Selvina Sevgiler büyüttüm kır çiçeklerinden, güneşin kanını emen umutlar yeşerttim bahar renginde al yeşil dağlarda kar erirken ceylanlar emzirdim melekler uyandırdım her tan ağardığında toplamak için bütün düş kırıklarını aynalardan yıldızlarla selam yolladım sana her gece mavi bir kuş saklayarak avuçlarıma gül ve rüzgar iliştirip kanatlarına, gelirsin diye bekledim özledim, gözledim, gelmedin Selvina... upuzun köprüler kurdum içimdeki yolculuklara sana kavuşmak için beyaz günlere uzandım beyaz atlarla, sana getirsinler diye umutlarımı kavaklar öpüşürken beyaz güvercinler kanat çırpısın diye mavi göklerin burçlarında bütün ayrılıkların, savaşların, ihanetlerin üzerine bir çizgi çektim en güzel barış çiçeklerini versin diye dünya ak alınlı taylar koşarken alnımın çayırlarında al türkülerle inledim lekesiz sabahlara her bahar özlemler kanatıp gecenin sayfalarında mavi rüzgarların terkisinde sevgiler yolladım sana çoğaldıkça çoğaldı çılgınlığım, kanımda milyonlarca yıldız tutuştu alevler içinde parlayan nehirler aktı yüreğime her defasında her defasında suların sesine bir damla gözyaşı bıraktım gül desenli yaylalara senin için bilmedin bilki sensiz uzak dağbaşı ıssızlığında yalnız bir ağacım yoksan ürpertilerde tiril tirildir yapraklarım seni özlemenin korkunç girdabında göğünü ve yönünü yitirmiş göçmen bir bulut olup her gece uçurumlara ağlarım hasret ateşine bürünürken geceler uzun ayrılıkların dağladığı sevdalarda korkunç alevler içirdim seni seven yanıma iç çekmeyi öğrendi bir yanım, acı çekmeyi bir yanım ve ardından oturup ağladım küskün ırmaklar gibi karışıp gitti gözyaşlarım çağlayanlara silmedin ey kırçıl saçlarımda yıldız tutuşturan alıp savuran yangınlara, yalnızlıklara hazan bahçelerinde yaralı bir güldür şimdi kalbim dört mevsim aşkı kanayan sen ki, yüreğimde demlenen aysın, gözlerimde çiçeklenen aşk uzun saçlı hasretimsin, iki büklüm beklediğim her gece özledim, gözledim, gelmedin Selvina... özlemlerle yaralı bir yağmur bulutuyum şimdi firari bir hüznün girdabında yitirdim güldesenli sevinçlerimi bil ki, çağlayan bütün nehirler benim gözlerimdir benim yüreğimdir ağlayan bütün denizler su içtiğim bütün pınarlarda seni susarım seni sorarım geçtiğim bütün yollarda düştüğüm her uçuruma bir tutam çiçek bırakır gibi bir tutam kor ve bir demet gözyaşı bıraktım senin için gelmedin, bilmedin, silmedin.... bir gün gökyüzü gülünce ve geçince üşümesi kalbimin bütün hasretleri yükleyip rüzgarın kanatlarına yüreğimde taşıdığım sevda aleviyle upuzun yollardan çıkıp geleceğim sana... Bekle... G İ T T İ M

