Kahvehanelerde sigaradan sonra futbol da yasaklansın. Snooker izlesin insanlar, yapabilirlerse Ronnie O'Sullivan'a -kazma- desinler, yaparlar yaparlar eminim, tuzağa düşmeyin! Kazmalar kürekler kenarıya alındı mı? Alındıysa Gökhan Ünal transferinde topa biraz da benim girmem gerek. Topa kafa sokup gönülleri fethetmek için günlerdir sabırsızlanıyorum. Şu pozisyonda Fenerbahçe'nin yurtdışından 'vizyonu büyük işte' dedirtecek bir transfer yapacak durumu yok. Yüzde yüz maddi etkenlerden değil, mantık olarak da. -Benim- kitabım derki devre arasında yatırım yapılmaz, katkı yapılır. Okan Yılmaz, Serkan Aykut, Zafer Biryol ile Gökhan Ünal kıyaslanıyor. En itici bulduğum şey rakamlar, verilenlerin konuşulmasıdır. Peki o zaman oyunu bu -kaz- mantıklı kurallara göre oynayalım. Bu kıyaslama yapılan isimler için hiç 10 milyon avro'luk bonservis bedeli belirlendi mi? Gökhan Ünal iki sene önce Kayserispor'un resmi açıklamasıyla Türkiye'de karşılığı 10 milyon avro olan bir isimdi. Elbette transfer piyasasında rakamlar artıyor, yadsınamaz. 27 yaşında olan, milli olan, gol kralı olmuş Türkiye'de şu an alternatif üç yerli golcüden biri olan ismi Fenerbahçe sayıyla üç milyon ikiyüz elli bin, rakamla 3.250.000 avro + Burak Yılmaz karşılığında kadrosuna kattı. Transferin ne için yapıldığını iyi okumak boynumun borcu. Bu konuda kinetik enerjim fazla, yazarken de kimseyle prensip anlaşması yapmıyorum Allaha şükür. Üç yıl üst üste şampiyonluk sloganıyla koyulan hedefte bu sene uzanılacak kupa kalan iki seneden çok daha önemli, yine bir başlangıç anlamında. Böyle bir mücadelede bir büyük Fenerbahçeli forvetinizin kafası yürekten de mantıktan da Avrupa'da, diğerinin milli takımında dünya kupası kadrosuna girmesi için büyük bir çaba göstermesi gerekmiyor. Diğerinin bir de ara ara nüksedecek belki de tahmin edemeyeceğiniz şekilde ciddi olacak bir sakatlığı var. Takımda çok genç bir iyi forvetiniz var, buna bu formülsüzlüklerde sarılmak demek onun da futbolculuğunu bitirmek demek. Çok gençler asla şampiyonluğa koşarken, onun için yırtınırken tamamen kazanılmaz. Şampiyonlukla gelen kredi havuzunda, iyi sinerjili ortamda aradan sıyrılırlar. Ligde oyuncu alabileceğiniz 17 takım var. Bunlar içinde alabileceğiniz yerli forvet sayısı yazıyla üç, rakamla 3, evet yanlış duymadınız. Ligin 17 takımının 15'inde ileri uçta da 11'de sırtların dayandığı yabancılar var. Bruce Djite'yi almalıydı tabi Fenerbahçe! Düşünün forvete ihtiyacınız var, yurtdışından bu riske girmenizde en düşük verebileceğiniz rakam bile üç milyon avronun üzerinde, siz Türkiye'deki alternatif bir forveti -katkı- amaçlı alıyorsunuz. Siz bu forveti takımda sırtlarında yastık olan ve tamamen yüzde yüz performansa ulaşmaları gerektiği sinyalini vermek için -rekabet- için alıyorsunuz. Deivid'in sakatlığı, forvet denemelerinde başarısızlığı görüp alıyorsunuz. Alınan rakamda Burak Yılmaz'a büyük paha biçenler onun yazıyla bir milyon ikiyüz elli bin, rakamla 1.250.000 avro'ya geldiğini unutuyor. Bu rakamın karşılığını Burak oyun olarak vermese de maaş bazında kiralık formülüyle yoksun kalarak amortisman etmiştir, yani Gökhan Ünal 3.250.000 avro'dur . Nefret ettiğim şu rakam işinden uzaklaşalım, ömrüm çürüyecek yoksa. Hiçbir futbolcu Trabzonspor'daki performansıyla -iyi- ya da -kötü- değerlendirilmemelidir. Türkiye bu gerçeği de görmezden geliyor. Öte yandan Gökhan şimdi yeniden kendini kanıtlamak zorunda. Emre Belözoğlu bu sınavı takdirle aştı, Nihat Kahveci finallere girecek daha, Gökhan'ın durumunu göreceğiz. Transfer ilk açıklandığında Gökhan'ın ilk yarıdaki -formsuz- performansını