Kardeş ben mantıklı düşünürüm mantığıma uyan şeyi buraya koyarım. Bugün forumda meta başta olmak üzere akp yi kötülemek için üçüncü haberi yayınladılar. Haangisine inanalım sen söyle dostum. Ama benim bir hayat felsefem vardır. Allahtan korkandan korkmam. buna göre düşünür buna göre yorumlarım

Ya gandalf dostum Samanyolu'nun haberini getirdin de buraya ben oradan okudum bunu, şimdi bu adamlar objektif mi yani. Samanyolunun hani şu manşetlediği T. S. K. mensubu birinin halkı fişlediğine dair haberleri, bir düzen ve komplo olduğu ortaya çıkmıştı. Hiç ses yok Samanyolundan. Adamlar herşeyi itiraf ettiler. Nasıl iş bu.

29 Mart seçimlerinden AK Parti güç kaybederek çıkınca sandık meselesinin ne kadar önemli olduğunu herkes hatırladı. Çok önemli bir gelişme! Daha önce 'Ne kadar abartıyorsunuz bu milli irade meselesini' diyenler şimdi şimdi o iradeye methiyeler düzüyor. Harika! Daha önce büyük bir umutsuzlukla 'Demokrasi demek sadece oy demek değildir' diyenler şimdi halkın mesaj verdiğini söylüyor. Müthiş! Aklın hudutlarını zorlayarak bu çağda 'Demokratik diktatörlükten bahsedenler demokratik yollar kullanılarak siyasi değişimlerin yaşanabileceğini söylüyor. Şükür bugünlere kavuşturana! Askeri darbeleri daha düne kadar kışkırtanlar şimdi 'Asker konuşmayınca halk konuşur' diyor. Ayakta alkışlamak lazım geldikleri noktayı! Bir kez daha tarih ispatladı ki 'Halk cahildir, kimi seçeceğini bilmez' diyenler hata ediyor. Halk, 29 Mart'ta da önemli mesajlar verdi. Sadece AK Parti'ye değil; bütün siyasi aktörlere önemli uyarılarda bulundu. Bu saatten sonra ne üzülüp umutsuzluğa kapılmak doğru olur ne de sevinip şımarmak. Çünkü o sandık orada duruyor. Ortak akılın verdiği mesajı doğru okuyamayan bedelini ağır öder. Haklı olarak herkes şimdi siyasilere akıl veriyor ve 'mesajı doğru okuyabildin mi?' diye soruyor. El hak doğru bir iş yapılıyor. Ancak mesaj sadece siyasi partilere mi verildi? Hayır! 29 Mart'tan çıkan sonucu sadece siyasete verilen bir mesaj gibi algılamak yanlış. 22 Temmuz seçimlerinde büyük bir öfke ve tepki vardı ve AK Parti yüzde 47 oy aldı. O büyük patlamanın tek nedeni iktidar-muhalefet çekişmesi değildi ki! AK Parti hükümetini yıkmak için kurulmuş bir ittifak vardı. O ittifak bir yandan sokakları zorluyor, Cumhuriyet mitingleri düzenleyerek kutuplaşmayı körüklüyordu. Bir yandan yılların Demokrat Parti'si ve ANAP'ı kontrol altına alınıyor, Meclis felç ediliyordu. Gece yarısı bir grup asker Genelkurmay'ın internet sitesinden halkı da rencide edecek bir şekilde muhtıra yayınlıyordu. Anayasa Mahkemesi üyeleri üzerine baskı yapılıyor, 'Biz bu kararı torunlarımıza anlatamayız' dedikleri kararlara zorla imza attırılıyordu. Sabih Kanadoğlu ismindeki bir eski hukukçu beyefendi şefliğinde hukukun bütün notaları altüst ediliyor ve adalet duygusu törpülenerek 367 tezgahı kuruluyordu... Ve maalesef bütün bunlar yaşanırken medyanın önemli bir kısmı cuntacıların yanında yer alıyordu. Muhalefet partileri derin bir sessizliğe bürünmüş; hatta kendilerine asker tarafından iktidarın 'altın tepsi içinde sunulmasını' bekleşiyordu. Ne oldu? Halk hiç umulmadık bir tepki verdi, kendi iradesinin asker ya da sivil bürokrasi tarafından vesayet altına alınamayacağını ispat etti. O günlerde 'Milli irade' düşmanlığı yapanlar bugün aynı iradeye övgüler düzüyor. Olsun! Ancak unutmamak lazım ki benzer bir müdahale süreci, o sandıktan yine şiddetli bir şamarın çıkmasına neden olur. Görünen o ki halk AK Parti'den vazgeçmiş değil; hala yüzde 40 civarında oyu var bu partinin. Üstelik global kriz kasıp kavuruyor her ülkeyi. Buna rağmen AK Parti en düşük oyunu yüzde 40'larda koruyor. Bu oran Türk siyaset tarihinde çok da görünen bir başarı düzeyi değil. Herkes kayıplardan bahsediyor; doğrudur. 2007 seçimlerine göre kayıplar yaşandı; ancak bir önceki mahalli seçimlerin sonucu ile (2004-% 42) büyük bir uçurum yok ortada. 2007'deki anti demokratik müdahalelerin bir partiyi nasıl kanatlandırdığını görmeden yapılan hiçbir analiz doğru olamaz... Siyasiler ders çıkarsın; doğru! Ancak bu yetmez. TSK da ders çıkarmalı bu sonuçlardan, Anayasa Mahkemesi de, Başsavcı Abdurrahman Yalçınkaya da, siyasi parti gibi davranan yargı mensupları da, darbe kışkırtıcılığı yapan gazeteciler de... Herkes son seçimlerden ders çıkarmaz, parti kapatma gibi utanç verici işler devam eder, muhtıra gibi askerimizi yıpratan siyasallaşma sürer, muhalefet demokrasi dışı oluşumlardan medet umar, medya muhalefet yapacağım diye halkın inançlarını aşağılarsa inanın bu sefer yüzde 47 bile yetmez...