Toplum olarak daha ne ayıplara imzalar attık ve imza atmaya devam ediyoruz ne yazık ki, çok ucuz insan hayatı ülkemizde çooook...

Menderes zamanından beri genelev kadını olarak çalıştığını söyleyen A. K. malulen emekli olmak için SSK İstanbul İhtiyarlık Sigorta Müdürlüğü ne başvurdu. Ancak Okmeydanı Eğitim ve Araştırma Hastanesi, "Çalışma gücünün en az 2/3 ünü kaybetmediği"ne karar verdi. İSTANBUL da yaşayan ve "Menderes in zamanından beri" çalıştığını söyleyen 76 yaşındaki eski genelev kadını A. K. malulen emekli olmak için SSK İstanbul İhtiyarlık Sigorta Müdürlüğü ne başvurdu. Ancak Okmeydanı Eğitim ve Araştırma Hastanesi Sağlık Kurulu nun raporu çerçevesinde "çalışma gücünün en az 2/3 ünü kaybetmediği"ne karar verilince, A. K. nin emeklilik hayalleri suya düştü. A. K. ye SSK İstanbul İhtiyarlık Sigorta Müdürlüğü nden gönderilen yazıda, malullük sigortası talebi konusunda yapılacak bir işlem bulunmadığı bildirildi. 21 Kasım 2005 tarihli yazıda buna gerekçe olarak da Okmeydanı Hastanesi Sağlık Kurulu nun raporu gösterildi. Yazıda şöyle denildi: BENİ ANNE YERİNE KOYUN "T. C. SB Okmeydanı Eğ. ve Ar. Hastanesi Sağlık Kurulu nca hakkınızda düzenlenen 11 Temmuz 2005 tarih 7721 sayılı rapor Genel Müdürlüğümüze intikal ettirilmiş olup Tedavi Hizmetleri ve Maluliyet Daire Başkanlığı nca yapılan tetkik neticesinde çalışma gücünün en az 2/3 ünü kaybetmiş durumda malul sayılmadığınız bildirilmiştir. Bu nedenle malullük sigortası yönünden talebinizle ilgili yapılacak bir işlemin bulunmadığına bilgi edinilmesini rica ederiz." Bunun üzerine A. K., çareyi Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı Murat Başesgioğlu na mektup yazmakta buldu. Mektubuna, "Lütfen beni siz bari sadece yaşlılığıma hürmeten bir insan, bir kadın, bir anne yerine koyun ve dinleyin" sözleriyle başladı. 1948 yılından, genelevlerin kapatıldığı tarihe kadar "istemeyerek de olsa" bu işi yaptığını anlattı. A. K., 2 çocuğundan birini kan kanseri sonucu kaybettiğini, bu işten kazandığı parayı da çocuğunun hastalığında yitirdiğini belirtti. Bozuk bir el yazısıyla sadece adını yazarak imzaladığı mektubunda A. K., "ben söylüyor ve yazdırıyorum" diyerek şunları anlattı: SAYIN BAKANIM SEVGİLİ OĞLUM "Kalp-damar-tansiyon hastasıyım. Kemik erimesi sonucu yürüyemez durumdayım. Ama maalesef rapor için gönderildiğim Okmeydanı Hastanesi nde, değil muayene, yüzüme bile bakılmadı. Suçlu isem bu sadece benim değil toplumun suçu. Peki çalışma gücünü kaybetmeyen 76 yaşına gelmiş bir genelev kadını sizce ne iş yapabilir? İşte bu benim değil toplumun ayıbı. Koskoca bir devlet bile ölümün eşiğine gelmiş bir hayat kadınına hálá çalışmayı uygun görüyorsa benim fazlaca bir şey söylememe gerek yok. Lütfen sayın Bakanım, lütfen sevgili oğlum bana yardım et." Tabağı 50 kuruşa kuş yemi satıyor A. K., Tarlabaşı ndaki 3 katlı yıkık dökük bir evin 2. katında, pencereleri naylonla kapatılmış dairesinde yaşamaya çalışıyor. Çok yaşlı ve hasta olduğu için ancak hava güzel olursa meydana gelip, tabağı 50 kuruşa yem satıyor. Birkaç kuruş fazla kazanırsa en iyi yemeği zeytin ve peynir. Ama parası hep simite yetiyor. "Artık ölsem de kurtulsam. Tek çarem bu" diyecek kadar kendini çaresiz hissediyor. Bir zamanlar böyleydi A. K. genelev kadınlığına Beyoğlu ndaki Abanoz Sokak ta kaçak olarak başlamış. 18 yaşındaymış. O genelev Matild Manukyan ın ölümünden sonra kapanmış. Hürriyet

Eeh hayat kadınlarının emekliliğide hayattan olur anca enjoy the silence..

Eh valla.. yani söyleyecek söz yok.. 76 yaşında bi kadına "iş görür raporu" verilmesi zaten abes, bide bu kadıncağızın genelev kadını olduğunu göz önüne alırsak bu resmen bir ironi örneğidir.. Yazık teyzeme ne diyim.. övünsünler yaptıklarıyla.. Tırtılın "Dünya'nın sonu" dediğine, Usta "Kelebek" der...

yazık..

yazık valla....

İnsanlık namına birşey kalmamış. Sıradan Türk genci..

bu meslekten de emekli olunabiliyor muymu$?...