İSLAM SAVAŞ HUKUKU Savaş'ta Bile Hukuk!- Bizler eylemlerimizi tepki ve düşmanın tavrına göre değil, Kur'an'a uygun yapmakla görevliyiz! Bizler Hz. Muhammed'in sünnetine tabi oluruz... O'nun yolundan gideriz. Batı " zalim, kuralsız, acımasız, sömürgeci,..." olabilir... Ama biz Müslüman'ız... Bizi biz yapan değerler ve uymamız gereken kurallar var... Hatta savaşta bile...!!! Yoksa onların yaptığını yapacak olduktan sonra onlardan ne farkımız kalır ; "Bizler kafirlerin değil, Peygamberimizin sünnetine tabiyiz!" İSLAMİ BİR KONUDA KARAR VERİRKEN O KONU İLE İLGİLİ TÜM AYET-HADİSLER BİR ARAYA GETİRİLİP, ÖYLE SONUCA ULAŞMAK GEREKİR... PARÇACI, SADECE BİR İKİ AYET'TEN HAREKETLE, BELLİ BİR KONUDA SONUCA ULAŞMAK GAYRETİ, SADECE KUR'AN'A VE İSLAM'A ÖNYARGI-TAASSUP İLE YAKLAŞMANIN İFADESİDİR... BU DURUMDA AMAÇ " GERÇEĞE ULAŞMAK " DEĞİL, ÖNCEDEN VARILAN SONUCUN KUR'AN'A SÖYLETTİRME ÇABASI OLUR KI GÜNÜMÜZDE MİSYONER VE ONLARIN YERLİ AĞIZLARI ATEİSTLERİN YAPTIĞI DA BUDUR İLKELERİMİZ Kur'anın cihad ile ilgili olarak belirlediği ilkeler şunlardır: 1- Haklı savaş gerekçesi ilkesi: Kuran-ı Kerimdeki savaşın sebebi, düşmanın saldırı ve zulmüdür. Düşman Müslümanların yurtlarını basar, hicrete zorlar, can, mal ve din ve namus güvenliğini tehdit ederse, bu durum; savaşı zorunlu ve mecbur kılar. Kur'ana göre, düşman güçlere karşı verilecek savaşın gerekçesinin makul ve haklı olması gerekir. Esasen "istila", "sömürü" ve "tecavüz" için yapılan savaşları tanımayan İslam dini ( Bakara Suresi, 205 ; Nisa Suresi,94 ; Kasas Suresi,83 ; Şura Suresi,41-42) savaşa ancak :Müslümanların can ve mal güvenliğini sağlamak, hak ve hürriyetlerini korumak, İslama ve İslam ülkelerine yönelik saldırıları önlemek amacıyla başvurulacağını hükme bağlamış ve meşru gördüğü bu savaşı da diğerlerinden ayırmak için ona cihad adını vermiştir. 2- Adil savaş ilkesi: Adil savaş ilkesi, cihat fiilen başladığı zaman uygulanacak bir ilkedir. Bu ilkeye göre, savaş sadece savaşa iştirak eden tarafa yöneliktir. İslam'da düşmanı öldürmekten ziyada insanı kazanmak esastır. Bu amaçla, savaştan önce düşman İslam'ı kabul etmeye çağrılır, kabul etmezse itaat ve cizye teklif edilir. Bunlar yapılmadan cihada teşebbüs edilmez. Düşmana sunulan bu gerekçeler kabul edilmediğinde Allah'tan yardım dilenerek savaşa girilir. Savaşa girildiğinde, Müslümanlar, "adil savaş ilkesi"ne göre adım atmak zorundadırlar. Bu ilkeye göre, savaşta vurulacak hedef sadece düşman askerleridir. Savaş sırasında çocuklar, kadınlar, yaşlılar, yatalak hastalar, mecnunlar, sakatlar öldürülemez. Savaşa iştirak etmeyen din adamlarına ve ihtiyarlara silah çekilmez, savaşa katılmayanlar katledilemez (Bakara Suresi,191). Savfan İbnu Assal anlatıyor : "Resulullah beni seriyyede savaşa gönderdi. Yola çıkarken şu talimatı verdiler :"Allah'ın adıyla, ALLAH YOLUNDA YÜRÜYÜN. Allah'ı inkar edenlerle savaşın, işkence yapmayın, ahdinizi bozmayın. ganimeti çalmayın, çocukları öldürmeyiniz" ( Müslim, Cihad 3,(1731), Tirmizi, siyer 48,(1617) Ebu Davut, Cihad 90, (2612,2613) 3- Savaşta aşırı gitmemek ilkesi: İslam, savaş halinde bile, insani