Kal Diyemedim Bir sevda dudağında tutsak kaldı sözlerim gitme kal diyemedim uzun kara trenler alıp götürdü seni hasret boyu uzayan raylarda kaldı gözlerim bütün insanlar ağladı sen giderken. bütün istasyonlar göz yaşlarına boğuldu ince bir duman gibi kaybolup gittin öldüm, kahroldum yine de ağlamadım inanki kahrolası gururum, kahrolası dilim gitme kal diyemedim oysa seni sevdiğimi söylememiştim daha sensiz yaşayamayacağımı sana aşkımı anlatmamıştım arkanı dönüp giderken hıçkırıklar düğümlendi boğazıma kızdım, bağırdım, haykırdım isyan ettim kilit vurdum ağzıma yine de seni sevdiğimi söylemedim kahrolası gururum, kahrolası dilim kahrolası kalbim dur gitme diyemedim gittin ardında sonbahar rüzgarları esti savruldum oradan oraya yaprak yaprak yaprak yaprak döküldü hayallerim sokaklara yağmurlar yağdı üstüme, kimsesizlikler yağdı bir çocuk üşüdü elleri cebinde bir gelincik titredi dalında bir dağ yandı, bir ırmak ağladı gittin ardından bakakaldım öylece rüyalarım sende kaldı, umutlarım sende kızdım, bağırdım, haykırdım isyan ettim yine de söylemedim seni sevdiğimi kahrolası gururum, kahrolası dilim gitme kal diyemedim bir rüzgara açtım kalbimi, bir de sulara alıp götürsünler diye sevgimi uzaklara bir tutam sevgiydi yaşam kalbimde bir yudum hasret oldu döküldü gözlerimden tane tane şimdi suları çekildi canağacımın asitli yağmurlar dökülüyor dallarıma acılar devşiriyorum düşen her yaprakta şimdi her gece bekleyişler öldürüyor beni gelmeyişler eriyişler damla damla ah! gurbet ah! sen olmasaydın ayrılık olmasaydı hasret olmasaydı ben olmasaydım aşk olmasaydı kahrolmasaydım... G İ T T İ M

Sen gittin Masal bittiSen gittin evimin adresi, kapımın zili gitti Sen gittin sazımin teli, kuşumun dili gitti yangınlar düştü yüreğime, ıssızlaştı şehir sokaklara hüzün yağdı, gözlerime yağmur kapandı üstüme kapılar, ben kapandım içime günlerce haftalarca ağladım kırık bir ağaç dalında, öksüz bir kuş gibi kaldım Sen gittin hazanlar başladı ömrümde yaprağa duran ağaçlarım gitti umutlarım gitti, baharlarım tutam tutam saçlarım gitti dudağımda şarkılar yarım kaldı bardağımda rakılar Sen gittin yüreğimde kanayan şiirler masamda sigara izmaritleri kaldı ben kaldım öyle tesellisiz ortalarda birde yıkıntım Sen gittin Şiirlerim öksüz kaldı kalemlerim, defterlerim ellerim, gözlerim, kirpiklerim yüreğimde kalkıp giden gemilerim dillerim öksüz kaldı ne varsa dağıldı geride kalan çöl oldu şiiristanım hayalim, düşistanım Sen gittin kemanım yayım, güneşim ayım mutluluk payım gitti kara bulutlar çöktü üzerime bir ben kaldım öyle boynu bükük ortalarda yastığımda yağmur hıçkırıkları bir de ve yüreğime batan cam kırıkları her gece Sen gittin sustu kalbimin bülbülü bahçemin gülü soldu yoldu bağrımı yokluğun Sen gittin ağzımın tadı mutluluğumun adı gitti yaslı yaşım, gamlı başım zehir aşım, otuz yaşım kaldı Sen gitin hayalim düşüm sevincim gülüşüm servetim işim gitti Sen gittin özlemin yüreğimde yokluğun kirpiğimde çoğaldı sen gittin umudum gitti gururum gitti her gece oturup ağladım ıslandı ekmeğime karıştı korkunç acı gülmek nedir unuttum gitti gittin ömrüm insafsız ayaklarına toprak oldu kavruldu bahçelerim çiçeklerim soldu acılarım içimde fışkıran kan, gönlüm rüzgarlarda savrulan yaprak oldu Sen gittin çakıl taşlarım yürek vuruşlarım sevgi kuşlarım gitti yaralı bir ceylanın bakışında yaralı kaldım her yerde izimi sürüyor avcılar gittin işte o gidiş