Dogru ama cozum ne? Ya ordakı butun halkı oldureceksın Yada boyle devam edecek baska turlu bıtmez

Halbuki, PKK'nın dağ kadrosu 3 bini geçmez, farz edelim 4 bin olsun, 11 bölgeye dağılmış durumdalar, kabaca her şehre 350 terörist düşer... Bunlara karşı, 22-25 yaşında, 5 bin veya 7 bin kişilik özel birlik oluşturulmalıdır. Gerilla harbi'yle eğitilmelidir. Eşlerine her türlü ekonomik güvence, çocuklarına en üst seviyede eğitim sağlanmalıdır. Operasyon yetkisine sahip, tek bir komutana bağlanmalıdır. Emirlerinde, helikopter, uçak olmalıdır. Her mangada doktor bulunmalıdır. Asla sabit durmayıp, gece gündüz hareket halinde olmalıdır. Ne zaman, nerede oldukları asla bilinmemelidir... şu yorumu herkes söylüyor ama nedense 30 yıldır neden uygulanmıyor anlamış değilim..

İlk kez okudum, eline sağlık yukubey..

Beytüşşebap a atandım... Önce Diyarbakır a geldim. Şırnak a gidebilmem için Cizre ye, oradan başka bir araçla Şırnak a gitmem gerektiğini öğrendim. Karayoluyla gitmekten vazgeçtim. Diyarbakır kolordu da üç-dört gün helikopter bekledim. Sonunda Sikorsky yle hareket ettim. 1.5 saat uçup, tümen in pistine indim. Valilik binasına gittim. Vali beni kabul etti. Asla normal kaymakam gibi davranmamam gerektiğini, köy ziyaretleri yapmamamı, çünkü, devletin kırsalı tamamen terk ettiğini, il ve ilçe merkezinde tutunulmaya çalışıldığını söyledi. Kısacası, dost bilinen aşiretlerin dışındaki köyler, yollar PKK nın hakimiyetine bırakılmıştı. Beytüşşebap a giden helikoptere bindim. 50 dakikalık uçuştan sonra, yüksek dağlarla çevrili askeri birliğe indim. Komutan beni karşıladı, çay kahve ikramından sonra, bugünlerde ilçeye baskın yapılacağını, duyum aldıklarını söyledi. Merak ediyorsam, dürbünle görebileceğimi anlattı. Gerçekten de, baktım, karşımızdaki dağlarda hareketli insan grupları görülüyordu. Komutan da, Vali gibi, ilçe den kesinlikle ayrılmamamı, köylere gitmememi salık verdi. Şırnak tan gelirken, Besta denilen bölgeyi geçip, 30 kilometre sonra hayli bozuk asfalttan Uludere ye varılır, asfalt biter, ham toprak yol başlar. Beytüşşebap a kadar 60 kilometrenin bir tarafı sarp ve dik yamaçlı, öbür tarafı derin uçurumdur. Sürekli mayın döşeniyor. Aslında, bu yolu en az birkaç noktada her gün kesip, kimlik kontrolü yapıyorlar. Bu durum bilindiği için, hiçbir kamu görevlisi karayolunu kullanmıyor. Erzak kamyonları talan ediliyor. Terör örgütü, korku salmış, halkın nazarında itibar kazanmış... Tanıştığım insanlar, aman kaymakam bey sakın şurdan aşağı inme, şurayı geçeyim deme gibi uyarılarda bulunuyor. Bunların bir kısmı samimi, bir kısmı kamu görevlilerinde korku, yılgınlık yaratmak için söyleniyor. Buralarda ticaret yapmak isteyen, örgütten icazet almak zorunda... Vergi adı altında para toplanıyor. Eylemler, vatandaşa bire beş katılarak anlatıyor. Örgütün, istemediği adamı derhal görevden aldıracağına, istediği adamı vali, hatta bakan bile yapabileceğine, psikolojik olarak inandırılıyor. İlçede, asaleten atanmış neredeyse bir memur bile yok. Buraya atananların hepsi, ya kurumları tarafından cezalandırılmak maksadıyla gönderilmiş ya da torpilleri olmayan sahipsiz insanlar... Kırgınlık, küskünlük, bezginliklerinden ötürü, yöre halkına verebilecekleri hiçbir şey yok. Bazı kamu görevlileri ise buralara hiç uğramazlar, onlar imtiyazlıdır. Geçici köy korucularının mücadeleye büyük katkısı var. Ancak, devlet istemeden de olsa, feodal