Çiçeği göremedin mi iş bitti demektir Haramzade!.. Kabukta dolaşan böcek, meyvenin tadını alabilir mi? Biz çiçeği değil, güneşi bile unutmuşuz. Ama güneş, yine aynı güneş, göremeyen biz olmuşuz. Şairin dediği gibi: "Gökyüzünden habersiz uçurtma uçurmuşuz." Ruhumuzla beraber dakikalarımızı bile satın almış ve düşünmek için, bize vakit bırakmamışlar. Bu sapık yolda durmak, düşünmek, düşünmek ise, düşmek demektir. Herşey önceden yazılmıştır kitaplarda... Papağan gibi aynı şeyleri, içimize sinmeden çaresiz tekrarlıyor ve hergece yorgun girdiğimiz yataktan, ertesi sabah erkenden robot rollerimize yine bürünerek çıkıyoruz. Felsefe neden ve nasılların ötesine geçemezken, sorularla beraber en önemlisi "NİÇİN" lere de verdiği cevablarla, büyük bir rahatlık duyuyorum.

Dostum önceLikLe söyLemek isterim şimdi ve öncesinde insanLar birer ''ZOMBİ'' seninde deyiminLe ''ROBOT'' oLarak yaşamını sürdürmekte. Sence neden?Çünkü hayat bize bunu sunuyor... Biz isterizKi birer ''ROBOT'' oLmayaLım fakat biz ne kadar bunu istesekte sonunda ya oLucaz, yada oLmaya zorLanıcaz! ÖnemLi oLansa bu hayatın ritmi eşiğinde değiLde Tersi yönünde iLerLeyebiLmek biz bunun feLsefesini yapıyoruz. Yorumun gerçekten harika:flowers: SaygıLar...

Dağlara karlar yağmış yine Güneş bulutların arkasına saklanmış düşlerimiz gibi. Ne zaman gelecek baharlar Okuldan gelirken düştüm bizim sokakta.. Defterlerim, kitaplarım, kalemlerim dağıldı etrafa, babamın aldığı yeni kalem kutusunun üzerinden de kocaman bir araba geçti. Kimse gelmedi yanıma elimden tutup kaldırmadı. İçime kocaman bir taş oturdu sanki. Sanki beni görmediler güç bela kalktım, gözlerimde yaşlar kalbimde açılan yaranın eseri.. Ne olmuş bu insanlara kalplerine karlar mı yağmış. Öğretmen mutluluğun resmini çizin evde, yarın da getirin dedi, güneşi çizsem, baharı çizsem olur mu mutluluğun resmi ama olmaz ben görmedim ki baharı nasıl çizeceğim offffffff bahar nasıl bir şey hep dersin ya baharda etraf cıvıl cıvıl olur diye yok mu bir resmi göstersen bana. Babaannem anlatırdı ramazanda iftar çadırları kurulurmuş iftarda herkes birlikte neşeyle yemek yermiş, Hacivat karagöz oynatırlarmış çocuklar kalkmazmış başından, her akşam sırayla limonata dağıtırmış komşular herkese, dedem ud çalarmış, amcam ney... sahurda bile yemek dağıtırlarmış birbirlerine... O insanlar bu insanlar mı acaba... Çok mu zaman geçti aradan nasıl değişti insanlar bu kadar.. Tozlar mı kapladı iyiliklerin üstünü. Ne zaman girdi sözlüklerimize bu cümleler "bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın, bana ne, başkası yapsın, hep ben mi yapacağım..." Söylesenize hiç bahar gelmeyecek mi bu şehre hep böyle karanlıklar mı karşılayacak bizi, birbirimize baktığımızda donuk bakışlar mı göreceğiz hep. Anlatsana bana bahar nasıl gelir çiçekler açar mı ne renktir çiçekler gülü kitaplardan tanıyorum gerçekten çok güzel kokar mı, kuşlar da öter mi baharda; nasıl öterler peki? El ele tutuşsak tüm çocuklar seslensek bahara "gel artık bahar" desek gelir mi acaba? Gel bahar erit içimizdeki buzları güneşler doğsun yüreğimize.. VeriLdiyse özür diLerim. SaygıLar..

Tek kelimeyle Kapitalizmi özetlemişsin)))) emeğine sağlık

Eline sağlık..