Okumuyorsanız aLabiLir miyim..? Okuyorum o halde yazabilirim de aslında. Bazen anlamsız, bazen okunaksız, bazen de şiir tarzında. Yazmak kolay geliyor aslında bana. Ne var canım aklında kalanları mürekkep kıvamında sulandıracaksın sonra kalemi eline alıp bandıracaksın. Beyaz bir kağıda ya da rengi ve cismi farketmeyen herhangi bir şeyi karalayacaksın. E tabi bir kaç tane de kelime bilmen gerekiyor. İşte tam o sırada soluk soluğa okuduğumuz kitaplar yetişiyor ve çoktan tedavülden kaldırdığımız Osmanlı'ca yerini alıyor kitaplarımızın yanında. Okuyorum o halde yazabilirimde aslında. Bazen yalan bazen hayal ürünü;ama hepsi ben kıvamında. Okumakta zor zanaat tabi. Televizyon izlemek varken şimdi kim uğraşacaktı ki kitap okumakla.. Halbuki televizyonda da kitap okuyun diyorlardı okumadanda adam olabileceğini gözler önüne seren milletvekilleri. Eski bir sağlık bakanı; oralara gelmek için bir çok kitap okuyan bir o kadar da hayat kurtaran bir başhekimini azarlama hakkına sahip olabiliyordu hiç okumadan uluorta. Televizyon oyalanmamız için üretilmişti. Ama biz saatlerce oturabiliyorduk karşısında. Bize göre kitap da bilgilendiriyordu bizi televizyon da. Ama televizyon roman okuyamazdı bize, yada bir şiirin dizelerini. Dizileri vardı onun. Kitap okumak hayal gücümüzü arttırıyorken. Televizyon gücü hayal ettiriyodu. Mafya ve ağa dizilerinde gücü hayal ediyorduk. Tüm acizliğimizle. Kahramanlarımız hep iyi insanlardı. Ama iyi insan adam öldürmezdi ki.?? Mehmet Akif'in Çanakkalesi saat kaçta hangi kanaldaydı?Ağrı dağın eteğinde uçan bir güvercin olabiliyorduk sadece yada honki ponki torino. Bir de gazeteler var tabi ipe sapa gelmeyen. Bize kitap kadar bilgi veren sandığımız. Evet doğru bilgi verir. Evet magazinde bir bilgidir. Ama hangi disko'nun çıkışı bizi Edebiyat kadar ilgilendirir. Magazin okuyunca devlet umrumuzda olmuyor; Ortada ne devlet kalıyor ne de vatan. Biz sadece okuyorduk, ne okuduğumuzun farkında bile olmadan. Neyse... Okuyorum o halde yazabilirim de aslında Bazen kafiyeli, bazen öfkeli bazende aşk tadında. 'Ne iş yapıyorsun' 'okuyorum ben' Gerçekten okuyormuyduk? Yoksa sadece okuyormuyduk..? Çoğu zaman kendimizi kandırıyorduk aslında. En iyi yaptığımız iş buydu nede olsa. Kimse anlamazdı bizim okuyup okumadığımızı. Çünkü konuşmayı bile beceremiyorduk O kadar güzel kitaplar varken biz Yahudilerin kişisel gelişim kitaplarına para veriyorduk. Halbuki orda gereksiz hiç bir şeye para vermeyiniz, para sizin herşeyiniz yazıyordu. Ama iş işten hızlıca geçmişti. Gereksiz şeylere para verilmemesi gerektiğini öğrenmek için makul bir ücret ödemek gerekiyordu. 'hadi oku bakalım'sadece bakıyoruz zaten. Okunanları dinlemek zor geliyor. Şimdi, dinlesen. Bir de o konu hakkında düşünmen gerekecekti. Hiç mi işimiz yok değilmi? 'Okuda dinleyelim' diyen az bulunur. Bulunan da çabuk kaybediliyor ne yazık ki. Ya o dinlemekten sıkılıyor ya da sen yazmaktan. En iyisi sen biraz oturda dinle . Okuyorum o halde yazabilirim de aslında bazen okunması için bazende sadece yazıyorum. O kadar çok okuyoruzki koca sene seneyi aratmayacak büyüklükte bir de tatil ikram ediliyor. Tam 3 ay. Dile kolay. Okuduklarımızı unutmak için heralde. Okullarda ve iç anadolu bölgesinde kışlar soğuk yazlar kurak geçtiği için Köyümün yağmurlarında yıkanamadım mesela. Zaten köyde de toprak kokmuyor artık yağmur sonralarında. Devlet baba orayada döşemiş asfaltı. Al da medeniyet gör der gibi. Zaten medeniyet dediğimiz de dişçiden çıkmaz oldu son zamanlar da. Okuyorum o halde yazabilirimde aslında bazen okunduğu gibi bazende olduğu gibi. Pazarcılar mesela söylediği gibi yazar tezgahlarına karton kapaklarının arkasına "domatiz" ve ya "patatiz" gibi Mağazalarda onlara inat söylendiği gibi yazılmayan kelimeleri tercih ederler vitrin camlarında."Company" veya "Angel" gibi. Neyse girmeyelim bu konulara kim ne isterse yazsın. Kalem her yerde satılıyor, mukavvada.. Doğrusunu söylemek gerekirse. ki çoğu zaman gerekmez. Okuyabiliyorum o halde yazarımda diyorum sadece. Bir iddiam yok. Sadece yazıyorum. -okumuyorsanız alabilirmiyim? -tabi tabi buyrun... alıntı. Ben yazsam bu kadar güzel dile getiremezdim diye düşünüyorum yazan arkadaşın eline, yüreğine herşeyine sağlık yine bilmiyorum kim yazmış ama okuyunca hayatımızda belki bir şeyler değişir diye düşündüm... Yerden göğe, baştan sona kadar haklı bu yazının sahibi. Her yeni başlayan macera Heyecan dolu çilek kokar.. ;)

Çok hoş ve güzel bir yazı.. teşekkürler..