DÜNYA VE AHİRET SAADETİNİ İSTİYOR MUSUN? -A. Ziyauddin Gümüşhanevi Hazretlerinden Altın Nasihatler- Ey İnsan! • EĞER, sana yapacağım şu vasiyetlere kulak verir ve aynısını yaşarsan, dünyan ve ahiretin mesud olur. Çünkü bunlar güzel ahlakın en önemli hususlarındandır. • Asla kafirlerden dost edinme, mü'minlerden de düşmanın olmasın. • Dünyada sermayen takva olsun. Nefsini de ölülerden say. • Allah'ı ve Resulullah'ı an ki, her türlü tehlikeden kurtulmuş olasın. "Allah'a, meleklere, kitaplara, peygamberlere, kadere ve hayır ile şerre inandım" de. Çünkü biz hiçbir peygamberi ayırmayız, hepsine iman ederiz. Mü'minler: "İşittik ve itaat ettik ve senden af dileriz, zira sana geleceğiz, Allah'ım!..." derler. • EĞER, bu sayılanlara riayet edersen, Allah -celle ve ala- sana dört şey ihsan eder: Dördü dünyada, dördü de ahirette; Dünyada verilecek olanlar: 1- Sözde doğruluk, 2- Amelde ihlas, 3- Rızıkta kanaat, 4- Kötülüklerden korunmak. Ahirettekiler: 1- Büyük bir bağışlanma, 2- Hakka yaklaşma, 3- Me'va Cennet'ine girme, 4- Yüce makamlara ulaşma. Ey İnsan! • EĞER, "Sözünde doğruluk istersen, 'inna enzelnahu' Suresini okumaya devam et. • EĞER, rızkının yağmur gibi helalinden gelmesini istersen, Felak Suresini okumaya devam et. İnsanların şerrinden emin olmak istersen, 'Kul euzü bi Rabbinnasi'ye devam et. • EĞER, bir iş yapmaya ve helal kazanmaya talip isen şu duayı oku: "Bismillahirrahmanirrahim, el-Melikül Hakkül Mübin, ni'mel Mevla ve ni'men nasir." Yasin Suresi ile Vakıa Suresini de oku. Rızkın yağmur gibi sana gelir. • EĞER, her sıkıntının önlenmesini ister ve her darlığını yok etmek istersen istiğfara devam et, günde en az yüz defa istiğfar et... • EĞER, binlerce dertten kurtulmak istersen "La havle vela kuvvete illa billahil aliyyil azim' diye zikret. • EĞER, sana gelen musibeti kaldırmak istersen, sık sık "İnna lillahi ve inna ileyhi raciun" ayetini oku. • EĞER, huşu istersen, fuzuli bakışlarını terk et. Eğer hikmete kavuşmayı isteyensen, fuzuli konuşmayı terk et. • EĞER, ibadetin tadını almak istersen, gündüz oruç tut ve geceleyin ibadet et. Eğer nefsinin ayıplarını kapatmak istersen, insanların ayıplarını aramaktan vazgeç. • EĞER, Allah korkusunu yaşamak istersen, vesveseyi bırak. Her kötülükten korunmak istersen, kötü zan yapmaktan vazgeç. • EĞER, kalbinin işlediğin günahlardan dolayı öldürülmesini istemezsen, günde 40 defa "Ya Hayyu, ya Kayyum, La ilahe illa ente Subhaneke inni kuntü minezzalimin "duasını oku. • EĞER, kıyamette Peygamber Efendimizi görmek istiyorsan, 'Kuvvirat, İnfitar ve İnşikak' surelerini okumaya devam et. • EĞER, kıyamette yüzünün aydınlık olmasını istersen, gece namazlarına devam et. • EĞER, kıyamette susuzluktan kurtulmak istersen, oruca devam et. Kabir azabından kurtulmak istersen, pisliklerden sakın ve haram yemekten kaçın. • İnsanların en zengini olmak istersen, kanaat ehli ol. • İnsanların en ağabeyi olmak istersen, Resulullah'ın sünnetlerine yapış. Allah'ın taksimine razı ol ki, insanların en zengini olasın. İnsanları sev ki Müslüman olasın. Çok fazla gülme, çünkü fazla gülmek kalbi öldürür. Ey Müslüman Kardeşim! • EĞER, iyi Müslümanlardan olmak istersen, Allah'ı görür gibi ibadet edeceksin, her ne kadar sen onu görmesen de O seni görmektedir. • EĞER, imanın olgunlaştırmak istersen, ahlakını güzelleştireceksin. Allah'ın sevgisini kazanmak istersen, insanların işlerini göreceksin. • EĞER, alnın açık Allah'a kavuşmak istersen cenabetlikten yıkanacaksın. Kardeşim! • EĞER, Kıyamet gününde nurlanmak istersen, hiç kimseye zulmetmeyeceksin. • İnsanların en kuvvetlisi olmak istersen, Allah'a güveneceksin. • Allah'ın gazabından emin olmak istersen, Allah'ın kullarına buğz etmeyeceksin. • EĞER, duanın kabulünü istersen, faizi ve haram yemeyi bırakacaksın. • Kıyamete rezil rüsvay olmayım dersen, şehvet ahlaklarını terk edeceksin. • Büyük günahlardan korunmak istersen, çirkin ahlaklardan vazgeçeceksin. • EĞER, Allah'ın gazabından kurtulmak istersen, sadakayı gizli vereceksin, sıla-i rahmi ihmal etmeyeceksin ve akrabanı yoklayacaksın. • EĞER, kalbinin din üzerinde sabit kalmasını istersen, şu duaya devam et. "Allahumme sebbit kalbi ala dinike" ACIDA OLSA DOGRUYU SÖYLEYİNİZ HZ. MUHAMMED

ÖLÜM: DOSTA ULAŞMAYA VESİLE... "Madem ki insansın, mademki duyuyor, düşünüyor ve seziyorsun, öyleyse büyük hakikati bulmak için gönlünü ve idrakini yoracaksın." Kardeşlerim! Kendime ve sizlere tavsiyem şudur; bu dünyaya bir defa geldik. Öldükten sonra bir daha gelmeyeceğiz. Zaman azdır. Bütün azalarımızı seferber yapmak suretiyle, yani Allah-u Zülcelal azalarımızı, hangi işi yaparak rızasını kazanmak için yaratmışsa onları o işte kullanarak, Rabbimizin rızasını kazanmaya çalışalım. Şunu unutmamamız lazımdır ki, bu dünya hayatı gelip geçicidir. Çok kısa bir zamandır. Ahiret ise ebedül ebettir... Onun için Allah-u Zülcelal'in emir ve nehiylerini unutmayalım. Allah-u Zülcelal'in bizlere emrettiklerinden vazgeçmeyelim. Eğer tövbesiz olarak, gafletle dünyadan ayrılıp ahirete gidersek, halimiz çok perişan olur. Onun için tek çaremiz; Allah-u Zülcelal'in merhamet kapısına varmak, tövbe etmek ve devamlı olarak ağlamaktır. Çünkü ağlamak, insanı cehennem ateşinden muhafaza edecek bir durumdur. Bizden öncekilere bakıp ibret almamız gerekiyor. Onlar da aynen bizim gibi dünyada kaldılar. Belki bizden daha zengin oldular ve belki de bizden de daha uzun yaşadılar. Fakat bakınız, gittiler. Onlardan kimse kalmadı geriye... Bugün kaçırılan fırsatın pişmanlığı kefene sarıldıktan, toprağın altına girdikten sonra fayda vermez. Seyda Muhammed Konyevi Dünya hayatı ebedi değildir, boştur. Dünya hayatı göçebelerin hayatına benzer. İnsanın ömrü, malı, evladı, gençliği, akrabası, hepsi geri alınmak üzere verilmiş bir emanettir. Elinizdeki malınızdan yanınızda hiçbir şey kalmayacak. Onun için insan dünya malına fazla kıymet vermemeli, dünyayı daima arkaya atıp ahireti önüne almalı, insanın gözü hep ahirette, Allah-u Teala'nın hoşnutluğunu kazanacak salih amellerde olmalıdır. İnsan, nasıl dünya hayatında muhtaç ve perişan olmak istemiyorsa, ahiret için de aynı şeyi istemeli, Allah-u Teala'nın emirlerine uymalıdır. Şayet uymasa, öldüğü vakit, Allah-u Te'ala ona azap eder, kabir azabı çeker. Seyyid Muhammed Raşid Hz. İnsanın kalbi daima Allah-u Teala'ya bağlı olmalı, Allah-u Te'ala insanın aklından, fikrinden hiç çıkmamalı. İnsanın kalbi hem mahzun olmalı, hem de Rabbine yalvarış içinde bulunmalı. Kişi ne kadar mahzun, ne kadar nefsinden ve benliğinden uzaklaşmışsa, Allah-u Te'ala'nın yanında o kadar makbul ve yüksektir. Bir padişahın huzurunda başkasına iltifat hayasızlık olduğu gibi Allah-u Teala'nın huzurunda da başkasına iltifat hayasızlıktır. Yani, emri olmadığı yerlere göz gezdirmek, yahud kulak vermek, yada el uzatmak hayasızlıktır. Gavs Abdulhakim El- Hüseyni Hz. Kardeş! Zaman fırsatı, bir ganimettir. Kişi sıhhatini ve boş vaktini kendine bir ganimet olarak bilmelidir. Öyleyse ömrünü faydasız şeylere harcaması uygun değildir. Belki hepsinin Allah'ın rızasının olduğu şeylerde sarf edilmesi, beş vakit namazın cemaatle eda edilmesi, teheccüd namazının terk edilmemesi, seher vakitlerinde istiğfarın kaçırılmaması, tavşan uykusuna benzer uyku ile ibadet yapmaktan geri kalınmaması, hazır dünya nimetlerinin lezzetiyle aldanılmaması, ölüm ile ahiret ahvalinin anılıp göz önünde bulundurulması gereklidir. Hatta vakitlerin devamlı olarak ilahi zikirde sarf edilmesi vacibdir. Parlak İslam dinine uygun olan her şey, alış veriş de olsa, kişiden vaki olan bütün ameller zikir sayılır. Öyle ise, bütün yapılan işlerin zikir olması için bütün davranışlarda dinin ahkamına riayet edilmesi gereklidir. Şüphesiz zikir, gafleti kovmaktan ibarettir. Bütün fiillerde