Kavga adamın kişisel kavgası değildir ki üniformasını çıkarıp gelsin. Adamı evinden ailesiyle kahvaltı yapması gereken saatte bir arkadaşı çağırıp "koş, taksimde biraz gösterici dövelim" diye kaldırmamıştır herhalde. Hep söylüyorum, söylemeyede devam edeceğim. Olay hükümetle muhalefet arasında. Polis sadece arada kalan ve hükümete gücü yetmeyen muhalefetin hırsını almaya çalıştığı kurum.

mu ha ha ha polisin taksime sopalı kaldırım taşlı adamlara şefkatle yaklaştığını düşünsenize. Sen beni bu yazınla güldürdün. Allahta seni güldürsün, kapı gibi bir adam sana şefkatle yaklaşırken be yılmoş. Yılmoşa + k verebiliyormuyduk. T-

Sayın özdil yine söze gerek bırakmamış.. Teşekkürler..

bunda komik birşey göremiyorum iynx. Forever

Herkes olacakları biliyordu. Yasak olduğunu, kesinlikle sert müdahale olacağını ve savaş alanına döneceğini... O alanda adam öldürmediğin sürece suçlu değilsin. Olayın tam tersini bir düşünün. Polissiniz ve binlerce kişinin arasındasınız. Gelecek şevkati bir hesap edin hele. Polisi savunma gibi bir niyetim yok. Savunacağım son kişilerdir. Ama olacak buydu zaten. -

polise kaldırım taşı atana karşıyım.. ama oturan birşey yapmayan adama tekme atanı savunacak kadar yüreksiz de olunmaz..

Yazının ilk paragrafını okuyunca merak içinde kaldım, acaba konuyu nasıl bağlayacak diye Çok fena bağlamış, Yılmoş ustamız

Pervin Par'ı paylaşamayan, delikanlının hasosu Eşref Kolçak ile kaçakçı Hayati Hamzaoğlu, kombinezonla gezinen vamp kadın Suzan Avcı'nın evinde birbirlerinin gırtlağını sıkarken, kapı cart diye açılır, vicdan azabıyla yanıp tutuşan ihtiyar ebe Aliye Rona "Durunnn" diye haykırarak içeri dalar, "Siz kardeşsiniz!" Bu çirkin komployu tezgahlayan kumarhaneci Kenan Pars kodese tıkılırken, yıllar sonra gerçeği öğrenen iki kardeş, hasret gözyaşlarıyla kucaklaşır. Ahçı Necdet Tosun ile hizmetçi Mürüvvet Sim, tombul yanaklarını birbirine yaslarken; şoför Nubar Terziyan ile uşak Cevat Kurtuluş mutluluktan ağlamaktadır. Özledim o günleri. Hulusi Kentmen mesela. Aksi, nalet. Ceviz gibi sert... Ama kabuğunu kırınca, içinde doyumsuz lezzet barındıran adam... Sarılma hissi uyandıran insan. Muhteşem "kalantor"du. Oturaklı fabrikatör. Ropdöşambrlı. Aynı zamanda, hayatımda tanıdığım en başarılı "komiser"di Hulusi Kentmen. Tonton. Pos bıyıklı. Babacan. Yufka yürekli. Kapı gibi cüssesi olmasına rağmen, "otorite" denilen kavramın, vurup kırmakla değil, şefkatle, merhametle sağlanabileceğini gösterirdi bize. E bakıyorum bugün polise... Kızın suratına tekme atıyor. Oha falan oluyor... Hastaneye gaz bombası atıyor! Bebelere biber gazı sıkıyor. Bakıyorum bu polislerin şefine... Nerde yürek? Nerde şefkat? Hulusi Kentmen'e dair sadece bıyık var... Sadece bıyıkla da bu kadar oluyor. Yılmaz Özdil'den alınmıştır.

Abartmış Polis Keyif için dalmadı o adamlara benim kafama taş atsın biri o jop la o adama neler yaparım Anlatırsam Ban yerim