Genelleme doğru olmaz ama oran olarak az değil... Hani kurşun sıksan geçmez ya geceden...

Ah sarı gelin ah... Hani kurşun sıksan geçmez ya geceden...

bak sen de kendini biliyorsun işte. Ateş düştüğü yerde.... Hani kurşun sıksan geçmez ya geceden...

Evet, cereyan yapıyor bazen hatta... Hani kurşun sıksan geçmez ya geceden...

Ey kör! Bu yer, bu gök, bu yıldızlar, boştur boş! Bırak onu bunu da gönlünü hoş tut hoş! Şu durmadan kurulup dağılan evrende Bir nefestir alacağın, o da boştur boş! HAYYAM... Hani kurşun sıksan geçmez ya geceden...

bu yaşlarda pişiliyorsa çok kişi yanlış kişiyle beraber o zaman

ben yazmıştım o yazıyı yo hiçte öyle olmaz bence asıl iki kişi olunca kıyamet kopar tek kişi olunca baksana vazgeçmene bile gerek yokmuş onun ne kötü tarıfını bilirsin ne seninle zıt yönlerini öyle uzaktan uzaktan bakar iç geçirirsin neresindeki diken bunun ah keşke gerçek aşkta öyle olabilse ama al sana bir söz daha: ne yazıkki aşk şarkılardaki kadar güzel değildir keşke olabilse...

Aynı şeyi yapmışız işte ya. Bu çok güzel. )) Hani kurşun sıksan geçmez ya geceden...

Buradabir es demek istiyorum; "yitirme korkusu aşkı ölümsüzleştirir" i pek benimseyemedim. Bunu tanrılaştırmadan yapmak daha sağlıklı olmaz mı. Aşkı olabildiği kadar yaşarsın ve lanet olsun ki buna zaman karar veriyor... Kim istemez ki ölene kadar mutlu olmayı?? Hani kurşun sıksan geçmez ya geceden...

yanmaktan kaçan bunlara sığınıyor ki iyiki sığınıyor daha öncede dediğim gibi bizim filozof ve bilim adamlarınada ihtiyacımız var

insan yalnız olmak ister mi ki benim anlatmak istediğim hayat bazen onu yalnız olmaya zorluyor bende bunun bazen normal karşılanabileceğini söylüyorum, yalnız geldiğimizin ve gideceğimizin altını çizerek ama gelgelelim bu yalnız yaşamaya devam edeceğim anlamına gelmez ben arıyorum ve vazgeçmeyecem aramaktan...

3 4 gundur istanbuldaydim cevaplarinizi simdi okudum benim halim ne olucak bilmiyorum daha dogrusu bizim halimiz ne olucak acaba beraberken birbirimizsiz yapilmiyor ama birlesmios da gene kafalar karisti neyse ya =) Emek verildikçe, özlemi çekildikçe ve de hasreti çekildikçe büyüyen birşeydir aşk.

aşık olmak bambaşka birşeydir cherry ya benim aşk anlayışmla senin Alamut'un, sarı gelin'in aşk anlayışı arasında fark var zaten siz kafadan tek kişilik aşkı dışlamışsınız eğer yaşadığın tek kişilik bir aşksa karşındakine güvenip güvenmemen ne senin umrunda olur ne onun anlıyor musun?

Hani kurşun sıksan geçmez ya geceden...

kilahmet bak sana uygun bir soz buldum Ne hasta bekler sabahı, Ne taze ölüyü mezar. Ne de şeytan bir günahı, Seni beklediğim kadar. Geçti istemem gelmeni, Yokluğunda buldum seni; Bırak vehmimde gölgeni, Gelme artık neye yarar Emek verildikçe, özlemi çekildikçe ve de hasreti çekildikçe büyüyen birşeydir aşk.

