Mumcu ve Ağar 'darbe' olacağına inandırıldı Mumcu ve Ağar'ın TBMM'ye girmemesiyle başlayan gerilimin en yakın şahidi Hüseyin Kocabıyık. Partisinin Anayasa'nın hükümlerine sadakatsizlik gösterdiğine inanan Kocabıyık, olayların perde arkasını Aksiyon'a anlattı. Genç yaşta Tansu Çiller'in siyasi danışmanlarından biri oldu. Arkadaşları onun için, "Siyaseti ilmiyle okuyan gerçek yetenek." diyor. Aynı zamanda Mehmet Ağar'ın 15, Erkan Mumcu'nun 10 yıllık arkadaşı. Son bir ayda DYP ve Anavatan Partisi'nde yaşananların da en yakın tanığı. Mumcu ve Ağar'ın 'kulağı kesik kimi siyasetçiler' ve dışardan gelen bazı telefonlarla 'yüksek volümlü' müdahale, yani darbe olacağına inandırıldıkları için Meclis'e girmedikleri iddiasını savunuyor. Uyarılarının dikkate alınmamasına kızgın; ama Türk siyasetinin sahil-i selamete ulaşması için hala söylenecek sözler olduğunu düşünüyor. Partisinin oylamaya katılmayarak, "milli iradeye, onun temsil makamı olan TBMM'ye, demokrasiye, Anayasa'nın açık hükümlerine sadakatsizlik gösterdiğini" söyleyerek Anavatan Partisi Merkez Karar Yürütme Kurulu'ndan geçtiğimiz hafta istifa eden Kocabıyık'la, Anavatan ve DYP'de yaşananların perde arkasını konuştuk. -Türk demokrasisi 27 Nisan'da altıncı trafik kazasını geçirdi. Demokrasinin son kazasının en yakın şahitlerindensiniz. ANAP penceresinden bakıldığında 25-27 Nisan arasında neler yaşandı? Süreç aylar önce başlamıştı. 25 Nisan'a gelindiğinde aslında her şey netleşmişti. CHP ve siyaset dışı bazı merkezler uzun soluklu bir projeyi başlatmışlardı. Mitinglerdeki atmosfer, "Biz cumhuriyete sahip çıkıyoruz." gerekçesinden biraz da uzaklaştırıldı. CHP hem siyaset içine dönük çabalarıyla hem de siyaset dışı merkezlere verdiği mesajlarla bu süreci alabildiğine gerdi. "Oldurmayın! Erdoğan'ı cumhurbaşkanı yapmayın!" derken Deniz Baykal, siyaset dışı birtakım merkezlerle iletişim kuruyordu aslında. TEZİÇ OLAYINDAN SONRA GELEN TELEFONLAR MUMCU'YU DEĞİŞTİRDİ -Hangi merkezler bunlar? Yargı ve askerler. Bu çok açık. 25 Nisan'a geldiğimizde gördük ki CHP'nin çabaları, mitinglerin atmosferi, sağ partideki liderlerin zihinlerini önemli ölçüde teslim aldı. Onların siyasi kararlarını etkiledi. Buna rağmen özellikle DYP ve ANAP liderleri CHP'nin yarattığı bu havaya karşı bir eğilim içindeydi. 367 tartışmalarının siyasete dönük bir müdahale ve hukuken saçma bir şey olduğunu söylüyorlardı. -Birdenbire değişen neydi peki? Ağar, "Siyasette hesaplaşma yeri sandıktır, mahkeme salonları değildir." demişti. Mumcu da böyle düşünüyordu. 184 yeterlidir, 367 tartışması saçmadır, diyordu. 25 Nisan'da Anavatan merkez karar toplantısı oldu. Bu toplantıda girelim diyenler de vardı, girmeyelim diyenler de... Hatta girmeyelim diyenler ağırlıktaydı. Yani CHP'nin etkisi Anavatan'da açıkça kendini hissettirdi. Fakat Mumcu girme eğiliminde olduğunu, 367 meselesinin siyasete müdahale anlamı taşıdığını söyledi. Eğer 367 meselesi Anayasa Mahkemesi'nde kabul görürse bundan sonra rejimin işlemeyeceğini dile getirdi. Ekonomik kriz çıkacağını belirtti. -O halde bu kararından nasıl vazgeçti? O gün saat 16.45 ile 17.00 arasında Mumcu'ya telefonlar geldi. Odaya heyecanla girdi, çıktı. Toplantıya son girişinde YÖK Başkanı Erdoğan Teziç'e suikast girişiminde bulunulduğunu, önemli gelişmeler olduğunu ve artık Türkiye'de her şeyin değiştiğini, her şeyin yeni baştan düşünülmesi gerektiğini söyledi. -Basın olayı üç saat sonra (17.30 gibi) duydu. Erkan Bey erken öğrenmiş galiba. Neydi o telefonlardan sonraki tavrı? Türkiye'de son derece önemli olaylar oluyor, dedi. Sözlerinden anlaşılıyor ki o ara devreye kimler girdiyse Türkiye'de bir askeri müdahale olacağına inandırmışlardı liderleri. -Bu fikre nasıl vardınız? O günün akşamı Ağar ile Mumcu Meclis'te (saat 19.00'da) acilen bir toplantı yaptılar. Dediler ki hükümet cumhurbaşkanlığı seçimini iptal etsin, hemen erken seçime gitsin. İşte, o arada kendilerine ne söylendiyse bundan ürktüler ve basın toplantısı düzenlediler. Bunu liderlerin daha sonra verdikleri beyanlarından da anlıyoruz. -Hangi beyanlarından mesela? 27 Nisan gecesi askerler bildiri yayımladı. Ertesi gün Mumcu bu bildirinin katıldığım ve katılmadığım bölümleri var. Hatta eksik bulduğum yönleri var diyor. Bunu bir merkez sağ partisi lideri söylüyor! -Yani o baskı hala sürüyor mu? Bence bu insanlar muhtıra falan değil, bunun daha ötesinde bir şey olacağına inandırıldılar. Sonra Mumcu devam ediyor: "Kum saatinde kum tükenmek üzere." Sonra bir şey daha söylüyor. "Meclis'i açık tutmalıyız!" Bakın bunlar olan biteni anlamak için anahtar kelimeler, şifrelerdir. Meclis'in kapanma tehlikesi mi var ki çırpınıyor bir genel başkan? Yani bir askeri müdahale olacağına bu iki başkan inandırılmışlardır. Onlar da olacak beklentisiyle bir siyasi tutum takınmışlardır. TBMM'deki oylamaya girmemelerinin nedeni budur. -27 Nisan'da bildiri internette yayımlandı. Asıl olan 28 Nisan'daki hükümetin cevabıydı. Bu cevabı vermek cesaretti deniliyor. Bu bir cesaret falan değildir. Hükümet sadece normal olanı yaptı. Zaten Türkiye'nin genel sorunu budur. Anayasa dışı bir müdahaleyi reddetmek bile cesaret olarak algılanıyor. Hükümet normal ve gerekli olanı yaptı. Farkı bugüne kadarki hiçbir sivil iktidarın yapmadığını yaptığı için cesaret sayılmıştır. -Bu muhtıra girişiminin muhatabı en az iktidar kadar muhalefet değil miydi? Çok doğru. Benim iddiam da budur. Zaten muhtıra iktidara verilmiştir; ama taleplerini muhalefete yaptırmak için düzenlenmiştir. Nitekim sonucu da böyle olmuştur. k1nG.