Ne yani? Bu ülkede Kürtçü - Türkçü kavgası olacak ta, cemaatçiler zil takıp göbekmi atacak? yok öyle yağma..

artık ne olacaksa olsun hem dost dusman belli olsun yeter artık bu kahpelik iki yuzluluk. bu yüce millet son yıllardaki yasadıklarını hakediyormu? nasıl olurda hapsaneden bi terörist başı koskoca dewleti tehdit edebilir? ya düşündümüz inandığımız gibi milletimiz dewletimiz büyük - şanlı diil yada gitgide küçültülüyor... ben bu ülkede yasayıpta türk diilim diyen bi vatandaş istemiyorum.. yakındır ama herşeyin sonu gelecek merak etmesinler...

1- "Aydınlar"ın "... Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin bir ulus-devlet olarak varlığını sürdürmesi noktasında söylem birliğine sahip oldukları" ve yine "hemen hepsinin Kuzey Irak'taki 'kukla' Kürdistan yapılanmasıyla ilgili aynı görüşlere" sahip bulundukları yani söz konusu yapılanmayı kabul etmedikleri düşüncesi; "Irak'ın kuzeyi" yerine "Kürdistan" ve "Kuzey Irak" ifadelerini kullanmanın gereksizliği bir yana, "aydınlar" tabiriyle işaret edilenler sadece millici, vatansever bilinenler olsa bile, hayli iyimser bir değerlendirmedir. Aydınların, daha doğrusu "aydınlar kastı"nın, milli ve milliyetçi olan her şeye, vatan-devlet-ordu kavramları ve kurumlarına açıkça düşman olmaları yüzünden "Batıdan bağımsızlığımızı kazanınca milliyetçiler-milliciler bizi kesecekse, sömürge olarak kalalım" psikolojisiyle davranan "gizlisiz liberal capulcu... 2. Cumhuriyetçi" kanadı; son 30 yıl boyunca nasıl ki Irak ve Türkiye'deki etnik bozguncu hareketlerle -karagöz perdesinde Türk Milletinin nazarına genellikle "iyi bozguncu" rolüyle sunulan Irak'ın kuzeyindekilerle açıkça, payına "kötü bozguncu" rolü düşen Türkiye'nin güneydoğusundakilerle de daha çok "Irak'ın kuzeyindeki dostlar" üzerinden yarı gizli-yarı açık ilişkiler kurarak -"Saddamcılık, Kemalizm canavarı; BAAS diktatörlüğü, Kemalist diktatörlük" adlarıyla öcüleştirip aynılaştırdıkları milliciliğe, milli devlet yapılarına karşı birlikte hareket etmişlerse; gizlendikleri samimi milliciler, vatanseverler arasında, "Batıdan bağımsızlığımızı kazanınca gericiler bizi kesecekse, sömürge olarak kalalım" psikolojisiyle bilerek bilmeyerek hedef şaşırtan aynı "kast"ın güya öbürüne muhalif kanadı da, etnik bozgunculuğun her iki ayağıyla benzeri ittifak ilişkilerini bu sefer, tam bağımsız vatanı, yabancı güçlerin taleplerine boyun eğilmediği, stratejik sektörlerin millileştirildiği bir yerden ziyade, her metre karesinde şarap çanağıyla dolaşılabildiği taktirde özgür olunabilen, herkesin eli herkesin cebinde, vur patlasın çal oynasın bir gazino olarak tasavvur eden "meyhaneci laikliği"nden ibaret "ilerici maksatlarla" geliştirmişlerdir. Türkiye'nin Güneydoğusunun Irak'ın kuzeyine teslim edildiği, güneydoğusundaki etnikçiliğin de en az Irak'ın kuzeyindekiler kadar "gayet makbul bozguncular" olarak kabul görüp "devlet"i ele geçirdiği bugün, etnikçiliğe 30 yıldır iyi niyetlice alet olanların şaşkınlığı, birbirlerine karşı dost kuvvet olarak kullandıklarını zannettikleri etnik bozgunculuk tarafından fena halde kullanıldıklarını anlamaktan kaynaklanıyor. Sürecin bilinçli güdücüleriyse, akıllarınca maksat hasıl olduğu için seslerini çıkarmıyorlar. 