hayatın her konusu üzerinde gece vakti düşünmek çok yararlı bence. gece olunca akıl ve gönül, gündüze göre kat kat daha iyi çalışıyor.... sevgi konusuna gelince... bu dünyada " sevmek " kimseye fayda sağlamamıştır. tabi ben burada sevgiyi değil de nefreti kin tutmayı intikamı ve maddiyatçılığı tercih etmek gerek demiyorum.... sevmek, bağımlılıktır. sevmek, özgürlükten vazgeçmektir. insan duygusal bakımdan kendi kendisine yeterli olmayı öğrenmeli, hem bu çok zor da değil zaten. hem şu da önemli : sevgi söz konusu olduğunda, aklımıza hep diğer insanlar geliyor, bu yanlış. hayvanları ve diğer tabiat güzelliklerini sevmek, insanları sevmek gibi tehlikeli değil, yani hayal kırıklığı ile noktalanmıyor.

Sessiz geceler benim için sığınılan bir liman sanki. Kendimi bulup bulup kaybettiğim karanlıkta, şöyle bir uğradığım kelime hazinem de bir anlam ifade etmiyor. Düşünüyorum da bu güne kadar hep; gibi yazmışım, gibi okumuşum, gibi söylemişim ve en önemlisi; gibi sevmişim...