Devleti yönetenlerin eşlerini, siyasete alet etmek ayıptır... Aile bireylerinin özel hayatlarından söz etmek onursuzluktur... Çocuklarının aldıkları bursları konuşmak ahlaksızlıktır... Oturdukları evlerin ruhsatsız olmasını deşifre etmek bel altına vurmaktır... Yakınlarının kurdukları şirketlerin ticari başarılarını anlatmak şerefsizliktir... Geçmişte çekilen fotoğraflar üzerinden siyasi çıkar sağlamak kafirliktir... Eski sözlerini hatırlatıp, değişimi göstermek vicdansızlıktır... Yakınlık duydukları derneklerle ilgili belgeleri ortaya koymak hainliktir... Bindikleri makam arabalarıyla, uçaklarıyla mitinglere gitmelerini eleştirmek fesatlıktır... Hastalıklarını gündeme getirmek terbiyesizliktir... Verdikleri sözleri tutmamalarını eleştirmek kalleşliktir... Onlara; kılık ve kıyafetlerine göre yasaklar getirmek zulümdür... Mezun oldukları okullara göre değerlendirmek ayrımcılıktır... Sinirli olduklarını söylemek haddini bilmezliktir... Tarikatlarla ilişkilerini dile getirmek, haysiyet cellatlığıdır... Yabancı devletlerle ilişkilerde "teslimiyetçi politikalar izlediklerini" iddia etmek densizliktir... Teröristlerle pazarlık ettiklerini ima bile etmek aymazlıktır... İşçilere karşı acımasızlıklarından dem vurmak gaflettir... Yargıya yönelik baskılarını anımsatmak dalalettir... Ama... Tüm bunlar sadece iktidardakiler için geçerlidir! Eğer eleştirdiğiniz kişiler muhalefetteyse; bu sözlerin hepsini söylemek farzdır! Onların odalarını basmak sünnettir! Aile hayatlarıyla, kişisel özellikleriyle dalga geçmek haktır. Hatta; özel ajanlardan gelen bilgilerle onları, "tarikat şeyhleriyle işbirliği halinde gösterip" yıpratmak görevdir. "Sayın Baykal'ın yaşı artık kemale erdi. Kemalden de tabii öte. Böyle bir durum var. Bu seçimde de iktidara ulaşamazsa, jübilesini müzmin bir muhalefet olarak yapacak" demek ise siyasettir! Bu ülkeyi yönetenlerin siyaset, hukuk, etik ve demokrasi anlayışlarına bayılıyorum! Mustafa Mutlu - Gila