Teşekkürler _KnIGHT_ karma veremiyorum kusra bakma.

Eline koluna saglık konu için teşekkürler

Güzel yerden yakalamışsın.

konu için tşk +k iynx. Forever

ülkesini satanada direk veriyolar... örn: o. pamuk iynx. Forever

ALFRED NOBEL 9 yaşında iken ailesi ile birlikte Rusya'ya gitti. Burada kardeşleri ile birlikte özel öğretmenlerden insanlık ve tabii bilimler eğitimi aldı. Geleceğini vermek Nobel için geçici bir heves değildi. Faaliyetlerinin esasını teknolojik araştırmacı ve mucit olarak bilim teşkil ediyorsa da, edebiyattan entelektüel bir zevk alıyordu. 21 Ekim 1833'te Isveç'in Stockholm şehrinde oturan bir ailenin, ileride ünlü bir bilim adamı, mucit, iş adamı ve Nobel Ödüllerinin kurucusu olacak bir oğlu dünyaya geldi. Babasının adı Immanuel Nobel, annesinin adı Andriette Ahlsell Nobel'di. Oğullarının adını Alfred koydular. Babanın işleri kötüye gidip, işyerini kapatmak zorunda kaldığı yıl Alfred dünyaya geldi. 1837 yılında, Immanuel Nobel işini başka bir yerde sürdürmeye karar vererek, Finlandiya ve Rusya'ya gitmek üzere yola çıktı. Alfred'in annesi Stockholm'de kalarak ailesine bakacaktı. O sıralar Alfred'in kendinden büyük iki kardeşi vardı, biri 1829 yılında doğan Robert, diğeri ise 1831 yılında doğan Ludvig. Varlıklı bir aileden gelen Andriette Nobel, bir bakkal dükkánı açtı. AİLE RUSYA'YA GİDİYOR Bir süre sonra Immanuel Nobel'in Rusya'daki St. Petersburg şehrindeki işi iyi gitmeye başladı. Kendisi Rus ordusuna teçhizat sağlayan bir mekanik atölyesi açmıştı. Ayrıca Rus Çarını ve generallerini deniz mayınlarının kullanımı ile düşmanın St. Petersburg 'a hücum ve istila etmesinin engellenebileceği hususuna inandırdı. Mayınlar Ingiliz Kraliyet Donanmasının 1853/1856 yılları arasında olan Kırım Savaşı sırasında St. Petersburg'u bombalama menziline girmelerini önledi. Rusya'daki bu başarısı ile Immanuel 1842 yılında ailesini St. Petersburg'a getirebildi. Ailenin 1843 yılında Emil adında başka bir çocukları dünyaya geldi. Dört kardeşe birinci sınıf eğitimi özel öğretmenler vasıtasıyla verildi. Ders müfredatları tabii bilimler, dil ve edebiyattı. Alfred 17 yaşında Isveç, Rus, Fransız, Ingiliz ve Alman dillerinde konuşabiliyor ve yazabiliyordu. Alfred en çok edebiyat, kimya ve fiziğe ilgi duyuyordu. Babası oğlunun kendisinin yapmış olduğu aşamaları izlemesini istiyordu ve oğlunun şiire duyduğu ilgi onu memnun etmiyordu. Oğlunu Kimya Mühendisi olması için yurtdışına gönderdi. Alfred Paris'te ünlü kimyager Profesör T. J. Pelouze' un laboratuarında çalıştı. Burada adı Ascanio Sobrero olan genç bir Italyan kimyageri ile tanıştı. Sobrero üç yıl önce yüksek bir patlayıcı sıvı olan Nitrogliserini bulmuştu. Bu maddenin pratik kullanımının çok tehlikeli olduğu düşünülmüştü. Alfred nitrogliserine çok ilgi duymuştu ve bunun yapı işlerinde emniyetli bir şekilde nasıl kullanılabileceğini düşünmeye başlamıştı. Eğitimi bitip, Rusya'ya döndükten sonra babası ile birlikte nitrogliserini ticari ve teknik açıdan yararlı bir patlayıcı haline getirmek için çalışmalara başladı. Kırım Savaşı sona