Ya zaten Allah görülse ve gücünü ispat etse 'bakın bana inanmazsanız cehenneme gidersiniz' diyerek tek tek gözümüzün içine baksa hatta cehennemi ve cenneti de gösterse şüphesiz inanmayanımız kalmaz. Bu dünya imtihan dünyasıysa bir fark olmalı değil mi insanlar arasında? Birileri aslolanı göremezken diğerleri görebilmeli ki sınavın sonucu olsun. Hem zaten 'inanmak' bile soyut birşeyken neden 'inanılan şey' soyut olmasın diye sorabilmeli insan kendine. 'yok efendim göremediğim şeye inanmam ben' demekte diretiyorsa da zaten insanın kendi bileceği iştir, irdelemeye değmez. I t 's a t h i n l in é b é tw é én l ø v é a n d h a t é !

Cümlenizden Allah razı olsun. ACIDA OLSA DOGRUYU SÖYLEYİNİZ HZ. MUHAMMED

Buytullah yazdı: İnsan dünyada gayb olana yani görünmeyene iman etmek ile imtihan olunur. Biz Allah'ı, melekleri, cenneti, cehennemi gözümüzle görmediğimiz halde var olduklarına inanıyoruz. Çünkü varlığın tek delili gözle görmek değildir. Mesela akıl ve ruh da gözle görülmez fakat o kadar çok delilleri vardır ki insan onların varlıklarından asla şüpheye düşmez. Saygılar Kaynak http://www.sorusorcevapbul.com/index. ph...tryid=1678 cevabı vermişsin kardeş Bütün renkler aynı hızda kirleniyordu, birinciliği beyaza verdiler...

Görmediğime inanmam diyenlere ne cevap verebiliriz? Çevremizde, az da olsa, "görmediğime inanmam" diyen kişilerle karşılaşıyoruz. Bunlara bu yanlış düşüncelerinden vazgeçirmek için neler söylemeliyiz? Göz, cismi olan varlıkları görebilecek şekilde sınırlı yaratılmıştır. Fakat var olanlar sadece gördüklerimizden ibaret değildir. Materyalist düşünceye sahip insanlar varlık alemini sadece maddeden ibaret zannetmekteler. Oysa varlığın mertebeleri vardır. Ve varlığın en asılsız, en zayıf ve en düşük mertebesi maddedir. Bu yüzdendir ki madde her an çürümeğe, dağılmaya, değişmeye ve yok olmaya mahkumdur. Maddenin varlık derecesinin yükselmesi ve kıymetlenmesi ise ancak ona hayat ve ruh girmesiyle mümkün olur. Mesela insanda "asıl" olan beden değil ruhtur. Çünkü ruh olmadıktan sonra beden, gözü olsa bile göremez, kulağı olsa da işitemez, dili söyleyemez. Nitekim ölümle ruh bedenden ayrıldığında insan bedenindeki bütün kabiliyetler hiçe iner. İnsan dünyada gayb olana yani görünmeyene iman etmek ile imtihan olunur. Biz Allah'ı, melekleri, cenneti, cehennemi gözümüzle görmediğimiz halde var olduklarına inanıyoruz. Çünkü varlığın tek delili gözle görmek değildir. Mesela akıl ve ruh da gözle görülmez fakat o kadar çok delilleri vardır ki insan onların varlıklarından asla şüpheye düşmez. Saygılar Kaynak http://www.sorusorcevapbul.com/index. ph...tryid=1678

süper

Amin, ecmain.. I t 's a t h i n l in é b é tw é én l ø v é a n d h a t é !

insanın hisleri de bu yüzden vardır zaten Aşk da görülmez ama hissedilir değil mi (: Bütün renkler aynı hızda kirleniyordu, birinciliği beyaza verdiler...

Göz görmeyince GÖNÜL KATLANIR DERDİM

Evet herkes çok güzel söylemiş. Görmediğim şeye inanmıyorum gibi bir felsefem varsa ben sevgiye, öfkeye, saygıya, inanmaya, aşka, kızgınlığa ve bir çok şeye de inanmıyorum demektir.