Tavşan bir gün bir eczaneye girer. Karşısında duran eczacıya sorar. -Havuç var mı havuç? Bunun üzerine eczacı; -Maalesef biz sadece ilaç satıyoruz, der. Bunun üzerine tavşan dışarı çıkar. On dakika sonra tekrar gelir, -Havuç var mı havuç? der. Eczacı, -Az öncede söylediğim gibi biz sadece ilaç satıyoruz ama manav iki sokak arkada, der. Tavşan yine dışarı çıkar ama, tekrar tekrar girip çıkmaya devam eder. Ancak duruma daha fazla katlanamayan eczacı tavşana tekrar gelip havuç isterse Allah yarattı demeyip ağzını burnunu kıracağını bütün dişlerini dökeceğini söyler. Aradan 10 - 15 dakika geçmeden tavşan yeniden damlar. Fakat eczacıda artık dayanma gücü kalmamıştır ve tavşanın bütün dişlerini döküp eline verir, arkasından da bir tekme kapı dışarı atar. Eczacı kurtulduğundan emindir. Tam arkasına yaslanıp derin bir nefes alacakken bir sesle irkilir, - Havuj juyu var mı havuj juyu?