Tam ben yazacaktım... Sen çok yaşa... alpi_09 En istikrarlı üye 11 Ekim 2017

DuKe zekice bir şey koyarsın ortaya karşıt görüş olsan da alkışlarız. Ama sırf cevap olsun diye kıçından hikaye uydurman hiç zekice değil. O yüzden sıçıp sıvama muhabbeti yaptım. Sıçma kısmı; Hikayeyi alınman. Sıvama kısmı; Kıçından hikaye uydurman. Daha zekice hamleler yapabilirsin bu tarz tartışmalarda.

Ne yapalım dostum hikayecilik benim işim değil ben realist bir adamım T@M@

Bir İnek, bir Beygir, bir Eşek, Etrafa dağılıp insanların ne yaptıklarını öğrenmeye ve üç yıl sonra buluşmaya karar verirler... Her biri başka yöne gider. Aradan üç uzun yıl geçtikten sonra buluşma yerine önce inek ve beygir gelir... İkisi de perişan bir halde, zayıflamış, dişleri dökülmüş, kamburları çıkmış, adeta çökmüştür. Beygir merakla sorar: "Nedir bu halin inek kardeş?" İnek acıklı bir şekilde içini çekerek anlatır: "Sorma beygir kardeş... Bu insanlar çok merhametsiz... Beni durmadan birbirlerine sattılar. Alan sütümü sağdı. Bir inek daha bulup onu yanıma koyarak bizi çifte koştular, aç bıraktılar. Canımı zor kurtardım be kardeş." Beygir de acı acı başını sallayarak anlatır: "Ah, sorma... Benim de ağzıma bir demir parçası geçirdiler, ağzımı açamadım. Üzerime bindiler, ses çıkaramadım. Biri indi, öbürü bindi! Binmedikleri zamanlar zincire vurdular. Belim çöküp de onları taşıyamaz bir hale geldiğinde arkama kocaman bir araba bağladılar. Bu sefer birçoğunu yeniden taşımaya başladım. Ben onları taşıdıkça, daha hızlı gitmem için kırbaçladılar. Canımı zor kurtardım inek kardeş." İnek ve beygir böyle konuşurken uzaktan eşek görünür. Hayli neşelidir. Islık çala çala, taşlara tekme ata ata, hoplaya zıplaya gelir. Mutludur. Üstelik şişmanlamıştır. Tüyleri pırıl pırıl parlamakta, gözlerinin içi gülmektedir. Üzerinde lacivert takımlar vardır. İnek ile beygir şaşırmış bir şekilde, "Nedir bu halin? Neler oldu? Neden böyle zevkten dört köşesin?" diye sorarlar. Eşek keyifli bir şekilde anlatır: "Sizden ayrıldıktan sonra uzakta bir memlekete vardım. Birisi yukarı çıkmış bağırıyor, bağırdıkça insanlar onu alkışlıyordu. Ben de yüksekçe bir yere çıkıp bağırdım. Benim bağırmamı bilirsiniz, yeri göğü inletirim. Sesimi duyan benim yanıma koştu, duyan duymayana haber verdi, etrafım insanla doldu. Onlar geldikçe ben daha çok bağırdım. Haktan, Hukuktan, Refahtan, Adaletten filan bahsettim..." "Eee, sonra ne oldu?" "Ne olacak beni Başkan seçtiler!" "Deme yahu.. Yani sen başkan mı oldun?" "Evet... Bir şey yapmama gerek kalmadı. Ben bağırdıkça onlar 'Seninle gurur duyuyoruz' diye alkışladılar. Ben de yedim ve bağırdım, yedim ve bağırdım!" "Pekiii, senin eşek olduğunu anlamadılar mı yahu?" "Valla, yarısı anladı ama diğer yarısına anlatamadı!" Ezop, MÖ 620-560

Pardon o zaman... bende aynı hikayenin farklı versionunu okudum hikaye bu yaaaaa... Aynı ekip ormanda yine dolanıyor bakıyorlar bir kaç ağaç kesilmesin diye eylem var ama eylem yapan eşşek grubunun yarısı okyanus ötesinde ki bir ormandan talimat ile orda diğer eşşekler ise bunun farkında aslana kafa tutup duruyor sonunda da eşşek cennetini boyluyorlar. Ama hikaye işte gocunulacak birşey yok kıssadan hisse, başkasının ipi ile SAPI ile yola çıkılmaz T@M@

Allah Allah... bana bir şeyler çağrıştırıyor ama bir türlü çıkaramadım...

PUHAHAHAHHAHAHAH,

Terbiyesizliğin lüzumu yok yazdığınız şeyler wardoma mal edilceğini düşünerek yazın.

Güzel modifiye edilmiş bir hikaye...

