İFTİRA ETMENİN KÖTÜLÜĞÜ Aslından çevrilmiş, hakikati tahrif edilmiş söz, manasına gelen iftira büyük günahlardandır. Haklar dört kısımdır. 1- Yalnız Allah hakkı. 2- Yalnız kul hakkı. 3- Allah hakkı ile kul hakkı beraber fakat, Allah hakkının galip olduğu haklar. 4- Allah hakkı ile kul hakkı beraber fakat, kul hakkının galip olduğu haklar. Bir müslümana iftira etmek, hem Allah'ın, hem de kulun hakkını ihlal etmektir. Fakat Allah hakkı galiptir. Böyle olunca, kul, kendisine iftira edeni affetse dahi dünyada tatbik edilecek olan ceza muhakkak tatbik edilir. (Molla Hüsrev, Miratül-usul fi Şerhi Mirkatül-Vusul 2/230) Ayet-i kerimede şöyle buyrulmaktadır: "Namuslu ve hür kadınlara iftira atan, sonra da dört şahit getirmeyen kimselerin her birine seksen değnek vurun. Onların şahitliklerini ebedi kabul etmeyin. Onlar fasıkların ta kendileridir. Ancak tevbe edip durumlarını ıslah etmeleri müstesna. Çünkü Allah gafur ve rahimdir." (Nur Suresi, 4-5) Ayet-i celilede, iftira eden kimseye dünyada tatbik edilecek cezalar izah edilmektedir ki: 80 değnek vurulması, şahitliğinin bir daha kabul edilmemesi ve isminin fasıklar defterine kaydedilmesi. Fakat tevbe eder de, yaptığı işten pişman olursa "fasık" diye isimlendirilmekten kurtulur. Bir de ahiretteki cezasına bakalım: Peygamber Efendimize, Mi'rac gecesi bir topluluk gösterildi. Her birinin elinde bakır tırnaklar vardı. Yüzlerini ve göğüslerini tırmalıyorlardı. "Bunlar, kimlerdir?", diye sorunca, "gıybet ve iftira edenlerdir", cevabı verildi. (Kütüb-ü sitte 12/122) Ehlince malumdur ki, "Beraet-i zimmet asıldır." Yani kişilerin suç işledikleri delil ile tesbit edilemediği müddetçe, aslolan, suçsuzluklarıdır. İşlemediği bir suç ile kişileri töhmet altında bırakmak, müslümana yakışmaz. Hakiki mümin, elinden ve dilinden herkesin emin olduğu kişidir. Ayet-i Kerimesi'nde mealen Cenab-ı Hak şöyle buyurmaktadır: "Mümin erkeklere ve mümin kadınlara, işlemedikleri bir şeyden dolayı eziyet edenler, şüphesiz bir iftira ve apaçık bir günah yüklenmişlerdir." (Ahzap Suresi, 58 ) Diğer bir ayet-i kerimesi'nde de mealen: "Kim kasıtlı veya kasıtsız bir günah işler ve sonra onu bir suçsuzun üzerine atarsa, muhakkak ki büyük iftira ve apaçık bir günah işlemiş olur." (Nisa Suresi, 112) Peygamber Efendimiz hazretleri de: "Kim bir müslümana kötülenmesini dileyerek, bir iftira atarsa, Allah onu, kıyamet günü, cehennem köprülerinden birinin üstünde çıkıncaya kadar hapseder." buyurmuşlardır. İnsanlar böyledir. İyisi de vardır, kötüsü de. Eğer kötüler olmasaydı, iyilerin kıymeti bilinemezdi. Hakkı-hakikati görmekten aciz kimseler olmasaydı, ehl-i basiretin değeri anlaşılamazdı. Bu, günümüz için böyle olduğu gibi, devr-i saadette de böyle idi. Ahir zaman Peygamberini görme ve onun sohbetini dinleme şerefine nail olduğu halde, içindeki inkar ateşinin sönmediği, yüzlerce münafık mevcut idi. İslam cemiyetini parçalamak için ellerinden geleni yapmaktan hiç çekinmiyorlardı. Bir defasında Peygamber Efendimizin aile mahremiyetini hedef alarak, islam birliğini bozma gayesiyle, aleyhte propaganda ve karalama hareketi başlattılar. Hz. Aişe validemizin iffetiyle alakalı dedikodu çıkarıp, Rasulullah'ı, Hz. Aişe'yi ve bütün müminleri üzüntüye boğdular. Günlerce göz yaşı dökerek, Allahü Teala'ya iltica eden Hz. Aişe ve bütün müminler, nazil olan şu Ayet-i Celile'lerden sonra Cenab-ı Hakk'a sevinç gözyaşlarıyla hamdettiler. Ayet-i kerime mealen. Haberiniz olsun ki, iftira ile gelenler, içinizden bir topluluktur. bu iftirayı sizin için bir şer sanmayın. Belki o sizin için hayırlıdır. O güruhtan her birinin kazandığı vebal kendisine aittir. O topluluk içinde, bu iftirayı kasıtlı olarak atıp, büyümesini arzu eden kimse için, büyük bir azab vardır. Ne vardı, onu işittiğiniz vakit erkek ve kadın müminler, kendi kendilerine hüsn-ü zan etselerdi de, bu açık bir iftiradır deselerdi!... Onu işittiğiniz vakit, deseydiniz ya! Böyle bir şeye asla dönmeyesiniz, eğer mümin iseniz. İşte Allah size va'z veriyor. Ve sizin için ayetleri beyan buyuruyor ki, Allah alimdir, hakimdir. (Nur Suresi,11-20) Biri Ecdadima Küfrettimi boğarim. Boğamasamda yanımdan kovarım.. Yumuşak başlıysam kim dedi uysal koyunum.. Kesilir ama çekmeye gelmez boynum.. Mehmed Akif Ersoy