Tabiki de Gülen baba TurkishOnlyTurkish

aslında Gila nın vereceği cevabı çok iyi biliyorumda... teyit etmek maksadıyla sordum... Gila

ihehehehüüüüüüü :tt2: Bırakın şu hırsız liboşun söylemlerini. gününe göre hareket eden yanar döner bir adamdır mehmetali. TurkishOnlyTurkish

kime şirinlik yapıyor şimdi... Gila

"Askeri, laik kesim kışkırttı. Onlar da zaten manen hazırdılar." diyen Mehmet Ali Birand, Türkiye'nin darbeseverlerini açıkladı. İşte o sınıflar ve amaçları... "Askeri, laik kesim kışkırttı" diyen Posta Gazetesi yazarı Mehmet Ali Birand darbe isteyen 6 sınıfı açıkladı. Sosyal demokrat politikacılar, orta-büyük sermaye grupları, yargı bürokrasisi, emekli ve muvazzaf askerler, üniversiteler, medya. Medyanın darbecilerle ilişkisine yönelik itiraflar sürüyor. Posta Gazetesi yazarı Mehmet Ali Birand, "Genlerimizde darbecilik vardı" başlıklı yazıyla başladığı özeleştiri sürecine bir katkı daha yaptı. Dün "Neden darbelere destek verdik?" başlıklı bir makale kaleme alan Birand, "Askeri, laik kesim kışkırttı. Onlar da zaten manen hazırdılar. Verilen görevi yerine getirip 3 defa yönetime el koydular" dedi. ANLAYIŞLA KARŞILADIK Birand, eleştirilerine 19 Mayıs'taki ilk yazısıyla başladı. "Bizimkuşak için devlet daima öncelikli ve haklıydı. Devleti de Asker temsil ederdi" diyen Birand, şöyle devam etti: "Askerin, politikacıyı denetlemeye hakkı vardı. Politikacı işleri bozduğu zaman, Asker müdahale edebilirdi. Tereddütlü bir davranışla karşılaştığımızda 'Komutan neredesiniz, devlet elden gidiyor...' diyen yazılar yazdık." Birand dünkü yazısında ise laik kesimin neden darbelere destek verdiğini yazdı. Askeri darbeye iten zorlayanın daima laik kesimin olduğunu kaydeden Birand, "Hepimizin ortak bir hedefi vardı. Kendi kurduğumuz bir sistemi paylaşmamak" dedi. Birand, darbelere destek veren laik kesimi şöyle sınıflandırdı: "Genelde CHP; sosyal demokrat politikacılar. İçlerinde normal seçimle hiçbir şey olamayacaklarını bilen, asker sayesinde kendine bir pozisyon sağlamak isteyenler, orta ve büyük sermaye grupları, yargı bürokrasisi, üniversiteler, emekli ve muvazzaf askerler ve medya." ÇARŞAFLI KADINLAR "İrtica tehdidi" ve "Kürtler"in medya tarafından Cumhuriyet düşmanı olarak gösterildiğini aktaran Birand, şu görüşleri dile getirdi: "Gazetelerde hep sakallı adamların resmi çıkar ve 'İki ticani daha yakalandı.', haberleri okunurdu. Siyah çarşaflı kadınlar, 'Karafatma' diye adlandırılırdı. Aramıza girmelerine tahammülümüz yoktu. Kürt sorunu ise, hiç konuşulmayan ancak çok korkulan diğer düşmandı. Bu ülkenin sadece bize ait olmadığını, dindar kesim ve Kürtler'le paylaşmamız gerektiğini kabullenemedik. Başka bir cephe oluşturdular