İnsan ne çekerse dilinden çeker derler. Bu papağan da öyle... Yetişmiş her insanın içinde, oynamak isteyen bir çocuk vardır. Nietzsche

12 eylül dönemide bi papağan varmış. ağacın tepesinde keyif yaparken yürüyüş halinde olan ülkücülerin reisi gelir ve papağanı bi güzel öğürler.. derr ki; -bak, ülkücü haraket engellenemez diye bağıracaksın. yoksa uçururum kelleni. Papağan "ülükücü hareket engellenemez" diye bas bas bağırmaya başlamış. ülkücüler uzaklaşmış derken o sırada komünistler geçmeye başlamış. önderlerden biri gitmiş papağanın yanına, ezberletmiş sloganları -kahrolsun faşizm Diye bağırmaya başlamış papağan. o sırada ülkücülerin reisi bunu duyar. papağanı alır eline, silkeleyerek, tüyü teleğine katarak ordaki bi kümesin içine atar.. kümesin içinde tavuklar gülüşmektedir. bizimkisi gururluca, üstünü temizleyerek ayağa kalkar; -ne gülüyosunuz len, ben sizin gibi o... puluktan yatmıyorum,, ben siyasi mahkumum