Ankara'nın ilçelerinin geçim kaynağı, Anadolu'nun birçok yöresinde olduğu gibi tarım ve hayvancılıktır. Birkaç yıl öncesine kadar kimi köyler, bir değil birçok küçük ve büyükbaş hayvan sürüsüne sahipti. Tahıl üretimin yanı sıra alternatif ürünlere de önem verilirdi. Şimdilerde durum değişti. Ankara'nın köylüleri izlenen politikalar nedeniyle tarım sektörünün çökmek üzere olduğunu herkesten iyi biliyorlar. Ama onları rahatsız eden ve şikayetçi oldukları bir konu daha var. O da yardım bağımlıları. Başkent Ankara'ya 50-60 km uzaklıkta, Polatlı, Haymana ya da Bala'ya bağlı köylerde yaşayan kimi çiftçiler sadaka siyasetinden dert yanıyor. Eskiden bu köylerde en az 5-6 küçükbaş hayvan sürüsü olurmuş. Her sürüde de 200-300 koyun bulunurmuş. Şimdilerde 1-2 sürüsü olan köylere gıpta ediliyormuş. Sürülerin azalmasının temel nedeni ise çoban yokluğuymuş. Anlayacağınız artık çobanlar da karaborsada. BELEDİYEDEN YARDIM ALIYORUM AİLEMİ GETİREMEM Köylüler, çobanların ailelerini köye getirmek istemediklerini, adreslerini Ankara'dan almaktan kaçındıklarını söylüyorlar. Aileler Belediye'de kayıtlı oldukları için başta gıda ve yakacak olmak üzere çeşitli yardımlar kapılarına kadar geliyormuş. Eğer bulundukları adresten ayrıldıkları anlaşılırsa yardımlar kesilirmiş. Aileleri Ankara'da kalsın, kendileri köye gelsin dediğiniz de ise başka bir sorun ortaya çıkıyormuş. Çobanlar, sürüyü araç trafiğinin yoğun olduğu yolların yakınında tutmak ve hayvanlar uyurken otobüse, minibüse binip ailelerini görmek üzere nöbetleşe Ankara'ya gitmek istiyormuş. Hayvancılıkla ilgili yaşanan birçok soruna bir de çoban derdi eklenince köylüler çareyi sürülerini elden çıkarmakta bulmuş. Çok değil 5-10 yıl öncesine kadar binlerce büyük ve küçükbaş hayvandan oluşan sürülerin bulunduğunu bildiğim bir köyde, bugün sadece 6 inek, 16 koyun ve birkaç tavuk ile horoz olduğunu gördüğümde yüreğim sızladı. BELEDİYE YARDIM VERİYOR NİYE ÇAPACILIK YAPAYIM? Sadece tahıl değil soğan başta olmak üzere çeşitli sebzelerin üretimini de yapan köylülerin bir başka derdi ise 'çapacı' bulamamak. Eskiden Sincan'dan çapacı getiriyorlarmış, ancak belediye yardımları arttıkça, insanların gelmekten vazgeçmiş. 'Güneşin altında gün boyu çalışarak kazanacağım parayla satın alacaklarımı Belediye zaten yardım olarak kapıma getiriyor. Niye kendimi yorayım' diyen bu insanlara köylüler verecek yanıt bulamıyormuş. İhtiyaçları olan işçileri Ankara dışından, daha uzaklardan getirdiklerin de ise maliyetler yükseliyormuş. Zor durumda kalan köylüler de başa çıkabilecekleri kadar araziyi ekiyorlarmış. 'Balık tutmayı öğretmek yerine balık vererek yardım bağımlıları yarattılar. Bu durum tarımı da etkiledi' diyor köylüler. Kimi köylerde arazilerin yüzde 95'inin bankalardan alınan krediler nedeniyle ipotekli olduğunu söyleyen köylüler, tarımdaki girdi maliyetlerinin ağırlığı ve ürünlerinin para etmemesi yüzünden kente göçün arttığını da anlatıyorlar. 'Köyde kalıp zar zor geçineceğime Ankara'ya gidip belediye yardımı alırım daha iyi' diyenlerin çoğaldığını da üzülerek aktarıyorlar. Yardımlarla ilgili veriler gerçeklerin aynası olarak karşımızda duruyor. Bu nedenle yüz binlerce aileye düzenli yardım dağıttığı bilinen Ankara Büyükşehir Belediyesi'nin yayınladığı kimi verileri aktarmak yararlı olacaktır. 60 kiloyu bulan yardım paketlerinde, tuvalet ve banyo sabunu, çamaşır ve bulaşık deterjanı, zeytin, beyaz peynir, domates salçası, tuz, makarna, sıvı yağ, un, arpa şehriye, çay, reçel, tahin helva, şeker, pirinç, kuru fasulye, nohut ve bulgur var. Yardımlar sadece bunlarla sınırlı değil. Melih Gökçek'in Belediye Başkanlığı'na geldiği 1994'den 2008'e kadar olan dönemde 671 bin ton kömür, 127 milyon 883 bin 652 adet ekmek, 20 ton bal, 140 ton balık, 44 bin adet yatak-yastık, 452 bin 747 adet kaban, 410 bin 509 adet çanta ve kırtasiye, 396 bin 985 adet bot, 27 bin 938 ton patates, 7 bin 600 ton soğan, 30 ton tavuk, 1200 ton portakal, 1200 ton elma, 1645 ton karpuz dağıtılmış. Tüm bunlara toplu sünnetleri, toplu düğünleri, dağıtılan paraları ve seçimler öncesi artan yardımları da eklerseniz, yardım bağımlılarının ruh halini daha iyi anlarsınız. Birkaç yıl önce, 'gün gelecek çiftçiler çoban, çapacı bulamayacak' denilseydi herhalde gülünüp geçilirdi. Sadaka siyasetinin sonuçlarından sadece birini aktardım. Bu siyaset karşısında 'muhalefetten tık yok' desem bana mutlaka kızarlar. Uyumaya devam edenlere ve uyandırmaya çalıştığım için köpürenlere inat konuyu yazmayı sürdüreceğim. Gürbüz Evren Odatv.com kaynak