Sen neredesin ben kalbimi verirken? Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..

Artık gitme demeyeceğim, zaten iyice hazırsın bu sefer. Herşeyi yanında götür; anılarımızı, umutlarımızı, sevgimi de al belki lazım olur. Tek kelime etmesem diyorum, ama etmeliyim, sana bilmediğin bir şeyden bahsetmeliyim; kendimden. Evet, onca zaman tanıdığını sandığın benden. Hırçın yanımı gördün daha çok, oysa öyle uysal bir çocukmuşum ki. Neydi beni zaman zaman hoyrat yapan? Sanırım, düşünmedin. Birini ayrı tutsam da renklerin hepsini sevdim, mevsimleri de. Aslında çok şey var sevdiğim, kavgalar ve savaşlar dışında bir de niye olursa olsun vedalaşma anları, İsterdim ki uyumlu halimi yaşasaydın daima ama bana hep vurgun saatlerinde geldin, ya da sen vurdun. Uzaklara bakardım uysal çocukluğumda içimde dolmayan derin boşluğumla, denizden gelecek bir gemi bekledim durdum, sonra yıldızlara baktım yıllarca ve sen sandığım bir yıldıza. Kadınlar, erkekler, çocuklar ve şehirler tanıdım, çoğunu da sevdim. Aşklarım da oldu, hem de uğruna ölebileceğim aşklar, ama en çok seni sevdim. Ve şimdi gidiyorsun, evet git içimdeki melek sana dua edecek. Sanırım kahrolmayacağım bu veda sahnesine - senin baban öldü mü? Bu gidiş ölümden beter olamaz. Hangisi doğru bilmiyorum, Seni uğurlayıp öylece kalmak mı? Yoksa, benim uyumamı bekleyip gitmen, benim de sensiz sabaha uyanmam mı? Bence şimdi git, hayır gitme! Yani git de önce üstümü ört, ben uzanayım şöyle, ışığı kapat ve git. Hayır hayır gitme! Yani git de ışığı yak git, ben karanlıktan korkuyorum da! Hem sensizlik hem karanlık bu kadarı fazla. Üstümü de örtme bu şevkat de fazla, ışıkların hepsi açık olsun. İçim burkuluyor sen nasıl gidersen git. Dur, burayı iyi dinle; birkez daha söylüyorum ve son kez. Seni seviyorum. Sen giderken ben içimden haykıracağım 'kusursuz bir aşktı bu' diye. Kusursuz bir aşktı benim sana büyüttüğüm sen ne yaşadın bilmiyorum... Yine de tanıdı gönlüm yaşadı Bir kusursuz aşk büyüttüm sana pişman değilim Her akşam vaktinde bu gönül üzülür Hüzünle dolar seni düşünür Şimdi çok uzakta kimbilir neredesin Geri dön ya da dönme ben sendeyim Soner Arıca Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..

Kusuru olan her aşk, kusursuzdur.. Hangi aşk yalansızdır..? Hangi aşk yalanlar olsa bile ümitsizdir..? Yalan, en büyük kusurdur, kusursuzsa yalan vardır.. Kimi yerde olması gerekir -bi yere kadar- , kimi yerde olmaması hiç.. Dolaylı yollarla yaşanırsa böyle bişey -ki yaşayan çoktur- o zaman aşkta kusur aramak gerekir, sadece aramak.. Çoğunun şikayetidir bu, belki benim, belki senin, belki bizim.. Şikayet olarak kalmalıdır, yüze vurulmamalıdır ve asla arkasında durulup kalkan konumuna getirilmemelidir.. Şöyle ki; Bir yalan söylenir, öyle böyle değil ama, sadece aşkın kusursuz olması için.. Ha bir de bir yalan söylenir, bi amacı yoktur, söylenmek için söylenmiştir.. Geriye sarıp tekrardan "kayıt" butonuna basamazsın.. Kalmıştır, kalıcıdır kimisi.. Aynı aşkın yüreğe saplandığı gibi bir yara vermiştir ki insanın suratına yansır, gözleri çöker ve yanakları sarkar, rengi atar.. Bir yalan da vardır ki ; Söylenmemiştir, süregelen bir yalandır ve en tehlikelisi budur, biranın içine sigara külü atmak gibidir.. Öyle ya, bira normalde de tehlikeli.. Toparlamak istersin bi türlü olmaz, derde kaldığının resmidir.. Çabalarsın, uğraşırsın "Nuh" der "Peygamber" demez,"Seni" der,"Seviyorum" diyemez.. Bi çıkmaza girersin, girerken bilirsin çıkmazdır, girersin.. Sonra dönersin semazen gibi yana yana, taksim de çalışan otobüsün egzostundan çıkan, zehirli gazla ısınmaya çalışan teyze gibi çaresizsin.. Gözler başlar ağırmaya, bardak içinde olan kahvelerin miktarı artmıştır, bi yerde gene yalan söylenir : "Hepsini koymayacaktım ama elimden kaçtı.." diyemezsin ki "Ölümü istiyorum.." Bir delidir bu kusursuz aşk, hadi diyelim ki bi tane kusursuz aşk var, onun da kusuru kaybetme korkusu değil midir..? Kusursuzunu yaşamak istersen aşkın, kusursuz olacaksın, kusursuz aşık olacaksın.. Kalanı hilaf.. Ne dava haramisi, ne entelektüel sanat çığırtkanı, ne ütopya devşirmeni. Kuş olup uçtuk semaya..

Bir kez daha dayanamam kalbim nasır ama taş değil... Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..

Uzaklara bakardım uysal çocukluğumda içimde dolmayan derin boşluğumla, denizden gelecek bir gemi bekledim durdum, sonra yıldızlara baktım yıllarca ve sen sandığım bir yıldıza. Bu bölüm çok hoşuma gitti. Başına bir silah daya ve duvarları beyninle boya.

Bu gidiş ölümden beter olamaz. Hangisi doğru bilmiyorum, Seni uğurlayıp öylece kalmak mı? Yoksa, benim uyumamı bekleyip gitmen, benim de sensiz sabaha uyanmam mı? Bence şimdi git, hayır gitme! Yani git de önce üstümü ört, ben uzanayım şöyle, ışığı kapat ve git. Hayır hayır gitme! tam da ayrılığın arefesinde bu satırlar beni düşündürdü. Ayrıldı gönül yine bir tek eşinden Bulmakta teselli batan akşam güneşinden Alnımdaki hattı yaşımın matemi sanma Her çizgi açıldı acı hicran ateşinden İşsiz mühendisle yine yeniden

dEEp yazdı:Kusuru olan her aşk, kusursuzdur.. Hangi aşk yalansızdır..? Dikkatli bak etrafına, göreceksin yalansız aşkı... Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..

Acemiyim henüz.. Teşekkürler bu güzel içerikli mesajlarınız için... Kaynaşmak, paylaşmak, anlaşmak dileği ile HOŞBULDUM:)