Aklıma hep rahmetli özal geliyor. Cumhurbaşkanı olmasıyla parti parçalandı ve kendisi öldü . Şuan yaşananlar da az çok tarih tekerrür edecek gibi gösteriyor.

Türkiye'de yapılan özelleştirmelerde, ilgisi dahi olmamasına rağmen özellikle ABD, İngiltere gibi liberal ülkelerin örnek alınması gerçekten komiklik ötesi bir şey. Öernek, ABD de özelleştirilmiş tek bir fabrika yoktur, çünkü devlete ait fabrika yoktur. Özlelleştirmeler, hizmet sektörü bazında olmaktadır. Türkiye de ise, özelleştirme adına tesisler satılmış ve "ne yaparsnız yapın" denmiştir. Yani üretim için değil, arazisinin kullanımı için alınmıştır. Bu özelleştirme değil, peşkeş çekmedir. Türkiye de özelleştirme değil, peşkeş çekme vardır. Özlleştirme ayağına finans sektörünün %70 nin köntrolu yabancıların eline geçmiştir. Böyle bir olayın ABD ya da İngiltere veya Almanya'da olması mümkün mü? Adamı oyarlar! Örnek vermek çok kolay da, önce biz ne yapıyoruz? diye sormamız gerek! Selamlar. -

Gila avrupa devletlerinde şöyle yok efendim amerikada böyle der durursun vakti geldiğinde. Özelleştirmeleri memleketi sattı diye nitelendirmek cahilliktir. B- Özelleştirme Uygulamaları Ve Sonuçları Kamu sektörünün yükünü hafifletmeyi amaçlayan özelleştirme çalışmaları, ABD, Batı Avrupa Ülkeleri, Doğu Avrupa Ülkeleri ve gelişmekte olan ülkeler tarafından sorunları çözeceğine inanılan bir uygulama heyecanıyla yürürlüğe konulmuşlardır. Bu ülkelerden bazılarındaki özelleştirme uygulamaları ve sonuçları şöylece özetlenebilirler. 1-Amerika Birleşik devletlerindeki Özelleştirme Çalışmaları ve Sonuçları Özelleştireme, ABD de en belirgin biçimiyle devlet ve yerel düzeyde revaç bulmuştur. Federal hükümet, bütçe fonlarının azalması, yeni bono çıkartılması konusunun onaylanarak reddedilmesi ve arttırılmış vergilere karşı gelişen hoşnutsuzlukla karşılaşan devlet ve yerel politikacıları, birçok durumlarda, kamu altyapı yatırımları ve hizmetlerinin özel kesimce gerçekleştirmesi için zorlamıştır. Federal düzeyde özelleştirme, Başkan Reagan ın kurduğu Federal Mülkiyeti İnceleme Teşkilatı ile 1982 Şubat ında başlamış bulunmaktadır. (Hanke, 1990, s28) Şu anda A. B. D. lerinde kamu hizmetlerinin önemli bir bölümü özelleştirilmiştir. Özellikle belediye hizmetleri, cankurtaran hizmetleri, hapishane hizmetleri, çöp toplama hizmetleri, itfaiye işleri, büyük oranda özel kesimce yürütülmektedir. Böylelikle, yerel yönetimlerde gerçekleşmiş olan büyük çaplı özelleştirmeler sayesinde, 40.000 nüfuslu beldelerde devlet memuru sayısı 55 civarına inmiştir. (Doğan, 1993, s.156) Merkezi yönetimde de benzeri bir özelleştirme hızı göze çarpmaktadır. Aslında, yapısal olarak da özel teşebbüse ağırlı veren A. B. D: ekonomisinde, büyük bir güze sahip bulunan haberleşme ve telekomünikasyon hizmetleri, öncü bir uygulama ile özelleştirmeye geçilmiş ve bu alanda rekabetçi bir piyasa yapısı oluşturulması yönünde ciddi adımlar atılarak yerel şebeke işlemcilerinin tamamı özelleştirilmiştir.