Emekçiler hep tembeldir, tek çalışkan kesim burjuva medyasındaki kalemşörler ve yalakalık yaptıkları parababası patron sınıfı! Şimdi bunlar, Yunan halkına pislik atıp, o pisliği bir de yurtiçinde rahatsızlık duydukları kesimlere bulaştırma çabasındalar. Türk halkının borcu artarken, üretimin artmamasını göze almayan liboş tayfası ve kılavuz olarak bunları seçenlere gelsin: Yunanlar tembel mi? Ana akım medya kuruluşları, Yunanistan'daki krizin nedeninin "Yunanların tembelliği" olduğunu söylüyor. Ancak ekonomik veriler medyanın yalan söylediğini açıkça gösteriyor. Yunanistan'da borç krizi nedeniyle AB ve IMF tarafından dayatılan kemer sıkma politikalarını içeren önlem paketi parlamentoda onaylanırken, emekçiler 48 saatlik genel grevle ülkede hayatı durdurdular. Burjuva medyası uzunca bir süredir, Yunan emekçilerinin sokaklardaki mücadelesini karalamak için yalan üstüne yalan sıralıyor. Yunanistan'da hükümetin kemer sıkma politikalarına karşı ayağa kalkan işçi sınıfına sermaye medyası ateş püskürüyor: Yunanlar tembelmiş, devletten aldıkları sosyal yardım ve işsizlik ödenekleriyle deliler gibi tüketip borca batınca Avrupa'dan para dileniyorlarmış... Ülkede çok fazla memur varmış, üstelik emeklilik yaşı erkenmiş, çalışma saatleri kısacıkmış ve daha niceleri... Oysa ülkenin ekonomik tarihini şöyle bir incelemek, birazcık istatistikleri kurcalamak, bu söylenenlerin birer deli saçması olduğunu anlamak için yeterli. Yalan 1: Yunanlar çalışmıyor Hollanda'da Groningen Üniversitesi Büyüme ve Kalkınma Merkezi'nin yaptığı, 1995-2005 dönemini ve OECD ülkelerini kapsayan bir anket çalışmasına göre, Yunanistan, Avrupa ülkeleri arasında yıllık çalışma saatleri bakımından en yüksek ülke. Bir Yunan emekçisi yılda ortalama 1.900 saat çalışıyor. Yunanistan'da çalışma saatleri ise hiç de sanıldığı gibi düşük değil. OECD verilerine göre, 2007 yılı itibariyle Yunanistan'da istihdam edilenlerin %78,3'ü haftada 40 saatin üzerinde çalışıyor. Yunanistan'da ortalama haftalık çalışma süresi 42 saat. Yani 40,3 saat olan AB ve 40 saat olan Euro bölgesi ortalamasının biraz üzerinde. Yunanistan'da işsizlik oranı 2011 yılı Şubat ayı itibariyle %15,9 olarak açıklandı. 5 milyon kişinin biraz üzerinde olan işgücünün %65'i hizmet, %22'si sanayi sektöründe çalışıyor. 1980'lerden beri ülkenin çok sayıda sanayi tesisinin kapanmış olması ve ekonominin büyük ölçüde turizm gibi alanlara bağımlı olması, istihdam yaratma kapasitesini bir hayli sınırlıyor. Neo-liberal birikim rejiminin tarımı çökerttiği ve sanayisizleştirdiği ülkede, yüksek işsizlik oranı ve paradan para kazanmayı alışkanlık haline getirmiş sermayedarların açgözlülüğü de işçi sınıfına fatura edilmek isteniyor. Yalan 2: Yunan işçileri çok kazanıyor Eurostat verilerine göre, 2008 yılı itibariyle sanayi, inşaat ve hizmet sektörlerinde bir işçinin ortalama ücreti Belçika'da 32,97 Euro, İsveç'te 31,64 Euro, Norveç'te 38 Euro, Almanya'da 28,91 Euro iken, Yunanistan'da 16,81 Euro. Yunanistan'da aylık işgücü maliyeti Almanya'dakinin %53'ü, İsveç'tekinin %46'sı düzeyinde. Yunanistan OECD ülkeleri arasında ortalama yıllık ücretlerin en düşük olduğu ülkelerden biri. Sermaye medyasının çok yüksek olduğunu iddia ettiği sosyal güvenlik ödemelerini diğer ülkelerde kıyasladığımızda ise, Yunanistan'ın Almanya, İtalya, İsveç, Fransa gibi gelişmiş Avrupa ülkeleri bir yana, Macaristan, Portekiz, Çek