ölüm ve aşk.. soğuk ve sıcak.. hiçbir fark yok.. üşürken yanmak sadece gripte olur.. ölüm ve aşkta sadece dizilerde yanyana gelir.. aşk bambaşkadır.. ölüm uzak olsun tüm sevenler.. I don't wanna die... But I ain't keen on living either.. This role I've been given.. Not sure I understand!!!

Her zaman değil... Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..

Daha kac geceler boyle sessiz, boyle sensiz yasayacagim? Bilmiyorsun ki ey yar beni ne cok mahvediyor uzakligin, ne cok boluyor kalbimi kalbin... Bir gece daha basliyor... Onumde upuzun yasayacagim bir gecem. Bir karanligim daha var. Saatlere, saniyelere girecegin; damarimdaki kanima kadar isleyecegin bir gecem daha basliyor. Bir gecem, bir sevdam daha basliyor ama yazik ki gozyaslarima giren olmayacaksin yine de. Beni artik acilarimla basbasa birakti aglamalarim. Gozyaslarim bile beni terketti. Sen geldiginden, sen oldugundan beri tum her sey beni terketti... Ben de tukettim onlari zaten. Evet... artik geceleri uyuyamiyorum. Karanliklar baslar baslamaz basliyor kalbimin aglamalari... Onceleri onlari dinlememeye, onlara ses vermemeye calisiyordum. Farketmiyormusum gibi davraniyordum. Sirf o karanlik geceyle yuzyuze gelmemek icin. Biliyordum o yalnizligi yasamam gerekiyordu. Bense hatalar ediyordum o zamanlar. Yalnizligimi bolen varliklar ariyordum. Bir insan ariyordum yanimda, geceyi bana unutturacak. Onun iyi, guzel veya cirkin olmasi da onem tasimiyordu. Yeter ki olsun yanimda. Olsun ki gece uzerime uzerime gelmesin. Yanimda birini gorup vazgecsin benden. Veya yanimda birileri olsun da unutayim istiyordum seni. Biliyordum ki geceyle yuz yuze kaldigim zaman SEVDA disinda bir sey olmayacaktim. Sonra, sonra bu donem de kayboldu. Yalnizligi arayan, yalnizliga ozlem duyan oldum. O karanlik gecelerin issizligina gomulmekten kacmaz oldum. Cunku onlar da seni buluyordum. Cunku bana gunduzlerin vermedigini veriyordu geceler: Seni! Guzduzlerde yoktun, aydinlarda yanimda yuruyen degildin. Ama geceleri oyle miydi? Geceleri yuregimde yuruyordun ve ben adimlarinda yasayandim. Artik uyuyamiyorum. Hem de hic mi hic. Ne kadar cabalasam da olmuyor. Bir garip agirlikla kah seni bekleyerek kah gelmeyeginden emin olarak geciriyordum saatleri. Seni yasiyordum. Geceler de yuz yuze kaliyorduk seninle. Gece vefali, fedakar bir anne gibi kucagina aliyor beni sabaha kadar goturuyordu. Zaman akiyor muydu, geciyor muydu bilen degildim. Hicbir zamanda bilen olmadim. Bu yaralarla, bu kanima isleyen ask yanginlariyla sabaha nasil kul olmadan varabiliyordum? Bilmiyorum, gercekten. Yanmaktan ates oldugum bu gecelerde beni tuketmeyen neydi? Sen mi? O mu? Beni evirip cevirip kora getiren ama sondurmeyen neydi? Bagrimdaki yangindan neden yok olmuyordum? Beni sabaha vardiran geceler miydi yoksa? GECELER? Benim Gecelerim... Senin gecelerin. Seni yasadimigim gecelerim. AH, AH YAR, GONLUMDE BIR DERIN YARASIN SEN! Bu gecelerde cok istedim bir seyler yapabilmeyi. Elime cokca kagit, kalem alip seni yazmayi istedim. Olmadi, ama. Kalbim seninle oylesine doluyordu ki her hareketim sonuk kaliyordu. Ben caresizlige kapilip gidiyordum. Ne yaptigimi bilmiyordum. Saatlerce, saatlerce oturup seni dusunuyordum. Kalbimde bastirmaya calistigim duygularima ilk olarak geceleri yasama hakki veriyordum. Herkesten gizledigim o korlarimi gecelere cikariyordum sanki. Gecelerden saklamiyordum hicbir seyi. Gecelerle paylasiyordum. Ve geceler sariyordu beni. Beni alip sensizligin okyanusunda bogmuyordu. Beni sensizligin zirvesinde, en uc noktasinda askin sonsuzluguna goturuyordu. Artik bu geceleri sevmeye basliyorum. Bana seni getiren geceleri..."Benim gecelerim onlar.." Benim sen'lerim, benim yalnizliklarim, benim asklarim diyebildigim gecelerim... Evet, artik uyuyamayan, aglamayan gozlerime aglamiyorum. Gecelerimi de feda ediyorum sana. Gunduzler de soyleyemediklerimi gecelerde haykiriyorum. Ve UCSUZ BUCAKSIZCA SEVIYORUM, SEVIYORUM, SEVIYORUM. Artik uyuyamiyorum, evet. Uykular haram oldu bana senden sonra. Hem nasil uyuyabilirim ki? GOZLERIN VAR ARTIK GECELERIMDE, SENIN GECE GOZLERIN... SENIN KARANLIK GOZLERIN... Saniyorum ki artik sana yalniz ben degil, geceler de vurgun! Beni boylesine konyuna alisi, karanliginda bunca aydinlatmasi neden? Evet, sen oyle guzel ve oyle guzelliksin ki yar, geceler de seni sevdi. Oyle ki sana ihanet edip de seni yasamiyormuscasina uyumaya, gozlerimi yummaya calistigim zaman hemen