Seçtiğimiz hayatlar mı bunlar? Seçtiklerimiz mi bunca yokluk, bunca kırıklık, bunca acı? Seçtiklerimiz evet. Hayat bu sevgilim, çoktan seçmeli, senin aşkınsa bir dönem ödevi. ...,,.. Serkan & hüLya BORAZAN. 21 Mart 2008 - 03 Ağustos 2008 EVLENDİK.. ;)

maXimuS yazdı:çok güzel bunlar ellerine sağlık Sağolllll okudun mu ki Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..

okumazmiyim sonuna kadar noktasina kadar sen yazcan ben okumucam hee <?PHP echo (" When the rain keeps falling can't you hear me calling? For somebody new Someone just like you "); ?>

vay hemde ne vay <?PHP echo (" When the rain keeps falling can't you hear me calling? For somebody new Someone just like you "); ?>

maXimuS yazdı:okumazmiyim sonuna kadar noktasina kadar sen yazcan ben okumucam hee hee vayy be Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..

Gecenin sayıklamalarına karışıyor çığlıklarım, Senin olmadığın bir şehrin elleri çöküyor boğazlarıma, Umudun nerede diye soruyorum gözlerine, Ne sesim ulaşıyor, ne gözlerini görüyorum uzaklarda.. Gidişine alıştım, Herşeye alışırım, buna da alıştım demiştim İnsan ne kolay yalan söylermiş meğer.. Ne çabuk kandırabilirmiş kendini bir anda.. Yalnızlık akmaya başlayınca anlarmış aldattığını, ıssız ruhunu.. Unutulmuşluk dolaşıyor hapsolduğum çemberin etrafında. Çıkarsam sarpa saracak tüm aklımı biliyorum. Korkuyorum... Susuyorum... Anlıyorum... Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..

Benden önce söylenmiş sözlerin haklılığına kızdığım oldu zamanında. Ama inandığım da. Ömrümde her şarkı başka bir kapı açtı. Bu şarkının ardında sen, bu kapının ardındaysa benden önce söylenmiş sözler vardı. Seçtiğimiz hayatlar mı bunlar? Seçtiklerimiz mi bunca yokluk, bunca kırıklık, bunca acı? Seçtiklerimiz evet. Hayat bu sevgilim, çoktan seçmeli, senin aşkınsa bir dönem ödevi. Bir şarkı tuttum sevgilim, bir kapı açtım ikimize. İkimiz çokmuşuz meğer bu resme. Kapatmadan bu kapıyı yine de Bu yaralar, bereler sanadır, bileler Çok canım yanıyordu gördüklerimden ve göreceklerimden. Benim kanayan dizlerim yoktu hayatta bir tek. Benim de kanattıklarım vardı elbet. Ezdiğim kumlar ve geçtiğim yollar hala gölgemi taşıyorlar. Hani demiştim ya; ne ayrılıklar, ne aşklar, ne başlangıçlar diye Yani demem o ki, çok zor günler geçirdim vaktiyle. Bu şarkı sadece benimdi sevgilim ve ben büyük bahçeler istemiştim ikimize. Yazmışsın ya; Onu sevebileceğimi düşünmüştüm diye. İşte o günden beri, belki de bu yüzden sadece, bu yaralar, bereler sanaydı, bileler, göreler aşkımı, şahidim gök kubbe. İclal AYDIN ßir tanede benden Martılar ağlardı çöplüklerde, Biz seninle gülüşürdük. Şehirlere bombalar yağardı hergece, Biz durmadan sevişirdik. Acımasız olma şimdi bu kadar, Dün gibi dün gibi çekip gitme.

DiLeMmA bitanedir cunku... usta : )) What the eyes see is knowledge, what the heart knows is certainty.

Bırak saçlarını rüzgarına İstanbul'un Bu şehirde aşksız ve rüzgarsız yaşanmaz Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..

Ne için? Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..

