hocam dönüp dolaşıp Vahdettinin hain olmadığını ispatlamaya çalışan yazılar paylaşmasak.. bu ifadelerin olduğu kitap ve diğer kaynaklar bende var... Ali Satan'ın kitabı ve bununla birlikte ingiliz belgelerine ulaşan bir kaç profesör.. bunların söylediklerinide başka bir başlıkta paylaşmıştım... Vahdettinin kendini kurtarmak için, bazı direnişleri ve sarayda mücadele yanlısı kişilerin yaptıklarını sahiplendiğini, ve bu insanlara yaranmaya çalıştığını açıkca görüyorsunuz... bu adam atatürk hakkında idam fermanı çıkarıyor.. açıkca atatürke hain diyor... ingilizlere can güvenliğini sağlamaları sözü karşılığında en gizli belgeleri veriyor. hatta kitaplarda ole açıkca destek verdiğine dair bir kanıtta yok, sadece bazı nazırların Ankaranın fikirlerinide gözönünde bulundurmuş olabileceğine değiniliyor... alpi_09 En istikrarlı üye 27 Nisan 2011

Hain olmadığı için İngiliz'lerle kaçıp İngiliz beslemesi olmuştur.

Son padişah Sultan Vahdettin'in Kurtuluş Savaşı öncesi milli mücadeleye yardım edip etmediği tartışması ortaya çıkan 90 yıllık bir belgeyle yeni bir boyut kazandı. Marmara Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Öğretim Üyesi Yrd. Doç. Dr Ali Satan'ın yazdığı "İngiliz Yıllık Raporlarında Türkiye: 1921" adlı kitapta yayınlanan İngiliz raporu Sultan Vahdettin yönetimindeki İstanbul Hükümeti milli mücadeleyi silah ve cephane göndererek desteklediğini ortaya koydu. 1921'de Türkiye'de bulunan İngiliz Yüksek Komiseri Sir Horace Rumbold'un yazdığı rapora göre İstanbul hükümeti ve nazırlardan biri milli mücadele sırasında cepheye silah ve cephane tedarik ediyor. Bir başka konu ise İstanbul hükümetinin Yunanlılarla yürütülen mücadele de Ankara'dan yana tavır koyması. Raporu yazan Sir Rumbold, Sadrazam Tevfik Paşa ve Hariciye Nazırı İzzet Paşa'nın aksini iddia etmesine rağmen Ankara Hükümeti'yle doğrudan ilişkileri olduğunu da belirtiyor. Raporla birlikte ortaya çıkan bir diğer gerçek ise Türk-Yunan mücadelesinde tarafsız olduğunu söyleyen İngilizler'in aslında gizliden gizliye Yunanlıları desteklediğinin itiraf edilmesi. Ayrıca rapor 1921'de özellikle Güney Marmara'daki Müslüman nüfusu Anadolu'dan temizlemeye yönelik sistematik bir planın uygulandığını ve bunun Yunan Ordusu kontrolü altında bulunan Rum ve Ermeni çeteleri tarafından yapıldığını da dile getiriyor.

saraydaki milli micadele yanlılarının padişahtan habersiz anadoluya yaptığı yardımları sahiplenmeye calısmıs vahdettin efendi.

evet. SAS'ın yazdığı post, işin özüdür. Vahi hain değilse Atatürk'müdür hain? bence olabilir neden olmasın? cepheden cepheye koşturarak ihanet içinde yüzüyordu Atam. Vahi de, saltanat sarayında milliyetçilik oyunu oynuyordu.

