şehirleya da mesafeler bence hiç problem değil. gerçek aşk aşar onları.. Her yeni başlayan macera Heyecan dolu çilek kokar.. ;)

Özge inan seni anlıyorum.. aynısını ben yaşadım.. o durumda neler hissedileceğini iyi bilirim.. Ama ben yapamadım, söyleyemedim.. Şimdi keşke söyleseydim diyorum ama üstünden zaman geçti, artık geç.. Ama sonradan söylememenin getirdiği pişmanlık o anki acıdan daha büyük inan, herşeyi göze alıp söylemelisin bence.. sonradan keşke söyleseydim, acaba ne olurdu? sorusundan daha iyi olacağı kesin.. Tırtılın "Dünya'nın sonu" dediğine, Usta "Kelebek" der...

aslında karşılıksız değil bizimki ya ikimizde birbirimizi seviyo gibiyiz yani hiç değilse birbirimizden başka herkese söyledik ama yine de ikimiz de birbirimize açılamıyoz o benden bekledi ben ondan sonrada şehirlerimiz ayrıldı falan filan işte uzun hikaye yani ayrıca uzun olduğu kadar da saçma TO BE OR NOT TO BE!!!

kötü ama benimkide öle naparsın cesaret yokbende affetmek en büyük intikamdır!!!!!! :)

O şimdi benden çok uzaklarda ama ne mesafeler ne de başka hiç bi şey onu sevmeme engel olamıyo en komiğide ne biliyo musunuz onu ne kadar çok sevdiğimi o hiçbir zaman bilmedi ve korkarım bilemeyecekte TO BE OR NOT TO BE!!!

İçine atma. Söyle, onun da aynı duyguları beslemediği ne malum? Bazı şeyler için çok geç olabilir. 10. Sınıf İngilizce dersinde yanımda bir kız oturuyordu onun için 'benim en iyi arkadaşım' diyordum... ama ben onun ipek gibi saçlarına bakıp onun benim olmasını istiyordum... Ama o bana benim ona baktığım gözle bakmıyordu bunu biliyordum, dersten sonra kalktı ve geçen gün sınıfta olmadığı için o günün notlarını istedi ona notları verirken bana teşekkür etti ve yanağımdan öptü. Onu sadece arkadaş olarak istemediğimi bilmesini istiyordum, onu çok seviyordum ama söyleyemiyordum nedenini bilmiyorum ama çok utanıyordum... 11. Sınıf Telefonum çaldı, arayan oydu ve ağlıyordu bana aşkın nasıl kalbini kırdığını anlattı, beni evine çağırdı, yalnız kalmak istemediğini söyledi, bende tabiki gittim, koltuğa, onun yanına oturdum, güzel gözlerine bakmaya başladım ve onun benim olmasını diledim, 2 saat sonra Drew Barrymore'un bir filmi başladı ve onu izledik filmi izledikten sonra uyumaya karar verdi, bana her şey için teşekkür etti ve yanağımdan öptü. Onu sadece arkadaş olarak istemediğimi bilmesini istiyordum, onu çok seviyordum ama söyleyemiyordum nedenini bilmiyorum ama çok utanıyordum... Son Sınıf Mezuniyet balosundan bir gün önce yanıma geldi ve "çıktığım çocuk hasta ve partiye gelemeyecek" dedi, benimde çıktığım biri yoktu ve 7. sınıfta birbirimize söz vermiştik eğer çıktığımız biri olmazsa partilere birlikte gidecektik, "en iyi arkadaş" olarak. Ve partiye birlikte gittik, o akşam çok güzeldi, her şey yolunda gitti, partiden sonra onu evine kapısının önüne kadar bıraktım, kapının önünde ona baktım o da bana o güzel gözleriyle gülümseyerek baktı. Onun benim olmasını istiyordum... Ama o bana benim ona baktığım gözle bakmıyordu bunu biliyordum, bana "hayatımın en güzel zamanını geçirdiğini" söyledi ve yanağımdan öptü. Onu sadece arkadaş olarak istemediğimi bilmesini istiyordum, onu çok seviyordum ama söyleyemiyordum nedenini bilmiyorum ama çok utanıyordum... Günler, haftalar, aylar geçti ve mezuniyet günü geldi çattı... Sürekli onu izledim onun mükemmel vücudunu seyrettim. Diplomasini almak için sahneye çıkarken sanki havada süzülen bir melek gibiydi. Onun benim olmasını istiyordum... Ama o bana benim ona baktığım gözle bakmıyordu bunu biliyordum. Herkes evine gitmeden önce yanıma geldi ve ağlayarak bana sarıldı sonra başını omzuma koydu ve "sen benim en iyi arkadaşımsın, teşekkürler" deyip yanağımdan öptü. Onu sadece arkadaş olarak istemediğimi bilmesini istiyordum, onu çok seviyordum ama söyleyemiyordum nedenini bilmiyorum ama çok utanıyordum... Aradan yıllar geçti... Bir kilisedeyim ve o kızın nikahını izliyorum... evet artık evleniyordu, onun "evet, kabul ediyorum" demesini, yeni hayatına girmesini izledim, başka bir adamla evli olarak. Onun benim olmasını istiyordum... Ama o bana benim ona baktığım gözle bakmıyordu bunu biliyordum. Yeni hayatına girmeden önce yanıma geldi ve "nikahıma geldin teşekkürler" deyip yanağımdan öptü. Onu sadece arkadaş olarak istemediğimi bilmesini istiyordum, onu çok seviyordum ama söyleyemiyordum nedenini bilmiyorum ama çok utanıyordum... Yıllar çok çabuk geçti... Şu an benim bir zamanlar en iyi arkadaşım olan kızın tabutuna bakıyorum, eşyaları toplanırken lise yıllarında yazdığı günlüğü ortaya çıktı... Hemen günlüğünü aldım ve günlükte okuduğum satırlar şöyleydi... "Onun gözlerine bakarak onun benim olmasını diledim... Ama o bana benim ona baktığım gözle bakmıyordu bunu biliyordum. Onu sadece arkadaş olarak istemediğimi bilmesini istiyordum, onu çok seviyordum ama söyleyemiyordum nedenini bilmiyorum ama çok utanıyordum... Keşke bana beni bir kez sevdiğini söyleseydi..." Başına bir silah daya ve duvarları beyninle boya.

Çok etkileyiciydi. Teşekkürler geç olsa da...

hikaye etkileyiciydi teşekkürler ama günümüzde çoğu aşk karşılıksız zannediyorum ki.... Ey Aşk! Üzülerek söylüyorum ki; Bu insanlar seni haketmiyor... http://img149.imageshack. us/img149/783/163zb. jpg