bayramlarınız kutlarımmm nice mutlu güzel bayramlaara

Bugün 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı imiş... Bugün dizilecek sıra sıra çocuklar, kendi ellerine tutuşturulan kağıtlardan ezberledikleri şiirleri pekte anlamadan okuyacaklar. Sonrasında arkadaşları büyükler alkışlıyor diyerel el çırpacaklar. Ve böylece Dünya'nın değişik yerlerinden gelen çocuklar ile yapılan kutlamalar eşliğinde bir gün daha kaybolup gidecek. Allah ne büyük güce sahip ki, insanları ayrı ırk ile yaratırken aynı zamanda ayrı dillerde konuşmalarını sağlamış. Yoksa eğer Dünya'nın dört bir yanından gelen çocuklar aynı dili konuşuyor olsalar ve kendilerine verilen imkanları, sosyal hakları anlatsalar neler düşünürdü güzel ülkemizin inci yavruları. Bayram seyran diyerek kandırmayalım kimseyi. Son günlerde gündem zaten Ergenekon soruşturmasının esiri olmuş durumda. E birde buna Ermenistan-Azerbaycan denklemi eklenince durumlar malum. Halbuki gözden kaçan veya bizim kaçırdığımız çok acı bir gerçek var. Üstelik pimi çekilmiş bir bomba elimize tutuşturulmuş durumda. Bir ilimizde 14 yaşındaki kıza tecavüz eden 37 kişi adliyeye sevk ediliyor. Abisine kızan kardeş bir aileyi katlediyor kapı arkasına saklanan 9 yaşındaki Onur'da bu katliama kurban oluyor. Adana'da bir anne oğlu ile boğazları kesilerek öldürülüyor. Tekirdağ'da 6 yaşındaki Muhammet iki haftadır kayıp... Evet bunlar gibi onlarca hatta yüzlerce haberin içinde çocuk mağdurları bulunmakta. Hangi birini ele alacaksın. Tecavüz vahşetini mi, kapı arkasında amca kurbanı Onur mu konumuz olsun? Siz söyleyin böyle bir vahşet yaşanırken çocuklarımızı bugün 23 Nisan diyerek bir günü süslü göstermenin ne gibi anlamı olabilir? Bunu gerçekten öğrenmek istiyorum. 23 Nisan aslında Yetim, Kimsesiz çocukların sevindirilmesi için yapılan bir bayram değil miydi? E şimdi ismi değişmiş dünya çocuk bayramı olmuş. Olsun ona da sözüm yok. Ama ne olur acı gerçekleri görelim. Geleceğimiz dinamitlenmiş durumda. Yarınlarımız karanlık altında. Anne baba ve eğitmenler olarak başlarımızı deve kuşu misali kumdan çıkarıp, mağarada yaşayan yarasalar gibi gözlerimizi kapatmayalım gerçekleri görmezlikten gelmeyelim. Bir ülkenin geleceğinin teminatı o devletin çocukları değil midir? O halde siz nasıl görüyorsunuz yarınları? Bırakın Ergenekon'u bilmem neyi. O işlerle uğraşan yüzlerce insan var. Savcısı görev başında. Soruşturma aşamasında nasılsa öyle yada böyle bir karara bağlanır. Peki bu çocuklarımızın karanlık yarınları nasıl aydınlanacak? Bu yönde kafa yoranımız var mı? Yapmayın, kendi heva-ü heveslerimiz için can parelerimizi ateşin içine atmayalım. Orada tecavüz edilen bizden biri... 9 yaşında boğazı kesilen bizim çocuğumuz... 2 haftadır kayıp olan Muhammet bizim... Bu kadar duyarsız kalmayalım olaylara. İlk önce kendi içimizden başlayalım hatalara gem vurmaya. Ailemizden başlayalım yanlışları durdurmaya. Reklamda denildiği gibi "Bir çocuk değişir; dünya değişir..." Gelin değişecek olan çocuğa en yakınımızdan başlayalım ki yarın tecavüz edilen de, tecavüz eden de olmasın. Onu değiştirelim ki; yarınlar bu ülkenin geleceği aydınlık olsun. İşte o zaman çocuklarımıza gururla 23 Nisan Bayramını yaşatalım. Can parelerimiz kendileri fark etsinler 23 Nisan'ın ne anlama geldiğini ve hangi şartlarda TBMM'nin temelinin atıldığını. Milli birlik ve ruhunu yaşasınlar işte o zaman. Hüseyin Akkaş / Sonsayfa Amele -

Uzun olduğu için ilk sayfasını ancak okuyabildim. Çocuk çocuk olduğu için geleceğini düşünemez ve ona bu geleceğin imkanlarını sağlayacak olanda bizleriz. Bizde bir zamanlar çocuktuk ve büyüklerimiz bize ne olacaksın diye sorduklarında doktor polis vs derdik ama büyüdük ve hayallerimizin burada gerçek olamayacağını anladık. Herkesin 23 nisan bayramını kutlarım. Her bayramın daha iyi yerlere götürmesi dileğiyle.

uzun uzun bi alıntı koymuşsun.. okuyamadım walla... ben sana kısaca, bayramın kutlu olsun diim geçiim D