devletin iç çamaşırı ile ozel sektorun arasındaki iç çamaşırı uretimi arasındaki fark. şudur. ikiside kar eder ama özel sektorün karı asla halka gitmez patronunun cebine ve luks harcamalarına gider. devlette ise kar kamu hizmetleri için gider hastane gibi.

Ellerine Sağlık

Bu sloganla yola çıkan liberal geçinen devlet adamlarımız ve yandaşı aydınlarımız öncelikle Sümerbank fabrikalarını, arazilerini ve işçilerini sattılar. Özelleştirme adı altında yapılan vurgunlar, peşkeş çekmeler ve halkın kendi dişinden tırnağından artırarak kurduğu tesisler birer birer satılmaya başladı. Sümerbank evet iç çamaşırı, pantolon, ayakkabı, pijama ve benzeri ürünler üretiyordu. Devlet bu işe neden başlamıştı? Cumhuriyet kurulduğunda elimizde fabrika, üretim tesisi adı altında çalışan sadece 11 un fabrikası vardı. Hatta yıllarca düğme üretemeyen ülke neye yarar denilen bir ülke konumundaydık. Bunun için Sümerbank, Etibank, EmlakBank, Ziraat Bankası, Halkbank, İşbankası, Şekerbank gibi bankalara çeşitli görevler verilerek üretim teşvikleri ve tesis açmaları yönünde yönlendirmeler yapılmıştır. Bu bankaların öncülüğünde; pamuk üreticisinin pamuğu kullanılarak pijamadan gömleğe bir çok tekstil ürünü; şeker pancarı üreticisinin pancarı kullanılarak şeker üretimi; Halkbank aracılığı ile küçük ve orta ölçekli esnaf ve sanatkarların desteklenmesi; Ziraat Bankası aracılığı ile tarım ve hayvancılığın teşviki; İşbankası aracılığı ile başta Paşacam, Şişecam gibi tesisler olmak üzere bir çok fabrika ve üretim tesisinin açılışı sağlanmıştır. Konut sahibi olunmasının böylece hem barınma sorununun çözümü hem modern kentleşmenin önünün açılması hem de inşaat sektörünün canlandırılması için Emlak Kredi Bankası kurulmuştur. Madenciliğin gelişmesi için Etibank kurulmuş ve maden çalışmaları onun kontrolüne verilmiştir. Hayvancılığın geliştirilmesi ve düzenli ve artan üretimin sağlanması için Et ve Balık kurumu, tavukçuluğun gelişmesi için Tavuk Üretme çiftlikleri kurulmuştur. Demir Çelik tesisleri, Kömür İşletmeleri, Hidro Elektrik Santralleri kurulması da enerji sorunlarımızın çözümüne yönelik yatırımlardır. Bu yatırımların tamamı Cumhuriyet Dönemi planlamaları ve ihtiyaçların belirlenmesi ve çözüm arayışları çerçevesinde yapılmıştır. Yıllar süren ve halkımızın kendi ekmeğinden keserek yapılan bu yatırımlar, Özelleştirme kılıfı altında yandaşlara veya yabancı sermayeye peşkeş çekilerek Emperyalizmin emrine sunulmuştur. Emperyalizm ise senin olanı alıp, yıktıktan sonra " Sen boş ver üretimi, al sana para... Bunun ile hem bana borçlan, hem de benim ürettiklerimi alarak benim halkımı ve üreticimi kalkındır" demiştir. Bu zincirin son halkası olarak TEKEL fabrikaları, uluslar arası sermayenin önde gelen temsilcilerinden olan sigara firmalarına satılmış, dönümler dolusu araziler yandaşlara ve emperyalizmin yerli kuklalarına peşkeş çekilmek sureti ile yok edilmiştir. TEKEL'in satılması veya kapatılması sırasında işçilerde sanki yıllar öncesinden hatırladığımız, feodal- köleci düzenin tarla-köle satışları gibi yapılmıştır. Sen araziyi ve binayı al, işçileri at, fabrikaları ne istersen yap, araziyede ne istersen kur zihniyeti ile gerçekleştirilen satışlar sonunda işçiler sokağa atılmıştır. Sadece Tekel işçileri değil, yerli tütün üreticileri de kotalar sebebi ile açlığa mahkum edilmiştir. Şimdi aylar öncesinden 5 Konfederasyon tarafından alınan ortak eylem kararları bile yok sayılarak verilmeyen destek ile sonuçta Tekel işçileri ve tütün üreticileri kendi yokluk ve yalnızlıklarına terk edilmiştir. Bu gün Tekel işçisine yapılan dün Et Balık işçisine, Sümerbank işçisine, Demir Çelik işçilerine ve diğerlerine reva görülen uygulamalardan farkı yoktur. Dün o işçileri yalnızlığa bırakanlar ve yoksulluğa terk edenler bu günde aylar öncesinden alınan 26 Mayıs eylemini yapmaya bile korkan kişiler, sendikalar, yarın sıra kendilerine geldiğinde veya yakın zamanda yapılacak olan Şeker Fabrikaları özelleştirmeleri sonrasında Pancar üreticisi ve fabrika çalışanları işsizliğe terk edildiğinde ne yapacakalr merak ediyorum. Sendikalara tek bir hatırlatma daha yapayım; Bir ülkede ne kadar çok işsiz varsa, ne kadar çok kayıt dışı ekonomi varsa o kadar az çalışan ve sendikalı olur. Sen bugün çalışanına işçine ve halkına sahip çıkmazsan, yarın sana sahip çıkacak kimse bulamazsın. Bu sözüm aynı zamanda bu konuları önemseyen önemsemek zorunda olan siyasi partileredir. Tabanınıza, halkınıza sahip çıkmazsanız yarın yanınızda kimse bulamazsınız kaynak