Newyork'ta okuyan yakınım, gördüğü acıklı ve bir o kadar da ibret verici hadiseyi şöyle anlattı: Yağmurun bardaktan boşanırcasına yağdığı bir kış günüydü. Yağmur ve soğuk, sokaklarda yürürken adeta bizi sarıp sarmalıyor. Ben de alelacele evime dönmeye çalışıyordum. Tam o sırada karşıma, elinden tuttuğu çocuğuyla yürümeye çalışan orta yaşlı bir kadın çıkıverdi. Yürümeyi yeni öğrendiği her halinden belli olan çocuğun, böyle bir havada yağmurdan ıslanma pahasına neden annesinin kucağında olmadığı ve onun yanında yürüdüğü çok dikkatimi çekti. Yavaş yavaş bana doğru yaklaşan bu anne ve çocuğun durumunu merakla takip etmeye başladım. Anne ve çocuk bana doğru iyice yaklaştılar. Gördüğüm manzara beni şaşkına çevirdi. Hayretler içinde kalmıştım. Annesinin, çocuğun bulunması gerektiğini düşündüğüm kucağında, hiç yer yoktu. Çünkü anne, mantosunun altına koyduğu ve etrafı seyreden küçük bir köpek taşıyordu kucağında!.. Beni derinden etkileyen ve batılı annelerin bu hazin ve içler acısı halini yansıtan bu hadise; Allah Teala'nın biz insanlara gönderdiği en son din İslam'ın ortaya koyduğu, dolayısıyla şefkat ve merhamet Peygamberi Hazret-i Muhammed -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz'in çocuklara karşı davranışları ve tavsiyelerini düşündüğümüzde ne kadar da ibret vericidir. Bugün batılı anne; Allah'ın yarattığı selim fıtratından gün geçtikçe uzaklaşmakta ve hakiki sevgi ve muhabbetler, yerini sahtelerine bırakmaktadır. Çocuklara göstermeleri gereken ilgi ve alakayı başka taraflara sarf etmektedirler. Bu hadise, hayvanları seven ve koruyan batının, insan sevgisine dair sergilediği ne kadar güzel bir misal!.. SEVGİ: ASIL KUDRETİN SAHİBİDİR www.sevdazanca.tr. cc