Bi' tuhaf seni sevmek, İçmek gibi... Kalbimde durduğu gibi durmuyor sevdan gözlerine bakınca. Mantığımı uyuşturan bi' yanı var gözlerinin Tadında hoş bir acılık, içimi ısıtır her bakışın. Şöyle adam akıllı dokunsam, ayakta duramam döner başım. Dertleri unutmak içinde gizli, Kuş hafifliğinde yolculuklar sende. Bir elmayı paylaşmak senle, İki yarısından biri olmak mesela diğeri sen iken... Önce bi' iç çekmek; kokunu duymak, Sonra alıcı gözüyle süzmek seni. Senle mürdüm sanmak sevdanın rengini. Yudum yudum yaşamlar yaratmak senden Hatırlanınca gülümseten, insanın içine işleyen, Dost sohbetlerine ortak etmek hem sevdanı, hem adını Çok doğrucu olmak sonra elimde olmadan, İçimden ne geçiyorsa ağzımda Yalana çok uzak sözler, Deli cesaretine bürünmüş gözler... İşte böyle tuhaf seni sevmek İçmek gibi... Güneşi çağırmak gökyüzüne en güzel yerinde sevdanın Sonra sızıp kalmak yanıbaşında. Gidişinse en beter baş ağrısı, Benzemez başka ağırlıklara gidişinin ardındaki uyanışlar... HAZAN AYAZ Never let me alone!!