adım adım ve planlı hareket ederek uyanık toplumları dize getirirsiniz, bunlar davul zurnayla koşa koşa gidiyor; millette tık yok

chp yıllarca her girdigi hükümette muhteşem bir şekilde hademesine varana kadar kendi adamlarını yerleştirdi şimdi adamlar diyorlarki ne yargıyı ele geçirmesi kardeşim herşey oyla seçimle olacak akp dogrudan hadi sen şurda şu işin başına demeyecek zaten daha düne kadar darbe anayasasını değiştireceğiz diye mitinglerde slogan atanlar şimdi birden ne olduysa ters döndüler özellikle mhp en büyük zararı gören değilmiydi darbede o bile hayır dio bütün gelişmiş ülkelerden alınan modeller cercevesinde hazırlanıyor anayasa kimlerin aklını karıştırmaya çalışıyor türkiyenin neden ilerlemesini istemiyorlar bakın kılıçdar oğluna bilmem fındık bilmem kayısı, çay bunların ne alakası var anayasayla milletin duyguları ile oynamayın bir gün gelir bu millet sizden hesap sorar hemde öyle bir sorarki osmanlı geri dönmüş sanırsınız 1980 darbeyi CIA in yaptırdıgını herkes bilir halamı görmüyorsunuz hanginiz en rahat yıllarınızı hangi hükümet zamanında geçirdiniz kimse bunları konusmuyor maksatları tamamen muhalefet yapmak adamlar dogruda yapsalar AKP bu yanlış diyorlar kendi içlerinden bile akıllı adamlar çıkıp ewet dieceğim dediğinde adamı partiden ihraç edecek hale getiriyorlar hani demokrattınız hani laiktiniz

AKP'nin anayasa değişiklik paketinin ana amaçlarından biri, yargının bağımsızlığını ve tarafsızlığını ortadan kaldırmak, AKP yanlısı yargıç ve savcılardan oluşan bir yargı düzeni yaratmak, kısaca yargıyı ele geçirip, kendi siyasal yargı sistemini kurmaktır. Peki, AKP neden yargıyı ele geçirmeye çalışmaktadır? Bu sorunun yanıtını arayalım. AKP, 8 yıllık iktidarı döneminde, HSYK'nın atamalarda yeterli duyarlılığı göstermemesinden, kimi yargıç ve savcıların zaafından yararlanarak yargının bir bölümünü zaten ele geçirmiştir. Ancak, hala kendi vücut dilini kullanmayan, yani yandaş olmayı kabul etmeyen yargıç ve savcılarla yüksek mahkeme üyeleri görevlerini sürdürmektedirler. Cemaat ve tarikatlarla müritlerini, AKP'yi ve AKP'lileri kollayan, bu yolda her türlü hukuksuzluğu yapmaktan çekinmeyen yargıç ve savcılar ile Atatürk Cumhuriyeti'ni daha İslami bir yapıya dönüştürmeyi amaç edinen yerel yöneticiler, Devlet'in değil AKP'nin temsilcileri olduklarını tutum ve söylemleriyle kanıtlayan vali ve kaymakamlar hakkında soruşturma izni vermeyen Adalet ve İçişleri bakanlıklarının bu "olumsuz işlemleri"ni iptal ederek, yargılanmaları önündeki siyasal engelleri kaldıran; kadrolaşmaya ve kamu yararına uygun düşmeyen özelleştirmelere izin vermeyen idari yargının ele geçirilip, yandaş kamu görevlilerinin korunması, diğerlerinin cezalandırılması, kamu varlıklarının babalar gibi satılmasının önündeki yargı engelinin kaldırılması gerekmektedir. Telefon ve ortam dinlemelerinde, arama ve gözaltına almalarda, tutuklama ve soruşturmalarda her türlü