Sensizim.. Üşüyorum! Bu sana yazdığım son satırlar... Bu dinlediğim son şarkı bizim üstümüze söylenmiş. Kilit vurdum kalbime, umutlarıma. Ne bundan böyle sevdaya dair bir şeyler beklenebilir yüreğimden ne de nefret edebilirim birinden. Ben hamal değilim ki; hep kahrını taşıyım ömrün; Alın atık üzerimden hayata dair ne varsa. Alın sevdaya dair acıları, paylaşın aranızda... Sen sanıyorsun ki, kolay geliyor gidişin bana.. Arkanı döndüğün ilk andan gözlerim gülecek mi yeniden sanıyorsun? Söylesene! Sen ne sanıyorsun aşkı, sevgiyi, söylesene! Kolay olan, kaçmaksa, yalansa, vazgeçişse; ben zor olanı seçiyorum ve Seni Hala Seviyorum. Sen öyle san, farzet ki her şey çok kolay... Gittiğini sandığın sen, giderken bende kalanlarını, yani seni, yani aşkı, yani bizi alamayacaksın benden.... Geri vermeyeceğim onları, benim onlar, bana ait. Biliyor musun, acı olan asla gidişin değil.. Belki bir gün sevmeyi öğrendiğin de yanında ben olmayacağım.. Bir sabah gözlerini yeni doğan güne açtığında başkası olacak yatağında.. Benim içinse sadece "sen" var olacak baktığım her yerde... Ve işte ilk defa o gün sebepsiz ağlayacağım, o gün yaan yağmur gizlemeyecek gözyaşlarımı. Kim bilir belki de aynadaki hayalin ilk kez asacak suratını bana ve o sabah sensiz ve üşümüş uyanacağım! Her şeyin bir bedeli var biliyorum ve bende bu bedeli ödüyorum. Ödediğim bedel sensizlik, yalnızlık, aşksızlık Oysa yüreğim her şeye rağmen mutlu olmanı diliyor.... Seni bulduğum yerden başlıyorum yürümeye.. Seni düşünüyor ve gecenin ayazında üşüyorum.. Veda bile etmeden gidişin geliyor aklıma, sadece susuyorum.. G İ T T İ M

Ardından kaç kere el salladım Kaç kez vedalaştık seninle Kaç kez güle güle dedim sana Kaç uçak alıp götürdü seni benden uzaklara Kaç otobüs uzaklaştırdı seni benden Ve ben kaç uçağın ardından el salladım Ve kaç otobüsün kayboluşunu seyrettim karanlık yollarda Hatırlamıyorum Kaç takvim eskittim seni beklerken Ve kaç kalem bitirdim takvimdeki günler bir bir karalarken Kaç gece ağlayarak sabahladım Ve kaç mesaj yolladım sana gecenin bir yarısında Seni çok özledim diye Kaç kez çevirdim telefonun numaralarını Hatırlamıyorum Kaç kez gelmek istedim yanına Kaç kez topladım bavullarımı Ve kaç kez boşalttım yine o bavulları Ardından kaç kez gittim o havaalanına Ve kaç kez gittim seni benden koparan o otobüs garına Ve kaç kez döndüm eve yapayalnız bir başıma Hatırlamıyorum Kaç gece uyku yüzü görmedi şu gözlerim Kaç gece nefessiz kaldım sensiz Kaç gece karabasanlarla uyandım kan ter içinde Ve kaç gece nöbet tuttum resminin başında Ve kaç gece sabahlara kadar volta attım odamda Hatırlamıyorum En son ne zaman eğlendim sensiz Ne zaman gezdim Ne zaman çıktım şu odamdan dışarı Ve en son ne zaman güldü şu gözlerim sensiz Hatırlamıyorum katkım olsun istedim sevgiler..

Keşke hep sevdiğim olarak kalabilseydin.... Eski " sen'i " arıyorum... Başını bildiğim ama sonu asla belli olmayan yollarda... Bir şeyler eksik biliyorum bu hayatta. Daha başlamadan bitecek olan bu yaşantıya üzülüyorum. Bilinmeyenler içinde kendini kaybetmiş, hayattan bi habersin. Oysaki açsan gözlerini etrafına şöyle bir baksan.... Gerçek hayatın aslında görmek istemediğin yerlerde olduğunu göreceksin. Sana sesleniyorum... Kaldır başını ve bana bak. Hala kendine biraz saygın varsa toparlan, kalk ayağa ve gözlerimin içine bak. O bir zamanlar delicesine aşık olduğum, bakmaya kıyamadığım sevdiğim insanı görmek istiyorum. Kalbim artık dayanmıyor. Hergün seni biraz daha çukura batmış görüp, her çırpınışında karşında bişey yapamadan izlemek içimi sızlatıyor. Hayatım boyunca ilk defa bir şey istiyorum senden.... Hep derdin ya, sen benim mucizem, geleceğimsin diye... o mucizenin devam etmensi istiyor, geleceğinin bugünkü halinden daha güzel olmasını istiyorsan tut ellerimden ve sakın bırakma. Sen benim hayatım, nefesimsin.... İnsan en fazla ne kadar yaşar nefessiz? Hiç nefessiz kalmadım, bilemiyorum. Ama sadece nefesimin tükenmek üzere olduğunu hissediyorum. Çaresiz değilsin, yalnız asla değilsin. Seni kocaman bir yürekle seven, her şeyi göze alabilecek, bir hamlende on adım atacak olan bir bekleyenin var.... Zor bişey değil söylediklerimi yapmak... Eğer istiyorsan yapabilirsin.... Ben burada seni "sevdiğim" insanı bekliyor olacağım.... Yalnızca kendini getir.... His eyes are like angels but his heart is cold

ellerine sağlık dostum ya çaresizsiniz... yada ÇARE SİZSİNİZ!!!

güzel...

Hepinizin emeğine sağlık Yurtta Sulh Cihanda Sulh Düşmezse düşmesin yakamızdan ölüm; Bizimde dünyamıza sabah olacak gülüm! O güzel gülüşüne bir kurşun sıksada ölüm Unutma umuda kurşun işlemez gülüm

Desem ki vakitlerden bir nisan akşamıdır, Rüzgarların en ferahlatıcısı senden esiyor, Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini. Ormanların en kuytusunu sende gezmekteyim, Senden kopardım çiçeklerin en solmazını. Toprakların en bereketlisini sende sürdüm, Sende tattım yemişlerin cümlesini. Desem ki sen benim için, Hava kadar lazım, Ekmek kadar mübarek, Su gibi aziz bir şeysin; Nimettensin, nimettensin! İnan bana sevgilim inan, Evimde şenliksin, bahçemde bahar; Ve soframda en eski şarap. Bırak ben söyleyeyim güzelliğini, Rüzgarlarla, nehirlerle, kuşlarla beraber. Günlerden sonra bir gün, Şayet sesimi farkedemezsen Rüzgarların, nehirlerin, kuşların sesinden, Bil ki ölmüşüm. Fakat yine üzülme, müsterih ol; Kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini. Ve neden sonra Tekrar duyduğun gün sesimi gök kubbede, Hatırla ki mahşer günüdür, Ortalığa düşmüşüm seni arıyorum. His eyes are like angels but his heart is cold