Lütfen yazı Biraz uzun ama Tamamını okumanızı rica ediyorum TSK kimin, niye hedefinde? Son dönemde dinci-liberal ittifakının hedefinde Türk Silahlı Kuvvetleri var. Niye acaba? Saldırganların amacı ne? Tüm bu psikolojik savaşm perde arkasında neler var? TSK'ya ağır sözler sarf edenler kimlerin ağzıyla konuşuyor? Soruların yanıtlarından önce bir fil hikayesi anlatmalıyım!.. Hindistan'da yaşamları boyunca fil görmemiş yirmi kişi gözleri bağ--inarak bir filin yanma götürülmüş. File dokunmalan istenmiş. Gözü Dağlı Hintlilerin her biri filin bir yerine dokunmuş. Sonra Hintlilere sormuşlar: "Dokunduğunuz şeyi anlatın." Gözleri bağlı Hintliler filin neresine dokundularsa hayvanı öyle anlatmış, öyle tanımlamışlar. Son dönemde Türkiye'de yaşananlan bu "hikayeye" benzetiyorum. Herkes olayın bir yerini tutmuş, ona göre değerlendirme yapıyor. Fakat... Meseleyi böyle görenler, böyle tanımlayanlar aldanır. Meselenin özü başka. Bütünü görmek gerekiyor. Türkiye Cumhuriyeti tarihine baktığınızda dört kmlma noktası tespit edersiniz: 1) Cumhuriyet'in ilanı ve Atatürk devrimleriyle devam eden tarihsel süreç. Bu dönem dış politikasının temeli ise "Yurtta sulh, cihanda sulh", "Komşu ülkeler arasındaki ihtilaflara karışmama" gibi barışçı, bağlantısız bir duruştu. Batı'ya da, Sovyetler Birliği'ne de aynı yaklaşım söz konusuydu. 2) 1950'lerde Soğuk Savaş dönemiyle başlayan bu ikinci kırılma noktasının ana ekseninde Batı-ABD vardı. Türkiye hızla serbest piyasa ekonomisine geçmeye çalışırken, dış politikasını tamamen ABD-NATO eksenine bıraktı. Mehmetçik, Kore Savaşı gibi emperyalist görevlerde kullanıldı. 3) 12 Eylül 1980 darbesiyle Kemalist Cumhuriyet'in bütün kurumlan tasfiye edildi. Ülkenin aydınlan yok edilirken dinci akımlann önü açıldı. Komünizme karşı "islam kalkanı" hazırlandı. 4) Dördüncü kırılma noktası, Doğu Bloku ve Sovyetler Biriiği'nin dağılmasıyla ortaya çıktı. Türkiye Yeni Dünya Düzeni'nde nerede, nasıl yer alacaktı? AKP hükümetiyle neoliberalizmin "sivil programı" hayata geçirildi. Ancak yeni dönemin Büyük Ortadoğu Projesi'ne karşı duranlar da vardı. Yani: ABD dünyanın en büyük siyasi-iktisadi ve askeri gücüydü. Amerika'yla ilişkiler devam ediyordu ama bir sorun vardı; ABD Soğuk Savaş döneminde Türkiye'ye savunma rolü vermişti. Bu rol Atatürk'ün belirlediği banşçıl dış politikaya da uygundu. Ancak Soğuk Savaş bitip Afganistan ve sonra Irak saldırılanyla başlayan süreçte ABD Türkiye'den "atak" politikalar istedi. "Atak" politikadan kastedilen Mehmetçik'in savaş cephesine sürül-mesiydi. Tıpkı Kore Savaşı'nda olduğu gibi. Zaten öyle dememiş miydi Geor-ge Soros, "Türkiye'nin en büyük ihraç kalemi Mehmetçik'tir" dememiş miydi? Bu "atak" dış politikaya karşı Türkiye'de bir direnme noktası oluştu. Bu direnişi kimler, hangi kurumlar yaptı? Bu, yaşadığımız bir süreç olduğu için bu konuyu biraz daha açalım... Tarih, 9 kasım 1989. Berlin Duvan yıkıldı. Soğuk Savaş dönemi bitti. Yeni bir dünya düzeni