Biraz Mantıklı Konuşsan ne kadar güzel olucak... Sanane Hem bundan isteyen açar isteyen açmaz? Yazdıkları Yanlışmı? veya Tehlikelimi? Hayır... O zaman Çok fazla Konuşma İstersen Adenia... Yorumun varsa Yap Yoksa birşey yazma böyle şeylerlede forumu kirletme...

Nicki adenia olanlar da konu açmasın bence. Sana tersse böyle şeyler okumazsın olur biter. Boş boş konuşarak kendinizi küçük düşürmeyin. m@

Niye açamazmış gizli takip? Msj sayısı fazla olan kişilerin açtıkları konuları görüyoruz... Gel sen Devrim bana ters de de, başkalarına suç bulma Konu için teşekkürler

sınıf bilinci aradan geçen bunca zamana rağmen hala oluşmamış. insanları sınıflandırmaya ne deniyordu? birileri hatırlamıştır umarım. zeroeffect gibi ilk konularını açan userler neden bizden daha aşağı tabakada olmalı? yoksa bizlerin onlardan bir farkı bir üstünlüğü varda benmi anlayamıyorum... ne kadar kaba tutum içindesin adenia askerdeki üst devre gibisin... ne diyem şimdi yaşasın zeroeffect'in ilk konusu Gila

bencede yazıdan çok sizin sözünüz dikkat çekti adenia bence yaptığınız düşünce yanlış eğer yazısında kötü bişi warsa zaten gereken bakar?

