BİR TOPLUMSAL HASTALIK: GIYBET Toplumu oluşturan bireyler arasındaki ilişkiler, o toplumun niteliğini de belirler. Hoşgörü ve affedicilik gibi özelliklere sahip olmayan bireylerin oluşturduğu toplumlarda huzur ve güvenlik duygusunun hakim olması düşünülemez. Kişilerin birbirlerine tahammülsüz yaklaşımları insan ilişkilerini, dolayısıyla toplum yapısını bozar. İnsan ilişkilerini bozan en önemli toplumsal hastalıklardan birisi de "gıybet" tir. Gıybet "bir kişinin arkasından onun hoşuna gitmeyecek şeyleri söylemek" olarak tarif edilebilir. Genelde kişiyi arkasından çekiştirenler bir savunma olarak söylediklerinin doğru olduğunu, yalan söylemediklerini ifade etseler de bu sonucu değiştirmeyecektir. Söz konusu kişilerin yaptıkları gıybettir. Eğer kişinin arkasından söylenen şeyler doğru değilse, bu iftira olur ki, bu durumda bu sözleri söyleyen kişi yalan söyleyerek büyük bir günah daha işlemiş olur. Gıybeti Yüce Allah Kuran'da kardeşinin etini yemeye benzetmiştir. Bir Kuran ayetinde şöyle bildirilmektedir: "Kiminiz kiminizin gıybetini yapmasın Sizden biriniz, ölü kardeşinin etini yemeyi sever mi? İşte, bundan tiksindiniz. Allah'tan korkup-sakının. Şüphesiz Allah, tevbeleri kabul edendir, çok esirgeyendir." (Hucurat Suresi, 12) Ayette Yüce Allah insanlara bir örnek vermiştir. Şimdi bu örneği gözünüzde canlandırın. Kendi öz kardeşinizin ölüsünün etini yediğinizi düşünün. Bunu yaptığınızı düşünmek bile tiksindiricidir. İşte Allah Katında birisinin gıybetini yapmak, kardeşinin ölü etini yemeğe eşdeğer bir tavırdır. Başka insanları çekiştirenler, bu derece kötü bir davranışta bulunmuş olurlar. Gıybet, insanlar arasındaki ilişkileri bozar, gereksiz husumetlere sebep olur. Gıybet yapılan ortamda bulunanlar bu konuşmalara şahit oldukları için, kendisini savunma imkanı olmayan kişi hakkında, bilinçsizce olumsuz düşüncelere sahip olurlar. Bir nedeni olmadığı halde gereksiz yere başkaları hakkında olumsuz önyargıları olur. Bu önyargılar sonuçta toplumsal bir hastalığa dönüşür ve insanlar arasındaki dostluğa zarar verir. Gıybeti yapılan kişi ise bir vesile ile bu konuşmaları duymuş olsa, o insanlara karşı güveni sarsılır. Toplum içinde karşılıklı güvensizlik ve tedirginlik doğar. Kendisi hakkında yapılan bu hoş olmayan çekiştirmelerden dolayı, onlara karşı duyduğu yakınlık ve dostluğu kaybeder. Biri Ecdadima Küfrettimi boğarim. Boğamasamda yanımdan kovarım.. Yumuşak başlıysam kim dedi uysal koyunum.. Kesilir ama çekmeye gelmez boynum.. Mehmed Akif Ersoy

Gıybet o kadar yoğun ki toplumumuzda herşeyi bırakıp bu illetten sıyrılamassak başka şey beklemek bile yanlış olacak kanısındayım. Birbirini destekleyen insan işaretle gösterecek kadar az kaldı.

PEYGAMBER ALEYHİSSELAM ve sahabeleri bir gaza yolundaydılar. Sahabelerden bazıları acıkmıştı. İçlerinden Selman-ı Farisi'yi, kendisinden yiyecek birşeyler istemek üzere, Allah'ın Resulu'nun huzuruna gönderdiler. O, arkadaşlarının istekleri üzere, Peygamber Aleyhisselam'ın yanına doğru yola çıktı. Geride kalanlardan bazıları, onun arkasından konuşmaya başladılar: "Bu, ağzına kadar suyla dolu bir kuyunun başına varsa, o kuyunun suyunu kurutur da, eli boş döner!" Arkasından söylenenlerden habersiz olan Selman, Peygamber Aleyhisselam'ın yanına vardığında, arkadaşlarının isteklerini iletti. Peygamber Aleyhisselam ise, ona hiç beklemediği bir cevap verdi: "Git arkadaşlarına söyle, onlar yemeklerini yediler." Bu cevaba çok şaşıran Selman, arkadaşlarının nasıl olup da kendisinin gidişinin ardından yiyecek bulduklarının merakı içinde, onların yanına döndü ve sordu: "Siz yiyecek bulmuş ve yemişsiniz!" "Hayır!" dediler. "Biz ağzımıza koyacak bir lokma olsun, bulmuş değiliz!" Arkadaşlarının bu cevabı üzerine hayreti ve şaşkınlığı daha da artan Selman, işin aslını öğrenmek üzere tekrar Peygamber Aleyhisselam'ın huzuruna döndü ve işin aslını O'ndan sordu. Peygamber Aleyhisselam, kendisine şöyle cevap verdi: "Onlara söyle! Sen buraya gelirken arkandan konuşup, gıybetini edip, senin etini yediler. Bu onlara yeter! Daha ne yemek istiyorlar?" Gıybet: Orada bulunmayan biri hakkında hoşuna gitmeyecek şeyler söyleyip ileri geri konuşma. Söylenenler o kişide varsa, konuşanlar gıybet etmiş olur. Yoksa, o zaman hem gıybet, hem iftira etmiş olur ki, iki kat günahtır. zaferdergisi.com Biri Ecdadima Küfrettimi boğarim. Boğamasamda yanımdan kovarım.. Yumuşak başlıysam kim dedi uysal koyunum.. Kesilir ama çekmeye gelmez boynum.. Mehmed Akif Ersoy

