Samimi, objektif ve doğru yaklaşımlarınızın kelimelere dökülmüş hali olan yorumununuz için ben teşekkür ederim Sayın Zafer. Amaçlarımız, çalıştığımız, arzu ettiğimiz ve hayalini kurduğumuz Türkiye'yi aynı duygu ve düşünceler ile tasvir ediyor anlatıyoruz. Görüşler elbet farklılık gösterir. Yorumlar elbet birbirinin aynısı olmaz. Ama beklentilerin aynı yönde olması tam bağımsız, hukukun dominant olduğu, kişilik haklarına saygı gösterildiği, demokratik hak ve özgürlüklerin sınırsızca yaşandığı, düşüncelere ve söylemlere gem vurulmadığı ama insanlarında bu ülkenin bekasını, bağımsızlığını mevcudiyetini en üst düzeyde tutmak amacıyla çaba gösterdikleri bir ülkenin temelini atmak gene aynı temeli oluşturan kurumların dibine dinamit yerleştirmekle tesis edilemeyeceğini anladıkları ve uygulamalarını bu yönde kanalize ettikleri herkesin eşit olduğu, ırk ve etnik ayrımcılığın yapılmadığı, dinin ve kimliklerin malzeme edilmediği bir ülkeye ulaşmak amacıyla yaptığınız çalışmalar, açtığınız konular ve bölüme aksettirdiğiniz yorumlar için sonzuz teşekkürü borç bilir saygılarımı sunarım... iynx. Forever

Sevgili iynx; dikkat ettiyseniz akp ile ilgili yazımda belirtiğim bir yorum söz konusu değil. Yazıyı bütünü ile okuduğunuzda; "Partilerin seçimle gelip, seçimle gittiği, Seçim kaybeden partinin; "nerede hata ettim?" dediği, Eksiklerini tamamlayıp, gelecek seçimlere hazırlandığı, Ne silahlı, yargılı darbelere bel bağlayan cingöz, Ne de "benden başka bütün partiler kapatılsa" diye bekleyen açgöz! Mert olan, dosdoğru söyleyen, Bir memleket ve medeniyet projesine sahip, halkını tanıyan! En aykırı tartışmaların mecliste başlayıp, mecliste bittiği, Millet iradesinin üzerinde irade olmadığı, ..." Akp ile ilgili değil ama genel anlamda bir düşüncenin belirtilmiş olduğunu görmeniz ve sizin de genel anlamda bir değerlendirme yapmanızı beklerdim. Türkiye tarihinde pek çok defa parti kapatmaları olmuş ve olmaktadır. Parti kapatmalar her devlette hangi formlar altında olursa olsun mevcut siyasal rejimin devamını sağladığından siyasal bir sorun olarak görülmüştür. Her ne kadar gerekçeler başka nedenlere dayandırılmaya çalışılsa da bu temel gerekçe baş köşeye konulmaktadır. Şimdilerde iki siyasal parti türkiye gündemine ve dolayısıyla alakalı olarak dış dünya gündemini işgal etmektedir. Peki bu konuda en azından tutarlı bir görüş veya politik duruş ortaya konulabilir mi, veya neden tutarlı bir görüş tüm siyasal oluşumlar tarafından ortaya konulamamaktadır. Bunun nedenleri nelerdir? Bu sorular her zaman sorulmakta ama görüldüğü kadarıyla bir politika oluşturulamamaktadır. veya bir politika önerilse dahi bu tüm özneler için geçerli olamadığı gibi bu politik zorluk kendini demokratik olarak addedenler için tutarlılık alanında önemli bir soruna da karşılık düşmektedir öyleyse tavır ne olmalıdır? Bunun politik özneler açısından bir taraftarlık ve dahi tutarlı demokratiklik açısından nasıl ele alınmalı ve yorumlanmalıdır, kısaca bu yapılacaktır. çünkü bu sitede