1. Mesajdan Süper Gelmişsin Teşekkürler, Hemen İzlemeliyim.. Hz.

Arkadaşlar Can dündarın Kuba hakkındaki düşünceleri ve ona ait şiirleri comandante!!!... Herkesin bir adası vardır; en çaresiz anında kaçıp sığınmak isteyeceği... Düşten bir ülkedir ada... Bir ütopyadır... Dünya yarılsa, ada dimdik ayaktadır... Küba, yıllarca çokları için böyle bir ada oldu. Ütopyanın adı, "Küba" kondu. İşte o adaya gittim geçenlerde. Comandante Ernesto Che Guevara'nın ülkesini gezdim. Burada anlatılanlar o "Son ada'nın bıraktığı tortulardır. Hey, dinle Coman dante! Ölümünün 30. yıldönümünde adanı gördüm. 25 Kasım 1956 gecesi, he nüz 27 yaşındayken yanında 82 barbudo ile ayak basıp, iki yıl içinde Batista'nın kanlı iktida rından devraldığın adada izini sürdüm. Raul ve Fidel'le nasıl tesa düfen tanıştığını, konuşurken lafa sürekli "Che" diye başladığın için adının nasıl Che kaldığını, hekimlikle devrimcilik arasın da nasıl bocaladığını, Bolivya ormanlarında savaşırken nasıl susuzluktan sidiğini içip, sevgi lin Tania'nın ihanetiyle nasıl tuzaklara düşürüldüğünü din ledim Kübalılardan... Siyah berenin üzerine iliş tirdiğin parlak metalden ufa cık yıldızını, üzerine dövüştü ğün yerlerin adlarını kazıdığın piponu, sık bastıran astım krizleri yüzünden silahın gibi hiç yanından ayırmadığın solu num aletini, Kübalıların bir İsa tablosuna benzettikleri son fotoğrafını ve kanlar içindeki gömleğini gördüm. Yakalandı ğında üzerinde bulunan Troçki'nin kitabının, ekmek torba sının, haritanın, günlüğünün, yazdığın şiirlerin ve başladığın romanın peşine düştüm. Efsaneyi tanıdım. Sonra Obispo Sokağı'nda, Allende ve Hemingway'in ka deh tokuşturduğu Del Mondo barında buzlu bir moquito söyleyip, kendimi bu görmüş geçirmiş Latin şehrinin kolla rına bıraktım. Yol kenarındaki Kübalı grup "Comandante Che Guevara"yı söylemeye başladı bir den: "Ebediyen beraberiz Co mandante... Ebediyen peşin deyiz..." Yumduğum gözlerimin önünden kızıl bayraklarla ge çerken senin çocuklar; yorgun bir el dürtüp omuzumu, rengi kızıla çalan bir para uzattı. 3 pesoluk bir banknottu bu Er nesto; üzerinde resmin vardı. "6 dolar" dedi Kübalı ka dın... 3 pesoluk banknotu hatıra diye 6 dolara satın aldım. Ve güldüm, "yankee"lerin parasının seninkinden kıymet siz görünmesine... Yoksul Kü balılara ölümünün 30. yılında yapabildiğin katkı buydu: Sadece üzerinde senin res min olan 3 kuruşluk paralar para ediyordu çünkü... Diğer pesoların üç kuruşluk değeri yoktu. Ve 3 pesoluk banknot sa tıp kazandıkları dolarlarla ya şıyordu geride bıraktığın Kü balıların bir kısmı... Sahi, böyle olmasın diye mi, devrimden sonra koltuğu terkedip yeniden dağlara çık mıştın sen Comandante? Gitmesen, belki sen de 70'lik bir ihtiyar olarak Sanayi Bakanlığı'nda karşılayacaktın bizi... Bu yılın şeker pancarı rekoltesi üzerine rakamlar ve recektin; hafızalarda bıraktı ğın imgeyi yalanlarcasına... Yapmadın... Fidel'e yazdığın 1 Nisan 1965 tarihli veda mektubunda "Burada en parlak umutlarımı ve beni oğlu gibi benimsemiş bir halkı bırakıyorum" diyor dun. "Dünyanın başka halkları na yardıma" gidiyordun. Çocuklarına bıraktığın mektup; "Siz beni hayal meyal hatırlayacaksınız. Küçükler hiç hatırlamayacak" diye başlıyor ve adeta tüm insanlığa bir va siyet bırakıyordu: "Her zaman, dünyanın herhangi bir yerinde, herhangi bir kişiye yapılan haksızlığı iliklerinize değin hissedecek kadar duyarlı olun. Elveda ço cuklarım; sizi yine görmeyi umuyorum." Sahi neydi devrimin 6. yı lında seni aniden, Sanayi Ba kanlığı koltuğundan ve Küba'dan koparan şey Comandante? Yeni heyecanlar ve mace ralar arayışı mı? Dağlara alışmış bir devrim cinin "bir yığın kağıda sarılı bir dev gibi yayılan bü rokrasi belası"nın içinde kay bolup gideceği endişesi mi? Hep iktidara karşı savaştıktan sonra kendini aniden tam da iktidarın en tepesinde, yeni bir iktidar halinde bulma nın ezikliği mi? Yoksa Fidel'le o hiç açık lanmayan ama yıllar yılı kulak tan kulağa gezen şiddetli tar tışmalarınız mı? Sahi Ruslar niye hiç sevmemişti seni Comandante? Onları "tersyüz edilmiş