Nedir bu çırpınış, nedir bu telaş..? Dünyayı elinde tutan gördün mü..? Herkeste bir hayal, herkeste bir düş.. Ahirette iman satan gördün mü..? Ne bu fırsatçılık, nedir bu talan, Herkeste bir hile, herkeste yalan, İnsan değil sanki bir yılan, Hiç yılanla yatan gördün mü..? Her şeyin altında çıkar yatıyor, Kamara su almış, gemi batıyor.. Değersiz kağıda özün satıyor, Eliyle ateşi tutan gördün mü..? Bilen der ki ; "Kafanı boşuna yorma.. Hayat bir yaşamdır, dünyada arma.. Pislikten uzak dur, batağa girme.. Çırpına çırpına batan gördün mü..?" Ne dava haramisi, ne entelektüel sanat çığırtkanı, ne ütopya devşirmeni. Kuş olup uçtuk semaya..

Bu sabah başlamalıyım seni unutmaya. Önce, gözlerinin yeşillerinde saklanan ve beni her baktığımda ayrı diyarlarda dolaştıran, uçurum ürpertisi, cennet sohbeti, su yeşili, ömrümün gördüğü en güzel gözleri unutabilmeliyim. Sonra en firari gönlümün, gönlünde yolculuğu uyanamamış sabahlarımız, uyanamamış gecelerimiz.... Biz seninle kaç kişiydik? Daha kaç kişi olurduk gitmeseydin? Bu kalabalık korkuyu kalbimin sokaklarına sokmasaydın... Kendi küllerimi savurur gibiyim hayata, yokluğunu suluyor göz yaşım. Nicedir görünmez oldu yanağımdaki tek gamze. Mavi yalnızlığım benim, kurtarılamayan çığlığım, anılarım, acılarım benim. Tesellisiz bir günce tutuyor ruhum sanki. Sanki kelebekler kaçıyor açtıkça sayfaları. Gitgide tenhalaşıyor içimdeki umut. Kendi Sularımda boğuluyorum. Kendi yarattığım derinlikler sebebim oluyor. Buda ne senden, ne aşkımdan. Düpedüz benden. İpek bir kefen giymiş geçmişin takvimi, yapraklarında sonbahar var. Tek el ateş etmeye hazır bir hasretim. Mavi yalnızlığım benim, kurtarılamayan çığlığım, anılarım, acılarım benim. Canım çay istemiyor. Şah damarı kanıyor şiirlerin. Çapraz ateşlerle vuruyor şarkılar beni. Mahcup oluyorum duygularıma. Karanlığa ışığı değil, ışığa karanlığı tanıştırdım ben. Dargın bir meleğin masal rengi bulutunu aldım elinden. Gittiğini söylemesen olmaz mıydı? Mavi yalnızlığım benim, kurtarılamayan çığlığım, anılarım, acılarım benim. Semahındayım seni unutmanın, dönüyorum. Göçmeniyim adresinin, dönüyorum. Kaçıncı ölümü bu ömrümün, dönüyorum. Bu sabah seni unutmaya başlamak için, yeniden ölüyorum....

Dün! Bugünün pusulası Yarının hatırası... Bugün! Dünün meyvası Yarının aynası... Ve Yarın! Senin kadar olsa da muammalı Bir gün olacak, yarının hatırası...

Yaşamayı haketmediğin, Bir mevsim gibiydim bakışlarında... Senin için yeşermiştim ben. Acılarda kaldığın belli, incinmiş bir öpüş duruyordu dudaklarında.... Aldırma, Caddelere düşüyorsam saat onikiyi vurduğunda! Aslında aradığım sen değilsin, Ben kendimi izimi sürüyorum yollarında? ! Beni çaldın, Başka bir ben verdin akşamlarıma... Sana düşkünlüğüm kendime uzaklığımdan?? Sarhoşsam; varlığın şımarmasın! Benden sana türeyen ne varsa Bil ki yokluğundan.....

