Unutulmuyor sevdiceğin o güzel gözleri

Hepsi boş arkadaşlar bu işlerin. Unutmayacağım falan bal gibi unutacaksın işte unutmak zorundasın. hiç kimse unutulmaz değildir. unutulmayacak kadar değerli de değildir. bu dünya da sadece siz kalırsınız unutmayın. Ailenin dışındaki herkes size her türlü yamuk yapma eğiliminde olabilir. o yüzden fazla da üzmeyin kendinizi hayatın tadını çıkarın derim ben saygıyla

Seninle başlamıştık biz bu yola Nasıl unuturum o tanıştığımız günü, Sen ve ben lise kıyafetlerinin, İçinde başlamıştık bu aşka. Beraber gezerdik el ele Sahilde bizim bankda otururduk, Gündüzden geceye kadar Birbirimize sarılırdık. Gündüz bulutlar, gece yıldızlar Bizim aşkımızın şahidi olurdu. Bulutlar yıldızlar bile aşkımızı kıskanırdı Biz ölesiye severken birbirimizi. Seni nasıl unuturum ben O gözlerini, dudaklarını, saçlarını Nasıl unuturum o güzel yüzünü Beni benden bitiren o yüzünü unutamam. Ama şimdi sen beni yalnız bıraktın Hayatta tek kaldım. Benim aldığım nefesken, Senin yaşadığın bu olay nefesimi kesti. Artık seni unutamam, O oturduğumuz bankda artık tek başımayım. Şahitlerimiz olan bulutların ve yıldızların, Arkasındasın sen artık. Her baktığımda bulutlara ve yıldızlara, Onlara soruyorum artık seni. Ama kimse bana cevap vermiyo, Seni kimse bana anlatmıyo. Seni gerçekten çok sevdim, Sen benim bebeğimdin. Seni artık asla unutamam kalbimdesin, Bunu bil ki seni sonsuza kadar seveceğim. Seni unutmayacağım BEBEĞİM UNUTMAYACAĞIM. NOT: Bu şiir yaşanmış bir olaydır, yaşayan ise şairdir

güzel olmuş hakkaten.

yaşanmış bi şiir olduğu hakikaten belli oluyo. sanki sen yaşamışsın gibi yazmış şair H@Y@TT@ V@ROL@B! LMEK S@N@TT! R...