Çok faydalı bir başlık. Teşekkür ederim. http://www.tushsnk.com http://www.myspace.com/tushsnk

bilmediklerimi öğrettiklerin için saol çok faydalı geldi Tek cümlelik bir nokta değilim...

Acente kelimesini bazı sigorta şirketlerinin sistemlerinde veya ufak kitapçıklarında bile görüyorum "acenta" olarak... ! Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..

Bir de benim sorduklarımı bilen olsaydı keşke

Benim dil bilgim çok zayıf yukarda saydıklarınızı hayatta aklımda tutamam o yüzden gelir gelmez 2 uyarı aldım sanırım benden başka herkes düzgün yazabiliyor.

Enchanting Sen sağol şimdi de Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..

Nasıl yazacağım? Yazmaya başlarken bunu sorarız kendi kendimize. Çok basit kurallar, iyi yazmanızı sağlar. En azından yazdıklarınızın iyi görünmesini, iyi okunmasını sağlar. Bu iyi okunma ve görünme, kuşkusuz içerikle ilgili değil. Burada kastedilen biçimsellik. Yazarken biçimle ilgili uymamız gereken belli başlı bazı kurallar var. Bunları şöyle sıralayabiliriz.. BUNLARI YAPIN Mutlaka sık sık paragraf yapın. Paragrafsız bir yazı upuzun ve ürkütücü bir duvara benzer. Böyle bir duvarı kimse görmek istemez. Yazınızı da kimse okumak istemez. Her noktalama işaretinden sonra, bir boşluk bırakın. Bunu yapmazsanız cümleleriniz ve sözcükleriniz karmakarışık bir koyun sürüsüne benzer. Hiç birini diğerinden ayıramazsınız. Ne kadar sade yazarsanız o kadar güzel görüneceğinden emin olun. Yani mümkün olduğu kadar az noktalama işareti kullanın. Gereksiz tırnaklardan, parantezlerden, çizgilerden, şapkalardan kaçının. Noktalama işaretlerini sadece gerektiğinde ve zorunlu olduğunuzda kullanın ki onların da kıymeti bilinsin. İmla kurallarına mutlaka uyun. O kurallar dilin birliğini ve düzenini sağlar. Yazdıklarınızın okuyan herkes tarafından anlaşılmasını sağlar. Bilmediğiniz bir imla kuralı olursa diye, yanınızda bir "imla kılavuzu" bulundurmanız sizi küçük düşürmez. Kısa cümleler okunma açısından büyük avantaj sağlar. Tamam, uzun cümleler kurup ne kadar usta yazar olduğunuzu göstermek isteyebilirsiniz. Ama art arda sıralanmış onlarca sözcüğün insan beynine anlamlı bir mesaj göndermesi, birkaç sözcüğün göndermesinden daha zordur. Artık çoğumuz bilgisayarlarda, klavyeleri kullanarak yazıyoruz. Yazı büyüklüğünüzün ve yazı karakterinizin , kullandığınız dile uygun olmasına özen gösterin. Çok küçük de olmasınlar, çok büyük de. Unutmayın yazınız binlerce bilgisayarda açılacak. Her yerde aynı düzenlilikte görünmesi, sık kullanılan yazı tipleri ve normal ölçülerde bir punto seçmenizle mümkün olabilir. Boşluklar çok önemlidir. Yukarıda her noktalama işaretinden sonra boşluk bırakmanız önerildi. Yazınızın bütününün biçimsel olarak sıcak görünmesi için, yanlardan, alt ve üstten de uygun boşluklar bırakmalısınız. Derli toplu bir görüntü, karmaşa karşısından her zaman avantajlıdır. Yazıda bazı durumlarda başlık kullanırız. Bunların dikkat çekmesi için yazının bütününden farklı bir font ve punto ile yazılmaları gerekir. DOĞRU SÖZCÜKLER İmla kurallarına mutlaka uymalısınız. Türkçe de bazı sözcükler söylenişlerindeki kolaylık ve alışkanlığın yazı diline de yansıması sonucu yanlış yazılıyor. Bunları yaparsanız, yazınızı okuyan sizin için acemi diye düşünür. Acemi bir yazar olarak adlandırılmamak için şu sözcüklerin yazılışına mutlaka dikkat edin.. Yanlız değil yalnız yazmalısınız Yalnış değil yanlış yazmalısınız Çünki değil çünkü yazmalısınız Herkez değil herkes yazmalısınız Kurdela değil kurdele yazmalısınız Meyva değil meyve yazmalısınız Makina değil makine yazmalısınız Sarımsak değil sarmısak yazmalısınız Fasulya değil fasulye yazmalısınız Ambülans değil ambulans yazmalısınız Akedemi değil akademi yazmalısınız Deklerasyon değil deklarasyon Papuç değil pabuç yazmalısınız Otobos değil otobüs yazmalısınız Orjinal değil orijinal yazmalısınız Konservatuar değil konservatuvar yazmalısınız Alimünyum ya da aliminyum değil alüminyum yazmalısınız Sovan değil soğan yazmalısınız Kapora değil kaparo yazmalısınız Prosedir değil