sistemi, aşiretleri güçlendirdi. Korucular, kendi meslekleri olan hayvancılığı tamamen bırakmış vaziyette... Unvanlarının önündeki geçici kelimesinden rahatsız oluyorlar, durumumuz, geleceğimiz belirsiz diyorlar. Korucu yapılanların özenle seçilmesi gerekiyor. PKK, küçük çocukları kaçırarak veya ikna ederek, intikam duygusu aşılayan, araziyi avucunun içi gibi bilen kişilerden oluşuyor. Örgüte katılan, çaresiz bırakılıyor, ne aile, ne arkadaş ilişkisi kalıyor, geri dönüş yolları kapatılıyor. Dağdaki ağır şartlarda yıllarca yaşamaktansa, çılgınca emirlere itaat edip, ölümün kurtuluş olduğunun farkındalar. Bizimkiler ise sivil yaşamlarında iş veya meslek sahibiyken, zorunlu olarak askere alınan 18-20 yaşındaki gençler... Henüz askere alınmadan önce, televizyondaki şehit haberleriyle psikolojileri sarsılan, üstelik, ailelerinin endişelerini hisseden gencecik delikanlılar. PKK, yıllardır aynı noktalarda üsleniyor. Operasyon yapacağımız zaman, birliklerimizde hareketlilik yaşanıyor, korucular toplanıyor. Sağır sultan bile duyuyor! Zirvelerden seyrediyorlar. Bizimkiler hedef bölgeye vardığında, orda kimse kalmıyor. Bizimkiler geri dönüp, daha birliğin kapısından bile girmeden, onlar eski mevzilerine yerleşiyor. Bir seferinde, ele geçirilen örgüt mensubunun üstünden çıkan not defterinde okumuştum. Karakolumuz bir ay boyunca, 24 saat izlenmiş, giren çıkan araçların plakası, nöbetçi-devriye saatleri en ince ayrıntılarına kadar yazılmış, ne yaptığımızı, ne yapacağımızı ezbere biliyorlar. Halbuki, PKK nın dağ kadrosu 3 bini geçmez, farz edelim 4 bin olsun, 11 bölgeye dağılmış durumdalar, kabaca her şehre 350 terörist düşer... Bunlara karşı, 22-25 yaşında, 5 bin veya 7 bin kişilik özel birlik oluşturulmalıdır. Gerilla harbi yle eğitilmelidir. Eşlerine her türlü ekonomik güvence, çocuklarına en üst seviyede eğitim sağlanmalıdır. Operasyon yetkisine sahip, tek bir komutana bağlanmalıdır. Emirlerinde, helikopter, uçak olmalıdır. Her mangada doktor bulunmalıdır. Asla sabit durmayıp, gece gündüz hareket halinde olmalıdır. Ne zaman, nerede oldukları asla bilinmemelidir... Av durumundan çıkıp, avcı konumuna geçmelidir. Şehit cenazelerinde atılan nutukların, kanları yerde kalmayacak türünden anlamsız lafların, herhangi bi etkisi yok artık... Ne şehit sayısında azalma var, ne atılan nutuklarda! Derken... Saat 21 sularında, yoğun silah sesleriyle irkildim. Eşimi ve kızımı arka odalardan birine, mermi isabet etmeyecek şekilde yatırdım. Kapım çalındı... Elinde fener tutan polis, ilçeye saldırıldığını, en alt kattaki kalorifer dairesine inmemiz gerektiğini söyledi. Eşim sığınakta bulunanları teskin etmeye çalışırken, şahsıma verilen Kalaşnikof la dışarı çıktım. Lojman duvarında siper almış polislerin yanına gittim. Gecenin karanlığında kimin kime ateş ettiği belli değildi. Ben dahil herkes, bilinçsizce, içgüdüyle hareket ediyordu. Her insan korkar. İnsani duygudur. Ancak, yüreğimde hissettiğim korku değildi, derin bir sızıydı... Taa Çin sınırlarından Avrupa nın içlerine ilerleyen millet, çapulcu karşısında acze mi düşmüştü? Evet, Beytüşşebap Kaymakamı nın sözleri bunlar... Ancak, şu anki Beytüşşebap Kaymakamı nın değil... 1993-95 arasında Beytüşşebap Kaymakamı olan Mesut Taner Genç in, 2008 de piyasaya çıkardığı Ateş Hattında-Beytüşşebap Kaymakamı nın PKK ile Mücadele Günlüğü isimli kitabından! Anlatmış kaymakam... Daha ne anlatayım. Kaynak Yılmaz Özdil

