Sana kavuşmak için yaşıyorum ben, sana kavuşunca her şey güzel olacak, keder hüzün yetti artık, senin ellerini tutmak, saçını okşamak, seni öpmek... Az kaldı canımın içi, çok az! öLüM bUySa, TaNRıM BuYSa YaŞaMaK, SiL aLnıMDaN YaZDıĞıN bU YaZGıYı, yA BiR yErE ÇıKSıN ArTıK bU SoKaK, yA Da öLDüR İçiMDeKi TaNRıYı..!

Yoktun, ellerin yoktu, dudakların yoktu, sıcaklığın yoktu, utanmaların, sevinmelerin, gözyaşların yoktu, yoktun sevdiğim, dünya yoktu, ben yoktum... öLüM bUySa, TaNRıM BuYSa YaŞaMaK, SiL aLnıMDaN YaZDıĞıN bU YaZGıYı, yA BiR yErE ÇıKSıN ArTıK bU SoKaK, yA Da öLDüR İçiMDeKi TaNRıYı..!

eccentric çok canımı acıttı bu yazı.. Amma da sevdim bana ait olan yanlızlığımı, hiç birinizi sevmediğim kadar..

Yeryüzüne düşen ilk yağmur tanesi vardı avuçlarımda o gece... Hayallerim gözümün önünde dans etti... Düşlerimdi gökyüzünden bana göz kırpan, yıldızlar değil; yalnızlığımda... Oysa aşk iki kişilikti... Çayım vardı; bir kupa elimde, diğer elimde ise o gece yeryüzüne düşen ilk yağmur tanesi... Çiseleyen yağmur bile ürpertemedi bedenimi; hayalin gibi... Bense yalnızdım; yokluğunda... Sadece yalnızdım işte bu aşkta, oysa aşk iki kişilikti... Denizin dalgalarımıydı azan; içimde ki volkanlar misali... Oysa içim azdıkca, sustu dudaklarım... Ben sustum, bulutlar haykırdı isyanımı... Şimşekler vardı yüreğimde ürkütücü!.. Korkutan... Sadece ben duydum, ben hissetim içimdeki yalnızlığın sesini... Dudaklarım suskun, gözlerimde yaş... Sen ise sadece yoktun!.. Sadece yok!!! Oysa ölümdü tek başına yaşanan, aşk iki kişilikti... Gökyüzü bir kızardı, bir kapkara oldu saçların gibi... Bak, o bile seni hatırlattı bana, gözlerinin karası gibi... Gözlerin gibi öfkeliydi yıldırımlar o gece... Yeryüzüne düşen ilk yağmur tanesiydi elimdeki, elimde hayallerim bile yitmişti... Umutlarımdı yanımda olan nicedir, hayallerim ve düşlerim... Ne zaman terk ettiler beni, hiç bilemedim... Sense sadece yoktun, SADECE YOK!!!... Oysa, yalnızlıktı tek başına yaşanan, aşk iki kişilikti... Ellerimdeki yağmur tanesini bıraktım denize, özgürlüğüne kavuşsun diye... Büyüdü, büyüdü deniz oldu... Sonra deniz büyüdü büyüdü okyanus oldu... Okyanuslar geçilmez, dağları aşılmazdı ve kırılmış kalbim bir düşman gibi seni andı... Sense sadece yoktun... Sadece yok!!! Bıraktım kalan son hayallerimi de özgürce gökyüzüne... Özgürce döndüler önce başımın üstünde sonra uçtular semaya... Bir öpücük kondurdum her birine, kokumu sana taşısınlar diye... Duydun mu? Sen ise sadece yoktun bu aşkta, sadece yok... Bense, iki kişilik yaşadım bu aşkı, yorgun bir kambur gibi üzerimde, BİR BASIMA KATRAN GECELERDE!.. Senden kalan son hatıraydı, yüreğimdeki AŞKIM; onu da semaya bıraktım... ÖZGÜRCE! Geriye kalan sadece CAN kırıkları!.. HANİ, ÖLÜMDÜ BİR BAŞINA YAŞANAN, AŞK İKİ KİŞİLİKTİ??? Her yeni başlayan macera Heyecan dolu çilek kokar.. ;)

Hiç bir zaman olmadı ki... öLüM bUySa, TaNRıM BuYSa YaŞaMaK, SiL aLnıMDaN YaZDıĞıN bU YaZGıYı, yA BiR yErE ÇıKSıN ArTıK bU SoKaK, yA Da öLDüR İçiMDeKi TaNRıYı..!

yoktun yok oLacaksın hep.. Her yeni başlayan macera Heyecan dolu çilek kokar.. ;)