ANLATACAGIM BIr gün seni anlatacagim Gidisi gelisinden cabuk oldu Bitisi baslamasindan kolaydi Bir sevda rüzgariydi Esti gecti diyecegim. Bir gün seni unutacagim Ellerini, gözlerini Dokunusunu, öpüsünü Sana ait herseyi Biri vardi bir zamanlar Yikti gecti diyecegim. Bir gün seni tekrar yasayacagim Gözlerim kapanirken seni son kez hatirlayacagim Birini sevmistim bir zamanlar Hala cok seviyorum diyecegim... The fact that we have enemies, demonstrates clear enough that we have earnings

HERŞEY SENDE GİZLİ Yerin seni çektiği kadar ağırsın, kanatların çırpındığı kadar hafif Kalbinin attığı kadar canlısın, gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç Sevdiklerin kadar iyisin, nefret ettiklerin kadar kötü Ne renk olursa olsun kaşın gözün, karşındakinin gördüğüdür rengin Yaşadıklarını kar sayma Yaşadığın kadar yakınsın sonuna ne kadar yaşarsan yaşa, sevdiğin kadardır ömrün. Gülebildiğin kadar mutlusun üzülme bil ki ağladığın kadar güleceksin Sakın bitti sanma her şeyi, sevdiğin kadar sevileceksin. Güneşin doğuşundadır doğanın sana verdiği değer ve karşındakine değer verdiğin kadar insansın. Bir gün yalan söyleyeceksen eğer bırak karşındaki sana güvendiği kadar inansın. Ay ışığındadır sevgiliye duyulan hasret ve sevgiline hasret kaldığın kadar ona yakınsın. Unutma yağmurun yağdığı kadar ıslaksın, güneşin seni ısıttığı kadar sıcak Kendini yalnız hissettiğin kadar yalnızsın ve güçlü hissettiğin kadar güçlü. Kendini güzel hissettiğin kadar güzelsin. İşte budur hayat! İşte budur yaşamak bunu hatırladığın kadar yaşarsın bunu unuttuğunda aldığın her nefes kadar üşürsün ve karşındakini unuttuğun kadar çabuk unutulursun Ve de herşeyi öğrendiğin kadar bilirsin bunu da öğren sevdiğin kadar sevilirsin... wHo CaReS!

Prenses yazdı:HAYAT NEDIR? Hayat skor tabelasi tutmak degildir. Kac arkadasiniz oldugu ya da kacinin sizi arkadas kabul ettigi degildir. Bu hafta sonu icin planlarinizin olmasi degildir. Hafta sonu yalniz olmaniz da degildir. Su siralar sevgilizin olmasi degildir. Gecmiste sevgiliniz olmasi degildir, geçmiste kaç sevgiliniz oldugu degildir. Bugune kadar hic sevgilinizin olmamasi da degildir. Sizi kimin optugu degildir. Ailenizin ya da onlarin serveti degildir. Hangi okula gittiginiz degildir Ne kadar guzel ya da cirkin oldugunuz degildir. Giydikleriniz, ayakkabilariniz degildir. Ne cesit muzik dinlediginiz degildir. Okul notlariniz degildir. Ne kadar akilli oldugunuz degildir. Herkesin size verdigi akil notu hic degildir. Hayat standart testlerinin belirledigi kisiliginiz de degildir. Hayat bir kagida dokulmus hayat hikayeniz ve bu hayat hikayesini kimin kabul ettigi de degildir. AMA HAYAT; Kimi sevdiginiz, kimi incittiginizdir. Kimi mutlu, kimi mutsuz ettiginizdir. Sizin olanlari koruyabilme ya da mahvedebilmenizdir. Dostluklarinizdir. Neyi soylediginiz ve neyi kastettiginizdir. Hangi onemli hukum ve kararlari verdiginiz ve de nicin verdiginizdir. Icinizde sevgiyi tasimak, buyutmek ve dagitmaktir. Ama en onemlisi, yalniz basina asla gerceklestiremeyeceginiz bir seyi yapmak, hayatinizi, baska insanlarin kalbine dokundurabilmektir. Baskalarinin kalplerini etkileyecek yolu ancak siz secersiniz. Ve hayat bu secimlerdir zaten. Hayat silgi kullanmadan resim cizme sanatidir. Ve insanlar boyle buyurler... unutmayin; YASAMA KENDIMIZDEN NE KATARSAK, YASAMDAN DA ONU ALIRIZ... gerçekten güzel şiir birde şu var ben çok beğenirim: Hayat Nedir Anne? benim hiç sapanım olmadı anne, ne kuşları vurdum, ne de kimsenin camını kırdım... çok uslu bir çocuk değildim ama, seni hiç kırmadim, hep boynumu kırdım. ben hayatım boyunca bir tek kendimi vurdum! .. suskun görünsem de, fırtınalı ve mağrurdum anne. bir mızrak gibi, aynada hep dik durdum anne! .. ben sana hiç bir gün laf getirmedim, leke sürmedim. ama göğsümü çok hırpaladım, kalbimi çok yordum... ben hayatım boyunca, en çok kendimi sordum! ... benim hiç sevgilim olmadı anne, ne bir yuva kurdum, ne bir gün şansım güldü... öpemeden bir bebeğin gidişini, tükendi gitti çağım... kimi yürekten sevdiysem, yüreğini başkasına böldü... bir muhabbet kuşum vardı, o da yalnızlıktan öldü... sen beni göğsünde hep acılarla mı soğurdun anne? yoksa evlat diye, koca bir taş mı doğurdun anne? eziyet degilim, zahmet değilim, musibet hiç değilim; bir senin mi balına sinek kondu, söylesene! doğurdun da beni, ne ile yoğurdun anne? benim hiç hayalim olmadı anne... ne seni rahat ettirdim, ne kendim ettim rahat... BİR MUTLULUK FOTOĞRAFI BİLE ÇEKTİRMEDİ BU HAYAT! kaybolmuş bir anahtar kadar sahipsizim anne... ne omuzumda bir dost eli, ne saçımda bir şefkat... say ki yollardan akan, şu faydasız çamurdum anne... say ki ıslanmaktım, üşümektim, say ki yağmurdum anne! bunca yıldır gözyaşlarını, hangi denizlere sakladın? oy ben öleyim, SEN BENİ NE DİYE DOĞURDUN ANNE? ? ? Yusuf Hayaloğlu ama yinede benim için hayat ne diye sorarsan, senaryosunu kendin yazdığın bir tiyatro gibi, ama silgi kullanman yasaklanmış..

