Olabilir ya da olamaz o kadarını bilemem ama bu kadar lüks içinde yaşayan ve lükslerinden asla vazgeçmeyen her darbede ilk iş olarak maaşlarına zam yapmayı adet edinmiş bir kesimden o harcamayı yapmaları beklenmez Hoş öyle bile olsa bu pkklı üst düzey yöneticilerin Abd tarafından K. Iraktan paketlenip Türkiyeye teslim edilmesine bu iş Akp nin yararına olur diye karşı gelmeyi haklı gösterir mi? Gila

Zamanında kıt aklımızla meclis teskereye onay vermeli ki kuzey ırakta varlığı olabilsin demiştik. Maalesef amerika bu işi bizsiz yaptı ve kuzey ırağa değil ordumuzu izinsiz adımımızı bile sokamadık. Barzani denen pkk sevicininde biti kanlandı amerika sayesinde. ve şimdilerde hala bunun acısını çekiyoruz.

Ya da şöyle soralım. Generalleri oraya kim göndermişse Acaba diyorum Aranan 1 numara o olabilirmi?

Dehşet bir yazı. Birçok yerine katılmamak elde değil. Ben sürekli söylüyorum bu ülkede terör bitmez. PKK biter yenisi gelir. Çünkü ellerindeki en büyük koz bu. Mafya gibi düşünün bunu başınıza bir kaç serseriyi musallat ederler onlardan kurtulmak için para verirsiniz. Dururlar. Buda aynı şey. 30 yıllık terörle mücadelede en büyük hata meseleyi TSK ya bırakmak. Terörle mücadele ordunun elinden alınıp içinde mutlaka polisin yer aldığı ayrı bir silahlı yapılanma oluşturulmalı. Askeri yapılar hantal yapılardır. Üstelik bizde asker bu mücadeleyi uzmanlarla değil, gencecik acemi askerlerle yapıyor. Terörle mücadele uzmanlık işidir. Siz evinizde musluk bozulunca bir acemiye mi tamir ettiriyorsunuz, yoksa bu işi bilen birine mi? Bu iş musluk tamirinden daha mı önemsiz ve basit ki, acemi gençleri sürüyoruz PKK nın önüne! Zaten yasalarımıza göre terörle mücadeleden sorumlu kurum TSK değil, kolluk güçleridir. Yani şehirde polis, dağda, bayırda jandarma... yazının burası çok önemli. Bence sivil asker ve polisten oluşan işi sadece ve sadece terörle mücadele olan MİT gibi bir kurum kurulmalı. Teröre yoğunlaşıyor ordumuz ama ne yazık ki asıl görevleri olan vatan müdafasından uzaklaşıyoruz. Çünkü iki unsura göre hazırlanmak çok zor. Allah korusun bir savaş çıksa hazırlıksız yakalanacağız. Daha öncede söylemiştim terörle mücadele erler ile yürütülecek bir iş değil. Çünkü tam dağa ve askerliğe alıştıkları sırada askerlikleri biiyor ve eğitimleri bir yere kadar. Ama bu işi meslek edinmiş bu işte uzmanlaşmış kişiler ile yapılan bir mücadele çok farklı sonuçlar doğurur. Bunun dışında 27 Mayıs ta kurulan yönetim için, terör iyi bir şeydi. Çünkü terör rejimin meşrulaştırıcısı oldu. O sayede 12 Eylül oldu. 27 Mayıs ve 12 Eylül sürekli, ara verilmemiş darbelerdir. Darbeler terör sayesinde süreklilik kazandı. Generaller önemliydi, çünkü terör vardı... Demek ki terör sürmeliydi burasıda çok öemli. Ne yazık ki terör dış güçlerden olduğu kadar içteki bazı aklı evvellerden de destek aldı ve eminim alıyordurda. Bunun nedeni şudur: Kaos olursa halk yönetime daha sıkı sarılır ve bir arada tutulur. Bunun örneğini İngilterede de gördük. İRA yöneticilerinden biri MI6 ajanı çıktı. Bu yöntem orada da uygulandı. Türkiye üzerinde çıkarı olan 4 gücün kıskacında bulunmakta. Bunlar Avrupa, ABD- İSrail, Rusya ve İran. Herbiri bu ülkeyi bir şekilde kendine çekmek için türlü oyunlar oynamaktan hatta terörü desteklemekten geri kalmayacak güçler. Önemli olan bu noktada bu dört güce yem olmadan her birini birbirine koz olarak kullanıp dengede kalmak ve güçlenmek. Ama bunu yapabilmek için bilinçli olmak sabretmek ve azmetmek gerekiyor. Ne yazık ki biz sabır ve bilinç konularında eksik kalıyoruz. Ne yazık... Gila

Acaba TSK mensubu generaller tarifeli uçakla, kendi ceplerinden ve hükümetin haberi olmadan Amerika'ya gitmiş olabilirlermi?