Gücüm yok... Ey sevgili tükendim artık!!! Çek ipimi öleyim... Sen! Ey yalnızlığımın adı, sevdanın adresi, sonsuz ahı hasretimin. Tükenmeyen hülyalarımın sahibi dil-i suzan. Benim bitmeyen yanlızlığım, yanlızlığımın bitmeyen umutışığı. Ruhumun sahibi, yüreğimin canyoldaşı dilruba. Beni diyar diyar süren gurbet ellere, seyyah edip gezdiren, hasretini çektiren ölümüne... Sonsuz acılara gark edip kanlı yaşlar döktüren gözlerimden... Gözlerindeki aşka mahkum kılan ve azat etmeyen bir ömür... Çıkıp gitme zamanı şimdi yine ey yar, uzaklar düşünce bir kez yüreğe, sen düşünce hayale, ruhumu zaptetmek mümkün müdür?... Ki, gittiğim her yerde senden izler ararım, hiç bir yerde olmadığını bile bile. Olmadık zamanlarda aklıma düşersin, yaralanırım... Dilimin ucuna her geldiğinde dilimi ısırırım, seni sevdiğimi haykırmamak için. Seni sevdiğimi yalnız sana söylemek için bir gün kavuştuğumda. Ne varki her yaklaştıkça uzaklaşıyorsun� Ama artık anlıyorumki sana kavuşmak sonsuz bir hayal, yine de sevdamı yükleyip yüreğime, seni bulmak, sana söylemek için sevdiğimi. her sabah düşerim yollara yeniden... Şimdi her seher çıkıp dağlara ismini haykırırım yankılı kayalara... İlan-ı aşk ederim, dinlemeselerde beni! Duymasalarda! �Ey dağlar, ey nehirler, ey rüzgar, ey bulutlar, ey insanlar duyduk- duymadık demeyin, ben onu seviyorum,� derim... Sensiz hayat yok benim için, yaşam yok. Söz vermiştim sevdama, yaşarsam aşk için yaşarım yalnız, aşkım için... Ölürsem aşk için... �Gönül her zaman gelmeyeni beklermiş� derler, sevdası saklı duran sevgiliyi. Gelmese de bir ömür yine beklenirmiş o sevgili� Sen benim bir ömür hasretini çektiğimsin, beklediğimsin ey yar. Bütün boşluklarını seninle doldurdum ömrümün� Yazdığım bütün şiirlerde, söylediğim bütün şarkılarda sen vardın yüreğimde. Aşka dair ettiğim bütün yeminlerde sen vardın yanımda. Gelmesende bekleyeceğim... �../Düşlerim dağınık şimdi, kara bulutlar kümelenip durur usuma, acılar çöreklenip yüreğime, yerden yere vurur beni olmadık zamanlarda. Ben seni sevdiğimden beri, ilmek ilmek hasret dokur ömrümün gergefine zaman... Seni ne zaman özleyip ağlasam güzelleşir yeryüzü, güzelleşir gökyüzü, ışık dolar gözlerime... Sevgiyi damıtır en derin yerinden gözlerim... Aşk olur adı... Ey yar yıldızım yitikse şimdi, doğmuyorsa ve ışımıyorsa gecelerime ay. Beni terkedip başka ufuklarda parlıyorsa, almıyorsa beni kucağına bir vefalı dost gibi ve gelmiyorsa beklediğim sabah. Özlediğimde yanımda yoksan eğer, uzaklar acımasızca vuruyorsa. Ben yine de hep seni düşlerim ışıl ışıl, seni özlerim zifiri gecelerde de olsa... Şimdi her gece bir tren kalkıyorsa gönlümün istasyonundan sana doğru, elim kalkmıyorsa ve sallayamıyorsam verdiğin mendili ardından. Gözyaşlarım ateş olup düşüyorsa ve hüzün olup yakıyorsa düştüğü yeri sebep sensin. Meğer ki aşk imiş beni bağlayan hayata bu güne kadar. Her soluk aldığımda sevdayı hissettiğim içinmiş, sevdayı yüreğimde ölümüne taşıdığım içinmiş ki yaşamışım... Ve savunmşum yaralı kalbimi, hicranlar içinde de olsa, savunmuşum gözyaşımı kimseye aldırmadan. Bilki, tomurcuklar açmadan kuruyorsa dalımda, her bahar bir tek kan gülleri açıyorsa gülşende, ey aşk, ey sevdiğim sensin sebep... Şimdi ölüme hüküm giyiyorsam her yargılandığım yerde, hüznün acılı ırmaklarında kalıyorsa hayallerim ve sonunda kırılıyorsa kalem. Bil ki sebep sensin ey aşk, ey sevgili. Ben sefilliği, garipliği, çölü, kimsesizliği, sahrayı, sahrada derviş olmayı, aşka mahkum olmayı senin için seçmişim ey yar... İstersen sev beni! istersen kır! Acıt, ez, öğüt, paramparça et. Gücüm yok tükendim ey yar! Çek ipimi... Söyle, ne desem son sözüm sorulup, zülfün boynuma dolandığında, Söyle ne etsem, nereye gitsem... Ah! etsem, delinir mi kara bağrım? Yaralı geyikleri kurtulur mu canevimin? Söyle, son sözüm sorulduğunda, tutar mı elimi aşk? Toplar mı yerlere savrulan hayallerimi? yaşatır mı anılarda? Gücüm yok... Ey sevgili tükendim artık! Çek ipimi öleyim... alıntı