Dün sabah seni bekledim.. 8:15 vapuru kalkmak üzereyken. Kapılar kapanırken homurdanıp gelmeyişine! Üç simit almıştım! en gevreğinden. Biri sana / biri bana / diğeri martılar için. Gelmedin / belki gelemedin. Adımlarım geri geri giderken vapura, arkamdan koşan insanların yüzlerin de seni aradım! gelmedin. Elimde iki gün öncesinin tarihi bir parça gazeteye sarılı üç simit, başım öne eğik! bir sabah daha seni bulamamanın sarhoşluğu üzerimde. Gelmedin! bilseydin gelir miydin? Oturdum! yalnızlığımla baş başa kalacağım bir köşeye. Mendil satan çocuklar var etrafımda. Bir de inadına bağırıp duran çaycı. Simit kokusu çaya davetiye göndermiş, eksik tek senin kokun! Vapur ipinden kurtulmuş / gelsen de boşuna olacak. İskeleye bakıyorum / bir el görsem inan içim boşalacak. Yüzlerce insanın ağırlığıyla denizin karnı yarılmış ve saralı hastalar gibi köpürüyor ağzı. Evet şimdi martı zamanı / geldiler de zaten! bir bakış atıp uzaklaşıyorlar. Sonra yine geliyor / yine geliyorlar. Sen de gelseydin ya! Düşünüyorum! ne kadar da beyazlar, ne kadar özgür. Benim de bir beyaz yanım olsaydı ya! Kirlenmemiş, saf ve sana benzeyen. Kanatlarım olsaydı ya! böylesine özgürce çırpacağım. Offf deli miyim ne, simitler gevrekliğini kaybetmeden yemeliyim. Bir bardak çay önümde hemen Ortadan ikiye böldüm / buğusu içinde kalmış. Bir dilim martılara / bir dilim sana. Sahi sen yoksun, olsaydın ister miydin! Kız kulesi göründü! Seninle ilk öpüşmek istediğim yer. Saçlarını rüzgara savurup sonra da yakalamaya çalışmak. Peçetelere yazdığım şiirleri, öylesine boşluğa bırakıp martı çığlıklarında dinlemek. Seni seviyorum haykırmak. Biliyor musun! buradan sevgiliye ne söylersen söyle tüm İstanbul duyarmış. Balıklar hizaya dururmuş. Martılar bir başka uçarmış. Vapur sirenleri şarkı gibi ötermiş. Boğazın narin akışı bu feryada selam dururmuş. Bilmiyor musun! gelseydin bilirdin elbet. Çay bitmek üzere / simitlerde. Gelemedin / üç simit almıştım / biri bana kaldı ikisi martılara. Bak aklıma geldi. Zaten bu yolculuk bir bardak çay içme mesafesi! çabucak bitiyor işte. Biliyorum yan dönmüş vapur/ yanaşıyor iskeleye. Geri mi dönsem acaba, yoksa bir Üsküdar şiirimi yazsam! Kararsızım, arkadan bir ses yürümemi söylüyor. Adım atamıyorum / sanki buradasın kokun geliyor. Sen olmadan seni aramak nasıl bir şey biliyor musun. Bilemezsin! gelseydin bilirdin elbet. Hızlı adımlarla yürüyen insanlara şaşıyorum! ya sevgili gelir de yetişemezse. Ben yavaş yavaş yürüyorum! gelirsen yetiş diye.. Üsküdar bir başka, her taraf döner kokuyor. Çıngırak sesler uğulduyor beynimde. Ekmek arası şu kadar diye. Bakıyorum! genç bir oğlan döner ve ayran ısmarlıyor sevgiliye. Ufak şeylerden mutlu olabilme gerçeği bu sanırım. Dudaklarda ayran bulaşığı izler, sevgilide bir peçete / siliyor narince dudaklarını yar'inin. En sevdiğim resim bu, gelmedin! gelseydin bizde yerdik işte.. Kendimce yollanıyorum sahil boyu. Burada çakıl taşları yok, duvarlar tabela dolu, sevgiliye yazılmış maniler yok. Boya sandıkları dizilmiş boy boy / renk renk. Tüm çocuklar ayakkabılarıma bakıyor. Çingeneler var / gül demetleri ellerinde. Koşuşturup duruyorlar sağa sola. Hiç biri bana yanaşmıyor Oysa vazgeçilmezdim onlar için. Neden dersin / bilmiyorsun değil mi? Gelseydin bilirdin elbet!! Bir vapur daha yanaştı iskeleye, sonra bir tane daha. Bu işleyiş sürecek gün boyu ben sensiz sen bensiz! vapurlar habersiz / martılar öksüz. Gelmedin! öksüzlüğü bilmezsin elbet. Belki gelemedin. Biliyorum gözlerinin şu anda dolduğunu. Hem ben nereden bilebilirdim ki göğe gelin olduğunu!! Levent Saral Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..