Kırmızı Sevgilim kızma sakın ve lütfen yanlış anlama kırmızı rujunu sürünce paramın yetmediği elma sekerleri geliyor aklıma Sunay Akın Şemsiye Tozlu bir şemsiye durur çatı katındaki odanın kuytu bir köşesinde kumaşındaki eski yağmurların hüzünlü kokusuyla Anımsar mısın bilmem yağmurun bardaktan boşanırcasına yağdığı o günü hani şemsiyeyi iyice çekip başımıza dudaklarımla hesaplamıştım yüz ölçümünü Nicedir sokağa çıkarmıyorum şemsiyeyi korkuyorum çünkü kapısı açık kafesinden uçan bir kanarya gibi beni ikinci kez terk etmenden. Yanıt alamayacağımı bilsem bile yanına gidip sorarım hergün şemsiyeye altında elele nasıl görünürdük diye. Sunay Akın YÜREĞİM Yüreğim Islaktır benim Kuytularda ağlamaktan Ve hafif uçuktur rengi Kurusun Diye kaç kez Güneşe asılmaktan... Sunay Akın DUDAK PAYI Çay bardağında bırakılan dudak payı kadar bile uzak kalamam gözlerine Yakın olsun isterim ellerime ellerin yanındaki beton binaya yaslanması gibi köhne bir evin Seni bir çivi gibi çaktım çünkü beynime ve toplayıp bütün kerpetenleri attım denize SUNAY AKIN Yetişmiş her insanın içinde, oynamak isteyen bir çocuk vardır. Nietzsche