Herşeye isim verebilir insan, Katlayıp koyabilir dünyayı arka odadaki dolabına, Ve mesela sakince yaşayabilir bir yalanı... Gözlerinde belirsiz bir yansımayla anlatabilir kendince hayatı, Ya da durduğu yerde kabul etmeden soluksuz bir anıyı, O durduğu en uçurum, en yalnız, en sahipsiz yerde Cesaretlenip hatırlar kürek kemiğinin çıkıntısını Ya da mesela yaşayabilir sakince bir yalanı.... Yağmurun izi toprağın derinindedir Bir karanlık basar, cılız bir mum en basit temennidir. Umutlandığı yerden başlar rüyalanmaya Bir kanadın üzerinde seyahat eder Sonra yarı yoldan döner Gözlerini kapattığı zaman parmaklarının arasından hile yapar Binlerce isim arasından unutur adını Ve mesela sakince yaşayabilir bir yalanı... Gözyaşının izi kalbin en derinindedir En savunmasız anda çıkar acısı, ama hala gitmektedir Bir çakıltaşının üzerine yazılır günün biri sonra bir diğeri, ve bir diğeri.... Yorgunluğun sancısından, yolculuğun sonrasından beterse yalnızlığın ağırlığı Ve mesela ben sakince yaşamakta olabilirim bir yalanı... Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..

Kaç yıl önce olduğunu bile anımsayamadığım, Uzun bir zaman yolculuğunun en son köşesindeydi, Aşk denen duygu ateşinin yüreğime ilk düştüğü vakitti, Bir yaz haytalığında süregiderken mavi gözlerindeki yolculuğum. Aşk denilen kelimenin sözlüğe, anlamı yeni yazılmak üzereydi. Her aşk yüklenmiş kırmızı gülü sana getirmek isterken. Karşına gelince, sadece al yanaklarının sıcaklığında gönlümü ısıtabilmekti galiba aşk. Hiç utanmadan dokunabildiğim pamuk ellerini, Ve duyduğum tüm aşk şarkılarında, şiirlerinde bir seni bir beni canlandırırken, Ve tüm acıklı ayrılık şarkılarını, sanki en büyük korkularımla yüzleşmişçesine, Dinlemekten çekinmekti galiba aşk. Sonbahar gelmesin diye geceleri boğan uykusuzluklarda, Hep seni ağlamaktı galiba aşk, hep seni sayıklamak, seni aramaktı. Yaz bitmesin diye Allah Babaya haykırışlar, yağan her yağmurda, Yavaşça tükenen umutlardı galiba aşk.. Yanına gelmeden önce hasret yüklü bir ton sözü sırtlanıp, Ama seni görünce hepsini unutup, gözlerinde kaybolmaktı galiba aşk.. Tüm boş bulmaca karelerini isminle doldurup, O bulmacaların bir köşesine sıkışmayı istemekti galiba.. Akşamları saklambaç oynamak yerine, çıplak ayakla, Bir sahil kenarında seni düşünerek sana yürümekti belki de.. O herkesin tehlikeli dediği kuyuda boğulurken, Seni düşünüp mutlu olabilmekti galiba aşk.. Sonbaharın gelecek olması ihtimalini, Korkudan düşünememekti belki de, Süt mısırı tazeliğindeki sapsarı saçlarına, Bir daha hiç dokunamamak ihtimaline karşı, En kral isyanlarla cephe almaktı belki de aşk.. Rüzgardan senin sırtına doğru esmesini istemek.. Seni az da olsa bana yakınlaştırması için yalvarmaktı.. Hatta o güzel yüzünü aydınlattığı için güneşe, Akşamları sahilde yürürken yolumuza mehtap tutan ay dedeye, Teşekkür etmek, minettar olmaktı.. Çaresizce ayrılık sırasını beklerken bir mevsimin kanatlarında, Kimsesiz köşelerde korkudan hıçkıra hıçkıra ağlamaktı galiba, Sorugusuz sualsiz, sığınmak istemek bir baba şefkatine, Biraz korku, biraz gariplik, biraz isyan kundaklamaktı galiba aşk.. Cesur cesur aşağı bakmaktı gözlerinin uçurumunda, Ve düşmekten değil bakışlarından uzak kalmaktan korkmaktı aşk.. Uykularından kıskanmaktı, rüyalarına sızmak için bahaneler aramaktı.. Ve kutlamak istemekti ellerini ilk tuttuğum günü, Kırk gün, kırk gece.. Dudaklarının sarhoşluğunda yok olmak istemekti bir aşk sözlüğünde, Bir rüya nasıl bir ömre yayılır diye mucitçe düşünceler her eridiğinde, Yavrusunu yitirmiş bir kartal gibi, son sürat uçup, Bir dağa çakılmak istemekti galiba aşk.. Ve ayrılık günü gelip çattığında, Konuşmaya bile mecali olmadan, Bir şehit edasıyla, ismini taşlara yazdırmaktı aşk.. Kimsesiz bir sokak karanlığı da olsa ayrılık, Ağlamak ile gülmek arasında sıkışmış bir vapur gibi, Bir o yana bir bu yana, savrulmaktı galiba aşk.. O an "Bir şimşek çaksa, dünya ortadan ikiye yarılsa, Ya bu ayrılık olmasa, Ya da herkes ölse, dünya kararsa.." diye haykırmaktı galiba aşk.. Arasından çok yıllar geçsede, şöyle bir düşünebilmek, Unutamamak, yarı güler, yarı ağlar bir kalemle, Uğruna bir şiir yazmaya çalışmaktı galiba aşk.. Her aşk yüklenmiş kırmızı gülü sana getirmek isterken, karşına gelince, sadece al yanaklarının sıcaklığında gönlümü ısıtabilmekti galiba aşk.. Ne dava haramisi, ne entelektüel sanat çığırtkanı, ne ütopya devşirmeni. Kuş olup uçtuk semaya..