Cumhuriyeti gibi orta gelişkinlikteki Avrupa ülkelerinin bile altında kaldığı görülüyor. Bu arada, Yunanistan'da 200 binin üzerinde çalışanın kağıt üzerinde "yarı-zamanlı" olarak istihdam edildiği, ancak uygulamada tam zamanlı çalıştırıldıkları halde yarı-zamanlı çalışıyormuş gibi ücret aldıkları da bilinen bir gerçek. Öte yandan, Yunan işçilerinin "çok kazandığını" ve "hazırdan yediğini" iddia eden medya kalemşörleri, ülkedeki zenginlerin, emekçilerin cebinden çaldıkları yüz milyarlarca Euro'luk servetlerini Avrupa bankalarında tuttuklarını ve bu paraların Yunanistan'ın 340 milyar Euro civarındaki dış borcunun bir hayli üzerinde olduğuna nedense hiç değinmiyor. Yalan 3: Yunanistan'da çok fazla "memur" var Yunanistan'da kamuda aşırı istihdamın bulunduğu, bunun da kamu bütçesi üzerinde önemli bir yük oluşturduğu iddia ediliyor. Oysa ILO raporları bunun tam tersini ortaya koyuyor: Yunanistan'da kamu çalışanlarının toplam işgücüne oranı %22,3 iken, bu oran Fransa'da %30, İsveç'te %34, Hollanda'da %27, İngiltere'de ise %20. Bu durumda Yunanistan'ın kamu çalışanlarının işgücü içerisindeki ağırlığı bakımından Avrupa ortalamasının altında kaldığı rahatlıkla söylenebilir. Bununla birlikte, Yunanistan'daki kamu çalışanlarından 300 bininin, geçici sözleşmelerle, yani çok daha düşük ücretler ve çok daha düşük sosyal haklarla çalıştığını akılda tutmak gerekiyor. Burjuva medyasının karalama kampanyasının temel argümanlarından biri de, Yunanistan'da 300 binin üzerinde kişinin asılsız bir biçimde "serbest çalışan" olarak kaydettirmiş olması. Oysa bu da kapitalizmin vahşi bir sömürü mekanizmasını gizlemek için kullanılan bir yalan. Zira bu işçiler kendilerini "serbest çalışan" olarak kaydettirmeye zorlanıyorlar. Gerçekte bu insanlar, istihdam biçiminin, süresinin ve çalışma yerinin bir patron tarafından belirlendiği, üstelik patronun istediği zaman kendilerini işten çıkarabildiği koşullarda istihdam ediliyorlar. Patronların bu yöntemi kullanmasının temel nedeni, bu işçilerin yasal düzenlemeler doğrultusunda birer çalışan muamelesi görmemeleri. Patronlar böylece bu işçilere diğer emekçilerle eşit haklar vermeden çalıştırabiliyor ve işten çıkardıklarında herhangi bir tazminat ödeme yükümlülüğünden kurtuluyorlar. Yalan 4: Yunanistan'da emeklilik yaşı çok düşük Yunanistan'da 65 olan normal emeklilik yaşı Avrupa ülkeleri ortalamasının biraz üzerinde. Ortalama yaşam beklentisi ise yine Avrupa ülkeleri ortalamasına yakın. Dolayısıyla Yunanlıların "çok erken" emekli olduğu argümanını ciddiye almak için de herhangi bir neden yok. kaynak: soL

Kılıçdaroğlu Atina'ya gitmiş. Bunların şaka gibi bir Sosyalist Enternasyonal örgütleri var ya, onun toplantısına. Sosyalist olduklarını ileri süren Avrupalı sosyaldemokratlar kibar adamlardır, Kemal Bey'e "faşistleri aday göstermeye utanmıyor musun, sen ne biçim solcusun" diye sormayacaklardır. Kemal Bey de söz veriyor, toplantıda uyumayacak. Çünkü Erdal İnönü ile Deniz Baykal horul horul uyurlardı... Bir ara bunları Sosyalist Enternasyonal'den kovmaya kalkmışlardı, yok, uyudukları için değil, sol gösterip sağ vurdukları için. Bakalım Kemal Bey'i de "Ergenekon avukatlığından" dolayı kovarlar mı? Bu sefer yol yakın, yorucu değil, Kemal Bey de berikiler gibi yaşlı değil, hepi topu altmış üç yaşının baharında, hem de uyumaz. İyi. Uykuya dalmayacaksa kafasını