UNUTULMUŞ ADAM Sen unutulmuş bir adamsın Şu yarım milyonluk şehirde Gençliğini deli bir rüzgar götürmüş Ümitlerin kimbilir, nerede Hangi sevgilinin kollarında kalmış Sen çok gezmiş, çok görmüş Şimdi alabildiğine yalnız adam Hatıralar bir eski şarkıdır dudaklarında Söylemek istersin, söyleyemezsin Kahreder, kahreder seni zaman Bu şehrin aşina sokaklarında Seni tozlu aynalarda tanıdım Saçların alnına düşmüştü tel tel Gözlerin göz olduğundan habersizdi Kederliydin sonbahar akşamları gibi Ve sonbahar akşamları kadar güzel Ölesiye ağlamak istiyordun Bilmediğin bir şey değildi ağlamak Kaderinin ağırlığınca sarhoştun Hayallerin genişliğince Dünyadan uzak Yorgun ellerin ceplerindeydi Varlığından utanırcasına saklı Ellerin bir keman kadar hassas Bir şarkı gibi dokunaklı Sen unutuşmuş bir adamsın Anlaşılmamış şiirlerim gibi Bütün güzelliğiyle unutulmuş Şiirlerim ki; yalnızlığa benzer Öylesine mahzun, öylesine kahrolmuş! -ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN-

Bütün mesele İçmek ya da içmemek değil İçince küçülmemek Küçülünce içmemek Ümit Yaşar Oğuzcan enjoy the silence..

Bekleyenler İçin Bir ayak sesi duymayayim Kapiya kosuyorum Gelen sen misin diye Bir siyah sac gormeyeyim Yuregim burkuluyor Aglamakli oluyorum Her sey bana seni hatirlatiyor Gokyuzune baksam Gozlerinin binlercesini gorurum Bir ruzgar degse yuzume Ellerini dusunmeden edemem Yaktigim butun sigaralarin dumanlari sana benzer Tadi senden gelir Yedigim yemislerin Ictigim ickilerin Ve icimdeki bu dayanilmaz sikinti Bu emsalsiz huzun Seni bekledigim icindir Resmine bakamaz oldum Uykulardan korkuyorum artik Utaniyorum odamdaki butun esyalardan Su sedir hala gelip oturmani bekliyor Su ayna karsisinda guzelligini seyretmeni Su kadeh dudaklarina degebilmek icin duruyor masada Ve su saat geldigin anda Durabilir sevincinden Zaman cildirabilir Cunku benim dunyamda Olumsuzluk, seni sevmek demektir. Bir cocuk dogmayi bekler Bir agir hasta olmeyi Bitkiler yagmur ve gunesi bekler Yalniz bir kadin sevilmeyi Ve dusun ki bir adam Icinde butun bekleyenlerin korkusu ve umidi Seni bekler Asilmayi bekleyen bir idam mahkumu gibi Sen gelinceye kadar Pencerem kapali duracak Ruzgar gelmesin diye Artik perdeleri acmayacagim Gun isigi girmesin diye Sonra kahrolacagim Bu karanlikta, bu derin yalnizlikta Ve gunlerce gecelerce haykiracagim Nerdesin diye, Nerdesin? Bir gun bu kapidan sen gireceksin Biliyorum Ergec bu bekleyisin bir sonu gelecek Yillarca sonra Oldugum gun bile gelsen Butun bu bekleyisimi ve oldugumu unutup Cocukler gibi sevinecegim Kalkip sarilacagim ellerine Uzun uzun agliyacagim. ] GiDi$iN SoNuMuN Ba$LaNGiCi oLDu.... SeN GiTTiN, BeN BiTTiM!...

