Olmamalı yoksa askeriyenin içinde ki yanlışlardan haberimiz olur ve bunları düzeltmek zorunda kalırlar Amele -

Hala `devrimci` diye pazarlanan, eski Adalet Bakanı Mahmut Esat Bozkurt`un (1892-1943) Türkiye`ye verdiği en büyük zarar; ne Avrupa`dan kanun ithal etmesiydi, ne de faşist fikirleri... Bozkurt`un yaptığı en büyük kötülük, hukuku siyasallaştırması, genç yargıçları `taraflı` olmaya sevk etmesiydi. Tabii Mahmut Esat bir simgedir. O kötüdür ama onu şevkle takip edenler, dediğine uyanlar da kötüdür. Toplumsal tabanı olduğu için bu yüz kızartıcı gelenek hala sürüyor. Yüksek yargı organları, göğüslerini gere gere `taraflı` olduğunu söyleyenlerle dolu. Sözünü ettiğim toplumsal taban da elbette taraflı olacaklar diyerek onları cesaretlendiriyor. Bunların kim olduğunu merak ediyorsanız, işte size iki boyutlu ipucu: 1) Tarafsız yargılamadan hiç söz etmeden, 2) Sadece ve sadece, `Yargı bağımsız olmalı` diyenler Bozkurt geleneğini sürdürenlerdir. Peki, bunlar samimi mi? Dürüst mü? İlkeli mi? Tutarlı mı? Yani `Yargı bağımsız olmalı` derken, evrensel bir doğruyu mu dile getiriyorlar? Yoksa onu da mı kendi çıkarları için kullanıp, eğip büküyorlar? `Eylem Planı` tartışmaları, bize yargı bağımsızlığı konusunda dahi bu takımın ahlaklı ve tutarlı olmadığını gösterdi. Planın kamuoyuna yansıması, ister istemez askeri yargıyı da gündeme getirdi. Bildiğiniz gibi askeri yargı, gayet kaliteli hukukçuları bünyesinde barındırmasına rağmen, neticede sapına kadar bağımlı bir sistemdir. Askeriyeye has emir-komuta zincirinin, disiplinin, terfi ve atama mekanizmasının bir parçasıdır. Böyle bir sistemde adalet, ancak alt kademedeki eşitler arasında söz konusu olabilir. Mesela iki yüzbaşı ağır biçimde kavga ederse, o noktada yargı bağımsız kalabilir, tarafsız karar alabilir. Ama olaya yüksek rütbeliler dahil olursa ya da meselenin siyasi boyutları varsa işin rengi değişir. Askeri yargının kararları, hukuku değil, emirleri yansıtmaya başlar. Lafı uzattım, sadede geleyim: Dikkatinizi çekti mi? Daha düne kadar mangalda kül bırakmayan bir üslupla `Yargı bağımsız olmalı` diyenler, konu Eylem Planı olunca maymunlaştılar. Önce `Askeri Savcılığın kararını bekleyelim` dediler, şimdi de `Askeri Savcılık belgenin Genelkurmay`a ait olmadığını söyledi; gerçek ortaya çıktı` diyorlar. Yani tepeden tırnağa bağımlı bir yargı mekanizmasının verdiği kararı; nesnel, adaletli ve vicdana uygun buluyorlar. Buna karşılık, bağımsızlık açısından, askeri yargıdan fersah fersah ileride olan sivil yargı gündeme geldiğinde, `Yargı bağımsız olmalı` diye tutturuyorlar. Yani tam bağımlı askeri yargı için bağısızlık talepleri yok; bu ucubeliği normal karşılıyorlar. Buna karşılık, Anayasa`yı fütursuzca çiğnemesine rağmen bir yaptırımla karşılaşmayan Anayasa Mahkemesi için hala bağımsızlık talep ediyorlar. Özetle: Çift başlı yargıya `hukuk devleti`, tam bağımlı yargıya `adaletin temsilcisi` dendiği bir ülkede yaşıyoruz. Ne mutlu Türküm diyene! Phoebe WarrioR 26 Haziran 2009

3. dünya ülkesiyiz... ama birileri bundan çok memnun... onlar bu 3. lüğü seviyorlar... gerçekte de onlar kendilerini seviyorlar... ne dedi başbuğ "bu paçavralarla orduyu yıpratamazsınız"... ordu niçin yıpranır? ordunun ne kabahati var? -mehmetçik şehit düşerken komuanı golf oynamaya devam ediyorsa? -ergenekoncuların yarısının asker olması, silah techizatın ordu envanterine kayıtlı olması mı? -karakol basılacak ihbarına rağmen gerekli önlemleri almayıp, mehmetçiklerin hainlere yem edilmesine ses çıkartmıyorlarsa? -alçakça yerleştirilmiş mayınlar, gerçekte kendi subaylarımızca yerleştirilmişde, şehit mehmetçikler bir hataya kurban veriliyorsa? -tüm bu askerlik zaafları hatsafhadayken hala birileri iktidarı nassıl devirir, darbe yaparız ın peşinde koşuyorsa? sizce ordunun ne günahı var? orduya evladını nefer olarak gönderen mehmetçik annelerinin ne günahı var? günahın sahibi belli değil mi? elinizi vicdanınıza koyun iki dakka düşünün... şayet varsa?!