bencede insanlar cok merhametsiz yada cok bencil hep bana hep bana diyorlar

Anne zannetmeki günler geçti de Değişti evvelki hissim git gide Bir hırçın çocuğum değişmez huyum Seneler geçse de ben yine buyum Senden umuyorum teselli yine Bu gün şefkatine, muhabbetine Zanneder misin ki yok ihtiyacım Belki eskisinden daha muhtacım. Dünyanın tükenmez kederlerinden Kalbim kırılsa da böyle derinden Hayatım büsbütün yes'e kapılmaz Teselli bulurum içimden biraz O derin sevgini hatırlarımda Her gece hıçkıran dudaklarımda Hasretle anılan senin adın var Beni aldatmadı, sevdi daima Bu humma başka sevgilerden yadigar anne! Sevmeyen sevenden bahtiyar annne! Sorma ki başımdan çok şey geçtimi Ahh. .. anlatsam sergüzeştimi Nasıl terkedildim nasıl atıldım Anne aldatıldım aldatıldım Belki her zamankinden fazla severken Bir lahza bahtiyar olayım derken Bilmezsin kaç gece böyle ağladım Şimdi tecrübem var artık anladım Aşk, o bir masalmış yalanmış meğer Seven bir kalp için sığınılacak yer Yalnız o kucakmış, yalnız o dizmiş İnsanlar ne kadar merhametsizmiş... Orhan SEYFİ ORHON