aşk insanın kendini odaklamasıdır bence. ister karşı cinse ister bir nesneye istersede bilinmeyen bir varlığa. ama bu nasıl olur nasıl etkiler bu derece insanı bilinmez tabii. ama önemli olan şey insanın mutlu olmasıdır. ne şekilde olursa olsun o aşkı yakalayabilmek gerçekten büyük bir meziyettir bence...

çok güzel söylemiş Victor Hugo. Nice kahkahaların ardında ne acılar gizlidir..

gerçek aşk gelene kadar öyle hisseder insan. sevgi vardır ve hepsi o kadarcık gibidir. ama o öyle bir gelirki bütün bildiklerini ve inandıklarını unutturur insana. Ta ki bir tek Allah'ın varlığı değişmez... dünya bambaşkadır, gökyüzü daha bir mavi, çiçekler daha güzel kokar. ağlamak bile daha güzeldir.. herşey daha bir güzeldir.. nefes almak bile...

funda doğan sanki okumuştum bu yazısını... sağol

Güzelmiş eline sağlık.

ağlamak için gözden yaş mı akmalı? dudaklar gülerken, insan ağlayamaz mı? Victor Hugo

ağlamak o kadar güzel gelir ki gerçekten... Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..

Elim ayağım birbirine dolanıyor. Hiç olmayacak zannetmiştim, hiç olmayacak. Hep yalan olduğunu düşünmüştüm. Sadece laftı. Herkes birbirini kandırıyordu. Yoktu aslında böyle bir şey. Olamazdı. Ben bilmiyorsam olmamalıydı. Anlatılanlar doğru olamazdı. Sevgi vardı ama aşk yoktu. Nedensiz yere sevmek, sürekli sadece birini arzulamak yalandı, kendini avutmacaydı. Böyleydi... Beğeniyorsun ve birilerine bu benim hayatım, sevdiğim diyorsun. İçin rahatlıyor. Seni daima diğerlerinden farklı seven birilerinin varlığını gösteriyorsun. Alışverişe giderken yanında biri vardı. Akşam yemeğe çıkarken de. Seni yolcu edecek birinin varlığı seni mutlu ediyordu. Elini tuttuğunda neler hissettiğini bilmiyorum. Bilmiyorum işte... Elim ayağım birbirine dolanıyor. Bir zamanlar aşkın sürekliliğine inanmadığımı söylediğim geliyor aklıma. Bu mudur büyük konuşmak, bu mu tükürdüğünü yalamak... Ansızın dediler olur bu işler... Mantık dinlemez dediler... Görürsün ve ayakların yerden kesilir... Onu gördüğünde dünyan bambaşka olur, uzaklaşırsın gidersin. Kimsenin çimdiği kendine getiremez seni. Boşuna bir tokat isteme suratına, kurtaramayız seni... Kitap okurken ya da arkadaşınla konuşurken onun yüzü gelir gözünün önüne... İşte şimdi kimsenin anlamadığı bir parlaklık bir gülümseme beliriverir gözlerinde... Sen uçarsın... Tırmanmak istersin bulduğun yere... Zaten ayakların yere basmaz... Elim ayağım birbirine dolanıyor dedim ya... Funda Doğan Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..

ağladıkça çoğalırmı bir insan. aşıkken çoğalıyor insan ağlasa bile.. gözyaşı çünkü hiç o kadar anlamlı olmamıştır o güne dek...