LAİKLİĞİN KABULÜ ( 1928-1937 ) Saltanatın kaldırılması, hilafetin kaldırılması, Şeriye ve Evkaf Vekaleti'nin kaldırılarak sadece inanç işleriyle uğraşacak Diyanet İşleri Başkanlığı'nın oluşturulması, tarikat ve zaviyelerin kapatılması aşamalarından geçen laikliğin tam olarak yasal tabana oturtulması amaçlı, 1924 Anayasası'nda yeralan " Türkiye devletinin dini İslam'dır " deyimini tartışmaya koyulan TBMM, 10 Nisan 1928'de Anayasa'nın 2. maddesini değiştirip, 16. ve 38. maddeler layıkıyla milletvekilleri ile cumhurbaşkanının ant içerken ifade etmek zorunda oldukları " vallahi " sözcüğünü maddelerden çıkardı. Ek Olarak, 26. maddedeki " ahkamı şeriyenin tenfizi " sözcükleri de Anayasa'dan çıkarıldı. İnananların ibadetlerini kendisinin dilleriyle yapmalarını naturel bir hak olarak gören Mustafa Kemal'in, aydın inanç adamlarıyla yaptığı görüşmelerden bir sonra, 3 Şubat 1928'de hutbelerin Türkçe okunmasının kabul edilmesini, dualar ve ezanın Türkçeye çevrilmesi alışmaları izledi. 5 Şubat 1937'de Anayasa'nın 2. maddesinde laiklik ilkesine yer verilmesi ve Türkiye Cumhuriyeti'nin laik bir hükümet olduğunun yazılmasıyla, laiklik devrimi tamamlanmış oldu.