Üniversite eğitimi hakkında herkesin görüşlerini bekliyorum, Üniversite eğitimi alınmalı mı, alınmamalı mı? Şimdiden yorumlarınız için teşekkürler....

tabii ki alınmalı her ne kadar işsizlik tavan yapmış durumda olsa bile üniversite mezunu olmanın avantajı çok.

alınmala ıtabiki http://www.picfury.com/h/632799208895407371-1-th. gif

Alınmalı ama tek başına yeterli değil Büyük güç büyük sorumluluk getirir

prenses_67 yazdı:alınmala ıtabiki Ama neden? Neden böyle düşündüğünüzü bilmek paylaşımı keyiflendirip arttırmaz mı?

Universite insana bazi seyler ogretiyo tabiiki, yeni fikirler, bakis acilari ama bu demek olmuyoki her universite okuyanin gelecegi parlak olucak. Universite okumayipta cok guzel yerlerde olanlar taniyorum, bununla birlikte onca sene okuyup su an bi "hic" durumda olanlarida taniyorum. Yapilmasi gereken universite okumak degil kafayi kullanmak ve sadece yaratici ve girisken olmak. What the eyes see is knowledge, what the heart knows is certainty.

gerçekten okumaya gönlü olanlar üniversite eğitimi almalı bence. üniversiteye gidiyorlar 4 yıllık bölümleri 7 senede bitiriyorlar. hiç değilse boşuna kontenjanda yer kaplamasınlar. gerçekten neyi niçin yaptığını bilenlerin, eğitim almak isteyenlerin haklarını yediklerini düşünüyorum.. Üniversite eğitiminin gerekli olduğunu düşünüyorum çünkü eğitimin dışında da birşeyler öğreniyor insan bu gerçek. hayatı farklı bir gözle görmesini sağlıyor insanın. mesleki bilgilerden daha fazlası bence üniversite.. bütün bunların dışında şu bir gerçek üniversitelerde öğrenilen teorik bilgiler mesleğe hazırlamıyor öğrencileri. farklı birşeyler yapılmalı diye düşünüyorum. diploma elinizde kapı kapı iş ararken okulda öğrenmediğiniz aklınızın ucundan bile geçmeyen şeyler çıkıyor karşınıza.

bencede üniversite eğitimi alınmalı zaten eğitim almayana ne iş verirler ne güç hem okumak en iyisi AtAm İzİnDeYiZ... BiZdE fEnErBaHçElİyİz... http://img306. imageshack. us/img306/5553/gif20rk8rv. gif

tabiki alın malı ama bazıları bu konuda şanslı olmuyorlar aile, maddiyat vs sebepten okuyamıyolar. Allah bize gönderdigi ilk emri "OKU" biraz düşünülürse anlaşılır ha bu arada ninni ve vişneye katılıyorum