DAĞ RÜZGARI Kaderde senden ayrı düşmek de varmış Doğrusu bunu hiç düşünmemiştim... Seni tanımadan Hele seni böyle deli divane sevmeden Yalnızlık güzeldir diyordum Al başını, kaç bu şehirden Ufukta bir çizgi gibi gördüğün dağlara Rüzgarın iyot kokularını taşıdığı denizlere git Git gidebildiğin yere git diyordum Oysa ki, senden kaçılmazmış Yokluğuna bir gün bile dayanılmazmış. Bilmiyordum... Yine de dayanmağa çalışıyorum işte Bir kır çiçeği koparıyorum gözlerine benzeyen Geçen bulutlara sesleniyorum ellerin diye Rüzgar güzel bir koku getirmişse Saçlarını okşayıp gelmiştir diyerek avunuyorum Yaşamak seninle bir başka zamanı Bir başka zamanda seni yaşamak Her şeyden önce sen Elbette sen Mutlaka sen İster uzaklarda ol İster yanı başımda dur Sen ol yeter ki bu zaman içinde Ben olmasam da olur Seni bir yumağa sarıyorum yıllardır Bitmiyorsun Çaresizliğim gün gibi aşikar Su olup çeşmelerden akan güzelliğin İnceliğin ışık ışık yüzüme vuran Sen güneş kadar sıcak Tabiat kadar gerçek Sen bahçelerde çiçekler açtıran Sudan, havadan, güneşten yüce varlık Sen, o tek sevgi içimde Sen görebildiğim tek aydınlık Bir nefes de benim için al Havasızlıktan öldürme beni Bulutlara, yıldızlara benim için de bak Susadım diyorsam Bir yudum su içmelisin Ben yorulduysam sen uyumalısın Ellerim sevilmek istiyor Saçlarım okşanmak istiyor Dudaklarım öpülmek istiyor Anlamalısın. Ağaçların yeşili kalmadı Gökyüzünün mavisi yok Bu dağlar o dağlar değil Rüzgarında kekik kokusu yok Kim bu çaresiz adam Bu kan çanağı gözler kimin Kaç gecedir uykusu yok Gündüzü yok Gecesi yok Yok Yok Anladım Sensiz yaşanmaz bu dünyada İmkanı yok. Ümit Yaşar Oğuzcan

AYRILIRKEN Dinle sevdigim bu ayrilik saatidir Dunya var olali beri cirkin ve soguk Ergec icecegimiz bir ilac gibi Tadi dudaklarimizda acimsi, buruk Bu saatte gozyaslari, yeminler Bos bir tesellidir inandigimiz Perde kapaniyor, filim bitiyor iste O hic bitmeyecek sandigimiz Goruyorsun konusacak bir seyimiz kalmadi Sadece bakislarimizda huzun Iste ayrilik bu; hic beklemedigimiz O ikiz kardesi olumun Anliyorum bir daha gorusemeyecegiz Bu son bulusmamizdir seninle Yeni bir hayata basliyacaksin artik Onunla, o yeni sevgilinle. Anliyorum artik o opecek ellerini Kulagina aski o fisildayacak Icinde bir pismanliktan baska Benden eser kalmayacak. Sigarani sondur, kalkabiliriz On adim sonra yollarimiz ayrilmali Sakin aglama ve bir sey soyleme bana Insan ayrilirken bile buyuk olmali

Çok sevdiğim şiirleri var. Büyük bir beğeniyle okuyorum kendisini.. bir gün ve gerçekten, her şey çok güzel ölecek!

ADAK Sana siirler okuyacagim, gitme Gunesler dogacak yalnizligimdan sana bir isik getirecegim Buyuk aydinligimdan Sana bir dolu umut getirecegim Kucuk ellerine sigmayacak Sana Afrika gecelerini getirecegim Simsicak Sana cicekler getirecegim Bozulmus guz bahcelerinden Sana bir serinlik getirecegim Yagmur tanelerinden Sana avuc avuc yildiz getirecegim Gunesimden baska Sana engin denizlerin maviligini getirecegim Kopuk kopuk dalga dalga Sana bir ruzgar getirecegim Daglardan, tepelerden GITME, sana zamani getirecegim Zamanin bittigi yerden UMIT YASAR

Aslinda hepsi cok guzel..

