Konuya gösterilen ilgiden dolayı ben teşekkür ederim. Wilson ilkeleri tabii ki de bu kadar değil. Ancak konuyu hatırlatmak için, 1. Dünya savaşı yıllarındaki stratejik ve siyasal feodalite yapısı olarak, günümüzde de varolan ülkelerdeki yapısal sistemin değişmediğini göstermekti amacım. Zihniyetin değişmediği fakat, sistem olarak, göstermelik işleyiş olarak değiştikleri ortadadır. Konunun içerisinde de biraz çağrışım yapsın diye; Wilson'un kimliğinden, A. B. D'nin aslında savaş yanlısı olmadığından ama savaşa girmek zorunda kalmasından, 1. Dünya savaşı yıllarındaki ülkelerin sistematik düşüncelerinden bahsettim. Konuda tarihsel bilginin yanı sıra, siyasal olarak ideoloji bakımından, günümüz Libya olayıyla da aslında amacın aynı, fakat işleyişin farklı olduğunu görmekteyiz. A. B. D 'nin o tarihlerde tutumu ile, bu günkü tutumu arasındaki bariz farklılık da gözlerden kaçmamaktadır. Kolay gelsin.

Tunus'ta başlayan Amerikancı ayaklanmalar silsilesi önce Mısır'ı salladı, ardından da Libya'ya ulaştı. Tunus'ta Bin Ali'yi, Mısır'da Mübarek'i süpüren dalga, Libya'da Kaddafi'nin kırk iki yıllık iktidarını sona erdirmek için hız kesmeden Trablusgarp kıyılarını dövüyor. Ayaklanmaları Şeriatçılar ayakta alkışladı. Solun bir kısmı ise bu Amerikan destekli hareketleri "Arap Devrimi" olarak niteledi. Hatta dünya solunun tanınmış isimlerinden Pakistan asıllı İngiliz Tarık Ali, olayları "Arap dünyasının 1848 devrimleri" diye tanımladı. Doğal olarak "Türkiyeli sol" da, her zamanki alışkanlığıyla, Batılı akıl hocalarının okuduklarına "amin" dedi. Bizim açımızdan olayları değerlendirmenin kıstası dünya çapındaki antiemperyalist mücadelenin ve Atatürkçülüğün öğrettikleriydi. Yaşananlarda, ABD emperyalizmiyle büyük oranda anlaşmış olan Arap liderlerinin, yine ABD inisiyatifiyle, tasfiyesini gördük. Fakat diğer taraftan yıkılan rejimlerin son derece yozlaşmış olsalar da Arap dünyasının milliyetçi ve laik rejimleri olduğunu tespit ettik. Bu bir anlamda Kemalizm'in son kalıntılarının da Ortadoğu'dan tasfiye edilmesiydi. Bin Ali, Habib Burgiba'nın; Hüsnü Mübarek, Cemal Nasır'ın milliyetçi-antiemperyalist ve laik mirasının, içerden yetişmiş katilleriydi. Fakat ABD sömürgeciliği artık buna bile tahammül edemiyordu. Özellikle Mısır'ın yeni iktidar adaylarının AKP gibi olma niyetlerini açıklamaları yaşananların niteliğini önümüze sermişti. Libya ve Kaddafi meselesinin ise üzerinde önemle durulması gereken bazı noktaları var. Libya'da ayaklanmalara sahne olan diğer Arap ülkelerindeki durumdan farklı olarak Libya lideri Muammer Kaddafi, olayların arkasında ABD'nin olduğunu açıkladı. Kendisine bağlı askerleri ayaklanmaları bastırmak üzere harekete geçirdi ve taraftarlarını sürece karşı direnmeye çağırdı. Kaddafi, ABD'nin Irak işgalinin ardından 2004'te antiemperyalizmden vazgeçip ABD ile uzlaşmıştı. Tunus ve Mısır örneklerinde geçmişin milliyetçi liderlerine yapılan ihanetin sonucunu izliyorduk. Libya olayında ise Kaddafi, kendi isteğiyle savrulmuş ama yine de ABD müdahalesinden kurtulamamıştı. Bir taraftan da Libya'nın Türkiye açısından en az 1911 Trablusgarp Savaşı'na kadar uzanan tarihsel bir önemi var. Tüm bu bileşenler, Libya'nın Türkler, Atatürkçüler ve antiemperyalizm açısından yakından incelenmesini gerekli kılıyor. Tarihteki Arap, Türk ve Batı sömürgeciliği arasındaki ilişkiler açısından bir derinlik gerekiyor.

