"İNTİZAR" I Renkler iç içe kesişmiş Bir bulantı var mekanda Sanki yokluğa serilmiş Eşyalar susmuş masada Tak, tak beynimde ağırlık Gözler körlük uykusunda Dudaklarımda şaşırmışlık Sabahların muştusunda Yorgun bir intizar ki bu Beklemek ölüm gibi Taa içimde bir kuyu Su basıyor geceleri Düşünmekten çaresizce Çıkmazlara düşmüş akıl Yedi sesten belirsizce Çırpınıyor her tavır Sen sus, dinle sessizliği Bu konuşan sesler de kim? Geceler saklıyor gizemini Geçmişin ve geleceğin Göz gördüğüne erişsin Mantık içinde mantık. Göremediğine yok desin Maceralı bir aptallık Sonsuza dek hep sürece Bir uyanık, bir uykuda Ve biz varınca gündüze Hastalıkta ve sağlıkta O renkler ülkesinde sen Bekleyeceksin sıranı Belki bir demet yasemen Belki yakacaklar yaranı II Bütün tanıdıklarımız Unutacaklar biz kimdik Umudsuz dualarımız Yolun sonuna geldik Ellerimiz gül kurusu Dudaklarımız kapalı İşte sur borusu İşte Cebrail kanadı Umud Allahsıza kapı Ümit, şükür ve sabır Ve Süleyman saltanatı Toprak altında kalır Zaman yine o zaman mı? Hala sevebilir miyiz? Yoksa herşey bir rüya mı? Öyleyse biz kimiz? III Renkler içinde renksiz Tokluk içinde aç kaldık. Ölüler varya kimsesiz Onlar gibi ağladık Sen adam geçeceksin Deget başın ağrımasın Açılsa kapısı cennetin Ölüyorum sanacaksın İntizar etmek böylece Bilinmeyenin ardına Hayat derece, derece Ne çıkarsa bahtına Acı ve mutluluksa Yaşamak hikayesi Bu derin daüssıla Düşündürür herkesi... Mustafa Burak Sezer "Ma min şerrun cüz'iyyun illa ve yetezammanu hayrun külliyen: Öyle cüz'i şer vardır ki içinde külli hayr bulunur"