Vatan Bu vatan toprağın kara bağrında Sıradağlar gibi duranlarındır. Bir tarih boyunca onun uğrunda Kendini tarihe verenlerindir. Tutuşup kül olan ocaklarından, Şahlanıp köpüren ırmaklarından, Hudutta gaza bayraklarından Alnına ışıklar vuranlarındır. Ardına bakmadan yollara düşen Şimşek gibi çakan, sel gibi coşan Huduttan hududa yol bulup koşan, Cepheden cepheyi soranlarındır. İleri atılıp sellercesine Göğsünden vurulup tam ercesine, Bir gül bahçesine girercesine, Şu kara toprağa girenlerindir. Tarihin dilinden düşmez bu destan, Nehirler gazidir, dağlar kahraman, Her taşı yakut olan bu vatan, Can verme sırrına erenlerindir. Gökyay'ım ne yazsan ziyade değil Bu sevgi bir kuru ifade değil, Sencileyin hasmı rüyada değil Topun namlusundan görenlerindir. Orhan Şaik Gökyay Çağların bilgeliğini ara fakat dünyaya bir çocuğun gözleriyle bak!

Sokağın iki ucu tutulmus Kac uyukusuz gece, yoksa gündüzmü Bilemiyorum; Sevgili kardeşim Sayısını unutmuş oldum pek çok gece ve gündüz bu izbelikte geçti Şimdi şuan iki ucu tutulmuş sokakta izbe bir evde Uykusuz, cephanesiz, aşksız ve sensiz Sevgili kardesim Ölümü düşünürken bile yani öte tarafı yani cenneti. Ne kadar dogru işler yaptıgımı dusunuyorum.. Sana vasiyetimdir.. Adım Vatanım Biz Nasıl Biliyorsak Agızdan Gülmesini.. Öylede Biliriz Beraber Yaşamasını Beraber Ölmesini