> >Jorge Luis Borges'in derledigi Babil kitapliginda Papini'nin "Ödenmeyen > >Gün" adli bir öyküsü vardir. Güzel bir prensesin basindan geçenleri > >anlatir: > >22 yasindayken bu prensese bir beyefendi sürpriz bir teklifle gelir. > Hasta > >kizi için gençlik yillari aradigini söyler ve "Bana gençliginizden bir > yil > >ödünç verirseniz, ömrünüz sona ermeden onu gün gün size geri ödeyecegim" > >der. Prenses henüz o kadar gençtir ki, cömertçe gözden çikarir bir yili; > >ödünç verir beyefendiye... 23 yerine 24 yasina basar o yil yasgününde... > >Yillar yili hatirlamaz verdigi borcu... Ancak ne zaman ki 40 yasini asar > >ve o dillere destan güzelligi bozulmaya yüz tutar; arar beyefendiyi ve > 365 > >günlük alacagini tek tek tahsil etmeye baslar. Özellikle balo günleri, > >bütün çizgileri yok olmut bir yüzle ve körpe bir bedenle girer > salonlara... > >Gece odasina sizmayi basaran asiklari, gece yarisindan sonra yüzünün > nasil > >kiristigini hayretle gözlerler... Her gençlesmenin > >ardindan uyanis ani daha aci verici olur. Çünkü yasi ilerledikçe, o hali > >ile 23 yasi arasindaki fark daha da açilir. Fark açildikça "bir gün, bir > >saat, bir an olsun" gençlik asisini tatmak daha güzel gelir. Ancak sayili > >gün çabuk geçer. Kalan günlerini hoyratça harcayan prenses, geri > >isteyebilecegi sadece bir günü kaldigini fark eder: "Bir günlük > >isik, sonra sonsuza dek karanlik..." Atesli bir sevgilinin bütün bedenini > >oksamasi için o tek günü özenle saklar. Bu son yasam parasini harcamak > >için çilginca bir istek duysa da > >kiyamaz bir türlü... Nihayet evine gelip, öyküsünü dinleyen ve dizlerine > >kapanarak > >gençliginin son gününü kendisiyle geçirmesi için yalvaran bir adamin > >teklifini kabul eder. > >"O gün" geldiginde adam, en sik elbisesi ve titreyen yüregiyle açar > bahçe > >kapisini... Kadinin villasina girer, iki kisilik hazirlanmis masada > >mumlarin yandigini görür. Bir süre bekledikten sonra meraklanip prensesin > >kapisini tiklatir. Yanit gelmeyince açip girer. Dört bir yana savrulmus > >görkemli giysilerle dolu odada prenses aynanin karsisinda bir > >kanepeye uzanmistir. Yüzü bembeyazdir. Gençliginin dönmesini beklerken > son > >nefesini vermistir prenses... Adam bu ani ölümün nedenini yerde buldugu > >mektupta okur. > >Satirlar, borçlu beyefendiye aittir: > >"Soylu prenses!.. Size borçlu oldugum son gençlik gününü geri > >veremeyecegim için çok üzgünüm. En derin bagliligimla..."

ÇOK GÜZEL... +++++++++ BAYRAK DENEN ŞANLI GELİN ERDE ŞAN İSTER BÜYÜK DEVLET KURMAK BÜYÜK KAN İSTER...

ben bunu yazdiğimi unutmuşum bile....