değerlere itibar eder. Savaş anında, dehşet ve vahşeti sergileyen şiddetli hiddetleri mutedil hale getirir. Savaşta bile ölçüyü kaçırmamayı bir temel prensip olarak kabul eder. İslam, aşırı ve haddi aşan tavırlara karşı müeyyideler getirmiştir. Bu nedenle, İslam hukukunda saldırıya ancak misli ile mukabele edilir; aşırı gitmek suçtur. Kur'an-ı Kerim, düşmanla yapılan yüz yüze savaşta bile, aşırı gidilmesini yasaklar. Bu husus, şu ayet-i kerime ile beyan burulmuştur: "Size karşı savaş açanlara, siz de Allah yolunda savaş açın. Sakın aşırı gitmeyin, çünkü Allah aşırı gidenleri sevmez" (Bakara Suresi,190)Nitekim bir başka ayette de şöyle buyrulur:" Kim size saldırırsa siz de ona misilleme olacak kadar saldırın. Allah'tan korkun ve bilin ki Allah müttakilerle beraberdir" (Bakara Suresi, 194) 4- Sulh ve barış ilkesi: İslam, düşman tarafından teklif edilen sulh ve barış anlaşmalarına karşı barış ve sulh ile mukabele etmeyi prensip olarak kabul eder(Enfal Suresi,61,62,63 ; Hucurat Suresi,9). Kur'an "Sulh hayırlıdır"(Nisa Suresi,128) mesajı ile bütün dünyaya bu hakikati 1400 seneden beri duyurmaktadır. "Eğer onlar vazgeçerlerse, Allah gafur ve rahimdir"(Bakara Suresi,192) ayeti ile "Şayet vazgeçerlerse zalimlerden başkasına düşmanlık ve saldırı yoktur"(Bakara Suresi,193) ayeti de sulhun önemini vurgulamaktadır. 5- Esirlere iyi muamele etme ilkesi: İslam, esirlere iyi muamele edilmesini emredir. Müslümanlar esirleri yedirmekle, aç ve susuz bırakmamakla mükelleftirler. Bu görevi de Allah rızası içi yaparlar.(Bakara Suresi,177;Enfal Suresi,69,70,71;Muhammed Suresi,4; İnsan Suresi, 8,9,10,11,12) Şener Dilek ACIDA OLSA DOGRUYU SÖYLEYİNİZ HZ. MUHAMMED

Bu arada bölümün yetkilisi konu başlığını düzeltirse sevinirim. düzeltme süresi dolmuş geç farkettim. ACIDA OLSA DOGRUYU SÖYLEYİNİZ HZ. MUHAMMED

İSLAM'DA CİHAD İnsanlığın aradığı barış İslam'da mı?; Kur'an'a göre insan varlıkların en şereflisidir. Allah'ın yeryüzündeki halifesidir. Bu nedenle insana çok önem verilmiş ve yüceltilmiştir. Bir insanı suçsuz yere öldürmek, tüm insanlığı katletmeye denk tutulmuştur. Hz. Peygamber, gayr-i müslim bile olsa cenazelere saygı göstermiş ve böylece insan olma sıfatının, filan dine mensup olma sıfatından önce geldiğini göstermiştir. Diğer yandan, Müslümanların kendi dışındakilere bakışları Kur'an'daki ilkelere dayandığından, hiçbir zaman hakimiyetleri altındaki insanları dinlerini değiştirmeye ve Müslüman olmaya zorlamamışlardır. Bu, Kur'an'ın "Dinde zorlama yoktur." ilkesinin doğal bir sonucu olarak görülmelidir. Böylece fethedilen bölgelerdeki insanlar hiçbir zorlamaya maruz kalmamış, aksine cizye vergisi ödemek şartıyla din ve inançlarında serbest bırakılmışlardır. Hz. Peygamber'in şu beyanları, Müslüman idarecilere daima ışık tutmuştur: "İnsanlara azab edene Allah da azab eder. Kim bir zimmiye zulmeder ve ona gücünün dışında iş yüklerse, kıyamet günü beni karşısında bulacaktır."