Aslında birde şöyle bir şey var Türk kelimesinin anlam ve büyüklüğünün farkında olmamız lazım. Çünkü bunu bütün yanabancı devletler iyi hatta ve hatta çok iyi biliyorlar. Burada en iyi bilenler ise Türkiyeye en çok yaklaşmış yada yaklaşmaya çalışan devletler olarak diye düşünüyorum. Her ne kadar Türklüğün ne olduğunu daha tam manasıyla anlayamamışlarsada bu günde yarında anlaya bilceklerini sanmıyorum. Bizlere her ne kadar burada siyaset bölümünde özellikle ve diğer bölümlerde bazen anlaşamasak da bu bizim ne kadar aydınlattığını görmemiz gerekiyor. İnsanların düşünceleri farklı olabilir her insan aynı düşünecek diye bir şey yok bunu iyi biliyorum. Fakat bizi nereye götürdüğünü de hesap etmemiz gerekiyor diye düşünüyorum. Gerçekten iyi ye iyi kötüye de kötü dediğimiz zaman bu ülke tam anlamıyla refaha çıkaçatır. Son olarak lafı fazla uzatmadan şu sözlerle lafımı bitirmek istiyorum. Bir Türk bir dünyaya yeter. Tarihte bunun bir çok örnekleri vardır. justim123 WarrioR 8 Ocak 2015

güzel olmus sagolıun :happybday::arabia::sweatdrop::shaun:

Kültürümüze yabancılaştık, yabancılaştırıldık. Kendi milletimizi hakir gördük aşağıladık. Onun yaptığı ayranı gözlemeyi göbüyü yufkayı beğenmedik onların yerine pizza yedik kola içtik hamburger yedik. Çünkü onlar batıdan geliyordu. B. ku bile değerli olan batıdan.

Çok güzel anlatılmış teşekkür ederim üstad.

İlla Türk'üz her şeyin en iyisine layığımız mı demek şimdi bu?

Emeğine sağlık Zafer ustam. JoHN

Avrupa'nın sindire sindire yaşadığı rönesans ve reform dönemini saltanatını kaybedeceği endişesi ile dinide işin içine karıştırarak zamanında yaşatmayan Bir Osmanlı devleti temel olarak bu işin ilk sorumlusudur. Matbaa bile Avrupa'dan yaklaşık 100-150 yıl sonra bu ülkeye gelmiştir. Bunun sonucunda Dünyadaki siyasi, sanaii ve ekonomik gelişmelerden bir haber olan bir ülke kısa zamanda bunlara ulaşmanın hazımsızlığını yaşamaktadır. Geçen süreç içinde yapılanmasını tamamlayanlar, bu süreçte geri kalanları istedikleri gibi yönlendirmekte ve de yönetmektedir. -

Bizi biz yapan, ortak bir duygu ve düşünce etrafında birleştiren birçok şey var aslında. Bizi biz yapan bu değerler sadece toplumsal birlikteliğimizin mayası değil aynı zamanda bütün dünyaya pazarlanacak birer marka. Yeter ki büyük bir özgüvenle sahiplenmesini bilelim Bir lokantaya oturup kendimize bir İtalyan makarna ya da pizza söylemek kulağa ne de havalı geliyor değil mi? Bir kafeye oturup bir çırpıda latte mocha sipariş etmenin cazibesini de unutmamalı. Hani "Ben buraların adamıyım, bu defa bunu tercih ediyorum" pozları eşliğinde gözlerinizi bir lazer tarayıcı gibi menüdeki kahvelere gezdirmenin anlamsızlığını vurgulayan bakışlardan söz ediyorum. Fiyatı 40 bin liradan başlayan bir oturma takımına "O İtalyan malı" lafı eşliğinde sahip olmanızın size tavan yaptıran özgüvenini nasıl atlarsınız? Markası önemli değil, ne de olsa o bir İtalyan... Yabancı etiket taşıyan bir içecek, yemek, ev eşyası, giyecek, aksesuvar gördüğümüzde sevindirik olmamızın arka planında hiç şüphesiz derin bir özgüven eksikliği var. Bunun akabinde gelişen olaylar zincirini ise kendi değerlerimizin başka değerlerle yer değiştirmesi takip ediyor. Bunları kafaya takıp takmamak da tam olarak bu değerler zincirimizin bozulup bozulmamış olmasıyla ilintili. Oysa Türkiye'nin sahip olduğu birçok değer var ve bunlar bizi biz yapan şeyler. İçtiğimiz Türk kahvesi ya da ince belli bardaklarda tükettiğimiz çay, her yöreye özgü motiflerle bezeli halı ve kilimlerimiz, milli takım adını verdiğimiz kuru fasulye ve pilavımız, sabah akşam yediğimiz çıtır simitlerimiz, elimizde takla attırdığımız boy boy tesbihlerimiz, birlikteliğimizin sembolü dini bayramlarımız ve bayram yemeklerimiz, tatlı bir rekabetle oynadığımız tavlamız, dürümün son lokmasına denk getirme becerisiyle içtiğimiz ayranımız ve daha niceleri... Bütün bunlar olmasa biz ne kadar biz olurduk? Bizi biz yapan bu değerler sadece toplumsal birlikteliğimizin mayası değil aynı zamanda bütün dünyaya pazarlanacak birer marka. Bizim yaptığımız sadece hatırlatmak... Gila