ACILAR DENIZI Ben acilar denizinde bogulmusum isitmem vapur duduklerini, marti cigliklarini Dalgalar hergun bir baska kiyiya atar beni Duyarim yosunlarin benim icin agladiklarini Oluyum coktan, bir baksana gozlerime Gor, icindeki o kanli cam kiriklarini Bu ne karanlik, bu ne zindan gece boyle Butun gemiler sondurmus isiklarini Ben acilar denizi olmusum, yaklasma Sularim tuzlu, sularim zehir zemberek Baksana; herkes icime dokmus artiklarini Bu karanlik bitse artik, bir ay dogsa Bir deli ruzgar ciksa; alip goturse Yillarin icimde biraktiklarini... U. Y. Oguzcan ] GiDi$iN SoNuMuN Ba$LaNGiCi oLDu.... SeN GiTTiN, BeN BiTTiM!...

INSAN BIR KERE OLUR Her bulundugum yerde yitiriyorum seni Yanibasimda oldugun oluyor kimi gun Ya da ben oluyorum sesizce gozlerinde Bir yaprak kimildiyor hafiften Bu sesizlik bir kasirga baslangici Kukremeye hazirlanisi denizin Bu, aslanlarin sari, vahsi gozlerindeki olum pariltisi Bu bir yerde erimek Apansiz yok olmak belki de Ve sonra susmak, susmak yuzyillar boyu Beni unuttugun bir uzak cizgide Tuvale surdugum boya degil artik Kirmizi kan rengidir gozlerimin En karadan daha kara yok Oysa en beyazdin sen gecelerimde O bana en yakin renkti tuy gibi Buram buram sicakligini cizerdim duvarlara Kokun bir tuhafti cocuksu Sonra katmerli bir gul gibiydi baygin Gecenin en koyulastigi o yerde Duserdi ellerime darmadagin. Oten bir ishak kusudur simdi Haber getirir olumlerden, dinle Yasamak bir manga asker karsimda Ates etmeyin diyorum Bir diyecegim var Gozlerimi baglamayin Son defa gormek istiyorum insani Gogu, gunesi, denizleri Ve bu son olumun olsun diyorum Bir daha oldurmeyin beni. Kibritim islak Sigaram yanmiyor Ne olur bir ates verin Bu ilk aldanisim degil Bu ilk sonusu degil umutlarimin Ben bu denizin son kiyisiyim. Bir cam kirildi uzakta Ta uzakta, icimde bir cam kirildi Butun siirlerim anlamsiz simdi Resimler renksiz, sarkilar ruhsuz Hic bir sey artik avutamaz beni Bakin, bir cag devriliyor icimde sersefil Son sair de kirdi son kelemini Ilk mesaleyi kim yakti bu karanlikta Kimdi aydinlatan benim zindan gozlerimi Sevilmek mi O son artigi en ilkel caglarin Bir magara duvarindaki en eski resim Ya sevmek Hic sonmeden bir omur boyu O en guzel huy benimsedigim Yikildikca tutundugum dal bu boslukta O en insancil gercegim benim Ben hep boyle yuzyillar boyu sevdim Caglar boyu Kopkoyu bir geceydi yasadigim sevince Ellerimi arardim, bulamazdim cogu gun Bir saklayan vardi beni Bir tutan vardi Sana yaklasamazdim Anlayamadigim korkular vardi icimde Hep boyle seninle sensiz kalirdim ben Bir kivilcim sonerken Bir yanardag patlardi icimde. Ko simdi ben yalniz oleyim Vur ellerimi ekmegimi al Tiksinir beni kim gorse sensiz Utanir yalnizligim bana baktikca Aynalar mi Hani nerdeler Kimbilir kac yuzyil oldu kendimi gormeyeli Adim mi neydi Besbelli unutmusum Hadi vur Hadi oldur Kurtar beni ezilmekten curumekten Hadi gel, actim kollarimi Bir zaman Olmeye vaktim mi vardi seni sevmekten Sen buyuyen bir sesizliktin icimde Beni ben eden en duru irmaktin En guzeliydin mozaiklerin Seninle maviydi gokyuzum Ciceklerim sende yeserirdi Sen bambaska birevren yaratirdin Sularimdan Gunesimden ruzgarimdan Bak! Nasil da her sey degisiverdi apansiz Simdi bu karanliklarda yapayalniz Mavi mavi bir resim aglar duvarlarimdan Ben bir tohumum Al beni topraga ek yeniden Neredesin hani ne oldun Antik bir kadin basi miydin Yoksa bir deniz miydin eskiden Yosunlarin kurudu mu oldu mu baliklarin Hani bir Nefertiti yasamisti eski Misir'da Yoksa o muydun sen Hadi, anlat bana neydin Belki de uzak belirsiz bir noktaydin sen Oykume girmeseydin Insan bir kere olur Her gun olen umutlarimizdir icimizdeki Paramparca olmus sevgilerdir Her aldanis Yeni bir aldanisa hazirlar bizi Zamanla renkler degisir Donuklasir anilar Silinir ustumuzden Guzel olan ne varsa Gorur icindeki butun hayallerin oldugunu Insan yasarsa. Ve bir gun insanda olur Cimen gibi yaprak gibi Sarsilir yeryuzu yerinden Devrilen koca bir agactir sanki Durur atislari yorgun kalbimizin El, ayak kesilir Goz olur, dudak olur, kan olur Susar ta icimizde Yillardir calan calgi Butun teller ses vermez olur Acilar diner Ve bir gun biter bu cirkin oyun Perde iner... ] GiDi$iN SoNuMuN Ba$LaNGiCi oLDu.... SeN GiTTiN, BeN BiTTiM!...

