Kızılderililere Ait Atasözleri. Kızılderililerin bazı sözleri yüzlerce yıl öncesinden günümüze bilgelik taşıyor. İşte Apache, Siouw, Cherokee, Kara Ayak, Comanche, Arapaho, Mohican ve Cheyenne gibi ünlü kızılderili kabilelerinin yüzyıllardan süzülüp günümüze gelen atasözleri.. AĞLAMAKTAN KORKMA. ZİHİNDEKİ ISTIRAP VEREN DÜŞÜNCELER GÖZYAŞI İLE TEMİZLENİR. BİR DÜŞMAN ÇOK, YÜZ DOST AZDIR. SON IRMAK KURUDUĞUNDA, SON AĞAÇ YOK OLDUĞUNDA, SON BALIK ÖLDÜĞÜNDE, BEYAZ ADAM PARANIN YENMEYEN BİR ŞEY OLDUĞUNU ANLAYACAK. DERİNİN RENGİ İNSANLARI FARKLI KILMAZ. İYİ İYİDİR, KÖTÜ KÖTÜDÜR. BÜYÜK YARATICI HEPİMİZİ KARDEŞ OLARAK YARATMIŞTIR. DÜŞMANIMI CESUR VE KUVVETLİ YAP. EĞER ONU YENERSEM UTANÇ DUYMAMAYIM. MUHTEMEL BİR OLAYI KESİN BİR BAKIŞ İLE GÖRMEKTEN BAŞKA BİR ŞEY DEĞİLDİR. HAVA YA BULUTLU OLACAKTIR YA DA GÜNEŞ AÇACAKTIR. VERDİKLERİ SÖZÜN SADECE BİRİNİ TUTTU ÇATAL DİLLİ SOLUK YÜZLÜLER; TOPRAKLARINIZI ALACAĞIZ DEDİLER VE ALDILAR. İNSANLAR TABİATTAN UZAKLAŞTIKÇA KALBİ KATILAŞIR. İNSANIN GÖZLERİ ÖYLE KELİMELERLE KONUŞUR Kİ DİL ONLARI TELAFFUZ EDEMEZ. SENİN VİCDANINI SENDEN BAŞKASI TEMSİL EDEMEZ. ŞEYTAN KONUŞMAYIN. GENÇLERİN KALBİNDE MERAK UYANDIRIR. YANLIŞI GÖREN VE ÖNLEMEK İÇİN ELİ UZATMAYAN, YANLIŞI YAPAN KADAR SUÇLUDUR. KEHANET, MUHTEMEL BİR OLAYI KESİN BİR BAKIŞ İLE GÖRMEKTEN BAŞKA BİR ŞEY DEĞİLDİR. HAVA YA BULUTLU OLACAKTIR YA DA GÜNEŞ AÇACAKTIR. GÖZÜN İLE DEĞİL YÜREĞİN İLE HÜKÜM VER. BİR KERE 'AL ŞUNU' DEMEK, İKİ KERE 'BEN VERECEĞİM' DEMEKTEN İYİDİR. ÖLÜLER GÜÇ VE BİLGİLERİNİ BERABERİNDE GÖTÜRMEZ, YAŞAYANLARA İLAVE EDER. ARKAMDAN YÜRÜME, BEN ÖNCÜN OLMAYABİLİRİM. ÖNÜMDE YÜRÜME TAKİPÇİN OLMAYABİLİRİM. YANIMDA YÜRÜ BÖYLECE İKİMİZ DE EŞİT OLURUZ. KOMŞUNUN HAKKINDA HÜKÜM VERMEDEN ÖNCE İKİ AY ONUN MAKOSENLERİYLE YÜRÜ... SU GİBİ OLMALIYIZ. HERŞEYDEN AŞAĞIDA AMA KAYADAN BİLE KUVVETLİ. YERYÜZÜNE İYİ MUAMELE ET. O BABANIZIN MALI DEĞİL, ONU ÇOCUKLARINIZDAN ÖDÜNÇ ALDINIZ.

Kızılderililer ve Türkler Hk. İlk İnsandan Biz Türklere, Dünyadaki kara parçası yaklaşık 180 milyon yıl önce bir bütün halindeydi. Bütün şeklindeki bu kara tabakası, erimiş magma üzerinde yüzer durumdaydı ve sonra parçalanarak kıtaları meydana getirdi. Bu kıtalar üzerindeki İlk insan, Doğu Afrika da 2,5-1,8 milyon yıl önce yaşadı. Büyük kemikli, geniş ve düz yüzlüydü. Gelişim sürecinde Afrika sınırları dışına çıkan ilk insanlar ayakta kalma ve keşfetme iç güdüsüyle göçer duruma geldiler. Yapılan bu göçler çeşitli uygarlıkların, kültürlerin ve soyların oluşumuna yol açtı Bundan aşağı yukarı 30 bin yıl önce, yeryüzünde bulunan taşıllara göre, yalnızca 3 4 ana soy vardı. Bu, Yontma-Kabataş Çağı nda, biz Türkler yoktuk. Binlerce yıl bu ana soylar karıştı, bir sürü kırma türler çıktı, sonra gelenler yerli yerine oturunca, belli özellikli 8-10 ana soy oluştu. Bunlardan yalnızca ikisi biz Türkleri ilgilendirir:Avrasya da Ural Dağları nda yaşayan Ak Brakisefal soyla , bir de Asya nın Sibirya ucundan Baykal Gölü ile Tanrı dağları na doğru uzanan geniş bölgede yaşayan AMERİNDLER. Diğer bir deyişle, Asya da yaşayan Kızılderili soyu; bakır tenli, biraz çekik gözlü, orta başlı kişiler. Amerika kıtasında bugüne değin 20-30 bin yıl öncelerine ilişkin güvenilir hiçbir kişi taşılı bulunmamıştır. Şimdiki Kızılderililer in ataları o çağlarda Doğu Asya ile Sibirya da yaşıyorlardı. Kalan izlere göre ancak M. Ö. 40000- 30000 yıllarında Bering Boğazı yoluyla Amerika ya göçler başladı. İşte, bu iki ana soy, biz Türkler in ana ve babası dır. Bu iki ana soy, 6000 yıl arayla iki kez karışmıştır; biri doğuya, diğeri batıya göçleri sırasında. İlki Tunç Çağı nda olmuştur, D. Ö. 8000lerde. Urallı Alp ler olasılıkla çoğunluktaydı ve karşılaşma, Aral gölü dolaylarında gerçekleşti. Yeni doğan kuşak, her yerde olduğu gibi, kırmaydı. Ancak binlerce yıl iç evlenmeler sonucu genler duruldu ve sonuçta yepyeni bir soy oluştu: ÖN-TÜRK ler İkinci karşılaşma ise, D. Ö. 2000′lerde olmuştur. Bu kez Asyalı Kızılderililer çoğunluktadır. Bu çağdaki karışmadan doğanlar, sonradan genleri durulunca, günyıla İLK-TÜRK ler olarak geçmişler ve daha sonra Hunlar, Uygurlar, Aparlar olarak tarih sahnesinde yerlerini almışlardır. Moğollar ise, asıl adları Şevey olan ayrı bir soydur. Gerçi bir soyları Asya Kızılderilileridir ancak, evlenmeleri Alplerle değil, Çinde ki SİNİD sarı ırktan budunlarla olmuştur. Asya da Kızılderili kalmayınca Sibirya ormanlarını bu Moğol , diğer bir adla Şeveyler doldurmuştur. Türklere komşu olarak giyinişlerini, silahlarını, birçok geleneklerini Türkler den almışlardır. Uygur-Şato Türk soyundan olan Börütegin evgili başlarına geçince Ergenekon Destanı nı benimseyip kendilerini yulunmuş budun gibi görmüşlerdir. Cengiz Han bu soydandır. Ön Türkler, Orta Doğu ya, Mezepotamya ya göçüp, insanlığın ilk gerçek uygarlığını kurmuşlardır: Sümerler, Elamlar (D. Ö. 4500-2700). Bir kolları olan Ön-Hititler Anadolu ya girmiştir. Ön Hititler (2700-2000), Nezik-Hititler 2000 yılında Anadolu yu alırlar. Bunlar Türk değil, Ön Cemrendir ve Asya da Ön-Hitit Uygarlığı nı üstlenirler. D. Ö. 1000′de bir karmaşa doğar Budunlar Göçü. Anadolu ya Sümer den göçüp de Ege ye yerleşmiş olan Lidler/Turskalar denizci olur. Bir kol Kuzey İtalya ya yerleşir ve E-Türksler meydana gelir. Bir başka Turska kolu Atlas Okyanusu na açılır ve Meksika nın Vera-Cruz körfezine çıkarak Olmek Uygarlığı nı kurar. Aztek, İnka, bunların devamı niteliğindedir. Mezepotamya daki Ön-Türk Sümerler ne oldu? D. Ö. 2000′lerden sonra, Güney den akın akın gelen Sami göçleri altında bozulup, silinirler. Yalnızca bir bölümü göçerek SU-K adıyla Kuzey e, Kafkaslar a, Karadeniz in kuzeyine yayılırlar: Saka-İskitler. Bir başka kol ise Orta Asya ya Türkmenistan a, ötesi Tanrıdağları na oradan da Çin e uzanır! Orta Asya nın içlerine çekilenler ŞU Krallığı nı kurarlar. Büyük İskender le savaşırlar. Bunların bir kolu Çin e girerek Çu-Çu adındaki ilk Çin uruğu olurlar. İlk kez Ön Türk / İlk Türk birlikteliği ise, Göktürk İlkutu içinde gerçekleşir. Özet ile bakacak olursak Türklerin geçmişte ilk görünüşleri, bundan 8 10 bin yıl öncedir. Kızılderililer bizim büyük büyük atalarımızdan biridir. Ancak yaklaşık 22 bin yıl önce Amerika kıtasına geçenlerin bizleri bilmemesi doğaldır. Onların kullandığı Türkçe dili 22 bin yıl öncenin Türkçe dili olabilir ve süre içinde dil değişmiş olabilir. Ancak gelenekler saklı kalır. Sözgelimi Altay Türkleri, kişinin onuru ile gücünün saçında olduğuna inanırlardı. O nedenle yağısını öldürdüğünde, İşte senin gücünü ve onurunu elime aldım. anlamında kafa derisini yüzerlerdi. Çocuk doğduğunda çadıra ilk gelenin adı ona konulurdu. Bu gibi gelenekler Amerika Kızılderilileri arasında süre gitmiştir. Bizim büyük atalarımız Alplerle Kızılderililerin karışımı olan Ön Türkler ile İlk Türklerdir. Sümerler Elamlar Türklerden kopup gelme, ilk Türklerden, Uygurlar Hunlar ile Avarlar ise Orta Asya dan kalan Ön Türklerle, Alp ile Kızılderililer in karışımıdır. Sümerlerle, Uygurların aralarında 2500 yıl süre ayrılığı vardır. Sümer Türkçesi de Orta Asya Türkçesi nden uzun yıllar ayrı kalmıştır. Kendi içinde ayrıca gelişmiştir. Anadolu da Grek, İtalya da Roma Uygarlığı na katkıda bulunan Turskalar ile E-Türksler; Ön Türk soyudur. Avrupalılar dan önce Atlas Okyanusu nu geçip Meksika ve Orta Amerika da Olmek ve belki de İnka, Maya, Aztek Uygarlığı nı kuran çekik gözlü, bakır tenli topluluklar Turskalar, diğer bir deyimle bizim büyük atalarımız olabilirler. Meksika da gelişen Maya Uygarlığı ile Kuzey Amerika daki Kızılderililer in yakınlığı da ilginçtir. Bering boğazını bundan yaklaşık 22 bin yıl önce geçen Kızılderililer, Orta Asya daki yaşantılarını geliştirememişlerdir. Yalın, doğu ile içi içe yaşamı sürdürmüşlerdir. Oysa, bundan yaklaşık 3 bin yıl önce Orta Amerika ya Sümer den Mezepotamya ya göçen Turskalar, Sümer Uygarlığı nı Orta Amerika ya taşımışlar ve orada onu geliştirerek Maya ile Ulmek uygarlıklarını oluşturmuşlardır. Maya ile Kızılderili soydaştır. Ancak, bunu bilmeyerek yaşamışlardır. Mayaların uygarlığı İspanyollarca, Kızılderililerin kökü ise Amerikanlılarca kazınmıştır. Asya dan Amerika ya Göç ve Kızıldereliler Amerika Kızılderilileri nin Sibirya dan gelerek Bering Boğazı nı geçmek suretiyle Yeni Kıta ya yerleştiklerini ilk defa 1589 yılında Jesuit misyonerlerinden Jose de Acosta tarafından yazmıştır. Daha sonraki yıllarda bu teoriyi kanıtlamak için birçok bilimsel araştırmalar yapılmaya başlanmıştır. Buzul Çağı nın en şiddetli döneminde, MÖ 40000-30000 yıllarında, dünyadaki suyun önemli bir bölümü büyük kıtasal buz katmanları halindeydi. Bunun sonucunda, Bering Denizi bugünkü düzeyinden yüzlerce metre daha aşağıdaydı ve Asya ile Kuzey Amerika arasında, adına Beringia denilen, bir kara köprüsü oluşmuştu. Beringia nın en geniş döneminde 1.500 kilometre kadar olduğu sanılıyor. Nemli ve ağaçsız bir tundra olan bölge, otlar ve diğer bitkilerle kaplıydı ve bu da ilk insanların yaşamak için avladıkları büyük hayvanları çekiyordu. Kuzey Amerika ya ilk erişen insanlar, yeni bir kıtaya ayak bastıklarını büyük ihtimalle bilmiyorlardı. Herhalde, atalarının binlerce yıldır yaptığı gibi Sibirya kıyılarında av peşinde koşuyorlardı ve sonra da kara köprüsünü aşmışlardı. Alaska ya geldikten sonra ilk Kuzey Amerikalıların buzullar arasındaki geçitleri aşarak şimdi Birleşik Devletler in bulunduğu güney bölgelerine ulaşmaları için binlerce yıl daha geçmesi gerekti. Kuzey Amerika da ilk yaşam kanıtları günümüzde de bulunmaya devam ediyor. Ancak, bunların çok azının MÖ 12000 yılından daha eskiye ait olduğu kesinlikle kanıtlanabiliyor; sözgelimi, yakın geçmişte Alaska nın kuzeyinde bulunan bir av gözetleme yeri yaklaşık bu tarihlerden kalma olabilir. 