Rar Şifresi : www.oyun-arsivi.com Crack : Gerek yok Dosya Türü : Ripped! Açabilmeniz için önerdiğimiz program : Herhangi bir programa gerek yok Oyun Hakkında Bir bayram, bir tatil daha geldi geçti. Eminim ki bayram tatilleri bir çoğunuz için daha fazla boş vakit ve daha fazla oyun oynamak anlamına geliyor, ancak benim için hiç de öyle olmuyor. Bütün tatilleri gerek ailemle gerek arkadaşlarımla beraber geçirdiğimden her zamankinden daha fazla bilgisayarımdan ve oyunlarımdan uzak kalırım. Ancak bu sefer sırf siz TrGamer okuyucuları için tatilde yanımda taşıdığım bir oyunu oynayıp yazıyorum. Hatta gene sırf sizin için sınırlarımı zorlayıp bir korku aksiyon-macera oyunu yazıyorum. Doğru olan birşey varsa o da oyunumuzun yani Shade: Wrath of Angels'in tamamıyla Tomb Raider'a benzediği için dikkatimi çekerek oynamamı sağlaması. Peki değdi mi? Maalesef değmedi. Bir aksiyon oynamak için o kadar süre yıllandıktan sonra maalesef çok kötü bir seçim yapmışım. Belki beğenenler olacaktır ancak zevkle oynadığım nadir aksiyon oyunlarından Tomb Raider ile karşılaştırıldığında maalesef oyunumuz çok başarısız. Aksiyon olsun, macera olsun, strateji olsun bir oyunda aranması gereken en önemli özellikler yaratıcı bir hikaye ve atmosfer olmalıdır. Shade'i ilk olarak bu açılardan bir inceleyelim bakalım. Oyunumuzun hikayesi şu şekilde: Arkeolojist olan abimiz insanlık tarihi için çok önemli bir buluş gerçekleştirir . Daha sonra da tabii ki kardeşini yani bizi yanına çağırarak bu konuda kendisine yardımcı olmamızı ister . Abimizi bulacağımız, bulmamız gereken, bulmayı ümit ettiğimiz kasabaya gittiğimizde ise, abimizin ortadan yok olduğunu öğreniriz. Kimden? Ne idüğü belirsiz bir melekten. Amacımız tabii ki abimizi kurtarmak. Böyle bir şey var mı? Ürkütücü bir kasabaya gidiyoruz, birden karşımıza bir hayalet çıkıyor, abimizin olağanüstü bir şekilde ortadan kaybolduğunu söylüyor ve kahramanımız put gibi durup hiç bir tepki vermeden dinliyor ve araştırmaya koyuluyor. İnsan azıcık şaşırır. Sanki Allah'ın günü abimiz kaçırılıyor ve bir hayalet gelip bize durumu anlatıyor. Görüldüğü gibi konu klişe. Kahramanımızın ise bütün bunları oldukça olağan karşılamasının size atmosfer hakkında da yeterli bilgiyi verdiğini düşünüyorum. Oyun boyunca ne bizim ne de abimizin ismi belli değil. Ya da ben öğrenemedim bilemiyorum. Bulabilen olursa yazsın buraya bende öğreneyim ne diyeyim Smiley İsminin ve cisminin belli olmamasının yanı sıra karakterimizin bırakın bir kahraman olmayı oldukça şabalak ve sıkıcı bir tipi var. Oyuna bir "tutorial" ile başlıyoruz. Tutorial oldukça başarılı çünkü oyununun ne olduğunu hemen gösteriyor. Kahramanımız uykuya yatmış. Rüya görürken hooop birden zindanlardayız ve birisi bize sağa git, sola git, şunu yap bunu yap deyip duruyor. Bir kaç bir şey yaptıktan sonra kahramanımız yatağında bir iki dönüyor, homurdanıyor sonra tekrar tutorial'a dönüyoruz. Hiç bir anlam veremedim ve ilk başta videolarda bir sorun olduğunu düşündüm. Tutorial'dan sonra abimizden gelen mektubu okuyup yukarıda anlattığım klişe konu çerçevesinde bizi yanına çağırdığını öğreniyoruz. Gelelim arayüz ve oynanabilirliğe. Oyunumuzu "third-person" açısıyla oynuyoruz. Aynen Tomb Raider'da olduğu gibi. Tuş kombinasyonlarını değiştirebiliyoruz. Oyunun ilk ayarlarında klasik olarak WASD tuşları ile karakterimizi hareket ettiriyoruz. Fare ile kamera açısını belirliyoruz. Sol tuş ile vuruş, sağ tuş ile savunma hareketlerimizi yaparken faremizin tekerleği ile de yürüme/koşma hızımızı belirliyoruz. Boşluk tuşumuz zıplama, e tuşumuz da "kullan" tuşumuz vs. vs. Yapımcılar, şöyle mükemmel, böyle mükkemel hareket yakalama teknikleri kullandık deseler de tabii ki inanmıyoruz. Karakterimizin hareketleri berbat, çok yapmacık. Bu hareketler bir de çok çeşitli grafik hataları ile birleştiğinde oyun çekilmez oluyor. Örneğin kavga dövüş sırasında gerekli olan kamera açısını