ne mutlu türküm diyene iyikide türkiyede yaşıyoruz dünytadaki en rahat

hsyır neden öyle dediz en az 50 neden sayabilirim size şu anda hem şahsım hemde çoğunluk adına tabi siyasi iktidari sevmeyen ne olursa olsunda rahat deiliz demenyenler vardır ona itirazımız yok

basinda silah varkenmi yazdın bunu merak ettim

Twitter'sız halk ayaklanamaz mı? 30.01.2011 Tunus'tan Mısır'a, Cezayir'den Ürdün'e Arap ülkelerinde halk ayaklanmaları sürerken eylemcilerin tek haberleşme kaynağının Twitter ve Facebook olduğu iddiaları da basın tarafından servis ediliyor. Peki gerçekten böyle mi? Arap ülkelerinde birbiri ardına patlak veren halk ayaklanmaları, Mısır ve Tunus'ta iktidarı sarsarken göstericilerin toplanma şekilleri merak uyandırıyor. Mısır hükümetinin sokağa çıkma yasağı ilan ettiği gün Twitter ve Facebook gibi sosyal paylaşım ağlarına erişimi de engellemesi, isyanın "Twitter devrimi" gibi isimlerle anılmasına neden olmuştu. Özellikle batı basınında bu durum o denli abartıldı ki, sanal alemden yayın yapan blog yazarları, twitter hesapları gerçek haber kaynaklarından daha makbul hale gelmeye başladı. Bunun sebeplerinden biri, bu internet sosyal ağlarında yazan kişilerin "içeriden", "birinci ağızdan" seslenen dilleri. Bu, batı basınına çekici geliyor. Ancak internet üzerinden bu gibi yayıncılık yapan kişiler, genel olarak sınıfsal kökenleri bakımından daha orta-üst sınıftan oluyorlar ve olaylara bakışları da belli bir perspektiften oluyor. Bu bakış açısı, medyanın "Twitter aşkı" yüzünden egemen yorum kaynağı haline geliyor. Öte yandan, Twitter ve Facebook gibi internet sitelerinin iletişimi kolaylaştırmak konusunda hayli etkili olsa da, tek başına bir "halk hareketi"ni başlatıp başlatamayacağı veya hareketi temelde yönlendirip yönlendiremeyeceği pek belli değil. Üstelik, hükümetin adı geçen sitelere dönük koyduğu yasakları sitelerin sahibi şirketlerin doğrulamasına rağmen, isyan büyüyerek sürüyor. İsyancılar Facebook ve Twitter'da mı örgütleniyor? Tunus'ta ayaklanma, genç bir seyyar satıcının kendisini ateşe vermesiyle başlamış, halk kendiliğinden hükümete karşı gösterilere başlamıştı. Mısır'daki göstericiler Kahire, İskenderiye, Süveyş gibi ülkenin belli başlı kentlerinin büyük meydanlarında ve hükümete ait binaların önünde eylem için toplanıyorlar. Yine Mısır ayaklanması başladığından bu yana yapılan en büyük gösteri, Cuma namazı çıkışında başladı. İnternet önemli bir araç olmasına rağmen, Mısır'da internet kullanım oranı 2009 yılında tahmini olarak yüzde 21 idi. Bu o dönem için 16 milyon Mısırlı anlamına geliyor. Yine 2009 yılında yapılan nüfus sayımına göre Mısır'ın nüfusu 78 milyon. 2009 yılının verilerine göre nüfusunun beşte biri internet erişimine sahip bir ülkede, halk ayaklanmasının Twitter ve Facebook marifeti ile açıklanması, halkın toplanmak için kullandığı metotları küçümsemek ve sanal alemin gücünü biraz fazla abartmak oluyor. Twitter'dan başka neler var? Tunus'ta Zeynelabidin Bin Ali'nin devrilmesiyle sonuçlanan isyan, bir seyyar satıcı olan Muhammed Buazizi'nin seyyar arabasına polisin el koyması üzerine kendisini yakmasıyla başlamıştı. Buazizi bu yılın 4 Ocak tarihinde yaşamanı yitirirken, büyük bir genç işsiz nüfusuna sahip Tunus'ta Buazizi'nin başlattığı eylemler devam etmişti. Genç seyyar satıcı kendisini yaktıktan 5 gün sonra, 22 Aralık tarihinde Lahsin Naci isimli bir protestocu açlığı ve işsizliği neden göstererek kendisini yüksek gerilim hattına atıp intihar etmeye çalışmıştı. 