bu her konundaki mad neyin nesidir anlayamadım sonuçta bu hareketinle bir şey ima etmeye çalışıyorsun tamam onu anladıkta ne ima ettiğini bi türlü anlayamadık Bizi uğraştırmada çıkart ağzındaki baklayı

Göstermelik boş laflarla lider oldugunu halka göstermeye calişan ama ülke çıkarlarına ters davranişlar ve icraatlar yapan Bi başbakan. Ekonomi düzeLdi deniliyor. kriz yok deniliyor. Eyvallah Allah' a şükür aç değiliz. Ama Sen eskiden Devletin olan varlıkları sat ülke ekonomisini ayakta tut. başka bi parti iktidar olunca adamin elinde hiç birsey olmasın. Eskiden Devletin olan şimdi yabancının. özelleştirme iyidir hoştur. karşı değiliz. Ama özelleştirme yapiyorsan adam akıllı yapacaksın. aldigin parayı savurmak yerine başka yatırımlarda kullanacaksın. yol köprü yapmakla milletin gözünü boyayacagina madenlerini işleyip üretim yapacaksın. teknolojiyi bilmiyorsan Sende ABD gibi eğitime maksimum para ayıracaksın. ABD ünv. lerinde harcanan paralarin coğu araştırmalarla geri dönüyor. Bizim kaç tane üniversitelerimizin gelişmiş laboratuvarları var. Siysat çocuk oyuncagı olsaydi bende olurdum basbakan. orada birsey beceremeyeceksen o koltuga gecmeyeceksin. Yok eger geçtinse ya işini adam gibi yapacaksın yada yapamiyorsan bırakıp gideceksin...

Zamnında mesutları, tansuları, ecevitleri seçen millet aynı millet değilmiydi. Yoksa siz o zamanlarr başka gezegenlerde mi yaşıyordunuz...

bizim millet işini bilir dindarya nasıl olsa adamlar oyle hipnotize olmuslarki gozleriyle vatanı sattıgını gorseler inanmıycaklar gozlerine.