bir kaybettiğinizde kahramanımızı bir daha görebilmek ne mümkün. Bu durumda uzun bir süre kör dövüşü yapmak zorunda kalıyoruz. Sonuç kaçınılmaz, ölüyoruz tabii ki. Faremizin tekerleği ile yürüme/koşma hızımızı belirliyoruz demiştim. Bu hız bir kaç kademeden oluşuyor ve en hızlı olan kademeye "sprint" deniyor. Sprint modunda koşmamız ise gereksiz bir şekilde kısıtlanmış. Bir süre bu şekilde koştuktan sonra durup soluklanmak zorunda kalıyoruz. Bu modda koşup, zıpladığımızda ise daha uzağa zıplamamız mümkün. Oyun boyunca bu şekilde sağa sola zıplamanın yanı sıra, merdivenlere tırmanıyoruz, iplerden kayıyoruz, yüzüyoruz, yere çöküp yürüyebiliyoruz vs. vs. Gelelim düşmanlara. Düşmanlarımız genelde zombiler, iskeletler gibi birbirinden başarısız çizilmiş aptal mahluklar. Yaklaşık olarak 20 tane farklı düşmanımız var oyunda. Aslında kavga/dövüş için kullanışlı bir sistem kullanılmış ve gerçekten bu sahneler çok zevkli olabilirDİ. Lakin, bu kavga/dövüşler sırasınca karakterimiz oldukça aptal hareketler yapıyor ve hiç de bir kahramanmış hissi vermiyor. Nerede PoP nerede Shade. Bütün bunların üzerine bir de kamera hatalarını ekleyin, bakın nasıl oluyor. Atak yapmak için fareyi tıkladığımda cevabını 3-5 saniye sonra almak ve bu sırada bir sürü kılıç darbesine hedef olmak beni çileden çıkarttı. Hele hele ateşli silahları kullanmak tam bir ızdırap. Nasıl bir zihniyettir ki elimize tabancamızı aldığımızda oraya bir hedef göstergesi koymaz. Sadece kamera açısı kahramanımızın omzunun biraz üstünde olacak şekilde değişiyor ve bu şekilde hiç bir hedef göstergemiz olmadan ateş ediyoruz. Dikkatimi çeken bir diğer nokta oyunun çok saçma bir envanter sistemi içermesi. Oyun boyunca birbirinden az çok farklı 30 kadar silah kullanmamız mümkün ancak bunların bir çoğunu aynı anda envanterimize katmamız mümkün değil. Düşmanımızdan düşen bir silahı aldığımızda bir öncekini bırakmak zorunda kalıyoruz. Anlamsız bir envanter sistemi. Oyuna bir kılıçla başlıyoruz ve balta vs. gibi ilkel bir sürü silah kullanırken bütün bunların yanında bir de Magnum kullanabilmek bana oldukça saçma geldi. Bir de "healing" sistemi var ki hiç sormayın. Bazı yerlerde kılıcımızı yere saplayıp tekrar güç kazanıyoruz. Silahlar için işe yaramadığını gördüğümüz envanter sistemi genelde sadece anahtarları taşımada kullanılıyor çünkü oyun her ne kadar aksiyon-macera türüne sokulsa da bence macera kısmı yok gibi bir şey. Abimizi aradığımız kasaba veya şehir her neyse, buraya geldiğimizde ben açıkçası birçok binaya, insanların evlerine gidip araştırma yapılacağını, az da olsa diyalogların geçeceğini düşündüm fakat bunların hiç biri oyunumuzda yok. Bütün macera, kapıları açmak için bazı kolları indirmek, anahtar bulmak ve sandık vs. gibi şeyleri sağa sola itmekten ibaret. Oyunun elle tutulur tek yanı oyun boyunca bazen bir şeytanı aktive ederek onu yönetiyor olabilmemiz. Oldukça güçlü olan bu şeytanı da kullanmamıza tabii ki bir zaman sınırı getirilerek oyuncunun sanıyorum iyice sinirlenmesi istenmiş. Bunun yanı sıra yapımcılar oyunun farklı sonlara sahip olduğunu söylüyorlar. Şahsen ben bitirene kadar sabredemedim. O yüzden yorum yapamayacağım. Sonuç yorumlarını yapacak olursam, aslında oyun kamera ve grafik hataları olmasaydı çok güzel bir oynanabilirliğe sahip olabilirdi fakat ne yazık ki oynanabilirlik bu hatalardan dolayı çok kötü. Grafiklere bakacak olursak, oyun bize bir korku-aksiyon-macera oyunu olarak sunuluyor ve bu açıdan bakıldığında grafikler başarısız. Açıkçası hiç bir zombi, canavar vs. bende en ufak bir ürperti yaratmadı. Aynı açıdan yaklaştığımızda seslendirmeler ve müzikler tek kelime ile felaket. Korkutucu tek bir müziğe bile rastlamak mümkün değil. Bu yapımcılar hiç mi Sanitarium oynamadı bilemiyorum. Zorluk derecesine gelince oyunu zorlaştıran ana unsur sağa sola zıplamanın ve uzaklığı ayarlamanın zorluğu. Bunun haricinde oldukça kısa ve kolay.