Temel ıssız dağlarda gezerken ayağı kayar ve bir uçurumdan asağı düşerken, yamaçtan dışarı doğru büyümüş bir ağaca zorlukla tutunur. tek eli ile asılı vaziyette başlar bağırmaya : KİMSE YOK MİDUUUUR KİMSE YOK MİDUUUUR!" yakınlarda sesini duyacak kimse yoktur. Temel saatlerce aynı pozisyonda bağırmaya devam eder. "KIMSE YOK MIDUUUUR! KIMSE YOK MIDUUUUR!" Aslen keyfine düşkın olan bu kulunun zor durumunu ve feryatlarını duyan Tanrı dayanamaz ve gök gürlemesini andıran bir ses duyulur "EEEY KULUM TEMEL SEN DE BİLİYORSUN BUGÜNE KADAR BENİM EMİRLERİME PEK RİAYET ETMEDİN, RAKI İÇTIİN, KUMAR OYNADIN, BAŞKASININ MALINA GÖZ DİKTİN, ÇAPKINLIK YAPTIN. ANCAAAAK ŞU HALİNE DAYANAMADIM VE SANA BIR SANS DAHA VERMEK İSTERİM. EĞER İYİ BİR KUL OLMAYA SÖZ VERİRSEN SENİ KURTARACAĞIM!" Ses kesilir. Bir sure daha sessiz kalan Temel başlar tekrar bağırmaya: "BAŞKA KİMSE YOK MİDUUUUUR! BAŞKA KİMSE YOK MİDUUR!"

Temel' in iyi kul olmaya niyeti yok. Teşekkürler... Yetişmiş her insanın içinde, oynamak isteyen bir çocuk vardır. Nietzsche

temelin son cümlesi heralde

kendine yakışanı yapmış

eheehh komilmiş yaa sağol ninni