Başbakan RTE, 2002 seçimlerine çıkarken " DOKUNULMAZLIKLARI KALDIRACAĞIZ" sözü vermişti. Gerçi söz nedir ki? Verse ne olur vermese ne olur? Neyse, iktidar oldu, üzerinden on sene de geçti dokunulmazlıkların yanından bile geçmedi. Arada bir hatırlatan olduğunda da "YARGIYA GÜVENMİYORUM" gerekçesini ileri sürdü. Yargıdaki düzenlemelerden sonra da hiç oralara yanaşmadı. Ancak tavrında bir değişiklik oldu. Hatalarından dolayı ilerde yüce divana gidebileceğini anımsatanlara " HİÇ BİR ŞEYDEN KORKMUYORUM" demeye başladı. Şimdi "YARGIYA GÜVENMEME" sırası CHP liderine geçti. HSYK 'nın "arka bahçe" olduğunu söyledikten sonra "YARGI KOKTU" ifadesi ile güven konusunda nereye kadar geldiğini de vurgulamış oldu. Liderler böyle. Ya ben sade vatandaş, ya biz vatandaşlar ne durumdayız? Yargıya güveniyor muyuz? ERGENEKON uydurma isimli dava başladığında bazı olumsuzluklara karşın yargıya güvenin yitirilmemesi, her şeye karşın hepimizin sığınacağı son kalenin yargı olduğu düşüncesini savunuyordum. Özellikle içinde bulunduğumuz yıl yargıdaki gelişmelere bakınca aynı kararlılığımı ortaya koyamıyorum. " YARGIYA GÜVENİYOR MUYUM? "diye soruyorum artık. Birkaç olayı anımsayarak kafa karışıklığımın sebebini irdeleyelim. "Yargıyı daha işlevselleştireceğiz" savıyla yapısı değiştirilen HSYK 'ya seçimler yapıldı. Adalet Bakanlığı'nın listesi tulum çıkardı. Osman CAN gibi bir candaş bile tepki gösterdi. Hatta, değerli bir yargıcımız," Bakanlık eşeği aday gösterse seçerim" vecizesi ile seçimdeki hür iradenin sağlamlığını kamuya duyurdu. Anayasa Mahkemesi de benzer gerekçe ile yapılandırıldı. Ne rastlantıdır ki, hangi yargısal makama bir başkan/üye seçilse veya atansa birileri çıkıp " YÜCE RABBİM VERDİKÇE VERİYOR" diyerek, yeni görevlinin kendilerine yakınlığından duydukları memnuniyeti ilan ettiler. Hükümetin yargıyı kendine yakınlaştırmak istemesi doğaldır denebilir. O takdirde de aklıma, yargı mensuplarının; yetişme tarzı, eğitimleri, hukuka ve adalete saygıları-inançları, vicdanlarının sesini dinleyip dinlemedikleri, bağımsızlıkları, tarafsızlıkları nedir, nasıldır gibi sorular geliyor.. Önceleri, "yargının bağımsızlığı" ilkesinin verdiği güvenle yargı mensuplarımızın özgür iradeleri ile, yasalar ve vicdanları çerçevesinde hareket ettiklerini ve hepsinin çok iyi yetişmiş kimseler olduklarını düşünürdüm. Ama öyle olaylara tanık oluyoruz ki bu inancımı da hepten yitirmek üzereyim. İşte bazıları; -Anayasa Mahkemesi'nin bir üyesi, yüksek lisansta intihal yaptığının tespiti ve tehdit edilmesi üzerine AKP'nin kapatılma davasında olumsuz oy kullanarak ülke siyasetinin gidişini etkiledi. – ERGENEKON dalgalarının ne zaman dalgalanacağını önce medyadan duyduk, kimlerin tutuklanacağını da. - Gözaltına almaların zaman ve şekli toplumun büyük kesimini rahatsız etti. Kişileri de kurumları da incitti. – Her arama ve gözaltı olayından sonra yasa kurallarının çiğnendiği örnekleri ile anlatıldı. - Dünya rekoru kıracak uzunlukta iddianameler hazırlandı. İçine konmaması gereken her şey kondu. Özel hayatlar orta malı