Amerika dan NEFRET EDİYORUM

Şüphesiz bu insanları tarifsiz bir azap beklemektedir. Başına bir silah daya ve duvarları beyninle boya.

Eğer Allah, insanları zulümleri yüzünden hemen cezalandırsaydı, yeryüzünde hiçbir canlı bırakmazdı. Fakat onları belirli bir süreye kadar erteler. Ecelleri geldiği zaman ise ne bir an geri kalabilirler, ne de öne geçebilirler. (Nahl suresi 61. ayet) Bir Gün Herkes Fenerbahçeli Olmasın! Bırakın da bu ŞeReF biz de kalsın!!! http://www.netsport.ro/data/news/_Fotbal%20International/hicons/Echipe/Turcia/Fenerbahce. jpg

"Müslümanları öldürmek çok eğlenceli" - Irak'ta siviller ölünce "savaşta böyle şeyler olur. Askerlerin yaptıklarından dolayı özür dilemek zorunda değilim. Kurşunla insan zımbalamak, öldürmek çok eğlenceli. Gerçekten savaş çok eğlenceli bir şey. İsrafil'in suru gibi. İt dalaşını seviyorum." Bu sözler Irak'ta ve Afganistan'da binlerce Müslümanın katledilmesi emrini veren ABD'li Korgeneral James Mattis'e ait. Ebu Garib Cezavenin komutanı Janis Karpinski, Irak'taki 2 numaralı işgal güçleri komutanı Tümgeneral Walter Wodjakowski'nin " Masum bile olsalar, 15 bin sivili tutuyor olmamız umurumda bile değil. Savaşı kazanıyoruz" dediğini naklediyor. Aslında bu sözler bile mevcut ABD'li yetkililerin Müslümanlara karşı olan kinini ve nefretini en çarpıcı bir biçimde ortaya koymakla kalmıyor. Bazı Amerikalı yetkilierin ne denli sadist ve barbar ruhlu olduğunu da gösteriyor. Ortaya çıkan vahşet tablosuyla yüzlerinin çok daha iğrenç, çok daha kanlı olduğu ortaya çıktı. Irak'ın ötesinde tüm dünyayı katliam, işkence, tecavüz ve vahşetle cehenneme çeviren de, savaşlarla yeni ürettikleri silahları test eden de onlar. Onlar kendilerinin açtıkları Haçlı savaşıyla tarihi eserlerin, kültürlerin ve Müslümanların kendileri için hiçbir değeri olmadığını gösterdiler. Dine, kutsal değerlere vahşice saldırdılar. Camileri ve mescitleri bombaladılar. Yaralılara kurşun yağdırdılar. Böylece vahşi yüzlerini bi kez daha insanlara gösterdiler. Çocukları da esir aldılar - ABD'nin Irak'taki Ebu Garib cezaevinin eski komutanı Janis Karpinski, işkenceyi belgeleyen fotoğrafların ortaya çıkmasının ardından Mayıs 2004'te verdiği ifadede, Amerikan ordusu tarafından tutuklanan 11 yaşındaki bir çocuğa rastladığını itiraf etmişti. Karpinski, genç yaştaki mahkumları ziyaretinde, 8 yaşında gösteren bir çocuğa rastladığını, 11 yaşında olduğunu söyleyen çocuğun, annesini görmek istediğini ve ağlayarak telefonla annesini aramak istediğini belirtmişti. Soruşturma çerçevesinde, 6 görgü tanığının verdiği ifadelerde, Ebu Garib'deki sivil bir soruşturma memurunun, sarhoş olduktan sonra 17 yaşındaki bir kız tutukluyu hücresinden çıkardığı bilgisi de yer alıyor. 4 kişinin, kızı, göğüslerini açmaya zorladığı ve öpmeye çalıştıkları, ancak olaydan ceza almadan kurtuldukları kaydedilmişti. Biri Ecdadima Küfrettimi boğarim. Boğamasamda yanımdan kovarım.. Yumuşak başlıysam kim dedi uysal koyunum.. Kesilir ama çekmeye gelmez boynum.. Mehmed Akif Ersoy