Allah'ın emir ve nehiylerine riayet edildiğinde, gafletin etkisinden kurtuluş mümkün olup Allah-u Teala'yı devamlı zikrin sevabı hasıl olur. Ş. Ahmed el Haznevi Hz. Eğer dünya, ahiret için bir mezra olmasaydı, çirkin şeylerin en çirkini, rezillerin en rezili ve Allah'tan uzaklaşmaya, insanı ahirette faydadan mahrum etmeye, akıl sahibi olanların nezdinde, kıymetli olmayan bir evde insanın utançtan baş eğmesine sebep olan olurdu. Nitekim Fahr-i Kainat buyurdular ki: "Dünya evi olmayan kimselerin evidir. Malı olmayanların malıdır. Aklı olmayan kimse onu toplar." "Her canlı ölümü tadacaktır." ve "Ölüm için doğmuşlardır " sözleri malumdur. Allah'a yaklaşmaya ehil olup, hayatında ölümden sonraki duruma çalışana ne mutlu. Gerçekten dünyada Allah'a aşık olanların, onunla kendilerini teselli ettikleri şey ölümdür. Ölüm, dostun dostuna kavuşması için bir vesile edinilmiştir. Kur'an-ı Kerim'de: "Kim Allah'a kavuşmayı arzu ederse, şüphesiz ki Allah'ın tayin ettiği vakit gelecektir." buyurulmuştur. Muhammed Diyauddin Hz. Münacat-ı Bediüzzaman Ey bizi nimetleriyle perverde eden Sultanımız! Bize gösterdiğin numunelerin ve gölgelerin asıllarını, menbalarını göster. Ve bizi makarr-ı saltanatına celbet. Bizi bu çöllerde mahvettirme. Bizi huzuruna al. Bize merhamet et. Bizi zeval ve teb'id ile tazip etme. Sana müştak ve müteşekkir şu muti raiyetini başıboş bırakıp idam etme. Ya Rab! Kusurumuzu affet, bizi kendine kul kabul et. Emanetini kabzetmek zamanına kadar bizi emanette emin kıl. ACIDA OLSA DOGRUYU SÖYLEYİNİZ HZ. MUHAMMED

AH-I NAKŞİBEND: KALPLERE MUHABBET TOHUMU EKERİZ "Kim Allah-u Teala'ya kavuşmayı isterse, Allah-u Teala da ona kavuşmayı ister." Ahirette En Mutlu Olanlar Allah-u Zülcelal'i severek O'na ibadet ve kulluk etmek, O'ndan dünya ve ahiret için iyilikler umarak bunu yapmaktan daha üstündür. Ahirette en mutlu olanlar, bu dünya hayatında Allah-u Zülcelal'i en çok sevenlerdir. Çünkü bunlar Allah-u Zülcelal'i sevince, Allah-u Zülcelal'de onları sever. Allah sevgisinin aslı ve çekirdeği bütün mü'minlerde vardır. Çünkü bunların sahip oldukları iman, ma'rifet ve sevgiden oluşan bir cevherdir. Ma'rifet Allah-u Zülcelal'i tanımak, muhabbet ise O'nu sevmektir. Bunları kemal derecesine ulaştırmak için çalışmak gerekir. Allah-u Zülcelal'i tanımak ve bilmek lazımdır. Çünkü O'nu sevmenin kuvveti, O'nu tanımanın ve bilmenin derecesiyle orantılıdır. İnsan başka şeyleri tanıdıkça sevgisi azalır, Allah-u Zülcelal'i tanıdıkça da sevgisi artar. Bundan dolayıdır ki, Allah-u Zülcelal'i en çok seven, O'nu en çok tanıyan ve bilen Hz. Peygamber olmuştur. Allah-u Zülcelal'i daha çok tanımanın ve bilmenin yolu ise daha çok tefekkür, zikir ve ibadet etmektir. Seyda Muhammed Konyevi -ks- "Ey Allah'ın Velileri!" Diye Çağırılacaklar "Kıyamet günü ümmetler Peygamberlerin adıyla çağrılacaklardır. Mesela; 'Ey Musa'nın, Ey İsa'nın ümmeti!' diye sesleneceklerdir. Yalnız Allah'a muhabbet edenlere: "Ey Allah'ın velileri! Allah-u Teala'ya buyurun." diye seslenilecek ve bunlar neşe ve heyecandan çıldıracak hale geleceklerdir." Sırrı-i Sakati Hz. -ks- Muhabbetullah Dünyada iken günahlara pişman olup, kulluk vazifesini yaparak ahireti kazanmak lazımdır. İşte, bütün işin aslı budur. Sevgi ve muhabbet; Allah-u Teala'nın rızasını aramak ve kötü işleri terketmek, ahde vefa göstermek, emanete ihanet etmemek, kendi kusurlarını görüp, amelleri ile övünmemek, amellerini görmemek, daima Allah-u Teala'yı zikretmekle meşgul olmaktır. Seyyid Emir Külal -ks- Mürşidler Kalplere O'nu Ekerler Bizim sohbetimize girenlerin kalplerinde, muhabbet tohumu vardır. Kısaca bu yola; Ehl-i Sünnet vel Cemaat yolu denir. Bizim sohbetimize dahil olanların kalbine muhabbet tohumu atılmıştır. Fakat, Allah-u Teala'dan başka herşeyden alakasını kesmemiş olabilir. Bu durumda sohbetimize katılan kimsenin kalbinde, Allah-u Teala'nın sevgisinden başka neye bağlılık varsa, onu kalbinden temizleriz. Kalbinde bize karşı meyli ve muhabbeti olanlara muhabbet tohumu ekip, gece gündüz onu terbiye etmemiz, bizim vazifemizdir. Muhabbet için uzakta olmak farketmez. Muhammed Bahaeddin Nakşibend -ks- Muhabbetullah Varsa Uyarsın Habibullah'a "Muhabbetullah varsa, Habibullahın sünnet-i seniyesine ittibaı intac eder . Evet, Cenab-ı Hakka iman eden, elbette O'na itaat edecek. Ve itaat yolları içinde en makbulü ve en müstakimi ve en kısası, bilaşüphe Habibullahın gösterdiği ve takip ettiği yoldur." Bediüzzaman Said Nursi -ks- Bütün Gaye Muhabbetullah'ı Elde Etmek İslam dininde, en mühim maksat, muhabbetullah olduğundan, Allah-u teala, her gün beş vakitte, nice kereler zikir edilerek , kalb kuvvetlendirilmektedir. Kalbin ve ruhun kuvvetlenmesi, sevgiliye kavuşmaya sebep olur. Namaz kılarken okunan ayetler, tespihler ve dualar, Allah-u Tealanın büyüklüğünü bildirir. Allah-u Teala, "bunları okuyanları severim ve onlara çok sevap veririm" buyuruyor. Muhabbetullah'a kavuşmak için ve sevab kazanmak için okunan ve yapılan şeyler güç olsalar da, imanlı kimselere kolay ve tatlı gelir. İmam-ı Gazali -ks- Muhabbet ile bir hardal tanesi kadar ibadet, sevgisiz yetmiş senelik ibadetten, benim için daha makbuldür." Yahya b. Muaz -ks- ACIDA OLSA DOGRUYU SÖYLEYİNİZ HZ. MUHAMMED

NAMAZIN SIRLARI Varid olduğuna göre, mü'min namaz için abdest aldığında, şeytan korkusundan ondan uzaklaşır. Çünkü o, Melik'in huzuruna girmeye hazırlanmaktadır. Tekbir alınca İblis ondan saklanır, yani onunla arasına duvar çeker ki, kendisine bakıp onu da Cebbar olan Allah'a yöneltmeye kalkmasın. Kul "Allah-u Ekber" diyerek tekbir alınca, Allah-u Teala kulunun kalbine bakar, gerçekten orada kendisinden daha çok değer verilen bir varlık yoksa: "Söylediğin gibi kalbin de, Allah'ın azametini tasdik ediyor" buyurur. O'nun kalbinden çıkan nur, Arş'ın melekutunu tutar. Bu nur sayesinde, yer ve göklerin melekutu ona açılır. Ve bunların hepsi kendisine hasenat olarak yazılır. Cahil ve gafil biri de namaza kalktığında, sineklerin bir damla bala üşüştüğü gibi, şeytanlar onu sarıp ağına düşürür. Böyle bir tekbir aldığı zaman, Allah-u Teala onun kalbine bakar. Eğer kalbinde Allah'dan değerli bir şey varsa: "Sen yalan söylüyorsun. Senin kalbinde en büyük olan, söylediğin gibi ben değilim" buyurur. O anda namaz kılanın kalbinden bir duman çıkar ve semaya varır. Bu bulut onun kalbine melekut için bir perde olur. Her geçen gün, bu perdenin karanlık ve katılığı artar. Nihayet, şeytan onun kalbini tutar ve ona üfürmeye, vesvese vermeye ve yaptıklarını güzel göstermeye çalışır. O kimse namazı bitirinceye kadar bu hal üzere bulunur ve ne yaptığının farkında bile olmaz. Nitekim haberde varid olmuştur ki: "İnsanın kalbinin etrafında şeytanlar dönüp dolaşmazsa, insan semanın melekutunu görebilirdi. Zahire ait, adabı tam olduğu gibi, batıni edepte kemale eren temiz kalpler, semavi kalplerden olurlar. Ve namaza girerken 'tekbir' ile semaya dahil olurlar. Allah-u Teala, semayı şeytanların tasarruf ve tasallutundan korur. Bu yüzden şeytan, semavi kalplere de girecek yol bulamaz. Böyle kalpler için tehlike olarak, bir tek nefsin havatırı kalır. Nefsin havatırının kalp semasına hücumları, şeytanın tasarrufunun kesilmesi gibi kolay olmaz. Ancak Hakk'a yakınlıkları murad olunan kalpler, yavaş yavaş bu yakınlığı elde edebilir ve sema katlarına yükselebilirler. Sema tabakalarının her birinde nefsin zulmeti diğerinden farklıdır. Semavatı geçmek için, havatır daima nefsin zulmeti ölçüsünce azalır ve nihayet Arş'ın önünde durur. Orada Arş'ın nurunun tesiri ile nefis havatırı tamamen kaybolur. Nefsin karanlığı kalbin nurunda, gecenin karanlığının gündüzün ışığında kaybolması gibi yavaş yavaş kaybolur. Bu şekilde adabın hakkı gerçek anlamıyla verilmiş olur. Bizim namazın adabına dair bu saydıklarımız pek azdır. Namazın durumu bizim tanıttığımızdan çok büyük, anlattığımızdan çok mükemmeldir. Bazı tasavvuf zümreleri, hata ile namazdan maksadın "Zikr-i İlahi"den ibaret olduğunu sanırlar. Zikir hasıl olunca da namaza gerek olmadığını söyleyerek sapık yollara girerler ve batıl düşüncelere dalarlar. İlahi ahkamı yok sayıp, helal ve haramı redde kalkışırlar. Bir başkaları da, bu konuda belki sapıklıktan uzak, fakat kendilerini hal açısından noksan bırakan bir yola girerek, sadece farzları kabul ile nafilelerin faziletlerini inkara kalkışırlar ve çok basit ruhi bir hale aldanıverirler. Amellerin faziletini ihmal ederler. Her heyet ve harekette de Allah'a ait bir takım sırlar ve hikmetler bulunduğunu bilmezler. Haller ve ameller, ruh ve cisim gibidir. Kulun dünyada amellerden yüz çevirmeye devam etmesi şaşkınlık ve taşkınlıktır. Ameller ve hal ile tezkiye görür, iyileşir ve güzelleşir; hallerde ameller sayesinde gelişir. Şehabüddin Sühreverdi; Avarifü'l Mearif, sayfa: 404-405 ACIDA OLSA DOGRUYU SÖYLEYİNİZ HZ. MUHAMMED

