Önemli olduğunu değerlendirdiğim birkaç konuya açıklık getirmek istiyorum. Bu hususları; tek hedefleri Türkiye'nin bir an önce parçalanması ve sömürge haline getirilmesi olan, AB ve yandaşlarının dillerinden düşürmediği ve sözde "İlerleme" raporlarında yer alan hususları konu başlıkları halinde açıklamak istiyorum. 1. Birinci husus "Ordu sivil otoritenin emrine girmeli" ifadesi: Bu konuyu; örnek aldık dedikleri en ileri demokratik ülkelerin durumu ve Anayasamız'daki maddeleri de dikkate alarak şu şekilde özetleyebiliriz. Örneğin ABD'de; ABD Başkanı Silahlı Kuvvetlerin Başkomutanıdır. Senato veya Temsilciler Meclisi'nin ABD Silahlı Kuvvetleri üzerinde emir - komuta yetkisi yoktur. Aynı zamanda, ABD Savunma Bakanı'nın da ABD Silahlı Kuvvetleri üzerinde emir ve komuta yetkisi yoktur. ABD'de bizde olduğu gibi Kara, Deniz ve Hava Kuvvetleri komutanları da yoktur. Sadece ABD Silahlı Kuvvetlerinin personel, lojistik, mali v. b. ihtiyaçlarını karşılayan karargah subayları vardır. Bunlar da, şu anda bizim yapılanmamızda, MSB'na bağlı olarak çalışan ve Korgeneral seviyesindeki Müsteşar ve yardımcısı olan diğer generallerin yaptıklarını yaparlar. Dolayısıyla ABD Savunma Bakanlığı ile bizim MSB'lığının yapısı, görev ve yetkileri arasında önemli bir fark yoktur. Almanya, Fransa, İtalya'da Silahlı Kuvvetlerin başkomutanı Cumhurbaşkanlarıdır. İngiltere'de Silahlı Kuvvetlerin Başkomutanı Kraliçe, İspanya'da Kraldır. Hiç bir Avrupa ülkesinde parlamentoların dahi silahlı kuvvetleri üzerinde emir - komuta yetkisi yoktur. Kanada daha ilginçtir. Kanada'nın en üst yöneticisi, bu ülkenin seçilmiş parlamentosu, Başbakanı ve Cumhurbaşkanı değil, onların da üzerinde olan ve İngiltere Karaliçesi tarafından atanmış Genel Vali'dir. Aynı durum Avustralya ve Yeni Zelanda için de geçerlidir. Yani bunlar çağdaş ingiliz sömürgesidir. Bu ülke yetkili organlarının aldıkları kararlarda son onay makamı bu Genel Vali'dir. Gelelim Türkiye'ye. Anayasamızın 117 nci maddesi aşağıdadır. "MADDE 117.– Başkomutanlık, Türkiye Büyük Millet Meclisinin manevi varlığından ayrılamaz ve Cumhurbaşkanı tarafından temsil olunur. Milli güvenliğin sağlanmasından ve Silahlı Kuvvetlerin yurt savunmasına hazırlanmasından, Türkiye Büyük Millet Meclisine karşı, Bakanlar Kurulu sorumludur. Genelkurmay Başkanı; Silahlı Kuvvetlerin komutanı olup, savaşta Başkomutanlık görevlerini Cumhurbaşkanlığı namına yerine getirir. Genelkurmay Başkanı, Bakanlar Kurulunun teklifi üzerine, Cumhurbaşkanınca atanır; görev ve yetkileri kanunla düzenlenir. Genelkurmay Başkanı, bu görev ve yetkilerinden dolayı Başbakana karşı sorumludur. Milli Savunma Bakanlığının, Genelkurmay Başkanlığı ve Kuvvet Komutanlıkları ile görev ilişkileri ve yetki alanı kanunla düzenlenir." Görüldüğü gibi; Anayasamıza göre Türk Silahlı Kuvvetleri'nin komuta yetkisi bakımından, güya örnek gösterilen sözde ileri demokrasilerden daha ileridedir. Hiçbir sözde modern demokraside seçilmiş parlamentonun silahlı kuvvetler üzerinde emir ve komuta yetkisi yokken, Anayasamıza göre TBMM, İstiklal Harbi'ne komuta eden ilk TBMM'den itibaren bu yetkiye sahiptir ve örnek gösterilen tüm ülkelerden daha ileri bir demokratik uygulamaya sahiptir. Bu yetki TBMM adına Cumhurbaşkanı tarafından temsil edilmektedir. Şimdi Avrupalı sahtekarlarla onların bu ülkedeki cahil yandaşlarına sormak istiyorum. TBMM halkın seçtiği sivil otorite değil midir? Cumhurbaşkanı bu ülkedeki en yetkili sivil otorite değil midir? Size göre sivil otorite farklı birisi midir? Yoksa AB'nin Türkiye için seçtiği "komiser" denen ve her gelişinde emirler verip