Ülkesini işgal eden bir devletin gemisine binip gizlice kaçan biri kim olursa olsun satılmıştır haindir... Ve bu alçaklık Osmanlı gibi büyük Türk Devletinin şanınıda lekelemez... Buarada amaç... vahdettinin ijhaneti fala değil... Burada amaç vahidettin üzerinden Atatürk ü vurmak.. Onu Türk milletinin çok sevdiği Osmanlıya ihanet eden bir hain gibi göstermek...

koca koca ve kalın yazınca, yazılanlar gerçekmi oluyor : )

Vahdettin hain değilse Atatürk mü hain? Bülent Ecevit'in Fethullah'ın gazetesi Zaman'da Vahdettin'in hain olmadığına dair açıklaması uzun uzun tartışıldı. Ecevit'in ortaya attığı iddia yıllarca şeriatçı kesimler tarafından dillendiriliyor, fakat ciddiye alınmıyordu. Ecevit hayatının son yıllarında şeriatçılara ve bilumum Cumhuriyet düşmanına büyük bir iyilik yaparak Vahdettin ve resmi tarih tartışmasını gündeme taşıdı. Bu yazıda ortaya atılan iddiaya cevap vermeyeceğiz. Gereken cevaplar zaten aklı başında tarihçiler ve yazarlar tarafından verildi. Ancak bir kez daha vurgulamak gerekirse, yakın tarihimizde "hain" nitelemesine en uygun isim Vahdettin'dir. Çünkü Vahdettin; -İngiliz mandasını istemiştir, -Sevr antlaşmasını kabul etmiştir. -Mustafa Kemal'in idamını onaylamıştır. -Milli Mücadeleye ayaklanmaları kışkırtmış ve desteklemiştir. -1922 yılında bir İngiliz gemisiyle yurttan kaçmıştır. Üstelik kimilerinin bir siyasi polemik olarak gördüğü Büyük Nutuk'ta Atatürk, Vahdettin'i "soysuz, alçak ve hain" olarak nitelemiştir, Üstelik Kasım 1922'de TBMM'nin Vahdettin'in hain olduğuna ilişkin kararı vardır. Bugün Ecevit'e destek olan şeriatçı, liberal ve tüm rejim düşmanlarının Vahdettin savunusunun altında Atatürk ve Cumhuriyet düşmanlığı saklıdır. Bugüne kadar bize öğretilenlerin yalan olduğu ve Atatürk'ün kendini haklı göstermek için mağlup ettiklerini suçladığı palavrası sıkılıyor. Sormamak mümkün değil: Madem bize Cumhuriyet tarihi olarak anlatılanlar ve bizzat Atatürk'ün söyledikleri yalansa, yani Atatürk "kendisini Anadolu'ya memleketi kurtarmak için gönderen ve İngilizleri oyalayan bir vatansevere" hain diyorsa, yalan söylüyor ve hainlik ediyor. Öyle ya Vahdettin vatanseverse, onunla mücadele eden ve saltanatına son veren Mustafa Kemal vatan haini olmaz mı? Ecevit, Vahdettin'de kendisini mi görüyor? Cumhuriyet gözümüzün önünde Amerikancı bir hilafete doğru giderken Vahdettin göğe çıkarılıp Atatürk suçlanıyor. Anayasa'nın değiştirilemeyecek maddelerinin tartışıldığı bir dönemde Vahdet-tin'in vatanseverliğini tartışmak garip bir durum sayılmaz elbette. Burada insanlara garip gelen bu fikirlerin, Atatürk'ün kurduğu partinin yıllarca başkanlığını yapmış eski başbakanlardan Ecevit tarafından dillendirilmesi oldu. Gerçi Ecevit'in 1970'lerde "reddi miras"ını biliyoruz. Atatürk devrimini kültür hareketleri olarak küçümsediğini de hatırlıyoruz. Ancak, hiç bu kadar ileri gitmemişti. Bu fikirlerin arkasında Ecevit'in Kemalizmi sorgulamasının dışında başka bir şey var. Açıklamasının satır aralarında yakalıyoruz bunu. Ne diyor Ecevit: Vahdettin çok dürüsttü, İstanbul'dan