Ne güzel söylüyorlar. "Türkiye, ne Doğu'ya, ne Batı'ya gidiyor!" Belli ki, yerinde sayıyor. Etle kemik gibi kardeşliğimiz vardı. Elden gitti. Doğu'ya mi gitti, Batı'ya mı? Ne zaman geri gelir bilinmez! Anneler çocuklarını topluyor ölüm kuyularından. Sel baskınlarında, babaların elinden kayıp gidiyor evlatları. Doğu'ya mı gidiyor, Batı'ya mı? Bilinmez! Hepimizin azalan bir yanı var, çoğalan nefrete karşılık. Düzen suça teşvik ediyor insanları. Her gün biraz daha kirlenen bir ülkede, hayatımızla oynuyoruz. Beyinlerin her hücresi para. Üstelik hak etmedikleri para. Ne utançtır ki, insanlar da hazır böyle sofralara kurulmaya. Politika, işçilerin, memurların, öğretmenlerin üzerinden geçiyor. Doğu'ya mı gidiyor, Batı'ya mı bilinmez! Elimizde demokrasi fosili. Hukukun üstünlüğü sizlere ömür. Her gün, yeni bir düşmanlık provası. Kanaması durmayan yaralarımız var. Endişeye mahal var ama kimsenin umurunda değil. Ankara havasında göbek atıyoruz. Televizyonlardaki yemek programlarında, tadına bakıyoruz harcanan ömrümüzün. Garip bir yolculuktayız. Bir adım ileri, iki adım geri. Yollar bizi terk etmezdi, bizler yoldan çıkmasaydık. Çıktık açık alınla, 10 yılda her savaştan! Ama son 10 yılımız var ya. İyice raydan çıktık! Şimdi nereye çekerlerse oraya yolcuyuz. Hakkı Yalçın / Takvim