Ankara'nın, Türklerle Kürtlerin kader birliği içinde bulunduğunu söylediği bir dönemde, bu ayaklanma İngilizlerin elini güçlendirdi. "Hani siz kardeştiniz, bakın şu anda bile savaştasınız" dediler. Ve, Milletler Cemiyeti Meclisi, Musul, Kerkük ve Süleymaniye'yi İngilizlere verdi... The End. Çünkü yukarıdaki tarihi film bir İngiliz yapımıdır... Vizyondaki yeni filmin yapımcısı ve oyuncuları kim acaba?.. Kürt ayaklanmalarında 'Halidiye Ekolü' etkisi NAKŞİBENDİLİĞİ Kürtler arasında yaygınlaştıran din adamı, Kuzey Irak Süleymaniye doğumlu Mevlana Halid-i Bağdadi (1776-1826) idi. Araştırılması gerekiyor; Mevlana Bağdadi'nin halifeleri ve müritlerinin bir kısmı neden hep dinsel-milliyetçi hareketlerin içinde olmuşlardı? Sorumuzu birkaç örnek olayla açalım: Şeyh Said'in dedesi Şeyh Ali Septi, Halid-i Bağdadi'nin halifelerindendi. Halife Şeyh Ali Septi'nin torunu Şeyh Said, Kürt Azadi Cemiyeti'nin başkanıydı. Adıyla bilinen ayaklanmanın lideriydi. "Emirülmücahidin, Mehmet Said'un Nakşibendi El-Halidi" imzasını kullanması dikkat çekici. Halid-i Bağdadi'nin bir diğer halifesi Nehri'li Seyit Taha'nın torunu Seyit Abdulkadir ise Kürt Teali Cemiyeti'nin başkanıydı. Mustafa Kemal'in Nutuk'ta yazdığına göre, Koçgiri İsyanı'nın elebaşısıydı. Her iki torun da idam edildi. Bitmedi... Menemen ayaklanmasını organize ettiği için idam cezası alan Musul-Erbil doğumlu Şeyh Muhammed Esad Erbili'nin dedesi Şeyh Hidayetullah da, Halid-i Bağdadi'nin halifelerindendi. Bugünden de bir örnek vermek gerekiyor: Halife Seyit Taha'nın icazet verdiği Taceddin Efendi, Musul'a bağlı Barzan Köyü'nde yaşıyordu ve bugünkü KDP'nin başındaki Mesut Barzani'nin büyük dedesiydi. Barzaniler'in hep ayaklandığını biliyoruz. Araştırılması gereken bir soru: Mesut Barzani Güneydoğu'daki hangi Nakşibendilerle yakın ilişki içindedir? Şeyh Said'in mezarı nerede ŞEYH Said ve 46 arkadaşı, 28 Haziran 1925'te gece yarısı Diyarbakır'da "İngiliz ipiyle" asılarak idam edildi. Cenazeler ailelere teslim edilmedi. Sadece, Eşref Cengiz'in dedesi Şeyh Şemseddin'in naaşı ailesine verildi. Diğerleri bilinmeyen bir yere gömüldü. Bu yer hálá bilinmiyor... İddiaya göre, Diyarbakır'da şehri boydan boya kaplayan surların dört ana kapısından biri olan Dağkapı'daki devlete ait boş araziye gömülmüşlerdi. Cenazelerin bulunduğu bu arazinin bir bölümüne önce halkevi yapıldı. DP döneminde halkevi kapatıldı, sinema yapıldı. Yenişehir Sineması'nın iki bölümü vardı; yazlık-kışlık. Yazlık sinemanın arkasında makine dairesinin yanındaki bir tür çitlembik ağacı olan dağdağan vardı. Sinemaya gelenler, Şeyh Said'in bu ağacın altında yattığını söylüyorlardı. Yeşil alan olarak gösterilen bu araziye Alman Hastanesi inşa ediliyor. İnşaatı yapan DYP Diyarbakır İl Başkanı, müteahhit Galip Ensarioğlu. Ensarioğlu, cenazelerin bu arazide olmadığını söylüyor. "Olsa hafriyat sırasında kemikler çıkardı" diyor. Onun iddiası, mezarlar kendi inşaatları ile Astsubay Orduevi arasındaki küçük ara bölgede. Gelen bilgilere göre, Şeyh Said ve arkadaşlarının mezarları, Astsubay Orduevi duvarının tam dibinde. Ne ilginç: İki Said; Said-i Nursi ve Şeyh Said... İkisi de Kürt; ikisi de din adamı; ikisinin de binlerce müridi var ve ikisinin de mezarı kayıp... 82 yıllık derin sır İdam edilen Şeyh Said ve 45 arkadaşının cesedi, Diyarbakır Dağkapı'da inşaatı halen süren Alman Hastanesi ile Orduevi arasında kalan bu arazinin altında. Bir diğer iddiaya göre, Astsubay Orduevi istimlak duvarının hemen dibinde. Şeyh Said'in sosyalist torunları ŞEYH Said'in torunları-akrabaları arasında Türk siyasi hayatının yakından tanıdığı, genellikle sağ partilerde bulunmuş politik isimler var: Abdülmelik Fırat , Fuat Fırat , Ali Rıza Septioğlu , Mahmut Sönmez , Abdulillah Fırat , Muhammed Akar ... 1925 ayaklanması kararı, Şeyh Said'in kardeşi Şeyh Abdurrahim'in Piran'daki evinde alındı. Şeyh Abdurrahim, ayaklanmadan sonra Suriye'ye kaçtı. 12 yıl sonra Türkiye'ye döndü. Bismil'in Salat Köyü'nde güvenlik güçleriyle girdiği çatışmada 11 arkadaşıyla birlikte öldü. Şeyh Abdurrahim Piran'ın varlıklı ailelerinden Hasan Ağa'nın kızı Medine ile evliydi; üç oğlu vardı; Zülküf, Fevzi, Şahabettin. Zülküf Bilgin, 1950-1960 yılları arasında önce Demokrat Parti'den, sonra Hürriyet Partisi'nden Diyarbakır Belediye Başkanı oldu. Zülküf Bilgin'in iki oğlu oldu; Abdurrahim ve Behram. Yılmaz Erdoğan'ın eşi Belçim, inşaat mühendisi Abdurrahim Bilgin'in kızıdır... Behram Bilgin ise elektrik mühendisi oldu. Her iki kardeş de Ankara'da, Abdullah Öcalan'ın da içinde bulunduğu sosyalist hareketler içindeydi. Şeyh Abdurrahim'in ikinci oğlu Öğretmen Fevzi Bilgin de sosyalistti, Diyarbakır TİP listesinden aday oldu. Fevzi Bilgin'in oğlu Samet, 12 Eylül döneminde TKP-ML davasından yargılandı, hüküm giydi. Samet Bilgin bir ara, Barış Partisi yönetimindeydi. Diyarbakır TİP İl Başkanı Tahsin Ekinci, Şeyh Said'in kardeşi Şeyh Tahir'in kızıyla evliydi. Şeyh Said'in "Mehdi" diye bilinen kardeşi Muhyettin Aygören, Elazığ'da TİP'i destekledi. Oğulları Hüsamettin ve Fehrun uzun yıllar Dicle Belediye Başkanlığı yaptılar. Şeyh Said'in torunu Kasım Fırat, Murat Karayalçın'ın başında olduğu SHP'nin kurucusudur.