prosedür yazmalısınız Traş ve heykeltraş değil tıraş ve heykeltıraş yazmalısınız Dokuman değil doküman yazmalısınız Labaratuvar veya labaratuar değil laboratuvar yazmalısınız Acenta değil acente yazmalısınız. ESPAS İmla kurallarımızın en çok ihlal edilenlerinden ya da yanlış kullanılanlarından biri ayrı yazılması gereken eklerin bir türlü yazılmamasıdır. Dahi anlamına gelen de ler, da lar ve ki ler kullanıldıkları sözcükten bir boşlukla ayrılır. Yani Ben de geleceğim yazmalısınız. Bende geleceğim yazarsanız yanlış olur. Ben de deki bu de eki dahi anlamındadır. Öyle sevdim ki, kimse inanamadı yazmalısınız. Öyle sevdimki kimse inanamadı yazarsanız yanlış olur. Soru ekleri de bağlı oldukları sözcükten bir boşlukla ayrılır. Bu ekler mi, mı, mu şeklinde olabilir. Yani şöyle: Ben de geleyim mi? Burada mi bir soru ekidir. Yapayım mı, seveyim mi.. Gibi.. ÜNLÜ VE ÜNSÜZLER Türkçe de bazı harflere ünlü, bazılarına ünsüz denir. Sesli ve sessiz harfler tanımı da kullanılır. Sesli harfler a, e, i, ı, o, ö, u, ü dür. Sessiz harfler ise kalan 21 harf. Sessiz harfler kendi aralarında "sert" ve "yumuşak sessiz" olarak ayrılırlar. f, ç, h, p, k, s, ş, t sert sessiz harflerdir. Kalan sessizler ise "yumuşak sessiz". Sert sessizlerle biten sözcüklere bir ek yapılacaksa, bu ek de mutlaka sert sesiz bir harfle başlamak zorundadır. Örneğin otobüsdeki sözcüğü yanlıştır. Çünkü otobüs'ün son harfi s sert sessizdir. Bu nedenle de ekinin "te" şeklinde kullanılması gerekir. Yani doğrusu otobüsteki. Peki, sert ve yumuşak sessizleri nasıl ayıracağız? Kullanabileceğiniz en basit yöntem FISTIKÇI ŞAHAP yöntemidir. Bu iki sözcükteki sesli harfleri çıkarın. Yani I ları ve A ları. Kalan harflerin tümü sert sessizlerdir. Eğer ekleyeceğiniz sözcüğün son harfi fıstıkçışahap ı oluşturan sessizler arasında varsa, ek de sert sessizlerden, yani fıstıkçışahap içindeki harflerden biri ile başlamalıdır.. ŞAPKA VE ÜNLEM Şapka inceltme ya da uzatma işaretidir. Bazı sesli harflerin üzerine konur. A, u, i gibi. Amacı, bu harfin uzatılarak ya da iki taneymiş gibi okunması gerektiğini göstermektir. Yani şapkalı bir a harfi gördüğünüzde bunu aa gibi okursunuz. Türkçe ye özellikle Arapça ve Farsça dillerinden giren sözcüklerdeki anlam karışıklığını önlemek amacıyla uzatma işareti kullanmak gerekiyor. Hala yazdığınızda bu sözcüğün babanın kız kardeşini kastettiği anlaşılır. Ama hala yazarsanız bu devam eden, süregelen, devam etmekte olan anlamındadır. Aynı şekilde kar yazarsanız, meteorolojik bir olay anlaşılır. Kazanmak, çoğaltmak, artırmak anlamına gelen kar ı kastediyorsanız kar yazmalısınız. Uçurum anlamındaki yar ile sevgili anlamındaki yar i de bir şapka ayırır. Genel kural olarak şapka bu üç sözcükte kullanılır. Çünkü hala ile hala'yı, kar ile kar'ı, yar ile yar i birbirinden ayırmak gerekir. Ama örneğin reklam yazarken şapkalı da yazsanız, şapkasız da o sözcüğün reklam olduğu anlaşılır. Yazının sade olması bakımından gereksiz ve sık şapka kullanılmaması yerindedir. Yazıyı illa "süslemek" istiyorsanız kullanın. Yine yazının sadeliği, kolay okunması bakımından sık sık ünlem işareti ve soru işareti kullanmak da gereksizdir. Kurduğunuz cümle zaten bir vurgu içermiyorsa siz sonuna istediğiniz kadar ünlem işareti koyun istediğiniz etkiyi sağlayamazsınız. Ama yeterli vurgu varsa, ünlem işareti koymaya bile gerek kalmaz.. ŞU HAİN EKLER Özellikle yabancı sözcükler ve kısaltmalara yapılan eklerde hatalı kullanım çok yaygın. Örneğin IMF kısaltmasına den, ye, nin benzeri ekler yapıldığında bu kısaltmanın orijinal okunuşuna göre mi, yoksa Türkçe okunuşuna göre mi ek yapılacağı kestirilemiyor. Doğrusu eki Türkçe okunuşuna göre yapmak. Yani IMF kısaltmasının son harfi "f" olduğuna göre yapılacak ekin de bu yumuşak sessiz harfe uygun olması gerekir. IMF e yazılışı ya da söylenişi yanlıştır. Doğrusu IMF ye olmalı. NE ZAMAN AYRI NE ZAMAN BİRLEŞİK? Türkçe de 1980 döneminde başlayan ayrı mı yazmalı, birleşik mi yazmalı konusundaki kaos hala sürüyor. Örneğin "karabahtım" mı yazılmalı, "kara