Güzel şiir

Hayat damarlarımı oluşturan en önemli parçamdın Gitarın telinden, piyanonun sesinden çıkan her nota Dokunabildiğim her şey Her şeyimdin Sonra bitti Bir anda bitiverdi işte İçimde öyle büyüktün ki İçimde ki seni nefrete dönüştürüp Nasıl bu kadar küçülmeyi başarabildin? Seni ve sana ait her şeyi yok etmeye başladım biliyor musun? Ağır adımlarımla ve son kez bakarak Sana ait her şeyi toplamaya karar verdim Önceliği fotoğraflara verdim Sonrasında Beraber gittiğimiz ve hala saklanan sinema biletleri Senin için yazılanlar Videolar ve şarkılar Beraber döktüğümüz gözyaşları Attığımız kahkahaları da unuttum sanma Tümünü topladım özenle İçimde ki seni de aldım usulca Sana olan nefretimi de İçinde sen ve ben olan hiçbir detayı atlamadan Noktasına kadar topladım Ve Öyle derin yerlere gömdüm ki Bir daha çıkamasınlar diye Her şeyi unutmak, hiç yaşanmamış saymak istedim Çürümeye mahkum ettim tümünü Tüm bunları başardım inan bana Ama o derin toprak altından gelen Nefret kokularını durdurmayı başaramadım Buram buram nefret kokusu alıyor burnum Kokusunu saçıyor etrafa alay edercesine İşte buradayım Asla yok olmayacağım Çürüyüp gitmeyeceğim diyor tüm kararlılığıyla Kahkahaları ise ona eşlik ediyor Ve ben durduramıyorum Sadece susuyorum... Pelin Gündoğan