En azından hizmetci yabancıya gitmemiş Güzel bahçeli bir ilkokulun penceresinden dünyaya, hayretihasret ve biraz da bayat bayram şekeri kederiyle bakan, aklı canbaz, yanağı al, sesi çilek aroması bir çocuk oturuyor gözlerinde... Yılmaz Erdoğan

Küçük yavru heyecanla annesine koştu; - Anneee, anneee!.. Çabuk üst kata çık!.. Bak ne göreceksin. Tanımadığım bir adam bizim hizmetçinin koynuna girdi. Anne basamakları üçer beşer atlayıp çıkarken, aşağıdan çocuğun sesi duyuldu; - Nisan Biiir... Nisan Biiir... Çıkma anne, çıkma!.. Kandırdım seni. Bizim hizmetçinin koynundaki tanımadığım bir adam değil... Babam, babam... Yetişmiş her insanın içinde, oynamak isteyen bir çocuk vardır. Nietzsche

oda güzel valla harbi nisan bir.. Never let me alone!!