GEZGİNİN GECE ŞARKISI Sen ki göklerden gelensin Bütün ferahı, acıyı dindirensin, Kat kat kederli olana Kat kat sevinç verensin, Ah, bıktım artık sürüklenmekten! Bütün bu acılar, sevinçler niye? Ey tatlı sükun, Gel, ah, gel artık göğsüme! Eğer o eski Mübarek Tanrı, Devrilip dönen Bulutlar üstünden Mutlu şimşekler Serperse yere; Kalbimde çocuksu Bir bağ ve korku, Öperim sarılıp Eteklerini. AVCININ AKŞAM ŞARKISI Yürüyorum kırda sessiz, yabanıl Elimde tüfek sürüne sürüne; Gözlerimde senin ışıklı yüzün, Tatlı hayalin gülümsemede. Gezmedesin sen şimdi, sevimli Kırlar içinde vadilerde; Ah, benim uçup giden hayalim Bilmem görünür mü sana bir kere? Görünür mü yaslı gamlar içinde Diyar diyar gezen bu hayal sana? Yanında ayrı düştüğü için Yürür giderken ufuktan ufka. Yalnız seni kurar, seni görürüm Yüzün sanırım bakınca aya Bir sessiz güven kaplar içimi Ah, bilmem ki ne hal oldu bana? DİNMEYEN AŞK Bakmadan kara, yağmura, Göğüs vererek rüzgara, Kayalar içinde ıslak, Sisleri aşıp koşarak, Sevmek, bıkmamak sevgiden! Dinlenmeden, ara vermeden! Ömrün tadını, neşesini Taşımadansa boş yere Ben ıstırabı, acıyı Üstün tuttum sevinçlere, O yakınlık duygusunu, Gönülden gönüle akışı; Ah bir şeye benzemez İnsanı yaratır acı! Nereye kaçayım, nereye? Ormanlara mı, ırağa mı? Boşuna her şey, boşuna! Huzura varmayan neşe Ey aşk! Her şeyin başı! SEVGİLİ YAKINLIĞI Seni hatırlarım sulara günün Şavkı vurunca; Seni hatırlarım, dalgalara ay Renkler verince. Seni görür gözüm uzak yollarda Tozlar kalkarken; Derin gecelerde, dağ yollarında Yolcu titrerken. Seni işitirim, boğuk seslerle Su yükselince; Kırlarda sükutu dinlerim gece Her şey susunca; Uzakta da olsan, ben yanındayım, Sen yanımdasın. Gün söner, yıldız ışır gökte, ah! Burda olsaydın. Johann Wolfgang Von GOETHE