Eline sağlık gila

Müzikle terapi var mı bilmiyorum Hafıza terapisinin bir numaralı yolunun müzik olduğuna bu sabah emin oldum Önce şu müziği tıklayın, hem dinleyip hem okuyun Sabah yola çıktım Dışarıda ısı 3.5 derece Öyle doğru dürüst yapacak bir şeyim de yok Hani çükseler bir yere gidilmez dedikleri bir hava Yollar müsait Radyoyu da tıkladım, Gülden Karaböcek, bu şarkıyı söylüyor Bir anda daldım gittim İçimi bir hüzün kapladı Müzik denilen şey öyle güçlü ki; Geçmişte yaşanmışlıkları falan hatırlatmıyor Seni bir anda zaman tünelinden geçirip, geçmişin tam orta yerine bırakıyor Bir zamanlar, İnsanların dindar - dinsiz, mümin - kafir diye ayrıştırılmadığı bir zamanlar Gazinoların full çektiği İnsanların arada bir kafayı dağıtmaya gidebildikleri Birahanelerin yoğun olduğu zamanlar Bütün birahanelerde mutlaka Gülden çalardı Birayı yudumlarken ne sıkıntın varsa, Gülden'in şarkıları eşlik ederdi Yıllar yıllar sonra Aynı şarkıları tekrar dinlediğinde Öyle melankolik bir ortamda bulursun ki kendini, Patatesin kızardığı yağ kokusu bile gelir burnuna Böyle mucizevi bir şeydir müzik Güzel günlerdi be Enflasyon yüzde yetmişlerde dolaşırdı Gel gelelim, her akşam birahaneye takılırdık Hafta sonları, Boğaz'da bir lüks lokantada balık - rakı eşliğinde demlenirdik Haftada bir de ocak başı muhabbetini ihmal etmezdik Enflasyon da vardı Güzel, tatlı yaşam da Tamam, sağ sol çatışmaları vardı Tamam, sokaklarda oluk oluk kanlar akıyordu Tamam, her sabah hocanın ezanından önce Ya kurşun sesleri Ya bomba patlamaları uyandırıyordu insanları Tamam, hava karardıktan sonra millet evden çıkamıyordu belki Ama insanlar, sağ kaldıkları sürece, insan gibi yaşamayı başarabiliyorlardı Hava karardıktan sonra köşeleri tutmuş olan ülkücüler ve solcular Gelip geçen insanları inceden inceye süzerdi Kıllandıklarından kimlik sorar Ya serbest bırakır, ya sopalardı Bir kimliğe bakıp da adamın nesini, nasıl anladıklarını hep merak etmişimdir Bize kimse elleşmezdi Biz ayyaş takımındandık Solculara göre burjuva özentisi lümpenler Ülkücülere göre şerefsiz içkicilerdik Dokunmaya bile tenezzül edilmeyecek aşağılık mahlukatlardık Yaşasın Yeni Rakının gücü anadınmı Güzel günlerdi be moruk AŞK denilen şeyi hücrelerimize kadar yaşayan bir nesiliz biz En güzel aşk, acı veren, umutsuz aşktı En güzel aşk, bir kibrit kutusunun içine sıkıştırılmış mesajı bir şekilde ulaştırıp Günlerce iki satır cevap gelecek diye kurdeşen dökülen aşktı En güzel aşk, kavuluşamayan aşktı Kavuşamazdık da zaten Bir kızın elini tutabilmek için aylarca uğraşırdık Bir yanağından öptük mü, evlilik moduna girerdik Hele hele ıssıza denk getirip memelerini azıcık mıncıkladık mı? Orta Doğu'nun kazanovası gibi görürdük kendimizi Şimdiki gibi önce yatağa girip, sonra adın ne senin diye sormacalar yoktu İnsanlar eğitimsizdi ama bilgeydi İnsanlar cahildi ama merhametliydi İnsanlar kıt imkanlarla yaşıyorlardı ama mutluydu Pazar sabahları sobanın üstünde kızartılmış ekmek kokusuyla uyanıp Peynir, zeytin, şen şakrak, güle oynaya yapılan kahvaltıların tadı yok artık O kahvaltı masaları, insanları tutkal gibi birbirlerine yapıştıran büyülü bir güce sahipti Futbol, o zamanlarda da popülerdi Bir tek Mithatpaşa Stadımız vardı İstanbul'da İnönü ölünce adını apar topar değiştirip İNÖNÜ STADI yapıverdiler Bir gün olsun, Mithat Paşa'ya yapılan bu saygısızlığı sindiremedim içime Gece maçları falan yapılmazdı