hadi, aynı fikirdeyiz diyelim.. madem yapamaz madem yapamayacak madem olmayacak daha ne diye darbe darbe diye inim inim inleyenlere rağbet edersiniz? madem darbe yapamaz ne diye darbe olacak diye ortalığı velveleye verirsiniz? bu, içinizde güdük kalmış TSK düşmanlığının dışa vurumu değilmidir? o halde kendinizi sorgulayınız nedir bu TSK düşmanlığı işin aslı şudur şu an bir karşıdevrim yaşıyoruz bir sivil darbe yavaşş yavaşş, hazmettttire hazmettttire kakalanmaya çalışılıyor bu arada CAMBAZA BAK dercesine asker hedef gösteriliyor saksıyı çalıştıran nereye bakması gerektiğini biliyor saksı arızası olanlar hedef gösterilen yere bakıyorlar hem yapamaz, hem darbe yapacak diye bağırıp çağırmanın başka ne mantığı olabilir ki hadi gülüm sen biraz daha dersini çalış bugün taraf okumamışsın ona da at bir iki göz sonra gel, ben yine buralarda olacağım

yapamaz bey amca cevap hayır neden yapamaz. 1. artık sadece trt 1 yok yüzlerce özel yayın var 2. Artık halkın okuma yazma tahlil etme oranı %90 larda 3. Dış güçler hadi demeden yapmadı onlar onay vermeden yapamaz 4. Arkasında halkın desteği olmadan yaparsa darbeyi kendisine yapar. Örn; bugün darbe yapsın kapat iş yerini desin kapatan namerttir. 5. Eğer hadi arkadaşlar bugün darbe yapıyoruz diyebilme gücü olsaydı bu kadar plan proje üretemezdi. Senin tabirinle fetocuların ışık evine silah koyun gibi emirler vermezdi bunu gerçekleştirmeye teşebbüs etmezdi. Sıkıyorsa yapsın. saygılar - Gila

Eee TSK'yı darbe geyiği yapmadan nasıl Pasivize edeceksiniz? Yine TSK'yı potansiyel bir darbe kurumu olarak lanse etmek birilerinin çok işine yarıyor... Neden? Milli menfaatleri kenara bırakıp, şahsi menfaatler doğrultusunda hareket etmeyi başka nasıl mümkün kılacaksınız... Siyaset hertürlü yolsuzluğun temeli, milli menfaatlerinin zerre önemsenmediği çıkar ilişkileri yumağı olmuşken, bunu TSK'yı milletin ağzına sakız yaparak gerçekleri örtbas etmek akıllı ve mantıklı bir yol değilmidir? Seviyorsunuz bu darbe geyiğini... Aklı başında bir toplum olmuş olsaydık, darbeyi çoktan millet yapmıştı... Hertürlü dalavera ile başa geçenleri, çıktıkları mevkiden alaşağı etmesini bilirdi. Ama dediğim gibi aklı başında, yol ile yolsuzluk arasındaki farkı ayırt edebilen, ülke menfaatlerini hiçe sayanları sezebilen insan sayısı minimum düzeyde... Gündemin ağızlarına koyduğu sakızı çiğnemek, stres alıyor olsa gerek! Muro misali; Halaya devam, darbeye selam... Yazını koyulaştırınca ne kadar okunaklı hale geldi bak Yazı boyutunu büyüttüğün gibi şimdide biraz daha koyu yazmanı bekliyorum. -

BEY AMCA ; Ben darbe yapamaz dedim darbeye zemin hazırlayamaz demedim. Darbeye teşebbüs de edemez demedim. Denediler fakat lokma büyük geldi gırtlaklarına takıldı. Tükürseler olmuyor yutsalar olmuyor. Unuttuğun ama bir gerçek bu gayelerini gerçekleştirecek bir zemin oluştururlarsa bundan kazançlı çıkan taraf olmayacağıdır Sen zannediyorsun ki bir darbe olacak. ülke gülük gülistanlık olacak sende eski şa şalı günlerine geri döneceksin. Artık sen bir ihtiyarsın bey amca... Görevini yapsın başka bir şey istemiyoruz.. -

Soner Yalçın'dan esintileri gördüm bu yazıda.

