Nereye baksam "gel beni bul" diye haykırıyor AŞK. Takılıp gidiyorum ardından aşkın sesinin. Ulaşmaya çalışırken o sese, yakalamaya çalışırken; tökezliyorum her defasında ona giden yolda Düşüyorum... Her düşüşten sonra, yamalı bir sevda daha bırakıyorum ardımda. Ve anlıyorum her defasında neden hep kaçtığımı sevdalarımı yaşamaktan... Ve anlıyorum her defasında neden hep yarım bıraktığımı aşklarımı.. Ve anlıyorum her defasında, kendime yasakladığım sevdalarım ve sevdayı yaşamamışlıklarım, bitişleri görme cesareti yoksunluğundan başka birşey değil... "Sonsuz ve ölümsüz aşk yoktur" Ama o ses... Ahh o aşkın beni çağıran sesi yok mu? Tıkayamıyorum kulaklarımı artık. "Bulduğumda yaşayacağım bu sefer" kararlılığı ile koşuyorum hep. Düşüyorum.... En ufak bir sendelemede hemen yeni bir arayışa itiliyor yüreğim, sonra bir yeni arayışa daha, sonra bir yenisine daha..... Bu öyle bir kısırdöngü ki, aynı anda çoğul sevdalar esiyor yüreğime; eşzamanlı aşklar yaşıyorum.. Fırtınayı bekleyen ben, yetinmeye çalışıyorum rüzgarlarla.. Üselik çoğu rüzgar bile değil ve aslında ben çoğunu en baştan anlıyorum, kendimi kandırıyorum.. Ama gene de atıyorum aşkın ılık esen rüzgarlarına kendimi. Sonu başından belli yarım yamalak sevdalar yaşıyorum. Her yamalı aşktan sonra daha fazla artıyor açlığım, daha fazla artıyor kana kana içme ihtiyacım.. Her biri için "acaba bu kez doğru kişi mi" diyerek eş zamanlı aşklar yaşıyorum. Ve ben, her defasında; daha da üşüyen bir yürekle başbaşa kalıyorum, daha da yalnız bir yürekle.. Ahh! Ama suç bende, salaklık bende.. Çok şey istiyorum ben!!!! İnsan olmalı ruh ikizim olmalı, erkek olmadan önce... Ruhumu soyabilmeli giysilerimden önce.. Zihinsel uyum "olmazsa olmaz" larımın başında geliyor.. Elleri bedenimden önce saçlarımda gezinebilmeli... Ruhum ile sevişebilecek bir yüreğe sahip beden olmalı yatağımdaki.. Ve eğer mümkün ise.. Lütfen.. Birlikte uyuyup birlikte uyanabileceğim biri olsun bu sefer... Görüyorsunuz ya; ne çok şey istiyorum. Üstelik bu kadar da değil, liste daha uzuyor... Tekrar aşkı yaşamayı yasaklasam kendime, eskisi gibi yarım bırakıp gitmeye karar versem???... mi acaba? Ama hayır, ben artık gerekirse boğulmak istiyorum sevda denizinde. Sonları da yaşamak istiyorum artık.. Şimdilerdekilerde değil ama, öncekiler, önceki sevdalarımda hep ışıl ışıl gözler vardı... sürekli düşünüldüğüm ve düşündüğüm, arandığım ve aradığım, çılgınca özlediğim ve özlendiğim, bulutların üzerinde yaşıyormuşcasına yaşanan sevdalardı benimkiler. Hep öyle kalsınlar istediğim için yarım bırakıldılar zaten. İstemedim o ışıl ışıl gözlerin donuklaşmasını.. İstemedim telefonumun nadiren çalmasını.. İstemedim paranoyalarımla başbaşa kalmayı.. Korktum hep bitişlerin acımasızlığından.. Sanırım aşk benden intikam alıyor. Dolu dolu, dopdolu aşkları yaşamadım, yarım bıraktım. "Madem öyle gel böye" diyor şimdi bana... "Gel beni bul" diye haykırırken bir yandan, diğer yandan da "ohh canıma değsin, sana sunduğum fırsatları geri teptin zamanında, kendi düşen ağlamaz" diyor sanki.. Ey Aşk! Af diliyorum senden işte... Çıksana artık karşıma, savursana beni fırtınalarınla.... Amma da sevdim bana ait olan yanlızlığımı, hiç birinizi sevmediğim kadar..

aşk nerde pıssa orda Amma da sevdim bana ait olan yanlızlığımı, hiç birinizi sevmediğim kadar..

Ey Aşk! Af diliyorum senden işte... Çıksana artık karşıma, savursana beni fırtınalarınla.... işte benim için yazılmış Yerine sevemedim ki...

valla yazanı bi bulsam öpücem bu kadar içten yazılmazki Amma da sevdim bana ait olan yanlızlığımı, hiç birinizi sevmediğim kadar..

