Cenneti beklerken akıl hastanesine... TERCÜMAN'IN 3. sayfasında önceki gün bir haber vardı. Habere göre, İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi eski öğretim görevlisi merhum Prof. Dr. Atilla Baransel'in oğlu olan İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık mezunu 36 yaşındaki Tevfik Gökhan Baransel, 7 katlı işyerinin terasından atlayarak zemine çakılmış ve can vermişti. İş psikolojisi üzerine kitapları bulunan Baransel, 7 katlı binanın terasından atlarken, "Din adamlarına psikolojik eğitim verilmesi zorunludur. Kahvelerde ve camilerde verilen vaazlara inanmayın" yazılı afiş açmış. Bu olay, "Adamcağızın psikolojik sorunları varmış" denilerek geçiştirilemez. Bir psikolog, içinden çıkamadığı psikolojik sorunların girdabına düşmüşse, bunun mutlaka bir sebebi veya sebepleri vardır. Neydi Baransel'i canından bezdirecek kadar bunaltan? Bu sorunun cevabını, intihar ederken açtığı afişteki iki cümlede bulmak mümkün... Adamcağız, tarikat ve cemaat sarmalındaki kimbilir kaç cahil din adamından birbiriyle çelişen, birinin ak dediğine öbürü kara diyen, saçma sapan günah, sevap ve cehennem korkutmaları içeren vaazlar dinlemiştir. Yüce İslam dini, dini başta siyasete, ticarete her şeye alet eden tarikat ve cemaatler ile din simsarlarının tekeline bırakılırsa, insanların Psikolog Baransel gibi inanç bunalımına düşmeleri kaçınılmaz olur. İslam'ın "İ"sinden haberi olmayanların İslam'ı kendi çıkarlarına göre yorumlamaya, din dersi ve fetva vermeye çalıştıkları garip bir ülke haline geldik. Trajik bir yaşam öyküsü SİYASALLAŞAN ve ticarileşen tarikat ve cemaatlerin Türk insanına din ve dindarlık adına ne büyük trajedi yaşattığının bir örneği de Şule Yüksel Şenler'dir. Soner Yalçın, Pazar günkü Hürriyet'te, Hayrünissa Gül'den Emine Erdoğan'a kadar birçok kadının başlarını bağlama şekli olan ve AKP sayesinde Türkiye'nin tek gündemi haline getirilen türbanın yaratıcısı Şule Yüksel Şenler'in trajik yaşam öyküsünü anlatmıştı. Şenler'in sadece ilkokulu bitirebilmesi, Said-i Nursi'nin yakın çevresindeki ağabeyinin baskısıyla başını örtmeye başlaması ve anneannesinin "Kürt karılarına benzedin" demesi... Annesinin onu Bakırköy'de bir Ermeni terzinin yanına çırak olarak vermesi ve orada moda dergilerine bakarak "Şulebaş türban" tasarımı yapması... Faruk Nafiz Çamlıbel'in çıkardığı "Kadın Gazetesi"nde köşe yazmaya başlaması... Risale-i Nur okumaya merak sarması... İlahiyat mezunu bir tiyatrocu ile evlenmesi, gördüğü şiddete dayanamayarak beş yıl sonra boşanması... "İdealist Hanımlar Derneği"ni kurması, derneğin müdavimlerinden Emine Gülbaran ile Recep Tayyip Erdoğan'ın evliliklerinde arabulucu olması... Namazında niyazında dindar bir maden mühendisi ile ikinci evliliğini yapması, onun sayesinde Nakşibendi İsmailağa Cemaati ile tanışması ve kara çarşafa girmesi... On bir yıl sonra şiddet gördüğü ikinci eşinden de boşanması ve İsmailağa Cemaati'nin kendisiyle bütün ilişkisini kesmesi... Kıble'yi bile bilmiyor İLKOKUL mezunu olduğu halde köşe yazıları yazan, konferanslar veren, panellere katılan, kitapları olan Şule Yüksel Şenler, şimdi nerede ve ne yapıyor? Hafızasını kaybettiği için kimseyi tanıyamıyor. Kıble'nin ne yönde olduğunu, namazda hangi duaların okunacağını bilmiyor. Uyuyamıyor, sabaha kadar ağlıyor. Onu tedavi eden doktorlar, sürekli uyutuyorlar. Şule Yüksel Şenler'in bu trajik yaşam öyküsü hepimize ve herkese ders olmalı.