Kur'an, Allah'ın yasakladıkları dışında bütün güzel ve temiz şeyleri helal kılmıştır (Maide: 110/4-5, 87), (A'raf: 39/32, 157). Nahl: 70/115, Bakara: 92/173'ncü ayetlerin hepsinde dört tür hayvan eti haram kılınmakta, bunun dışında haram olmadığı vurgulanmaktadır. Bu ayetlerin hepsinin sonunun Allah'ın ğafur ve rahim sıfatlarını vurgulayan bir cümle ile bitmesi ilginçtir. Bu, Allah'ın, hata ile yapılan günahları bağışlayacağı, dini genişlettiği, insanların kendi kendilerine koydukları haramları yasakları kaldırdığı, insanların, haram saydıkları bu etleri yiyebilecekleri; Allah'ın, kısıtlayıcı hükümleri kaldırarak kullarının yolunu genişlettiği anlamına gelir. İslam'da güzel, temiz ve zararsız olan her şey helaldir (Taha: 45/81). İnsanların, kendi kendilerine haram hükmü koymaya veya bir haramı helal yapmaya hakları yoktur. Bu konuda yargı Allah'a aittir (Yunus: 51/59), Nahl: 70/116). En'am: 55/145'nci ayette Hz. Muhammed'e: Kendisine vahyedilenlerde, yemek isteyen kimse için leş, akıtılmış kan, domuz eti ve Allah'tan başkası adına kesilen hayvan etleri dışında hiçbir şeyin haram olmadığını, darda kalanın ise başkasının hakkına saldırmamak ve sınırı aşmamak şartıyla bu haram olan şeylerden de yiyebileceğini söylemesi emrediliyor. Allah'ın çok affeden, çok esirgeyen sıfatları vurgulanarak, O'nun zorunlu hallerde haramlardan yiyen kullarını affedeceğine işaret ediliyor. İslam'da genişlik ve kolaylık vardır. Allah, nimetlerini kullarına helal kılmıştır. Güzel olan şeylerin hepsi helaldir. Yalnız bazı şeyler, zararlarından dolayı haram kılınmıştır. Bunun amacı da kulun maddesini ve manasını zararlı şeylerden korumaktır. İşte Kur'an'ın bu emirleriyle, gerek müşriklerin, gerek Yahudi yorumcularının çoğalttıkları bütün haramlar kaldırılmış ve ayetlerde belirtilen dört çeşit hayvan eti dışında bütün etlerin helal olduğu vurgulanmıştır. Yüce Allah, insanların eliyle dinlere sokulan aşırılıkları kaldırmak, insanları orijinal tevhid yasalarına iletmek üzere gönderdiği Elçisini: "Onlara güzel şeyleri helal, çirkin şeyleri haram kılar. Üstlerine binen yükleri, kendilerini bağlayan zincirleri kaldırıp atar." şeklinde nitelendirmektedir. Hz. Peygamber , yağ, peynir ve yaban eşeğinin helal olup olmadığı sorusunu şöyle yanıtlamıştır: "Helal, Allah'ın, Kitabında helal kıldıklarıdır. Haram da O'nun, Kitabında haram kıldıklarıdır. Hakkında bir şey söylemeyip sustuğu şeyler de affettiklerindendir ." Mekke'de inmiş olan En'am: 55/145'nci, Nahl: 70/115. ayetlerde haram olan etlerin, sadece leş, akıtılmış kan, domuz eti ve Allah'tan başkasının adı anılarak kesilmiş hayvan eti olduğu belirtilmiş, ardında da: "Dillerinizin yalan yere nitelendirmesinden ötürü 'Şu helaldir, şu haramdır,' demeyin, sonra Allah'a karşı yalan uydurmuş olursunuz. Allah'a karşı yalan uyduranlar ise iflah olmazlar." (Nahl: 70/116) ayetiyle, kendi vehimleriyle helal ve haram hükümleri koyanların Allah'a yalan uydurdukları; Allah'ın yasaklamadığı bir şeyi haram sayarak Allah'a iftira edenlerin asla iflah