Can YüceL'den harika bir $iir.. Uzun ama okumaya değer, ü$enmeyin:P EĞER O kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler, arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer. Dayanılması o kadar da zor değildir, büyük ayrılıklar bile, en güzel yerde başlatılsaydı eğer. Utanılacak bir şey değildir ağlamak, yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer Yüz kızartıcı bir suç değildir hırsızlık, çalınan birinin kalbiyse eğer. Korkulacak bir yanı yoktur aşkların, insan bütün derilerden soyunabilseydi eğer. O kadar da yürek burkmazdı alışılmış bir ses, hiçbir zaman duyulmasaydı eğer. Daha çabuk unuturdu belki su sızdırmayan sarılmalar, kara sevdayla sarıp sarmalanmasalardı eğer. Belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla, öylesine delice bakmasalardı eğer. Çabuk unutulurdu ıslak bir öpücüğün yakıcı tadı belki de kalp, göğüs kafesine o kadar yüklenmeseydi eğer. Yerini başka şeyler alabilirdi uzun gece sohbetlerinin, son sigara yudum yudum paylaşılmasaydı eğer. Düşlere bile kar yağmazdı hiçbir zaman, meydan savaşlarında korkular, aşkı ağır yaralamasaydı eğer. Su gibi akıp geçerdi hiç geçmeyecekmiş gibi duran zaman, beklemeye değecek olan gelecekse sonunda eğer. Rengi bile solardı düşlerdeki saçların zamanla, tanımsız kokuları yastıklara yapışıp kalmasaydı eğer. O büyük, o görkemli son, ölüm bile anlamını yitirirdi, yaşanılası her şey yaşanmış olsaydı eğer. O kadar da çekilmez olmazdı yalnızlıklar, son umut ışığı da sönmemiş olsaydı eğer. Bu kadar da ısıtmazdı belki de bahar güneşleri, her kaybedişin ardından hayat yeniden başlamasaydı eğer. Kahvaltıdan da önce sigaraya sarılmak şart olmazdı belki de, dev bir özlem dalgası meydan okumasaydı eğer. Anılarda kalırdı belki de zamanla ince bel, namussuz çay bile ince belli bardaktan verilmeseydi eğer. Uykusuzluklar yıkıp geçmezdi, kısacık kestirmelerin ardından, dokunulası ipek ten bir o kadar uzakta olmasaydı eğer. Issız bir yuva bile cennete dönüşebilirdi belki de, sıcak bir gülüşle ısıtılsaydı eğer. Yoksul düşmezdi yıllanmış şarap tadındaki şiirler böylesine, kulağına okunacak biri olsaydı eğer. İnanmak mümkün olmazdı her aşkın bağrında bir ayrılık gizlendiğine belki de, kartvizitinde 'onca ayrılığın birinci dereceden failidir' denmeseydi eğer. Gerçekten boynunu bükmezdi papatyalar, ihanetinden onlar da payını almasaydı eğer. Issızlığa teslim olmazdı sahiller, Kendi belirsiz sahillerinde amaçsız gezintilerle avunmaya kalkmamış olsaydın eğer. Sen gittikten sonra yalnız kalacağım. Yalnız kalmaktan korkmuyorum da, ya canım ellerini tutmak isterse... EVET SEVGİLİ, KİM ÖZLERDİ AVUÇ İÇLERİNİN TER KOKUSUNU, KİM UZANMAK İSTERDİ İNCE PARMAKLARINA, MAZİLERİNDE GÖRKEMLİ BİR YAŞANMIŞLIĞA TANIKLIK ETMİŞ OLMASALARDI EĞER..! wHo CaReS!

