2002 yılının Kasım ayında yani AKP'nin ilk iktidara geldiği zaman PKK eylem yapamaz haldeydi. Sağda solda yaptığı münferit eylemler Türk Silahlı Kuvvetleri'ne veya polis birimlerine bir saldırıdan ziyade, Türk güvenlik kuvvetlerinin takibinden kurtulmak amacıyla gerçekleştiriliyordu. PKK askeri bir tehdit olmaktan çıkmıştı. İşin bu bölümünü iyi anlamak için Türkiye'nin başına bela olan PKK'nın Türkiye'ye karşı savaş senaryolarının parçası haline gelmiş olduğunu hatırlamakta fayda vardır. Yunanistan PKK terör örgütüne doğrudan destek verme işine girişmiş ve baştan beri örgütün destekçisi durumundaki Suriye ile de askeri ittifaklar oluşturmuştu. O senaryolar içerisinde PKK'ya önemli bir rol biçilmekteydi. Türkiye Ege'de Yunanistan ile bir sıcak çatışmaya giriştiği takdirde, Suriye de harekete geçecek, Yunan uçakları Suriye hava alanlarını kullanarak Türkiye'ye arkadan yapılacak Suriye taarruzunu daha etkili hale getirecek ve Türkiye iki cepheli bir savaşa zorlanacaktı. İki cepheli savaşta PKK da yarım cephe açacak ve yapacağı kapsamlı terör eylemleriyle Türkiye'ye hem askeri açıdan zarar verecek hem de halkın psikolojisinin bozacaktı. Ancak öyle olmadı. Bir yandan Türk Silahlı Kuvvetleri'nin operasyonları öte yandan da Emniyet'in ve İstihbarat organlarının başarılı faaliyetleri ile PKK'nın önce beli kırılmış ve ardından askeri tehdit olmaktan çıkarılmıştı. Aynı dönemde Suriye'yi askeri açıdan zayıf ve diplomatik-siyasi açılardan da yalnızlaşmış bir ortamda yakalayan Türkiye, Şam yönetimine Türkiye karşıtı politikasını sürdüremeyeceğini göstermişti. Böylece bir yandan Yunanistan yalnızlaştırılmış öte yandan da PKK askeri unsurlarının ötesinde psikolojik olarak devreden çıkarılmıştı. Öyle ki, Öcalan'ın başarılı operasyonların ardından Türkiye'ye getirilmesinin hemen sonrasındaki aylarda PKK'nın basit bir örgüt haline düşürülmesi mümkün hale gelmişti. Ancak Öcalan'ın ve PKK'nın yardımına AB 'reformları' yetişecekti. Ardı ardına yapılan düzenlemelerin sonunda PKK terörü ile mücadele zorlaştı. 2003 yılında Amerika'nın Irak'ı işgali sonrasında ise uzaktan kumandalı patlayıcılar ve mayınlar temin ederek kendisini yeniledi. Amerika'nın verdiği psikolojik ve lojistik destek ayrıca not edilmelidir. Bütün bunların ardından PKK eylemlerine başlayacaktı. Eylemlerine başlarken en önemli desteği AKP'nin kafa karıştıran açıklamalarından aldığına da şüphe yoktur. Aynı dönemde Amerika'nın destek ve yardımlarıyla Irak'ın kuzeyinde bir kukla devlet kuruldu. Amaç, Irak'taki Arapları birbirine düşürüp çok kanlı bir iç savaş çıkararak, Irak Araplarının kendi bölgelerini ve devletlerini kurmalarını temin etmekti. Böylece kuzeyde oluşturulan kukla devletin bağımsızlığa gitmesi ve giderken de Türkiye'deki unsurlarla birleşmesini sağlamaktı. Ama olmadı. Bütün tahriklere rağmen Araplar birliklerini bozmadılar. Bu şartlarda kuzeydeki kukla devlet bir manada ortada kalmış oldu. Çünkü Irak ya üçe bölünebilir ya da bölünemezdi. Şimdi yapılmak istenen ve açılım diye söylenenlerin bu kukla devlet ile Türkiye'deki coğrafyayı birleştirmek olduğu gün gibi ortadadır. Çünkü kukla devlet tek başına ayakta kalamayacağına göre, bir bölge devletinin himayesine girmesi gerekir. Bu da Türkiye'den başkası olamaz. Amerika'nın projelerine en uygun yapı Türkiye'dedir. Türkiye bir tür federasyona dönüştürülür ve kukla devlet ile birleşirse, Orta Doğu'da Barzani'nin çok arzu ettiği Kürt coğrafyası ortaya çıkabilir. Yani Barzani'nin Yunan basınına verdiği demeçlerde söylediği gibi, kukla devlet el koyduğu Kerkük'te çıkaracağı petrolü "kendi topraklarından ve kendi limanlarından Akdeniz'e indirecek hale gelir." Unutmayalım ki, AB uyum yasaları yoluyla PKK, Türkiye'den 1990'lı yıllarda istediklerinin hepsini almış durumdadır. Bundan bir adım sonrası milli kimlik oluşturma çabalarının kurumsallaşmasıdır ve bu işin sonu milli devletin tasfiye edilerek çok uluslu ortaklık devletine gider. Çok uluslu ortaklık devletleri kalıcı olsunlar diye kurulmazlar. İlk fırsatta dağılırlar. Yugoslavya 'dan Çekoslovakya'ya, Kıbrıs'tan Belçika'ya kadar bir dizi örneği vardır. Tek fark dağılmanın kanlı mı kansız mı olacağıdır. Açılımcılar bunun faturasını ve vebalini ödeyemeye hazır mı? Hasan UNAL Amele -

o dönem türkiye ekonomik olarak dibe çökmüştü... zaten PKK terörüne ihtiyaç yoktu, hükümet eliyle yapılan ekonomik terör hedefine varmış, milletin anasını ağlatmıştı... PKK yı destekleyen dış mihraklarda o dönem PKK ya destek vermeye gerek görmedi.. zaten bunların işi bitti die düşündüler... "d. tünden korkan kahraman olamaz" p. alemdar 3qU!

valla farklı bi bakış acısı ama Destekleyen lobi Bazı kişileri Kahram ilan etmek için kullanabilir hele şu zamanda