yokluğunda çok kitap okudun aradım neredesin nerede arasıra resmine dokunup ağladım neredesin nerde

işte bu işin kanunun bu, sevginin değerini yalnızlık, yokluk anlatır insana...

yoklugunda siirler yazdim fakat sen yoktun. Emek verildikçe, özlemi çekildikçe ve de hasreti çekildikçe büyüyen birşeydir aşk.

Hasret beni neyledi, neredeyim? Bu hüsranı neyle diner edeyim? Giderken bıraktığın hiçbir anı; Özlemsiz bırakmadı hiçbir anı... İzini sürerken benden, izciydim... Fırtına sürerken ben denizciydim. Tüm gerçeklik, hayalinde kayboldu. Bildiğim herşey bir anda gayb oldu... O günler, en zor günlerdi gördüğüm; Güneş ve ay, yıldızlarla kördüğüm... 12.08.03 Ah minel aşk ve halatihi.. Ahraka kalbi bi-hararatihi...