2010 yıLında izlediğim en iyi fiLm ; Inception

ilginç bir 10 film seçimi.. çok sağlam filmler çıktı bu sene ama en tırtlardan biri olan social network birinci black swan ı merak ettim ama izleyeceğim en kısa sürede.

İnceliyorum filmleri güzel olanları izleyeceğim. Teşekkürler...

1 numarası dışındakiler idare eder

Aynen, onu koymamaları çok garibime gitti.. 11de de KVF yi koysunlar

aynen...

ben de hiç birini seyretmedim ama four lions'un fragmanını izledim burdan. gayet eğlenceli bi filmmiş gibi geldi bana. bi bakın o filminn fragmanına

"New York'un en iyi blogları" arasında gösterilen The House Next Door'un film eleştirmenlerinden biri olan, yazıları dünyanın en önemli film eleştirmeni Roger Ebert'ün web sitesinde yayınlanan sinema yazarı Ali Arıkan Türkiye'de ilk kez ve sadece Dipnot. tv'de yazıyor. Ali Arıkan'ın seçimiyle 2010'un en iyi 10 filmi! 2010 boyunca "sinema için ne kadar da işe yaramaz bir yıl oluyor" diye kıvrandım durdum. Fakat iş, en iyi on film listemi yapmaya gelince ve önüme de en azından yirmi beş çok iyi film çıkınca, olay biraz farklı bir boyut kazandı. Tamam, 2010 yine de 1939, 1974 veya 2007 gibi sinema tarihine geçecek bir sene değilse de, pek fena bir yıl da değildi. İşte sonuncudan başlayarak senenin en iyi on filmi. 10. Looking for Eric: Ken Loach'un, eski moda solculukla aşırı duygusallığı birleştirdiği, topluma mesaj veren filmleriyle oldum olası hiç barışmadım. Yıllardır da yönetmenden Kes (1969) gibi bir film bekliyordum. Ve en sonunda bu film geldi. Çok basit bir adamın, basit bir öyküsü olan filmde Loach, işçi sınıfının modern dünyadaki yalnızlığını, yıllardır göstermediği bir heyecanla anlatıyor. Birey olabilmek için topluma sığınmak gerektiği anafikrini de, futbol ve şöhret ögeleriyle süslemiş. Ken Loach'a bu kadar neşeli bir film yaptığı için şükran duysam da, bunu bir kıyamet alameti sayıyor ve başımıza en yakın zamanda taş yağmasını ürkekçe bekliyorum. 9. Somewhere: Sıkıntı ve yalnızlık üzerine iç burkan bir senfoni. Yabancılaşma teması Sofia Coppola'nın tüm filmlerinde bulunmasına rağmen, daha önce hiç bu kadar öne çıkmamıştı. Hayatından bezmiş ikinci sınıf bir aktörü oynayan Stephen Dorff da, hiçbir filminde bu kadar iyi olmamıştı. Harris Savides'in, Los Angeles'ın o güneşli ama puslu havasını pastel renklerle çektiği kamerası da filmin üçüncü büyük kozu olmuş. Ama son günlerde filmi düşündüğümde kafamda tek bir ses duyuyorum: Yaşlılık maskesi için yüzü alçıyla kaplanan Dorff'un, alçıdaki iki küçük delikten alıp verdiği nefesini. O sadece ikinci sınıf bir aktörün değil, hayatlarımızın monotonluğundan bezmiş hepimizin nefesi çünkü. 