Ne zaman yüzüne baksam yalnızlığın o mutlu gerilimi O öksüz göl hızla derinleşir biliyorum, acılarım hiç bitmeyecek, bu öyle bir yeşil Ne zaman gözlerinin içine baksam, biliyorum ikimizi de aşar, o kapının ardındaki masal bense yüreğimin bu hallerinden korkar, kalırım bir hız trenine bindirilmiş küçük bir çocuk gibi geçip giden yüzlerine bakar kalırım Ömrün kısalığı çarpar camlara ateş hızla yayılır içerilere Akşam olur, evler dolar boşalır acıyla erir, yüzüne aşık çocuk Ne zaman gözlerinin içine baksam, biliyorum İkimizi de aşar, o kapının ardındaki masal. Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..

Yalnızdık, Tutuktuk inceden bir hayale Kalplerimizin karanlığında birbirimizin aydınlığına bulanırdık Yanılırdık.... Şaşırırdık belki sevgimize... Ben bir martıya emanet ederdim kalbimi bazen Kopup gelsin sana diye yakamozlu Istanbul gecelerinden... Bazen eski bir hatıradan koparamazdım onu Kimbilir belki Ege Kıyısından Belki Anadolu'nun yıpranmış raylarında giden bir trenden... Oysa kaderinde hüzün vardır sevdanın... Bunu unuttuğum anlardı hep yenildiğim Sevdanın göğsümde bir bıçak, Boğazımda bir yumruk, En çok da ruhumda bir yük olduğunu hissettiğim... Ve ben dönüp dolaşıp Gitmekle kalmak, nefes almakla yaşamak arasındaki O eski yerdeyim... Birden yalnızlığın bildik ve buruk tadını hissederim dudaklarımda Ve aynada o çok tanıdık gelen Ama adını çıkaramadığım eski dostlardan biri daha.. Sevdiğim, sevildiğim Ruhumu kalbime katıp seviştiğim Ruhunu kalbini benimsediğim sevgilim... Bense kağıt üzerinde x ve y'lere bağlı bir denklemim... Mutluluk acı bir oyunu, Hatıralar ise yemi olur aşkın... Bu sahnede yerim çoktan ayrılmış, olmayan bir şey peşinde koşan bir şaşkın.... Kaderinde hüzün vardır sevdanın... Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..