Siz ne iyisiniz, ben sizi bir şeylere benzetiyorum.. Bilmem bir testi, bir bakır sahan kolay mı sizinle..? Çok rahat bir gökyüzü mü var sizinle..? Güneş bir pazartesi olarak mı duruyor burnunuzda..? Yoksa bükülmüş bir nehir gibi mi küpelerinizde..? Siz küçük adıyla mı çağırırsınız sessizliği..? Öyle mi, ya kim uyandırır sizde..? Bu sevişme dalgalarını, aşk seslerini, Bak'ları, duy'ları, okşa'ları, evet'leri.. Hele bu elleri, ayakları bu, Gözleri gözleri..? Gidip bir bardak su içiyorum, ağzım benim.. Su böyle neye benziyor, çok çocuklu bir bahçeye değil mi..? Bakmayla içersek gözlerimiz de bir şeye benziyor.. Senin gözlerin, bizim gözlere, onun gözleri.. Her zaman söylüyorum kuyumcular için imzalı yazı gerekmez, Ama hiç gerekmez öyle değil mi..? Armut ağacı, iyi sabahlar.. Sana bakınca yüzüm değişti.. Bütün gün çalışıyorum en kötü iş yerlerinde, Yorulup bunalınca hep o sana bakmayı deniyorum.. Birden çarşıyı gösteriyor dallarının inceliği.. Hem niye saklamalı, çarşıyı gösteriyor işte.. Bak, şakur şukur şapka satın alan birisi, Yusyuvarlak bir kişilik deniyor.. Pis adam -ne kötü dünya- öyle mi değil mi..? Siz yok mu, sizin her yeriniz şaşırıp kalmaya istekli.. Bir bakın, uyanıp kalkınca çocuk olmalarım var benim. Şu da var ; Bir sokak en açılmış pencereler dalıyor, Dalıyor da söz mü, yatağa uzatıyor otomobillerini Aşk duyan bir kadını, Onun kişiliği olan göğüslerini, Gözlerim, hey sokak, geri getiriyor gözlerimi.. Kimi zaman da bir cam kırılıyor şangur şungur.. Diyorum böylesi gürültüler şiir için gerekli, Öyle mi değil mi..? Bizim o duvarlık tabaklar durmadan uzağa götürüyor evimizi.. Daha aldığım gün bildim maydanoz olacak üstündekileri. Maydonoz olacak, maydanoz olacak, maydanoz olacak.. İyi ama, niye sevmeli her önüne geleni..? Herkesin, herkese, herkesi. Daha dün yepyeni bir son koydumdu şiire, Aldı, yepyeni bir kalabalığı getirdi. Ama iyi yaptım öyle mi değil mi..? Edip Cansever Ne dava haramisi, ne entelektüel sanat çığırtkanı, ne ütopya devşirmeni. Kuş olup uçtuk semaya..

eline sağlık. uzun zamandır böyle bi şiir okumamıştım. bi an çocukluğum aklıma geldi. Ayrıldı gönül yine bir tek eşinden Bulmakta teselli batan akşam güneşinden Alnımdaki hattı yaşımın matemi sanma Her çizgi açıldı acı hicran ateşinden İşsiz mühendisle yine yeniden