Gayet güzel açıklamış. Bi kafamızı çevirebilsek bu ülke düze çıkacakta?ne mümkün?

Bu ülke rahat duramayan bir ülke. Hafızanızı bir çalıştırın. 1991 yılında seçim var. Siyasette yeniden gündeme gelmek isteyen "Baba" Süleyman seçim vaadi olarak emeklilik yaşını kaldırıyor. Ve önümüzdeki 50 yıl bu ülkenin tartışmasız en büyük sorunu olacak olan sosyal güvenlik sorununu dev bir sorun haline getiriyor. Tabii sosyal güvenlik sisteminin zaten dev sorunları vardı ama volkanın patlaması da gerekmiyordu. Bugün GSMH'nın yüzde beşi kadar bir boyutta olan bu sorun elli yıl daha devam edecek, eğer önlemler ve değişim sürerse. Bunu da kimse garanti edemez. Ama sosyal güven ve sağlık ülkenin en büyük birkaç probleminden biri olarak artık ortada. Yıl 1993, Özal rahmetli oluyor, "Baba" Cumhur oluyor ve Tansu Çiller işbaşına geliyor. "Derin ekonomi bilgisi ile" derhal bütçe açığına çözüm olarak, tahkim yapıyor, yani Hazine'nin Merkez Bankası'na borçlarını affa uğratıyor, diğer taraftan da faiz düşürmek için ihale pas geçiyor, itibarlı Merkez Bankası Başkanı'nı da değiştiriyor ve gümmmm! 1994 krizi kucağımızda! Yıl 1998! Dünyada 1997 ortasında gündeme gelen Asya krizi var. Rusya 1998 yılında petrol on dolara inince borçlarını ödeyemeyip iflas ediyor. Bu sırada Baykal zaten dışarıdan kerhen desteklediği koalisyonu terk ediyor ve 1999 yılında erken seçime gidiliyor. Sonuç: Ülkede bütçe açığı dünya rekoru tesis ediyor, GSMH oranı olarak yüzde 22 değerine ulaşıyoruz. Kamu borçluluk oranı da rekor yüzde 62 düzeyine yükseliyor. Kamu iflas etmiş ve "kemoterapi" gerekiyor, yani kur çapası. Bu ortamda MHP'li bakanlar, hükümetteki ortaklar ile kapışıyorlar ve kavga çıkartıyorlar, Demirbank krizi oluyor. Sonra Cumhurbaşkanı ile Başbakan Ecevit de kapışıyorlar, Anayasa havada uçuyor ve gümmm! 2001 krizi kucağımızda! Kamu borçluluk oranı yüzde 90 değerine fırlıyor. Enflasyon yeniden yüzde doksan, faiz yüzde 190, bankalar batıyor, yabancılar kaçıyor, ülke çöküyor. Yıl 2001 ve gelsin IMF, gelsin Kemal Derviş, gelsin yeni bir program, gelsin 40 milyar dolar IMF-Dünya Bankası parası ve yeni bir programla bir kere daha stabilizasyon deniyoruz! Bu sefer kur serbest, faiz kontrol altına alınıyor ve IMF, AB, Yunanistan ve Güney Kıbrıs ile sulh yapma girişimi. Bu arada seçimi AKP kazanıyor. AKP ikinci bir seçim daha kazanıyor ama artık ülke iyice bölünmüş durumda. Laik-dindar kavgası, Sünni-Alevi-Şii kavgası, Türk-Kürt kavgası, asker - sivil kavgası, türban kavgası, ulusalcı-uluslararası kavgası, Cumhurbaşkanı kavgası, seçim kuralları kavgası ve daha nice kavgalar. 2007 yılında seçim bu kavgalarla çorba oluyor ama bu arada da dünyada büyük ekonomik kriz var. ABD batacak, denirken AB batıyor. Zaten cari dengede yapısal sorunlarımız mevcut, tekstilin yeni kurallar yani serbest ticaret ortamında rekabet edememe sorunu var. Bir de dünya krize girince cari denge açığı büyüyor. Artan enerji ve gıda fiyatları ülkemizde enflasyonu da yukarıya itiyor. Ama biz dünyada gerçekleşen ekonomik kaosu hiç göze almıyoruz. İçeride ise sürekli kavga üretmeye devam ediyoruz. Sonuç: Geçtiğimiz günlerde ilan edilen verilerde 2002 yılından bu yana ilk defa, parti kapatma, Ergenekon gibi olaylar ortasında, büyüme yarıya iniyor. Tüketim ve yatırım duruyor, ortalık karışmasın diye bütçe iyice sıkılıyor ama doğrudan yabancı sermaye girişi duruyor, enflasyon ve faiz yukarı zıplıyor. Peki biz ne yapıyoruz? Medya hükümet ile kavga ediyor! Önümüzde de yerel seçimler var. Kaşınıyoruz. Ve aradığımız belamızı buluyoruz. Bu arada vatandaş da büyük risk algılaması ve kriz beklentisi içinde. Enerji ve gıda ve emtia fiyatları biraz düşse de ülkede beklentiler sadece hafifçe düzeliyor. Avucumuzda duran sarsıntı, durgunluk ve ekonomik zafiyet, dış alemden ithal mı, yoksa içeriden mi? Yoksa her ikisinden mi? Ben siyasetten nefret ederim, çünkü zaman zaman siyasetteki yaklaşım ekonomiyi düzeltse de, genelde bizim ülkemizdeki, ilkesiz ve bölücü siyaset sadece tahribat yapar. Bir kere daha bıçağı kendi kendimize saplamış bulunuyoruz. İntihar ediyor gibiyiz. Acıdır, medya-hükümet kavgası biraz daha devam ederse ortada Türkiye kalmayacak! Kaldı ki daha Avrupa tam çökmedi, henüz etkisi bize pek gelmedi. Bu kavganın galibi olmayacak, her taraf kaybedecek. Başta vatandaş! Deniz Gökçe / Akşam H@

zaten ne zaman Türkiye ileri doğru bi adım atmaya kalksa birileri önümüzü kesiyor.80 lerde sağ-sol 90 larda kürt-Türk 2000 lerde ise laik-antilaik... öle değil mi?

Ders alınacak ve iyice okunup tartılacak bir makale olmuş. Yazarın dediği gibi: Bu kavganın galibi olmayacak, her taraf kaybedecek. Başta vatandaş!

İlginç, Deniz bey Çok başarılı tespitler yapmış. Teşekkürler Zafer. +