çok acıklı yaa ama aşk böyle olmalıdır. başarılı bir çalışma bizlerle paylaştığın için teşekkürler.. SANA DEĞİL SENİ SEVEN ŞU KALBİME LANET OLSUN...!!!...

Seni maddenin dışına çıkarıyorum. Ölümsüzlüğün kapılarını açıyorum sana... Anlamıyor musun? Gerçekten çok güzel dile getirilmiş...

aşk herşeyidir.. ner dersen de banamısın demiyor. işte dur durak dinlemiyor. fermanlar yazdırıyor dağlara taşlara ama ne fayda güvenemiyosun li ona SANA DEĞİL SENİ SEVEN ŞU KALBİME LANET OLSUN...!!!...

belkilerdir çoğu zaman insanı doruklara ulaştıran diyorsun ya hayat bende belkilerden ibaret diye o belkiler seni mutluluğada götürebilir sen bardağa son damlayı hiçbir zman düşürme ama bardağıda kırma nede olsa o bardakdaki belkide senin hayatındır hayat işte sen düşünme düşünmek ne kazandırırki insanan çoğu kez yanlış bir adım değilmidir düşünmenin sonucu boşver sen belkide mutlusun bak bir belki daha dedim diyorum ya hayat zaten herkesde belki lerden ibaret sadeece sende değil mutlu güneş senin yanında olsun kendine iyi bak ve düşünme pervasız hayatı sen sadece yaşa ve poliannacılık yap bişey kaybetmezsin hoşçakal gökkuşağının 7 rengi senin yanında olsun Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..

VaLeNtInE yazdı:çok acıklı yaa ama aşk böyle olmalıdır. başarılı bir çalışma bizlerle paylaştığın için teşekkürler.. Zaten acı çekmeyen ve a$ık olan bir insan görmedim Rica ederim. Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..

diyorum ya bende aşk bir davadır. tek şahidin ise cefa sıdır. ee şahit olmadan da dava kazanılmaz kiii??? SANA DEĞİL SENİ SEVEN ŞU KALBİME LANET OLSUN...!!!...

Haklısın Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..

Bugün bendeki resimlerini ve mektuplarını yakıyorum. Küllerini sana göndereceğim. İşte! Hepsi önümde duruyor. Şu resim çekilirken karşında ben vardım, hatırladın mı? Üzerini diyerek imzalamışsın. Bu seni en çok anlatan resimdi biliyorum. Bana en yakın olduğun resimdi... Karşında ben vardım, gözlerin gözlerimdeydi... İçin benimle doluydu, bakışların gibi. Önce bu resmini yakacağım, bu en çok sen olan resmini. Sonra da diğerlerini yakacağım. Hepsi birer birer kıvrılıp kül olacak sonunda. Ya mektupların? Herbirini çok çok öptüğüm mektupların... Satır satır içimde çakılı duran mektupların. Onlarda yanacak. Senden madde olan hiçbir şey kalmasın istemiyorum bende. İçimde bıraktığın eziklik yeter artık. Artık seninle değil, verdiğin acılarla avunacağım. Seni bütün arzuların üzerinde, bütün özlemlerin ötesinde seveceğim artık. Sensiz bir dünya yaratacağım senden. Dünya duracak ama sen durmayacaksın. Zaman bitecek, ama sen bitmeyeceksin. Bir gün bütün çiçekleri solacak bahçelerin, yıldızlar ışık vermeyecek, güneş doğmayacak hiç. Ama sen solmayacaksın, sen eksilmeyeceksin. Seni maddenin dışına çıkarıyorum. Ölümsüzlüğün kapılarını açıyorum sana... Anlamıyor musun? Daha düne kadar her yerini ayrı ayrı seviyordum. Ellerini tuttuğum zamanlar ürperirdim, başım dönerdi gözlerine bakınca. Dudakların her öpüşte yeniden dünyaya getirirdi beni. Al işte, hepsini sana bırakıyorum. Güzelliğinde senin olsun dişiliğinde.. Göreceksin, bir gün her yerin şu mektuplar, şu resimler gibi kül olup dağılacak. Bir tel bile kalmayacak saçlarından. Niceleri gibi sen de göçüp gideceksin bir gün... Önce güzeliğin terk edecek seni. Ellerin buruşacak, belin bükülecek, ak pak olacak saçların. Boş bir çuvala döneceksin. Gözlerinde o vahşi pırıltı kalmayacak, bütün ateşi sönecek dudaklarının... Ama ben o halinle bile seni terketmeyeceğim. Çünkü benim içimde hep bugünkü gibi kalacaksın. Taptaze, sımsıcak ve korkunç güzel! Yalnız benim gözlerimde bir manası olacak bakışlarının. Ben yok olduğum zaman da satırlarımda yaşayacaksın. Hiç ihtiyarlamadan, hiç değişmeden, hiç tükenmeden... Adım adınla anılacak, adın adımla... Mektuplarınla resimlerini yakacak gücü kendimde bulamasam, o zaman da kendimi yakardım. Şu herkeste seni gören gözlerimi, şu her yerde sana koşan ayaklarımı ve şu her zaman sana yazan ellerimi yakardım. Tenimden yükselen alevler ta Allaha kadar uzanır, ona çaresizliğimi anlatırdı. Seni güçsüz, zayıf bir insan tarafından sevilmenin hayal kırıklığına uğratmamak için, şimdi benim yerime, senden kalanları yakacağım. Ben yaşadıkça, varlığım bütün çaresizliklere meydan okuyacak. Unutma; seni sevdiğim için ölebilirdim, seni sevdiğim için yaşayacağım. Biraz sonra mektuplarınla resimlerni tutuşturacak bir kibrit çöpü gibi çekiliyorum hayatından. Her şeyiyle onu sana bırakıyorum. Hayatın senin olsun. İstersen hayatım da.. Ama sen kendinin bile olamayacaksın artık. Ben yaşadıkca, adım söylendikçe... Seni bensizliğe ve kendimi sana mahkum ediyorum.. Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..

