Dün, bugün, yarın... Siyaset sınıfı "kampa çekildi." Hazırlıklar "yeni sezon" için. Sezon açılışı "sonbahar... Ekimden sonrası." "Kamp sürecinde" tabii ki "ne oldu, neden oldu, parti kapatılsaydı neler olacaktı, kapatılmadı şimdi neler yapılacak" konuları da ele alınacak... Alınıyor. Önce "kapatılsaydı ne olacaktı" konusunda birkaç not... Kapatılsaydı... Tayyip bey onaylı, yeni bir parti doğacaktı. Başında Cemil Çiçek veya Binali Yıldırım olacaktı. Milletvekilleri yavaş yavaş bu partiye akacaktı. Belediye başkanları da. Meclis erken seçim kararı alacaktı... Ekim sonu veya kasım başında seçime gidilecekti. Milletvekili seçimi ile yerel seçim birleştirilecekti. Tayyip bey seçime İstanbul'dan bağımsız olarak girecekti. Halkın tepki rüzgarı, yeni partinin yelkenlerini şişirecek ve yine iktidar hedeflenecekti. Sıra kimin başbakan olacağına gelecekti. Senaryoya göre Cumhurbaşkanı Gül, hükümeti kurmakla bağımsız Recep Tayyip Erdoğan'ı görevlendirecekti. Tabii bu arada siyasi ortam da gerildikçe gerilecekti. Ekonomi treni hepten raydan çıkacaktı. Anarşi ve terör ise, ayrı bir baş belası. Kapatılmadı. Bunlar olmadı, olmayacak. Gelelim "yeni sezona... Yeni senaryoya." 1. Kabinede üye değiştirmek, partide üst yönetici değiştirmek, yönetimde danışman değiştirmek kolay iş değildir. 2. Altından iskemlesi alınan her isim, bir çürük diş gibidir... Sancı verir. 3. Ama başbakanlar da gerektiğinde acıya katlanmak zorundadır. 4. Siyasette zaman özveriye, hoşgörüye, istikrara doğru akmaya başlar... Tabii yavaş yavaş. 5. Hem yeni ekonomik önlemler gerekiyor, hem de iş dünyasında yeniden güven ortamının sağlanması. 6. Demokratikleşmeye, kaldığı yerden başlamak yetmiyor... Demokratikleşmede gaza basılması gündeme gelecek. Aslında "çok daha ayrıntı vermek mümkün ama..." Sözü fazla uzaya gerek yok sanırım. Dipçe: Gazeteci Yazar Yavuz Donat' ın makalesinden alıntı yapılmıştır. 0010-