Yüce Mevlam görelim neyler neylerse güzel eyler. Amerika ismini duyduğumda teccalin geldiğini düşünüyorum acaba günahamı giriyorum... Çıkmadık candan ümit kesilmez... http://img93.imageshack. us/img93/2258/1428ft0nukc2. gif

Irak'tan tuyler urperten mektup.... Asagida yayinlanan mektup Irakli bir genc tarafindan Ingiltere'de yasayan kuzenine yollanmis. Bu genc basindan gecenleri tuyler urperten bir sekilde anlatmis. Fazla uzatmadan mektuba geciyoruz.... Not: Irakli genc mektubunda kendisinden Ebu Huzeyfe diye bahsetmis. Bu onun mektupta kullandigi takma isimdir. Bismillahirahmanirrahim, Irak'ta halk isgali kabul etmis fakat isgale hazir olmayan bir sekilde yasarken, evinizin kapisinin ne zaman kirilacagini ve Amerikan askerlerinin iceri dalip sizi ne zaman tutuklayacagini bilmezken belirsizlik icinde yasadigimiz gunlerdendi. Bir gun sabah saat 9'da kardesim yanima geldi ve Seyh Ebu Baser Kalender camiinin Amerikanlar tarafindan basildigini ve Amerikanlarin camiinin icini aradiklarini soyledi. Bunu duyunca hemen camiye kostum. Caminin etrafinda Amerikan zirhli araclari ve askeri cipleri park halindeydi. Bunun biraz uzaginda abim ve bir arkadasim cimlerin uzerine oturmus huzun ve endise icinde olanlari izliyordu. Onlara gidip nicin uzgun olduklarini sordum. Abim, "saat 8 bucuktan beri caminin icindeler" dedi. Ben de ona caminin imaminin gelip gelmedigini sordum. O da gelmedigini soyledi. Biz de oturup imam gelene kadar neler olacagini ve Amerikanlarin camide ne aradigini ogrenmek istedik. Caminin etrafinda buyuk bir kalabalik toplanmisti ve kalabaligin cogunlugunu merakli kucuk cocuklar olusturuyordu. Arkadaslardan biri bana gelerek cocuklari uzaklastirmami soyledi cunku Amerikanlar ufak bir supheyle uzerimize ates acabilirdi ve cocuklar telef olabilirdi. Birazdan disarida eli silahli bir Amerikan askeri gozuktu. Cocuklari uzaklastirdiktan sonra geri dondugumde caminin imami gelmisti ve Amerikan askerleriyle tercuman vasitasiyla konusuyordu. Amerikanlar ona camide silah saklayip saklamadigini sordu. Imam ise camide hic silah olmamasina ragmen Amerikanlara isyan etmis olmak icin "evet camide gizledigimiz silahlar var" dedi. Onun imaninin bu derece olmasi gercekten beni sok etmisti. Birkac dakika sonra camiye giren imam daha sonra elinde Kuran-i Kerim ile disari cikti ve Amerikanlara gostererek "iste bu en buyuk silahimizdir" dedi. O anda Amerikan askerleri dehsete dusmustu ve sok icinde birbirlerine bakiyor ne oldugunu anlayamiyorlardi. O gunun ramazan sabahi olmasina ragmen irakli tercuman sigarasini yakmisti ve oruc tutmadigini sanki gostermek istiyordu. Amerikan askerleri de askeri kiyafetleri, botlari ve silahlariyla camiye girerek iraklilara ve dinlerine ne kadar saygi gosterdiklerini belli ediyorlardi. Amerikanlar bir sure sonra elleri bombos olarak camiden disari ciktilar. Camide silah bulamadiklari icin sinirlenmise benziyorlardi. Yuzlerinde yenilgiyi okumak zor degildi. Sonra da araclarina atlayip cekip gittiler. Biz kurtulduk diye sevinirken 15 dakika sonra geri donduler. Camiye yine ayaklarinda askeri botlariyla dalan askerler kelimelerle anlatamayacagimiz bir sekilde camiyi "aramaya" basladilar. Camideki