Aşıklar güneş doğarken gözyaşı dökerler... Sabır, tevekkül ve teslimiyet içinde... Sabır kavuşamamanın verdiği acı için... Tevekkül sevgilinin verdiği acılara karşı... Teslimiyet, "Ben seninim" diyen duyguların verdiği hal... Yanaklardan damla damla süzülen yaşlar kavrulan ruha serinlik verir... Sonra dua... Eller sevgiliye açılır, sevgiliye kavuşmak için... Zaman çarkının hızı kesilir... Sessiz bir dinleyişe geçer kainat... Sessiz bir yalvarışa şahit olur güneş... ... Aşkı tarif etmek çok zor... Çünkü aşk kimini veli eder... Kimini de deli... ... Servi ağaçlarının altında kaç aşık yatıyor? Bilinmez... Lakin ölüm gelecektir... Belki de bu satırları okurken... Ya kavuşturmak için... Ya da ayırmak için... ... Neyse... Belki ben anlatamadım... Ama anlatanlar var... Mesela Yunus: "Ölürse ten ölür, aşıklar ölesi değil..." Veya Nedim: "Yok bu şehr içre senin vasfettiğin dilber Nedim, Bir peri suret görünmüş, bir hayal olmuş sana..." Amma da sevdim bana ait olan yanlızlığımı, hiç birinizi sevmediğim kadar..

"Beklerim... Tüketene dek ömrü inan.. Ama desemki Tükenen ömrüm değil.. Benim?" >>> Shera... "SöZüMKi TeK SaNa GeÇMeZ CeLLaDıMSıN EY ZaMaN..."

isyanalar tükendirene Yerine sevemedim ki...

Ah... çocuk! vakitsiz açan, bir çicçek tarlası gibi yüreğin beyaz kardelenler, sarı papatyalar bükmüş boyunlarını ip - ince boynundan güneşe bakıyorlar... her iç çekişte dünyanın bütün çiçekleri kanamada bütün kuşları havalanmada umudun evi yok, sevincin adresi neylersin çocuk... ah.... çocuk! vereceksen, rüzgarlara ver sesini, tomurcuklara baharı muştulasın yarınlara mümkünü yok artık, gittiğim her yere soluk yüzünü taşıyacağım ve seni her düşündüğümde çağımın utancını yaşayacağım ah! çocuk Amma da sevdim bana ait olan yanlızlığımı, hiç birinizi sevmediğim kadar..

İnsanlar aşkla doğar Ve diğer yarısını bulmak için yaşar.. ... "SöZüMKi TeK SaNa GeÇMeZ CeLLaDıMSıN EY ZaMaN..."

ben senin bir gülü koparmasınlar diye günlerce gül düşmanlarına yalvarışını sevdim... "SöZüMKi TeK SaNa GeÇMeZ CeLLaDıMSıN EY ZaMaN..."

Gülümse, hayata gülümse O sana belkide herzaman hüzün ve keder dolu günler verdi. Hic ummadığın deryalarardan çılgın dalgalar vurdu, gülümse Belkide çok uzaklarda kızgın bir bulut şimşekler yağdırdı yüreğine Ağlama, icindeki nefret kini bulaştırma ruhuna, gülümse Alacakaranlık kuşagında, düşlerin bile acı cektiği sonsuzlukta. Hadi sende gülümse. Yıllanmış bir adam, geride bıraktığı belki acı belkide gökkuşağı kadar renkli anılarının arkasında çökmüş bir beden, off çeken bir ruh. Nostaljilere boğulmuş birkaç yaprak, ve yılların eskitemediği sevgisini verdiği hayat arkadaşının kabri. Gülümse hayata gülümse. Her günbatımında geçen saatlerin anısı ve yeni bir dünya yıldızlarının kol gezdiği gecenin verdiği gizem. Gülümse bi tanem yaşama gülümse. Elinde şekerine sımsıkı sarılmış yavru ceylan gibi titrek çocuğun gözlerindeki ürkek, sahib olma savaşı. Sırtında heybesi, umut ışıgının geldiği noktaya göz dikmiş, gece bilmeyen gündüzü seçemeyen bir avarenin yaşama savaşı. Gülümse, hadi yeni ufuklara gülümse. Sana acı çektiren belkide ufkunu şiddetle karartan eski dostlarına, Kalbini zincirlemiş bir avuç dostlarına, Platonik bir rüzgarın hortumunda durdurak bilmeyen, çıkmaz karanlığa bir hayalet gibi, umutsuzluğa düşen sevgiline. Geçmişe eyvallah, hadi gülümse. Hic doyamamış, bir lokma ekmeği kurak topraklarda çıkaran bir babanın yavrularına titremesi, hayata umutla bakışı. Hiç yaşanmamış, hayallerine yaldızdan süsler veren, padişahlar diyarının sultanı, belkide böyle mutlu, heyecan dolu bir kız. Hadi, hayallerine gülümse. Bir gün seni beyazlara bürüyecek, kırmızı güllerle dolayacak, kızıl atın sırtında gökkuşağının altındaki dünyaya coşarak. Kalbindeki sır dolu odaya Damla Damla akacak yeni bir yaşama merhaba.. Hoşçakal geride bıraktığım acımasız nemrutun oğlu. Gülümse, yeni dünyaya gülümse Bin pişmanlığın fayda etmediği, acımasızların af dilediği hayata şiddetle çek kılıncını, hiç acıma, yeni hayata hiç acıma, yeni hayata hiç bir dumandan is bulaştırmadan gülümse. Hoşgeldin yakamozun ışıldattığı, gökkuşağının renklendirdiği, engin mavi deryaların berraklığını verdiği yaşama. Gülümse, bir DAMLA mutluluğa, hadi gülümse. Amma da sevdim bana ait olan yanlızlığımı, hiç birinizi sevmediğim kadar..

çok güzel eline sağLIkkkkkkkkkk Her yeni başlayan macera Heyecan dolu çilek kokar.. ;)

+5 Yerine sevemedim ki...