Mehmet Akif tarih için 'ibret alınsaydı tekerrür eder miydi?' diye boşuna sormuyor. İbret almadığımız ve ibretlik mukabelelerde bulunmadığımızdan dönme dolap gibi dönüp duruyoruz. 12 Eylül'ün bütün kurumlarıyla ayakta olduğu günlerde merhum Turgut Özal'ın cesur adımları sayesinde 10 yıllık darbe geleneği bozulmuştu. Bunda en önemli etken, Özal'ın, Genelkurmay Başkanlığı tebrik kartlarını bile bastırmış olan Kara Kuvvetleri Komutanı Necdet Öztorun'u emekli etmesiydi. Özal, bu hamleyle birkaç kuş birden vurmuştu. Birincisi, hükümetin yetkisini sıfırlayan ve neredeyse atamaları otomatiğe bağlayan zihniyete darbe vurmuş ve 'patron benim' mesajı vermişti. İkincisi, sertlik yanlısı geleneğin temsilcisi ve normalleşmenin önünde engel olan bir generalin önünü kesmişti. Üçüncü olarak, sivil demokrasiye geçildiğinin bayrağını çekmişti. Öztorun'un yerine gelen Necip Torumtay da istifa etmek zorunda kalınca Özal iktidarını pekiştirmişti. Özal, en yakın tanığı olduğu 12 Eylül'den dersler çıkarmıştı. Mesela 27 Aralık 1979 tarihli muhtıra karşısında siyasilerin üç maymunu oynamasının faturasının şahidiydi. Genelkurmay Başkanı Kenan Evren ve komutanların Cumhurbaşkanı Fahri Korutürk'e verdikleri uyarı mektubunu siyasiler üzerine alınmamış, 'muhatabı biz değiliz' diyerek, tavana bakıp ıslık çalmayı yeğlemişlerdi. Başbakan Süleyman Demirel'in bu yaklaşımı hiç yabancı değildi. 12 Mart muhtırasında da 'şapkayı alıp gitmek' sözünü siyasi deyimler lügatimize kazandırmıştı. 71 darbesine karşı duran iki isim vardı. Biri 'Demokrasinin kalbi olan Parlamento'da bu mektup okunamaz.' diye tepkisini gösteren Adalet Partili Hasan Korkmazcan. Diğeri ara rejim hükümetine katkı ve destek vererek darbeyi meşrulaştırdığı için lideri İsmet İnönü'ye kızıp genel sekreterlik görevinden istifa eden CHP'li Bülent Ecevit. İsmet İnönü gibi sembol haline gelmiş bir genel başkanı devirerek tarihe geçen Ecevit, takip eden seçimlerde solun oy rekorunu da kırmıştı. Ecevit, darbeye karşı dik duruşunun mükafatını halktan fazlasıyla almıştı. Türk halkının darbe mağdurlarına sahip çıktığı tezinin gerçeği yansıtmadığı kanaatindeyim. Bu görüş en fazla Tayyip Erdoğan'ın siyasi başarıları izah edilirken seslendiriliyor. Halbuki Erdoğan, mağdurluktan çok yerine göre dik durabiliyor olmaktan kazanıyor. Mağdurluk para etseydi, 28 Şubat'ta darbenin birinci dereceden muhatapları olan Tansu Çiller ve Necmettin Erbakan siyasetten silinmezdi. 27 Nisan muhtıra denemesinin başarısızlıkla sonuçlanması ve Erdoğan'ın 22 Temmuz'daki tarihi seçim zaferinin izahı da bu. Tayyip Bey, dik durmasaydı evvela darbe fiiliyata geçerdi. İkinci tokadı ise halk vururdu. Seçmen, emaneti koruyamamış diğer siyasilere yaptığı gibi AK Parti'yi de alaşağı ederdi. Hükümet Sözcüsü Cemil Çiçek'in okuduğu 28 Nisan Demokrasi Bildirisi'nde çıtanın konulduğu yer önemlidir. Şöyle diyordu: "Başbakana bağlı bir kurum olan Genelkurmay Başkanlığı'nın herhangi bir konuda hükümete karşı bir ifade kullanması demokratik bir hukuk devletinde düşünülemez. Genelkurmay Başkanlığı, hükümetin emrinde, görevleri anayasa ve ilgili yasalarla tayin edilmiş bir kurumdur. Anayasa'mıza göre, genelkurmay başkanı görev ve yetkilerinden dolayı başbakana karşı sorumludur." Buradan aşağı her nokta hükümetin mevzi kaybetmesi anlamına gelir. Kaldı ki sözlü cevapla yetinilmemiş, etkilenmeye çalışılan cumhurbaşkanlığı seçim sürecinde geri adım atılmamış ve Abdullah Gül'ün Köşk'e çıkması sağlanmıştı. Ezcümle veresiye satanla peşin satan esnafın halini resmeden tabloya; emanete sahip çıkan ve çıkmayan siyasetçiyi yerleştirebiliriz. Tecrübe, demokrasi ve hukuk devletinin gereğini yapanın kazandığını gösteriyor. BÜLENT KORUCU

vatandaşlar fettullahın yayın organı zaman yazarı ortaya bir sakız atıyor, çiğnemeye bayılıyorsunuz birileri bana şunun cevabını versin... ordu isterse bugün, bu saatte darbe yapabilir mi, yapamaz mı? cevap hayır ise, hayal dünyasında yaşadığınızın resmidir cevap evet ise; ordunun darbe eğilimi içinde olduğu gösterilerek sivil darbe gizlenmek isteniyor.. fazlaca yorum yapıp kendinizi kasmayınız ordu isterse şu an darbe yapar mı, yapmaz mı bunun cevabını verirseniz, yorumlar kendiliğinden gelecektir saygılar.

Çok güzel yazı. Halkın seçtiğini halk görevden alır. Halkın iradesini ordunun ayaklar altına almasına göz yummamak gerekir. Darbecilik oyunları artık kolay oynanamayacak. Artık ne dünya konjonktürü buna izin verir ne de bilinçlenmiş halk. Kısacası; Ordu kışlada kalsın... Gila