ŞİİRİN ANALİTİĞİ İnsanlar, ulaşamadıkları hedefler kaşısında, örneğin; yenilgiler, kayıplar, yanlış anlaşılmalar, platonik aşklar, sevgiliye duygularını ifade edememeler, yoksulluğun içselliği, yaşamdaki fırsat eşitsizlikleri; hak edenin değil de, etmeyenin daha talihli olması, severken aldatılması, daima şanssız olmayı yazgıya bağlaması,... vb., olumsuzlukların biri ya da bir kaçı bir araya gelince, yaşam tarzının desteklediği ölçüde birey, bir duygu selinin ıslattığı ruhuyla kaleme ve deftere sarılır. Aslında bu, bir rahatlama terapisidir. Ruhunda biriken duyguları mürekkebe katar ve bir duygu haritasi çizer... Bu haritanın girintileri, çıkınları, ölçeği, santimantal çizgileri hep aynı bir noktaya yığılıp kalır: İsyan, yakarma, bunalım,... Etrafınıza şöyle bir dönüp bakar mısınız lütfen, o kadar çok şair var ki... Bu, öznenin salt eğilimleriyle açıklanamaz, bunda; toplumsal yaşam tarzının, olguları anlama edimindeki benzerliklerin, bireyin edilgenliğinin, çevrel faktörlerin ruhu şekillendirmedeki aldığı rollerin, hepsinin bu ruh çorbasında katkısı vardır. İşte bu öğelerin bir araya gelerek oluşturduğu kümenin kendisi, bizim şairlerimizin analitik incelenmesi sonucu ortaya çıkan görüngülerdir. Bireyselliği gerçekleştirmenin yolu, salt, duyguda özdeş ruhların bir araya gelmelerine zorunlu bir şekilde bağlı değildir. Bu yüzden, herkesin kolaylıkla yaptığı şeylere değil, biraz farklı alanlara yönelip zihinsel yetilerimizi geliştirmeye toplum olarak o kadar gereksinimimiz var ki... En derin saygılarımla, CHEHAMO... Gerçeğe bağlı olma kaygısı her şeyden üstündür...