Birisi çıksada bir laf söylese bizde onu sakız gibi ordan oraya çekelim diye bekliyordu birileri... Kabak Onur Öymene patladı. Bu cümlelerin neresinde bir ırkçılık veya faşistlik söz konusu? Adam tarihten alıntılar yapmış, benzetmelerde bulunmuş... Eleştirisel bakılacak tek nokta ozamanki şartlarla, bugünkü şartların aynı olmayışıdır. Bunu eleştireceksek amenna... Güzel de olur! Ama daha kolayı var, yapıştır Faşist etiketini, katliam yanlısı de birileride pompaya gelsin... Daha kolay ve güzeli var mı? Ülkemin güzel insanı ne kadar çabuk oltaya gelirsin! Ne kadar hazırsın fitili tutuşturmaya... Sorsan futboluda, siyasetide, savaşmayıda, sevişmeyide bizden iyi bilen yoktur... Lakin hiçbirinde performans %100 değil! Not:Onur Öymen babamın oğlu değildir. -

Bu filmi 100 yıl önce görmüştük Onur Öymen'in meclisteki konuşması şudur: "Atatürk sizin yaptığınızı mı yaptı? Atatürk Şeyh Sait'le müzakere mi etti? Dersim isyanını yapanlarla müzakere mi etti? Onların sözcüleriyle, temsilcileriyle masaya mı oturdu? Bunların hiçbirini yapmadı arkadaşlar. Yabancı ülkelerin istihbaratından mı yararlandı? Hayır, Türkiye'nin istihbaratından yararlandı ve kısa bir sürede bütün terör örgütlerini dize getirdi. Değerli arkadaşlarım 'Analar ağlamasın' diyorlar. Maalesef, bu ülkenin anaları çok ağladı. Çok şehit verdik. Tarihimiz boyunca çok şehit verdik. Çanakkale Savaşı'nda 200 bin şehidimiz var. Hepsinin anası ağladı. Bir kişi çıkıp da 'Analar ağlamasın. Biz bu savaştan vazgeçelim' demedi. Kurtuluş Savaşı'nda analar ağlamadı mı?'Kimse çıkıp da 'Analar ağlamasın. Biz şu Yunanlılarla anlaşalım' dedi mi? Şeyh Sait isyanında analar ağlamadı mı? Dersim isyanında analar ağlamadı mı? Kıbrıs'ta analar ağlamadı mı? Bir tek kişi Türkiye'de çıkıp da 'Analar ağlamasın diye, bu mücadeleyi durduralım' dedi mi?" Her kelimesine katıldığım bu konuşmanın neresinde "alevi" ifadesi vardır? Öyleyse, bazı alevi olduğu bile şüpheli şaklabanların gösterilerine ne demeli? Bir bardak suda fırtına koparsınlar da ortada bir bardak su da yok. Bence son seçimlerde suyu bile olmayan evlere rüşvet olarak verilen çamaşır makineleri için bir diyet borcudur bunlar. Bu "özgürlük ve yüzleşme" yi 1908'de de yaşamıştık. Zaten günümüzde bize bunları yaşatanlar aynı "pulanya"nın ürünleridir. II. Meşrutiyet'in ilanından sonra da aşırıya varan örnekleri görmüştük. Mesela, meclise "jurnalci" ve "irticacı" sözleri hakim oldu ve hesaplaşma daha da sertleşmişti. Netice "Hürriyet" zannettiğimiz şey anarşiye döndü ve anarşinin sonucunda ardarda felaketler yaşanınca çıkan kargaşa da "cennetten çıkmayla" halledildi. Aşırıya vardırdığımız ve herşeyi çığrından çıkartan özgürlük hevesi "sıktınız artık" diyen İttihad ve Terakki'nin eline sopayı almasıyla noktalandı. Memleket uzun yıllar Abdülhamid'e bile rahmet okutan demir bir yumrukla idare edildi. Ama bütün bunlar olup biterken uğramadığımız felaketler bize çok pahalıya maloldu. Önce %80 vatan toprağı kaybettik, sonra da devleti çökerttik. Şu anda da görünen ve gidişat o dur. Tarihten ders aldığımızı söyleyen mi var? KAYNAK