Sensızlık guzel sey sevdiğim Yokluğunda leke dusmuyor yureğime Uzemıyorsun beni ağlatamıyorsun Yıne ayrı gırıyoruz o soğuk mevsıme... Bu şehır hep aynı Sabah erken kalkıyorum artık Dıyorum ki: yalnızlık merhaba Sen gıttın havalar ısındı bırden Ve sehır kavuştu ruhuna.... O tepe var ya hanı manzarasında seviştiğimiz Ordaydım gecenlerde Sarılmış bırbırıne ağlıyordu ıkı sevgili... Sımsıkıydılar bir gorsen Ve yuzume tokat gıbı vurdular senın becerıksızlığını.... Ayrıldım hemen ordan mutluluklar diledim içimden... şimdi her şey yolunda.... daha bir keyifli içiyorum cigaramı daha geç sarhoş oluyorum mesala kımseyı uzmuyorum, koymuyor ihanetin gidişin beni bana bağışladı sen napıyorsun oralarda? Hangı yureği kırletmekle meşgulsun şimdi? Sevdiğim; kimde sıra? Artık saymıyorum mevsımleri Geceyi sabah yakın tutuyorum Sensizlik diyorum guzel şey... Uyurken koynuma almıyorum ihaneti.... senın gozlerın takıp edecek yelkovanı Sen sayacaksın günleri Saat on ikiye geldiğinde sen ağlayacaksın bundan sonra Resımlerle sen konusacaksın.... Ve lugatın yetmeyecek koymaya bensizliğin adını... Devran döndü sevdiğim.... Şimdi sende sıra.....

Ben sana sevmenin ne demek olduğunu öğrettim sende bana seni sevmenin ne kadar yanlış olduğunu simdi sırada gitmek var... yüreğimde kalan emnanet sevgini vererek çıkacağım hayatından ve nasıl girdiysem yalan gözlerine öylece akıp gideceğim bir kaç damla gözyaşıyla birlikte yanaklarından süzülüp dudaklarında son bulacağım hani her şeyin başladığı yerde? şimdi sırada susmak var... şiir bitince başlayacak sessizliğim duymayacaksın bir daha seni seviyorum sözünü benden bir başkasının söylediği en güzel söz bile titretemez yüreğini bundan sonra ve hiçbirşeyin değerini kavrayamaz benliğin ben sustukça... suskunluğum saklıdır ihanetinin suçlusu olan 'dilinde' hani bana herşeyım dediğin yani yalanlarınla yaraladığın yerde...... şimdi sırada gülmek var... gözyaşıyla geçen yıllara inat gülmek! yağmurlarla yarışmaktan vazgeçmek... ama ben sende unuttum gülüşümü girişinde parkı olan şehirlerde kaldı tüm sevinçlerim çokca aşk.. özlem.. isyanlar ve gözyaşı işte sana gençliğim! oysaki herşey güzeldi bir zaman adam gibi ağlamak bile koymuyordu bugünkü sahte gülüşler kadar.... şimdi sırada isyan var... 'sonsuza dek' diyen dillere aşkın gucuyle aşılan yollara kolarımda beklerken ellerde gördüğüm sahte yüreklere ve bana hatırla diye bıraktığın gecelere isyan nerde başlar bilirmisin sen? sevgiyle çarpan kalbin ihanetle durduğu yerde... şimdi sırada maziyi gömmek var... sonu hüsranla biten senelerı hepsi seninle yaşanmıştı mevsimlerin bir tadı vardı eskiden seni bana sevdiren yüzündeki imkansızlıktı mutluluk mu? uzun zamandır uğramadı çünkü o uzaktaki bir şehrin tozlu kaldırımlarında kaldı.... şimdi sırada özlemek var huzurla gecen yılları yalansız.. dolansız.. tüm saflığınla kollarımda uyandığın sabahları terminallerde yaşanan burukluğu ve geceleri uyurken yanımda duran sıcaklığı özlemek o sıcaklık şimdi resimlerin hatırlattığı anılarda saklı.... şimdi sırada unutmak var... yaşanan ya da yaşanamayan güzel günleri büyüsü bozuldu bu sevdanın en iyisi kurutmak hayalleri ve bır daha kurmamak düşünmemek geçmişi.. ve sürdürmemek yalan yüreğinde yarattığım hiç bir geleneği! bir güzelliktin uzun zaman once yüreğimde yer eden şimdilerde ise çirkın ruhunla birlikte kaybolup giden..... şimdi sırada teşekkür var... 'sevgili' olmayı başardığın zamanlarda yaşattığın mutluluklar için. pınarlarımı kurutup başkasına ağlamamı engellediğin için. benliğinde yer eden anıları benimle yasamayı tercih ettiğin icin. ve en önemlisi bir dilim ekmeği ikiye böldüğün için.... aslında sana o kadar çok tesekkür borçluyum ki.... mesala derslere sarhoş girişim! hiç bir şiirimi istediğim gibi bitiremeyeşim! acıları yüreğime kazıyıp mutluluğumu gölgeleyişin! çok sevdiğim şarkıları unutuşum hepsi senin eserin teşekkürler sevgilim..... kalabalıklar ortasında yalnızlığı tattırdın bakamaz olduğum uğruna kırdığım dostların yüzüne açamıyorum odamın pencersini güneşe olan utancımdan! o çok sevdiğim rüzgar benden uzakta esiyor şimdi sonbahar da küstü... yapraklar öyle guzel sararmıyor oysa tek sırdasımdı seni bana sevdıren eylül yağmuru gençliğimi çöpe atım sayende ve yıktın beni ayakta tutan umudu teşekkürler sevgilim son kez teşekkürler şimdi herkes biliyor gözlerının kahverengi....