DÜNYA SEVGİSİ Dışı yumuşak, içi mazarratlı, çabuk öldüren, ona dokunup aldananları, belasından gafil olanları ve ona verdiği sözü tutmayanları helak eden, dünyayı bütün yalancı ziynetleri ve öldürücü zehirleriyle erbabının elinde gördüğün zaman şöyle düşün: Sanki sen büyük abdestini yapan bir adam görmüşsün; bu adam avret yerlerini açmış, ondan kötü kokular yayılıyor. Bunu görünce sen onun ayıp yerlerini görmemek için gözlerini kapatır, kötü kokularından burnunu tıkarsın. İşte dünyada böyle ol; onu gördüğün zaman yaldızlarına bakmamak için gözlerini kapat, şehvet ve zevklerinden yayılan kötü kokularından burnunu tıka; ta ki onun afetlerinden kurtulasın, ondan hisseni alırken hırpalanmayasın. Allah Teala Hazretleri, Peygamberi Muhammed Mustafa sallallahu aleyhi ve selleme diyor ki: "Sakın kendilerini denemek için onlardan bir kısmını faydalandırdığımız dünya hayatının çekiciliğine gözlerini dikme. Allah'ın sana verdiği rızk daha hayırlı ve daha kalıcıdır. "Ta Ha suresi, 20/131) ALLAH'IN İRADESİNE TESLİM OL! Nefsinden uzaklaş, dışarı çık, mülkünden ayrıl. Her şeyi Cenab-ı Allah'a teslim et. Kalp kapısında kapıcı ol. Cenab-ı Hakk'ın gir dediği yere gir, çık dediği yerden çık. Kalbinden çıkan hevayı bir daha oraya sokma. Hevayı kalpten çıkarmak ona uymamakla olur. Onu kalbe sokmak da onu takip etmek ve ona uymakla olur. Öyleyse Cenab-ı Allah'ın iradesinden başka iradeyi kalbine getirme. Diğer her şey kuru bir temenniden ibarettir. Orası ahmaklar vadisidir. Ölümün, helakın, Allah'ın gözünden düşmen, perde arkasında kalman hepsi oradadır. Allah'ın emrini her zaman koru, yasağından her an uzak dur. Güç ve Kuvveti yalnız O'na ver. Mahlukatından hiç birini O'na ortak etme. Senin iradeni, hevanı şehvetini, hepsini o yarattı. Artık kendi başına iradede bulunma, hevana tabi olma, Şehvetinin peşine düşme; yoksa müşrik olursun. Allah Teala şöyle buyurmuştur: "Kim Allah'a kavuşmak isterse iyi işler yapsın; Rabbine ibadette kimseyi O'na ortak etmesin." (Kehf suresi, 18/110) Şirk sadece putlara tapmak değildir. O aynı zamanda hevaya uyman, dünya ve ahiretten Allah'ın yanına bir şeyi koymandır da, O'ndan başkasına meyledersen O'na şirk koşmuş olursun. Sakın, başkasına meyletme. Allah'tan kork; emin olma. Gözünü aç; gafil olup rahata dalma. Kendine hiçbir hal ve makam nisbet etme. Bunlardan hiçbir şeyi iddia etme. Eğer sana bir makam verilir veyahut bir sırre mazhar olursan bunu kimseye söyleme. Zira Allah Teala'nın binbir hali vardır; her gün değişik ve farklı şeyler yaratır. O, insanla kalbi arasına girer. O verdiği şeyi senden alır. Sabit kalacağını zannettiğin şeyi değiştirir. O zaman kime söylendiyse onun nazarında hacil düşersin. Sen böyle yapma da onu kendinde korumaya çalış. O'ndan başkasına gitme. Eğer o hal ve makamının sebat ettiğini görürsen bil ki bu, Allah'ın bir hediyesidir. Allah'a şükreder şükründen dolayı da O'ndan tevfik ve başarı istersin, daha fazlasını da isteyebilirsin. Eğer daha başka bir şey olursa; ilmin, marifetin, nurun, uyanıklığın ve edebin artar. Zira aziz ve celil olan Allah Teala şöyle buyurmuştur: "Biz bir ayetin hükmünü kaldırır veyahut onu unutturursak ondan daha hayırlısını yahut benzerini getiririz. Bilmezmisiniz ki, Allah her şeye kadirdir" (Bakara suresi 2/102) REKABET EDENLER BUNDA REKABET ETSİNLER "Ey nefsine ve hevasına uyan kimse, kendinde ehlullahın halini iddia etme. Sen nefsine kulluk ediyorsun, onlarsa Allah'a kulluk ediyorlar. Senin rağbet ve isteğin dünyayadır, onların ki ise ahiretedir. Sen dünyayı görüyorsun onlarsa yerin, göğün rabbini görüyorlar. Sen mahluklarla ünsiyet ediyorsun, onlar ise hak ile ünsiyet ediyorlar. Senin kalbin yeryüzündeki şeylere bağlıdır, onların kalpleri ise Arşın Rabbına bağlıdır. Seni gördüğün kimseler avlıyorlar, onlarsa senin gördüklerini görmüyorlar. Onlar bu varlığın ve görünen şeylerin yaratıcısını görüyorlar. Onlar kurtuldu, necata erdiler. Sen ise dünyaya, dünya sevgisiyle tutsak kaldın. Onlar halktan, hevadan, istek ve dileklerden fani oldular, en büyük sultana vasıl oldular. Onlara nasip ettiği itaat, hamd ve senanın mükefatını verdi. Bu da Allah'ın lütfu keremidir. Allah'ın tevfik ve inayetiyle sizde buna devam edin. Bu yoldan ayrılmayın. Allah'a itaat ehlullahın ruhu ve gıdası olmuştur. Onlar için dünya nimet ve mükafat olmuştur. Sanki dünya onlar için me'va cennetidir. Çünkü onlar ne görseler mutlaka ondan önce yaratan ve var eden Allah'ın mesnuatını, eserlerini görürler. Yer, gök onlarla ayakta durur. Ölüler ve diriler onlarla karar kılar. Çünkü onların sultanı, onları bu yuvarlak dünyayı tutan temel yapmıştır. Onlar sağlam dağlar gibidir. Onların yollarından çekil. Evlat, uşak gibi dertleri olmayan bu kimseleri sıkıştırma. Onlar Allah'ın dünyaya gönderdiği en hayırlı kimselerdir. Yerler ve gökler devam ettiği sürece Allah'ın selamı ve bereketi onların üzerine olsun. ABDÜLKADİR GEYLANİ -KS- ACIDA OLSA DOGRUYU SÖYLEYİNİZ HZ. MUHAMMED

KALP HUZURUYLA İBADETİN İNCELİKLERİ İç alemi karanlığa boğan sebepler Bilmemiz gereken birçok şey vardır. Ama hepsinden önce, insanın iç alemini karanlığa boğan sebepleri öğrenmeliyiz. Zira en büyük zarar, iç alemin karanlığa gömülmesidir. Çünkü o, iç alemin körelmesine sebep olur. O karanlık içe çökünce, insan Hakk'a karşı perdelenmiş olur. Her kime ki bu musibet iş oldu, diğer bela ve felaketler ona kendiliğinden gelir. En büyük musibet, insanın iç alemine kötülük cinsinden gelen şeylerdir. Diğer dış musibetler, onun yanında hiç kalır. Seven sarhoş olur. Bir sarhoş için dışarıdan gelen belanın ne önemi vardır ki? Ancak insan, imanı dolayısıyla, daldığı sarhoşluk aleminden ayıktığı zaman, zahirde kendisine olanları anlar. Artık ne kadarsa. Allah'ın nurundan perdelenmiş kimsenin belası eksik olmaz. Ancak, bütün varlığını terk edip O'nun yoluna candan girdiği an, kurtulmuş sayılır. İşte o zaman nura kavuşmuş olur. Hakk'ı terk edip zulmet yoluna girenler için şu ayet-i kerimedeki dehşet verici emirden daha serti olamaz. Şöyle buyurdu Allah-u Zülcelal: "Onların kalpleri 'ran' hastalığına tutulmuştur." (83/14) Ran; kalbin katılaşıp kararmasıdır. Gafletle yapılan ibadetin zararları Bir çok ibadetler vardır ki, sahibini ibadet ettiği zattan gafil kılar. Bir çok iyilikler içinde oldukları halde, o iyilikleri göremezler. Bilhassa o iyiliklerin sahibini hiç anlayamazlar. Bir çok uykudakiler vardır ki, ancak uyandıkları zaman, doğru yolu bulurlar. Bir çok ayık kimseler vardır ki, zamanla gaflet uykusuna dalarlar. Bütün kötüler, kötü olarak kalmazlar. Bunların birçoğu zamanla velayet derecesine kadar yükselir. Tabiatıyla, nefislerini ıslah yoluna girdikleri takdirde. Ömrünü ibadetle geçiren bir çok