YALNIZLIK KORKUSU "Yaşam ona dusunmeyi ogretti. Zamanın gelip aşkını götüreceğini.. Bu dünce ölüm gibi değiştirilemez. Yalnızca ağlar.. Yitirmekten korktuğuna sahip olduğu için..." Shakespeare Yitirmek... Sevdiğimiz eşyayı, dostları yada sevgiliyi. Sonunda yürekte kalan hep aynı duygu, hüzün... ünkü yitirilene alşmızdır, sevmişizdir, bizimle olan beraberliği keyiflendirmiştir. cünkü o beraberliğe değer vermişizdir. Ya o güzelliği yaşarken; paylaımı, keyfi, sevmeyi ve sevilmeyi birlikte hissederken... Hep korkmaz mıyız? çimizi en güzel anlarda bile hep sarmazmı "Ya biterse? Ya yok olursa bu güzellik?" endişesi.. Tabii ki bitecek. Yaşadımız mutluluklar, hüzünler hep bitmedi mi? Hep yerine başka başka hüzünlere, mutluluklara bırakmadı mı? Gene aynı korkular, aynı endişeler... Peki sahip olduğumuz güzellik için yitirme korkusuyla ağlamak niye? Kime? Ne için? Biliyor musunuz? Dökülen göz yaşları sadece kendimiz için.. O değere sahipken de, yitirdiğimizde de.. ünkü bizi asıl korkutan YALNIZLIK.. çimizde hissetdiğimiz o güzel duyguları uzunca bir süre tekrar yaşayamamak.. Özlemek, özlenmek, sevmek, sevilmek, sım-sıkıca sarılmak, o bedenin canını, kanını hissetmek, sevişmek.. Hangisi kolay vazgeçilir hazlar ki? Biten aşklarda da, biten ömürde de yanaklarımıza dökülen gözyaşları hep kendimiz için. cünki merkez hep biziz, doymak bilmeyen egomuz.. Ve o egoyu doyurabilmek, hoşnut kılabilmek için ne kadar çok ırpınır dururuz. Bizim sevdiklerimiz bizi muhakkak sevmeli, özlediklerimiz özlemeli, doğrularımız her zaman tek doğrudur. Ya yanımızda ki insan? Onun egosu? Arzuları, özlemleri veya usandıkları... Ne kadar o sevdiğimiz insana karı fedakarız? Vermeden neyi ne kadar alabiliriz ki? Bizler; hep ilişkilerimizde hesap kitap içinde değilmiyiz? Her zaman denge.. Verdiğimiz kadar alalım, aldımız kadar verelim hesapları yapar dururuz. Sonuç YALNIZLIK. Peki bu kadar yalnızlıktan korkuyor, yaşanılan güzellikleri, paylaımı bir daha yaşayamamak endişesiyle kaybedeceğimiz değere ağlıyorsak niye bu kadar ince hesaplar. O değer bize mutluluk yerine hüzün, kargaşa yaşatıyorsa zaten vazgeçmeliyiz. Yok eğer yaşamın sıkıntılarından biraz da olsa bizi alıp mutluluk veriyorsa o zaman gözyaı yerine biraz daha akılcı olmak daha doğru değil mi? Sıkıca, hiç bitmeyecekmiş gibi o güzelliği, huzuru sonuna kadar yaşamak varken neden korku?? Bilirsiniz.. Anılarımızda öylesine anlamlı, mutlu anlar vardır ki, kimi zaman onca geçen yıllara değerdir. Tabii ki bu değerler karılık bulduğunda daha da değer kazanacaktır. Eh işte o zaman bize biraz daha iş düyor demektir. Daha çok özen... ünkü yaşam içinde, aynı frekansı yakalamak o kadar zor ki... ; Sevgiyi, özlemi birlikte yaşamak doyumsuz bir hazdır. Artık o sevdiğin insan kendin olmuşsundur. Korursun, tıpkı kendini koruduğun gibi. Üzmekten, incitmekten korkarsın. Artık hesap, kitap yapılamaz. ; Daha çok vermek vermek istersin. cünkü ego vererek te doyumu oğrenmiştir. cünkü gönlünü ayna tutmuşsundur o sevgiliye. cünkü yitirme korkusu aşkı ölümsüz kılar. cünkü ayrılmanın da bir vahşi tadı var Öyle vahşi bir tad ki dayanılır gibi değil cünkü ayrılık da sevdaya dahil cünku AYRILANLAR HALA SEVGİLİ.. Emek verildikçe, özlemi çekildikçe ve de hasreti çekildikçe büyüyen birşeydir aşk.

o kadar güvenme o güven alışkanlık yapar aa bir bakarsın birgün çıkmış gitmiş bi farkedersin ki ona yaslandığından kendin boşlukta kalmışsın hatta yere düşmüssün haberin yok....

Yalnız geldik bu dünyaya, yalnız gideceğiz, o zaman dünyadada yalnız yaşamayı garipsememek lazım... bazen yüreğini birinle paylaşamamaktır yalnızlık, bazen ise kalabalığın arasında sanki etrafında kimse yokmuş gibi hissetmektir yalnızılık... yalnızlıktır ona ulaştıran seni yine yalnızlıktır ondan uzaklaştıran...

daha benimde sizlerinde yaşı oldukça genç hepimiz genciz aslında gençliğin yaşlada alakası yokya dün 49 yaşında hepimizden genç biriyle aynı muhabbeti yaptım yani lafın kısası akıl yaşta değil başta diyorlar gençlikte vücuttan değil ruhtan anlaşılır... gelgelelim yabana atılamayacak gerçek şudur yıllar kime olursa olsun genlede olumlu şeyler getirir buna tecrübe diyorlar kısaca kötü olanıda tecrübedir iyi olanıda, hayatın bize kattığı bir parçadır tecrübe... bu bağlamda kendime bakıyorum 18 yaşındaki ahmet kimdi şimdiki ahmet kim...

Bükülmesin de tutulsun be )) Hani kurşun sıksan geçmez ya geceden...

Sarı gelin, iyi ki varsın.... Hani kurşun sıksan geçmez ya geceden...

yalnızlık insana güç verir, yalnız olduğunu bilirsen ayaklarının üzerinde daha dik durursun en azından durmaya çalışırsın çünkü dayanabileceğin bir omuz olmadığını bilmek yere daha dengeli daha sağlam basmanı sağlar yada böyle yapmaya zorlar...

evet güzel ifade etmiş benim anlatmak istediklerimi ama hiçbir şey için geç değildir yinede beklemeye değer hiç gelmeyecek olsa bile...

senin seçtiğin yol her zaman en doğru yoldur eywallah sen bu yolda devam et...

evet anladim sagolasin. Emek verildikçe, özlemi çekildikçe ve de hasreti çekildikçe büyüyen birşeydir aşk.