2- Uygulamaya koyan devlet görevlileri, işin buraya varacağını hesaplamışlarmıdır ayrı konu; ancak Türkiyenin güneydoğusunun Irak'ın kuzeyine teslim edilmesine varan sürecin başında, ortadan kaldırılan önderlerince sergilenen davaya inanmışlık örneklerinin de etkisiyle, 71 yükselişinin hemen ardından sosyalist hareketin uygun soğuk savaş şartlarında, anti-amerikan bir devrime doğru hızla kitleselleşmesini, bu hareketi besleyen güneydoğulu unsurları ana gövdeden ayırıp bölerek durdurmak maksadıyla etnikçilik zehrinin önünü açma stratejisi yatar. Bozguncuların özellikle 70'lerin sonlarında ve 80'lerde yayınladığı dergiler incelenecek olursa, öldürülmüş etnikçi militanlarla ilgili resim altı yazılarında "... Bir süre faşist-Kemalist Türkiye sol hareketi içinde çalıştı. Ulusal hareketle tanışınca kimliğini buldu, Kemalist sosyalist Türk faşistlerini kürdistandan kovmaya and içti" benzeri cümlelerle maksada nasıl yüründüğü görülecektir. Irak'ın kuzeyindeki kukla yapılanma, başlangıcı 70'lerin başlarına kadar uzanan ve T. Özal döneminden bugüne gemi azıya alan bir aymazlıkla esasen Ankara'dan kuruldu ki bu kuruluş sürecinin üzerindeki "örtü" ayrıntılı araştırmalarla henüz tamamıyla kaldırılıp Türk milletine anlatılmış değildir. Dolayısıyla "Türkiye'de, üst düzey sivil ve askeri bürokrasiyle birlikte muhalefetteki siyasiler hemen hiçbir konuda olmadıkları şekilde tek ses oldukları", hatta "bu konuyu 'milli mesele' olarak benimsedikleri" tespiti de doğruluğu daha çok görünüşte bir iyimserlik taşımaktadır. 3- "Savaşacağız ama iç savaş çıkar" diye düşünerek kazanılmış tek bir bağımsızlık savaşı örneği yoktur. "Savaşacağız ama iç savaş çıkar" diye düşünmek, "Düşmanın çoktan başlattığı bu savaşı seyrederek vatanımı kaybetmeye, Türk milleti olarak siyasi tarihten silinmeye razıyım" demektir. Milletçe içinde bulunduğumuz savaşın, samimiler içine gömülerek gizlenenlerin işbirlikçi yüzlerinin açığa çıkacağı, işgalcilerle, bozguncularla yan yana görünür hale gelecekleri seviyeye ulaşması lazımdır. Durumu kavrayamayan iyi niyetlilerce üzerinde düşünmeden tekrarlanan ve Türk Milletinin topyekun seferber olmasını frenleyen "kardeş kavgası tehlikesi... iç savaş tehlikesi" edebiyatından vazgeçilmelidir. İç savaş tabirinden korkmayacaksınız. Zira, sadece evin içindeki dış düşmana değil, 1920'lerde görüldüğü üzere, onun yönlendirdiği işbirlikçi bozguncu kalkışmalara karşı da verildiğinden, bütün istiklal savaşları aynı zamanda birer "iç savaş"tır. Siyasi tarihi hiçe saymaktan başka bir şey olmayan marangoz eşitliği uğruna, "Türk" sıfatını, adı olduğu milli bütünlüğün unsurlarından biri derecesine indirerek, "Türk-Kürt kardeşliği... Türk-laz Kardeşliği... Türk-Keldani kardeşliği... Kıldani kardeşliği" gibi, dış düşmanın etnikçi bozgunculuğu kullandığı bir vasatta sadece yalvarmak, yaltaklanmak olarak anlaşılan kalıpları kullanma kolaycılığından da bir an evvel kurtulunmalıdır. Savaş, "Türkçü-Kürtçü iç savaşı" olarak hızlansa bile, aslında, kendilerini adı Türk olan milli bütünlüğe mensup hissedenlerin teşkil ettiği Türk Milletiyle, böyle hissetmeyen unsurların doluştuğu dış destekli etnik bozguncu şebeke arasında gerçekleşen bir kurtuluş savaşı olduğu kısa sürede görülecektir. Olanca haşmetiyle yerinden doğrulup, içinde birikmiş olanca kızgınlığıyla düşmana patladığında, onu 30 yıldır mıncıklayıp şekillendirdiklerini zanneden bozguncu-sömürgeci takımı, güçlerinin yetmeyeceği büyüklükte bir muhteşem varlığı kavrayıp oynamaya kalkıştıklarını öğreneceklerdir. Türk Milletinin tarihi varlığı, görüldüğü zannolunandan çok daha büyüktür. kaynak Gila