Hadislerde ANNE! Anne-babaya öf bile demeyelim Hz. Ebu'd-Derda'nın , şöyle dediği rivayet edilmiştir: "Ben Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellemin şöyle buyurduğunu işittim: "Anne-baba, Cennet'in orta kapısıdır. Artık sen o kapıyı ister zayi et, ister muhafaza et." (Tirmizi, Birr, 3) Rabbimiz bizi şöyle ikaz ediyor: "Rabb'in şöyle buyurdu: Allah'tan başkasına ibadet etmeyin. Anneye ve babaya güzel muamele edin. Şayet onlardan her ikisi veya birisi yaşlanmış olarak senin yanında bulunursa sakın onlara hizmetten yüksünme, "öff!" bile deme, onları azarlama, onlara tatlı ve gönül alıcı sözler söyle. Şefkatle, tevazu ile onlara kol kanat ger ve şöyle dua et: "Ya Rabbi, onlar küçüklüğümde nasıl beni ihtimamla yetiştirdilerse, ona mükafat olarak Sen de onlara merhamet buyur!" (İsra Suresi, 17/23-24) Müslüman, annesinin kıymetini her gün bilir Annelerin kıymeti bir günde anlaşılamaz. Tek günlük hatırlamalar gönül almaktan öte bir anlam ifade etmez. Hayatının bütününde anne ve babasına nezaket gösteren bir insan, her gününü ihya etmiş demektir. Dinimiz, her günün anneler günü olmasını ister. İslam dininde anne, çok muhterem ve yücedir. İslam'ın verdiği yüksek mevkii hiçbir sistem anneye verememiştir, "Cennet annelerin ayakları altındadır" sözüyle abideleşen anne, başka hiçbir sistem, doktrin ve anlayışta bu kadar büyümemiştir. İslam dini, onların kıymetini bir güne sığıştırmamıştır. Anneler her gün gönüllerde açan bir çiçek gibidir. En çok kim hak sahibidir? Efendimiz'in hadislerine baktığımızda anne hakkının baba hakkından üç misli fazla olduğunu öğreniyoruz. Ebu Hureyre anlatıyor: Bir adam gelerek: "Ey Allah'ın Resulü! İyi davranıp hoş sohbette bulunmama en çok kim hak sahibidir?" diye sordu. Hz. Peygamber : "Annen!" diye cevap verdi. Adam: "Sonra kim?" dedi, Resulullah "Annen!" diye cevap verdi. Adam tekrar: "Sonra kim?" dedi Resulullah yine: "Annen!" diye cevap verdi. Adam tekrar sordu: "Sonra kim?" Resulullah bu dördüncüyü: "Baban!" diye cevapladı." Buhari, Edeb 2; Müslim, Birr 1) Abdullah İbn Amr İbn'l-As anlatıyor: Bir adam: "Ey Allah'ın Resulü benim malım ve bir de çocuğum var. Babam malımı almak istiyor" diye sordu, Resulullah : "Sen ve malın babana aitsiniz. Şunu bilin ki, evladlarınız kazançlarınızın en temizlerindendir. Öyle ise evladlarınızın kazançlarından yiyin" buyurdu. (Kaynak: Ebu Davud, Büyu' 79; İbn Mace, Ticarat 64.) Cennet onların ayağı altındadır Muaviye ibn Cahime'nin anlattığına göre; Cahime Hz Peygamber'e ve gelir ve: "Ey Allah'ın Resulü, ben gazveye katılmak istiyorum, bu konuda sizinle istişare etmeye geldim" der. Resulullah : "Annen var mı?" diye sorar. "Evet" deyince, "Öyleyse ondan ayrılma zira Cennet onun ayağının altındadır" buyurur. (Nesai, Cihad 6.) Ebu Hureyre anlatıyor: "Hz. Peygamber bir gün: "Burnu sürtülsün, burnu sürtülsün, burnu sürtülsün" dedi. "Kimin burnu sürtülsün ey Allah'ın Resulü?" diye sorulunca şöyle buyurdu: "Ebeveyninden her ikisinin veya sadece birinin yaşlılığına ulaştığı halde Cennet'e giremeyenin." (Müslim, Birr 9) Esma Bintu Ebi Bekr anlatıyor: Henüz müşrik olan annem yanıma geldi. Hz. Peygamber'den sorarak: "Annem geldi, görüşüp konuşmayı arzu ediyor, anneme iyi davranayım mı?" dedim. "Evet" dedi, ona gereken hürmeti göster." (Buhari, Hibe 28, Edeb 8) İbn Ömer