Duymamak için kulaklarını, görmemek için gözlerini, konuşmamak için ağzını kapatan üç maymun karikatürünü sanıyorum bilmeyeniniz yoktur. Korku ve umursamazlık hastalığına yakalanıp karikatürdeki maymunlar misali duyarsız bir toplum haline dönüştüğümüzün farkında mısınız? Ekonomik kriz, yolsuzluk, kayıt dışı ekonomi, işsizlik, yoksulluk ve sefalet çevremizde cirit atarken "Aman canım boş ver " diyerek geçiştiriveriyoruz her şeyi. Daha da önemlisi, yönetilenler olarak "boynumuz kıldan ince" diyerek gıkımızı bile çıkarmıyoruz yönetenlere karşı. Ne söylenirse söylensin, ne yapılırsa yapılsın "kabul" dioruz. Hani bu arada çeşitli örgütlerin arada bir yaptığı grevler ve protesto gösterilerine de aldanmayın; çünkü "cemaat ne derse desin, imam bildiğini okur" özdeyişine uyarak bağırır çağırır, sonra da yerimize otururuz. Hastalık gibi... İŞİN özünde, "özgürlük", "demokrasi" derken özünü kaybediyor birçok kimse. Ve bizi biz yapan tüm değerleri unutup yok sayıyor birçok kimse. Peki, nedir bu umursamazlık ve boşvermişlik? Gördüğünü görmezden gelenler... Duyduğunu duymamış gibi yapanlar.. Doğru bildiğini konuşmaktan çekinenler... Evet bu memleket ne çekiyorsa, "Bana dokunmayan yılan bin yaşasın" sözünü kendisine ana cadde yapanlardan çekiyor. Çünkü dünya yansa bir çuval samanı yanmayan insanlardan oluşan bir toplum olmaya doğru gidiyoruz. Hiçbir şeye önem vermeyen bu zihniyet, düşünce ve davranışlarımızda at koşturuyor. Yüzlerdeki ifade, davranışlardaki görüntü, umursamazlık virüsünün ne kadar çok yayıldığını gösteriyor. İki gündür birçok televizyon ekranı ve gazetelerin birinci sayfasında polis yeleği giyip İstanbul'un göbeğinde bastıkları müzikholde müzisyen ve garsonları coplayıp, saçından sürükleyerek otomobile bindirdikleri genç kadına tecavüz eden beş şehir eşkıyasını izledik. Ve tabii korku ve umursamazlığın hakim olduğu bu rezaleti izleyen izleyicileri de... Gıkımız çıkmıyor! NE oldu bize? Neden bu kadar körleştik? Hiç kimseye kıralım, dökelim, kavga edelim ve gerginlik yaratalım demiyorum. Ancak çevremizde olan bitenlere karşı bu kadar duyarsız kalmayalım diyorum. Bakın artık "Bu seçim savaş ve barış seçimi" diyerek vatandaşı galeyana getiren DTP'li Emine Ayna'yı umursamıyoruz... Terörle mücadele kapsamında hemen hergün bir şehit haberi alıyoruz ama umursamıyoruz... "Nasıl olsa belediye odunumu ve yiyeceğimi veriyor" diyerek günü kurtarıp dünyayı tehdit eden küresel ekonomik krizi umursamıyoruz... Elektrik, doğalgaz, su ve ekmeğe zam geliyor umursamıyoruz... Sokak ortasında tekme tokat karısını döven kocaları umursamıyoruz... 14 yaşındaki kız çocuğunu taciz eden Hüseyin Üzmez aramızda dolaşıyor umursamıyoruz... Teröristbaşı Öcalan'a yeni imtiyazlar tanınıyor umursamıyoruz... Cumhuriyetimizin kurucusu ulu önder Atatürk'ü eleştirip tartışmaya açan "Mustafa" diye filmler yapılıyor umursamıyoruz... Peki biz neyi umursuyoruz? İstanbul'un Bağdat Caddesi'nde kavga eden kedi ve köpeği cep telefonumuzdaki kameraya kaydetmeyi umursuyoruz. Çünkü biz toplum olarak korku ve umursamazlık hastalığına yakalanmışız. Hepimize geçmiş olsun! Metin Özkan / Tercüman Strawberry