gu gün güzel yazılarla dolu wardom. ama katılım az galiba... paylaşım için teşekkürler kardeş.

Teşekkürler paylaşım için adamım...

Nazizm efsanesi Demokratik sürecin önünü kesmek isteyenler sürekli olarak demokrasinin kendini savunma hakkını iddiasını ortaya atıyor. Bu kesimin ortaya koyduğu en büyük örnek ise Nazi Almanyası. Naziler'in seçimle işbaşına gelip nasıl bir diktatörlük kurduğu gündeme getiriliyor. Gerçek öyle mi? Gelin, dönemin en saygın tanık ve gözlemcilerinden olan William Shirer, ''3'üncü Reich'ın Yükseliş ve Çöküşü'' kitabında bu sürecin başlangıcını tamamen farklı anlatıyor. Ordunun nasıl muhafazakarlarla işbirliği içinde olduğunu, muhafazakarların tüm ekonomik gücü elinde tuttuğunu anlatarak başlıyor bu sürece. Sonra şöyle devam ediyor: ''Onların bu zenginliği, o andan itibaren Cumhuriyeti zayıflatacak olan siyasi parti ve siyasi gazetelerin finansmanında kullanılabilirdi ve kullanıldı. ... Ve Sosyalist liderlerin korkaklığı ve uzakgörüşsüzlüğü yüzünden, genelkurmay orduyu sadece eski Prusyalı geleneğinde tutmakla kalmadı, fakat politik gücün gerçek merkezi haline de getirdi. ... Devlet içinde bir devlet olarak her türlü siyasi iktidardan bağımsızlığını korudu. Weimar Anayasası gereği ordunun parlamentoya bağlılığı sağlanabilirdi ama sağlanamadı. Yargıyı temizlemede gösterilen hata bir başka nedendi. Yargının yöneticileri karşı devrimin merkezlerinden biri haline geldi ve politik amaç uğruna adaleti engellemeye başladı.'' 3 cilt halinde türkçeye de çevrilen kitap askerin ve yargının bugün ülkemizde bulunduğu duruma benzer koşulları anlatıyor. Bugün Türkiye'de de ordu her türlü denetimden bağımsız, kendi içinde bir devlet. Kendini yargının üstünde ve dışında gören, bu haliyle de hem demokrasinin gelişimini, hem de hukukun üstünlüğünün sağlanmasını engelleyen bir kurum. Yargıya gelince, Hrant Dink suikasti davasına bakmak yeterli. Kürtleri öldürmeye özgürlük tanımaktan, bütün aşırı sağcılara işledikleri suçlarda sahip çıkan siyasi bir yargı sistemimiz var. Ergenekon davası hakim ve savcılarını görevden almak için yanıp tutuşan, yüksek rütbeli subayları soruşturan savcılardan rahatsız olan bir yüksek yargımız var. Sermaye gücü, bu kesimleri destekleyen kesimlerin elinde. Medyanın ağırlıklı bölümü de öyle. Asıl korkmamız gereken statükonun devamıdır. Anayasanın değişecek maddeleri ve değişme yöntemi üstünde mutakabat yolları aranabilir ve aranmalıdır da. Numan Kurtulmuş'un önerisi gibi her madde ayrı ayrı oylanabilir ama o zaman her maddenin içeriğine ilişkin bir başlığın da pusulada yeralması gerekir. Veya sadece yüksek yargıya ilişkin düzenleme referanduma götürülebilir. Türkiye'nin demokratikleşmesinin önünde askeri ve yargısal bürokrasinin vesayeti, Demokles'in kılıcı gibi duruyor. Bu iki kurum, Batı demokrasisi standartlarına yükseltilmedikçe, Türkiye'de ne demokratik düzen sağlanır ne de adalet. Toplum ise hem tam demokrasi, hem de adil bir yargı düzeni talep ediyor. Bu talebe karşı durmak mümkün olmayacaktır. İyi pazarlar... buradan..

bu gün bir sessizlik hAkim buralarda enteresan tatilin tadını çıkarıyorlar demekki havalar da düzelince