Askerliğim boyunca hiç görmediğim şeyleri Hatta Hakkari gibi bir yerde bahsi geçiyor ilginç ben buna gülerim asker kızlara tecavüz ediyor hımm çok ilginç gerçekten adamlarda Serbest bak sen bu işe Ulan Ergenokoncu diye bir dava açtılar suçsuz insanları aldılar içeri tecavüzcü askeri mi içeri alamadılar Saçma saçma konuşmalarda bulunmayın. Suçsuz adamları içeri al Afedersin GAZ çıkardığın yerden yalanları uydur üstüne at çamur kalsın, AÇ AÇ varmış askerde evet var kadınlar geliyor gidiyor, askeri birliğe herkes kafasına göre takılıyor, saçma sapan konuşup komik durumlara düşmeyin, kardeşimin askerlik yaptığı yerde bir kere moral konseri oldu resimleri' de bende mevcut Hele bence bu şekilde gereksiz kaynakları ve amacı sadece ordu yıpratmak olan kaynakları buraya koyarsanız sizinde şekliniz açık ve net şekilde Bellidir. Bu arada senden ricam bana asla Dostum deme

Sunduğunuz kaynak ödülleri BURADAN Sitemiz Türkiye nin en güvenilir kurumlarinca ilgi ile takip edilmekte, düzenli olarak iltifatlara ve ödüllere layik görülmektedir. Bu kisi ve kurumlara tesekkür ediyoruz. Onlarin güvenlerine layik olabilmek için daha da çok çalismayi bir görev biliriz. Iste ödüllerimiz: 1) 2009 Genel Kurmay irtica ödülü 2) 2010 izmir cumhuriyet bassavciligi özel ödülü 3) 2010 Hanefi Avci Altin Komplo yarismasi DAHA FAZLA KONUŞMAYA GEREK YOK HERAHALDE

kaynağı değil makaleyi sundum. ama önyargıları yenmek zor dostum zor...

Kaynağa bak hizzaya gel hayatta okumayacağım tek yer okumanızı' da pek tavsiye etmem

