Cesaretin Var mı Aşka? 'Cesaretin Var mı Aşka?', Amelie'nin büyülü dünyasından fırlamış, görkemli bir aşk hikayesi. Hikayenin kahramanları, Julien ve Sophie birbirleri için yaratılmış iki küçük çocuk. Julien'in annesi kanser, ölmek üzere. Sophie ise göçmenliğin zorluğu ile başa çıkmaya çalışıyor. Sophie ve Julien cesaret üzerine kurulu bir oyunla, arkadaş olmak üzereler. Oyunun kuralı çok basit; sırasıyla her biri, ötekine cesaret gerektiren zorlu görevler veriyor. Bu görevler arasında sınava sütyenle gitmek de var, okulun en sert çocuğunu tokatlamak da. Julien ve Sophie bu kışkırtıcı oyunu zamanla hayatın ta kendisi haline getiriyorlar. Aradan geçen zaman, ikilinin arasına giren insanlar, kızgınlıklar ve hayal kırıklıkları hepsi oyunun aşılması gereken engellerine dönüşüyor. Julien ve Sophie'nin aralarında hayalgücünün sınırlarını zorlayan bir aşk yaratan bu oyun, maalesef aynı zamanada ikilinin birbirlerine kavuşmalarını da engelliyor. Şimdi bu iki genç aşığın önündeki son ve en zorlu görev, aşklarını yaratan bu yıkıcı oyunla başa çıkarak bir arada olmayı öğrenmek... YÖNETMEN SAMUEL'LE FİLM ÜZERİNE Kariyerinize grafiker olarak başladınız. Yönetmenliğe geçmenize ne sebep oldu? Ben kendimi hiç bir zaman grafiker olarak görmedim. Liseden mezun olduktan sonra, sinema üzerine eğitim aldım. Çizimim iyi olduğu için grafikerliğe başladım ama bu para kazanmak için yaptığım bir işti. Pizza dağıtmaktan ya da bir caféde garsonluk yapmaktan çok da farklı değildi. Her zaman sinemayla uğraşmak istedim. Yani buraya şans eseri gelmedim. Kendimi bildim bileli, çocukken bile hep hikayeler anlatmak isterdim. Bu yüzden senaryolar ve öyküler yazmaya başladım. Ayrıca film yaparak, grafikten uzaklaştığımı da düşünmüyorum. Özellikle de "Jeux d'Enfants" gibi grafik bir evrene sahip olan bir film yaptıktan sonra... Dekorların ve geri kalan her şeyin çizimlerini ben yaptım ayrıca bütün storyboardları da ben çizdim. Filme finansman bulmak çok zor oldu mu? İlk kısa filmlerimi yaparken, bu konuda çok daha fazla zorlanmıştım. Sonra benim kadar coşkulu bir insan olan yapımcım Christophe Rossignon ile tanıştım ve o da öyküyü okur okumaz sevdi. Onunla tanışmadan önce ona bir özet göndermiştim ve o da benden senaryonun tamamını istedi. Daha sonra arayıp benimle tanışmak istedi. Daha ilk buluşmamızda hemen hemen her şey kesinleşmişti. Pek çok ortak noktamız vardı ve ayrılırken onu uzun zamandır tanıdığıma dair bir his ile doluydum. Neden bu kadar romantik bir aşk hikayesini anlatmayı tercih ettiniz? Hikayenin tamamı aklıma, bir akşamüstü bir animasyon üzerinde çalışırken geldi. Karakterleri ve önemli sahneleri yerine oturtmuştum. Aşktan, oyunlardan, ve sonsuz bir çocukluk sürecinden bahsetmek istediğimi biliyordum. Ayrıca şiirsel ve karamsar bir şey olsun istiyordum. Senaryoyu tamamlamadan önce öyküyle iki sene kadar uğraştım. Öykü aklıma birden geldi ve hemen yazmaya başladım. Çünkü öykü bana gelmeden önce içerlerde biryerlerde olgunlaşmıştı. İlk versiyonu yazmak için bir ay harcadım ve ardından 25 farklı versiyon daha yazdım. Bütün bunlar iki yılımı aldı. Filmin bütün senaryosunu bir akşamüstünde düşündüğünüzü söylüyorsunuz, peki ama bu hikayeyi tetikleyen unsur neydi? Beni tetikleyen ne oldu bilmiyorum. Bir aşk hikayesi olması gerektiği açıktı çünkü, o dönemde benim ihtiyacım olan şey buydu. O zaman neden bu aşk hikayesi aynı zamanda hem bu kadar karışık hem de romantik diyebilirsiniz. Ben hiç bir zaman sıradan öykülere film yapmayı istemedim. Hep olağanüstü, sıradışı şeyler anlatmak istedim. İki hedefim vardı; birincisi karakterlerinin kaderlerinin içine hapsolduğu bir trajediyi bir komediye uyarlamaktı, ikinci ise her sahnenin kendi başına bir film olduğu bir film yapmaktı. Nelerden etkilendiniz? Senaryonun yazım aşamasında, aynı şeyi yapma isteği duymadan sinematografik referanslar kullandım. Trainspotting ve Fight Club'ın hızlı temposunu ve küstahlığını sağlamak istedim. Ayrıca Marry Poppins'deki gibi bir peri masalı hissi uyandırmak istedim. Bütün bunları bir aşk masalının hizmetine sunmak istedim. Sizi başroller için Guillaume Canet ve Marion Cotillard'ı seçmeye iten şey ne oldu? Benim