Kendi kendimi yok etmeyi hiç düşünmedim. carlito08

Hiç intihar etmeyi düşündünüz mü?

bende düşündüm kendimden neferet etgimden düşündüm burnumun ucunda ben var orta okulda falan kafay tkmıştım soyuyordum doktora gitim gitmez dedi bende delirdim intahar etmeyi düşündüm sorna toparlandım bidaha düşündüm o arada pcm bozuldu kafayı ona taktım elvisle tanıştım hayatımdan menunun inş.. böyel gider artık takmıyorum ama arda aklıam geliyor.. kendimden nefret ediyorumm.. ama hayat güsel Dostlarımla abilerimle artık dah güsel.. büyüdükçe bu düşündükleriminin çocukça olduguna inanıyorum vede artık düşünmüyorum

Çok. Hele migrenken her gün düşünüyordum.

bizim arkadaş bileğini kesmişti şans eseri diğer damar eli beslemiş ondan kurtuldu aman arkadaşlar bu dünyada ''aha u yedik kurtulmak istiyorum'' dersiniz, haklısınız. Ama asıl u öbür dünyada yersiniz.

burası genc parlak inanclı insanlar var böle intihar felan bu tarz kafa karısıtırıc konulrı acmak konuşmak bence risklı diye düşünüyorum

elimboş gitmem sanırım orayada. öliceksem de bi amac içindir.

"kardeş ben öLmeyi çoktan göze aLdımda yanımda kimLeri götüreceğim onu düşünüyorum" Bu söz tam benLik...

Ben düşündüm bir kere, ama dinimizce yasak diye vazgeçtim Yok, yaşamımdan son derece memnunum ; vakt-i zamanında umutsuzluğa kapıldığım oldu ama intiharı değil kitlesel katliamı düşünmüşümdür hep... Ben gideceksem, cenazem ses getirmeli.

Çok şükür hiç DÜşünmedim Kendimi o tür konularda Cok olgun Hisediyorum..

Sayısını bile hatırlamıyacak derecede desem yeterli olur heralde... 3qU!

Denemezmiyim; 2 Kere Balkondan Atladım. Çalılığa Düştüm Şans Eseri Kurtuldum. 3 Kere Kendimi Asmaya denedim İp Çürük Çıktı. İlla da Kal Diyorlar bu Dünya da... Bende Vazgeçtim İntihardan.:ninja:

intihar etmeyi düşünenleri hiç anlamazdım ama bazen öyle zmanlar oluyormuş ki gerçekten geri gelmeyeceğini bile bile gitmek istiyor insan o anda tabi kendine geldiğinde ne kadar saçma olduğunu anlıyorsun yani ince bir sınır var yaşamla ölüm arasında o da iradene kalıyor o anda...

Bir kez düşündüm. Sonra saçma olduğunu zaman geçtikten sonra anladım. Ama ben hergün ölüm korkusuyla yaşıyorum zaten, yeterince öldürmekle tehdit eden var...

Gerekirse kafama sıkar giderim, düşünmem önümü arka mı, yeter ki ben istiyim, sonumun geldiğini düşündüğüm an, giderim ama tek değil giderken de yaşımın katsayısı kadar da götürürüm...

düşündüm.. hatta denedim.. ama olmadı... suan okadar pişmanımki allahın verdiği cana kıycaktımö askalsın...

yok düşünmedim

Benim babamla bir kavgamda sinirden artık denemem oldu. sonraki kavgamızda camı penceriyi indirdim sağ serçe parmağım kusurlu oldu. Hiç aklıma gelmezdi fakat insan sinirli halinde gözü bişey görmüyor. Strawberry

Çocukluk dönemimde öyle bir çocukluk yapmıştım ama bu bedeni Allah verdiği için geri alacağı zamanı da o belirlediği için halen hayattayım Her nefs ölümü tadacaktır... O yüzden korkunun ecele faydası olmayacaktır. Bence ölmekten korkmak yerine imansız olarak ölmekten korkmak daha uygun değil midir? O zaman sık sık Kelime-i Şehadet etmekte fayda olacaktır