ayrılırken bile devletin hazinesine dokunmadı. Çok zor bir dönemde devletin başındaydı. Bazı hoş olmayan şeyleri mecburen yapmıştır. Bu arada ülke için iyi şeyler de yapmıştır. Bu sözler size neyi çağrıştırıyor. Ecevit yıllarca "dürüst lider" olarak tanımlanmıyor mu? Daha ötesi, en son başbakanlığı döneminde, ululsalcı başkanımızın IMF memuru Kemal Derviş'i ABD'den getirtmesi, AB Uyum Yasaları'nı onaylaması, Apo'yu idamdan kurtarması ve 3. Meşrutiyet olarak adlandırdığımız dönemi başlatması ortaya konulduğunda bize verilen yanıt nedir: "Mevcut koşullarda bundan başka bir çare yoktu. Bunları yapmaya mecburdu." Vahdettin'i aklayan mantıkla Ecevit'i aklayan mantık aynıdır. Anlaşılan Ecevit'in bilinç altında da benzer bir özleştirme sözkonusu. Dış güçlere onca tavizi vereceksiniz, ülkeyi şeriatçılara teslim edeceksiniz, ne Kıbrıs'ta ne Irak'ta AB ve ABD'ye kafa tutamayacaksınız ama yine de ulusal ve devrimci olacaksınız! Ecevit aslında Vahdettin'i vatansever yaparak kurtarırken, kendisini de kurtarmaktadır. Çünkü çok zor koşullarda hükümetin başındaydı. Onun zamanında 15 günde çıkarılan 15 yasa mecburiyettendi. Üstelik Uyum Yasaları Türkiye'nin demokratikleşmesi için de gerekli değil miydi? Ekonomi IMF'nin direktiflerine harfiyen uyduruldu, ama Ecevit çok dürüsttü, hiç çalmadı! İşte Ecevit'in "ulusalcılığının" ve "solculuğunun" vardığı yer! Abdülhamitçilikten sonra Vahdettincilik Burada tartıştığımız bir siyasi zihniyettir. Bu siyasi zihniyet bugün Türkiye'de hakim. Mevcut siyasi yapının içinde, "müttefiklerimizle" yaşadığımız sorunları fazla didişmeden iyi bir denge tutturarak çözmek. Emperyalizmle karşı karşıya gelmeyi göze alamayan ve onunla uzlaşarak ayakta kalmayı düşünen bu zihniyet Osmanlı'nın son elli yılında da hakimdi. Bu politika dünyanın gerçekleri ve kendi gücümüzün yetersizliği üzerinden geliştirilmişti. Abdülhamit bu denge politikasının temsilcisi konumundadır. Ne ilginçtir ki, Ecevit'le birlikte Vahdettin savunuculuğu yapanların hepsi Abdülhamitçidir aynı zamanda. Abdülhamitçiliğin varacağı yer hiç kuşkusuz Vahdettinciliktir. Nedenine gelince? Abdülhamitçilik denge politikasıdır. Emperyalist güçler arasında denge politikası güdersin devleti ayakta tutmak için. Devlet bir süre ayakta durur, ancak emperyalizm öyle bir hakimiyet kurar ki, iç politikadan ekonomiyi kendini isteğine uygun biçimrde düzenler, uydu bir yapı kurar . Sonra ise, toprak kayıplarının ardından elde kalmış ufacık toprak parçasını, daha doğrusu sarayını kurtarmak için en güçlü emperyalistle uzlaşmak, daha doğrusu kucağına oturmaktır. Birileri "Ya İstiklal, Ya Ölüm!" diyerek savaşıyorsa yapılacak iş onlara karşı düşmanla birlikte mücadele etmektir . İşte Vahdettin'i hain yapan süreç budur. Hırsızlık yapmamak, çaresiz kalmak vs. hainliğin savunması olamaz. Ancak şunu da görelim ki, artık uydulaşmış bir devleti yaşatmak adına tutturulan bir denge politikasının varacağı yer teslimiyettir, hainliktir. Abdülhamit denge politikası güttü, ülke toprakların neredeyse üçte biri elimizden çıktı, azınlıkları