Geçen hafta Diyarbakır'da "iki dilli hayat" açıklandığı zaman, yazımızı şöyle bitirmiştik: "İşte Diyarbakır da iki dilli oldu. Kim bilir sırada ikili neler var? İkili hayatın alametleri yalnız yol levhaları ve sokak tabelaları değildir ki! Bekleyelim göreceğiz!" Çok da beklemedik, arkası geldi. Bayrak, sembol ve Meclis... Yani Kürdistan'ın özel bayrağı olacak, özel sembolü olacak ve de meclisi olacak. Her ne kadar "özerk" dense de bu "bağımsız Kürdistan" demektir, zaten pek sakladıkları da yok! Onlar saklamıyor ama "Kürt" demeyi ağızlarına almaktan çekinenler var. Biri CHP'nin yeni Genel Başkanı Kılıçdaroğlu, kurultay konuşmasında her şeyi söyledi ama bir kere olsun "Kürt" demedi. Başımıza ne geldiyse saklamaktan, gizlemekten geldi, bu gidişle daha ne gelecek. Adam "Ben Kürdüm" diyor. Meclis kürsüsüne çıkıp Kürtçe konuşuyor, lakin ana muhalefet partisinin başkanı ağzına Kürt lafını alamıyor. Niye? Yüksek politikanın gereği... Hay sizin yüksek politikanız batsın, "Kürt yoktur, dağ Türkleri vardır" derken de, "onlar karda yürürken, ayaklarındaki kızaklar hart hurt ettiği için Kürt, derler" safsatasına sığınırken de aynı yüksek politikanın gereği bu değil miydi? Kılıçdaroğlu ince hesap peşinde "Kürt" diyemezken, Bitlis'in, Muş'un otel sorunlarıyla uğraşan Sayın Başbakan "iki dilli hayat" başladığından bu yana ağzını açıyor mu? O da yüksek politika yapıyor olmalı. Devreye Meclis Başkanı girdi, önce bir iki laf, parti kapatılır gibi aba altından sopa göstermeler, sonra sonra denizci tabiriyle mayna! Anlaşılan Meclis Başkanı'na verilen görev bu kadar. Hey gidi geçmiş günler hey! Olayın sembolü Leyla Zana olduğu için onu anıyoruz, kadıncağız seçilmiş, Meclis'e gelmiş, yemin ederken araya bir iki Kürtçe kelime sıkıştırdı diye yer yerinden oynamıştı. Şimdi adam Kürtçe nutuk atıyor, kimsenin kılı bile kıpırdamıyor. Demek doğrusu buymuş, yazık olmuş o gün hırpalananlara. Ufukta görünen ne? Bağımsız Kürdistan... Şimdi kızacaklar, hayal peşindesin diye bizi suçlayacaklar. Varsın suçlasınlar. "Terörle nereye varılacağını" anlatmak isterken "Önce Öcalan İmralı'dan çıkar, ya partisini kurar ya kurulu partinin başına geçer; ilk seçimde milletvekili seçilir, koalisyon hükümetinin başbakanı olur" demiştik. Yanılmışız! Öyle olmayacakmış! Özerk demokratik bir yönetim olacak, seçim yapılacak, bu yönetimin milletvekilleri Ankara'ya, Meclis'e gönderileceklermiş. Peki, bu Meclis'in adı "Türkiye Büyük Millet Meclisi" olur mu olmaz mı? Bekleyin görürsünüz. Şimdi sırada özerk ve demokratik yönetimin bayrağının nereye çekileceği var. Düşünmeye ne hacet! Hükümet konağında bir bayraklık yer yok mu? kaynak

atatürk gibi birisine ihtiyacımız var bu itler iyice azdı. iç savaşı fazla uzak görmüyorum