Temel'in kötü huylarından biri de her sabah uyanır uyanmaz, gök gürültüsü kadar yüksek sesle gaz çıkartmakmış. Karısı Fadime de bu densizliğe pek içerler, - "Cözü çikasu heruf, ha pir sabah poyle fosururken, tüm pağursaklarun donuna dökülsun da cör cünunu" dermiş. Derken, Kurban bayramının ikinci sabahı, Fadime mutfakta kurban etlerini ayıklarken ve Temel hala uyurken, Temel'i yola getirme niyetiyle, bir gün önce kurban olarak kestikleri koçun bağırsaklarını toparlayıp bir güzelce Temel'in donunun içine koymuş! Az sonra Temel uyanınca, adeti üzere, keyifle ve gök gümbürtüsü timsali, gaz atınca bir de bakmış ki tüm bağırsakları donunun içinde. Şaşkınlık ve korku ile rengi benzi atmış aklı uçup gitmiş. Temel, Bir müddet sonra kendine gelmiş kalkıp tuvalete gitmiş epey zaman sonra, sararmış yüzünden soğuk terler damlayarak bitap yorgun bir halde mutfağa gelen Temel, -"Haçan dediğun oldi be Fadime, fosururken tüm pağırsaklarum donuma döküldü da" dediğinde, Fadime: -"Oh olsun, ama pağirsaklarun çıkarken canun da pek yanmiştur be Temel' um" diyerekten gönlünü almaya çalışırken, Temel yanıtlamış hemen, -"Yok be Fadime, ha çikarken acumadi da, geri sokarken az kalsun ceberiydum" Yetişmiş her insanın içinde, oynamak isteyen bir çocuk vardır. Nietzsche