çıkartarak önceki yılları aklıma getirdim. Geçtiğimiz yıl Gökhan ilk sezonunda kupa maçları dahil olmak üzere 39 resmi maçta 17 gol kaydetmişti, ortalamanın üzerinde. Rakamdan önce gollerin niteliği önemli. Fildişi Sahili, Ankaraspor, Bursaspor aklıma ilk gelenler. Bu maçlarda Gökhan'ın attığı goller onun kötü bir futbolcu olmadığının alenen kanıtı. ARJANTİN-İTALYAN KIRMASI VURUŞ TEKNİĞİ Futbolcu tipi vardır, yoktur orası beni ilgilendirmez ama geçen yıl "vuruşa bak" nidalarıyla Gökhan'ın şut tekniğindeki şaşırtıcı Arjantin-İtalya kırması duruma şaşırmıştım. İlk kez oynadığı Antalyaspor maçında Gökhan kendi -kredisini- düşündü ve şut çekmekten sakındı. Çünkü maalesef Türkiye'de bir de oynanan maçın yayını varsa futbolcular bir kredi havuzundadır. Her çekilen ve istenildiği noktaya gitmeyen şut ve girişim bilinçaltını doldurur, bkz Daniel Güiza. İspanyol oyuncunun adını değiştirseniz belki şimdi oyuna daha iyi girecek ve ciddi ciddi gol kralı olacak. Dediğim şudur ki Gökhan Ünal'ın en büyük kozu şut tekniği, açılı, derin, zaman zaman ayak içiyle yaptığı deneyimler. Bir röportajında Sporx'ten arkadaşım Hilmi Sever'e 'Türkiye'nin Thierry Henry'siyim' demişti, tamam tartışılır, tenkit edilir bu söz ama bu onun futbol dnasının kendi dilinden kendince şifresidir. Bu arada Gökhan'ın özel hayatı ve İstanbul. Bu tedirginliğe giriyorsak, yılbaşından 9 gün sonra yılbaşı günüyle ilgili olarak hakkında çıkan haberin zamanlamasını da düşünmek gerek. Gökhan umarım 1-2 senedir F. Bahçe'yi iyi izlemiştir, dikkat. Fenerbahçe taraftarına yine büyük bir iş düşüyor, bir oyuncunun arkasında olmak. Kimilerine esmer günler gözüküyor, bu taraftara da yine kalkan olma rolü. Vurduğunu gol yapan forveti ne zaman görecekler bilmiyorum, mukadderat! Taraftar güvenini hissettiği an Gökhan Ünal vuracaktır, fakat benim naçizane görüşüm iki yıl onbeş maç sonra Vederson gibi bir kanıt peşinde koşmak yerine sahada kendine güvensin, hem de çok! Gelelim asıl meseleye. Size bir kelimeyi not edin demiştim. Formsuzluk! Gökhan ilk yarı formsuzdu, her şey bu kadar basit, bir cümleyle özetlenebilir. En etiği de budur! Fakat üzülerek görüyorum ki Gökhan'ın transferiyle coşan rengarek insanlar Güiza'yı da yanına alarak -kazma biladerler- kelimesini kullanıyor. Bunu yorum düşünce olarak görmem mümkün değil, bu aşağılıkçadır. Sırf Gökhan için değil, bu türde yazmak istediklerim çok. Futbolcu, sporcu aşağılamak ne demektir yahu? Yakında bu akımın öncüleri birer birer defedilecek. . Türkiye de spor medyası deri değiştiriyor, uyanıyor. Size bir şey söyleyeyim mi, Türkiye'de futbol nasıl değerlenir? Kahvehaneleri kapatacaksınız, bu kadar basit. Yazılı-görsel basın bir yuvarlak bir masa kuracak yayın politikasında sınırlar çizecek. Haber özgürlüğünü kısıtlama demiyorum. Yayın politikası yani, zemin iyileştirilmiş olacak. Yeterki bir kanal bir gazete değil tüm kuruluşlar bu çizgiyi standart görsün, bakın neler oluyor. Büyük ağabeylerimiz de mevcut, büyük yer artık sadece yer kaplayanlar da. En çok mevcut olan ve işi cazip kılacak kesimse çok iyi şeyler öğretebilecek, düşündürebilecek genç kesim. Beynimin tam ortasında futbolcu aşağılmanın da içinde bulunduğu analitik düşünmeyi öldüren, sistemi ve değerlemeyi basitleştiren bir davranış listesi var. Yakında Ahmet Hakan kostümümü giyip yazacağım, haydi hayırlısı. Son söz evet Gökhan Ünal yeterli süreyi alırsa futbolcuya kazma demem diyenleri bayağı gururlandıracak! Midyat, Seyfo gülün... DİGİ DİGİ DİGİ DİGİ Tivi bitti Digi başladı mı, başlayacak mı bilinmez ama Türk futbolunda kocaman bir bebek doğduğu kesin. Clint