8. I Love You, Phillip Morris: "Güvenilmez anlatıcı" edebiyatta sıklıkla kullanılsa da , filmde bu tekniğin kullanılması, yedinci sanatın doğasından ötürü hep zor olmuştu. Fakat Glenn Ficarra ve John Requa filmlerinde bu zor tekniğin hakkını layıkıyla vermişler. Jim Carrey'nin The Truman Show'dan sonraki en iyi performansını gösterdiği film, nerdeyse bir buçuk sene dağıtıcı bulamadıysa da, beklentileri boşa çıkarmadı. Gerçek bir hikayeden esinlenen filmde, neyin gerçek neyin yalan olduğu hiçbir zaman anlaşılamıyor. Jim Carrey'nin oynadığı dolandırıcı gerçekten Phillip Morris'e aşık mı? Bütün o dolapları nasıl çeviriyor? Nasıl oldu da yakalanmıyor? Ve filmin sonunda, sevgilisi gibi, biz de artık ona güvenemiyoruz. Ama acaba o ceza da gerekli miydi... Amerikalıların dediği gibi: "Only in Texas!" 7. Four Lions: Bu sene beni en çok, İngiliz satirist Chris Morris'in kabiliyetsiz intihar bombacılarını anlattığı ilk sinema filmi güldürdü. Sadece aşırı-dinci teröristlerin modern İngiltere'deki çelişkili hayatları değildi komik olan. Söylemleri, planları, aptallıkları da komikti. Belki bana çok şeyi hatırlatmalarından, belki de evrensel oluşlarından. Yok. Beni en çok güldüren detay, teröristlerin kendilerini gaza getirmek için, vaaz yerine Top Loader'ın Dancing in the Moonlight şarkısını dinlemeleriydi. İnanın bana, o şarkıyı siz de dinleseniz, siz de onlar gibi kendinizi patlatmak istersiniz. 6. Winter's Bone: Missouri Ozark'larında geçen bu dedektiflik öyküsü, genç oyuncu Jennifer Lawrence'tan bir yıldız yaratıyor. Jean Seberg'in güzelliğini, genç bir Sissy Spacek'in şiddetiyle birleştiren Lawrence'ın, rolüne ve filme hakim olduğu da filmin ilk sahnesinden belli. Sadece kayıp babasını aramıyor Lawrence. Hayatta kalmaya, annesi ve kardeşlerini de kurtarmaya çalışıyor. Çünkü filmdeki asıl kötülük, babasının katillerinden değil, soğuktan ve yoksulluktan geliyor. Oscar'a aday olacağı kesin olan Lawrence, genç bir kız değil, kurnaz ve vahşi bir avcı tanrıça adeta. 5. Let Me In: Tomas Alfredson'ın İsveç yapımı "Låt den rätte komma in" iki sene öncesinin en iyi filmiydi. Hollywood'un bu filmi yeniden yapacağı ortaya çıkınca, her aklıselim sinefil gibi, ben de çok gülmüştüm. Fakat Matt Reeves'in filmi, orijinalinden tamamıyla farklı olmuş. Bu, tam anlamıyla bir Amerika filmi. Dinsiz bir alemde geçen ilk filme karşı, bu film, Ronald Reagan'ın ünlü "Şeytan İmparatorluğu" konuşmasıyla başlıyor. Bu filmde anlatılan sadece küçük bir vampir kızla, yalnız bir çocuğun korkunç arkadaşlığı değil. Bir ülkenin kaderinin nasıl değiştiğini de gösteriyor. 4. Black Swan: Darren Aronofsky'nin filmi, yönetmenin bir önceki filmi The Wrestler'ın bir devamı, bir tamamlayıcısı adeta . Sanatta mükemmellik için bireyin kendini feda etmesi, sinemada hiç bu kadar güzel anlatılmamıştı. Natalie Portman'ın şaheser bir performans gösterdiği filmde, Aronofsky "doppelgaenger" mitine yeni bir gözle bakıyor. Zaten göz motifi de filmin en çarpıcı detaylarından biri . Dostoyevski'nin İkiz'i, Orhan Pamuk'un Beyaz Kale'si, Roman Polanski'nin The Tenant'ı neyse, aynı onlar gibi Freud'un "uncanny" hissiyat teorisinin üzerine kurulmuş Black Swan da o: bir başyapıt. 