erdikten sonra Alfred'in babasının işleri kötüye gitmeye başladı. Bunun üzerine Isveç'e geri dönmeye karar verdi. Alfred'in büyük kardeşleri Robert ve Ludvig Rusya'da kalarak aile işinden kalanları kurtarmaya çalıştılar. Başarılı da oldular ve Rusya'nın güneyinde bir petrol endüstrisi kurmaya gittiler. Nobel Ailesi 1863 yılında Isveç'e geri döndükten sonra, Alfred nitrogliserini güvenli bir patlayıcı haline getirme işine yoğunlaştı. Ne yazık ki yapılan deneyler kazalara neden olup, aralarında Alfred'in genç kardeşi Emil de olmak üzere birçok kişinin ölümüne neden oldu. Isveç hükümeti bu deneylerin Stockholm il sınırları dahilinde yapılmasını yasakladı. Alfred pes etmedi ve deneylerini MSlaren gölünde mavna veya düz zeminli tekneler üzerinde sürdürmeye devam etti. 1864 yılında nitrogliserinin büyük oranlarda üretimine başladı, ancak ürünü muhtelif katkılarla daha emniyetli hale getirme işine son vermedi. Alfred nitrogliserinin "Kieselgur" adı verilen ince bir kum çeşidi ile karıştırılınca çubuk haline getirilebilen bir macun haline geldiğini buldu. Bu çubuklar açılan deliklerin içine yerleştirilebiliyordu. Buluş 1866 yılında yapılmıştı. Alfred ertesi yıl bu buluşunun patent ve yasal kullanım haklarını aldı. Bulduğu malzemeye Dinamit adını verdi. Ayrıca bir fünye veya ateşleyici de geliştirdi. Bu buluşlar elmas madenlerinde matkapların ve havalı matkapların kullanılmaya başladığı zamana rastlar. Bununla birlikte bu buluşlar tünel açma, kayaları patlatma, köprü kurma işleri gibi inşaat işlerinde maliyetin azalmasına da yardımcı oldu. DEĞİŞİK YERLERDE FABRİKALAR Dinamit ve patlatıcı fünyeleri inşaat endüstrisi tarafından büyük miktarlarda talep edilmekteydi. Bu sebepten Alfred 90 değişik yerde fabrika açtı. Kendisi Paris'te yaşamakla beraber sık, sık 20 değişik ülkede bulunan fabrikalarını ziyaret ediyordu. Kendisini "Avrupa'nın en zengin avaresi" olarak nitelendiriyordu. Özellikle Stockholm , Hamburg , Ardeer , Paris ve Sevran , Karlskoga ve San Remo 'da çalışmaktaydı. Sentetik lastik, deri ve suni ipek imalatında tecrübe kazanmıştı. 1896 yılında öldüğünde 355 adet patente sahipti. Alfred'in kendi ailesi yoktu. Bir gün gazeteye sekreter bulmak için ilan verdi. Avusturya'lı bayan, Bertha Kinsky von Chinic und Tettau işe girdi. Kısa bir süre çalıştıktan sonra kont Arthur von Suttner ile evlenmek üzere Avusturya'ya geri döndü. Alfred ve Bertha von Suttner arkadaş kaldılar ve yıllarca birbirlerine mektup yazdılar. Bertha sonradan barış hareketinde çok aktif bir duruma geldi. Ünlü kitabı olan "Silahları Bırak" adlı eserini yazdı. Alfred Nobel ona sonradan Nobel Ödülünü kurmak istediğini yazdı ve barışa katkıları olan insanlar ve teşkilatlara ödül verilmesini istedi.

ikinci aday da e. t. şşak... yakında onunda haberini alırız..

ne ilginç demi? dianmiti ublan pek çok ölümcül silahı icat eden kişi barış ödülü veriyor.. ama sorun değil.. hitler in bile aday gösterildiği bu ödüle zaten itimadım yok!

Benımde bu ödüle inancım kalmadı o. ç orhan pamuktan sonra... Emeğin için teşekkürler..