Bir sır, çocuksun, yalnızca aşk açık sende, Ne sen kalıyorsun ne o, aşktan başka Biri yok, gel, aşk istedigi için varsın, Ne onu kurtariyorsun ne kendini, aşktan başka Biri yok, git, aşk istedigi için yoksun Ayriliktan değil, taşidiği saflıktan konuşursun; Ayrılık sana dönmektir, yeniden bana Ruhumuz öpüşür ya, baskasındayken ağzımız, Gövde gözaltındadır, oysa ruhumuz sereserpe Seni senden beni benden bağışlar birbirimize Bir sır cocuksun, aşkla açıyorsun kullandığın her şeyi Burda değilsin, çoktan çekilmişsın ve seninle Gitmiş senin olan, her zamankinden çoksun bu evde, Çünkü aşk hepimizden çalışkandır, ben duruyorum Vefa aşk lisesindeki ceza nöbetine Bu karanlıkta daha iyi görüyorum seni Aynı tünelden geçiyorsun gelişte ve gidişte Kavuşmaya, ayrılığa aynı yolu kullanıyorsun, Beni büyüten aşktan söz ediyorum, yolculuğa övgü, Bir sır çocuksun, baştan çıkarır gibi açıga çıkardın beni, Ayrılık mı; beni aşka terkettiğin için seviyorum seni ... yaktım gemileri...

Gecelerimin depremlerinde yıkıldım sana hep... Her acı daha da acıydı ötekinden... Zifiri bir enkaz parçasıydım her artçı gözyaşımda... Yenik bir düşmüşüm meğer sebepsiz uykularımda... Yenik düşmüşüm sana... Şimdi anlıyorum... Anlaşılması gereken her bir dokunuşu... Önceden... Kendime dokunuyorum... Üşümüş bir soğuk algınlığı.. Tat vermiyor senin gibi.. Varlığını bilmek.. Yokluğunu anlamlandırıyor.. Sen yokken.. Varlığın bana yetiyor... ... yaktım gemileri...

KaLk geLhangi uzak yerdeysen, Erimeden karlar.. GeL gör daLdaki beyazInI soğunu havanInIn.. Duy sesini yağanIn, Havadaki SessizLiğin SensizLiğini.. KarLar Erimeden kaLk geL!.. ... yaktım gemileri...

Bu yeni sayfayı senin için sunuyorum, Bak şiirim geldi... Son belki, belki sonlardan biri yine... Bilinmezliklerim küskün, Şımarık bir dolu keşkeler ağzımın bir yerlerinde... Bu Eylül sessizliği pişmanlıklarda karar kılmış, Yapraklar düşerken Yoluna düşmüşüm, Sonra düşmüşüm kaldıranım yok... Ayağıma takılan tüm taşlarda el emeğim varmış meğer... Kendi coğrafyanda kaybettin beni.. Kendimi her buluşumda Kaybettim seni... Kelimelerle çürütüyorum şimdi Adına biriken acıları, Şarkılar söylüyorum tuhaf makamlarda, Oysa bilmez miyim Sen en sağır yarasın içimde, İçimin en dilsiz yerlerinde... Yarım elma gönül almanın bağışlayıcı büyüklüğüne bile dargınım şimdi... Gördüğün rüyalarda artık olmayışıma sitem bile edebilirim... Her şeye küfredebilirim hatta, neden aramadan... Ben böyle değildim yaşarken oldum; diyen bir şarkıyı alkışlayabilirim ayakta.. Ölüm kriziyim şimdi, gelsem ne fayda.. Bir kin fırtınası göremediğim gözlerinde okuduğum, Rakılar ağlıyor yudum yudum, ve sensizliğin sarhoşluğu ayılmıyor... Kırgın duygularla dolu cepler de kolay kolay boşalmıyor üstelik... Hiçbir gece hazır değilse de ansızın gidişlerine, artık biliyorum, hoşçakalımsı bir fısıltı duraksanmaz, ve yanlış olan benim aslında böyle sevmek bağışlanmaz... ''Çileyse çekerim, kaderse güler geçerim.. kahpedir dünya..'' ... yaktım gemileri...