herseyi yikip dokuyor, resmen camiyi yagmaliyorlardi. Raflardaki Kuranlar ve diger kitaplar bile yere yikiliyor, cami savas alanina donuyordu. Birazdan yine camiden elleri bos olarak disari cikan askerler bu kez onceki seferden daha da sinirliydiler. Disarda toplanan kalabaliga nefretle bakiyorlardi. Sanki hepimizi oldurecek kadar sinirliydiler. Kalabaligin icine daldilar ve buradaki genclerden kafalarina kestirdiklerini tutukladilar. Ben ve 3 yakin arkadasim da tutuklananlar arasindaydik. Beni yere yatirdilar ve kafami yere koydular. Askerlerden biri nefretle kafama basiyordu. Daha sonra gozlerimi bagladilar ve beni araclarina attilar. Askeri usse ulastigimizda gozlerimi yeniden cozduler. Bize duyduklari nefreti hissedebiliyorduk. Bizi igrenc ve insan haklarina uymayacak bir sekilde aradiktan sonra uzerimizdeki incecik elbiselerle sogukca bir odaya attilar. Odanin soguklugunu kelimelerle anlatmak cok zor. Gece boyunca soguktan hicbirimiz uyuyamadik. Sabah da yanimiza bir Amerikan geldi. Gece boyunca hicbir sey yememistik ve sabah da oruc tutuyorduk. Bizden bazilarimizi alip baska bir odaya goturup sorgulamaya basladilar. Ben sorgulanan ilk grupta yoktum ama sorgulananlarin bagirislari ve ciglik sesleri bizim odamiza kadar geliyordu. Amerikanlar onlara agir iskence ediyor olmaliydi. Daha sonra goturdukleri arkadaslarimdan birini odamiza geri getirdiler. Iskencelerden bitkin bir haldeydi ve ayakta bile duramiyordu. Odaya suruklenerek ve emekleyerek gelmisti. Her tarafi yara ve kan icindeydi ve sanki konusacak hali bile kalmamisti. Sira benim sorgulanmama gelmisti. Beni sorgulanacagim odaya aldilar. Icerde rutbeli bir Amerikan askeri oturuyordu. Bu askerin iki yaninda da iki tane iri yari Amerikan askeri duruyordu. Subay bana bazi isimleri sayarak bu isimleri taniyip tanimadigimi sordu. Gercekten de hicbirini tanimiyordum ve bunu da soyledim. Daha sonra bana bagirarak "itiraf et pis terorist" dedi. Ben de "Ben bir terorist degilim, tek sucum musluman olmamdi. Beni durup dururken caminin onunde tutukladilar" dedim. Subay cok sinirlenmisti. Hemen oturdugu sandalyeden kalkti, daha sonra sandalyeyi aldigi gibi kafama gecirdi. Kafam kanlar icinde kalmisti, oyle ki onumu goremeyecek haldeydim. Sonra bagirarak "simdi itiraf edecek misin" dedi. Ben de "Allah'a yemin ederim ki hicbir sucum yok, terorist filan degilim" dedim. Daha sonra bana tekrar tekrar sandalyeyle vurmaya devam etti. En sonunda kanli bir et yigini seklinde yere yigilmistim. Sinirli bir sekilde odadan cikan subay yanindaki diger askere birseyler soyledi. Bunun uzerine o iki asker uzerime yuruyerek beni dovmeye basladi. Migdeme ve kafama yumruklar indiriyorlardi. Bir sure sonra dayagi hissetmemeye baslamistim. Bayilacak gibiydim. Daha sonra ben yerde yatarken askerin biri vucudumun uzerine cikti ve silahini cikarip kafama dayadi ve "senin mezarin burasi olacak" dedi. Benden terorist oldugumu itiraf etmemi istiyordu. "itiraf et" diye var gucuyle bagirdi. Beni dovmekten onlar bile yorgun dusmuslerdi. En son hatirladigim sey bana "itiraf et" diye ucuncu kez bagirmasiydi. Daha sonra ben "bir sey bilmiyorum" deyince kafama silahiyla vurdu ve ben daha sonra bayilmisim. Ben