işte bu başlığı bekliyordum! yusuf hayaloğlu şiirlerini ilkönce kendi ağzından dinlemek gerekli bence. ayrıca kitabı da mevcut: Yusuf Hayaloğlu - Gözleri İntihar Mavi şiddetle tavsiye ediyorum. şiir lerini bulabilirsin kazaa vs. programlarda sanırım. ahmet kayanın birçok şarkısının söz yazarı yusuf hayaloğludur, dolayısıyla şiirlerini birde ahmet kayadan dinlemek gerek. bende yeri gelmişken beğendiğim birkaç şiirini yazayım Eline ve yuregine saglik, evet bu sen ekitabini almayi dusunmustum turkiyeye gittigimde ama telastan unutmusum ve burdada oyle kitaplari bulmak biraz zor.. yoksa elimle yazmayi hic eksiksiz ve kisaltilmadan sizlere sunmayi cok isterdim.. tekrar yuregine saglik bu guzel siirlerini bizlerle paylastigin icin arkadas

Alır Dağlar Baba bugün üşüyorum Karda kaldım üşüyorum Anama deyin sıcak bir çorba koysun Üstümü ört baba üşüyorum Behey babam dalmış babam Sigarayı sarmış babam Şapkasına hicran dökmüş Kibrit gibi yanmıs babam Baba bugün alır dağlar Bu dert beni alır dağlar Şehirlere sığmaz oldum Fazla sürmez alır dağlar Baba bugün ağlıyorum Darda kaldım ağlıyorum Duaların üzerimden eksik etme İçim yandı ağlıyorum Yusuf Hayaloğlu

Yusuf HAYALOĞLUNA ve bu güzel dizeleri ekrana taşıma zahmetine katlanan bu misafir arkadaşımıza, müsaade ederseniz, huzurunuzda yürekten bir hoş geldin demek isyiyorum... CHEHAMO... Gerçeğe bağlı olma kaygısı her şeyden üstündür...

