KUR'AN'DAN BASKA SOZ SOYLEMEYEN KADIN Büyük veli, ilim ve irfan bahcesinin serveri, mana yolunun yuce kahramani Abdullah bin Mubarek Hazretlerinin bizzat basindan gecen bir hadise Abdullah bin Mubarek hac yapmak icin yola cikmistir. Hac yaptiktan sonra Medine–i Munevvere'de Kainatin Efendisi'nin kabrini ziyaret edecektir. Yolculuklari sirasinda, tenha ve issiz bir mahalden gecerken ihtiyar bir kadinla karsilasir. Ihtiyar bir kadinin bu tenha yerde tek basina bulunması Abdullah bin Mubarek'in merakini celbeder. Ihtiyar kadinin üzerinde yunden bir hirka, basinda da yunden buyukce bir basortusu bulunmaktadir. Abdullah bin Mubarek: "Esselamu aleykum ve rahmetullahi ve berekatuh!" diyerek selam verir. Ihtiyar kadin bu selama: "Onlara merhametli Rabb'in soyledigi selam vardir." Mealindeki Yasin suresinin (36/58 ) ayet–i kerimesi ile cevap verir. "Allah iyiligini versin nine, bu issiz yerde tek basina ne isin var?" Nine: "Allah kimi sasirtirsa, artik onun icin yol gosteren yoktur. Ve onlari azginliklari icinde saskin olarak birakir." der. Abdullah bin Mubarek, ninenin bu soruya da A'raf suresi (7/186) ile verdigi cevaptan anladi ki, bu ihtiyar kadin yolunu kaybetmis, ne yöne gidecegini bilmemektedir. Abdullah bin Mubarek sorar: "Ey nine! Nereye gitmek istiyorsun?" "Bir gece, kendisine ayetlerimizden bir kismini gosterelim diye, kulunu Mescid–i Haram'dan, cevresini mubarek kildigimiz Mescid–i Aksa'ya goturen Allah noksan sifatlardan munezzehtir. O, gercekten isitendir, gorendir."Abdullah bin Mubarek der ki: Isra suresinin bu ayetini (17/1) okuyunca anladim ki, nine haccini yapmis, Kudus'e gitmek için yola cikmis; ama yolunu kaybetmistir. Nineye sordum: "Yolunu kaybedeli kac gun oldu?" "O, Rabbim! dedi, bana bir isaret ver. Allah: Sana isaret, sapasaglam oldugun halde uc gun insanlarla konusamamandir, buyurdu." (Meryem, 19/10) Bu ayet–i kerimeden de anladim ki, nine uc gundur yolunu kaybetmistir. Baktim, yaninda ne yiyecek, ne de icecek bir sey var. Ona sordum: "Yaninda yiyecek, icecek bir sey goremiyorum, ne yapiyorsun?" "Beni yediren de iciren de O'dur." (Suara, 26/79) "Nasil abdest aliyorsun?" diye sordugumda bana Nisa suresi ile cevap verdi: "... su bulamamissanız o zaman temiz bir toprakla teyemmum edin. Yuzlerinize ve ellerinize surun. Süphesiz Allah cok affedici ve bagislayicidir." (Nisa, 4/43) Nine sordugum her soruya bir Kur'an ayet–i ile cevap veriyordu. Saskinlik ve hayranligi birlikte yasiyordum. Nineye dedim ki: "Sen acikmissindir. Yanimda yiyecek var, sana vereyim de karnini doyur." Nine yine ayet–i kerime ile cevap verdi: "... sonra aksama kadar orucu tamamlayin..." (Bakara, 2/187) "Ey nine! Bu ay ramazan ayi degil ki!" dedim. Bana: "Süphe yok ki, Safa ile Merve Allah'in koydugu nisanlardandir. Her kim Beytullah'i ziyaret eder veya umre yaparsa, onlari tavaf etmesinde kendisine bir gunah yoktur. Her kim gonullu olarak bir iyilik yaparsa, süphesiz Allah kabul eder ve hakkiyla bilir." (Bakara, 2/158 ) "Seferde mu'minlere oruc tutmama ruhsati verilmistir." dedim. "Sayili gunlerde olmak uzere... Sizden her kim hasta yahut yolcu olursa, diger gunlerde