Dün 16:00 sularında haberlere bakıyorum; tıs yok: Siyasetçiler konuşmamış. Halbuki ortada büyük bir skandal var! Hatırlayalım: 10 Mart 2010 günü, emniyet güçleri, ihbar üzerine Ankara'da "sivil" görünümlü bir kamyonu durdurup aradı. Kamyonda tam 958 el bombası vardı. Ve bombalar TSK'nın malıydı! Derken Bodrum'dan gelen kamyonun Özel Kuvvetler Komutanlığı'na ait olduğu ortaya çıktı. Polis çevirdiğinde kamyonda bulunan üç kişiden biri sivil şoför, diğer ikisi ise, sivil kıyafetli bir astsubay başçavuş ile bir onbaşıydı. Ordudan yapılan açıklamalarda, olaya "normal bir işlem" havası verilmeye çalışılıyordu. Halbuki kamyonu e-mail aracılığıyla ihbar eden "mehmetali" rumuzlu şahıs, özetle şöyle diyordu: "Kozmik odadaki aramadan sonra telaşa düştüler... Kirli silahları topluyorlar." Daha sonra özel savcı takipsizlik kararı verdi ve olay kapanır gibi oldu. Gündeme kendimizi kaptırdık, kamyonu unuttuk. Ve haber dün patladı: Kriminal Polis Laboratuvarı'nın incelemesi, kamyonda bulunan bazı el bombalarının, Ergenekon soruşturmasında yakalananlarla "kardeş" olduğunu saptadı. Peki, 13 Mart günü burada ben ne demiştim? Gelin onu da hatırlayalım. Önce Sabah'ın yaklaşımını eleştirmişim: Dün bizim gazetenin 23'üncü sayfasında şöyle bir başlık: "Bombaların sırrı çözüldü." Eğer el bombalarının sırrı "gerçekten" çözüldüyse, niye içimize su serpilmiyor? Peki, neymiş olay? "Araçtaki 958 el bombasının, 'yeni seri numaraları verilmek üzere başlatılan çalışma kapsamında' Ankara'ya getirildiği ortaya çıktı." Durum "ortaya çıktı" ya... "Telaşlanacak bir şey yok; gidin evlerinize yatın." İyi de uyku tutmuyor ki! Sonra da sormuşum: Vatandaş, vergiler aracılığıyla orduya küfeyle para veriyor. Her istediklerini alıyorlar. Kamyonları da bol, makam arabaları da... Ama bomba sevkıyatı, kiralanmış sivil kamyonla yapılıyor. Niye? El bombalarına "yeni ve silinmeyen" seri numarası vermek, aynı zamanda "eski seri numarasının silinmesi" anlamına gelmiyor mu? Bu bir "daha iyi iz sürme" niyeti mi, yoksa tersine, "bazı izleri silme" çabası mı? Kamyondaki "taarruz tipi" el bombaları acaba bazı başka el bombalarıyla akraba olabilir mi? Merak ediyoruz çünkü Ergenekon soruşturması Ümraniye'de bulunan el bombalarıyla başladı. Cumhuriyet gazetesine atılanlar da el bombasıydı. El bombaları Ankara'dan, faraza Ermenistan sınırına doğru taşınsa, "sivil araç ve sivil kıyafetli personelle kamuflaj yaptık" denebilir. Peki, Bodrum'dan Ankara'ya getirdiğin el bombalarına ne diye kamuflaj uyguluyorsun? Hem "rutin işlem" diyorsun, hem de bunu "rutin dışı bir şekilde" yapıyorsun. Bu 958 el bombasının tamamı, "Bodrum Güllük'teki Özel Kuvvetler Komutanlığı'nın" envanterinde miydi yoksa oraya başka yerden getirilenler de oldu mu? Laboratuvar incelemesi, kamyondaki bombaların, "Ümraniye", "Yarbay Dönmez", "Zir Vadisi", "Poyrazköy", "Vatanseverler", "Trabzon" gibi tam 59 olayda ele geçen bombalarla "kardeş" olduğunu ortaya çıkardı. Bu veri ne anlama geliyor? İzin verin, bir kez daha malumu ilam edeyim: Bu durum Ergenekon şebekesinin TSK içinde yuvalandığının işaretidir. Emre akgöz Ne yapmaya çalışıyorlar; suçlu olduklarını biliyorlar ve gizlemeye mi çalışıyorlar. Peki yaptıkları işin suç olduğunu bile bile neden yapıyorlar... Neden bunlara suçlarını hatırlatığımız zaman bizi asker düşmanı ilan ediyorlar... Bugün hali hazırda haklarında yakalanma emri olan 102 vatandaş'ı neden halen teslim etmiyolar... Malesef ükemiz askeri cuntanın idaresi altındadır. Bunlar hukuktan üstündürler. Teslim olmadıkları her gün cuntanın gücünün biraz daha artığı aşikardır. Terör örgütü kurmak ve yönetmek gibi suçlardan ararananları saklayan bir ordu nazarımımda güvenini yitirmiş ve malesef teröre yardım etmektedir. Artık ciddi bir şekilde ne işe yaradıklarını tartışmamız gerekmektedir. Parantez... http://www.cafesiyaset.com/foto-galeri. php?cID=133524&s=2 -

Orda bir sıkıntı yok üstad TSK dediğin sen ben o biz siz onlar başkası değil yani, çıkıpda birkaç kanı bozuk vatan haininin yaptığı yalnışları Ordumuza mal etmek en basit haliyle adilikdir. Amacımı butun çürüklerin ortaya çıkartılıp tasviyesi sağlanması ozaman daha rahat daha huzurlu olucaktır bu millet.