1930′larda New Mexico nun Clovis kentinde bulunan, özenle yapılmış taş ok uçları ve diğer bazı eşyalar da Amerika ya ilk ayak basanların mamut cinsi büyük hayvanları avlayarak geçinen Doğu Asya lı avcılar olduğunun ip uçları olarak değerlendiriliyor. Zaten Amerika kıtasında 20-30 milyon yıl öncesine ait hiçbir insan fosili bulunmaması da bu göçü kanıtlar niteliktedir. Kuzey ve Güney Amerika da belirli yerlerde benzeri eşya bulunması da, Batı Yarıküresi nin büyük bir kesiminde yerleşimin MÖ 10000 yılı öncesinde gerçekleşmiş olabileceğini göstermektedir. Anılan dönemde mamutlar yok olmaya ve onların yerini, ilk Kuzey Amerikalıların temel besin ve deri kaynağını oluşturan, bizonlar almaya başladı. Zamanla, gerek aşırı avlanma gerek doğa olayları nedeniyle, pek çok av hayvanı türü yok oldu ve ilk Amerikalıların beslenme kaynağını gittikçe artan ölçüde bitkiler, yemişler ve tohumlar oluşturmaya başladı. Giderek, besin için bitki toplama çabaları ve ilkel tarım denemeleri ortaya çıktı. Bu konuda, şimdi Orta Meksika nın bulunduğu bölgedeki Kızılderililer öncülük ettiler ve belki de MÖ 8000′den başlayarak mısır, kabak ve fasulye yetiştirdiler. Bu konuda edinilen bilgi ve deneyim yavaş yavaş kuzeye doğru yayıldı. MÖ 3000′e gelindiğinde, New Mexico nun nehir vadilerinde ilkel bir mısır türü yetiştirilmeye başlanmıştı. Bunun ardından sulamanın ve MÖ 300 dolaylarında da köy yaşamının ilk belirtileri görüldü. M. S ki Dönem de Güney Arizona ve Meksika da 2 Ayrı Yerleşik Tarım Topluluğu ortaya çıktı. Mogollan ve Hohokam adlı bu Topluluklar ı birkaç Yüzyıl içinde, Colorada Platosu nun Kuzeyi nde Sepetçilikle uğraşan Pueblo ve Anasazi Kültürleri izledi. Bugün Arizona da Phoenix kentinin bulunduğu yöreye yakın yerleşim birimlerinde, top oynamak için alanların ve Meksika da bulunanlara benzeyen piramit biçimli kümbetlerin yanı sıra kanal ve sulama sistemleri kuran Hohokam lar yaşıyordu. Hohokam yerleşimlerinin bulunması o dönemlerde arkeologları şaşırtan bir gelişmeydi. Daha sonra o bölgede binlerce Hohokam yerleşimi daha bulundu. M. Ö 300 yılında tarımla uğraşan Hohokamlar, Meksika dan Güney Arizona ya göç etmiş ve Gila-Salt Nehirleri nin kıyılarında köylerini kurmuşlar, daha sonra da sayıları artınca Gila-Salt ın merkezine doğru yayılmışlardı. M. S 200 yılında birkaç Hohokam kabilesi, Tuscon Havzası na göç ederek yeni yerleşimler oluşturdu. Hohokam yerlileri bitki liflerinden ve hayvan derilerinden basit kıyafetler yapmaktaydılar. Ayaklarını korumak için sandaletler giyer, kışın soğuktan korunmak için panço benzeri güderi kıyafetler giyerken üzerlerine de battaniye alırlardı. Genel olarak tarımla uğraşan yerliler, önceleri doğal yiyecekler yerken zamanla yabani bitkiler ve hayvanlarla da beslenmeye başladılar. Ortalama olarak M. Ö 40000-30000 yıllarında göçlerle Yeni Kıta ulaşan topluluklar zaman içinde Olmek, Aymara , Maya, Toltek, Hohokam, Mogollan, Adenan, Anesazi, Aztek gibi uygarlıkları kurarak bugün de bildiğimiz Pueblo lar, Hopi ler gibi birçok kabilenin atası olmuşlardır.

Kızılderili ve Türk Efsanelerinde Kurt Totemi Mitosların Uygarlaşma ve İnsanlaşma Süreci Bazı dillerde , Avesta da Türk kökenli kelimelerin olması, dünyanın bazı halklarının dünya görüşü, mitoloji, folklor ve dini abidelerinde Türk soylu Suje, şahıs ve motiflerin mevcutluğu zamanla kabul edilmeye başlanmıştır. Orta Çağ da ve belki de daha eski devirlerde İskandinavların Kafkas dan göç etmeleri ve onların Kafkas kökenli Asırlarla, İskitlerle ve Proto Türk kökenli halklarla akraba olmaları hakkında da ilginç fikirler öne sürülmüş ve araştırmalar yapılmıştır. Tüm bu meseleler hala tam olarak araştırılmamıştır. Onların esaslı araştırması Türk haklarının kökeni eski tarihi ile onların köklerinin açılmasında yeni sahifeler açacaktır. Bilindiği gibi, son devirlerde dünyanın birkaç öncü Türkoloğu Amerika Hinduları ile Türk haklarının kökünün bağlılığı hakkında ilginç fikirler söylemişlerdi. Bazı Hindu kabilelerinin dünya görüşünde, dini düşüncelerinde, efsane ve folklorunda, adet ve ananelerinde Türklerle fazlası ile uygunluklar görmüşlerdir. Amerika kıtasında yaşayan Hinduların Türk soylu olması fikrini söyleyenler de vardır. Amerika Hinduları ilk eski Türklerin etnik akrabalığı ve yahut da bu haklar arasında olabilecek kültürel manevi ahenklerin mümkünlüğü fazla ciddi ilmi bir problemdir ve ünlü araştırmacılardan akademik A. Karımullin, Ahmet Ali Arslan, Alısa Nicat ve birkaç araştırmacı bu problemle alakalı ilginç fikirler söylemiş ve değerli eserler yazmışlardır. Tüm bunlara rağmen, ele alınan konu hala tam, gerekli seviyede açılmamış olup, bunun geniş, kompleks, şekilde araştırılmasına ihtiyaç vardır. Öyle ki, etnograflar, etimoloji ile uğraşanlar, linguistler, kurtologlar, folklorşinaslar 5 farklı anketle bu meseleyi araştırdılar. Anlaşıldığı gibi, günümüze kadar Hinduların edebiyatı, kültürü, folkloru tam olarak araştırılmamıştır. Aynı zamanda bellidir ki XIX. asrın önlerinden başlayarak birkaç ünlü Amerikalı yazar, alim batı dünyası için maceralı karakter taşıyan Hindu edebiyatını, kültürünü öğrenmeye çalışmışlar ve bu onların bedii edebiyatına yansımıştır, araştırmacılar için bunların büyük önemi vardır. Eski Hindu kültüründe inşa etmek, bu alanda birkaç kavramlık misallere aydınlık getirmek için onların tarih boyu dünyanın hangi halkları ile alakada, iletişimde oldukları izlenilmelidir. Araştırmacılar söyle bir sonuca vardılar ki Hindular Sibirya dan, Alaska dan ve merkezi Asya dan geçerek Amerika kıtasına gelmişlerdir. Bu onların Eskimoslarla alakadar olduğunu gösterir. Bu fikirlerin dairesinde birkaç tutarlı delil alıp araştırmayı amaç edindik. Bunun için ilk sırada Hinduların ve Türklerin dünya görüşlerinde bulanan genel faktörleri almam lazımdır. Bu problemin açılmasında totem ve tabu esas rolü oynayabilir. Hemen mesele ile alakadar ilim aleminde eskiden ispat olunmuş faktörlerden biri ondan ibarettir ki, eski Türklerde Şamancılığıyla yanaşması, toteizm de güçlü olmuştur. Birkaç abidede, mes, tulu-kuşu, gaba-ağaç, kurt yüzü mübarek olur ve bunu gözlemek olur. Eski Türk halklarının abidelerinde at, yılan kaplumbağa, kurt ve kartal vardır. Tüm bu totem ve tabular içerisinde kurt ve köpek-it, konusu önemli yer tutar. Şöyle ki, hem eski Türklerde, hem de eski Hindularda kurda inam gücü olmuştur. Çeşitli durumlarda çeşitli kabile ve tayfalar arasında totemler değiştikleri halde kurt daha derin kök salmış, yüksek mevki tutmuştur. Bu da kendi sırasında eski Türk halklarının cetlerinin kurttan üremesi inancından doğuyor. Bu konuya bağlı eski Çin ve Türk kaynaklarında değerli bilgiler var. Geçen yüzyılda büyük Rus alimi ve seyyahı N. Y. Biçuri nin Çin e araştırma seyahatleri zamanı topladığı kaynaklardan Türklerin kurt tan türemesi konusunu gözlenmiştir. O ömrünün yirmi yılından fazlasını hasır ettiği araştırmalarından birinde der ki; Türkyuk evinin cetleri batı denizinin batısında yaşıyor ve tek bir toplum oluşturuyorlar. Bu aşna denilen kunn evinin dolu olmasıydı. Sonraları bu nesil komşu hükümdar tarafından yenildi ve tamamen kökü kesildi. Onlardan yalnız 10 yaşlı ile bir oğlan sağ kaldı. Yaşı küçük olduğu için askerler ona acıdılar, kollarını ve ayaklarını kesip onu bir göle attılar. Dişi kurt oğlanı buldu ve onu etle besledi. Hükümdar duydu ki, oğlan yaşıyor, oğlanı bulup öldürmesi için adam gönderdi. Gelen adamlar oğlanın yanında dişi kurt göndüler. O zaman, Çin rivayetinde değinildiği gibi, bu dişi kurt batı denizinin doğusundaki Qao-Çan ın kuzey batısında olan dağlarda göründü. Dişi kurt burada sığınak buldu ve oğlandan on çocuğu oldu ve onlar da büyüdükten sonra evlendiler ve çocukları oldu. Sonradan her biri kendi neslini oluşturdu. N. Y. Biçuri nin Çin kaynaklarında bulduğu birkaç tür abidelerinde bu gözlenmiştir. Türk araştırmacılarında da bu meseleye geniş yer verilmiştir. Bazı ilk Avrupa halklarının folklor ve rivayetlerinin kökleri Asya-Troya kaynaklarına, böylece de Türk-Hun kaynaklarına dayanır. Kabileler iki yere ayrılırlar, yanan ateşin etrafında dans eder ve kutsal ruha teşekkürlerini ifade ederler. Hindu folklorunu araştıran ünlü Rus alimi A. V. Vaşşenko yazar ki: İnsan-kurtlar doğu ve kuzeye doğru ilerlediler veyahut görünür, hemen o insan kurtlar Mogikanlardı. Ona göre kurtlar onların totemi idi. Hinduların çok ünlü folklor örneği sayılan Vallamolum poemasında da kurdun adı çekilir. Vaviahtanların adasında güçlü kurt vardı ve o kabilenin başı idi. Beyaz kurdun babaları ile kartalın babaları uzun zaman balıkla zengin olan suların yanında yerleştiler. Kuzey, güney ve doğunun adamlarını getirdiler. Daha sonra ilk avcılar, rehberler, şamanlar ve onların karıları, kızları, köpekleri geldi. Hinduların masal ve efsanelerinde de kurtlarla bağlı fazla ilginç örnekleri var. Kara kurt her şeyi anladı. tayfanın adamları avdan döndüğünde büyük bir ateş yaktılar ve et kızardığında halkına yeni bir dans öğretti. Şimdi tüm Dakota tayfasının oynadığı ve kara kurta şöhret kazandıran bu yeni dans onların dansıydı. o ansızın kımıldamadan oturmuş. Gri kurt la karşılaştı. Kurt dedi ki: Ben kutsal dağların bekçisiyim. Seni daha yukarılara götüreceğim Gri kurt yolda yalnız başına giderdi. Kuyruğunu sallayıp, gözünü sahibinden çekmeden köpek de onun arkasında sürünürdü gözlenmişti. Şöyle ki, hususi ile roma efsanelerinde bu mesele açık-aydın görünür: Efsaneye göre, Latin şehirlerinin birinin padişahı kendi kardeşi kızının ikiz doğmuş iki oğlunu-konulu ve kemi tibr çayına atmayı emr etmişmiş. O korkuyordu ki, çocuklar büyüdükten sonra onu tahttan mahrum ederler. Çocuklar kurtulurlar. Bir dişi kurt onları kendi sütüyle büyütür. Roma da Kapitoli Tepesine kurt heykeli koyulmuştur. Troya-Roma çizgisinin gelişimiyle bağlı ünlü kazak şairi O. Süleymasnov un da ilginç fikirleri vardır. Büyük Hun imparatoru Atilla nın kurt tan yaranması hakkında Avrupa da da rivayetler olmuştur. O. Süleymanov un araştırmalarında da da bununla ilgili değerli delillere rastlıyoruz. Sujenin Macar varyantı İtalyanlara da malum oldu. A. N. Vslelovkski nin kitaba dahil ettiği İtalyan rivayetlere göre kendi kızını Bizans taht tacının veliahtı ile evlendirmeyi kararlaştıran Macar kralı kızı tecavüzlerden korumak için geçici olarak kaleye koyar. Kralın beklemediği bir iş olur. Şehzade kız onunla birlikte kulede olan köpekten çocuğa hamile kalır ve Atilla doğar. Bu bilgiye uygun olarak, İtalyan ikonografiyası Hun hükümdarını köpek kulaklı tasvir ediyordu. A. N. Vselovski nin yazdığına göre, İtalyan rahipleri önceleri fahri olduğu için dikkati çekmeyen bir şeyi Atilla ya kabahat tutmuşlar. Rahipler Attila nın simasında köpek başların devamcısı Yecuc Mecucu görüyorlardı. Zaman geçtikçe, köpek hakkında hayaller değişir ve bazı tayfalarda bu fahri yeri kurt tutar. Çin araştırmacılarının malumatlarına göre eski Türklerin bayrağında kurt başı şekli varmış. Düşünülür ki, bu bayrağı Avrupalılar görmüşler. Erken orta çağ da da bir sıra İskandinav haklarının, hususiyle, İrlanda ve İzlandalıların folklor örneklerinde kurt totemi büyük yer tutuyor. Bu da kendi heybetinde İskandinavların Kafkas dan göç etmesi menşece Assar ve İskitlilere bağlı olması fikrini bir daha ispatladı. Kuhilin destanında evin köpeğinin öldürülmesinin imkansız olması motifi var. Büyük Edda, Küçük Edda destanında, hem de Snorri Sturluso nun diğer eserlerinde belirtildiği gibi eski Türklerin Troyadan göç etmesi ve Avrupa da yurt salması hususiyle dikkati çeken misallerden biridir. S. Sturluso nun ve sonraki devirlerde yaşayan diğer araştırmacıların eserlerinde denildiği gibi, eski Türk kabilelerinde kendi sırasıyla Kafkas dan Altay a Avrupa ya ve Amerika ya göç ettiler. Öyle ki, kurt toteminin eski Türk İskandinav, Roma, Avrupa halkları yanı sıra Eskimo kabileleri arasında da yayılması tesadüf değildir ve bu eski ile alakalı olmuştur. Bazı Hindu kabilelerinin inamları , Türk dini ve dünya görüşüne daha çok bağlıdır. Ünlü Türk