Ben küçükken dünya çok farklıydı. İnsanlar büyüdükçe hayalleri küçülür mü bilmiyorum ama insanlar büyüdükçe gördükleri ve algıladıkları da büyüyor onu biliyorum... Ben küçükken en yaralayıcı tezahürat "Fener Fener Cimbom'u yener, Beşiktaş'a gelince puf diye söner" iken şimdilerde -yanılmıyorsam- 103 kıta küfür edilebiliyor. Ben küçükken bir Susam Sokağı vardı ki ben daha ömrüm boyunca böyle program göremem herhalde. Sanıyorum ki çoğu insan benim gibi, okuma-yazmayı ya da sayıları falan oradan öğrenmiştir. Minik Kuş vardı, kurabiye canavarı vardı, edi vardı büdü vardı be. Şimdilerde ise Minik Kuş daha farklı bir simgeleştirilmenin etkisi altına girdi, kurabiye canavarı gitti reyting canavaları geldi ve bu televizyon denen lanet teknolojinin etkisi altında hepimiz edildik, büdüldük... Şimdi Susam Sokağı saatlerinde Seda Sayan falan var. Ben küçükken mahallede herkes birbirini tanırdı, yemekler düzenlenirdi, hıdırellez zamanı ateş yakılıp üstünden atlanırdı ama şimdi bakıyorum da yan komşuma bile karşılaşınca selam vermiyorum hatta ben eve girerken o da giriyorsa aynı asansöre binmemek için yolumu uzatıyorum, adımlarımı yavaşlatıyorum... Tanımıyorum ki... Ben küçükken mahalle maçları vardı. Ne hikayeleri vardı o mahalle maçlarının, herkesin vardır. Yan mahalleden çocuklar falan gelirdi sanki derbiymiş gibi kıran kırana maç yapılırdı. Top alt kattaki evlerin balkonuna kaçardı. Sonuç olarak 100 kezde gitsen topu almaya kımse kızmazdı... Ben küçükken mahallelerin deli amcaları vardı. Yaşını başını almış, kendilerini "ne zaman ölürüz bilinmez bari din adına bir şeyler yapalım" diye düşünerek namaza vermiş olurlardı ya da hakikaten deli raporu olan amcalarda olurdu. Mesela maydonoz amcamız vardı bir tane -neden maydonoz derdik hatırlamıyorum- bizi sopayla kovalamıştı evinin önünde oynuyoruz diye. Hacı amcamız vardı. O da çok kızardı bize. Normalde küfür etmeyen adamdı ama sayemizde çok küfür türetti. Ben küçükken internet falan yoktu. Ancak o zamanların son model televizyonu varsa teletext en büyük araçtı bizim için. Bir atariler vardı ki eyvah diyorum. Captain Tsubasa, Street Fighters, Pinball, Bilardo, Super Mario oyunlarının hastasıydım mesela. Ben küçükken atari salonları vardı bir de... Superside Kicks'ler, Street Hoop'lar, Snow Bros.'lar, Mustapha'lar... Şimdi ise internet kafeler ve play station cafeler diye yeni şeyler türedi. Atari salonlarında oranın belalı abileri olurdu. "Velet, sen geçemiyon burayı ver de ben geçeyim" ya da "Lan velet fazla jetonun varsa versene" diyip jetonları çalarlardı. Ben küçükken bir Yonca Evcimik vardı. O zamanların en aykırı, en abzürt sözlerini yazardı. Ha bir de Grup Vitamin efsanesi vardı ki unutulmaz. Şimdilerde ise İsmail YK, Ajdar, Boys Anılar falan çıktı. Mantık olarak aynı şeyleri yapıyorlar belki ama Yonca gibi Vitamin gibi tat vermiyor bana. Ben küçükken büyükanneler genelde kendilerini tasavvufa adayarak namaz kılarlardı. Yeni neslin büyük annelerine bakıyorum da konken partileri pek revaçta canım. Ben küçükken çizgi film falan izlediğimde annem hep Sınavda da bunlar çıkacak değil mi? Kırankornersları mı soracak öğretmenin sana? " derdi. Şimdilerde aileler pek rahat bu konuda. Sınav sistemi değişti mi? Kıranskornersları mı soruyorlar çocuklara? Ben küçükken ezan okundu mu herkes evine giderdi. Şimdilerde dışarıda fink atıyorlar, böyle bir avantajları oldu. He çok mu geç kaldı olayı abartıp? Tık 05 ile başlayan mobil telefonu arıyoruz ve çocuğu geri çağırıyoruz. Bizim zamanımızda " Baban geldi bak ezan da okunuyor " deniyordu. Şimdi ise " Alo! Neredesin sen eşek sıpası! Baban geldi, çabuk eve. Kontörüm bitiyor tekrar aratma beni " denmekte. Ben küçükken Kurtlar Vadisi, gibi diziler yoktu ki. Cesur Ve Güzel ardından 18.30-19.00 civarları Yalan Rüzgarı başlardı. He ama Türk dizileri olarak bakacak olursak Süper Baba vardı ya... Asıl efsane odur. O kadar samimi diziydi ki, bittiğine çok üzülmüştüm. Ferhunde Hanımlar vardı, Mahallenin Muhtarları vardı, Çiçek Taksi vardı. Zararsızlardı, kendi içlerinde komik, bizleri anlatan dizilerdi... (Yeni Türkü'nün Süper Baba müzikleri unutulmaz tabi. Şimdi nerede öyle müzik. Bugünlere geldiğimizde Kurtlar Vadisi gibi diziler hep. Bu muyuz biz? Hem bu kadar dizi de yoktu ki eskiden. Az ama öz vardı. Şimdi günün her saati bir dizi... Hindistan'a döneceğiz bu gidişle. Bollywood 2 yolda... Alıntıdır...

