Adı Olmayan Şiir Ölüm kadar zordu gözlerin Ne benim oldular, ne aklımdan çıktılar. Son kadehlerim oldun bazen Bazen yeni bir sigarayı yakış sebebim Şimdi ellerinden uzak olduğum kadar uzağım kendimden, Hiç bitmemiş siyah beyaz bir puzzle gibi hayat Parçaları birleştirmeye korkuyorum Bitince sen çıkarsın diye titriyor ellerim. Ölüm kadar zordu ellerin Ne benim oldular, ne aklımdan çıktılar. Ayrılık şarkıları oldun bazen Bazen buralardan kaçış sebebim Şimdi beyazlar dans ediyor saçlarımda Seyretmediğim siyah beyaz bir film gibi hayat Seyretmeye korkuyorum Bitince sen çıkarsın diye dinmiyor gözlerim Ölüm kadar zordu gidişin Ne benim oldun ne aklımdan çıktın. Alıntı En son 82gokhan tarafından 26-04-2006 01:17 tarihinde düzenlendi, toplamda 1 kere düzenlendi.

Artık Gitme Demeyeceğim Artık gitme demeyecegim Zaten iyice hazırsın bu sefer Herşeyi yanında götür Anılarımızı umutlarımızı sevgimi de al Belki lazım olur... Tek kelime etmesem diyorum Ama etmeliyim sana bilmediğin birşeyden bahsetmeliyim Kendimden evet onca zamandır tanıdığını sandığın benden Hırçın yanımı gördün daha çok Oysa öyle uysal bir çocukmuşum ki Neydi beni zaman zaman hoyrat yapan Sanırım düşünmedim Birini ayrı tutsam da Renklerin hepsini sevdim Mevsimleri de Aslında çok şey var sevdiğim Kavgalar ve savaşlar dışında Birde ne olursa olsun vedalaşma anları İsterdim ki uyumlu halimi yaşasaydın daima Ama bana hep vurgun saatlerimde denk geldin Yada sen vurdun. Uzaklara bakardım oysa o çocukluğumda İçinden dolmayan derin boşluğun Denizden gelecek bir gemi bekledim durdum Sonra yıldızlara baktım yıllarca Ve sen sandığım bir yıldıza Kadınlar erkekler çocuklar şehirler tanıdım Çoğunda sevdim aşklarımda oldu Hemde uğrunda ölebilecegim aşklar Ama en çok seni SEVDİM Ve şimdi gidiyorsun evet git İçimdeki melek sana dua edecek Sanırım kahrolmayacagım bu veda sahnesine.. Alıntı En son 82gokhan tarafından 26-04-2006 01:16 tarihinde düzenlendi, toplamda 2 kere düzenlendi.

Adı Aşktı birden ``bitti`` sesi duyuldu çınladı ortalık sevgisizlik kapladı geceyi bir aşık yere düştü kırmızılara boyandı sessizlik karalar toplandı başına sarı sayfalar örtüldü üzerine ağlayan bir bebek vardı başında adı aşktı sokak ortasında kaldı... Alıntı