Yazıyı okumadım. Sadece başlıklara baktım. Katılmadığım tek başlık '' Güzel oyun, güzel futbol '' kısmıdır. Futbol mu? Heleki bu derbiden önce birde Liverpool - Manc maçını izleyen biri olarak... Kıyasım her ne kadar dengesizde olsa derbiler hemen hemen hep böyle ülkemizde. Zevk almadığım ama çok güldüğüm bir maçtı.

Çok güzel yazı gerçekten federasyonun standartlarına çok güzel değinilmiş..

"Bu filmin sonu yok" olan, temiz mesaj, espri. Kuyruğuna basılan G. Saraylının 'vahşet' açıklaması gibi değil. Bunlar Cem Yılmaz için hazır malzemeler, kullan kullan bozulmaz. Haftalar önce standartlaşma konusunda yakındık, yırtıntık, alın size şimdi tartışmalar... Derbiyi gerek özet, gerek 90 dakika çoğunuz izlediniz. "Solda bunlar durdu, sağda bunlar vurdu", gerek yok. C. Daum zamanında Ribery'yi durdurmanın yolunu bulmamış mıydı? Maçın teknik özeti bu olsa gerek. Maçın içini ve ardını yazmamak için bekledim. Olur ya bazen uzaklaşırsınız, insanları izlersiniz. İşte aynen o durumdaydım, izledim, bedavaya güldüm. Derbiyi Fenerbahçe kazandı, Fenerbahçeliler konuşmadı. Söylenen şarkılar haricinde, onlar güzel oyun, latife. Mesela geçmişte F. Bahçe taraftarına bir eleştiri vardı. F. Bahçe puan kaybederdi, taraftar hırsla 'hakem' derdi. F. Bahçe puan kaybederdi, kimse onlarla tartışamazdı. Önce stat, sonra forma, ardından kurumsallaşma... Şimdi taraftar, yönetici. Galatasaraylı aynaya bakarak takip ettiği yolu düşünmeli. Siz Fenerbahçelileştiremediklerimizden misiniz? Ben maç öncesinde maç sonrası yazımı yazdım, özgürce. Düşünmediğim bir şeyi değil düşündüğümü yazdım, dürüstçe. "Kadıköy'de top yuvarlak değildir" diye düşünerek. Yine derbiyi bazı cümlelere almak istemiyordum da. Şu kapıdaki tehlike ile karşılaşınca, maalesef. Çok uzak değil yakın geçmişte "standartlaşma" dedik. Hakemlerin kararları da ve Federasyon'un duruşu için. Bilica'ya 3 maç ve verilen 2 seyircisiz maç cezası... Standartlaşma bu mudur? Bakın "Temel orantısı": 1 su = 2 maç, 1000 su = kaç maç? 1000 suyu aşağı indirenler İSKİ çalışanları değildi. Bu cezalar eğer haklı görülüyorsa diyeceklerim var. Her derbi öncesi fiks iki maç ceza açıklansın. Her derbi değil ligde her maç her takımın sahası kapanmalı. Bu cezaların veriliş biçimi en-te-re-san. Ya da ben başka maç izledim o gün. Kadıköy'de evet o gün gerilim vardı, olay da vardı. O günkü olaylar herhangi bir maçta çıkacak kadardı. Hakan Balta'nın tribünlere yaptığı kol hareketi mi görülmedi? Bir iki yıl önceki derbilere oranla olaylar 1000'de 1'di. Kapısındaki pisliği görmeden mikrofon önüne çıkmak nedir? Herhangi bir Anadolu tribününde çoğu maç sonu gibiydi. 60'a kadar Bünyamin Gezer'e tepki gösterenler sarı-lacivertti. 60'tan sonra sarı-kırmızıydı, bu ne perhiz, bu ne lahana turşusu! Kimsenin hakemin kafasına atılan cismi savunduğu yok. Eğer bunlar iki maç cezaysa... Bırakın kamuoyu vicdanını düşünmeyi. Yahu stat ismi vermeyeceğim tuğla atıldı tuğla. Kapandı mı? Pardon kafaya isabet etmedi, kan yoksa doğru. İsabet ederse ceza, etmezse yok ceza. D. Bakır maçına 1 maç saha kapama - 1 maç seyircisiz verildi. Hayır işte her atılana ceza, istenen bu! Yazıklar olsun sizin kapasitenize. Bazı yöneticiler oyuncu olmuş, reytingleri olmasa da. Keita'nın ölmesi mesele. 