Sunucu : Kitabınıza nasıl başladınız? Mustafa H.: aslında hangi kelimeyle başlayacağımı çok düşündüm. Konu yaşamak zorunda olduğumuz sorunlar, çektiğimiz acılar olunca kelimeler benim için daha bir anlam kazandılar. Evet yaşamımızın nerdeyse tamamını kaplayan, belkide bizi yaşamaya zorlayan sıkıntılarımız problemlerimiz, bazen içinden çıkamayacağımızı sandığımız anlar. Şöyle bir düşündüğümüzde ne kadar çok çalmışlar ömrümüzden. Sanki o an bizi bizden alıp götürmüşler, hiç bilmediğimiz tanımadığımz karanlık gölgelerin yaşadığı bir dünyaya. Sunucu : Acıdan kastınız nedir..? Mustafa H.: hayatımda bırcok acı gördüm herbir karesini iyi bilirim o acının, en kötüsüde neydı biliyormusunuz? bır elveda bıle dıyemeden gıdenın ardından diz çöküş ağlamak.. bir erkek ıcın aglamak kadar acı bır sey yoktur belkide. hayatta her ayrılıgın başında gelir acılar... Sunucu : peki siz agladınızmı hic? Mustafa H.: =) gözyaşlarım süzülürken yanaklarımdan aşağıya dogru damlaları aktı bembeyaz kağıtlarıma bircok kez aşık oldum bircok kez ayrılıklar yaşadım ve bir çok kez sessız sessız hıçkırarak agladım... Sunucu : 20 yasındasınız fakat gerek yazılarınız gerekse kurdugunuz cumleler sankı yılların tecburubesı vurmus gıbı yüreginize, bunu neye bağlıyorsunuz?? Mustafa H.: Dediğim gibi adına aşk dediğimiz o yalan varya benı birçok kez bıraktı ortada aslında ınsanların o aşk dedıgı şey kendılerıne ettıklerı bir ihanetten ibaret.. Sunucu :'' yeşil gözlü bir cennetti o'' söze böyle başlamıstınız en son konuşmamızda.. fakat isim vermemekte direnmiştiniz. bu yüzden tek bir soru soracağım size adından böyle büyük bir aşkla bahsettiğiniz kişimi yoksa son sevdiğiniz kişimiydi gercek aşk..? Mustafa H.: yorumsuz yalnız şunu söylemek istiyorum her agacın meyvası baska oldugu gibi her aşkın yıldızıda bır başka parladı yüreğimde.. belkı sayısız mezar var şu kalbimde, sımdılerde Serseri bir avcı gibiyim, çıkmaz yollarda yürüyorum. Sunucu : hiç ihanet ettiniz mi? Mustafa H.: hani sordunuz ya yeşil gözlü bir cenneti bana, ondan sonra bircok ıhanet ettım.. belkıde fakat bugun dönüp baktıgımda ardıma tek bir ihanetin sancısı var göğsümde.. o kişiyi haketmeden silip gittim.. o adı gibı özlem duydu bana aylarca.. ondan baska hıc kimseye ettiğim ihanetin pişmanlığını yaşamadım. Sunucu : bugun geçmişe dönmek gibi bir şansınız olsaydı hangi tarihe dönerdiniz? Mustafa H.: keşkelerle yaşanmıyor ve bende keşkeleri hiç sevmiyorum, bırsey yaptıysam ve hatalıysam bile asla dönüp bakmam ardıma bu yüzden bırdaha geçmişten hiç bir güne dönmek istemezdim. Sunucu : yaşınız cok genç ve umut dolu bir kişilige sahipsiniz bunca acıyı nasıl anlattınız peki? Mustafa H.: acıya gülümsemek tabiri varya o tabir tam bana göre belkide acıdıkca bend aha cok acıttım acıttıkça acımamaya başladı... Sunucu : şair mustafa hebip Ilık bir yaz akşamı elinde hiç soluk almadan okuduğu roman ile yine çok uzaklara dalıp gitmişti. Güneş son pırıltılarıyla aydınlatmaya çalışırken odasını, duvarlara sanki kitapların kokusu sinmişti. Hayat gibiydi onun için kitaplar. Her sayfası başka bir alem, her kelimesi ayrı bir anlam katardı, yalnız yaşadığı grileşmiş hayatına. Genç bir delikanlıydı asi ruhuyla. Kendini anlamak istemeyen insanlarla dolu bir dünyada yaşadığını düşünüyordu. katkılarından dolayı : ELA kitap ve DK yayıncılığa tesekkür ederiz..