Seyis Profesör Konferans vermek üzere salona girmiş. Salon, ön sırada oturan seyis dışında boşmuş. Konuşup konuşmama konusunda tereddüde düşen Profesör sonunda seyise sormuş: - Buradaki tek kişi sensin. Sana göre konuşmalı mı, yoksa konuşmamalı mıyım? Seyis cevap vermiş: - "Hocam ben basit bir insanım, bu konulardan anlamam. Fakat ahıra gelseydim ve bütün atların kaçıp bir tanesinin kaldığını görseydim, yine de onu beslerdim." Bu sözlere hak veren Profesör konferansa başlamış. İki saatin üzerinde konuşmuş, konferanstan sonra kendini mutlu hissetmiş, dinleyicisinin de konferansı beğendiğini umarak sormuş: - "Konuşmayı nasıl buldun?" Seyis cevap vermiş: - "Hocam sana daha önce basit bir adam olduğumu ve bu konulardan pek anlamadığımı söylemiştim. Gene de eğer ahıra gelir biri dışında tüm atların kaçtığını görseydim, onu beslerdim, ama elimdeki tüm yemi ona verip hayvanı çatlatmazdım." Yetişmiş her insanın içinde, oynamak isteyen bir çocuk vardır. Nietzsche

koptum beaa gittin canım yalnız kaldım gece gündüz ağlarım doymamıştım sana koklayamadım seni gece gündüz aplarım kapandı gözlerim elveda demedin ben buna yanarım

inceden iyi laf sokmuş ama saol ushuaia emeğine sağlık