Son iki yıldır, özellikle AKP yanlısı basında alternatif Kürt siyaseti adı altında, Barzanici Kürtler cemiyete takdim ediliyor. Bunların arasında, Barzani'nin Türkiye'deki adamı konumunda sayılan ve Barzani'nin Mayıs 2001'de Türkiye ziyareti sırasında da özel olarak görüştüğü Şerafettin Elçi; Öcalan'ın İmralı'daki yalıtılmışlığını yeterli bulmayan, son günlerde PKK ile Ergenekon'u ilişkilendirmeye çalışan Ümit Fırat; gene bir Öcalan karşıtı olup, DTP'ye alternatif Kürt hareketi yaratmaya çabalayan Sertaç Bucak; eski ANAP milletvekili Haşim Haşimi; eski Sürgünde Kürt Parlamentosu yöneticisi olup şimdi Barzani saflarına geçen Yaşar Kaya gibi adlar sayılabilir. Gerçekten de Barzanici Kürt kadroların Zaman, Taraf, Yeni Şafak, Aksiyon gibi yayınlardaki söyleşileri, bir literatür oluşturacak boyuta ulaşmış durumda. Söz konusu kadrolara duyulan ilgi bununla sınırlı da değil; Amerikan Büyükelçisi Ross Wilson, 27 Kasım 2007 tarihinde, Ankara'daki büyükelçilik rezidansında Kürt siyasetçilerine yemek verdiğinde, AKP'li Kürt milletvekillerinin yanı sıra yukarıda saydığımız adlardan Elçi, Bucak, Haşimi'yi de kabul etti. Türkiye'de yükselen İslamist siyasetin Kürtleri'yle, Barzanici Kürtler arasındaki iletişim, son dönemde iyice yoğunlaşıyor ve bu buluşmada ABD'nin katkısı net olarak görülebiliyor. Dolayısıyla, Aktütün baskınından hemen sonra, AKP ile Taraf'tar basının, Kürt sorununa siyasal çözüm olarak "Barzani'yle hemen görüşmeyi" önermesini, rastlantı saymak mümkün değildir. Baskınla birlikte yaşanan travma, uzun süredir örülen bir siyasetin aşılanması fırsatı yaratmış görünmektedir. Peki, Kürt sorununda siyasal çözüm nedir? Bugüne kadar "bölünmeyi önlemek" ve "Türk-Kürt birlikteliğini tazelemek" olduğunu sanıyorduk. Oysa, Barzanici siyasete yakından bakıldığında, Barzanicilerin bırakalım Türkiye'yi bölünme tehlikesinden kurtarmayı, bölünmeyi tetikleyecek başat kesim olduğunu görmek mümkündür. Bu kesimin yayın organlarından Serbestì dergisinin bir sayısını ele alalım; Ekim 2002'deki özel sayısı, bize Barzanici Kürtler'in görüşleri ve tutumu hakkında net fikir verebilecek niteliktedir. Özel sayı, AKP'nin iktidara gelişinden bir ay önce, partinin basında yükseltildiği bir dönemde çıkmıştır ve ABD'nin Irak saldırısından da beş ay önceye denk gelmektedir. Dergi kapağındaki Türkiye haritası, üsturuplu biçimde bölünmüş görülüyor. Türkiye'nin Batı tarafı AB bayrağıyla kaplı; İran ile Irak Kürtleri üzerinde ise ABD bayrağı yerleştirilmiş. "Türkiye'nin batısını AB himayesine, doğusundaki Kürtleri de ABD himayesine verme" tasarılarını andırması özellikle istenmiş görünüyor. Alt başlıkta, "Demokratik Bir Kürdistan'a Yönelik Adımlar" ibaresini görüyoruz. Aşağıda, yerimiz elverdiğince, Taraf'tar basın ile ABD elçiliğinin el üstünde tuttuğu Barzaniciler'in dergideki görüşlerinden örnekler aktarıyorum: "Mesud Barzani'nin temsil ettiği siyasi çizgiyi bilmek lazım. Şimdi bu siyasi çizginin temel hedefi, Kürtlerin onur ve haysiyetini korumak ve özgürleştirmektir. Bunun için ne bedel gerekiyorsa ödemektir." (Şerafettin Elçi, sayfa 49) "Özellikle AB dediğimiz olay, baskı altındaki halkların özgürleşmesi açısından son derece şanslı bir dönemdir." (Elçi, s. 50) "Bu yönüyle günümüz Kürtlerin bu özgürleşme talepleriyle çok denk düşen bir konjonktürden geçiyor." (Elçi, s.50) "Saddam da, elde ettiği en ufak bir fırsatta hemen kimyasal silah üretimine girişiyor ve yakayı da ele veriyor." (Ümit Fırat, s. 52) "Saddam gittiği zaman Arafat da gider, Arafat gittiği zaman Şaron da gider Arafat gibi bir diktatör, hesap vermesi gereken bir kişi hala Filistinliler'in başındaysa, bunun çok doğal bir alternatifi olarak, İsrail'lilerin başında da Şaron gibi bir adam olur." (Fırat, s.52) "Kürtler de Bağdat yönetiminden ayrılarak - artık biz de ayrı devlet kurmak ve ayrı yaşamak istiyoruz diyorlarsa, buna uluslararası planda da, hukukta da hakları vardır." (Fırat, s.54) "Dünyanın ABD gibi bir gücün hakemliğine ihtiyacı var" (Mehmet Evin Sever, s. 31) "Oysa orada bağımsız bir devlet kurulsa ne olur? Bunun Türkiye'ye zararı değil, yararı olur." (Haşim Haşimi, Dönemin