ve siyasi ekonomik pastayı paylaşmak ister oldular. Hemen askere başvurduk. Darbelerle ince ayar yaptırdık. Onlar da manen hazırdılar. Verilen görevi yerine getirip 3 defa yönetime el koydular." BALANS AYARI YAPTIK Sincan'da 4 Şubat 1997'de tanklar yürüdü. Genelkurmay, rutin bir tatbikat yaptıklarını açıkladı. Gerçeği ise Dönemin Genelkurmay ikinci Başkanı Çevik Bir, deşifre etti: "Balans ayarı yaptık." MEDYADA UYUYAN HÜCRELER VAR Yavuz Baydar: Bunlar birçok meslektaş açısından geç kalmış özeleştiriler. En önemli vesayet yanlısı yapılanma medyada gerçekleşti. Medyada her zaman kilit pozisyonlarda 10 yıllar boyunca birtakım insanlar manüpülatif yayınlar yapmışlardır. Bu kişiler hala var. Bu düzen ortadan kalkmadı. Medyada bugün kendisine hala merkez sıfatını yakıştıran kesimlerde kilit noktalarda hala birtakım insanların uyuyan hücreler gibi beklemekte olduğunu söylemek mümkün. Asıl günah çıkartması gerekenler Birand değil deve kuşu gibi kafasını kuma gömenler. LAİK KESİM DESTEKLEDİ Oral Çalışlar: Çok gerçekçi kendi içinde ve bulunduğu çevreye yönelik haklı bir özeleştiri. Yıllardan beri laik kesimin statükocu siyasetinin yol açtığı sonuçları eleştirenlerden biriyim. Türkiye darbelerden çok zarar gördü. Ama dindarlara ve Kürtler'e hak vermeyeceğiz diyen laik ve modernist kesim, kendi zarar gördüğü darbeleri bile destekleyecek noktalara kadar sürüklendi. Birand'ın sade bir dille ifade ettiği yorumların tamamı bu süreci çok gerçekçi bir dille ifade ediyor. ELBİRLİĞİYLE DARBE YAPTILAR Avni Özgürel: Bu hadiselerde birçok insan acı çekti. Bu itirafı anlamlı bulurum. Ama sözünü ettiğimiz insanlar çocuk denebilecek yaşta kişiler değil. Her zaman ne yaptıklarının farkında idiler. Birand 'Devlet diye orduyu bilirdik' diyor. 50 yaşını geçmiş insanlara devlet, demokrasi gibi temel kavramları 28 Şubat'ta öğretecek halimiz yok. Alet olduk dediği dönem özellikle çalışılan gazetelerin patronlarının maddi çıkarları ve yazarların medyanın önde gelen isimlerinin ilişki içinde bulunduğu sermaye çevrelerinin çıkarları siyasetle mutabık değildi. Yani laik kaygılar falan bunlar palavradır. Böyle bir kaygıya yer olmadığını Birand da bilir. GENLERLE DEĞİL CÜZDANLA İLGİLİ Ergun Babahan: Vesayet sisteminin sürmesi için doğrudan darbe olması gerekmiyor. Siyaset sisteminin dizayn edilmesi birtakım reformların önünün kesilmesi de darbe etkisi gösteriyor. Bu iş genlerde değil Türkiye'de siyaseti zapturapt altında tutmak isteyen asker bürokrasisiyle işbirliği içinde olan sermayenin arzusu. Bu gruplarda çalışan insanlar da oradan kendilerine düşen payla memnun oluyor. Yani genlerde değil bu banka cüzdanları ve tapularla ilgili bir şeydir.