tarihçisi B. Ögel in Hunların bir dini merasimi ile ilgili verdiği malumat dikkati çekiyor. Önceleri köpeği iyice beslerler. Köpek şişmanladıktan sonra onun boynuna renkli ip bağlarlar. Ölünün ruhunun ona kurban edilen köpek tarafından korunacağına inanırlar. Bu adet aynıyla İrokez kabilesinde de var: Birinci gün köpeğin boğulması törenidir. Bunun için en sağlıklı ve beyaz köpek bulunur. Beyaz renk-İrokezler için temiz ve iman sembolüdür. Köpeği boğdukları zaman, eyere bir damla kan düşmemesi ve köpeğin kemiklerinin kırılmamasına çalışılırdı. Köpeğin boynuna beyaz renkli ip bağlanırdı. bu bir saadet, itibar sembolüydü. Aynı zamanda köpeği çok istekli süslüyorlardı ve bunu kendileri için hayırlı bir iş sanıyorlardı. Süslenmiş köpek cesedini yerden sekiz lut yükseklikte sütundan asıyorlardı. Ceset beş gün gece-gündüz sütunda asılı duruyordu. Beşinci gün sabahı onu yakmak için indiriyorlardı. Dört kabile iki köpek yakıyorlardı. cesetleri yaktıkları zaman hemen hemen herkes ağlardı. XIV. asrın Amerikalı şairi ve Hindu folklorunun güzel bilicisi, H. Longfelleo nun da yaratıcılığında kurtla bağlı misale rastlanır. Onun Hindu hayatından bahseden ünlü poeması hayavata hakkında nağme eserinde kurt derisinden olan şehirli torbadan konuşma gelir. kurt derisinin torbasını açıp, ordan önce bir cam çıkarttı, sonra bir-bir çıktı çöle bu torbadan pogasenin fikurları: bir çift yılan, bir çift yaya! Belki de bu kutsal torba-yani kurt derisinden dikilmiş bu eşya yer küresinin kendisidir. Yer küresi kutsal olduğu için kurt derisinden dikilmiş torbaya benzetiyorlardı. XX. asır Amerika edebiyatında ünlü yeri olan yazarlardan biri de Jack London dur. Kurt totemi ile bağlı onun da yaratıcılığında ilginç misaller vardır. Cedlerin Silahı adlı eseri buna örnek olabilir. U. Folkner de de kurta bağlı dikkati çeken deliller var. Tam üç gündür batıya gidemiyordu, diyordu ki ben atımı görüyorum. Hinduları gömerken onun köpeğini de kendi ile birlikte gömüyorlardı. Bu ise köpeğin sahibine vefalı olduğunu gösteriyordu. Bütün bu söylenenlerden söyle sonuca geliyoruz ki, dünya halklarının sonuncu etnogenezini ortaya çıkarmak için birkaç antropolojik cihetin yanı sıra, aynı zamanda tesaffütü ve dini dünya görüşlerinin de önemi vardı. Prof. Dr. T. S. ELİYEVA Kızılderili ve Türk Efsanelerinde Kurt Totemi Uluslararası IV. Türk Kültürü Kongresi Bildirileri 4-7 Kasım 1997, Ankara Cilt 4

Kızılderili'nin Kimlik Cüzdanı Adı: Hintli İndian , Kızılderili , Amerindian. Nativeamerican Soyadı: Turanid Doğum Tarihi: Kuzey Doğu Asya / Sibirya, daha sonra Kuzey Amerika ve Güney Amerika. İkametgahı: Kuzey, Orta ve Güney Amerika, Karaip Adaları ve Sibirya da çok ufak 1-2 topluluk Dili: 5 ana dalda toplanan 2000 kadar lehçe. Çoğunluğu Türkçenin de bağlı olduğu Ural Altay dillerinin özellini taşıyor . Çok ufak bir kısmı Çince gibi tek heceli. Özellikle Aztek, Maya, Olmek ve İnka uygarlıklarının parladığı bölgelerde 320 kadar Türkçe kelime tespit edilmiştir. Akrabaları : Türkler, Moğollar, Çinliler. Eşkalleri: Çoğunluk; cilt rengi, kızıla çalan bakır tenden koyu esmer ve yeni meşin sarısına kadar çeşitli renkler. Göz; hafif çekik ve kara. Saç; kara ve düz. Surat; çıkık elmacık kemikleri, keskin burun ve köse. Kafatası; orta ve yuvarlak . Boy; orta. Azınlık; Meksika ve And dağları uygarlıkları bölgesinde, üst tabaka ve bazı rahip-derviş kimlikli efsanevi şahsiyetler: Ak tenli, sakallı ve bıyıklı, kahverengi saçlı. Orta Amerika ; diğer Kızılderililer gibi fakat kısa tıknaz ve iri burunlu. Güney Amerika; Polinezyalılar ve Malezyalıları andıran bir tip. Olmek heykellerinde rastlanan Zenci veya Avustralyalıları andıran bambaşka bir tip.

Kilimler ve Takvimler Benzerlikler dille sınırlı kalmıyor özellikle kilim desenlerindeki benzerlik şaşırtıcı. Prof. Dr. Reha Oğuz Türkkan ın kilimlerdeki benzerliklerle ilgili bir anısı New York tayken televizyondan, Kaliforniya da düzenlenen Güller Resmi Geçidi ni seyrediyordum: otomobil ve kamyonetler renk renk desenler halinde güllerle donanmıştı. Çeşitli ülkelerin ve firmaların katıldığı bu şöleni Cher Huntley tek tek anlatıyordu. Bir takı şimdi de Meksika Kızılderililerininki geçiyor diye tanıtınca yardımcısı elindeki kağıdı işaret etti ve spiker de şöyle özür diledi: Kızılderililerin değil, Türkiye Konsolosluğunun takıymış! Desenler o kadar benziyor ki şaşırdım. Dokuma tekniğinin ilk olarak ne zaman ve nerede başladığı tam olarak bilinmese de hiç kuşku yok ki dokuma sanatı, genel bağlamda, Orta Asya da başlamıştır. Bu bölgede yaşayan yerliler, ki göç eden bu kabilelere yörük ya da göçebe kabileler denilmektedir, büyük bir nüfus patlaması neticesinde Asya nın batılarına göç edip kendilerine yaşamak için daha uygun alanlar aramaya başladıklarında göçebeler şiddetli hava koşullarına maruz kalmışladır. Bu nedenle çadırlarını kurmak için keçi yünü kullanmaya başlamışlardır. Keçi yünü, koyun yününe nazaran çok daha uzun ve sıkıdır. Düz dokuma tekniği bu anlamda ilk defa göçebe tenteleri yapmak için kullanılmıştır. Hayatta kalmayı başaran en eski pile halı Altay dağlarının Pazırık vadisindeki bir Sycthian prensinin mezarında keşfedilmiştir. İlk kez Sibirya da bir Rus arkeolog tarafından 1947′de sergilenmiş ve şu anda da Leningrad daki Hermitage Müzesi nde sergilenmektedir. Bu halı Türk çift düğümü ile dokunmuş olup metrekaresinde 347.000 düğüm bulunmaktadır. Boyutları 3,62 m2 olan bu halıya yapılmış olan incelemeler neticesinde İsa dan Önce 5. yüzyıla ait olduğu ortaya çıkmıştır. Pazırık, diğer ismiyle Altay halısı oldukça gelişmiş bir görünüme sahiptir ve bu sebeple de dokumacılığın uzun bir geçmişe sahip olduğunun kanıtı niteliğindedir. MEKSİKA NIN METRO KAZISINDA ÇIKAN BİNLERCE YILLIK 12 HAYVANLI TÜRK TAKVİMİ Bu muazzam taş eser 1481′de Aztekler tarafından yapılmış ve 1790da metro kazısında ortaya çıkarılmıştır. 24 ton ağırlığındaki bu takvim vaktiyle Aztek ana tapınağının en tepesinde dururmuş. Yılların hayvan adlarıyla gösterildiği bu takvim Azteklerden önce Toltek ve Maya larca da benimsenmiş. Tahminen M. Ö 353 yılında da Maya lardan Olmek lere geçmiş. 12 Hayvanlı Türk Takvimi, 12 yılın 5 katı olan 60 yıllık devreleri ile Kök Türkler de, Uygur Türkleri nde, Tuna-Bulgar Türkleri nde, İtil-Bulgar Türkleri nde ve daha önceleri de büyük ihtimalle Hun Türkleri nde kullanılmış olup, Türkler arasında çok yaygın bir sistem olmuştur. Kök Türk yazıtları, Uygur kitap ve hukuk belgeleri, Tuna Bulgarları nın yazıtları, Bulgar Hakanları Listesi bu takvimle tarihlendirilmiştir. Hatta, Manas Destanı ndaki bazı olaylar bile 12 Hayvanlı Türk Takvimi ile tarihlendirilmiştir. Türk Takvimi nde bir gün 12 bölüme ayrılır, her bölüme Çağ adı verilir. Bir çağ iki saat, dolayısıyla bir gün de 24 saattir. Her bir çağ ise sekiz Keh ten ibarettir. Yılbaşı olarak gece-gündüz eşitliğinin yaşandığı 21 mart, Nevruz günü alınır. (21 Mart Kızılderili kültüründe de senenin başlangıcıdır.) 12 Hayvanlı takvim Çinlilerde olmakla birlikte en eski şekli Türklerde bulunduğundan, bizden onlara Türk kökenli Su-Çu hanedanlığı sırasında geçtiği tahmin edilmektedir. Edouard Chavannes in Le Cycle turc des Douze Animaux , adlı araştırmasına göre Asya da kullanılan 12 Hayvanlı takvim Türklere ait bir takvim sistemi idi ve Çinliler bu takvimi Türklerden almışlardı. Chavannes bu yüzden de araştırmasının adını 12 Hayvanlı Türk Takvimi koymuştur. Meksika tarihinin klasik eserlerini yazan W. H. Prescott, 1874′de Maya ve Aztek takvimlerini incelerken, menşesini Tatar Türklerine bağladıktan sonra şu açıklamada bulunmuştur: Asya daki 12 hayvanın 4 tanesi Azteklerdekinin tıpa tıp aynısıdır. 3 tanesi çok benzer, fakat Asya-Amerika farkıyla ilgili hafif değiştirmeler olmuş; Azteklerde 5 bölüm ise boş bırakılmıştır. Bunların Türklerin bildiği fakat Meksika da bulunmayan hayvanlardır. Bu kadar benzerlik hayal edilemezdi. Bir de hayvan yıl sıralamasının aynen Türk takvimindeki gibi gittiğini de eklersek tesadüf olasılığı ortadan kalkar.

Kızılderililer ya da Amerika Yerlileri, Sibirya kökenli Eskimo - Aleut halkları dışında kalan bütün Amerika yerlileri için kullanılan ortak birleştirici ad. Dilce birbiriyle akraba olmayan iki ayrı ana grupta toplanırlar: Sibirya kökenli olan Na-Dene dilleri ile Na-Dene dilleri dışındaki bütün Kızılderili dillerini içeren Amerind dilleri. Alaska yerlileri adı Alaska'da yaşayan Eskimo-Aleut halklarını ve Kızılderilileri topluca nitelemek için kullanılır. ABD'nin diğer eyaletlerinde Native Americans, American Indians ya da kısaca Indians Kanada Yerlileri adı Kanada'da yaşayan Eskimo-Aleut halklarını , Kızılderilileri ve Métisleri topluca nitelemek için kullanılır. Çoğu anasoylu ve avcı ve toplayıcı, bazıları Olmekler ve Mayalar gibi Mezoamerika Kızılderilileri mısır, Keçuvalar ve Aymaralar gibi Güney Amerika Kızılderilileri patates tarımını keşiften önce de yapan halklardır. Kuzey Amerika'da Kızılderililer sınırları belirli kısıtlayıcı özel yerleşimlerde yasal olarak toplanırlar ve bu yerlere Amerika Birleşik Devletleri'nde Kızılderili rezervasyonu , Kanada'da ise Kızılderili rezervi adı verilir. Adlandırma Kızılderililerin nasıl adlandırılması gerektiği hala tartışma konusudur . Türkçe Kızılderili adı İngilizce Redskin adının çevirisidir ve dünya dilleri arasında ayrıca Farsçada da kullanılır. İngilizcedeki Redskin nitelemesi harfiyen İspanyolca Piel Roja adlandırmasından çeviridir ve bu İspanyolca ad, Kristof Kolomb'un 1492 yılında Hindistan sandığı yere ilk ulaştığı nokta olan Karayipler'in yerli halklarından Taynoların vücutlarını Bixa orellana tohumuyla boyamasından kaynaklanır. İngilizcede ayrıca Red Indians adı da geçer fakat o kadar yaygınlaşmamıştır ve en:Redskin adı da günümüzde yalnızca argo olarak kabul edilmektedir. Türkçedeki Kızılderili adı ise argo değildir. Amerika yerlileri ya da kısaca Yerliler: Amerika Birleşik Devletleri'nde Native Americans , American Indians ya da yaygın biçimde kısaca Indians olarak adlandırılır ve yalnızca Kızılderilileri nitelendirir. Indian sözcüğünün kullanılması, kaşif Kristof Kolomb'un Amerika'nın doğu sahiline ulaştığında burayı Hindistan sanmasından kaynaklanır. ABD Nüfus Sayım Dairesi ülkedeki yerlileri American Indian and Alaska Native adı altında topluca ele alır ve American Indian terimiyle Kıta ABDsi'ndeki yerliler kastedilirken, Alaska Native terimi Alaska'daki yerlilerin tamamı için kullanılır. Kanada'da aboriginal peoples olarak adlandırılır ve hem Eskimo-Aleut halklarını hem de Kızılderilileri nitelendirir. Guyana'da Amerindian adı Kızılderililer anlamında kullanılır ve bu adlandırma diğer ülkelerde yaygın değildir. Bölge İspanyolcasında gündelik konuşma dilinde Indios kullanılırken, yazı dilinde Amerindio ya da pueblos indígenas adı kullanılır. Arjantin'de ise daha çok aborígen olarak adlandırılır.