oldu. – ERGENEKON, BALYOZ vb. davalarda kimin ne için tutuklandığı, kimin neden tutuklanmadığını kimse anlayamadı? - İhbar mektupları, gizli tanıklar esas kabul edildi. Gizli tanıkların kimliği, kişiliği, geçmişleri hiç göz önüne alınmadı. İntikam almak isteyenlere de, cezadan yırtmak isteyenlere de gün doğdu. – Dijital veriler de esas alındı. Hem de, bir tek yanlışın bile dijital kanıtı sakatladığı bilindiği halde, içinde yüzlerce yanlış olduğu kanıtlanan dijital belgeler üzerinden yüzlerce kişi aylardır-yıllardır tutuklu bırakıldı. - Hükümete yakınlığı ile bilinenlerin davasında ise tam tersine uygulamalara gidildi. "3 aydan fazlası yargısız infazdır"diyen doğrucu yargıç, Deniz Fenercileri salıverdi. – Deniz Feneri davasında; sanıklarla üst düzey yetkililer arasındaki ilişkileri araştıran savcılar da, Deniz Feneri sanıklarının İstanbul Belediyesi ile ihale ilişkilerini araştıran savcı da görevden alındı. Yerine uygun savcılar atandı. - Balyoz ve Ergenekon davalarına bakıp da salıverenler ise sallandırılıverildi. – AKP 'lilerin davalarında; kovuşturmaya yer olmadığı veya beraat kararı veren herkes ödüllendirildi. - Erzurum Savcısı, cemaatçileri kurtarmak için olayı "silahlı terör örgütü" ne soktu, davayı Erzincan savcısının elinden aldı. Sonra silahlı terör örgütü olmadıkları kararı verip salıverildiler. – Kanlı katil Hizbullahçılar "tutukluluk süreleri doldu" diye bırakıldı, yanlışlık anlaşıldığında da çoğu kaçmıştı. – Yurt dışından kendi dönen subay ve generaller ise "kaçma şüphesi" ile serbest bırakılmadı. – PKK'li teröristlere HABUR'da seyyar mahkeme kuruldu. " Ben pişman değilim, önderliğin talimatı ile geldim" diyen teröristler pişmanlıktan yararlandırıldı. - Teğmenin cep telefonuna polisler tarafından örgütün telefonundan aktarma yapıldı. Teğmen örgüt üyeliğinden üç yıla yakın tutuklu kalırken söz konusu örgüt üyeleri tutuklanmadı bile. Sehven!) kayıtları aktaran polislere bir şey yapılmadı. – "İnternet Andıcı" silahlı terör örgütü davası kapsamına alındı. Silahın, internetin neresinde olduğu merak konusu. - 26 kişinin tecavüzüne uğrayan kız çocuğunun failleri, " kendi rızası" olduğu gerekçesi ile sudan cezalar aldı. – Karakolda dayak yiyen kadına 6.5 yıl, onu döven polislere 1.5 yıl talep edildi. - "PARASIZ EĞİTİM İSTİYORUZ" diye pankart açan gençler 1.5 yıl tutuklu kaldı. Terör suçlusu sayıldı. – Hopa'daki ölümlü olayı protesto eden 22 genç ise 19 ay tutuklu kaldı. Kitap, şemsiye vb. silahlı terör örgütünün suç aleti sayıldı. Saçını kestirerek protesto etmek de "örgüt üyeliğinin göstergesi" kabul edildi. - Arınç'a suikast iddiası ile kozmik oda arandı. Aradan iki yıl geçti netice açıklanmadı. Bu arada devlet sırları ortaya saçıldı. Sebep olanlar terfian atandı. – BALYOZ davasında Ordu Plan Semineri evrakları elden ele dolaştı. Komşu ülkeye yönelik harekat planı sakatlandı. - Sivas katliamı ile ilgili dava zaman aşımından dolayı düşme durumunda. İşte, yargımızla ilgili bazı olaylardan aklıma gelenler. Şimdi kendime ve herkese tekrar soruyorum; YARGIYA GÜVENİYOR MUYUZ? Naci BEŞTEPE