Prematüre Aşk Çırpındıkça ölüme daha mı yaklaşıyorum, yoksa yaklaştığım sen misin?. Ölüm müsün güzelim? Yepyeni bir hayat kapısını aralamış, doğrularım cebimde kurallarımı yıkmaktan çekiniyorum. Merak ediyorum girsem mi?Her ne varsa o hayatta efsunu gözlerimi kamaştırıyor. Burnumda taze gelinin kına kokusu, kınayı hiç sevmezdim!.. Sevda şarkılarını birileri söylemekte, bense her zaman ki gibi, tempo tutuyorum ellerin şarkılarına. Kahraman bile görmemiş kahramanlardanım:). Çevremdekiler anlatırlar ille de anlatılar, sabrederim dinlerken. Serseri mayın olmuşum, attığım adımın altında patlayan, başka mayınlardan parçalanırken bilmem bile... Ruhum ölü, bedenim çürümekte, herkes bir parça alırken çürüyen bedenimden, öyle biganeyim ki gülüyorum içimden. NEYİM KALDI Kİ!!! Eskiden, 'Aşk yoksa yaşamak niye?' diyenlere nasıl da kızardım. . Aşk:Yaşanılması gereken mucizevi şey, Attığın adımda, yediğin lokmada aşığındır aklındaki, neden siz seversin, sorgulamadan yargılamadan sadece seversin, sevdikçe göz öbeklerin büyür büyüdükçe daha da seversin.. Yüzyıllar öncesinin Leylaları-Mecnunları, Ferhatları-Şirinleri.... sevdalıları, günümüzde öyle çok ki X'ler, Y'ler... dilediğimiz gibi aşkı koşulsuzca yaşamalı.. Bir gün o bilinmeyenlerden biri olabileceğimi tahminle yemezdim elbette.. Geçmişim! Ayaklarımın altında fütursuzca ezdiğim mutluluk! Özür dilerim.. Artık fırtınalar kopuyor içimde. A Ş I ĞI M. Öyle bir duygu ki bu hele de prematüre yaşandıysa, unutabilmek geç doğumlardan beter.. hava almak için açıyorum pencereyi;boğuluyorum, yağmurda ıslanmak, saçlarımdan süzülen damlalarla, göz yaşlarımı birleştirmek için, sokaklara atıyorum kendimi;sert kasırgalar kopuyor, güneşin doğuşunu izlemek için erkenden uyanıyorum;güneş çoktan doğmuş, oynuyor doğa benimle.'Aykırı Ol! 'diye. Asileşen ruhumu okşuyorum, yumuşasın diye.. Yumuşuyor ruhum seviyorum yine de onu, gitse de seviyorum, seviyorum ille de sevmeyi:)) İhmal ettiğim gizli davranışlarla ilgili işleri tamamlama hep zor gelirdi bana. Babamı şimdi daha iyi anlıyorum.'Zor olanı dene, kolay olanda mutlaka bir hafiflik vardır..'derdi. Zor olanı hem de en zor olanını denedim baba.. Artık ilgilenmediğim, yaşamın arka planına attığım, iç dünyamın devasa hayalleri boynunu büktü, başka yüreklere baş tacı olacakken, son bir fırsat daha verdiler. Şimdi her şeyin kıymetini biliyorum. Hayalin bile konforunu, tadına vara vara çıkarmalı... Alıntıdır...

cok guzel bı yazı elıne saglık ayrılık unutanlara mahsustur ben senı untamadımkı ben senden ayrılamadımkı soyle sucumuz neydı bızım