hayattan alacığımı almaya söz verdim bu sözü taa küçükken verdim baktım etrafıma şöyle bir dedim ki buralar benim büyüdüğümde engelleyen çok oldu önümde sıraya dizilmiş binlercesini gördüm çekilin demek kar etmedi oturdum kara kara düşündüm gönlüm aniden kapanıverdi, esen rüzgara karşı dünya o kadar güzel gelmedi gözüme artık binlerce manyak, binlerce sapık bunlar varken neyin sahipliği dedim kendime güç toplamaya çalıştım şimdiye kadar açmaya çalıştım kalbimi kaplayan sisi benden alacaklarını düşündüm haklıyken haksız duruma düştüm pes etmedim hiçbir zaman içimde biriktirdiğim histir buna şahit olan umut can yoldaşım, aynalar kankam nerde bir ışık görsem oraya üşüştüm