Orda Bir Çocuk... Burda Ben Bir ana gülümserken yorgun ve güzel Yüreği müjdelerle tüy gibi hafiflerken, Orda, bir çocuk doğar sımsıcak dünyamıza Burda ben... Dal nasıl, yaprak nasıl, ekin nasıl büyürse Toprak nasıl uyanırsa bir incecik yağmurdan Orda bir çocuk büyür yumak yumak bir nurdan, Burda ben... Koştuğu, atladığı, durduğu, uzandığı, Düşüp kaldığı yerlerde gözbebeğim var. Orda, toz-toprak içinde bir çocuk ağlar, Burda ben... Ne oyun oynamak ister, ne uyku ne su, Ne elişi resimleri gönlünü alır. Orda, bir uzak evde bir çocuk yetim kalır, Burda ben... Dokunsam, martı gibi uçup gidecek sanki, Solgun yüzlü bir avuç kar. Orda, bir gece yarısı, bir hasta çocuk sayıklar, Burda ben... Birden bire uyanır bir ana uykusundan, Sapsarı bir korkuyla bakakalır nefessiz. Orda, sabaha karşı bir çocuk ölür sessiz, Burda ben.... нєяşєу∂є вιяαz ѕєи ναяѕıи...

Buralarda mevsim bahar, söylesene yar! Senin yüreğinde hangi mevsimin çiçekleri açar? Buralar sensiz bana dar, dilim sanki olmuş bir lal... Hadi ağlayın içimdeki çocuklar, belki o zaman Yüreğimde ki bu sevginin renkleri akar. Saatimin pimi avuçlarıma düşerken, Asılıyorsun kirpik uçlarımdan dudaklarıma. Alacakaranlıklar çevrelerken etrafımı, Sen çıkarak karşıma aydınlatıyorsun her bir yanı... Gözlerinin ucuyla " üzgünüm, dönmeliyim" de Dedikten sonra gidiyorsun, kararlıca... Ve yine karanlıklara mahkum olan ben, Aydınlığı yanında götüren sen... Hangi şehrin bozgununa uğradım ki şimdi ben? Böylesine acımaksızın yüreğimi talan etti. İstanbul kıyamazdı bana, bense sana... Sen İstanbul şehrinden olamazsın, Olsaydın eğer; İstanbul, beni bu denli üzmene izin vermezdi. Söylesene yar! Sen hangi şehrin tohumundansın? Atık sevdalara imrenirken buldum seni, Zaten sevdamızı da atığa çeviren Sen değil miydin ki? Kanıksanmış şehrimin asileşen yanlısı oldum Yalatırken gözlerimi aynalara... Binlerce kez yalatsam da fayda etmez Suretini bulmaya, yoksun... Silinmiş ya suretin bir kere, İstesen de var olamazsın. Küçük bir kız çocuğu gibi salına salına yürümek Ve saçlarımı rüzgarlarla arkadaş etmek isterdim. Şimdi saklambaç oyunlarından çıksam... Usulca arkanda belirginleşsem, sonra Dayandığın duvara elimi dayayarak "Sobe" desem. Çok merak ediyorum da, o an Tebessümün olur muyum acaba dudaklarında? Hadi öyleyse, her şeyi geri de bırakarak Çocuklaşırcasına sobe oyunu oynamaya...