;P...>>>YOK İMZA FALAN<<<...

yeter ya kızım KoMiK OLMaK AyRıCaLıkTır :lol:

Fatih Solmaz'ın Ayın Salağı köşesinden alıntılar. . . I'm the haunter of the embracing dark. I'm the bringer of fear. I'm the scorner of peace and tranquility. I ride the stormcloud and the night! I seek to be Sith, in all its manifestations.

pess doğrusu bu kadar varsayım birarada olamaz yaff Amma da sevdim bana ait olan yanlızlığımı, hiç birinizi sevmediğim kadar..

Bana herşey seni hatırlatıyoooooo. ...>>>YOK İMZA FALAN<<<...

harika gercekten http://img210.imageshack. us/img210/730/adsz1uu. png

Masum Varsayımlar Annemi ziyaretçiler dizisinden biri zannederdim. uzaydan gelen bi visitors annemi öldürmüş ve yerine geçmiş diye suratından maskesini çıkarmaya çalışıp annemin suratını yolardım. Zeki Müren'i zekim üren sanırdım.. ne demekse.... Pırasayı soğanın abisi sanırdım Andımızın 'yurdumu milletimi özümden çok sevmektir' bölümünü üzümden çok sevmektir sanırdım, kafa patlatırdım işin mantığına Anıtkabir'i bir baskan mezarlari serisinin ilk üyesi sanir ve Kenan Evren'in anitka-iki'ye gömülecegine inanirdim ayrıca bir "kültabisi"nin var olduguna da inandim hep içten içe. Lar diye bi deniz var sanırdım.. "Korkma sonmez bu Tafak larda yuzen alsancak" dan kaynaklı.. dolayısıyla bu mısraları toyle yorumlardım Lar'da yüzen bir alsancağın, Şafağın sönmesi konusunda endişe etmemesi gerekir. Otobüslerdeki "tehlike anında kolu el ele çeviriniz" yazısını her gördüğümde otobüsteki herkesin elele tutuşup, ve birinin lider olup kolu onun çevirmesi gerektiğini sanırdım. Birde heralde kapıya gelindiğinde mutlaka zile basılmasını gerektiğini sanıyodum ki, boyum yetişmediğinden duvara parmağımı basıp "zelllll" diye bağırırdım filmlerde kızılderililere yerli dendiği için onları türk sanırdım bi keresinde, 3-4 yaşlarındayken, mutfaga girmiştim ve ömrümde ilk defa kadayıfla karşılaşmıştım: annem kadayıf yapmıştı ve ben de kadayıfı babam zannettim çünkü babam kıllı bir insandı ve annemin babamı öldürdüğünü sonrada yemek yaptığını düşünmüştüm, babamın piştikten sonra kıllarının o hale geldiğini zannedip babam eve gelene kadar mutfakta oturup ağlamıstım, annemin cok kızdığını hatırlıyorum. Televizyondaki spikerlerin de bizi gördüğünü sanırdım, bunu anlamak ve açıklığa kavuşturmak için birgün koltuğun arkasına saklandım, planım spikeri punduna getirip beni aradığını ve kafasını oynattığını yakalamaktı ama nereye saklanırsam saklanayım, ne kadar gizlice kafamı dışarı çıkartıp televizyona bakarsam bakayım spiker hep beni görüyor, gozumun içine bakıyordu. Sonra babama sordum, öğrendim. İn cin top oynuyo dediklerinde de, incin adında bi kızın top oynadıgını sanırdım. bi türlü anlayamazdım. eee top oynuyo da nooluyo ben de oynuyorum derdim kendi kendime Taksim'deki kat otoparkını, katoto isimli bi japon devlet büyüğü adına yapılmış "katoto parkı" sanırdım, hep oraya gidip oynamak isterdim Bezirgan başı adlı oyunu hep vezirgen başı diye idrak ederdim... Son zamanlara kadar da öyle sanıyo idim.. ulan bi kerede sormamışım kendime şu zamana kadar nedir ki bu vezirgen başı, bi manası var mı acaba diye.. Futbol maçlarında, hakem sarı veya kırmızı kart gosterdiğinde, birisinin futbolcuya kart gönderdiğini ve herkesin merak içinde hakemin etrafına toplaşıp, kartı okumasını beklediğini sanırdım Her yeni başlayan macera Heyecan dolu çilek kokar.. ;)

ehuh cherry85 bu san birini hatırlatımı???

vay be En son EcCeNtRiC tarafından 09-03-2006 08:14 tarihinde düzenlendi, toplamda 1 kere düzenlendi. Her yeni başlayan macera Heyecan dolu çilek kokar.. ;)