Bu halkın efendilerinin halkı korkutmak ve taraftar toplamak için yandaşlarıyla birlikte kullandığı en "ürkütücü" cümle "Cumhuriyet temellerinden sallanıyor" cümlesidir. Cumhuriyet'in "temellerinin" en doğru temel olduğunu ve asla sarsılmaması gerektiğini hiç sorgulanmayacak bir "önkabul" olarak zihnimize nakşederiz böylece. Bugün, "efendiler" için en korkutucu, halk içinse en sevindirici gerçek yaşanıyor ve "Cumhuriyet'in temelleri" sarsılıyor. Sarsılması da gerekiyor. Çünkü bu cumhuriyet yanlış temeller üzerine bina edildi. Atatürk, "Cumhuriyet'in" kuruluşunda "tek adam" olmaya karar verdiğinde bu "tek adamlığa" karşı çıkanların tümü siyaset dışı bırakıldı. "Demokratik" tartışmaların yapıldığı, demokrasiyi savunan Hüseyin Avni Ulaş gibi insanların üyeleri arasında bulunduğu Birinci Meclis siyaset sahnesinden çıkarıldı. Cumhuriyet, "tek adam ve tek parti" sistemine göre biçimlendi, temelleri bu anlayış üzerine atıldı. "Tek adam" rejimi ancak ordunun desteğiyle mümkündür. Onun için temelin ortasına "ordu" yerleştirildi. Yeni cumhuriyet, Atatürk ve ordu çevresinde kuruldu. Bu yapıyı koruyabilmek için "temel" de "yargı" zırhının içine alındı. Bu "temeli", bu "yapıyı" eleştirmek imkansızdı. Atatürk, hiçbir sözü "yanlış" olamayacak "ulu önderdi" ve eleştiri dışıydı. Bugün bile devlet görevlilerinin her söze "yüce Atatürk'ün dediği gibi" diyerek başlamaları, o temeli muhafaza edebilmek ve sistemi tümüyle "eleştiri dışı" bırakabilmek içindir. Sonra Atatürk vefat etti. Daha sonra "çok partili" düzene geçtik. Ama "tek adam ve tek parti" için atılan temel, olduğu gibi muhafaza edildi. Atatürk artık yoktu ama onun isminin ardına yerleştirilen ordu ile yargı "kutsaldı" ve eleştirilemezdi. Eleştirilmeyen, sorgulanmayan, dokunulmayan ordu ve yargı, toplumun "efendileri" konumunu sürdürdüler, eleştirilmezlik onlara "hukuk dışına" rahatça çıkabilme olanağı sağladı. Kürt savaşıyla birlikte iş iyice çığırından çıktı. JİTEM gibi örgütler kuruldu, sokaklarda insanlar vuruldu ve yargı bunların hesabını sormadı, yargıçlarımız açıkça "hukuku değil devleti savunmak" amacıyla hareket ettiklerini söylediler. Devlet, o "tek parti" devletiydi. Aradan geçen onca zamanda aynı rejim, aynı düzen sürdürüldü. Dünya değişti, Türkiye değişti, nüfus arttı, ticaret arttı, yeryüzüyle kurulan bağlar arttı, televizyonlar, telefonlar, uçaklar gelişti ama "Cumhuriyet'in temelleri" hiç değişmedi. On beş milyonluk baskı altındaki bir köylü toplumuna kabul ettirilebilecek olan bu "temel", yetmiş milyonluk, sanayileşmiş, dünyayı keşfetmiş, haklarını fark etmiş bir topluma kabul ettirilemiyordu. Bu temeli koruyabilmek için icat edilen "komünistlik gibi, irtica gibi, bölücülük gibi" mazeretler yavaş yavaş anlamsızlaştı. Ve toplum, "temel"i patlatan büyük hareketi başlattı. 