Sıralamışın baba.. Helal diim.. Bi gün ünlü bi yazar olacağım. Sende,''ben bu yazarın yazılarını çok sewerim'' diyeceksin..

Neden aynı anda hepiniz birden sevilmezsiniz ki? İlla sıraya koymak mı Yada biri bitince bir diğerinden başlamak? Biri bitmeden diğerine koşamamak..! Bunca kıskançlığınız neden? "SöZüMKi TeK SaNa GeÇMeZ CeLLaDıMSıN EY ZaMaN..."

Gittin, git zaten, hiç gelmemiştin ki sen gidesin... Sevdin mi beni benim seni sevdiğim kadar, o yürek sen de var mı, sevebilecek bir yürek, beni geç, herhangi birini, herhangi bir şeyi sevebilecek yürek var mı sen de, hayatın da hep korkacaksın, senin kaderin bu, sınırlı seviyosun, sevgiye bile sınır koyuyorsun sen, korkağın önde gidenisin bu yüzden... Ne kadar gelirsem sana, sen o kadar kaçıyosun, ne kadar gül verirsem sana, dönüp dikenini bana batırıyosun... Olmadık şeylerden gurur yapıyor, sonra gine beni suçluyorsun... Gittin, Git, durman bile hata artık, en büyük cezayı, seni benim kadar sevecek birini bulamamakla zaten çekeceksin sen, biliyor musun kendini kandırmakta fayda etmiycek sana, her gece uyumak için yattığında mıh gibi kalıcak aklının bi köşesinde, bir gece becericeksin düşünceni değiştirmeyi, belki ikinci gece, belki üçüncü gece de, ama bir gece gözlerinden anlamını bilmediğin birşekilde gözyaşları dökülecek, sakın neden arama o gözyaşlarına, bana döktürdüğün gözyaşlarından duyduğun pişmanlığın gözyaşları olacak onlar, ben belki unutucam seni, sevdim, sevgi adına her şeyi yaptım çünkü, ya sen, bırak sevmeyi, deneyemedin bile... Sen unutmak istesende unutamayacaksın ki... Senin bakışlarınla bir başkası mutlu olur gine belki, ama bir başkasının yüreği çarpmaz böyle deli, bunları yaşadıkça, bunları gördükçe, bunları anladıkça kan kusacaksın... Ben sevgi adına, aşk adına acı çektim belki, sen tüm bunlar için acı çekeceksin, kendini kandırmakta fayda etmiyecek artık sana, bir yere kadar kandıracaksın belki, belki becerebileceksin bir zaman, peki ya sonra, aklına vurunca bunlar halin ne olacak? Kaç tane yalan aşk yaşayacaksın gerçekleri örtmek için, hangisi derman olacak sana... Gine suçlu olarak beni mi çıkaracaksın, yoksa suçunu kabul edecek misin... Hoş, hangisini yaparsan yap, farketmiyecekdir senin için... Sen sevemezsin, Tanrı sana bu özelliği vermemiş, sen sadece hoşlanırsın ama ne istediğini bilemezsin... Ve sonra ne yapacağını da... Karanlığa düşmek için zamanın var, korkma henüz ölmezsin, bir müddet yalan bir hayat yaşarsın, gerçeklerle karşılaşırsan ki, umut ediyorum karşılaşmazsın, çok acı olur senin için, oysa ki dersin... sevmiş beni... Vicdan azabı bir yana, kalbin ağrır hiç ağrımadığı bir şekilde, başın döner, senin için kıyamet kopmuştur zaten o anda... Umarım ki kendini kandırmayı ömür boyu becerebilirsin... Küçük şeylerle mutlu olabilen insanlar vardır ya, sen de yalan aşklarla mutlu olmayı şimdiden öğren bence... Bir insan dünyaya diğer yanını bulmak için gelir, sen benim diğer yarımdın, anlamadın, ben acı çektim... Sen anladığın zaman, sen de acı çekiceksin, senin acı çekmene hiç bir zaman dayanamam ben,,, Yalancı sevgilere alış, yalancı aşklar yaşamayı becermeye çalış şimdiden, yeter ki acı çekme... Gittin, git, ama lütfen ışığı kapatma, ben karanlıktan korkarım da... StEpHaN_pAtRiCk 24 Ekim öLüM bUySa, TaNRıM BuYSa YaŞaMaK, SiL aLnıMDaN YaZDıĞıN bU YaZGıYı, yA BiR yErE ÇıKSıN ArTıK bU SoKaK, yA Da öLDüR İçiMDeKi TaNRıYı..!