(Aktan, 1993) Bunlardan ayrı olarak, havayolları, demiryolları, yük taşımacılığı ve otobüs hizmetleri yasal düzenleme ve müdahaleler dışında bırakılmış, yapılan değişikliklerle bu sektörlerde yasal-kurumsal serbestleşme süreci tamamlanmıştır. (Aktan, 1986) A. B. D. lerinde yapılan ve merkezi hükümet il yerel yönetimler nezdindeki kuruluş ve hizmetlerin özelleştirilmesini sağlayan girişimler oldukça yararlı sonuçlar vermişler: bu sektörlerdeki rekabeti ve verimliliği arttırmışlardır (Doğan, 1993, s.156) 2- Batı Avrupa Ülkelerindeki Özelleştirme Uygulamaları ve Sonuçlar Batı Avrupa daki özelleştirme çalışmaları, Thatcher Hükümetinin 1979 yılında iktidara gelmesiyle İngiltere de başlamış ve boyutları, uygulamaları ve sonuçları ile, diğer ülkeler ile gelişmekte olan ülkeler ülkelere modellik edecek bir düzeyde gerçekleşmiştir. Bu nedenler, İngiltere de ki özelleştirme uygulamaları daha büyük dikkatle takip edilmektedir. a-İngiltere deki Özelleştirme Uygulamaları ve Sonuçları İngiltere, özelleştirme tartışmalarına 1979 yılı seçim dönemi içerisinde girmiş ve Muhafazakar Partinin seçim bildirgesinin en önemli bölümü bu konuya ayrılmıştır. Britanya halkının, işçi partisinin milletleştirme planlarına ciddi bir biçimde karşı çıktığı, buna rağmen, konut, bankacılık, sigorta, ilaç sanayi ve ulaşım sektörlerinde çalışan firmaların millileştirilmesinin devam ettirildiği, bu millileştirilmelerin giderek hem yoksullaşmaya hem de özgürlüklerin azalmasına yol açacağı belirtilere (Şayer,1986, s.45) muhafazakar iktidarın bütün bu sektörleri özelleştireceği beyan edilmiştir. İngiltere de kamu sektörüne ait işletmelerin karlılıklarında 1965 yılından beri görülen devamlı düşme eğiliminin, özellikle 1970 lerin başından itibaren hızlanma eğilimi göstermesi (Duran, 1985a. S.47) özelleştirme konusundaki gelişmelerin başlangıcını oluşturmuştur. Bununla birlikte, İngiltere deki muhafazakar partinin özelleştirme düşüncesi başlıca şu gerekçelere dayanmıştır.(Yaman, 1993, s.12): i)Kamu sektörü borçlanma ihtiyacını azaltmak suretiyle para arzını kontrol altında tutmak ve böylece enflasyon oranını düşürmek, ii) KİT lerin tekel statüsünü kaldırmak ve serbest rekabet ortamında faaliyet göstermelerini sağlamak suretiyle ekonomideki rekabeti ve verimliliği arttırmak. iii) Halkın daha büyük bir kesiminin tasarruflarını hisse senetlerine yönelterek sermaye mülkiyetini tabana yaymak. iv) Borçlanma ve vergi gelirlerine alternatif olabilecek yeni bir gelir kalemi oluşturmak. Muhafazakar Parti iktidara gelince, seçim öncesi vaat ettiklerinden daha fazlasını yapmıştır. Kamu kesiminin elindeki dev şirketlerin büyük kısmı özel sektöre devredilmiştir. 1991 yılı başı itibariyle, kamu kesiminin yarıdan fazlası özelleştirilmiş, 650 bin işçi sektör değiştirmiş, 1 milyon 250 bin belediye konutu satılmış ve 9 milyon insan özelleştirilen şirketlerin hisse senedine sahip olmuştur. 1993 yılı itibariyle sırada özelleştirmenin son halkasını oluşturacak olan demir yolları, kömür işletmeleri ve posta acentası bulunmaktadır. (Uyanık, 1993, s223-227) Yapılan özelleştirmeler sonucunda ise, sadece Margaret Thatcher ın başbakanlığı döneminde 75 milyar Dolar özelleştirme geliri sağlanmıştır. (Viravan, 1991, s46) İngiltere nin başlattığı ve 3.012 adet hisse senedi ile halka satılma gibi (Ceylan,1985, s.33) büyük çaplı özelleştirme girişimi, diğer dünya ülkelerinde de gıpta ile izlenmiştir. Yaklaşık on yıl gibi bir zaman diliminde, kamunun ekonomideki varlığını yarıdan daha aza indirmek ve hazineye de azımsanmayacak bir gelir getirmek gerçek bir başarı kabul edilmiştir. Ancak, hükümetin hedeflediği özelleştirme amaçlarını yakalayabildiği konusunda da şüpheler bulunmaktadır. Özelleştirilen