Bu kadar yürekten çağırma beni Bir gece ansızın gelebilirim Beni bekliyorsan, uyumamışsan Sevinçten kapında ölebilirim Belki de hayata yeni başlarım İçimde küllenen kor alevlenir Bakarsın hiç gitmem kölen olurum Belki de seversin beni kimbilir Kal dersen, dağlarca severim seni Bir deniz olurum ayaklarında Aşk bu özleyiş bu, hiç belli olmaz Kalbim duruverir dudaklarında. Ya da unuturum kim olduğumu Hatırlamam belki adımı bile Belki de çıldırır, deli olurum Sana kavuşmanın heycanıyle Aşk bu, bilinir mi nereye varır Ne durdurur özlemini, seveni Bakarsın ansızın gelebilirim Bu kadar yürekten çağırma beni. Ümit yaşar Oğuzcan Çağların bilgeliğini ara, ancak dünyaya bir çocuğun gözleriyle bak.

Bu kadar yürekten sevme beni bir an sevgimden ölebilirim. Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..

Önde zeytin ağaçları arkasında yar Sene 1946 Mevsim, Sonbahar Önde zeytin ağaçları neyleyim neyleyim Dalları neyleyim. Yar yollarına dökülmedik dilleri neyleyim. Yar yar!.. Seni kara saplı bir bıçak gibi sineme sapladılar Değirmen misali döner başım Sevda değil bu bir hışım Gel gör beni darmadağın Tel tel çözülüp kalmışım. Yar yar Canımın çekirdeğinde diken Gözümün bebeğinde sitem var Bedri Rahmi Eyüpoğlu Çağların bilgeliğini ara, ancak dünyaya bir çocuğun gözleriyle bak.

Sensiz kalmayı kaldıramıyor yüreğim. Kısa ayrılıklar bile kederimi arttırıyor, hüzün dolu geceler yaşatıyor bana. Seninle birlikte olmanın tadını almışım bir kere, bundan vazgeçemiyorum. Alışkanlık değil bu. Her alışkanlık terk edilebilir bir gün. Oysa sen benim yaşam kaynağımsın. İnsan hayatından vazgeçebilir mi? Özlüyorum seni, özlemim büyüdükçe büyüyor içimde, durduramıyorum. Kavuşacağımız anı bekleyerek geçiyor zamanım. Hiç birşey zevk vermiyor bana sen yokken. Sıçrayarak uyanıyorum geceleri, yanıma bakıyorum, yoksun. Tekrar gözlerimi kapatıyorum, dönüp duruyorum sabaha kadar. Sensizken her güne yorgun uyanıyorum. Tadım yok işte anla. Oysa yanımdayken sen, günün tüm yorgunluğunu unutuyorum. Sohbetlerimizin keyfi, dokunmalarının sihri, yaşanan tüm olumsuzlukları silip götürüyor. Huzurla dalıyorum uykuya. Seninleyken, sadece bir kaç saatlik uyku bile, ertesi günü ayakata ve sapasağlam geçirmeme yetiyor. Sevgilim olduğunu, varolduğunu bilmek yetiyor bana. Döneceksin biliyorum da, dayanamıyorum ne yapayım. Zamanı seninle, Sadece seninle geçirmek varken, aşkımızı büyütmek, tutkuyla yaşamak varken beklemek çok zor geliyor insana. "Şimdi olsa" diyorum, "Çıksam işten, gitsem yanına, yemek yesek birlikte, o gülse, ben baksam, heyecanlı heyecanlı anlatsa yaşadıklarını... Sonra güzelliğinden bahsetsem, şımartsam onu, boğazın kıyısında yürüsek birlikte, yamur üzerimize yağsa, üşüsek, sarılsak birbirimize, ısınsak tenimizin ateşiyle..." Ama yoksun işte. Bu gecede sensiz geçecek ve ne yediğim yemekten zevk alacağım. Bu gece sevgilim, bir fırsatını bul ve üzerinde şehir ışıklarının dans ettiği su birikintilerine bak. Çünkü ben ne zaman sensiz kalsam, birikintilere bırakıyorum yüreğimi, sana ulaşması için. Çünkü seninleyken atıyor yüreğim. Haydi sevgilim gel, al yüreğimi öyle gel.... Ne olur..... ] GiDi$iN SoNuMuN Ba$LaNGiCi oLDu.... SeN GiTTiN, BeN BiTTiM!...

ellerine sağlık gittin canım yalnız kaldım gece gündüz ağlarım doymamıştım sana koklayamadım seni gece gündüz aplarım kapandı gözlerim elveda demedin ben buna yanarım

Çıkmadık candan ümit kesilmez... http://img93.imageshack. us/img93/2258/1428ft0nukc2. gif