bu böl yönetin değişik versiyonlarınıda hayatımısda sıkça görebiliyorus.. mesela ben çocukken, sağ -sol muhabbetleri vardı..10 yıl öncesinden de alevi-sünni yi denediler.. bu tutmadı sağ-sol kadar.. amma hala mayayı çalmaya devam ediyorlar.. şimdilerde de laik-antilaik .. araya cumhuriyetçiler, gene son seçimde milletin çöpe attığı birilerini ulusalcılık, kuvai milliyecilik.. allaım yaa.. amma kavram var.. neysse iştee.. demem oki, bu halka 5 yıllık bir istikrarı bile çok görüyorlar.. dış odaklar içredeki işbirlikçilerleee boş durmuyor.. şimdi birileri çıkıp bana bu saydıklarımın çokda yerinde olduğunu söyleyecekler, hatta tepki verecekler.. amma ben bu tepkileri, ülkemiz üstünde oyun kuranların muvaffakiyetine bağlıycam.. öyle yaa, bu konuda usman onlar.. elbetteki başarılarının arkasında ikna kabiliyetleri var.. sağlıcakla kalın

aslında tarih tekerrür ediyor sadece. roller değişik. şeyh said'in yerini barzaniler talabaniler almış. aktör hep aynı kalmış. kahpe abd ve ingilizler.

Dostum, biraz ağır kaçmamış mı? Sadece ağırlamadık, koruduk da. Sonra sadece kırmızı pasaport vermedik, kırkızı halı da serdik. Bu insanların yapısında var ihanet genlerinde var, 3 kişi bir araya geldiklerinde sesli konuşurlar. Bugün güvendikleri ABD kimleri satmadı ki, hele ABD nin menfaati bitsin, bunları da ortada bırakır gider. Ama şimdilik en azından Suriye ve İran için çıban başına ihtiyaç var. Uzattık sanırım konumuza dönelim. m@rduk, güzel bir konu açmışsın teşekkürler. "... İngilizlerin oyunu hep benzerdi: Böl-yönet!..." Böl-yönet sadece İngilizin değil Rus dahil bütün emperyalistlerin taktiğidir. Bu ülkenin hala "Musul-Kerkük" davası vardır ve olmaya devam edecektir. Kolay gelsin.

