Diyebilseydim... Anladim diyemem ki! Sucluyum. Belki ben anlatamadim sana kendimi Tutustum, yandim da yoklugunda her gece Yine gozyaslarimla sondurdum kalbimi. Her gun her dakika seni ozlerdim Bitmezdi kederim senin yaninda bile Susardim, gozlerime baktigin zaman Mermer bir heykelin caresizligiyle Oysa neler dusunurdum sen yokken Sana kavusunca neler soylemek isterdim Dakikalar bir isik hiziyla gecerdi Ayrilik baslayinca ben biterdim. En kotusu beni koyup gitmendi O, oyle bir yalnizlikti anlatilmaz Hep yarim kalmis heyecanlar hazlar icinde Biterdi bir kis, gecerdi bir yaz. Ve nice yillar kovalardi birbirini Gozlerimde gitgide buyurdu mesafeler Butun teselliler uzaklarda kalirdi Butun cicekleriyle solardi bahceler Ne olurdu saadetlerin en buyugu Iste ellerimde al, diyebilseydim Anlardin ve hic gitmezdin, degil mi? Bir gun duydugum gibi kal diyebilseydim. Emek verildikçe, özlemi çekildikçe ve de hasreti çekildikçe büyüyen birşeydir aşk.