Şair o zaman melteminden bile haberi olmadığı 24 haziran 1989 yılının akşamı Annesinin mutluluk ve babasının oh be görüntüleri arasında doğduğuna bile şükredemeden yediği şaplağa ağlayarak uyandı yaşama Nerden bilebilirdi ki hayatında onun neleri beklediği Bu onun belkide uzun zamandır bildiği son ağlaması olduğunu Kafiyeden de anlatmaya çalıştığımız gibi şair hayatında erken yaşta fazla yük sorumluluk ve acıyla karşılaşmış ve ağlayamadığı zamanlarda yazdığı bu şiirleri sizerle paylaşmak istemiştir Tanınmak meşur olmak gibi bir amacı yok Hatta şair lise mezunu ama elinden geldiğince kafiyeli duygularıyla siz şiir severlere bişeyler anlatmaya çalışıyor ve acılarıyla yazdıklarıyla bir ders çıkarmanızı bekliyor Tek hayali bir gün olurda kitabını çıkarabilirse, bir gün tranvayda giderken yanınına oturan kişinin onun kitabını okumasıdır... Dipnot: Bütün renkler aynı hızda kirleniyordu, birinciliği beyaza verdiler...