Ne bencilmiş.

İnsanda bu kadar şans olur Güzel bahçeli bir ilkokulun penceresinden dünyaya, hayretihasret ve biraz da bayat bayram şekeri kederiyle bakan, aklı canbaz, yanağı al, sesi çilek aroması bir çocuk oturuyor gözlerinde... Yılmaz Erdoğan

Adamın birine sayısal' dan büyük ikramiye çıkıyor. Karısına bile söylemiyor sabaha karşı ikramiyeyi almak için Ankara'ya yola çıkıyor. Tam Elmadağ' a gelmişken bir telefon. Arayan kayınbiraderi, -Nerdesin enişte? -Dışarıdayım, hayırdır. -Çabuk eve gel, - N'oldu? Çok mu acil? - Hemen gel ablam - Yoksa hasta mı? - Yok enişte.. ablam sizlere ömür Telefonu kapattıktan sonra adam koltuğa yaslanıp demiş ki " Ey güzel Allah'ım, verdikçe veriyor, verdikçe veriyor. Yetişmiş her insanın içinde, oynamak isteyen bir çocuk vardır. Nietzsche