yani şimdi alakasız olacak ama neden 2 uyarı almışım acaba, neden aldığımı anlayamadım birinde imla kurallarına uymamak denmiş ama diğerinin niçin olduğunu bulamadım

Gözüm, kör değilsen, bunca mezarı gör; Dünyayı saran yalan dolanları gör.. Krallar, padişahlar çürüyüp gitmiş, Ela gözlerine kurt dolanları gör.. İçin temiz olmadıktan sonra Hacı hoca olmuşsun, kaç para..! Hırka, tespih, post, seccade güzel; Ama Tanrı kanar mı bunlara..? Ne dava haramisi, ne entelektüel sanat çığırtkanı, ne ütopya devşirmeni. Kuş olup uçtuk semaya..

Uğraşırsın, çabalarsın, parasını eller alır, Bir gölgeye benzer umut, bir uzanır bir kısalır, Çok umuda düşen kişi karanlıkta yaya kalır, Bir oyuncak sanmış idik bir zamanlar koca dehri, Yüze geldi düne kadar köşesinde keyf çatanlar, Vatansever oldu çıktı başımıza kaltabanlar, Bizler bugün buyruk kulu, onlar ise kahramanlar, Biz batakta köprü olduk, başkaları geçti nehri, Ey Necdet! Bahtına temmet çekili, Gönlünde her zevkin taşı dikili. Sen artık gülmezsin: Sazlı, içkili, Karacaahmed'de tören olur mu? Izdırabın sonu yok sanma bu alem de geçer Ömr-ü fani gibidir gün de geçer dem de geçer Gam karar eyleyemez hande-i hurrem de geçer Devr-i şadi de geçer gussa-i matem de geçer Gece gündüz yok olur an-ı dem ademde geçer Bu tecelli-i hayat aşk ile büktü belimi Çaglayan göz yaşımı yoksa ki hicran seli mi? İnleyen saz-ı kazanın acaba bam teli mi? Çevrilir dest-i kaderle bu şuunun filimi Ney susar mey dökülür gulgule-i Cem de geçer İbret aldın okudunsa şu yaman dünyadan Nefsini kurtara gör masya-i mafihadan Niyyet-i hilkat-i bul aşk-ı cihanı aradan Önü yoktan sonu. oktan bu kuru davadan Utanır gayret-i gufranla cehennem de geçer Ne şeriat ne tarikeat ne hakikat ne türe Süremez hükmünü bunlar yaşadıkça bu küre Cahilin korku kokan defterini tanrı düre Marifet mahkemesinde verilen hükme göre Cennet iflas eder efsane-i adem de geçer Serseri Neyzen'in aşkınla kulak ver sözüne Girmemiştir bu avalim bu bedayi gözüne Cehlinin kudreti baktırmadı kendi özüne Pir olur sakiy-i gül çehre bakılmaz yüzüne Hac olur pir-i mugan sohbet-i hemdem de geçer

Benim ağzım pek yandı, ama siz dikkat edin, Yalnız layık olan adama hürmet edin, Haddini kim bilmezse ona hakaret edin, Ele alçak durmayın, onu hakikat sanır, Eşeğe gem vurmayın, kendisini at sanır. İnsanların kimisi uyuz köpek gibidir, Kimisi ayı gibi, kimi eşek gibidir, Tilkiye doğru olmak, hakka sövmek gibidir, Namerdi okşamayın, onu bir tokat sanır, Eşeğe gem vurmayın, kendisini at sanır. Pehpehler, pohpohlarla çok itleri at yaptık, Uçurduk da göklere alkıştan kanat yaptık, Hiç yoktan başımıza koca saltanat yaptık, Üstüne çul vursanız, it onu kanat sanır, Eşeğe gem vurmayın, kendisini at sanır. İşini uyduranlar tilki gibi kurnazdır, Silahı hep yalandır, zekası gayet azdır, Yalanını tutsanız, fayda yok utanmazdır, Yüzüne tükürseniz, onu kalafat sanır, Eşeğe gem vurmayın, kendisini at sanır. Gösterme karda gez de kimseye izlerini, Kıymet bilmeyenlere arz etme cevherini, Varlığını belli et, açmadan her yerini, Bir hamal kayığını sarhoş bilmez, yat sanır, Eşeğe gem vurmayın, kendisini at sanır. Sözü yerinde söyle, demiri tavında döv, Öveceğin adamı iyi tart da öyle öv, Söveceğin adamın yüzüne tükür de söv, Yüzüne tükürmezsen onu iltifat sanır, Eşeğe gem vurmayın, kendisini at sanır. --Namdar Rahmi Karatay

Mi'racı anlatma, eşek değilim, Bildiğin kadar da melek değilim. Günahkar insanım, ördek değilim, Bu ağır gövdeyle uçamam, hocam. Halka korku verme velvele salıp, Dünya ve ahiret bu köhne kalıp. Ben softa değilim, cüppemi alıp İmaret imaret göçemem, hocam. Ölümden ürker mi tez ölen kimse? Çoktan mazhar oldum ben hak nefese. Bu demi sürerken ecel gelirse İşimi gırakıp kaçamam, hocam. Şarabı menetme, o değil hüner; Aşıkım, badesiz pak başım döner. Gönlümde muhabbet ateşi söner, Özrüm var, sade su içemem, hocam Nar'ı cehennemi önüme serme, Günahımı döküp kaygılar verme, Kitapta yerini, bana gösterme; Ben pek o yazıyı seçemem, hocam.

