ALLAH İÇİN NASIL SEVİLİR Okul, yolculuk, aynı mahallelerde oturmak ve buna benzer sebeplerden dolayı meydana gelen yakınlık, dostluk, Allah için sevmek değildir. Aynı şekilde sözünden veya yüzünden hoşlanıldığı için veya makam ve maddi yarar gayesiyle birilerini sevmek Allah için değildir. Bunların hepside Yüce Allah'a ve ahirete inanmayan kimselerden meydana gelmiş olabilir. Oysa Allah için olan dostluk ve sevgi imansız olmaz. Bu sevginin iki derecesi vardır: 1 - Birini din ve Allah için yapabildiği bir şeyden dolayı sevmek. İlim öğrettiği için hocasını sevmek gibi. Gaye maddi çıkar için değil de ahiret için olursa, bu sevgi Allah için olur. Mevki veya görüşü için severse, Allah için sevmiş olmaz. Bunlardan başka Allah için olan sevgileri şöylece sıralayabiliriz: a) Sadaka veren, fakirleri doyurana, fakirleri misafir edene, ona çeşitli yemekler yedirene, bu işleri yaptığından dolayı duyulan sevgi, b) Kendisine yiyecek ve giyecek verip fazla ibadet etmesi için yardımda bulunana karşı duyulan sevgi. Zira bundan gayesi daha çok ibadet edebilmek için zaman bulabilmektir. Alim ve Abidelerin birçoğu bu gaye ile bazı zenginleri severlerdi. Böylece her iki tarafta Yüce Allah'ın sevgili kullarından olurlardı. c) Kendisini günahtan koruduğu veya kendisine dua ederek bir çocuk dünyaya getirdiği için hanımına karşı duyulan sevgi. Hanıma verilen nafaka sadaka olur. Alim talebesini iki nedenden dolayı sever. Biri, hizmetini yaptığı için, diğeri de fazla ibadetle meşgul olmasını sağladığı için. İbadet için sevildiği zaman, bu sevgi Allah için olur. 2 - Karşılığında hiç bir yararı düşünmeden, başkasına duyulan sevgidir. Bu sevgi daha değerlidir. Ne ilim, ne hizmet ve ne de yardım içindir. Sadece Allah'a itaat ettiği için, Allah'ı sevdiği için sevilir. Hatta Allah'ın kulu olduğu ve O'nun tarafından yaratıldığı için sevilir. Bu, Allah için olanı, daha değerli sevgilerdendir. Zira Allah'ı çok sevdiği için bu sevgi duyulur. Nihayet bu sevgi aşk derecesine yükselince, aşıklarda olduğu gibi sevgilisinin köyünü, mahallesini, evinin duvarlarını sever. Hatta sevgilisinin arzusunu yerine getirenleri, hizmetinde çalışanları, akraba ve yakınlarını da sever. Zira sevgisi, sevgilisiyle ilişkisi olan herkesi, herşeyi kuşatır. Aşk ne kadar çok olursa, sevgilisiyle ilgili olan şeylere daha çok bağlanır. Demek ki Allah'ı çok seven veya ona aşık olan kimse, onun kullarını da sever. Zira yaratılmış olan her şey, onun sevgilisinin kudret ve sanatının eseridir. Aşık da sevgilisinin kudret ve sanatının kudret ve sanatının eseridir. Aşık da sevgilisinin kudret ve sanatının mahsulünü sever. Kendisine taze bir meyva ikram ettiklerinde peygamberimiz hürmet edip gözüne sürdü ve şöyle buyurdu: "Allah'a dönecek zaman yakındır." Allah sevgisi iki türlüdür. Biri dünya ve ahiret nimetleri için; Diğeri de arada hiçbir vasıta olmadan yalnız varlığı için. Bu sonuncu olanı daha üstündür. İlerdeki konularda bunu anlatacağız. Yüce Allah'a duyulan sevgi, iman kuvvetinin derecesine göre olur. İman ne kadar kuvvetli olursa, sevgi o kadar fazla olur. Yüce Allah'a duyulan kuvvetli sevgi, O'nun sevdiklerine ve beğendiklerine de sirayet eder. Sevgi faydasız olsaydı mü'minlerin kalplerinde peygamber, evliya ve alimlere karşı sevgi meydana gelmezdi. O halde alimleri, seyyidleri , sofileri, abitleri, zahitleri, bunlara hizmet edenleri ve dostlarını seven, Allah için sevmiş olur. Ancak sevgi, sevilen için fedakarlıkta bulunmakla anlaşılır. Sevgide imanı o kadar kuvvetli olanlar vardır ki bütün mallarını bir anda vermekten kaçınmazlar: Ebu Bekir Sıddık gibi. Bazıları mallarının yarısını verirler: Hz. Ömer gibi. Bazıları da daha azını verirler. Az da olsa hiçbir Müslüman bu sevgiden yoksun değildir. Kaynak:Kimya-ı Saadet-İmam Gazali

En büyük aşk ALLAH aşkıdır