ESİR Zorlu bir günün ardından geçe çöktü Baskından yeni geldik Bir esirimiz var Haydi bakalım sorguya Kim verdi bu lanet rütbeyi bana Bütün pislikleri benmi temizleyeceğim Berbat işlerden sonra İyi bir uyku gelirdi şimdi Dışarıda kopuyor kıyamet Ne de olsa bir savaş Bizde vatanın bağrından kopmuş Küçük kahraman askerler Ama görev görevdir Emir verilmiş bir kere Aç bakalım asker kapıyı Görelim bu geceki vakayı. Kapı kapanınca ardımdan Gözlerim alışınca loşluğa Karşımdaki bir şekil belirdi Küçük sarı ampulun ışığında Bu bir kadın Odanın tam ortasında Sandalyeye oturtulmuş Elleri arkasından bağlı Dağınık saçları yüzüne düşmüş Vücudunu kaplayan pis bir elbise Çıplak ayakları taş zeminin üzerinde Konuş bakalım kadın Anlat bana herşeyi Kim nezaman neden nasıl Anlat tüm bildiklerini. Hala başı öne eğik Kıpırtısız ve suskun Geçip karşısına oturdum O bekliyor ben bekliyorum Buranın tek kapısı var O da ölüme giden kapı Ne de olsa düşmanız O dinliyor ben dinliyorum Belki biliyor herşeyi Biliyor gün ışığını göremeyeceğini Biliyor son dakikaların değerini O suçlu ben cellat. Ondan bundan konuşup Biraz fazla yaşamak İki kelimeyle iki dakika kazanmak Önemli mi onun için Seçtiği bu hain yön Amaçladığı düşünceler Uğruna savaştıkları Önemli mi onun için Geçmişte başına gelenler Yaşadığı kederler Sevinçler mutluluklar Önemli mi onun için Beklediğimiz bu oda Oturduğu sandelye Karşısındaki ben Önemlimi onun için O kara dedi ben ak Bumudur ki savaşmak Birbirine düşman olmak. Konuşmazsan konuşma Bitti artık bu sorgu Asker kapıyı aç Infazın vakti geldi. Birden titredi o narin vücut Kalktı yukarıya o eğik baş Çıktı ortaya aralanan saçlarının arasından Parlak iki kömür parçası Önce o gözleri gördüm Gururlu ve mağrur bakışları Sonra o yüzü gördüm O çocuksu güzel yüzü Daha iyi baktım ona Daha yakından Sarı soluk ışığı takip ettim Daha içten baktım. Bir yüz bu kadar güzel olabilir mi Bir hain böyle masum görünebilir mi Bu mu tanrının adaleti Bu mu gerçeğin kendisi Şimdi o kaldı bir de ben Görüntüler bulanıklaştı Heryer sessizleşti Sadece o kaldı bir de ben Gözlerim onun gözlerinde Simsiyah derinliklerde kayboldu Ben onu görebiliyorum Ya o beni. Neden ben buradayım sen de karşımda bağlısın Neden buraya geldim sen de zorla getirildin Neden ben savaştım sen de bana karşı savaştın Neden ben askerim sen de benim düşmanım. İlk bakışta nasıl farkedemedim bu güzelliği Bir şeyler gözümü kör etmiş sanki Bir perde çekmişler önümüze Herşey onların istediği gibi. Bana baktığında ne görüyorsun Sadece bir düşman mı İğrenç bir mahluk mu Yoksa bir hiç mi görüyorsun. Artık pisliklerin arasından Senin kadınsı kokunu duyabiliyorum Dudaklarının kıvrımları ayırdedebiliyorum Beni etkilediğini hissedebiliyorum Keşke sen sen olmasaydın Keşke ben ben olmasaydım Keşke rezilliğin içinde bulunmasaydık Keşke zamanın başka bir köşesinde beraber olsaydık. Senin gülümseyişini görmek isterdim Çocuksu bir kahkaha duymak isterdim senden Sonra bana bakmanı isterdim Kapkara gözlerinden mutluluk pırıltıları saçmanı