ne parmakmış be yatak odalarına sığmıyor... sıfırlamak için gün yetmiyor...

Bal tutan; balıda, kovanıda, poleni de yedi. Şimdi gözü arıya dikti

parmağını yalamayan bir kişiyi oraya getirebilecek biri varsa onu alkışlarım; ama öyle bir şey mümkün değil, etrafına dağıtmayacak hiç kimse oralara gelecek desteği alamaz, zaten bu yüzden bu tip yerlere seçilmeden önce lobi faaliyetleri yapılır

Ya adam milletin.. mına koyacağız diyor, daha iyisini gösetirin diyorsun.. Size göre bunlardan iyi damınıza koyan olmadığına göre, alternatifde olmadığına göre size göre, yatın zevk alın çokta umurunda milletin.. Döt sizin dam sizin, çokta penis anasını satayım... Verdiğiniz cevaba bak, daha iyisi yokmuş, yiyin sabaha kadar, ne kadar boşluğunuz varsa doldurtun, banane kardeşim, alan razı veren razı... Çok güzel yiyoruz, bal tutan parmaklarına sakso çekiyoruz, çok zevk alıyoruz diye konu açmışınız, iki satır yazalım dedik.. Sürçü lisan ettiysek affola, dediğim gibi, bana giren çıkan yok, iyi keyifler size.. Bir şerefsizlik ancak bu kadar süslenip, iyi bir pokmuş gibi dile getirilebilirdi.. Çok güzel bir konu, zevkten dört köşe arkadaşlar keyifle anlatıyorlar bişeyler... Allah akıl fikir vesin, ıslah etsin bazı zatı muhteremleri, şaka gibisiniz abicim, yeminle şaka gibisiniz.. Çikletten mi çıkıyorsunuz, paskalya yumurtasımısınız, ne menem adamsınız anladıysam ne olayım.. - Gila

"Bal tutan parmağını yalar!". Bizim karadenizde de, dedemden duymuştum: "Köpeğe peynir tulumu emanet edilmez!" derler. Biri olumludan, diğeri de olumsuzluktan aynı ortak noktaya gider: Ahlaksızllık! Selamlar -

O kafa, insan tabiatında olan bir durumdur. Örnek ne denli açıklayıcıdır. Balı tutarsan, bal mutlaka eline bulaşır. Bal elinde kalsa olmaz başkasına yalatsan olmaz, zehir değildir en nihayetinde tatlıdır ve yalayarak temizlersin parmağını. Ben bal sevmiyorum dersen, balı tutmazsın zaten, ne işin olur balla. Balı tutan kişi ise parmağını yalamayı hak ediyor. Gila

o parmağı bir ayı görürse parmakla bilikte senide yalar anonim

Demişim, düzeltiyorum: Balı tutan, hak ettiği sürece parmağını yalayabilir. Neticede arı kovanına elini sokmak zor iştir.

dışa bağımlılık bitecek deyip kendi kendine yeten çiftçiyi bitir üretim değil tüketim ülkesi ol sonra konuş... boş lakırtı..

burda boş ahkam kesmek kolay sıkıyorsa daha iyisini gösterin lider her zaman önemlidir çünkü lider odaklı sağ kültüre sahip bir toplumuz kılıçdaroğluymuş bahçeliymiş şaka gibi harbiden süleyman demirelin yaşı geçmese iyiydi - Gila

Bu millet bir Anasına avradına küfür ettirmez. İki, dinine imanına küfür ettirmez. Yine bu millet bir diyeni sırtında taşır İki, dini imanı her türlü pisliğin içine katarak paraya para demeyenleri baş tacı yapar. Yalan söyleyen karıyı otuzsekizbuçuk yerinden bıçaklar namusunu temizler, Yalan söyleyen siyasetçi için eline sopa alıp caddelerde adam kovalar. Evine hırsız girse adamı linç eder, ya öldürür ya ölmekten beter eder Memleketin başındaki hırsızı ölümüne sever. İş yerinde çalışan ve zimmetine para geçiren pazarlamacıyı hacamat eder Devleti yönetirken zimmetine para geçirenlere oy yağdırır. İstisnası hariç, iki yüzlüdür. Kendisine yakışan kişiler tarafından yönetilmek zorundadır...

