Kalemlerin elime bu denli yakıştığını düşünmemiştim hiç Yazdığım başkası değil sen ve ben Satırların arasından doğuyor gözlerin Elimde değil Hiç bir şeye benzemiyorlar bu vurgun Bir su birikintisi gibi yüreğim Yıldızlara aslılı kalır her gece hasretim Dağarcığımda hep senli kafiyeler Darağacımda hasretin Her söz nemli Her söz buğulu Senden bahsederken dudaklarım titriyor Seni düşünürken içim kor Gönlüm lal Her geçen gün içimde büyüyen hayalin Dönecekmişsin ki ümitlerim Boş beklentilerim var şimdi hayattan Yaşıyorum işte sensiz sebebsiz. Aksamayan bir şey varsa ruhumda Kulluğumdur Tevekkülüm Muhabbetim Zülüflerin tüllenir yüzümde Rüzgar sen kokar İstanbul sen olur Buğulu camda gül yüzün yansır Sahillerimde hayalin dolanır Sokaklarımda senli şarkılar Yıldızlar üstüme düşer Karanlıklar önümde sakındığım Tükenecek gibi değilsin içimde Bitecek gibi değil Bir bebek ağlayışı gibi hasretin. Ne zaman elimden bırakmaya kalksam Daha bir büyüyor çığlığın Oysa senin için gitmek kolay Birde bana unutmayı sor Bırak bende gideyim Bırak zincirlerimi savrulayım Umutlarım tükensin artık Güneşin ışıkları kapansın Bırak artık öleyim. Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..