Gitmeni anlarım da sebebini hiç bilemedim. Kaç gecemi kaç gündüzümü ızdırapla yoğurdum bu bilmeceyi çözemedim. Giderken hatıralarını da almalıydın. Hasretini söküp çıkarmalıydın. Har'a düştüm gurbete düştüm sensizliğe düştüm hiç anlamadım. Bu şehrin renkleri siyah beyaz düşleri dumanlı. Ne gecesinden gündüzü ne gündüzü gecesinden farklı, Anlayacağınn hepimiz bıraktığın gibiyiz. Giderken yağmurları bırakmışsın. Bir de yaslı tebessümlerle okuduğum mektuplarını, Giderken çok şeyi almışsın da hatıra olarak bende bıraktığın buruk bir acı Şimdi bakışlarımda neşeden eser yok Gözlerimde yaslı bakışlar Oysa sevginin mevsimi yoktu sevginin kışı baharı... Avuçlarımda kaldı yüzünün sıcaklığı veremedim sana Boğazımda düğümlenen sözler dudaklarımda sıcaklığın Tüm kapılarını kapattım kalbimin tüm güvercinleri saldım ötelere Ne uykular teselli oluyor bana nede konuşmadığım sessiz harfler Bir Orhan Baba yarenliğim sırdaşım.... Arada soruyormuşsun beni Arada hatırlıyormuşsun ne güzel Anlatamasam da yüreğimde harlanıyor ayrılığın ateşi Affet beni unutamadım seni Affet söz geçiremedim bana. Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..