Töreler, Adetler, Destanlar Kızılderililerle Türkler arasındaki kültür benzerlikleri aslında oldukça fazladır. Tahsin Mayatepek ( Maya larla Türkler arasındaki benzerliklere dikkat çekmiş ve Atatürk tarafından konuyu daha detaylı araştırması için Meksika ya elçi olarak gönderilmiştir. , Azteklerin tıpkı Hunlar gibi doğan güneşe dönüp elleriyle bir dua işareti yaptıklarını anlatmış ve hala bu törenin Meksika yerlilerince uygulandığına dikkat çekmiştir. 9 rakamı Türklerde mukaddes sayı iken Maya larda da 9 tanrı, tapınakların özellikle 9 basamaklı olmasından onlarda da mukaddes olduğuna bir işarettir. Bilindiği gibi ülkenin ikiye ayrılması çok eski bir Türk geleneğidir. Her kısım başına bir yönetici bulunurdu. Yine eski zamanlardan beri Türkler 4 unsuru kullanır ve 4 unsura birer renk verip bunu coğrafyaya uygularlardı. Ak: Güney; Kara: Kuzey; Kızıl: Batı; Sarı: Doğu olarak tanımlanır hatta yer isimleri bile bunlara göre adlandırılırdı. Göktürklerde ülke ikili Krallıkla idare edilirken, Dörtlü bölgelerde Teğin/Tekin yönetici olurdu. Teğinler hükümdar ailesine mensup olurlar fakat makamlarına seçimlerle gelirlerdi. Güney Amerika da da bu 2′li ve 4′lü sistemin sık sık kullanılması Türklerle bağlantıları açısından önem taşımaktadır. İnka-öncesi yönetimi ülkeyi 2′ye ayırır ve biri kollasuyu diğeri Kuntisuyu adını taşır. Oka-Arokan Kızılderililerinde de 4′lü bölümlerin başına Togin/Tokin geçer ve bu kişiler de soylular arasından seçimle başa getirilir. Aztek ler 4 yön için birer tanrı tanır ve her yöne bir renk verirler. Günümüzdeki Kızılderililer arasında da aynen eski Türklerde olduğu gibi bu renklendirme kullanılmaktadır. İnka lar cihanı fethetmek üzeri kutsal Kapatokon dan kurtulup çıktıklarında başlarında 4 kardeş-prens vardır: Ayar Kaçı, Ayar Uço, Ayar Ança ve en büyükleri Manko Kapak. Yucatan yerlileri , Doğu dan Büyük Deniz den geldiklerine inanırlar ve Tanrılar bize yol olsun diye denizi kurutmuştu derler. Kimi Kızılderili efsaneleri, yerin altından geldik derken, kimi efsanlerde gökten ok merdivenlerle indikleri anlatırlır. Bunların yanı sıra Karanlıklar ve soğuklar arasından geçerek Kuzeyden geldik ve güneşin doğduğu taraftan geldik diyen efsaneleri de mevcuttur. Yılandan, Jaguardan türediklerini söyleyenlerin yanı sıra kurt soyundan neşettiklerini ve büyük Tufanı bir kurdun haber verdiğini söyleyen destanlar da vardır. Türklerde olduğu gibi Kızılderililerde de Kurt yol gösteren rolünde göze çarpar. Ergenekon Ve Yaratılış Destanlarındaki Benzerlik Efsanenin adı Kapaktokon/Kapaktoko , anlamı Kapalıdan Çıkış Bizdeki Ergenekon Destanı ile hem ismen hem de içerik açısından benzemesi oldukça dikkat çekicidir. Ergenekon Destanı da kapalı kayaların ve dağların ardından çıkışı anlatmaktadır. İnka efsanesine göre, Bir felaket milletin her ferdini öldürür fakat Manko-Kapak ın atası ATAU kurtulur. Dışarıya çıkışı olmayan bir mağaraya sığınırlar. Burası KAPAKTOKON dur. Derken, tanrı ER-AK-KOCA onlara bir nur verir ve bununla kayaları eritip kurtla çakal arası bir yaratığın izinden dışarı çıkarlar, cihanı fethederler. Bu destanın Ergenekon la benzerliği aşikardır. Kırgız Türklerinin çok iyi muhafaza ettikleri YARATILIŞ EFSANESİ ndeki benzerlikler; Kainat önceleri sadece suymuş ve bunun üzerinde Tanrı KARAHAN, yapayalnız uçarmış. Sonra KİŞİ yi yaratmış, dünyalar yaratmak için lazım olan toprağı getirmesi için onu suların altına yollamış. Kişi Tanrı yı kıskanırmış ve getirdiği toprağın bir kısmını avurduna saklamış. Tanrı Elindeki toprağı savur diye buyurmuş ve Toprak, büyü demiş. Ancak bu toprakla birlikte Kişi nin avurduna sakladığı toprak da büyümüş ve Kişi patlayacak olmuş, tükürmüş; adalar böyle doğmuş Buraya kadar olan bölüm Kızılderililerin Yaratılış Efsanesi yle tıpa tıp aynıdır, sadece isimler farklılık gösterir. Toprak getirenin adı MUDHAN dır. Ancak bundan sonraki bölüm farklıdır: Türklerde Tanrı, Kişi yi yerin dibine sürükler ve adı YERLİK HAN yani Şeytan olur. Tanrı bundan sonra insanoğlunu yaratır. Kızılderililerde ise göğe çıkış, orada Gökler Tanrısı nın karsını kıskanıp yeryüzüne fırlatışı, onu seven kuşların kanat gerip yere yumuşak iniş yaptıkları şeklinde apayrı bir yol izler. Fakat baştaki bu benzerlik sosyal-antropolog Kroeber in da dediği gibi şaşırtıcı bir benzerliktir. Komançi Kızılderililerin atı edindikten sonra- ölen şeflerini gömme adetleri (ata bağlayıp, 7 defa dolaştırış ve atı yaktıktan sonra küllerini şefin cesediyle birlikte uçuruma atış ve kayalarla örtüş) Hun ların defin merasimiyle örtüşmektedir. Tören ve Kutlamalardaki Benzerlikler Amerika nın toprakla ve ziraatla uğraşan Kızılderili kabileleri arasında dini ağırlıklı merasimlerle kutlanan mevsimlik bayramların başında Mart ayında Yeni Yılın Başı için yapılan kutlama törenleri ve şenlikleri gelmektedir. Yeni Yılın Başı kutlamaları, Eski yıldan yeni yıla geçişi, ölümden sıyrılıp yeniden dirilişi, kısırlıktan kurtulup yeniden üremeye dönüşü kutlamak maksadıyla yapılmaktadır. Yeni yılın başlangıcı olan Mart ta kutlanan Diriliş kutlamaları ile ilgili Kızılderililerin yaptığı merasimlerde kabilenin yaşadığı köy veya kampın tam orta yerine uzun ve düzgün bir direk dikilir. New Mexico, Arizona ve Kaliforniya eyaletlerinde yaşayan Kızılderili kabileleri köyün orta yerine dikilen bu direğin kainatın ekseni olduğuna ve dünyayı yaratan Bir i temsil ettiğine inanırlar. Kızılderililerin yaptığı merasim ve kutlamaların en ilginç yanlarından birisi, kabilenin Şamanı nın Gök Tanrı olarak kabul edilen Ulu Ruh a daha çok yaklaşmak ve kabilesi için O nun yardımını ve rahmetini talep etmek maksadıyla, bu düzgün direğe tırmanmasıdır. Dini maksatlı bu merasimi yöneten Şaman ın bu direğe tırmanması, mensubu olduğu kabilesini kötü ruhlardan ve onların sebep olabileceği hastalıklardan koruması, yeni yılda kabilesine bol mahsul bahşetmesi konularında görüşme talep etmek maksadıyla Gök Tanrı ya daha yakın olma amacı taşımaktadır. Direğe tırmanma merasimi Pueblo, Camella, Maidu Kızılderilileri gibi birçok kabile arasında oldukça yaygındır. Amerika nın Batısında, Kaliforniya toprakları içinde yaşayan Yurok Kızılderili kabilesi, Mart ta düzenlenen Yeni Yılın Başı merasimlerini özel olarak hazırlanan ve Big House olarak adlandırılan yerde yaparlar. Amerika nın Delaware eyaletindeki Lenape Kızılderili kabilesi ve Cheyenne Kızılderilileri, yine Big House dedikleri yerde Yeni Yıl kutlamaları ile ilgili merasimleri eksiksiz yerine getirirler. Baharın gelişi ve tabiatın yeniden canlanarak hayat bulması ile ilgili merasimlerin yapıldığı Büyük Ev in dini açıdan mistik bir manası vardır. Bu Büyük Ev in kendisi, Gök Tanrı nın yarattığı kainatı, onun dört köşesindeki dört direği ve üzerine oturtulan kubbesi Gök Tanrı nın kudretini, bu Büyük Ev in orta yerine dikilen direk ise, Gök Tanrı nın yer yüzüne koyduğu ayağı nın yerini sembolize etmektedir. Bu tip mevsimlik törenler hemen hemen bütün kabilelerde yapılmaktadır ve bütün kabilelerce Mart ayı yılın başı olarak kabul edilmektedir. Büyük Ruh olarak adlandırılan Gök Tanrı ya daha yakın olma ve O nunla konuşma, O ndan yardım dileme maksadıyla dünya ve kainatın orta direği ve ekseni olarak kabul edilen ve köyün orta yerine dikilen direk ve bu direğe tırmanma merasimine Orta Asya, Sibirya, Altay, Hakas, Tuva Şamanizm i ve bu bölgelerde yaşayan Türk topluluklarının ve boylarının dini geleneğinde de yaygınca rastlanmaktadır. Orta Asya, Sibirya Türkleri, Saka, Altay, Hakas, Tuva Türklerinde de Mart ayı Yeni Yılın Başı dır. Hakas Türkleri Yeni Yılın Başı olarak bilinen Mart ayında, çeşitli merasimleri büyük bir dikkatle yerine getirirler. Şamanizm geleneğine bağlı olarak yapılan dini maksatlı bu mevsimlik merasimler, Amerika Yerli Kızılderili kabileleri ile Orta Asya Türk boyları arasında birbirinin aynısı denilecek kadar benzerlik ve paralellikler gösterir. Hakas Türkleri Mart ayında yaptıkları merasimi şöyle anlatmaktadırlar: Hakasya eski Türk halklarından birisidir. Bunu Hakasların örf ve adetleri ispatlıyor. Örnek olarak Yeni Yılın Başı bayramını alabiliriz. Bizim halkımız Yeni Yılı 22 Mart ta kutlar. Adı Yılbaşı. Gün saatleri ile gece saatleri eşit olduğu zaman, o gün güneş doğarken ona tapıyorlar. Daha sonra kutsal ateş anaya tapılır. Dünyadaki bu kutsal ateş, küçük güneş gibi sayılır. Bu kutsal ateşte Kara Çalama yakılıyor. Bu Kara Çalama yakılmadan önce üç bohçaya bağlarlar. Bir bohça ile hastalıklar, ikinci bohça ile acılar, üçüncü ile dertlerin, hastalıkların hepsinin bağlanması demektir. Daha sonra lzıh Ak Ağaca yeşil, kırmızı beyaz bezler asılır. Böylece Göğe hayat için dua ediyoruz. Yeşil hayatın rengi, kırmızı kan damarı kurumasın , beyaz ise hayat temiz olsun anlamındadır. Amerika nın Sub-Arktik bölgesinde yaşayan Kızılderili kabileleri yılda bir defa, Mart ayında, Feeding the Fire merasimi yaparlar. Bunun Kızılderililerin ölen yakınlarının ruhlarını tatmin edeceğine inanılır. Beayer Kızılderilileri, bu merasime çok önem verirler ve Amerika nın kuzeyinde yaşayan Kızılderililer arasında ateşe et atarak onu tatmin etmek merasimini en ciddi şekilde takip ederler. Bunun yanında yine Baharın başlaması ve Somon balığının nehirlerin kaynağına doğru ilk göçleri başladığı zaman British Columbia da yaşayan Kuzey Amerika Kızılderili kabilelerinden Tanaina Kızılderilileri, ateşe et atma merasimi yaparlar. Bu merasimle tabiatta hayatın yenileneceğine inanırlar. Mart ayında insan vücudunu yenilemek ve canlandırmak için Fin Hamamına benzeyen Sweat Lodge lara terlemek için girilir. Sonra yeni elbiseler giyilir. Güzel kokulu yaban otlarının ateş üzerinde yakılması ile elde edilen dumanlarından teneffüs edilerek, ciğerlere çekilir. Şamanist gelenekleri ve inançlarına göre, ateş bütün pislik ve kötülükleri temizler, kötü ruhları kovar. Bu inanca Türklerde de rastlıyoruz. Vl. yüzyılda Batı Göktürk Kaanı na gelen Bizans elçilerini huzura almadan önce onları iki ateş arasından geçirirlerdi. Bu tören elçilerle gelmesi muhtemel kötü ruhları kovmak maksadıyla yapılırdı. Başkurtlar ve Kazaklar bir yağlı bezi yakarak onu hastanın etrafında alas, alas diyerek gezdirirler. Buna Kazak ve Başkurtlarda alaslama Anadolu da ise alazlama denir. Sioux Kızılderili kabilesinde de, Yeni Yılın Başlangıcı için yapılan merasimlerde Ateş e büyük önem verilir. Bu merasimler Sioux topraklarında Ot Biten Ay