gücü yeten yetene teşekkürler

Adamın biri karısı öldükten sonra yalnızlığa dayanamaz ve kendine bir papağan almaya karar verir. Papağan satan bir dükkana girer. Orada bir papağan gözüne çarpar ve onu almaya karar verir. Papağanı eve getirir ve konuşmasını bekler. Ílk gün papağan konuşmaz. Adam tabii önce alışması lazım der ve papağana ilgi göstermeye başlar. Konuşur özel yemek verir vs. aradan bir ay geçmesine rağmen papağan konuşmaz. Adam yavaş yavaş sinirlenmeye başlar. Papağanı boğazından eline alır ve derki. - Benim dediğimi de yoksa tüylerini koparırım. Adam başlar.. - Baba de len. Papağandan çıt yok. Adam bir tüy koparır. Sonra tekrar, - Baba de len. Papağandan çıt yok. Adam bir tüy daha koparır derken papağanda tüy kalmaz. Halen konuşmayan papağana ders olsun diye papağanı kümese atar ve uyumaya gider. Ertesi sabah bir baksın ki tavuklar çırılçıplak tüysüz çiftlikte geziyorlar. Adam birden merak eder ne oldu diye, yoksa tavuklara hastalık mi geldi falan. Hemen gidip kümese bakar, birde ne görsün. Papağan almış tavuğun birini, tutmuş boğazından ve şunları söyler, - Baba de len. Tavuktan çıt yok, papağan bir tüy koparır ve tekrar, - Baba de len. Tavuktan çıt yok ve papağan yine bir tüy koparır..... Yetişmiş her insanın içinde, oynamak isteyen bir çocuk vardır. Nietzsche