Okurken kendinizi bulduğunuz kelimeler vardır. Bir söz, sizi anlatan bir cümle, bir yazı ya da şiir. Madem "şiir" diye bir bölüm var, öyleyse her duyguya ait farklı başlıklar olmalı diye düşünerek aklıma gelen ilk başlığı açmalıyım dedim. Sevginin nefes alışı, kavuşmaların anlamı, bekleyişlerin tek güzel yönü..."özlemi" seçtim bu başlıkta. Özlemin buruk tadını, bütün çiçeklere değişilmez kokusunu, anlatılmaz rengini, ışığını yaşayan herkesi davet ediyorum bu bölüme

Adi Özlem'e.. Burada yagmur yagiyor Araliksiz yagiyor günlerdir Ama sen yine de semsiyeni Almadan gel ilk otobüsle Bugulanan camlara usulca Yüzünü çiziyorum ki yüzün Bir yagmur damlasi olup Düsüyor yapraklarina gülün Güller de bozamiyor bu uzun Karanlik sessizligini kentin Anilari yitiriyor sokaklar Bezirganlasiyor bulvar isiklari Tarih de kekemelesiyor bazan Ki o zaman asktir tek bilici Asksa yürümek gibi bir sey Duyabilmek kuslarin gelisini Anisi bizsek eger bu kentin Unuttugu türküler bizsek Aciyi rehin birakip bir güle Animsatmaliyiz bunlari bir bir Sonra yürümeliyiz seninle Sokaklara caddelere çikmaliyiz Belki bir asktir bu kentin Bellegini geri getirecek olan Burada yagmur yagiyor ama sen Semsiyeni almadan gel yine de Özletiyor bu çilgin saganak seni Sirilsiklam özletiyor biliyor musun Ahmet TELLI

Birden özleyiveriyorsunuz... Çoktan unuttuğunuzu sandığınız Ya da yalnızca bir kere karşılaştığınız Ve özlemek için yeteri kadar tanımadığınız birini Bir sabah çılgınca özleyerek uyanıyorsunuz. Rüyalarınız, içinizdeki o gizli, esrarını ele vermez büyücü, Siz çarşaflarınızın arasında, Bütün tehlikelerden uzak, Güvenle yattığınızı sandığınız bir anda, Usulca ruhunuza sokulup, Sizden habersiz oralara yığılmış cephanelikleri Birer birer ateşleyiveriyor. İnfilaklarla sarsılarak uyanıyorsunuz. Hayatınızda olmayan birini hayatınıza almak, Ona dokunmak, Onun sesini duymak için kıvranırken buluveriyorsunuz kendinizi... Özlemek, o yakıcı istek, Bilinen herşeyi ve önem sırasını değiştiriveriyor. Özlediğiniz ise çok uzaklarda... Yanında olmasını istediğiniz halde yanınızda olmayan bir tek kişi, Yanınıza bile yaklaşmadan, Hatta onu özlediğinizden Ve onu istediğinizden haberdar bile olmadan, Bütün hayatı, Bütün görüntüleri eritip Başka kılıklara sokuyor... Ahmet Altan

Yarım kalan şiirim, hasretin, dallarımı kıran bir rüzgar, savurur yapraklarını yalnızlığımın. Gül dalında, serçe kanadında, dağ başında esmeye hasret rüzgar misali yaşadım, yaşamaksa yaşanmamışlığın.... Yarım kalan şiirim, hasret imbiklerinde damıttım yokluğunu. Ak hüzünler düştü saçımın tellerine hiçbir hükmü kalmadı hayatın. Kelebeğe hasret bahar, yağmura hasret nisan, vuslata hasret sevda misali yaşadım, yaşamaksa yaşanmamışlığın... Yarım kalan şiirim, ömrüme ilmek ilmek dokuduğum sessiz çığlığım. Duyulmayan çağrım. Anasız yavru ceylan, dalgasız deniz, gölgesiz dağ misali yaşadım, yaşamaksa yaşanmamışlığın... Seynur İNAL Daima ayrILIkLar üretti ßenim Yürüyü$Lerim Ø Yüzden adI ayrILIk øLan ßir ¢i¢ektir $imdi benim avu¢LarImdaki ¢izgiLer