gittin, bir daha dönmedin geri yarısı sende kaldı kalbimim, yarısı bende ezgili ardında kara bulutlar, kara günler ve her gece soğuk ölümler kaldı hasretin kaldı birde ben kaldım öyle deli, öyle divane ortalarda ah seher yeli sen gittin ben bittim masal bitti Bir Kumru Saflığıyla Sevdim Seni sendin hayatımın kaynağı al gülüm, gül güzelim, güz gülüm papatyanın akı, karanfilin alı özlemim, vazgeçilmezim seninle uçardım güvercin kanatlarında her akşam bir ipekböceği sabrı bir güvercin aklığı bir anne sıcaklığı ve bir kumru saflığıyla severdim seni bilmezdin dudağımda bir ıslıkla bin sevda masalında beklerdim seni gelmezdin her gece sevgimi göğe yıldız diye serperdim görmezdin gülüşün bahar buğusu olurdu gülüşün bir avuç su gülüşün gül gülüşün karanfil kokusu seni görmediğim gün iki damla özlem iki damla hasret çiçeği olur düşerdin yüreğime tane tane kirpiklerimin kıyısında martı olurdun susardı bütün denizler seni özlediğimde gelmezdin bir sevda masalında arardım seni bir çınarın dalında, bir gülün alında saçlarını koklardım tel tel dudağına en güzel şarkılar yakıştırırdım ayışığı dökerdim bakışlarına her gece bilmezdin güz biter kış gelir giderdi yaz biter bahar gelir geçerdi gelmezdin buğulu camlara yazardım adını yüreğime kazardım yüzünü gözlerimde sesini ruhumda saklardım görmezdin İsterdim ki, baharda toprak olayım rüzgarda yaprak olayım kırmızı balonlara yükleyip yüreğimi her gece sana yollayayım isterdim ki, en güzel aşk öyküsü olsun aşkımız yüreklere yazılsın şiir şiir dünyada bütün sevenler, sevmeyenler gelenler, geçenler hep seni okusun isterdim ki, sonsuzluğun öyküsü olsun hayatın kaynağı, sevginin bağı gülün saflığı en güzel aşk hikayesi olsun aşkımız G İ T T İ M

Zaman kör karanlık ve acımasız yıldızlara dönder yüzümü oy maral lekesiz sabahlara güneşe dönder yüzümü şimdi soğuk bir kutup dünya iliklerime dek üşüyorum kar altında kalbim şimdi dağların doruklarında gözlerim üşüyor gözlerimin anadolusunda kirpiklerim mühür vuruldu yaralarıma oy maral maral sarıl boynuma sıcak dostluğun ısıtır beni ancak hilesiz sevgin bunca yıldır gönlümü yalnızca sana sakladım sev beni üçler, beşler aşkına sev öyle uzak durma gel acılar uçurum acılar uçurum tut beni düşüyorum ısıt beni üşüyorum gel yürek çatlağı bir ezgiye sar beni gül yaprağı bir sevgiye sar ki, ölem saksısında sevgiler büyüttüğüm kalbimin yarasında nehirler fışkırıyor şimdi her nereye baksam akşam, kararıp kalıyor düşlerim ben bu acıların hesabını kime sorayım ah maral kendimi anlatacak kadar vaktimde yok aşka ve toprağa ahtımız var oy maral maral şiir serpin üstüme su yerine sevgi serpin üşüyorum gel yürek çatlağı bir ezgiye sar beni gül yaprağı bir sevgiye sar ki, ölem gümbür gümbür bir yürek nasıl düşermiş toprağa görsün dünya alem elveda nazlı çiçek, elveda zeyran sana su veremem, koklayamam bir daha okşayamam yapraklarını bağışla derin bir ah gibi sevdalar içinde tutuşan upuzun nehirler alsın beni ah maral tutmaya gücüm yetmiyor artık kalbimdeki soluğu turnamın göğsü yaralı turnamın kanadı kırık taşıyamaz gurbeti kanatlarında bitmeyen bir hüznün kıskacında yaralı ezgilere tutsak kaldım paramparça kaldım ortasında karanlığın geçen trenler de almıyor beni içimde tarifsiz kederler büyüyor toz toz oldum buralarda duman duman gel görki, kan çanağı gözlerim sesim gelmiyor ah maral maral munzur dağlarında bir koy ve o koyda yetişen bir çiçek G İ T T İ M