mehtabı tanırken yanıldım önce sanırdım ki, herşey gördüğüm gibi gündüz gördüğüm gibi, gece gördüğüm gibi inerken siyah ufuklarıma mehtap gördüğüm gibi bilemedim bir çiçeğin yaprağından kurşun sızacağını namlusunda ölümler taşıyan bir silahın yüreğime zambak çizeceğini bilemedim gördüm ki hayatımız hüsranı alkışlamak toz pembe bulutlara tırmanırken her sabah gri bekleyişlere tutunmaya başlamak cesareti öldürmek, korkuyu bağışlamak ey gizemli çehreler, ey yanılgı gülleri gönlümün ötelerde kalan güzellikleri büyüdükçe gökleri parçalayan bu hicran ruhumu bedbinliğe sürükleyen bu kervan bu vahşi çöl, bu kızgın kumları geleceğin bu ufuksuz vuslatı gölgenin ve gerçeğin kımıldayan ama hiç sökmeyen mutlu şafak bu kan damlatan gülüş, bu yeşeren ağlamak zamanı ölümlerle buluşturan bu saat devleri mahkum eden bu anlamsız itaat hergün yeni ve yorgun bir isyana başlamak bu inkar, bu sellere bırakılan yaşamak yürümekle yanıldım sana ey hummalı göl heyecana gömülmek ve gülmekle yanıldım ulu göründü elem burcunda sessizliğin bilmeliydim ki, cellat değildir yar dediğin ey sarışın kahkaha, yeşil bakışlı ölüm aynaları sömüren binbir nakışlı ölüm gir şimdi yüreğimin ebedi zindanına çünkü cinnetle girdin yüreğimin kanına bilemedim çeşmelerin akarken gülleri soldurduğunu geçmişle gelen bütün kıvılcımların evime bereket doldurduğunu bilemedim ırmağı tanırken yanıldım önce sanırdım ki, herşey bulduğum gibi toprak bulduğum gibi, yaprak bulduğum gibi güneşi ararken kıvrımlarında ırmak bulduğum gibi NURULLAH GENÇ Ah minel aşk ve halatihi.. Ahraka kalbi bi-hararatihi...