özledim demeye dilim varmıyor bir koşu çıktığım yokuşlar hasretim her köşe başında dilimde o ıslık her gün doğumu yollarda oluşum bağıra çağıra ismini haykırışım kokunu atkını sarıp uyuyuşum yok yok diye sızlanışım imkansıza savruluşum.... özledim demeye dilim varmıyor. alamut Hani kurşun sıksan geçmez ya geceden...

ve ilk şiiri ben yazmak istedim... Saatler hiç bu kadar düşmanım olmadı Düşman oldum sevgilimden ayıran saatlere Zaman hiç bu kadar bitmez gibi gelmedi bana Ve zaman hiç bu kadar sırdaşım olmadı Sevgilimi bekleyişin heyecanını yaşarken Beraber bekledik gelişini Sadece duvardaki saat anladı beni Ve derdimi doktum yine saatlere Özlemimi anlattım onlara Şikayet ettim onları kendilerine Saatin tiktakları geceye yaklaştıkça Göz kırptı bana sevgiyle akreple yelkovan Geliyor dedi sevdiğin Ve hiç bir zaman bu kadar güzel gelmedi saatler Ve hiç bir müjde bu kadar güzel olmadı Saatin 12`ye vurduğu kavuşma anı kadar......

Maviyle boğuşuyorum gecenin zifirisinde Bulutlar görüyorum, Bir kirpik darbesiyle, kaybediyorum sisleri Yosun kokusuna abanmışım Hapsetmişim gözlerimi Sensizliği seyrediyorum Ayışığı aydınlatıyor ara sıra Buluttan her sıyrılışında Bir kare film izliyorum geçmişe dair Tamda ellerim koynumda Tamda üşüyor, düşünüyorum Bir yıldız kayıyor fezanın bilinmezliğine.. Tutacak dilek bulamıyorum... Şarkılar yükseliyor geceden Dağıtıyor düşüncelerimi Sözleri bildiğimi sanıyorum Söyleyemiyorum herkesin bildiğini.. Bırakıyorum maviyle boğuşmayı Kederli belleğimin tek bahtiyarı Bildiğim tek şarkım... Sensizliğin bestesini söylüyorum... Tutki şimalde yıldız hiç olmadı... Gökyüzü hiç onsuz kararmadı Tutki biz hep çocuk kaldık Yahut yaşlandık bitirmeden hiç birşeyi Nasılda insafsız bir çelişki sevmek Sensizliğin kederini büyütüyorum.. İki gölge beliriyor uzaktan.. Kadın tıpkı ben Yanımdakini sana benzetemiyorum Haydi hazırlan Sensizliği uyumaya gidiyorum... Ve karanlık susacak Aklımın yettiği yere kadar kalacaksın Gece bana kalmayacak sensizken Sen yokken aydınlıkları umursamayacağım Martı kanatlarında olacaksın Üzerimde kanat çırpıp dururken sen Fenerlerle sönecek, Anaforlarda kaybolacağım.. Sensizliği hiç özlemiyorum..!

özlüyorum seni, o seni ilk tanıdığım andaki seni özlüyorum yaşandıkça zaman, büyüdü özlemim sanki bitti kavuşacağız sanmıştım ki daha da büyüdü özlemin...

yokluğunda bir çöldüm ben kuru sessiz durgun yokluğunda çöldüm fırtınalı öfkeli rüzgardım ben sahra'nın en yakıcı yeli yokluğunda buzdum soğuk, asık suratlı yokluğunda sen uzak bir yıldızdın düşündüm hep nasıl ulaşmalı yokluğunda vişne gibi mayhoştu, buruktu sözlerim özleme döndüm sonrasında yürek yakıcı, kekremsi...