yalnız olmak mı beni yazdıran yoksa yazdığım için mi yalnızım? bilmiyorum TeK KiŞiLiK DeV oRDu...!!!

Demek yalnız kalıp içimiz kavrulduğunda yazı daha bir kıvraklaşıp güzelleşiyor! Bir demi ekledin mi yalnızlığın yanına o zaman daha iyi akıyormuş yüreklere demek... Onca insan arasında yalnız kaldım. Karar vermek zor! Belki de yalnız değildim. Yok, yalnızdım belki de ve yalnızlık yazdırıyordu; kim bilir? Ve yazıydı belki de hayatımdan yalnızlığı silip atan... Demek yalnızlık üzerine güzel yazılar yazıyorum. Demek yalnızlık iyi geliyormuş bana ve yazıya! Merhem olabiliyormuş yaraya yalnızlık bazen! Ne garip... Yalnızlığa düşer ve acırdı için ama yalnız olunca da yazardın. İçten olurdun yalnız kalınca, daha bir yürekten girerdin yazıya ve yalnızken kaybedecek başka bir şey kalmadığını düşünür daha cesur olurdun ve hayatını hep yalnız geçireceğini düşünerek artırırdın cesaretini. İyi yazdıkça yalnızlığı sevmeye bile başlardın. Ve sevdikçe de yazardın... Yüzünü yalayıp geçen belli belirsiz bir gülümseme eşliğinde yalnızlığını daha çok sevmen gerektiğini düşünürdün. Kendin için, duygularının hoyratlığını korumak için, kişiliğin için, yazı için... 29.12.2005 TeK KiŞiLiK DeV oRDu...!!!

yalnızkalmak istemediğin için yalnızsın ya zaten Bütün renkler aynı hızda kirleniyordu, birinciliği beyaza verdiler...

evet keşke diyorum bazen, keşke yalnız kalmak isteseydim de kalmasaydım yalnız... TeK KiŞiLiK DeV oRDu...!!!

yazmak için değil, yazı olsun diye de değil, gerçekten yazabildiğin için seni tebrik ediyorum çok hoşuma gitti bu yazı Bütün renkler aynı hızda kirleniyordu, birinciliği beyaza verdiler...