Bir kez daha gördük ki silahla, şiddetle, yakıp yıkarak bir yere varılabiliyormuş. Bunu bize öğrettiği için tepemizdekilere ne kadar teşekkür etsek azdır.

sen kullanmayı sevmediği o kelimeleri bana bırak üstad Bkz. Gila'nın köşesi 885, ilk post :tt2:

An-la-ta-maz-sınızzzzzzzzz...! Öküzlere an-la-ta-maz-sınız...! Öküz gibi düşünmek insanın düşündügü gibi degil ki... Eger öküzün aklı olup insan gibi düşünse ; hangi insan, öküzün hakkından gelip de ona boyunduruk takar, çifte koşar, asar, keserdi?Bu Ülkede öküz sayısı azalmadıkca... Öküzlerin sayesinde de eşeklerin. ssurup. ıçması, çifte atması normal degil mi? Gila

Meşhur hikayedir, zengin bir çiftlik sahibi kahyasıyla uçsuz bucaksız topraklarını geziyormuş. At sırtında devam eden gezinti sırasında, "şurası da benim, burası da benim, şu meyvelik de benim bu bağ da benim, bu tarla da benim" diye anlatırken, sanki kahyanın gönlünden hiç değilse küçük bir bahçeye sahip olma arzusu geçtiğini düşünmüş... Atlardan biri duraklayıp tersini yaptığı sırada, birdenbire bire aklına bir fikir gelmiş. Aslında fikirden daha çok bir oyun, belki biraz eğlence, belki, gurur, kibir, artık adına ne derseniz... "Sana bir teklifim var" demiş... "Şu atın gübrelerini yersen bu bahçeyi sana veririm"... Hayatı boyunca sahip olamayacağı bir bahçeyi 3-5 dakikada biraz pislik yiyerek elde edebileceği bir teklifle karşılaşan kahya, düşünmüş ve kabul etmeye karar vermiş. İnsan denen mahluk aklına koydu mu ne kadar pis iş olursa olsun yapar. Adam da kafasına koymuş artık ve istenileni yapmış. Çiftlik sahibi bu teklifi yaparken belki de onun yapamayacağını düşünmüş ama, eylem gerçekleşince tabii sözünden de dönememiş ve bahçeyi vermiş. Atlara binip geri dönerlerken Ağa pek mahzunmuş. Ağzını bıçak açmıyormuş. Pişman olmuş yaptığı teklife.. Kahya durumu anlamış ama ne yapsın... Derken atlardan biri durup yine tersini yapmış. Bu fırsatı hemen değerlendiren kahya, "Ağa" demiş, "sen galiba pişman oldun, gel sen de şu atın yaptıklarını ye, ben sana bahçeni geri vereyim." Ağa hiç ummadığı bu teklifi hemen kabul etmiş, o da aklına koyduğu gibi dediğini yapmış ve bahçesini geri almış. Atlara binip tekrar yola çıkmışlar... Ağa kendi kendi kendine mırıldanmış. "Yahu bu bahçe zaten benimdi, şimdi yine benim. Peki biz bu mokları boşu boşuna niye yedik?" Öncelikle içinde kullanmayı hiç sevmediğim kelimeler geçen bu hikayeden dolayı özür dilerim. Ancak durumu bundan iyi anlatabilecek başka bir öykü bulamadım. Yüksek Seçim Kurulumuz, ülkemiz için, toplumumuz için, geleceğimiz için cumartesi demedi pazar demedi sağolsun, çalıştı çabaladı, 17 Nisan 2011 tarih ve 400 sayılı kararıyla 12 bağımsız milletvekili adayının adaylıklarını iptal etti. Dört gün sonra da bugün (21.4.2011) yaptığı bir açıklamayla 7 kişinin milletvekili adayı olmaya engel durumlarının bulunmadığını bidirdi. Biliyorsunuz BDP, kendine ve temsil ettiğini iddia ettiği Kürtler'e güvenemediği için parti olarak seçimlere girmeme kararı almış ve bağımsız adaylarla parlamentoya girmeyi