bahtım" mı yazılmalı gibi. Bu tartışmanın temelinde sözünü ettiğimiz dönemde ülkemizdeki dilbilimciler arasında ortaya çıkan "öztürkçe", "canlı ya da yaşayan Türkçe" bölünmesi yatıyor. Öztürkçe yi savunanlar genellikle birleşik, "yaşayan Türkçe"yi savunanlar ise ayrı yazımdan yanadır. Genel kural olarak, eğer iki ayrı sözcük birleşip yeni ve bambaşka anlamlı bir sözcük oluşturuyorsa birleşik yazılmalıdır. Örneğin, sivrisinek, anamuhalefet, karabasan, kardelen, tümdengelim, ortaokul, altyapı, üstgeçit, karadelik gibi... GELİYİM Mİ, GELEYİM Mİ? Sık yapılan yanlışlardan biri de bu. Yani soru eklerindeki ilgeçlerin yanlış kullanımı. Geliyim mi, söyliyeyim mi, ağlıyayım mı, başlıyayım mı, yatırıyım mı demek ya da yazmak yanlıştır. Doğrusu geleyim mi, söyleyeyim mi, ağlayayım mı, başlayayım mı, yatırayım mı olmalı... ŞİİR VE NOKTALAMA İŞARETLERİ Sık yapılan bir başka hata şiirlerde dize sonlarında virgül kullanılması. Yapısı gereği şiirde bir dize ya bir cümledir ya da alt dizelerde tamamlanacak olan bir cümlenin parçasıdır. Bir cümle olması halinde dize sonuna virgül değil nokta konulur. Ki bu da şiirin görselliği, estetiği ve anlatım kaygısı bakımından illa gerekmez. Ustaların noktalama işareti kullanmadan yazdığı pek çok güzel şiir olduğunu hatırlayın. Bir cümlenin parçası olması halinde ise her dizenin sonuna virgül koymak, bir yandan anlamı karmaşıklaştırır, söylemi zayıflatır, bir yandan da görselliği içinden çıkılmaz hale getirir. Eğer şiirde bölünmüş bir cümleden oluşan birden çok dize varsa, anlamı zayıflatmamak, söylem kaybının önüne geçmek amacıyla virgül kullanılabilir. Ama "bu dize bitti, cümle bitmedi, alt dize ya da dizelerde sürüyor" mantığıyla her dize sonuna virgül koyarsanız estetiktek, içerikten ve okuma kolaylığından ödün vermiş olursunuz. BOL NOKTA BOL HATA Türkçe imla kılavuzunda "yan yana iki nokta" şeklinde bir noktalama işareti yok. Ama "yan yana üç nokta" Türkçe imlasında yer alan bir noktalama işareti. Bunu unutmayın. Milli edebiyat akımının ilk dönemlerinde Latin alfabesine geçişin karmaşası içinde kimi yazarların kullandığı "yan yana iki nokta" yanlışı kısa sürede düzeltildi. Çoğu zaman düzyazıda, özellikle şiirde yapılan bir başka nokta hatası "yan yana üçten çok nokta" ya da "sıralı nokta" koymak. "Sıralı noktalar", kural olarak, bir metinde "bilerek ya da eksik bilgilenme nedeniyle" atlanan veya çıkarılan bölümleri belirtmekte kullanılır. Ya da bir yazının içine herhangi bir metinden bir bölüm alındığında, alınan bölüm metnin başından değil başka bir yerinden başlıyorsa, bunu belirtmek için "sıralı nokta" kullanılır. Siz, şiir ya da düzyazınızdaki cümlelerin sonuna "anlamı ve söylemi güçlendirme" kaygısıyla "üçten fazla" noktayı sıralarsanız, ortaya çıkan anlam budur: Yani kastınızdan çok uzak ve tümüyle yanlış bir anlam. NİDA'YI NADİM ETMEYİN Nida, bildiğiniz gibi, ünlem işareti. Bu tür düşünce, duygu ve fikirleri içeren cümlerin sonlarında korku, şaşkınlık, hayret, üzüntü benzeri güçlü duyguları belirtmek için konulur. Bağırma, haykırma, isyan etme, zafer düzeyindeki bir sevinci belirtme gibi güçlü duguysallık ve şiddet içeriği bulunan cümleler de ünlem işaretiyle bitirilir. Bilinmeyen, belirlenemeyen, anlam verilemeyen durumların ifade edildiği cümlelerin sonuna bunu vurgulamak amacıyla yine ünlem işareti konulur. Sık yapılan bir hata, ya da yanlış anlama nedeniyle başvurulan bir yöntem, bu tür cümlelerde güya anlamı güçlendirmek, vurguyu artırmak amacıyla art arda ünlem işaretinin kullanılması. Oysa art arda iki ya da üç ya da dört ya da daha fazla ünlem işareti Türkçe'nin noktalama işaretleri arasında yer almaz. Ünlem işareti bir kez kullanılır ve istenilen vurguyu yapar. Eğer cümleniz zaten doğuştan vurgusuzsa sizin art arda ünlem işareti koymanız onu ne güçlendirir ne de kurtarır. Olsa olsa zayıflığını iyice ortaya çıkarır. Bir yandan da bu kadar kalabalık "nida" bir "nida"yı "nadim" eder. Yani üzer.. Ne dava haramisi, ne entelektüel sanat çığırtkanı, ne ütopya devşirmeni. Kuş olup uçtuk semaya..

