garip bişey bu.. bazen donup kalıyorsun, bişey düşünemiyorsun.. gözleri, o gülümseyişi geliyor gözünün önüne.. böyle hafif keyiflendiyse, bişey hoşuna gitmişse, gülümsemesiyle hemen dudağının kenarında bitiveriyor o gamze.. tabe sende bitiyorsun o anda o ayrı mesele... bazen buluşurken uzaktan görüyorsun onu.. aşırı alkolden mortingen olmuş gözlerin gündüz vakti babanı görmezken;zifiri karanlıkta o onu hemen seçebiliyor.. hemen ona doğru ilerliyorsun ve bu kısa dediğin hayat bir anda uzuyor ona sarılınca... o an hiç bitmesin istiyorsun... bitmesinede üzülmüyorsun aslında.. çünkü belini o kavrayışın hafızana öyle bir kazınıyorki, tekrar tekrar yaşıyorsun o anı.. onunla tanışmadan önce geçmişe baktığında 'ne de dolu dolu yaşamışım' diyordun.. ne de keyifli;yakın dostlar, candan insanlar, muhabbetler, maceralar, iyi bir aile..... şimdi geçmişe baktığında aynı güzel günleri görüyorsun ama "eksik olan bişey varmış" diyorsun... uzun sürmüyor o eksikliği keşfetmen.. gökkuşağının en güzel renginin şimdilerde ortaya çıktığını anlıyorsun.. ve artık yaşamak senin için -dünyanın tüm pisliklerine rağmen- daha güzel... yatmadan önce gözlerini kapattığında ya o ilk tel de seni seviyorum diyisi geliyor aklına, ya da onu çok üzdüğün o günkü ağlamaklı gözleri... bazen onu gördüğün 'ilk an'ı, bazende soğuktan üşümüş ellerini sararak ısıtmaya çalışışını yine yaşıyorsun.. ılık bir ateş gibi aslında... içini ısıtıyor soğuk akşamlarda... ancak bazende yakıyor, canın acıyor;her zaman keyiflendirmiyor onu düşünmek.. yanında dostların varsa, bi yanda fotoğrafı, bi yanda azıcık rakın, hafiftende orhan çalıyorsa arka fondan.... hele birde senden uzaktaysa... işte o zaman hüzünleniyorsun... ikinci duble bitmeden sarhoş oluyorsun...'ne kadar çabuk güzel oldum, rakı amma çabuk çarptı' derken anlıyorsun;seni çarpan rakı değil.. durup düşünmeden, kendi kendine "kızım Nefret sen ona aşık olmuşsun!" diyorsun.... 24.2.2005 Saat:03.36 Emek verildikçe, özlemi çekildikçe ve de hasreti çekildikçe büyüyen birşeydir aşk.