Çok güzel bir yazı hazırlanmış Yavuz Donat tarafından, iktidarların yalakalığını yapmadığı zamanlarda yazıları hiçde fena değildir zaten.

Ellerine sağlık

Trafiğe formül Çinliler olimpiyattan önce "trafiği rahatlatmaya dönük" iki önlem almışlar. Birincisi: Kampanya açmışlar. "Yurtdışına çıkacaksanız ağustosta çıkın" kampanyası. Turizm firmaları ağustos için özel turlar düzenlemiş, özel indirimler uygulamışlar. Maksat "Ağustosta nüfus biraz azalsın." Özellikle de olimpiyat oyunlarının olduğu şehirlerde İkinci önlem: "Tek plaka-çift plaka" uygulaması. Uygulama "15 Temmuz'da" başlamış. "15 Eylül'de" sona erecek. Madalyanın standardı Pekin'de de "darphane" var ama... "Olimpiyat madalyaları" Şanghay'daki darphanede yapılmış... Zira Şanghay darphanesi "bu konuda" uzmanmış. Dile kolay tam "6 bin madalya." Madalyalar "10 gün kadar önce" özel bir trenle Pekin'e getirilmiş. "Ötekiler de" madalya elbette ama biz özellikle "altın madalya ile" ilgilendik. "Nasıl yapıldı" diye. Altın madalyanın ortasında Çin'in meşhur "yeşim taşı" var. Taşın çevresi ise "altın." Olimpiyat madalyasının bir "standardı olduğunu" bilmiyorduk. Standart şu: Madalyayı "2 metre yüksekten" beton zemine bırakacaksınız. Yere düşen madalya "çatlamayacak, kırılmayacak." Çinliler madalyayı "öğle sağlam yapmışlar ki..." "3 metreden" yere bırakmışlar. "En ufak zedelenme bile" olmamış. Madalyayı gördük "beğendik." Ah bir de "sporcularımızın boynunda" görebilsek.

Seni seviyorum kardeşim. Bu mesajını müsadenle imzalıyorum.

Şampiyon Pekin-2008'de Çinlilerin bir sözü var: "Kızarmış Pekin ördeğinin ağzına gelmesini bekleyen, çok bekler." Çin'in "meşhur yemeği" Pekin ördeğini yemek isteyen "çalışacak... Hak edecek." "Şampiyon" dedi ki: - Madalya istiyorsan çalışacaksın... Ter dökeceksin... Hak edeceksin... Bizim çocuklar, Allah için, Pekin'e çok iyi hazırlandılar... Hepsi birer ateş parçası. Şampiyon "Ahmet Ayık." 1964... Tokyo Olimpiyatları. Güreşte, 97 kiloda "hiç yenilmeden" gümüş madalya. 1968... Meksika Olimpiyatları. Yine 97 kilo. Ve bu defa "altın madalya." "Şampiyon" dedik: - O zaman size ne verdiler? - Ne gibi? - Para... Altın... Ev gibi. Güldü. - "Kol saati" dedi. Ahmet Ayık: - Özal döneminde "ödül yönetmeliği" çıktı. - Şampiyona 2 bin altın veriliyor... Rekor kırana 3 bin altın. - Ev... Otomobil... Maaş bağlanıyor. - Çok da iyi oluyor. - Bizim zamanımızda bunlar yoktu... Vatan millet Sakarya denilince coşuyorduk... Aslan denilince Erciyes dağını yerinden oynatmaya çalışıyorduk. Şampiyon "kol saati sözünü argo anlamında kullanmadım" diye devam etti. 1968'de Meksika'da "olimpiyat şampiyonu" olunca, Başbakan Demirel ona "Zenith marka saat hediye etmiş." Ahmet Ayık "hiç koluna takmamış." "Kasada" saklıyor. Yıllar sonra "jübilesi yapılırken" Cumhurbaşkanı Demirel bir saat daha hediye etmiş. Şampiyon onu da "eşine vermiş." Eşi de "hiç takmamış... Kasada saklıyormuş." Bunları anlatırken şampiyonun "gözleri sulandı." "Varsın olsun, varsın şimdiki şampiyonlar binlerce altın alsın... Haklarıdır" dedi. Ve iç geçirdi: - Allah'a şükür benim halim vaktim yerinde... Ama bazı eski şampiyonlarımız var ki, kıt kanaat geçiniyorlar... Zor şartlarda yaşıyorlar. "İsimleri" mi? Ahmet Ayık'la "isimlerini" de konuştuk ama yazmayacağız. "Yarayı" kanatmayacağız. Dileriz "onlara da bir sahip çıkan olur." Eski olimpiyat anıları "Şampiyon" dedik: - 1964 Tokyo Olimpiyatları'nda "hiç yenilmedim" diyorsunuz, ama "gümüş madalya aldığınızı" söylüyorsunuz?. Neden altın değil? Ahmet Ayık: - Uzun hikaye... - Pekin'deyiz... İkimizin de zamanı çok... Dinleriz. 97 kilonun "2 iddialı güreşçisi" vardır. Biri Ahmet Ayık. Diğeri "dünyaca ünlü" Rus, Aleksandr Medved. Minderde kapışırlar. Güreş biter ve minder hakemi "Ahmet Ayık'ın elini havaya kaldırır." Güreşçimizi "galip ilan eder." Ahmet Ayık güreşten sonra "duşa gider." Duştan çıkınca "ortalığın karıştığını" görür. Ruslar "sonuca" itirazda bulunmuşlardır. Son kararı "yan hakemler" verecektir. 3 yan hakemin biri Yunan, diğeri Çek, üçüncüsü de Macar'dır. Ve "karar değişir." Ahmet Ayık ile Medved "berabere ilan edilir." Şampiyon: - Artık her şey son güreşe kalmıştı. - Rakibimi sayıyla yendim. - Medved'in rakibi Bulgar'dı. Sovyetler Birliği dönemi. Kimsenin günahını almak istemem ama... - Medved, Bulgar'ı tuşla yendi. Ve altını Medved aldı, bana gümüş kaldı. - Oysa Medved'i yenmiştim... Altın benim hakkımdı. Olimpiyattan sonra "Ahmet Ayık hırslanmış." Çalışmış, çalışmış. Sonra ne mi olmuş? Şampiyonu dinleyelim: - Bir yıl sonra Manchester'da Dünya Şampiyonası vardı. Medved'i yendim ve şampiyon oldum. Ahmet Ayık: - Aleksandr Medved'in güreş yaşamı boyunca aldığı tek yenilgi işte o yenilgidir... Sonra "ikisi de güreşi bırakınca..." Dost olmuşlar. Karşılıklı "birbirlerinin jübilelerinde" bulunmuşlar. Medved "Ayık'ın oğlunun düğününe gitmiş." Ayık da her yıl "Medved adına düzenlenen güreş turnuvasına" gidiyormuş. - Yani her yıl "Medved Güreş Turnuvası" mı var? - Evet... Onlar "eski şampiyonlarının adını" böyle yaşatıyorlar. Takıldık: - Yaş kaç?.. Şimdi Medved'le yine güreş tutsanız. "Olur" diye güldü: - Yaş 70'i buldu... Yine güreşirim ama... Kilom biraz fazla... 110'a çıktım...

