Sağlık Bakanı Recep Akdağ bakın neler diyor: "Zengin ve kültürlü aileler 3-4 çocuk yapsın! İyi yetiştirilmiş çocuklarını Türkiye'nin hizmetine sunsun." Bu açıklama, yoksulluğun, politika karşısında nasıl bir duruş sergilemesi gerektiğinin kanıtıdır. Bir Bakan, zengin ve yoksul ayrımı yapmadan, bütün çocukların iyi yetiştirilmesinden ne kadar sorumlu olduğunu bilse. Zeka ve kalitenin, pahalı doğumlarla ilgisi olmadığını, yoksullardan esirgenen hayatın bu ülkenin en büyük sorunu olduğunu bilse. Çok çocuk yapmaya gerek yok! Sağlık Bakanı'na sormak gerekir? "Sevgilisinin kafasını kopartıp, çöp tenekesine atan zengin çocukları, çok çocuk yapmanın hangi örneğini teşkil ediyor" diye. Ve devam etmeli sorular. "Bu ülkenin Başbakanları genellikle yoksul ailelerin çocuklarıydı da, bu konuda neler düşünüyorsunuz?" diye. Ey! Zenginlere gözü gibi bakanlar! Yoksullara hayat hakkı tanımadan bakanlar. Sağlıklı bakanları, sağlıksız bakanlar! Olmak istediği kadar bakanlar! Zenginlerin çocuklarına tarifsiz lezzetler sunarak bakanlar! Yoksulların çocuklarına malulen emekli bakanlar! Bu ülkede hep sizlerin dedikleri oldu ve ne olduysa garibanların çocuklarına oldu! Türkiye, yoksullarını hiçbir zaman göze almadı. Yoksullardan aldığını, zenginlere dağıtmaktan da geri kalmadı. Ama yoksullar da, hayattan dersini hiçbir zaman almadı. Hep merak ederim, işçi ve sefalet ülkesi Türkiye'de, oylar neden zenginlerin saflarında yürüyen partilere gider? Seçim mevsimlerinin dışında, yok sayıldıkları halde. Ve üzerlerine basılarak yaşadıkları halde! Hakkı Yalçın / Takvim