şirketlerin mali açıdan daha iyi bir performansa sahip oldukları (Aktan, 1993) , karlılık düzeylerinin arttığı ve sermayenin tabana yayılmasında belirgin bir aşama kaydedildiği (Kilci, 1994, s.53) gibi olumlu tespitlerin yanında karşıt düşüncelerde bulunmaktadır. Buna göre, özelleştirilen kuruluşların gerçek anlamda rekabete açılmasının sağlayamadığı, karlılık durumlarındaki iyileşmelerin özelleştirmeden kaynaklanmadığı, özelleştirmelerin sadece hazineye gelir sağlamak amacıyla yapıldığı (Tezer, 1987, s.63) pay senetleri satımı yoluyla gerçekleştirilmek istenilen sermaye mülkiyetinin tabana yayılma düşüncesinin gerçekleşmediği, örneğin, British Aerospace deki 158.000 paydaşın sonunda azaldığı ve 143 pay sahibinin şirketin devlet dışındaki sermayesinin %63 sahip olduğu, yalnız karlı durumlardaki şirketlerin özelleştirildiği (Duran, 1985, s49), etkinlik verimliliğin de olumlu konjonktürden kaynaklandığı ve gaz, telefon, su, havayolları gibi sektörlerde rekabet getirilmediği için etkinlik ve verimliliğin sınanamadığı(Uyanık, 1993, s.2279 belirtilmektedir. Özelleştirilen şirketlerin hemen fiyat yükselmelerine gitmeleri ise, tüketiciler tarafından eleştiri konusu olmuştur. (Uyanık, 1992, s225) b- Fransa daki Özelleştirme Uygulama ve Sonuçları 1979 petrol şokundan sonra bir çok diğer Batı Avrupa ülkesi gibi Fransa da da ekonomi bunalımlı bir döneme girmiştir. Mauroy Başbakanlığındaki sosyalist hükümet döneminde fiyat ve ücretler geçici olarak dondurulmakla birlikte, tam anlamıyla bir istikrar politikası uygulanamamıştır. Bütçeden millileştirilmiş şirketlere yapılacak kaynak aktarımı kısıtlı kalmıştır. Bütçe imkanlarının zorlanıyor olması millileştirmeyi gerçekleştirenler arasında farklı düşüncelerin doğmasına yol açmıştır. 1985 yılına gelindiğinde, artık özelleştirmeden yana olanlar çoğunluğa ulaşmışlardır. Chirac, Mart-1986 seçimlerinden sonra Başbakan olarak hükümet programını Parlamentoya sunarken, özelleştirme konusundaki hedeflerini de açıkça ortaya koymuştur. (Fransa da, s.50) Hükümetin bu konudaki iradesini ortaya koyması ile, toplam değeri 150 ila 300 milyar Ffr arasında tahmin edilen ve 800 bin işçinin çalıştığı 65 adet kamu kuruluşunun hisselerinin satışı kararlaştırılmıştır. Bu kuruluşlardan 12 adeti de 1986-1987 arasında özelleştirilmiştir (Doğan, 1996, s.155) c- Almanya da Özelleştirme Uygulamaları ve Sonuçları Batı Almanya, özelleştirme uygulamasında il defa 1957 yılında başlamış ve başarılı özelleştirme örnekleri verilmiştir. Batı Almanya da özelleştirmenin temel amacı, sosyal piyasa ekonomisini geliştirmek ve gelir dağılımındaki adaletsizliği bir ölçüde de olsa çözüme kavuşturmaktadır. Bu esaslar çerçevesinde, önce Preussap adlı maden sektöründe faaliyet gösteren bir anonim şirket özelleştirilmiştir. Hisse senetlerinin satışa sunulması sırasında bir kişiye en çok 5 adet hisse senedi satılması şeklinde bir sınırlama getirilerek, hisselerin daha çok kimse tarafından alınması sağlanmıştır. Nitekim 100.058.000 DM tutarındaki hisse senedi 26.119 kişiye satılarak başarılı bir özelleştirme uygulanması gerçekleştirilmiştir.