başladı. Orta Avrupa'da, Kafkasiar'da, Ortadoğu'da hemen yeni haritalar çizilmeye başlandı. Soğuk Savaş dönemindeki Türkiye'nin rolü, NATO dolayısıyla ABD tarafından belirlenmişti. Peki, Yeni Dünya Düzeni Türkiye'ye hangi görevi verecekti? Türkiye'yi ne bekliyordu? Gazeteci Ufuk Güldemir'in, CIA Ortadoğu Masası eski şefi Graham Fuller'la yaptığı röportaj bu rolün ipucunu verdi: Atatürk'ün düşünceleri çağı için son derece güçlü düşüncelerdi. Ama Türkiye artık ulusal kimliğini, yörüngesini, dünyadaki rolünü, hatta islam'ın günlük yaşamdaki yerini yeniden düşünmelidir. Türkiye, demokrasi ile islam'ın bir arada yaşatılabileceği modern bir formül bulsa, Iran ve Arap dünyasına olağanüstü büyük bir entelektüel öncülük yapmış olur. islam dünyası için geleceğin modeli olur bu." (26 şubat 1990, Cumhuriyet.) CIA ajanı Fuller o yıllarda medyaya sık demeçler verdi: "Kemalizm öldü. Kemalizm'in sonuna gelmesinin iyi olduğunu düşünüyorum. Halkın büyük bir parçası İslam için daha hürmet görmeyi, Osmanlı tarihiyle kucaklaşmayı istiyor." CIA ajanı Graham Fuller Los Angeles Times'ta. yazdığı pek çok yazıda Türkiye'de yükselen ABD karşıtlığından rahatsızlığım dile getirdi. Örneğin Fuller, 15 temmuz 2003 tarihinde yazdığı "Turkey's 'No' Vote on Iraq Pays Ofr başlıklı yazısında, Türkiye'de parlamentonun neden Irak Savaşı'na katılma kararını reddettiğini irdeledikten sonra Türkiye'de yükselen ABD karşıtlığından söz etti. Fuller ABD karşıtlığı ve Türkiye'nin ulusal politikaları konusunda solun ve sağın oluşturduğu bir koalisyondan bahsetti. Kamuoyunda "kızıl elma koalisyonu" olarak bilinen ittifakı hatırlatan Fuller, yükselen ABD karşıtlığını bu ittifaka bağladı. Bunların dışında Fuller makalelerinde, "ılındı İslam" projesine verdiği destekle de biliniyor. Fuller, islam'da köktenciliğe karşı ılımlı siyasetin geliştirilmesi gerektiğim savundu hep. Fuller'a göre islamcı ülkeler ile ABD ilişkileri bu proje sayesinde düzelebilirdi. Kısacası Fulier'ın politik görüşleri ile Türkiye'nin son dönemde tartıştığı gündem arasında büyük paralellikler var. CIA ajanı Fulier'ın "kişisel görüşleri" zamanla rapor haline getirildi. Pentagon, genellikle CIA ajanlarının görev yaptığı Rand Corporation adlı araştırma kuruluşuna rapor sipariş etti: "The Prospects for Islamic Fundamentalism in Turkey." Rapor, Türkiye'nin yeni yol haritasını çiziyordu: ılımlı İslam. Bu görüşü savunan sadece CIA ajanı Fuller değildi... "Uygarlıklar çatışması" kuramcısı Samuel P. Huntington'm da tezi aynıydı: "Türkiye, İslam'ın lideri olmalıdır." Huntington'm, tezini açıklarken sarf ettiği bir cümlesi ilginçti: "Demokrasinin mutlaka laikliğe dayanması gerekmez." Hudson Enstitüsü üyesi John O'Suilivan'ın cümlesi de öyle: "Türkiye'nin laiklik anlayışı artık değişmek zorunda ve bu değişimi garanti altına alıp koruyacak bir anayasa gelmek zorunda." Kemalizm'i toprağa gömüp ılımlı İslam'a sarılması istenen Türkiye'nin idari yönetimi nasıl