Parmaklarıma sığdıramazken ben Bu yağmurun ağırlığını.. Şimdi düşünüyorum.. Tahmin etmişmiydi hiç yüreğimiz.. Bir serüven bu kadar uzun sürer? ... "SöZüMKi TeK SaNa GeÇMeZ CeLLaDıMSıN EY ZaMaN..."

Çözemediğin açık.. öLüM bUySa, TaNRıM BuYSa YaŞaMaK, SiL aLnıMDaN YaZDıĞıN bU YaZGıYı, yA BiR yErE ÇıKSıN ArTıK bU SoKaK, yA Da öLDüR İçiMDeKi TaNRıYı..!

!!! İsyanım ona değil, olaylara kadere, isyanım 'o' hariç her şeye! öLüM bUySa, TaNRıM BuYSa YaŞaMaK, SiL aLnıMDaN YaZDıĞıN bU YaZGıYı, yA BiR yErE ÇıKSıN ArTıK bU SoKaK, yA Da öLDüR İçiMDeKi TaNRıYı..!

ONU ÇOK SEVİYORDU!.. Kabus dolu bir gecenin sabahında başlamıştı her şey... Ortalık sakin olmasına sakindi ama beynindeki sorular ne olacaktı? Kim verecekti kurduğu onca hayali bir seferde siliveren o korkunç kabusların hesabını? Bütün yaşadıklarının suçlusu kimdi? Acaba kendisi miydi yoksa bir başkası mı? Aklı o kadar karışıktı ki ne yapacağını bilmiyor, bir mahkum edasıyla odanın duvarları arasında volta atıp duruyordu. Belki de mahkumun ta kendisiydi aslında ama kendini yargılamaya cesareti var mıydı ki? Peki kim yargılardı böylesine karmaşık bir kişiliği? Acaba suçlu muydu yoksa masum mu? Ortada bir suç var mıydı gerçekten? Kendisini tanıyamıyordu artık... Kimdi, kimin nesiydi? Sorular, sorular, sorular... Cevaplanmayı bekleyen onlarca soru karmaşık hislerle dolu karanlık düşünceler deryası içinde yüzerken nasıl rahat edebilirdi? Aklına sorudan başka bir şey de gelmiyordu zaten... Cevapsız sorulardan başka hiçbir şey... Ne zaman bunalsa içini kağıtlara dökerdi, bu sefer de öyle yapacaktı... Oturdu sandalyesine ve yazmaya başladı. Kelimeler birbirini kovalıyor, içindekileri bir çırpıda kağıda döküyordu... İşte bu dört dörtlük damladı kağıda dolma kaleminin ucundan: Korkunç bir gecenin sakin sabahındayım Yalnızım odamda, sensiz deryalardayım Issız bir ada görüyorum çok uzaklarda Gitmek istiyorum lakin rüyalardayım... Gözlerini görüyorum odamın duvarında Dalıyorum yine korkunç bir kabusa Seni benden ayıran o garip çığlığa Lanet ediyorum lakin rüyalardayım... Uyanıyorum bir ara kan ter içinde; Sanki odam daralıyor, ufalıyor gitgide... Biliyorum sevmek kolay, yaşamaksa işkence; Dokunduğunu hissediyorum lakin rüyalardayım... Rüyalardayım ben, rüyalardayım; Sensiz geçen günlerde derin duygulardayım Ağlıyorum, yalvarıyorum ölmek için; Sana koşmak istiyorum lakin rüyalardayım... Ayrılmışlardı. Yaşanmış onca güzel hatıranın ardından hiçbir şey olmamışçasına bir çırpıda ayrılmak ne demekti? Kolay mıydı yedikleri kağıt helvaları, gittikleri yerleri, tuttukları balıkları unutabilmek? Kolay mıydı yaşlar süzülürken yanaklarından gülmeye çalışmak? Düşünmek istemiyordu artık... Artık her şeyi unutmak istiyordu ama olmuyordu işte, yapamıyordu ki!.. Sanki içinde daima canlı kalacak sıcak bir duygu vardı. Bu duygu aşk olamazdı. Olsa olsa sevgiydi bu; dünyanın en üstün duygusuydu... Öylesine ağır basıyordu ki bu duygu, öylesine yakıyordu ki içini, ne yapacağını bilemiyor, deliler gibi düşünüyor, düşünüyor, düşünüyordu... Ortada hiçbir neden yokken nasıl ayrılmışlardı? Aptalca bir inat uğruna bunca zamandır paylaşılan o güzel duyguları nasıl da feda etmişlerdi... Telefona sarıldı. Aklında kalan tek numarayı, onun numarasını tuşlarken telefona, neler