kimseler de, sonunda kötülerin yoluna sapmışlardır. İbadet edenlerin bir kısmına, yaptıkları amel perde olmuştur. Yaratanın iyiliğini göremez olmuşlardır. Bu sebeple Hakk'dan uzak düşerler. Bu halleriyle Hakk'a vasıl olmuş zannına kapılmış olanlar, onlar arasında eksik değildir. Bir irfan sahibi için Hakk'a karşı perde kadar büyük bir felaket yoktur. Bu hal, bir anlık bile olsa. Bir felaket sayılır. Perdelenmiş olmak, evet. Bunun kadar azim bir felaket tasavvur edilemez. Günahın cezası: Allah'a yalvaramamak! Geçmiş ümmetlerden bir kul şöyle diyordu: "İlahi! Ne zamandır ve ne kadar çok sana isyan ediyorum. Böyle iken, bir defa olsun, beni cezalandırmadın." Allah-u Zülcelal, o devrin peygamberine şöyle vahyetti: "Git ona söyle, onu güzel işlerimi görmekten geri koymadım mı? Onun kalbinden bana yalvarmak tadını çıkarmadım mı? Bunlardan daha büyük musibet ve ceza olur mu?" Bayezid-i Bistami Hazretlerinin hizmetçisi Ebu Musa, şöyle bir hikaye anlatır: "Bir gün Bayezid çarşıya çıktı. Halk onu görebilmek için hücum etti. Görebilmek için neredeyse birbirlerine gireceklerdi. Bayezid Hz. o kalabalığın haline baktı ve şöyle dua etti: "Ya Rabbi, sana sığınırım, onlara acı, beni görünce seni unutmasınlar. Bana da acı, onları görmekle varlığını bana unutturma." Ne kadar güzel! Allah ondan rahmetini esirgemesin. Hakk'a karşı ne kadar doğru. Müslüman kardeşlerine karşı da ne kadar şefkatli. Kendisi için neyi istiyorsa, onlara da aynı şeyi istiyor. Ey insanlar arasına katılmak isteyen, doğru ol, ayık ol. Onlar arasına karışanlardan nicelerinin başlarında takunya sesleri uçuştu. Ve nicelerinin dini, imanı kayboldu gitti... Allah'ım sen esirge, Allah'ım sen koru... Dört çeşit insan vardır: Alimler insanları dörde ayırmışlar. Bunları iyi tanı ve bil. Şöyle ki: 1-Allah kalp gözü vermiştir. Allah'ın yaptığı derin manalı ve incelik taşıyan işleri onunla görür. O'nun kuvvet ve kudretine o gözle bakar, anlar. 2-Aklı ile iyiyi ve kötüyü seçer. Emir ve yasakları böylece çıkarır, anlar. 3-Sır sahibidir. Her zaman ve her an, olanlara marifet nuru ile bakar. 4-Kötüdür, bir şey göremez. Hiçbir şeyden anlamaz. Bu kimse, Allah-u Zülcelal'in şu emrinin tehdidi altında ezilir; "Bu dünyada kör olanlar, öbür alemde de kör olurlar. Belki de, buranın körlerinden daha şaşkın bir duruma düşerler." (17/72) Şunu bilmek gerekir ki, küfür ehli karanlık içindedir, yaptıkları fena işler onları boğar. Hidayet yolunu göremez olurlar. Masiyet işlemekte devam edenler de takva nurundan mahrum yaşarlar. Yaptıkları işler, onları gaflet uykusuna daldırmıştır. İbadeti kendinden bilmek felaketi Taat ve ibadete kavuşmuş olanlar da karanlık içindedirler. Sebebi; yaptıkları ibadetleri görmeleridir. Allah-u Zülcelal'in başarı ihsan ettiğini bilmezler. O'nun inayetini sezemezler. Amma, Allah-u Zülcelal dilerse, bunların perdesini açar. Açınca, nurla nuru görmeye başlarlar. Gözleri nur, baktıkları şey nur olur. Böyle olunca, Hakk'tan başkasını görmezler. Bir kimse, yaptığı ibadeti ve taatı görürse, efendisini bilemez. O'nun bilgisinden mahrum olur. Efendisini gören de başkasını bilemez. Bir kimse, Allah-u Zülcelal'in yardımı olmadan bir iş yapamayacağını anlarsa... Allah-u Zülcelal'in iyi işleri içinde kendisini kaybeder. Kul, ibadetini görür, yaratıcısını göremezse, taat tadından mahrum kalır. Bazen bu hal, insanı, iyi arzudan da mahrum kılar. Çünkü insanların çoğu, iyiliği görünce, o iyilik sahibini unuturlar. Allah-u Zülcelal, her şeyden pak ve temizdir, Subhan'dır. Nessac şöyle diyor: "Bir kimse ibadet ettiği zaman, nefsini görürse, ucuptan kurtulamaz. İbadet ettiği zaman, halkı gören ve onların görmesini isteyen riyakardır. İbadetinin çokluğunu görüp duran, kendisini aldatmaktan alamaz. Sevaba güvenen, Hakk katında perdelenmiş olur. Yalnız Allah-u Zülcelal'i gören, O'nun karşısında tam yerine oturmuş ve sağlam bir dost olur." Ebu Bekir b. Abdullah şöyle anlatıyor: "Bir kimse hikmetin yanlarını görür, özüne varamazsa, bu hali ile de, işi incelemeye yeltenirse, aslına eremez. İşin özü, ona kapalı kalır. Bir irfan sahibi için Allah-u Zülcelal'i unutmaktan daha fena bir şey olamaz. Kalbi, Allah-u Zülcelal'den başkasına bağlamaktan daha fena bir şey tasavvur edilemez. Hangi gaye ve anma, Allah-u Zülcelal'den başkası için olursa, kulla Allah-u Zülcelal arasında bir perde sayılır." Evvel zamanda inen bazı kitaplarda şu cümleler vardır: "Bir çok işler vardır ki, kul onu, iyi bilip de yapar. Ama o iş, günah saydığından daha zararlıdır." Bir çok kötü olarak yapılan işler vardır ki, onlar da iyi sayılır. Halbuki iyilik, daima iyidir, kötülük de daima kötüdür. Bazı büyükler, bu cümleleri şöyle açıklamışlardır: "Bir kul, iyi iş yapar. Sonra, onu yaptığı için böbürlenmeye ve övünmeye başlar. Bu gibi bir işten ne fayda hasıl olur? Halbuki, Allah-u Zülcelal için olması lazımdır. Bir kimse de bir hata işler, onun kötü olduğunu anlayınca da, tevbe eder, ağlar, sızlar, haliyle bu da iyi olur." Birinci insanın yaptığı iş gizli şirktir. Bu tehlikelidir. Hem de tehlikesi kolayca sezilemeyecek kadar. Hz. Ebu Bekir gizli şirk için şu duayı yapardı: "Ya Rabbi! Gizli şirkten sana sığınırım." Rabia Hatun şöyle anlatıyor: "Dünya, kendisine koşanların kalbine perde olur. Allah-u Zülcelal'in nurunu göremezler. Bilseler, dünyayı bırakırlar. O zaman perde de olmaz, dünyalık da daha iyi gelmeye başlar." (Bu yazının hazırlanmasında Ahmed Rufai Hz. nin "Onların Alemi" adlı eserinden faydalanılmıştır. Ss. 248-255) SIDDIKA SADIKOĞLU ACIDA OLSA DOGRUYU SÖYLEYİNİZ HZ. MUHAMMED

Hasan-ı Basri -kuddise sirruh- (d. 642, v. 728) Ey Ademoğlu! Gerçek mümin, ihsan sahibi bile olsa yine de korku üzere sabahlar. Zaten ona da bu yaraşır. Mümin, akşama yine aynı korku ile kavuşur. Evet, o her zaman şu iki korku arasındadır. 1. Geçmiş günahlar. Bu günahları sebebiyle Cenab-ı Hakk'ın kendisine nasıl muamelede bulunacağını bilemez. 2. Gelecek hayatı. Nasıl bir hayat sürecek, son nefesi nasıl verecek? Bu soruların cevaplarını devamlı tefekkür eder. Ey insanlar! Şu hakikati idrak ederek salih amel işleyin. Allah ve Rasulü yaptığınız işleri görmektedir. Siz, birgün gizliyi ve aşikarı bilen Allah'a döndürüleceksiniz. İşte o gün yaptıklarınızı tek tek size haber verecektir. Sizler kalblerinize çok dikkat edin. Onları devamlı Allah'ın zikri ile yenileyin. Zira kalb çabuk paslanır. Nefislerinizi de dizginleyin. Çünkü o çok azgındır. Eğer siz nefislerinizin kötü isteklerine mani olmazsanız, o birgün sizi korkunç bir uçuruma yuvarlar. Kendi ayıplarınız dururken başkalarını ayıplamaktan vazgeçmedikçe kamil iman sahibi olamazsınız. O halde, başkalarının ayıplarına bakmadan evvel kendi ayıplarınıza bir göz atın; onları düzelterek işe başlayın! Ey insanlar! Kur'an-ı Kerim müminler için şifa, müttakiler için rehberdir. Kim O'na uyarsa, hidayete erer ve doğru yolu bulur. Ondan yüz çeviren bedbaht olur ve felaketlere sürüklenir. Ey Ademoğlu! Tek başına ölecek, tek başına dirilecek, tek başına hesaba çekileceksin! Malik Bin Dinar -kuddise sirruh- (v. 748) Şu iki şey hariç dünyada safa kalmadı: 1. Kardeşlerle karşılaşmak ve onlarla sohbet etmek, 2. Teheccüd namazına kalkmak ve o feyizli vakitte doya doya zikir ve Kur'an ile meşgul olmak. Cafer-i Sadık -kuddise sirruh- (d. 699, v. 766) Bir salih amel işleyince onu gözünde küçültesin ve gizli tutasın. Çünkü küçük görürsen seni ucuba götürmez. Gizlersen, eksiği tamam olur yani fazileti artar. Acele edersen, o salih amele bir an önce kavuşmuş olursun. Zira nefs zaafa kapılıp onu geciktirebilir veya seni ondan vazgeçirebilir. Mümin kardeşine ait sevmediğin bir şey duyarsan, ısrarla onun bir mazeretinin olabileceğini düşün. Bulamazsan, belki benim anlayamadığım bir özrü vardır, de ve ayıbını