hukuksuzluğun yaşandığı bir ortamda, hala bir yargıç çıkıp, Başbakan'ı tazminata mahkum edebilmekte; bir başka yargıç, kayıp trilyon davasında Cumhurbaşkanı'nın yargılanması gerektiğine karar verebilmekte; hala iktidar gücüne karşı gelip, Ergenekon ve Balyoz davaları sanıklarını salıveren yargıçlar bulunmaktadır. Yüksek yargıçlar; Türk hukuk tarihinde ilk kez, kendisine başkaldırıp dosya göndermeyen mahkemeye karşı, mevcut bilgiler ışığında birleştirme kararı vererek, Erzincan Cumhuriyet Başsavcısı İlhan Cihaner'in tutukluluğuna son verebilmekte; YARSAV Kurucu Başkanı, Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Ömer Faruk Eminağaoğlu'nu ve Sincan Ağır Ceza Mahkemesi Başkanı Osman Kaçmaz'ı beraat ettirebilmekte; Prof. Dr. Haberal'ın, yasalara aykırı biçimde tutukluluğunun sürmesi kararını veren yargıçları tazminata mahkum edebilmektedirler. Bunun önlenmesi gerekmektedir. Çağdaş demokrasiyi, erkler ayrılığı ve hukuk devleti ilkelerini, işine gelmediği için görmezden gelen siyasal iktidar bu kararları kabul edememekte, yargının AKP isterlerine uygun kararlar vermesini sağlamak için bu Anayasa değişikliğini yapmaktadır. KARALAMA KAMPANYASI Yargının ele geçirilmesine ilişkin anayasa değişikliği sürecinde izlenen stratejide, tıpkı Ordu'nun sindirilmesinde yapıldığı gibi, önce yargının yıpratılması için karalama kampanyası başlatılmıştır. Olumsuz haber ve söylemlerle, her kötülüğün temelinde yargı var imajı yaratılmaya, böylece yapılan değişiklikler haklı kılınmaya çalışılmıştır. Ne yazık ki, adil ve hızlı yargılanma hakkından zaten yoksun olan halkı, bu konuda yönlendirmek zor olmamış; siyasal iktidar, karalama kampanyasını başarıyla sürdürmüştür. Oysa, değişikliklerin, yargının sorunlarını çözmek ya da adil ve hızlı yargılanmayı sağlamak gibi bir amacı yoktur. Yapılan değişiklikler Anayasa Mahkemesi ve HSYK'nın ele geçirilmesini amaçlamakta ve düzenlemektedir. Siyasal iktidar bu değişikliklerle, kendi çıkarlarını koruyacak, isterlerine göre karar verecek bir yargı tasarlamaktadır. İktidarın ilk yıllarında "kendi vücut dilini anlayan bürokrat isteyen" Başbakan için sıra, aynı nitelikteki yargıç ve savcılara gelmiştir. Böylece AKP kapatılmaktan, AKP'liler ve yandaşları da yargılanmaktan ya da yargılansalar bile ceza almaktan kurtulacaklardır. Karşıt görüşlü Atatürkçü yurtsever aydınlar için de yaşam, yargı eliyle kabusa dönüşecektir. Silivri ve Habur mahkemelerine bakılması, geleceğin görülmesine yardımcı olacaktır. Yargıyı yıpratmak evresinde siyasal iktidar ileri gelenlerinin söylemleri önemli yer tutmaktadır. Anayasa değişikliğine ortam yaratmak için, yargı, verilen her karardan sonra eleştirilip, kamuoyunda soru işareti yaratılmaya çalışılmıştır. - Anayasa Mahkemesi'nin, Cumhurbaşkanlığı seçimindeki "367 kararı", türbana ve yargının ele geçirilmesine ilişkin Anayasa değişikliği kararları üzerine, "Bu bir yargı darbesidir", "Bu