İmanın temeli ve en mühim alameti, hubb-i fillah ve buğd-i fillahdır. Yani, Allahü tealanın sevdiklerini yalnız Allahü tealanın rızası için sevmek ve Allahü tealanın sevmediklerini de yalnız Allahü tealanın rızası için sevmemekdir. Sevgili Peygamberimiz "sallallahü aleyhi vesellem", bir hadis-i şeriflerinde buyuruyorlar ki, demekdir. Allahü tealanın sevmediklerini sevmek ve onlarla kaynaşmak, insanı Allahü tealaya ve Onun Peygamberine "sallallahü aleyhi ve sellem" karşı olmaya sürükler. Bir kimse, kendini müslüman zan eder. Kelime-i tevhidi söyleyip, inanıyorum der. Namaz kılar ve her ibadeti yapar. Halbuki, bilmez ki, böyle çirkin hareketleri, onun imanını ve islamını temelinden götürür. Muhammed aleyhissalatü vesselama tam ve kusursuz tabi' olabilmek için, Onu tam ve kusursuz sevmek lazımdır. Bunun alameti de, Onun sevmediklerini sevmemek, Onu beğenmeyenleri sevmemekdir. Muhabbete müdahene, ya'ni gevşeklik sığmaz. Aşıklar, sevgililerinin divanesi olup, onlara aykırı birşey yapamaz. Aykırı gidenlerle uyuşamaz. İki zıd şeyin muhabbeti bir kalbde, bir arada yerleşemez. İki zıddan birini sevmek, diğerini sevmemeyi icab ettirir. kitabı, beşinci aslında diyor ki: Resulullah "sallallahü aleyhi ve sellem" buyurdu ki, . Cenab-ı Hakkın İsa aleyhisselama emr-i ilahisinin meal-i şerifi, dır. Her mü'min, Allahü tealayı sevmeyenleri sevmemeli, islamiyyete yapışanları sevmelidir. Bunu sözlerinde ve mümkin ise, hareketlerinde belli etmelidir. Asi ve fasıklarla arkadaşlık etmemeli, fıskı çok olanlardan, çok kaçınmalıdır. Zalimlerden, müslimanlara eziyyet edenlerden daha ziyade kaçınmalıdır. Peygamberimiz "sallallahü aleyhi ve sellem" buyurdu. Allahü teala, Musa aleyhisselama, diye sorduğunda, deyince, buyurduğunda, Musa "aleyhisselam", diye yalvardı. Cenab-ı Hak: mealindeki ayet-i kerime ile cevab verdi. Musa "aleyhisselam" da, Allah için amelin, ve olduğunu anladı. Muhabbet, sevgilinin dostlarını sevmeyi, dost olmayanları da sevmemeyi icab ettirir. Bu sevmek ve sevmemek, sadık olan aşıkların elinde ve iradesinde değildir. Çalışmaksızın, zahmet çekmeksizin kendiliğinden hasıl olur. Dostun dostları güzel görünür ve dost olmayanları da çirkin ve fena görünür. Dünyanın güzel görünüşlerine kapılanlara hasıl olan muhabbet de, bunu icab ettiriyor. Seviyorum diyen bir kimse, sevgilisinin sevmeyenlerinden kesilmedikçe sözünün eri sayılmaz. Buna münafık, ya'ni yalancı denir. Şeyh-ul-islam Abdüllah-i Ensari "kuddise sirruh" buyuruyor ki, . Büyüklerin meşhur olan, sözünü burada hatırlatmak yerinde olur. Muhabbet, sevmek, hep beraber olmayı istemek, beraber olmaktan zevk, lezzet duymak demekdir. İnsan sevdiğini hiç unutmaz. Muhabbetin yeri kalbdir. Kalb, yürek dediğimiz et parçasında bulunan bir kuvvetdir. Bu kuvvete gönül diyoruz. Birşeyi öğrenmek, akıl ile olur. Akıl, dimag, beyin dediğimiz et parçasında bulunur. Küfrü, haramları, mekruhları sevmek, beğenmek küfr olur. Farzları, sünnetleri, beğenmemek de küfr olur, dünya olur. Müslüman olmak için, dünyaya ya'ni haramlara kıymet vermemek lazımdır. Allahü tealayı sevmeyenleri sevmek, insanı Allahü tealadan uzaklaştırır. Teberri etmedikçe, tevelli olmaz. Ya'ni uzaklaşmadıkça, dostluk olmaz. Son nefeste iman ile veya imansız ölmek, kalbdeki sevgiye bağlıdır. Çünkü Kainatın efendisi, sevgili Peygamberimiz, dünyada iken birbirini sevenlerin mahşer yerinde beraber haşr olunacağını, ahıretde de beraber bulunacağını müjdelemiştir. Elbette, muhakkak doğrudur. O halde, İnsan seveceği kimseyi iyi seçmeli, ona göre sevmelidir ki; ahiretde sevdiğinin yanında bulunacaktır.