Geceleri seviyorum. Zarar gelmeyeciğini biliyorum. Herkes uykudadır çünkü. Huzur vardır gecede. Kafamı dinlerim, sorular sorarım bazen cevap veririm. Gelişmek, öğrenmek için güzel bir zamandır gecenin karanlığı, ışığa götüren yolun ilk adımıdır belki de.

Geceler katran karası geceler ;P ya gecelerii sevioRum yıLdızLar falan... Her yeni başlayan macera Heyecan dolu çilek kokar.. ;)

Güneş yeşil çerçeveli uzaklarda yolculuk ederken uyku düşmanken bana ve ben bu şekilde geceyi almışken içime karanlığın rengini bir pelerin gibi sarmalayıp yalnız kalmayı seviyorum... Gece oldu mu, düşüncelerimde yaşananların yerini kararlar almaya başlıyor artık kararlar bitiriyor ya da başlatıyor herşeyi sabah uyandığımda tutamadığım sigarayı bırakma kararım da bunlardan biri oldu ya hep yaşamın adım aralıklarını kaybettiğim günlerin gecelerinde aldığım kararları ise hatırlamak bile istemiyorum..

Gece beni sana cagiriyor.. Her gece kilometrelerce öteden kosarak variyorum yanina... Duyuyor musun sende? Yitik ellerine uzaniyorum.. Sen, yine yanibasimdasin.. Gözlerim gözlerimde.. Yalan olan ne varsa siliyorum bu mekanda.. Özlemlerimizi, saydigimiz günleri unutmak ne güzel bu sarhoslukta.. Gece geliyor; bana dayan, sabir et diyorsun.. Gülümsemelerini veriyorsun ellerime.. Gülüyorum iste bak yine seninle.. Gece seni bana cagiriyor..

Tesekkürler Visne.. Sen de gayet güzel izah etmissin.. Geceleri, karar anlari yapabilmek ne güzel... Iyisiyle, kötüsüyle.. Her yasanmisin, bize getirisi var aslinda.. Geceleri seviyorum, cünkü ait oldugum yerde oluyorum. Özlemlerimin oldugu yerde..

Gecedir o, bize uzak olan düşlerimiz gibi... her gecenin sonunda umut vardır tıpkı güneşin doğuşu gibi...

Cok tesekkür ediyorum ikinize de.. Tatmin edici cevaplar aldigimi görüyorum.. Gece, elbette huzurun ta kendisidir.. Ve alisildikca, vazgecilmezimiz.. O essiz sessizlikte, kendimiz, kendimiz ile basbasa kaldiginda; neler olmuyor ki... Ve yalnizlik düsünülse de; insan yalniz degildir gecede dahi.. Yalnizlik, O'nun en yakin dostudur karsisinda oturan..

Gece suskunlugunu, ta en icime gömmüs.. Geceye egilmesini bilemez boynum düsmüs... Akmasini bilemeyen gözyaslarimi topluyorum bogazimda.. Tüm sözlerin anlami yok.. Bu yollarimin, bu uzakligimin, bu caresiz zavalliligimin anlami yok.. Bir ku$ olmayi diliyorum.. Yine, yine $uan.. Ucup, ucup varabilmek icin.. Kendimi affetmeyi ögreniyorum bu gece.. Azat ediyorum dinmemis yillarimin acisini.. Ve cikin ettigim özlemlerimi, sabah kuslarina yem yapmayi bekliyorum.. Ah sabah neredesin gel... Kulagimda eski bir sarki.. Fikret söylüyor, ben dinliyorum.. Bu kalp seni unutur mu? Ah dostum, kollarini uzativersen bu gecenin zifiri yüzünden.. Basimi yaslayacagim omuzuna ihtiyacim var bu gece.. Neredeyim, nasilim, kimim, bu 14 metrekare ne yapiyor basimin üstünde bilemiyorum... Hayati sorgulamanin sirasi gelmis, yalnizligimla söylesip care ariyoruz.. Gece.. Birak beni... Azat et artik uykularimi bana.. Gece.. Sen baskalarinin nelerini azat ediyorsun?, gece seni cagiran baska kimler var... Kimler??

Gece bütün yalnızlığıyla benim için enerji dolu bir sessizlik bir huzur, gece uyumamak güzel şey... herkes uyurken ayakta olmanın heyacanıdır gece yaşamak, sessizliğin verdiği sukunetin mutluluğudur, eskiden sıkıntı verirdi şimdi yaşamın güzelliği oldu geceler ileride hayatın pençelerinde en çok özleyeceğim şeylerden biri olacak benim için gece yaşamak, kimbilir geceler vazgeçmez bizden belki ileridede bıktırır kendinden... ama gece huzurdur tüm yalnızlığına tüm ürkütücülüğüne rağmen...

Umutsuz, tarümar edilmis gecelerimiz de vardir.. Umudu, sokak sokak aradigimiz..