Yağmur İçen Kız Baldırı çıplak bir akşamüstüydü Kime selam verdiysem yüzüme küstüydü. Yalnızlığa susmuştum, yağmura üşümüştüm.. Belli belirsiz ve hiçbir makamsız, Hiçbir kelimesiz ve hiçbir anlamsız, Kırılgan bir şarkıydı, tılsımına düşmüştüm.. Ve ben sanki ömrümde yaşamadığım Ve yaşamadan yaşlandığım bütün aşkları Bu ilk defa karşılaştığım, bu ilk defa yabancı, Ve bu son defa tutunduğum kızla bölüşmüştüm.. Yağmur içen kız.. gece kuşu Atmacaya benzer duruşu.. Bir omuzu el-ense çekerken azraile Bir omuzu sokak lambasından da biçare.. Kimliğini sorarsan; Barbar sokakların en barbar kızı, Ve hortumlu karakolların en arsızı.. O destursuz yağmur, taş gibi iniyordu, O fütursuz cadde, pür-telaş deviniyordu. Başını çevirip bakıyordu ara sıra Hiçbir şey sormadan gidiyordum ardı sıra.. Bir karyola, bir sobadan ibaret 102 nolu odada Buluştu gözlerimiz, sırları dökülmüş tozlu aynada.. Cebimdeki şişeyi yudumlarken sessizce Saçlarını okşadım yavaşça ve teklifsizce.. Azıcık huylanmıştı, söylemedi ama şaşırmıştı. Sanırım ki o, hep değişen tiplere Ve fakat hiç değişmeyen triplere alışmıştı.. Yağmur içen kız.. vahşi kısrak Göğsü falçata krizi, öfkesi tavlı bıçak.. Soluğunda ıslak çimenlerin buğusu Soluduğunda kundaklanmış ormanların yalazı. Güzelliğini sorarsan; Dişleri kar kuşundan da beyaz Dudakları vampirden de kırmızı.. Alışkın bir otel odasıydı, kenarda soba yanıyordu, Tutkunun tasma koparak köpekleri Arsız bir çarşaf gibi üstümüze abanıyordu.. Küçücük ama çok küçücük bir ağzı vardı, Küçücük ama çok küçücük bir öpüşte bile Bir vişne ısırığı gibi kanıyordu.. Çaparinin çengelinde çırpınan çipuranın Yakaran gözlerindeki o tarifsiz kederle, Bu küçücük ömründe, belki de ilk defa Birisinin gözlerine bakmaktan utanıyordu.. Yağmur içen kız.. kaldırım meleği Hüznün yirmidört saatlik beyhude kelebeği.. Her akşam sunarak kendini hoyrat ağızlara Ve her sabah yunarak bedenini yağmurla Ve boğarak o narin göğsünde hıçkırıklarını Bir çalpara gibi yeniledi kopan yanlarını.. Yağmur içen kız.. çılgın kedi Komalara girdi, jiletler yedi, ölmedi.. Hiç sormadım adını, kendisi de söylemedi. Ben şişeyi boşalttım, o ağzını sürmedi. Gitme vakti gelince uzatıp küçücük elini Hoşça kal, dedi, almadan o malum bedelini.. Boş bir şişeden daha aptalca ne olabilirdi hediye? Uzun uzun bakakaldı, bu adam deli mi ne, diye.. İyi ama bu şişe boş be arkadaş, dedi, bu şişe boş! Her şey boş güzelim, dedim, her şey boş! Sen de yağmur koyarsın belki bu şişenin içine, Ve güneşin ışırsa bir gün, bir yerlerde, bir ihtimal, Düşlerini yudumlarsın artık yağmurun yerine.. Yağmur içen kız.. gönül hırsızı Hiç kimseler bilmeyecek sırrımızı.. Sen tutunmaya çalışırken gecenin eteklerine Yine acıtacak güzelliğini, o çirkin maça papazı.. Ve yine kıyacaksın belki, o incecik bileklerine.. Yağmur içen kız.. sahipsiz bebek Elbette bir gün herkes bir şekilde gidecek. Ama bu yağmur var ya, bu yağmur, inan ki Nereye gidersen git, hep ardından gelecek.. Ne zaman tokatlasa yağmurlar penceremi, Ne zaman sersem ve buruşuk bir pardösü gibi Dökülsem kaldırımlarına bu duman karası kentin; Hep o kıza rastlarım, aynı kuytu köşede. Gözyaşlarını biriktirir usanmadan Düşleriyle aynı şişede.. Hatırını sorarım, sessizce kaldırır yüzünü, Tablolardan çalınmış gizemli bir gülücüktür. Yağmur içer yudum-yudum, kanasıya. Mezesi, eski bir geceden, vişne yarığı kırmızı Ve hala kanayan o vişne ısırığı öpücüktür.. Yağmur içen kız.. mağrur yürek Bu yağmurlar yalan ama ölüm gerçek.. Sen yine avucunda sakla, çaldırma cevherini. Ve sakın gösterme kimseye, o yağmur incilerini Hep şarkını söyle; hiçbir kelimesiz ve makamsız, Hep orda bekle; bir akşam belki apansız, Gelir de alırım şişemi senden geriye: O biriken yaşlarını içmek için damla-damla Ve geciken bedelini ödemek için kendi hayatımla... Yusuf Hayaloğlu bunuda çok beğeniyorum, ama baya bi uzunmuş gerçekten de.. yazana kadar yoruldum, şimdilik bu kadar diyeyim.. neden netten bulup kopyala yapıştır yapmıyorsun diye soracak olursanız onlar hatalarla dolu, ya da kısaltılmış bir çoğu. neyse okuyun, okumaya çalışın. hoşçakalın.

