satranca benziyor ama yazıyı okuyunca ve satrancın kurallarını da yazıyla kıyaslayınca anlıyorsun.. Her yeni başlayan macera Heyecan dolu çilek kokar.. ;)

DiLeMmA yazdı:"Teker teker giden piyonları önemsiz görürsün ama bilmezsin ki bu oyun sadece ŞAH'tan ibaret değildir... Bir anlık hevesler uğruna değerleri kaybedersin, yine sonucunu düşünmemişsindir di mi?? " Oyun bittiğinde şah da piyon da aynı yere konur. peki ya oyun bitene kadar geçen süre zarfında yapılanlar?? Sonuçta bilirsin sen : piyon da şah da eşittir oyun bitince.. ama farkında olmadan hesaplar kurar insan.. Oyunun sonu önemli değildir oyunda kazandıkları ve kendinden gidenler önemlidir. Oyunun sonunda anlar belki kendisinin de piyon olduğunu, şah olduğunu. Ama ya oyun devam ederken???Şah uğruna piyonları feda etmiyor muyuz?? aşk ve her konuda bu böyledir. Her yeni başlayan macera Heyecan dolu çilek kokar.. ;)

gülü seven dikenine katlanır hayatta her zaman istediğimiz olmaz Tek cümlelik bir nokta değilim...

"Teker teker giden piyonları önemsiz görürsün ama bilmezsin ki bu oyun sadece ŞAH'tan ibaret değildir... Bir anlık hevesler uğruna değerleri kaybedersin, yine sonucunu düşünmemişsindir di mi?? " Oyun bittiğinde şah da piyon da aynı yere konur. Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..

Evet gerçekten güzel. Ama şunu düşünüyorum bu günlerde, aşk oyun değil ki.

Satranç oynamayı bilmez çoğu insan, o yüzden yapar hataları sonrasını düşünmeden... Teker teker giden piyonları önemsiz görürsün ama bilmezsin ki bu oyun sadece ŞAH'tan ibaret değildir... Bir anlık hevesler uğruna değerleri kaybedersin, yine sonucunu düşünmemişsindir di mi?? Hepsinin farklı bi yolu vardır bu oyunda kendi bildiğini okuyamazsın hiçbir zaman, kurallar çıkar karşına... Oyunu bilmek, tecrübeli ya da zeki olmak yetmez düşünmeli, sabretmelisin... Savaşmalısın çoğu zaman çabalamalısın çünkü tek değilsin ya kazanacaksın ya da kaybedeceksin... Ağlayacak gibi olursun kaybettiklerine ama pes etmezsin, edemezsin... Yorulursun, sıkılırsın giden gitmiştir geriye alamazsın tıpkı gerçek hayatta olduğu gibi... Zorlarsın kendini, beynini, herşeyini, ilerisini daha da ilerisini düşünürsün, bir sonraki hamleyi kurarsın aklında çok zekisin ya onunkinide bildiğini düşünürsün çoğu zaman... Bunun zekayla alakası yoktur, ŞANSTIR aslında unutursun... Ve sonunda o an gelir ŞAH-MAT mutlusundur artık, hakettiğini düşünürsün... Ya masanın yanındakiler atlar, filler, kaleler, piyonlar? Onlara nolduğunu düşünmezsin bile... Peki ya kaybetseydin, bulamasaydın mutluluğu... İşte o zaman ŞAH'tan çok onları düşünecektin, kaybettiklerine ağlayacaktın!! Ama haklısın SATRANÇ BİR AŞK OYUNUDUR, sadece kaybedersen ağlarsın... mükemmel bir yazı bayıldım. okuduğumda vay be dedim. Gerçekten böyledir ama.. Artık Satranç oynarken bu yazı aklıma gelecek eminim.. Her yeni başlayan macera Heyecan dolu çilek kokar.. ;)