giriveriyorlar icime ve seni getiriyorlar bana. Gozlerimi oyle bir aciyorlar ki bir dahasina kapatamiyorum bile... Ve aglayabilmeyi diliyorum bazi gecelerden. Bunu gecelerden ve Allah'dan sonsuzca diliyorum. Aglasam, doyasiya, hickirircasina aglasam belki seni bir parcacik da olsa unutur ve kendi icime gomulur birazcik gozlerimi yumabilirim diye dusunuyorum. Sabahlari uykuda yakalayan olmaktan cikip sabahlari uykuda bulunan olmak istiyorum. Bunun icin istiyorum aglamayi. Sana olan ozlemimi, icimde bir dag kadar ululasmis hasretini belki bir parca dindirebilirim diye dusunuyorum. Belki seni birazcik gömebilirim diye yugegime, rahatlarim diye umuyorum. OLMUYOR. Aglamaya calisiyorum aglamalarim bana isyanlar ediyor. Allah ve geceler bana bu istegimi vermiyor. Ne zaman aglasam yalnizca ve yalnizca bir iki gozyasi olup kaliyorsun gozlerimde. Gozlerimde donan bir kac damla yas oluyorsun. O yaslari da sariyor geceler. O yaslarla birlikte aliyor yanina geceler... Geceler unutmami istemiyor seni, geceler bana ihanet ediyor. Geceler senden yana yar, geceler seni yasamami istiyor. Sozumu dinlemiyor... Gunesi ozledigim oluyor arada bir. YETER DIYORUM BUNCA YILDIZLA ARKADAS OLDUGUM. Seni unutup da yildizlari gordugum anlar olursa tabi. Beni boyle gordukleri zaman anlamiyorlar insanlar. Nasil boyle saatlerce kalakaldigimi sorup duruyorlar. Boyle tum dunya uyku icindeyken benim nasil kararligin icine bakislarimi dayattigimin sirrini anlamiyorlar. Ve onlar bilmiyorlar ki yar, icim bir kordur... Tum dunya, tum tabiat susmalarda ve uykulardadir belki ama benim yuregimde gezinmektedir tum dunya... Ben icime tum insanlari, tum milyarlari almisim. Farkinda degiller. Herkesleri ve her seyleri sigdirmisim icime. Bir sen sigmiyorsun, bir seni sigdiramiyorum kalbime, bilmiyorlar. Ve senin uzakligin ve senin gece kadar olan uzakligin... Bana oyle uzak, oyle yabancisin ki yar, seni senden istemeye korkuyorum. Geceleri bu yuzden seviyorum. Seni sevmeme engel olmuyor, seni bana getiriyor... Ve seni gecenen karanliginda bulusumdandir seni gunduzleri istemeyisim. EVET YAR, BANA HER SEYDEN VE HERKESDEN UZAKSIN. Herkesin yasamina giriyor her seyi paylasiyorsun insanlarla... Ama bana gelmiyorsun. Herkesin icini doldurmaya calisiyorsun, ama benim senle dolu olan kalbimi gormuyorsun. Sana bu gecelerden soruyorum iste: BEN SENI BOYLESINE YASARKEN, BEN SENLE DOLUP DOLUP BOSALIRKEN SENI KIMLER DOLDURDU? YASAMINDAKI ve YUREGINDEKI BOSLUKTAN HABERDAR MISIN? Sen bir kucuk cocuksun, yar! Kucuk bir cocuk gibi dusunmeden seviyorsun herkesi, ama seni sevenleri de uzuyorsun. Seni sevmek isteyenleri gormuyor, onlardan kaciyorsun. Ama, ama sitem bile etmiyorum... Sana ben soyleyecek soz bile bulamiyorum. Soyleyecek bir sey arasam ve bulsam biliyorum geceler alir onu elimden. Dilimden de. SANA SOYLECEKLERIMIN HESABINI YAPSAM, SABAHLAR BUNA IZIN VERMEZ. Ve BEN SENI YASIYORUM. Olsa olsa sana "BU SEVGIYI YASA" diyebilirim. "GEL BIRLIKTE YASAYALIM" demeye dilim varmaz. Geceler bunu birakmaz yanima. KAYBETTIGIM DEGILSIN. BEN SENI HIC YITIRMEDIM. Cunku ICIMDE TASIDIGIMDIN HEP. Benden bir parca oldun sen. Ben kendimi yitirmedigim surece sen de kaybolmayacaksin. Evet, SENI ANMAKLA, SENI YASAMAKLA, SENI SEVMEKLE GECIRDIGIM BU GECELERDE, SABAHLADIGIM BU GECELERDE, BENDEN COK UZAKLARDA BULUNAN SANA UYKULARINDA BIR RAHATLIK VERIYORSA SEVDAM, NE MUTLU BANA. Umuyorum ki gecelerim senin gecelerini sarar ve korur seni tum kotuluklerden... Gecelerim..."Sarin yaralarimi geceler" demis bir sair... Beni bu geceler mahvetti desem haksizlik ederim onlara. Beni sen mahvettin desem bana yakismaz bu. Ama BENI BU GECELERE, GECELERI DE BANA MUSALLAT EDEN SENSIN. Senin sevdanla basladi gecelere sevda yazmam. Sevda masali okumam bundandi. Ben bu geceler de tum karanliklari dagitabilirim. Bana huzunlerini, bana acilarini ver yar. Ver ki senin acilarini da ortak edeyim gecelerime. Ver ki gecelerle kavgali olayim. Simdi seni getirdikleri icin onlara ses bile cikaramiyorum. SEN YASADIGIMSIN, YASATANIMSIN. SEVDAMSIN SEN. Belki ben anlatamiyorum ama geceler bu sevdalara sahittir. Cunku artik onlar bu aska ortak oldular. Belki benden bile cok seviyorlar seni. Ben seni hic mi hic gozlerimle bitirmeye calismadim. Ve GECELERIN ICINDE, GECELERLE BIRLIKTE HEP SEVDIM SENI. HEP SEVECEGIM... Olumu Ozlemeyen Aski Anlayamaz Emek verildikçe, özlemi çekildikçe ve de hasreti çekildikçe büyüyen birşeydir aşk.

