Şimdi İstanbul da benim martılar da.. Senin olmak için bekliyorlar.. Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..

Yokluğunda İstanbul bile ufak geliyor.. Adını koyamıyorum bir türlü. Beni benleştiriyorsun. Aşkımı yüceltiyorsun. Beni benden alıp sana koyuyorsun, seni de bana. Olağan hisler deliye dönüyor. Duygularımı anlatamaz oluyorum. Tıkanıp kalıyorum birşeyler yazmaya başladığımda.. Devamı gelse de birbirinden saçma... Toparlamama ne lüzum var ki? Düşüncem oluyorsun. Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..

İstanbul'u İstanbul yapan biziz. Bu şehre bu kadar ve olduğumdan daha da hayran kılmamı sağlayan.... Adını koyamadığım... Bizi birleştiren, mavilerin üzerinden geçen ince bir çizgi.. Ya olmasaydı...? Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..

istanbul da senin olsun martılarda bana yalnız aşkını bırak o temiz sade yalansız aşkını sokaklarda yankılandı adın sensızlıge hıc alısamadım tum sozlerım kuskun sana yıne yanlızım AY IŞIĞINDA...

Gemilerin gelişine takılmış gözlerim../ koca bir liman, eski tahta bavullar, çıngırak sesleriyle öpüşen martılar ve hafif bir rüzgar dolaşıyor ensemde. Çok erken geldim, daha açılmadan jeton gişeleri../ bir taksicinin gece tarifesi gazabına uğradım.. yeni geldim, ilk çayım, ilk simidim ve gazeteler daha inmedi büfe önlerine.. henüz insanlarla değil, balıklarla sarmaş dolaşım.. koyu bir İstanbul sabahında seni beklemektir bütün telaşım! Saat 4:15, Eminönü..!.. güvecinler uykuda. Mısır çarşısı sessiz, büyük cami bir gelin gibi süslü. Az sonra imsak vakti çökecek bu şehre. Yüzlerce insanla bir safta olacağım. Bütün dualarım vuslata sevgili.. bütün güvercinler seni beklemede. Hangi denizin koynundasın ve hangi dalganın boynuna asılı kalmış bakışların, üşüme al nefesimi üzerine. Çoban yıldızı yol açsın gözlerine../ derin bak şehrime, anlamlı, hüzünlü, biraz mağrur yaklaş kıyılarıma.. ve koca bir çizik at bozkır anılarına! Otobüs durakları canlanmaya başladı. Tranvay ilk seferine yalnız çıkıyor. Kim bilir kaç sabah düşü ve kaç uykusuz göz konuk olacak birazdan, bu ağır tonda çalan beste gibi ilerleyen vagonlara. Kaç aç mideye inecek taze sabah simitleri. Güneşin kendini bu şehre göstermesi bir başka.. düğün havası yaşıyor şehrim her tan vaktinde. Kısmete uzanan yollar adımlanıyor, kuşlar, martılar, güvercinler, mavi yolda kanat çırpıyor: Çorbacılar, simitçiler, paslı istasyon kapılarından dört bir yana dağılıyor. Bir bir yanıyor şehrimin ışıkları, bir bir kapı önlerinde sandalyeler. Bir güç kan pompalıyor bütün caddelere, aydınlanıyor mercan yokuşu, Tahtakale. Sessizliğe ses veriyor galata kulesi, köprüde birikiyor haliç balıkçıları, atılıyor bir bir oltalar. Bense gözlerimde yaşaran bir bekleyişin garip umutsuzluğu ile sigaramı yakmışım eski iskelede. Yanlış yerdeyim, sen bu limana hiç gelemezsin ki, kara da yürümez vapurlar ve denizsiz yaşayamaz martılar! Avucumda kırdığım bir bardak gibi içim sızlıyor..!.. yanlış zamanları bekleyen, boşunalıkla kırık bir dal parçası gibi yana düşüyor kollarım. Limandan kalkan her vapur alay ediyor benimle. Gelen hiçbir vapurda tanımıyor bakışlarımı. Kız kulesi karşıya çağırıyor beni, gel gel diyor, vuslat doğudan gelecek. Yanlış yerdesin, trenler yüzemez ki ve karada yürümez gemiler!! Saat 8:15, Eminönü../ bir jeton gönderdim kavuşmaya sevgili.. Bu merdivenler var ya, bu merdivenler! kaç umuda, kaç yıkılışa, kaç kavuşmaya şahit. Düşün sevgili, kaç kara tren doldurur bu şehri ve yurdumun dört yanından gelen binlerce umut, bulur mu şehrimde aradığını.. Bin ser vurulur bu koca gar da, bin göz yaşarır, yüz bin aç mide doyar bu kaldırımlarda. Benim açlığım sanadır! bütün papatyaların renginde. Uzak illerden kokunu taşıyan bu rüzgar, serer kavuşma özlemini uzayıp giden tren yollarına.. ve bir makinistin acı freni son verir ayrılığa. Bir tren boyu mesafe kalsın sarılmamıza. Kalk ve devir yalnızlığına kurduğun bütün masaları, dağıt iklimlerin saçlarına tüneyen şaşkınlığını. Vur kendini yollara sevgili.. kara bir trenle aç kapalı bütün kapıları. En mavi denizler kollarımda, en beyaz düşler kanatlarında.. şehrim ayaklarının altında.. Saat 11:30, Haydarpaşa../ bir jeton gönderdim vuslata sevgili.. kız kulesi bize bakmakta!! Levent Saral Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..

Bir sen olmasaydın terkederdim bu şehri... Sen olmasaydın İstanbul da olmazdı... Sen olmasan benim için aşk da olmazdı.. Sen olmasan ey sevgili ben ben olmazdım...