Ah Ulan Rıza Neden hala gelmedi... Yoksa Saati mi şaşırdı bu hıyar? Gerçi hiç saati olmadı ama en azından Birisine sorar... Cebimde bir lira desen yok! Madara olduk meyhaneye Ah eşşek kafam benim.. Nasıl da güvendim bu hergeleye!.. Gelse balığa çıkacaktık, Ne çekersek kızartıp birayla yutacaktık... Kafamız tam olunca şarkılar döktürüp Enteresan hayallere dalacaktık... Bu sandalı geçen hafta denk getirdik Çalıntıdan düşürdük... Arkadaşlar ısrar etti, Biz de, iyi olur, bize uyar diye düşündük... Saat sekizde gelecekti, Bana birkaç milyon borç verecekti.. Yoksa o nemrut karısı kaçtı da Onun peşinden mi gitti?... Eğer öyleyse yandık, Gudubet gene yaptı yapacağını!.. Geçen sene de merdivenden itip Kırmıştı Rıza'nın bacağını... Korkuyorum, bir gün ya kendini asacak, Ya horlarken Rızayı boğacak.. Bak şimdi acıdım, aşk olsun adama... Ben olsam vallahi başedemem!... Hele beş tane velet ki boy boy, Allah'tan düşmanıma dilemem!... Aslında iyi çocuktur Rıza, efendi huyludur, Herkesin suyuna gider... Yoksa, kalıba vursan hani, Tek başına on tane adam eder!... Bir keresinde, hiç unutmam Üç-beş zibidi haraca dadandı; Rıza, sandalyeyi kaptığı gibi Herifleri hastaneyi kadar kovaladı!. Aynı mahallede büyüdük, aynı kızları sevdik, aynı kafadaydık... Orta ikiden bıraktık, matematik ağır geliyordu Biz başka havalardaydık... Aynı gömleği giyer, aynı sigaraya takılır, Aynı takımı tutardık... Fener'in her maçına iddialaşıp Millete az mı yemek ısmarladık!. Bir tek askerde ayrıldık, Bana Bornova düştü, Ona Gelibolu.. Döner dönmez evlendirdiler En büyük salaklığı da bu oldu!. Bense hiç düşünmedi, . zaten param yoktu. Hep tek tabanca gezdim... Benim beğendiğimi annem istemedi Onun gösterdiğini ben sevmedim... Neyse, bunlar derin mevzu.. Anlaşıldı, bu herif artık gelmeyecek.. Ufaktan yol alayım Anam evde yalnız, şimdi merakından ölecek! Gittim, vurup kafayı yattım, Rüyamda gördüm gülümseyerek geldiğini Ne bilirdim, yolda kamyon çarpıp Hastaneye kavuşmadan can verdiğini!.. Vay be Rıza!.. Sonunda sen de düşüp gittin azrailin peşine! Dün, boşuna günahını almışım, Ne olur kızma bu kardeşine... Öğlen kahvede söylediler, Rıza öldü, dediler Ne kolay söylediler!.. Sanki dev bir taş ocağını Kökünden dinamitleyip üstüme devirdiler!... Ah dostum... O kocaman gövdene O beyaz kefeni nasıl kıyıp giydirdiler?. O zalim tabutun tahtalarını Senin üstüne nasıl böyle çivilediler? Yani sen şimdi gittin, yani yoksun, yani Bir daha olmayacak mısın? Yani bir daha borç vermeyecek Bir daha bira ısmarlamayacak mısın?. Peki, beni kim kızdıracak, Kim zar tutacak, kim ağzını şapırdatacak? Peki, beni bu köhne dünyada Senin anladığın kadar kim anlayacak?. Ulan Rıza... Ne hayallerimiz vardı oysa, Ne acayip şeyler yapacaktık.. Totoyu bulunca dükkan açacak, Adını Dostlar Meyhanesi koyacaktık.. Talih yüzümüze gülecekti be, Hafta sonu iki yavru kapıp Boğaz yolunda o biçim fiyaka atacaktık!. Ah ulan Rıza... Bu mahallenin nesini beğenmedin de öte yere taşındın? Arasıra gıcıklaşırdın ama inan ki, Benim en kral arkadaşımdın!.. Ah ulan Rıza... Ben şimdi bu koca deryada tek başıma ne halt ederim? Senden ayrılacağımı sanma, Bir kaç güne kalmaz ben de gelirim!.. Yusuf Hayaloğlu