ayilinca beni bir odaya goturduler. Odada yerler kirik cam parcalariyla doluydu. Bana bu cam parcalarinin ustunde yurumemi soylediler. Ben yururken ayagimin yakinlarina ates aciyorlardi ve hizli yurumemi soyluyorlardi. Bir sure sonra dayanamayip yine yere yigildim. Daha sonra beni karanlik ve soguk bir odaya goturduler. Kafama siyah bir maske taktilar ve beni falakaya tuttular. Epeyce uzun sure boyunca ayaklarima odunlarla vurdular. Daha sonra beni yere yigilmis bir sekilde biraktilar ve ertesi sabah gelip bir arabaya koydular. Bizi Ebu Gurayb hapishanesine goturduler. Bunu daha sonradan ogrenmistik. Bizi burada uc gruba ayirdilar. Bir kismimizin kiyafetlerini tamamen cikardilar ve bu kisiler tamamen ciplak kaldi ve bir odaya kapatildi. Bir kismimizi kiyafetleriyle beraber bir odaya attilar. Bir kismimiza da kirmizi kiyafetler giydirip baska bir odaya kapattilar. Kendilerine kirmizi kiyafet giydirilenlerden daha sonra hic haber alamadik. Bunlarin olu mu hayatta mi oldugunu bile bilmiyoruz. Ramadi, Bagdat, Tikrit, Felluce ve Irakin daha bir cok yerinden esirlerle tanistik. O gun bir grup Irakliyla konusurken bana yapilan iskencelerden bahsettim. Iraklilardan biri bana "merhametli gunlerine denk gelmissin, sana fazla iskence yapmamislar" dedi. Bazilari kendilerine yapilan iskenceleri anlattiginda agzim acik kalmisti. Bir ornek vermek gerekirse Amerikanlar bir havuzu su ile doldurup havuza elektrik veriyorlardi ve Iraklilari bu havuza atiyorlardi. Iraklilar burada buyuk bir iskence cekiyordu. Duydugumuza gore bazi kopekleri insanlara tecavuz edebilecek sekilde egitmisler ve bazi esirlerin uzerine bu kopekleri saliyorlarmis. Kopekler tarafindan tecavuz edilen iraklilara da rastladim yani. Burada kadinlara yapilan iskence ve tecavuzlerden hic bahsetmek bile istemiyorum. Kadin esirler hapishaneye girer girmez kendilerine zorla sehvet arttirici ickiler veriliyor ve kendilerine ust uste askerler ve kopekler tecavuz ediyor. Bazen bunlari bizim gozlerimiz onunde yaparak bize de manevi iskence yapiyorlardi. Hapishane icinde askeri bir mahkeme kurmuslar. Benim yargilanma siram geldiginde yargic bana sucumun ne oldugunu sordu. Ben de "caminin onunde beklerken askerler beni alip buraya getirdiler" dedim ve bana 4 ay hapis cezasi verdi. Demek ki hicbir sucun olmamasinin cezasi 4 aydan basliyordu. Hapishanedeki diger iskencelerin yaninda bir de aclik ve susuzluk iskencesi vardi. Bunun disinda baska iskenceler de vardi. Mesela sabahlari bizi ici buzlu suyla dolu bir havuza ciplak olarak atiyorlardi. Hapisten ciktigimda benimle beraber cikan baska kisiler de vardi. Biz hapisten ciktigimizda buyuk bir kalabalik bizi disarda bekliyordu ve tekbir sesleriyle bizi karsiladilar. Butun bu zaman boyunca ailemin bana ne oldugu konusunda hicbir fikri veya bilgisi yoktu. Eve dondugumde fiziksel ve zihinsel olarak zarar gormus bir haldeydim. Yine de ailem beni yine gordugu icin cok sevincliydi. Duyduguma gore ben hapisteyken Amerikanlar evimize de baskin yapmis ve yillardir calisarak biriktirdigimiz tum paraya ve bir cok esyamiza el koymuslar. Benim hikayem bu kadar ama Irak'ta bundan daha feci hikayelere sahip olan cok insan var. ......