Anap milletvekili,(s.23)" Çok açık olarak görülüyor; birincisi, bu Barzanici kadrolar, adı üzerinde, Barzani'nin hedefini paylaşıyorlar. Bunlara göre, Barzani'nin Kürt devletini ilanı, ancak bir konjonktür meselesidir. Uygun koşullarda, buna hakları olduğu düşünülüyor. İkincisi, Amerika ile İsrail savunuculuğunda çok tutarlı davranıyorlar. Bu kadrolar, Amerika'nın Irak müdahalesini açıkça savunuyorlar. Özellikle, Taraf gazetesinin gözdesi durumundaki Ümit Fırat, dünya kamu kanaatinin hiç inanmadığı, sonra Bush yönetiminin de itiraf ettiği "Saddam'ın kimyasal silahları" yalanını paylaşacak kadar Amerikan siyasetine bağlanmış görünüyor; İsrail'de Şaron iktidarının bile sorumluluğunu Arafat'a yükleyen Fırat, ABD müdahalesinin insani sonuçlarına ilişkin bir soruya "Ben söylenildiği gibi 'büyük katliamlar," "büyük facialar", "uzun süreli büyük savaşlar' olacağı ihtimalini zayıf buluyorum," yanıtını verebilmiştir. Pek çok İsrailli'den daha İsrailci, pek çok Amerikalı muhafazakardan daha Amerikancı bir tutum olduğuna kuşku yok. Ayrıca, dergi dışında da, o dönemlerde Öcalancılıktan Barzaniciliğe dönen Yaşar Kaya, Türk kamu kanaatinin bazı kesimlerinde "komplo teorisi" olarak görülen Barzani-İsrail ilişkilerini rahatlıkla anlatmakta, övmektedir; Kürt-İsrail ilişkilerinin tarihçesini anlatan Kaya, şu sözleri de eklemektedir: "Tekrar söylüyorum; keşke Kürtler İsrail kadar olsalar. Bir Arnavutluk, bir Yugoslavya, bir Suriye olcağına bir İsrail olsun ve ABD gibi bir muttefiki olsun yeter" (http://www.kurdistanpost.com/modules. php?name=News&file=article&sid=4012). Bu görüşte bir siyasetin, bırakalım Türkiye'yi, bölge çapında bir boğazlaşmayı da "göze alınabilecek olasılıklar" dahilinde düşünmesinin önünde bir engel görünmüyor. Barzanici Kürtler'le Türkiye'deki "ılımlı" İslamcılar, birbirlerinden çok da ayrı değiller. Soner Yalçın'ın 4 Kasım 2007 Hürriyet'te yazdığı gibi, Kuzey Irak Kürt yönetimi kadroları, pek çok AKP kadrosu gibi Nakşibendi tarikatı üyesidir. Bu bağlamda, Tayyip Erdoğan'ın geçen hafta DTP'ye yönelik hakaretamiz çıkışlarının ortasında, 5 Kasım 2008'de, KYB'nin Politbüro Üyesi ve Teşkilatlanma Bürosu Şefi Arsalan Baez, Türkiye Kürtleri'nden AKP'yi desteklemelerini açıkça istedi. Rastlantı olmasa gerek; Türkiye'deki Barzanici Kürtler de, siyasetlerinde dinselliği ön plana alıyorlar. Örneğin, Şerafettin Elçi, Aksiyon dergisine verdiği demeçte, "kendini dinì hassasiyetleri olan biri" olarak tanımlamakta, bir dönem DTP'ye karşı tasarladıkları yeni Kürt partisinin "dini konularda çok toleranslı olacağını, insanların inançlarına çok saygı duyacağını" ifade etmektedir; PKK'yı da "vatandaşların dinì hassasiyetlerine saygı göstermemekle" suçlamaktadır (Aksiyon, sayı 683, 7 Ocak 2008). İşte, Aktütün baskınından sonra, AKP'nin ve Türk basınında çeşitli fıkra yazarlarının anlaşmaya varılmasını önerdikleri Kürt kesimi bunlardır: koyu Amerikan ve İsrail yanlısı; Kuzey Irak'ta ABD himayesinde Kürt devletini, bölgesel savaş pahasına savunan; dinci ya da dinsel siyasete yatkın Kürt kadrolarından söz ediyoruz. Bunların, Kürt sorununa barışçıl bir siyasal çözüm getirmesi hiç de inandırıcı görünmüyor. İnandırıcılığı sarsan bir başka etken de, bu kadroların, Türkiye Kürtleri üzerinde eskiden beri hiçbir etkilerinin olmamasıdır. Güneydoğu'da Tayyip Erdoğan karşıtı son sokak eylemlerinin gösterdiklerinden biri de budur. Türkiye'nin Kürt sorununda çözümü, bölünme yanlısı olan ve Türkiye'deki Kürt nüfus üzerinde hiç etkisi olmayan bir kesimde aramak, yalnızca kuşkuları pekiştirmektedir. Kuşkular şu soruyu teşvik ediyor: Acaba PKK bahane olarak mı kullanılıyor? Anlaşılan, Barzani'nin Öcalan'la çatışma içinde olması, Barzanici açılımı "bölücü terörle mücadele" olarak gösterebilmeyi kolaylaştırıyor. Aslında "Barzani'yle açık ve resmi görüşme" terörle ya da bölünme tehlikesinin önlenmesiyle ilgisi olmayan bir siyasettir. ABD-İsrail çizgisinin uzun süredir beklediklerini karşılama, Barzani yönetiminin varlığını hukuksal güvence altına alma siyasetidir – ileride Türkiye'nin bölünme tehlikesini artırma pahasına olsa bile... not: Alıntıdır Gila