Bukalemun Saatler! Kurumuş umutlarımın yerine hayaller ektim Suladım gözyaşlarımla cılız fideleri Yeşerir mi yeniden, güze kalmadan? Dipsiz derinliklere meyilli uçurumların en ucundan Topladığım çiçekleri Soldurmadan... Gelir misin ey sevgili! Nerdesin, kimdesin, kiminlesin bilmez yüreğim Beyhude mi derim bazen, vakitsiz bekleyişim? Belki de vuslata sebepsiz dur deyişim Yazık ki! Kendimi günün, dünün, yarının sahibi sanmışım Anladım anlamsızmışım... Akasya ağacının en kalın dalına konsa da kelebek Ürkek duruşunun narinliğiyle titrer ya kanatları Öyleymişim bilmedim... Biçare anlarını yaşarken bile hiçliğim Bendeki seni silmedim... Bereketsiz yarınlara gitmeye direnir ayaklarım Bilmem ki orda mısın? Adı ayrılıksa yokluğunun Razıyım sevgili Yeter ki ölüm olmasın... Gidişine avuntu Denizlerim var benim; avare balıklar gibi kıyılarında gezdiğim Tiz sesiyle nara atan sarhoş olurum çoğu gece Bazen de dönence Ateşböceği misali lerzan yanan Sokak lambalarının soluk ışığında göremediğin Kuytulardayım Bulamadan kaybetme isyanlarında Korkulardayım! Yokluğuna teselli Sabır çekip coştuğum... Tespih tanelerim var benim, gözlerin gibi Uçsuz bucaksız vadilerim de var Nefessiz koştuğum Sanma ki tecritteyim... Umut ellerimde, umutsuzluk pençesinde Bir yerlerdeyim... Tek başına vuslat Neye yarar! Heyhat! Bez bebeğim ağlıyor bak! Gemiler yaptım ceviz kabuğundan Battı... Kibrit çöpünden yaptığım evler Göçtü... Nedensizliğimi sorma bana! Sensiz yaşamayı düşünmemiştim hiç Ardıma bakmadım ki! Biliyorum Peşime takılan anılarım piç... Çetrefilli bir bulmacanın içinde Labirentin çıkmaz sokaklarında Olsam da... Hep sendeyim Yazdıklarıma aldırma... Bukalemun saatlerdeyim... Biliyorum Sen imkansız değilsin Aşk hiç değil... Gel artık! Çırılçıplak ruhum sığmıyor bedenime. Adını yaz sevgili! Tırnaklarınla tenime şair: Necla Alptekin

Hüznün anlatımı güzeldi... şiir için teşekkürler.