Stresten bıkmış adamın biri, uzun bir deniz seyahatine çıkmış. Fakat şanssızlıktan gemi batmış ve sadece bu adam kurtulabilmiş. Günlerce minik bir tahta parçasının üstünde denizde yol aldıktan sonra minik bir adaya gelmiş. Adam daha ne olduğunu anlamadan yerliler bunu almış götürmüşler. Adam yüzlerce yamyam yerlileri görünce, -"Eyvah, yandık." demiş Tam ağlayacağı sırada gökten, - "Hayır evladım, yanmadın" diye acayip ve gür bir ses gelmiş. Şaşıran adam, - "Sen kimsin ya?" demiş. Yine aynı gür ses, - "Ben ulular ulusu efendi Manitu' yum." demiş. İyice şaşıran adam, - "Peki Efendi Manitu, ne yapmam lazım?" demiş. Hemen cevap gelmiş, - "Şimdi sakin bir şekilde sağ tarafındaki yerlinin mızrağını kap, en önde duran ve başında bir sürü tüy olan büyük yerliye sapla" demiş. Adam hemen can havliyle mızrağı kapıp şef yerliyi öldürmüş. Yine aynı ses son kez gürlemiş, - "İşte şimdi yandın evladım!" Yetişmiş her insanın içinde, oynamak isteyen bir çocuk vardır. Nietzsche