hayal kurmamı sağlayacak ve filmin kahramanlarıyla etkileşime geçebilecek iki oyuncuya ihityacım vardı. Guillaume'ın çok hareketli, dokunaklı bir performans sergileyeceğinden ve aynı zamanda da kendi akıcılığını ve canlılığını da beraberinde getireceğinden emindim. Ayrıca daha önce hiç bir romantik filmde rol almamıştı. Ona senaryoyu gönderdiğim zaman hemen kabul etti. Marion için ise işler farklıydı. Sophie rölü için büyük bir seçme düzenledik. Marion gördüğüm ilk ya da ikinci kişiydi. Daha sonra diğer aktrislerle de görüştük ama aklımda sadece Marion vardı. Guillaume ile birlikte deneme çekimleri yaptık ve bu rolü oynayabilecek tek aktrisin o olduğundan tamamen emin olduk. Peki, Julien ve Sophie'nin çocukluklarını oynayacak çocuk oyuncuları nasıl seçtiniz? Çocuklar filmin üçte birlik bir bölümünde yer alıyorlar bu yüzden hareketli, dokunaklı ve anı zamanda eğlenceli olmaları şarttı. Oyuncu seçimi, filmin çekiminden bir sene önce başladı ve tam bir maceraydı. Bu iş için kurduğum bir ekip vardı. Bu ekip, çocuk dergilerine, spor klüplerine, okullara ve daha bir çok yere bu konuyla ilgili ilanlar dağıttı. 3000 - 4000 arası başvuru oldu. Düzenlediğimiz çalışma gruplarında ve çekimlerde yaklaşık 250 çocukla tanıştım ve bu sürecin sonunda bu çocukların da sadece otuzda biri son aşamaya gelebildi. Daha sonra aralarından iki tanesini seçmek üzere bu sayıyı altıya indirdim. Joséphine Lebas-Joly beni çok etkiledi, kendi yaşına göre bir profesyoneldi. Thibault Verhaeghe'nin hiç tecrübesi yoktu ama doğal bir yeteneği vardı. Çok tatlı, dinamik ve etkileyici bir çocuktu. Karakterlerinizin çocuk kalma isteklerinizi nasıl açıklıyorsunuz? Onların Amerikalılar'ın deyişiyle Peter Pan sendromundan muzdarip olduklarını düşünmüyorum. Sonsuza kadar çocuk kalmıyorlar. Hayata atılıyorlar. Çocukluklarında geçen son sahneyle filmin son sahneleri arasında anlatılanlar, aşkın dolambaçlı yolları. Çocukluklarında yaşadıkları şeyle yetişkinken yaşadıkları şeyler aynı. Bize çok romantik bir aşkın görüntüsünü sapkınlık ve yok edici bir oyunla birlikte sunuyorsunuz... Sembolik anlatıma sahip bir film yaptım. Aşık olduklarını kabul etmemek için sürekli engeller bulan iki insana dair bir romantik komedi. Hikayeleri aşkla ölümün içiçe geçtiği türden büyük bir sonla noktalanıyor. Bu olgunluk ve aşka dair temel bir arayış. Julien ve Sophie'nin hedefleri her zaman mutlu ve birlikte olmak, ölürken bile. Sonuç olarak, aşklarını sonsuz ve sıradışı bir şekilde yaşamayı başarıyorlar. "Jeux d'Enfants" görsel evreni çok güçlü bir film. Estetik olarak neleri öne çıkarttınız? Bu görsel zenginlik senaryoda zaten vardı: efektler, uçan kamera, renklerin kullanımı. İstediğim dekorları çizdim ve daha sonra bunlar dekorasyon bölümü tarafından gerçeğe dönüştürüldü. Yaptığım storyboard, film çekimi boyunca bizim kılavuzumuz oldu. "Jeux d'Enfants" grafik açıdan çok başarılı bir film. Karakterlerin çocukluğu için daha yapay, kitch ve kendimi çocukluğumdan hatırladıklarıma benzer renkler kullandım. Sonra, şehir ailevi bir boyuttan, insanüstü bir boyuta geçiyor. Ama daha saf, ve temiz, hatta Zen'e kaçan bir tarafı veya tasarımı da kullandım. Böyle bir görsel zenginlik içinde karakterlerimin duygularını vurgulayabilmek de çok önemliydi. Dekorasyonlar çok önemliler değil mi, hem zamanın ötesinde hem de evrenseller... Evet. Ben bir masal anlatmak istedim. Bu yüzden de değişik ve sürrealist bir boyuta ihtiyacım vardı. Filmin büyük bölümünü Brüksel ve Liege arasında çektim. Filmi başka herhangi bir yerde çekebileceğimi hiç sanmıyorum. Keşfettiğim ilk dekor, Julien'in ayrıksı çocukluğuna dairdi. Oraya vardığım zaman Burton ve Tati'nin aradığım yönlerini orada görmüştüm. Filmin Künyesi Yönetmen: Yann Samuell Senaryo: Yann Samuell, Jacky Cukier Görüntü Yönetmeni: Antoine Roch Kurgu: Andrea Sedlackova Yapımcı: Christophe Rossignon Yapım yılı ve ülkesi: 2003, Fransa Tür: Romantik-Komedi Süre: 93 dk. Dağıtımcı: Bir Film Oyuncular: Guillaume Canet Marion Cotillard Thibault Verhaeghe (8 yaş. Julien) Josephine Lebas-Joly (8 yaş. Sophie)

crazy Beraber izlermiyiz

Izlemeyen arkadaslara bu filmi siddetle tavsiye ederim.

izlerizzz