Bir gün sokağın ortasında aniden haykırasın geldiğinde; Zaman zaman yalnız olduğunu anımsadığında; Aşk acısını buram buram hissettiğinde; Bazen kelimeler boğazına düğümlendiğinde; Eskiyi hatırlamaktan bile korktuğunda; Dönüp geriye bakmak çok ama çok zor geldiğinde; Ne yapacağını şaşırdığında; Acıklı bir şarkıda; Belki bir sinemada; Belki de otobüs durağında; Belki tek başına ağladığında; Belki de herkesin içinde gülmekten kırıldığında; Bir konuşma esnasında adım geçtiğinde; Dışarıda dolaşırken birini görüp de bana benzettiğinde; Belki de aklına bile gelmediğim bir zamanda; "İNAN Kİ BEN HEP SENİNLEYİM" TAHRİR ediyorum hayatı/yaşanmazlığı küçücük bir MUHARRİRliğim ile....