Yapılan bilimsel araştırmalarda affetmenin, kişinin fiziksel bedeni üzerinde çok belirgin rahatlamalar sağladığı açıkça gözlemlenmiştir. Birisine veya bir olaya duyduğunuz kızgınlığı, öfkeyi, o kişiyi affetmediğiniz sürece, içinizde kor bir ateş gibi taşırsınız. Sanmayın ki karşı tarafı yakarsınız, sadece kendi kendinizi yakarsınız. Çünkü öfkenin de kızgınlığın da kaynağı sizsinizdir. Kaynak kendi içinde kavrulur durur. Sanmayın ki affettiğinizde karşı tarafı yüceltip, ona hediye verirsiniz. Sadece kendinizi öffekeden arındırır, özgürleştirirsiniz. Karşı tarafın, sizin onu affettiğini bilmesine bile gerek yok, kendi içinizde kendiniz için affetmeniz yeter. Affedememenin, kızgın olmanın beden üzerindeki fiziksel tepkimeleri ; Miğde ağrısı, sırt ağrısı, uykusuzluk, Kortizol hormonu seviyesini arttırarak bağışıklık sistemini zayıflatması, kilo alımını desteklemesi, Şeker hastalığı, yüksek tansiyon hastalığı. Pisikolojik baskının artmasıyla, kalp basıncının da artması ve beraberinde pek çok hastalık riskini getirdiği bilimsel olarak deneylerle kanıtlanmıştır. Artık bütün bilim adamlarından da sık sık duyuyorsunuz, olumsuz düşünce ve duyguların bedenlerimizdeki yansımasının hastalıklar olduğu belirtiliyor. Peki bütün bunları bile bile neden affetmesi bu kadar zor geliyor? Acaba AFFEDİNCE KENDİNİZE HAKSIZLIK YAPTIĞINIZI, KARŞI TARAFA DA JEST Mİ YAPTIĞINIZI DÜŞÜNÜYORUNUZ? Hayır tam tersi, asıl haklı olduğunuz halde kendinize zarar vererek haksızlık ediyorsunuz. Başkası için nasıl bir duygu besliyorsanız, nasıl kelimeler telafuz ediyorsanız aynısın kendi içinize de yolluyorsunuz. Duyduğunuz öfke, nefret ya da kızgınlık duygusu sizden çıkıp gitmiyor, aksine içinizde zehirli bir sarmaşık gibi büyüyerek hücrelerinizi ele geçiriyor. Bir çeşit içsel intihar gibi bir şey... Eğer hala affedemediğiniz kişiler ya da olaylar varsa bugün şöyle bir egzersiz yapmanızı tavsiye ederim. Sakin bir yere gidin ve gözlerinizi kapatın. Kendinize aşağıdaki soruları n cevaplarını zihinsel olarak yaşayın. Zihninizle görün, duyun, hissedin. Eğer affetmiş olsaydınız hayatınız nasıl olurdu? Ne yapıyor olurdunuz? Kendinizi nasıl hissediyor olurdunuz? Kendinizi o kişiveya olaydan özgürleştirmiş olma duygusu nasıl olurdu? Affetmeye hazır olmayabilirisiniz ya da'' istiyorum ama yapamıyorum'' diyebilirsiniz ama en azından kendinize bu egzersizi yapma izni verirseniz, büyük bir adım atmış olursunuz. İyi egzersizler... Sevgiyle ve sağlıkla yaşayın... Arzu Bıyıklıoğlu NLP uzmanı ve Yaşam Koçu kaynak

Harika fikir Herkes ancak yapabildiğini yapmaktadır. Bizi kıran, üzen her ne şekilde olursa olsun canımızı acımasına sebep olanlar yapabilselerdi eğer, yaparlardı. İnsanlar yaptıkları şeylerin en doğrusu olduğuna inandıkları için yapıyorlar. Kötü davranışı yapanı anlamaya çalışıp, onun içdinamiklerini çözersek o olay artık bizi etkilemez. Ayrıca hata yapmak da herkes için bir tecrübedir. Tecrübe olmadan yeni bir şey öğrenilmez. Afetmemek bizi kırn, üzen olayların zehrini vücudumuza enjekte etmek demektir, zamanla da katılaşmak.. Geçmişin hatalarını, geleceğin kaygısını aklımızda tutmadan önce kendimizi sonra da başkalarını affetmeyi denemeliyiz. Haa başkalarını bağışlayın ama kendinizi asla! gibi zırvalara da kanmayın, muhtemelen IQsu ve EQ su düşük insanlar tarafından yazılan ve onaylanan düşüncelerdir Kendinizi kilitlemeyin, kendinizi yargıladığınız gibi başkalarını da yargılarsınız, affetmek güçleşir. Paylaşım için teşekkür ederim