Engin ARDIÇ Hiç korkmasınlar, zil takıp oynayacak değilim. Üstlerine çıkıp tepinmeyeceğim. Bu yazının başlığının "Düdük makarnaları, beni hatırladınız mı?" olacağını aylar öncesinden söylemiştim, aha sözümden döndüm. Onlara acıdım. Sözkonusu kişileri, zavallılıklarıya başbaşa bırakıyorum. Şimdi kimisi zeytinyağı gibi üste çıkmaya çalışıyor , kimisi hiçbir şey olmamış havasında kuyruğu dik tutma derdinde , kimisi günah keçisi arıyor, kimisi işinden kovulma korkusunda, kimisi hep yaptığı gibi gene CHP'yi "kurtarmaya" çalışıyor. Kurtaramazlar. Burada "elini atsa sakalını bulamayan derbeder, kendine hayırı olmayan gariban, becerip de kendi oyunu kullanamayan zavallı mı halktan oy isteyecek" edebiyatını Internet geyikçisi gençlere bırakalım... Biz gülmekten yorulduk, çenemize ağrı girdi, isteyen doya doya sürdürsün. "Yirmi birinci yüzyılda CHP'ye gerek var mı?" sorusunu sormaya kimse cesaret edemiyor! Efendim işte demokratik açıdan güçlü muhalefet lazım, falan filan... Bu partinin niçin "şöyle doğru dürüst bir lider" bulup çıkaramadığından yakınıyorlar. Aynı endişe, CHP'nin "kan kardeşi" MHP çevrelerinde de var, "nerede şöyle Türkeş gibi bir başbuğ" yakınmaları... Çıkmaz, çıkamaz. Çünkü böyle bir "ihtiyaç" yoktur toplumda. 1919 yılında bir kurtarıcıya ihtiyaç olduğu için toplum bir önder doğurmuştur. Yetmişli yıllarda ülkeyi "12 Mart havasından çıkaracak" bir politikacıya ihtiyaç duyulduğu için Ecevit öne çıkmıştır. Türkiye, şimdi ve bundan böyle Bayar-Menderes-Demirel-Özal çizgisinde yürümek istiyor. Bürokrasi tarafından yönetilmek istemiyor. "Başında memur" istemiyor yani. Onları da, Osman Ulagay'ın deyimiyle "aşacak" bir öndere ihtiyacı vardı, buldu. Bürokrasi kuyrukçularından "Erdoğan'ı da aşacak" bir lider çıkmaz, çıkamaz. Ulagay boş konuşmaktadır. Ne Kılıçdaroğlu, ne Baykaloğlu, ne onun bunun oğlu kurtarabilir CHP'yi... Ne Mustafa Sarıgül, ne Mahsun Kırmızıgül, ne Yılmaz Morgül... Fakat "batı kıyılarından" da korktular ki, Dersim'in Kureyşani aşiretinden bir Kürt Alevisi'ni, Horasan'dan gelmiş Kayı boyundan katıksız Türk diye pazarladılar!) Kurtaramaz, çünkü "kurtulmaması" gerekmektedir. "Tarihi misyonunu" tamamlamış, büyük başarıların yanısıra çok büyük hatalara da imza atmış, devrini bitirmiştir. Bir vali, "CHP'nin 1950 yılında kapatılması gerekirdi" derken aslında bunu demek istemişti, lafı düzeltmeyi beceremedi, kötü söyledi, adamın üstüne çullandılar. Bürokrasinin altı yüz yıllık "hakimiyeti" bitmektedir, siz isterseniz "vesayet" deyiniz, aynı kapıya çıkar. Türkiye artık "o kabuktan" çıkmıştır. Bu büyük bir devrimdir. Türkiye için asıl devrim budur ve 1930, 1950, 1965, 1983 peşrevlerinden, denemelerinden sonra asıl şimdi başlamıştır. Ama elbette siyaset sahnesinde bir "aksesuar" olarak CHP kalacaktır. Fransa'da devrimden iki yüz yirmi yıl sonra bile kralcılar yok mudur? Neredeyse, hayatının son yıllarında Bodrum'da turistlerle resim çektiren rahmetli Zeki Müren gibi, bizimkiler de "anı" ve "renk" olacaklardır. Müzayedelerdeki sararmış kitaplar, müzelerdeki solmuş eski zaman elbiseleri gibi...

madem atatürkün partisisin gösterde korksunlar artık millet uyandı kimin ne olduğunu biliyo benimde kalbimde chp ye düzgün bir lider gelip ülkeyi şerefiyle namusuyla ilerletebilcek ama şeytan o kadar içten girmişki kalplerine mühürlenmiş gibisinden hareket ediyolar

engin ardıç anırarak duygularını dile getirebilen şahıs...

Çalıntı bunlar.. TurkishOnlyTurkish

akp'den dah afazla gerekli bence, yeniden yapılanmış hali ile çok çok daha fazla gerekli hemde...

Hocam böyle ilginç konuları nasıl topluyorsun merak ediyorum eline sağlık teşekkürler

Yazarın anlattıklardından farkli Bir CHP ye ihtiyaç var bence.. akıllı, saygılı ve bilgili muhaliflik her zaman kazandırır..