GÖZLERİN, GÖZLERİM Bir sabah güneşle gelirim sana Dağ doruklarından Ben esmer çoçuk ateşböceği aydınlığında Üzerimde tentürdiyot kokusu yaylaların sen türkmen güzelim seherindeki gül tomurcuğunda şekillenir çiy tanesi oluverirse gözlerin ver gözlerime süreyim... Vermezsen ıslatır koca şehri gözlerim.

neydi beni itmesine sebep neydi bakışlarımın dokunmasına izin vermeyen ah bir bilsem sadece bir an bakabildim gözlerine toprak rengi derdim hep karanlık gece oluverdi uzaktı çok uzaktı belli belirsiz kimbilir ne düşünüyordu bakıyordu ateş gibi o baktıkça ben de ateş oldum bu gece kalemim ateş gibi dolaştı kağıtların üzerinde yakıcı bir ateş dolaştı bu gece içimde varlığımı kavurup bir gölgeye çevirdi gölgeydim ben bu gece kimse görmedi beni görünmezcesine yürüdüm bu gece kimse bakmadı bana bir an baktım gözlerine ve o kısacık bir anda o gördü beni bir gölge geçerken bakışlarından yürüdü gitti... 08/10/2004

AŞK Şimdi sen kalkıp gidiyorsun. Git. Gözlerin durur mu onlar da gidiyorlar. Gitsinler. Oysa ben senin gözlerinsiz edemem bilirsin Oysa Allah bilir bugün iyi uyanmıştık Sevgiyeydi ilk acılısı gözlerimizin sırf onaydı Bir kuş konmuş parmaklarıma uzun uzun ötmüştü Bir sevişmek gelmiş bir daha gitmemişti Yoktu dünlerde evvelsi günlerdeki yoksulluğumuz Sanki hiç olmamıştı Oysa kalbim işte şuracıkta çarpıyordu Şurda senin gözlerindeki bakımsız mavi, güzel laflı İstanbullar Şurda da etin çoğalıyordu dokundukça lafların dünyaların Öyle düzeltici öyle yerine getiriciydi ki sevmek Ki Karaköy köprüsüne yağmur yağarken Bıraksalar gökyüzü kendini ikiye bölecekti Çünkü iki kişiydik Oysa bir bardak su yetiyordu saçlarını ıslatmaya Bir dilim ekmeğin bir iki zeytinin başınaydı doymamız Seni bir kere öpsem ikinin hatırı kalıyordu İki kere öpeyim desem uçun boynu bükük Yüzünün bitip vücudunun başladığı yerde Memelerin vardı memelerin kahramandı sonra Sonrası iyilik güzellik. Cemal Süreya