Bir ana okul da öğretmen kendisinin Fenerbahçeli olduğunu övünerek açıklamış ve büyük bir heyecanla çoğunluğu 4 yaşındaki çocuklara, aralarındaki Fenerbahçe taraftarlarının ellerini kaldırmalarını söylemiş. Taraftar kelimesinin ne olduğunu bilemeyen, fakat çok sevdikleri öğretmenleri gibi olmak isteyen ufaklılar zıpkın gibi kollarını kaldırmışlar hemen, küçük bir kız hariç. Öğretmen Zeynep'e neden diğerlerinden farklı olmak istediğini sormuş. "Ben Fenerbahçeli değilim de ondan", diye cevap vermiş Zeynep. Öğretmen, biraz sinirli,"Peki sen nesin o zaman?" diye sormuş."Beşiktaşlıyım ben", demiş küçük kız gururla. Öğretmen, biraz daha sinirlenerek, Zeynep'e neden Beşiktaş'ı tuttuğunu sormuş. "Benim annem de, babam da Beşiktaşlı diye cevap vermiş gururla. Öğretmen Artık epey kızmış, yanakları al al olmuş ve dayanamayarak, "Böyle saçma Bir sebep olmaz, bir düşün bakalım, annenle baban birer geri zekalı olsalardı, sen ne olurdun?" Küçük kız önce duraklar, sonra gülümseyerek cevap verir; "Tabii ki Fenerbahçeli"

herhangi bir taşlama olarak görmeden söylüyorum, espri güzeldi.. sağol musti_1903. Tırtılın "Dünya'nın sonu" dediğine, Usta "Kelebek" der...

cıkcıkcık görüyonmu....

birbirimizi sevmekte fayda var.... yoksa bu konular uzar gider. Yetişmiş her insanın içinde, oynamak isteyen bir çocuk vardır. Nietzsche