Arayış..... Bir tas zehir verin bana iceyim Tek unutmak icin acilarimi Baksana; kirdilar kapilarimi Yagmalandi kalbim, ömrüm, herseyim Kursuna dizdiler anilarimi Yenik düstüm bu savasta neyleyim Bir mezar nasilsa iste öyleyim Unuttum en güzel sarkilarimi Gündüzü yok upuzun bir geceyim Yitirdim umut kirintilarimi Sevgimi, nesemi, bütün varimi Caresiz bir yoklugun icindeyim Gömdüm icime yikintilarimi Ariyor bir yarim öbür yarimi Ümit Yaşar Oğuzcan Ümit Yasar Oguzcan en sevdigim sairlerden biri, bu yüzden benimde icimden bir siirini eklemek geldi... Hayatta her zaman online olmak gerek.....

Anılarda Yaşarken Cekingen adimlarla sesiz ve urkek Bir gun uzaklardan bir giz gibi geldin O buyulu sarkilarini soyleyerek Gencligimi geri getirdi ellerin Sundun paha bicilmez guzellegini Oylesine diri oylesine sicak Boylesine bir mutluluk anladim ki Omur boyunca bir kez yasanir ancak Bir kez nefes aldigini anlar bir gun Bir kez bir kisiyle insan butunlenir Ozlem dedigimiz o hancer bir dusun Bir kez saplanmak icin kac kez bilenir Anilarsa bitmez bizimdir daima Umulmadik yerlerde yeserir buyur Yasamak bastanbasa yalan olsa da O alir bizi uzaklara goturur Emzirir gur memelerinden istekle Biz farkina varmadan uzar omrumuz Anilarda yasarken bir gun gelir de Biz de biber ani olur oluruz. Ümit Yaşar Oğuzcan

