Adamla karısı her zamanki gibi kilisede pazar vaazını dinlemeye gidiyorlarmış. Zavallı adamcağız vaazın ortalarına doğru uyuklamaya başlar, karısı da eşe dosta karşı büyük mahcubiyet duyar, hayli utanırmış. Yine pazarlardan bir pazar, yerlerine oturmadan önce kadını çantasından bir çengelli iğne çıkartmış ve "Bana bak adam.. Bugün de yanımda uyuklarsan su iğneyi artık nerene rast gelirse batıracağım" demiş. Derken cemaat toplanmış, vaaz başlamış. Daha çok geçmeden kadın kocasına bakmış bir de ne görsün? Adam resmen uyukluyor. Kadın "Benden günah gitti" deyip iğneyi çıkarırken Papaz - Bu evreni yaratan kimdir? diye sormuş. İğnenin acısıyla canı yanan adam; "Tanrımmm" diye bağırmış. Papaz gülümsemiş, "Adamı uyandırdım" diye. Kadın da gülümsemiş zevahiri kurtardık diye. Vaaz devam etmiş.. 5-10 dakika sonra kadın yine başını çevirmiş, adam yine uyukluyor, üstelik bir horlaması eksik. Bu arada vaaz devam ediyor.. Papaz: - Allah'ın sizi duyması için ona söyle seslenmeniz yeter" derken, Kadın yine iğneyi batırınca, adam; "Ey yüce Tanrımmm!!" diye bağırmış... Papaz da kadın da hallerinden memnun. Ancak adamın gözlerinden nerdeyse ateş fışkıracak. Cemaat huşu içinde, papaz coşkulu, ancak adam uykulu. Kadın ise bir öncekilerden aldığı cesaretle tam iğneyi batırdı, batıracak... Papaz "insanlığın oluşumu"nun anlatırken - Peki Havva ikinci kez hamile kaldığı zaman Adem'e ne demiştir? Kadın bütün gücüyle iğneyi adama batırmış ve adam can havliyle: - Bana bak yetti artık! O elindekini bana bir kez daha sokarsan yemin ediyorum tuttuğum gibi koparırım.