Hangi Erdoğan? İnsan şaşırıyor, hangisi gerçek Tayyip Erdoğan diye... Şahsen ben tereddüde düşüyorum. Sağcısı, solcusu, ülkücüsü devrimcisi eski tüfeklerden de, muhafazakarı liberalinden de çok bu sözleri duyuyorum. Gelin isterseniz birbirine tamamen zıt iki Tayip Erdoğan portresine birlikte bakalım. Hangisi gerçek Erdoğan sorusuna belki daha kolay cevap vermek mümkün olur... İsrail'in masum Filistin halkı üzerine bomba yağdırması, binlerce insanı katletmesi nedeniyle gürleyen Tayyip Erdoğan'ı takdir ettik. Davos'ta İsrail Cumhurbaşkanı Şimon Peres'e "one minute" diyerek posta koyduğu için "bravo" dedik. Bu vahşeti uluslararası arenada haykırdığı için "işte bu" dedik. Ama Amerika'nın Irak'ı işgal etmesi, bir milyonun üzerinde masum insanı katletmesi karşısında o gür sesten eser yoktu. Erdoğan'ın Bush denilen azgın katile posta koymasını bekledik, ama nafile. Bu vahşeti her vesileyle ve her yerde gündeme getireceğini düşündük ama yine olmadı. Kısacası, İsrail'in yaptığı katliamın bin katını Irak'ta yapan Amerika karşısında o dik duruşu göremedik. Başbakan Erdoğan, Avrupa Birliği'ne üyelik yolunda, demokrasi yolunda, özgürlükler yolunda dev adımlar attı. Ama aynı Erdoğan, demokrasi için vazgeçilmez nitelikteki diğer adımları atmakta çekimser davrandı. Siyasi partiler yasasında hiçbirşey yapılmaması, yolsuzluklara bulaşanların dokunulmazlıklarının kaldırılmaması, seçimlerde barajın düşürülmemesi, yani köklü reformlara devam edilmemesi, yapılan diğer çalışmalara gölge düşürdü. Birçok olayda "milletim ne derse o olacak" diyerek halkı işaret eden Erdoğan'dı. Ama milletvekili seçiminde milleti söz sahibi yapmayan, vekilin kaderini liderin iki dudağına esir etmeye devam eden de Erdoğan'dı. Her fırsatta milletin hizmetkarı olduğunu haykıran da Erdoğan'dı. "Vekilime emrettim", "valime talimat verdim", "belediye başkanıma söyledim", "bakanıma emir verdim" diyerek milletvekillerini, bürokratlarını, bakanları milletin hizmetkarı değil de kendi malı gibi gibi gören de Erdoğan'dı. Erdoğan, devlet içindeki yasadışı yapılanmalara, çetecilere savaş başlattı, yargı yolunu açtı. "Devlet imkanlarını kötüye kullanan pislikler atılıyor" diye sevindik. Ama uzadıkça uzayan, hukuksuzluk olaylarıyla bezenen bu operasyon öyle bir hal aldıki, Ergenekon davası şüpheli ve ne olduğu tam olarak anlaşılmayan bir konuma geldi. Her iki durumda da etkin isim Erdoğan oldu. Özgürlükleri savunan, Erdoğan TRT 6, Üniversitelerde Kürt Enstitüsü kurulması, Kürtçe isimlerin verilebilmesi, köye dönüş yolunun açılması gibi bugüne kadar en radikal adımları attı. Kürt açılımı ile kabul edilsin edilmesin en büyük reformlara imza attı. Ama pişmanlık yasası çerçevesinde Kuzey Irak'tan Türkiye'ye giriş yapan PKK'lı teröristlerin ayağına gidilerek Habur'da göstermelik bir mahkeme kurulması ve zafer işaretleriyle, mitinglerle sonuçlanan hukuk skandalı karşısında sessizliği tercih eden de Erdoğan'dı. Alevi açılımı ile birlikte TRT'de ilk defa Muharrem programlarının yapılmasını sağladığı, Muharrem orucu iftarlarına katılarak barış ve kardeşlik mesajları verdiği için Erdoğan, milyonların gönlünü kazandı. Ama medyaya yansıyan sayısız olayda görüldüğü üzere Alevi vatandaşlarımıza çeşitli yollardan yapılan baskılar ve ayrımcılık karşısında sessiz kalan yine Erdoğan'dı. Roman açılımı ile cumhuriyet tarihinde esmer vatandaşlarımıza ilk defa sarılan başbakan ünvanını alan Erdoğan'dı. "Ben de Kasımpaşa'da, sizin aranızda büyüdüm" diyen Erdoğan, halk adamı, gönül adamı olduğunu dünya aleme gösterdi. Oradaki konuşmaları, Erdoğan'ın hoşgörülü, çok farklı bir lider ve devlet adamı profiline işaret ediyordu. Ama mitinglerde, törenlerde zaman zaman protesto edilmesi nedeniyle öfkesini dışa vurarak tahammülsüz bir lider portresi çizen de Erdoğan'dı. 1 Mayıs'ı tekrar İşçi Bayramı ilan ederek işçileri kucaklayan Erdoğan'dı. Tekel olayında işçileri hedef göstererek acımasız bir profil çizen de Erdoğan'dı. Keza işçi olaylarında, işçi sendikalarının tepkileri sözkonusu olduğunda, "Ayaklar baş oldu mu" diye başlayan cümlesiyle halk adamlığını bir kenara atan Kasımpaşa'dan geldiğini unutan, yoksullukla, sıkıntılarla dolu geçmişine çizgi çeken de Erdoğan'dı. Gecekonduları ziyaret ettiğinde o şefkatli yaklaşımını gösterirken Erdoğan, milyonların sevgisini kazanmayı başardı. Ezilenlerin o perişan durumu karşısında gözyaşı dökerek gönül adamı olduğunu gösteren Erdoğan'dı. Ama mitinglerde kendisine tepkisini gösteren vatandaşları azarlayan, hatta yakapaça gözaltına alınmalarına sessiz kalan da Erdoğan'dı. Her platformda analara ayrı bir değer verdiğini cümle aleme ilan eden, anaların elini öperek kalplere giren Erdoğan'dı. Kendisine tepki gösteren çiftçiye "ananı da al git" sözleriyle kaba bir üslup sergileyen ve herkesi şok eden de Başbakan Erdoğan'dı. Demokrasiyi, özgürlükleri yüksek sesle haykıran, demokrasi zincirine yeni halkalar ekleyen Erdoğan'dı. Kendisi ve AKP iktidarı aleyhinde yazılar yazan gazetecilere, yazarlara gözdağı veren de Erdoğan'dı. Hatta hatta medya patronlarına tehditler savuran, bazen maliyeyi üzerine saldıran da Erdoğan'dı. Ermenistan ile barış kanalını açarak, tarihi husumeti bitirmek için çabalayan, Türkiye'nin dış politikasına büyük hizmet eden Erdoğan'dı. Ermeni kaçak işçileri, "kovarım ha" diyerek bir ayıba imza atan da Erdoğan'dı. Sanatçılarla ilk defa böylesine sıcak ve içten bir şekilde kucak açan, onları dinleyen, adam yerine koyan Erdoğan'dı. Aleyhine bir tiyatro oyunu, karikatür ya de benzeri bir sanat eseri ortaya çıktığında tehditler savuran da Erdoğan'dı. AKP lehine karar verildiğinde "hukukun üstünlüğü"nden sözeden Erdoğan'dı. Ama partisi ve taraftarları aleyhindeki yargı kararları karşısında yüksek mahkemeleri topa tutan da Erdoğan'dı. Daha uzatayım mı? Örnekleri çoğaltayım mı? "Gerek yok" dediğinizi duyar gibiyim. KISACASI "hangisi gerçek Erdoğan?" ben şaşırdım. Peki siz de şaşırıyor musunuz? Sahi, hangisi gerçek Erdoğan? kaynak:

Tayyip Erdoğan Ermeni Meselesinden sonra da Amerika'ya gitmeyeceğim demişti. Ne oldu peki? Tıpış tıpış gitti değil mi? Aklıma bir hikaye geldi şimdi, Ramiz Dayı'dan.. Bilmeyeniniz varsa iyi izlesin. Bu da benden BONUS olsun, yanlız +18, herkesin kafası basmaz o sebeplen. -