Teşekkür ederim konu için. Yazıyı hızlıca hepsini okudum ve katıldığım yerler bir hayli fazlası ile var. Gila

uzun bir yazi ama dogru tespitler var diye dusunuyorum USAK KURUCUSU VE ÇANAKKALE 18 MART ÜNİVERSİTESİ REKTÖRÜ PROF. SEDAT LAÇİNER: 1 Mart tezkeresi çok etik, çok havalı bir karardı. Amerika nın yüzüne şak diye bir tokat gibi indi. Ama Türkiye ye bedeli çok ağır oldu. 2003 ten bu yana verilen şehitlerin büyük oranda müsebbibi 1 Mart tezkeresidir. Amerika nın orada tamamen çark etmesidir. 1 Mart tezkeresi Türkiye nin Amerika nın başına çuval geçirmesi gibidir... Biz çuvalı geçirdik, onlar da bizim başımıza çuval geçirmeye, çorap örmeye başladılar... Türkiye nin başına çuval geçiren Amerika, bugüne kadar kaç PKK lının başına çuval geçirdi! Bırakın bunu, Amerika nedeniyle bugüne kadar burnu kanamış tek bir PKK lı bile yok! Bu Amerika nın kimi seçtiğinin en açık delilidir! Tam bir ay önce Diyarbakır Silvan dan gelen 13 şehit haberi üzerine konuşmuştuk uzun uzun. Ben Bu eylemler sertleşir mi? Gerisi gelir mi? Nerede hata yapıyoruz? diye ard arda sorunca... O söyleşide iki çarpıcı tespitte bulunmuştu Uluslararası Stratejik Araştırmalar Kurumu kurucusu ve Çanakkale 18 Mart Üniversitesi Rektörü Prof. Sedat Laçiner: 1 30 yıllık terörle mücadelede en büyük hata meseleyi TSK ya bırakmak. Terörle mücadele ordunun elinden alınıp içinde mutlaka polisin yer aldığı ayrı bir silahlı yapılanma oluşturulmalı. Askeri yapılar hantal yapılardır. Üstelik bizde asker bu mücadeleyi uzmanlarla değil, gencecik acemi askerlerle yapıyor. Terörle mücadele uzmanlık işidir. Siz evinizde musluk bozulunca bir acemiye mi tamir ettiriyorsunuz, yoksa bu işi bilen birine mi? Bu iş musluk tamirinden daha mı önemsiz ve basit ki, acemi gençleri sürüyoruz PKK nın önüne! Zaten yasalarımıza göre terörle mücadeleden sorumlu kurum TSK değil, kolluk güçleridir. Yani şehirde polis, dağda, bayırda jandarma... 2 AK Parti nin en başarısız olduğu, en az dokunduğu, hatta hiç dokunmadığı alan silahlı mücadele. Hükümet, zaman zaman naifliğe de çalan bir iyi niyetle Biz bu işin silahlı mücadele kısmına çok dokunmadan idare edecek şekilde demokratik açılıma devam edelim, ordu ne yapıyorsa yapsın, biz de bu arada PKK yı ikna edebilir miyiz? diyor. Bunun mümkün olmadığı kanaatindeyim! Görünen o ki terör olayları artarak devam eder. Yaz boyu böyle sürer... Bu söyleşiden birkaç gün sonra Başbakan Erdoğan terörle mücadelede polisin de devreye gireceğini açıkladı. Bu arada PKK sertleşti, 30 günde 30 şehit daha verdi Türkiye... Başbakan da sertleşti; 8 askerimiz sahur vakti şehit edildi. Sabrımız bitti. Bundan sonrası konuşulmaz, uygulanır dedi. Kandil bombalanmaya başlandı... Demokratik açılım derken, ne oldu da bu noktaya gelindi? Değişen ne? PKK nın arkasında kimler var? Yine pek çok soruyla gittim Çanakkale ye, Prof. Laçiner e... Ve yine çok çarpıcı tespitlerle döndüm... Öcalan yakalandığında ABD nin hedefi PKK yı bitirmekti Ne değişti de PKK bu kadar sertleşti? Hani küçük yaralar