olarak adlandırılan Mart ayında yapılır. Sioux Kızılderili kabilesinde Mart ayı ile başlayan yeni yılın ayları şöyle sıralanır: - Mart: - Nisan: - Mayıs: - Haziran: - Temmuz: - Ağustos: - Eylül: - Ekim: - Kasım: - Aralık: - Ocak: - Şubat: Türk kültüründe de bazı aylar Amerika yerli Kızılderili kabilelerinde olduğu gibi, tabiatta hayvanların hareketine bağlı olarak adlar alırlar. İlk Baharın birinci ayına Oğlak Ayı , ikinci ayına Ulu Oğlak Ayı , üçüncü ayına Ulu Ay denilirmiş. Diğer aylar da yine bu şekilde, yani mevsimlerin totemleri ile adlanırmış. Türkiye ve diğer Türk Yurtlarında Godu-Godu ve çeşitli adlarla anılan bezeme insan ve tabiatta bulunan yaratıkların kılığına girerek, baharın gelmesini, tabiatın canlanmasını kutlamak, Amerika yerli Kızılderili kabileleri arasında hayatın önemli bir dilimini teşkil eder. Hopi Kızılderili kabilesi, Godu-Godu ları kendi kültürleri içinde, Kachina olarak adlandırıyor. Her Kaçina nın kendine has görevinin olduğuna inanan Hopi Kızılderililerinin, Yıldız, Bulut, Güneş, Toprak, Kurt, Kartal Kaçinaları vardır. Bunların hepsi, doğrudan doğruya tabiat, yeraltı, yer üstü varlıkları ile ilgilidir. İspanyollar 1500 yıllarında Kızılderililerin ülkesini işgal ettiklerinde, Amerika daki Kızılderililerin Kaçina bebekleri yapıp onlara tapındıklarını zannettiler. Kaçina Dansı nı ise, Şeytan a tapınma olarak yorumladılar ve bütün Avrupa ya da öyle yaydılar. Türk kültür tarihinde ve önemli mevsimlik merasimlerde önemli yer tutan demir e Kuzey Amerika Kızılderili kabileleri arasında da büyük önem verilmekte ve bazı kimselerin demirden yapılmış mukaddes sayılan silah lara dokunması yasaklanmıştır. Amerika Kızılderili kabilelerinden Algonquian Kızılderili kabilesinde, hamile kadının hamileyken demir ve çelikten yapılmış silahlara dokunması katiyen yasaktır. Öldürücü gücü kaybolur ve düşmana tesir etmez korkusu ile özellikle hamile kadınların ve yetkili olmayan şahısların kabilenin savaşçılarının silahlarına dokunması yasaktır. Yaygın olan söylentilerin tam aksine, bu kadar tabu ve yasaklamaya rağmen, Kızılderili kabilelerinden hiç birisi ne şekilde olursa olsun diktikleri totemlere tapınmazlar. Amerika da Alaska nın Güneyinde yaşayan Yakutat ve Tlingit Kızılderilileri arasında demir e Sibirya Türklerinin verdiği değere eş bir hürmetle yaklaşılmaktadır. Yakutat ve Tlingit Kızılderilileri de diğer Kızılderililer gibi çelikten yapılmış bıçak ve savaş baltaları veya sivri uçlu silahlar yapmak için kullandıkları demire büyük hürmet ve rağbet gösteriyorlar.

Kızılderililere Ait Fotoğraflar.

Kızılderili Dillerinde Türkçe Kelimeler Dil bakımından benzerliğe gelince, bu insanların ayrı ayrı kıtalarda yaşamalarına rağmen aynı dili konuştuklarını belirten Stanford Üniversitesinden Joseph Greenberg, 12 bin yıl önce Amerika ya yapılan başka bir göç dalgası ile gelen Kızılderili olarak adlandırılan bu insanların daha sonra Güneye doğru göç ederek, bugünkü Orta ve Güney Amerika topraklarına geçtiklerini kaydediyor. Toplam 600 lehçeden oluşan Kızılderili lehçelerinin ortak büyük kütlesi Atabaşkan Kızılderililerinin dili. Bu dil Altay dillerinden. Fransız dil bilimci Dumesnil, Kızılderili dillerinde Türkçe ye benzer 320 kelime tesbit etmiştir. Kızılderililer ve Türkler kitabının yazarı Prof. Dr. Reha Oğuz Türkkan ise araştırmaları sonucunda bu kelimelere 110 tane daha eklemiş. Prof. Dr Mecit Doğru ise İstanbul da bir Türkoloji kongresinde 60′dan fazla yer isminin benzerliğine dikkat çekmiştir. Daha ilginç olanı ise çift kelimelerin hem anlam hem de söyleniş bakımından gösterdiği benzerlikler! Mesela Arizona daki bir beldenin Kızılderililerden kalma adı Hava-Su Hem anlam söylenişi aynı hem de Hava/gök ve su anlamına gelmekte. Peru da da su kelimesi oldukça yaygın: Kolla Suyo, Kondu Suyu, Ande Suyu gibi. İnka ların Akkapana sı biz de ak-kapı . Prof. Dr. Reha Oğuz Türkkan ın kendi gözüne çarpan benzerlikleriden biri Meksika da kaldığı bir mahallenin adı olan Çapultepek anlamı ise Çalpulcu Tepesi . Yine bunun gibi Tepe Huan da Tepenin Hanı anlamına gelmekte. Bu tip çift kelimelerin benzerliği oldukça önemli. İsveçli Lenguist Prof. Swadesh e göre, çift kelimelerin benzemesi halinde tesadüf ihtimali sadece birkaç milyonda bir! Benzer Kelimeler Kızılderililerde _ Türklerde; Kin _KÜN Hataa/Atea _ATA Kan _KAĞAN Uta/Uya/Utara _UTAĞ Çinampas _ÇİÇEK Kuç _ GÖÇ Kayuka _KAYIK İt-zcu-intli _İT, KÖPEK Hkaz _KEZMEK Kuşkuş _KUŞ Toos _TOZ Yangi _YENGİ, YENİ Kazyun _KAYIN Te _DE Kuççi/Kiçeeç _KİÇİ/KÜÇÜK Raş/Naş _YAŞ Yaşıl _YEŞİL Kir _KİR Çakira _ÇAKIR Tano _TAMU Tepe/Tepek _TEPEĞ Bire/Pire _ BİR İg/İk _İKİ Bas _BEŞ Yax-Çıran _YILAN Yokut _YAKUT Ak_pana _AK-KAPI Kapakto-kon _ERGENEKON Aıtıl _İTİL Yao-tl _YAĞI Tekun/Tokin _ TEKİN/TİĞİN Dodohişça _ DUDAK Tamazkal _ HAMAM T-sün _ UZUN Hogan _ HOPAN, Kerpiç ev Missigi _ MISIR Hu _ SELAM Tete _ DEDE Türe _ TÜRE, TÖRE Atış-ka _ ATEŞ Yanunda _ YANINDA Aş-köz _ AŞ, YEMEK Bir de Keçuaca var : Tuka _ Tükür Paku _ Bak/pak Khapao _ Kaba Ku _ Ko Koymak Kaşa _ Kış Kul i _ Kül Kal ı _ Kalın Kasa _ Kes Tawga _ Tağ Khip-u _ ip Çur _ Dur As _ Az La _ La, Le, İle Mi? _ Mi? Tu/To _ Su

Tespit Edilmiş Diğer Benzerlikler İndiana Üniversitesinden Amerikalı Profesör Denis Sinor Sibirya Türklerinden Tunguz kabileleri ve Yukagir lerin Tunç çağı evrelerinden beri Kızılderililerle ortak bir kültüre sahip olduklarını ifade ederek; Huş ağacından oyulmuş kayıklar, Pirok yani deri, ağaç kabukları örtülerek yapılmış barınaklar ya da Kızılderililerin yarı küresel veya konik çadırları tipinde ortak kültürler, önünde yarık bulunan hafif giysi türleri, makosenler, karlı ormanların temel ulaşım aracı kayak gibi donanımlar tespit etmiştir. Sümer Tanrıçası İnanna yı sembolize eden İnanna nın Ay kayığı simgesi olan hilal şeklindeki, boğaza takılan kolyeye Tork denilmektedir. Anadolu da Hitit devleti kurulmadan evvel yaşayan Tork-lar Hitit devleti sonrası kralları Pamba devrinde Hititlere boyun eğmek zorunda kalmışlardı. Tork isimli, Tanrıça İnanna timsali kolyeyi tıpkı Torkom lar gibi Bozok kabileleri olan sarışın Kızılderili kabilelerinden Navajo lar, Şanı lar, Ocibya lar kemikten yapılmış olarak boyunlarına takmaktadırlar. Bu Tork ları, Çokta Kızılderilileri hilalin ortasına yıldız koyarak göğsü kaplayan geniş bir Ay yıldız kolye olarak kullanırlar. Mayalar kendi dillerine aynı bizim ifademizle Mayanca demektedirler. Maya ların Orta Amerika daki önemli yerleşim yerlerinden olan Yuka-tan isminin Türkistan ın Yok-Tan bölgesinden gelme olduğu anlaşılmıştır. Bu bölge Sümer Türklerinin Mezopotamya ya göçmeden evvelki yerleşim sahasıydı. Tahiti adasına ayak basan Captan Cook Kızılderililerin başlarına taktıkları çiçekten başlığa Türk adı verdiklerini 1769 yılında tespit etmiştir. Fiji adalarında Rotuma yerlilerinin dillerinin Altaik dil olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca Endonezya adalarının dillerinin de Altay dillerinden olduğu anlaşılmıştır. Bütün Altaylılar gibi Kızılderililer birbirlerine amca, baba, teyze, hala, ağabey diye hitap ederler. Maya Kızılderililerinde 1878 yılında el öpme adeti de tespit edilmiştir. Mohavk Kızılderilileri uzun eşek oyunu da dahil 12 Anadolu oyununun 11 tanesini bilmektedirler. Güreş ise bütün Kızılderili kabilelerinde dua ile başlanılan en önemli ata sporu olarak tatbik edilmektedir. Brezilya ormanlarında Zakuma Kızılderililerinde güreş, rakiplerden birisi can verene kadar devam eder. Bizdeki Kırkpınar efsanesinde de pehlivanlar can verene kadar güreşmişlerdir. Anadolu Türklerinin parmaklar arasına sicim gererek oynadıkları sicim oyunu Atabaşkan ve Keçuva kabilelerinde de oynanmaktadır. Üstelik figürler ve isimler de aynıdır. Misal Anadolu da bir figüre yıldız deniliyorsa, Kızılderililerde de yıldız denmektedir. İnka lar kök sülalesine Ay-ullu yani ulu soy demekle beraber, kendi yöneticilerine Kur-Hakan demekteydiler. İnka lar çocuklarına bir kahramanlık gösterene kadar ad vermezlerdi. Ad verme işlemi merasimle yapılırdı. bir kişi ölene kadar bir düzine ad ve nam sahibi olabilirdi. Kına yakma bütün Kızılderili kabilelerinde, Anadolu ve Orta Asyalı Altaylılar gibi uygulanmaktadır. Beşik kertmesi töresi aynı şekilde yaygın bir töredir. İnkalarda aşağı sınıftan yani Kara budun dan olan birisi bir boğayı öldürmeden evlenme hakkı kazanamazdı. Mohavk ve Atabaşkan kabilelerinde Kore Türkleri olan İlu lar gibi, nişanlı kızlar saçlarına nişan tüyü takarlar. Loğusa kadın bütün Altaylılar olduğu gibi kutsal sayılır. Loğusanın kırkını yaparlar. Ölülerini bütün Altaylılar gibi, silahları ve atı ile birlikte Kur-gan lara gömerler. Kan davası bir töre olarak uygulanır. Cenaze merasimlerinde bütün Altaylılar gibi ölü ağlayıcıları tutarlar. Mayalar ölüm yıl dönümünde Yıl aşı verirler, cenaze törenlerinde erkekler yüzlerine kara boyalar sürerlerdi. Toltek Kızılderililerinin gebelik ve bereket tanrısı Tez Katlı Poka dır. Kızılderililerde cennet ve sırat köprüsü kavramı vardır. Cennete Vakui derler. Siu Kızılderilileri nin 1870 yılı sonlarında Papıti, Muhave, Kalamat, Şoson, Irok gibi kabilelerinde Hu çekerek Bektaşi semahlarına benzeyen ayinler yaptıkları da tespit edilmiştir. Şinok dilinde Potlaç denilen değiş tokuş sistemine de yine Eski Türklerde rastlanmaktadır. Sosyal eşitliği ve yardımlaşmayı amaçlayan, herkesin elindeki eşyalarını ve yiyeceklerini ortaya döküp ihtiyacı olanların almasının sağlandığı bu törenlerin Orta Asya doğup Kızılderililerce Yeni Kıta ya yayıldığı varsayılıyor. İnkalarda Kopuz benzeri bir saz kullanıldığı tespit edilmiştir. Aztek ve Mayalar Ç-şıra isimli içki içerler. İnkalar ise bu içkiye Çira derlerdi. Sibirya da yaşayan insanların, geyik boynuzlarından mızrak atan aletler geliştirmiş oldukları kayıtlara geçerken bu mızrak atan aletlere Aztek dilinde atl atl denildiği tesbit edildi. Sanat Üslubu Olmek heykelleri tesadüf denilemeyecek kadar kadar ETRÜSK lerinkine benzemektedir. Etrüsk-Olmek heykelciklerindeki benzerlikleri ilk açığa çıkaran Floransalı bir Etrüskologdur. SÜMER lerle birçok bağlantıları tespit edilmiş Etrüsk kavminin Türk soyundan olduğu Prof. Dr. Brandestein ve Adila Ayda gibi birçok isim tarafından ileri sürülmektedir. Çin in Türk soylu ÇU sülalesi -ki Türk kökenli oldukları kabul edilen bir gerçektir, son çağlarındaki klasik dekoratif sanat üslupları Olmek lerin Vera Cruz bölgesinin ve Tajin stillerinin aynısı gibidir. İnka ların Titihaka gölü çevresindeki ata heykelleri, Gök-Türklerin Balbal larıyla aynı stildedir. İnka lardan önceki Peru medeniyetlerinin çana-çömlek üzerindeki geometrik desenleri ve daha sonraki dönemlerde görülen başı arkaya dönük hayvan motifleri, Türk-Hun Bozkır Sanatı olan Hayvanlı Sanat ı ve kilimlerin benzerlikleri kültürler arasındaki etkileşimin bariz örnekleri durumundadır. Tüm bu bilgiler ışığında yerli yabancı birçok bilim adamı Kızılderililerin kökeni ve biz Türklerle olan bağları konusunda uzlaşmış ve birbirlerini doğrular nitelikte eserler vermişlerdir. Peki Kızılderililer bu konuda ne düşünüyorlar? 