efkarımdı ay ışığı Gözlerini süzüyorum içimden ay ışığına bakılacak bir efkarla Hislerime tercüman olamıyorum bilemediğim bir sebepten Sen giderken ben hala buradaydım İçimde sen ve dışıma yansıyanlarınla Her gece gülüşünü anlayışıma ağladım Gözkapaklarımda mühürün duruyor bakamam başkalarına Sen giderken bir hal oldu içime Benim kalbim belki haberin bile yok ama Sende saklı duruyor hala Her acının acımasızlığını keşfettim zamanla Aşk acısının acımasızlığını Hiç affı yok affedene karşı Hiç sabrı yok bekleyene karşı Kurduğum cümlelerin daha eylemini bile gerçekleştirmeden Sevmeye tanık oldu bu yürek Ve sen dönemezken Hala sızlıyor bu yürek Sen bende varolmayı reddettiğin zamanlarda Ben seni sensiz yaşamakla meşguldüm Sen yok iken, ben sendim Sen ben iken, ben sendim Sen sen iken, Ben sensizdim... Her cümleme özne olasın diye idi yüklemliğim Her baharıma çiçek olasın diye suladım aşkımla seni Ama sen eridin, doldun, bittin Yarıda kestin beni Yırttın attın... Boş bir kağıttan ibarettim ben Birgün içine bir kalp Orayada adımızı yazarsın diye bekledim Ama yazmadın Ben kırık bir yelkovandan ibarettim Senin ise akrep olabilme umudun vardı içimde Tek amacım saat onikide sninle olmaktı Ama olamadım emrah ateş- zamanın değerini daha iyi anladığı zamanlardan... Bütün renkler aynı hızda kirleniyordu, birinciliği beyaza verdiler...

"Sen bende varolmayı reddettiğin zamanlarda Ben seni sensiz yaşamakla meşguldüm Sen yok iken, ben sendim Sen ben iken, ben sendim Sen sen iken, Ben sensizdim... " nasıl birşeydir bu şairlik anlamıyorum.. nerden gelir aklınza böle şahane laflar.. al ben bi tebrik edicem onu nasıl ifade etsen onu bile bilmiyorum.. şair olmak vardı be bu şiirinde hepsi gibi çok güzel.. kaydet kaydett!! "Kapı kapı bir yolun son kapısı ölümse; Her kapıda ağlayıp, o kapda gülümse.." N. F. Kısakürek