anlatıyor: "Bir adam Resulullah'a gelerek: "Ben büyük bir günah işledim, buna tevbe imkanım var mı?" dedi. Hz. Peygamber : "Annen var mı?" diye sordu. Adam: "Hayır yok" dedi. "Peki teyzen de mi yok?" dedi. Adam: "Evet, var" deyince Resulullah : "Öyle ise ona iyilik yap! Teyze anne makamındadır." diye emretti," (Tirmizi, Birr 6.) Onlar için istiğfar edip, amel defterlerini açık tutabilirsiniz? Ebu Üseyd Malik İbn Rebra es-Saidi anlatıyor: "Bir adam: "Ey Allah'ın Resulü, anne ve babamın vefatlarından sonra da onlara iyilik yapma imkanı var mı, ne ile onlara iyilik yapabilirim?" diye sordu. Resulullah : "Evet vardır" dedi ve açıkladı: "Onlara dua, onlar için Allah'tan istiğfar taleb etmek, onlardan sonra vasiyetlerini yerine getirmek, anne ve babasının akrabalarına karşı da sıla-i rahmi yerine getirmek, anne ve babanın dostlarına ikramda bulunmak." (Ebu Davud, Edeb 129) Samimi niyet ve dua Ebu Hüreyre rivayet ediyor: "Sizden önce geçenlerden üç kişi çocuklarının geçimini sağlamak için yola koyuldular. O sırada yağmura tutuldular. Bunun üzerine bir mağaraya sığındılar. Daha sonra bir kaya parçası düşerek mağaranın ağzını kapattı. Aralarında şöyle konuştular: "Mahvolduk, taş düştü. Bunun sebebini yalnız Allah bilir. Yaptığımız en güzel davranışları dile getirerek Allah'a dua etmekten başka çaremiz yoktur. İçlerinden biri anlatmaya başladı: "Allah'ım, hoşuma giden bir kadın vardı. Ona sahip olmak istedim. Fakat o kabul etmedi. Bunun üzerine bir miktar para verdim. Kabul etti. Tam ona yaklaşacağım sırada vazgeçtim. Bilirsin ki, bundan sırf senin rahmetini kazanmak, azabına uğramamak için uzaklaştım. Şu kayayı bizden uzaklaştır." deyince kaya parçasıbir miktar açıldı. Diğeri şöyle anlattı: "Ya Rabbi, bilirsin, benim çok yaşlı anne-babam vardı. Onlara akşam sütünü içirmeden ne çocuklarıma ne de başkalarına bir şey içirmezdim. Bir gün odun toplamak için uzağa gittim. Döndüğümde onlar uyumuştu. Akşam sütlerini hazırladım, fakat onlar uykudaydı. Onlar içmeden önce çocuklarımla birlikte akşam süt içmeyi uygun bulmadım. Onlar uyanıncaya kadar süt kabı elimde olduğu halde bekledim. Sonunda sabah oldu, uyandılar ve sütlerini içtiler. Allah'ım, eğer bunu sırf Senin rızanı kazanmak için yapmışsam su kayayı buradan uzaklaştır." dedi. Bunun üzerine kaya parçası biraz daha açıldı. Fakat çıkılacak gibi değildi. Sonra bir diğeri şöyle anlattı: "Allah'ım, bilirsin bir gün bir işçi tutmuştum. Yarım gün çalıştı. Ücretini verdim. Kızarak ücretini almadı. Çekip gitti. Ben de her çeşit maldan onun hesabına çoğalttım. Bir zaman sonra ücretini almaya geldi. Ben de; 'Şu gördüklerinin hepsini al, tamamı senindir, dedim. İstesem yalnız önceki ücretini verir, diğerlerini vermezdim. Allah'ım bilirsin ki, bunu sırf senin rahmetini umduğum, azabından korktuğum için yaptım. Şu kayayı buradan uzaklaştır" dedi. Kaya parçası bütünüyle kalktı. Onlar da çıkıp yola koyuldular.' Yanmasını ister miydin! Abdullah bin Ebi Evfa rivayet ediyor: Peygamberimizin huzurunda bulunuyorduk. Bu sırada birisi geldi: "Ya Resulallah ölüm döşeğinde yatan bir genç var. Kendisine, 'La ilahe illallah' de, dendiği halde bir türlü bunu söyleyemiyor." dedi. Efendimiz sordu: "Namaz kılar mıydı?" "Evet, kılardı." Bunun üzerine Peygamberimiz kalktı. Biz de onunla birlikte kalktık. Peygamberimiz gencin yanına