demokrasiye sıkılmış kurşundur", "Sen nasıl 411'in üstüne çıkarsın?", "Milli iradeyi nasıl yok kabul edersin?" denilmiş; Yüksek Mahkeme "Yetki gaspı yapmakla" ve "Anayasa'yı ihlal etmekle" suçlanmıştır. - AİHM ve Danıştay, türban kararı üzerine, şeriat hukuku adres gösterilerek eleştirilmiştir. - Başbakan, Haberal'ı serbest bırakmayan 9 yargıç için verdiği tazminat kararı ile Erzincan Cumhuriyet Başsavcısı İlhan Cihaner'in salıverilmesine ilişkin kararı nedeniyle Yargıtay'ı eleştirerek şöyle demiştir: "Yargıtay pervasızlık ve kanun tanımazlık içinde... Anayasa'da yaptığımız değişikliğin ne kadar isabetli olduğu, ne kadar hayati ve Türkiye'nin yararına olduğu bu son olayla bir kez daha ortaya çıktı... Yargının güvenilirliği bitmiştir." - Adalet Bakanı Sadullah Ergin, "İki aydır yüksek yargıda yaşanan olayları alt alta koyduğunuz zaman bu mevcut yapılanmanın reforme edilmesine neden ihtiyaç olduğunu görürsünüz" demiştir. Bu söylemlerin amacı, yargıyı halk gözünde küçük düşürmek, bu yolla ele geçirme operasyonunu haklı göstermektir. Anımsanırsa, Başbakan Recep Tayyip Erdoğan, iktidarının başlangıcında, dokunulmazlıkları kaldırmama nedenini "yargıya güvensizlik" olarak açıklamıştır. Adalet Bakanı Sadullah Ergin de, Anayasa değişikliği ile "güven duyulacak bir yargı sisteminin getirildiğini" söylemiştir. Bu söylemler, değişikliklerin gerçek amacını ortaya koyması yönünden yeterli açıklıktadır. Demek ki, değişiklikler yargıyı, AKP'nin "güven duymadığı" konumdan, "güven duyduğu" konuma taşımak, yani AKP yargısı yaratmak için yapılmaktadır. Yine Başbakan, değişikliklerle, "Üstünlerin hukuku yerine, hukukun üstünlüğünün hakim kılınacağını" söylemiştir. Bu söylem tersten okunduğunda doğruyu yansıtmaktadır. Yani Anayasa değişikliği, hukukun üstünlüğünden, üstünlerin hukukuna, yani tüm gücü elinde bulunduran AKP'nin üstün gücünün hukukuna geçilmesini sağlayacaktır. AKP'nin anayasa değişiklikleri, 12 Eylül askeri darbesinin "yarı bağımlı" duruma getirdiği yargıyı "tam bağımlı" duruma getirmek için yapılmaktadır. Sözde hukukun üstünlüğü sağlanıyor denilerek, yargı, yürütmeye bağlanıp "hizaya getirilmeye" çalışılmaktadır. Temel hak ve özgürlüklerin güvencesi olan yargıyı iktidarın güdümüne bırakmak, bu hak ve özgürlükleri iktidarın insafına bırakmak demektir. Yargı iktidarın güdümüne girdiğinde, ulusal iradenin gerçek sahibi olan yurttaşları koruyacak hiçbir düzenek kalmayacaktır. Yargıya ilişkin değişiklikler, iktidara, yargı denetiminden uzak bir yasama ve yürütme gücü sağlayacak, başka bir deyişle keyfi yönetimin önünü açacaktır. Bu rejimin adı demokrasi değil, faşizmdir. Nobel Barış Ödülü Sahibi Elie Wiesel'in, halkoylamasına da ışık olacak bir sözüyle bitirelim yazımızı: "Adaletsizliği önleyecek gücümüz olmayabilir, ama adaletsizliğe itiraz etmeyi beceremeyeceğimiz bir zaman asla olmamalıdır." Bülent Serim Anayasa Mahkemesi Eski Genel Sekreteri Kaynak