kaldırsın da şöyle bir Atina'ya baksın. Anlasa, Pire'de, Tourkolimano'da meyhane de tavsiye edeceğim ama anlamaz ki... İyi canım, anlamıyorsa Tike'nin Atina şubesine gider, üstüne de Güllüoğlu'ndan baklava yer. Şöyle bir Yunanistan'a baksın Kılıçdaroğlu, yemek üstüne kahvesini içerken. Yunanlılar "olmayan parayı" yediler ve battılar. Emeklilik yaşı 58'di. Senede 14 maaş alıyorlardı. Sanayi olmadığı için ipini kıran devlet memuru yazılmıştı. Çalışanların üçte biri kamu sektöründeydi. Avanta ve arpalık düzeni o kadar almış yürümüştü ki, sırf "işe vaktinde gelene, geç kalmayana, akşam da mesai saatini doldurana, erken kaçmayana" bile özel ikramiye vardı! Birkaç bakanlıktan ayrı ayrı maaş alanlar da vardı. Daha önce de yazıldı, bir devlet hastanesinde tam 9 bahçıvan kadrosu varmış ama hastanenin bahçesi yokmuş... Benzin su gibi ucuzdu. Farkı devlet karşılıyordu, vergi almıyordu. İşveren sosyal sigorta primlerini ödemiyor, "sosyaldemokrat" yani emekten yana devlet yöneticileri bunun hesabını soramıyorlardı. Politikacıların seçmene seslenişinde "kim ne veriyorsa ben bir fazlasını veriyorum" yaklaşımı geçerliydi. Kaynakları çarçur etmek, bol keseden dağıtmak uğruna sidik yarışına girdiler ve hep birlikte battılar. Şimdi Yunanistan'da kıyamet kopuyor. Kemal Bey kafasını kaldırsın baksın, "müstakbel bir CHP iktidarında Türkiye'yi" görecektir orada... Siz de bakın. "Herkese altı yüz lira" dağıtma zırvasının sonu budur. Neyse ki Kemal Bey'i bir avuç basın soytarısından başka ciddiye alan yok da Türkiye ekonomik büyüme oranında dünya birincisidir. kaynak yorumum: bu seçimlerde birileri yaptıklarını, birileride yapacaklarını anlattı. buraya kadar bir sorun yok ama iktidara geldiklerinde yapacaklarını anlatan tayfanın bir kesimi, çok değil 10 yıl önce iktidarda olduğunu, memleketi nasıl batma noktasına getirdiklerini unutmuş gibiler... diğer vaatte bulunan kesim ise 90 lı yıllarda bu vaatlerin daniskasının şimdiki akıl hocaları tarafından verildiğini, tutulmadığını, unutturulduğunu, dün dündür... denildiğini unutmuş gözüküyorlar. naçizane tavsiyem yeni parti ayakları ile bir sağa bir sola kıvıran partiye iktidar olacak diye güvenmemeleri, başındaki şahsında birilerinin emir ve komutasında olduğunu unutmamaları olacaktır.

bunlarda sana gelsin... TÜRKİYE YÜZÜNDEN BATTIK Öte yandan Avrupa Parlamentosu nda konuşan Yunan Hıristiyan Demokrat vekil Georgios Koumoutsakos, Yunanistan ın ekonomik kriz içinde olmasının en önemli sebebi askeri harcamalardır. Yunan hükümeti Türkiye den gelen tehdit yüzünden oldu. Gelen tehdit üzerine Yunanistan Türkiye ye karşı silah almak zorunda kaldı diye konuştu. kaynak Bu durumda Yunanistan ın avantajı, biz batarsak Euro yu da kendimizle birlikte aşağı çekeriz, olgusundan kaynaklanıyor ve bundan dolayı Euro Bölgesi ni kendine yardım etmeye zorluyor. Atina nın borçlarının çoğunun Almanlara, Fransızlara ve İngilizlere olması gerçeği istenen yardımın yapılabilmesini daha mümkün kılıyor. 