girdi ve ona, "La ilahe illallah de." buyurdu. Genç, "Bunu söyleyemiyorum" dedi. "Niçin söyleyemiyorsun?" deyince, gelen adam: "Annesine asi idi" dedi. Efendimiz, "Annesi sağ mı?" diye sordu. "Evet, sağdır" dediler. Kadın geldi. Efendimiz kadına; "Bu hasta senin oğlun mudur?" diye sordu. Kadın, "Evet" dedi. Efendimiz; "Bak, şurada bir ateş hazırlansa ve 'Oğluna şefaat edersen, onu bu ateşte yakmayız, fakat şefaat etmezsen bu ateşte yakarız' deseler ne yapardın? Şefaat eder miydin?" diye sordu. Kadın, "Onun şefaatçisi ben olurdum" dedi. Efendimiz, "O halde sana asi olan bu oğlunu cehennemden kurtarmak için hakkını ona helal edip ondan razı olduğuna Allahu Tealayı ve beni şahit göster." buyurdu. Kadın, "Allah'ım! Seni ve Resulünü şahit tutuyorum, oğlumdan razı oldum, hakkımı ona helal ettim." dedi. Bunun üzerine Peygamberimiz hasta gence, "La ilahe illallahü vahdehu la şerike leh ve eşhedü enne Muhammeden abduhu ve Resulühu de." diye buyurdu. Hasta hemen şahadet getirdi. Bunun üzerine Efendimiz şöyle buyurdu: "Allah'a hamdolsun ki, benim vasıtamla bu genci cehennem ateşinden kurtardı." Not:Lütfen konu dışında vede okumadan yorumlar yapmayınız...

Kur'an da Anne 2:233 - Anneler, çocuklarını, emzirmenin tamamlanmasını isteyenler için tam iki yıl emzirirler. Çocuk kendisine ait olan babaya da emzirenlerin yiyecekleri ve giyecekleri geleneklere uygun olarak bir borçtur. Bununla beraber herkes ancak gücüne göre mükellef olur. Çocuğu sebebiyle bir anne de, çocuğu sebebiyle bir baba da zarara sokulmasın. Varise düşen de yine aynı borçtur. Eğer ana ve baba birbirleriyle istişare edip, her ikisinin de rızasıyla çocuğu memeden ayırmak isterlerse kendilerine bir günah yoktur. Eğer çocuklarınızı başkalarına emzirtmek isterseniz vereceğinizi güzel güzel verdikten sonra bunda da size bir günah yoktur. Bununla beraber Allah'tan korkun ve bilin ki, Allah yaptıklarınızı görür. 4:23 - Size şunları nikahlamak haram kılındı: Anneleriniz, kızlarınız, kız kardeşleriniz, halalarınız, teyzeleriniz, erkek ve kız kardeşlerinizin kızları, sizi emziren süt anneleriniz, süt kızkardeşleriniz ve karılarınızın anneleri, ve kendileri ile zifafa girdiğiniz kadınlarınızdan olan ve evlerinizde bulunan üvey kızlarınız. Eğer üvey kızlarınızın anneleri ile zifafa girmemişseniz onlarla evlenmenizde size bir günah yoktur. Sulbünüzden gelen oğullarınızın hanımları ile evlenmeniz ve iki kız kardeşi birlikte nikahlamanız da haramdır. Ancak cahiliyyet devrinde geçen geçmiştir. Şüphesiz ki Allah gafur ve çok merhamet edicidir. (Bakınız: Bağışlamak , Emzirmek, Eşler, Kadınlar, Kardeşlik-kardeşler, Kız, Mahrem Olanlar, Oğul, Sülb, Süt Anaları, Üvey) 4:33 - Anne, baba ve akrabaların bıraktıkları her şey için bir mirasçı tayin ettik. Yemin akdiyle mirasçı kıldıklarınızın paylarını da verin. Şüphesiz Allah, her şeye şahittir. 