bu konu nedenler, sonuçlar ve olasılıklar üzerinde tartışılmakta veya yorumlanmaktadır. anlaşıldığı kadarıyla bu bir sorun olarak karşımızda durmaktadır. ve yine benzer bir konuda konusunda da bir politika ortaya konulamamıştır. Sadece yorum veya olasılıklar üzerinden yürütülecek tartışma elbette önemlidir, çünkü bunlar konunun derinliğine anlaşılması için yapılması bir zorunluluktur. Asıl sorun demokratik bir cumhuriyette parti kapatmaları nasıl olacaktır, eğer bu düşünce sahipleri iktidarda olsalar veya onların özlemleri olan bir cumhuriyet gerçekleştiğinde bu sorunlar nasıl çözülecektir? konu bu alanla da ortaya konulmalı ve acil bir politik duruş sergilenmelidir. Ama aslında varolan şey politikasızlıktır, bu itiraf edilememektedir. çünkü yukarı tükürsen bıyık, aşağı tükürsen sakal gibi bir durum vardır. ama bu durum politik alanın tutarsızlığı ile de açıklanamayacak önemdedir. Savunduğumuz demokrasi içinde partileri yok edecek örgütlenmeler elbette müsaade edilemez, ama bütün partilerin serbestçe hareket imkanı bulacağı bir demokrasi isteyerek ve bunu gerçekleştirerek bu sorunu rahatlıkla çözebiliriz. Tutarlı bir demokratizm açısından hiç bir partinin kapatılmaması gerekmektedir. insan kütlelerinin düşüncesi de örgütlenmesi de serbest olmalıdır, özgür olmalıdır. Peki parti kapatmaları bir hukuk sorunu olarak mı görülmelidir? pekala hukuktan kaynaklı olarak da bu sorunlar yaşanabilir. ama burada sözkonusu olan hukukun altyapısıdır. Yaklaşım sonuna kadar haklı bir tavırdır bundan kimsenin şüphesi olamaz. Ama bu haklılık tutarlı bir demokratizmle çelişmektedir işte bu konu tartışılmak istenmektedir. Sevgili iynx; "Sayın Başbakan ve Mehmet AKİF" konulu yazının dışına çıkarak yorumlarda bulunduk. Dolayısı ile konunun anafikrini dağıtmadan yapıcı yorumlarda bulunursak, daha seviyeli bir tartışma ortamı yaratabiliriz. alpi_09 En istikrarlı üye 12 Mayıs 2008

Konu için Peker' e teşekkür ederim. Ben bütün bu yazılanlara katılmakla beraber Güncel siyasi sorunlara müsadenizle farklı bir bakış açısıyla bakmak istiyorum: Ben Nasıl bir Türkiye istiyorum? Demokratik, Laik, Sosyal bir hukuk devleti. İlkelerinde ayırım olmayan, "bize özgü", gizli anlamlar yüklenmeyen, Çetesiz, Darbesiz, Demokrat. 27 mayısların, 12 martların, 12 eylüllerin, 28 şubatların, 27 nisanların daha yaşanmayacağı, Ne "9 Mart" ne de "Sarıkız", "Ayışığı" girişimlerinin olmayacağı, olamayacağı... Gerçek demokrasi istiyorum; İkide bir üstü şalla örtülmeyen, Resmi ideolojisiz. Partilerin seçimle gelip, seçimle gittiği, Seçim kaybeden partinin; "nerede hata ettim?" dediği, Eksiklerini tamamlayıp, gelecek seçimlere hazırlandığı, Ne silahlı, yargılı darbelere bel bağlayan cingöz, Ne de "benden başka bütün partiler kapatılsa" diye bekleyen açgöz! Mert olan, dosdoğru söyleyen, Bir memleket ve medeniyet projesine sahip, halkını tanıyan! En aykırı tartışmaların mecliste başlayıp, mecliste bittiği, Millet iradesinin üzerinde irade olmadığı, Kimsenin vasilik taslamadığı, millete