teşekkürler paylaşımın için, gönlüne sağlık G İ T T İ M

AŞKIN KARANLIK METALİ Karanlıkta duruyorum aşk vurmasın yüzüme Dokunmasın bana kimse Kimse ulaşmasın artık Tenimin incinen yerlerine Uyanmasın bir daha etimdeki yaralı hayvan Zamanın siyah deltasında çürümek istiyorum Biliyorum artık kimse yok kimsesizliğimde Biliyorum aşka kimse yok Aşkın karanlık metali Soğuyor yüreğimin derinliklerinde Aşklarım, arkadaşlarım, dostlarım Dağılıp gitti herkes İçimi sızlatacak kimse kalmadı içimde. Murathan MUNGAN Tırtılın "Dünya'nın sonu" dediğine, Usta "Kelebek" der...

Gece Nöbeti Daha az seviyorum seni.. Giderek daha az.. Unutur gibi seviyorum.. Azala azala.. Aramızdaki uzaklığın karanlığında.. Geceler kısalıp.. gündüzler uzuyor öyle olunca.. Daha az seviyorum seni.. Kendini iyileştiren bir yara gibi.. Daha az.. Ve zamanla.. Sen geceyi tutuyorsun.. ben nöbetini.. Uzak dağ kışlalarında.. Görmüyoruz birbirimizi.. Usul usul sis iniyor.. Kopmuş yollara.. Işığı hafif.. uykusu ağır koğuşlarda üzerini örtüyorum senin.. Bir çığ gibi büyüyorsun rüyalarımda.. Sevgilim sevgilim Yıldızları daha büyüktür bazı gecelerin Nöbet kadar yalnızken öğreneceksin bunu da.. Artık daha az seviyorum seni.. Unutur gibi.. ölür gibi daha az.. Yeniden ödetiyorum kendime Onca aşkın öğretemediğini.. Kolay değildi.. Yalnızca sevgilimi değil.. evladımı da kaybettim ben.. Kaç acı birden imtihan etti beni.. Bir tek gece vardır insanın hayatında.. Ömür boyu sürer nöbeti.. Bu da öyleydi.. İyi ol.. Sağ ol.. Uzak ol.. Ama bir daha görme beni.. Murahtan Mungan Tırtılın "Dünya'nın sonu" dediğine, Usta "Kelebek" der...

Murathan Munganı görünce başlığa direk atladım çok güzel gerçekten ya. Her yeni başlayan macera Heyecan dolu çilek kokar.. ;)

Ben hergün tekrar tekrar okuyorum Murathan Mungan'ın şiirlerini,, çok seviyorum.. okurken de dayanamıyorum paylaşmak istiyorum siz de ekleyin belki benim bilmediğim şiirleri vardır.. Tırtılın "Dünya'nın sonu" dediğine, Usta "Kelebek" der...

İki Bıçak İki bıçak seç kendine Biri yaralamak için Biri öldürmek Pusu kur gözleri Karanlık gölgesine Biri sevmek için Biri ihanet İki yürek seç kendine Biri yaşamak için Biri gizlenmek Bir korkak, bir kaçak, bir firar Kaç kişisin sen sevdiğim, çocuk İçimdeki bıçak bir kere daha dönüyor Olduğu yerde Kalırsan sel basar yataklarımı Gidersen uçurum çiçekleri açar kalbimde Kimi zamanlar olur sevgilim İki bıçak bile yetmez bir tek ölüme Murathan Mungan Tırtılın "Dünya'nın sonu" dediğine, Usta "Kelebek" der...

TERKEDEN Kimdi kimdi kalan Giden mi suçludur herzaman? Ne zaman başlar ayrılıklar Dostluklar biter ne zaman Her geçen gün bir parça daha Aldı götürdü bizden Aynı kalmıyordu hiçbir şey Değişiyordu herşey kendiliğinden Artık çözülmüştü ellerimiz Artık bölünmüştü yüreğimiz Birimiz söylemeliydi bunu Ötekini incitmeden Kimdi giden kimdi kalan Aslında giden değil Kalandır terkeden Giden de bu yüzden gitmiştir zaten Murathan MUNGAN Tırtılın "Dünya'nın sonu" dediğine, Usta "Kelebek" der...

İSTERSEN HİÇ BAŞLAMASIN İstersen hiç başlamasın Bu hikaye eksik kalsın Onca yaraların ardından Yeni bir aşk yaratamazsın Örselenmiş bir çocukluk İşte benim bütün hikayem Kaç sevda geçse de yüreğimden Bu yıkıntıları onaramazsın İstersen hiç başlamasın Geç kalmışız birbirimize Yanlış kapılarda geçmiş bunca yıl Dönemeyiz artık ilk gençliğimize İstersen hiç başlamasın Söz verelim kendimize Murathan MUNGAN Tırtılın "Dünya'nın sonu" dediğine, Usta "Kelebek" der...

Gelme baktığın yerde karanlık bir tomurcuk bırakıyorum çarşılar avuçlarında aykırı sokakların lisanı adımlarında gelme, geldiğinde her şey yitiriyor kendini vurgun: ölümlerin en kostağı vurgun ölümlerden kaçgun yanımız konaklarda boğulmuş eski bir ana şöyle buyurur: sen seç kendine bir hayat ve öylesine yaşa, nasılsa kaldığın yerden vurgun sürdürür ve hep bak kendine birörnek aynalara asi bir suret bırak baktıkça gözlerin kendini öldürür... Murathan Mungan Tırtılın "Dünya'nın sonu" dediğine, Usta "Kelebek" der...