Seni özlemenin Ne demek olduğunu sor bana, Yetmiş iki dilde anlatabilirim Kitabını yazabilirim sayfalarca. Yalnızlığın rezilliğini Kokuşmuşluğunu Ve çıplaklığını da. Ama hiç kimse Kavuşmanın güzelliğini Sormasın bana / anlatamam. Ben sana hiç kavuşmadım ki! Bilmiyorum Dudakların nasıldır. Sıcak mı ateş topu kadar, Yoksa soğuk mu Buza kesmiş bir bardak su gibi? Kıvrımlarına, Kırmızı karanfiller mi tutunmuş, Küle gizlenmiş kor mu var? Tenime değdiğinde dudakların Cemre mi düşer bedenime, Mızrap değen bir saz teli gibi Titrer mi yüreğim bilmiyorum. Ben hiç dudaklarına dokunmadım ki! Bir kadını sardığında kolların, Ürkek ceylanlar Nasıl kurtulur tuzağından? Dolu yemiş yaprak gibi Nasıl titrer bir yürek? Ellerin nasıl okşar bir bedeni, Goncalar Nasıl güle döner sıcaklığınla / bilmiyorum. Hiç sana sarılıp yatmadım ki! Kısacası: Tatmadım kavuşmayı / anlatamam. Ama, Seni özlemenin kitabını yazabilirim. Anlatabilirim daldaki kuşa / topraktaki solucana. Yokluğunda yıllardır Özlemine dayanmayı öğrendim Yokluğuna katlanmayı Aşağılık avunmayı öğrendim nasılsa Ustası oldum beklemenin Tükenmek pahasına. Ama hiç kimse / kavuşmayı, İki derenin birbirine karışıp Sarmaş dolaş aktığı yatağın yorgunluğunu Sormasın bana, anlatamam. Çünkü seninle ben, Ayrı kaynaktan doğmuş Sularında hasretleri taşıyan Başka denizlere koşan iki ırmağız. Birbirimize uzak topraklarda tüketirken yılları Aynamızda ayrı gökleri yansıtırız. İşte onun için İki dere nasıl karışır birbirine Nasıl sığar iki nehir bir yatağa /bilmiyorum. Seninle Hiç aynı yatakta coşmadım ki! Sen bana /yalnızca Ve sadece Kahpe sensizliği sor Rezil beklemeyi, özlemeyi sor. Tanrı şahidimdir Kurda kuşa Dağa taşa bile anlatabilirim. Demem o ki uzaktaki yakınım: Vuslatlara yabancıyım, Ama, Seni özlemenin kitabını yazabilirim. Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..

çok güzel bunlar ellerine sağlık <?PHP echo (" When the rain keeps falling can't you hear me calling? For somebody new Someone just like you "); ?>

Yeni bir gri başlıyor gözlerimin önünde, aşk hiç olmadığı kadar hüzünlü bu zamanlar. Yanlış günlerden geçip giderek bıraktığımız, mutluluk kokulu dokunuşların ardında artık o zamana hiç güneş doğmayacak. Sen ve ben yenilgilerimizle sonsuza kadar başbaşa kalacağız. Yağmurların bıraktığı renklerle umut oyunları oynayarak geçirdiğimiz anlarda, o acıtan sona, gerçeğe vardığımızı hiç farkedemeden ansızın yara alıp yetmemeye başladık birbirimize. Aşkı da berbat ettik, umudu da... Bencil sevişmeleri mutluluk dokunuşları gibi yutturarak yalnızlığın kapılarını sonuna kadar açtığımızı anlamadık birbirimize. Bütün gün doğumlarını, ayışığını, gökkuşağını, yeryüzünün en kutsal ışıklarını küstürdük gözlerimize. İnsanoğlunun varoluşunun yazgısı ikimizide vurdu bu sahte aşk oyunumuzda. Herkes gibi bizde masum olmayı başaramadık. Aşkı her kandırışımızda, biraz daha sığlaştı dibe vurmaya yakın ruhlarımız. Karanlık odaları sahte ışıklarımızla aydınlatırız sandık, birbirimizi kararttığımızı saklayarak ellerimizden. Yavaşça gerçek sanmaya başladığımız yalana; aşkı inandıramadık. Ve o umudu ellerimizden çekip aldı. Yeni bir gri başladı gözlerimde. Aşk hiç olmadığı kadar kızgın artık herkese. Biz ona ihanet ettik. Yeryüzündeki bütün acıları üstüne yığarak katili olduk herbirimiz utanmazca.. O artık ikimizede gülümsemeyecek sonsuza kadar. O artık ne senin nede benim yeryüzümde görünmeyecek... Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..