olimpiyatlar hoş ama malesef ülke olarak pekte iyi sayılmayız. resmen havlu atıyoruz teşekkürler.

Bu haftaki konum yine Yavuz DONAT'tan Çin mutfağı zengin. Çin yemeklerinden biri de "fang qie chao dan." Türkçesi "yumurta çırpması." Bizim "menemen" gibi. Yumurta, domates ile çırpılıyor. İçine başka şey, örneğin soğan veya biber katılmıyor. Pişiriliyor. İşte size "fang qie chao dan." Bu Çin yemeği konusuna neden mi girdik? "Hikayesi" çok renkli. Ve de "neşeli." Çin olimpiyat kafilesindeki erkek sporcuların kıyafetleri: Kırmızı ceket. Sarı gömlek. Beyaz pantolon. Bayan sporcuların kıyafetleri. Beyaz etek. Sarı ceket. Kırmızı gömlek. Çin'de çarşıda pazarda, sohbetlerde ve de özellikle internet sitelerinde "gırgırdan geçilmiyor." "Olimpiyat kafilemiz menemen oldu" gırgırı. Çinli yöneticiler "açıklama yapmakla, renkleri savunmakla" meşguller: - Beyaz, temizliği saflığı anlatıyor. - Sarı, kırmızı, Çin bayrağının renkleri. - Sarı, imparatorluk döneminden gelen simge rengimiz. - Kırmızı, gücü temsil ediyor. Bir yandan Çinlilerin "menemen geyiklerine" gülerken... Bir yandan da olimpiyatlar için Türkiye'den gelenlere takılıyoruz: "Görüyorsunuz, Çinli sporcular da Galatasaraylı." Olimpiyat harçlığı Olimpiyat oyunları sadece Pekin'de değil. Başka kentlerde de etkinlikler var. Olimpiyatlarda "kaç Çinli'nin görev yaptığını" sorduk. Tam 1 milyon 700 bin kişi. Çalışma "gönüllülük esasına" dayalı. Çalışanların çoğu "genç." Ve de "öğrenci." Kimi "trafikte" görevli. Kimi "olimpiyat köyünde." Kimi "oyun oynanan sahanın içinde." Kimi "dışında." Görevli eğer "başka bir kentten geliyorsa", kendisine "yatacak yer" sağlanıyor. Tabii "belli bir harçlık" da veriliyor. O nedenledir ki olimpiyatlardan en çok bu "gönüllüler" memnun. "Okul harçlıklarını" çıkarıyorlar