işte bu başlığı bekliyordum! yusuf hayaloğlu şiirlerini ilkönce kendi ağzından dinlemek gerekli bence. ayrıca kitabı da mevcut: Yusuf Hayaloğlu - Gözleri İntihar Mavi şiddetle tavsiye ediyorum. şiir lerini bulabilirsin kazaa vs. programlarda sanırım. ahmet kayanın birçok şarkısının söz yazarı yusuf hayaloğludur, dolayısıyla şiirlerini birde ahmet kayadan dinlemek gerek. bende yeri gelmişken beğendiğim birkaç şiirini yazayım BENİ TUTMA Öyle çok şey var ki, Şimdi burada anlatmak istemiyorum.. Sen de ince sorularınla Beni incitmesen, iyi olur.. Yağmurlu ve uzun bir yolu Düşe-kalka yürümeye çalıştık Ve inanılmayacak kadar duygusal Bir geçmişimiz oldu seninle.. Üstelik biz bunu, bir ömür boyu Sürüp gider sanmıştık.. Beni tutma, böyle sahnelere gelemem. Beni tutma, çok kötü yanılırsın. Yıllardır öyle çok biriktim ve öyle gerildim ki Şimdi topyekün boşalırım, Toz olur dağılırsın.. Sen benim en ince telimden Türkümü çaldın. Sen benim en ücra duygularımı Talan ederek beslendin. Her şeyin merkezi sendin, Her şey senin etrafında dönerdi. Bar köşelerinde tükenip Kaldırımlarda sınarken kendimi, Gelip sana sığınırdım, Umutlarım bir kez daha gümlerdi.. Beni tutma, şantajlara boyun eğmem. Beni tutma, hırsımdan çatlarım. Yıllardır öyle sabrettim ve öyle doldum ki Şimdi yanardağlar gibi Birdenbire patlarım.. Bir yavru serçe hayata alışır gibi Ağzım açık bağlandım sana. Bir topal karınca, yuvasına yaklaşır gibi Titredim, heyecanlandım sana. Bu akşam, çekip gitmek adına Bütün ömrümü ve seni sildim. Bir tuhaf senaryoydu ve bu senaryoda, Zavallı bir figürandın sadece. Anlatamam.. Kumlara yazılmış sözcükler kadar Kısacıktı ümidim. Ve anladım ki birtakım şeyleri Ben daha ilk dalgayla yitirdim.. Beni tutma, ben senin dizlerine çökemem Beni tutma, elinde kalırım, kırılırım. Yıllardır öyle daraldım ve öyle bunaldım ki Şimdi bir saniye bile oyalarsan, İnan ki çıldırırım.. Sen, kalbimi emanet edecek kadar Güvendiğim, dost bildiğim.. Sen, bir lokmayı bile, Tek başıma hazmedemeyip Birlikte yediğim.. Sen, yatalak olsan, altına yapsan bile İğrenmeden alırım dediğim.. Bu nasıl insanlıkmış ulan, Bu nasıl arkadaşlık, bu nasıl vefa? Bu nasıl acıymış ulan, Bu nasıl vicdansızlık, bu nasıl cefa? Beni tutma, gazabım yakar ellerini. Beni tutma, hurdahaş olursun. Yıllardır öyle kırıldım ve öyle küstüm ki Şimdi bir ah ederim, Kaskatı kesilir, taş olursun.. Ben şimdi gözüne sokuyorum dünyayı Ama sen körsün, ısrarla görmüyorsun. Ben şimdi beynine çakıyorum hayatı Ama bir türlü algılamak istemiyorsun. Peki, benim gördüklerimi gördün Ve yaşadıklarımı hiç yaşadın mı sen? Peki, devrik heykellerin önünde, Düşsüz yanılgıları ve yüce gururlarıyla, Yoksul fakat dürüst, Çıplak bir sütun gibi dimdik duranların Acısını hiç taşıdın mı sen? Beni tutma, gömleğim kan içinde. Beni tutma, darmaduman olursun. Yıllardır öyle çok yedim ve öyle çok doydum ki Şimdi bir tükürürüm, Havan bozulur, rezil olursun.. Ey, kir içinde yüzenler, hayatı kirletenler Her devirde borusu ötenler! Ey, darbe kaçkınları, ortayolcular, dönekler, Ey, sümüklü böcekler! Ey, bölenler, bölüşenler, Kardeşi kardeşe kırdırıp kanla sevişenler! Ey, gençliğimizi harcayanlar, Ey, kağıttan kaplanlar, ey zavallı sıçanlar! Ey, ciğeri beş para etmezler, Sıkıyı gördü mü fellik fellik kaçanlar! Ey, fırsatçılar, cepçiler, hortumcular, tokatçılar, Vurguncular, voliciler, üçkağıtçılar! Ey, sürüngenler, sülükler, bağırsak parazitleri, bitler, Ey kudurmuş itler! Ey, yüzü kızarmış köçekler, fırıldak varyeteler, Ve ey, dindiz-imansız çeteler! Beni tutmayın ulan, burama geldi dayandı, Beni tutmayın, çizerim o çirkin suratınızı! Yıllardır öyle çok sömürdünüz Ve öyle çok kan kusturdunuz ki; Ulan, şimdi bir şarjöre diz çöktürürüm alayınızı! Yusuf Hayaloğlu oturdum tek tek ellerimle yazdım, çünkü nette yayınlananlar malesef ya kısaltılmış ya da ne noktalamaya dikkat edilmiş ne birşeye.. tamamen kitaptan orjinal şekliyle yazdım ve bir virgül dahi atlamadım. bu dikkatim, bu şairin şiirlerine verdiğim önemi açıkça gösteriyor sanırım.. diğer şiirlerini de zaman buldukça yazarım.

