Euro 2008'e katılan 16 takımdan kaçının kalesini lejyoner kaleciler koruyor dersiniz? Konuyu şampiyona başlamadan ayrıntılı biçimde inceleyeceğimizden ötürü sorunun cevabını gelecek günlere bırakıyor ve şimdilik kaydıyla kısa bir açıklama ile yetiniyoruz: Sadece 5 ülke yerel liginde oynayan kalecilerle mücadele verecek, bunlardan birisi de Türkiye! Şükrü Ersoy ve Özcan Arkoç dışında hatırı sayılır süre forma giymiş kaleci yetiştirip ihraç edemeyen Türk futbolu; yerli file bekçilerine duyulan güvenin tavan yaptığı 2007-08 sezonunun ardından yabancı kaleciyi yeniden gündeme getirmişse, ortada yanlış giden şeyler var demektir. Bu sezon bilindiği gibi bazı haftalar 12 kulübümüz birden yerli eldivenleri sahaya sürdü; dahası 49 senedir şampiyonluklara ambargo koyan 4 köklü kulüp aynı anda yerli kalecilerle yola devam kararı aldı. Kimse 'Dünya genelinde kaliteli kaleci sıkıntısı çekilirken takımlarımızın yerlilere güvenmekten başka çaresi yoktu' kolaycılığına kaçmasın; çünkü hem haksızlık olur hem de yanlış! 6+2 yabancı müsaadesi verilmiş bir ligde Türk'üne, ecnebisine çuvalla para verilirken, üstelik hiçbir kulüpte de 'Borç yapma kaygısı!' yaşanmıyorken isteyen takımlar rahatlıkla ithal kaleci tercih edebilirdi. Günlerden beri Galatasaray kalecisi Aykut 'Milli Takım'ı hak ettiğinden ve çağrılmamasının kendisini üzdüğünden' dem vuruyor; üzüntü duymakta haklı, zira herkes milli formayı giymek ister. O formayı hak edip etmediğiyse tartışmaya açık! Yedek beklediği yıllarda dahi ona güven duyan bir kişi olarak üzülerek ifade ediyoruz ki 'Galatasaray'a ayak bastığından beri kalecilik hünerlerinin üzerine koyduğu bir artısı yok!' Hala oyunu kale çizgisi üstünde takip etmeyi sürdürüyor, hala yan toplara çıkmıyor ve yalnızca üst düzey reaksiyon süratine güvenerek kalecilik yapmaya devam ediyor. Kalecilikten az buçuk anlayan insanların hemen hepsi onun 'çizgi kalecisi' olduğunda hemfikir. İşin kötüsü, ilerisi için de umut yok, çünkü konuşma aralarında 'alabileceği toplara çıkacağına' vurgu yapıyor; ne demekse alacağın toplara çıkabilmek! Yan topları toplamak için 'iyi sıçramaya, üst düzey oyun takibine, mükemmel zamanlamaya, çabuk ayaklara ve yeterli cesarete sahip olmak' gerekir. Bunlardan kaçına sahip olursanız otomatikman yan top yüzdenizi artırmış olursunuz. Temel eğitimini Almanya'da alırken muhtemelen kendisine Aumann, İmmel, Stein tarzında yanlış örnekler seçmiş! Ancak şunu bilmeli ki ne Milli Takım'da ne de Galatasaray'da mevcut özellikleriyle vazgeçilmez olabilmesi mümkün değil. Cepheden gelen zor topları engellemek şüphesiz bir meziyettir; ancak büyük kaleci olmaya yetmez. Gelgelelim daimi konuğumuz Volkan Demirel'e! 1 metre 90 cm'den uzun bir fiziğe sahip olmasına karşın herhalde 'Kalemden uzaklaşırsam rakip oyuncular alır götürür!' diyerek kale çizgisini terk etmeye yanaşmıyor. İki büyük artısı var; yan toplara cesaretle çıkmasıyla zor şutları kolayca önlemesi. İki de ciddi handikabı var; moral eksenli kalecilik yapmasıyla topun kalesinden uzak olduğu anlarda ileri çıkmayışı. Sezonun genelinde iyi maçlar çıkardığı halde Galatasaray maçında yaptığı büyük hatayla şampiyonluğun kaçışına direkt etki edince adının tartışmaya açılması talihsizlik. Galatasaray, Fenerbahçe ve Trabzonspor uygun şartlarla klas kaleci bulacak olursa hiç şüpheniz olmasın alır ve kimse de onları kolayına tenkit edemez. Trabzonspor demişken bu arada Aykut'un da bir konuda hakkını teslim etmeden geçmeyelim; Milli Takım'da oynamayı hak etmiyorsa da Tolga'dan daha iyi olduğu hususu şüphe götürmez. Beşiktaş'ın 3 kulvarda birden hüsrana uğramasında defans ve kaleci hatalarının belirleyici olduğunu da hatırlayınca gelin de korkmayın 'Yabancı kaleci istilasının yeniden başlamasından!' Fatih Uraz JoHN