Günümüzde parti tartışmalarından çok, laiklik tartışmaları bölüyor sanırım

laikliğin tanımını biliyormusun diye sorsam nasıl olur? laiklik din ile devlet işlerinin birbirinden ayrı tutulması demektir kişilerin dinlerini yaşamalarını sınırlandırma değil ona bakarsan neden bir yahudi bir alevi bir hristiyan bir ermeni kalkıp ben dinimi rahatça yaşayamıyorum demiyor da sadece müslümanım diyenlerde bu tepki var? arkadaş resmi yerlerde başörtüsü yasaktır ve bunun senin doğal yaşamınla dinini yaşamanla hiçbir ilgisi yok neden kalkıp serbest olsun diyorsun adliye sarayları mı karakollar mı üniversiteler mi senin evinde açıldı? e madem senin dinini yaşamanda bi kısıtlama var demek ki bunlar seninle aynı evde bulunuyor yoksa özeline başka nasıl girecek? arkadaş bu ülkede en büyük yargı organı anayasadır sen bunun üstüne ulemayı sokmaya çalışırsan orda hop denir sana madem laik bir ülkedesin o zaman senin din adamın işine baksın ceza vermek ona mı kalmış yoksa sizin ev aynı zamanda bi cami mi başka nasıl senin özeline girebilir bu laiklik ve daha onlarca örneği var bunun laikliğin senin dinine karışmadığı fakat sen kendi dinini laikliğin karşısına çıkarmaya çalıştığında nasıl engel olduğunu gösteren daha ne kadar özgürlük istiyorsun dininde sen caminde ibadetini yaparken karşı mı çıkıyorlar sana peki kiliseye gidiyor diye dövülen şahsı hatırlıyor musun veya oruç tutmuyor diye öldürülen genci elini vicdanına koy söyle şimdi bu ülkede dinini yaşama konusunda senden daha özgür kim var? diğerlerinin özgürlüklerini kısıtlama cüretinde bulunacak kadar özgür olman yetmiyor mu?

Yaaaa, yeter artık ya. Şu "laiklik" ilkesi hakkında her eli kalem tutan adam birşeyler yazmaya çalışıyor ya. Herkes kendisine göre anlam vermeye çalışıyor. Herkes dini yaşamın sınırlarını kısıtlamıyoruz diyor ama pratige gelince hiç de öyle degil.

AK Parti 'Alevi açılımı' ve benzeri çıkışlarıyla, CHP de 'türban-çarşaf açılımı' ile Türkiye'de siyasi alanı normalleştirdi. Laikleştirdi. Öte yandan, etnik siyasete karşı takındıkları ortak tutum da bu partileri birbirine daha çok yaklaştırdı. Ama her iki parti 'laiklik' ve 'vatandaşlık kavrayışı' konusunda alkışlanacak hareketler yaparken, bir alanı ihmal ettiler. Parti, "bölen" demek... Parti, "ayıran" demek... Kelime anlamı bile bu! Siyasal partiler rejimin korunması ve ülkenin birliğini tesis etmekte fonksiyon gösterirken, aynı zamanda 'siyasal doktrinler' alanında ayrışmak, seçmeni ayrıştırmak zorunda. Dolayısıyla... Bugüne kadar laiklik ve etnik kimlikler konusunda siyaset yapan, yani kolay bir alanda faaliyet gösteren bu iki parti şimdi gerçekle yüzleşmek durumunda. 2009 yılı ile birlikte, CHP ve AK Parti, laik-antilaik ve Türk-Kürt gerilim hatları dışında gerçek anlamıyla siyaset üretmek zorunda kalacak. Bu da her iki parti için ideolojik kökenlerine geri dönme ve onları hatalarını tashih ederek yeniden üretmek anlamına geliyor. Partilerin içinde entelektüellerin fonksiyonlarının artacağını söyleyebiliriz. Yaklaşan ekonomik kriz ve Türkiye'nin de bigane kalamayacağı bir Ortadoğu Savaşı tehdidi altında, bunu becerebilen iktidar olacaktır. Yok eğer beceremez ve yalnızca siyasal alanın laikleşmesi ve millileşmesine katkıda bulunmakla kifayet ederlerse... Denkleme siyasal doktrini güçlü ve bu doktrini ekonomi politikaları ile tahkim etmiş bir üçüncü partinin girmesi muhtemeldir. Bu parti, hızlı bir 'entelektüel bir rönesans' üretebilirse, örneğin MHP olabileceği gibi, yeni neş'et edecek bir parti de olabilir. Ancak tehlike şudur ki: Bu parti, MHP gibi milli birliği savunan bir parti olabileceği gibi, milli birliği ayrıştırıcı etkileri olabilecek bir parti de olabilir. Dolayısıyla, AK Parti CHP diyalektiğinde taraflardan en az biri behemehal SİYASAL DOKTRİNE DÖNÜŞEBİLECEK EKONOMİK POLİTİKALAR üretmezse... Uzun vadede 'AK PARTİ - CHP KOALİSYONU' bile ihtimal dahilindedir. Ancak, tercih edilen AK Parti-CHP diyalektiğinin iktidar-muhalefet ekseninde sürmesidir. Dolayısıyla... Bu iki partinin siyaset alanını laikleştirmeleri ve vatandaşlık kavrayışını güçlendirmeleri nasıl milli vazifeleriyse... Bugün de 'siyasal doktrinleri'ni ekonomi politikalarıyla ayrıştırmaları da milli vazifeleridir. Atılgan Bayar / Akşam