22 Temmuz seçimleri bu "temel"in yediği en büyük darbeydi ve temel gerçekten de çatırdadı. Ordu, halkın iradesine pervasızca müdahale etmiş ve seçimlerde çok sert bir cevapla karşılaşmıştı. Ne yazık ki ordunun büyük bir bölümü bu çok açık mesajı görmemekte, kendi halkıyla inatlaşmakta direndi. Taraf'ın da yardımıyla ardı ardına çıkan belgeler, bilgiler, darbe planları, halka bu "temelin yapısını" daha iyi gösterdi, ordu sistemin tam "ortasındaki" yerinden geri çekilmek zorunda kaldı. Ama eleştiri dışı oldukları dönemde çok suçlar işlenmişti ve bazıları hala o suçları işlemek için çabalıyordu. Ordunun içinde bu duruma karşı çıkanlar olduğu gibi yargının içinde de bu duruma karşı çıkanlar, bu "temelin" Türkiye'nin yeni, kalabalık ve karmaşık yapısını artık taşımadığını görenler vardı; onlar "suçlulara" dokunmaya karar verince yargının "temele" sadık kalan ve onu korumak için çabalayan kanadı harekete geçti. Bugün "kutsal" yargının karpuz gibi ortasından yarılmasının nedeni bu. Yüksek yargının bir bölümü, "orduya dokunulacağını" görünce "yetkilerine, hukuka, yasaya" pek aldırmadan telaşla harekete geçti. Cumhurbaşkanlığı seçimi sırasında telaşa kapılan ordunun verdiği "27 Nisan" muhtırası ordu için nasıl sonuç verdiyse, telaşa kapılan yüksek yargının "17 Şubat'ta" yaptığı bu çıkış da aynı sonucu verecek, yargının açıkça sorgulanmasına ve yerinin yeniden belirlenmesine yol açacak. Cumhuriyet'in "temelleri" yıkılacak. Ve, çağdaş, modern, demokratik, yeni bir "cumhuriyetin" temelleri atılacak. 27 Nisan'ı unutmadınız, 17 Şubat'ı da hiç unutmayın. "Cumhurun söz sahibi" olduğu yeni bir cumhuriyetin "başlangıç" tarihlerinden biri olarak kayıtlara geçecek çünkü. Ahmet Altan / Taraf

27 Nisan'ı unutmadınız, 17 Şubat'ı da hiç unutmayın. merak etme unutmayacağız. şunun şuarsında bir sene kaldı seçimlere. bazılarıda görecek yüzde 14 mü, yüzde 44 mü? 3qU!

Bir yaz akşamı Dolmabahçe Sarayı'nda Gazi o meşhur yemeklerinden birini vermektedir. Sohbette konu eğitime, oradan halkın eğitimine geldiğinde birden bire Dr. Reşit Bey ayağa kalkar ve ses tonunu varolan meclise yakışmayacak şekilde arttırarak dönemin Milli Eğitim Bakanı'nı şikayet etmeye başlar. 'Yaşlı insanlara vekillik yaptırılmamalı, memlekete yarar yerine zarar getiriyorlar' diye sert sert konuşmaya devam eder. Gazi şaşırmış bir halde tüm konuşmayı dinler ve, 'Merak etmeyin hepsi düzelecek.' diyerek Doktor Galip'i yatıştırmaya çalışır. Ancak Dr. Reşit bey susacak gibi değildir, coşmuştur; eleştirilerini sürdürmektedir. Onun bu halini gören Gazi Paşa; 'Siz böyle konuşmakta devam ederseniz ben size muhatap olmamakta mazurum.' diye uyarır. Ancak Dr. Reşit Bey hızını kesmeye hiç mi hiç niyetli değildir, sesini yükseltip tizleştirerek Atatürk'e der ki: 'Kabahat hep sizdedir; hocadır diye cahilleri başımıza koydunuz' Bu söz sofraya bir bomba gibi düşer, herkes şaşkındır ama Gazi Mustafa Kemal yumuşak bir cevap verir: 'Memlekette milli eğitim bakanı yok mu? Vardır; Esat Hoca mükemmeldir!' Dr. Reşit Bey susmaz, karşı çıkar: 'Artık ondan geçmiştir. Bu memleketin Milli Eğitim Bakanı o adam değildir. Memlekete daha dinç bir vekil gerekir' Gazi, bu söz üstüne der ki: 'Yahu nasıl olur, bu adam beni okutmuştur. Kültürü yerinde, ilme vukufu vardır. Soframda hocam hakkında böyle konuşmanı istemem. Beni okutan adam nasıl Milli Eğitim Bakanı olamazmış?' Dr. Reşit Bey, kimsenin aklından geçiremeyeceği bir cevap verir: 