Yollar kapalıydı Kar yağıyordu... Zakkum tadındaydı gece. Dışarıda barut kokusu Kar tozlarına karışıyordu. Karanlıkta bir aydınlık Okuluna ulaşmaya çalışıyordu. Yollar kapalıydı... Kapalıydı... Uzak şehirlerdeki dostları geliyordu aklına... Şimdi çoktan doldurmuşlardır Akşam seanslarını sinemaların. Bedava içkisini içiyorlardır Sergi açılışlarının. Belki de bir barda Eleştirisini yapıyorlardır Okumadıkları birkaç kitabın. Yollar kapalıydı Kar yağıyordu... Zakkum tadındaydı gece. Güneşle randevusu vardı sabaha Yetişmesi gerekiyordu. Yedi yaşındaki bir çocuğun Gözlerinde yaşadı ilk mutluluğu. Küçücük göğsünde bir dev taşıyordu. Her harfinde alfabenin Gözleri daha da parlıyordu. Anlatabilir miydi dostlarına? Bu çocuk tarihi yazıyordu. Yollar kapalıydı Kar yağıyordu... Zakkum tadındaydı gece... Bu dağların arkasında Başka insanlar da var. Sizler nasıl yaşıyorsanız burada, Onlar da yaşıyorlar. Siz bilmeseniz de onları Onlar belki de sizi Biliyorlar?!... Yollar kapalıydı, Kar yağıyordu. Zakkum tadındaydı gece... Güneş doğmayabilirdi sabaha. Bahar gelmeyebilirdi. Bu kışın ardından, Papatyalar açmayabilirdi... Ama yollar kapalıydı, Kar yağıyordu... Zakkum tadındaydı gece. Kimin umurundaydı?... Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..