kaza eder. oruc tutmaya gucleri yetmeyenlere bir fakir doyumu kadar fidye gerekir. Bununla beraber kim gönüllü olarak hayir yaparsa, bu kendisi icin daha iyidir. Eger bilirseniz oruc tutmaniz sizin icin daha hayirlidir." (Bakara, 2/184) Nine ile karsilastigim andan itibaren her ne sorduysam bir Kur'an ayeti ile cevap verdi. Ona bunun sebebini sordum: "Insan hicbir soz soylemez ki, yaninda gozetleyen, yazmaya hazir bir melek bulunmasin." (Kaf, 50/18 ) Nine beni hayretlere dusurmustu: "Ey nine! Sen kimlerdensin?" "Hakkinda bilgin bulunmayan seyin ardina dusme. Cunku kulak, göz ve gonul, bunlarin hepsi ondan sorumludur." (Isra, 17/36) Nine bu ayet–i kerime ile beni ikaz ediyordu, seni ilgilendirmeyen seyi nicin merak ediyorsun, diyordu. Ben de yaptigim yanlisi anlayarak ondan özür diledim: "Hata yaptim, beni bagisla, hakkini helal et." "Dedi ki: Bugun sizi kinamak yok, Allah sizi affetsin! O, merhametlilerin en merhametlisidir." (Yusuf, 12/92) "Ey nine! Seni deveme bindirip, kafilene yetistireyim." "... Ne hayır islerseniz Allah onu bilir. azik edinin. Bilin ki azigin en hayirlisi takvadir. Ey akil sahipleri! Benden sakinin." (Bakara, 2/197) Anladim ki, nine bu teklifimi kabul etmisti. Hemen devemi ihtirdim, nine deveye binerken su ayet–i kerimeyi okudu: "Mu'min erkeklere, gozlerini dikmemelerini, irzlarini da korumalarini söyle. Cunku bu, kendileri için daha temiz bir davranistir. Suphesiz Allah, onlarin yapmakta olduklarindan haberdardir." (Nur, 24/30) Ninenin uyarisi ile devenin yanindan uzaklastim. Ben uzaklastim, nine tam deveye binecekken deve ondan kacmis, nine yere düsmüstü. Bu sebeple elbisesi yirtilmisti. Nine bu duruma da Sura suresinden okuyarak aciklama getirdi: "Basiniza gelen herhangi bir musibet, kendi ellerinizle isledikleriniz yuzundendir. Allah cogunu affeder." (Sura, 42/30) Deveyi yakalamak icin harekete gecince: "Simdi deveyi yakalarim, az sabret." dedim. Nine: "Boylece bunu Suleyman'a biz anlatmistik. Biz, onlarin her birine hukum ve ilim verdik. Kusları ve tesbih eden dagları da Davud'a boyun egdik. biz yapmaktayiz." (Enbiya, 21/79) Nine ayet–i kerimeyi okuyup bittirdiginde ben de deveyi tutup bagladim ve: "Hadi deveye bin." dedim. Nine deveye bindi ve su ayet–i kerimeyi okudu: "Boylece onlarin sirtina binip üzerlerine yerlesince, Rabbinizin nimetini anarak: Bunu bizim hizmetimize vereni tesbih ve takdis ederiz, yoksa biz bunlara guc yetiremezdik, diyesiniz." (Zuhruf, 43/13) Devenin yularını elime aldim ve yola koyulduk. Bagirdim ve yuruyusumuzu hizlandirdim. O zaman ninenin sesi duyuldu: "Yuruyusunde tabii ol, sesini alcalt. Unutma ki, seslerin en cirkini merkeplerin sesidir." (Lokman, 31/19) Ikaz ve uyariyi almistim, bagirmayi biraktim yavasladim, alcak sesle siir okumaya basladim. Yine ninenin ikazi geldi: "... Artik Kur'an'dan kolayiniza geleni okuyun..." (Muzzemmil, 73/20) Bu nine, ne mubarek bir kadin diye dusundum. Kur'an'i öyle bir hifzetmisti ki, ne ile karsilassa, hemen ona Kur'an'dan bir cevap veriyordu. Nineye dedim ki: "Ey nine! Sana cok hayir verilmistir." Nine yine cevap vermekte gecikmedi: "Allah hikmeti diledigine