Anlar eğer yeniden başlayabilseydim yaşama, ikincisinde, daha çok hata yapardım. kusursuz olmaya çalışmaz, sırtüstü yatardım. neşeli olurdum, ilkinde olmadığım kadar, çok az şeyi ciddiyetle yapardım. temizlik sorun bile olmazdı asla. daha çok riske girerdim. seyahat ederdim, daha fazla. daha çok güneş doğuşu izler, daha çok dağa tırmanır, daha çok nehirde yüzerdim. görmediğim birçok yere giderdim. dondurma yerdim doyasıya ve daha az bezelye. gerçek sorunlarım olurdu hayali olanların yerine. yaşamın her anını gerçek ve verimli kılan insanlardandım ben. elbette mutlu anlarım oldu ama, yeniden başlayabilseydim eğer, yalnız mutlu anlarım olurdu. farkında mısınız bilmem. yaşam budur zaten: anlar, sadece anlar. siz de anı yaşayın. hiç bir yere yanında termometre, su, şemsiye ve paraşüt almadan gitmeyen insanlardandım ben. yeniden başlayabilseydim eğer, hiç bir şey taşımazdım. eğer yeniden başlayabilseydim, ilkbaharda pabuçlarımı fırlatır atardım. ve sonbahar bitene kadar yürürdüm çıplak ayaklarla. bilinmeyen yollar keşfeder, güneşin tadına varır, çocuklarla oynardım, bir şansım daha olsaydı, eğer. ama işte 85'indeyim ve biliyorum... ölüyorum... Jorge Luis Borges

HAYAT NEDIR? Hayat skor tabelasi tutmak degildir. Kac arkadasiniz oldugu ya da kacinin sizi arkadas kabul ettigi degildir. Bu hafta sonu icin planlarinizin olmasi degildir. Hafta sonu yalniz olmaniz da degildir. Su siralar sevgilizin olmasi degildir. Gecmiste sevgiliniz olmasi degildir, geçmiste kaç sevgiliniz oldugu degildir. Bugune kadar hic sevgilinizin olmamasi da degildir. Sizi kimin optugu degildir. Ailenizin ya da onlarin serveti degildir. Hangi okula gittiginiz degildir Ne kadar guzel ya da cirkin oldugunuz degildir. Giydikleriniz, ayakkabilariniz degildir. Ne cesit muzik dinlediginiz degildir. Okul notlariniz degildir. Ne kadar akilli oldugunuz degildir. Herkesin size verdigi akil notu hic degildir. Hayat standart testlerinin belirledigi kisiliginiz de degildir. Hayat bir kagida dokulmus hayat hikayeniz ve bu hayat hikayesini kimin kabul ettigi de degildir. AMA HAYAT; Kimi sevdiginiz, kimi incittiginizdir. Kimi mutlu, kimi mutsuz ettiginizdir. Sizin olanlari koruyabilme ya da mahvedebilmenizdir. Dostluklarinizdir. Neyi soylediginiz ve neyi kastettiginizdir. Hangi onemli hukum ve kararlari verdiginiz ve de nicin verdiginizdir. Icinizde sevgiyi tasimak, buyutmek ve dagitmaktir. Ama en onemlisi, yalniz basina asla gerceklestiremeyeceginiz bir seyi yapmak, hayatinizi, baska insanlarin kalbine dokundurabilmektir. Baskalarinin kalplerini etkileyecek yolu ancak siz secersiniz. Ve hayat bu secimlerdir zaten. Hayat silgi kullanmadan resim cizme sanatidir. Ve insanlar boyle buyurler... unutmayin; YASAMA KENDIMIZDEN NE KATARSAK, YASAMDAN DA ONU ALIRIZ... The fact that we have enemies, demonstrates clear enough that we have earnings

