Kan Gibisin... Sensizim, geceyi izliyorum. Ay düşüyor gözlerime. Sigara üzerine sigara, duman duman özlem. Bir kadeh rakı, içime akan sen. Niye bitmiyorsun¿ Niye uzaklaştıramıyorum seni kendimden¿ Öylesine bendesin ki, ölmüyorsun. Ölsen bende öleceğim sanki. Çıkarsan içimden bütün kanımda seninle birlikte akıl gidecek. KAN GİBİSİN Bir İstanbul'u düşünüyorum birde seni... Nasılda yakışıyorsunuz birbirinize. Sen yaşamasan bu kentteki evlerin hiçbirinde hiçbir aşık ışık yanmayacak sanki... İstanbul Hiç olmadığı kadar öksüz, hiç olmadığı kadar sessiz kalacak. Yoktan benimle birlikte bu kent de sensizliğe isyan edecek, sarayları, camileri, gökdelenleri birer birer yıkılacak. Başka bir şehir kurulacak, adı İstanbul olmayacak. Vazgeçmek mümkün değil senden. CAN GİBİSİN Yapraklar sararıyor, mevsim sonbahar. Hüzne karşı direnişimde tek dayanak noktam sensin. Adını anıyorum, serin sonbahar gecelerimin yerini, ilkyaza durmuş ılık Akdeniz Akşamları alıyor. Denizin o baştan çıkarıcı kokusu doluyor genzime. İçime çekiyorum. İçkisiz sarhoşluk bu olsa gerek. Kendimden geçiyorum. Saçlarında denizin tuzu. öylece bakıyorsun bana. Gözlerinden yayılan ışık bütün bedenimi sarıyor... TEN GİBİSİN Bütün gidişlerden arınmış, uçarı sevdaları bir kenara bırakmış ve kendini sadece aşka adamış bir adamım ben. Senin aşkına... Seni bugüne kadar fark etmediysem bu benim suçum,. bağışla. Sensiz geçen zaman, zaten en büyük ceza oldu bana. Şimdi yeni bir başlangıç yapmak istiyorum. Herşeyi yeniden tanımak, yeniden tanımlamak, yeniden adlandırmak istiyorum. Seninle yaşamalıyım, seni yaşamalıyım. Yanımda değilsen, saatler durmalı, sonra sen gelmelisin, kaldığımız yerden yine aynı heyecanla devam etmeliyim yaşamaya... ZAMAN GİBİSİN Ay çekiliyor yavaş yavaş... Gözlerim ağırlaşıyor, evimde sessizlik, beynimde düşünceler... Güzel hayaller, kabuslar birbirine karışıyor. Varlığını düşünmek gülümsetiyor, yokluğun rakımı zehre dönüştürüyor. Kendimle baş başa kalmak iyi gelmiyor bana. Birtek gece mi yoktun yanımda¿ Ya da kaç bin yıldır¿ Seni özlemek her zaman iyi değilmiş, anlıyorum. Ya sen özledin mi beni¿ Yarın koşacak mısın bana¿ Uyku çağırıyor beni, gece bitsin, sen başla. Kapıyorum gözlerimi, yeniden ve sadece sana açmak için... GÜN GİBİSİN Mehmet Coşkundeniz