(Doğan, 1993, s137) Batı Almanya, Doğu Almanya ile birleştikten sonra özelleştirme konusu iki yönlü olarak yürütmektedir. Batı nın klasik Alman kuruluşlarında, örneğin Luftansa da, özel kesime açılan paylar büyürken ya da Weba grubunda aynı yönde gelişmeler olurken; Doğu Almanya nın Devlet girişimleri, bütün batı alemine açılmaktadır. Almaya, 1990 yılı itibariyle 10 milyar DM lık özelleştirme yapmayı planlamıştır. Bu oluşumun yanında, özellikle bir KİT olan Volkswagen in, İspanya da Seat ın ve Çekoslavakya da Skoda nın yönetimlerinde etkili olacak paylar satın alınmıştır. Bu da çok uluslu bir özelleştirme türü ortaya çıkarmıştır.(Özmen, 1990, s8) Batı Almanya, doğu ile birleştikten sonra, doğuya ait olan dev ve hantal yapıdaki işletmeleri, serbest piyasa ekonomisinin yapısına uyum sağlayabilecek ve Avrupa Topluluğu standartlarında işlev görebilecek seviyeye getirmek için farklı bir özelleştirme programı uygulamaya koymuştur. Bu uygulamalar ile, 1991 yılı Ekim ayının sonuna kadar, özelleştirilen devlet işletmelerinin sayısı 4337 yi bulmuştur. Bu satışlardan yaklaşık 15.1 milyar DM gelir elde edilmiştir. İşletmeleri satın alanların taahhüt ettikleri yatırımların tutarı 96,9 milyar DM a ulaşmıştır. (Dartan, 1993, s58) Doğu Alman şirketlerinin içinde bulundukları yapılanmanın olumsuzluklarına rağmen, başarılı bir özelleştirme programı devam etmektedir. 3- Doğu Avrupa Ülkelerindeki Özelleştirme Uygulamaları ve Sonuçları Komünist blokun çökmesi ile birlikte dağılan Doğu Avrupa ülkeleri, ekonomideki tıkanıklıkların sebebini merkezi yönetim eksenli yapılanmada gördüklerinden, özelleştirmeye bir kurtuluş reçetesi olarak bakmakta be on binleri aşan sayıdaki devlete ait teşebbüslerin rekabete açılması ve serbest piyasa kurumlarına uygun şekilde çalışması için, yoğun bir gayret içinde bulunmaktadırlar. Bu ülkedeki kırk yıldır hakim olan bürokratik ve aşırı merkeziyetçi yapı hızla çözülürken, siyasal ve onunla birlikte ekonomik kimlik değişime uğramaktadır. Bu nedenle, Varşova dan Prag a, Budapeşte den Bükreş e kadar tük Doğu Avrupa ülkelerinde özelleştirme programları ardı ardına hayata geçirilmektedir. (Oktar, 1991, s37) Böylelikle de, sorunların çözülmesi ve batı tipi bir ekonomik hayatın bir an önce gerçekleştirilmesi hedeflenmektedir. Doğu Avrupa Ülkelerindeki ekonomik reform süreci 1980 li yılların başına dayanmaktadır. Bu ülkelerdeki özelleştirme uygulamaları, birbirine benzer özellik ve sıkıntıları içermektedir. Bilindiği gibi, Doğu Avrupa Ülkelerinin hemen hepsinde ekonomik işletmelerin tüme yakını Devletin sahipliğindedir. Ayrıca, sosyalist dünya dışındaki dış ticaretin çok sınırlı olduğu, ticaret ve hizmet sektörlerinin geri planda tutulduğu, firma ölçeklerinin serbest piyasa ekonomilerindeki benzerlerinden iki üç kat daha büyük bulunduğu bir yapılanma söz konusudur.(Güner, 1993, s54) Bu ülkelerde, üretimin %80 ini devlet sektörü karşılamaktadır. Örneğin, Polonya da 7000 den fazla kamu kuruluşu faaliyet göstermektedir. Bu kuruluşlardan 100 ü, ülkenin toplam üretiminin yarısından fazlasını ve ilk 500 ü, üçte ikisinden fazlasını ve tüm olarak bakıldığında ülkenin toplam sanayi üretiminin %90 nı kontrolünde bulundurmaktadır. (Oktar, 1991, s38) Bu kuruluşların tamamın özelleştirilmesi gündemdedir. Diğer Doğu Avrupa Ülkelerinde de durum bundan farklı değildir. Bu ülkelerde Devletim sahip olduğu teşebbüslerin özel organizasyonlara dönüştürme işlemi, yaklaşık 100 Milyar Dolar üzerinde olan bir piyasa değerini ve yine yaklaşık 20.000 işletmeyi kapsamaktadır (Viravan, 1991, s46) Özelleştirme