BİR GÜN ANLARSIN Uykuların kaçar geceleri, bir türlü sabah olmayı bilmez. Dikilir gözlerin tavanda bir noktaya, Deli eden bir uğultudur başlar kulaklarında Ne çarşaf halden anlar ne yastık. Girmez pencerelerden beklediğin o aydınlık. Onun unutamadığın hayali, Sigaradan derin bir nefes çekmişçesine dolar içine. Kapanır yatağına çaresizliğine ağlarsın. Sevmek ne imiş bir gün anlarsın. Bir gün anlarsın aslında her şeyin boş olduğunu. Şerefin, faziletin, iyiliğin, güzelliğin. Gün gelir de sesini bir kerecik duyabilmek için, Vurursun başını soğuk taş duvarlara. Büyür gitgide incinmişliğin kırılmışlığın. Duyarsın, Ta derinden acısını, çaresiz kalmışlığın. Sevmek ne imiş bir gün anlarsın. Bir gün anlarsın ne işe yaradığını ellerinin. Niçin yaratıldığını. Bu iğrenç dünyaya neden geldiğini. Uzun uzun seyredersin aynalarda güzelliğini. Boşuna geçip giden günlerine yanarsın. Dolar gözlerin, için burkulur. Sevmek ne imiş bir gün anlarsın. Bir gün anlarsın tadını sevilen dudakların. Sevilen gözlerin erişilmezliğini. O hiç beklenmeyen saat geldi mi? Düşer saçların önüne, ama bembeyaz. Uzanır, gökyüzüne ellerin. Ama çaresiz, Ama yorgun, Ama bitkin. Bir zaman geçmiş günlerin hayaline dalarsın. Sonra dizilir birbiri ardına gerçekler, acı. Sevmek ne imiş bir gün anlarsın. Bir gün anlarsın hayal kurmayı; Beklemeyi, ümit etmeyi. Bir kirli gömlek gibi çıkarıp atasın gelir Bütün vücudunu saran o korkunç geceyi. Lanet edersin yaşadığına... Maziden ne kalmışsa yırtar atarsın. O zaman bir çiçek büyür kabrimde, kendiliğinden. Seni sevdiğimi işte o gün anlarsın. Dreams

Ayrılık diye bir şey yok. Bu bizim yalanımız. Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var. Şimdi nerdesin, ne yapıyorsun? Güneş çoktan doğdu. Uyanmış olmalısın. Saçlarını tararken beni hatırladın, değil mi? Öyleyse ayrılmadık. Sadece özlemliyiz ve bekliyoruz. Zamanı hatırlatan her şeyden nefret ediyorum. Önce beklemekten. Ömür boyunca ya bekliyor, ya bekletiyor insan ikisi de kötü, ikisi de hazin tarafı yaşantımızın. Bir çocuğun önce doğmasını bekliyorlar, sonra yürümesini, konuşmasını, büyümesini... Zaman ilerliyor, bu defa para kazanmasını, kanunlara saygı göstermesini, insanları sevmesini, aldanmasını, aldatmasını bekliyorlar. Ve sonra ölümü bekleniyor insanoğlunun. Ya o? Ya o? İnsanlardan dostluk bekliyor, sevgilisinden sadakat, çocuklarından saygı ve bir parça huzur bekliyor, saadet bekliyor yaşamaktan. Zaman ilerliyor, bir gün o da ölümü bekliyor artık. Aradıklarının çoğunu bulamamış, beklediklerinin çoğu gelmemiş bir insan olarak göçüp gidiyor bu dünyadan. İşte yaşamak maceramız bu. Yaşarken beklemek, beklerken yaşamak ve yaşayıp beklerken ölmek! Özleme bir diyeceğim yok. O, kömür kırıntıları arasında parlayan bir cam parçası. O, nefes alışı sevgimizin, kavuşmalarımızın anlamı. O, tek güzel yönü bekleyişlerimizin. İnsanlığımız, özleyişlerimizle alımlı, yaşantımız özlemlerle güzel. Özlemin buruk bir tadı var, hele seni özlemenin. Bir kokusu var bütün çiçeklere değişmem. Bir ışığı var, bir rengi var seni özlemenin anlatılmaz. Verdiğin bütün acılara dayanıyorsam; seni özlediğim içindir. Beklemenin korkunç zehiri öldürmüyorsa beni; seni özlediğim içindir. Yaşıyorsam; içimde umut varsa, yine seni özlediğim içindir. Seni bunca özlemesem; bunca sevemezdim ki!

YA SENSIZLIK OLMEKSE Bir zamanlar sen vardin ya ben boyle yok degildim Dusunurdum neyi mi? Hep seni odalarda Kimdi bana benziyen baktigim aynalarda Senden baskasi miydi o sesiz bekledigim Bir zamanlar sen vardin ya ben boyle degildim Kim bilir aglamayi olup kendi kabrinde Sensizligi bu turlu benim kadar kim bilir Aksam karanliginda herkes gider o gelir En sevdigim cicekler curumus ellerinde Kim bilir aglamayi olup kendi kabrinde Ya sensizlik olmekse her gun bir baska turlu Ya bir sey olmamaksa sen olmak o yerlerde Yasamak nerde hani yasamak gucu nerde Bilinmez sensiz kalan yasiyor mu olu mu Ya sensizlik olmekse her gun bir baska turlu. UMIT YASAR ] GiDi$iN SoNuMuN Ba$LaNGiCi oLDu.... SeN GiTTiN, BeN BiTTiM!...