24 Aralık'taki gösterilerde Belhüseyin El Hadri polis kurşunuyla yaralanmış ve 30 Aralık'ta yaşamını yitirmişti. Buazizi'nin kendisini yakmasıyla başlayan isyan dalgası bir yanıyla "kendiliğinden" olmakla birlikte, sürecin erken safhalarında örgütlü güçlerin devreye girdiği görülüyor. İsyanın Sidi Buzeyd bölgesinden başkent Tunus'a yayılmasında etkili olan 27 Aralık gösterisinin çağrıcılığını sendikalar üstlenmişti. Ertesi gün Tunus İşçi Sendikaları Federasyonu Gafsa'da bir gösteri tertiplemiş, aynı zamanda ülkedeki tüm avukatlar polis şiddetini kınamak ve göstericilerden yana olduklarını göstermek için eyleme gitmişlerdi. 6 Ocak'ta da ülkedeki 8 bin avukatın yüzde 95'i protesto gösterilerinde bulunmuştu. Tunus'taki eylemler aynı zamanda işçi sınıfı varoşlarından olan Ettadhamen-Mnihla bölgesinde de başlamış, göstericilerle polis arasında sık sık sert çatışmalar yaşanmıştı. Siyasi partilerden Hizb-ut Tahrir 14 Ocak'ta Cuma namazı çıkışında bir protesto örgütlemişti. Freedom House destekli hareket Facebook ve Twitter, iletişimi hızlandırmaları, kolaylaştırmaları ve kitleselleştirmeleri bakımından önemli araçlar. Ancak bunlar sadece birer araç. Dahası, bu sanal alemdeki siyasi tavırlara her zaman daha temkinli bakmak gerekiyor. Mısır'da bu siteleri en çok kullanan hareket olan 6 Nisan hareketi, ABD'den aldığı destekle dikkat çekiyor. Konu, soL'un bugün Mısır'daki olayları analiz ettiği manşetinde ele alındı: Mısır nereye gidiyor? Mısır'da, özellikle Batı kaynaklı medya tarafından isyanın örgütleyicisi olarak sunulan "6 Nisan Gençlik Hareketi" 2008 yılında El Kübra şehrinde greve giden işçileri desteklemek için Facebook'ta kurulmuş bir grup. 25 Ocak'taki Ulusal Polis Günü'nde başlayan gösterilerin Facebook ve Twitter üzerinden örgütlendiği iddia edilse de, Mısır halkı bir süredir hoşnutsuz olduğunu çeşitli vesilelerle gösteriyordu. Bunun en çarpıcı örneği, İskenderiye şehrinde yeni yılda noel ayininden çıkan Mısırlı Hıristiyanların üzerine bomba atılması sonucu ortaya çıkmış, 23 kişinin ve onlarcasının yaralandığı saldırıdan sonra Mısırlı Hıristiyanlarla Müslümanlar arasında gerginlikler başlamış ve bu gerginliklerin sebebi olarak ekonomik gerekçeler de gösterilmişti. Bombalı saldırının ardından Mısır'ın çeşitli yerlerinde günler süren gösteriler yapılmıştı. Mısır'daki isyanla internet arasındaki bağlantının niteliğine dair en çarpıcı örnek, Mısırlıların "Gazap Günü" olarak adlandırdıkları, geçtiğimiz Cuma günü yaşanan protestolar. Protestodan önce Mübarek yönetiminin sosyal paylaşım ağlarını ve cep telefonu sinyallerini bloke ettiği Twitter tarafından da doğrulanmasına rağmen, Müslüman Kardeşler'in de tüm gücüyle destekleyeceğini açıkladığı 28 Ocak protestoları, iki gün öncesinden duyuruları yapılmaya başlanarak hazırlanmış, Cuma namazı çıkışında yapılacak büyük bir gösteri için çağrı yapılmıştı. Müslüman Kardeşler'in yanı sıra, muhalefetteki Muhammed El Baradey de kendi taraftarlarına protestolara katılma çağrısı yapmış ve Mısır son yılların en büyük gösterilerine sahne