Bir ara Fatih Altaylı hazretleri şöyle bir laf buyurmuştu da bir süre milletçe derin tartışmalara gark olmuştuk: "Geçen hafta bir Haber programı izliyorum. Bir hanımefendi Türk ordusuna verip veriştiriyor. Entel dantel camiada giderek "Referans" haline gelen ordu düşmanlığını seslendiren sıradanlardan biri. ... Hanımefendi o ordu aslında neyi koruyor biliyor musunuz?" Ne yanıt vereceğini bilmiyorum. Büyük ihtimalle demokrasiden, ordunun siyasete müdahalesinden, Güneydoğu'dan falan söz ederdi. Bense ona çok kısa bir yanıt verirdim. "Hanımefendi belki farkındasınız, belki değilsiniz ama o ordu sizin bacak aranızı da koruyor" Ağır konuydu. Çözülmesi zor bir problem, ordu nereyi nasıl koruyor. Doğrusu ben de bir türlü işin içinden çıkamadığım için düne kadar bu meseleyi zihnimin raflarından birine kaldırmıştım. Sonra dün gece PC başında sıradan can sıkıntısı giderme seanslarımdan birinde Ayşe Arman'ın bir röportajına attığı başlık ilgimi çekiverdi. "Askerken tiyatrocuyum diye Hakkari Yüksekova'da 'Aç aç' sorumlusu yaptılar" Aç aç sorumlusu. Allah Allah nasıl bir şey ola! Aniden aydınlanır gibi oldum. Yoksa ordu nereyi nasıl korur sorunsalını çözüyor muydum sonunda! Ayşe Arman'ın Erdal Beşikçioğlu ile yaptığı röportajdan: ... -İsteyerek mi gittiniz? - Tabii, tabii. İlk tercihimdi. Dört yıl orada sonra da askerliğimi yaptım, Hakkari Yüksekova'da. Herkes gibi başvurumu yaptım, baktılar, "Sen tiyatrocu musun?" dediler, "Evet" dedim, "Güneydoğu'daki arkadaşların morale ihtiyacı var" dediler, beni oraya gönderdiler. Askerde mesleğimle ilgili yaptığım tek organizasyon 'aç aç' düzenlemekti. O nedir? - Hani bilirsiniz, bir hanımefendi gelir, müzik eşliğinde dans eder, üzerindekileri tek tek çıkartır ya, odur. Tiyatrocuyum diye bana bu görevi uygun gördüler. Amerikan filmlerinde striptiz yapıyorlar askerlere ama Hakkari Yüksekova'da hayal edemiyorum... - Zaten hayal edemeyeceğiniz o kadar çok şey oluyor ki orada! O yüzden çok zordu diyelim... Aç aç yapanlar kimdi? - Yemin ederim Uğur Dündar edasıyla sordunuz! Oradaki insanlar yaklaşık bir yıl kadın görmüyor. Devamlı cephedeler. O yüzden bu tip gösterilerle morallerini yükseltmeniz gerekiyor. Nereden geliyordu o kadınlar? - Bir yerden geliyor işte... İlk defa duyuyorum da böyle bir şeyi, merak ettim. Siz bu striptizi bir koreografiyle mi yapıyordunuz? Müzikal gibi mi? - Hayır canım ne alakası var! Bütün insanlar oraya otururlar ve kadın üzerindekileri çıkarmaya başlar. Bu kadar basit. Ne seyirlik tarafı var ne zarafeti... Ne kadar açılıp saçılıyorlar? - O değişiyor. Erlere farklı, subaylara farklı. Vallahi bana mürteci falan demeyecekseniz OHA deme hakkımı kullanmak istiyorum. Düşünebiliyor musunuz bir salon dolusu adam, asker, subay her neyse, sayıları artık kaçsa. Sahnede bir kadının striptiz yapmasını alkışlıyor, tempo tutuyor, aç aç diye bağırıp, salyalarını akıtarak tezahürat ediyor. Bunun adı askere moral gecesi oluyor. Resmen kurum tarafından tertip edilen bir eğlence! Ha tabi bu kadar moral bulunca kadınların bacak aralarını korumak da sanırım ordunun öncelikli meselesi haline geliyor! Nasıl mı oluyor dersiniz bu koruma eylemi. Onu da Eren Keskin'in "Kusturica'yı kınayanlara bakalım" isimli yazısından öğreniyoruz. Güneydoğu'da savaş yöntemi olarak kullanılan bir çok tecavüz vakasından mahkemelere intikal etmiş ve hiç şaşırtıcı olmadığı şekilde sorumluları cezalandırılamamış iki vakayı anlatıyor bu yazısında Eren Keskin. 