"Özlemle anarım" der gibi söyledin aynı basaran51 )))

Çok haylaz bi çocuktum... Küçükken yeni alınan oyuncaklar 1 günde kırardım.. Amca kızımın saçını yaktım, kaşına çatal batırdım, Anadol varken bizde taşların üzerine çıkardım, kaç çocugun kafasını yardım belli değil... cam kırma vs onları saymıyorum..

Hastalıktan yana muzdariptim onun dışında az biraz inatçı sessiz sakin bir çocuktum

o kadar yaramazmışımki amcamın oglu 15 yıl sonra geldiğinde kahvaltıda dediği tek cümle ben gelirken seni karakollardan toplarız sandım ama çok değişmişsin demesi oldu

Elimde olsa disarda kamp kurardm ) eflatunn

ben küçükken baglara bahçelere dalardım. Yakalanınca da bir ton sopa yerdim. Şimdiki gibi herşey marketlerde degildi. ben küçükken dag taş tepe gezer, kavga eder, düşer bandajsız gezmezdim. Şimdi çocuklarımız kreşlerde sosyalleşiyor ben küçükken mahalle maçları yapardık, maç sonu kesin kavga vardı. arkadaşlıgı grup olmayı paylaşmayı böyle ögrendik. Şimdi spor tesislerine tonlarca para yatırman gerek. ben küçükken büyüge sevgimiz saygımızda büyüktü. Şimdi otobüste bile yer vermiyoruz. . . . . uzaar gider. unutmadan tek degişmeyen şey ben küçükkende Fenerbahçeliydim _gokhan'

anca bi yerlerden duserdim ya 5-6 kere en az 2m den kafa ustu dusdugumu ve bu sebebden 72 saat komada yattıgımı bilirim ah ah ne gunlerdi

Küçükken nasıl bir çocuktunuz?

sanki biraz oyle duse kalka ogrendik yurumeyi :clap: fakat simdi hayat cok sakin gidiyor ekşın yok

Efendiydim. Ama biri dalıma bastımı aaz burun dalardım