çok süpermiş yaa çok etkilendim eline sağlık...

Peygamber efendimizin en çok sevdiği renk yeşilmiş, evet eninde sonunda hepimiz orda olacağız. Allah hepimize oraya hayırlı ve imanlı gitmeyi nasip etsin. Çıkmadık candan ümit kesilmez... http://img93.imageshack. us/img93/2258/1428ft0nukc2. gif

eline sağlık. Yeşili sevsekte sevmesekte eninde sonunda herkes giyecek o yeşilleri İnsan, düşünen tek hayvan değildir, ama bir hayvan olmadığını düşünen tek hayvandır. Pascal Picq

bu yazıyı daha önceden okumuştum çok güzel!! teşekkürler Acımasız hayatın son basamaklarına çıkarken beyaz saçlı adam arkasında kalan onca tabloya bakarken gözlerinden iki damla süzüldü.....!

anlayana çok güzel bir mesaj içeriyor sağol celly...

etkileyici... düşündürücü...??? Gigabyte GeForce6100 || AMD Sempron 2800+ || 2x512 MB DDR400 || 512 MB ATI Radeon X1300 || 300 GB Samsung HDD || Microsoft Wireless Optical Desktop Comfort Edition || 17" Samsung SyncMaster 794 Mb || Packard Bell W3141 Notebook

Bunu oraya gitmeden önce idrak etmek önemli olan.. Ezelim doğru söyledi Allahım herkese, oraya imanlı gitmeyi nasip etsin.. Bu dünyada saçma sapan nedenlerle hiç yapmadığımız yada ertelediğimiz o kadar çok şey varki.. Gerekeni ve içinden geleni elinde imkan varken yapmak, söylemek gerek.. Bir söz vardır ya "Yaptığın şeylerin pişmanlığı bir gün diner, ama ya yapmadıklarının pişmanlığı??" Tırtılın "Dünya'nın sonu" dediğine, Usta "Kelebek" der...

.. YEŞİL ELBİSE.. Yolda karşılaştığımızda ezan okunuyordu. -Gel seni camiye götüreyim, dedim. Bugün Cuma biliyorsun. -Sen de benim camiye gitmediğimi biliyorsun, dedi -Biliyorum ama, sebebini gerçekten merak ediyorum. -Ne bileyim olmuyor işte, dedi. Hem pantolonumun ütüsü bozulup, dizleri çıkar diye endişe ediyorum. Gayri ihtiyari gülmeye başladım. -Herhalde şaka yapıyorsun, dedim. Bunun için cami terk edilir mi? -Ciddi söylüyorum, dedi. Giyimime ve özellikle yeşile düşkün olduğumu bilirsin. Gerçekten öyleydi. Giydiği birbirinden güzel elbiseleri mutlaka yeşilin bir başka tonundan seçer ve her zaman ütülü tutardı. -Peki, dedim. Hayatında hiç camiye gitmedin mi? -Çocukken dedemle birkaç kere gitmiştim, dedi. Hem o yaşlarda dizlerim aşınacak diye herhalde endişe etmiyordum. Fakat artık camiye gidebileceğimi zannetmiyorum. Söyledikleri beni son derece şaşırtmış ve bu konuyu açtığıma pişman etmişti. Daha sonra el sıkışıp ayrıldık. Onunla konuşmamızdan 2 ay sonra, kendisinin camide olduğunu söylediler. Hemen gittim. Bahçedeki namaz saflarının en önünde duruyordu ve üzerinde yine yeşiller vardı. Yavaşça yanına yaklaştım ve kısık bir sesle: -Hani, dedim. Camiye gelmeyecektin? Hiç sesini çıkarmadı. Çünkü musalla taşının üzerinde, yeşil örtülü bir tabut içinde yatıyordu.. alıntı..