kim demişki zaman her şeyin ilacı diye zamana inanmayanların ilacı nerde herşeyini bir aşk uğruna yitiren bu derbedere ne zaman nede kendisi ilac olur boşuna vaktini tüketme şu yalan dünya da bari SEN gerçek ol be

yaaa ilk önce coook güzel yazmıssın hislerin yazdıklarından bile belli oluyo ki kelimeler asla tam anlamıyla ifadde etmez bilirim... aşkın tarifini yparmısın rica etsem kısa ve öz olarak aşkı anlamış hissetmiş birinden duymak bilmek istiyorum bunu. bende aşığım diyorum ama senin gibi değilimde diyebiliyorum... lütfen BANA AŞKI ANLAT TARİFİNİ YAP.....

Asla olmayan biz insan oğlunun var olarak kabul ettiği Kimilerine güvence kimilerine eğlence yeteneği Sebepsiz yangınların can acısının ta kendisi Kabul görüldüğünde ise mutluluğun adresi bu yeter mi? şu yalan dünya da bari SEN gerçek ol be

Çok basit gibi görünen ancak bazen kabalaşan bi yaşam tarzıyla yaşam mücadelesindeyim. Aslında bu kadar berbat gözükmüyordu hayatım. Ama herşeyde bir hayır vardır sözüne inat tek bir hamlede mat oldum bu satranç oyununda. Bunda da bi hayır vardır diyenlere inat hep düzlerim terse terslerim ise harabeye döndü gönlümün terasında. O kadar çok uğraştım ki ölmek için ama her defasında da aklımda kalan bazı hatıralar beni döndürdü yıkık kente. Hiç basit değil bu kentte yaşam alanı bulmak. Her yer anı her yer paylaşımla geçmişti oysa. İleri de anlatacağımız hikayelerimizi artık unutmak için çabalamak ne acı verici bilemezsiniz. Bu acıdandır ki etrafımdaki nefes sayısı gün gittikçe azalmakta. İşte bu yüzden Susurluk benim için yıkık bir kent anlamı taşıyor. Anlık gülümsemelere içten yıkılmalara ve ölümün sesine karşı hala yaşama hevesim var. Hevesimin nedeni beni ne kadar da yorsa da beni ne kadar da ağlatsa da beni ne kadar bana bıraksa da odur. O ama bu O bunu bilmiyor. Her aşkta mesafeler vardı. Bizimkide öyle başladı mesafeleri bile bile onlara inat kısa olan sürelerde sımsıkı sarıldık birbirimize. İyi de gidiyordu aslında. Tabi bu bana göre. Onun açısından bir türlü bakamadım kendime. O kadar sarsıntılı bi yaşam tarzını 1 sene de çözememek elbette benim suçum ama neden? Bu kadar hoyrat yapan neydi ki onu. Çözüm aradım. Bilseydim ondan habersiz yapmazdım uygulamazdım çözümlerimi. Amacım dünyalarıma değer kelimelere sığdıramadığım gördüğümde kıyılarıma vuran bi deniz kızı edası verebilen tek kişi benim sonsuz aşkımı değiştirmek değildi. O bunu böyle anladı ve bitti. Kolay değil başında da söyledim kolay değil bittiğini kendine itiraf edebilmek. Acım taze değil belki ama gidişini iki saniye önce olmuşçasına iyi hatırlıyorum. Hep söylerdim ona biterse ki bitmesin isterim bilirim sende öyle istersin bunu yüzüme söyle. Yapamadı bunu karşıma çıkıp "Bitsin" diyemedi. Bunun sebebi sevdiğinden bitmesini yüzüme karşı söyleyememek mi yoksa bana değer vermediğinden mi kaynaklanıyor bilmiyorum. Bildiğim tek ve kesin birşey var o da bitmiş olması. O an ki halimi hatırlamıyorum. Sanırım kendimden geçmiştim. Hani derler ya biten ilişki değil arkada kalandır diye sanırım ben o an bitime şahit oldum ve bunu açıklayamadığım için beynimden sildim. Sonrası tabi daha acı şimdiki halimden kat ve kat hatta olağanın dışında bir şekilde gelişti. Alkole bağımlı oldum ve her gün içtim. İstem dışı haraketler komik sesler tamamen benliğim dışında ben olmuştum. Kızmayın nolur. Bir kul için kul olunmaz demeyin olmuştum ben ve hala daha olmaya devam ediyorum. Çok sevmiştim ben olmasam da onun mutluğunu düşünecek kadar çok sevdim ben onu. Bu yıkık kenti benim başıma yıkmasına bile razı oldum mutlu olsun diye. Ama basit kaldı onun aşk benim aşkım yanında. Sevmedi demem diyemem. Ama sadık kalamadı aşkına. Aldatıldım mı aldatılmadım mı emin olamıyorum ama her aklıma geldiğinde bir tek duygu hissediyorum. Annenin evladına şevkati gibi yumuşak deli bir aşığın aldatılmasını öğrenmesi gibi vahşi suyun yanması gibi ilginç bir duygu. Aslında tam tarifi değil ama bu aşkı tarif edemeyeceğim için anca kelimelerim bunlara yetiyor. Demiştim zor bu yıkıklar arasında mutluluk kırıntıları arayıpta hep hüsrana uğramak Yine söylüyorum zor sevgilinin seni neden terk ettiğini anlamamak Basit olmamak için uğraşırken zorluğun ortasında kaldım Kolay değil senin olması gerekenin başkasının kollarına yollamak Şimdi ne mi oldu? Evlendi. Beraber hayalini kurduğumuz hayatını yaşıyor. Çocuğu olmuş ve adını Yasin Uğur koymuş. Uğur benim istediğim ve ayrıca ben doğmadan ölen abimin adı Yasin ise onun istediği isimdi. Zor ya hala ben mi varım aklında yoksa kocasımı anlamak zor. Ama ne olursa olsun mutluysa ben bu yıkık kentte onun anıları ve hayaliyle yaşarım. Ne kadar yıkılsam da onun mutluğu benim hayatım. şu yalan dünya da bari SEN gerçek ol be