Geçici ayrılık benimkisi Ilkyaz çiçeğine gebeyim Ağıtlar yakmayın adıma Ben ölmedim ölmeyeceğim Sıcak saklayın gecelerimi Karlar altından çıkıp geleceğim Düşlerinizin ateşinden Ilık bir rüzgar gibi eseceğim Demlice bir çay koyun üstüne Aç çocuk gibi besleyin sobayı Nasıl tütüyorsanız gözlerimde Oylece tütsün buharı Uzunca serin yatağımı Boyunca uzansın ayağım El aman deyince gece Usulca kıvrılır yatarım Can canım canlarım Hazır mı koynunuzdaki yerim Gün olur gecikmiş çocuk gibi Bağıra çağıra gelirim The fact that we have enemies, demonstrates clear enough that we have earnings

yalnız bir opera ölü bir yılan gıbı yatıyordu aramızda yorgun kırlı ve umutsuz gecmısım oysa bılmedıgın bısey vardı sevgılım ben sende butun asklarımı temıze cektım ımrendıgın ofkelendıgın kızdıgın yada kıskandıgın dıyelım yanı yasanmıslık sandıgın gecmısım dıle dokulmeyenın tenhalıgında kacırılan bakıslarda gundelıgın bası bos ayrıntılarında zaman zaman gerı tepıp duruyordu. Ve elbet uzerınde durulmuyordu. Sense kendını hala hayatımdakı herhangı bırı sanıyordun bıraz daha fazla sevdıgım bıraz daha fazla onem verdıgım. Baslangıcta dogruydu belkı. Sıradan bır seruven rastgele bır ılıskı gıbı baslayıp gun gunden hayatıma yayılan buyuyup kok salan benlıgımı kavrayıp varlıgımı ele gecıren bı aska bedellendın. Ve hala bılmıyordun sevgılım Ben sende butun asklarımı temıze cektım Anladıgındaysa yapacak tek sey kalmıstı sana butun kazananlar gıbı Terk ettın Yaz basıydı gıttıgınde. Ardından senın ıcın uc lırık parca yazmaya karar vermıstım. kımsesız bır yazdı. yoktun kımsesızdım cıkılmıs bır yolun ılk duragında bır mevsım bekledım durdum. Cunku ben askın butun caglarından gelıyordum. sanırım lırık sozcugu en cok yuzune yakısıyordu yuzundekı kuskun kedere gur kırpıklerının altından kısık lambalar gıbı ısıyan gozlerıne cevresıne sıgmayan munıs sokulgan huzunlu resımlere lırık sozcugu en cok yuzune yakısıyordu Yaz basıydı gıttınde. sersemletıcı bır ruzgar gıbı gecmıstı mayıs. senı bır sııre dusundukce kanat gıbı tuy gıbı dokunmak gıbı ucucu ve yumusak seyler gelıyordu aklıma. oncekı sıırlerımde hıc kullanmadıgım bu sozcuk usulca dusuyordu bır kagıt aklıgına belkıde ılk kez gırıyordu yazdıklarıma hayatıma. yaz basıydı gıttıgınde. bır askın ılk gunlerıydı daha askmıydı degılmıydı bunu o gunler kım bılebılrdı "eylulde aynı yerde aynı ınsan olmamı ısteyen " notunu buldum kapımda. altına saat :16.00 dıye yazmıstın ve 16.04 tu onu buldugumda. daha o gun anlamalıydım bu ılıskının yazgısını takvım tutmazlıgını aramızda bır dusman gıbı duran zamanı daha o gün anlamalıydın benim sana erken senin bana geç kaldığını gittin. koca bir yaz girdi aramıza. yaz ve getirdikleri. döndüğünde eksik, noksan birşeyler başlamıştı. sanki yaz birbirimizi görmediğimiz o üç ay alıp götürmüştü bişeyleri hayatımızdan. olmamıştı eksik kalmıştı. kırılmış birşeyi onarır gibi başladık yarım kalmış arkadaşlığımıza. adımlarımız tutuk yüreğimiz çekingen körler gibi tutunuyor dilsizler gibi bakışıyorduk. sanki ufacık birşey olsa birbirimizden kaçacaktık. fotoromansız trüksüz hilesiz klişesiz bir beraberlikti bizimki. zamanla gözlerimiz açıldı dilimiz çözüldü güvenle ilerledik birbirimize. gittin. şimdi bir mevsim diil koca bir hayat girdi aramıza. biliorum ne sen dönebilirsin artık ne de ben kapıyı açabilirim sana. şimdi biz neyiz bilior musun akıp giden zamana göz kırpan yorgun yıldızlar gibiyiz birbirine uzanamayan boşlukta iki yalnız yıldız gibi acı çekiyor ve kendimize gömülüoruz bir zaman sora batık bir aşktan geriye kalan iki enkaz olacağız yalnızca kendi denizlerimizde sessiz sedasız boğulacağız ne kalacak bizden bir mektup