vardır, basit tedavilerle hallolabilecekken, siz kirli ellerle oynarsınız oynarsınız, kabuk bağlamasına izin vermezsiniz, yara büyür, dışarının etkisine açık hale gelir... Sonunda kangren olur, çok büyük bedeller ödetir insana, bir koca bacak, bir kol gider... İşte bu böyle bir hikaye. Çünkü ben Kürtlerle Türklerin ayrılabilecek iki millet olmadığı kanaatindeyim. Daha doğrusu yakın bir zamana kadar böyleydi kanaatim ama Türkiye küçücük bir yarayla oynaya oynaya onu kangren haline getirdi. Öcalan ın yakalanmasına kadar devlet PKK ya karşı her tür zorbalığı uyguladı. Türkiye 80 lerde, 90 larda silahın hemen her çeşidini şuursuzca, hınçla, kinle, öfkeyle kullandı. Geniş bir kitle hain ilan edildi ve o bölgeye terörle mücadeleye hazır olmayan, aşırı motive edilmiş, adeta milliyetçilik dozajı yüksek haplar almış insanlar gönderildi ve ellerine silah verildi. Onlar da sağı solu dağıttılar. Bunun dışında 27 Mayıs ta kurulan yönetim için, terör iyi bir şeydi. Çünkü terör rejimin meşrulaştırıcısı oldu. O sayede 12 Eylül oldu. 27 Mayıs ve 12 Eylül sürekli, ara verilmemiş darbelerdir. Darbeler terör sayesinde süreklilik kazandı. Generaller önemliydi, çünkü terör vardı... Demek ki terör sürmeliydi. Böyle bir yönü de oldu meselenin. Burada birbirini besleyen iki kötü var. İsterseniz buna Ergenekon deyin, isterseniz derin devlet, onunla Kürtçü ayrılıkçılık birbirini besledi. Terörün düşüşe geçtiği dönemlerde, terör örgütüne silah verildi devletin içinden. Mesela belli bir köyde örgüte katılım yoksa, o köye gidildi, bilinçli olarak üniformalar giyilerek insanlara eziyet edildi ve o eziyetin akabinde o köyün tüm gençleri PKK ya katıldılar, dağa çıktılar. Bu bilerek, isteyerek yapıldı. Dağa çıksın istendi bu çocuklar. Bu hikaye uluslararası sistemin müdahalesiyle durdu. Ne zaman? 1999 da Abdullah Öcalan ın yakalanmasıyla... ABD, Öcalan ı yakaladı Kenya da, Nairobi de, paketledi, Türkiye ye hediye etti. PKK, Öcalan demekti o zaman... İkinci, üçüncü adamı yoktu. En yakın adam 100 üncü adamdı. Öcalan, Kaddafi gibi, Esad gibi, Saddam gibi bir adam. Bu adamların veliahtı olmaz. Bu adamlar gitti mi rejim çöker. Ama PKK çökmedi... Buradaki hikaye başka... ABD paketledi Öcalan ı, Türkiye ye gönderdi. Dönemin Başbakan ı Ecevit diyor ki, Neden bize Öcalan ı verdiler anlamadım!.. Bizim Kara Kuvvetleri Komutanı çıktı şu açıklamayı yaptı; Biz gittik, Suriye yi tehdit ettik, Öcalan da Suriye den çıkmak zorunda kaldı. Çıkmak zorunda kaldı da ne oldu? Adam gitti İtalya da o kadar oturdu. Ne yapabildiniz? Hiçbir şey! Keşke Suriye de otursaydı, adam İtalya da çok daha tehlikeli hale gelmişti. Neden İtalya da daha tehlikeli hale gelmişti? İtalya ona oturma izni vermiş olsaydı, bugün hala İtalya dan örgütünü yönetiyor olsaydı ne yapacaktınız? Suriye mi, İtalya mı daha kolay bir yem? İtalya da İngiliz parlamenterler, Almanlar, herkes ziyaret etti Öcalan ı. Almanya yakalama emri olmasına rağmen gidip yakalamadı, yakalamak istemedi. Ondan sonra Öcalan Rusya ya geçmek istedi. Bugün