konuşacağını planlıyordu. Telefondaki "Alo!" sesini duyunca tüm cesaretini yitireceğini nereden bilebilirdi? Her şey iyiye gideceğine daha da kötüye gidiyordu. Cesaretini toplayacağı yerde bir tavuk gibi korkakça davranıyor ve bundan utanç duyuyordu. Telefonu kapattı. Hayır, bütün suç kendisinin değildi. Uykusuz kaldığı üç gün boyunca verebildiği tek karar buydu. Suçu beraberce işlemişlerdi, beraberliklerinin bitmesine izin vermeyeceklerini söyleyerek yemin eden iki kişinin böylesine gereksiz bir inatla birbirinden kaçmalarının suçlusu elbette ki yalnız kendisi olamazdı. O da kaçmasaydı. Hayallerini kurdukları o güzel dünyaya vurmasaydı tekmeyi. Olmuyordu işte! İnadını sürdürmeyi bırakması gerekiyordu. Belki de aşkın gurur dinlemeyeceğini unutmuştu. Bunu ona birisinin hatırlatması mı gerekiyordu sanki? Ama onlarınki aşktan üstün bir şeydi, sevgiydi... Telefon çalıyordu. Acaba kimdi? Kim arardı böylesine karmaşık duygularla boğuşup duran, acizliğini kendisine kabul ettirmeye çalışırken sürekli inadının kurbanı olup, her seferinde yenilgiyi kabullenmek zorunda kalan, duygularını bir kenara itip sırf mantığıyla karar verebilmeyi hedef edinen aptal bir insanı? Kim arardı?.. Telefonu yerinden kaldırmaya cesaret edebilmesi de bir olgunluk sayılabilirdi ama bunu becerebilmek için beş dakikasını verdi. Demek ki kendisinden daha inatçı olan insanlar da yaşıyordu yeryüzünde... Hafif bir ses tonuyla "Alo!" dedi. Bu kez telefon kendisinin yüzüne kapanmıştı. Acaba o muydu? Evet, evet... Kesinlikle oydu... Biraz yumuşamıştı nasır bağlamış, taş kesilmiş, inadının kurbanı olmaya alışmış o zavallı yüreği... Biraz yumuşamıştı... Hatalarını görebiliyordu artık... Ona nasıl da insafsızca hakaretlerde bulunduğunu hatırlayabilmişti sonunda. Gururunu ayaklar altına almayı da başarabilirse her şey en az eskisi kadar güzel olabilirdi. Peki onu nasıl razı edecekti, gönlünü nasıl alacaktı o melek kalpli insanın? Yapabilirdi, bu kez konuşabilirdi. Bir ok gibi fırladı ve telefonu son bir kez aldı eline. Her şey kendiliğinden oluverdi. Ne konuştuklarını bile hatırlamıyorlardı ama her şey düzelmişti. Bir telefon konuşmasıyla mı olacaktı yani bütün bu kara düşüncelerin aydınlığa kavuşması? Çok kolay olmuştu... Demek ki sevgi engel tanımıyordu. Belki de suçlu olduğunu bildiği için utanıyordu kendisinden... Neyse... Artık hiçbir şey önemli değildi onun için, sevdiğinden başka... Yaşadıklarından öğrendiklerini düşündü bir an. Gereksiz bir inat uğruna en sevdiği insanı nasıl kaybetmek üzere olduğunu, gururunu yenmenin zorluğunu ve bunu yapabilmenin getirdiği mutluluğunu düşününce yaşadıklarının kendisine çok şeyler kazandırdığını kolayca gördü. Her şeyden önemlisi de sevginin üstünlüğüydü onun için... Sevgi öylesine güzel ve anlamlı bir histi ki onun karşısında durabilecek bir engel göremiyordu artık. Sevginin üstünlüğüne inanmıştı sonunda. Sevgi, aşktan da diğer bütün duygulardan da üstündü. Sevdiği insana bir kez daha bağlanmıştı. Affetme büyüklüğünü göstermesi, kendisini ne kadar çok sevdiğini ortaya koymuştu. Telefonu kapattı; sokakları yeni yeni ıslatmaya başlayan bir bahar yağmuru altında ıslanarak sevdiği insana koştu. Onu çok seviyordu... Amma da sevdim bana ait olan yanlızlığımı, hiç birinizi sevmediğim kadar..