Suphi Bir Acaip Adam Suphi bir acaip adam Suphi benim canIm cigerim Kimse bilmez nereli oldugunu Susar aksam oldumu Bir cebinde das kapital Bir cebinde kenevir tohumu FIrtInadan arda kalmIs bir teknede tevekkul icinde Gorkemli sakali ve igreti parkasIyla gizledigi macerasIyla Bir acaip adam yasardI AksamlarI susardI Ben konussam kIzardI Cocuktum evden kacmIstIm Gelip ona sIgInmIstIm Bir surgun kasabasIydI Bir eski zamandI, hazirandI Kucucuk bir koydu, sIgdI BurayI kesfeden belki de oydu. Uzaktan kasabanIn IsIklarI yanardI icim anneyle dolardI, aglardIm Suphi soyle bir goz atardI, Gizli bir cigara yakardI AglardI, sonra barIsIrdIk Ben flut calardIm, cigara sonerdi aglardIk Nerden geldigini bilmezdim, Kimsesizdi, belki kimliksizdi Onun macerasI onu ilgilendirirdi Kimseye ilismezdi Bir seylere kufrederdi hep Tedirgin bir balIk gibi uyurdu Bazen kaybolurdu ArardIm, yagmurun altInda dururdu Bir kalIn kitabI vardI, cebinde dururdu, hergun okurdu Ben birsey anlamazdIm KapagInI seyreder duymazdIm SakallI bir resimdi, kimdi, ne kadar mutebessimdi Sordum bir gun Suphi'ye soylediklerini niye anlamIyorum diye Bildiklerini dedi; yuzlestir hayatla ve sInamaktan korkma Dogru ile yanlIsI o zaman ayirdedebilirsin Ve onu anlarsIn Sonra gulerdi Gunlerim yuzlerce ayrIntIyI merak etmekle gecerdi Sonra yine aksam olurdu. Suphi susardI, ben konussam kIzardI Tekneye martIlar konardI Yuregim Suphi'ye yanardI, aglardIm. Suphi denize tukururdu Gokyuzunu tarardI, aglardI Sonra barIsIrdIk Ben flut calardIm Yildiz kayardI, aglardIk. Bir surgun kasabasIydI, bir eski zamandI, hazirandI Cocuktum, evden kacmIstIm, gelip ona sIgInmIstIm Bir gun aksilik oldu Annem beni buldu Suphi kacIp kayboldu Kasaba calkalandI, olay oldu Ben sustum, kanIm dondu Polisler onu yakaladIgInda tekti Felaketti Herkes meydanda birikti Karakoldan iceri girerken sanki magrur bir tufekti AnsIzIn donup bana baktI " Anladin mI? " dedi. AnladIm dedim anladIm Ve o gunden sonra hic bir zaman hic bir yerde Hic aglamadIm... Yusuf Hayaloğlu

Haklisin huzunbaz...

Başkaldırıyorum Cevap veriyorum: Eli böğründe analardan, Mahpuslardan ve acılardan Çokça bahsediyorum, çünkü; Başını kumda saklayanlardan Tiksindim, başkaldırıyorum! Ve söz veriyorum: Kırmızı rujlu sokakların, Aşağılık pazarlıkların, Adı anılmayacak benle. Bir çiçeğim halk ormanında, Fışkırdım, başkaldırıyorum! Ben bir bıçak ucuyum, Kavga vermiş halkına. Başkaldırıyorum işte, Varın benim farkıma. Yine söylüyorum: Gözü bağlanmış korkulardan, Yasaklardan ve baskılardan, Asla irkilmiyorum, çünkü; Kan emici yarasalardan Çıldırdım, başkaldırıyorum! Yemin ediyorum: Üçkağıtçının, pezevengin, Teslimiyetin ve mihnetin Yolu uğramayacak bana. Bir dalgayım halk denizinde Köpürdüm, başkaldırıyorum! Ben bir namlu ağzıyım, Omuz vermiş halkına.. Başkaldırıyorum hey! Herkes varsın farkına. Yusuf Hayaloğlu beni gerçekten de okuyunca derinden etkilemiş ve bana her okuduğumda gaz vermeye devam eden bir şiirdir. insanın içindeki bir takım duygular depreşiyor açıkçası..