Abi biz o kadar yetişemekse en az 10 yıl oldu e gidi günler atariler vardı her ay bir tane bozardım ve tsubasa mahallenın cocukları benden almak için can atardı, ali dede her saat 9 a kadar top oynaşımız onu dellendirir demir sopayla peşimize koşardı. Bir mahalle maçımız vardıki ben 1 numaralı galeciydim. Bizim parkın orda saha vardı biz geldiğimizde bizden büyükler bile ordan çıkardı. Tabiikide diziler ve filmler vardı. Ben küçükken çizgi film falan izlediğimde annem hep Sınavda da bunlar çıkacak değil mi? Kırankornersları mı soracak öğretmenin sana? " derdi. Artık bilgisaydanmı cıkcak diyo.

O 103 Deil 104 Kıta...

sanırım aynı devrin reşitleriyiz zafer

söylediklerinizin hepsine katılıyorum. yalnız büyürken de tutti frutti vardı. emmanuelle vardı. temel içgüdü vardı. kırmızı noktalı filmler vardı...

Aile gezmelerine gidildiğinde patlamış mısır ve kurabiyelerin etrafına çocuklar oturur kurabiye canavarı gibi yemeye çalışırdık. Tahsin usta vardı orda nedense aklımda kalmış gömleğinin düğmesini pantolonuna dikmişti Her hafta okullar tatile girdiğinde süper baba günüydü bir taki hafta gelsede izlesek diye sabırsızlanırdım, İpek ve Deniz e aşıktım. Sonradan Elif geldi. Sesi ve davranışlarını garipsemiştim sonradan onada alıştım. Sabire Anne vardı şimdinin Nazife annesi.. Fener Fener Cimbom'u yener, Beşiktaş'a gelince puf diye söner bunu hatırlıyorum. Pikniğe gittiğimizde bile radyoda maç dinler bunu söylerdim. Tek korkum Altay la karşılaştığımız maçlardı. Hakkaten Beşiktaş neden hep Altay a yenilirdi Technogirl

bunları okurken eski şarkıları dinliyordum, ağlayasım geldi

Ben küçükken de çok şey farklıydı Yazıdakilerin hepsini sanki yaşamış gibi biliyorum anlatılanlardan.. Bi çoğunu da yaşadım Bana bile bu yaşta ben küçükken dedirtecek şeyler oluyor bazen.. Çok güzel bi yazı Ünal

Susam sokağı.. Çocukluğum onu izleyerek geçti Aynen gelişimime baya etkisi oldu Hacı amcamız vardı. O da çok kızardı bize. Normalde küfür etmeyen adamdı ama sayemizde çok küfür türetti. Hepsini görmek için tıklayın... Hehe bizim mahallede de vardı Erik çalardık bahçesinden 3tane duvarı atlar geçerdik, şimdi nerde o günler.. Nef'

Teşekkürler abi gerçektende heryanımız saçma dizilerlen doldu. Ben izlemiyorum zaten izleyenlerdende banane sadece kendi kişisel açımdan düşündüğüm. Kesinlikle teknolojinin gelişmesi tv nin çıkması falan bunlar benim hoşuma giden şeyler abi. Yoksa Carton Network ü nasıl izleyecem veya tv sinema keyfini nasıl yaşayacam. Reyting canavarlığını yapan insanlardır zaten o tarz saçma programlarıda izlemiyorum. Ama tv de çıkan çoğu programda reyting alma mücadelesi var malesef. Neyse güzel yazı olmuş abi eline sağlık.