Mehmet Ali Birand, bugünkü köşe yazısında darbecilik itiraflarına devam etti. "Askeri darbeye iten, daima laik kesim olmuştur." diyen Birand'tan çok önemli itiraflar... Mehmet Ali Birand/ Posta Askeri hep laik kesim kışkırttı... Geçen hafta bu köşedeki bir yazım büyük yankı yarattı. Aslında, hepimizin bildiği bir gerçeği yüksek sesle söylemiştim. Laik merkez medyanın büyük bir bölümünün darbeleri doğal karşıladığını, demokrasiden çok Genelkurmay'a inandığını yazmıştım. Bizim kuşak böyle büyütülmüştü. Bizim için, askerin müdahale etmesi ve politikacının bozduğu keyfimizi tekrar yerine getirmesi, sistemde ayarlama yapması, çok doğaldı. Tabii ben bu yazımda, resmin sadece bir bölümünü vermiştim. O kadar çok yankı buldu ki, bugün resmin eksik kalan bölümlerini de tamamlamak istiyorum. Zira genel algılama, sanki darbeleri asker kendi keyfine veya Washington'dan aldığı işaretlere göre gerçekleştiriyordu. Hayır, işler o kadar basit değil. Askeri darbeye iten, zorlayan daima laik kesim olmuştur. Laik kesim ayırımı da şöyledir: - Genelde CHP; sosyal demokrat politikacılar. İçlerinde normal seçimle hiçbir şey olamayacaklarını bilen, asker sayesinde kendine bir pozisyon sağlamak isteyenler. - Orta ve büyük sermaye gurupları. - Emekli ve çalışan yargı bürokrasisi. - Üniversite öğretim üyeleri. - Emekli ve muvazzaf askerler. - Medya. Hepimizin de ortak bir hedefi vardı: "Kendi kurduğumuz bir sistemi paylaşmamak..." İki düşman vardı: Ticaniler ve Kürtler... Atatürk'ün kurduğu ve askere emanet ettiği, Laik Türkiye Cumhuriyeti'nin yıllar boyunca iki düşmanı oldu. - İRTİCA, en çok konuşulan ve en fazla üstüne gidilen düşman idi. Gazetelerde hep sakallı adamların resmi çıkar ve "İki ticani daha yakalandı", haberleri okunurdu. Siyah çarşaflı kadınlar, "Karafatma" diye adlandırılırdı. "Mümin"- "Dindar" kişilerle, "Dinciler" arasında bir fark gözetilmezdi. Bu kesim, bizlerin kurduğu sistemin en büyük düşmanı olarak görülürdü. Aramıza girmelerine tahammülümüz yoktu. Hiçbir şekilde onları anlamaya çalışmadık. - KÜRT SORUNU ise, hiç konuşulmayan ancak çok korkulan diğer düşmandı. Kürtlerin her ayaklanması, "başkaldırı" ve "bağımsızlığa gidiş" olarak nitelendirildi. Gerçek nedenleri araştırılmadı. Fakirlikten, feodal yapıdan, bölgenin özellikleri veya Kürt diye bir etnik gurubun bulunabileceği düşünülmedi. Kürt sorunu dendiğinde, hemen Türkiye'nin bölünmesi akıllara geliyordu. Sürekli asimilasyon ve ret politikaları sürdürdük. Hiç paylaşmadık, askerle susturacağiımızı sandık... Cumhuriyet'in kuruluşundan itibaren, bu iki geleneksel düşmana karşı sürekli aynı sert yaklaşımı gösterdik. Kendi sistemimizin mühendisliğini yaptık. Bu sistemi oluşturken de, bu ülkenin sadece bize ait olmadığını, dindar kesim ve Kürtlerle de paylaşmamız gerektiğini hiçbir zaman kabullenemedik. Düşünmedik dahi... Düşünenlerimizi de hapishanelere yolladık. Ne Cumhuriyet'in siyasi sistemini, ne de laik kesimin egemen olduğu ekonomik pastayı paylaştık. "Hep bana-hep bana..." dedik. Böyle bir baskı altında kaldıkça, bu iki düşman da radikalleşti. Başka bir cephe oluşturdular ve siyasi- ekonomik pastayı paylaşmak ister oldular. İşte o zaman da, hemen askere başvurduk. Demokrasi adına, darbelerle ince ayar yaptırdık. Askeri, laik kesim kışkırttı. Onlar da zaten manen hazırdılar. Verilen görevi yerine getirip 3 defa yönetime el koydular. 1950-1990 arasındaki uluslararası konjonktür de, bu tip darbelere öylesine müsaitti ki, asker, her zor duruma düştüğünde, ülkeyi kurtaran kahraman olarak alkışlandı. Birgün, Türkiye'nin ve dünyanın değişebileceğini ve sürekli köşeye sıkıştırdığımız bu insanların güçleneceklerini ve bizleri azınlıkta bırakabileceklerini düşünemedik. Bugünlere gelmemizin başlıca nedeni, şimdiye kadar hazırladığımız anayasaları hep, tek taraflı düşünmemiz ve kendimize göre ayarlamamızdır. Bizlerin hazırladığı tüm anayasaları alıp bakın, sürekli dindarlardan ve Kürtlerden korku ve onlara karşı savunma mekanizmalarıyla doludur. İşte bundan sonra, altın bir fırsat doğuyor. Seçimlerden sonraki anayasa hazırlığı eski hastalıklarımızı acaba giderecek, herkesin duygularını ve beklentilerini karşılayacak bir anayasa mı hazırlanacak, yoksa tam tersine, bu defa bugüne kadar ötelediklerimiz mi bizleri aynı duruma sokacak? Yani, toplumsal barışa kavuşabilecek miyiz, yoksa savaş devam mı edecek? KAYNAK TurkishOnlyTurkish

Gila o yanar döner bu fırfır.. peki senin adamın kim..?

böylelikle öğrenmiş oluyoruz ki darbecilere hızır benzetmesi yapan hasretle beklendiklerini belirtip methiyeler dizen fgülen idamlara onay veren daha da fazlasının gerektiğini ifade eden erdoğan laik kesimdenmişler Gila

Mmmm. Bakalım ne yazmışız.. Hırsız yazmışız.. Devrin adamı imasında bulunmuşuz.. Benim adamım diye birşey yok. Bir adam, paranın para zamanı yüzbinlerce dolar kazandığı bir kurumdan üç beş bin dolar araklamaya tenezzül ediyorsa, Demirel gelince Demirel'in, Özal gelince Özal'ın, Ecevit gelince Ecevit'in borusunu öttürüyorsa, liboştur o adam. Ve ülkemizin en büyük ikinci liboşudur mehmet ali birand.