Yazıda eksik çok ama genel hatlarıyla doğru. Şırnak'ın tüm ilçelerini ve köylerini çok iyi bilen biriyim. Kaymakamın anlattıkları yanında anlatmadıkları daha fazla onu söyleyim. Belkide hani sözüm ona ortalık karışmasın ayağına söylenmiyor ya gerçekler birde utanamdan adına Pkk terör örgütünün ekmeğine yağ sürmeyin adı altında deniliyor ya zerrece alakası olmamasına rağmen ama bunu diyenler yıllarca Pkk terör örgütünü süt ve yağ ile ellerde tuttular. Bakınız: Türkiye'deki çoğu köşe yazarları. Sadece tek şunu yazıyorum. En son Beytüşşebap'da olan çatışma sınırda falan değil direk büyük sayılacak yerleşiminde olmuştur ve köpeklerin leşlerinden bazıları yoldaydı. Oranın bir takım halkıda o itleri gövde gösterisi ile almaya çalışıyordu. Varın gerisini siz hesap edin. Başka bir ayrıntıda; BDP ile kucaklaşan Pkk teröristleri vardıya hah işte o şerefsizler o gün traş falan olmuş deyyuslar sonrada köylüler onlara demiş bugün BDP'liler gelecek diye. O itlerde biliyoruz onun için traş falan olduk demişler. İşte gerçekler bu aslında söylenmeyen. Peki kardeşim Pkk terörüyle böyle kucak kucağa olan adı köy, ilçe veya mezradaki deyyusları sen devlet olarak terörist ilan edip bir şeyler yapıyor musun? Hayır. Lan bu haysiyetsizlerin köylerini yaksam olay olur. Yılan gibi besleyelim anasını satim. Halkım şunu unutmamalı ve çok iyi bilmelidir ki Pkk terör örgütünün köpekleri bir eylem yapacağı zaman zibil gibi köyden geçer ve o köylü nereye, ne zaman ne yapılacağını çok önceden haberi olur ve bilir. Eğer o köylüler veya yerleşim birimindeki insanlar bunları devlete ihbar etse Pkk terör örgütü hiç bir eylem yapamaz. Bu böyle iyi biline. -

yıllardır yazıyoruz o bölgede devlet otoritresi kalmadı diye... bunu yazdığımda bir çok kişi ise uygun yerini yırtacak şekilde üzerime geliyordu...

onu 90 lı yıllarda denediler ve de 2000 li yıllara doğru sıfır noktasına getirdiler... ama akp iktidarı birilerine şirin görünmek ve oy kaygısı ile o timleri batıya tayin ederek eritmiştir... bordo bereliler yada özel tim...

Eksiği var fazlası yok yazılanların.

tümünü okudum.. kaymakam anlatmış gerçekten de..