Türkiye nin asker sorunu nedir? Türk Silahlı Kuvvetleri nin bugün içinde bulunduğu ve bazı bakımlardan acıklı diye nitelenebilecek durumun kökleri nereye gidiyor? Bu soruların yanıtlarını merak edenler, emekli Koramiral Atilla Kıyat ın, Uğur Dündar ın Arena programındaki sözlerini okuyabilirler. Her şeye maydanoz olduk! Biz yıllar boyunca kendimizi ülkenin tek sahibi ve tek seveni olarak gördük. Bu nedenle de bazı hatalar yaptık. Tabirimi maruz görün, tırnak içinde her şeye maydanoz olduk. RTÜK e üye verdik, YÖK e üye verdik. Hatta Balkan Kadınları Dernekleri nin toplantısına gidecek olan kadınların dosyalarını hazırladık, konuşmalarını hazırladık. Ülkeyi yönetmeye kalktık! Milli Güvenlik Kurulu kanalıyla ülkeyi yönetmeye kalktık. Hatta yönettik de. MGK toplantıları amacını kaybetti. Sanki askerlerin her ay hükümetin icraatını denetlediği toplantılar haline dönüştü. Biz bunu da yaptık. Biz dünyanın en güçlü silahlı kuvvetlerinden biriydik. Fakat güç ve kudretimizi muhakkak bir tehdidin var olması halinde sürdürebileceğimizi düşündük. Dolayısıyla mevcut tehdidin ortadan kalkması bizi korkutur hale geldi. Bu da bizim hatamızdı. Kanun dışı işler yaptık. Üç darbe yaptık. Üstelik darbelerin en fazla Türk Silahlı Kuvvetleri ne zarar verdiğini bile bile bu darbeleri yaptık. Bu darbeler sonucunda kanun dışı işler yaptık. Darbenin kanunu olmaz ama kanun dışı yapmış olduğumuz işler, silahlı kuvvetlerden nefret eden bir neslin yetişmesi sonucunu doğurdu. Kendimizi tel örgülerin içine çektik. Kendimizi toplumdan soyutladık. Kendimizi tel örgüler içine çektik. Ama esas kaynağımızın tel örgüler dışından geldiğini unutmamalıydık. Bunu dışa doğru yaparken içeride neler yaptık?.. TSK içinde neler oldu? İç Hizmetler Talimatı na baktığınız zaman, subayı, asteğmenden mareşale kadar olan rütbedeki insanlar olarak tarif eder. Biz bu tarifi İç Hizmetleri Kanunu nun maddelerinde bıraktık. Önce subay, üstsubay, general, amiral diye ayırdık. Sonra general amirallerle yetinmedik tuğgeneral tuğamiral olarak ayırdık. Sonra bizi bu da kesmedi. Kor larla Or ları ayırdık. Daha da ileri gittik Or ları da kuvvet komutanları veya Genelkurmay Başkanlığı yapanlar ve yapmayanlar diye ayırdık. Sorumsuzca yaşamak... Esasında, bu askeri hiyerarşi gereği değildi. Ama bu ayırım yükseldikçe, bizi namütenahi bazı hakların tanındığı bir yere götürmeye başladı. Biz bunu sevdik. Bunu da bir yerde lükse demeyeyim ama böyle bir hayatı yaşamak hoşumuza gitti. Sorumsuzca ve plansızca harcamaya başladık. Peki bu, TSK bünyesinde neyi getirdi? Bizler böyle bir hayat yaşadığımız zaman, aslarımızın çektiği sıkıntıları fark ettirmekten uzaklaştırdık kendimizi. TSK da, Sen de yüksel, sen de hayatını yaşa zihniyeti olmaya başladı. Eşlerimiz terfiyi daha çok istedi. Bu zihniyetin dayanılmaz sonucu, terfileri çok arzu ettik. Aman dedik ne olursa olsun terfi edelim. Eşlerimiz bizi bağışlasın. Onlar terfiyi bizden daha fazla ister hale geldiler. Çok fazla isterseniz o zaman sizden daha büyüklere yaranalım derken, astlarınızın sevgisini kaybetmeye başlarsınız. Doğruları söylemeye cesaretiniz kalmaz. Savaşın bittiğinden habersiz Japon askerleri gibi olduk! 1990 da Sovyetler Birliği çöktü. 20. yüzyılın son on yılında ve 21. yüzyılın başlarında dünya değişmeye başladı. Biz sanki savaşın bittiğinden habersiz Okinava ormanlarında saklanan Japon askerleri gibi olduk. Halbuki şu an tartıştığımız, Bedelli mi olsun, uzun mu olsun, kısa mı olsun u 20 yıl içinde gerçekleştirmemiz gerekirdi. Personel reformu yapamadık. Beni eleyen ama beğendiğim sistem, general amirallerin terfi sistemi var. Fakat Herkes albay olur sistemi olunca selektif olamadınız. O kadar büyük bir toplumun içinden böyle bir şeyi yapmaya kalktınız, o zaman da bazı hatalar kaçınılmaz oldu. Türkiye de solu yok ettik. Biz saydığımız nedenlerin neticesinde Türkiye de solu yok edenlerin başında gelen kurum olduk. Bu da Türkiye ye verilebilecek zararların en başında olmasa da büyük bir şeydi. Emekli Koramiral Kıyat ın bu düşündürücü sözleri, Türk Silahlı Kuvvetleri nin kendi içine dönüp bir reform sürecine niçin girmesi gerektiğini olanca açıklığıyla gösteriyor. hasan cemal Gila

Atilla Kıyat Paşa, 1960'dan bu yana bir öz eleştiri yapmış. Ne var ki; 12 Eylül 1980 tarihine kadar her 10 yılda bir yapılmasına alıştığımız darbelerin, 12 Eylül sonrasında artık yapılamayacağı, artık darbe olmayacağı sürekli konuşulur oldu. Bu elektrik, bütün ülkede hissediliyordu. 30 yıldır da olmadı. Bugün ergenekon diye yaşadığımız olaylara gelmemiz gerekirse, bu dava tamamen bir zamanlar Süleyman Demirel'in komünizm adı altında yarattığı öcünün ikinci versiyonudur. Halkımızın okuma yazması düşük, okuma oranı kıt olduğu için, bu tür peri masallarını bir güzel yalamadan yutar. Sonuç ortada...

bu dediğin babadan, atadan chp li olanlar, bu partiyi sorgulamadan oy verenler içinde geçerlimi? bir kısım generalleri eleştirirken bize ordu düşmanı diyen bazı ''aklı evveller'' içinde geçerlimi? dünyanın 2. hızlı gelişen ekonomisi ortadayken, halen ''türkiye batıyor'' ''vatan elden gidiyor'' diyebilen yobazler içinde geçerlimi? yoksa gene tak taraflı, hatta sol taraflı bir görüşmü? hani sağlak lar okumaz, solaklar çok okurya!!