Tarık Akan vefat etti onu çok sevdik ama artık yol buraya kadardı... Ben bir ülkücüyüm, o ise bir devrimciydi. Ortak özelliğimiz bu toplum için insanlık için ideal olanı hayal etmekti. Yani idealizm ve bedel ödemeye hazır bir yürektik. Onda kendi mücadelemi buluyordum. Onu bu yüzden seviyordum. İkimizin de itirazı vardı düzene. Zaten düzendeki adaletsizlik akılsızlık ve ahlaksızlığa ya bir devrimci ya da bir ülkücü itiraz edebilirdi bu ülkede... Bu itirazı göze alabilecek yüreği bedeni kadar güzeldi. Beni ona bağlayan buydu... Makina mühendisiydi fakat hiç mesleğini yapmadı, onun ruhu sanata yatkındı, o eser sunmayı ve medyayı kullanmayı daha kutsal buluyordu evine ekmek götürmekten, işte bu beni ona bağlamıştı. Çünkü sıradanlığı kabul etmeyecek kadar yürekliydi, bir arayışı vardı... Önce aşk filmlerinde oynadı, Gülşen Bubikoğlu ile bize aşkın samimiyetini ve burjuva olan bir gencin aşık oldukça nasıl burjuva hayatından vazgeçebildiğini anlattı. Aşk, insanı nasıl sosyal adalete sevkeder, nasıl baba parasını terkeder, nasıl fabrikatörlükten vazgeçer, nasıl sevdiği için çatıdan atlar, intiharı göze alır, bu duyguların hepsini bize yetmişli yıllarda anlattı. Sanırım aşk filmlerinin de en yakışıklı jönüydü... Yetmişlerin sonuna doğru toplumsal içerikli filmlerde oynadı. O artık itirazını toplumculuk üzerinden anlatacaktı; fakirlik, yoksulluk, adaletsizlik, ezilmişlik ve sosyal adalet içerikli bu filmlerle itirazını ortaya koyacaktı. Üstelik ülkede ihtilal havası ve baskısı vardı. Bu filmlerde oynamak askeri, düzeni ve burjuvayı karşısına almak demekti. Yürekliydi oynadı, bedelini de ödedi ihtilalden sonra hapis yattı... Canım kardeşim, Sürü ve Yol gibi toplumsal içerikli sosyal mesaj veren filmlere omuz verdi. Dedim ya itirazı vardı ve bir şeyleri değiştireceğine inanmış ütopist, romantik, idealist ve bıyıklı bir işçiydi o artık. Yine o kocaman yüreğine hayran etti bizi bıyıklı sosyal adalet temalı filmleriyle. Cannes film festivalinde, Yol filmiyle ödül aldı. Artık uzamış bıyıkları ve kirli sakalıyla özdeşleşmişti onun itirazı... Onda beni çeken bir ruh vardı. Gençliğinde aşkı samimi oynayışıyla, orta yaş da bıyıkları ve kirli sakalıyla yaptığı itirazlarıyla, yaşlılığında yaptırdığı okulla, sosyal adalete olan özlemiyle, ideal insanlık hayaliyle, bedel ödemeye hazır yüreğiyle onda beni kendine bağlayan bir şeyler vardı, dedim ya aynı tuzağın kurbanı yolları farklı iki deli yürek. Romantik idealizmin tuzağına düşmüş iki ruh iki beden iki ayrı itirazdık. İdealizm zehri insana bir defa bulaşmaya görsün kemirir ruhunu, ne ev koyar ne araba ne çoluk ne çocuk bunların hepsini idealizme değişebilir hale gelirsiniz. Bu zehir size varoluşunuzun özünü hatırlatır; yani ideal cemiyet tasavvuru, ideal insanlık, ideal adalet, ideal ahlak gibi. Bunlar bu dünyada mümkün değildir, ya da ölümlü bir beşerin çözebileceği şeyler değildir. Ama dedim ya bu zehir eroin gibi size tesir eder ve hücrelerinize nüfuz eder. Sizi bu uğurda savaştırır, bedel ödetir. O da onlardan biriydi... İyi insanlar çabuk göçer gider, bunun bilimsel bir izahı var mı bilmiyorum ama bu yürek bir kişinin derdini çekebiliyor bana kalırsa. Fedakarlık diğergamlık hele ki insanlık dedin mi bu yürek bu sikleti çekmiyor. Yıpranıyor yoruluyor ve idealizmin bir tuzak olduğu bu dünyada bedeli yüreğe, yürekli insanlara ödetiyor. Tanrı, bunu sen çözemezsin diyor, sen ölümlüsün... Nitekim dediği gibi de oluyor bu yürek bu dertleri çözemiyor. Erkenden göçüp gidiyor. Ama onurlu mücadelesi hep kalıyor. Nietzsche'nin bir sözüyle bitirelim; Ben eserim için yaşıyorum diyor. Tarık Akan da eseri için yaşamış ve insanlığa bakiye bir sürü eser bırakmıştı. Yolun açık olsun güzel insan mekanın cennet, hoşçakal... Kutlu Kaan Dalkılıç KAYNAK