92-93 ve 94 yıllarında yoğun işkencelere uğrayan Ş. E ve K. Ç isimli iki kadın defalarca copla, elle ve bilfiil tecavüze uğramış. Gördükleri işkence ve tecavüz sonrası uzun süre tedavi görmek zorunda kalmışlar. Her ikisinin de tecavüzcülerin aleyhine açtığı tüm davalar beraatle sonuçlanmış. Dosyaları halen Yargıtay'da... Tecavüz suçunun bir insan için açıklanması en zor mağduriyetlerden biri olduğunu, çok az insanın bu olayı konuşabileceğini, buna cesaret edip böylesine sonu beyhude uzun ve yıpratıcı bir hak mücadelesine girişebileceğini söylemeye gerek yok sanırım. Yine de her şeye rağmen buna cesaret edip topluma sesini duyurmaya, bu ağır mücadeleye girişenler var. N. Ç de onlardan birisi. Hikayesinin üstü kapalı geçilen bölümlerinden anladığımız kadarı ile N. Ç. zorunlu göç mağduru bir ailenin kızı. Mardin'de henüz 12 yaşındayken 7 ay boyunca kaymakamlık görevlilerinden, üst rütbeli subaylara 31 yetişkin erkeğin tecavüzüne uğruyor. Ruhu da vücudunun mahrem yerleri ile beraber paramparça olmuş bir kız çocuğu. Aradan yıllar geçiyor. Bir yıl, iki yıl, üç, beş, yedi yıl. N. Ç. nin vücudunun yara alan yerleri kabuk bağlıyor. Ruhu ise kanamaya devam ediyor. Yıllar süren psikiyatri seansları, öfke ve ağlama nöbetleri ile geçiyor tüm bu zamanlar. İlk mektubunu 13 yaşındayken Adalet Bakanına yazıyor N. Ç. "Sayın Bakan... adım N. Ç, 13 yaşındayım. ...7 ay boyunca bana tecavüz ettiler. Bana ve mağdur olmuş bütün genç kızlara bunu yapan suçlulara çok ama çok büyük ceza verilsin istiyorum. Bu kızınızın başına gelse ne hissedersiniz..." TC mahkemelerine tecavüzcüler aleyhine açtığı dava ise ancak yedi yıl sonra bugünlerde sonuçlandı. Sonuç: Hakim, bir sübyanın bu tecavüzlerde rızasıyla orada olduğuna, hukuki terimle "farik ve mümeyyiz" olduğuna karar verip zorla alıkoyma suçundan gelecek cezaları kırptı, kimisinin "duruşmadaki iyi hal"lerinden takdiri indirimler yaptı. 4 sanık, suçu işledikleri ispat edilemediği için ayrı ayrı beraat ettirildi. Diğer tecavüzcüler 1 sene 4 aydan 4 sene 10 aya değişen cezalara çarptırıldılar. Sadece iki sübyan pazarlamacısı kadına ağırlaştırma takdiri işledi ve onlara 9′ar sene ceza verdi. Aradan 7 sene 6 ay geçtiği için, olağanüstü zaman aşımına tabi tutarak, kamu davalarının ortadan kaldırılmasına karar verilmesi de cabası. Yazdığı en son mektupta N. Ç. "... davanın başladığı günden bugüne, beni her gün uykularımda, okulumda, hayatımın her anında yaşadıklarımı tekrar, tekrar yaşamak zorunda bıraktılar... Küçücüktüm, şimdi kocaman oldum, büyümek zorunda kaldım. Sanıkların, hakimlerin, devletin bu adaletsizliği beni artık fazladan yaralamıyor. Çünkü ben onlarla yaşamaya alışmak zorunda bırakıldım," diyor. N. Ç'nin davası da şimdi temyize gitti. 7 yıldır tüm bunlarla yaşamak zorunda bırakılan bu genç kız şimdi yeniden ve yeniden bu süreci yaşayacak. Temyiz sonucunda kendisinin bacak arasını koruma iddiasında olan devletin mahkemelerinden ne sonuç çıkacak bilmiyorum ama bu ülkedeki tecavüz olayları karşısında yaşanan adaletsiz adalet mekanizması, utanç verici suskunluk, askerlerini striptiz seansları ile rehabilite eden bir ordu ve böylesine pervasızlaşmış en den'i hallerini birbirine göstermekten çekinmeyen, hiç de istisna olmayan zaman zaman siyasi bir mücadele aracına dönüşmüş erkek şiddeti karşısında hem bu olaylara maruz kalan mağdurlar adına üzülüyor hem de bir kadın olarak kendimi, yakınlarımı tehdit altında hissediyorum. Ve avazım çıktığı kadar haykırasım geliyor ey kadınlar, ey insanlık kaçın DEVLET geliyor! kaynak -

demek istediğim orada yazılanların tamamını kabul ettiğim değildir. ben sadece bu makaleyi aldım ve buraya koydum. eleştirilerinizi site üzerinden değil makale üzerinden yaparsanız sağlıklı olur. yoksa diyecek bir lafınız olmadığı ve bu yazılanlarrı kabul ettiğiniz kanaatine varırım.

Yorumsuz diyecek baka hiç bir şey bulamıyorum nasıl bir zihniyettirki Sorulan Soru bile midemi bulandırdı