Bana bir şarkı söyle... Özledim sesini ne olur konuş Bir gül açtır zamanların ötesinden Karanlıklar içindeyim, kapkarayım bugün gel Gök mavisinden, deniz mavisinden Bana bir şarkı söyle İçimde bir şey kımıldıyor Gözlerim kan çanağı, yorgunum, uykusuzum Bir baksana ne haldeyim deli divane Yaralıyım, çaresizim umutsuzum Bana bir şarkı söyle Yağmur ol yağ üstüme, güneş ol ısıt Dökül karanlığıma ışıklar gibi Al beni, en uzaklara götür Sesin aksın içimde bir pınar gibi Bana bir şarkı söyle Bütün renkleri kat birbirine Buram buram bir turuncu getir geçen yazdan Bir tüy gibi, bir bahar dalı gibi Hafiften, inceden, güzelden, en beyazdan Bana bir şarkı söyle Bazen kar nasıl hazin yağar bilirsin Kurşuni bir gökyüzünden ağlamaklı İşte öyleyim, kapkarayım bu gün gel En hüzünlü sesinle, en dokunaklı Bana bir şarkı söyle Ü. Yaşar Oğuzcan..

Birgun anlarsin siiri hakketen cok guzel......

... .. Senden ayrılalı sakal bıraktım Zamanın akışına koyverdim kendimi Gömleklerim kolalı değil artık Pantolonum ütülü değil, ayakkabılarım boyalı değil Öğlesine değiştim ki görsen tanıyamazsın Sabahları gün doğarken kalkıyorum ve ilk işim; Bir sigara yakmak oluyor ve bir süre Denizin hışırtısını dinliyorum Sonra apansız sen geliyorsun aklıma Gözlerin, elleri, dudakların geliyor Şimdi kim bilir nerdesin sıcacık yatağında uyuyor olmalısın Artık beni görme rüyalarında korkarsın Mevsim sonbahar malum ya ben de kör olası şairlik de var Boyna hüzünlü şeyler düşünüyorum Ağacların yaprakları dökülmeye başladı Keskin poyrazlar esiyor kuzeyden, kuülar durmadan göz ediyor Arasıra düşenler oluyor yorgun yada yaralı Tutup okşuyorum tüylerinden, öpüyorum gagalarını Ve diyorum ki sana kavuşmak için göçmen bi kuş olmalı. İşte böyle günler, haftalar geçip gidiyor Saçım sakalım iyice birbirinekarıştı Ama her geçen gün kendime biraz daha alışıyorum Ve biliyormusun; Unutmayacağımı bile bile Seni unutmaya çalışıyorum..... ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN

SENDEN ONCESI YOKTU Butun bu surekli arayislar neden bilir misin Neden bu durup durup isyan etmeler Allaha Bu aldanmalar, yikilmalar, bu sonsuz calkanis Hep sana yaklasmak icin, biraz daha biraz daha Seni bulmak yilgin, yikik gecelerden sonra Sana cikmak merdivenlerden nefes nefes Belki ben yalniz senin guzelliginde cirkinim Hic solmasa guzelligin, boyle hic bitmese Yanmak var sana yaklastikca biliyorum Yok olmak var, kahrolmak var, kul olmak var Oyle bakma gozlerime bakma artik oluyorum Yasamanin ta kendisi oysa bu olmek degil Gozlerim gozlerinden baskasini unuttu Sen yoksan o yokluktur, senden oncesi yoktu. UMIT YASAR ] GiDi$iN SoNuMuN Ba$LaNGiCi oLDu.... SeN GiTTiN, BeN BiTTiM!...