İnanç konusunda zorlama, dinin özüne aykırı olduğundan, daha İslam'ın ilk gününden itibaren böyle bir zorlamaya yer verilmemiştir. Bu nedenle Hz. Peygamber'e , "asıl görevinin tebliğ olduğu, insanları hidayete erdirme olmadığı" bir ayette açıkça belirtilmiştir. Elli civarında maddeden oluşan bu yazılı vesikada: "Müslümanların dinleri kendilerine, Yahudilerin dinleri de kendilerinedir." denilerek Yahudilere ve bunların müttefiklerine tam bir din hürriyeti tanınmıştır. Mekke'nin güneyinde kalan Necran bölgesi, Hicaz'ın Hıristiyanlık merkezi durumunda idi. Hz. Peygamber Necran'lılarla yaptığı meşhur anlaşmada, onların can, mal ve din hürriyetlerini garanti ettiği gibi, mabedlerine ve din adamlarına da tam bir dokunulmazlık tanımıştır. "Sizinle savaşanlara karşı Allah yolunda savaşın, aşırı gitmeyin. Elbette Allah, aşırı gidenleri sevmez. Onları, bulduğunuz yerde öldürün ve sizi çıkardıkları yerden siz de onları çıkarın. Fitne, öldürmekten beterdir. Onlar, size karşı savaşıncaya kadar siz, Mescid-i Haram yanında onlarla savaşmayın. Sizinle savaşırlarsa siz de onlarla savaşın. Kafirlerin cezası işte böyledir. Onlar, son verirlerse ; şüphesiz Allah, bağışlayandır esirgeyendir. Fitne kalmayıncaya ve din Allah'ın oluncaya kadar onlarla savaşın. Eğer vazgeçerlerse, artık zulüm yapanlardan başkasına karşı düşmanlık yoktur." (2 Bakara Suresi, 190-193) Bu ayetlerden anlaşıldığı gibi savaş ancak savaşanlara karşı yapılır. Üstelik bu savaşta aşırılığa gidilmemesi için Allah, inananları uyarmaktadır. Savaş esnasında karşı taraf savaşa son verip aman dilerse, Müslümanlar buna uyar ve savaşa son verirler. Kuran'da savaşın ancak savunma amaçlı olduğunu yukarıdaki ayetlerde görmüştük. Bunun dışında saldırı olduğunda ise Allah Müslümanların bu saldırganlığa karşı cevap vermelerini ve tüm güçleriyle bu saldırganlarla savaşmalarını ister. Tevbe suresindeki ayetler şöyledir: " Yeminlerini bozan, elçiyi sürmeye çabalayan ve sizinle ilk defa başlayan bir toplulukla savaşmaz mısınız? Korkuyor musunuz onlardan? Eğer inanıyorsanız, kendisinden korkmanıza Allah daha layıktır. Onlarla çarpışınız. Allah, onları sizin ellerinizle azarlandırsın, hor ve aşağılık kılsın ve onlara karşı size zafer versin, mü'minler topluluğunun göğsünü şifaya kavuştursun. Ve kalplerindeki öfkeyi gidersin. Allah dilediğinin tevbesini kabul eder. Allah bilendir, hüküm ve hikmet sahibidir." (9 Tevbe Suresi, 13-15) Savaşta kararlı ve güçlü olmanın hem savaşın daha çabuk bitmesini sağlayacağı, hem de muhtemel savaşlar için caydırıcı bir örnek oluşturacağı açıktır. Saldırganlara karşılık vermek ve onları bu hareketlerine pişman etmek sonuçta barışı korumak için en doğru yol olacaktır. Bunun dışında bir de Allah, Müslümanlardan zayıf bırakılmış, eziyet gören, muhtaç insanlar için yine onları koruma amaçlı savaşa izin vermektedir: " Size ne oluyor ki, Allah yolunda ve: "Rabbimiz, bizi halkı zalim olan bu ülkeden çıkar, bize katından bir veli gönder, bize katından bir yardım eden yolla" diyen erkekler, kadınlar ve çocuklardan zayıf bırakılmışlar adına savaşmıyorsunuz?" (4 Nisa Suresi, 75) Bu tür bir savaş da şiddetten değil aksine merhametten doğmaktadır. Zalimliğe karşı İslam, mazlumu kuşatıcı ve koruyucu olunmasını inananlara öğütler. Barış