Yalnızlığın hukum sürdüğü bir sehırdeyım Arayan soran da yok beni sevenimden fazla düşmanım vardır, bilirsin... kimseye emanet etmedim ya yüreğimi galiba bu yüzden sensizliğin ötesinde bir yerdeyim..... ."gunaydın yalnızlık" deyıp uyanıyorum şimdilerde perdemi açıyorum.... karanlık güneş çoktan küsmüş istanbul'a Ya sen? Bu sabah kımın kollarında merhaba dedın hayata? Beni hiç sorma esmer kız.. Yine asi takılıyorum hayata dair! Sokakta naralar atarken bir benim alabildiğine yalnız Ölüme yaklaşıyorum günden güne Ve seninle olan anılarımı yüreğime gömüyorum bir bir... Her şey sende kaldı... umutlar, hayaller, özlemler.... Cevapsız sorular, yanlanlar, ihanetler... Zaman bu! Ikı yuzlu ve arsız.... Aldığını geri vermez biliyorum... ama istiyorum Sende kalan ben'i bana geri ver esmer kız! ... . .....

Bir yığın yalan kaldı geriye Hangisine kansam? Yüreğim bilir... Hiçbir geleceğin silemeyeceği lekeler var Sendin damarlarımda gezen! Kan değil..... Kaç mevsimlikti özlemin... dayanılmazdı hasret? Bu kadar da sahte olamazdı gözlerin Dudakların şimdi hangi emanet? Sendin beni aldatan! Zaman değil..... Suçlu da sensin davacı olan da... Nerde kaldı ınancın... hani nerde yeminlerin? Gel de çıkar çıkarabilirsen o son kurşunu Yüreğindi basan tetiğe! Ellerin değil.... Tum anılar sende kalsın... ihtıyacın olursa avunursun! Sendin koynumda güzelce uyuyan... geceler delil..! Benim nefesimle soluyordun gençliğini Bendim seni yaşatan! Başkası değil..... Buram buram hüzün kokuyordun... çoğu zaman çocuk! Yenildin mesafelere... kaybettin.. şimdi iyi mi günlerin? Meleğimdin! Bebeğimdin! gençliğimdin! deliliğimdin bir zaman Sevgili'ydi gerçek adın! İhanet değil..... En son IcEman tarafından 07-12-2005 21:45 tarihinde düzenlendi, toplamda 1 kere düzenlendi.

Senden önce de yaşıyordum Ama nasıl? Bilemezsin sevgilim İntihar kokuyordu geceler Dört duvar arasında bir ben Bir de kahrolası geçmiş... Mazi gözümün önünden geçiyordu Ben de kendimden... Seni tanımadan geçen günler boşaymış... Aslına bakarsan adam ettim kendimi yalnızlıkta Bu yüreği sana hazırlamışım meğer Nereden bilirdim ki... Şimdi daha iyi anlıyorum Her aşk bir rastlantıdan doğuyor... Yüzünü acının en koyusunda fark ettim Ellerini ihanetin ateşinde yanarken tuttum Bilmiyordum sevgilim! İnan biliyordum Gözlerinin yeşil olduğunu Ben o cehennem ateşinden doğuyordum!