19. yüzyılın ikinci yarısında Fransa'da ortaya çıkan edebiyat ve sanat akımı . EDEBİYATTA SİMGECİLİK Öncülüğünü Baudelaire'in, Verlaine'in ve Mallarme'nin yaptığı simgecilik, simgeci kuramlar 1885'e doğru ortaya çıktığı zaman, şiiri iyice etkilemiş durumdaydı. Jean Moreas, 17 Eylül 1886'da Le Figaro'da yayımladığı bir yazıda, simgeciliğin bildirgesini sundu. Böylece simgecilik, bir idealizm olarak ortaya çıkıyordu: "Somut olaylar, temel düşüncelerle derin yakınlıklarını belirten yalın görünüşlerden başka bir şey değillerdir." Simgecilik, "tumturaklı lafların, sahte duyarlığın, nesnel betimlemenin düşmanı" olan yeni bir şiirin gerçekleşeceğini de haber veriyordu. Bir ay önce Ağustos 1886'da da Rene Ghil'in Traite du Verbe'i , Mallarme'nin bir öndeyişiyle birlikte yayımlanmıştı. Ghil, Mallarme ve Moreas'ın bu üç metni, simgeci kuramın ilk dile gelişleri olarak kabul edildi. Dreams

Sembolizmin dış dünyanın görüntülerini somut gerçeklikleriyle değil de sezgilerle, izlenimlerle yansıtışını severim. Fransız Charles Baudelaire de bu akımın önemli şarilerindendir. Şairin Sabahattin Eyüboğlu tarafından çevrilmiş şu şiirini paylaşmak isterim. Derdim, yeter, sakin ol, dinlen biraz artık! Akşam olsa diyordun, işte oldu akşam, Siyah örtülerle sardı şehri karanlık; Kimine huzur iner gökten, kimine gam. Bırak, şehrin iğrenç kalabalığı gitsin, Yesin kamçısını hazzın sefil cümbüşte Toplasın acı meyvesini nedametin Sen gel, derdim, ver elini bana, gel şöyle. Bak göğün balkonlarından geçmiş seneler Eski zaman esvaplarıyla eğilmişler; Hüzün yükseliyor, güler yüzle, sulardan. Seyret bir kemerde yorgun ölen güneşi Ve uzun bir kefen gibi doğuyu saran Geceyi dinle, yürüyen tatlı geceyi. "Hiç bir özel yeteneğim yok. Sadece tutkulu bir şekilde meraklıyım." Albert Einstein