bir gece istemek seni bir gecenin köründe kör karanlığın şairi bir gecenin yarısı yaşamak ister seni bir gece gibi sakin bir gece gibi güçlü her gece her gecem sen olsan güneşi kovamazdım ama yarasaları kıskanırdım bir gece saat şiirin köründe şairin parmakları seni yazar her gece sen kokar her hecesi gecenin her hecesi saat şiirin köründe sensizlikte bir sessiz gibi çığlık çığlığa güler kahkahalarla ağlar... şair şiirin köründe her hecesinde bir gece her hecesi sessiz, her gecesi sensiz, ağlar ağlar ağlar... Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..

Kasvetli bir İstanbul sabahında akşamdan kalma hüzünlere uyanma vakti Yine hayata yanlış bir yerinden başladığım hissi.... Ruhum kalbimin üzerine çöreklenmiş, dağınık hayaller, kurumamış yaşlar, dile getirilmemiş umutlarla dolu yatağın içi... Sana karşı çok haksızdım sevgili, Sen benim hırslarımın kahramanı olmayı haketmedin Sen beni benim istediğim gibi sevemezdin... Benim başucu kitabım beylik sözlerden oluşan bir masal gibi Sahte bir dünyanın sevimli olmayı bile beceremeyen çizgi film kahramanlarından bahsederdi Ben sevdanın da kitabını yazmış bir şairdim ya Aslında her mısram bir başka korkuyu gizleyen en gözükara ve tehlikelisinden sokak kabadayısı Her şiirim ahkam kesmeyi seven ama hiç sevilmeyen lise öğretmenlerinden farklı değildi.. Ben sana nedensiz, hesapsız sevmeyi öğretmeye kalktım sevgili -haddimi çok aştım- Oysa sevda benim benliğimde en büyük hesaptı bir türlü ödeyemediğim Bu yüzden tüm açıklarımı senin huzursuzluğunla sonuçlanan hezeyanlarımla kapatmaya çalıştım... Şimdi ucunu bucağını göremediğim, -ve artık hislerimle sezebildiğim zamanlardan uzaktayım- tekdüze bir rüya, ya da kabus olmasını tercih edeceğim çok mutlu ve çok mutsuz "an"larla yaşadığım bu paralel dünyamda her sabah akşamdan kalma hüzünlere uyanma vakti Ruhumun son parçasını da sana bırakıncaya kadar doğru yeri olmayan hayata bir yerinden başlayabilme ümidi... Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..