TesekkürLer meta eLLerine sagLık gercektende kücük ama bir o kadarda anLamLı bir öykü oLmus :flowers:

Ne kadar Güzel bir hikaye... Bu hikayeyi okuyunca aklıma nasıl geldi bilemiyorum ama şu söz geldi; Bana dokunmayan yılan 1000 yıl yaşasın... Ayrıca yazıyı okurken birbaşka konu daha geldi aklıma; Seçimdede bazı kişiler böyle diyordu: Gitmemize gerek yok tatilimizi yarıda kesmeyelim, bir kişiden ne olacak... diyen kişilerde vardı

Güzel hikaye, herkes benim katkım işe yaramaz diye düşünürse sonuç böyle olur işte. Tabii bu her alanda geçerli.

İnşallah dediğin gibi olur ama zor zoru başarmak içinde birileri vardır... Kaynakmı anlatılmak istenenince bir ders var onu anlasak daha güzel olur bence Laynak bulunur sonunda... Bu arada teşekkürler meta...

kaynak olsa ne olacak ki? hikaye açık... yumruk olmak kolaydır. ama yumruğu vurmak yürek ister... bizim ülkemizde yumruk çok ama vuran yok birisi vursa da biz de ardından gideriz diye bekliyor herkes... inşallah bu yüzlerce yıllık gelenek, bir gün bozulur.

ayda hayat varmı hala öğrenemedik ama

Server object error 'ASP 0228 : 80004005' Server. Execute Error /haberdetay. asp, line 233 The call to Server. Execute failed while loading the page. kaynak bumu meta?verdiğin linke tıklasana bi.. carlito08

sessiz çığlık böle bişi olmalı.. tşklrr paylaşım

çok güzel hikae bence ve süper bi mesaj verio emeğine sağlık

Osmanlı devrinde "Acaba Ay'da kimse var mı?" sorusu düşmüş milletin aklına. Bunu öğrenmek için de bir çare düşünmüşler. Demişler ki; "Ahaliyi Sultanahmet meydanına toplayalım. Hep bir ağızdan hey diye bağırtalım. Çok yüksek bir ses çıkacağı için nasıl olsa Ay'dan duyulur, eğer orada kimse varsa bize cevap vermeye çalışır!" Burada bir dakika soluklanıp atalarımızın bu fennine, bu ilmine şapka çıkartmayı ihmal etmeyelim ve hikayeye devam edelim. Günü geldiğinde saray memurları binlerce kişiyi Sultanahmet meydanına toplamış, "Ey ahali!" demişler "Bir, iki, üç diye sayacağız, üç denildiğinde hep bir ağızdan 'Heeeeey!' diye bağıracaksınız. Tamam mı?" "Tamaaam!" demişler. Padişah da gelip makamına kurulmuş. Bu arada kalabalık arasında bulunan bir fani kendi kendine demiş ki: "Ben boşu boşuna bağırmayayım, nasıl olsa kalabalığın içinde benim bağırıp bağırmadığım fark bile edilmez." Sonra mabeyinciler "Biiir, ikiiii, üç!" diye seslenmiş veeeeee... Kalabalıktan hiç ses çıkmamış. Koca meydana ölüm sessizliği çökmüş, sinek uçsa duyulacak. Çünkü meydandaki herkes o kurnaz atamız gibi düşünmüş. Nasıl olsa başkaları bağırır diye herkes meydanı birbirine bırakmış. kaynak