Belli bir mümin veya zimmi kafirin aybını, onu kötülemek için arkasından söylemek, gıybet olur. Gıybet, haramdır. Dinleyen, o kimseyi tanımıyorsa, gıybet olmaz. Gıybet olunan kimse, bedeninde, nesebinden, ahlakında, işinde, sözünde, dininde, dünyasında, hatta elbisesinde, evinde, hayvanında bulunan bir kusur, arkasından söylendiği zaman, bunu işitince üzülürse, gıybet olur. Duyunca üzüleceği bir sözü yüzüne karşı da söylemek günahtır. Kapalı söylemek, işaret ile, hareket ile bildirmek, yazı ile bildirmek de, hep söylemek gibi gıybettir. Bir müslümanın günahı ve kusuru söylendiğinde, hafızların, din adamlarının, demeleri, gıybetin en kötüsü olur. Birisinden bahsedilirken, gibi, onu kötülemek, çok çirkin gıybet olur. demek de gıybet olur. Kur'an-ı kerimde buyuruldu ki: Gıybet, adam çekiştirmek demektir. Birisini gıybet etmenin, ölmüş insanın etini yemek gibi olduğu bildirildi. Hadis-i şeriflerde buyuruldu ki: diyen birisine, Peygamber efendimiz, buyurmuştur. Gıybet, insanın sevaplarının azalmasına, başkasının günahlarının kendine verilmesine sebep olur. Bunları her zaman düşünmek, gıybet etmeye mani olur. Biri Ecdadima Küfrettimi boğarim. Boğamasamda yanımdan kovarım.. Yumuşak başlıysam kim dedi uysal koyunum.. Kesilir ama çekmeye gelmez boynum.. Mehmed Akif Ersoy

ZÜMER (9) yoksa gece vakitlerinde, secde halinde ve ayakta, ahiretten korkarak ve Rabbinin rahmetini umarak itaat ve kulluk eden mi? De ki: "Hiç bilenlerle bilmeyenler bir olur mu?" Ancak akıl sahipleri öğüt alırlar. Evet hiç bilenle bilmeyen bir olurmu. İlimsizliğin verdiği cehalet rüzgarları sadece ülkemizi değil bütün islam alemini sardı. Avrupa ilmi başarıdan başarıya koşarken ve her alanda yükselirken bizler ahlaki ve uhrevi olarak çöküntü içerisindeyiz. Aslında bizim yaşamamız gereken zenginliği ve düzgün hayatı avrupalılar ilmi güzelce kullandıkları için bizim yerimize yaşıyorlar. Bizlerde onların yaşaması gereken sefaleti yaşıyoruz. Rönesans'ın gerçekleşmesinden sonra avrupa büyük atılımlar içerisindeyken islam alemi maalesef cahilliğin verdiği kaosla birbirini yemekten başka kendine yol bulamadı. Çelişkiye bakınki avrupada din yok ahlak var. İslam aleminde din var ahlak yok. İnsanlar kelimelerle müslüman ama gönüllerde ışık yok karanlık. Ve bu karanlık hissin verdiği cehaletle toplum gerçekten akıl almaz bir dejenere içinde. İnsanlar namaz kılıyorlar. oruç tutuyorlar, zekat veriyorlar ve bilimum hayır işliyorlar ama ne hikmetse bunları yapanları hep dilleri oluyor bir türlü bu olayları kalbi yapamıyorlar bu nerden belli şuanki içinde bulunduğumuz hayat şartları ve toplum hali bunu gösteriyor. Toplum içinde öyle bir garip din anlayışı varki yani yorum bulunamayacak tarzda arkadaş Allah diyor peygamber diyor ama dilinden çıkanlar imansızlık rüzgarı estiriyor. Büyük günahlardan olan faiz su gibi içiliyor ve bunun adı konulmuyor hemen bir kılıf yapıştırılıveriyor. İlim adına topluma birşeyler vermesi için beklenilen insanlar bu olaylar içinde ya kendileride kapılıp gidiyorlar yada fırtınalar içinde kaybolup gidiyorlar. Toplumsal olarak dejenere olmamızın sebebi ilimsizlik, İslamiyeti ve müslümanlığı samimi şekilde anlamak istememe. Dünyalık ve nefsani arzular için boğulma yani sebeb İLİMSİZLİK İlim kalkar cehalet başlar. Halk vazifesi olmayanlardan fetva ister fetva istedikleri ilimsiz olduğu için bid'at'a sapar halkıda saptırır bu kadar basit işte. Osmanlı hanedanına bakın neden nasıl yükselişe geçmiş birde bizim ülkemize bakın kurulduğu günden bu yana kaos içinde. Bir sebebi olmalı değilmi? http://img98.imageshack. us/img98/9568/buyukresim9wc. jpg hosted. filefront.com/kargili19