Sevgili vaulth. Kerkükte nüfusu değiştiren, referanduma gidilmesini için zemin hazırlayan, oradaki yurttaşlarımıza başka bir ifade tarzı ile izahati mümkün olmadığı için soykırım uygulayan, Kerkük zengin yeraltı kaynakları nedeni ile Türkmenlere bırakılmamalı diyen ve bu yüzyıllardır Türklerin yaşadığı güzelim bölgeyi sözde bağımsız kürdistanın başkenti yapmaya çalışan insanları tepkilere rağmen ülkemizde ağırlayan saygıdeğer büyüklerimize işbirlikçi demem de senin açından mahsur var mı? -

4 Temmuz 2003 Kuzey Irak... Anladınız siz onu

Tarih: 13 Şubat 1925. Dinsel ve milliyetçi Şeyh Said isyanı başladı. Ayaklanma iki ayda bastırıldı. İç savaşın Türkiye'ye bedeli ağır oldu; Musul-Kerkük kaybedildi. Hikáye bilindik, bilinmeyen dünün bugüne ne çok benziyor olduğu... FİLMİ, Şeyh Said ayaklanmasından iki yıl önceye giderek başlatalım: Lozan Konferansı'na katılan Türk heyetinin elinde üç sayfalık 14 maddeden oluşan talimat vardı. /_newsimages/2903691. jpg Birinci madde, Irak sınırıydı; Süleymaniye, Kerkük ve Musul mutlaka geri alınacaktı. Çünkü: Birinci Dünya Savaşı'nı sona erdiren Mondros Antlaşması'na (30 Ekim 1918) göre, bu sancaklar Osmanlı Devleti'ne bırakılmıştı. Ancak iki hafta geçmiş, İngiltere bir oldu bittiyle buraları işgal edivermişti! Lozan Konferansı'nda İngilizlerin tüm stratejisi petrol üzerineydi... Daha konferans başlamadan, İngiliz, Fransız ve Amerikan petrol şirketleri, Londra'da Mezopotamya petrollerini müzakere etmişlerdi. Bu toplantının başkanlığın ise Irak hükümeti adına Osmanlı Mebusan Meclisi eski üyesi Sasson Haskail Efendi yapmıştı! Lozan Konferansı bu havada başladı. Türk Heyeti Başkanı Dışişleri Bakanı İsmet Paşa, önce duygusal konuşmalarla İngilizleri iknaya çalıştı: "Türkiye yoksul bir ülkedir, petrole ihtiyacı vardır..." Bu sözler, bir petrol şirketine ortak olan İngiliz Dışişleri Bakanı Lord Curzon'u nasıl etkileyebilirdi ki? Zaten, Bonar Law Hükümeti, İngiliz heyetine kesin talimat vermişti; Musul-Kerkük konusunda tartışmaya bile girmeyeceksiniz! KERKÜK 11. YÜZYILDAN BERİ TÜRK Türk heyeti toplantılarda, "Bu topraklar 11'inci yüzyıldan beri bizimdir" gibi tarihi gerçekleri anlatarak İngilizleri iknaya çalıştı. Bölgenin nüfus sayım sonuçlarını sundu: 263 bin Kürt, 146 bin Türk, 43 bin Arap, 18 bin Yezidi, 13 bin gayrimüslim... İngilizleri, kendi belgeleriyle, kaynaklarıyla vurmaya çalıştı. Öyle ya, onların Britannica Ansiklopedisi bile Türkler ile Kürtlerin Turani iki kardeş kavim olduğunu yazmıyor muydu? Türk heyeti iyi niyetini hep korudu; her iki halkın bir arada yaşamak istediklerini; inanmıyorlarsa referandum yapılabileceğini ileri sürdü. Türkiye ne kadar tarihten, kardeşlikten, istatistiklerden bahsetse de İngilizlerin kafasında sadece tek bir düşünce vardı; petrol! Bu nedenle, konuyla hiç ilgisi olmamasına rağmen, bir gün birdenbire Türklerin Ermenilere çok eziyetler yaptıklarını gündeme getiriverdiler! Lozan'da toplam 8 ay süren görüşmeler sonucunda, Türkiye ve İngiltere uzlaşamadı. Konferans, sınır meselesini iki ülkenin kendi arasında halletmesine karar verdi. Eğer her iki ülke, öngörülen 9 aylık sürede anlaşma yoluna gitmezse, mesele, Milletler Cemiyeti Meclisi, -bugünkü adıyla Birleşmiş Milletler'e- götürülecekti. İNGİLİZLER: HAKKÁRİ'Yİ DE İSTERİZ Lozan Konferansı'ndan sonra Türkiye ve İngiltere arasında ikili görüşmeler İstanbul'da başladı. İngiliz heyetinin başında bu kez, Irak Yüksek Komiseri Sir Percy Cox vardı. İngilizler bu konferansta da, çözümsüzlüğü derinleştirmek için, yeni bir diplomasi taktiğini uyguladılar: Türkiye'den, -Musul'un komşusu- Hakkári'yi istediler! Ve... Hay aksi, tam o günlerde Hakkári'de Nasturi Ayaklanması (12-28 Eylül 1924) başlamasın mı? Bakın şu kör talihe! Şaka bir yana, bırakın kışkırtmayı, İngilizler isyanı havadan bile destekledi... İngilizlerin oyunu hep benzerdi: Böl-yönet! Petrol için önce Arapları ayaklandırmışlardı. Şimdi sırada Kürtler vardı... İngiliz istihbaratçıları; Albay T. E. Lawrence Arapları, Binbaşı E. W. C. Noel ise Kürtleri kışkırtıyordu... Bu arada İngilizlerin, Araplarla Kürtleri de birbirlerine düşürdüklerini eklemeliyim. ATATÜRK ÇİZMELERİNİ GİYİYOR İstanbul'daki Türkiye-İngiltere ikili görüşmelerinden de sonuç çıkmadı. Dolayısıyla, Irak sınırı meselesi Milletler Cemiyeti Meclisi'ne gitti... İşin garip yani; bu mecliste İngilizlerin büyük ağırlığı vardı ve aksiliğe bakın ki, Türkiye cemiyete üye bile değildi... Milletler Cemiyeti Meclisi, İngilizlerin isteği doğrultusunda üç kişilik bir komisyon kurma kararı aldı. İsveçli T. Wirsen, Macar Kont Teleki, Belçikalı Albay Poulis'ten oluşan bu heyet, her türlü yazışma ve soruşturma yapma yetkisine sahipti. Bu komisyonun yaptığı ilk çalışma, Musul ile Hakkári arasına geçici bir çizgi çekmek oldu. Daha Türkiye'yi dinlememişlerdi bile. Batı'nın bu kibirli, Türkiye'yi hor gören anlayışı Ankara hükümetini çileden çıkardı. İngiliz istihbarat raporlarına göre, Mustafa Kemal asker çizmelerini tekrar ayağına geçiriyordu. Atatürk, Irak'a müdahale etmeye kararlıydı... Ve yine bir aksilik çıktı; ne oldu dersiniz? Bu kez 14 ili kapsayan Şeyh Said isyanı başladı... Türkiye, Kuzey Irak'a askeri operasyon yapamadı; içe döndü; binlerce asker ayaklanmayı bastırmakla görevlendirildi... m@