gölge etmediği, Bazılarının "daha eşit", kimilerinin "öteki" sayılmadığı, Renk, ırk, töre tutsağı olmayan, Çoğulculuğu hazmetmiş, kucaklaşmış bir toplum... Özgürlük istiyorum; İnsana, vicdana karışılmayan, "niyet okuyucuları" olmayan, İdeoloji kalıplarıyla fikir kanatları kırılmayan, Endoktrinasyonla eğitimi mayalanmayan, Beyne pranga, dile kelepçe vurulmayan, Toplumu cenderede sıkılmayan, Gazete ve dergileri kapatılmayan, kitapları yakılmayan, İnsanları tek tipleştirmeyen, fişlemeyen, andıçlamayan, "Sivil" hurafelerden kurtarmak adına, "resmi" hurafelerle kuşatmayan... Bir Anayasa istiyorum; Üzerinde ne harp ne de darp izi olan, Milletin imzasını taşıyan, kısa, anlaşılır, Devleti değil, ferdi öne alan, Yasaklarla kuşatmaya değil, Özgürlükle yaşatmaya ayarlı. İnisiyatifleri budamak için kullanılamayan, Hukuk postuyla, hukuksuzluğa açık olmayan, "Adaleti mülkün temeli" kılan... Siyasetçiler istiyorum; Küresel bakabilen, çağı anlayan, Sürüngenlerden öte ufuklar tanıyan. Ülkesini bilen neyi? Ne için? Nasıl? Nerede? Ne zaman? Hangi kaynaklarla? Yapacağını düşünebilen, öngörüsü olan. Halka hizmeti "Ankara'da evrak takibi" olarak görmeyen, Siyaseti "yan cebime koy" bilmeyen. Fikri okyanuslar gibi açık, çaplı bürokratlar istiyorum; "İrtica" ve "laiklik"ten başka kelimelerle de konuşabilen, Dağarcığı geniş, aklı tek parti labirentinde kaybolmamış, Saati 1930'larda takılıp durmamış. Ezberletilenleri ezberleten değil, Ezberleri bozan, eğitimciler istiyorum, Evrensel değerlere taşıyacak liderler bekliyorum, Dürüst, ilkeli, son nefese kadar kararlı. Ülkemde hukukun üstün olduğunu görmek istiyorum, Üstünlerin hukukunu değil! Adaleti mülkün temeli bilen, Kıl kadar ayrılmayı, zulüm sayan, Yargıçlar bekliyorum... Bir medya bekliyorum; Cuntacılarla kol kola olmayan, ihale kotarmakla uğraşmayan, Beden, kadın ticareti yapmayan, Tahrik, tahkir, tehditle para kazanmayan. Kalemler bekliyorum, mütefekkir yazarlar; Kutup yıldızı gibi, topluma yön tutarlar, Kaymazlar, kıvrılmazlar, eğrilmezler. Konuşanlar bekliyorum; Hayır söylerler, değilse susarlar. Zulmün değirmenine kalemle, kelamla zehir taşımazlar... Bir ülke istiyorum; Hapishaneleri boş, Kütüphaneleri dolu, Eğiten üniversiteleri Düşündüren mabetleri, Temiz parkları, cıvıl cıvıl bahçeleri. Komşuları görüşen, insanları selamlaşan, Dışarı kaçmaya değil, vatandaşı olmaya can atılan, Artık uğrunda ölünen değil, sayesinde yaşanılan bir Türkiye istiyorum... Ülke çapında uzlaşma çağrıları var, Cumhurbaşkanı taraflarla buluşuyor. Ben de çağırıyorum; gelin "Önce insan" diyelim, Vergi aldığımız, askere çağırdığımız, oy istediğimiz vatandaşımızı reşit ve eşit bilelim, Herkese kendi kimliğini verelim, özgürlüğünü tanıyalım, farklılıkları budamayalım, İlkeleri, kuralları, kurulları, kavramlarıyla gerçek demokraside buluşalım...

Ya arkadaşlar.. Bu adamlar değilmi Atatürke küfür eden, onun kurduğu Türkiye cumhuriyeti devletini bölmeye çalışan damat tayyibi Atatürke benzeten... Mehmet Akifide kullanıyorlar işte...