planlamıştı. Parti mensuplarının dışında, "Kürt olmadığı" iddia edilen solcu, devrimci, sosyalist tayfadan birkaç kişiyi de kendi organizasyonuyla aday gösterdi. Güya bu şekilde "Kürt olmayanlar da bizim partimizle işbirliği yapıyor" demeye getirdi. Tabii yersen... Peki YSK 'nın olumsuz kararı duyulunca oldu? Ak Parti "Kürtlere karşı komplo kurmuş oldu.", Ortalık karıştı. BDP'liler ülkenin her yerinde karışıklık çıkardılar. Masum insanlara saldırdılar, dükkanları yaktılar yıktılar, kamuya ait mallara, resmi dairelere, otobüslere, polis araçlarına, itfaiye arabalarına zarar verdiler. Bu kararı Kürtler'e karşı bir tavır olarak algıladılar, algılattılar... Öte yandan YSK hiç hükümetin emriyle iş yapar mı? Daha geçenlerde yurt dışındaki vatandaşlarımıza başbakan oy kullanacakları müjdesi verdiğinde, hayır olmaz diyerek, başbakanın prestijini yerle bir eden YSK değil mi? BDP'liler YSK'ya kızıp ülkeye zarar verdiler, kendilerine hizmet getiren kurumları yaktılar, yıktılar, harap ettiler, talan ettiler. Olaylar çıktı, kavgalar oldu, taşlar atıldı, polisle çatışıldı, kimileri gözaltına alındı, kimileri yaralandı, hatta bir kişi de hayatını kaybetti. Peki, ne oldu şimdi? Madem sonuçta belgeler temin edilince her şey düzelecekti, niye bu kadar olay yaşandı? Niye ülke çapında insanlara, arabalara, dükkanlara milyonlarca liralık maddi zarar verildi? Çiftlik sahibiyle kahyasının yedikleri sadece ikisini ilgilendiriyordu. Ama burada 70 milyonluk bir ülkenin 7'den 70'e her ferdi bu olaylardan etkilendi. Ya manevi zararı? İnsanların umutları, heyecanları, yarınlara bakışları, gelecekten beklentileri... Bunlarla oynamaya kimin ne hakkı var? Yıkılan hayaller, kırılan kalpler, yenilenen düşmanlıklar, ekilen nifak tohumları, gerilen sinirler, bozulan asaplar, psikolojiler... Hangi para birimiyle ifade edilir, hesap etmek mümkün mü? Farzedelim ki hesaplandı? Bu zararı kim, nasıl tazmin edecek? Bu kadar olaydan sonra ortada "suçlu" olarak hiç kimse yargılanmayacak mı? Her şey yapanın yanına kar mı kalacak? O zaman zannedilecek ki, bu haklar çıkan olayların etkisiyle geri verildi. Bundan sonra her fırsatta olay çıkarmak, kazan kaldırmak, yakmak, yıkmak başvurulan ilk ve tek çare olacak. Acaba yapılmak istenen bu muydu?

Bu vatan için kurtuluş savaşında aynı cephelerde türk-kürt-laz-çerkez-alevi-sünni kim varsa gözünü kırpmadan seve seve canını vermiş.. Vatan böyle kazanılmış iken, sürekli bir çatışma ortamı yaratılıyor.. Asker-polis-vatandaş sürekli çatışma içerisine sokuluyor.. Bu güzel vatana ihanet ediliyor ama tarih bunları yazacak..

Kopye çektiğimi imamı ediyorsun. Tatmin olmadım bilmiş ol :yawn: Kaynak ver nerde kaynak, hani kaynak. Yok öyle kaynak benim demek :cool2::cool2::cool2: Ben

Bize bir ikinci YAVUZ SULTAN SELİM daha gerek. alpi_09 En istikrarlı üye 25 Nisan 2011

İşte yorum budur. Saygılarımla güzel kardeşim.

Peki biz bu mokları boşu boşuna niye yedik? Hepsini görmek için tıklayın... kesinlikle bu olaya uyan bir hikaye ve söz. teşekkürler paylaşım için.