mutlu yıllar asker. moralım çok bozuk 8 şehit varmış az önce okudum.

Nice mutlu sıhhatli sağlıklı yılların olsun kardeşim..

Mutlu, sağlıklı, huzurlu senelere.. moruk +k vermişiz, bir sonrakine

Eyvallah. Teşekkür Ederim..

Eyvallah Kardeşim. Büyüklerinle Nasıl Dİyalog Kuracağını Öğrenmelisin.. ersan.

Eyvallah Ağabey.. Dua Edin Genelkurmay Başkanı Olayım..

doğum günün kutlu olsun asker...

Müslüm Baba Ben Bir Yaş Sen 40+ Taktın.. Hepinize Teşekkür Ederim Arkadaşlar.. +K İle Olmuyor Bu İşler.. Ramazan Alıştık...

Ad Günü Hk. Günümüz insanlarının her sene kutladıkları Ad Günü adeti tarihteki uygulamalarla tam bir tezat oluşturur. Çok eski çağlarda kişiyi ölüm yıldönümü ile anmak adetti. Kadınların ve çocukların bu gibi yıldönümleri ile alakaları yoktu. Zaten kimsenin doğduğu gün bir yere kaydedilmiyordu ki bilinsin. Once Mısırlılar sonra da Babilliler hükümdarlık ailesinin erkek çocuklarının Ad Günü bir yere kaydetmeye ve zamanın takvimine göre kutlamaya başladılar. Adet sonradan diğer soylu sınıfına da yayıldı. Tarihte kayda geçen ilk Ad Günü kutlaması, milattan önce 3000 yıllarında yaşamış bir Mısır firavununa aittir. O zamanlarda doğum günü kutlaması yaşanılan çevrede yapılıyor, eş, dost, hizmetçiler hatta köleler bile kutlamaya katılıyor, günün şerefine tutuklulara af çıkıyor, esirler serbest bırakılıyordu. Mısır ve Pers medeniyetlerinden Yunanlara geçen Ad Günü adetine burada pasta kesme adeti de eklendi. Ay'ın ve avcılığın tanrıçası Artemis için her ayın altıncı günü yeniden doğuşunun şerefine kesilen pastaya Ay ışığını simgeleyen mumların ilavesi de bu devirlerde olmuştur. Yunanlarda da sadece erkeklerin Ad Günü kutlanmış hatta bu kutlamalar kişi öldükten sonra da devam etmiştir. Daha sonraları Hıristiyanlık öncesi Roma'da ise imparatorların ve önemli devlet adamlarının Ad Günü Senato kararı ile milli bayram ilan edilmiştir. Sezar'ın doğum günü ise tam bir festivale dönüştürülmüştür. Hıristiyanlığın doğuşu ile birlikte tüm Ad Günü kutlama adetleri hep birlikte yok olmuşlardır. İlk Hıristiyanlar, senelerce gördükleri sıkıntı ve zulüm nedeniyle bu dünyanın zalim ve acımasız bir yer olduğuna inanıyorlardı. Bu nedenle de bir insanın dünyaya gelişini kutlamak için bir sebep yoktu. Kutlanacaksa ölüm günü kutlanmalıydı. Bilinenin aksine Hıristiyan azizlerinin Ad Günü diye kutlanan yortu günleri aslında onların ölüm yıldönümleridir. Cünkü ilk Hıristiyanlar ölümü, öbür dünyaya geçmek, gerçek hayata doğmak olarak yorumluyorlardı. Milattan sonra 245 yılında din adamları Hz. İsa'nın Ad Günü kendilerince kesin olarak tespit ettiklerini sandıklarında bile Kilise, bunun Mısır ve putperestlerden gelen bir uygulama olduğunu ileri sürerek, bir firavun gibi doğum günü kutlamanın günah olduğunu açıklamıştı. Kilise'nin doğum gününe bakış açısı dördüncü yüzyıldan sonra değişmeye başladı. Bu arada Hz. İsa'nın Ad Günü tarihi üzerinde 25 Aralık olarak anlaşmaya varılınca, bu günün 'Christmas' olarak kullanılmasına başlanıldı. Ad Günü adetinin, kadınlar ve çocuklar da dahil tüm aile bireylerini kapsayacak şekilde uygulanabilmesi için ise bir 800 yıl daha geçmesi gerekti. Avrupa'da günümüzdeki anlamı ile Ad Günü kutlamaları ancak on ikinci yüzyıldan sonra başlamıştır. Düğünlerde pasta kesmek adetinin, yeni evlilere bereket, doğurganlık ve mutluluk dileklerinin iletilmesinin zaman içinde gelişmiş bir şekli olduğundan bahsetmiştik. Doğum günlerinde pasta kesmek adetinin ise tarihi kökeni ve amacı değişiktir. Zaten tek kat olan şekli ve üzerindeki mumlar nedeniyle pasta görünüş olarak da düğün pastasından farklıdır. Pasta sözcüğünü hep günümüzdeki anlamı ile kullanıyoruz. Aslında tarihi gelişimi içinde 'kek' demek daha doğru olur. Ad Günü pastasının bilinen tarihi Helen uygarlıklarına kadar uzanır. Bir kutlama amacı ile ortaya çıkması ise Ortaçağda Almanya'da olmuştur. 13. yüzyılda Almanya'da çocuklara gösterilen ilgi belki bugünkünden bile fazlaydı. Ad Günü bir festival şeklinde kutlanıyordu. Ad Günü kutlaması sabaha karşı, şafakta, gün ağarırken başlıyordu. Üstü yanar mumlarla süslenmiş pasta eve getirildiğinde çocuk uyandırılıyor, pastanın üstündeki mumların ise yemek vakti gelene kadar devamlı değiştirilerek sürekli yanar halde kalmaları sağlanıyordu. Yemeğin başında çocuk mumları üfleyerek söndürüyor ve şölen başlıyordu. Pastanın üzerindeki mumların sayısı çocuğun yaşından bir fazla oluyordu. Bu bir fazla mum, bir gün sönecek hayatın ışığını simgeliyordu. Ayrıca çocuğa bir çok hediyeler getiriliyor, o gün istediği, sevdiği yiyecekler hazırlanıyordu. Yani o zamanlarda Ad Günü kutlamaları çocuklara yönelikti. Günümüzde her yaştan insanın kutladığı doğum günü ve kesilen pasta işte o zamanların bir adetinin devamıdır. Ad Günü pastasının üstündeki mumları bir üfleyişte söndürmek, bu arada bir dilek tutmak, eğer dilek gerçekleşirse bunu kimseye söylememek adetleri de o günlerden kalmadır. Hepsini görmek için tıklayın... Değerli Arkadaşlarım Bugün Benim Ad Günüm Sizinle Paylaşmak İstedim. Ailemden Her Şeyden Herkesten Uzakta Bu Tür Şeyler İle Teselli Ediyorum Kendimi.. Ad Günümü İlk Kutlayan Wardom'a ve Müslüm Ağabeyime Teşekkür Eder Ellerinden Öperim. İyiki Varsın Wardom.. Hepiniz İyiki Varsınız.. Artık Bende 3-10'luk Delikanlıyım.. Hepinize Sonsuz Teşekkür Ederim. Esen Kalın. -

Doğum gününüz kutlu olsun. Sağlık. sıhhat, ve huzur dolu nice yıllara.

Nice mutlu yıllara Asker!...

Doğum günün kutlu olsun kardeş Doğum günü hediyesi +