Dün akşam ÇOCUK başlıklı bir konu yapacaktım İnternetin azizliğine uğradım, konuyu beceremedim Aklın yolu birdir. Yılmaz Özdil bugünkü konusunun başlığını ÇOCUK yapmış Neyse ki; Gidiş yollarımız farklı Dolayısıyla, taklit etmiş olmamaktayım Utanma çocuk Özür falan da dileme Senin bu haline gevrek gevrek gülen Koca koca amcalar utanıyorlar mı? Elma şekeri gibi verdiler eline mikrofonu Bir elma şekerine kullanıldın çocuk Ülkeyi temsil edene insanlar Dolandırıcının uçağına binerken resimlendiler de Ne çıkıp özür dilediler Ne oturdukları sıcak koltukları terk ettiler Onların yönettiği bir ülkenin evladı olarak Utanılacak neyin var ki çocuk? Yıllarca feto denilen bir moruğun kıçını yalayan yalayana Yıllarca bir ilk okul mezunu cahilin eteğini öpen öpene Yıllarca bir şerefsizin önünde diz çöken çökene Onlar hala insan sıfatıyla ortalıkta dolaşıyorlar Sen henüz sadece bir çocuksun Özür dileme çocuk Kiminin evinden para kasaları çıktı Kimisi Allah'ın ayetleriyle gırgır geçti Kimisi rüşvet yedi Kimisi avantaya boğuldu Onlar utanmadı da Utanmak sana mı kaldı çocuk? Senin yaşında nice çocukların ırzına geçildi bu ülkede Senin yaşında nice çocuklar siyasete alet edildiler Alet edenler utanmadı Irza geçenler sıkılmadı Sen ne diye özür diliyorsun ki çocuk? Camilerimizi kullandılar Hocalarımızı, müezzinlerimizi kullandılar İnsanlara çamur atabilmek için En mukaddes yerlerimizi kullanmaktan zerre kadar çekinmediler Seni kullanmaktan mı çekineceklerdi çocuk? Utanma.. Özür de dileme.. Ammaaaaa Bir şey var ki; Onu da aklından çıkartma Gün gelip büyüdüğünde Bugün sana yapılanları da unutma Çünkü... Biz sana yapılanları da Seni pis siyasetleri uğruna kullananları da Asla unutmayacağız Sevgili çocuk!