olacaktı? Bunu da, uzun yıllar CIA Türkiye Masası şefliğini yapmış Paul Hen-ze'nin raporundan öğrenelim: "Türkiye'yi federalizm büyütecek." İstanbul başkentli "Yakındoğu Federasyonu" kurulabilirdi! Ama önce Kürtlerle yakınlaşmak gerekiyordu! Ve CIA'mn federasyona dahil olacak Kürtlere de önerisi vardı: "İslam ipine sarılın!" Evet, Yeni Dünya Düzeni'nde Türkiye'nin görevi belli olmuştu. Bu konuda yüzlerce ABD'li uzman konuştu, onlarca rapor yayımlandı. Peki, ABD Türkiye'ye bu rolü biçti de, Türkiye'de herkes bunu kabul etti mi? Tabii ki hayır... Türkiye, Balkanlar, Kafkaslar, Ortadoğu'daki ülkeler gibi yapay ülke değildi. Tarihsel birikimi ve Cumhuriyet'in kazammlan nitelikli bir nüfusu ortaya çıkarmıştı. Cumhuriyet Mitingleri aslında Yeni Dünya Düzeni'ne karşı duruştu. Yurtsever aydınlar işin farkındaydı. Askerlerin bu mitinglerin gönüllü destekçisi olduğu da bilinen gerçek. TSK, Cumhuriyet'in kurucu ideolojisinden ödün vermeye hiç taraftar değildi. Mustafa Kemal devrimleri ölmemiş, aksine giderek "Ortaçağ karanlığına" dönüşen dünyada daha da önemli hale gelmişti. Ordu, 28 Şubat Kararları'yla bu tavrım göstermişti. TSK sadece içerisi için değil dış politika konusunda da ABD'yle ters düştü. Atatürk'ün "Yurtta sulh, cihanda sulh", "Komşu ülkeler arasındaki ihtilaflara karışmama" gibi dış politik ilkelerinden ödün vermedi. Yani ne Irak'la ne de iran'la savaşmaya taraftardı. Topraklarını lojistik anlamda ABD'ye açmaya da pek taraftar gözükmedi. Genelkurmay Başkanı Necip Torumtay'm Cumhurbaşkanı Turgut Özal'ın, bir koyup üç almayı hedefleyen çıkarcı politikalanna karşı çıkıp istifa hakkım kullandığım ammsatınm. Ama o kadar eskiye gitmeyelim. 2000'li yıllarda, askerlerin tavn aynıydı: Madem Yeni Dünya Düzeni kurulmuştu, "Türkiye de çok taraflı siyaset izlemeli"ydi. Aynca ABD ve AB'nin sürekli Türkiye'yi örselemesi de çok rahatsızlık vericiydi. Dönemin Milli Güvenlik Kurulu Genel Sekreteri Orgeneral Tuncer Kılmç'm, 7 mart 2002'de Harp Akademileri Komutanlığı'nm "Türkiye'nin Etrafında Banş Kuşağı Nasıl Oluşturulur" konulu sempozyumunda yaptığı konuşma, TSK'nm tavrım gösterdi: Türkiye'nin öncelikle, stratejik anlamda kimlerle bağı varsa, o bağları çözmesi lazım. Bugünün konjonktüründe, kendi bekası açısından, ileriye dönük hangi tehditlerle karşı karşıya kalabilir, bunları yemden iyi değerlendirebilmek için, ayaklanndaki bağı çözmesi lazım. Bu bağlardan bir tanesi NATO'dur. Eğer NATO'dan sıyrılırsanız, ABD'nin size bakışının ne kadar doğru olup olmadığının, hayrınıza veya şerrinize olup olmadığının kararım daha kolay verirsiniz. Bugün Amerika, Türkiye'ye zaman zaman stratejik dost diye bakıyor, ama hiçbir zaman dostça davranmıyor. Türkiye'nin yeni arayışlar içinde olması bir ihtiyaç. Rusya'yla birlikte, ABD'yi göz ardı etmeksizin, mümkünse İran'ı da içerecek şekilde arayış içinde olunmalıdır. Orgeneral Küınç bu sözleri pat diye mi söyledi? ABD'njn resmi silahlı kuvvetler dergisi American Forces