O. çoçukluğunun, şerefsizliğin, hırısızlığın adını ''bal tutan parmağını yalar'' koyup, iyi bir pokmuş gibi lanse eden zihniyete mevlam ıslah etsiz sizi demekten başka söz bulamıyorum..

Bal tuttuğu için parmağını yalayan soyu bozuk her kimse Akşamları kemik, balık, tavuk mavuk ile beslediğimiz sokak köpeğinin kıçını da yalasın. Bal tutanın parmağını yalaması insanın tabiatında değil, namussuzun fıtratındadır. Aksi taktirde bir şişe şarap hediye aldığı için istifa eden Allaan gavurlarını ne yapacağız? Konunun özü şudur: Millet neyse vekili de odur

Bence de haklısın Madem iş yapıyorlar O halde çalmalarına göz yummalıyız

İşte bu kafa değişmedikçe gün gelir insanın yaladığı şeyler bir yerine batar.

"Ben yanmasam, sen yanmasan nasıl çıkar karanlıklar aydınlığa." Elbet birileri yanmalı sonucu ortaya çıkıyor yukarıdaki sözden, birileri yanmalı. O birileri kimlerdir? Türkiye toprakları içerisinde iktidar sahipleri genelde yanmayan taraf olmuşlardır. Aslında daha önceden iktidar, Türkiyede sadece halkın seçtiği kişiler demek değildi. Çünkü hükümet partileri bile indirilebiliyordu bu ülkede. Ve indiren halk değildi. Yanan taraf ise yıllardır büyük vergiler altında beli bükülen, ekonomik krizler yaşayan, toplu iğnesini dahi yurtdışından getirten, üretmeyen, üretmesine izin verilmeyen halk. Halk hep bunu istedi. Biz de üretelim. Üretmek için devlet desteği lazımdı. Fakat bu ülkenin devleti, onların zihniyeti ile; vatandaşlarını ayrı, halkı ayrı bir köşeye koyan bir devletti. Vatandaşı kendi çıkarından başkasını düşünmez, bu çıkarını korumak için gerekirse hükümetleri devirirdi. Halk ise; olanca saflığı ve iyi niyeti ile, ülke ve ülkü için çalışıp didinmiş, fakat bu saflık engel olmuştur ülkünün gerçekleşmesine. Halk, sonunda kendi kötülerini yaratmış ve desteklemiştir. Ve bugün hakkında ne tür ifadeler dolaşırsa dolaşsın desteklemeye devam edecektir. Türkiye toprakları içerisinde hangi dönemde tam anlamıyla bir demokrasi olmuştur? Aristokrasi ile yönetilen bir ülkenin ne tür bir demokratik ülke olduğunu sorgulamak gerekirken, ve o aristokrasi bu gün tepeden, halk desteği ve iktidar partisi tarafından indirilmişken; kendilerini seçilmiş addeden zihniyet bu gün "demokrasi bu değil" demeye başlamıştır. Evet, doğrudur. Onların gözünde demokrasi bu değildir. Onların gözünde başta kendilerinden biri olduğu müddetçe demokrasi vardır. Başta kendi adamları yok ise; baştaki kişiler anti-demokratik ve faşisttir. Kendi zümresi devletin üst kademelerindeyken, "ye kürküm ye" nidalarıyla devleti sömürenler, bugün benzer durumdan şikayetçilerdir fakat durum aynı değildir. İddialar gerçek bile olsa, yiyip-içip-yatan bir iktidar tarafından yönetilmek istemeyenler bu gün AKP'ye oy vermektedir. Çünkü halk, çevresinde olup biten onlarca yatırımı, yapılmak istenen projeleri, ülke prestijinin artmasını, dışa bağımlılıktan kurtulma politikalarını görür olmuştur. İşte bu ve buna benzer sebeblerden dolayı, yesin ama iş yapsın zihniyeti vuku bulmuştur. Yiyip, içip, yatanlarla yola devam edilmemelidir. Yiyip, içip, çalışmalıdır bu ülkenin hükümeti. Yemeyip, içmeyip, çalışmamakta doğru değildir. Yemeyip içmeyip çalışmak en doğrusu gözükse bile, atalarımızın şu lafı akıllara gelir: "Bal tutan parmağını yalar." -

sen ve ben ne isek seçtiğimiz de odur... Gila