İşte Aşk! Bu çok güzel ilkbahar sabahında deniz kenarına park ettiği arabasında, bu şarkıyı mırıldanarak denize bakıyordu kadın.. Arabadan canı inmek istememişti.. Oysa hava ne güzeldi.. Kara kış bitmiş, ilkbahar gelmişti işte. Onun oralara karakış geliyordur şu aralar diye geçirdi aklından. Sonra ne güzel bir şarkı bu diye düşündü. İnsanın içini burkarken aynı zamanda dudakların iradesizce şarkıya katılıyor.. Neydi onu bu kadar melankolik yapan. Sevdiği terk etmişti. Bu güne kadar kaç sefer terk edilip, terk etmişti.. Neydi onu bu terk edişte bu kadar çok yıkan? Onun yazdıklarını hatırladı.. İçi burkuldu gene.. Daha ilk satırda hissetmişti onun bir ayrılık mektubu olduğunu.. Nasıl kanmıştı yalanlarına? Hani gelecekti? Hani uzaklıklar onun icin sevgisini kamçılayan bir kırbaçtı.. Yollar uzadıkça, onun sevgisi artıyordu hani.. Nasıl inanmıştı bu yalanlara?.. Neden bu kadar muhtaçı sevilmeye.. Neden kanmıştı.. Adının bile O oldugundan emin olmadigi birine.. Tüm bunlari hak edecek ne yapmıştı?Acaba adam, kadının, ona olduğu kadar dürüst müydü? Yoksa hepsi koca bir hic miydi?Bomboş hayallerle dolu bir buçuk yılını düşündü.. Kalemi aldı eline ve yazmaya basladı... Bir gün aşk biter.. Anılarda tadı kalır.. Yarım kalan aşkın tadı.. Damaklarda saklanır.. Belki de yaşanmayan aşklar.. Bu yuzden hep tatlıdır.. Şiiri gozyasları içinde okudu. Kalemi elinden bıraktı, arabadan çıktı. Bu ara ne çok kilo verdim, bu aşk sadece kilo vermeme yaradı diye düşünüp gülümsedi.. Hayır dedi 7 yıl sonra şiir yazmama yaradı, 7 yıl sonra kalbim olduğunu hissetmeme, 7 yıl sonra birini sevmenin ve 7 yıl sonra sevilmenin ne güzel olduğunu hatırlamama, ilk defa adıma yazılmış bir şarkıda mutluluktan ağlamama yaradı diye düşündü.. Arabaya gitti, cep telefonunu eline aldı.. Bir an öyle kaldı.. Arayıp aramamak, arasında bocaladı.. Cep telefonunu bıraktı ve kalemini alıp yazmaya basladı. Neye yarar yüreğimiz dolu olmazsa askla, Neye yarar bu dünya, aşk olmasa... Yazılabilir miydi şiir? Çizilebilir miydi resim? Şarkılar yürekten söylenir miydi böylesine? Düşebilir miydik..? Süzülen bir yaprak gibi sevginin kuçağina.. Açılabilir miydik? bir yelkenli gibi.. aşk denizinin koynuna.. aşk olmasa.. Gözlerindeki yaşlari tekrar sildi, arabasını çalıştırdı, eve doğru sürdü.. Belki bir e-mail daha gelmistir diye düşündü.. Affet diyen.. Yüzünü bir gülümseme sardı.. AŞK SANAL BİLE OLSA GÜZELDİ.. ѕüтlü çαу