verir. Kime hikmet verirse, ona pek cok hayir verilmis demektir. Ancak akil sahipleri dusunup ibret alirlar." (Bakara, 2/269) Yolumuza devam ediyorduk ki, ninenin ailesi hakkinda birtakim bilgiler ogrenmek istedim: "Ey nine! Efendin var mı?" dedim: "Ey iman edenler! Aciklanirsa hosunuza gitmeyecek olan seyleri sormayin..." (Maide, 5/101) Bundan sonra nineye bir sey sormadim, konusmadim da. Yolumuza devam ettik ve nihayet ninenin kafilesine yetistik. "Ey nine! Iste kafileye yetistik. Bu kafilede yakinin olarak kimin var?" "Servet ve ogullar, dunya hayatinin susudur; olumsuz olan iyi isler ise, Rabbinin nezdinde hem sevapca daha hayirli, hem de umit baglamaya daha layiktir." (Kehf, 18/46) Anladim ki bu kafilede ninenin ogulları vardir. Nineye sordum: "Ogullarinin kafilede gorevleri var mi?" "Daha nice alametler . Onlar, yildizlarla da yollarini dogrulturlar." (Nahl, 16/16) Ninenin bu cevabindan anladim ki, onun ogullari bu kafilede kilavuzluk yapiyorlar. Kafile konaklamis cadirlarini kurmustu. Cadirlari gostererek dedim ki: "Senin ogullarin çadirlarin icinde midir?" "Işlerinde dogru olarak kendini Allah'a veren ve Ibrahim'in, Allah'i bir taniyan dinine tabi olan kimseden dince daha guzel kim vardir? Allah Ibrahim'i dost edinmistir." (Nisa, 4/125) Anladim ki, ninenin oglunun adı Ibrahim'dir. Nine yine devam etti: "Bir kisim peygamberleri sana daha once anlattik, bir kismini ise sana anlatmadik. Ve Allah Musa ile gercekten konustu." (Nisa, 4/164) Ninenin ikinci oglunun da adinin Musa oldugu anlasildi. Nine okumaya devam ediyordu: "Ey Yahya! Kitab'a var gucunle saril! Ve henuz sabi iken ona hikmet verdik." (Meryem, 19/12) Ninenin okudugu ayetlerden anladim ki, bu kafilede ihtiyar kadinin uc tane evladi bulunmaktadir. Ben de onlarin adlari ile cadirlara dogru seslendim: "Ey Ibrahim! Ey Musa! Ey Yahya!" Seslenmemden kisa zaman sonra cadirlardan uc genc cikarak bize dogru geldi. Gencler yanimiza geldikten sonra nine yine okumaya devam etti: "... Simdi siz, icinizden birini su gümüs paranizla şehre gonderin de, baksin, hangi yiyecegi daha temiz ise, size ondan erzak getirsin..." (Kehf, 18/19) Genclerden bir tanesi yanimizdan ayrildi, cadirlara dogru gitti. Kisa sure sonra eli kolu dolu olarak dondu. Getirdigi yiyecekleri annesinin onune koydu. Ihtiyar kadin devam etti: "Gecmis gunlerde işlediklerinize karsilik, afiyetle yeyin, icin." (Hakka, 69/24) Ben yemege yanasmadim. Kadinin ogullarina donerek dedim ki: "Siz annenizin hal ve durumunu bana haber vermezseniz, su onumdeki yemek bana haram olsun." Bunun üzerine ihtiyar kadinin ogullari dediler ki: "Bu kadin, bizim anamizdir, Rahman olan Allahu Teala'ya karsi bir hataya dusme korkusu sebebiyle uzun zamandan beri agzindan Kur'an ayetlerinden baska bir soz cikmamistir." Kadinin ogullarindan bunu duyduktan sonra bende bir ayet–i kerime ile onlara cevap verdim: "Bu, Allah'in lutfudur. Onu diledigine verir. Allah buyuk lutuf sahibidir." (Cuma, 62/4). Biri Ecdadima Küfrettimi boğarim. Boğamasamda yanımdan kovarım.. Yumuşak başlıysam kim dedi uysal koyunum.. Kesilir ama çekmeye gelmez boynum.. Mehmed Akif Ersoy