Evinden kitaplarından uzakta mısın Arada bir telefon et kendine Kendine mektuplar yaz yanıt beklemeden Kartlar gönder kendine her gittiğin uzaklardan Sevgilim diye başlayıp öperim diye biten Senin senden başka kimin var ki arasın İnince trenden yada uçaktan yalnızlığın Sevinçle karşıla yalnızlığını garlarda havaalanlarında Ayrılışlarda da sarılıp öpüş yalnızlığınla Uğurla kendi kendini dönüşsüz yolculuklara Bekle kendini uzak yolculuklardan dönersin diye Senin senden başka kimin var ki beklesin İçki masasında bir başına mısın Kendinleysen yetmelisin kendine Çoğaltıp yalnızlığını konuş bir çok kendinle Kaldır içki bardağını kendi şerefine Ağlaşarak gülüşerek tartışarak kendinle Senin senden başka kimin var ki bulasın Düşmanların saldırılarından yuvarlandıkça yerlere Tutup kendi saçlarından kaldır kendini Seni sana bildirecek kimsen yok başka kendinden Ölünce senin bile haberin olmayacak öldüğünden Haber ver kendine ki öldüğünü bilesin Kimin var ki senin sana öldüğünü söylesin Kendi kendinin hem konuğu hem ev sahibisin Zamanın varken ağırla kendini sarılıp öperek Biliyorsun nasıl olsa yakın o gelecek Kimileri "yaa öyle mii ne zaman vah vah" diyecek Daha şimdiden sev kendini sev kendini sev Kimin var ki seni senden başka sevecek Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..