Rehin... Sadece sensiz kalsam neyse! Ben sen olmuştum, Gittin... yetmezmiş gibi, Bir de bensiz kaldım ayrılığın içinde... Sensizlikten bensizliğe bir köprü kursak Ve sevdanın tam da ortasında Seninle buluşsak? Ne iyi olurdu.. Ama gel gör! Tüm vuslutlar bu ayrılığa yasak.... Adil bir gidiş değil bu Sen iki kişisin, Ben hiç... Hangimizin yükü daha ağır? Yüreğinden konuş ey giden! Bu gece tüm saatler sağır... Ve kör tüm şiirlerin gözü Bulup da getirmiyorlar gideni... Seni aradıkça, Kendi izimi kaybediyorum... Ve biliyorum, Gözlerinde rehin kaldım. Kapama, dur! Kirpiklerinden, Kendime doğru süzülmek istiyorum.... Okan Savcı

Bu Evde Çok Şey Eksik... bu evde şimdi cok sey eksik gülüşüm yok artık sesim kısık kapılar telefonlar oylesıne calıyor.. sarıya boyanmış duvarlarda ne bir cerceve var ne de bir gölge. O sevdiğin yastığa başımı koyup uyuyorum güneşten önce yokluğun gırıyor odama ve sensizliği nefes nefes içime çekiyorum tat vermiyor sabah kahvaltıları cayımı soğutuyor bulmacaları yarım bırakıyorum insan başucuna saati koyup yalnız başına uyanmayı da öğrenıyor artık kendim yapıyorum kahvemi yine şekerli içiyorum ama yokluğunda o da tat vermiyor... seni evde bırakıp gidemezdim bir türlü hatırlar mısın? şimdi kısa sürüyor giyinip de çıkmam sevdiğin adam artık okula geç kalmıyor... akşamları bildiğin gibi saz çalıp türküler söyluyoruz bazen -sel alıyor carsambayı- bazen -yukarı akıyor ordunun- dereleri kimi -selvi boylu yardan ayrılıyor- kimi -yele veriyor gönlünü...- yine bir bahane bulup içiyoruz rakıya paramız çıkmazsa en ucuzundan şarap alıyoruz. hafta sonları maç muhabbeti.. ev kirasını bilete verip beşiktaşın maçına gidiyoruz... yokluğunu yazıyorum kağıtlara bazı geceler biliyor musun? sensiz günlerim ne kadar da zor gecıyor... öfkemi kalemden çıkarıyorum. o kocaman kumbarana yazdığım şiirleri atıp sensizliği biriktiriyorum! bu şehre yolun düşmez artık olsun! ben yine de bekliyorum... Okan Savcı

Beni Güzel Hatırla.. beni güzel hatırla bunlar son satırlar.... farzet ki bir rüzgardım esip geçtim hayatından ya da bir yağmur sel oldum sokağında sonra toprak çekti suyu... kaybolup gittim belki de bir ruyadım senin için uyandın ve ben bittim.... beni güzel hatırla çünkü sevdim seni ben herşeyini.... sana sırdaş oldum dost oldum koynumda ağladın yüzüne vurmadım hiçbir eksikliğini beni üzdün kınamadım alışıktım vefasızlığa el oldun aldırmadım... beni güzel hatırla sayfalarca mektup bıraktım sana... şiirler yazdım her gece çoğunu okutmadım sakladım günahını sevabını içimde sessizce gittim... senden öncekiler gibi sen de anlamadın..... beni güzel hatırla sana unutulmaz geceler bıraktım sana en yorgun sabahlar... gülüşümü.... gözlerimi... sonra sesimi bıraktım en güzel şiirleri okudum gözlerine baka baka.... söylenmemiş merhaba'lar sakladım her köşeye vedalar bıraktım duraklarda... ne ararsan bir sevdanın içinde fazlasıyla bıraktım ardımda.... beni güzel hatırla dizlerimde uyuduğunu düşün saçını okşadığımı üşüyen ellerini ısıttığımı mutlu olduğun anları getir gözünün önüne alnından öptüğüm dakikaları...... birazdan kapını çalan kişi olabileceğimi düşün şaşırtmayı severim biliyorsun? bu da sana son sürprizim olsun: şimdi seninle yaşan günleri ateşe veriyorum beni güzel hatırla gidiyorum..... Okan Savcı cok guzel bir şiir...

Bu Gece Uyuyamazsın Sen... bu gece uyuyamazsın sen çetin bir sızı sarar odanı sen şimdi ağlarsın da... umutsuzca akıtırsın göz yaşlarını radyonu açmış şiirler dinliyorsun elinde kalem.. kadere sitem ederek yalnızlığına dizeler arıyorsun şarkımızı söyleyerek... bu gece üşüyeceksin biraz anılar gelip seni vuracak! üzüleceksin ısınmak için güneşi bekle bazı geceler soğuk eserim ben! bilirsin... gece sana emanet... bu şehri bir kez daha terk ediyorum gelemediğin bir yerdi vardı hani? İşte oraya! yine gurbete düştü yolum...... Ve bu gece seni uyku tutmaz Biliyorum.... Okan Savcı

Bir radyo programıyla şiirlerini duyduğum bir şair okan savcı... cokemel adlı bir dj sayesinde duymuştum... Artık Üşümüyorum... Ne zaman Bir filmi izlerken uyuya kalsam Kollarımda uyandığın sabahlar geliyor aklıma Ve burnuma kızarmış ekmeğin kokusu... Artık ne öyle sabahlar var Ne de Adımı yazman için Nefesinle buhunlanan camlar... Kar yağdığında nasıl da çocuklaşırdın Sıkı sıkı sarılırdın gök gürlediğinde.. Yarım bırakırdın okuduğun her kitabı Ve hep Aynı sarkıyla yumardın gözlerini geceye... Suratını asardın eve geç gelsem.. Sonra bir endişe sarardı yüreğini "ya gün olur da hiç çalmazsan bu kapıyı? " Korkun bana bulaşırdı hemen O an, binlerce kez kaybederdim seni... ...... Seni bana düğümleyen korkuların yerini Şimdi koskoca bir boşluk aldı.. Çok zaman geçti, O zamansız telaşların üzerinden... Biliyor musun artık üşümüyorum Yorganı üstümden çekip alan yok Geceleri uyurken... Okan Savcı

Neler mi Yaptım? ... Neler mi yaptım senden sonra? Adettendir; İlk günler bir şey yemedim... Kapandım odama Bütün ayrılık şiirlerini ezberledim...... Kitaplar okudum, Yeni meyhaneler keşfettim, Dolaştım orda burda... Kahreden sensizliğe, Alışmaya başladım zamanla... Bir an geldi Kestim ümidi senden Başladım vaktinde yatıp-kalkmaya Ayrılığı kabullendim... Gece yatarken saatleri kurdum yalnızlığa... Derken çıktın karşıma tekrar Tam söndürmüşken seni içimde Yeni bir yangın doğurdun. Alt üst ettin yalnızlığımı, Yıkık gönlüne çaresiz, ayak uydurdum.... Ne gitmesini becerebildin ne sevmeyi Kaldın iki arada, Adı nefretle anılır namertliğin. Ban ayaktayım! Sen ne yapıyorsun orda burda... Bu ayrılık son olsun... Bu ayrılık sonun olsun... Çıkma bir daha karşıma.... Okan Savcı