bir kart birkaç satır ve benim şu kırık dökük şiirim sessizce alacak yerini nesnelerin dünyasında ne kalacak geriye savrulmuş günlerimizden bizden diorum ikimizden ne kalacak şimdi biz neyiz bilior musun yıkıntılar arasında yakınlarını arayan öksüz savaş çocukları gibiyiz. umut ve korkunun hiçbir anlam taşımadığı bir dünyada birşey bulduğunda neyi neyapacaını bilemeyen çocuklar gibi. artık hiçbir duygusunu anlayamayan çocuklar gibi ve elbet biz de bu aşkla büyüyecek herşeyi bir başka aşka erteleyeceiz kış başlıyor sevgilim hoşnutsuzluğumun kışı başlıyor bir yaz daha geçti hiçbirşey anlamadan oysa yapacak ne çok şey vardı ne kdr az zaman kış başlıyor sevgilim iyi bak kendine gözlerindeki usul şefkati teslim etme kimseye hiçbirşeye upuzun bir kış başlıyor sevgilim ayrılığımızın kışı başlıyor giriyoruz kara ve soğuk bir mevsime kitaplara sarılmak dostlarla konuşmak yazıya oturup sonu gelmeyen cümleler kurmak camdan dışarı bakıp puslu şarkılar mırıldanmak... böle zmnlarda herşey birbirinin yerini alır çünkü herşey bir o kdr anlamsızdır içimizdeki ıssızlığı doldurmaz hiçbir oyun para etmez kendinizi avutmak için bulduunuz numaralar bir aşkı yaşatan ayrıntıları nereye saklayacağınızı bilemezsiniz çıplak bir yara gibi sızlar paylaştıınız anlar eşyalar gözünüzün önünde durur birlikte yarattıınız alışkanlıklar korkarsınız sözcüklerden sessizlikten de bakamazsınız aynalara çağrışımlarla ödeşemezsiniz dışarıda hayat düşmandır size içeride odalara sığmazken siz kendiniz bir ayrılığın ilk günleridir daha herşey asılı kalmıştır bitkisel bir yalnızlıkta gün boyu hiçbirşey yapmadan oturup kulak verdiiniz saat tiktakları kaplar tekin olmayan göğünüzü geçici bir dinginlik düzmece bir erinç suyu boşalmış bir havuz fişten çekilmiş bir alet kdr tehlikesiz bakınıp dururken duvarlara boş bir çuval gibi çalmayan bir org gibi plastik bir çiçek unutulmuş bir oyuncak eski bir çerçeve gibi hani unutsam eşyanın gürültüsünü nesnelerin dünyasında kendime bir yer bulsam dediğimiz zmnlar gibi kendimizin içinden yeni bir kendimiz çıkarmaya zorlandığımız anlar gibi yeni bir iklime yeni bir kente bir tutukluk haline bir trafik kazasına başımıza gelmiş bir felakete işkenceye çekilmeye ameliyata alınmaya kendimizi hazırlar gibi yani dayanmak ve katlanmak için silkelerken bütün benliğimizi ama öle sessiz baktığımız duvarlar gibi olmaya çalışırken ve kazanmış görünürken derinliimizi ne zmn ki yeniden canlanır bağışlamasız belleimizde bir anın yalnızca bütün bir hayatı kapladığı anlar o tiktaklar kadar önemsiz kalır şimdi hayatımızı verdiğimiz bütün anlamlar denemeseniz de bilirsiniz hiç yakın olmamışsınızdır intihara bu kdr bana zamandan söz ediyorlar gelip size zamandan söz ederler yaraları nasıl sardığından ya da herşeye nası iyi geldiinden zamanla ilgili bütün atasözleri gündeme gelir yeniden hepsini bilirsiniz zaten bir işe yaramadığını bildiğiniz gibi dahası onlar da bilir ama yine de güç verir bazı sözler sözcükler öle düşünürler bittiine kendini inandırmak ayrılığın gerçeine katlanmak sırtınızdaki hançeri çıkartmak yüreğinizin unuttuğunuz yerleriyle yeniden karşılaşmak kolay diildir elbet kolay diildir bunlarla başetmek uğruna içinizi öldürmek zaman alır zaman alır sizden bunun yükünü o boşluk dolar elbet yaralar kabuk bağlar sızılar diner acılar dibe çöker hayatta sevinilecek şeyler yeniden fark edilir bir yerlerden bulunup yeni mutluluklar edinilir o boşluk doldu sanırsınız oysa o boşluğu dolduran eksilmenizdir gün gelir bir gün başka bir mevsim başka bir takvim başka bir ilişkide o eski ağrı ansızın geri teper dilerim geri teper yoksa gerçekten bitmişsinizdir." murathan mungan