Bir eşek var idi zaif ü nizar, Yük elinden katı şikeste vü zar. Gah odundu vü gah suda idi, Dün ü gün kahr ile kısuda idi.. Arkasından alınsa palanı, Sanki it artığıydı kalanı. Birgün ıssı ider himayet ana, Yani kim gösterir inayet ana. Aldı palanını vü saldı ota, Otlayarak biraz yürüdü öte. Gördü otlatda yürür öküzler, Odlu gözler ü gerlü göğüzler. Boynuzı bazısının ay bigi, Kiminün halka halka yay bigi. Var idi bir eşek firasetlü, Hem ulu yollu hem kisayetlü. Ol ulu katına bu miskin har, Vardı yüz sürdü dedi ey server. Bugün otlakda gördüm öküzler, Gerüben yürür idi göğüzler.. Yok mudur gökde bizim ıldızımız, K'olmadı yeryüzünde boynuzumuz.. Böyle cevab verdi pir eşek, K'ey bela bendine esir eşek.. Dün ü gün arpa buğday işlerler, Anı otlayıp anı dişlerler.. Bizim ulu işimiz odundur, Od uran içimize o dundur. Gezerek gördü bir göğermiş ekin, Sanki dutardı ol ekin ile kin. Yiyerek toydı karnı çağnadı, Yuvalandı vü biraz ağnadı. Çıkarır har çün enkerü'l-esvat; Ekin ıssına arz olur arasat. Ağaç elinde azm-i rah etdi, Tarlasını göricek ah etdi. Yüreği soğumadı söğmeg ile, Olımadı eşeği döğmeg ile. Bıçağını çekdi kodı ayruğunu, Kesdi kulağını vü kuyruğunu. Uğrayu geldi pir eşek nagah, Sordı halini kıldı derd ile ah. Batıl isteyü hakdan ayrıldım, Boynuz umdum kulakdan ayrıldım.. Ne dava haramisi, ne entelektüel sanat çığırtkanı, ne ütopya devşirmeni. Kuş olup uçtuk semaya..

