KAYIP YILDIZ Sonbaharın serin esen rüzgarlarında Sabahın güneşi, akşamın ayışığında Arıyorum! Kaybettim geceyi ve gündüzü Yokluğun acıydı hançer misali Sözlerin acıydı kurşun misali Ahirette arar bulurum seni Kendimi unutur unutmam seni Yılmaz Erdoğan Güzel bahçeli bir ilkokulun penceresinden dünyaya, hayretihasret ve biraz da bayat bayram şekeri kederiyle bakan, aklı canbaz, yanağı al, sesi çilek aroması bir çocuk oturuyor gözlerinde... Yılmaz Erdoğan

Saat geceyi yarıladı Odam ay ışığı loşluğun da Ne hayal ettiysem uzak kalıyor, yıldızlar gibi Özlemler İçimi delik deşik ediyor Yalnızlığın korkunç yüzü ürkütüyor beni Birden karanlık çöküyor Hersey koyulaşıyor Çıkmaz bir sokakta buluyorum kendimi Köreliyor gözlerim Ellerim kelepçede Uzanıpta yakalayamıyorum hiçbir aydınlığı Gozbebeklerimden yeni yeni hüzünler doğuyor Arkam da yüreğime çapa vuranlar Ve pis bunaltısı, ellerime yapışan insan kokularının Bir de yanım da golgem gibi beni terketmeyen puslu kaderim Öyle çaresizim ki Haykırsam duyanım yok Belirsiz seslenişlerin arkasından koşuyorum.. koşuyorum koşuyorum tutunamıyorum Diz boyu balçık her yanım Ben hep kendimle döğüşüyorum Sonun da kendime yenilip teslim oluyorum Oysa ne kadar yitikmişim hayata Bunu şimdi daha iyi anlıyorum Alın goturun beni Çekin götürün, kurtarın Gözlerimi irdeleyen uçurum manzarası Şakaklarımı öpen ruzgarın ılık nefesi Mujdeliyor bana umarsızca ölümü Alın götürün, çekin beni benden Yoksa boylu boyuna yıkılacağım Yoksa ölümün kırmızılığı ezecek beni.. Seni sevmeyi ağır ödüyorum... http://img93.imageshack. us/img93/4520/256ph4. gif