Rusya da oturuyor olsaydı ne yapabilirdiniz? Hiçbir şey! Allah tan o ülkeler kabul etmedi. Ama kabul etmemelerinin sebebi Türkiye değildir, Amerika dır. Amerika müsaade etmedi buna. Yunanistan da baskılardan dolayı kendi içine alamadı Öcalan ı ve Afrika daki elçiliğinde Amerikalılara teslim etmek zorunda kaldı. Gerçekten de paket gibi verdiler bize Öcalan ı. Bugün bazıları diyor ki bir Ergenekon sanığından dolayı, İşte Öcalan ı getiren asker! Öcalan ı siz de, ben de getirirdim. Çatışma mı çıkmış, bir tek kurşun mu atmışlar? CIA ajanları uydu üzerinden bütün telefon konuşmalarını dinleyip yerini belirlediler. Türkiye nin ruhu bile duymazken Nairobi de aldılar, havaalanında bizimkilere teslim ettiler. Eli kolu bağlı bir adam ne yapabilir? Bizimkiler de gözündeki bandı açtılar, vatana hoş geldin! Şimdi de Amerika isterse PKK biter mi? Tabii. Orada Amerika nın hedefi PKK yı bitirmekti. Çünkü Amerika için PKK misyonunu tamamlamış bir örgüttü. 1 Mart tezkeresinde Türkiye etik davrandı ama karlı bir iş yapmadı Neydi misyonu o zaman? Clinton dönemidir bu... Misyonu uzun. Bir tek misyonu yoktu. Birçok roller oynadı PKK. Yıllar içinde değişti o roller, bitti. Yarar vermediği gibi, Irak ın kuzeyine zarar vermeye başladı PKK. Amerika nın oradaki hedefi şuydu; Irak parçalanacak, kuzeyde bir Kürt devleti kurulacak, Saddam Hüseyin devrilecek! Yeni dünya düzenini Amerika, Irak Körfez Savaşı ile başlattı biliyorsunuz ve PKK Ortadoğu daki yeniden yapılandırmaya mani olan bir örgüt oldu. Barzani ile, Talabani ile çatıştı, orada üçüncü bir güç olmaya kalkıştı. Amerika buna müsaade etmedi. Barzani nin, Talabani nin Washington dan taleplerini yerine getirdi ve Öcalan ı bize hediye etti. Örgütün de altını boşalttı ve ondan sonraki dönemde 2003 ün ortalarına kadar Amerika, Osman Öcalan da dahil olmak üzere, PKK nın önde gelen isimlerini kendi yanına çekti. Bunlar hep PKK aleyhine açıklamalara başladılar. PKK çözülmeye başladı. Ne zamana kadar? 1 Mart Tezkeresi ne kadar. Yani 2003 e kadar... 1 Mart tezkeresinde Türkiye Meclisi Amerikan askerlerinin Türk topraklarından Irak a geçişine müsaade etmeyince bu Amerika yı, üstelik daha önce verilen bir söz varken çok sinirlendirdi. 1 Mart tezkeresi Amerika nın yüzüne atılmış bir tokat gibidir. Amerika nın başına çuval geçirmek gibidir. Biz çuvalı geçirdik onlar da bizim başımıza çuval geçirmeye, çorap örmeye başladılar. Hınçlarını alamadılar çünkü Irak ta başarısızlık arttı, arttıkça Amerika Türkiye yi suçladı ve sonunda PKK diriltildi. Yani misyonunu bitirmiş bir örgüt diriltilmeye başlandı 1 Mart tezkeresinden sonra. Türkiye o karardan sonra çok da güçlendi Ortadoğu da ama... Amerikan askerleri Irak a, Türkiye üzerinden geçmiş olsaydı, Türkiye yine Ortadoğu da güçlenirdi. Tayyip Erdoğan, Abdullah Gül, Ahmet Davutoğlu üçlüsü yine o misyonu eda ettirirdi. Ne olurdu? Birkaç yıl gecikirdi. Ama olurdu. PKK nın son 7-8 yılda yeniden dirilişi 1 Mart tezkeresinin maliyetidir. Etik bulmayabilirsiniz ama uluslararası ilişkiler biraz