SEN.. YAŞADIĞIM SAÇMALIKLARIN TÜMÜNE, NOKTA KOYAN BİR CÜMLEYDİN SEN UNUTTUĞUM GÜZELLİKLERİ BANA GERİ VEREN DÜNYAYI İÇTEN SAMİMİ DUYGULARLA YAŞAMAYI YENİDEN ÖĞRETEN BENİ YİNE O BOŞLUĞA SENSİZ BİR DÜNYAYA MAHKUM ETME! alinti...

GİDİŞİN Gidişin ölümüydü umutlarımın, Güllerin yüreğimde canverişiydi, Ufkumda her akşam hüzünlü ve dalgın, Seninle batan ömrümün güneşiydi. Ardında bir İstanbul bıraktın öksüz, İçimde yokluğun ateşini yaktın, Karanlıklar ortasında güpegündüz, Yıkılmış, dağılmış bir adam bıraktın. Gün, gün yaklaşan bir şey var; ölüm mü, ne? Değilse içimde bu ürperti neden? Dolaşan kim benimle deli divane? Güzel olan herşeydi seninle giden. Şimdi bütün hayallerim yoksul kaldı, Gittin, bana bu rezil İstanbul kaldı... Ümit Yaşar Oğuzcan ( 1926 - 1984 )