5:110 - Allah şöyle diyecektir: "Ey Meryemoğlu İsa! Sana ve annene olan nimetimi hatırla! Hani seni Ruhu'l-Kudüs ile desteklemiştim. Beşikteyken ve kemale ermişken insanlarla konuşuyordun. Sana yazıyı, hikmeti, Tevrat'ı ve İncil'i öğretmiştim. İznimle çamurdan kuş şeklinde bir şey yapmış ve ona üflemiştin, o da iznimle kuş olmuştu. Anadan doğma kör olanı ve alaca hastalığına yakalanmış kimseyi iznimle iyileştirmiştin. Ölüleri iznimle çıkarmıştın. İsrailoğulları'na ayetlerle geldiğin ve onlardan inkar edenlerin: "Bu ancak apaçık bir sihirdir" dedikleri zaman seni, onlardan korumuştum. (Bakınız: Belge, Beşik, Büyü-büyücü, Çamur, Cebrail , Hikmet, İncil, İsa , İsrailoğulları, Kuş-kuşlar, Meryem, Nimet, Ölü, Ruhu`l Kudüs, Sihir, Tevrat) 5:116 - Ve Allah demişti ki: "Ey Meryemoğlu İsa, sen mi insanlara: 'Beni ve annemi, Allah'tan başka iki tanrı edinin' dedin?". "Haşa, dedi, sen yücesin, benim için gerçek olmayan birşeyi söylemem bana yakışmaz. Eğer demiş olsam, sen bunu bilirsin, sen benim nefsimde olanı bilirsin, ben ise senin nefsinde olanı bilmem, çünkü gaybları bilen yalnız sensin, sen!". (Bakınız: İsa , Meryem, Oğul) 7:171 - Hani bir zamanlar biz o dağı gölgelik gibi tepelerine çekmiştik de üzerlerine düşüyor zannettikleri bir sırada demiştik ki; "size verdiğimiz kitabı kuvvetle tutun ve içindekini hatırınızdan çıkarmayın, umulur ki korunursunuz." 9:16 - Yoksa siz hep kendi halinize terk olunacağınızı mı sandınız? Allah'ın, içinizden cihad edenleri ve Allah'tan, Resulü'nden, müminlerden başka kimseye sığınmayan ve başkaca sığınacak bir yer aramayanları görmediğini mi ? Allah bütün yaptıklarınızdan haberdardır. 16:78 - Allah sizi annelerinizin karnından çıkardığı zaman hiçbir şey bilmiyordunuz. Şükredesiniz diye size işitme , gözler ve gönüller verdi. 17:23 - Rabbin kesin olarak şunları emretti: Ancak kendisine ibadet edin, anne ve babaya iyilik edin. Onlardan biri veya her ikisi senin yanında yaşlanırsa, sakın onlara "öf" bile deme ve onları azarlama. İkisine de tatlı ve güzel söz söyle. 17:52 - sizi çağıracağı gün, tam bir hürmetle onun emrine koşacaksınız ve zannedeceksiniz ki, kabirlerinizde pek az bir müddet kaldınız. 17:92 - "Yahut söyleyip zannettiğin gibi, göğü başımıza parça parça düşüresin veya Allah'ı ve melekleri söylediğine şahit getiresin. " 17:102 - Musa dedi ki: "Ey Firavun! Pekala bilirsin ki, bu mucizeleri, birer ibret olmak üzere, ancak göklerin ve yerin Rabbi indirdi. Ey Firavun! Ben de seni helak olmuş zannediyorum." (Bakınız: Belge, Firavun, Gökler, Hz Musa 18:36 - "Kıyametin kopacağını da zannetmem. Şayet Rabbimin huzuruna götürürlürsem, muhakkak orada bundan daha hayırlı bir sonuç bulurum". 18:52 - Ve o günü Allah kafirlere şöyle buyuracak: "Ortaklarım ve şefaatçılarınız diye zannettiğiniz putlarınızı çağırın." Müşrikler onları çağırırlar, fakat kendilerine cevap vermezler. Biz, kafirlerle ilahları arasına ateşten bir engel koymuşuzdur. 19:14 - Anne ve babasına karşı iyi davranan bir kimse idi, zorba ve isyankar değildi. (Bakınız: Yahya , Zorba) 19:28 - "Ey Harun'un kızkardeşi! Senin baban kötü bir adam değildi, annen de iffetsiz bir kadın değildi." (Bakınız: Azgın, İsa , Kardeşlik-kardeşler, Kız, Utanmaz) 19:32 - "Beni anneme hürmetkar kıldı. Beni zorba ve isyankar yapmadı." (Bakınız: İsa , Mutsuzluk, Zorba) 19:82 - Hayır, tapındıkları ilahlar onların ibadetlerini inkar edecekler ve aleyhlerine dönüp düşman olacaklardır. 