Şiir Edalı Kız Gel sen yoksun bütün sokaklarına kar yağıyor ömrümün nefesim üşüyen bir gelincik ayazı bütün geceler aysız durmadan bir ezgi savruluyor dudaklarında gecelerin hüznün uzayan saçlarında kimsesizliğim kanıyor yağmalanmıs bir ömrün ortasından sızarak yaralı gönlümün ırmaklarına doluyor gel her gece bır deprem oluyor ey çağlayan bir suda yittirdiğim şiir edalı kız seslen bana nerdesin, hangi uzak şehirdesin bir rüzgarın kanatlarına vursam duyulur mu sesim gel erişilmez uçurum diplerinde kaldı özleyişler yaralı ceylanlar sekiyor bakışlarımda tomurcuklar öksüz, serçeler dilsiz her durakta boynu bükük bir çocuk üşüyor ve ben bu yağmurlar dolusu yalnızlığımla bütün bulutlardan sana koşuyorum gel yürekler boş, bakışlar anlamıyor beni her akşam vakti el ayak sesleri çekilirken caddelerden vurup yüreğimi narlı sevdalara yıldızlara ağladığımı kimse bilmiyor kimse bilmiyor her gece dudağımda bir şiir'in kanadığını ey yavru bir kuş gibi düşlerimin arasından uçup giden uçarı kız yaşım on beş idi, yüz oldu, binyüz oldu yaşlandım yaşamadan aşkı ve baharı farkında değilim şimdi geçen günlerin değişen mevsimlerin yağan karlar altında kaldı kalbim gel geçmiş bahar sokaklarına çıkar beni bahçesi tarumar bir çiçeğin kirpiğindeyim bir kar çölünün ortasında bir insan mahşerinin içinde, yapayalnız her bakışta bir hüzün her hüzünde bir bakış kanamada bir sonsuz rüzgar başladı gittiğin yerde gel gel bahar sokaklarına çıkar beni, şiir edalı kız yıldızları sönmüş bir gecenin sayfalarında ışıksızım özlemler damıtıyorum durmadan karanlığın yapraklarına kalbimin üstüne üstüne yağıyor kar göçüp gitti kuşlar çoktan ve ben bölüp her gece iklimlere o sevda tılsımı türküleri işleyip alnımın çizgilerine tel tel kalbimi sana rehin tutuyorum gel hasret ki yolları kanamalı ağır bir hüzündür geçip giden günlerin terkisinde rüzgar koyaklarını yitirdi, sözcükler büyüsünü her mısrada çığlık çığlık yüreğim gel ömrümün bütün sokaklarına kar yağıyor şimdi G İ T T İ M

hepsi güzel eline sağlık Yer demir Gök bakır ee ortası....

ES VE HA Seni türküler gibi sevdim Es ve ha öyle ince öyle kırık dağ suları gibi serin kitaplar gibi aydınlık seni yüreğim gibi sevdim Es ve ha Seni yeni yaprağa duran bir gonca gül sevinciyle sevdim. sesindeki karanfil fısıltısı gizemli bir masalın tılsımıyla. seni şiirler gibi derin şarkılar gibi içli seni unutmamak üzere sevdim Es ve ha salkım-saçak türküler gibi gül kokulumsun benim usul boylum güzel huylumsun yağmuruyla ıslandığım Güneşiyle ısındığım düştükçe yaslandığım tutkum, sevincim sevda yüklü bulutumsun özlemlere uçan güvercinim yaşamama sebep umudumsun bir gün gitmek olmasa diyorum solmasa çiçekler yüreğimde kuşlar uçmasa silinmese gölgeleri sevincin hasretin ince yollarına inmese gözlerimde sular sevdasına şiir yüklediğim rüzgar dinmese bitmese dudaklarına yakıştırdığım gülümseme ayrılık olmasa Es ve ha ölüm olmasa mutluluklara yazılsa adresimiz her üşüdüğümde bakışına sarılsam güvercinler havalansa üzerimizden ömrümüz dört mevsim bahar olsa gönlümüz arı aşkımız bal olsa aksa damla damla hayatımıza dolsa ey kır lalem, düğün çiçeğim çayır güzelim, gelinciğim süsenim, sümbülüm, caneriğim uzansam dokunabilir miyim yüreğine öpebilir miyim gözlerinin içini susma Es ve ha, kapama gözlerini üşürüm bırakma ellerimi Es ve ha bırakma düşerim G İ T T İ M

Bir Aşk Masalı Sen bir çiçek olsaydın sevda çöllerinde ömrümce yaş dökerdim kurumayasın diye ve seni yalnızca güneşin aklığı güllerin sıcaklığı ile beslerdim her sabah kızıllığında yeniden koklamak için sen bir defter olsaydın, ben kalem olurdum seni yazardım gece gündüz şiirlere, romanlara, destanlara seni yazardım dağlara, bulutlara, rüzgarlara elimin ulaştığı, gözümün gördüğü heryere seni yazardım ağladığında, oturup senin yerine ağlardım seni dilime destan, yüreğime mühür kazardım ölümsüzlüğün adı, sonsuzluğun öyküsü yapmak için sen bir ceren olsaydın avcıların önünde sevgimi siper ederdim vurulmayasın diye ve seni dağların moruyla gizler pınarların diliyle seslerdim kem gözlerden, katı yüreklerden korumak için sen bir çoban olsaydın dağların eteğinde hep kalbimde taşırdım yorulmayasın diye ve kavalımı rüzgarın nefesi ile üfler çağlayanların sesiyle dinlerdim her gece duygularını ayışığında okşamak için sen güneş olsaydın, ben dünya olurdum dönerdim ekseninde durmadan her sabah, her akşam yeniden buluşmak için ve seni gökyüzünün mavisi ile süslerdim her dem güzelliğinden sarhoş olmak için G İ T T İ M