durumunda ise Allah, iman edenlerden iyiliği ve adaleti ister. Burada amaç savaşa karşı barışın korunup muhafaza edilmesidir: " Allah, sizinle din konusunda savaşmayan, sizi yurtlarınızdan sürüp-çıkarmayanlara iyilik yapmanızdan ve onlara adaletli davranmanızdan sizi sakındırmaz. Çünkü Allah, adalet yapanları sever. " (60 Mümtehine Suresi, 8 ) Karşınızdaki grup hangi dinden olursa olsun eğer barış içinde yaşamak istiyorsa, bunlara karşı inananların yaklaşımı Kur'an'a göre sadece dostane bir yaklaşım olabilir. Dolayısıyla bu ayetler bir bütünlük içinde okunup değerlendirildiğinde ortada bir çelişki yoktur. ACIDA OLSA DOGRUYU SÖYLEYİNİZ HZ. MUHAMMED

çok güzeldi kardeş özellikle son zamanlar da bu israilli hahamların savaşta kadın ve çocukların öldürülmesini kendi dinlerinde sevap olduğunu dinen bunun hiçbir sakıncası olmadığına dair bildirge çıkartmalarından sonra. Yani tam yerine rastgelmiş manzra koymuşsun teşekkür ediyorum.

Savaş halinde yasak fiiller: a) İşkence. Öldürülecek olan kimseye dahi işkence edilemez; zulüm ve işkence bütün çeşitleriyle yasaktır. b) Savaşçı olmayanların öldürülmesi. Savaşçı, fizik bakımından savaşabilecek kimselerdir. Bunların dışında kalanlar kasten ve doğrudan öldürülemez. Bu cümleden olarak kadınlar, çocuklar, savaşçı sahiplerine hizmet için gelmiş köleler, körler, dünyadan el etek çekmiş din adamları, akıl hastaları, yaşlılar, hastalar, kötürümler vb. leri öldürülmez. c) İnsan ve hayvanların uzuvlarının kesilmesi. d) Verilmiş söze ve yapılmış andlaşmaya aykırı hareket. e) Savaş zarureti bulunmadıkça zirai mahsullerin, orman ve ağaçların yakılması. f) Namus ve şereflere tecavüz, zina ve gayr-i meşru münasebetler. Düşman kadınlarının ırzına geçen sivil ve askerler zina suçu işlemiş olur ve bunun cezasını çekerler. g) Düşmandan alınan rehineleri öldürmek. Bunlar misilleme yoluyla dahi öldürülemez. h) Ölülerin başını veya uzuvlarını kesip teşhir etmek. ı) Katliam. Hz. Peygamber ve raşid halifeler zamanlarında savaştan sonra esirler veya zaptolunan yerlerin ahalisi için katliam emri verildiğine dair bir tek örnek dahi yoktur. Mekke fethini müteakip Rasulullah bazı harb suçluları ve hainler dışında kalan düşmanlarını affetmiştir. i) Kesin bir meşru müdafaa söz konusu olmadıkça akrabayı öldürmek. Akraba düşman saflarında olsa dahi öldürülmez. j) Çiftçi, tacir, esnaf, işadamı gibi fiilen harbe iştirak etmemiş, savaş ile ilgili olmayan kimseleri öldürmek. k) Harb esirlerini rehine almak, kalkan yapmak, onların arkasında düşmana doğru ilerlemek. l) Bazı İslam hukukçularının açık ifadelerine göre zehirli ok kullanmak. (Buhari, Cihad, 150 vd.; el-Benna, el-Fethu'r-Rabbani , C. XIV, s. 61 vd.; diğer kaynaklar için bak. Muhammed Hamidullah, İslam'da Devlet İdaresi, , İstanbul, 1963, s. 166 vd. ) ACIDA OLSA DOGRUYU SÖYLEYİNİZ HZ. MUHAMMED