Eastwood'un milyon dolarlık bebeği varsa bizim de artık 321 milyon dolarlıkx4 bebeğimiz var. Bu doğumun sakat doğum olup olmadığı ise birkaç yıla anlaşılacak. Bu bebeğe üç boyutlu bakmak gerekiyor. Birinci boyut ödemelerin sağlıklı yapılması. Parayı kulüpler nasıl harcarsa harcasın birileri belki feda olacak ama futbol büyüyecek. Topun ağırlığı, oynanan oyun belki bir anda hiperaktif olmayacak ama Türkiye'ye çok şey katacak. İkinci boyut artık işçi-patron sıfatının değiştiği. Kulüpler bu rakamdan sonra yayıncı kuruluşun işçiliğini yapmayı kabul etmeli. İmtiyazlarda sınır olmadan yayıncı kuruluşa hizmet edilmeli, bir bakıma işveren artık Digi. Futbolcular, kamplar, maç yayınları, ekstra son kullanıcıyı ekranın önünde tutacak kulüp katkılı projele ve daha nicesi. Üçüncü boyutsa günlerdir beynimi karıncalandırıyor. İhalenin canlı yayında başladı, dizlerimde halen daha romatizma edasıyla korku yer alıyor. Digitürk müdürü Ertan Özertem o gün "Bu parayı kazanmamız gerekiyor, kazanamazsak asıl kulüpler..." diyerek aslında bu boyutu özetlemişti fakat bu resim hiç görülmüyor. Harcamalara bir denetim geliyor gidiyor. İhalede çıkan bu rakam Türk futbolunun ortasına kara sahipsiz bir kutu-çanta koymuştur. Kutuda ne var, patlar mı patlamaz mı göreceğiz. Bildiğim bir şey var tahribatı yüksek bu kutunun kötü senaryosundan yıllarca ayağa kalkamayız. Yayıncı kuruluşun bu parayı kazanması, çıkarması için bir oyunsever olarak ben bile takla atmaya hazırım. Kulüp başkanları tahmin ettiğimizden daha çok yardımcı olmak zorundasınız bu Digi'ye! Dünyada kötü örnekleri çokca mevcut. 3. boyutta asla ama asla gerçekleşmesin dediğim fakat tahminim; yayıncı kuruluş yeterli desteği alamadığı için 2-3 sene sonra ödemeleri yapamaz, bir kaosla ihale iptal olur. Ya da içeri girerek rakamları öder ama bir daha bir firma bu rakamla bu işe el atmaz. Eğer ihale dört yıl aralığında bir anda iptal olursa, yeni kuruluşlar rakamı düşürerek belki talip olur belki olmaz. Bundan sonra bir 10 sene ihalelerde rakamlar 90'lardaki rakamlara düşer. Dünyada örnekleri çok bunun. Kaç tane yayın ihalesi sağlıklı tamamlandı? Korkuyorum tivi, futi, digi, topi, Türk futboli! Kara sahipsiz kutu-çantanın içinden ya bomba çıkacak ya da nakit akacak. İskoçya olmayalım, Arjantin hiç, İspanya'da olmayalım, İtalya'da bir ara yaşananları kaldıramayız biz, beceremeyiz, sakın, lütfen ve lütfen. Bu arada merakla Deloitte'nin 2011 raporunu bekliyorum. Fenerbahçe'nin misal 2008-2009 yılında yayın geliri 26.7 milyon avro'ydu. İhaledeki rakamın artışını yorarsak bu rakam 40 milyon avro'yu aşacak. Marsilya'da bu rakam 69.4 milyon avro, Stuttgart'ta 43.9, Roma mesela 105.7 milyon avro. Eğer bu ihale ve sonrasında işler iyi giderse takımlarımız artık gerçekten birileriyle hakettiği gibi rekabet edebilecek, gördüğüm ve sevindiren budur. İçten iki fısıltı; Nicolas Anelka'nın menajeri de olan büyük kardeşi Claude Anelka, 2004'te 300 bin pound ödeyerek parayla Raith Rovers 'a hoca olmuştu ya! Sekiz maçta 0-1-7 gibi bir tablo çekince hemen kaçmıştı. Şu sıralarda A. C. St. Louis'de yine hoca. Para toplayalım Yılmaz Vural'ı milli takımın başına geçirelim, sponsorla da olabilir, ironi. Eskileri kurcalamak; Metin Tükenmez'in 1999'da Radikal'den bir yazısında tırnak içinde bir cümle: "Bir insanı tutmak için kafes yaparsanız, bu insan da büyük olasılıkla kafesteki hayvan gibi davranır", sene 2010, 11 sene oldu nerdeyse, tribünlerde o günlerden bugünlere ne değişti? Reform istiyorum gönülden, bölün tribünleri ikiye! İlk bölen en büyük olacak... Hepsini görmek için tıklayın... kaynak: esat dergi - sporx