Ölümün nasıl birşey olduğuna dair nasıl bir fikre sahipsin ki özlüyorsun? Hani kurşun sıksan geçmez ya geceden...

Para için yaşamak kadar, aşk için ölmek de saçma!!! Duygudan yoksun acımaya eşdeğer tutulan yol, kırık dökük yol ayrımları, kaç kez daha biter; kaç kez başlama olanağı? Bunları bana yazdıran aşk ise nedendir ölmek kendinizi kanıtlmak yerine!!!

((: aşık insan zaten ölmüştür... ufo gören masum köylü!! Koçum benim!!

aşk güzel bir sey we duygudur ama asık olmak üzücü ve zordur....

oteki tarafa yolculuk var galiba... ufo gören masum köylü!! Koçum benim!!

asiklar olmez yusufum set by ku$Cu Emek verildikçe, özlemi çekildikçe ve de hasreti çekildikçe büyüyen birşeydir aşk.

eğer aşkın karşılıksızsa bence öldürür.

Sevgidir herseyi güzellestiren, gülümsettiren.. Onun alevinde yanabilmeli insan.. Bence arkadaslar; birara bir yazi yollamistim, onu okuyu bir daha: O'na Sordum...

Alamut yazdı:BÜTÜN BUNLAR SENCELERDEN İBARET DOSTUM. EVRENSELMİŞ GİBİ SUNUYORSUN AMA MALESEF DEĞİL... Elbette ki "benceler" Alamut, evrenel olan "aşk"tır, bu aşka bakış açısı da "bence" olan!

BÜTÜN BUNLAR SENCELERDEN İBARET DOSTUM. EVRENSELMİŞ GİBİ SUNUYORSUN AMA MALESEF DEĞİL... Hani kurşun sıksan geçmez ya geceden...