yazı cuk oturmuş... birileri sağılmaya müsaitse, onları sağacak birileri de mutlaka bulunur.. mesela LONDRA da bu işe şöyle başlamışlardı.. AZİZİYE CAMİİ nde bir küçük gruplaşma ve teşkilatlaşma oluştu. bunların önderleri durumundaki kişi hemen bir atraksiyon yapdı. COCA COLA ve PEPSİ COLA firmalarına, ürünlerinin içeriklerini açıklayan bir liste gönderilmesini istediler. PEPSİ COLA da % 001 ya da %01 oranında alkol bulunduğu raporu gelince AZİZİYE CAMİİ CEMAATİne bu durumu arz ettiler bir cuma namazı giriş ve çıkışında. aldıkları olumlu tepkilerle itibarları yükseldi. ilk adımı atmışlardı. hiç durmadan ikinci aşamaya geçtiler ve HELAL ürünler satacak olan bir marketler zinciri oluşturmaktan ve para yardımı yapan herkesin buradan hissedar olacağından bahisle para toplamaya başladılar.. daha sonraki günlerde ülkeye dönüş yapdığım için gelişmeleri takip edemedim ancak para toplayanlardan birisi ile aynı evi paylaşıyorduk.. evde çalışmayan bir televizyon vardı.. birgün iki kişi geldiler, o çalışmayan televizyonun arka kapağını açarak, balya balya paraları oradan çıkartmak suretiyle çantalara doldurup bir yerlere gönderdiler saksağanlar çoksa, avcılar da çokdur konu için teşekkürler zafer.. saygılar.

Çok güzel bir örnekleme. yazdıklarına tamamen katılıyorum. konu içinde Zafer Abiye ayrıca terşekkür ederim.

Almanya'daki "Deniz Feneri e. V" adlı derneğe ilişkin dava sonuçlandı. Yargıç Johann Müller, yargılanan üç sanığın da dolandırıcılık suçundan mahkum olduklarını açıkladı. Frankfurt kentindeki davada, mahkeme, Mehmet Gürhan'a beş yıl on ay, Mehmet Taşkan'a iki yıl dokuz ay, Firdevsi Ermiş'e ise bir yıl on ay hapis cezası verdi. İnsanların ceza görmesi ya da toplumsal bir kesimin hayal kırıklığına uğraması elbette iyi değil. Ancak olaya öteki açıdan da bakmak gerek: Uzun yıllardır cemaatçi bir zihniyetle, " o suç işlemez ", " bu haram yemez ", " şu kötülük yapmaz " denildi. Halbuki " hırsızlık ", " dolandırıcılık ", " yolsuzluk ", " emniyeti suiistimal " gibi olaylara herkes karışabilir. O halde " insan odaklı ", yani kimlikçi/cemaatçi bir suç anlayışından vazgeçmek gerekiyor. Onun yerini " hukuki ve akılcı " bir kavrayış almalı. Bu da aynı zamanda, " insana dayalı " bir organizasyon anlayışını terk etmeyi şart koşuyor. Açmaya çalışayım: " Müslüman suç işlemez. Ahmet de bir Müslüman. O halde Ahmet suç işlemez " türü bir mantık yürütmenin ne kadar yanlış olduğunu, Almanya'daki bu dava gösterdi. Almanya'daki Müslüman Türkler; " Ahmet bizdendir, haram yemez " diyerek insani yardım için para verdiler. Bunun karşılığı olarak makbuz istemediler. Paraların neredeye gittiğini soruşturmadılar. Yıllarca Ahmet'e, Mehmet'e, Ali'ye, yani "insana dayalı" bir organizasyona güvendiler. Halbuki bu organizasyon hakikaten "hukuki ve akılcı" kurallara göre işleseydi; hem paralar doğru adrese giderdi, hem de bugün ceza alan kişiler suç işlemezdi. Daha doğrusu işleyemezlerdi. İnsana dayalı, cemaat ve kimlik temelli kuruluşlar, suiistimale açık yapılardır. Bir süre saat gibi işleyebilir, harika işler başarabilirler. Ancak burada " mama " olduğunu göre bazı kişiler, yavaş yavaş oraya yanaşır. Çanağında bal olsun, Bağdat'tan gelir arısı " lafı boşuna mı söylendi? Dernekte, vakıfta, kurumda görev yapan onlarca, yüzlerce çalışan arasından mutlaka çürük elmalar çıkar. Kuraldır: Eğer sistemi, çürük elmaları içinde barındıracak biçimde kurarsanız; o çürükler, bir süre sonra sağlam elmaları da bozar. Bugüne dek Müslüman dayanışmasına çok önem veren muhafazakar kesimin, artık "hukuki ve akılcı" organizasyonlara geçmesi gerekiyor. Hem Kayserili, hem Konyalı işadamları şöyle demişti: " Rekabet ve ihracat bizi disiplinli hale getiriyor. Artık her şeyi kayıt altına alıyoruz. Ham maddenin bir gramının dahi heba olmamasına özen gösteriyoruz. Yabancıların koyduğukurallar sayesinde ürünlerimiz standart hale geldi. " İşte ekonomik alemdeki bu rasyonelleşmenin, toplumsal dayanışma kuruluşlarında da işlemesi gerekir. Cami yaptırma derneğine bağış yapan Müslüman, " Hani bunun imzalı, mühürlü resmi makbuzu " diye sormaya başladığı gün, modernleşmede bir adım daha ileriye gitmiş olacağız. Bir musibet, bin nasihatten evladır! Emre Aköz / Sabah Gila