setret! Süfyan-ı Sevri -kuddise sirruh- (d. 713, v. 777) İlim tahsili, Allah'a karşı ittika sahibi olmak, emirlerini yerine getirmek ve O'ndan korkmak için yapılmalıdır. İlmin fazilet bakımından üstün oluşu, anlatılan yüce duygulara insanı sahip kıldığı içindir. Böyle olmasaydı, o da diğer eşyalar meyanında sayılırdı. Horasan'a gidip tebliğde bulunmak; Mekke'de mücavir olmaktan senin için daha kazançlıdır. İlim için ilk gerekli şart; onu bulma yollarını aramaktır. Bulunca ve ilmi elde edince de amel gelir� Sonra sükut ve tefekkür... Daha sonra kainata ibret nazarı ile bakış... Cüneyd-i Bağdadi -kuddise sirruh- (v. 909) Allah ile sohbet, yani O'nunla beraber olmak, güzel bir edeb, heybet ve murakabe halinin devamıyla; Rasulullah -sallallahu aleyhi ve sellem- ile sohbet, O'nun sünnetine ve siyerine ittiba ile; Evliyaullah ile sohbet, ihtiram ve hizmet ile; Ehl ü iyal ile sohbet, güzel ahlak ile; İhvan ile sohbet, devamlı güleryüzlü olmak ve onları sevindirmekle; Avam ile sohbet ise, dua ve merhamet ile olur. İmam Gazali -kuddise sirruh- (v. 1111) Oğlum! Şu üç ibadetinde mutlak surette kalbini teyakkuz halinde bulundur, aklın ve kalbin başka yerde olmasın! Bunlar, Kur'an-ı Kerim okurken, Rabbini zikrederken ve namaz kılarken. Bu üç halde bir an bile aklını ve gönlünü başka yere verme. Allah'ın huzurunda olduğunu unutma! Yoksa yönünü kıbleye çevirip de, aklın başka şeyler peşinde olursa, bunun değeri zaafa uğrar. Yönünü İslam'ın doğduğu ilk mabed olan Kabe'ye, kalbini de Hazret-i Allah'a bağla! Ayrıca ariflerden olmak istersen; sükutun fikir, bakışın ibret ve dileğin taat olsun. Zira bu üç haslet, ariflerin alametidir. Oğlum! Kul borcundan son derece sakın! Bir kuruş borç yüzünden, kabul olmuş pek çok ibadetin sevabı gider. Rasul-i Ekrem -sallallahu aleyhi ve sellem-, borçlu olarak ölenlerin namazını kılmazdı. Bundan maksadı, zengini merhamete getirip alacağını bağışlatmaktı. Mümin, borç yaparken fuzuli yere borca girmez. Lakin zarureten borçlanırsa ve ödemek niyetiyle alırsa, Allah Teala ona yardımcı olur. Hatta ödemenin gayreti içinde olup da borcunu ödeyemeden ölürse, kıyamette de Allah yardımcısı olur. Belaya da şükretmek lazımdır. Çünkü küfür ve günahlardan başka bela yoktur ki, içinde senin bilmediğin bir iyilik olmasın! Allah, senin iyiliğini, senden daha iyi bilir. Şer zannettiğin çok şey vardır ki senin için hayırdır. Hayır zannettiğin çok şey vardır ki senin için şerdir. En selamet yol, ilahi takdire razı olman, her hale şükür diyebilmendir. Oğlum! Son derece dikkat edeceğin bir cihet varsa, o da kimler ile düşüp kalktığındır. Şunu iyi bil ki bir sepet sağlam elma, içindeki bir çürük elmayı sağlama çıkartamaz. Fakat bir çürük elma, hepsini çürütür. Bunun için daima salihlerle düşüp kalk! İyi arkadaş da, gül yağı satana benzer, ya satın alırsın, ya o sana biraz sürer veya hiç olmazsa yanında bulunduğun müddetçe güzel koku taşırsın. Kişi sevdikleri ile beraberdir. Dünyada kimi sever ve kim ile düşüp kalkarsan kıyamette onunla haşrolunursun. O halde ilmi ile amel eden alimlerin ve salihlerin sohbetine devam et! Oğlum! Hayatta her şey Allah'ın taksimi iledir. Allah; kimini zengin, kimini yoksul, kimini sağlam, kimini sakat, kimini alim ve kimini cahil kılmıştır. Dünyanın düzeni ancak böyle sağlanır. Kendinden düşük kimseleri gördüğün vakit, böbürlenip onları hakir görme! Sen onların yerinde, onlar da senin yerinde olabilirdi. İşte bunu düşünerek yoksullar ile arkadaş ol! Onlara karşı daima alçak gönüllü olmaya çalış! İnsanlık ve İslamlık vakarını koru! Saadet ancak böyle elde edilir. Dünya ve ahirette huzur istersen, kimseyi incitme! Senden gencini gördüğün vakit; "Bunun günahı benden az", senden yaşlısını gördüğün vakit; "Bunun sevabı benden çok, bilmediğim tarafları ile benden daha faziletlidir" düşüncesi ile onlara bak! Bir alim gördüğünde; "Bunun ilmi var, kendisini kurtarır", senden cahilini gördüğünde; "Bu bilmez, Allah onu bağışlar", diye düşün! Hatta bir kafir gördüğün vakit, son nefes belli olmadığından; "Allah Teala buna hidayet nasip ederse, bütün günahları bağışlanmış ve tertemiz olarak ilahi huzura çıkabilir. Acaba benim son nefesim ne olur?" diye akıbetini düşün! Kendini ne kadar tanır ve ne kadar düşük görürsen, Allah katında o nisbette mevki kazanırsın. Oğlum! Elinden geldiği kadar din kardeşlerinin ihtiyaçlarını karşıla! Zira Rasul-i Ekrem -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuştur: "Kim mümin kardeşinin bir ihtiyacını giderirse, Allah Teala da onun bir ihtiyacını giderir." (Buhari, Mezalim, 3) Diğer bir hadis-i şerifte Rasul-i Ekrem -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuşlardır: "Kim bir müslümanın ayıbını örterse, Allah Teala da dünya ve ahirette onun ayıbını örter." (Müslim, Birr, 72) Aklı olan kimse nefsine demelidir ki: Benim sermayem, yalnız ömrümdür. Başka bir şeyim yoktur. Bu sermaye, o kadar kıymetlidir ki, verilen her nefes, artık hiçbir şekilde ele geçmez. Nefesler sayılıdır ve azalmaktadır. O halde, nefeslerini iyi değerlendir ve bu fani dünyaya yarın ölecekmiş gibi nazar et. Bütün azalarını haramdan koru ve takvaya sarıl. Allah'ım! Ömrümüzü saadetle sona erdir. Rıza-yı ilahiyyene ve Cemalullaha nailiyet nasib eyle! Sabah-akşam bizi afiyetten ayırma! Takvayı bize azık kıl, tevekkül ve güvenimizi sana yönelt! Bizi hak yolda sabit kıl! İbadete layık ancak Sen'sin. Sen'i noksan sıfatlardan tenzih ederim. Sana layıkıyla kulluk edemediğim için zalimlerden oldum. Hamd, alemlerin Rabbi Allahu Teala'ya; salat ü selam, Fahr-i Cihan Efendimiz Muhammed Mustafa'ya olsun! Abdülkadir Geylani -kuddise sirruh- (d. 1077, v. 1166) Ey oğul! Sana takva gerek. Bu sebeple takvanın icablarını ifaya gayret et ki, kalbin iç düşmanlıklardan ve çirkin huylardan kurtulsun. Hayırla istikametlensin. Ey oğul! Dünyalık toplarken, gece odun toplayan fakat eline ne geldiğini bilmeyen kişi gibi olma. Eline geçen dünyalığın helal mi haram mı, meşru mu yoksa gayr-i meşru mu olduğuna dikkat et. Bütün fiillerinde tevhid ve takva güneşi ile beraber ol. Ey oğul! Kur'an ile amel etmek, seni Kur'an'ın mevkiine yükseltir; oraya oturtur. Sünnet ile amel etmek ise, seni Allah'ın Rasulü'ne yaklaştırır. Rasulullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in kalbi ve manevi himmetiyle, Allah dostlarının kalbleri çevresinden bir an dahi ayrılmazsın. Allah dostlarının kalblerini güzelleştiren odur. Ey oğul! Haram yemek kalbini öldürür. Helal yemek ise ihya eder. Lokma vardır seni dünya ile; lokma vardır seni ahiretle meşgul eder. Yine lokma vardır, seni dünya ve ahiretin Yaratanı'na rağbet ettirir. Ey oğul! Nefsinle cihad hususunda sana yardım edenle arkadaş ol. Onun sohbetlerinde bulun. Nefsinin azmasına yardım edenle arkadaş olma. Önce kendi nefsinle meşgul ol, kendi nefsine faydalı ol ve kendi nefsini düzelt. Sonra başkalarıyla meşgul ol. Başkalarını aydınlattığı halde kendini eritip bitiren mum gibi olma. Ey Allah yolunda güzel ameller işlemek isteyen kişi! İhlaslı ol! Aksi halde, boşuna yorulmuş olursun. İnsanları irşad etmek, lafla değil, gönülden halis bir inanış ve iştiyakla gerçekleşir. Yine bütün bunlar; halvet, ibadet, zikir, riyazat ve murakabe ile alınacak neticelerdir. Yoksa, şekilcilikten ve zahiri gösterişten öteye geçmeyen ve ruha asla işlemeyen birtakım davranışlarla elde edilecek neticeler değildir. Bu sebeple, Allah yolunun yolcusunun dili ile kalbi, içi ile dışı, sözü ile özü bir olmalı ve aynı şeyi terennüm etmelidir. Ahmed er-Rifai -kuddise sirruh- (d. 1118, v. 1182) Efendiler! Evliyaullah'a yakınlık peyda etmeye çalışın. Çünkü Allah'ın velisini seven, Allah'ı sevmiş; ona düşmanlık eden, Allah'a düşmanlık etmiş olur. Zikre devam ediniz. Çünkü zikir, vuslat-ı ilahi için