Ulusalcılar 'Kürt devleti' mi kuracak? Ulusalcılığın kullanışlı bir 'araç' olduğunu anlamak için elimizde çok sayıda örnek var. Hepsini sıralayamayız ama, bugünkü tartışmalara çok uygun olan bir örneği seçebiliriz. OYAK. Yani Ordu Yardımlaşma Kurumu. 'Ulusal' hislerimize en yakın örnek. Erdemir'in satışındaki gözyaşartıcı performansını unutamayız. OYAK, 'milli' hislerle aldığı Erdemir'i Fransızlar'a satarken aynı heyecan duyulmamıştır herhalde. Evet, 'ulusal'cılık tamamen elden gitmedi. Hepsi Fransızlara satılmadı, bir kısmı OYAK'ta kaldı Erdemir'in. Erdemir hikayesi daha heyecanlı bir şekilde Oyakbank'ta devam ediyor. Haberlere göre, Oyakbank'ın adını unutacakmışız. ING BANK'la tanışacakmışız. ING BANK, Hollandalı'ymış. Oyakbank'ın yüzde 100'ünü almış. Yine 'ulusalcı' bir taraf var satışta. ING, bilirsiniz, İngilizcede 'AY-EN-Cİ' diye okunur. ING yöneticileri, böyle telaffuz etmeyeceklermiş bankanın adını. Türk alfabesindeki telaffuz kurallarına uygun bir şekilde 'İ-NE-GE' olarak telaffuz edeceklermiş. Reklamlarda, tanıtımlarda böyle çıkacakmış. Benim bugünkü mevzum, bu satışları tartışmak değil. Ticarettir, alırsın, satarsın. Fransız'a verirsin, Hollandalı'ya verirsin, aldığın parayla millete başka bir hizmette bulunursun ve saire. Bugün, Türkiye'deki 'ulusalcı' operasyonların varabileceği noktayı görmeye çalışıyorum. Diyelim, bu 'operasyon'ların failleri, AK Parti'yi kapatacak. Yerine, ulusalcı bir idareyi ikame etmeye çalışacak. O idare ne yapacak? Bir rivayete göre, önce İMKB'yi kapatacak. Sonra da yurtdışına çıkışları... Eh tabii, medya organlarının yönetimine de 'ulusalcı kayyumlar' atanacak. Hayal kurmanın sınırı yok. Yüksek Mahkeme yargıçları bile, "Ya 20 yıl seçim yapılmayacak diye bir Anayasa değişikliği önümüze gelirse" diye hayal kurarak Anayasa'nın üzerlerine vazife kılmadığı işleri yapabildiklerine göre, bunlar da fantezi üretebilirler. Memleketin malı dışarı satılmasın diye ihracatı yasaklarlarsa buna bile şaşmam! Erdemir'i ve Oyakbank'ı eski 'yerli sahip'lerine iade etmeyi düşünebilirler mesela... Belki, bu operasyonları CHP'yle birlikte yürütürler. Çünkü CHP, ticaretten iyi anlıyor. Şaka bir yana, ben bu dozdaki ulusalcılığın 'yerli' olabileceğine hiç inanmıyorum. Daha önce yazmıştım. Bunlar, ABD'nin ve İsrail'in İran'a ve Suriye'ye yönelik planlarını uygulamayı taahhüt etmeye hazırdır AK Parti'nin kapatılma ihtimalinin çok daha yakına getirdiği bir başka gerçek var. Hepimiz biliyoruz, Türkiye'nin bütün bölgelerinden hemen hemen aynı oranlarda oy alabilen tek lider, Tayip Erdoğan. CHP, 40 yılda bir o bölgelere gittiği zaman, milleti, 'Balıklıgöl'ü ziyarete gideceğiz' diye ikna ediyor. Urfa'da Balıklıgöl bahanesiyle biraz dolaşıyorlar; şirin görünmek için Önder Sav'a el açtırıp dua ettiriyorlar ama, Diyarbakır'da milletten fırçayı yiyip dönüyorlar. MHP'nin de o bölgeden ümidi yok. Ne kalıyor geriye? PKK'dan uzaklaşmayı, bağımsız, sivil bir siyaset geliştirmeyi başaramayan DTP. Ulusalcılar, bölgenin, Türkiye'nin geri kalanıyla bağlarını koparmak istiyor olabilirler mi? Olabilirler. Irak'taki Basçılar da öyle yapmıştı. Irak'ın kuzeyiyle ortasının bağlarını koparmışlardı. Başsavcı, iddianameyi ilk açıkladığında, Prof. Dr. Deniz Ülke Arıboğan bir 'Kürt devleti' lafı etmişti. Tabii ki, burada benim söylediğime paralel değildi Arıboğan'ın sözleri. Ama o gün, benim zihnimde canlanmıştı, Türkiye'nin geri kalanıyla siyasi bağları koparılmış bir Güneydoğu'nun nerelere yönelebileceği... Türkiye'nin IMF'yle bağlantısını 28 Şubatçılar tahkim etmişti. Dışa bağımlılığın bir başka göstergesi sayılan 'tahkim'i de 28 Şubatçılar kabul etmişti. Diyelim, AK Parti'yi kapattılar, DTP'yi Güneydoğu'nun tek partisi haline getirdiler. Ne olacak o zaman? Ulusalcılar, bölgeyi 'Kürt Devleti'ne bir adım daha yaklaştırmış mı olacak? Üzerinde düşünmeye değer. Yusuf Ziya Cömert' ten alıntıdır...