Kur'an-ı Kerimde "o müşrikleri nerde bulursanız öldürün" hükmü var mıdır? Soruda bildirilen hüküm, savaşla ilgili hükümlerin yer aldığı Tevbe Suresinin 5. ayetinin bir parçasıdır. Bilindiği üzere, Kur'an-ı Kerim bir defada bir kitap olarak indirilmemiş, olaylara göre 23 yıl zarfında gelmeye devam etmiştir. Burada söz konusu olan, Hz. Peygamberin ve ilk müslümanların müşriklerle savaş halidir. Nasıl ki, bir devlet teröristlere şöyle bir ültimatom verebilir: "Size dört ay müddet. Ya bu müddet zarfında teslim olursunuz, ya da görüldüğünüz yerde öldürülürsünüz." Onun gibi, Tevbe Suresinin ilk ayetlerinde belirtildiği üzere, müşriklere dört ay süre verilmiştir. Bu müddet zarfında onlara ilişilmeyecektir. Fakat eski hallerine devam ederlerse, ölüm fermanı söz konusudur. "Onları nerede bulursanız öldürün" mealindeki ayetin son kısmı "Allah Gafur ve Rahimdir'' diyerek biter. Bununla "Allah bağışlayıcıdır, merhamet edicidir. Siz de öyle olun" mesajı verilmektedir. Bir sonraki ayette ise şöyle denilir: "Eğer müşriklerden biri eman ile sana gelirse ona eman ver. Ta ki Allah'ın kelamını dinlesin. sonra onu güven içinde bulunacağı bir yere ulaştır. Çünkü onlar bilmeyen bir kavimdir." Bu ayette, müşrikler hakkındaki ilahi rahmetin eserlerini açıkça görmek mümkündür. Demek ki, müşriklere bu dinin güzelliğini görmek, Allahın kelamını dinlemek fırsatı verilmelidir. Çünkü onlar, bu dini bilmeyen bir toplumdur. Onlardan bu şekilde gelenler, İslam beldesinde emniyet içerisinde yaşarlar, gezerler. Müslümanların hallerini gözlemlerler, neticede İslama girmeyebilirler. Kabul etmediğinde "Sen müşriksin" denilip öldürülmez, emniyet içinde vatanına dönmesine yardımcı olunur. Şadi Eren ACIDA OLSA DOGRUYU SÖYLEYİNİZ HZ. MUHAMMED

Harpte maksat ne olmalıdır? Bu sorunun cevabını iki maddede özetleyebiliriz: "Bize saldıran yahut saldırıya hazırlanan düşmana karşı kendimizi müdafaa etmek" ve " Zalim devletlerle savaşarak, insanlığa hürriyet ve hidayet yolunu açmak." "Dinde zorlama yoktur." (Bakara Suresi, 256) Ancak, Cennet yolunu zorla kapamak isteyenlerle de savaşmak gerekir. Eğer birtakım insanların hak ve hakikate ermesine bir başka grup engel oluyorlarsa bunlarla savaş etmek de cihattır. Bunda başarı sağlandıktan sonra kişi inancında serbest bırakılır. Dilerse İslam'ı kabul eder, dilerse kendi dininde yaşamaya devam eder. İkinci yolu tercih ederse cizye verir. Bu vergi, savaşlara katılmamanın ve İslam ülkesinde her türlü can ve mal güvenliği içinde yaşamanın bedelidir. Elmalılı Hamdi Yazır, savaşı, "harb-i ıslah ve harb-i ifsad" diye ikiye ayırır ve müminlere emredilen harbin "ıslah harbi" olduğunu beyan eder. Cihada çıkan müminleri de "azaba istihkak kesbetmiş bir kavme azab-ı Hakk'ın tatbikine memur bir el" olarak görür. O halde, savaşı bir ibadet anlayışıyla yapmak ve bu ibadetin kaidelerine de en ince teferruatına kadar uymak gerekiyor:"Antlaşma yaptığınızda Allah'ın ahdini yerine getirin." (Nahl Suresi, 91) emrine uyulacaktır. "Size savaş açanlarla Allah yolunda çarpışın. Sınırları aşmayın. Çünkü Allah, haddi aşanları sevmez." (Bakara Suresi, 190) fermanına kulak verilecek, his ve hevese kapılmaktan, aşırı gitmekten sakınılacaktır. Kadın, çocuk, ihtiyar gibi harbe iştirak etmeyenlere ilişilmeyecektir. ACIDA OLSA DOGRUYU SÖYLEYİNİZ HZ. MUHAMMED

Yazmakla bitmez.... ACIDA OLSA DOGRUYU SÖYLEYİNİZ HZ. MUHAMMED