bir mıknatıs, kurb-i ilahi için sağlam bir iptir. Zikrullaha devam edenler, Allah ile hoştur. Allah ile hoş olan, O'na kavuşmuştur. Zikrin kalbe yerleşmesi sohbetin bereketiyle mümkün olur. Çünkü kişi dostunun yolundadır. Tefekkür, Peygamber Efendimiz -sallallahu aleyhi ve sellem-'in ilk amelidir. Nitekim bütün farzlardan önce O'nun ibadeti Allah'ın mahlukatını ve nimetlerini düşünmekten ibaretti. Öyleyse siz de tefekküre iyi sarılın ve ibret vesilesi yapın. Dikkat edin! Elek gibi, unun incesini döküp, kepeğini kendinize koymayın. Sakın ağzınızdan hikmet dökülürken kalblerinizde hile ve fesad olmasın. Yoksa, "İnsanlara iyiliği emredip kendinizi unutur musunuz?" (el-Bakara, 44) ayetince hesaba çekilirsiniz. Kalblerinizi tertemiz yapınız, çünkü kalb temizliği üst-baş temizliğinden daha önemlidir. Zaten Allahu Teala elbiseye değil, kalblere nazar eder. İstikamet hududunu gözetip Allah'tan başkasını taleb ve ihtiyar etmeyin. Efendiler! Tevazu ve sükunetle kapıyı çalana kapı açılır. İçeriye kabul edilir. Boynu bükük olarak içeriye giren, izzetle ağırlanır. Abdülhalık Gucdevani -kuddise sirruh- (v. 1189) "Ey oğul! Sana vasiyet ederim ki; bütün hallerinde ilim, edep ve takva üzerinde olasın!.. Geçmişlerin eserlerini oku ve Ehl-i sünnet vel-cemaat yolundan git! Fıkıh ve hadis öğren ve cahil sofilerden bucak bucak kaç! Namazlarını, mutlaka cemaatle kıl! Kalbinde şöhrete meyil varsa imam ve müezzin olma! Şöhretten gücünün yettiği kadar uzaklaş! Şöhrette afet vardır. Makamlarda da gözün olmasın; daima kendini aşağılarda tut! Takat getiremeyeceğin işe kefil olma! Halkın seni alakadar etmeyen işlerine karışma! Fasık idarecilerle düşüp kalkma! Her hususta dengeyi muhafaza et! Ölçüyü kaçırıp güzel ses dinlemeğe fazla kapılma ki, ruhu karartır ve sonunda nifak doğurur. Böyleyken güzel sesi de inkar etme ki, onunla ezan ve Kur'an, ruhları ihya eder. Az ye, az konuş, az uyu; ve gafillerden arslandan kaçar gibi kaç! Fitne zamanları yalnızlığı tercih et, menfaati icabı fetva vererek dinin hafife alınmasına sebep olanlardan, mağrur zenginlerden ve cahillerden uzak dur! Helal ye, şüpheli işlerden sakın ve evlenmede takvaya dikkat et. Aksi halde dünyaya bağlanır ve o uğurda dinini zedelersin... Çok gülme; hele kahkahayla gülmemeye dikkat et! Çok gülmek kalbi öldürür. Fakat tebessümü de elden bırakma. Herkese şefkat gözüyle bak ve kimseyi hakir görme! Kendi dışını aşırı bezeyip süsleme ki, dış mamurluğu iç haraplığından gelir. Münakaşa etme, kimseden bir şey isteme, müstağni kal, kanaatle zengin ol, vakarını koru! Sende emeği olanlara ve seni terbiye edenlere karşı vefakar ol, malınla ve canınla onlara hizmet et ve onların hali ile hallen! Onları kınayan gafiller felah bulmaz. Dünyaya ve dünya ehli olan gafillere meyletme! Gönlün daima mahzun, bedenin kulluğa güçlü, gözün yaşlı ve kalbin rakik olmalı. İşin halis, duan iltica ve libasın mütevazi, yoldaşın Hak dostları, sermayen zahiri ve batıni din ilimleri, evin mescid ve yakının Allah dostları olsun!.. Feridüddin Attar -kuddise sirruh- (d. 1119, v. 1220) Seni incitenlerin özürlerini kabul et. Halkı inciteni Allah sevmez. Böyle bir huy dindar birine yakışmaz. Zulümle bir kalbi yaralayan, o yarayı kendi vücudunda açmış olur. Kendi ayıbını görebilenlerin ruhlarında bir kuvvet belirir. Ahmaklığın alameti şunlardır: Kendi ayıbını görmeyip de başkalarının kusurunu aramak. Gönlüne cimrilik tohumu saçtığı halde cömertlik ummak. Ahlakı ile halkı hoşnud etmeyen kimsenin Allah katında hiçbir değeri yoktur. Hastaları ziyaret et, çünkü bu Peygamber sünnetidir. Elinden gelirse susuzları suya kandır. Meclislerde insanlara hizmet et. Yetimlerin hal ve hatırlarını sor ki, Allah seni aziz eylesin. Çünkü yetimin bir anlık ağlaması bile, arş-ı alayı titretmeye yeter. Bir yetimi ağlatan zalim, cehennem ateşine odun olur. Hasta bir yetimi sevindiren, kendisi için cennet kapısını açmış olur. Allah yolunda ne verirsen, öz malın odur. Geri kalanın hesabı vardır. Muhyiddin İbnü'l-Arabi -kuddise sirruh- (d. 1165, v. 1240) Kalbini Allah'ın zikrine alıştırırsan, mutlaka kalbin zikrin vereceği nurla nurlanır. O nur kalb gözünün açılmasını sağlar. Allah'ın kullarına, şefkat ve merhametle muamele et. Merhametini bütün canlılara bolca saç. Şöyle deme: "Bu ottur, cansızdır, faydası yoktur." Evet onların faydası ve birçok da hayrı vardır. Yaratılmışı kendi haline bırak ve ona, yaratıcının merhametiyle merhamet et. İsteyeni boş çevirme, güzel bir sözle dahi olsa onun gönlünü al, güler yüz göster. İleride Allah'a mülaki olacağını düşün. Dünyalık için Allah'tan başkası seni kul edinmesin. Çünkü sen ancak seni kul olarak kabul eden Allah'ın kulusun. Allah'ın mümin kullarına, selam vermek, yemek yedirmek, işlerini görmek suretiyle muhabbet göstermelisin. Şunu iyi bil ki, müminlerin tümü, tek bir insan, tek bir vücud gibidir. Kendini cemaate alıştır. Allah korkusundan ağlamaya çalış. Allah'ın ipine sarıl. Allah'ın sevip hoşnud olacağı şeylere rağbet göster. Hazret-i Mevlana -kuddise sirruh- (d. 1207, v. 1273) Allah Teala, nebileri ve velileri alemlere rahmet olarak dünyaya göndermiştir. Bu yüzden halka bıkmadan, usanmadan nasihatte bulunurlar. Bu nasihatları dinlemeyip kabul etmeyenler için de, "Ya Rabbi! Sen bunlara acı, rahmet kapısını bunlara kapatma!" diye yalvarırlar. Sen aklını başına al da, velilerin öğütlerini canla başla dinle! Dinle de, üzüntüden, korkudan kurtul, manevi rahata kavuş, eminliğe eriş! Fırsatı kaçırmadan ve tereddüde düşmeden, bu fani alemin aldatmacalarından sıyrılmış, kendini tamamıyla Hakk'a teslim etmiş olan kamil insanın eteğini tut ki, ahir zamanın, şu bozulmuş dünyanın fitnelerinden kurtulasın! Velilerin sözleri ab-ı hayatla dolu, saf, dupduru bir ırmak gibidir. Fırsat elde iken ondan kana kana iç de gönlünde manevi çiçekler, güller açılsın. Efendi, bilmiş ol ki edeb, insanın bedenindeki ruh gibidir. Aslında edeb, Allah dostlarının gözü ve gönül nurudur. Eğer şeytanın başını ezmek dilersen, gözünü aç da gör ki, şeytanın katili edebtir. Gözünü aç da, baştan başa Allah kelamı olan Kur'an-ı Kerim'e bak! Kur'an'ın bütün ayetleri edeb talim eder, edeb öğretir. Sen varını, yoğunu, malını, mülkünü ver de bir gönül al. Al da, o gönül, mezarda, o kapkara gecede, sana ışık versin, nur versin... Hak dostu olan bir insan ile bir an beraber bulunmak, bir ömre bedeldir. Ondan düşen bir kıl ise kıymetli bir madene bedeldir. Fakat Hak dostlarının zıddı olan öyle katı kalbli insanlar da vardır ki, onlarla bir arada bulunmak ve konuşmak şöyle dursun, onları görmemek ve onlardan uzak olmak cihan mülküne bedeldir. Gönlüme dedim ki: "Önde olmaya heves etme, lutuf merhemi ol. İnciten diken olma. Kimseden sana bir kötülük gelmesini istemiyorsan, kötü sözlü, kötülük öğreten, kötülük düşünen olma. Her halinle amel-i salih içinde ol. İbrahim Desuki -kuddise sirruh- (v. 1277) Oğlum! Sana gereken odur ki, evliya zümresinin duasını alasın. Teberrüken onların himmetine nail olmayı arzulayasın. Ey Kur'an-ı Kerim'i okuyup ezberleyen kimse!.. Onu okuyup ezberlediğin için fazla övünme... Haline bir bak: Onun gereği ile amel ediyor musun? Yoksa etmiyor musun? Ey oğlum! Cedel, nakil, yaldızlı sözler gibi faydasız şeylerle meşguliyeti bırakarak sükut ehli ol. İhlası seç, bu yolda salih amel işle ve nefsine uyma. O kimse ile otur kalk ki, şeriati ve hakikati özünde toplamış ola. Şunu unutma ki, bu yolda sana en çok yardımı dokunan kişiler, bu gibi insanlar olacaktır. Oğlum! İsterim ki, daima sünnetle amel edesin... Bu yolda lüzumlu olan edeb esasına da riayet edesin. Cesur olmalısın. Gölgesinden bile ürken korkaklardan olmamalısın. Herhangi bir sıkıntı, ilk anda seni yere sermemeli. Mevlanın sevgisi ile dol; hatta onunla vecd