medya medya değil ki.. med-yalama

onlar gibiler sen ve senin gibi hiçbirşeyden haberi olmayan birilerin sömürüsüne ve çaktığı kazıklara boyun eğenleri uyandırmak için uğraşmışlardır. sende onların hedeflerine ulaşmasına yardımda bulunuyorsunuz cahilliğinizle ve bilgisizliğinizle ve etraftaki olan bitenlerden haberdar olmamanızla. böyle devam edelim... - H@

Teşekkürler Henry. Onlar Dış Güçlere Karşı Türkiyemizi Savundular... Anayasayı ihlal etmekle suçlandılar ama anayasayı asıl ihlal eden birileri varsa onlarda Onları yargılayanlardı... ''Tek Yol Devrim'' T-

Deniz'in Yusuf'un Hüseyin'in bileklerine kelepçe düşmüş, Mahir'in o dağ yüreğine tarifi imkansız sızılar Ruhlarını birkez daha rahmetle ve saygıyla anıyorum Yaşasın Tam Bağımsız Türkiye!!!

3'e karşı 3...

Mahkemesi 16 Temmuz 1971 günü Altındağ Veteriner Okulu binası'nda Tuğgeneral Ali Elverdi başkanlığında Baki Tuğ savcılığında Ankara Sıkıyönetim Komutanlığı 1 no'lu Mahkemesi'nde başladı ve 9 Ekim 1971 günü bitti. Deniz ve arkadaşları 16 Temmuz 1971'de başlayan THKO-1 Davası'nda TCK'nin 146. maddesini ihlal ettiği gerekçesiyle, 9 Ekim 1971'de idam cezasına çarptırıldı. İdam cezaları o zamanlar senato tarafından onaylanmak zorundaydı. İsmet İnönü "siyasi suçlar idamla cezalandırılmamalıdır" diyerek Bülent Ecevit ile birlikte red oyu kullanır. AP genel başkanı Süleyman Demirel ise infazdan yana oy kullanır. Olaydan 15 yıl sonra, Süleyman Demirel bir gazeteciye verdiği demeçte idamlar için:soğuk savaşın talihsiz olaylarından biri yorumu yapar. Cumhurbaşkanı Cevdet Sunay ise idamları onaylayarak özür dilemeyi reddeder. Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan ile birlikte 6 Mayıs 1972 tarihinde, gece 1:00-3:00 arası, Ankara Merkez Kapalı Cezaevi'nde idam edildi. İdama giderken imam istemedikleri bilinmektedir, fakat definlerinde bir imam bulunmuştur. Son isteği hakkındaki iddialar Deniz Gezmiş ve diğerlerinin idam edilmeden önce son istekleri üzerine farklı iddialar vardır: Örneğin; Deniz Gezmiş'in Joaquín Rodrigo'nun Aranjuez konçertosunu dinlemek ve bir bardak demli çay içmek istediği söylenir. Yazar Erdal Öz'ün Gezmiş'le yaptığı görüşmelerde tuttuğu ve Gülünün Solduğu Akşam eserinde bulunan notlara göre Gezmiş idamını bu şekilde düşünmüştür. Fakat yine aynı eserde bulunan notlara göre avukatının anlattığı idam anında bu istek geçmemektedir. Bir başka iddiada ise son isteği sorulduğunda idamını kendi gerçekleştirmek istemiş ve tam idam edileceği sırada altındaki tabureyi kendi itmiştir. Öz'ün eserindeki avukat notlarında bu da geçmemektedir. Aksine son sözleri olan "Yaşasın tam bağımsız Türkiye! Yaşasın Marksizm-Leninizm! Yaşasın Türk ve Kürt halklarının kardeşliği!! Yaşasın işçiler, köylüler! Kahrolsun Emperyalizm!" şeklinde bağırırken taburesine vurulmuş ve "emperyalizm" kelimesinin 'izm'ini söyleyemediği kaydedilmiştir. Yalnız Hüseyin İnan'ın kendi taburesini tekmelediği belirtilmektedir. Bir başka iddiada ise idam edilecek olan diğer iki arkadaşıyla vedalaşmak istediği söylenir. Hoşçakal Yarın filminde de böyle gösterilmektedir. Fakat bu istek aslında Gezmiş'in değil Yusuf Aslan'ındır. İdam kementi boynundan geçirilirken, hücresinden alınıp apar topar darağacına götürülürken giymesine izin verilmeyen botlarının askerlere bırakılmamasını, ailesinden birinin almasını istediği doğru değildir. İdama giderken postalları ayaklarındadır, sadece bağcıklarını bağlamaya fırsatı olmamış, ve idamdan önce asıldığında ayaklarından düşmesin diye görevlilerden birine bağlatmıştır. Yalnız parkasını giyememiş ve onun babasına verilmesini istemiştir. Öz'ün eserindeki avukat notlarına göre, Gezmiş'in son istekleri, avukatlarının idamı gözlemleyip sonraki kuşaklara "doğru" anlatmaları, cezaevindeki devrimci arkadaşlarını onun adına "tek tek öpmeleri", 1969'da öldürülen devrimci arkadaşları Mustafa Taylan Özgür'ün yanına gömülmeleri ve cezaevindeki parkasının ailesine verilmesi olmuştur. Ama ne yazık ki onun bu son isteği de kabul edilmemiştir... Ölmeden önce ailesine yazdığı mektuplar Baba, Mektup elinize geçtiğinde ben aranızdan ayrılmış bulunuyorum. Ben ne kadar üzülmeyin dersem yine de üzüleceğinizi biliyorum. Fakat bu durumu metanetle karşılamanı istiyorum, insanlar doğar, büyür, yaşar, ölürler, önemli olan çok fazla yaşamak değil, yaşadığı süre içinde fazla şeyler yapabilmektir. Bu nedenle ben erken gitmeyi normal karşılıyorum. Ve kaldı ki benden evvel giden arkadaşlarım hiçbir zaman ölüm karşısında tereddüt etmemişlerdir. Benim de düşmeyeceğimden şüphen olmasın, oğlun, ölüm karşısında aciz ve çaresiz kalmış değildir, o bu yola bilerek girdi ve sonunun da bu olduğunu biliyordu. Seninle düşüncelerimiz ayrı ama beni anlayacağını tahmin ediyorum. Sadece senin değil Türkiye'de yaşayan Kürt ve Türk halkının da anlayacağına inanıyorum. Cenazem için avukatlarıma gerekli talimatı verdim. Ayrıca savcıya da bildireceğim. Ankara'da 1969'da ölen arkadaşım Taylan Özgür'ün yanına gömülmek istiyorum. Onun için cenazemi İstanbul'a götürmeye kalkma, annemi teselli etmek sana düşüyor, kitaplarımı küçük kardeşime bırakıyorum. Kendisine özellikle tembih et. Onun bilim adamı olmasını istiyorum, bilimle uğraşsın ve unutmasın ki bilimle uğraşmak da bir yerde insanlığa hizmettir, son anda yaptıklarımdan en ufak pişmanlık duymadığımı belirtir, seni, annemi, ağabeyimi ve kardeşimi devrimciliğimin olanca ateşi ile kucaklarım. Oğlun Deniz Gezmiş. Merkez Cezaevi Sana ben her zaman için müteşekkirim. Çünkü Kemalist düşünceyle yetiştirdin beni... Küçüklüğümden beri evde devamlı Kurtu luş Savaşı anılarıyla büyüdüm. Ve o zamandan beri yabancılardan nefret ettim. Baba, biz Türkiye'nin ikinci Kurtuluş savaşçıla rıyız. Elbette ki hapislere atılacağız, kurşunlana cağız da... Tıpkı Birinci Kurtuluş Savaşı'nda ol duğu gibi... Ama bu toprakları yabancılara bırak mayacağız. Ve bir gün mutlaka yeneceğiz onla rı... Düşün baba; Bugün hükümet işini, gücünü bı rakmış bizimle uğraşıyor. Çünkü bizden başka gerçek muhalefet kalmamış durumda. Ve hepsi Kemalist çizgiden sapmışlar. Ve tarih önünde hüküm giymiş durumdadırlar. Biz çoktan onları tarihin çöplüğüne atmış durumdayız. Size sesleniyorum ki bu Türkiye'de ben ve benim gibilerin olacağına ve bizim izimizde tam bağımsız Türkiye için çalışacaklarına var gönlümle inanıyorum... 28 Ocak 1971 Deniz Gezmiş Yaşasın tam bağımsız Türkiye! Yaşasın Marksizm-Leninizmin yüce ideolojisi! Yaşasın Türk ve Kürt halklarının kardeşliği! Yaşasın işçiler, köylüler! Kahrolsun Emperyalizm!