7. Türk kurultay ına katılan M. Franklin Keel ise bu konudaki görüşlerini şöyle ifade etmiş: DNA testlerinde Kızılderililerin Türk asıllı olduklarının anlaşıldığını, ben Türk kurultayına katılarak ve Türkiye de bulunmak suretiyle daha iyi hissettim. Biz Kızılderililer Türk olmaktan çok mutluyuz Amerika da birçok bölgede yer isimleri Türkçe olduğuna dair bazı bilgiler vardır. Ama bu konu, derinlemesine araştırılmadı. Türk Dünyası kurultayına katılmaktan çok mutluyum. Dünyanın çeşitli bölgelerinde yaşayan Türkler, bu kurultayda toplanmışlardır. Kurultayı çok güzel buldum. Burada çok değişik topluluklar temsil ediliyor. Kültür alışverişinde bulunuyorlar. Kültür çok önemli bir faktör. Türk insanında tespit ettiğim en büyük hazinenin, kalplerinin zenginliği olduğunu gördüm. Dostlukların samimiyeti ve derinliği, bu samimiyet ve derinlik biz Kızılderililerde de aynen böyledir. Yakut Türkleri ile tanışma fırsatım oldu. Çok nazik ve kibar insanlardı. Tıpkı benim kuzenlerim gibi gözüküyorlardı. Benzerlikler çok fazla Bozkurt, biz Kızılderililerde de semboldür. Hatta Kızılderililerde Bozkurt isimli kabile vardır. Eğer buraya Amerika daki Kızılderililerden daha çok getirmek kısmet olsaydı, onlar da sizinle görüşmekten çok çok mutlu olacaklardı, tıpkı benim gibi. Gidince Türk asıllı insanlarda gördüğüm, bizimle aynı olan özellikleri kabileme anlatacağım Benim Kızılderililerle ilgili izlediğim bazı belgesellerde kimi kızılderililerin Asya dan göç ettiklerini kabul etmedikleri dikkatimi çekti. Yakima Kızılderilileri nin Büyük Reisi Veninock 1915 yılında görüşlerini açıklarken şunları söylemiş: Biz buraya Gök Tanrı tarafından yerleştirildik. Ben bu topraklara ne başka ülkelerden getirildim, ne de geldim. Ben buraya Gök Tanrı tarafından özel olarak gönderildiğimi biliyorum. Sunay Akın ın Kız Kulesi ndeki Kızılderili adlı kitabının Kızılderililer Türk Mü? başlıklı yazısında Mehmet Bayhan ın başından geçen bir olay yer alıyor: Fotoğraf Sanatçısı Mehmet Bayhan, 1994 yılında New Mexico eyaletinde bulunan bir Kızılderili köyünü ziyarete gider. Yaşlı bir Kızılderili nin oturduğu barakada genç bir müzisyen flüt ile çaldığı ezgilerle dolu olan kasetini satmaktadır. Yaşlı adama Ben Türk üm sizlerle akrabayız diye seslenen Bayhan, yanıt alamasa da sürdürür konuşmasını: Sizler yüzyıllar öncesinden Asya dan göç eden bir Türk Kolusunuz! Sözlerine karşılık verilmeyişine bozulan Mehmet Bayhan bir kaset satın alır ve kamptan tam çıkacakken oturduğu köşede bir heykel gibi kımıltısız duran yaşlı Kızılderili sessizliğini bozar: Çok uzak değil mi? Aynı yazı Sunay Akın ın Cumhuriyet Gazetesi nde okuduğu bir haberle bitiyor: Yaşlı bir reise Kızılderililerin Bering Boğazı ndan geçerek Amerika ya gelen Türkler olduğu söylendiğinde yanıtı şöyle olmuştu: Olabilir. Tıpkı atalarımızın aynı yoldan gidip Türklerin Kızılderili sayılabileceği gibi! Tarih ve bilim bunu kanıtlamış olsa da onların kabul etmemesi gayet normal. Zorla toprakları ellerinden alınan, vahşice katledilen, vatanlarından sürülen bu insanlara kalkıp bir de Zaten siz buraya Asya dan geldiniz! demek belki de biraz acımasızca Nereden gelmiş olurlarsa olsunlar Amerika onların vatanı Ama tüm bu kanıtlar ışığında şu da bir gerçek ki bizler akrabalarıyız Kızılderililerin de dediği gibi : Mİ TAKU OYASİN! BİZ HEPİMİZ AKRABAYIZ!

Türk'ün Kimlik Cüzdanı Adı: Türk Soyadı: Alp-Turanid Doğum Yeri: Hem Seyhun Ceyhun nehirleri arası hem de Altay Tanrıdağ yaylaları İkametgahı: Türkistan, Kafkaslar, İdil Ural ve Türkiye ile Balkanlar. Ana Babası: Alp ve Asya Kızılderilileri Oğulları: Kıbrıs/Batı Trakya/Balkan Türkleri, Azerileri, Türkmenler, Kazaklar, Kırgızlar, Özbekler, Uygurlar, Altaylılar, Yakutlar, Kıpçaklar, Tatarlar, Başkurtlar, Kerküklüler, Gaga Oğuzlar, Tuva ve Şor lar Akrabaları : Macarlar, Finler, Kızılderililer, Japonlar. Dili: Ural Altay dil grubundan Türkçe ve bunun lehçeleri. Eşkalleri: En sık rastlanan tip; orta boylu, beyaz-buğday benizli, yuvarlak başlı , adaleli yapılı, badem gözlü. (Türkiye Türklerinde düz %40.49, Hafif kıvrımlı %41.32) Göz rengi; kestane ela. Saç rengi; Kestane ya da kara

Şamanizme Ait Benzerlikler Amerika Kızılderili Kabileleri ile bugün Orta Asya, Kırgızistan, Kazakistan, Güney ve Kuzeydoğu Sibirya da yaşayan Tuva, Altay, Hakas, Televi ve Saka Türkleri arasında bütün canlılığı ile yaşayan Türk Şamanizm inin ortak özellikleri oldukça fazladır. Asya dan Amerika Kıtasına geçen Kızılderililerin ömürleri buradaki zor şartlar nedeniyle kısa sürmektediydi. Ölüm hadisesi baş verince Asya dan göçen bu insanlar Orta Asya daki kabilelerinin yaptıkları gibi insanüstü doğa güçlerinin varlığına inanarak Şamanizm i devam ettirdiler. İyi ruhlardan yardım dilemek, kötü ruhlardan ve hastalıklardan korunmak için kabile şamanına başvurdular ve tılsımlı gerdanlıklar gibi bir takım uğurlar edindiler. William Thalbitzer konu ile ilgili olarak yaptığı çalışmasında şunları açıklamıştır: Arktik bölgesinde yaşayan halkların bu günkü dilleri ne olursa olsun Yakut Türkleri ile Chukchee, Samoyet ve Lapp ların sahip oldukları kültürün şüphe götürmeyecek şekilde birbirinin devamı olduğuna inanıyorum. Kuzey Amerika da Eskimo ve diğer Kızılderili kabileleri arasında önemli yeri ve mevkisi olan Şamanların aynı görevi yaptıkları görüşünü Mircea Eliade büyük bir güven içinde bilimsel kaynaklara dayanarak ifade etmiştir. Kuzey Amerika Kızılderilileri ve Eskimo Şamanlarının ruhani bir güçle denizin ve yerin dibinde seyahat etmeleri, Asya nın Kuzeyindeki Yakut Türkleri nin ruhani yol göstericisi olan Şamanları ile aynı karakteri göstermektedir. Merasimlerde giydikleri kıyafetleri ve törenlerde kullandıkları davul gibi aksesuarları arasında ise çok az farklılıklar bulunmaktadır. Edward William Nelson, bir Alaska Şamanı nın kendisine öbür dünya ya gidip orada 2 gün nasıl dolaştığını sonra dirililerek köyüne gelip orada gördüklerini halkına anlattığını belirtmektedir. Mircea Eliade, Türk ve Kızılderili Şamanları arasındaki benzerlikleri anlatırken öbür dünyaya gitmek, arşa çıkmak, cennete gitmek gibi olguların yaygın bir ortak özellik olduğunu vurgulamıştır. Tarihte kayıtlara geçmiş ve adı bilinen ilk Şaman, Sümerler in Destan kahramanı Gılgamış tır. Orta Asya Türk, Sibirya, Yakut, Altay ve Tuva Şamanlarında olduğu gibi, Amerika Yerli Kızılderili Şamanlarının en önemli aracı davul ve tokmak tır. Yine tarihte bilinen en eski davul ve tokmak Sümerler in zamanında her şeyi bilmesi ile tanınan Şaman Gılgamış tarafından kullanılmıştır. Tarihte bilinen en eski yazılı Sümer tabletlerinde, Inanna tarafından Fırat Nehri nin kenarında yetişen Kutsal bir ağaçtan yapılmış Davul ve Tokmak Gılgamış a en şerefli bir hediye olarak verilmiştir. Sibirya Şamanizmi nin en canlı bir şekilde yaşadığı ve yaşatıldığı Saka Eli nde Şamanların dini ve mevsimlik ayinlerde kullandıkları Davul ve Tokmak Sümerler in Şamanı Gılgamış ın kullandığı davul ve tokmakla aynı paralelliği göstermektedir. Sümerler de ve Sakalar da Şamanların kullandıkları davul ve tokmağın kullanıldığı yer ve maksat aynıdır. Gerek Sümer Şamanları ve gerekse Saka Eli Şamanları, karanlık dünyaya ruhlarla görüşmek için yaptıkları seyahatte, davul ve tokmak Şamanlara rehberlik eder. Kızılderili kültüründe de gerek şaman ayinlerinde gerekse kabile içinde yapılan diğer törenlerde davulun yeri aşikardır. Şamanizm kültürü ile iç içe yaşamış toplumlarda, insanların her iki dünyada saygı duydukları ortak nesne, toprak olmuş ve özellikle Türk Kültürünün yayıldığı sahalarda ve Amerika Yerli Kızılderili toprakları üzerinde yaşayan insanlar arasında Toprak Ana olarak anılmış ve saygı gösterilmiştir. Kızılderili ve Türk toplumunun savaşçı fertleri bir savaş veya herhangi bir şekilde yaralandıklarında, yaptıkları ilk iş, Toprak Ana nın bağrından, onun şefkatli yüzünden alınan temiz kuru toprak la yaralarını ovmak ve kanı durdurmak hareketi olmaktadır. Türk toplumunda ve Kızılderili milleti arasında, anadan doğduğumuzda, göbeğimiz kesildikten sonra, geride kalan kısma it ağzı değmesin diye, yine Toprak Ana nın bağrına gömülür. Kızılderili Milleti ile Türk Milleti nin Toprak Ana ya bağlılığı daha doğarken başlar. Göbeğimiz kesildikten sonra arta kalan ve halk arasında Eş olarak nitelendirilen kısım toprağa gömüldüğü an, öldüğümüzde varacağımız son mekan tespit edilmiş olur. Kızılderili ve Türk toplulukları arasında ölüler gömüldükten sonra, üzerine hamile kadının karnı gibi bir toprak kümesi yığılması , öldükten sonra da tekrar Toprak Ana dan vücuda geleceğimizin fikri ortak sembolizm ile vücut bulur. Yakut Şamanları nda Ana Hayvan veya Hayvan Ana ve bu arada eski Şamanların yaşayan ruhu büyük rol oynar. Hayvan Ana , Yakut Şaman ına görünmeyen bir ruh şeklinde yardım eder. Bu ruh kendini ölüm veya doğum anlarında gösterir. Yakut Şamanları na yardım eden gizli ruh, Hayvan Ana , çoğu zaman tüyleri demirden bir kuş şeklinde görünür. Tüyleri demirden olan bu koruyucu kuş şeklindeki Hayvan Ana Şaman ın sahip olduğu ağacın bir dalında tüner. Ob Uygurlar dan olan Hanti ve Mansi lerde, Şaman ın mutlaka yedi tane yardımcı hayvanı olmalıdır. Hayvan şeklinde kendisini gösteren yardımcı ruhla, Şaman a çeşitli zorluklarda yardım ederler. Coğrafyanın değişmesi ile Şamana yardım eden bu hayvanların da türleri coğrafyaya bağlı olarak değişir. Şamanlara yardım eden yedi yardımcı hayvan ruhu genellikle; Ayı, Geyik, Kurt, At, Yılan, Balık veya Kuş şeklinde görünür. Kuş şeklindeki ruhlar, Kuzeye doğru gidildikçe Kartal ve Baykuş şeklinde kendini gösterir. Sahillere yaklaştıkça, bu hayvanlar, Şaman ın su altındaki seyahatine yardım eden çeşitli deniz hayvanları şeklinde görülürler. Kızılderili kültüründe de