yaşam bir sis gibi çeviriyor dört bir yanımı gün geçtikçe daha çok sarıyor ve kararıyor akıl yüretemiyor yüreğim yaşadıklarına yanlış olan yaşadıklarımı yoksa yaşam tarzımı içimde bir ateş var alevleri hergün daha çok büyüyen içimde bir çocuk var gülmesini hiç bilmeyen içimde bir bebek var ağlamaktan hiç vazgeçmeyen içimde garip birşeyler var beni günden güne tüketen denizin dibi nasıl yosun tutuyorsa benim yüreğimde küf tutmaya başaladı artık ağlamaktan yorgun düşen gözlerim görmemek düşünmekten sıkılan beynim çalışmamak acı çekmekten bıkan kalbim durmak istiyor artık başımı yukarı kaldırdığımda güneşe bakamıyor gözlerim öylesine karanlıklarla doluki her tarafım aydınlığı kabullenemiyor içim bir türlü sensizlik zoruma gidiyor ayrılığı sinderemiyor içine yüreğim Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..

Yine sensiz Yine sessiz bir akşam. Yüreğim sanki dar ağacında Omuzumda karanlığın ağır yükü Ellerimde umutsuzluğun zinciri Bağırmak istiyorum Çıkmıyor sesim İsyan ediyorum Duruyor asi kalbim Ve yalnız kalıyorum yine Herşeyimle tutsak oluyorum Soğuk gecenin karanlığına Başbaşa kalıyorum sensizlikle Şimşekler çakıyor beynimde. Duygularım ölüyor.. Ruhum ölüyor!! Hayallerim ölüyor.. Ben ölüyorum!!