çalışma için teşekkürler Kerkük konusunda kesinlikle birşeyler yapılmalı. Hem türkmenler açısından hem de Kerkük ün kaynakları açısından. Kerküke el koymaya hazırlanan Barzani bunu gerçekleştirirse başımıza çok iş çıkaracak. O petroller bize silah olarak geri dönecek. Barzani ailesinde büyük kürdistan fantazisi hep oldu. Bugünkü peşmergenin babası 2. dünya savaşı sonrası 6 aylık bir kürt devleti bile kurmuştu fırsattan istifade. Babası beceremedi ama oğlu arkasına abdyi, israili almış, ikinci bir "israil" olma yolunda ilerliyor. Kerkük bu yüzden önemli bu herifler için. Yarın öbür gün Barzani o petrolden kazandığı paralarla kapımıza dikildiğinde bugünkü siyasileri kimbilir nasıl anacak bu millet? Tek bir çakıl taşı bile vermeyiz ama iş o noktaya gelmeden tehlikenin önünü şimdiden almalıyız. Seçim geldi diye milliyetçi takılmaya başlayan başımızdakiler aklını başına devşirmeli. Kerkük sadece Türkmen meselesi değildir, aynı zamanda Türkiye meselesidir.

Biz Süleymaniye'de ölmek için emir bekleyen 10 tane adamımıza kıyamadık. Ama onlar hedefleri uğruna binlerce askerine acımadılar. Hemde tüm dünyayı karşılarına alarak ve kendi kamuoylarına karşı. Bizden daha çok istediler orayı. Altın Hızma Mülayim'i dinlerken aklıma ABD geliyor artık. Geçmişe bakmaya gerek yok M@rduk. Daha 4 sene önce Kerkük Türkmen şehri idi. -

Bu şeyh said maşası isyan çıkarmasaydı petroller sayesinde Türkiye'nin konumu ABD kadar olurdu ve gazetelerde "Burası Türkiye" gibi manşetleri görmezdik. m@