Çok doğru m@

GENÇ subay kardeşim;Çiçeği burnunda zabit. Harp Okulu'ndan mezun olurken ettiği yemini hala dün gibi hatırlayan kardeşim;Karısını, çoluğunu çocuğunu, bilmem kaç yüz kilometre uzakta bırakıp, ıssız dağ başlarında, kuş uçmaz kervan geçmez patikalarda, kalleş bir mayının her an patlayacak gümbürtüsüyle yaşayan teğmenim, üsteğmenim, yüzbaşım; binbaşım, albayım. Sen;Sen uzatmalı çavuşum, başçavuşum;Bu mektup hepinize;Hepimizden hepinize; Sanmayın ki, koparılan bu yaygaraya, atılan iftiralara, şuna buna bakıp da, askerimizden soğuduk. Sanmayın ki, üç beş kendini bilmezin hoyrat, nobran, tepeden bakan afrasına tafrasına bakıp peygamber ocağına olan itimadımız sarsıldı. Sanmayın ki, aranızdan üç beş densiz, beş on darbe sersemi çıktı diye sizi gönül defterimizden sildik. Sanmayın ki, o dağlarda yaptığınız kahramanlıkları, bıraktığınız kolu bacağı, verdiğiniz canı, canları unuttuk. Sanmayın ki unutabiliriz. Unutturabilirler... Sanmayın ki, her resmi geçitte kabaran göğsümüz indi, dökülen gözyaşımızın pınarı kurudu. Sanmayın ki, iner, kurur. Biz her şeyi biliyoruz, her şeyi görüyoruz genç zabit kardeşim. Merak etme; medyasıyla, Göbels makinesiyle gözümüze mil çekse, gönlümüzle görürüz. Genç zabit kardeşim, bu mektubu işte bu duygularla yazıyorum. Sen de bu duygularla oku. Bir sabah kalkıyorsun, cephede birlikte savaştığın komutanın hakkında yakalama emri çıkmış. Biliyorum için acıyor. Teslim olmaya giden komutanına yapılan muameleyi görüyorsun. Biliyorum, o sahneyi görünce kahroluyorsun, masaları, sandalyeleri yumrukluyorsun. Emin ol ki benim içim, bizim içimiz de o kadar acıyor; ben de, biz de, hepimiz de o kadar kahroluyoruz. Sevgili kardeşim; bil ki sabrını test ediyorlar. Tepeni attırıp, seni o eski malum tuzaklara çekmek istiyorlar. Sakın ola ki düşme o tuzağa. Sakın ola ki dolduruşa gelme. Dolduruşa getirme; geleni yatıştır, getireni uzaklaştır yanından. Sabrını, sabrımızı deniyorlar. Sinirinle oynuyorlar, oranı buranı kurcalıyorlar. Sakın ha, sakın... sakın... Ne diyor Keykavus:"Sabır ikinci akıldır."Sabret, bekle. Gözün dağlarda, dikkatin mayında olsun. Bil ki, bir mayın oradaysa, bin mayın burada. Sakın ha, gözü dönmüş siyasetçinin, nefreti bilenmiş köşe yazarının, vicdanının fişini çekmiş aydının her gün döşediği o kalleş tahrik mayınına basma. Son umudu, "Genç subaylar rahatsız" manşetlerine kalmış; gece yarıları gelecek bir e-muhtırası için duaya çıkmış, hezimete bahane arayan ruhların aşına tuz katma. Bekle, sabret... Ne diyorum, bu millet unutmaz, yeri ve zamanı geldiğinde herkese de hatırlatır. Sevgili kardeşim, Sen de biliyorsun ki, demokrasi, gerçek bir demokrasi hem senin, hem bizim, hem bütün milletin tek umudu. Sabret;Bu millet askeri darbeler dönemini kapattı. Hiç merak etme. Sivil darbe dönemini de kapatacak. Onu da kapatınca, artık ne genç zabit rahatsız olacak, ne genç sivil. Az kaldı, sabret. Ne yazıyor Kabusname'de:"Sabır ikinci akıldır..."Emin ol bazen "sineye çekmek", elindeki G3'ten çok daha güçlü bir silahtır. Üstelik geri tepmesi de yoktur. 30 Temmuz 2010 Ertuğrul ÖZKÖK buda benim yorumum: göbeğimi kaşıya kaşıya -