Üniversite eğitiminin iki amacı var diye düşünüyorum. Öğrencilere eğitim verilen alanda temel bilgileri vermek ve o alanda öğrencileri iş yaşamına hazırlamak. Günümüzde bunlardan sadece ilkine ağırlık veriliyor; o da üniversite öğretim elemanlarının yetkinliklerine bağlı olarak değişiyor. İkincisi ise neredeyse unutulmuş gibi görünüyor. Sırf bir üniversiteden mezun olmuş olmak için eğitim gören öğrencilerdensek başımıza iki şey gelebilir. Birincisi - ki bu olumlu olan durumdur-;üniversite sadece temel bilgileri vermekle kalmaz, yeni bir bakış açısı kazandırır. Lise eğitimine kadar standart bilgilerle donatılan öğrenciler üniversiteye başlamakla birlikte o güne kadar öğrendiklerinin sadece bir temel olduğunu, bunların dışında çok farklı uzmanlık alanlarının varlığını ve bu alanlarda öğrenilecek çok şeyin olduğunu algılamaya başlar. Bu çok olumlu bir gelişmedir ve bilgiye bakış açısında önemli bir değişikliği simgeler. Dolayısı ile üniversite mezunu olmakla bireylerin olaylara bakış açılarında önemli gelişmeler sağlanır. Gelelim ikinci duruma: Eğer üniversiteden mezun olduktan sonra eğitim gördüğünüz alanda çalışmayı düşünmüyor iseniz, gerçekten zamanınıza yazık, çünkü burada öğrendiğiniz temel bilgileri çalışma yaşamında kullanmayacaksınız demektir Genellikle üniversitede son sınıflara yaklaşırken öğrenciler öğrenim gördükleri alanda artık oldukça bilgili oldukları izlenimine kapılırlar. Oysa bilginin sonu yoktur. Bu noktada Yale Üniversitesi nin 2000 yılı mezuniyet töreninde Oracle bilgisayar şirketinin kurucusu ve genel müdürü Larry Ellison'un şaşırtıcı, hatta şok edici konuşmasını aynen aktarmak isterim : "Yale Üniversitesi mezunları, daha önce böyle bir giriş görmediğiniz için özür dilerim ama benim için bir şey yapmanızı istiyorum. Lütfen, etrafınıza iyi bir bakın. Solunuzdaki sınıf arkadaşınıza bir bakın. Sonra sağınızdaki sınıf arkadaşınıza bir bakın. Ve şimdi şunu aklınıza koyun: Bundan beş yıl sonra, on yıl sonra, hatta otuz yıl sonra, solunuzdaki kişi hiçbir şeyi başaramamış olacak. Sağınızdaki kişi de aslında hiçbir şey başaramamış olacak. Ve siz, ortadaki? Ne bekliyorsunuz? Siz de başaramayacaksınız. Başaramayacaksınız. Aslında bugün şöyle bir etrafıma baktığımda parlak gelecek için yüzlerce umut ışığı göremiyorum. Yüzlerce değişik endüstride liderliği ele alacak kişiler de göremiyorum. Görebildiğim tek şey, geleceği başarısızlıktan başka bir şey olmayacak yüzlerce insan. O kadar. Sinirlendiniz. Bu anlaşılabilir bir şey. Ben, Lawrence Larry Ellison üniversite terk, kim oluyorum ve bu yetkiyi nerden alıyorum ki, ülkenin en prestijli yükseköğrenim kurumunun bu yılki mezunlarına böyle şeyler söyleyebiliyorum? Bu yetkiyi nereden aldığımı söyleyeyim: Çünkü ben, Lawrence Larry Ellison, üniversite terk ve dünyanın en zengin ikinci adamıyım. Siz değilsiniz. Çünkü Bill Gates, o da üniversite terk ve dünyanın -şimdilik- en zengin adamı. Siz değilsiniz. Çünkü Paul Allen, o da üniversite terk ve dünyanın en zengin üçüncü adamı. Siz değilsiniz. Başka örnekler de var. Mesela Michael Dell, o listede 9 numara ve yukarı doğru hızla tırmanıyor, o da üniversite terk. Ve siz o listede hala yoksunuz. Hımmm... Şimdi çok kızdınız. Bu da anlaşılabilir. O halde biraz da egolarınızı okşamama izin verin. Pek çoğunuz burada dört ya da beş yıl eğitim gördünüz. Önünüzdeki yıllar için epey iyi bir eğitim aldınız, bilmeniz gereken pek çok şeyi öğrendiniz. Iyi çalışma alışkanlıkları edindiniz. Burada size o önünüzdeki yıllar boyunca yardımcı olacak bir sürü insan tanıdınız, onlarla bağlantı kurdunuz. Ve hayat boyunca yanınızdan ayrılmayacak, bir kelimeyle güçlü bir ilişkiniz oldu burada: Terapi. Bunlarin hepsi güzel şeyler. Ama gerçekte, o kurduğunuz arkadaşlık bağlantılarına fena halde ihtiyacınız olacak. O çalışma alışkanlığına ve 'terapi'ye de ihtiyaç duyacaksınız hayat boyu. Ihtiyacınız olacak, çünkü üniversiteyi terk etmediniz. Dolayısıyla asla dünyanın en zengin insanları arasına katılamayacaksınız. Elbette, belki de listeye 10 ya da 11. sıradan, Microsoft yöneticisi Steve Ballmer gibi, girebilirsiniz. Ama herhalde onun kimin için çalıştığını söylememe gerek yok, değil mi? Sadece kayda geçsin diye söylüyorum, o da zaten master sınıfından terk. Biraz geç kalmış anlayacağınız. Son olarak, herhalde bazılarınız ya da umarım bu konuşmadan sonra çoğunuz kendi kendinize soruyorsunuz: Yapabileceğim bir şey var mı? Bir umudum varmı?' Maalesef hayır. Çok geç kaldınız. Içinize çok şey dolduruldu, siz onlara bakıp çok şey bildiğinizi sanıyorsunuz. Artık 19 yaşında değilsiniz. Eveeet, simdi gerçekten çok kızdınız. Bu anlaşılabilir bir şey. Belki de şu an, size bir umut ışığı vermenin, bir çıkış yolu göstermenin tam zamanıdır. Hayır, 2000 mezunları size değil. Siz kaybettiniz. Sizi, yılda 200 bin dolarlık komik maaş çeklerinizle baş başa bırakıyorum. Üstelik o maaş çekinin üstünde sizden birkaç yıl önce okulu terk etmiş birinin imzası olacağını söyleyerek. Öğütlerim size değil daha alt sınıfta okuyanlara. Size söylüyorum: Hemen ayrılın. Daha güçlü söyleyemem: Ayrılın. Hemen toplayın eşyalarınızı ve fikirlerinizi ve bir daha geri dönmeyin. Terk edin. Her şeye yeniden başlayın. Size söyleyebileceğim tek şey, o başınızdakı kepler ve kıyafetin sizi aynen şu güvenlik görevlilerinin beni kürsüden aşağı çektiği gibi aşağı çektiği..." Mehmet Cemil Özden (ÜNİVERSİTEDE OKURKEN KARİYER -1 yazısından alıntıdır.)