halinde ol. Evladlarım! Gıybet etmek için birini ararsanız; babanızın, ananızın gıybetini ediniz. Çünkü onlar; iyiliklerinizi almaya, diğerlerinden daha layıktır. Allahu Teala bir gün ve gecede yetmiş iki kere kullarının kalbine nazar eder. O halde, kalbinizi temiz tutunuz, güzel ve parlak kılınız. Çünkü orası, Rabbinizin nazargahıdır. Ey kardeşim! Sakın kendi başına bir şey yaptım zannetme. Bil ki; oruç tuttuğunda onu sana Allah tutturmuş, namaz kıldığında onu sana Allah kıldırmış, bir iş yaptığında onu sana Allah yaptırmıştır. Takva derecesine ulaşmışsan Allah seni ulaştırmış, maddi-manevi bir şeye mazhar olmuşsan Allah seni mazhar kılmıştır. Ey oğulcuğum! İnsanların ve cinlerin ameli kadar amelin olsa bile "ben" demekten sakın! Zira Allah, "ben" iddiasında bulunanları acziyet içerisinde bırakır. Benlik davasında isen maddi ve manevi derecen düşer, bunu unutma! Mevlana Halid-i Bağdadi -kuddise sirruh- (v. 1826) Sana Allah'a taati ve takva üzere bulunmanı, nerede olursan ol insanlara eza ve cefa vermemeni, özellikle Harameyn-i Şerifeyn'de daha fazla titiz davranmanı tavsiye ederim. Gıybetini yapsalar dahi sen kimsenin gıybetini yapma. Hiç kimsenin dünya malından bir şey alma. Şeriatın alınmasını helal kıldığını al ve onu hayır yollarda harca. Mümin kardeşlerin aç ve yoksul durumda bulunurken, şehvetin için harcama yaparak lezzetlenme. Kesinlikle yalan söyleme. Hiç kimseyi hakir görme. Hiç kimseden nefsinin üstün olduğunu düşünme. Kalbi ve bedeni ibadetlerde tüm kuvvetini sarfet. Bunun yanında nefsine "Hiçbir zaman makbul olacak hayır işlemedim." düşüncesini kabul ettir. Çünkü ibadetlerin ruhu niyettir. Niyet ise ancak ihlas ile mümkündür. Senden daha büyük olanlara ihlas gerekirse sana nasıl gerekmesin. Allah Teala'ya yemin ederim ki; annem beni doğurduktan bugüne kadar, Allah katında makbul ve muteber olup hesabı sorulmayacak bir tek hayır işlediğime inanmıyorum. Eğer kendi nefsini bütün hayır işlerde iflas etmiş olarak görmüyorsan bu, cehaletin en son noktasıdır. Eğer iflas etmiş olarak biliyorsan Allah'ın rahmetinden de ümitsiz olma. http://img135.imageshack. us/img135/6531/sffoy5. jpg

KELİME-İ TEVHİD'İN MANASINI DÜŞÜNMEK İslam aleminin mümtaz simalarından olan İmam-ı Gazali Hazretleri, Peygamberimiz 'den varid olan " 'La ilahe illallah' benim kalemdir. Bu kaleye giren kimse azabımdan kurtulur." mealindeki kutsi hadisi şu şekilde izah ediyor: "La ilahe İllallah', büyük bir kale ve tevhidin bayrağıdır. Bu kaleye sığınanlar ebedi sadet ve sonsuz nimeti; bu kaleye girmeyip de dışarıda kalanlar, ebedi şekavet ve azabı hak derler." "Eğer bu kelime senin kalbini çepeçevre kuşatan bir sur olmazsa ve bu kelimenin ruhu, bu dairenin merkezindeki noktayı teşkil edip; tevhidin saltanatı, nefsini, heva ve hevesten korumayıp, şeytanlar kalbine girerse, kalenin dışında kalmışsın demektir. Sadece dilinde 'La İlahe İllallah' demen sivrisinek kanadı ağırlığınca ve zerrece kıymete sahip değildir." "O halde bu kelimeden nasibinin ne kadar olduğunu iyice düşün. Şayet tevhidin manasını kavramış, ruhuna nüfuz etmişsen; "Allah onların kalplerine imanı yazmış ve onları kendisinden bir ruhla desteklemiştir." (Mücadele Suresi,22) mealindeki ayeti kerimede ifadesini bulan, mahlukatın efendisi Hz. Muhammed ve yüzyirmibin küsur nebinin nasibi olan nimete kavuşmuşsun demektir. "Böylece dünya ve ahiret mahsulatını elde eder, her iki cihanda saadete erer, veliler defterine yazılır; ve "alem-i fazl" dan sayılırsın. Zira Allah-u Zülcelal bu hususa dikkat çekerek "Kim Allah'a ve Peygambere itaat ederse, işte onlar, Allah'ın nimet verdiği peygamberler, sıddıklar, şehidler ve salihlerle beraberdir. Onlar ne güzel dostturlar. Bu büyük nimet Allah'tandır. Her şeyi layıkıyla bilen olarak Allah yeter." (Nisa Suresi, 69-70) buyurmuştur." "Şayet tevhidden nasibin bu kelimeyi sadece dille söylemekten ibaretse "Bedeviler iman ettik dediler. De ki; siz iman etmediniz. Fakat İslam'a girdik deyin. İman henüz kalplerinize yerleşmedi. Eğer Allah'a ve Resulüne itaat ederseniz, Allah yaptığınız güzel amellerden hiçbirinin sevabını size eksik vermez. Allah Gafur'dür, Rahim'dir." (Hücurat Suresi, 13) ayet-i kerimesinde açıklandığı gibi böyle bir hal, münafıkların reisi Abdullah bin Übey bin Ka'b bin Selül ve yüzbin münafığın nasibidir ki Kur'an-ı Kerim'de bu duruma işaret edilmiş ve; "Ey Muhammed! Münafıklar sana gelince "Senin şüphesiz Allah'ın resulü olduğuna şehadet ederiz" derler. Allah, senin kendisinin peygamberi olduğunu, bunun yanında münafıkların yalancı olduklarını bilir" (Münafikun Suresi, 1) buyrulmuştur. "İşte bu durumda sen, dünya ve ahirette hüsrana uğramış kimselerden olursun ki bu hal apaçık bir ziyandır. Bununla birlikte alem-i adl'in, Allah düşmanlarının defterine kaydedilirsin. Nitekim Kur'an-ı Kerim'de; "Şüphesiz münafıklar cehennemin en alt tabakasındadırlar. Onlara bir yardımcı da bulamayacaksın." (Nisa Suresi, 145) buyurulmuştur. "La İlahe İllallah' bir kaledir. Fakat münafıklar ona karşı iftira ve yalan mancınığı kurarak tahrip gülleleri atmışlar, şekavet ve nifak balyozlarıyla onu yıkmaya yeltenmişlerdir. Bu gibi kimselerin içine girip tevhidin izlerini yok etmiş, fiillere yansıyan aksini karartmış, mesken mülkiyetlerini ihlal ederek onlardan kelime-i tevhidin manasını almış ve onları kupkuru suretle baş başa bırakmıştır. "Doğrusu Allah sizin suretlerinize değil, sadece kalplerinize bakar" buyurulmuştur. "La İlahe İllallah'ın manası gitmiş sadece bir takım harfler ve lakırdılar kalmış ise bu, Kelime-i Tevhid kalesinin manadan yoksun bir şekilde yalnızca dille anılmasıdır. Nasıl ki ateşi anmak dili yakmıyor, suyu anmak boğmuyor, ekmeği anmak doyurmuyor, kılıcı anmak kesmiyorsa, aynı şekilde kelime-i tevhid kalesini sadece dille anmak da kişiyi kötülüklerden alıkoymaz. Halk arasında söylenilegelen bir söz vardır. "Ateş demekle hiçbir kimsenin dili yanmayacağı gibi, bin dinar demekle de hiç kimse zengin olmaz." Söz kabuk, mana özdür. Söz sedef ise mana incidir. Öz olmayınca kabuğu neylersin. İncisi olmayan sedef neye yarar? Kelime-i tevhid'in sözcükleri ve manası, ceset ile ruh gibidir. Ruhsuz ceset bir işe yaramadığı gibi, bu ifade de manası olmaksızın hiçbir fayda sağlamaz. Alem-i fazl, kelime-i tevhidin hem suretini, hem de manasını alıp, suretiyle dışlarını, manasıyla içlerini süslediler. Böylece dünya ve ahiret nimetlerini elde ettiler. Ve Kelam-ı Kadim onlara şehadet ederek şu ayetle onları tasdik etti: "Allah, melekler ve adaleti yerine getiren ilim sahipleri Ondan başka ilah olmadığına şahitlik etmişlerdir. Ondan başka ilah yoktur. O, azizdir, hakimdir." (Al-i İmran, 18 ) Alem-i adl ise kelime-i tevhidin manasını değil, suretini aldılar. Onlar dışlarını bu sözle süsleyip, içlerini küfre boyadılar. Bu sebeple kalpleri simsiyah ve kapkaranlıktır. Onlar, zahiren iyi görünerek, bir takım dünyevi emellerine ulaştılar. Oysaki yarın kudret-i ilahiye'den bir rüzgar esip, onların zayıf ışığını söndürerek, onları küfürlerinin karanlığında bırakıverecektir. Nitekim, "Onlar çevresini aydınlatmak için ateş yakan kimseye benzerler ki Allah ışıklarını karartınca onları karanlıklar içinde kör bir halde bırakmıştır. Sağırdırlar, dilsizdirler, kördürler, bu yüzden doğru yola dönmezler." (Bakara Suresi 17-18 ) buyrulmuş, diğer bir ayette; "Allah münafıkların yalancı olduklarını bilir." (Münafikun, 1) ifadesiyle onların yalancı olduğu belirgin kılınmıştır. Heva ve hevesine, altın ve gümüşüne kulluk edip duruyorken, 'La ilahe ilallah' demen her hangi bir mana ifade eder mi? Sana; "Ey inananlar! Yapmadığınız bir şey hakkında niçin yaptığınızı söylersiniz. Yapmadığınız şeyi yaptığınızı söylemeniz Allah katında büyük bir suçtur." (Saf Suresi, 2-3) şeklinde