olduğuna dair biri idda ediyo olmadığını idda eden de kanıtlamak zorunda bence

Ok sana kanıtlayayım, ÜÇ FRENK HAVASI 1. Capriccio Alum Gülünç bir ölümle öldü deniyor Max Stirner için çünkü mahvına sebeb nihayet bir sinektir ama Fanya Kaplan nasıl öldü diye sorarsak sanırım işimiz fazlasıyla ciddileşir. Bize ne başkasının ölümünden demeyiz çünkü başka insanların ölümü en gizli mesleğidir hepimizin başka ölümler çeker bizi ve bazen başkaları ölümü çeker bizim için. Ölümle şaka olmaz diyenler kıyasıya yanıldılar bu çağda Taksitle Alum diye bir roman yazıldı artık Önce Öl/Sonra Öde denelmek suretiyle aşılıp geçildi bu roman da. Doların dalgalanmasına bırakıldı bu çağda alum geceleri şehrin varoşlarında ikamete mecbur edildi gündüzün kimlik soruldu ona sağcı mı solcu mu olduğu sorusuna cevap verdi seken bir kurşun kadar kurşuni bir kış denizi kadar bile taraf tutmayan ölüm İSMET ÖZEL... Hani kurşun sıksan geçmez ya geceden...

sarı gelin yazdı:ölümün rengi yoktur.... peki neden anlat bakalım

Niye geç kaldın söyle bana? bu kadar mı uzak düşmüştüm geçtiğin yollardan... sığındığın kadın kokuları ele veriyor varlığını.. aniden. kaybolup gidişlerin deli ediyor beni... şehrin savunmasız sokaklarında gölgemi ararken, bütün rastlantıların kapıları sana açılıyor.. ve hep beni takip ederken görüyorum seni. ilk aldığım nefesten bu yana sıradan bir kovalamaca gibiydi yaşadıklarımız. neden hala bekliyorsun? korktuğumu mu sanıyorsun? biliyorsun gözlerini yalnızca ben tarif edebilirim oysa... bütün kapılarım sonuna kadar açık.. bir akşam vakti çıkagel... henüz yeni batmışken güneş.. yıldızlar göz kırpmadan geceye ince bir 'naz' gibi giriver vücuduma. kederimi ört elindeki beyaz peçeyle. altın kafesimden alsın rüzgarın ruhumu, uçursun zamansız ülke'ye. yarınlarda bekleyen bütün 'aşk'larım sarmalasın yokluğumu... ellerin kabzederken bakışlarımı, gömülürken bütün 'his'lerim toprağa, bilmeni isterim bir çöl yılanının zehri bile daha çok acı verir bana! seninkisi yalnızca kurtuluş serumu. istersen gümüş kurşunlara esir et bedenimi, akanın kan olmadığını göreceksin... özlemlerimin sızdığını fark edeceksin aykırılıklarımdan... tenha 'an'ların efendisi, nemli bir yaprak gibi savurduğun ayrılıkların ertesi, kuşandığım bütün anlamların kaybolacağını sanıyorsan aldanıyorsun. aksine gözaltlarımdaki nemli yangınlar daha çok değer kazanacak soğuk nefesinle. silik yaşamlar bile fark edecek baharın geldiğini. cıvıl cıvıl rengarenk. kırmızı, mavi, siyah... ölüm sahi senin rengin ne?

Bence ölümün rengi 2 tane. Bunlar Siyah ve Beyaz... İnsan Dünya'da yaşarken bu renklerden birini seçer... Kötüyse Siyah; İyiyse Beyaz... enjoy the silence..

İki efendisiz, King ve Gandi' yi okuyorum. Ye yaşam be.... Her ikisi de engellemey çalıştığı şiddetin içinde boğulan iki yürek, pasif direnişin babaları. Anarşistlere tavsiye ederim. Hani kurşun sıksan geçmez ya geceden...

haklısın galiba yaşamı renklerdirmek daha önemli...

Ölümün renginin olduğunu kanıtla önce, sonra cevap gelir. Hem ölüme renk biçeceğinize yaşamınızı renklendirsenize ya. Hani kurşun sıksan geçmez ya geceden...

bence öLümün rengi siyah Her yeni başlayan macera Heyecan dolu çilek kokar.. ;)

Sen bana diri lazımsın Ahmet, cenaze bir helvalık seranomi... Hani kurşun sıksan geçmez ya geceden...

Sen er ben de peşinden geliyorum. Hani kurşun sıksan geçmez ya geceden...