önüne geleni fırçalayıp giden, hatta Türkiye'nin Afganistan'daki birliklerini bile denetlemek! isteyip, kapıya bile yaklaştırılmayan "sömürge valisi"midir? yoksa Hükümet, TBMM ve Cumhurbaşkanı'ndan daha mı üstün bir makamdır? TBMM'ni bu halk seçtiğine göre ve TBMM halkı temsil ettiğine göre, Türk Silahlı Kuvvetleri Türk Milleti'nin emrindedir. Örnek gösterilen hiçbir batı demokrasisinde silahlı kuvvetler milletinin veya milletinin seçilmiş temsilcisi parlamentonun emrinde değildir. Yine bu ülkelerin hiç birisinde savunma bakanlarının silahlı kuvvetler üzerinde emir ve komuta yetkisi yoktur. Tek doğru örnek Türkiye Cumhuriyeti'dir. Bu nedenle Türk Ordusu, diğer ülkelerde olduğu gibi iç siyasetin elinde piyon olmamıştır. Yine Anayasamızın aynı maddesine göre, "Genelkurmay Başkanı, görev ve yetkilerinden dolayı Başbakan'a karşı sorumludur". Bunun neresi yanlış. Başbakan sivil otorite değil mi? Avrupalı sahtekarlar ve yandaşları bu cümleden ne anlıyorlar. Tüm demokratik ülkelerde, silahlı kuvvetler emir - komuta olarak siyasi otorite olan Hükümetlere bağlı değildir. Hükümetler veya yönetimler, silahlı kuvvetlerin harbe hazırlık ihtiyaçlarının karşılanması için ülke parlamentolarına karşı sorumludur. Hükümetler siyaset yaparlar. Silahlı kuvvetler, hükümetin siyasetinin değil, ülkelerin Milli Siyasetlerinin ve Milli Güç unsurunun parçasıdır. Ülkelerin temsilcileri Başkan, Cumhurbaşkanı, Kral / Karaliçelerdir, hükümetler değildir. Eğer ülkelerin silahlı kuvvetleri doğrudan hükümetlerin emrinde olsaydı, her işbaşına gelen hükümet nasıl bakanlıkların görev alanına giren konularda kendi anlayışına göre düzenleme yapıyorsa, aynı şekilde her hükümet kendine göre bir silahlı kuvvetler yapısı uygular ve her beş yılda bir yeni silahlı kuvvetler kurulurdu. Ülkelerin savunmaları yaz-boz tahtası değildir. Anayasamıza göre Hükümet, görev bakımından TBMM'ne karşı sorumludur. Hükümetler veya Başbakan, normal olarak diğer ülkelere karşı Türkiye Cumhuriyeti'nin temsilcisi olmayıp, temsil gektiğinde bu maksatla TBMM'den yetki almak durumundadır. Yine Anayasanın 92 nci maddesine göre: "MADDE 92.– Milletlerarası hukukun meşru saydığı hallerde savaş hali ilanına ve Türkiye'nin taraf olduğu milletlerarası andlaşmaların veya milletlerarası nezaket kurallarının gerektirdiği haller dışında, Türk Silahlı Kuvvetlerinin yabancı ülkelere gönderilmesine veya yabancı silahlı kuvvetlerin Türkiye'de bulunmasına izin verme yetkisi Türkiye Büyük Millet Meclisinindir. Türkiye Büyük Millet Meclisi tatilde veya ara vermede iken ülkenin ani bir silahlı saldırıya uğraması ve bu sebeple silahlı kuvvet kullanılmasına derhal karar verilmesinin kaçınılmaz olması halinde Cumhurbaşkanı da, Türk Silahlı Kuvvetlerinin kullanılmasına karar verebilir."" Görüldüğü gibi Hükümetin, Türk Silahlı Kuvvetlerine görev verme yetkisi olmayıp, bu yetki diğer ülkelerde olduğu gibi Cumhurbaşkanı / Devlet Başkanı / Kral veya parlamentodadır. Eğer Silahlı Kuvvetleri Hükümetin emrine verirseniz, Hükümeti, TBMM ve Cumhurbaşkanı'nın da üzerine çıkarırsınız. O rejimin adını da buyrun siz koyun. Dolayısyla bu konudaki muhtelif görüşler bilginin değil, sonucun ne olacağını dahi düşünme yeteneğinden yoksun cehaletin sonucudur. 