Demokrasi ile yönetilen ülkelerde, insanlar yasama meclislerine üye seçmek için oy kullanmaktadırlar. İnsanlar yıllardır, kendileri gibi insanlara, idare ve yönetme yetkisini, kanun ve yasa çıkarma hakkını vermekte, diğer bir ifade ile kendi RABB 'lerini seçmektedirler. Bununla beraber bu kimseler, kendilerini de Müslüman olarak nitelendirmekte, kendilerini islama nispet etmelerinin doğal bir sonucu olarak da namaz, oruc, zakat ve hac gibi ferdi ibadetlerde bulunmaktadırlar. Diğer taraftan işin daha üzücü olan tarafı ise, toplum içerisinde gerek resmi hizmete mahsus din adamları, gerek resmi otorite ile direkt bağı bulunmayan sözde alimler böyle bir fiilin, sahibini dinden çıkarmadığını ve hatta Müslümanlara yakın bir partinin desteklenmesi gerektiğini hararetle savunmaktadırlar. Bir taraftan belirli seçim dönemlerinde yasama yetkisini insanlara devretmenin sahibini dinden çıkaracağı gerçeği, diğer taraftan ise, toplumda sözde ilim adamı olarak bilinen kimselerin tağutu red ilkesi ile temelden çelişen böyle bir davranışı caiz ve hatta vacip görmeleri, ister istemez konu üzerinde bir karmaşıklığa yol açmaktadır. İşte bu bu karışıklığı gidermek adına konu bütün yönleri ile ele alınmalıdır. Bundan dolayı, öncelikle yapılan bu fiilin içeriği net olarak ortaya konulmalı, daha sonrada İslam ın hükmü ortaya konulmalıdır. Deliller inşallah gereği gibi izah edilecektir. Malum olduğu üzere gerek üzerinde yaşadığımız ülkede, gerekse diğer bir çok ülkelerde demokratik bir yönetim anlayışı mevcuttur. Demokratik yönetim şeklinin ise vazgeçilmez unsuru ise insandır. Zira, demokrasi daha işin başında halkın idaresi anlamına geldiği için, demokrasinin işlevi ancak halkın katılımı ile mümkündür. Bununla beraber demokratik yönetim anlayışına göre hakimiyet, Allah ın değil halkın elindedir, ancak bir bölgede bulunan insanların tamamını yönetme ve idare işini hep birden üstlenmeleri mümkün değildir. Bunun için insanlar belirli seçim dönemlerinde kendileri için yasa ve kanun çıkartacak, bu kanunları yürürlüğe koyacak, toplumu sevk ve idare edecek yöneticileri seçmek üzere sandık başına giderek kendilerince en uygun gördükleri kişi yada kişileri seçerler.. Bu şekilde halk elinde bulundurduğu hakimiyet yetkisini, milletin vekili olarak bilinen parlementerlere devretmiş olur. İş başına gelen yöneticiler ise, demokrasinin bir gereği olarak çoğunluk prensibine dayalı bir yönetim anlayışı ile kendi heva istek ve arzularına göre çıkardıkları kanunlarla toplumu yönetirler. Burada asıl nokta:Bu seçimle iş başına gelen idarecilerin yasama yetkilerini ancak çoğunluğun görüşlerine göre kullanmalarıdır. Şurası kesindir ki; kanun ve yasalar çıkarılırken Allah ın indirdiği esasların onlar için zerre kadar bir değeri ve önemi yoktur. Kısacası itibar edilen Allah ın indirdiği hüküm ve yasalar değil, çoğunluğun görüşüne göredir. yapıştıkları ilkelerden asla taviz vermezler. BİZDE DİYORUZ Kİ; İşte bu şekilde, gerek üzerinde yaşadığımız T. C-de, gerekse diğer ülkelerde Allah ın indirdiği hükümlere kesinlikle hiçbir şekilde itibar edilmeyen parlemontalara- meclislere üye seçme adına yapılan bu tür seçimlere katılmak tağutu reddetmek ilkesiyle temelden çelişen bir durumdur ve bu kişiyi İslam dairesinin dışına çıkarır. Zira burada Allah-u Teala ya ait bir yetkinin tamamen Allah ın dışında bir mercie verilmesi vardır ki, işte böylesine bir tutum ŞİRK in ta kendisidir. Zira ŞİRK, Allah a rububiyetinde, uluhuyetinde, fiilerinde ve sıfatlarında ortak koşmak anlamındadır. Kim Allah-u Tela ya ait bir sıfatı Allah tan başkasına verirse dirkt olarak Allah a ortak koşmuş olur. Şimdi bunu daha iyi anlayab, ilmemiz, için örneklendirmeler yapmamız sanırsam daha faydalı olacaktır. İnsanların ihtiyaçlarında onların dualarına icabet edebilecek yegane ilah ALLAH-U TEALA dır. Her kim bolluktra ve darlıkta Allah a ait olan bu vasfı, Allah tan başkalrına verirse, Peygamberlerin, Salih kimselerin, ermiş veya evliyaların, şeyhlerinin, hatta cebrailin dahi sıkıntı anında kendisinin duasına icabet edebileceğini iddia ederse, açıkça Allah a ortak koşmuş olur. Aynı şekilde Gaybı ancak Allah bilir. Allah ın bildirdikleri hariç-ki bunlarda peygamberlerdir- Allahtan başkasının gaybı bilmesi kesinlikle mümkün değildir. Her kim Allahtan başkasına bu sıfatı verir, bir insanında gaybı bileceğini iddia ederse açık bir şekilde müşriklerden olur. Aynı şekilde, inanların yaşantılarında uymaları gereken kurallar bütününü belirleme, fertsel ve toplumsal davranışlarda kaçınuılması gereken yasakları ortaya koyma hakkı, diğer bir igfade ile HAKİMİYET, yönetme ve idare etme yetkisi ancak ve ancak Allah-u Teala nın tekelindedir. Alah tan başka hiçbir kimsenin, yasa koyma, kanun çıkarma yetkisi yoktur. Allah u teala son Rasul Muhammed i göndermiş, kitabını indirmiş ve hükmün sadece kendisine ait olmasından dolayı kitabında insanların uyması gereken kuralları kesin bir dille belirlemiştir. Kim ki, Allah-u Tela ya ait olan bu yetkiyi Allah tan alıp beşere tahsis ederse kelimenin tam anlamıyla. Alahtan başka ilahlar edinmiş, Allah a ortak koşanlardan olmuş olur.. Bu eğlemin karşılığı şirk koşmak demektir. Bu da kişiyi müşrik yapar. Yazının Devamı...

Hilafet yanlıları.. Biz onlara FOSİL diyoruz

enteresanlarmış, vermesinler canım ne olacak. gerçi aralarında yabancı uyruklularda var, neyin peşindelerse artık... Gila

aralarında bir tanede tinerci var alpi_09 En istikrarlı üye 23 Mart 2014