Hasret çok kötü bişey ya kavuşmak olmayınca...

Gözlerinin bir an dolması, durup dururken gülümsemek, uzaktayken yakınında hissetmek... Donup kalmaktır bence. Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..

Şu anda yaşadığım gibi mi?Okuduklarımda kendimi bulup da kaybolduklarımın aslında kendim olduğumu anlamak mı yani?Sevmek birden yaşamak birden ölmek mi?Her gelişiyle bitkisel hayattan çıkan biri gibi yaşama sebebine bağlanıp gülmek, gidişiyşe tekrar vazgeçip ölmek mi?

Sevmek her an hep göğsünün sol yanında hissetmek değil midir?

İnanırsan kavuşmaya herşey kolay olur. Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..

Sanırım öyle birşey oluyor. Tam olarak kelimeler bile yakışmıyor bu hisse. Başını döndürüyor. Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..

bencede aşk seni sensiz yaşamak varya adamı o kötü yapıyo aşık olanlar hep beraber olsun gerçi kalpler hep beraber olurda

Aşkımı verdim sana yüreğimi verdim. Aşk sendin sen yüreğimdin. her atışı senin iki hecelik ismini fısıldardı, kimse bilmezdi ama sen duyardın. Hak etmiş miydin bunu böyle derin bir aşkı? Sevgiyi hak etmiş miydin? Geç kalınmış bir soru bu. Nasıl hissetiysem öyle yaşadım ben aşkımı yüreğimi teslim etmiş olmasaydım sana, bunun adı aşk olmazdı zaten. Böyle yaşadım hep beğensende beğenmesende. Hesaplı aşklar bana göre değildi. Ne verirsem onu alırım diyenlerden olmadım. Senin için attı yüreğim bunu söylemekten hiç çekinmedim. Umutlarımı, hayallerimi verdim sana. Bir gelecek düşledim seninle yarım aşkları kaç kovala oyunlarını, göstermelik aşkları bırakıp bir kenara. Bugünü dolu dolu yaşarken yarına dair hayaller, umutlar besledim. Hepsinde sen vardın sensiz olmayacaktım. Bugünüde yarınıda seninle yaşayacaktım. Ruhumu verdim sana bedenimi verdim, olmadığım zamanlarda ruhumu bıraktım sana yalnız kalmasın diye. Çünkü sensiz olmazdı ruhum içimi sıkıntılar basardı. Bu yüzden özgür bırakırdım hep onu ve ruhumun gideceği tek yer senin yanındı. Ya bedenim! gözlerim gördüğü hiçbirşeyi ayırt edemezdi sensizken. Ellerim dokunmazdı hiçbir şeye, yürümezdi bacaklarım senin olmadığın yollarda. Sana her dokunuşum yeniden doğuşum olurdu benim. Hayatımı verdim sana "can" deseydin onu da alırdın benden gözümü bile kırpmadan. Zaten aşk bu değil midir? Sevgiliye dokunduğun anda ölsem umrumda değil demek değil midir? Bunu diyemiyorsan eğer niye yaşıyorsun ki aşkı? Bütün bunlar yetmedi sana biliyorum. Yetseydi eğer şimdi bunları san yazıyor olmazdım. İsyan sanma bunları ben hayatı sende aradım. Belki küçük bir şey yeterli olacaktı her şey için. Her zaman ki gibi sen istedin bitti. Ama sana olan sevdam, sana olan aşkım mezarda biter. BEN İKİ GÜNLÜK AŞKLARIN İNSANI DEĞİLİM!!! sokaklarda yankılandı adın sensızlıge hıc alısamadım tum sozlerım kuskun sana yıne yanlızım AY IŞIĞINDA...

Haklısın başını döndürüyor...

hasret mi kötü yapar insanı yoksa sevildiğini duymamak mı bunu düşünsek sevgi anlamlarla büyüleyen bakışlarla büyüyen yaşadıkça güldüren bitince öldüren oyun mu sizce yoksa bu oyundaki kahramanların rollerini iyi yapamayıp ayrılmasından sonra kelimelere sığmayan bir pişmanlık mı bence aşk hiç bir kitap ayrılıkda onun sonu sokaklarda yankılandı adın sensızlıge hıc alısamadım tum sozlerım kuskun sana yıne yanlızım AY IŞIĞINDA...