Sevgili ilkokul öğretmenim; Bilmem hatırlar mısınız? Siz sınıfa ilk girdiğinizde bizi bir korku kaplamıştı. Çünkü elinizdeki garip çantadan bir pislik çıkacağı endişesindeydik. Sonra çantadan tebeşir çıkınca ben rahatlamıştım, ama tebeşirin şeklinden olacak bazı arkadaşlar iğneye benzetip ağlamaya başlamışlardı. Sonra tebeşirle tahtayı karaladığınızda "Adama bak bu yaşa gelmiş duvar karalıyor, biz evde yapsak babamız döver" diye aklımızdan geçiriyorduk, ta ki tahtanın küçük bir sünger parçası ile silinebileceğini görene kadar. ... Ve zamanı gelmişti, o meşhur fişlerdeki cümleleri öğrenmeye başlıyorduk. Hocam ilk "Ali ata bak" yazmıştınız ve tenefüste ismini yazmayı önceden öğrenmiş olan arkadaşlar, Ali'yi silip kendi adlarını yazmışlar, böylece kendilerini ata baktırmışlardı. Fişleri öğrenince Ali'nin ata baka baka jokey olacağını, İpek'in her seferinde topu tutmasından basketbolcü olacağını, Oya'nın da okula deliler gibi koşa koşa gitmesinden onunda ilerde atlet olacağını sanıyorduk. Ali'nin hiç usanmadan ata bakmasına, İpek'in her seferinde topu tutmasına, Oya'nın da deliler gibi koşmasına rağmen ılık sütü Işık içiyor, Emel ise balı alıyordu. Adaletsizlik ta o çağlarda başlıyordu. Bi de Ömer vardı, garibim mısır yiye yiye obez olacaktı. Ama Ömer haklıydı, mısır beleş olunca yiyor yiyor, doymak bilmiyordu. Artık okumayı sökmüştük ve etrafta gördüğümüz her yazıyı okuma hevesi sarmıştı. Bakkal'da veresiye yapılmadığını ve fiyatlara KDV'nin dahil olduğunu okuyorduk ama anlamıyorduk. Demek ki okumanın tek başına yetmediğini, okuduğunu anlamanın önemli olduğunu kavrıyorduk. Sonra ben de garip bir alışkanlık oluştu. Tabela okuma alışkanlığı. Artık dükkanların tabelalarını okuyacam diye boynumda tutulmalar oluyor ve sürekli aynı tabelaları okuyunca da aklıma kazınıyorlardı. Artık bulması zor olan Kaportacı Mahmut Usta'yı, Çıkıkçı Ali Rıza Emmi'yi, Ağdacı Kerime Abla'yı adres soran herkese rahatça tarif edebiliyordum. Artık o yıllar geride kaldı. Düşünüyorum da; "A" harfini öğrenmekle başladığımız şu yolda ne kadar yol katetmişiz. Bu öğrenme yolunun ilk metrelerinde bize rehber olan ilkokul öğretmenime ne kadar teşekkür etsem azdır. Bu yazıyı ilkokul öğretmenim Saliha Aksay'a ithaf ediyorum. Öğrencin 82 Zafer