Dilbilgin zayıfsa tabii uyarı alırsın.. Fakat burası ne bir üniversite, ne bir fakülte.. Defalarca özel mesaj ile uyarılmana rağmen hatanı tekrarlamaya devam etmen 2 uyarı almanı kolaylaştırmıştır. Diyelim ki senden kaynaklı bir sorun değil bu, elinde olmadan istemediğin şeyler yazabiliyor bilgisayar yada herneyse. Bizi de bilgilendir ki, düzeltmeye çalışalım veyahut gereksiz yere uyarı vermeyelim. Ne dava haramisi, ne entelektüel sanat çığırtkanı, ne ütopya devşirmeni. Kuş olup uçtuk semaya..

çok teşekkürler

Saol değil sağol bir gün ve gerçekten, her şey çok güzel ölecek!

dJ4 yazdı:Benim en çok takıldığım ve çözüme kavuşturamadığım nokta şu: Mesela : cümlenin herhangi bir yerinde özel isim tamlaması geçiyor ve cümle içinde dahi geçse büyük yazılması gereken bir isim diyelim bu atıyorum mesela Galatasaray özel isimdir küçük harfle yazılmaz dimi. Galatasaray Spor Külübü şeklinde mi yazılmalı cümle içinde evet böyle yazıldıını düşünüyorum lakin bir de şu var, Galasatasaray'lı futbolcu bu bir isim tamlaması fakat burada benim yazdığım gibi futbolcu küçük harflemi başlamalı yoksa büyük harfle mi? Ya da atıyorum Barcelona Spor Külübü Başkanı burada başkan da mı büyük harfle yazılmalı? Kişi adlarından önce ve sonra gelen saygı sözleri, unvanlar, lakaplar, meslek ve rütbe adları büyük harfle başlar. Resmi yazılarda da saygı bildiren sözlerden sonra gelen ve makam, mevki, unvan bildiren kelimeler de büyük harfle başlar: "Sayın Başkan" veya "Aziz Dostum" gibi.. Geç olsun güç olmasın.. Ne dava haramisi, ne entelektüel sanat çığırtkanı, ne ütopya devşirmeni. Kuş olup uçtuk semaya..

teşekkürler. faydalı bilgiler..

Benim en çok takıldığım ve çözüme kavuşturamadığım nokta şu: Mesela : cümlenin herhangi bir yerinde özel isim tamlaması geçiyor ve cümle içinde dahi geçse büyük yazılması gereken bir isim diyelim bu atıyorum mesela Galatasaray özel isimdir küçük harfle yazılmaz dimi. Galatasaray Spor Külübü şeklinde mi yazılmalı cümle içinde evet böyle yazıldıını düşünüyorum lakin bir de şu var, Galasatasaray'lı futbolcu bu bir isim tamlaması fakat burada benim yazdığım gibi futbolcu küçük harflemi başlamalı yoksa büyük harfle mi? Ya da atıyorum Barcelona Spor Külübü Başkanı burada başkan da mı büyük harfle yazılmalı?