olmayacakları vurgulanmaktadır. Medine döneminin ilk yıllarında inen Bakara Suresi'nde: "Allah size leş, kan, domuz eti ve Allah'tan başkası adına kesileni haram kıldı. Ama kim mecbur kalırsa, saldırmadan ve sınırı aşmadan yemesinde bir günah yoktur. Muhakkak ki Allah çok bağışlayandır, çok esirgeyendir." (Bakara: 92/173) ve Medine döneminin son zamanlarında inen Maide Suresi'nde de yine sadece bu dört et türünün haram olduğu, bunun dışında haram et bulunmadığı belirtilmiş ve bu husus, "İnnema: ancak" hasr edatiyla pekiştirilmiştir. Yani ancak bu sayılanlar haramdır, başka haram yoktur, demektir. Medine döneminin sonlarında inen Maide: 110/1, 3-5'nci ayetlerde de önce, haram olduğu okunacak olanların dışındaki bütün güzel ve temiz şeylerin helal olduğu belirtilmekte, 3'ncü ayette de daha önce de haram olduğu belirtilen dört et çeşidi ve bazı şirk eylemleri açıklanmakta, 4-5'nci ayetlerde de bunların dışındaki bütün güzel ve temiz şeylerin helal kılındığı vurgulanmaktadır. 3'ncü ayette haram kılınan etler, daha önce haram kılınmış olanların açıklanmasından ibarettir: Çünkü boğulan, düşerek, sopa gibi bir şeyle vurularak, toslanarak veya canavar tarafından parçalanarak ölen hayvanlar hep meyte çeşitleridir. Dikili taşlar üzerine boğazlananlar da Allah'tan başkasının adı anılarak kesilen murdar hayvanlardır. Eğer bunların dışında haram olan bir şey olsaydı, mutlaka daha sonra inmiş olan ayetlerde buna işaret edilirdi. Demek ki şeri'at, başında da, sonunda da yalnız bu dört tür etin haram olduğunda ısrar etmiş, bunun dışında bir şeyi haram kılmamış; ayrıca: "Ey inananlar, Allah'ın size helal kıldığı güzel ve temiz şeyleri haram etmeyin, sınırı aşmayın. Çünkü Allah, sınırı aşanları sevmez. Allah'ın size verdiği rızıklardan helal ve temiz olarak yiyin ve inandığınız Allah'tan korkun!" (Maide: 110/87-88) ayetleriyle de inananlara, güzel şeyleri kendilerine haram ederek haddi aşmamalarını, Allah'ın, haddi aşanları sevmediğini; Allah'ın verdiği güzel ve temiz rızıkları yemelerini ve inandıkları Allah'tan sakınmalarını buyurmuştur. Fahre'd-din Razi de: "Kur'an'da yalnız bu dört tür et haram sayılmıştır, ama Hz. Peygamber in, bunların dışında bazı şeyleri haram kılmış olması mümkündür. Bu konudaki haberler, haber-i vahid ise de haber-i vahid ile Kur'an'ın genel hükmünü özelleştirmek caizdir" diyenlerin görüşünü şöyle reddetmektedir: "Ayetin saydıkları dışında başka haramlar olduğunu söyleyen rivayetlerle ayet özelleştirilmiyor, açıkça neshediliyor . Çünkü Allah'ın: 'De ki: Bana vahyolunanda, yiyen kimse için haram edilmiş bir şey bulamıyorum. Ancak leş, yahut akıtılmış kan, yahut domuz eti –ki pistir– ya da Allah'tan başkası adına boğazlanmış bir fısk olursa başka . Ama kim çaresiz kalırsa, saldırmamak ve sınırı aşmamak üzere . Çünkü Rabb'in bağışlayandır, esirgeyendir.' ayeti, bu dört tür etin dışında haram etin bulunmadığını söylüyor. Bakara Suresi'ndeki 173'ncü ayet de haram olanların, ancak bu dört şey olduğunu belirtiyor. Çünkü innema hasr ifade