30 Temmuz 2006 Pazar MEZARCI Bardaktan boşalırcasına yağan yağmuru hiçe sayıp dışarı çıktı bir hışımla, suratına sert bişekilde düşen damlaları aldırmaksızın gökyüzüne baktı, ellerini yukarı kaldırdı isyankar bir tavırla, yumruğunu tüm gücüyle sıkıyodu, bacakları tirtir titriyodu, daha fazla dayanamadı, dizlerinin üstüne düştü, dengesini kaybetti toprağa yığıldı, bi süre gözlerini kapattı, toprağa vurmak geçiyordu içinden, bi parçasını kaybetmişti, yüreğinden bi parçayı kendi elleriyle gömmüştü, yerdeki çamuru tüm acisiyla sıkıyorudu, dayanamadı, kutsal saydığı toprağı yumruklamaya başladı "Allahım!!! Yarabbim!!! neden?? neden??" ağlamaktan öteye gitmek istiyordu, gözleri kan çanağı gibi olmuştu.. Son gücüyle ayağa kalktı, her tarafı sırılsıklam olmuştu, tek ayağı doğuştan topaldı, yarım yamalak adımlarla mezarlığa doğru yürümeye başladı, kimseler yoktu oralarda, yürüdükçe acısı daha farklı bir şekil alıyordu, sanki ona ulaşacağını düşünerek daha hızlı ilerliyordu, bu hayata onun için geldiğini düşünüyordu, onun olmadığı yerde yeri yoktu, onun nereye gittiğini öğrenmek istiyordu, bu sayede o da gidecekti oraya, birkez olsun onu görmek istediğini söyleyecekti ordakilere, tüm isteği onu tekrar görmek, birkez daha konuşmaktı, bu düşüncelerle mezarlığa vardı, yüzü gülmeye başladı, evet onun mezarına ulaştı, yaklaştı, yaşlı gözlerle eğildi, toprağını elledi, kimse yok mu diye bağırmaya başladı, hiç ses yoktu, diğer mezarlara yaklaştı, neden beni duymuyosunuz diye haykırdı, war gücüyle bağırdı, o sırada uzaklarda birisini gördü, gözleri yağmur suyundan bulanmıştı, tam seçemiyordu, yabanci yaklaşmaya başladı, konuşabilecekleri kadar yaklaştı, ama bi türlü adamın suratını göremiyodu, adam "ne istiyosun"dedi karizmatik we derinlerden gelen bi sesle, "size yalwarırım bana onu gösterin, son birkez onla konuşmak istiyorum, nereye gittiğini öğrenmek istiyorum, nolur, yalwarırım, nolur, ne isterseniz yaparım,"dizleri üstüne çöktü, ama halen yabncinin süliyetini seçemiyordu. yabanci "seni onun yanına gömücem, ama canlı canlı, onu ancak bu şekilde görebilirsin, tabutun içinde sana birgün yeticek kadar hava olacak, ertesi gün çıkarıcam seni" heyecanlı we mutlu titrek bir ses tonuyla "tamam, yapalm öyleyse hemen şimdi, hadi" yabanci tabutu getirdi birkaç dakika içinde, hiç şüphe duymadan usul usul tabutun içine girdi, yabanci tabutu kapatmadan önce "çok az zamanın war, elini çabuk tut, yarına kadar bitirmelisin işini" halen yabancinin suratını seçemiyordu, we büyük bir mutlulukla gözlerini kapattı yabanci tabutu kapağını kapatırken.. toprak narin bi şekilde tabutun kapağına çarpıyordu, birkaç dakika içinde ölümcül bir karanlık içine gömülmüştü.. ölüm onun için hep çok basit bir olgu olmuştu.. hayatında hiç bu kadar mutlu olmamıştı.. ERTESI GUN Polis, bir ihbar üzerine, mezarlıkta geniş bir arama yapma kararı aldı.. her taraf didik didik arandı, mezar hırsılığı yapılıp yapılmadığına dair.. yaklaşık 3saat kadar arama yapıldı birşey bulunamadı, mezar görevlisi mezar sayımı yaptı, garip olan birşey wardı, mezar sayısı 1 fazla çıkmıştı, hangi mezarın kayıt dışı olduğu araştırıldı, sonunda fazla mezar bulundu, mezarın üzerinde ne isim yazıyodu, nede tarih, sadece "YACABNCI!!! onu buldum!!! sakın beni çıkarma, bir kez daha kaybetmek istemiyorum!!!" polisler we mezar görevlisi büyük bir şaşkınlıkla mezar taşına bakıyolardı, uzun bi süre kimse birşey yapmadı, polis amiri şaşkın bir sesle mezarın açılmasını istedi, mezar kazıldı, tabut dışarı çıkarıldı, mezar görevlisi büyük bir merakla tabutun kapağını açtı, mezar görevlisinin gözleri faltaşı gibi açılmıştı, inanmak istemiyordu! tabutun içinde yaşlı bir adam küçük bir kıza sarılmış yatıyorlardı, yaşlı adam eliyle kızı bağrına başmştı, adam suratında hoş bir gülümsemeyle ölmüştü, suratında tarif edilmez bir gülümseme wardı.. Polis, otopsi yapılması için cesetleri adli tıpa götürdü.. Polis memuru, mezar görevlsine kısık we çaresiz bi sesle "Biliyo msn, biz ölmeyi bile hak etmiyoruz!"... tAnEr