zaman; ayrılıkta duruyor adeta ne geriye nede ileriye sürüklüyor seni. İnsan baş gözüyle bakar, gönül gözüyle görür.

kaybolur hayatın tarifsiz ahengi, zaman bir tablodur düşer duvarlardan düşüncemi aşan gizli bir mimari yükselir sonsuzluk manzaralarına yaslasam başımı hatıralarıma bir şah damar gibi vuruyor hayaller vuslat bilememki hangi rüyalarda ayrılıktan şimdi üşür durur eller bir yağmur sonrası gurbetinde akşam ruhumun dinmeyen nedametleridir ağarmış saçımda eskiyen şu zaman sonsuza dökülen gizemli bir nehir bir terennüm olur ah, dudaklarımda gönlümde vuslatı sürükleyen hicran rüzgardır içimi körükleyen sevdan bir yağmur sonrası gurbetinde akşam eşref ziya terzi