Fabio Bilica: Ne zaman sağlıklı düşünebilen bir futbolcu değil, bir insan olacaksın? Rakibin kafasına bilinçli tekme sallayan o formayı giymesin. aynen katılıyorum.

Öyle bir maç düşünün ki 2-0 olduktan sonra o kadar çok pozisyona girer ki Fenerbahçe, ısırır ki rakibi 6-2 olur dersiniz. Maç biter eve giderken ise skorbord 3-2'yi gösterir. Futbol böyle bir şey? Hayır futbol böyle bir şey filan değil, bunun adı da Fenerbahçe mucizesi. Çünkü o maçta Fenerbahçe'nin kaybetmesi zor olandı. Biletler 22 TL olmuş, halk stada akmış. Maç öncesinde stat çevresi o kadar yoğun, çiftler o kadar fazla ki, aileler o kadar çok Fenerbahçe olmuş, ufaklıklarıyla koltuklara yerleşmiş ki, öylesine büyük bir tek yürek olunmuştu ki! Niğdesporlu olsanız o görüntüyle severdiniz o oyunu, o takımı, o renkleri. Aslında futbol işte böyle bir şey. İmkanınız olursa her zaman statlara gidin, maç, takım, farketmez. Efsane halinde olmasa da canlı Maraton ve Fenerium tribünü dolmuştu. Fenerbahçe - Bursaspor maçında tıklım tıklım kale arkası tribünlerde belki de yıllar sonra maça gelen binler vardı. Tribünün en kor yerinde her gözü izleyen ben bir gözüm statta, bir elim de cep telefonumla twitter aracılığı ile her Kadıköy maceram da yaptığım izlenim aktarma işlemindeydi. Maç öncesinde yine twitter vasıtasıyla korkarak "Bugün Güiza ve Fenerbahçe taraftarı arasında bir vukuat aman olmasın" türündeki endişem 7. dakikada İspanyolun kaçırdığı golü görünce kriz boyutuna ulaştı. F. Bahçe 2-1 öndeyken, sahada Semih ısınmaya yeni başlamışken ufak kesimin kışkırtması ile başlayan ve bütün stata yayılan "Semih, Semih, Semih" sesleri ise buz gibi bir suyu beynimden aşağı boşalttı. Son haftalardaki düşüş ile birlikte taraftarın da psikolojisi büyük sıkıntı içine girdi. Herkes birbirinden etkileniyor, stresli olmaları normal. Klasik kurban aranma durumu da normal. En kötüsü ise hafta boyu Fenerbahçe karşıtı yandaş medya tarafından öğütülüyor, kandırılıyor da. Fakat ne olursa olsun bir takım 2-1 öndeyken, yedek kulübesindeki isme -inatla- -tüm stat- bağırmak yakışmadı. Sene 2010 oldu, koca Kadıköy'de futbolcu yuhalanıyor. Güiza çıkarken alkışlayan da vardı ama büyük resmin önüne geçilemedi. Dani'nin gözyaşlarında değilim, onlar olmasaydı da düşüncem aynıydı. Bir düşünün Türkiye'de -yerli- değil bir yabancı futbolcu o kadar içerliyor ki bazı şeylere, yedek kulübesinde titriyor, gol atamadığı ve kendini sevdiremediği için. Adam öldürmüş muamalesi yapmak da neyin nesi? Bu adam formayı mı yere attı, bu adam bilerek gol mü kaçırdı? Bu adam sahada hocasını mı sattı? Bu adam toptan mı kaçtı? Fenerbahçe taraftarı bunları da gördü çünkü, bu linç neden? Güiza Türkiye'de tutmuyorsa, tutmayacaksa eleştirilebilecek kişiler transfer isabetsizliğine kurban giden yöneticiler değil midir... Güiza eleştirilemez değil, kaçırdıkları onun maçlara konsantre olarak iyi hazırlanmadığı gösterir, kendine iyi bakmadığını, güçlü durmadığını gösterir ama eleştiri katil muamelesi yapılarak yapılmaz. Fanatik nefretlerle yapılmaz. İşte bu tepkilerin olduğu anda benim için de maç bitti aslında. Hababam maça gelmişti, Ziya da maça gelmişti, nasıl oldu, neden oldu, anlamak güç. Bunu kısa süreli dış etkenler, sonuçlardan kaynaklanan beyin tutulması olarak görüyorum. 