seni öfkelerini unuttugum yere birakiyorum.... kollarim ilk günki kadar acik vaziyetteyken hem de... bos yere yipratma yüregini, sen "evet" dedikce ben "yok" diyorsam, elbet vardir bir bildigim... bunu geri dönüp düsündügünde daha iyi anlayacaksin... bilmemki sana nasil anlatsam? Neden niye gittigimi...

En Sevdiğim $iirLerden biri.. YAŞADIKLARIMDAN ÖĞRENDİĞİM BİR ŞEY VAR Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var; Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne Denize saatlerce bakabilir, bir kuşa, bir çocuğa Yaşamak yeryüzünde, onunla karışmaktır Kopmaz kökler salmaktır oraya Kucakladın mı sımsıkı kucaklayacaksın arkadaşını Kavgaya tüm kaslarınla, gövdenle, tutkunla gireceksin Ve uzandın mı bir kez sımsıcak kumlara Bir kum tanesi gibi, bir yaprak gibi, bir taş gibi dinleneceksin İnsan bütün güzel müzikleri dinlemeli alabildiğine Hem de tüm benliği seslerle, ezgilerle dolarcasına İnsan balıklama dalmalı içine hayatın Bir kayadan zümrüt bir denize dalarcasına Uzak ülkeler çekmeli seni, tanımadığın insanlar Bütün kitapları okumak, bütün hayatları tanımak arzusuyla yanmalısın Değişmemelisin hiçbir seyle bir bardak su içmenin mutluluğunu Fakat ne kadar sevinç varsa yaşamak özlemiyle dolmalısın Ve kederi de yaşamalısın, namusluca, bütün benliğinle Çünkü acılar da, sevinçler gibi olgunlaştırır insanı Kanın karışmalı hayatın büyük dolaşımına Dolaşmalı damarlarında hayatın sonsuz taze kanı Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var: Yaşadın mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara, göğe, bütün evrene karışırcasına Çünkü ömür dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana. wHo CaReS!

KIRILGAN Kırılgan bir çocuğum ben Yüreğim cam kırığı Bütün duygulardan önce Öğrendim ayrılığı Saldırgan diyorlar bana Oysa kırılganım ben Gözyaşlarım mücevher Saklıyorum herkesten Ürküyorlar gözümdeki ateşten Ürküyorlar dilimdeki zehirden Ürküyorlar o dur durak bilmeyen gözükara cesaretimden Diyorlar:Bir yanı sarp bir uçurum, Bir yanı çılgın dağ doruğu. Oysa böyle yapmasam ben Nasıl korurum İçimdeki çocuğu? Bir yanım çılgın nar ağacı Bir yanım buz sarayı... wHo CaReS!

BİR ANLIK İnsan; Bir anlık sevdaya dalarsa Ve sevginin içinde kendini bulamazsa O zaman sevgi, sevgi değil düş olur. Bir anlık umuda dalarsa Ve umduğunu bulumazsa O zaman umutsuzluğa hapsolur. Bir anlık mutluluğa dalarsa Ve birazcık mutluluğu bulamazsa O zaman mutluluğu huzursuzluk olur. Bir anlık aşkı bulduğunu sandığında Ve karşılığını alamadığında O zamanda aşka düşman olur. The fact that we have enemies, demonstrates clear enough that we have earnings