Tek kanatlı, solgun düşlerimi, yüzünde kanayan o kutsal ışıkla aydınlatan sonsuzluk meleğim... SANA NEYİ ANLATAYIM?"EVET YANLIZIM... Sadece bunu söyleyip susmak isterdim... Ebediyyen susmak. Çünkü canım acıyor... Konuştukça, arzuladıkça, özledikçe, en kötüsü yaşadıkça canım acıyor." Ruhumu yaktıktan sonra şimdi de damarlarımda dolaşan sensizliğin etimi yakan acısını mı?O acıyı uyutsun diye sığındığım, ama sevgini orada da hep ama hep kaybettiğim soğuk rüyalarımı mı?Odamın tavanındaki yoksulluğumu ve kimsesizliğimi harç yapıp içine doldurduğum o derin, o sonsuz çatlakların altında, sen, diye her gece koynuna girdiğim o zamansız ölümlerimi mi? Şimdi burada değilsin. Ama beni duyabiliryorsun, biliyorum. Kapat gözlerini benim için ve dinle n'olur. Çünkü bunu sana ancak bir kez söylemeye cesaretim var. Seni ait olduğun çevre için değil, bana ait olman için değil, karşılığında beni sevmeniz için değil... Sadece sen olduğun için sevdiğimi söyleyebilseydim... Ne zaman sevgine acıksam kendi kalbimi yedim. Kendi etimi... Aşkımı.... Ruhumu yedim. "YÜREĞİMİN EN SAKLI YERİNDE YALNIZCA SENİN ELİN DOLAŞMIŞTI" Seni yollarca, şehirlerce uzağından sevdim. Seni kelimelerce, şiirlerce yakınından sevdim. Seni, dünya üzerinde sanki ilk kez benim için kalemi eline alıp yazdığın mektuplarca sevdim. Seni umutsuzca, beklentisizce, hayallerce sevdim uzağından. Zamanla kırgınlık kimlik değiştirdi ve vazgeçiş oldu benim için. Unutmanın en ağırı unutamadan unutmaktır. Seni sonsuza kadar kaybetmek, kimlik değiştirdi ve unutmak oldu benim için... Anlamadın mı artık, varlığım sana acı vermek iin değil, sadece seni sevebilmek için yaşadım ben... Hala seninle geçireceğim anların telaşıyla, tüketir gibi yaşıyorum sensiz geçen günlerimi... Seninle geçen zaman bir daha tekrarı mümkün olmayan, doğaçlama bir melodi gibi benim için. Sanki birlikte yazılmış kaderimizin sayılı dakikalarından an çalıyorum. Öyle birikmişsin ki içimde... Seni yaşamakla tüketmem, seni sıradanlaştırmam mümkün değil. İçime çektikçe çoğalıyorsun sevgili... "Sevgilim, beni bensiz bırakma olur mu?Çünkü sen nereye gidersen git, ben oradayım. Benim başka gidecek bir yerim yok. Benim senden başka gerçeğim yok. Sende yaşıyorum ben sadece. Senin kalbinin topraklarında yaşıyorum ben. Beni bensiz bırakma olur mu...." Serkan & hüLya BORAZAN. 21 Mart 2008 - 03 Ağustos 2008 EVLENDİK.. ;)

Simsiyah gecenin koynunda yapayalnız bekliyorum... Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..

Yaşamayı deniyorum sensiz... Beklemiyorum artık seni.. Biliyorum artık, gelmeyeceksin; yine umut çiçeklerim solacak, yine ağlayacağım, yine hıçkırıklar arasında boğulacağım.. Ama sen gelmeyeceksin. Ben hep burada kalacağım... Yaşamayı deniyorum sensiz... Pişmanlıklar içinde. Boğazımdaki düğümlenmiş hatıraların anısıyla, seni içimde bitirircesine resimlerimizi kestim tek tek, mektuplarımızı yaktım kül olana dek... Yaşamayı deniyorum sensiz... Unutmanın zor olduğunu bile bile... Beni sevmediğinin farkında, bir ömür geçirdiğinin gerekçesiyle... Yüreğimdeki acıyı, içimdeki isyanı susturmaya çalışarak... Yaşamayı deniyorum sensiz... Karanlık yollarda tek başıma gezerek. Sabaha dek zamanla yarışıp, güneşi şahit tutuyorum tövbelerime. Biten her şey için yeniden başlatıyorum içimdeki mücadeleyi... Yaşamayı deniyorum sensiz... Bir masal misali siliyorum seni düşüncelerimden... Hayalin gölgem gibi peşimdeyken, ben geceleri yasakladım kendime. Zaman gün ışıklarıyla başlayıp bitiyor benim için... Yaşamayı deniyorum sensiz... Rüzgara saldım maziyi, alevlere verdim yüreğimi.. Tıpkı ömrümü yoluna verdiğim gibi... Ama bu sefer başka bir amaç için: sensizlik için yapıyorum bunu... Yaşamayı deniyorum sensiz... Sahile çarpan dalgaların, bizim müziğimizi kulağıma fısıldamasına izin vermiyorum. Artık mehtaplı gecelerde yakamozları gözlemiyorum. Hiçbir vapura binmiyorum; kendime engel olamayıp sana gelirim diye... Yaşamayı deniyorum sensiz... O çok sevdiğim aynaya bakmıyorum artık. Kendimi, gözlerimde gözlerini, yanağımda buseni, saçlarımda ellerini görmekten korktuğum için. Dayanamayacağım yeni bir fırtınaya kapılmamak için... Yaşamayı deniyorum sensiz... Aklımdan her geçişinde yüreğimin burkulmasına katlanarak, ismin her anıldığında duymamazlıktan gelerek... Sanki seninle hiç olmamışım gibi devam ediyorum... Yaşamayı deniyorum sensiz... Şiirlerime düşman oldum, yazmıyorum artık. Bütün hislerimi, hayallerimi, düşlerimi bir çöl yalnızlığına mahkum ettim. Susuz bırak onları. Belki biraz akıllanırım... Yaşamayı deniyorum sensiz... Yüreğimdeki acılarla, aldığım yaralarla, dayanmaya zamansız gidişinle; alışmaya çalışıyorum bu hayatta. Belki çaresiz, belki acizim ama başım bir KARDELEN gibi dik ve ayakta olarak... Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..

Niye seni böyle istiyorum diye bulamadım? Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..

Bir de bulduğunu düşün, asla bulmamalısın... Hani kurşun sıksan geçmez ya geceden...

Buldum buldum ve sandığın gibi de olmadı Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..