da sizin çıkarınızla başkasının çıkarının değişme meselesidir. Türkiye etik davranmıştır ama karlı bir iş yapmamıştır. Amerika nın Irak işgalinden sonra Kandil üç misli büyüdü Başbakan da istemiyordu zaten bu sonucu... Erdoğan söz vermişti. Buna rağmen o söz yerine getirilmemiş oldu. Zaten işin kötü tarafı bu. Bu sözden dolayı Amerika nın tepkisi ağır oldu. Ya şimdi? Ondan sonra bir kere Amerika PKK yı görmezden geldi. İkincisi, PKK lılarla görüştüklerini, yardımcı olduklarını zaten biliyoruz. PKK kanadı da bunu söyledi. Bu süreçte, Bizim çok silahımız var, biz size yardımcı olalım diye Amerikalılara yalvardılar. Ayakta kalabilmelerinin buna borçlu olduğunu biliyorlardı. Murat Karayılan ın New York Times a, Washington Post a verdiği demeçler var. Biz Amerika yı, Amerikan halkını çok severiz, Amerika ya yardımcı olabiliriz. Şu kadar silahlı insanımız var, müsaade edin size yardım edelim diye hem Amerika ya hem de İsrail e verdiği sıcak mesajlar var. Bu noktada İran meselesinin depreşmeye başlamasıyla birlikte hem Amerika hem İsrail PKK nın İran kanadını, PJAK ı güçlendirmeye başladılar ve PJAK, güç ve etkinlik olarak ayrı bir PKK gibi ortaya çıktı. PJAK ve PKK yı ayrı düşünmemek mi lazım? Bir bedenin bir kısmını desteklediğinizi söylüyorsunuz. Bu olacak bir şey mi? Dolayısıyla PKK Türkiye ye karşı da güçlenmiş oldu. Irak işgalinden bu yana Kandil Dağı nda üç misline yakın bir büyüme gerçekleşti... Şimdi Amerikalılar diyorlar ki, Biz PKK ya bir şey yapamıyoruz. El Kaide ye ne yapabiliyoruz ki? El Kaide ye çok şey yaptılar. Afganistan da olsun, Irak ta olsun öldürülen insan sayısı binlerce, belki çok daha fazla. Ama PKK ya baktığımızda ne var? PKK aslında çok zorlu bir dağda kalmıyor. Amerika nın teknolojisiyle düşününce, Amerika istemezse Kandil Dağı nda PKK nın kalması mümkün değil. Çünkü bu dağın lojistik yolları belli. Buraları kapattığınız zaman PKK uzun süre dayanamaz. İkincisi; bunların kaldıkları yerler belli ve mağara derinlikleri de az çok belirgin. Amerika nın buralara nüfuz edebilecek bombaları var. Ama bunları Türkiye ye vermediği gibi kendisi de kullanmıyor. Bunları geçtim, bugüne kadar Amerika nın yakaladığı bir tek PKK lı yok. Yakaladığını geçtim, Amerika nedeniyle burnu kanamış bir tek PKK lı yok. Oysa bu örgüt Amerika yasalarına bakarsanız uyuşturucu ticareti yaptığı söylenen bir örgüt. En son alınan kararlar var o konuda... Karayılan ın mal varlığını dondurdular. Yok ki öyle bir mal varlığı Amerika da... Bu örgüt terör örgütü listesinde ve müttefik bir ülkeye çok zarar veriyor. Ama Amerika kılını bile kıpırdatmadı bugüne kadar. Tam aksine, ya görmezden geldi ya da destekledi. Ama PKK ya karşı Türkiye nin yanında olduklarını söylüyorlar... Sözde herkes her şeyi söyler. Onlar hikaye... Timsah gözyaşı... Türk-Amerikan ilişkilerini hızla kopma noktasına götüren bir unsurdur PKK... Amerika, Türkiye yi değil PKK yı seçti! Bunun da sebebi İran meselesidir veya Ortadoğu daki diğer sebeplerdir veyahut da Amerika nın içerisinde