Öncelikle güzel bir konuya değinmişsiniz. Şahsım adına Teşekkür ederim. Öncelikle wilson ilklerine hiçbir ülke bağlı kalmamıştır başta Amerika bağlı kalmamıştır. wilson ilkeleri sömürgeciliğide tarafsız bir şekilde, çözümlenmesi şartını koyar.. Aslında aydınlatıcı olmak adına wilson derken arkadaşlar nedir bu wilson zırvanası, diye çelişkiye düşebilir. Wilson aslında Amerikada başkanlık yapmış Thomas Woodrow Wilson. Aslında wilson'in Dünya tarihine geçecek büyük başarıları vardır.. Bu başarısından biride, Milletler arası barış teşkilatının kurulmasına önayak olmasıdır.. Açık diplomasi'nin önünü açmaya çalışmasıdır.. Milli silahlanmanın dahi azaltılamasından yana dünya'ya bildiri vermiştir.. Tabi bu günümüzde, pekte öyle görülmüyor.. Kanunu çıkaran ülke, kanuna sadık kalmayan ülke anlamına da gelir. Amerika bugün silah, Ticareti yapmaktadır.. Hatta, şuda bu yasanın içine girmiştir. Osmanlı imparatorluğu'nun Türk olan kısımlarının egemenliği sağlanacak, fakat Türk olmayan milliyetlere muhtar gelişme imkanları verilecek. Çanakkale Boğazı devamlı olarak bütün milletlerin gemilerine açık olacak ve bu, milletlerarası garanti altına konacak. Hepsini görmek için tıklayın... Tabii wilson'un denizler arası anlaşmalarıda Takdire şayandır.. Buraya kadar herşer normal, sormuş olduğunuz soruların cevabıda şudur.. ABD başkanı söylediği şeyleri benimsemeyen devletlerin itirazı sonucu, bu bahsi geçenlerin hiçbirisi uygulanmadı. Burada 1. dünya savaşıni geçiren, ülkeler çok uluslu bir devlete dönüştükleri için, buna sadık kalamazlardır.. 1. dünya savaşından sonra, devletler bağımsız devlet olabilme gayreti, içinde biran önce, silahlanma, güçlenme hissi beslediler.. Çok uluslu, polonya bağımsızlıkğı kurmaya hazırlanırken, Almanlarla Polonyalıların, takışması sonucu 1939 da 2. dünya savaşı çıkmıştır.. Böylede kabul edilir. fransızlar, Prusya hezimetine uğramıştır.. Fransa Tarihi boyunca, ezik bir ülkeydi, Gümrük birliğinin kurulmasından sonra şimdiki adı, Avrupa birliği, bu birliğin içinde kendince bir misyon oynamasıdır.. Fransa artık eziklik yaşamamak için, Libya'ya ilk bombayı herzaman atar. Ama son sözü herzaman başkası söyler.. Bizim Ab'ye alınmamamız, fransa ile alakalı değil, fransa ile alakalı gösterilmeye çalışılmasıdır.. Burada Nato'nun rolu herzaman çifte standarttır. Türkiye'nin de Nato'da bulunması, tamamen stratejik konumu ile alakalıdır.. Nato tarafsız değildir örneklerini görüyoruz. Libya için, şunu araştırmanı istiyorum herşeyi açıklayacaktır.. Libya, Bal Petrol, Kaymak Petrol Ayrıca konumuza dönecek olursak, 2. dünya savaşından sonra tüm dengeler değişti.