Gitmelerimde ayak izlerin var. Geri dönüşlerimde, Serçe yüreğinin çırpınış sesleri. Biliyorsun sende, Kan kusup, Kızılcık şerbeti içtim demenin Zamanı çoktan geçti. Eğer yüreğim, Hayat sahnesinde o son suflesini vermeseydi Ne bu gidişim son olurdu, Ne de geri dönüşüm ilk... Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..

Sensiz burada Güneş doğmaz sonunda bir eşin bulunmaz... Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..

Suskunluk artarak devam ediyor... Yazılmayan kelimeleri düşlüyorum, kimse için hiçbir anlam ifade etmeyen şeyler. Gözlerimin önünde fışkıran aydınlığın içinde hayal meyal seni görüyorum. Yüzünde yüzyıllardan arınıp gelmiş olgun bir meyva tadında bir tebessüm. Gülümsüyorsun... Ben uzun süredir uykulara kapılmadan yaşıyorum hayatı. Bir sürü yalnızlığın içinde birde senin yalnızlığının ağırlığıyla çıkıyorum karanlıklara. Sahte ışıkların içinde ruhunu sarhoşluğun kollarına bırakan binlerce vücudun arasında savunuyorum aşkı korkularımdan kurtulmak için. Gözlerimi her kapatışımda dipsiz bir karanlığa açıyorum aslında büyük bir korkuyla... Düşlerden artık korkuyorum. Bana bıraktığın bir ucu ızdırap yanığı sözcüklerle yeni cümleler oluşturuyorum geleceğin güne dair. Uyuyamadığım uykularda sana akıtıyorum düşlerin en sıcağını her karanlık gecede. Belki dönersin diye penceremin buğusuna yazıyorum her gece yeniden adını, nefesimin nedenini anlaman için. Yokluğunun karanlığından korunmak için yakıyorum ışıklarımı karanlık saatler boyunca. Seni çok özlüyorum.. Acıların arkasına saklanarak kaçışınla tükenen ışığımı geleceğin güne kadar söndürmemek için çabalıyorum şimdi. Çoğu gün hasretten saçmalıyorum. Sarılacak birşeyler arıyorum en sonunda yine seni istiyor aklımı yakıp kavuran dokunuşlarım. Bekliyorum ne zaman biteceğini bilmeden. Sessizce birikiyorum. Suskunluklar artarak devam ediyor... Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..

Sen özlemek nedir bilirmisin geceler boyu beklemek saatlere gunlere aylara lanet etmek yollara yallvarmak özlemim sensin sevgili adi sani belli olmayan özlediğim sensin sevgili bana lanet edenözlenmektesin gelde dindir özlemimi http://img31.imageshack. us/img31/5913/ggle4jx4ko. gif

Birden özleyiveriyorsunuz... Çoktan unuttugunuzu sandiginiz ya da yalnizca bir kere karsilastiginiz ve özlemek için yeteri kadar tanimadiginiz birini bir sabah çilginca özleyerek uyaniyorsunuz. Rüyalariniz, içinizdeki o gizli, esrarini ele vermez büyücü, siz çarsaflarinizin arasinda, bütün tehlikelerden uzak, güvenle yattiginizi sandiginiz bir anda, usulca ruhunuza sokulup, sizden habersiz oralara yigilmis cephanelikleri birer birer atesleyiveriyor. infilaklarla sarsilarak uyaniyorsunuz. Hayatinizda olmayan birini hayatiniza almak, ona dokunmak, onun sesini duymak için kivranirken buluveriyorsunuz kendinizi... Özlemek, o yakici istek, bilinen herseyi ve önem sirasini degistiriveriyor. Özlediginiz ise çok uzaklarda... Yaninda olmasini istediginiz halde yaninizda olmayan bir tek kisi, yaniniza bile yaklasmadan, hatta onu özlediginizden ve onu istediginizden haberdar bile olmadan, bütün hayati, bütün görüntüleri eritip baska kiliklara sokuyor... Serkan & hüLya BORAZAN. 21 Mart 2008 - 03 Ağustos 2008 EVLENDİK.. ;)