:D Çok güzel bu da Başına bir silah daya ve duvarları beyninle boya.

Köyün birinde Ahmet isimli herkesçe tanınan birisi varmış. Birgün kahvede otururken televizyonda süleyman demirel çıkmış. Ahmet hemen atlamış"Eskiden bu bana abi derdi diye". Kimse inanmamış ve ankaraya gitmeye karar vermişler. Süleyman demireli bulmuşlar. Demirel hemen ahmetin eline yapışmış. Bir hürmet bir hürmet. Herkes inanmış tabi. Dönmüşler. Ahmet televizyonda eceviti görmüş."Bu benim elimi öper çok saygılı çocuktur"demiş. Hep beraber kalkıp başbakanlığa gitmişler. Ecevit de ahmete bir saygı bir hürmet. Yine dönmüşler. Bu sefer ahmet bush u görmüş."Bu benden çok çekinirdi"demiş. Tüm kahve torlanmış toplanmış beyaz saraya gitmişler. İçeri sadece ahmet girmiş. Tabi herkes meraktan çatlıyor. İçerde ne olup bittiği belli değil. Tam o sırada Micheal Jordon geçmiş önlerinden. Rica etmişler."Şu sarayın penceresine zıpla da bak içerde kimler var." diye. Jordan zıplamış bakmış."Walla biri ahmet abi diğerlerini tanımıyorum."

Harikaydı.... Paylaşımın için teşekkürler... Yetişmiş her insanın içinde, oynamak isteyen bir çocuk vardır. Nietzsche