olmuştu. Örgütlü güçlerin sürece ağırlığını koymasıyla beraber göstericilerin sayısı da artmış, halk mahallelerde ve camilerde örgütlenmişti. Özellikle Cuma namazı çıkışları birçok Arap ülkesinde "doğal" eylem birliklerini ve zamanını belirliyor. Ürdün'de de başlayan protestolar, üç haftadır Cuma namazı çıkışlarında gerçekleştiriliyor. Cezayir'de başlayan gösteriler, muhalefetteki RCD partisi tarafından örgütlenmişti. Yemen'deki hükümet protestoları da muhalefet partileri tarafından organize ediliyor. Gösterilerdeki genç nüfus yoğunluğunun internet etkisinin göstergesi olduğu iddiası da pek gerçekçi gözükmüyor. Arap isyanlarının ön saflarında gençlerin yer almasının nedeninin, genç işsiz oranının isyancı ülkelerde çok yüksek oranlarda seyretmesi olduğu belirtiliyor. Twitter yokken devrim olmuyor muydu? İnsanlar yıllardır ellerindeki çeşitli iletişim araçlarını kullanarak örgütleniyorlar ve gösteriler yapıyorlar. İnternet yoluyla haberleşme bunlardan bir tanesi. Ancak internetin olmadığı koşullarda da insanlar bir araya gelebiliyorlardı. Cemal Süreya'nın, daha sonra "biz şimdi alçak sesle konuşuyoruz ya/sessizce birleşip sessizce ayrılıyoruz ya" dizeleriyle anlattığı ve Demokrat Parti iktidarına karşı "555k" parolası ile tertiplenen eylem, Türkiye'de insanların nasıl bir araya geldiğinin güzel bir göstergesi. Miting ve gösteri yasak olmasına rağmen Ankara Kızılay Meydanı'nda Demokrat Parti'nin miting yapacağını öğrenen DP karşıtları, kendi aralarında bir parola geliştirirler: 555k. Bu rakamlar ve "k" harfi, "5. ayın beşinde, saat 5'te, Kızılay'da" anlamına gelmektedir. Dönemin tanıklarının iddialarına göre, eyleme katılacak insanlar artık birbirlerine neredeyse "555k" diyerek selam vermektedirler. Miting günü Kızılay'da büyük bir kalabalık toplanır. Ulus'tan Kızılay'a kadar uzayan kortej "Menderes istifa!" sloganını haykırırken, meydanda bulunan Adnan Menderes apar topar kaçırılır. 555k buluşması Demokrat Parti için sonun başlangıcı olur. Türkiye tarihine "15-16 Haziran İşçi Direnişi" olarak geçen olaylarda da, sendikalı ve sendikasız on binlerce işçi DİSK aleyhine mecliste görüşülen bir yasa tasarısına karşı fabrikalarından çıkarak yürüyüşe geçmiş, artan kalabalık karşısında güvenlik güçlerinin barikatları yetersiz kalmış ve İstanbul 2 gün boyunca işçi sınıfı tarafından işgal edilmişti. İşçiler sendika yasasının mecliste görüşüldüğünü duydukları andan itibaren fabrikalarında komiteler kurarak toplantılar yapmış ve yürüyüşü örgütlemişlerdi. Rusya'da 1905 Devrimi'nin tetikleyicisi olarak bilinen Kanlı Pazar da iletişim kanallarının kapalı olduğu bir dönemde gerçekleştirilmişti. 1904 yılının Aralık ayında Putilov fabrikasında başlayan grev, destek grevlerinin de başlamasıyla 80 bin işçiyi Çarlığa karşı gösteriye sürüklemişti. Ocak ayına gelindiğinde, Petersburg şehrinde elektrik ve gazete yoktu. Papaz Gapon'un önderliğinde, Çar'a barışçıl isteklerini sunmaya giden Rus işçilerinin üzerine Çarlık askerleri tarafından ateş açılmış ve binlerce kişi yaşamını yitirmişti. Elektriği ve gazetesi olmayan kentteki 300 bin insanın bir araya gelmesi, Rusya'nın kaybettiği Rus-Japon Savaşı'na da bağlanmıştı, ancak esas sebep olarak işçilerin kötü yaşam koşulları, özgürlük ve eşitlik isteği gösteriliyordu. SOL