Kırmızı vazonun kuşatmasındaki güller, Yaprak döküyordu birer birer. Bahar aşıktı yine... Islık çalıyordu rüzgarında... İhanetler, sevginin sömürgesinde Başkaldırıyordu aşka Bense, her bahar aşık olurdum; annemden Habersiz. Dudaklar rüzgarın esiri, Gözler, yıldız kayganlığında biçare, Şiirler, bir kız gibi alımlı. Açık pencerenin açıklığında Mutsuzluk kırıntıları. İçinde, kurdun, kuşun payı. Denizler ise; Sayfa sayfa dalgalanıyordu her mısrada. Yordun kürekler çekiliyordu sandalın Yalnızlığında. Bense, her bahar aşık olurdum; annemden Habersiz. Sadık TORAMAN Never let me alone!!