birtakım gruplar Amerika nın Türkiye yi seçmesine izin vermemiştir. Fiili bir durum söz konusudur. Bu çok açık. Türk askerlerinin başına çuval geçiren Amerika kaç PKK lının başına çuval geçirdi? Bu Amerika nın kimi seçtiğinin en açık delilidir. Türkiye Kandil i bombalıyor. Bu arada hiçbir destek almıyor mu Amerika dan? Amerikalılar size istihbarat verir ama bunun sonunda ne olduğuna bakacaksınız. Kaç PKK lı öldü? PKK nın beli mi kırıldı? Sonuçta tavşana tut, tazıya kaç vaziyeti var burada. Yani siz Türkiye ye bir istihbarat verirsiniz, Türkiye gider 15-20, bilemediniz 100 PKK lı öldürür. Bu atak PKK yı bitirmiyorsa, ciddi bir etkisi yoksa, PKK yı hınçlandırır ve Türkiye ye saldırtır. Sinir bozucu eylemler yapar PKK, çok büyük kayıplar verdirir. Sonra Amerika bir istihbarat daha verir. Türkiye Muş ta 2, Diyarbakır da 5 PKK lı daha yakalar, bu PKK yı yeniden hınçlandırır. Bu hikaye sürer gider. Buradaki bir yardım değildir, hikayenin devam etmesini sağlamaktır. Aslında 2007 de bir anlaşma imzalandı Washington da... Erdoğan-Bush zirvesi yapıldı. Orada bir takım şeylerin değişme ihtimali belirdi. Amerika Türkiye nin kaybedilmemesi gerektiğini düşündü ve Türkiye ye destek vermeye başladı. Kandil operasyonları, istihbarat desteği başladı. Talabani Türkiye ye döndürüldü, Barzani onu takip etmeye başlar gibi oldu ama bu noktada Türkiye nin İsrail ile ilişkileri bozuldu ve bu hikaye orada bitti. Ondan sonra Amerika nın Türkiye ye PKK konusunda hiçbir katkısı olmadı. Sonuçta Amerika nın desteğini alamazsak PKK terörü sürer mi? Bu meselenin bir dış, bir iç boyutu var. İçeride bir Kürt sorunu var, bir bölgesel kalkınma sorunu var, bir terör sorunu var. Dışarıya baktığınızda ise bir güç dengesi meselesi var. Bir tarafta İsrail, Avrupa ve Amerika, diğer tarafta Suriye, İran, Irak var. İkisiyle de mücadele etmeniz gerekli. Suriye için de İsrail için de Türkiye nin canını acıtabildiği için PKK önemli... PKK ile mücadele için dışarda ne yapılmalı? Bu aynı zamanda güç dengeleriyle ilgili bir konudur. Bununla ilgili pazarlık yapabilirsiniz. PKK yı ver diyebilirsiniz, karşılığında İsrail sizden özür dilmek zorunda kalmaz! Veya alırsınız PKK yı, Amerika ya Suriye de tam destek verirsiniz. Veya Suriye getirirse PKK yı, Suriye de insanların öldürülmesine ses çıkartmazsınız. İyi ama nasıl ses çıkartmayız? Sonuçta bu bir pazarlık meselesi. Gücünüz varsa bu işleri pazarlık yapmadan halledebilirsiniz. Ama Türkiye nin böyle bir gücü yok uluslararası arenada... İçeride de çok açık veriyor. Kürt siyasetini zamanında çözemedi. Buradan terörün beslenmesini kesemedi. Teröristle mücadelede ordusu, jandarması yetersiz, istihbaratı zayıf, polisi kırık dökük... Bu durumda ne olacak? Ölelim mi? Etik açıdan bakarsanız sorun var ama meseleye sadece etik açıdan bakabilecek güçte misiniz? İşte, 1 Mart çok etik, çok havalı bir karardı. Amerika nın yüzüne şak diye bir tokat indi. Ama Türkiye ye bedeli çok ağır oldu. 2003 ten bu yana verilen şehitlerin büyük oranda müsebbibi 1 Mart