Amerikalılar" olarak gördü ğün için mi? Küba'nın Sovyet desteğin de bir tarım ülkesi olarak kal masına rıza göstermediğin için mi? Küba'nın kendi ayakları üzerinde durmayı beceremez se Sovyetler'e bağımlılıktan asla kurtulamayacağını çok er ken gördüğün için mi? "Devrimi bunun için yap madık" dediğin ve Küba'nın askeri bir bloka dahil olmadan, özgür uluslar arasında yeralmasını savunduğun için mi? Sahi, Domuzlar Körfezi denemesinden sonra Ameri kalılarla, Kübalıların anlaştıkları doğru muydu Ernesto? Yankee'lerin "Siz devrimi La tin Amerika'ya yaymayın, biz de üstünüze varmayalım" de dikleri doğru muydu? Buna mıydı isyanın? "Tek ülkede devrim"in tek başına hiçbir şey ifade etmeye ceğini, tersine, başka devrim lerle desteklenmezse, yalıtılıp teslim alınacağını mı kanıtla maya çalışıyordun? Bundan mıydı, "Küba'nın ikinci adamı" postunu bırakıp, Bolivya dağlarına çıkman? Bu yüzden miydi, Amerika'yı Vi etnam türü bir müdahaleye zorlayıp "Bir, iki, üç, daha faz la Vietnam"lar yaratma ve La tin Amerika'yı ayağa kaldırma çaban? Karayipler'de, Ameri ka'nın hemen burnunun dibin deki küçücük bir adanın, kıtaların ardındaki bir Sovyetler'in desteğiyle ömür boyu yaşaya mayacağını, bu yüzden Latin devrimini arkasına alıp, kendi bağımsız gücüyle ayakta dur ması gerektiğini mi savunuyor dun? Eğer öyleyse, şunu bil ki haklıydın Comandante! Tarih seni haklı çıkardı... Gerçi yine de çıplak değil ayakları Kübalı çocukların... Yüzü gülüyor insanların... Eği timli, onurlu ve tertemizler... Yine çılgınca samba yapıyor lar mitinglerde... Lakin açlar Comandante! Sovyetler çöktüğünden be ridir karnı doymuyor yoldaşla rının... Üzerine resminin basıldığı paralar satın alamıyor hiçbir şeyi ve açık pazarda cebi dolar yüklü kart horozlara pazarlanıyor, körpecik Kübalı kızlar... Sırf bu yazgıyı değiştirmek için değil miydi, Batista'yı de virme savaşı? Havana barla rında peşkeş çekilen 10 bin Kübalı kadının isyanı yok muydu devrimin ardında? Batista'yı çökerten, gerilla ların askeri zaferinden çok, Havana'nın fuhuş ve kumarla beslenen çürümüşlüğü değil miydi? Artık Küba'nın Devrim Meydanı'nda 1 milyonluk mi tingler yok Comandante... So kaklarda afişlerin, duvarlarda devrim sloganları yok... Re simlerin turistik mağazalarda satılan ucuz tişörtleri süslüyor daha çok... Bilboard'larda devrim postelerinin yerini rom, cep tele fonu ve tatil köyü reklamları almış. Kübalıların girmeyi ha yal bile edemediği turistik te sisler adaya yayılırken, "Dev rim" adı en çok müze duvarla rında çınlıyor bugünlerde... Eski Amerikan elçiliğine bakan panodaki "Emperyalist Beyler! Sizden hiç mi hiç korkmuyoruz" yazısı önünde resim çektiriyor turistler... Sovyetler çöktüğünden be ridir ayda 180 gram et ve üç yumurta yazıyor karnesinde Kübalıların... İlaç ve süt bu lunmuyor. Devlet yardıma ge lemiyor. Havana, sabun ve bir pizza parası için dilenenlerle tanışıyor belki de ilk kez... Amerika, küçücük çaresiz bir adayı tehdit sayıp, her ge çen gün ambargonun zincirini biraz daha sıkıştırarak çirkin yüzünü sergiliyor utanma dan... Fidel'in kellesini istiyor, çocukların ilacına karşılık... Ve dün Sovyetler'den sonra ne olacağını kimse göremediği gibi, bugün de Fidel'den son rasını hiç kimse öngöremiyor. Batista'ya, Washington'a kafa tutan Havana, para karşısında geriliyor. Küba değişiyor Coman dante! Devrim sustu. Efsaneler çağı kapanıyor... Bir nisan sabahı ansızın bı rakıp gittiğin o devrim adasını zor günler bekliyor. "Seni hayal meyal hatırla yan çocuklar" şimdilerde re simlerini sokak duvarlarında görmeseler de, "seni oğlu gibi benimsemiş" Kübalılar sana her geçen gün biraz daha hak veriyorlar. Ve her turist kafilesine, unutulmuş bir vaadi aynı bu ruk şarkıda yineliyorlar: "Ebe diyen beraberiz kumandan Che Guevara! / Ebediyen pe şindeyiz." Adios Comandante! -

mesaj 1 konu 1. belli bir mesaj sayısı olmayan arkadaşlar konu açamamalı bence...

gercekten cok guzel anlatmis oralari. bir gun kesinlikle gidip oralari gorecegim. che guevara'nin Kuba, santa clara'daki anitmezari. tam da O'na yakisir bicimde olmus.