bu siiride Ahmet Kayadan dinlemek gerek diye dusunuyorum

daha defalarca kere yazarım, bu şiirleri yazmakta ayrı bir zevk veriyor açıkçası.

AYRILIĞIN HEDİYESİ Şimdi saat sensizliğin ertesi Yıldız doğmuş gökyüzü ay aydın Avutulmuş çocuklar çoktan sustu Birben kaldım tenhasında gecenin Avutulmamıs ben. Şimdi gözlerime ağlamayı öğrettim Ki bu yaşlar Utangaç boynunun kolyesi olsun Bu da benim sana Ayrılırken hediyem olsun. Soytarılık etmeden güldürebilmek seni Ekmek çalmadan doyurabilmek Ve haksızlık etmeden doğan güneşe Bütün aydınlıkları içine sezebilmek gibi Mülteci isteklerim oldu arasıra, biliyorsun Şimdi iyi niyetlerimi Bir bir yargılayıp asıyorum Bu son olsun, son olsun. Şimdi saat yokluğunun belası Sensiz gelen sabaha günaydın! İşi gücü olanlar çoktan gitti Bir ben kaldım voltasında gecenin Hiç uyumamış ben Şimdi gözlerime ağlamayı öğrettim Ki bu yaşlar Utangaç boynun kolyesi olsun Bu da benim sana Ayrılırken hediyem olsun. Kafamı duvara vurmadan tanıyabilmek seni Beyninin içindekileri anlayabilmek ve Yitirmeden yüzündeki anlık tebessümü Bütün saatleri öyleyce Dondurabilmek için Çıldırasıya paraladım kendimi Lanet olsun Artık sigarayı üç pakete çıkarttım günde Olsun gözüm olsun, ne olacaksa olsun... YUSUF HAYALOĞLU Bende en sevdiğimi ekliyyeim dedim hellen@ Hayatıma giren herkese, yaşanmış her şeye Teşekkürler, büyüyorum sizinle.

Bir Anka Kuşu Yüzlerce soğuk namlu üzerime çevrildi, Yüzlerce demir tetik aynı anda gerildi! Anne, beni söğüdün gölgesinde vurdular, Öpmeye kıyamadığın oğlun yere serildi. Üşüştü birer birer çakallar üzerime, Üşüştü her bir yandan göğsüme, ciğerime. Anne, beni leş gibi yiyip talan ettiler, Teşhis edilmek için savurdular önüne. "Yeryüzündeki acıların Hepsini, hepsini tattım!" Heder oldum, ekmeğime tütün kattım! Beni milyon kere yaktılar üstüste. Bir Anka kuşu gibi anne, Kendimi külümden yarattım. Geceler tanıır beni; konarım göçerim ben. Geceler tanır beni; kan damlar içerim ben. Anne, sen beni unut. Karanlığın bağrında Kırmızılar ekerim, siyahlar biçerim ben. Suçüstü yakalandım bölüşürken kalbimi, Suçüstü, kelepçeyle yardılar bileğimi. Anne, ben diyar diyar umudun savaşçısı, Bir tutam sevgi için dağladım gözlerimi. Prometheus'tum, çiviyle çakılırken taşlara Ciğerimi kartallara yedirdim. Spartakus'tüm, köleliğin çığlığında. Aslanlara yem oldum, tükendim. Kör kuyuların dibinde Yusuf'tum, Kerbela çölünde Hüseyin. Zindanlarda Cem Sultan, sehpada Pir Sultan. Kaçıncı ölmem, kaçıncı dirilmem bu? "Tanrılardan ateş çaldım," Yüzyıllarca tutuştum, üstüste yandım. Bir Anka kuşu gibi anne, Kendimi külümden yarattım. Yusuf Hayaloğlu