Hepimizin bir dedesi vardı. Kimimiz şanslı hala sağ ve ellerine sarılıp öpebiliyorsunuz. Sizlerin atası, dünyada olma sebebiniz. Soluk eski resimlerde bir anı olarak kalan ve hiç unutulmayan... BURADA KÜÇÜKLERİN VE BÜYÜKLERİN KAYBETTİKLERİ DEDELERİNE YAZDIKLARINI OKUYACAKSINIZ Biliyordum bir daha dedemi göremeyecektim. Ama Allah'tan umut kesilmez derler ya, durumunun kötü olduğunu bilsek bile insan ölümü konduramıyor. Ben ölümler de bir garip oluyorum, hiç ağlayamıyor tutulup kalıyorum. Yine hiç ağlayamadım. Tek tesellim daha fazla çekmemesi, belki de bu onun kurtuluşuydu, ama böyle düşünmek de sanki bazen bencilce bir düşünce gibi geliyor. Sanki ne durumda olursak olalım yaşamanın hayatın ve en önemlisi sevdiklerimizin yanında olmayı tercih ederim. Ama yaşamın bir gün kaçınılmaz bir sonu var ve bir gün hepimiz gideceğiz. Nur içinde yat sevgili dedeciğim, seni hiç unutmayacağım... -

Allah rahmet eylesin. Başınız sağolsun. Mekanı da nur olsun inşallah. Resim de çıksa iyi olurdu tam anlayamadım konuyu. Yine de vefat eden dedelerimizin mekanı cennet olsun inşallah...