aşk bence insan ırkının dünya üzerindeki devamlılığının güvenceye alınması için evrimimiz boyunca gelişen beynimize paralel olarak ortaya çıkmış, beyindeki kimyasallarla destelenen, insan oğlunu mantıktan uzaklaştırabilecek ve tamamen ilkelliğe sürükleye bilecek kadar güçlü bir duygudur. İnsan oğlunun bütün diğer duygularını kendi amacına ulaşmak için kullanır, hırs, özlem, acı, aşağılık duygusu, cesaret hepsini kullanır. Amacına ulaşmak için insanın kendi bünyesine dayanılmaz acılar çektirebilir, bir çok insan bu acılara dayanamayıp varlığına son vermiştir. İnsanlar birbirlerine saygı, sevgi ve hayranlık gibi birbirlerine yaklaşmalarını sağlayan hissler duyarlar. Bu duyguları duyduğumuz kişilerden aynı zamanda cinsel bir cazibe de alıyorsak aşık olmaya çok yakınız demektir. Karşıdakine duyulan hayranlı, saygı ve sevgi duyulan cinsel cazibeyle paralel ilerlemelidir bu bileşenleri hismetmizi sağlayan kimyasallar beynimiz tarafından ne kadar yoğun salgılanırsa o kadar aşık oluruz. Ama aşkın en önemli ayağı cinsel çekimdir çünkü unutmayalım ki bu sistem bizim güvenli bir şekilde ürememiz ve çocuklarımızı yetiştirmemiz için oluşmuştur. Eğer cinsel çekim bitmişse yeni bir çocuk dünyaya getirme ihtimalimizde bitmiş demektir, buyüzden artık aşık kalmamıza gerek yoktur ve aşk biter. Ve unutmayın yüksek dozda aşk adamı köpek yapar, bir köpek kadar sadık ve koruyucu olabilirsiniz. her azara boyun eğebilir kuyruğunuzu sallayarak geri gelebirsiniz bu yüzden ayağını denk alın. Aşık veyselin dediği gibi ''eğer seni sevmezse bir gönül gitme peşinden yorulursun''