Aynı gün hem Vefa - Fener, hem Galatasaray - Beşiktaş maçları olduğunda Hepsi de aynı gün, aynı sahada oynanırdı Seyirci, akşamdan battaniyesini, piknik tüpünü, tavlasını alır, gişenin önünde yatardı Gece geç saatlere kadar tavlalar oynanır, çaylar içilirdi Yok öyle döner bıçaklarıyla bir birlerine saldırmalar Sahi ya, ne ara bu kadar vahşileştik biz? Stad dörde bölünür, her takım taraftarı yerini alır Saat 11.00 de başlayan ilk maçın ardından derbiyi de izler, evine dönerdi Kavgasız, gürültüsüz, patırtısız Çok çok, sahadaki futbolculara bir iki ıvır zıvır atılırdı Hiç unutmam, bir GS - FB derbisinde Fener taraftarları Ayı Gökmen'e portakal fırlattılar Gökmen, çime düşünce patlayan portakalı aldı Bir güzel yedi Elindeki şerbeti formasına sildi Döndü Fener taraftarına, elini kaldırıp teşekkür etti Araba lükstü Araba, hayali kurulmayacak bir unsurdu Hayalle yaşayanın mötüne koyiim lafı, tam da o zamanlar çıkmıştı Koca koca yollar bom boştu Kimsenin arabası yoktu ama mutluluğu vardı Bir ara Endonezya'da Mr. Tatang'a sordum: Sizin nüfusunuz 340 milyon, millet işsiz, parasız Ama yine de mutlu görünüyorlar Nasıl oluyor bu? Tatang cevapladı Çünkü Mister Yusuf Bu insanlar kredi kartına sahip değiller Kredi çekmeleri mümkün değil Hayalleri, elde edebilecekleriyle sınırlı Hayal ettiği parayı bulup, evinde tencere kaynıyorsa O insan mutlu oluyor Çünkü daha yüksek hayalleri yok Yüksek hayaller, insanı önce yükseğe çıkartıp, sonra yere çakar Toplum, hırsızlıklara ve yolsuzluklara karşı inanılmaz duyarlıydı Taraflı tarafsız herkesin okuduğu GIRGIR dergisi Dünyanın üçüncü en çok satan mizah dergisiydi Yolsuzlukları da, hırsızlıkları da alabildiğince eleştirirdi Demokrasinin temel taşları hala yerindeydi Ve insanlar, demokrasinin gücüne inanıyorlardı Bir gün Özal geldi İnsanlar parayla tanıştılar İnsanların parayla tanıştıkları gün İnsanlığın yavaş yavaş sahneden çekilmeye başladığı gün oldu Para Daha çok para En çok para Dostlukları, komşulukları, tevazuyu gömüverdi iki günde toprağa Oysa ileride para da bir gün yok olacaktı Ve toprağa gömülmüş dostluklar, komşuluklar tekrar dirilmeyecekti Toplum olarak kaosun orta yerinde öylece kalacaktık Beni bilen bilir, 41 yıldır tekstil sektörünün içindeyim Tekstil sektöründe aylarca kimse bir kuruş tahsilat alamıyor İş yok Para yok Huzur yok.. Ocak başında çalışmaya başladığım firma Son iki haftada en az 60 000 usd tahsilat alması gerekirken Ala ala sadece 500 usd tahsilat alabildi İnsanlar çıldırmış durumda Maaşlarını alamıyorlar Patrona ziktir çekip bir yere de gidemiyorlar Zira diğer yerler farklı değil Bugün ayın 42 si Sabah sabah, kargalar b. kunu yemeden çıktım yola Ne halt etmeye çıktıysam Henüz ay sonu gelmedi Gelse de maaşımı kopartsam diye dört gözle bekliyorum Bugün ayın 42 si Ocak ayı kaç çekiyor, onu bile bilmiyorum artık Bir Gülden Karaböcek ile dönüverdim eski, yoksul, güzel günlerimize Bugün ayın 42 si Son 15 yılda sata sata satılacak yer bırakmadılar Sonunda ptt, halk bank, ziraat bankası gibi kurumlara el attılar Onlar da üç güne kadar kurur O zaman görürüm REYİZ REYİZ diye nara atan salakları Bugün ayın 42 si Ay sonu gelse de, şu maaşla bir kucaklaşabilsem Bir kısmınız Şubat'a geçmiş olabilirsiniz Referandumdan kısa süre sonra Sizler de başlayacaksınız saymaya Bugün ayın 42 si Bugün ayın 55 i Bugün ayın 69 u Sağlıcakla kalın Son düzenleme: 11 Şubat 2017