3. Greenberg: New York'la özdeşleşmiş, düşük bütçeli, bol diyaloglu Mumblecore hareketinin önde gelen yönetmenlerinden Noah Baumbach'ın, Los Angeles'ta geçen ilk filmi. Aynı "Somewhere" gibi bu filmin görüntü yönetmeni de Harris Savides ve ana karakter yine sıkıntılı bir Oblomov. Hayatında hangi yolu seçeceğine bir türlü karar veremeyen Florence ve aynı yollardan yıllar önce geçmiş Greenberg'ün hikayesi nesiller arasındaki farkları zarif bir melankoliyle anlatıyor. Rolling Stones'un dediği gibi, her zaman istediğini elde edemezsin. Ama denemeye devam edersen, bir bakarsın ki, ihtiyacın olanı bulmuşsun. 2. The Ghost Writer: Roman Polanski'nin "Frantic'ten" beri en iyi filmi. Ne işlere girdiğini anlayamayan kahramanı, çetrefilli entrikaları ve gölge ve gizem dolu lokasyonlarıyla film, klasik Hitchcock filmlerini andırıyor. Tabii bunda Alexandre Desplat'nın, Bernard Hermannvari film müziğinin rolü de büyük. Gerçek ve yalanın birbirine karıştığı, iyiyle kötü arasındaki çizginin flulaştığı bir dünyada, kendi başını kurtarmaya çalışan yazar rolünde Ewan Macgregor ise tam anlamıyla harikalar yaratıyor. Küçük bir ayrıntı: Bu yılın en iyi son karesi bu filmde. Yıllar sonra bu film hakkında konuştuğumuzda, hep o son sahneyi hatırlayacağız. O sesler. O koşuşturmalar. Havada uçuşan o kağıtlar. 1. The Social Network: Aaron Sorkin'in makineli tüfek gibi senaryosu ve David Fincher'ın kendinden emin yönetimi, yeni bir dünyanın habercisi adeta. O ilk sahneyi hatırlayalım: Mark Zuckerberg , kız arkadaşı Erica tarafından terk edildikten sonra, yurttaki odasına gitmek için karanlık ve uzun bir yolda yürüyor. Yüzlerce insanın arasından geçerken, kimse onu fark etmiyor. Ama odasına geldiğinde, bilgisayarını açıyor ve bilgiyi, "Erica bir orospu" diyerek anında binlerce kişiye en kısa yoldan dağıtıyor. Analog geride kalıyor, dijital öne çıkıyor. Filmin merkezinde Eisenberg'ün inanılmaz performansı var. Eisenberg, Zuckerberg'ü tek bir hedefe odaklanmış, antisosyal bir dahi olarak oynuyor. The Who'nun Tommy müzikalinin aynı adlı ana karakteri gibi, Zuckerberg de, aklıyla değil, hisleri ve içgüdüleriyle hareket ediyor. Filme göre Zuckerberg, bir insan değil, bir doğa olayı. Ve ayrıca dijital çağın ilk anti-kahramanı. -

hepsi tırt bence

Inception tek geçerim..

Inception yok ilginc. :no:

Birinci "The Social Network" mü? Bu listeyi kim hazırladı

bende o birincidir diye girdim konuya ama listede bilem yok Salt onuda 2-3 de beklıyodum oda yok

güzel filmler var çoğunu izledim bence en mükemmeli black swan.. natali portman en iyi kariyerini yapıyor bu filmde..

Teşekkürler.. Bunları izlemek lazım..

The Social Network, Winter's Bone ve The Ghost Writer fena değil gibi indirmeye başladım

Bu ne? Bir tek I Love You, Phillip Morris bu filmi biliyorum gerisini ilk kez duydum..

bugüne kadar yapılan en iyi filmler arasında..

hangi film yarışmasında yada nerdeki makalede yazıyordu? bunların hiç birini bende izlemedim.. acaba izlenebilr nitelikte mi.. hafta sonu izlerim belki hatunla..