konusundaki isteklere rağmen, bu ekonomilerin içinde bulundukları liberal ekonomiye uygun olmayan politik ve kültürel yapı, özelleştirme konusundaki engellerden birisini oluşturmaktadır. Çünkü, özelleştirmeye geçmek için ekonomik yapı ile politik ve kültürel yapının birleşmesi gereği üzerinde durulmaktadır. Özel teşebbüsü ve rekabeti kimlik olarak kabul etmeden, özelleştirmeyi gerçekleştirmek serbest piyasa ekonomisi kurallarını uygulamak mümkün bulunmamaktadır. Bu konudaki düşünceler, çeşitli platformlarda da dile getirilmektedir. (Kutlu, 1991) En önemlisi ise, özelleştirilecek devlet işletmelerini satın alacak bir yerli sermaye birikiminin oluşmamış olmasıdır. Bu nedenle, bu ülkelerdeki özelleştirme faaliyetleri, biraz da, uluslar arası sermayenin ilgisine bağlı bulunmaktadır. Yol ayrımına gelmiş ve rotayı belirleyerek geriye dönülmesi mümkün olmayan bir yola girmiş bulunan bu ülkelerin, hantal ve esnek olamayan yapı üzerinde gerçekleştirmeye çalıştıkları dönüşüm, başlangıç zorlukları nedeniyle kamuoylarında da kısmi tepkilerle karşılaşmaktadır. Ancak, eski sistemin meydana getirdiği sıkıntıların hala hatırlanıyor olması ve o sisteme karşı duyulan hoşnutsuzluk (Oktar, 1991, s42), yeni yolun bir an önce işlerlik kazanması yönündeki çabalara hız katmaktadır. Bu çabaların tamamlanabilmesi için ise, kamuoyu desteğinin ve uluslar arası ilginin sürmesine büyük ihtiyaç olduğu düşünülmektedir. Hepsini görmek için tıklayın... Daha ayrıntılı bilgi için tıklayın Okuyup aydınlanalım efendim.

şunu unutmayın, MAHKEME-İ KÜBRA da ki sorguda ŞEHİTLER de bulunacak... Gila

Kolay mı bu zamanda ülkeyi seveblmek...

Tamam ezberledik artık alpi_09 En istikrarlı üye 12 Temmuz 2014

Müdürlere MAZERET KABUL EDİLEMEZ göndereceğine Halka açık davet gönder Nasıl olsa halkın parasını yiyonuz Bırakın, halk kendi parasının tadını çıkarta çıkarta yesin Heykel değil Siverek O.. spusu sanki Bu kafa oy verecek Ülke aydınlığa çıkacak öyle mi? ... tayyip size üç beden bol bile Memleketin içine zıçtılar ya Örneği keneften veriyor mecbur Ekmek daaatacak sanmışlardır Pide dağıtaydı iyiydi Susamlı susamlı Ülkede satılmadık yer kalmadı Hukukun ırzına geçilip adalet fermana bağlandı pkk bayraklarına her türlü yasal serbestlik verildi Türk Silahlı Kuvvetleri infaz edildi Bilal'in vakfı köşelerden köşe... Allaallaaaaa Olsa olsa, padişahlık hedefi olabilir Dört hedef neyin nesi ola ki? Ağla gözlerim ağla. La senin aldığın paranın onda birini ben alayım Neremden gelirse gelsin razıyım Ehehe Salın Kuğulu Göl'e bir düzine Üç günde rakıya meze yapmazlarsa adam değilim Demirtaş'a uyuşturucu paralarından destek gelir tayyip örtülüyü kullanır, gelen bağışlar Bilal'e gider En zavallısı ekmeleddin Adaylardan biri pkk nın elçisi Diğeri hırsızların hamisi Halkın % 47 si ATATÜRK DÜŞMANININ destekçisi Kolay mı HA! diyince vatansever bulabilmek?

Siz bunlarla uğraşırken akpkk lılar sinsiliklerine devam ediyorlar... Torba yasanın içine avukatların soruşturmanın amacını tehlikeye düşürebilir gerekçesiyle, soruşturma dosyasına erişime engellenmeye çalışıldı... Haber...

Dünya ülkelerinin özelleştirme faaliyetlerindeki başarılarından ve faydalarından bahsedenler, birde bu ülkelerin yolsuzlukla ilgili verdikleri mücadele ve cezalardanda bahsetseler nasıl olur acaba. alpi_09 En istikrarlı üye 12 Temmuz 2014