Ülkede ivedi olarak yasalaşması gereken ana problemlerden biri siyasi partiler yasasıdır. AB ucu açık müzakerelerde bile dayattığı maddeler arasına siyasi partiler yasasını dahil etse belki Türkiye lider sultasından kurtulur. Son yirmi beş yıldan bu güne gelen süre içersinde "Özal döneminde üst sınıra dayanmıştı" partiler arasındaki ilişki, klasik bir görünümle, muhalefet saldırıda, iktidar savunmada pozisyonu olağan hale gelmişti. Muhalefetin ruh halini ise, iktidarı milli tehditle özdeşleştirerek adlandırıp kamuoyu önünde prim yapma çabaları diyebiliriz. Klasik deyimle, iktidar partisi ülkenin temel dinamiklerinin taşlarını yerinden oynatır, muhalefet savunur. Böyle garabet sadece ülkemiz gibi iç dinamikleri dış dengelerin belirlediği ülkelerde cereyan eder. Bu hazin tablo bugüne kadar sürüp geldi ve hala devam ediyor. Bakınız CHP... Siyaset sahnesinde iktidara muhalefet edebilecek sayısız materyaller varken, sadece ülke satılıyor gibi uç söylemle halkın karşısına çıkıyor. Aslında AKP egemen güçlerle birlikte hareket ediyor ve onların gösterdiği yerde duruyor. Eminim ki CHP tek başına iktidar olsaydı roller değişecek ama senaryo aynı olacaktı. AKP için telaffuz edilen cümleler CHP için söylenecekti. O halde bu kısır döngüden kurtulmak için ne yapılabilir diye düşünürsek, yapılacak olan ilk hareket siyasi partiler yasasını değiştirmek olmalıdır. Tabanları aynı tavan farklı BU topraklarda yaşayanların yüzde doksan beşi aynı kültürden gelme. Yaşayışlarında belirgin bir farklılık bulamazsınız. Tüm yasal partilere oy verenler, aynı dine aynı kültüre mensuplar. Olaylara ve partilere bakış açıları menfaatten ve farklı üsluptan kaynaklanıyor. Hal böyle olunca aklıma bir reklam geldi. "Yok aslında birbirimizden farkımız ama biz Osmanlı Bankasıyız" ya da "Makinelerin makinesi Zetina dikiş makinesi". Bu deyim Türkiye'deki siyasi partiler için biçilmiş kaftan. Genelde tabanları aynı tavan farklı. Sunacakları mönüyü değişik isimlerle servis ediyorlar. Burada CHP'nin tabanı az da olsa farklı yaklaşım sergiliyor. İstanbul ilini baz alalım. CHP denince akla insanların değer yargılarını temsil eden gelenekçi kökü 1923'e dayanan damarın bugünkü köklü mütedeyyin ailelerin partisi imajı veriyordu. Oysa kazın ayağı hiç öyle değil. İstanbul'da otuz dokuz ilçe bulunmaktadır. Şu an dört ilçe CHP'li belediye başkanları ile yönetilmektedir. Beşiktaş, Bakırköy, Avcılar ve Kadıköy... Beşiktaş nüfus yoğunluğu olarak işleviyetini tamamlamış, gecekondu yok, imar sorununu halletmiş, alt yapısı ehh işte... Genele bakarsak bu ilçede yaşayanlar diğer ilçelerden üç adım ileride diyebiliriz. Lüks ilçe sınıfına girer. Gelelim Bakırköy'e. İstanbul'un tek sorunsuz ilçesi denilebilir. Toplu konut alanları, Beşiktaş gibi modern alışveriş mekanları mevcut. Belediye Başkanı'na sadece kaldırım taşlarını söküp tekrar onarmak düşüyor. Onu da yandaş sektöre vermek şartıyla. Sorunlu semti Florya'da da birkaç hırsız müteahhit vardı, konut yapacak yer kalmadı. Bu ilçeyi hangi parti yönetiyor? CHP. Anadolu kültürünü barındırmıyor Sırada Kadıköy var. Bana göre Kadıköy İlçesi, Anadolu'dan gelip İstanbul'da ekonomik olarak belirli çizgiyi yakalayanların ilçesi. Komşu ilçeleriyle kıyaslanmayacak düzeyde. İlçede ikamet edenler genelde spora, sanata düşkün insanlar topluluğu diyebiliriz. Tek kusurları Fenerbahçeli olmaları. Bu ilçenin belediye başkanı kim? CHP'li Selami Öztürk. Avcılar İlçesi ise Kadıköy'ün değişik versiyonu. Arabaları çoğunlukla Renault Kangoo ya da Ford Connect. Minibüs de çoğunlukta. Hayattan intikam alırmışçasına etrafına şüphe ile bakan insanlar. Mangal malzemelerini arabalarından eksik etmezler. Yani yeni orta direk insanlar topluluğu. Bu ilçe de CHP'de... İstanbul'un üç modern, bir modern zanneden ilçesi CHP'nin kalesi. Ayrıca İstanbul'da akademik tipler CHP'li olmakla övünür. Eminim ki bugünkü CHP'den değildirler. Ekonomiye yön veren iş adamlarının büyük kısmı CHP'li. O halde CHP nasıl halkçı parti oluyor? Sayın Baykal neden hala fakirlik edebiyatı yapıyor? Bugünkü CHP Anadolu kültürünü barındırmıyor. İçerisinde horon yok, bar yok, zeybek yok, halay yok, semah dersen hiç yok. Sadece statüko var. Hal böyle olunca Sayın Baykal iç muhalefetin önüne dışarıya saldırmakla geçileceğini düşünüyor. Sürekli gündem yaratarak partiyi meşgul edip, iç problemlerin konuşulmasının önüne geçiyor. Nazmi Çelenk / Tercüman