dönüşü olmayan yollar ne kadar zorlar Yerine sevemedim ki...

Yaşanan tüm güzelliklerin ansınamı Yoksa sana olan aşkımmı beni geri getiryordu Yoksa sen bir alışkanlıkmıydın Neolursa olsun seni gerçekten çok seviyordum Buna dayanamazdım seni istiyordu ellerim Seni istyordu gözlerim ve konu özlemiştim Sen neden gitmiştinki Benmi kırmıştım kalbini Gittin ya beni nasıl mahvettin bilmezsin Soruyorsun ya neden aramadın onca zaman Hiç düşünmedin değilmi Nasıl beni yıktığını Ya sana güvenimin bittiğini Sen katlana bilrmiydin Benim seni terk edişime Susma konuş Benimde düğümlnemişti işte O gece sahilde ayılık üzerine kouşurken Ya yüzüklerimiz sanki birbirimizin suratına atar gb denize atışımızı Evine bırkışımı ve son dal sigarını alışımı Hiç birini unutmadım Sen TEKRAR dedğinde hepsi aklıma geldi ve sana HAYIR dedim KIrıldım aşkım seni çok severken kaybetmekten kırıldım a. s. b. h Yerine sevemedim ki...

sıkılıyosun o da güzel.. Amma da sevdim bana ait olan yanlızlığımı, hiç birinizi sevmediğim kadar..

Bilmiyorum ki bir edeni var mı yok mu onu da bilmiyorum, sıkılıyorum, hiç bir şey gözümde değil... öLüM bUySa, TaNRıM BuYSa YaŞaMaK, SiL aLnıMDaN YaZDıĞıN bU YaZGıYı, yA BiR yErE ÇıKSıN ArTıK bU SoKaK, yA Da öLDüR İçiMDeKi TaNRıYı..!

Neden aynı anda hepiniz birden sevilmezsiniz ki? İlla sıraya koymak mı Yada biri bitince bir diğerinden başlamak? Biri bitmeden diğerine koşamamak..! Bunca kıskançlığınız neden? ??? öLüM bUySa, TaNRıM BuYSa YaŞaMaK, SiL aLnıMDaN YaZDıĞıN bU YaZGıYı, yA BiR yErE ÇıKSıN ArTıK bU SoKaK, yA Da öLDüR İçiMDeKi TaNRıYı..!

Hims.. Aşk üzerine bir genelleme sadece.. Bende çözemedim.. "SöZüMKi TeK SaNa GeÇMeZ CeLLaDıMSıN EY ZaMaN..."

Bedel ödemeyi göze alanlar, yelkenleri atlastan gemilerle, arkalarinda külden köprüler birakarak, meçhul bir istikbale dogru dümen kirarlar.... Yikilan sirat köprüsüdür.... Geçer ve orada kalirsiniz: cennetse cennet, cehennemse cehennem... Dönüsü yoktur.... Kod: Tümünü seçCan Dündar... "SöZüMKi TeK SaNa GeÇMeZ CeLLaDıMSıN EY ZaMaN..."

Herkesin bir sınırı var, benim de... Ama artık sınırlarım zorlanmaya başladı... sıkılıyorum... öLüM bUySa, TaNRıM BuYSa YaŞaMaK, SiL aLnıMDaN YaZDıĞıN bU YaZGıYı, yA BiR yErE ÇıKSıN ArTıK bU SoKaK, yA Da öLDüR İçiMDeKi TaNRıYı..!

henüz çözemedim Shera.. Amma da sevdim bana ait olan yanlızlığımı, hiç birinizi sevmediğim kadar..

yazın güzeLmiş.. neden sıkıLıosun ki? Her yeni başlayan macera Heyecan dolu çilek kokar.. ;)