eder. Şimdi: '– Hayır, böyle değildir, bunların dışında şunlar da haramdır' demek, biri Mekke'de, biri Medine'de inen bu iki ayetin hükmünü neshetmektir. Haber-i vahid ile Kur'an neshedilemez. Allah'ın kesin hükmüne aykırı olan haber-i vahid kabul edilemez." İnsanlar eskiden kalma geleneklerinin, yetiştikleri ortamın etkisiyle bazı hayvanları yemekten tiksindiklerinden dolayı bunların haram olduğunu belirten rivayetler icadetmişlerdir. Aslında bu hükümler dinden değil, gelenek ve göreneklerden kaynaklanmaktadır. İnsan, sevmediği bir şeyi yemeyebilir ama bunu din hükmü göstermeğe hak sahibi değildir. Çünkü bu, Allah'a iftira olur. Vahye dayanmadan kendi gelenekleriyle, vehim ve vesveseleriyle dine yasaklar koymak suretiyle Allah'a iftira edenler onmazlar . Ayetler, insanın önüne bu kadar geniş ufuklar açmış, insanların önünü tıkayan birçok yasağı kaldırmıştır. "Üstlerine binen yükleri, kendilerini bağlayan zincirleri kaldırıp atar." (A'raf: 39/157) ayeti, son Elçinin, gerek Kitap ehli din adamlarının, gerek Arap müşriklerinin koydukları birçok yasakları, haramları kaldırdığını, insanlara kolaylık, özgürlük getirdiğini bildirmiştir. En'am: 55/146'ncı ayette, Yahudilere, aşırılıkları yüzünden tırnaklı hayvanların haram kılındığı bildirilmektedir. Aslında bunlar haram değildi, ama zamanla din uzmanlarının yorumlarıyla bunlar haram sayılmış, yazılan din Kitablarına böyle geçmiştir. Fahre'd-din Razi bu ayet münasebetiyle şöyle diyor: "Ayette anılan zufur genel anlamda tırnak değil, gagalı ve vahşi hayvanların yırtıcı, paralayıcı pençeleridir. Çünkü gaga yırtıcı kuşların, canavarların, köpeklerin, kedilerin paralayıcı aletleridir. Yırtıcı hayvanlar ve gagalı kuşlar, Yahudilere haram idi. Onlara haram olan bu şeyler müslümanlara haram değildir. Yırtıcı hayvanlar içinde paralayıcı dişleri olanların ve gagalı kuşların haram olduğu hakkında rivayet edilen haber zayıftır. Çünkü bu haber, Allah'ın Kitabına aykırı, tek kişi yoluyla gelen bir haberdir. Malik de bu görüştedir. Bu görüşte olan Malik'in düşüncesi güçlüdür . Bakara: 92/168, 172-173'nci ayetlerde de insanlara, yeryüzünde bulunan tayyib şeylerden yiyip Allah'a şükretmeleri, şeytana uyarak güzel şeyleri kendilerine haram kılmamaları emredilmekte ve Allah'ın, ancak leşi, kanı, domuz etini ve Allah'tan başkasının adı anılarak kesilen hayvanların etini haram kıldığı, bunların dışında haram olmadığı vurgulanmaktadır. Güzel giyinmek, güzel rızıklardan yiyip içmek, dünya nimetlerinden yararlanmak haram değildir, tersine Allah'a şükürle birlikte olursa güzeldir. Fakat dünyaya dalıp Allah'ı unutmak, Allah'ın yarattığı rızıklardan yararlanırken onları Yaratanı anmamak, O'na şükretmemek, ni'metin sahibine karşı nankörlüktür. İnsan acizdir, elde ettiği ni'metlerin hepsi kendi icadları değil, Allah'ın vergisidir. Allah'a şükrü unutmak, ruhun yüce vasıflarını öldürür. Bu da insanı ebedi nimetlerden yoksun kılar. . A'raf: 39/157 . Tirmizi, At'ime: 60 . Mefatihu'l-ğayb: 13/223 . Nahl: 70/116 . Mefatihu'l-ğayb: 13/223 Kayıtlı