Sessiz bir şarkısın artık dilimde Gülün dalındaki o bülbül sustu Gezmekten yüreğim hasret çölünde Tarifsiz acılar çekti de pustu Sanma gönül yaşar, ölmek üzere Bu hasret yüküyle, çökmek üzere Gittikçe üşüyor, donmak üzere Kara kışlar içti zemheri kustu Kışlara dönüştü, ruhumun yazı İşte bu hasretin, bendeki yüzü Çalmak istesem de aşk denen sazı Mızrap hasret oldu uzağa düştü Bütün dostlar bana unut diyorlar Kendini yar bulup avut diyorlar Her doğan güneşe umut diyorlar Lakin bilmiyorlar, güneşim küstü O gidişin var ya, ölümüm oldu Gülümseyen yüzüm, hüzünle doldu Şiirler yazdığım sayfalar soldu Kalemim bu gece kendini astı İhsan TURHAN Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca..