Başbakan açılım yapalım derken gereğinden fazla açılmış; televizyon starlarından spor dünyasına kadar düzenlemedik zirve bırakmamış olabilir. Ama sonunda asıl yapması gerekeni hatırlamış: Bu ülkenin sorunlarına çözüm üretmeye talip olan diğer siyasi partilerin katılacağı bir terör zirvesi düzenlemek istemiş. Bundan daha doğal; daha elzem ne olabilir? Düşünün; her geçen gün yeni şehit haberleri alıyoruz, evlere; yüreğimize ateşler düşüyor. Eşkıya şehre inmiş; çocuk, yaşlı, kadın, erkek dinlemeden masum kanı dökmeye başlamış. Elebaşıları azmış; haddini bilmez açıklamalar yapıyor, halkı galeyana getirmeye uğraşıyor. Gün, birlik olma, elele verme; husumetleri, çekişmeleri, siyasi rantları, hatta devlet protokolünü bir kenara itip yaraya merhem olma günü. Umarız bu yaklaşımla; Başbakan, Toronto dönüşünde tüm parti liderlerinin katılımıyla bir terör zirvesi düzenlemek istedi ve kızılca kıyamet koptu. MHP anında reddetti. Kılıçdaroğlu, "ben gitmem; o benim ayağıma gelsin" dedi. Devlet geleneğinde zirveyi ancak Cumhurbaşkanı düzenleyebilir ahkamı kesildi. Tabii, Ak Parti de hemen geri adım attı: "Biz aslında zirve demedik. Tek tek de görüşebiliriz." Oysa yapılması gereken tam da buydu: Herkesin eteğindeki taşları dökeceği; belki kavga edeceği, sözün bittiği ama sorunun çözüldüğü bir liderler zirvesi. Liderlik; gerektiğinde nefsini, siyasi hesapları, rant kavgasını bir kenara bırakmaktır. Mevzubahis vatan ise, gerisi teferruat değil midir? Daveti kimin yaptığının, nerede toplanılacağının ne önemi olabilir? Yangında, depremde, savaşta bunlar sorgulanır mı? Bunların hepsini bir arada yaşadığımız bugünlerde ben, açıkçası bu daveti diğer liderlerden beklerdim. DTP hariç diğer partilerin bir araya gelmesi bile başlı başına önemli bir mesaj olurdu. Varsın MHP'nin iddia ettiği gibi; Başbakanın güvenilirlik katsayısı düşmüş olsun. Böyle bir toplantı, hazırlamış oldukları projelerin hayata geçmesi, sorunun çözümü için bir fırsat değil midir? Üstelik aynı zamanda siyaseten de bir fırsattır: İktidar bu önerileri değerlendirmediği takdirde, halka söyleyecek sözü olur: "Bakın biz gittik; bunları ortaya koyduk; şu çözümleri tavsiye ettik ama yapmadılar. Bunların derdi başka" diyebilir. CHP'nin ise, liderler zirvesini Cumhurbaşkanı'nın düzenlemesi gerektiği yönündeki hassasiyetini anlamak mümkün değil. Bir önceki Cumhurbaşkanı olsa belki ısrarlarının bir mantığı olabilir ama mevcut Cumhurbaşkanının siyasi geçmişi; Başbakanla olan hukuku ortada. Nasıl Cumhurbaşkanı seçildiğini en iyi onlar biliyorlar. Bu konuda az kıyamet koparmadılar. Hatta eski genel başkanları asla köşke çıkmayacağını söylemişti. Üstelik icraatın başı ile hesap görmek çok daha kolay değil mi? Sayın Kılıçdaroğlu çıkıp; "Gün, siyasi rantın, oy hesabının yapılacağı gün değil. Elbette liderler bir araya gelmeli. Biz, koltuğumuzun altına dosyalarımızı koyup bu toplantıya katılacağız, tüm önerilerimizi halkla da paylaşacağız. Ama bu iş showdan öteye gitmezse fena hesap sorarız" diyebilseydi, yakaladığı o farklı rüzgarı güçlendirmez miydi? Şimdi klasik siyasetçilerden ne farkı kaldı? Ak Parti'ye gelince; keşke bugüne kadar attıkları her adımı ölçüp biçseler, ülke gerçeklerinden bu kadar uzaklaşmasalardı. O zaman bu davetlerindeki samimiyet bu kadar sorgulanmaz, en büyük sorunumuzun çözümü için böylesi bir fırsat elden kaçmazdı. Yine de tüm liderlerden daha yapıcı bir yaklaşım bekliyoruz ve soruyoruz: Bu ülkede her bir fert, her şehit cenazesi karşısında kendisini suçlu hissediyor; "yapmam gereken neyi yapmadım?", "ne yapmalıyım?" sorularıyla kahrolurken siz nasıl rahat oturabiliyorsunuz, neyin hesabını yapıyorsunuz? kaynak Saygılarımla...

Bu yazıyı paylaşmamın nedenleri bunlardı. Günlük, anlık reaksiyonlar yerine kalıcı, detaylı ve planlı icraatların olmasıdır. Yorum yapan iki arkadaşımada teşekkürler... Saygılarımla... Gila

Halkın Türk insanının düşüncelerine tercüme olmuş dile getirilmiş bir yazı.. İlla biri birilerinin ayağına gitti meselesinden çok bu ülkenin meselesi orta yerde buluşup bu sorunlara çözüm üretilebilirlerdi.. Ya biz buradan bakarken bize basit geliyor yada yukarılarda da durum gerçekten vahim.. Kim daha çok kaos ve sorun çıkarmak için adeta birbirleriyle yarışıyorlar.. Amaç terör bitsin değilmiydi. Ne başbakanın nede Kılıçdaroğlunun Gediktepeye kadar gitmelerine gerek yoktu ülkenin her tarafı Gediktepe olmuş zaten..

Erdoğan halktan uzaklaşmıştır.. kılıçdaroğlu da halka yakınlaşmak istemiş ama bu defada mantıktan uzaklaşmıştır.. Şu an ki siyasi yapı hakkaten, karmaşık bi hal almıştır..

erdoğan halktan uzaklaştırmış diyen arkadaşa... aramızdaki en önemli fark, siz duvarı görüyorsunuz biz duvarın arkasındakini ama üzülmeyiniz duvara bakıp bakıp pembe gökyüzü görenlerin yanında yine de avantajlı sayılırsınız ihehe