2. İkinci husus " Ordu'nun hesapları denetlenmeli " ifadesi: Bu ifade de tam bir cehalet ifadesidir. TSK'nın ihtiyaçları için kullanılan 3 çeşit mali kaynak vardır. Bunlar MSB Bütçesi, Savunma Sanayii Destekleme Fonu ve Devlet / Firma kredileridir. MSB Bütçesi ile TSK'ne tahsis edilen kaynaklar için 1 nci derece ita amiri MSB'dır. Yani hiç bir TSK mensubu parayı görmez. İhtiyacı MSB'na bildirir. MSB, tedarik daireleri vasıtasıyla bunları satın alır ve ödeme emrini MSB'nın kendisi imzalar. Merkezi olarak yapılan alımlarda, MSB'nın imzaladığı tüm ödeme emirlerine, yine Maliye Bakanlığı'na bağlı olarak çalışan ve tamamı Maliye Bakanlığı'na bağlı sivil personelden oluşan saymanlar işlem yapar. Bu harcamalar esnasında, tüm ihale dosyaları "Kamu İhale Kurumu"na gönderilir ve bu kurum onaylamadıkça ihale yapılamaz. Mahallinden yapılan münferit ve küçük alımlar için, MSB tarafından isim ve miktar olarak yetki verilen 2 nci derece ita amiri olan birlik komutanları ödeme emrini imzalar. Bu ödeme emirleri, yine aynı mahalde bulunan Maliye Bakanlığı'na bağlı Mal Müdürleri tarafından incelenir ve uygun görülürse ödemeler onların imzaladığı çekler vasıtasıyla yine sivil saymanlıklar tarafından yapılır. Mahallinden yapılan bu alımlardaki ihale dosyaları da, alım öncesinde "Kamu İhale Kurumu"na gönderilir. Bu kurumun onaylamadığı bir ihale yapılamaz. Merkezi veya mahalli olarak yapılan bu alımlarda; MSB Bütçesi şöyle bir sıra ile işlem görür. TBMM MSB Bütçesi'ni onaylar. Maliye Bakanlığı, bütçe onayından sonra aylık veya belli periyotlarla "Limit Tahsisi" yapar. Yani bütçenin tamamı 100 TL olsun. Maliye Bakanlığı 15 TL limit tahsisi yapmışsa, ancak 15 TL'lik alım dosyası hazırlanabilir. Bu da yetmez. Maliye bakanlığı'nın limit tahsisinden sonra, Hazine Müsteşarlığı'nın "Nakit Tahsisi" yapması gerekir. Eğer Hazine Müsteşarlığı 10 TL nakit tahsisi yapmışsa, işte, MSB'nın ödeme emri kesebileceği para budur. Dolayısıyla bütçenin her safhası ve tüm işlemler, MSB'nın kendisi, Maliye Bakanlığı, Hazine Müsteşarlığı ve Kamu İhale Kurumu'nun kontrol ve yetkisindedir. Harcamalar yapıldıktan sonra; tüm bu işlemler Sayıştay denetimine tabidir. SSDF için ise yetkili şahıs Savunma Sanayii Müsteşarı olan sivil şahıstır ve tüm kadrosu sivil kamu personelinden oluşur. Bu Müsteşar MSB'na bağlıdır. Bu bütçenin harcanması için en üstteki karar makamı "Savunma Sanayii İcra Kurulu"dur. Bu kurulda Başbakan, Genelkurmay Başkanı ve MSB vardır ve üçlü imza olmadan bu bütçenin harcanması için kimse tek başına yetkili değildir. Bu imzadan sonra, bu bütçenin harcanmasında yine sorumlu ve yetkili olan organlar; MSB, Savunma Sanayii Müsteşarı, Maliye Bakanlığı ve Hazine Müsteşarlığı'dır. TSK'nın hiçbir personeli bu sistemde para konusu ile uğraşmaz. Devlet / Firma kredisi ise; büyük projelerde, bu silah veya sistemin alınacağı devlet veya firma tarafından verileceği taahhüt edilen uzun vadeli ve düşük faizli kredilerle ihtiyacın karşılanmasıdır. Bu kredileri de kabul veya reddedecek makam Hükümettir. Hükümet kabul ederse, bu krediye ilişkin işlemleri Maliye bakanlığı ve Hazine Müsteşarlığı birlikte takip ederler ve geri ödemeyi de, mali denetimi de onlar yürütürler. Bu sistemde de hiçbir TSK personeli parayla uğraşmaz. Belirttiğim hususlar, herkesin okumasına açık olan yasal mevzuattan teyit edilebilir. Görüldüğü gibi, "Ordu'nun hesaplarının denetim dışı olduğu" ifadesi saptırılmış, cahilleri aldatmakta kullanılan çirkin bir yalandır ve art niyetlidir. AB'li zevatta, bu yanlış ifadeleri raporlarına birşey bildiklerinden değil, bunun böyle olmadığını bildiği halde, sadece art niyetli olarak, AB'ye yalan ve yanlış bilgi vererek veya hiçbir şey bilmediği halde sırf cahilliğinden ve kötü niyetinden dolayı, kendi ordusuna, mlletine, vatanına düşman olan bizim içimizdeki ne idüğü belirsiz yandaşlarından alarak koyuyorlar. kaynak

ab ne almak yalan amac ülkeyi parcalamak ekonomik olarak bitirmek P-M-