ben cevap vereyim bu soruna alpi... Medya ABD'nin. ABD eskiden Sağcılara yeteri kadar destek verip, onları güçlendirdi. şimdi sıra solda. solu güçlendirip ikisi arasındaki kavgayı kızıştıracaklar

ben intikam derken 6 mayısı destekleyenlerin zihniyetini söledim.27 mayıs tabiki haklıdır.27 mayısla oluşan özgürlük ortamı şimdi bile yoktur ne yazikki... -

haklısın ülkücü kesimdende ASILAN oldu fakat bu olay 1972 de olmuştur ama senin dediğin olay 1980 darbesi zamanında oldu. Bir solcu ve bir ülkücü TABİ asılan bir solcu ve bir ülkücüde haksız yere asıldı ama 3 fidanın asılması ve işin garibi suçları olmaması insanların üzerinde öyle bir etki yaptı ki hala unutamıyorlar Benim babam 6 mayıs da televizyonda denizlerle ilgili belgesel verilirken ağladı, benden saklamaya çalıştı ama anladım Yani böyle bir şeyi kimse beklemediği için herkes imza kampanyaları sivil toplum kuruluşları seferber oldu o kdr uğraşıldı asılmayacak diye beklendi asılınca toplum huzur olarak çöktü

Ya bu ülkede ülkücü kesimdende ölen oldu... Diye medya onları anmıyor... Yada anılma etkinliklerine katılımıyor... carlito08

27 mayısta, ülke için gereken yapılmıştır. ama 6 mayıs, darbecilerin b. k yemesinden başka bişey değildir... 27 mayıs haklıdır, 6 mayıs ise haksızdır... alpi_09 En istikrarlı üye 22 Haziran 2008

27 mayısın intikamının alındıgı gün... - carlito08

Bazıları tarafından unutulmayacak bir olay zaten. Teşekkürler henry