Antik Yunan döneminde (MÖ 620-560 yılları arasında) Ege'de yaşayan ünlü masalcı Ezop'un iki bin altı yüz yıldır canlılığını yitirmeyen bir öyküsü var http://www.hurriyet.com.tr/inek-beygir-ve-esek-10100731

Hikayeden NEM kapanlar var

Ezop Hakkında Prado Müzesi, Madrid Doğum M. Ö. 620 Ölüm M. Ö. 560 Meslek Masal yazarı Ezop , İ. Ö. VI. yy'da yaşadığı varsayılan eski Yunan masalcıdır. Kahramanları hayvanlar olan masallarıyla büyük ün kazanmış olan Ezop'un yaşamıyla ilgili bilgiler kesin değildir. Bir söylentiye göre Trakya'da doğmuş, bir süre köle olarak Samos adasında yaşamış, azat edilince birçok yolculuk yapmış, Delphoi'ye yaptığı yolculuk sırasında bir cinayete kurban gitmiştir. Ancak Ezop'un bugünkü Emirdağ yakınlarında ki Amorium kentinde doğup büyüdüğü de dile getirilmektedir. Aristotales, Ezop'un yolsuzluktan yargılanan bir siyasetçiyi tilki ile kirpinin öyküsünü anlatarak nasıl savunduğunu şöyle anlatmıştır: Ezop mahkemede "bir tilkinin, başı pirelerle derde girmiş, bir kirpi de onu pirelerden kurtarsın mı diye sormuş, tilki, 'hayır, bu pireler doydu, artık fazla kan emiyorlar. Onları kovalarsan, yerlerine yeni, aç pireler gelir' demiş", dedikten sonra, jüriye dönerek, sözlerini şöyle bitirmiş: "Dolayısıyla saygıdeğer jüri üyeleri, müvekkilimi cezalandırırsanız onun yerine onun kadar zengin olmayan birileri gelir ve sizi daha da beter soyar." Ezop'un masallarını gerçekten yazdığı yolunda hiçbir kanıt yoktur. Ona mal edilmiş masalların bilinen en eski derlemesi, İ. Ö. IV. yy'da Phaleros'lu Demetrios tarafından hazırlanmış. Bu derleme daha sonra, İ. S. I. yy'da Latince olarak Phaedrus, Yunanca olarak Babrios tarafından yeniden kaleme alınmıştır. "Ezop Masalları" daha sonra XVII. yy. Fransız yazarı Jean de la Fontaine'in fabıllarına esin kaynağı olmuştur. Ezop fabl denen öyküleriyle ünlüdür. Anlattığı öyküler yaşama ilişkin bir öğüt ya da ders verir. Kahramanları ise hayvanlardır. Ezop'un öykülerinde hayvanlar konuşur ve tıpkı insanlar gibi davranır. Öyküden çıkarılacak ders, sonunda okura öğüt biçiminde verilir. Ezop'un yaşamına ilişkin çok az şey bilinir. İÖ 620'de doğduğu ve Fabl insanlar arasında geçmekte olan ibret verici olayların, hayvanlar arasında geçen olaylar haline dönüştürülerek anlatılmasıdır. Fabl, hem didaktik, hem de dramatik bir türdür. Latince Fabula kelimesinden gelir; masal, hikaye demektir. Eski Yunan'da zengin bir adamın kölesi olduğu sanılmaktadır. Adının Eski Yunan terimi, Yunanca "Helias"tan dolayı "Helenler" de denen, Yunanistan Yarımadasında yaşayan kavimler ve onların kurduğu eski devlet ve uygarlıkları anlatmak için kullanılır. Çiftçi bir halk olan Helenler ya da Eski Yunanlılar, tarihlerinin başlangıcında çok sade bir yaşam sürerler, sırtlarına kendilerinin dokuduğu yünden bir gömlek, ayaklarına sığır derisinden çarık giyerlerdi. Köylüler tek bir odadan ibaret olan kulübelerde oturur, evcil hayvanlarla birarada yatarlardı. Yunanca biçimi Aisopos'tur. Öykülerini insanlara hoşça vakit geçirtmek için anlattığı söylenir. Ezop'un öyküleri İÖ 300 dolayında derlenerek yazıya geçirilmiştir. Tilki ile Üzümler ve "Çoban ile Kurt" bunların en ünlüleri arasındadır.

Bırak bro şimdi, körler sağırlar birbirlerini ağırlar aynı sıvamayı senin tayfa yapınca ooo ustalık şahane diyorsun... ideolojik gözlükler ile bakarak anca arkanızı görürsünüz T@M@

Genelde hikaye dinleyen taraftasınız. Ümmetin lideri, yoksulların umudu.

bu sidik yarışı hiç bitmez...

DuKe, sıvama aşamasında

niye üzerinize alınıyorsunuz ki... adı üstünde.. hikaye dediler...