Gidiyorum buralardan yalınayak ve üzgün önümdeki uçurumlara aldırmadan... asi... onurlu... ve ümitsiz... hoşça kal ayak izim, gönül gizim hoşça kal... Varsın hayallerim kurduğum yerde kalsın o gerçekleşmeyen hayallerim. ardımda yaralı bir yürek kederli bir ömür ve yoksul anılar bırakarak çekip gidiyorum işte hoşça kal gönlümün nazlısı, bağrımın sızısı, hoşça kal... Gidiyorum başım önümde, gözümde nem duramam artık ey aşk, ey sevdiğim hüzne ve kedere boğulduğum bu şehirde duramam artık... Hiç bir anı kabul etmiyor beni bedenim buz gibi soğuk yüreğim paramparça keder kış kadar soğuk ellerim ardımda yoksul bir sevda ve bana ait ne varsa bırakıp ardımdan gözü yaşlı çekip gidiyorum işte hoşça kal anlımın yazısı, kaderimin küskünü hoşça kal... Bütün yaprakları dökülmüş dalları kırılmış bir ağaç gibi hıçkırarak ve bırakarak ardımdan sırtımı yasladığım çınar ağacını yaslı meçhule giden acılar yüklü bir gemide uğuldayan rüzgarlara sarıp sesimi şarkıların sustuğu, aşkların vurulduğu limanlara gidiyorum sevdiğim hoşça kal kırık sazım, sevdamın yaralı türküsü hoşça kal Bir yıldız daha kaymadan gözlerimden yüreğimden bir arzu daha sönmeden ıssız bir köşede bırakıp kırgın gülüşlerimi düşlerimi hüzünlü bir fotoğrafa bırakıp çekip gidiyorum işte ey aşk, ey sevdiğim... Bir daha yağmamalı bu ihanet yağmurları ağlamamalı bu yürek bir daha yüreğimdeki acıyı bir başka acıyla sarıp alıp dağların ve yıldızların gölgesini yanıma yüzümde kış, bakışlarımda kar yorgun akan bir ırmak misali kimsesiz sokaklara bırakıp yalnızlığımı çekip gidiyorum sevdiğim hoşça kal gecelerimin yıldızı, karlı dağların yalnız tepesi hoşça kal... Bütün borçlarını ödedim bu sokakların, alacağımı aldım geri dönmez bir mevsimdeyim artık duramam ey aşk bu şehre sığamam bu hüzünle yoksa acılar üşütür beni kar kavurur anılarımı donar bakışlarım üşürüm... üşürüm ey aşk Sorma nereye, hangi dağın ardına? ne kadar uzağa varır yolum? kim yoldaş olur bana? dönüp gelir miyim yine bahar geldiğinde? çiçek açtığında mor dağlar sorma! ... Hoşça kal gönlümün sultanı, canımın özü yar her sabah gülüşünden öptüğüm, saçlarını okşadığım her gece hoşça kal... Akşam oldu vakit doldu uzak yıldızlara gözlerimi ayışığına sessiz gölgelerimi bırakıp yazıp gözyaşlarımı sabah çiğlerine, sazımdaki hüznü, içimdeki sızıyı boynu bükük karanfilimi ve yüreğimin yangınını bırakıp rüzgarlara basıp bağrıma yalnızlığımı çekip gidiyorum buralardan hoşça kal nazlı çocukluğum, sevdalı gençliğim bağrımın ateşi, kalbimin ahı, mühür gözlü yar hoşça kal... Böyle kendimle savaşmaktan bıktım artık savaşım dünyaya olacak. Yaşarsam da senin için ölürsem de senin için hoşça kal güzel bakışlım ve bağışla beni hoşça kal dediğim için