zafer, yazının tümünü okudum.. ancak bir noktada ekleme yapmadan geçemeyeğim.. "Ne de "benden başka bütün partiler kapatılsa" diye bekleyen açgöz! " demişsiniz.. akp dahil hiç bir parti muhalefetin kapanmasını istemez.. muhalefet de iktidarın.. çünkü suçlayacakları başka kimseleri yoktur.. o sebeptendir ki, akp nin kapatılması tamamen demokratik gerekçelerledir.. eğer amaç tayyip beye saldırmak olsaydı, daha akp yeni kurulmuşken o milyon dolarları nereden bulduğu vs. gibi konularda dava açılırdı.. ama davanın tayyip beye değilde akp ye yönelik açılması bu konuda iyi niyetli olunabilineceğinin açık bir göstergesi değil midir?

her bir post birbirinden güzel... iynx hariç.. gene muhalefetlik yapmış... elbette mehmet akif büyük bir şair ama aynı zamanda bir evliyadır... elbette akif, ideolojik bir kaynak olarak reddedilmez.. amma akif in bir ideolojisi yoktu.. olsa olsa bir felsefesi vardır... hak.. herşey onda başlar onda biter.. bu bağlamda, şimdi şiirlerini okuyanları akif sağ olsaydı, kızılcık sopasıyla sopalardı.. bundan hiç kuşkum yok... alıntı yaptığım yazıyı çok beğendim peker.. ve gene aynı şekilde zafer in düşüncelerinide sonuna kadar paylaşıyorum... ve yasba, dizeleri akif elbette iktidara ve gerçekde de bu mücadeleyi veren ittihatçilere söylemiştir... amma bugün e uyarlamakda zor değil.. akif o şefaat etsin bizlere..

Son zamanlarda siyasetçilerimiz ikide bir Mehmet Akif Ersoy'dan şiir okuyorlar. Özellikle AKP'liler için Mehmet Akif sanki bir ideolojik kaynak... Başbakan ikide bir kürsüden haykırıyor: 'Yumuşak başlı isem kim dedi uysal koyunum!' Gerisini getirmiyor; o gerisini de ben aktarayım: 'Kesilir belki fakat çekmeye gelmez başım!' Mehmet Akif, gerçekten öyleydi. İdiealleri uğruna başını verebilecek bir insandı. Ve Osmanlı yönetiminin rezil halini gördükçe kahroluyordu. Müslümanların elindeki Balkanların hızla koparılıp alınması, camilerin yıkılıp oralarda çan seslerinin yükselmesini hiç mi hiç kabul edemiyordu. 1913 yılında derin bir umutsuzluk içinde haykırıyordu: 'Küfrün o sefil elleri ayatını sildi Binlerce cevami yılıp hake serildi' Ve 'Ağzım kurusun... Yok musun ey adl-i İlahi!' Diyerek tanrı'ya isyanını dile getiriyordu. Peki, Mehmet Akif bugün Irak'ta bombalanan camileri görseydi... Burada işlenen cinayetlerden haberi olsaydı.. Bunları yapan Amerikan askerlerinin ardından.. 'İşlerini bitirip ülkelerine salimen dönmeleri için arkalarından dua ediyorum.' der miydi demez miydi? Bugün Amerikan askerlerinin ardından dua eden Başbakan Erdoğan'ın Mehmet Akif'ten şiir okumaya hakkı var mıdır yok mudur? BATIYA YALVARANLARA KARŞIYDI AKP'liler bugün Avrupa Birliği'nin en gözde taraftarları haline geldiler. Bunların en iyi dostları da Avrupalılar oldular. Osmanlı Devleti'nin son zamanlarını çok yakından gözleyen Mehmet Akif, devlet-i aliyyeyi Batı'ya yalvararak kurtarmanın mümkün olmadığını biliyordu. O zamanki çaresizliği