Sarışın bir yıldırım edasıyla düştün şehrin şimaline, Emrindeydim, kusurlarımla yakışıklıydım.. Dört devasa deveyle taşıttım dört kitabı, Zulme boyun eğdim, kibir önünde kapadım gözlerimi, Evvel dedim, evveliyatla oyalandım.. Şimdi mevsim Temmuz, Temmuz'a yayılmış dört hafta kadar memnunuz.. Dördümüz : Sen, ben, aşk ve Allah.. Develer şaha kalkıyor, Ay şaha kalkıyor, Gök şaha kalkıyor, göğün toynakları sarışın.. Ben bebektim, Ana, babadan önce ilk senin adını fısıldadım.. Adın dedim, adının maddesiyle oyalandım.. Taksiratımı affetsin yüzyıllar, Yüzölçümümdün, ben seni hacmim sandım.. Şimdi mevsim Temmuz, Ayrıldık, herkes şen, bir biz mutsuzuz.. Şiddet dedim, layık dedim, sarışına sarışınca kekemeydim.. İdam edilecek bir Peygamber'in son isteği olarak anıldım.. Küçük İskender - Temmuz 2004 başı,1964 sonu. Ne dava haramisi, ne entelektüel sanat çığırtkanı, ne ütopya devşirmeni. Kuş olup uçtuk semaya..