sanki Kerimi gördüm gibi

Hoş geldin Kerim abi. Ağlamak kalbi yumusatır. Ama politik arenada ağlamak, bence zayıflık belirtisidir.

Sen yoktun abi onun için ağlıyorlardır Hoşgeldin, gözümüz yollarda kalmıştı.. Herkese benden çay, Gila'ya yok

çoluk cocuk psikolojisi... ağlayarak siyaset mi olurmuş ppfff edit: ana Kerim abi gelmiş, hoşgelmiş konuyu açana bakmak lazım arada. d -

Hoşgeldin nesta

nestam hoşgelmişsin bizde ağlayana emzik verirler ama bunlar emziklik çağı da geçmişler amerikadaki sardunyaya emzik süper gider.. .

"Üç kişinin gözünü cehennem ateşi yakmaz: Allah yolunda kaybedilen göz, Allah yolunda nöbet bekliyerek geceleyen göz, Allah korkusundan yaş akıtan göz." "İki göze ateşin erişmesi haram edildi: Allah'ın haşyetinden ağlıyan göz, İslam ve Müslümanları kafirlerden korumak için gözcülükte geceleyen göz." Hz. Yakup Peygamber oğlu Yusufu kaybedince yıllarca ağlamış ve gözleri kapanmıştı ağlamaktan. Bence ağlamak insanın kalbini yumuşatıyor. Kibiri gururu kırıyor. Bu arada hoşgeldin... -

Eyvallah Yukubey bu sıcaklarda çay iyi gider harareti keser Hoşbuldum ustacım

Len hacım hoş gelmişsin be Şu bunalım günlerimizde yüzümüzü güldürüp sevincimizi körükledin ya, helal olsun sana

alemsin valla "Timsah göz yaşları" diye bir terim bilinmezken şuan herkesin dilinde buda AKP'nin sayesinde Gila

Bizim millet agliyanlari pek seveler mesela diziler dizide hergün aci- hüzün olsun agsınlar sureklı rekor yapar

"Ağlamak güzeldir, Süzülürken yaşlar gözlerden, Sakın Utanma.." diyor Sezen Aksu ünlü şarkısında. Doğal karşılanır genelde hassasiyetin yükseldiği anda ağlamak. Bir tür deşarjdır. "Ağla ve rahatla" denir çoğu kez. Fakat bir köşeye çekilip gizlice yapılır böylesi ağlamak. Toplum içinde ağlamak bir tür ifade ve paylaşım şeklidir. Erkeklerin ağlaması geleneksel toplum yapımıza pek uygun değil. Bunun kalıntıları yaşanan kabadayı çevrelerinde "Karı gibi ağlama" deyişi vardır. Daha çok karınların ve çocukların ağlaması normal karşılanır. Siyasetçilerin, hele de iktidardakilerin ağlamasına alışık değildir toplumumuz. Bir bakıma çeşitli örnekleriyle AK Parti ile geldi denilebilir. Atatürk'ün, İnönü'nün, Menderes, Demirel ve Turgut Özal'ın ağlayan resmine pek tesadüf edilmez. Çünkü, "İdare makamı ağlama değil, ağlamaya önlem alma yeridir" diye bilinir. Buna karşın AKP yöneticilerinin ağlamalarının ardı arkası kesilmiyor. Hadi bir tanesinde boş bulunup duygulara gem vurulamadı diyelim, güncel bir üzüntü çok fazla etkiledi diyelim, fakat tarihteki olaylar bile giderek ağlama konusu haline gelmiştir. Tarihimiz bu yönden zengindir, dramı boldur. Fakat göz yaşı bezlerinin neredeyse her partili ya da kamera görüldüğünde suyunu salıverme "tik"ine yakalanması riski bulunmaktadır. Ak Parti grup toplantıları giderek neredeyse= toplu ağlama seans salonu = na dönüşme mertebesinde. Siyasete gelen "ağlama stratejisi" Ak Parti Siyaset Akademisinin son parlak buluşu olabilir. Bir zafiyet hali olarak ne "aman" diyene, ne de göz yaşı dökene sertlik uygulanmaz. Gevşetir karşısındakini, kızgınlıkları elimine eder. Bu arada muhalefetin ağlama, yakınma kozu da elinden alınmış oluyor. Zam istemeye gelen personelini, patronun yokluktan, krizden yakınarak etkisiz kılmak gibi. Adam neredeyse cebindekini de verecek hale gelir. Doktorlar tabii istem dışı ağlamadan söz ediyorlar. Kötü-çaersiz, onarılmaz durumlarla karşılaşınca ağlamayıp da ne yapacaksınız? Ülkemiz ağlamaya alışıktır. Şehit ana babaları, kardeşleri, duyarlıları yıllardır ağlıyor. Göçük altında kalan işçilerin aileleri ağlıyorlar. Bir türlü iş bulamayanlar, yeterli geliri olmayanlar ağlıyorlar. Gelecek endişesiyle sınav-sınav koşuşturan öğrenciler ağlıyor. Golleri kaçıran futbolcular da, sevdiğine kavuşamayanlar da, terfi edemeyenler de, siyasi hırsı yolundaki engelleri aşmak isteyenler de.. "Ağlama değmez hayat" diyen şarkılar, aynı zamanda "Ağlarsa anam ağlar, Ağladığın duyulmasın" diyorlar. Dinler de ağlamayı doğal, hatta gerekli sayıyorlar. O bir "tövbe" girişimidir, ya da üzüntü ve acındırma. "Ağlama Duvarı" var Yahudilerin. Fethullah Gülen'in ağlamalı vaaz videoları internette rekor kırıyor. Son zamanlarda çok rastlanır şekilde kötü haberlerin arkasında yatan özlemler, sevgiler, hasretler, ilişkiler aklıma geldiğinde gözlerim doluverir. Kimseye göstermem, sessizce siliveririm. Yakınmak da ağlamak sayılır toplumumuzda çoğu kez. Fakat erkekler ağlamaz. Ağlarsa olay olur. Çocuklar ağlar. "Ağlamayan çocuğa meme vermezler" çünkü. Fakat birilerine TBMM verilmiştir. Bu çocuk, çok daha fazlasını istiyor olmasın?