Maziye düşkünlüğüm, 1980'den önceki sanat dünyasına ve medyaya duyduğum saygının karşılığıdır. Mahallelerdeki son Sadri Alışık'ları gördüğüm yıllar. O yıllar olacaktı da, Fatih Ürek gibileri şarkıcı, Aysun Kayacı gibileri kültür abidesi ve Mehmet Ali Erbil gibileri de, ekranların paha biçilmez adamı olacaktı ha! Şimdi yayılan yozlaşmayı hızlandıranların bedelini ödüyoruz. Mehmet Ali Erbil gibilerinin parmağında oynattığı televizyonculuk sisteminden bizlere kalan "toplum kırılmasını..." Televizyonların hediye dağıtırken dilenci yaptığı toplumla, şimdi oduna, kömüre oy satan toplum arasında yakın ilişki yok mudur sanıyorsunuz? Sadri Alışık ruhunu temsil eden, bir tane adam gösterebilir misiniz ekranlarda? Hiç unutmuyorum... Bundan 7-8 yıl önce Boğaz'da bir otomobil denize uçmuştu. Otomobilin içinde 2 çocuklu bir aile. Vatandaşlardan biri, cebindeki eşyaları ve cüzdanını deniz kıyısına bırakıp, aileyi kurtarmak için suya atlamıştı. Başka bir vatandaş da, suya atlayan adamın bıraktığı eşyaları ve cüzdanı çalıp kaçmıştı. O günkü teşhisimi, bu köşede yayınlamıştım. "Aileyi kurtarmak için suya atlayan adam, Sadri Alışık'ın filmleriyle büyümüştü..." "Adamın eşyalarını çalan da, Mehmet Ali Erbil'in televizyon şovlarıyla..." Mehmet Ali Erbil, son günlerde, medyanın demokrasi neferi oldu. Pantolon indiren... Kadınları gıdıklayan... Kalbi kasıklarında atan düzeni yaratan Mehmet Ali... Ve demokratik Başbakanımız Tayyip Erdoğan, böyle birinin eleştirisine bile tahammül edemiyor ya... Görün ülkemizde yaratılan düzeni... Sanatını, sporunu, medyasını ve politikasını... Ve şaheser demokrasiyi... Hepimiz şunu bilmeliyiz artık. Kaybettiklerimiz, bir daha asla kazanamayacaklarımızdır! Hakkı Yalçın / takvim