Oturduğum yerden geçer Dağların ardı Başakların içinde ince bir yol... Döner, kıvrılır dolanır Bilmez kurbanım Umutsuz, Belki kalbim, belki içim Bir sancı saplanır Yitik bir sevi anısına. Bekleyiş bu, Gözlerim yola takılı Ne bir haber yollar Geliyorum demez Zannederim dönecek Sevdi sevecek. Bilmez kurbanım Hasret, özlem Kapandı kapanacak gözlerim Açar! Sevdası umutlarımda. Muradımı vermez elime Ve almaz üstüne kara sabahımı Senin yarattığın ellerin bu Dinlemez, sağır kesilir. Nasıl başlasam Nasıl anlatsam Seni sevmek, Sabırdır, ipin ucunda Metanettir, cesarettir. İşte bu hasretin Yolları devşirtir Dağları geçirtir. Umut olmasa Değil bilmek seni Sevmek seni Böyle ayrı kalmayacaktık Böyle yalnız... Böyle hasretler içinde Kaç sabahlarım karanklık Gölgen koynumda bana sarılan Hemde mutlulukla, sevecenlikle Sunar en güzelinden sevdayı. Sözüm yok gülen çocuklara Şafakla doğan yaşamaya Oturduğum yerden geçer Dağların ardı Başakların içinde İnce bir yol Sözüm onadır. Yer demir Gök bakır ee ortası....

Kaç sabahlarım karanklık Gölgen koynumda bana sarılan Hemde mutlulukla, sevecenlikle Sunar en güzelinden sevdayı en cok bu dizesi hosuma gitti