Avrupa'ya karşılıksız ilan-ı aşk etmeden önce berberin adı "hallak" idi; yani "traş eden" demek. Sonra İtalyancanın "barbiere"sini alıp "berber" yaptık. Derken batılılaşma merakının zirveye çıktığı 1900′lerin başında berber yerine "perukar" demeye başladık; ama kısa zamanda onu da bıraktık ve Fransızcada "saçını düzene koymak" demek olan "coiffer" fiilinden gelme "kuaför'ü" ithal edip biraz daha Avrupalılaştık! Şimdilerde Berberler Odası'ndan alınan bir sertifika ve cafcaflı dekorlarla süslü bir dükkanla bu iş yapılabiliyorsa da Osmanlı'da berberlik yapmak herkesin harcı değildi. Berber deyip de geçmeyin sakın. O bulunduğu semtin operatörüdür; çocukları sünnet eder hacamatın her türlüsünü yapar kan çıbanlarını yarıp temizler dişçilik yapar; hatta sülük bile tutardı. Sultan Mecid zamanında basılmış "Berberlik Adabı" adındaki kitabı ölçü almaya kalkarsak inanın bugün Türkiye'deki bir avuç berber ya kalır ya kalmaz! Bu kitapta yazılı şartlara göre Ayan azası olmak bundan daha kolay. İşte berber olmak için ileri sürülen şartlardan bazıları: Berberin yaşı otuzdan aşağı olmayacak evli olacak işret ile asla ülfet etmeyecek beş vakit namazına devam edecek. Ve daha neler ve neler... Ayrıca İstanbul kadısının on beş günde bir bunları gözden geçirmesi de şartlar arasında... En mühimini sona sakladım; berberlerin asabi ve hiddetli olup olmadıkları bir heyet huzurunda türlü denemelere tabi tutulurmuş. Hele bir tanesi çok ilginç! Çeşme Meydanı'ndan tedarik ettikleri iflah olmaz takımından bir ipsizi berber dükkanının ilk açılacağı günden itibaren dükkanın kapısı önünde bekletirlermiş. İpsizin vazifesi berber dükkana girerken bir kol vuracak veya çelme takacak; fakat düşmesine meydan bırakmadan kucaklayıp kaldıracak. Tabii bütün bu alınan tertibattan zavallı berberin haberi olmayıp apansız olacak veyahut içeri girecek traş leğeni devirecek. Anlayacağınız adamı çileden çıkarmak için mümkün olan her şey yapılacak. Bütün bu denemeler karşısında berber kızmaz sükunetine devam ederse imtihanı kazanmış demekmiş. Yani bu suretle vatandaşların kellesinin rahatlıkla kendisine teslim edilebileceğine dair fetvası çıkarmış.

dün kestirdim saçlarımı.. az önce aynadan bakıyorumda bir taraf uzun bir taraf kısa.. sövdümde saydım.. yazık ulan verdiğimiz paraya..

Bugün bu şartları yerine getirecek berber olacağını sanmıyorum.

Gerçekten çok ilginç bilgi için teşekkürler.

yaw arkdaş dün akşam kestimde yine istediğim gibi kesmemiş

tabii ya vücuttaki kılları keser etek tıraşı yapar burun kıllarınıda alırdı

Walla o fotoğrafa göre traş olmakta zor gibim

Şimdi eline makas ve tarak alan herkes berber, nasıl olsa ne kadar değişik saç kesersen o kadar popüler oluyorsun, şaka bir yana Osmanlıda berberlik gerçekten zormuş.

Vay canına. Bizde adam daha saçı doğru düzgün kesemiyor. Sünnet yapcak;dibinden kesmezse namerdim

şimdi ise öylemi.. kuaföre gidiyosun.. yok orası böyle olsun.. burası böyle olsun.. bi bakıyon acayip şekiller çıkıyo ortaya.. eskiden böylemiydi..

Eline Sağlık

Benim berberim ablam, evde jiletle sıfıra vuruyoruz =)

Osmanlı Berberi Olmak Zordur Avrupa'ya karşılıksız ilan-ı aşk etmeden önce berberin adı "hallak" idi; yani "traş eden" demek. Sonra İtalyancanın "barbiere"sini alıp "berber" yaptık. Derken batılılaşma merakının zirveye çıktığı 1900′lerin başında berber yerine "perukar" demeye başladık; ama kısa zamanda onu da bıraktık ve Fransızcada "saçını düzene koymak" demek olan "coiffer" fiilinden gelme "kuaför'ü" ithal edip biraz daha Avrupalılaştık! Şimdilerde Berberler Odası'ndan alınan bir sertifika ve cafcaflı dekorlarla süslü bir dükkanla bu iş yapılabiliyorsa da, Osmanlı'da berberlik yapmak herkesin harcı değildi. Berber deyip de geçmeyin, sakın. O, bulunduğu semtin operatörüdür; çocukları sünnet eder, hacamatın her türlüsünü yapar, kan çıbanlarını yarıp temizler, dişçilik yapar; hatta sülük bile tutardı. Sultan Mecid zamanında basılmış "Berberlik Adabı" adındaki kitabı ölçü almaya kalkarsak inanın bugün Türkiye'deki bir avuç berber ya kalır ya kalmaz! Bu kitapta yazılı şartlara göre Ayan azası olmak bundan daha kolay. İşte berber olmak için ileri sürülen şartlardan bazıları: Berberin yaşı otuzdan aşağı olmayacak, evli olacak, işret ile asla ülfet etmeyecek, beş vakit namazına devam edecek. Ve daha neler ve neler... Ayrıca İstanbul kadısının on beş günde bir bunları gözden geçirmesi de şartlar arasında... En mühimini sona sakladım; berberlerin asabi ve hiddetli olup olmadıkları bir heyet huzurunda türlü denemelere tabi tutulurmuş. Hele bir tanesi çok ilginç! Çeşme Meydanı'ndan tedarik ettikleri iflah olmaz takımından bir ipsizi berber dükkanının ilk açılacağı günden itibaren dükkanın kapısı önünde bekletirlermiş. İpsizin vazifesi, berber dükkana girerken bir kol vuracak veya çelme takacak; fakat düşmesine meydan bırakmadan kucaklayıp kaldıracak. Tabii bütün bu alınan tertibattan zavallı berberin haberi olmayıp apansız olacak veyahut içeri girecek traş leğeni devirecek. Anlayacağınız, adamı çileden çıkarmak için mümkün olan her şey yapılacak. Bütün bu denemeler karşısında berber kızmaz, sükunetine devam ederse, imtihanı kazanmış demekmiş. Yani bu suretle, vatandaşların kellesinin rahatlıkla kendisine teslim edilebileceğine dair fetvası çıkarmış.

ilk cevap benden olsun sabahın bu saatinde kimi bulacaksın bilgilendirme için sağol arkadaşım eline sağlık

benim berber ole ya

şimdi öyle berberler nerde doğru dürüst saç bile kesemiyorlar..

Allah razı olsun abi eline sağlık...

:S sasirtici simdi bunlari birine soylersen sana gulup gecerler yok artik diye ama o zaman hallak buyuk bir meslekmis desenize..

nerde o osmalı berberleri pehhhh