300 milyar dolarlık borcun sadece 18 milyar dolarının ABD ye olması, aslında meselenin önemli bir kısmının Avrupa içerisinde çözülebileceğini gösteriyor. Yine de özellikle Almanya ve Fransa, Avrupa nın yaramaz çocuğu nu cezasız bırakmak istemiyor. Milli gelirin en fazla %3 ü olması gereken bütçe açığının %12,7 lerde olması ve %60 dolaylarında olması gereken borç toplamının %161 seviyelerinde dolaşması Yunanistan ın kuralları ne kadar ihlal ettiğinin göstergesi olarak duruyor. kaynak Çarşı pazarda, kafe restoranda kriz konuşulsa da hayat tarzlarında, alışkanlıklarında krizin izi yok. Yunanlı kahvesinden, içkisinden, yemeğinden, giyiminden, siestasından ve tabii eğlencesinden vazgeçmiyor; standartlarından şimdilik ödün vermiyor... ... Atina yı karış karış dolaşıyoruz... Adım başı rastladığımız ve günün her saati dolu kafeler beni şaşırtıyor. Yorgo, Yunanlılar asla vazgeçmez bu alışkanlığından. Sabahtan akşama kadar oturur, kahvesini içer diyor. Kırmızı ışıkta, kaldırımda, pazar yerinde bu kadar çok Afgan, Pakistanlı, Nijeryalı, Bangladeşli ve Iraklı görmek de beni şaşırtıyor. Yorgo, 10 milyonluk Yunanistan ın yarısı Atina da yaşıyor, 1 milyonu yabancı. Bazı ilkokullarda yabancı öğrenciler Yunan öğrencilerden fazla. Suç oranları arttı. Yaşlı nüfus çok tedirgin. Evlerinden çıkmamayı tercih ediyor diyor... BU HALE NASIL GELİNDİ Devlet malı deniz yemeyen domuz zihniyeti ve ertesi günü düşünmeden o günü hatta o anı yaşama alışkanlığı. 1981 sonrası iktidara gelen Andreas Papandreu, Kostas Miçotakis, Kostas Simitis ve Kostas Karamanlis hükümetleri, devletin kasalarındaki paraları hep Aman seçmen küsmesin ve Aman sosyal tepki olmasın diye bol kepçeden harcadı. Dostlar, ahbaplar zengin oldu. Grev yapmasın diye sendikacılara ne istedilerse verdiler. Çiftçiyi teşvik primlerine boğdular. Hem de ekmeden biçmeden... Şimdi borç paraların ödenme vakti ama kasalar tamtakır. Bir buçuk yıldır iktidarda olan Yorgo Papandreu hükümeti çalışıyor çabalıyor ama sonuç koskoca bir sıfır. Yunanistan da devlet memurlarının sayısı hala tam bilinmiyor. Kimine göre 700 bin, kimine göre de çok daha fazla. AB ve IMF yetkilileri geçen yıl Atina ya geldiklerinde bu rakamı sordular. Resmi cevap Bilmiyoruz oldu. Devlet memuru geçen yıla kadar 14 maaş alıyordu. Memura ödenen ekstra ödemeler maaşı geçiyordu. Bir ay boyunca işine vaktinde gelen ve vaktinde çıkan memura süreklilik primi bile ödeniyordu. Devlet memuru, özel sektör çalışanından 2-3 kat fazlasını kazanıyordu. Kapısında şoförlü limuzini olan, KİT lerden her ay 10 binlerce Euro maaş alan ve Golden Boy adı verilen yöneticiler de krizin baş sorumluları arasında gösteriliyor. AB yi kandırmak adet olmuştu. Her hükümet, İstatistik Teşkilatı nın rakamlarını değiştiriyor, her yıl bütçe açığı gerçeğinden çok daha küçük gösteriliyordu. Türk tehdidi yıllarca moda oldu. Her gelen iktidar silah, uçak, savaş gemisi aldı. Milyarlar harcandı. Bugün, Yunanistan da en çok konuşulan konularda biri de bu satın alımlarda ceplere inen komisyonlar, rüşvetler. Yağmur yağınca sel olurdu, hükümetler ertesi gün hane başına 3 bin Euro acil yardım parası öderdi. 2 bin 500 kişiye ödendikten sonra gerçekten zarar görenlerin 250 kişi bile olmadığı anlaşılırdı. Devlet sahtekarın yakasına yapışmaz, unutulup giderdi. Bugün aynı devlet, emeklilerin 700 Euro luk maaşını bile kesiyor. Kiliseyle arayı hiç bozmamak gerekti. Yunanistan ın en zengin müesseselerinden olan kiliseden vergi alınmadı. Din adamlarıya anlaşmalar imzalanır, devletin değerli arazileri manastırların ucuz arazileriyle takas edilirdi. Medya da küsmemeliydi. Devlet ilanları, reklamları ayakta tuttu Yunan gazete ve televizyonlarını. Taşranın uç kasabasındaki yerel gazete bile pay alıyordu. Egoist isyankar ve tembeliz kaynak