Ruhunu kaybetmiş milletin o ruhu vatanları ile birlikte tekrar kazanabilmek için çektikleri sıkıntıları unutmayın. Kendi vatanımızda asimile edilen gençler sıra bize gelince hangi tarafta olur acaba? Amerika müttefikimiz mi? Külahım nerde?...commando yine söylenebilecek en güzel cümleyle bitirmişsin.... muhakkak ki bunların hiçbiri cezasız kalmayacak, Allah'ın adaleti o kadar güçlüdür ki, yapılan kötülüğün cezasını görmesi için ahireti beklemesine bile gerek kalmayabilir.. Tek suçu Irak'ta yaşamak olan daha birçok müslüman böyle eziyet görür ve telef olurken, cezasız kalacağını düşünenlerin akıllarından şüphe ederim... Tırtılın "Dünya'nın sonu" dediğine, Usta "Kelebek" der...

Bigboss yazdı: Birkac dakika sonra camiye giren imam daha sonra elinde Kuran-i Kerim ile disari cikti ve Amerikanlara gostererek "iste bu en buyuk silahimizdir" dedi. O anda Amerikan askerleri dehsete dusmustu ve sok icinde birbirlerine bakiyor ne oldugunu anlayamiyorlardi. Bigboss yazdı: Burada kadinlara yapilan iskence ve tecavuzlerden hic bahsetmek bile istemiyorum. Kadin esirler hapishaneye girer girmez kendilerine zorla sehvet arttirici ickiler veriliyor ve kendilerine ust uste askerler ve kopekler tecavuz ediyor. Bazen bunlari bizim gozlerimiz onunde yaparak bize de manevi iskence yapiyorlardi. Ebu Garib Hapishanesi'nde gardiyan ve ABD askerlerinin işkence ve onur kırıcı hareketleri bireysel olarak yapmadığını belirten Kaysi, ''Tam aksine organize şekilde sistematik bir işkence uygulanıyor. Bunlar işkence konusunda eğitim almışlar'' diye konuştu. Kaysi, ABD'nin Iraklılar'ı 26 ana hapishanede tuttuğunu, bunlarda 76 bölümün bulunduğunu belirterek, ayrıca değişik gruplara ait 150'ye yakın hapishanenin bulunduğunu da bildirdi. ''Resmi rakamlara göre ABD işgalcilerinin 300 bin Iraklı'yı tutukladığını'' ifade eden Kaysi, şunları kaydetti: ''Olmadık nedenlerle Iraklılar tutuklanıyor. Dünya, Ebu Garib'e odaklanmış durumda, oysa Irak'ın tamamı hapishane haline geldi. Ebu Garib'de yapılanlar, diğer hapishanelerde yapılanların yanında eğlence gibi kalır. Diğerlerinde de çok büyük işkenceler yapılıyor, ama bunlar basına yansımıyor. Irak'ta Akra diye bir bölge var. Buraya 'Akra'nın Guantanamosu' deniyor.'' Hacı Ali el Kaysi, Ebu Garib'de kaldığı koğuşun kadın mahkumlara 7 metre mesafede bulunduğunu da anlatarak, ''Burada kadınlara tecavüz edildiğine şahit olduk. Bağırarak yardım istiyorlardı, ancak tekbir getirmekten başka bir şey yapamıyorduk'' diye konuştu. Haçlı Seferinin ağızdan kaçırılmış bir gaf olduğuna inanabilen zevat Kurtuluş savaşında Amerikan mandası olmayı kabul etmeyi teklif edebilen truva atları, aynı satılmışlıkla yaşayadursunlar.. Yaşadıklarını sansınlar.. Ruhunu kaybetmiş milletin o ruhu vatanları ile birlikte tekrar kazanabilmek için çektikleri sıkıntıları unutmayın. Kendi vatanımızda asimile edilen gençler sıra bize gelince hangi tarafta olur acaba? Amerika müttefikimiz mi? Külahım nerde?... Biri Ecdadima Küfrettimi boğarim. Boğamasamda yanımdan kovarım.. Yumuşak başlıysam kim dedi uysal koyunum.. Kesilir ama çekmeye gelmez boynum.. Mehmed Akif Ersoy

