Sensiz biten bir günün gecesindeyim şimdi. Yine yazıyorum seni... Sen hiç anlamasanda bir kez daha anlatıyorum Sessizlik ölüm, Sensizlikse ölümden beter.... Ben ölmekten korkmuyorum! Düşlerimde buluyorum bazen seni. Ellerini ellerimden çekiyorsun Ve ben hatırlıyorum Hiç bu kadar yakın olmadığını bana.. Ben uzaklıktan Korkmuyorum! Bazen sessizliğin içinden çıkıp geliyorsun Sen oluyorum... Karanlığın içinde yok olup giderken Beni sensizliğe mahkum ediyorsun. Ve Biliyormusun Birtanem Ben sensizlikten de korkmuyorum...

.. sonra derken.. hiiç bu kadar mutlu olmamıştı hüzün mutluluk ellerini bırakıp da giderken ve hiç tadmadığı kadar sevinçliydi mutluluk boğazına dizilen son düğümünü de yerken olmazdı, olamazdı ne kısırlar kıskanır ne bulutlar ıslanırdı döne döne yüzünden bumerang edasıyla bilmem kaçıncı damla sıyırıp dizlerini tam önüne düşerken o da biliyordu aslında daha buğuluydu sevda kokardı yüzü yaşlı sayılmazdı gözleri hariç gençti gençti ve geçti ölmek için geçti düşmek için erken ve sonra yine derken mutlulukla ağlıyordu keder muradına ererken ve sırıtıyordu elem dudağından yol açıp tırmanıp tırmalayıp yüzüne hüzünlerden tebessümler girerken nerdeydin diyordu ne-re-dey-din! bir tek ben seni bu kadar da çok.... seviyorken... Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..

Bir akşamın yalnızlığında, sensiz bir gecenin başlangıcındayım... Sesini gündüzün günbatımında bıraktım... Hayalin ise yanıbaşımda capcanlı ayakta duruyor... Cismin ise uzaklarda, yüreğin benle mi bilmiyorum... Hep bir şüphe kemiriyor içimi senle ilgili... Ayrılık gününden korkuyorum tam sana alışmışken... Alıştırmak istemiyorum bu yüzden kendimi sana... Kaçıyorum hep yüreğimin demir parmaklıkları ardına... Ama hep sen varsın, senle doluyum, seninim sadece... Senin üzüntünle muzdarip, neşenle gülüyor gönlüm... Bana hem çok yakın, hem de öyle uzaksın ki!... Bitap düşüyor kırık gönlüm şefkatinin uzaklığından... Yüreğinden gelen sözlerle huzura eriyor konuşurken... Seni dinlerken susmak istiyorum, anları hafızama kazımak, Neden konuşmuyorsun dediğinde bile verecek cevabım yok... Yanında heybetinden dilim tutuluyor sanki, ben dut yemiş bir bülbül... Sen ise açılıyorsun bir başka oluyorsun yanımda... Söz denizinde akıntıya kapılmış bir sandalım ben karşında... Denize açılma cesareti göstermiş ama yüzmeyi bilmeyen, Bir o kadar da boğulmaktan korkan ve küreklerini, Köpekbalıklarıyla savaşırken kaybetmiş... Sabrınla sür beni gönül denizine, aşkın şelalesine... Yokolmaya hazırım sularının bağrında... Bu akşamın yalnızlığında... Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..