koruyucu güç olarak ruhani yani görünmeyen hayvanlar yer almaktadır. Hayvanların türlerindeki benzerlikte dikkat çekicidir. Orta Asya Türk, Tuva, Altay, Hakas, Televit ve Saka Türk Eli nde ve Amerika Yerli Kızılderili kabileleri arasında halkın hayatına nizam veren ve her şeyi bilen erdemli kişiler olarak saygı duyulan Şaman lar, katiyen büyü yapmaz ve nusha yazmazlar. Şamanların ortak özellikleri incelendiğinde, onları tamamen ruhlar alemi ile ölümlü dünya arasında seyahat eden ve acı içinde kıvranan bizlerden biri olarak görürüz. Kızılderili ve Türk Şamanlarındaki bu ortak özellik yani büyü yapmama özelliği diğer birçok toplumda görülmez. Hatta tam tersi Şaman tarzı ruhani kişiler Kara Büyü adı verilen kötü amaçlı büyüler de yapmaktadır. Tsistsistas Kızılderili devri öncesinde, Algonquians Kızılderilileri ile aynı kültürü paylaşan Kuzey Sibirya ve Sakalar ın Şamanları ile Cheyenne Şamanlarının ortak özellikleri üzerinde yapılan araştırmada aşağıda belirtildiği gibi paralellikler gösteren bir durum ortaya çıkmaktadır. Bu karşılaştırmada, benzer olan durumlar var , benzer olmayan durumlar yok şeklinde gösterilmiştir: Sibirya Cheyenne Kainatın birden fazla mertebesi Var Var Her mertebenin kendine ait ruhları var Var Var Yerin derinliği ve merkezi vardır Var Var Yerin ruhları hayvanları korur Var Var Hayvanların ruhları yeraltında yaşar Var Var Hayat Ağacı Var Var Gök Kubbe dünyanın üzerine atılmış örtüdür Var Yok Gök Kubbe aynı zamanda bir kazandır Var Var Zühre Yıldızı Semanın kazığıdır Var Yok Gökyüzünün birçok bölgesi vardır Var Var Gök Tanrı semanın en üstünde oturur Var Var Gök Tanrı kainatı yaratandır. Var Var Kainatın yaratılışı Şamanist bir olaydır Var Var Kainatın dört köşesinde dört bekçi vardır Yok Var Birinci Semadan sonra, ikinci Sema vardır Var Var Yerin merkezine Mukaddes Dağdan giriş vardır Var Var Dünyanın ruhuna bağışlanan seremoni Var Var Seremonide hayvan kılığına giren insanlar Var Var Merasimde meydanın ortasına dikilen direk Var Var Baharda tabiatın canlanması ile ilgili merasim Var Var Dağda bulunan mukaddes merasim yeri Var Var Günahlardan arınmak için terleme otağı Yok Var Dünyanın bir kuş tarafından kurtarıldığına dair inanç Var Var Dünyayı sulardan kurtaran Mamut Var Yok Dev yılanlar Var Var Gök Tanrı ya adak olarak sunulan kurbanlar Var Var Gök Tanrı ya adak olarak sunulan beyaz hayvan Var Var Aracı ruhların koruduğu Kozmik düzen Var Var Dünyanın semaya açılan kapısı Yıldızlar Var Yok Ölmüş yakın akraba ve geçmişlerimiz, Yıldız Var Var Yeryüzündeki hareketleri yönlendiren Yıldız Var Var Yedi sayısına verilen değer Var Var Dört sayısına verilen değer Var Var Mevsim değişmesine sebep olan gökteki ruhlar Var Var Hayvanları koruyan gizli ruhlar Var Var Hayvanlara hürmet Var Var Hayvanların kendileri kurban olmaya hazırdır Var Var Yeryüzündeki erkek ruh Var Var Yeryüzündeki dişi ruh Var Var Değişik bölgelere bakan görevli ruhlar Var Yok Belirli yerlere bakmakla görevli ruhlar Var Yok Belirli koruyucu ruhlara yardım eden canlılar Var Var Ruhun yeniden başka birinde canlanması Var Var Birden fazla ruha sahip olmak Var Var Hayvan ve insanlar için özel ruhlar Var Var Ruhlar hiçbir zaman tamamen yok edilemez Var Var Ruhlar başka birine transfer edilebilir Var Var Atalardan miras yolu ile geçen ruhlar Var Var Ruhun bedenden ayrılmasıyla gelen ölüm Var Var Bunun hayvanlar ve insanlar için doğru olması Var Var Ölüm olayının bir kısmında ruhun seyahat etmesi Var Var İnsan iskeletindeki kemikler tamamen yok oluncaya kadar ruhun bir kısmı cesetle kalır Var Var İnsan ve hayvan vücutları ruhu geçici tutar Var Var Ölmüş bir canlının ruhunu herhangi bir figürde toplamak Var Var Hayvan kemiklerine hürmet konusunda özel kural Var Var Hayvan cesetlerinin gömülmesi Var Var Hayvanların yeniden canlanmasına ruhlara bekçilik etmekle görevli olanların mani olması Var Var İnsan ruhu yeniden canlanmayı reddedebilir Var Var Ruhlar, düşüncenin hızı ile hareket ederler Var Var Her şeyin kendisine has bir sesi vardır Var Var Ağaç ve bitkilerin de ruhları vardır Var Var İnsan gruplarının olduğu gibi hayvanların da kendilerine ait bölgeleri vardır Var Var Hayvanlar hürmet edilmesi gereken varlıklardır Var Var Avlanmak, av hayvanları ve ruhlar aleminin bekçileri tarafından düzenlenen dini merasimdir Var Var Hayvanlara işkence edenler, koruyucu ruhlar tarafından cezalandırılır Var Var Bazı insanlar hayvan neslinden türemiştir Var Var Ayı, yeraltı dünyasıyla yakından ilgilidir Var Var Ayı ilahi bir avcıdır Var Yok Uzaklaştırma merasimi Var Var Ayıyı uzaklaştırma merasimi Var Yok Kartal, yukarı semanın kutsal kuşudur Var Var Turna, yukarı semanın kutsal kuşudur Var Var Saksağan, yukarı semanın kutsal kuşudur Var Var Kuğu, yukarı semanın kutsal kuşudur Var Yok Hayvanlar öldükten sonra insan kılığına girer Var Var Kurt, hayvanlar aleminin en ustasıdır, ona hürmet etmek gerekir Var Var Özel nedenlerle ruhların beslenilmesi gereği Var Var Birisinin ruhunun dikkatli olarak ayrılması Yok Var Birisinin ruhunun Şaman tarafından ayrılması Var Var Her şahsın koruyucu bir perisi vardır Var Var Her Şamanın koruyucu meleği vardır Var Var Şaman atasından kalan koruyucu periye sahiptir Var Yok Şaman insanüstü gösteriler yapar Var Var Bir Şaman ruhlar tarafından seçilir Var Var Şaman, bir ruhu aradığı gibi, başka bir ruh tarafından da aranabilir Var Var Ruhlar Şamanı seçeceği zaman, o yaşadığı çevresinden ayrılır ve halvete çekilir Var Var Şaman görevini yaparken ruhlarla gezer Var Var Şamanın gücüne ulu ruhlar karar verir Var Var Ruh, düşüncelerini insanlara açıklamak için Şamanın kullandığı kelimeleri ve dili kullanır Var Var Şamanı ilk önce kutsal ruhlar eğitir Var Var Şamanı, sonra tecrübeli Şaman eğitir Var Var Şamanın kullandığı eşya ve takıları parlaktır Var Var Şamanın eşyalarını başkaları kullanamaz Var Var Şaman öldükten sonra onun eşyaları gömülür Var Var Şaman maske kullanır Var Var Şaman yüzünü boyar Yok Var Şaman beline kemer bağlar Var Var Şaman eldiven ve çizme giyer Var Yok Şaman başına süslü başlık giyer Var Var Şamanın davulu vardır Var Var Şamanın elinde çıngırak vardır Var Var Şaman, Kartal, Saksağan, Turna teleği kullanır Var Var Gökyüzünde uçan Şamanlar vardır Var Var Şamanlar yıldızları okurlar Var Var Yeryüzünde görev yapan Şamanlar Var Var Bazı Şamanların renkli kuşakları Var Var Şamanların yardımcıları bazen maske takarlar Var Var Kutsal çark Var Var Hayvan figürleri Var Var Şamanın yapma bebekleri vardır Var Var Şaman kainatta her yeri temsil eder Var Var Şamanlar gizli bir dille konuşurlar Var Var Şamanlar gizli bir grup oluştururlar Yok Var Birbirine zıt Şamanlar vardır Var Var Şamanlar uzak mesafeden istediğini öldürürler Var Var Şamanlar bölgelerini perileriyle korurlar Var Var Şamanlar ölülerin ruhunu öbür dünyaya götürür Var Yok Şamanlar birini diriltmek için ruh getirir Var Yok Şamanlar kendileri de dahil ölümü kontrol eder Var Var Şamanlar dini merasimleri yönetir Var Var Şamanlar derde deva ararlar Var Var Şamanların mukaddes direği vardır Var Var Dini merasimde mabedin ortasında ağaç vardır Var Var Ağaçta, yedi tane çentik bulunur Var Var Ağaç, Dünya ağacı olarak bilinir Var Var Amerika Yerli Kızılderili kabilelerinden Algonquians Kızılderilileri tarafından yaşatılan Tsistsistas (Cheyenne Kızılderili kültürünün asıl ana kolu 12000 yıl önce Arktik bölgesinde kök atmıştır. Şamanizm kültürünün Amerika daki Kızılderili kabilelerinden Algonquian kabilesine taşıyan gruplar, Sibirya nın kuzeyinde yaşayan insanların en yakın akrabalarıdır. Tsistsistas Kabilesinin her yıl yaptığı Massaum merasimleri, bu Kızılderili kabilesine, Avrupa dan gelerek Amerika yı işgal edenlerden değil, onların Kuzey Sibirya da yaşayan akrabalarından hatıra kalmıştır. Tsistsistas Kızılderilileri nin dünya ve kainatı tarif edişleri, diğer Kızılderili kabilelerinden Yuroks, Evenks, Yukagir, Orichis lerin kültür anlayışı ile paralellik gösteren Kuzey Sibirya Şaman kültürünün, 2000 nesil sonra bize kalan kısmıdır.

Kızılderilier ve Türkler Arasındaki Benzerlikler DNA YAPISI Birçok kaynakta bahsi geçen konuyu 25 Temmuz 1998 tarihli Hürriyet gazetesi haberinden alıntı yaparak aktarıyorum. Teori kanıtlandı! Rus bilim adamları, Kızılderililer in atalarının Altay Dağları ve Baykal Gölü arasındaki Tuva bölgesinden geldiğini kanıtladılar. Rusya da yayınlanan İzvestiya gazetesi Tuva bölgesinde yapılan detaylı genetik araştırma, Kızılderililerin atalarının Tuvalılar olduğunu gösterdi diye yazdı. Amerika kıtasına ilk insanların 20-30 bin yıl önce Asya dan geçmiş olduğu zaten biliniyordu. Ancak Kızılderililer ile Asyalılar arasında genetik bağlantılar bilimsel olarak kanıtlanamamıştı. Rus bilim adamları, ABD de uygulanan Polemaraz zincirleme reaksiyonuyla Kızılderililerin genetik yapısını inceleyince teori, gerçek oldu. Genetik inceleme Rusya Bilimler Akademisi Biyoloji Profesörlerinden İlya Zaharov başkanlığında, Moskova ve Tuva Devlet Akademisi nden altı bilim adamı, Tuva nın kuzeybatısını araştırmaya karar verdiler. Kızıl kentine 350 km. mesafedeki Kara Hol Gölü kıyısına giderek buradaki göçebe halkı incelediler. Rus bilim adamları, genlerin, anne tarafından aktarılan mitokondrik DNA kısmı ile ilgilendiler. Çünkü mtDNA, yalnızca kişisel bilgileri değil, ırk kimliğine ait bilgileri de içeriyor. İnanılmaz benzerlik Analizlere göre Amerikan Kızılderililerinde dört tip mtDNA var iken, Sibirya halklarında B tipi eksikti. Böylece Sibirya, Amerika kıtasına en yakın Asya bölgesi olmasına karşın, sakinlerinin Kızılderililerin kardeşleri olmadığı belirlendi. Amerikan tipi mtDNA ların en sık, Tuva halkında bulunduğunu tesbit edildi. Prof. Zaharov çalışmalarını anlatırken, Tuva da çadırımıza 80 yaşlarında bir kadın girdiğinde, şaşakaldım. Tıpatıp bir Kızılderili idi. Doğru yolda olduğumuzu daha o zaman anlamıştım dedi. Çar da böyle belirlendi Bolşevikler tarafından 1918′de kurşuna dizildikten sonra gizlice gömülen son Rus Çarı ve ailesinin Urallar da bulunan kemiklerinin, gerçekten Çar ve ailesine ait olup olmadığı da bu yöntemle belirlendi. Çar II. Nikolay ve ailesi, böylece geçen hafta resmi devlet töreni ile St. Petersburg da toprağa verilmişti. Bu yöntemin Çeçenistan savaşı sırasında ölen, ancak künyeleri bulunamayan ve tanınmaz haldeki Rus askerlerin kimliklerini tespitinde de kullanıldığı ifade edildi.