isterdim O ahenkli yürüyüşünü görmek isterdim Küçük parmakların parmaklarıma kenetli Vücudumuz hafifçe temas ederken Yürümek isterdim seninle uzaklara Sana sarılmak isterdim Bir çocuğa sarılır gibi sarılmak Sımsıkı sarmak isterdim seni sıkmak isterdim Bizi koparamayacaklarından emin olana dek. Üzerinde beyaz bir elbise Saçların rüzgarda dalgalansa Beni bekliyor olsan Seni alıp götürmemi Aşık olsam sana Sonsuza kadar sevsem Ayrılmasak hiç Hayatımız bir olsa. Belki aşık oldum bile Sen bunu bilmesende Gözlerin beni görmesede Düşmanlık içimize işlesede. Yanından ayrılmak istemiyorum Bir daha seni göremeyeceğim Ama yanından ayılmamakla Sana işkence etmiş olmuyormuyum Ne de olsa düşmanız Bana tiksintiyle bakıyorsun Yüzüme tükürmek istiyorsun Bir an önce ölmek istiyorsun kurtulmak istiyorsun. Hala bakışlarımız birbirine kenetli Hafif bir gülümseme yayılıyor dudaklarıma Bana öyle bakma Bir bilsen neden gülümsediğimi Kim düşünürdü ki böyle parlak gözlerin içinde ki ateşin Bir gün söneceğini Kim düşünürdü ki böyle bir güzelliğin Bir gün yok olup gideceğini. Bu düşüncelerimi bir bilseydin Ne derdin bana acaba Bakışlar bunu anlatırsa Kelimeler ne söylerdi. Lanetli bir dünya Adalet mi bu hak mı bu Ne diye bu iğrenç savaşın Güzellikleri yok etmesine engel olamıyoruz. Hoşçakal güzel hoşçakal Artık gitmeliyim Bu azap ikimize de yeter Sen git hiçliğe ben de kendi pisliğime Bu gece sarhoş olacağım Seni düşüneceğim o kara gözlerini Neden içiyorsun derlerse Bir ölüye aşık oldum derim. Hoşçakal güzel hoşçakal Belki buluşuruz bir gün bir yerde Sen ağaç olursun kolları gökyüzüne uzanan Bende seni seni saran sarmaşık. Hoşçakal güzel hoşçakal Ne yazık ki sorgu bitti HOŞÇAKAL ESİR HOŞÇAKAL Biliyorum çok da ilgili değil belki başlıkla ama işte bazen "neden istedin" sorusuna cevap bulamazsın, öyle bişey....

yüreğine sağlık misak

Kabule zorlanır ruhum pervasızlıkları Aklıma bir çığ gibi düşer karanlık gecenin beyazlığında Fecri Kazib'den başlar yolculuk, Fecri sadıka doğru İçini dökebilmelisin, hiç çekinmeden, kusarcasına Tiksinmeden, iğrenmeden. Önce yoldaş sonra yol demiş eskiler Gönüller anlamalıdır artık. Haya'nı yüreğine koy, Yüreğinin ateşinde kavrulsun hayasızlara inat edercesine Delirtircesine, kahredercesine sımsıkı tut. Yoldaşın haya'dır bu yolda, Sana senden geriye ne kaldıysa haya'dan sonra Sonunun başlangıcıdır artık yolun. Gidemezsin artık hiçbir yere Yoldaşın yoktur çünkü, Savrulan ruhun senin değildir, şeytana satacak kadar bile geriye kalmamışsa ondan geriye. İlle de yola çıkmak istersen eğer Dostunun olmadığı yerde düşmanındır yoldaşındır. Anlayamam ben genel geçer insanları Ruhunda fırtına kopmuyorsa senin Kelimeler benliğini kıs kıvrak savurmuyorsa bilinmezliğin girdabında Ruhun hortum gibi alabora etmiyorsa içindeki beni, Arkana bakmadan yürüyemiyorsan, Ayakların geriye gitmek istiyorsa Kulağında şarkılar hala dans etmiyorsa Ruhun kabul etmiştir artık pervasızlıkları. Rabbim! Senden başka hiçbirşeyi olmayan ben senden başka herşeyi olanlara acırım.