tezkeresidir. Amerika nın orada tamamen çark etmesidir. Çok acı, sürekli öldürmekten bahsediyoruz. Oysa siz aynı zamanda demokratik açılım devam etmeli diyorsunuz. İki taraf da Silahlar susacak dese olmaz mı, böyle bir çözüm yok mu? Bir terör örgütü kendi rızasıyla silah bırakmaz. Böyle bir ihtimal yok. Üstelik Suriye de büyük hesaplar yapılıyor. İran karışık... PKK burada bir fonksiyon icra etmeye başladı. Fonksiyonsuz PKK yok artık elimizde. Türkiye nin canını acıtabildiği için PKK, İran için de, Suriye için de, Amerika için de, İsrail için de, Barzani için de kıymetli... Ama Türkiye güçlü bir ülke. Hata yapıyor, hatasının acı sonuçları oluyor ama o kadar. 40 değil, 400 de şehit verir, veriyor da zaten, canı çok yanıyor. Ama orayı korur, tutar. Yalnız dış destek olmazsa çok zorlanır. Birileri PKK üzerinden Türkiye yi hizaya sokmaya çalışıyor Bu gidiş nereye doğru o zaman? Federasyona mı? Onu bilemem. Ama PKK halkı temsil etme noktasından da uzaklaştı. Eğer Türkiye burada kontrolsüz davranmazsa ve PKK ya dış desteği kesebilirse bu meseleyi çözebilir. Dediğim gibi pazarlık gerekiyorsa pazarlık bile yapılabilir... Suriye ile mi? Herkesle yapılabilir. Karşılığında ne alacağınıza bakar. Ama kanın karşılığı kandır, para olmaz genelde. Siz diyorsanız ki, Benim insanlarım ölmesin , o zaman o pazarlığın karşılığı başka insanlar ölecektir bir yerlerde. Çok acı! Çirkin, acı ama böyle. Çünkü şu an bütün hesaplar sizin insanınızın ölmesi üzerine yapılmaya başlandı. Bu ölen insanların hepsi birtakım dış hesapların bir sonucu ve tabii sizin içerideki becerisizlikleriniz onu artırıyor. Birileri PKK üzerinden Türkiye yi hizaya sokmak istiyor. Ama siz de hazırlıksız olduğunuz için fena kayıp veriyorsunuz. Normalde bir yılda verilecek zayiatı 1 ayda veriyorsunuz. Önümüzdeki günlerde Suriye ve İran meselesi çok belirleyici olacak. 2007 de Ocak ayında Amerikalı bir diplomat bana dedi ki, Diyelim ki Kandil deki bazı önde gelen PKK lıları Türkiye ye versek, 10 tane, 20 tane PKK lı yöneticiyi size teslim etsek, Amerika ya karşı Türkiye nin tavrı değişir mi? Dedim ki, Çok değişir. Clinton Öcalan ı hediye ettiği zaman gerçekten Türkiye deki yıllardır süren Amerika ya karşı şüphecilik dağılmak üzereydi. O 6 ncı Filolar falan hepsi unutulmak üzereydi. Böyle bir şey yaparsanız çuval hadisesi gibi şeyler unutulur dedim. Sonra o soruyu Amerikalıların birçok yerde sorduğunu anladım. Daha sonra Hudson Enstitüsü nde Türk generalinin olduğu bir ortamda bu sorunun sorulduğunu ve o kişinin de bunun iyi olmayacağını hükümete yarayacağını söylediğini duydum... Bugün de Amerikalılar eğer PKK nın ilk 10-20 ismini verebilirse bu çok şeyi değiştirebilir, bütün dengeler değişir. Peki biz karşılığında ne vereceğiz Amerika ya? Sizin için 40 şehit ne ifade ediyorsa, onun karşılığında ne verebiliyorsanız onu vereceksiniz. kaynak -

