ne çeşit bir "demokrasi"yle karşı karşıya olduğumuz ortaya çıktı. Muhalif olan herkesin sustuğu ve susturulduğu ya da şimdilik susması gerektiği ve susturulacağının mesajlarının verildiği bir demokrasi... Örneğin basın... Sadece Tayyip'in izin verdiği ya da tahammül ettiği ölçüde sesini çıkarabilir bu demokrasi anlayışına göre. Tertemiz bir medya istemektedir Tayyip, "Ak" Parti de bunun için kurulmamış mıdır zaten? Bu "pislikleri" temizlemek için... "İleri demokrasi" basın açısından budur. Hükümetin izin verdiği kadar konuşan medya... Artık AKP yandaşı olsun, karşıtı olsun hiç bir medya grubunda yer olmayacaktır AKP'nin biçimlendirdiği düzende. Aynı şey yargı için de geçerlidir. Yargı mensupları ancak hükümeti destekliyorsa açıklama yapabilir. Güya milletin iradesinden bahsedilmektedir ancak millete edilen küfürler, millete edilen hakaretler dava konusu yapılmaz Aynı uygulama muhalefet için de geçerlidir. Muhalefet Tayyip'in izin verdiği ölçüde muhalefet yapacak, eleştirinin sınırını da onlar belirleyecektir.

eğer öyleyse ağayı paşaya tercih ederim!! askeri vesayet ile yönetileceğime sivil vesayetle yönetilmeyi tercih ederim. umur talu eski türkiye sevdalılarından anlaşılan... hani şu 28 şubatta methiyeler düzdükleri paşaların sevdalısı.. bunlar eskide kaldı. ya yeni düzene ayak uyduracaklar, yada emekli olup şimdiki genelkurbay başkanının gidemeyeceğini ilan ettikleri orduevlerine gidecekler, batak oynayacaklar, çiçek sulayacaklar...

evet!! demokratikleşmiş oldu. ne darbe geldi, ne muhtıra, nede tanklar yürüdü... alt tarafı 4 memur istifa etti! bunu kabullenin artık. o sol partide 3 vakte kadar iktidar! siz hiç merak buyurmayınız..

Biri işinize gelmeyen bir şey söylediğinde hemen yaftalayın, oh Açık açık "askeri vesayet devam etsin" gibi bir söz söylemesini geçtim enf ufak bir "ima" bile bulunmayan bir yazıdan bu sonuca ulaştınız ya ne diyeyim bravo. Sizin demokrasi anlayaşınızı yiyim, ben, ağayı paşaya tercih edermiş. Zaten şuan olan şey bu. Zihniyetiniz de ortada. Sonra da 4 general istifa edince Türkiye aman aman demokratikleşmiş olur. Neyse bugün için bir sıkıntınız yok, yarın bir gün olaki sol bir parti iktidara gelir, o gün bu yazının ne kadar da doğru olduğunu anlarsınız, ama bu kafayla iş işten geçmiş, keser dönmüş sap dönmüş, hesap soruluyor olacaktır.

Kurulan tahterevalli yanlış. "Askeri demokrasi"nin "askeri" tarafı hafifletilince "demokrasi" tarafı şıppadanak ayağını yere basmıyor. Elbet şu oluyor: "Askeri vesayet... askeri kibir... askeri dayatma" biçimleri çözülüyor. Ama "vesayet... kibir... dayatma" biçimleri yok olmuyor. O yüzden, yüzde 100 "Karizma ve Kibir Çizme Operasyonu" ama yüzde 100 demokratikleşme değil. Çünkü,"demokratikleşme" sadece "millet iradesi ile seçilmiş iktidar"a silahlı gücün dayatmasına son vermekten ibaret değil. Bizatihi,"İktidar"ın silahlı güç dayatmaları, anti demokratik kanun ve icraat biçimleri, bin bir surat baskı suretleri de "demokratikleşme" sorunu. Demokratikleşme, sadece "sivil iktidar iradesinin korunması" değil ki... Esas, vatandaşın, bireylerin, toplumun, kimlik ve kişiliklerin her cins iktidara karşı korunabilmesi meselesi. Bir kişinin üniformanın çıkması yahut onun zaten sivillerle dolanması nasıl onun zihnini sivilleştiremiyorsa... Bir devlette, üniforma ağırlığının azalması da onu sivil kılmıyor. Elbet ciddi bir şey ama her şey değil! Çünkü bu ülkede sivillerin, özellikle erkek erklerin çoğunun zihnin de "militarist" veya "militer" imalat! Ülkeyi de, partiyi de, şirketi de, okulu, üniversiteyi de, örgütü de, çoluğu çocuğu da öyle yönetip kendi çapında paşalığa şartlanmış paşa oğlum benim! Ordu gölgesinin kalktığı bir sistemde... Ordunun kendi içinde baskı düzeni sürüyorsa... Partinin içi, baskı ve otoriteye tabi ise... Bürokrasi, iş dünyası, okul, aile baskı ve otoriteden ibaretse... İnsanlar inançları, inançsızlıkları, etnik kimlikleri, sınıf bağlamında baskıya maruz kalıyorsa... Sistemin omurgası, hakim dilimiz militarizm ise... Paşa gider, ağa kalır... Askeri demokrasi azalır, demokrasi asgari kalır! Mesele, itiraz kabul etmeyen itaat ve biat biçimleridir. Ordunun hükümet, meclis ve millet üstünde gölgesi bunlardan biri ama,"demokrasi bayramı"nın köşe bucağında, boyun eğdiren güçler sadece "kağıttan kaplan"dan ibaret değil ki. Paşalar değişse de;ordu içinde de şartsız itaat ve biate zorlanmış kölelerin durumu değişiyor mu? Cemiyet, cemaat itaat talep etmiyor mu? Patron, müdür vesair;itirazsız itaat istemiyor mu? Lider, şef, reis, ağa;partiden örgüte, aileden aşirete buyruk ve kuyruk çarkı döndürmüyor mu? Polis ile yargı, sokak sokak itiraz toplayıp sindirmiyor mu? 50 bin ölüye varmış bir meselede, herkesin aklına ilk gelen yine silah ateşlemek olmuyor mu? "Askeri demokrasi" ile "asgari demokrasi" bu açılardan çok mu farklı? Sivilleşmenin, demokratikleşmenin, hukuk devleti olmanın tek meselesi, ordunun iktidara tabi kılınması değil... İster YAŞ'tan önce ister YAŞ'tan sonra;bir çoban öylesine öldürüldüğünde, yoksul bir çocuk daha bayrağa sarıldığında hepsinin birden hesap verebilmesidir. İnsanı kullaştıran, kendine saygı ve kendini savunma mekanizmalarını yok eden, insanı değersizleştiren tüm dayatmaların eritilmesidir! Ordunun dışında da, içinde de! Hakiyle de laciyle de! Umur Talu -