Sevmezmisin? Kapıyorum gözlerimi, yoksan, görmesinler hiçbir şeyi. ' Ansızın çıkıp gelse'' diyorum,'' Bir dokunuşuna bir kenti feda edeceğimi bilse ve gelse.....'' Gelmez misin? ? Uzaktasın; ama, değilsin aslında. Yüreğimden kalkan kelebeklerin yüreğine konduğu an bizi zaman ve uzaklığın asla ayrı koyamayacağını anlamıştım. İki beden, iki farklı yerde olsa bile ruhların buluşmasını ne engeler? ? Özgür bırak ruhunu. Gecenin karanlığını delen beyaz bulutlara binip gelsin ve buluşsun benle. Bırak ruhlarımız sevişsin bu gecede.. İstemezmiydin? ? Sen aslında ''ben''sin. Şimdi ne düşünüyorsam aynını düşünüyorsun biliyorum. Sabah uyandığımda yanımda olmayışının acısını daha geceden hissediyorum, uykularım kaçıyor. Uyku benide senide çoktan terk etti zaten ve sende aynı acıyı benimle duyuyorsun. Gözlerinde hüznü, sevinci, en yaramaz çocuğu görebildiğim anlar geliyor aklıma. Sende bak gözlerime. Orda yıllara meydan okuyan solmamış ve solmayacak bir aşk var. Senin aşkın. Görmez misin? ? Yine bir sabaha karşı, sen uyumak isteyipte uyuyamadığın uykulara hasretken çalacağım kapını. Sarılarak karşılayacaksın beni. Teninin kokusunu çekeceğim içime, başım dönecek.... Tüm ışıklar sönecek, saatlerce el ele oturup tek kelime etmeden bakışacağız. Bakışmaktan yorulup konuşacağız. Şiirler okuyacağım sana. Yok edeceğim korkularını, yanıtlanmamış soru kalmayacak... Bukadar zamandır nasıl sevmişsem seni, öyle seveceğim bundan sonrada. Ya sen beni... Sevmezmisin? ? Mehmet Coşkundeniz