şöyle anlatıyor: 'Şimale doğru gidersin soğuk bir istikbal Cenuba niyyet edersin açık bir istiskal Aman Grey bize senden olur olursa meded Kuzum Puankare bittik, inayet et kerem et! Dedikçe sen, dediler karşıdan:İnayet ola Dilencilikle siyaset döner mi hey budala!' Mehmet Akif, bugünkü Avrupa Birlikçilerin halini 100 sene önce anlatmıyor mu? 1900'lerin emperyalistlerine karşı çıkan Mehmet Akif bugün yaşasaydı... Günümüzün sömürgeci başı olan Amerika'nın dünyayı ele geçirmek için mücadele ettiği sırada ölen askerlerini, 'İnsanlığın özgürlüğü uğruna can vermiş evlat' olarak anar mıydı anmaz mıydı? Bilmeyenler; cevabı Cumhurbaşkanı Gül'den öğrenebilirler. DİN İSTİSMARCILARINA O dönemin siyasetçileri de toplumsal tıkanmayı aşmak için hemen dine dönüş öneriyorlar ve bu dini de kendi işlerine geldiği gibi tasarlayıp anlatıyorlardı. Bugün de aynı kavga devam ediyor. AKP'lilerin ve bunlara destek veren Osmanlıcıların Osmanlı'nın düştüğü aşağılık durumu, Mehmet Akif'ten öğrenmeleri gerekiyor. Onlara değinmeyi sonraya bırakarak şimdi dini kullanan kadrolara Mehmet Akif'in neler söylediğini izleyelim: 'Bugün fesadına kurban olan zavallıların Vebali boynuna yüklenmesin mi yoksa yarın Kolay mı ümmeti ıdlal edip sefil etmek Kolay mı dini hürefat içinde inletmek Niçin Kitab-ı İlahi'yi paymal ettin Niçin şeriatı murdar elinle kirlettin Çıkıp tepinmeye yok muydu başka bir saha Nedir bu salladığın çifte Kabe-tul'llah'a Herif şu millet-i masumeden ne isterdin Ki doğru yol diye tuttun dalali gösterdin Zavallı çırpınıyor boyladıkça husranı Kenara kaçmaya olsaydı bari dermanı Yazık ki çıkmak ümidiyle kalkarak ayağa Kımıldadıkça gömülmekte büsbütün batağa' İşte tam da burada Kuran-ı Kerim'den şu ayeti hatırlatmak gerekiyor siyasetçilere: 'Onlara, 'Yeryüzünde fesat çıkarmayınız!' denildiği zaman, 'Biz ıslahdan başka şey yapmıyoruz!' derler. Gözünü aç, iyi bil ki onlar yık mı; işte asıl bozguncu onlardır; lakin farkında değillerdir.' Peki çözüm nedir? Akif cevap veriyor: 'Göster Allahım bu millet kurtulur tek mucize Bir utanmak hissi ver gaib hazinenden bize' Alntdr..

evet ya. tayyip Atatürkümüze benzetilemez. mehmet akif ersoy da bu topluma millete mal olmuş bir insandır.

"Hürriyeti aldık!" dediler, gaybe inandık; "Eyvah, bu bazicede bizler yine yandık!" Cem'iyyete bir fırka dedik, tefrika çıktı: Sapsağlam iken milletin erkanını yıktı. "Turan ili" namiyle bir efsane edindik; "Efsane, fakat, gaye!" deyip az mı didindik? Kaç yurda veda etmedik artık bu uğurda? Elverdi gidenler, acıyın eldeki yurda! ... Oğlum, bu temenni neye benzer, bana bak: Eşeklerin canı yükten yanar, aman derler, Nedir bu çektiğimiz derd, çifte çifte semer! Biriyle uğraşırken gelip çatar öbürü; Gelir ki taş gibi hain, hem eskisinden iri. Semerci usta geberseydi... değmeyin keyfe! Evet, gebermelidir inkisar edin herife. Zavallı usta göçer bir gün akibet, ancak, Makamı öyle uzun boylu nerede boş