bu seçim döneminde onunve partisinin adını anan olmadığını nihayet gördü ve birden büyük büyük laflar etmeye başladı. İşi, "sen nasıl Başbakan oldun, milletvekili bile olamadın da 116 gün içinde, hangi karanlık odalarda, hangi pazarlıklar sonunda seçilip Meclise girdin ve de Başbakanlığa oturdun? " gibi muazzam bir iddiayı ortaya atıverdi. Bahçeli'yi anlıyorum. Gene üçüncü sınıf bir parti olmaktan öteye gidemeyeceğini gördü ve büyük bir çıkışla bu süreci değiştirmeye savlet etti. Ama burada iki türden haksızlık var. Birincisi şu : İktidarın başının milletvekili olamadığı ve 116 gün sonra seçilip Meclise girdiği günlerin üzerinden 6.5 sene geçti. Aradan 2004 yerel seçimlerini, sonra 2007 genel seçimlerini gördük. Bu uzun yıllar içinde, Dr. Bahçeli'nin, Başbakan'ın ve partisinin başı her sıkıştığında onların imdadına yetiştiğini yaşadık. Hatta iyi bir stepne oluyorlar diye yazıldı. Şimdi, bunca yıldan sonra bu soruyu ortaya atmak yeni mi aklına geldi? İkinci haksızlık şu : Hadi diyelim ki, bilmiyordu da, 6.5 yıl sonra karanlık odalarda bir takım pazarlıklar yapıldığını şurada seçime 15 gün kala öğrendi. O zaman, bildiğini ne zaman açıklayacak ve delillerini ne zaman söyleyeceksin? Yoksa, ne anlama geldiğini kimsenin çözemeyeceği bir takım büyük büyük iddialarla, milletin zihnini bulandırıp aradan parsayı toplayacağını mı umuyorsun? Bu millet, dolmuşa binmeyi sever de, bu kadar da mı sever? Bir şeyi biliyor idiysen, 6.5 senedir niye söylemedin? Yok yeni öğrendiysen, çık delileriyle, tanıklarıyla, belgeleriyle açıkla. Yoksa, Başbakan Baykal'ı yaptığı gibi seni de perişan eder. Bir iktidar, 6.5 sene koltukta oturmuşsa, elbette yıpranacaktır ve bir miktar oy kaybedecektir. AKP de kaybedecektir kuşkusuz. Ama ana muhalefetin de, yavru muhalefetin de taktikleri pek yavan ve saçma kalıyor. Bu taktiklerle, AKP ile arayı kapatmaları için daha bir dört beş seçim lazım herhalde. Tabii kendileri böyle giderlerse, bundan sonra iki seçim ayakta kalabilirler mi, kimbilir? Erol Akpınar / Sonsayfa