Kızılderililer Türktür! Amerikan Uygarlıklarının Türklüğü Türkler in ilk yerleşim yeri Orta Asya olarak kabul edilmektedir Türkler in ana yurtları hakkında genel olarak dört tane düşünce olsa da, çoğunluğun kabul ettiği görüş Tanrı Dağları nın kuzeyinin Türkler in ilk anayurtları olduğudur. Orta Asya daki Türkler in bazılarının Rusya ile Amerika kıtasının bağlantı noktasından geçerek Amerika ya ulaştığı düşüncesi var. Bazı kalıntılar ve göç yolları da bu düşünceyi destekliyor. Hatta Piri Reis in çizdiği ilk Dünya haritasında, Amerika kıtası keşfedilmemişken bu haritada Amerika Kıtasının da gösterilmesi, bu konuya bir ışık tutuyor. Kızılderililer in bundan yaklaşık 35.000 yıl önce Amerika kıtasına yerleştikleri biliniyor. Bundan 35000 yıl önce yani M. Ö. 30000-34000 tarihleri arasında dünya şu andaki görünümünden bir hayli uzaktı. O zamanlar buzul çağının en şiddetli dönemini yaşayan dünyamız büyük kıtasal ve alabildiğince uzaklara uzanan buzullara sahipti. Şimdiki adıyla Bering denizi olarak bilinen bölge, o zamanlarda Asya yı ve Amerika yı, Bering boğazı denilen bir buzul kara köprüsüyle bağlamaktaydı. Ve o zamanlar Sibirya bölgesinde avlanan Kızılderili kabilelerin yeni av alanları keşfemek amacıyla çıktığı yolculuklar sonrasında; bu boğa kullanılarak Amerika ya ilk kez ayak basıyorlar. Tabi bu insanlar yeni bir kıtaya geldiklerinden habersizce Atalarının yaptığı gibi Sibirya bölgesinde avlandıklarını düşünüyorlardı. Bu yeni av yerlerini beğenen Kızılderililer buralara ve yerleştiler ve kabileler oluşturmaya başladılar. 2-4 Temmuz 1999 tarihleri arasında Denizli de yapılan Yedinci Türk Dünyası Dostluk Kardeşlik ve İşbirliği Kurultayı na katılan Onayda Kızılderili kabilesi reisi ve Amerika Yerlileri Sosyal İşler Daire Başkanı M. Franklin Keel in konuşması kurultaya katılan delegeler üzerinde büyük bir etki yarattı. Kızılderililer hakkında geniş bilgi veren Keel, Kızılderililerin Baykal Gölü ve Yenisey-Tuva bölgelerinden Amerika kıtasına, Alaska üzerinden göç ettiklerini ifade etti. Kızılderililer ile Türklerin DNA testlerinin aynı olduğunu ve ayrıca Y kromozomunun sadece yeryüzünde Türkler ile Kızılderililerde bulunduğunu söyledi. Kızılderililerin konuştukları dillerdeki kelime benzerlikleri gibi, halı, kilim ve el işlerindeki desenlerin aynı olduğunu, örf, adet ve geleneklerde de çok büyük benzerlik olduğunu ifade etmiştir. Fransız dil bilimcisi Dumesnil ise, Kızılderili dilinde 320 kadar Türkçe kelime tespit etmiştir. Kızılderililerin aslının nereden geldiğine dair 40 yıl araştırma yapan Ethel Steawert, belgelerle Kızılderililerin Türk soyundan geldiğini ispatlamıştır. Amerika da diğer bir Türk nüfusu da Kamçatka Yarımadası ndan Alaska ya göçen Saka Türkleridir. M. Ö. 1500 yıllarında Göktürk alfabesi ile yazılmış Saka Beyinin hikayesini anlatan taş tablet, bu göçü kanıtlamaktadır. Avrupalılar Amerika kıtasına göç etmeden önce Kızılderililerin nüfusu, Avrupa kıtasının nüfusundan fazla idi. En az 50 milyon soykırım neticesinde katledildiği kesindir. Bazı ABD li tarihçilere göre ise, bu miktar 100 milyona yakındır. Şu anda Kızılderililerin nüfusu 2.5 milyon civarında olup, soylarını koruma mücadelesi vermektedirler. Kızılderililerin büyük bir çoğunluğu ise Uygur ve Nayman Türkleri ile diğer Türk kabileleridir. M. Franklin Keel kurultayda yaptığı konuşmada: DNA testlerinde Kızılderililerin Türk asıllı olduklarının anlaşıldığını, ben Türk kurultayına katılarak ve Türkiye de bulunmak suretiyle daha iyi hissettim. Biz Kızılderililer Türk olmaktan çok mutluyuz Amerika da bir çok bölgede yer isimleri Türkçe olduğuna dair bazı bilgiler vardır. Ama bu konu, derinlemesine araştırılmadı Türk Dünyası kurultayına katılmaktan çok mutluyum. Dünyanın çeşitli bölgelerinde yaşayan Türkler, bu kurultayda toplanmışlardır. Kurultayı çok güzel buldum. Burada çok değişik topluluklar temsil ediliyor. Kültür alışverişinde bulunuyorlar. Kültür çok önemli bir faktör. Türk insanında tespit ettiğim en büyük hazinenin, kalplerinin zenginliği olduğunu gördüm. Dostlukların samimiyeti ve derinliği, bu samimiyet ve derinlik biz Kızılderililerde de aynen böyledir. Yakut Türkleri ile tanışma fırsatım oldu. Çok nazik ve kibar insanlardı. Tıpkı benim kuzenlerim gibi gözüküyorlardı. Benzerlikler çok fazla Bozkurt, biz Kızılderililerde de semboldür. Hatta Kızılderililerde Bozkurt isimli kabile vardır. Eğer buraya Amerika daki Kızılderililerden daha çok getirmek kısmet olsaydı, onlar da sizinle görüşmekten çok çok mutlu olacaklardı, tıpkı benim gibi. Gidince Türk asıllı insanlarda gördüğüm, bizimle aynı olan özellikleri kabileme anlatacağım? 7. Türk kurultayına katılan delegeler Türkiye, KKTC, Azerbaycan, Kazakistan, Kırgızistan, Özbekistan ve Türkmenistan devletleri ile özerk ve federe Türk cumhuriyetleri olan Altay, Başkırdistan, Cuvaşistan, Dağıstan, Gagauz, Hakas, Balkar, Kırım, Saka, Tataristan, Tuva, Nahçıvan, Doğu Türkistan, Karaçay?dır. Ayrıca kurultaya Kafkasya, Balkanlar, Avrupa, Amerika İdil-Ural, Sibirya, Ortadoğu, Afganistan da yaşayan Türk topluluklarından temsilciler katıldı. Suriye de 3 milyon, Irak ta 3 milyon ve İran da 20 milyon Türk vardır. Kurultaya Sibirya nın Aktulga bölgesindeki Türklerin temsilcileri de geldi. New York Times ın ekinde Amerika?ya ilk ayak basanlar haritasında, ilk gelenlerin Türkler olduğu gösterilmektedir. Fransız dil bilimcisi Dumesnil, Kızılderili dilinde 320 Türkçe kelime tespit etmiştir. Denis Sinor un araştırmalarına göre, töre, kültür, inanış, din, semboller, dil ve gelenekler arasında çok ciddi benzerlikler mevcut. Bazı bilim adamı ve tarihçilere göre genetik incelemelerde de ciddi kanıtlar tespit edilmiştir. Asya da uygarlık yaratan Türkler ile Amerika kıtasında yaşayan eski uygarlıklar Maya-Aztek-Olmek uygarlıkları arasında sembollerle başlayan benzerlik, bir sürü konuda şaşırtıcı noktalara ulaştı. Asya da Hitit Güneşi olarak bilinen semboldeki TENGRİ ile Maya ve Aztek tanrısı Quetzalcoatl ın sembolü arasındaki benzerlik karşılaştırmaya değer. Hele bu tanrının adını kutsal katlı olarak okuduğumuzu düşünürsek anlamsal ve sembolik benzerlik iyice artar. Maya ve Aztek tanrı isimlerinde Türkçe ile başka hoş benzerlikler de mevcuttur. Maya ve Aztek tanrı isimlerinde Türkçe ile başka hoş benzerlikler de mevcuttur. Chac: Yani Çak Mayaların yıldırım ve şimşek tanrısıdır. Çak şeklinde okunan bu sözcük halen bile dilimizde Şimşek çaktı şeklinde varlığını sürdürmektedir. Kinich Ahau: Maya güneş tanrısıdır. Kinich veya Küniş, Türkçe Güneş kelimesi ile neredeyse birebir aynıdır. Eski Türk inancında Künhan Güneş-Han adı kutsal güneşe verilen isimlerden biridir. Ahau ile Han sözlerinin yakınlığı ise dikkat çekicidir. Xiuhtecuhtli: ateş ve zaman tanrısıdır, çifte göreve sahiptir ve çifte kutlu olarak okunabilir. Tezcatlipoca: Tez = hızlı, Katlı = Kat eden ve B den P ye dönüşümle Bora sözü poca şeklini almış olabilir. Tezkatlıbora rüzgar tanrısıdır. Xochiquetzal: Güzellik ve çiçek tanrıçası idi. Burada quetzal sözünün kutsal olduğunu Xochi nin çok olduğunu kabul edersek bu durumda Çokkutsal adı ortaya çıkmış olur. Aşağıda sıralanan Kızılderili dilinde kullanılan kelimeler ile Türkçe arasındaki benzerlikler: Yat-kı: yatılan ev Tamazkal: Hamam, temiz kalmak Atapaskan: Kızılderili kabilesinin adı T- sün: uzun Ata-Hualpa: Son Maya kralının adı Tepek: tepe Hu: selam Türe: töre Tete: dede Atış-ka: ateş Aş-köz: yemek Yu: su Yu-mak: yıkamak Köç: göç Tekun: tekin Atağ: ata Yaşıl: yeşil Çakira: çakır Kün: Gün Misssigi: Mısır Yanunda: yanında Tarihteki araştırmalara göre Kızılderili gelenekleri ile Türk gelenekleri arasında aşağıda listelenen benzerlikler tespit edilmiştir: Sümer Tanrıçası İnanna yı sembolize eden Ay kayığı simgesi olan hilal şeklindeki, boğaza takılan kolyeye Tork denilmektedir. (Anadolu da Hitit devleti kurulmadan evvel yaşayan Tork-lar Hitit devleti sonrası kralları Pamba devrinde Hititlere boyun eğmek zorunda kalmışlardı.) Tork isimli, hilal şeklinde kolyeyi tıpkı Torkom lar gibi Bozok kabileleri olan sarışın Kızılderili kabilelerinden Navajo lar, Şanı lar, Ocibya lar kemikten yapılmış olarak boyunlarına takmaktadırlar. Bu Tork ları, Çokta Kızılderilileri hilalin ortasına yıldız koyarak göğsü kaplayan geniş bir Ay yıldız kolye olarak kullanırlar. Mayalar kendi dillerine aynı bizim ifademizle Mayanca demektedirler. Maya ların Orta Amerika daki önemli yerleşim yerlerinden olan Yuka-tan isminin Türkistan ın Yok-Tan bölgesinden gelme olduğu anlaşılmıştır. Bu bölge Sümer Türklerinin Mezopotamya ya göçmeden evvelki yerleşim sahası idi Tahiti adasına ayak basan Kaptan Cook Kızılderililerin başlarına taktıkları çiçekten başlığa Türk adı verdiklerini 1769 yılında tespit etmiştir. Fiji adalarında Rotuma yerlilerinin dillerinin Altaik dil olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca Endonezya adalarının dillerinin de Altay dillerinden olduğu anlaşılmıştır. Doktor kelimesi yerine Ah-men, kırık çıkıkçıya Kak-bak, şifacı hekime Ah-bak, çocuk doğurtan ebeye ilk-alan-zah derlerdi. Bütün Altaylılar gibi Kızılderililer birbirlerine amca, baba, teyze, hala, ağabey diye hitap ederler. Maya Kızılderililerinde 1878 yılında el öpme adeti tespit edilmiştir. Mohawk Kızılderilileri uzun eşek oyunu da dahil 12 Anadolu oyununun 11 tanesini bilmektedirler. Güreş ise bütün Kızılderili kabilelerinde dua ile başlanılan en önemli ata sporu olarak tatbik edilmektedir. Anadolu Türklerinin parmaklar arasına sicim gererek oynadıkları sicim oyunu Atapaskan ve Keçuva kabilelerinde de oynanmaktadır. Üstelik figürler ve isimler de aynıdır. Eğer Anadolu da bir figüre yıldız deniliyorsa, Kızılderililerde de yıldız denmektedir. İnka lar kök sülalesine Ay-ullu yani ulu soy demekle beraber, kendi yöneticilerine Kur-Hakan demekteydiler. İnka lar çocuklarına bir kahramanlık gösterene kadar ad vermezlerdi. Ad verme işlemi merasimle yapılırdı bir kişi ölene kadar bir düzine ad ve nam sahibi olabilirdi. Kına yakma bütün Kızılderili kabilelerinde, Anadolu ve Orta Asyalı Altaylılar gibi uygulanmaktadır. Beşik kertmesi töresi aynı şekilde yaygın bir töredir. Loğusa kadın bütün Altaylılar gibi kutsal sayılırdı. Loğusanın kırkını yaparlardı. Ölülerini bütün Altaylılar gibi, silahları ve atı ile birlikte Kur-gan lara gömerler. Kan davası bir töre olarak uygulanırdı. Mayalar ölüm yıl dönümünde Yıl aşı verirler, cenaze törenlerinde erkekler yüzlerine kara boyalar sürerlerdi. Toltek Kızılderililerinin gebelik ve bereket tanrısı Tez Katlı Poka dır. Kızılderililerde cennet ve sırat köprüsü kavramı vardır. Cennete Vakui (Akui- derlerdi. Siu Kızılderilileri nin 1870 yılı sonlarında Papıti, Muhave, Kalamat, Şoson, Irok gibi kabilelerinde Hu çekerek Bektaşi semahlarına benzeyen ayinler yaptıkları tespit edilmiştir. İnkalarda Kopuz benzeri bir saz kullanıldığı tespit edilmiştir. Aztek ve Mayalar Ç-şıra isimli içki içerler. İnkalar ise bu içkiye Çira derlerdi.