memnun etmek için Atatürk'ün deyişiyle "baykuş mesnedi bir anayasa" hazırlandı. Vahdettin bu politikayı aynen devraldı ve koltuğunu koruyabilme sevdasına Türk Milleti'nin ölüm fermanı olan Sevr'i onayladı. Bugün bize Abdülhamitçiliği öneren ulusalcılara ve Kızılelmacılara tarihi yeniden hatırlatıyoruz. Tarih, ne Abdülhamit'i, ne Enver'i ve benzerlerini değil, Atatürk'ü haklı çıkarmıştır. Çünkü O, yalnızca Türk Milleti'ne güvendi ve ona dayanan yeni bir devlet kurdu. Bugün Abdülhamit savunuculuğu yapmanın varacağı yer ister istemez Vahdettincilik ve Atatürk düşmanlığıdır. Ülkeyi ve devleti dengecilik değil, devrimcilik ve Atatürkçülük kurtarır. Suçlanan resmi tarih değil, Atatürkçülük Gelelim şu resmi tarih tartışmasına. Ecevit'in bu son açıklaması "resmi tarih" lafını ağızlarına pelesenk etmiş liberal ve İslamcı kesimlerin sesini yeniden yükseltti. Mete Tunçay'dan, Abdurrahman Dilipak'a, Serdar Turgut'tan' Taha Akyol'a herkes aynı tekerlemeyi söyledi durdu. Neymiş, Kemalist tarih yazımı gerçekleri görmemizi engelliyormuş. Türkiye'de resmi tarih dışında bir tarih yazılmadığından, henüz tarih bilimi yokmuş. Tarih, kahramanlar ve hainler üzerinden yazılmazmış vs... Öyle güzel bir oyun oynanıyor ki, Ecevit'in karşısına onun tezlerini çürütecek tarihçiler değil de, yeni ulusalcımız Süleyman Demirel çıkarılıyor. Eski Cumhurbaşkanı bu konuları tartışmaya Türkiye'nin hazır olmadığı ve Atatürk'ün hain dediği birini savunmanın doğru olmadığını söylüyor. Demirel, Ecevit'in karşısına çıkarılıyor, ama o da Vahdettin'in hain olduğunu söylemiyor ki. "Bu konuları konuşmak sakıncalıdır" diyor. Yani, "Cumhuriyet tarihinin ve Atatürk'ün bize anlattıklarında yanlışlar olabilir, ama bunu şimdi tartışmayalım". Demirel'in Atatürkçülüğü ve ulusalcılığı de ancak bu kadar olur. Bilumum "resmi tarih" düşmanı liberal ve şeriatçı bu için bulunmaz bir açıklama oldu Demirel'inki. Sanki danışıklı bir dövüş var ortada. Yıllarca Türk devletini sıkıştıran ve egemenlik kurmak isteyen dış güçlere ve gerici kesimlere hep taviz vermiş bu iki lider karşı karşıya. Biri Vahdettin hain değildi, diyor; diğeri, bu konuları pek karıştırmayalım. Ortada Atatürkçüler yok. Çünkü Atatürkçüler olsa, şeriatçılar, Kürtçüler ve liberaller Demirel üzerinden resmi tarihe saldıramayacaklar. Kemalizm karşısındaki bu ittifak o kadar zayıf ve korkak ki, Demirel'le tartışabiliyor ancak. Onlar o kadar korkak ki, Atatürk'e saldıramadıkları için resmi tarihe saldırıyorlar. "Resmi tarih" ve "Ulu Atatürk" yüzünden Kıbrıs'ta, Kürt meselesinde ve AB'ye girişte cesur davranıyormuşuz. Vatan hainliği kavramı Türkiye'nin önünü tıkıyormuş. İnsanın, yarası olan gocunur, diyesi geliyor. Geçmişte olduğu gibi bugün de hainler var. Tarihimizdeki hainleri iyi tanıyalım ki, bugünküleri daha kolay tespit edelim. Atatürk de bu yüzden Vahdettin gibilerine "hain" demedi mi?

hırsız demek istedin aynı zamanda hain değilmi Gila

birinin hain olmadığının anlatılmaya çalışılması kendi görüşlerince illaki bir başkasını vatan haini yapmaya çalışmak mıdır?