Üyelerimizden @alpi_09 un yıllar önce forum sayfalarına yazdığı bir söz çok içime işledi. Yıllardır bir arada olmamıza rağmen hangi görüşte olduğunu hiç sormadığım, ülkücü olduğunu sandığım ama milliyetçi olduğuna kesinlikle inandığım bu arkadaşın, Artık sağcı solcu yok. Bu vatanı seven var, sevmeyen var sözünü ben de bir çok yerde kullandım, kullanmaya devam ediyorum. Zamanın ülkücüleri de, devrimcileri de belli bir ideal uğruna uğraşan, bugünkü koyun sürülerinin tam tersine bilgili, ilim irfan sahibi, boş vakitlerinde kitap okuyan, sohbetlere katılan şahsiyetlerdi. Ben devrimciyim diyen bir şahsı kahvede pişpirik oynarken bile göremezdiniz. Ben ülkücüyüm diye kendini tanımlayan kişileri, çay içmek için bile kahvelerde göremezdiniz. Ozan ARİF, kendisini devrimci olarak gören kişiler tarafından da sevilmekte, takip edilmektedir. Bunun sebebi, Ozan ARİF'in hangi tarafta olursa olsun, söylemlerinin gerçeği yansıttığından ve bozuk düzene isyanından başka bir şey değildir. Ülkücüler olsun, devrimciler olsun, kitap okuyan, okumayı seven, sürekli öğrenmeye ve gelişime açık insanlardı. Bugün geldiğimiz noktada bön, aptal, sığır bir toplum yetiştirilmek için canla başla uğraş veriliyor. Ve bu sığırlar, bu ülkenin bozuk yönlerini işaret eden Levent Kırca, Tarık Akan, Uğur Dündar gibi insanları sırf iktidar partisinin başındaki adam sevmiyor diye sevmiyor, arkalarından küfrediyorlar. Açık söyleyeyim, bu ülkede bu kadar iki ayaklı sığır varken kurban bayramında ne diye gidip ortak sığıra girip bi dünya para verirler, bunu da anlayabilmiş

Birlik beraberlik anlayış karşılıklı saygı ülkece ihtiyacımız olan kavramlar bunları bir araya getirdiğimiz zaman çok güzel şeyler olacak.

Ben halkların kardeşliğine inanırım, ben insan onurunun her türlü dünya düzeninden üstün olduğuna inanırım, ben insanların insanca yaşaması için gereken her türlü temel hak ve hürriyetten yanayım, ben ülkemin tam bağımsızlığına inanırım... ve yukarıda özet olarak yazdıklarım beni solcu yapıyorsa öyle diyebilirsiniz ben solcu olayım, yok sağcılara sempatik geldi ise sağcıda diyebilirsiniz.. Ha işinize gelmediyse tıpkı yukardaki adı geçen merhuma yapıldığı gibi, ziktiret şu koministi de diye bilirsiniz gocunmam, ONUR DUYARIM...

Dini inancinin hesabini herkes Allah a verecektir... Onemli olan bu dunyada adam olarak anilmak...

Guzel olmuş.

2008 yazında bir gün geliboludan lapsekiye feribotla geçiyoruz. aaa birde baktık tarık akan, saçları rüzgarla dans ederek denizi seyrediyor. yanımda asker olan arkadaşımla tarık akanın yanına gidip resim çektirelim mi diye konuşurken 2 tane başörtülü ve muhtemelen üniversiteli olan genç kız tarık akanın yanına giderek bizim konuştuğumuz konuyu kendisinden istediler. tarık akan yüzlerine baktı ve '' eğer kafanızdaki bezleri çıkarırsanız seve seve resim çektiririz'' dedi. o günden beridir hiç hazzetmedim kendilerini. ancak sanatçı kişiliğine laf edemem.

Ülkenin çıkarlarını düşünen herkesle oturup konuşurum, saygım sonsuzdur. Fakat şu günlerde daha doğrusu 12-13 yıldır ülkede bizim bilmediğimiz bir hedef var. Hedef ne diyoruz? Siz anlamazsınız Reisin arkasındayız hedefe az kaldı. Artık eski Türkiye yok diyorlar, tutturmuşlar bir yeni Türkiye, Atatürk'e daha açık açık küfür edilebiliyor, eskiden sevmesen bile küfür etmezlerdi susarlardı. Eee be kardeşim hedef ne söyleyin iyi bir şeyse bizde destekleriz. Bilmiyorlar ki BOP projesine hizmet ettiklerini. sonuç ne olacak? Kandırıldık, Aldatıldık, Dolandırıldık. İş kıçımızı giren Büyük Ortadoğu Projesi ve kaybettiğimiz topraklar olacak. Gelelim Ekonomiye, Farkettiniz mi bilmem son yıllarda ve günlerde Teşfikler sunuluyor devlet tarafından. BES yaptır %25 Devletten. 10 yıl sistemde kalacaksın ama. 10 yıldan önce çıkarsan kesintiler olacak. Konut sahibi olmayanlara ilk ve tek konut satın alımlarında, hesap açtırıp 3 yıl sistemde kalmaları koşuluyla 15 bin lirayı geçmemek üzere devlet katkısı sağlanacak. Teşfik güzel gir birde şartlara bak. Arkadaş anladık piyasada para yok, milleti birikime yönlendirip paralarını piyasaya çekmeyi planlıyorsun. Sor bakalım millet para biriktirebiliyor mu? Madem amacın teşfik, Ver adama ilk evini 700 TL taksitle maliyetini geri al. Madem amacın emeklilik ve sağlık bırak ozaman sgk yı millet özelden yaptırsın. 500 TL sgk kesiyor her işçiden hastaneye gidiyorsun para veriyorsun, o ilacı karşılamıyor şunu karşılıyor gibi dandik bir sistemin var. Sistem yanlış, yöneten yanlış, yönetilen toptan yanlış. Ben şu an ülkeyi yönetenlerin ülke çıkarları doğrultusunda hareket ettiğini sanmıyorum. Ülke çıkarları için üretim yapmamız lazım, nasıl ki Osmanlı sanayi devrimine ayak uyduramadı, Bizde 1995 li yıllarda başlayan bilişim çağına ayak uyduramıyoruz.

Öyle bir şey olmayacak. Olsa bile en az beş kuşak, bu saydıklarını göremeyecek...

iyi adamdı desinler yeter

çok inandık buna kolonya