Yalnizliga elbet alisir bedenim.. Yalnizlikla belki de basa cikabilirim.. Cok zor gelse bile yasar ogrenirim.. SENSIZLIK BENIM CANIMI ACITAN! Tum yokluklardan siyrildim, sende yeniden dogdum.. Sen gidersen olmem elbette, gucluyum dedim ya.. Ama sensizlik... Sensizlik..

acısı ne zaman cıkar bılmıyoorum, anısı ne zaman aklıma daha az gelır, ne zaman ıkı sevgılı gorunce oflamadan ceker gıderımm yanlarından, ne zaman her dısarı cıkısımda senı baskasıyla gorme fıkrınden vazgecerım ve ne zaman sımsekler caktıgında korkmamayı basarabılırım. ıste o zaman bıtersın bende ıste o zaman ozlemedıgımı anlarım.. ama hayıır ustunden gecen altı ayın acısını ne kadehler aldı goturdu benden ne gelen yenı sevgılılerr.... acılarıma sahıplenmemeyı becerebılırsem bır gun, bırgun cıkın gıdın bedenımden dıyebılırsem sende onlarla beraber ozgur olacaksıın cıkıp gıdeceksın ıcımden... ıste o gunden sonra artık bu ev senı ozlemeyecek kalktıgın su koltuk sana gel demeyecek sonra cıkıp bı dag basına bagıracagım "kurtuldum, mutluyum, ozgurluk sensızlıkte gızlıymıs!!!!! dıye bagıracagım ama sanırım daha zamanı var acılarımın hala benım sefketıme ıhtıyacları var zaman zaman ahhhhh o zaman.... HEY ALLAHIM KADERDE BURAYA GELMEKTE VARMISS :))))

Duygularımı, duygularınla savaştırdım anlamsızca Gözlerindeki pırıltıyı söndürdüm acımasızca Sevgi dolu kelimelerini anlamsızlaştırdım tüm karanlığımla İçindeki ateşi, buza çevirdim soğukluğumla Seni kaybettim, anlamı olmayan darağaçlarında Yorgun vücuduma ayak uydurdum yalnız düşüncelerimle Gözlerime hapsettim duygularımı yarım yamalak Seni hissetmeye çalıştım tüm içtenliğimle bedenimde Yüreğimi zorladım tüm imkansızlıklara karşı Beni kaybettim, anlamı olmayan darağaçlarında Anlamları, anlamsızlaştırdık geçen yıllarda Yıprattık günler boyunca içimizdeki heyecanı Alışkanlıklarımızı kazanmaya başladık tekrardan birlikte Aşk dolu cümlelerimiz kısırlaştı zamanla Bizi kaybettim, anlamı olmayan darağaçlarında Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..

GÖKKUŞAĞI Yağmurda koşturan çocuklar gibi, Çığlık atıp koştursan bana, Sevgimi anlatabileceğim, En güzel, an canlı renklerden, Gökkuşağını oluştursam sana... Hasta yatağımdan uzansam, Elimi tutup, öpsen beni. Belki yaşamaya çalışırım, Senin gibi... Gökkuşağı ile sararım seni. Anlatırım herkese, Seni nasıl sevdiğimi.

Ayrılıkların da sonu var. Aşk her zaman kapıda. Hani kurşun sıksan geçmez ya geceden...