200 ml'lik yaklaşık 3 metre yanına düşen sudan bahsediyoruz. Elano'nun hakemin elini itmesi de mesele. Emre'nin hakemin elini ittiğinde aldığı ceza mesele. Sesimi duyan var mı? Lugano'nun geçtiğimiz yıl kafa attığında tabloyu hatırlayın. Sınırdışı edildi Lugano, evet kötü bir hareketti. Keita'nın Kasımpaşa maçında salladığı boşa yumruk mesele. Irkçılığa karşıyım ama sahtekarlığa değil. Bu sahtelikleri hiç ama hiç görmemeye hiç değil. Bunları görmeyerek hazımsız açıklamalara hiç değil. Galatasaray yöneticileri yine tarihi bir hata yaptı. Psikolojik savaş başlat, Federasyon'a savaş aç. Fenerbahçe'nin bunlara karnı tok. Fenerbahçeli yönetici bağırmaz, yırtınmaz. Fenerbahçeli yönetici yumruğunu masaya vurur, halleder. Fakat bunlara ne gerek var. Bir tebrik çok mu zordu bilge futbol adamı Rijkaard. Terörizmin farklı bir boyutu bu, taktik değil. Bakın maçın tortusunda Keita ve kırmızı kart kaldı. Keita ve attığı yumruk değil, bildiğimiz düz yumruk. İşin bir diğer ilginç boyutu Bilica ceza aldı. Bilica'nın yaptığı da büyük sorumsuzluk, ayıp. Peki Bilica nasıl ceza aldı? TV görüntüleriyle. Keita Kasımpaşa maçında Sancak'a ne salladı? Yumruk. Sancak'ı sıyırdı, bu yüzden ceza almadı değil mi? İlle de oturması gerekiyor okkalı, bayılsın... Siz bu standartta devam ettiğiniz sürece hiçbir şey olmaz. Bu standartı görüp de birileri romenliğe soyundukça hiç. TV görüntüsüyse kaynağınız herkese vereceksiniz. Eyyam için değil, susturmak için değil. Hak ettikleri için. ADALETSE HERKESE HER ZAMAN... HER YERDE, HER KOŞULDA, AYNI STANDARTTA verin. Olacak şeylerden bildiklerim; Fenerbahçe 'Ey 2000 ruhu gel hadi' diye zırvalamaz. Fenerbahçe 'Kadıköy ruhunu' yansıtır ve böyle devam eder. Ve benim bu gayet adaletli, sindirimsiz derbiler için önerim var. Maçın öncesinde ve sonrasında bütün yazarlar yazmayı bıraksın. Ben de bırakırım sorun değil. Üniversitelerden psikoloji hocaları kalemlere sarılsın. Gerçekler, gerçekler, gerçekler. İşte bu hafta oluşan her şey bu acı gerçeklerden... Peki şimdi bu yaban çabalar ne oldu? Derbiyi Fenerbahçe kazandı. Gündem değişti, galibiyet sıradanlaştı. 10 yıllık galibiyet... GÜZEL OYUN GÜZEL FUTBOL Hafta içinde UNIFEB'den bazı arkadaşlar ziyarette bulundu. Keyifli bir söyleşi yaptık, aslında tam meali sohbet. Onların taraftar ruhunu görünce zihnimde bir şimşek çaktı. Rengi fark etmeksizin bu oyunun başlangıç düğmesi taraftar. TV 24'te 'Güzel Oyun' adlı bir program var oradan esinlendim. Güzel oyun çok güzel taraftar da, güzel hikayeler de. Bir futbol, taraftarlık belgeseli düşünün. Totemler de, anılar da, duygusallıklar da her şey orada. Takım sevgisinin boyutu ve sırıtan öyküleri, kesitler. Bu belgeselin dev bir kitapta toplandığını düşünün bir de. Bireysel olarak bu tipte kitaplar var. Bahsettiğim 3000 taraftar hikayesi, bir başucu kitabı. Dedim ya bu işin renkleri fark etmiyor, herkes seviyor. Beyinler gazete manşetleriyle laçka olmuş durumda. Çocuğunuza, kardeşinize, ya da size avucunuzda her daim. Okudukça futbolu, takımı seviyor, gülümsüyorsunuz. Biz bu duygusallığı yetişen kesime ne kadar erken verirsek... Tribünlerde kavga yerine o kadar fazla bez bayrak görürüz. Bez bayraklar, bez formalar güzeldir. YORUMCU SESLERI Söz gümüşse sükut altındır. Kim söylemiş, galiba Kızılderililer. Ne güzel de söylemişler ama çağa damga vurmuş. Türkiye'de maç yayıncılığının türlü boyutları var. Türlü yorumcu karakterleri, spikerler de var. Bir biçim var ki yıllardır beni yerden yere vuruyor. Tribün duygusallığını seven ben derbeder oluyor. Yurtdışını her dakika örnek gösteren biz. Her şeyden dert yanan, sürekli sıkıntı yaratan biz. Maçlarda zaman zaman susmayı bilmeyen yine biz. Mesela geçtiğimiz hafta Liverpool - M. United maçı. Liverpool KOP tribünleriyle birlikte gürlüyor. "You'll never walk alone", ulusal marş edasıyla... Maçın başında bu seslerin üstüne konuşan iki insan. Türkiye'de de örneği çok bunun. Taraftara, emeğe, duygusallığa saygı ne kadar? Taraftar uykusuz kalıyor, günlerini veriyor. Tribünü boyuyor baştan başa dev kareografi ile. Peki sonuç? Reklamlar, spikerlerler... Ve konuşunca başarılı olduğunu sanan yorumcular... Lütfen tribünleri birkaç dakika da olsa bize bağışlayın... Bir fısıltı: Hugo Broos'un Luis Aragones ile olan benzerlikleri nelerdir? Kovulmak için uğraşanların sonları daima aynıdır. esat dergi: sporx