2006 DENİZLİ TRAVMASIYDI Bursaspor maçında 14 Mayıs 2006 (1-1) Denizlispor maçındaki travmanın tıpkısının aynısını yaşayan Fenerbahçe taraftarı buna karşın şimdi, her şeyden güçlü dönecektir. O fiyatlar düşünce o stada gelen yeni binlerin ilk tutkusunda bunu yaşaması sarsıcı olandı. İşte bu Fenerbahçe, her şeyi dolu dolu yaşatıyor; sevinci de üzüntüyü de. Asıl bu travmayı atlatmak zorunda olan futbolculardır. O gün stadı dolduran ve o doluluktan dolayı stata girmek kadar çıkmakta da izdiham yaşatan dev topluluk aslında şimdi daha büyük Fenerbahçeli olacaktır, her zaman olduğu gibi daha çok Fenerbahçeli olacaktır. Bursaspor yenilgisi bir şoktur, 22. haftada gelmiştir. Israrla üstünde durduğum asıl "İstanbul'da durdurulması gereken Lille" ve İstanbul Büyükşehir Belediyespor maçları bunun şok olup olmadığını daha net gösterecek aslında. Yoksa siz 3 puanlık sistem 2 puanlık farkla Fenerbahçe'nin bir şey kaybettiğine mi inandınız? Her takım için daha neler olur ligde daha neler, iki galibiyetle ne hisler değişir, neler neler. İlginci o temposu, motivasyonu düşen Fenerbahçeli futbolcular geçtiğimiz yılın aksine bu sene topun önüne üç kişi atlayanlar da aynı zamanda. Şanssızlık mı denir, rakibin bir şutta bir gol atması mı denir, futbol olgunluğunun zayıflaşması mı denir, ne derseniz diyin ama futbolcuların arzusunu geçmiş dönemlerle kıyaslayın, bugün göstermelik değil içten istiyorlar. F. BAHÇE FANATİĞİ MİSİNİZ? F. BAHÇE SEVDALISI MI? Bursa maçında alınan mucize yenilgi, son haftalarda resmi kayıplar elbetteki takımın teknik sorunlarını da gözler önüne seriyor. Ara transfer de kadro yeterli düşüncesinin yanlış olabileceği, bunlarla olur denilen bazı isimlerle yıllardır devam etmenin zor günlerde zor anlar yaşatması gibi. Veya belki de en önemlisi teknik düşünce olarak kafamın yarısını kapsayan Fenerbahçe'nin Kazım Kazım'ı aradığı gerçeği. Fazlası da var fakat asıl önemli olan şudur; Fenerbahçe fanatiği misiniz? Fenerbahçe sevdalısı mı? Fenerbahçe fanatiği kör aşık tanımlamasındaki kördür, aşık kısmını kabul etmiyorum. Görmez etrafını, vurur, kırar, zarar verir. Analiz sözlüğünde yoktur, sözlüğü kulaktan dolma bilgileri okuyarak kesin kararla doludur. Futbolcusu gol kaçırır ıslıklar. Adam ağlar beş dakika sonra 'gözünü aldığı milyon avrolarla silsin' der. Statta futbolcusu hatalı pas verir, kendine küfrettiğini farketmeden küfür eder. Hocasının hocası olmak ister her daim, puan kaybı olduğu an başkanının düşmanı olur, tetiktedir... Fenerbahçe'yi seven ise tek kelimeyle destekleyendir, duygusaldır. Sevda onun işçiliği gibidir. O herkesten daha fazla hayal kurar. Gece yastığında yarınki maçı değil Fenerbahçe'nin kazanması gereken kupaları düşünür. Eleştireceği zaman teknik ekibine, yöneticilerine önce saygı duyar sonra fikirlerini ortaya koyar. Hakaret etmez. Geliştirmiştir kendini, bilinçlidir. En ufağından da olsa sevdiğinin varlığı, daha güçlü elbisesi için katkı yapar. Mal demez futbolcusuna, bu iki liste de uzar gider... Siz, sen hangisisin, haydi aynaya şimdi... Bursaspor maçından sonra İslam Ağabey'i özledim, bir şeyin hikayesinden bir sahne yazıldı çünkü, sezon sonu hatırlanacak. Adını Fenerbahçe sevdalıları koysun... -FISILTILAR- Christoph Daum: 22 hafta geçti bu takım oyundan düştüğünde ne zaman çizgiye gelip takımını eski haline getireceksin? Fabio Bilica: Ne zaman sağlıklı düşünebilen bir futbolcu değil, bir insan olacaksın? Rakibin kafasına bilinçli tekme sallayan o formayı giymesin. Sevgiler! Hepsini görmek için tıklayın... kaynak: esat dergi - sporx bennybenassi..