Şu güzelim ülkemizi tahrip etmekten ne zaman vazgeçeceğiz? Eskiden, düşmanlar girdikleri yerleşim merkezlerini, ormanları asıl sahipleri kullanamasın diye terk ederken yakar, geride enkaz bırakırlardı. Şimdi ise bizler, atalarımızın canını, kanını feda ederek bize armağan ettiği bu toprakları; -Sanayi tesislerini, Marmara, Trakya, Ege, Akdeniz'in en verimli tarım toprakları üzerinde kurarak tarım ürünü ithal eder hale geldik. -Yazlıklarla kıyıları doldurarak yeşili tükettik. -Gecekonducusu, villa konducusu, çiftçisiyle kendi amaçları için ağacı keserek, ormanları yakarak doğayı tahrip ettik. -Barajların çevresinde akıl almaz bir konut ve sanayi yapılaşmasıyla suya muhtaç hale geldik. -Küresel ısınmayla susuzluğun giderek artacağı bilim adamlarınca seslendirilirken hala Büyük şehirlere göç ve batıda sanayileşme sürdürülerek demografik yapının bozulmasını seyrediyoruz. -Ülkenin bir bölgesinde seller, diğer bölgesinde kuraklığın hüküm sürmesine karşın, boru hatları ile transfer konusu bir türlü gündeme gelemiyor. -Oksijen depomuz Kaz dağları emperyalist altın avcıları uğruna talan ediliyor. Yapılan bu tahribat yetmezmiş gibi, şimdi bir de 2B yasası ile "yapanın yanına kar kalacağı" bir af hazırlığı ve ormanlık arazilere turizm tesisi yapılmasına vize verilmesi konuları gündemde. Beyler bir taraftan vatandaşı çok çocuk yapmaya özendiriyor, diğer taraftan da birkaç para arsızı fırsatçının rant hırsı uğruna, kah rüşvet yiyerek, kah oy isteyerek toprağı, suyu, ormanı yok ederek ülkeyi yaşanmaz hale getiriyor. İspanya; "Bizim hatalarımızı tekrarlamayın, tesis uğruna yeşili yok etmeyin" diye uyarırken, Almanya; Ormanı tahrip etmemek için otobanın güzergahını kilometrelerce uzatırken, Bir ağaç dalını kurtarmak için evini temelinden raylarla kaydıracak kadar "insan" olan Atatürk'ün sözümona halefleri, Milletin Meclisi'nde namus ve şerefleri üzerine ettikleri yemini unutmuşçasına bu doğa katliamına onay veren yasaları hiç sıkılmadan ve vicdanları sızlamadan bir bir kabul ediyorlar. Kurtuluş Savaşımız'ın yaşayan son gazilerinden olan ve geçtiğimiz ay kaybettiğimiz Merhum Yakup Satar ;"Bu vatanı çok zor kurtardık. Kıymetini bilin!" demişti. O gözü tok kahramanların asaletinin zerresini taşımayan bugünkü aç gözlü, acımasız ve cahil Nesil, ne yazık ki kıymet bilmek şöyle dursun, sanki başka bir ülkenin pasaportunu taşıyormuşçasına bu cennet vatana düşmanca davranıyor. Yakı yor, yıkıyor, kurutuyor, kirletiyor, bindiği dalı keserek yok oluşunu hazırlıyor. Korumak için devletten maaş alanlar da, göz yumarak, af çıkararak, yasa ile kıyımı meşrulaştırarak yangına körükle gidercesine ihanetin en rezilini sergiliyorlar! Yazıklar olsun! Memleket Sevdalıları Derneği Halkla İlişkiler Komitesi -