Journal var. Neler yazılmıyor Türkiye hakkmda? Emekli Yarbay Raif Peters, Kürt meselesine değindiği "Blood Bordiers" adlı makalesinde hiç sıkılmadan şunu yazabiliyor: "Türkiye'nin sınırlan kan-ırk esasına göre yeniden çizilmelidir." Adamlar oyunu açık oynuyor. Bizde ne oldu? Orgeneral Kılınç'ın sözlerinden hemen sonra TSK karşıtı psikolojik harp kampanyası hızlaraverdi: - Üst düzey komutanların darbe hazırlığı içinde olduğunu iddia eden, dönemin Deniz Kuvvetleri Komutanı Oramiral Özdefi Örnek'e ait olduğu söylenen ama hala bir türlü gerçek olup olmadığı ortaya çıkarılmayan günlükler yayımlanıverdi. - Ardından, "gazetecileri fişleyen" sözde andıçlar ortaya çıkarıldı. Kimin yazdığı belli olmayan lahikalar ortaya saçıldı. - Genelkurmay başkanları Orgeneral Yaşar Büyükamt ve Orgeneral ilker Başbuğ hakkmda, göreve başlayacakları dönemde karalama kampanyaları başlatıldı. Fotoğraflar sızdırıldı. - TSK'da kuvvet komutanlığı, ordu komutanlığı yapmış emekli orgeneraller, Ergenekon soruşturmasına dahil edilip hücrelere tıkıldı. - Psikolojik savaş öyle bir hal aldı ki, Mehmetçik'in teröre karşı verdiği mücadelenin sırlan bile sızdırıldı. - Tuğgeneral Münir Erten'e ait olduğu söylenen ve Kuzey Irak'a yapılan kara harekatmı iki gün önceden haber veren bir video, internetten yayınlandı. - Aktütün'e teröristlerin saldıracağına dair görüntünün TSICya verildiği ama hiçbir önlemin alınmadığı şeklinde manşetler atıldı. Oysa görüntülerin Aktütün'le ilgisi yoktu. Uzatmaya gerek yok. Benzerlerini biliyorsunuz. Söylemek istediğim şudur: Gözü bağlı Hintliler gibi meseleyi sadece bir boyutuyla ele alırsanız, meselenin tümünü, özünü kavrayamazsmız. Bütünü görmek gerekiyor. Mesele, Cumhuriyet'in kurucu ideolojisine sahip çıkma meselesidir. Mesele, ulusal bütünlüğü, bağımsızlığı koruma, komşularla savaşmama meselesidir. Mesele, Ortadoğu'da taşeron olmayı reddetme meselesidir. Mesele, dünyanın en büyük petrol rezervlerine sahip Irak ve iran'daki petrol kuyularının bekçiliğini yapmama meselesidir. Mesele, sadece bunlardan ibarettir. Mesele bu kadar açık ve ortadadır. Bu stratejiyi hayata geçiren Türkiye'deki solcu-liberallerin "ağababası" da sadece CIA ajanlan değildir. Ayrıca New York aydınları da vardır... BU KİTABI ŞİDDETLE OKUMANIZI TAVSİYE EDERİM SAYGILAR!!!!!!!! ALINTI: BU DİNCİLER O MÜSLÜMANLARA BENZEMİYOR SONER YALÇIN

'Asker! O görev bitti artık BÜTÜN bu belgeler... Islak imzalar... Darbe günlükleri... Balyoz planları... Kozmik odalar... Bir gerilim filminin kuyumcu işi zamanlamasıyla kamuoyuna sunuluyor... Şimdi size bu inanılmaz kafa karışıklığının bendeki cevabını aktarıyorum... Tahmini bir cevaptır bu. Yorum içeriklidir. Bir bilgiye dayanmaz... Manzara şu: Genelkurmay "ıslak imza" için "yok" diyor... Adli Tıp "var" diyor... Genelkurmay balyoz için "tatbikat" diyor... Ama içinden "AKP hükümeti" ifadeleri, gazeteci isimleri çıkıyor... Mavi kuvvet, kırmızı kuvvet yok... Ortada bir "çatışma" var... Askeri istihbarat binbaşısı kendi albayını "bilgiyi o sızdırıyor" diye gözetlerken polise yakalanıyor.. Elektronik harp dairesi komutanının ses kaydı internette dolaşıyor. Genelkurmay Başkanı "Bize karşı psikolojik savaş" var diyecek hale geliyor. Nedir bu savaş? Düşman kim? İşte benim cevabım... Aslında bir düşman yok... Yalnızca "durum" değişti hepsi bu... Türk Silahlı Kuvvetleri'nin NATO'daki "görev tanımı" değişti... Soğuk savaş dönemindeki "görev algılaması" artık farklı... Çünkü komünizm NATO ve ABD için bir tehdit değil artık... 35'İNCİ MADDE Önce şunu soralım: - Asker hükümete karşı bir senaryoyu nasıl ve hangi hakla yazabiliyor? Cevap: - İç hizmet yasasının 35'inci maddesi... O madde, "Cumhuriyeti koruma ve kollama" maddesidir.. İşte düğümün çözüldüğü yer de burasıdır. Asker kendisinde böyle bir misyon görüyor. Ama TSK'ya soğuk savaş yıllarında verilen o misyon artık bitti. Peki nedir o misyon? - SSCB'ye ve komünizme karşı kanat ülke olarak direnmek. Gerekirse demokrasiyle gelen bir komünist iktidarı devirebilmek. Bunun için, "cumhuriyeti koruma ve kollama" görevi var... Yani NATO koduyla komünizme ve SSCB'ye karşı oluşturulan "kanat ülke" görevi... İşte şimdi, kendisine koruma ve kollama görevi yüklenmiş olan orduya, "Artık tamam durum değişti. Komünizm bizim için tehdit değil. Sen de o misyonu bırak" deniyor... Soğuk savaş yıllarında yapılan senaryolar "Komünizm gelirse" diye başlıyordu. "Balyoz" o durumda iniyordu... Yani "koruma ve kollama" maddesiyle Sovyet destekli muhtemel bir komünist iktidara karşı darbe planlanıyordu. Nitekim o darbe yapıldı da... NATO'nun kurduğu Gladio denilen yasadışı harp organizasyonu çalıştırıldı... 12 Eylül'ün idam sehpaları kendilerine "komünist" diyen gençler için öyle kuruldu... Artık kim bilebilir, o dönemdeki faili meçhul cinayetleri kim işledi? O yıllarda TSK'nın bu misyonu ve antikomünist planları NATO yani ABD tarafından desteklenmişti... İşte mesele de burada başlıyor. Belki de TSK şimdi aynı misyonla hareket etmeye çalışıyor olabilir. O zaman düşman komünizmdi. Ve ona karşı darbe yapmak NATO için meşruydu. Ama o görev bitti. Görev bitince yetkiler de değişti... Acaba diyorum; TSK'ya verilen mesaj şu olabilir mi: "Koruma ve kollama maddesine göre yapılan senaryoların artık günü geçti. Komünizm yok." Ve yine acaba diyorum: TSK, savaş sırasında "adada kalmış asker" gibi o savaşın ve o misyonun bittiğini bilmiyor olabilir mi? Belki de biliyor. Ama o misyonun komünizm dışındaki her durum ve her senaryo için geçerli olduğunu sanıyor... Yıllarca harp akademilerinde bu misyonun eğitimini alan subaylar acaba "Mesele vatansa gerisi teferruattır" gibi bir zihniyetle eğitildikleri için mi zaman tünelinden çıkamıyor.. Demokrasi dışı olan her eğilim gibi, bu da vahim bir durumdur. kaynak Birilerin askere sağuk savaşın bitiğini hatırlatması lazım. Artık Cumhuriyeti korumaya ihtiyaç kalmadı. Cumhur cumhuriyetini koruyacak erdeme sahip