hitap edilir ve yalancılığın yüzüne vurulursa cevabın ne olacaktır? Kur'an-ı Kerim'deki şu ayetten ders almak lazımdır; "Heva ve hevesini ilah edinen, bilgisi olduğu halde Allah'ın şaşırttığı, kulağını ve kalbini mühürlediği, gözünü perdelediği kimseyi gördün mü? Onu Allah'tan başka kim doğru yola eriştirebilir. Düşünmez misiniz?" (Casiye Suresi, 23) Sen hevana, altın ve gümüşe prestij etmektesin. Şüphesiz altına, gümüşe ve güzel elbiselere prestij eden kimse helak olmuştur. Bütün ilgini ailene ve evine yöneltmiş, mal ve çoluk çocuğa meyletmişken tam anlamıyla "La İlahe İllallah" demiş sayılmazsın. Zira fiiliyatın yalanladığı her söz merduttur ! Lisan-ı hal, konuşma dilinden daha fasihtir. Her daim "La İlahe İllallah" diyerek eğer kalbinde mana meyvesi oluşmuşsa, Allah'tan başka birisine sığınman, başkasından korkman ve yardım istemen gerekmez. Allah-u Zülcelal; "Sen 'La İlahe İllallah' der ve bizden başkasıyla ünsiyet peyda edersen, ne biz senin için oluruz, ne de sen bizim için. Kim Allah içinse, Allah da onun içindir. Kim Ona karşı huşu duyarsa, Allah o kimseyi korur. Kulum! Niçin benden başkasına sığınırsın! Halbuki her şeyin dizgini benim elimdedir. Ben mülkün gerçek sahibiyim ve mülkümde dilediğim gibi tasarruf ederim. Bu alemde ancak benim dilediğim olur ve her şey ancak benim irademle vuku bulur. O halde benden başkasına sığınma! Benim rahmetimden ümidini kesme! Zira ancak kafirler benim rahmetimden ümidini kesen cezamdan, sadece gönlü beni arzulayanlar kurtulabilir" buyurarak: "Allah'ın rahmetinden ümidinizi kesmeyin, doğrusu kafirlerden başkası Allah'ın rahmetinden ümidini kesmez" (Yusuf Suresi, 87 ) ayetiyle bunu teyit etmiştir. 'La İlahe İllallah' lafzını sadece dilinle söylüyor ve bu sözün kalbinde hiçbir semeresi olmuyorsa, sen münafıksın. Eğer Kelime-i tevhidin manası kalbinde ise mümin, ruhunda ise aşık, sırrında ise mükaşifsin. Birinci nevi iman avama, ikincisi havassa, üçüncüsü havass-ı havassa aitir. Bu itibarla ilki manadan yoksun, mücerred bir haber-i sadıkın ; ikincisi kalbin inşirahının ve basiretin; üçüncüsü mükafeşe ve müşahadenin meyvesidir. "Kalbin tasdiğinden yoksun, yalnızca dille iman ettiğini söyleyen bir kimse olmaktan sakın. Çünkü, kelime-i tevhid kıyamet günü senin aleyhinde şahitlik edip "Ey Allah'ım! Ben bu kişiyle bunca yıl arkadaşlık ettim. Bir kere dahi bana hürmet etmedi, hakkımı ödemedi" diyecek. "Demek ki bu kelime, senin lehinde veya aleyhinde şahitlik edecektir. Alem-i fazl'dan isen lehinde, alem-i adl'den isen aleyhinde şahitlik edecek. O, alem-i fazl cennete girene dek onların lehinde, alem-i adl cehenneme girene dek onların aleyhinde şahitlik eder. İşte, "İnsanların bir kısmı cennete, bir kısmı da çılgın alevlerin bulunduğu cehenneme girer" (Şura suresi,7) ayet-i kerimesi bu noktaya işaret eder." SIDDIKA SADIK ACIDA OLSA DOGRUYU SÖYLEYİNİZ HZ. MUHAMMED

Abdülkadir Geylani -kuddise sirruh- (d. 1077, v. 1166) Ey oğul! Sana takva gerek. Bu sebeple takvanın icablarını ifaya gayret et ki, kalbin iç düşmanlıklardan ve çirkin huylardan kurtulsun. Hayırla istikametlensin. Ey oğul! Dünyalık toplarken, gece odun toplayan fakat eline ne geldiğini bilmeyen kişi gibi olma. Eline geçen dünyalığın helal mi haram mı, meşru mu yoksa gayr-i meşru mu olduğuna dikkat et. Bütün fiillerinde tevhid ve takva güneşi ile beraber ol. Ey oğul! Kur'an ile amel etmek, seni Kur'an'ın mevkiine yükseltir; oraya oturtur. Sünnet ile amel etmek ise, seni Allah'ın Rasulü'ne yaklaştırır. Rasulullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in kalbi ve manevi himmetiyle, Allah dostlarının kalbleri çevresinden bir an dahi ayrılmazsın. Allah dostlarının kalblerini güzelleştiren odur. Ey oğul! Haram yemek kalbini öldürür. Helal yemek ise ihya eder. Lokma vardır seni dünya ile; lokma vardır seni ahiretle meşgul eder. Yine lokma vardır, seni dünya ve ahiretin Yaratanı'na rağbet ettirir. Ey oğul! Nefsinle cihad hususunda sana yardım edenle arkadaş ol. Onun sohbetlerinde bulun. Nefsinin azmasına yardım edenle arkadaş olma. Önce kendi nefsinle meşgul ol, kendi nefsine faydalı ol ve kendi nefsini düzelt. Sonra başkalarıyla meşgul ol. Başkalarını aydınlattığı halde kendini eritip bitiren mum gibi olma. Ey Allah yolunda güzel ameller işlemek isteyen kişi! İhlaslı ol! Aksi halde, boşuna yorulmuş olursun. İnsanları irşad etmek, lafla değil, gönülden halis bir inanış ve iştiyakla gerçekleşir. Yine bütün bunlar; halvet, ibadet, zikir, riyazat ve murakabe ile alınacak neticelerdir. Yoksa, şekilcilikten ve zahiri gösterişten öteye geçmeyen ve ruha asla işlemeyen birtakım davranışlarla elde edilecek neticeler değildir. Bu sebeple, Allah yolunun yolcusunun dili ile kalbi, içi ile dışı, sözü ile özü bir olmalı ve aynı şeyi terennüm etmelidir. Allah razı olsun gerçekten çok faydalı paylaşımlar...

HİKMET Hikmet Allah'ın yüksek bir ihsanıdır ki tasvir ve tavsif olunsa onunla, güneş kapkaranlık olur. Hikmet bir ilimdir ki o, Allah'ın ilhamıdır. Hikmet, arifin kalbinde bir minarenin tepesinde duran kuşun ağzındaki kıla benzer. Hikmet, zeka ve anlayışın kemal derecesine varmasıdır. Hikmet yakin keşfidir . Hikmet gayb alemini incelemektir. Hikmet bir nurdur ki, izafi ruhtan arifin kalbinde belirir ve onda fazla sevinç doğurur. Hikmet, isabetli, yerinde bir konuşmadır ki hakkı, hakikati, doğruyu konuşmak ve hakkı duyunca susmaktır. İlahi hikmetlere sahip bir zat demiştir ki: "Hikmet nuru kalbime ineli otuz yıldır ki dilimden, söylediğime pişman olduğum bir tek söz çıkmamıştır." Hikmet; konuşmada, fiil ve hareketlerde, emir ve dileklerde isabettir. Çünkü; hakim olan, ancak hakkı, doğruyu konuşur, başkasını konuşmaz, amel ve hareketleri yalnız Hak içindir, dileği de yalnız Hakk'ın dilek ve muradıdır. Hikmet, Allah'ın gayb hazinesidir ki, velilerin kalplerinde belirir ve kalplerini nurla doldurur. Ulu veliler, hikmetlerin örtüsüdür. Kalbin karanlığı şehvettir. Nur hikmetin ışığıdır. Nitekim, dünyada nurla birleşemez. O halde şehvetleri terk eden hikmetlere malik olur. Hikmetlerin başı da Allah'tan korkmak ve O'na bağlanmaktır. Hikmetin ziyneti, süsü, şehveti terk etmektir. Gönülde hikmet kuvvetlendikçe şehvet zayıflar ve nihayet söner, yok olur. Gönül her türlü şehvetten ve makam sevgisinden uzaklaştıkça onda, hikmet nuru artar. Hikmetin alameti, dünya şehvetlerini, zevklerini terk etmek ve Allah'ın huzurunu istemektir. Hikmetin bir alameti de yeme, içme ve uykuyu azaltmak, ancak lüzumunda ve yerinde konuşup bunun dışında susmaktır. Gönlü ile Cenab-ı Hakk'a dönmektir. Hikmetin diğer bir alameti de Hakk'a tevekkül, tefviz, teslim ve rızadır. Halka güzel ahlakla, alçak gönülle, hilm ve şefkatle muamelede bulunmaktır. Hikmet kendinden büyük insanlara teslim olmak, küçüklere şefkat ve merhamet göstermektir. Bu vasıfları taşıyan arif, kamil insandır. Onun sözlerinin ve hareketlerinin faydası sonsuzdur. Hikmet, ölü kalpleri diriltir, daralmış göğüsleri açar. Hikmet hekimin sermayesidir. Hikmeti sözle yok eden şey ve hikmetten alınan lezzetin gönülden gitmesi, hekimin, sorulmadan onu söylemesidir. Hikmeti, ehlinden men etmek, ehline zulümdür. Yani, hikmeti, anlayabilenden esirgemek, onlara söylememek zulümdür. Hikmete zulmetmek büyük hatadır. Çünkü, o zalimin düşmanı, Cenab-ı Hakk'tır. İlahi hikmetlere sahip bir zat demiştir ki: "İlk zamanlarda, hikmetin, göğsümdeki kaynayışını duyardım. Onu anlayabilene ve anlayamayana esirgemeyip söylerdim. Sonra bana ilham olundu ki, has insanlara mahsus hikmeti, cahil insanlara niçin söylersin ve büyük bir değer taşıyan bu devleti niçin küçük duruma düşürürsün? Hikmetin kadir ve kıymetini bilmeyenlere niçin söylersin?" ERZURUMLU İBRAHİM HAKKI HAZRETLERİ ACIDA OLSA DOGRUYU SÖYLEYİNİZ HZ. MUHAMMED