Kurudu sevgiler gönül tasında Her mevsim bir başka aldattı bizi Renkler başkalaştı gün ortasında Koyu bir karanlık öptü denizi Daraldı her sabah geniş ufuklar Aşkımızı gölgeledi bulutlar Yaprak yaprak daldan düştü umutlar Tüketti takvimler gençliğimizi Seneler yalancı çıktı düş gibi Tüm yazlar üşüttü kara kış gibi Mermere işlenmiş bir nakış gibi Dağıldı yüzlerce yokluğun izi Önce Gerçek dedik ve sonra Neden Bekledik bir daha gelmedi giden Uyandık en güzel düşü görmeden Aynalardan sorduk birbirimizi Abdurrahim KARAKOÇ bir gün ve gerçekten, her şey çok güzel ölecek!