Arkadaşlar bildiğiniz gibi wilson ilkeleri 1. Dünya savaşı sonunda belli amaçlar için A. B. D. başkanı tarafından söylenen ve yine kendi ismini taşıyan ilkelerdir. Wilson bu ilkeler doğrultusunda Nobel ödülü kazanmıştır. 1. Dünya savaşı sonunda Osm. Devleti Almanlar, Avusturya-Macaristan yenilmişti. Şansımız varmış ki Rusya'da çıkan iç karışıklıklar sonucunda kaybettiğimiz toprakları Ruslardan savaşmadan geri aldık. Kaybettiklerimiz cabası. Balkanlarda ve Ortadoğu'daki topraklar. Savaşın sonunda kazananlar da kaybedenler de, ağır kayıplara uğradılar. Ana ilkesi A. B. D. toprakları dışında kalan işlere karışmamak olan Amerika'nın değişen tutumu savaşa girerek bu ilkeyi çiğnemiş ve/veya çiğnemek zorunda kalmıştır. Kısaca 1. Dünya savaşından bahsettik. Bu ufak hatırlatmayı yaptıktan sonra gelelim asıl konumuza, günümüz koşulları ve Amerika anlayışına; Dönemin A. B. D. başkanı Woodrow Wilson'ın ilkelerinin ana konusu olan ve yeni dünya düzeni için ortaya attığı ve bundan dolayı Nobel Ödülü almasına sebep olan ilkelerinin anamaddesi; Dünya üzerinde bir daha savaş çıkmaması ve insanoğlunun kesin bir barış dönemine geçebilmesi Wilson ilkelerinin en önemli maddeleri; 1- Savaştan sonra hiçbir devlet savaşı kazansa dahi, toprak kazancı sağlamayacak, 2- Başka devletlerin egemenliği altında yaşayan uluslara kendi geleceklerini kurma hakkı verilecektir. ( Yarın birgün Kürtler ayaklanıp da, kendilerinin bağımsızlıklarını isterlerse hiç şaşırmamak gerekir, Daha sonra da çerkesler, lazlar vs. ülke bu şekilde iç karışıklıklarla çker. Nitekim Osm. İmp.'nun çöküşü de 1. Dünya savaşına girmeseydik de devam edecekti. Çünkü İç karışıklıklar ve ayaklanmalar başlamıştı bile). 3- Yenenler, yendikleri ülkeden savaş tazminatı almayacaktır. Burada dikkatinizi çekmek istiyorum; Burada yani, 1. Dünya savaşı sırasında, İngiltere+ Fransa+ İtalya itilaf devletleri olarak savaşa girdiler. Sormak isterim; 1- Dönemin A. B. D. yapısı olarak, herhangi bir değişiklik sözkonusu mu? Wilson ilkelerine kendileri ne kadar sahip çıkıyor? 2- 1. Dünya savaşındaki sistem ile günümüz devlerinden İngiltere ve Fransa'nın Libya olayına bakış açıları ve karadan ve havadan saldırılarda acaba stratejik olarak, o dönemden kalma esameler sözkonusu mu? Savaşa bakış açıları abakımından bir paralellik sözkonusu değil midir? 3- A. B. D Wilson ilkelerine ne kadar bağlıdır? işgal ettikleri topraklardan herhangi bir savaş tazminatı almıyor ama o ülkeyi sömürmüyor mu? 4- NATO olsun ya da olmasın? B. M. de keza bu şekilde, salt kenni ideolojilerini yansıtmıyorlar mı günümüzde de. T. C.'ni ne kadar kaale alıyor ve ne kadar değer veriyorlar sizce? 5- Fransa, 1. Dünya savaşındaki gibi sömürge bölgesi edinmek için, Libya'ya bombayı ilk atan ülke değil midir? Nedeni geçmişten kalan hesap yok mudur? 6- 1. Dünya savaşı öncesinde Libya'nın hakimiyeti Osm. Devleti ve İtalya'nın değil midir? Şimdi ise İtalya, Libya'ya askeri müdaheleye kesinlikle karşı olduğunu bildirmesinin sebebi bu olabilir mi? Peki;Çökmek üzere olan Osm. İmp. tutumunu gözönüne alırsak bu günkü T. C. 'nin tutumu size ne olmalıdır?

İlk önce fikirlerini beyan eden arkadaşlara teşekkür ederim. Fikir bizim için değerlidir