20:38 - Hani bir vakit ilham edilmesi gereken şu ilhamı annene verdik: (Bakınız: Hz Musa , Vahiy) 20:40 - Hani kız kardeşin giderek: "Ona bakacak birini size buluvereyim mi? diyordu. Böylece seni tekrar annene verdik ki, gözü aydın olsun da kederlenmesin. Hem sen, bir adam öldürdün de seni gamdan kurtardık. Seni çeşitli musibetlerle imtihan ettik. Bu sebeple yıllarca Medyen halkı içinde kaldın. Sonra ey Musa! Belli bir çağa geldin. (Bakınız: Denemek, Hz Musa , Kader, Kardeşlik-kardeşler, Kız, Öldürmek, Şuayb 23:50 - Meryemoğlunu ve annesini de bir alamet kıldık; onları, yerleşmeye elverişli, sulu bir tepeye yerleştirdik. (Bakınız: İsa , Meryem, Oğul, Tepe) 24:39 - Küfredenlere gelince, onların amelleri, ıssız çöllerdeki serap gibidir ki, susayan onu su zanneder, nihayet ona vardığında orada herhangi bir şey bulamamış, üstelik yanıbaşında da Allah'ı bulmuştur. Allah ise onun hesabını tastamam görmüştür. Allah hesabı çok çabuk görür. 24:61 - A'maya güçlük yoktur; topala güçlük yoktur; hastaya da güçlük yoktur. Sizin için de gerek kendi evlerinizden, gerekse babalarınızın evlerinden, annelerinizin evlerinden, erkek kardeşlerinizin evlerinden, kız kardeşlerinizin evlerinden, amcalarınızın evlerinden halalarınızın evlerinden, dayılarınızın evlerinden, teyzelerinizin evlerinden veya anahtarlarına malik olduğunuz yerlerden, yahut dostlarınızın evlerinden yemenizde bir sakınca yoktur. Toplu halde veya ayrı ayrı yemenizde de bir güçlük ve günah yoktur. Evlere girdiğiniz zaman Allah tarafından mübarek ve güzel bir yaşama dileği olarak kendinize selam verin. İşte Allah düşünüp anlayasınız diye size ayetlerini böyle açıklar. 24:63 - Peygamberin davetini, aranızdan bazınızın bazınıza daveti gibi zannetmeyin. İçinizden, birini siper ederek sıvışıp gidenleri muhakkak ki Allah bilmektedir. Bu sebeple, O'nun emrine aykırı davrananlar, başlarına bir bela gelmesinden veya kendilerine çok elemli bir azap isabet etmesinden sakınsınlar. 28:11 - Annesi Musa'nın ablasına, "Onun izini takip et" dedi. O da, onlar farkına varmadan uzaktan kardeşini gözetledi. 28:12 - Biz daha önce, onun süt analarının sütünü kabulüne müsade etmedik. Bunun üzerine ablası, "Size, onun bakımını sizin namınıza üstlenecek, hem de ona iyi davranacak bir aile göstereyim mi?" dedi. 37:87 - "Siz alemlerin Rabbini ne zannediyorsunuz?" (Bakınız: Alemler, İbrahim Ve Kavmi, Zan) 38:25 - Biz de o zannettiği şeyi kendisine bağışladık. Şüphesiz yanımızda onun bir yakınlığı ve güzel bir dönüş yeri vardır. 41:22 - Siz kulaklarınızın, gözlerinizin ve derilerinizin aleyhinizde şahitlik edeceğinden korkarak kötülükten sakınmıyordunuz. Fakat yaptıklarınızdan birçoğunu Allah'ın bilmeyeceğini zannediyordunuz. 45:21 - Yoksa, kötülük işleyenler, hayatlarında ve ölümlerinde kendilerini, iman edip iyi ameller işleyen kimselerle bir tutacağımızı mı zannettiler? Ne kötü hüküm veriyorlar! 45:24 - Hem müşrikler dediler ki: "Hayat, ancak bu dünya hayatımızdan ibarettir. Ölürüz ve yaşarız. Bizi ancak geçen zaman yokluğa sürükler. Halbuki onların bu hususta hiçbir bilgileri yoktur. Onlar, sadece böyle zannederler. 53:32 - Onlar ki günahın büyüklerinden ve çirkin işlerden kaçınırlar, yalnız bazı küçük kusurlar hariç. Şüphesiz Rabbinin affı geniştir. O, sizi daha topraktan yarattığı zaman ve siz annelerinizin karınlarında bulunduğunuz sırada, sizi en iyi bilendir. Bunun için kendinizi temize çıkarmayın. Çünkü O, kötülükten sakınanı daha iyi bilir. 72:7 - Doğrusu onlar sizin zannettiğiniz gibi, zannetmişlerdi ki, Allah asla kimseyi Peygamber göndermeyecek. 83:4 - Onlar tekrar diriltileceklerini zannetmiyorlar mı? 96:7 - Kendisinin muhtaç olmadığını zannettiği için.