Sen olmasan, Ya olmasan, Kim sulardı kalbimin kan güllerini... çok güzel bir şiir gerçektende....

Sol yanım cıkarıp atacagım seni, bir daha sevme diye! Yenik düsme diye her defasın da.. ... Meleğim! sol yanından geçmisim, burkulmus yüreğin... Sol yanım dermansız, caresiz... yine yaralandın yine kanıyor yüregin.. yine o aşk... Aglıyor sevdam, zehir zemberek oklar saplanırken kalbime kanarken yaram... simdi sar beni sar! Kirpik aralarında sönük gözbeklerim.. hazan... Sonbaharda düsen sarı yapraklarına hayıflanan ağac gibiyim... Her yaprakta ben eziliyorum ayaklar altında, say ki ölüyorum! Binlerce yaprak bırakıyor kendini bosluga ömrünü tamamlamıs... Boyun eğiyorlar kaderine saygıyla, ben ise asi! Sensiz gecen her günde bir ben mi cehennemin sönmez atesinde kavrulmaktayım. Dedim ya bencillestim iste... Acırken sol yanın, sol yanımda kanarken yaran.. ölen tek bir ben.. ben mi asi haykırıslarda... Ah ben sılaya ucurdum kusların kanadında hasret yüklü mektubum ulasmaz mı sana? Sessiz cığlıklarına kulak mi tıkadım.. ah bencil bir ben.. yenik aska..... Güzel gözlerin uykuyla bulustu mu, ben uykuya hasret sabahın kör saatinde seni yasamaktayken, yabancı kollarda düslerken seni, iblisleri kovuyorum karabasanlarda.... Sensizlige sabahladım bugün de, acımasın sol yanın... Cıkar gövdemden al yüreğimi acımasın sol yanın...

Akşam olmuş... Yarım sabahlardan sonra, ufukta acılı bir sonbahar yüzü, ufalmış ellerinde güneş, Yürümektesin... Acılarımdan kalan tek şey şu yürek, Bir kısır döngü içimde; avuçlarım kan... Sen olmasan, Ya olmasan, Kim sulardı kalbimin kan güllerini... Evet yüksek sesle söyle şarkılarımızı, bu gece; ancak çığlıklar içinde var olabilir.... Bırakıp gitmek istedim seni çok kere, bir slogan gibi, duvarlarda, sokaklarda... Sonra, Sonra yel değirmenlerinde, Ama olmadı... Ben, hangi sabah senden erken uyansam, hangi sabah gitmeye hazırlasam bedenimi, Bekler buldum seni yüreğimin balkonunda, Ellerinde çiçekler... Alaca bir duman gibi aklımın kıvrımlarında yaşamak, Senden sonrası yok, öncesi yel değirmeni, Bir senfoninin en güzel yanı Ayrılan bestecinin gözleridir salondan... Artık bu son, Ayrılıyorum bu limandan, Kırık yüzünü saklıyor insanlar... Sana, paslı güvertesinden el sallıyorum bir geminin. Bilir misin? Bir şiir ayrılıyor bu limandan, Umulmadık yağmuruna, bir sonbaharın....