Ne taaccüb ediyorsun buna dünya derler Duyulan herzelere onda nihayet yoktur Yerin altında öküz var mı dedi bir meczup Onu bilmem dedim fakat üstünde pek çoktur Millete erbab-ı mansıptan biri eşşek demiş Reddedilmez böyle söz amma ki pek can sıkar Olsa da millet eşşek, eşşek diyen bilmez mi ki Sadr-ıazamlarla valilerde milletten çıkar Ey inleyen zavallı; bulmuşsun kırk yaşını, Kazanmak istiyorsan bu hayat savaşını, Yemelisin hakikat denen zehir taşını! Ne derlerse hıı deyip hemen salla başını, Kör kadıya şehla de, incitme düztabanı Düşküne ver nasihat, kodamana arkanı! Zengin ol sen de aşır her dağdan arabanı, Tekerine taş korlar sallamazsan başını, Bir kalantor görünce yerlere kadar eğil El pençe ol, divan dur, bu şerefsizlik değil! Uşaklığı meziyet, riyayı fazilet bil Kim ne derse hıı deyip hemen salla başını, Şeflerle iyi geçin, amirle bul arayı Azıcık sen de öğren dalgayı dubarayı Bırakıver kanasın vicdan denen yarayı! Ne derlerse hıı deyip hemen salla başını, Köpeklerle boğuşma, tepişme hiç katırla Hamamda kavga olmaz sütü bozuk natırla Kulağına küpe yap, bu sözümü hatırla: Kim ne derse hıı deyip hemen salla başını Diyorlar ki taç bile baş eğilmezse konmaz, Önünde eğilirsen kılıç bile dokunmaz. Dik durdukça bir başa devlet kuşu da konmaz, Bu dünyada kaide sallamaktır başını Bir güvercin eder mi atmacalarla yarış? Öğrenmedin dünyayı gezdin de karış karış Gel vazgeç bu sevdadan, haydi kervana karış Ne derlerse hıı deyip hemen salla başını İrtikapla irtişa sanma ki güç bir iştir, İlmini bilen için ismi alış veriştir Usulünü öğren de bu nimetten veriştir! Her lokmada hıı deyip hemen salla başını Oğul sana bir öğüt vereyim, dinle beni, Ağzını açma sakın açarsan aç keseni, En candan bildiklerin tefe koyarlar seni, Birer birer denedik olgununu toyunu, El oğlunu bilmezsin, o ne hin oğlu hindir, Pamuk gibi görünür, granitten çetindir, Arkandan kuyu kazar, dibi yoktur, derindir, Açılma el oğluna anlamadan soyunu, Senin ayıbını arar el oğlu bir iş gibi, Arkanda dolaşırlar sanki müfettiş gibi, Bırakırlar ortada seni bir ibiş gibi, Öğretirler dünyanın körfezini koyunu, Doğruyu görürsen de ulu orta anlatma, Bağır, çağır, nara at, fakat sakın taş atma, Elini uzat amma, boynunu hiç uzatma, Sana ölçü verirler, uzatırsan boynunu, Ne tilkiye eğri bak, ne de kurtlarla yarış, Ne etlisinden bahset, ne sütlüsüne karış, Ağzını açık korlar sonra senin bir karış, Nene gerek elin üç keçi, beş koyunu, Sende cevher var imiş, onu herkes ne bilsin? Kimler böyle züğürdün huzurunda eğilsin? Şöyle bir dairede müdür bile değilsin, Ne çıkar öğrenmişsin mesahasi diye, Eller aştı denizi, oturdun mu sen şapa, Herkesin yolu düz de seninki neden sapa, Kulaklarını tıka gözlerini de kapa, Bakma elin etine, kaymağına, balına, Birisi yakalamış suna gibi bir kızı, Öteki her gün sarar başka güzel yıldızı, Senin içinde yanar hiç olmayan bir sızı, Güzeller geçer gider hep salına salına Çapıtına çuluna, aşıklık ne halına. Ne beklerdin, ne buldun sen yeryüzünde hey serseri? Bilinir mi böyle yerde bir kimsenin öz değeri? Unut artık bunca yıldır tükettiğin emekleri, Devlet kuşu konsa bile istemem ben bundan geri, İşte geldik gidiyoruz, şen olasın Halep şehri. Yüzüne vurulur ayıbı elin, Hiç kendi suçunu gören olur mu? Kabahat kız olsa etseler gelin, Acaba gerdeğe giren olur mu? Şimdi mal devridir, böyleydi dün de, Kürk yoksa itibar olmaz düğünde. Cahilin Karun'a döndüğü günde, İlimle göğsünü geren olur mu? Kaide değişti: Sabreden derviş Murada ermeden bir gün gebermiş. Aslanın ağzına el atmaktır iş, Lokmayı kolayca veren olur mu? Bu hasis devirde yetmişlik ninem Diyor ki: Altınla süslensin sinem. Mahşerde, maaşlı olsa cehennem, Atını cennete süren olur mu?

Izdırabın sonu yok sanma bu alem de geçer Ömr-ü fani gibidir gün de geçer dem de geçer Gam karar eyleyemez hande-i hurrem de geçer Devr-i şadi de geçer gussa-i matem de geçer Gece gündüz yok olur an-ı dem ademde geçer Bu tecelli-i hayat aşk ile büktü belimi Çaglayan göz yaşımı yoksa ki hicran seli mi? İnleyen saz-ı kazanın acaba bam teli mi? Çevrilir dest-i kaderle bu şuunun filimi Ney susar mey dökülür gulgule-i Cem de geçer İbret aldın okudunsa şu yaman dünyadan Nefsini kurtara gör masya-i mafihadan Niyyet-i hilkat-i bul aşk-ı cihanı aradan Önü yoktan sonu. oktan bu kuru davadan Utanır gayret-i gufranla cehennem de geçer

Her nereye gittiysek istenmedik, kovulduk. Kendimizi kimseye beğendiremedik biz. Bir arpa boyu için, bu güne dek yorulduk, Ne edersek edelim, gizlenemez kelimiz. Ne içerde seven var, ne dışarda isteyen Olduk kendi eliyle düşmanını besleyen Refah içinde olan az, çok fazla inleyen Hürken, yazık ki beter kölelerden halimiz. Gözlerimiz kör gibi, bakar görmez doğruyu Körelmiş, sağırlaşmış, hissetmez duygu, duyu İçemeyiz ne etsek bulandırmadan suyu Akıllımız sürgünde, hükümdardır delimiz. Fakirlikte önderiz, hikayede baştayız. Hayalperestiz hayret, oldukça da laçkayız Kendi değerleriyle sürekli savaştayız Bir türlü gerçekleri söyleyemez dilimiz. Yanımıza zayıflar, gelemez kibrimizden Müstekbirler çok memnun olurlar halimizden Bize en büyük zarar inanın gelir bizden Yüzümüz gül koksa da, pislik kokar içimiz. Sorumlular sorumsuz, meseleler kangren. İnleriz, ağlarız yok halimizi bir gören Duygular nasırlaşmış, düşüncelerse ören İnanın çok perişan rezilcedir halimiz. Var mı, alemde bilmem, bizim gibi bir millet? Bizde hayat bulur her hayat bitiren illet Kaplamış bünyemizi adi olmak ve zillet Mümkün mü güzel olsun, felçtir istikbalimiz. --Kadir Karaman