ah istanbul seninle açtım gözümü seninle kaparım ancak Tek cümlelik bir nokta değilim...

serin bir pazar sabahı Düşünürken sensizliği acıyla rüzgarın büyüleyici sesi mırıldanırken şarkımızı kulağıma alıpta götürüyor beni ilk buluştugumuz istanbul sokaklarına bu da benden olsun şiirler çok güzel saglık ve selametle

Moda, Haydarpaşa, Çamlıca,... Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..

Canım İstanbul Ben bu şiiri ezbere biliyorum.. Mükemmel... Ruhumu eritip de kalıpta dondurmuşlar... dalar gider.. Her yeni başlayan macera Heyecan dolu çilek kokar.. ;)

İstanbul ağlıyor, sen ağlıyorsun. Hadi git git artık ne duruyorsun? İstanbul ağlıyor, sen ağlıyorsun. Sevdiğin bekliyor, ne duruyorsun? Yıldız avlarım göğün mavisinde Her dem bakışlarına Gözlerinin deryasında Pusu duran ellerimi sana tuzaklarım Her tetik düşürdüğümde gözlerim Ölüme az kalır Yalnız gördü ya! Gelir bende kalır yalnızlık Uzar geceler.. İstanbul Ağlıyor, Ben ağlıyorum. Hadi kalk gel artık, dayanamıyorum. Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..

Yukarıda aynı şiir mevcut. rutin hayat bu en büyük girdap, dikkat et sempatik başlar, antipatik ama enteresan, alakam yok bunlarlan...

Bu başlığı görünce Edip Akbayramın seslendirdiği Vedat Türkali'nin bir şiiri aklıma geldi... İstanbul Salkım salkım tan yelleri estiğinde Mavi patiskaları yırtan gemilerinle Uzaktan seni düşünür düşünürüm İstanbul Binbir direkli Haliç'inde akşamlar Adalarında bahar Süleynaiye'nde güneş Ey sen ne güzelsin ey kavgamızın şehri İstanbul Boşuna çekilmedi bunca acılar Büyük ve sakin Süleymaniye'nle bekle Parklarınla, köprülerinle, meydanlarınla Bekle bizi İstanbul Tophane'nin karanlık sokaklarında Koyun koyuna yatan çocuklarınla bekle Bekle zafer şarkılarıyla geçişimizi İstanbul Haramilerin saltanatını yıkacağız Bekle o günler gelsin gelsin İstanbul Sen bize layıksın bizde sana İstanbul İstanbul Boşuna çekilmedi bunca acılar Büyük ve sakin Süleymaniye'nle bekle Parklarınla köprülerinle meydanlarınla Bekle bizi İstanbul Yaşamak ne güzel şey; Anlayarak usta bir kitap gibi Bir sevda şarkısı duyup Bir çocuk gibi şaşırarak yaşamak.. Nazım Hikmet

Yedi tepe üstünde zaman bir gergef işler, Yedi renk, yedi sesten sayısız belirişler.. Eyüp öksüz, kadıköy süslü, moda kurumlu, Adada rüzgar, uçan eteklerden sorumlu.. Her şafak hisarlarda oklar çıkar yayından, Hala çığlıklar gelir topkapı sarayından.. Ana gibi yar olmaz, İstanbul gibi diyar ; Güleni şöyle dursun, ağlayanı bahtiyar.. Gecesi sünbül kokan, Türkçe'si bülbül kokan, İstanbul, İstanbul.. Ne dava haramisi, ne entelektüel sanat çığırtkanı, ne ütopya devşirmeni. Kuş olup uçtuk semaya..

Yar'im İstanbul gel öpeyim gerdanından... Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..

1 sıfır olsun yürekten olsun buda benden olsun Tek cümlelik bir nokta değilim...

Varmıdır be İstanbul gibi bir şehir daha? HERŞEY KUTSAL VATANIM İÇİNDİR...

Canım İstanbul Ruhumu eritip de kalıpta dondurmuşlar Onu İstanbul diye toprağa kondurmuşlar İçimde tüten bir şey; hava, renk, eda, iklim; O benim, zaman, mekan, aşıp geçmiş sevgilim. Çiçeği altın yaldız, suyu telli pulludur; Ay ve güneş ezelden iki İstanbulludur. Denizle toprak, yalnız onda ermiş visale Ve kavuşmuş rüyalar, onda, onda misale İstanbul benim canım; Vatanım da vatanım.. İstanbul, İstanbul... Tarihin gözleri var surlarda delik delik; Servi, endamlı servi, ahirete perdelik... Bulutta şaha kalkmış Fatih'ten kalma kır at; Pırlantadan kubbeler belki bir milyar kırat... Şahadet parmağıdır göğe doğru minare; Her nakışta o mana: Öleceğiz ne çare?... Hayattan canlı ölüm, günahtan baskın rahmet; Beyoğlu tepinirken ağlar Karacaahmet.. O manayı bul da bul İlle İstanbul'da bul! İstanbul, İstanbul... Boğaz gümüş bir mangal, kaynatır serinliği; Çamlıca'da yerdedir göklerin derinliği. Oynak sular yalının alt katına misafir; Yeni dünyadan mahzun; resimde eski sefir. Her akşam camlarında yangın çıkan Üsküdar Perili ahşap konak, koca bir şehir kadar... Bir ses, bilemem tanbur gibi mi, ud gibi mi? Cumbalı odalarda inletir "Katibim"i... Kadını keskin bıçak, Taze kan gibi sıcak. İstanbul, İstanbul... Yedi tepe üstünde zaman bir gergef işler! Yedi renk, yedi sesten sayısız belirişler... Eyüp öksüz, Kadıköy süslü, Moda kurumlu. Adada rüzgar, uçan eteklerden sorumlu. Her şafak Hisarlarda oklar çıkar yayından Hala çığlıklar gelir Topkapı sarayından. Ana gibi yar olmaz İstanbul gibi diyar; Güleni şöyle dursun, ağlayanı bahtiyar... Gecesi sümbül kokan, Türkçesi bülbül kokan, İstanbul, İstanbul... Necip Fazıl En son Glfm tarafından 22-10-2006 11:58 tarihinde düzenlendi, toplamda 1 kere düzenlendi.

İstanbul yabancı ve samimiyetten yoksun.. http://www.tushsnk.com http://www.myspace.com/tushsnk

istanbul yorgun, bitkin veya ben mi öyleyim bu aralar istanbula benzetiyorum kendimi Tek cümlelik bir nokta değilim...

Yalnız gördü ya.. gelir bende kalır yalnızlık... Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..

çok güzel paylaşımlar teşekürler BİNLERCE DANSÖZ VAR...

İstanbul yalnızlıklar ülkesi... Bu benim bile anlamadığım kelimeler sadece benim yalnızlığımı temsil eder... http://img143.imageshack. us/img143/4192/imzaio2. jpg

göçlere tok bir kent Tek cümlelik bir nokta değilim...