Hiç bişey söyleyemiyorum, Okumak bile beni sarsıyor... Bunlar yaşanmış... Allah yardım etsin, sabırlar versin...

yorm dahi yapamıyorum nerde insan hakları

Irak esir kampında bir baba Biri Ecdadima Küfrettimi boğarim. Boğamasamda yanımdan kovarım.. Yumuşak başlıysam kim dedi uysal koyunum.. Kesilir ama çekmeye gelmez boynum.. Mehmed Akif Ersoy

Gün olacak devran dönecek, müslümanların çektiği ızdırap ki şu anda Irak'ta had safhada bu; son bulacak... Yaşamak ne güzel şey; Anlayarak usta bir kitap gibi Bir sevda şarkısı duyup Bir çocuk gibi şaşırarak yaşamak.. Nazım Hikmet

Baştan direnmemeleri de zaten öevcut yönetime karşı bi tepkiydi. Yani işlerine geldi. Paylaşımın için sağol.

Rahman ve Rahim olan Allah ın adıyla.. Kendilerine: "Yeryüzünde fesat çıkarmayın" denildiğinde: "Biz sadece ıslah edicileriz" derler. (Bakara/11) Biri Ecdadima Küfrettimi boğarim. Boğamasamda yanımdan kovarım.. Yumuşak başlıysam kim dedi uysal koyunum.. Kesilir ama çekmeye gelmez boynum.. Mehmed Akif Ersoy

commando yazdı:"Müslümanları öldürmek çok eğlenceli" commando daralttın beni Zerre kadar İslam la dalga geçen Hayvandanda aşağı olanları aklıma getirdin. Hadi imanın yok İnsanlığındamı yok. ACIDA OLSA DOGRUYU SÖYLEYİNİZ HZ. MUHAMMED

ya bu işkenceleri yapanlar insan değil aynı işkenceleri onlara yapmak lazım ama öbür tarafta 1000 katını görecekler

ruudVAN89 yazdı:Eğer Allah, insanları zulümleri yüzünden hemen cezalandırsaydı, yeryüzünde hiçbir canlı bırakmazdı. Fakat onları belirli bir süreye kadar erteler. Ecelleri geldiği zaman ise ne bir an geri kalabilirler, ne de öne geçebilirler. (Nahl suresi 61. ayet) içler acısı amerikanın düştüğü durum yazık acınacak haldeler yazıklar olsun.... ...

Eğer Irak'lı insanlar Amerika Irak'a girmeden hiç değilse ellerine bir silah alıp, karşı koymayı deneselerdi, işgal açısından pek bir şey değişmeyebilirdi ama aslında her şey farklı olurdu. Nitekim şu an direniş olsa da pek bir şey farketmiyor. Başına bir silah daya ve duvarları beyninle boya.