Bu ülkede pkk lı üst düzey yöneticilerin Türkiye'ye iadesini hükümetin işine yarayacağı için istemeyen ve bu düşüncesini Abdlilerle paylaşan Türk Generallerde varmış... Açalım biraz bu konuyu Siyasetle az çok ilgilenen herkezin Abdli yetkileler dışında masada sadece Türk subaylarının olduğu darbe seneryolarının yapıldığı-Anayasa Mahkemesi Başkanının suikast sonucu öldürüldüğü, pkknın Beyoğlunda 50 kişiyi öldürdüğü-bu yüz karası toplantıları bilir. İşte bu toplantılardan bir seneryo tartışılırken pkk lı üst düzey yöneticilerin K. Iraktan kaçırılıp Türkiyeye teslim edilmesine içlerinde TSK Stratejik Araştırmalar Merkezi Başkanı ve Washington Savunma ataşemiz Tuğgeneral Bertan Logarlaroğlu'nunda bulunduğu generallerimiz bu pkklıların teslim edilmesi hükümetin işine yarar diyerek karşı çıkıyor. + Generallerimizin defalarca K. Irak lı Kürt yöneticilerle TSK mensuplarının görüşmeyeceklerini defalarca açıkladıklarını biliriz. Türk dışışlerinin diplomatlarının yaptığı girişimlere Generallerimizin şiddetle karşı çıktığıda biliniyor. Tabi bu karargahın görünen-gösterilen yüzüydü aynı karargahın en üst düzey yetkileri-generalleri- Abd'de yapılan bu yüz karası toplantılarda oğul Kubat Talabani ile aynı masa etrafında yanyanaydılar.

''Önümüzdeki günlerde Suriye ve İran meselesi çok belirleyici olacak. 2007 de Ocak ayında Amerikalı bir diplomat bana dedi ki, Diyelim ki Kandil deki bazı önde gelen PKK lıları Türkiye ye versek, 10 tane, 20 tane PKK lı yöneticiyi size teslim etsek, Amerika ya karşı Türkiye nin tavrı değişir mi? Dedim ki, Çok değişir. Clinton Öcalan ı hediye ettiği zaman gerçekten Türkiye deki yıllardır süren Amerika ya karşı şüphecilik dağılmak üzereydi. O 6 ncı Filolar falan hepsi unutulmak üzereydi. Böyle bir şey yaparsanız çuval hadisesi gibi şeyler unutulur dedim. Sonra o soruyu Amerikalıların birçok yerde sorduğunu anladım. Daha sonra Hudson Enstitüsü nde Türk generalinin olduğu bir ortamda bu sorunun sorulduğunu ve o kişinin de bunun iyi olmayacağını hükümete yarayacağını söylediğini duydum... Bugün de Amerikalılar eğer PKK nın ilk 10-20 ismini verebilirse bu çok şeyi değiştirebilir, bütün dengeler değişir. Peki biz karşılığında ne vereceğiz Amerika ya? Sizin için 40 şehit ne ifade ediyorsa, onun karşılığında ne verebiliyorsanız onu vereceksiniz.'' yazının can alıcı noktası burası olmuş. konu hükümetin terörü azdırdığı, terör konusunda başarılı yada başarısız olduğu değildir. konu abd nin terörü bitirmek için türkiyeden ne koparacağı yada ne isteyeceğidir. ve tabi türkiyenin bunu kabul edip etmeyeceğidir.

pkk, patronun canı çektiğinde kullanıp, keyfi istediğinde kutusuna koyup, ileride tekrar canı çektiğinde tekrar çıkartıp kullandığı bir kostüm. Türkiye gibi ülkelere güven olmaz. Yarın iktidar değişebilir, Amerika'daki sahtekarın dümen suyunda gitmeyen birşeyler olabilir, o zaman lazım olur pkk.

Amerikanın yaptığı klasik strateji. Önce canını yak sonra gel bende ilacı de ilacı vermek için de karşılığında bazı şeyler iste. Mart teskeresi geçse bile pkk bitmicekti zaten. Hadi diyelim bitti bu sefer başka sorunlar üreticekti amerika. Bu işler kademe kademe ilerlicekti bop bop olucaktı.