Dün gece tuhaf birşey oldu. Televiyon ekranlarında Abdullah Gül'ün Amerika gezisini değerlendiren pro-AKP yazarlar aniden ve bir anda muhalefeti eleştirmeye başlayıp, güçlü bir muhalefet niyaz eder hale geldiler. Alakaya çay demle, diye bir söz vardır. Ama çay demlemeye gerek yok. Çünkü alaka derin. Türkiye'nin Barzani, diye bir problemi var. Kuzey Irak meselesi, Musul'daki hak iddiaları, geniş kapsamlı stratejiler dışında önümüzde bir Barzani meselesi duruyor. Barzani'nin Türkiye'deki şirketleri olup olmadığı, işbirliği yaptığı tartışılan milletvekilleri, ABD'nin Barzani'nin üzerini çizip çizmediği, Barzani'nin Türk medyasına bulaşıp bulaşmadığı gündemin en önünde yer alıyor. İddialar bombardımanı sürüp duruyor. Ve bu bombardımanın ortasında, tezkere krizinden sonra hem bürokraside, hem siyasette, hem de medyada bu hatayı Barzani ile işbirliğine giderek telafi edebileceğini düşünen figürler görünürlük kazanmıştı. Bu figürler Barzani'yi ABD'nin koşulsuz stratejik ortağı zannetmiş ve siyasetlerini bunun üzerine yazmıştı. Ama şimdi bu zemin sarsılıyor. Dolayısıyla etkileri AKP içinde de hissedilmeye başlanan bir depremin öncüllerini duyuyoruz. AKP'yi her hal ve koşulda destekleyen pro-AKP yazarların güçlü muhalefet niyaz etmelerinin ardında ise bu sebep yatıyor. Muhalefetin sesini çıkarmadığı bu süreçte, dünyada yaşanacak gelişmeler, örneğin ABD'nin Barzani'yi pasifize etmesi gibi bir dinamik; muhalefetin bizzat AKP içinden neş'et etmesine sebep olabilir. Bu da AKP'yi bölünmenin eşiğine götürebilecek bir dizi zincirleme reaksiyonla sonuçlanabilir. Pro-AKP yazarların 'muhalefet, muhalefet' diye ünlemesinin sebebi işte bu. Yoksa, Deniz Baykal ve Devlet Bahçeli bu ilginç süreçte hiç birşey yapmayarak AKP'nin müstakbel bunalımını izlemeyi mi tercih ediyor? Mümkündür. Ve Abdullah Gül'ün niçin Amerika'ya gittiği, bu gezinin sebep ve sonucu anlaşılabilmiş değildir. Anlaşılan ve görülen Gül'ün tuttuğu her kolu Kayseri'de koyun pazarlığı yapar gibi salladığı ve bırakmadığıdır. Hatta Amerikalı yetkililerden biri öteki eliyle Gül'ün elini tutup, durdurmaya bile çalışmıştır. Bazen siyasette hiçbirşey yapmayanlar kazanır. Şimdi Deniz Baykal ve Devlet Bahçeli'nin 'don't move, movemet'ı, yani 'hareket etmeme hareketi' galiba en sert muhalefet biçimine dönüşüyor... Alıntı..

Kayserililer, pazarlığı da iyi atarlar, malın da en iyisini alırlar Şimdi Devlet Bahçelinin, kayserdeki seçmenlere kızıp, Erciyes Büyük Kurultayına gelmemesine benziyor iş, Yni çok amatörce bakıyor, Abdullah Gül'ün dış gezileri çok hoşuma gidiyor, bırakın gezsin gitmediği ayak basmadığı memleket kalmasın, kös kös oturup, ramazanda su içmekten iyidir. Şimdiye kadar bunca muhalefet gitmed, de ne oldu, dünyaya küstük, seçmenimize küstük, doğuya küstük, meclise küstük... Yani biz tavşandık, küstüklerimiz dağ... Biz küstük, onların haberi olmadı. Abdullah gül gelmeden önce, irtica gelecek diye zıplayanlar şimdi nerelrde, kendilerine özgüveni olmayanşlar nerede? Ordu ile, en kapsamlı ve en stratejik çalışanda bu hükümet oldu, Şimdi ticaret ile uğraşırken bile, eskisi gibi, dolar artarmı şu şöyle olurmu buna gidersek batarmıyız diye kaygılarım kalmadı, Memleketim, bu insanlardan daha iyilerini hakediyor, ama hjerhalde biz bu işe soyunana kadar en iyisi bu...