'Değil seni okutmak senin Allahını okutsa yine bu adam Milli Eğitim Bakanı olamaz' Gazi dahil herkes şok içindedir, elleri titreyen Atatürk çok kızar ve şöyle der : 'Lütfen sofrayı terk ediniz' O an herkes rahatlar; çünkü Dr. Reşit Bey'in gideceği ve olayın da kapanacağı düşünülür ancak gelen cevap çok ilginçtir : 'Burası sizin değil milletin sofrasıdır; burada oturmağa benim de sizin kadar hakkım vardır. Gerçi biz saraydayız ama hocanız; Hace-i Sultani değildir.' Bu söz üzerine Atatürk yavaşça yerinden kalkar ve kucağındaki peçeteyi bırakarak, 'Öyleyse müsaade ederseniz ben terk edeyim' der ve dünyada eşi benzeri görülmemiş bir efendilik örneği sergileyerek salondan çıkıp gider. Gazi'nin özel hizmetçisi Cemal Bey; onu izler; sinirleri gergin olduğu anlaşılan Atatürk; 'Çelebi Efendi desene ki yılanı koynumuzda büyütüyormuşuz.'der. Ve ekler; 'Arkadaşlara söyle; lütfen, sofra ben varmış gibi devam etsin.' Bakan yapIyor Dr. Reşit Galip'in en basit görgü kurallarını bile hiçe sayan bu tavrı karşısında o tek adam Gazi Mustafa Kemal ne yaptı dersiniz? Aradan bir ay geçmiştir ve Dr. Reşit Galip Ankara'dadır. Türk Ocağı'nda bir konferans verecektir. İstanbul'da bulunan Atatürk, Cemal Granda'ya; 'Radyoyu aç, onu dinleyelim.' der. Dr. Reşit; konuşmasını bitirince; gözleri sevinçle parlayan Atatürk; 'Kendisini affettirdi' diye konuşur. On beş gün sonra Gazi Mustafa Kemal, Ankara'ya gittiğinde sofrasına Dr. Reşit Bey'i davet eder. Aralarında hiçbir şey olmamış gibi hareket eden Gazi bir ara Dr. Reşit Galip'e eğilerek; 'Yarından itibaren Milli Eğitim Bakanı'sınız' der... Birkaç gün sonra da Dr. Reşit Galip'in yeni Milli Eğitim Bakanı olduğu resmen duyurulur. PHP: http://www.ilk-kursun.com/2009/11/iste-size-diktator-ataturk/ vatanı bir kiraz ağacına ve kadın memesine satarım diyen adam... Çok küfür edesim geldi ama neyse... Eğer bahsettiği gibi kendini tek adam gören demokrat olmayan bir adam yukarda anlatılan gibi hareketetmez 3qU!

Kismen katiliyorum kismen katilmiyorum katildigim yerleri biliyosun tek parti gelenegi 22 temmuzlada devam ediyor degisen bisey olmadi bu Sefer oyun degisti cunku sistem eskimisti degistirmek gerekti bencede degismeliydi AMA nasil ve hangi yeni sistem gelecekti bu sorular vardi akillarda Oyun guzel oynandi fakat yeni sistem okadarda gorundugu gibi guzel degildi neden baslangicindan belliyi nasil bir b. k olacagi surasi bir gercek amac TR yi bolmek cunku 2 bolmusleri devleti biri asker biri sivil 2sinden birine dusman edeceklerdi ve ettilerde simdi nolcak peki? hukumetin planinda sunu gozlemliyorum bir state planlari var yani eyalet sistemi parcalaki daha kolay yonet AMA bunlarami yaptirirlar yoksa temel mi hazirlatirlar bilemeyiz iste sunu hep unutuyorlar herkes bir plan yapiyor AMA mevlamin planini unutuyorlar TR topraklari dunyanin kaderini degistirecek bir potansiyele sahip Ve herkes planini bu topraklara gore yapiyor mesela ayasofya neden cok onemli hic dusundunuzmu neden sultan Fatiha ilk ayasofya ile ilgilendi neden ataturk ayasofya ile ilgilendi Biraz dusunmek lazim bence

bu adam çok yaşamaz demedi demeyin