4 Ekim 1977'de Fas'ın kuzeyinde dağlık Rif bölgesinde fakir bir köy olan Bni Chiker'de doğdu. Çocukluğunda çobanlık yaptı. Yedi çocuklu müslüman bir ailenin ikinci çocuğuydu. 1982'de babası, eşini ve kızları Najat ile Fatiha'yı alıp Fransa'ya göç etti. 5 yaşına kadar yoksullukla, 5 yaşında da mülteci olmakla tanışmıştı Najat. Kuzey Fransa'da Amiens kentinin yoksul mahallelerinden birinde yaşadılar yıllarca. 2002 yılında Paris Politik Araştırmalar Enstitüsü'nde eğitimini tamamladı. Geldiği yeri hatırlamak bile istemiyor, önüne bakıyordu. Dünyayı değiştirecek güce sahip olduğuna inanıyordu. Hiçbir şey umudunu kaybetmesine neden olamıyordu. "Daha adil, daha sevecen ve daha mutlu bir toplum için umut" olarak tanımlıyordu kendisini. Derken siyasi kariyeri başladı. 21 Mart 2008- 4 Şubat 2013 tarihleri arasında Lyon belediye meclisi üyeliği yaptı. 2007'de Sarkozy'e karşı aday olan Ségolène Royal'in basın sözcülüğünü üstlendi. 16 Mayıs 2012'de göreve gelen hükumette artık o bir bakandı. Kadın Hakları Bakanı, Hükümet Sözcüsü olarak görev yaptı. Yaptığı çalışmalar, ürettiği çözümler, özgün düşünce tarzıyla hayranlık topladı. 2 Nisan 2014'te Fransa Başbakanı olan Manuel Carlos Valls hükumetinde Kadın Hakları, Şehir, Gençlik ve Spor Bakanı olarak görev aldı. Kısa süre sonra da Milli Eğitim, Yükseköğretim ve Araştırma Bakanı olarak görevlendirildi. Fas'ta doğan bir çoban kızın Fransa'da Milli Eğitim Bakanlığına uzanan hikayesini okudunuz. Dünya böyle bir yer işte. Ve bu kadar da hızlı dönüyor. Dün Fas'ın bir köyünde çobanlık yapan bir kız çocuğuna gün geliyor Fransa'nın geleceğini emanet ediyorlar. "Yapabilir miyim?" diyen en azından deniyor da, "ben yapamam" diyen baştan kaybediyor. "İmkanım yok, bana bırakmazlar, bana mı kaldı, benden daha iyileri vardır"deme. İnancın varsa imkan da vardır. Umudunu asla kaybetme.