AĞLA KENDİNE Ağla kendine... Ben Müslümanım deyip de, islamiyeti yaşamadığında Ağla kendine... Kardeşlerin aglarken senin kahkaların yükselince, onlar yokluk çekerken sen nimetleri küçümserken Ağla kendine... Nefsinin arzuları önünde zayıf görünce, günahların önünde mükemmel olunca Ağla kendine... Münkeri görüp de inkar etmediğinde, hayırı görüp de hakir gördügünde Ağla kendine... Film tesirinde kalıp da akıttıgın göz yaşlarına, Kur'an-ı Kerimi duyup da tesirinde kalmadığında Ağla kendine... Yalan dünyanın peşinde koşarken Allah'a itaatte kimseyle yarışmazken Ağla kendine... Namazın ibadetten adete, rahatlık saatinden sıkıntıya dönüşünce Ağla kendine... Eşarbını toplum gereği örtündügünde, seni mecburen setrettiginde Ağla kendine... Vaktini boş yere heder ettiginde, hesabı bilip de gaflette oldugunda Ağla kendine... İbadetlerde lezzet ve huzuru bulamadığında Ağla kendine... Sıkıntılarını hüzne boğduğunda, gecenin yarısına sahip oldugunu bildigin halde Ağla kendine... Yanlış yolda oldugunu idrak ettiginde, ömrünün çoğu boşa geçtiginde Ağla kendine... ALLAH için akmayan göz yaşlarına, ALLAH için atmayan adımlarına Ağla kendine... Rabbine güzel bir dönüşle tövbe ederek yeni bir sayfa açarak Sen de bilirsin ki tövbe kapısı açıktır Can boğaza gelmedikçe Ağla ki gözyaşların katılaşmış kalbe bir sel gibi aksın güller açsın yüreklerde Ağla ki bu dünyada ukbada akmasın gözlerden yaşlar.

Aşk Denen Şey İnsan nefsi güzel şeylere bakmaya düşkündür. Göz kalbin elçisidir. Onun tarafından görevlendirilir. Güzel ve manzaralı birşey bulmuşsa memnuniyet duyar. Fakat göz çoğu defa, kalbin başını belaya sokar. Zira öyle güzelleri haber verir ki. ne hepsini elde etmeye, ne de ayrılıklarına tahammüle kalbin gücü yeter... Bakışlarını Allah'ın izni haricinde salıverenlerin hasretleri devamlı olur. Çünkü bakmak, sevgiyi doğurur ve kalp bir alakaya sahip olur. Sonra bu alaka kuvvetlenir;vurgunluk derecesine varır. Ve kalbi kaplar. Göz bakmaaya devam ettikçe, vurgunluk hali, kalpten ayrılmayacak bir sevgi halini alır. sonra bu aşırı sevgi, aşka döner ve çılgınlık halini alır. Artık kalp köle olmuştur. Ve layık olmayana kulluk etmeye başlar. Bütün bunlar bakmanın cinayetidir. Bir kral iken, şimdi bir esirdir o... Kalp düştüğü haller için gözden dert yanar. Göz ise:"Ben senin memurundum. Bana görev veren sendin." der.

Üc nasihat Yıllar önce, çok uzaklarda bir adam varmış. Bu adam çalışmak amacı ile çok uzaklara gitmiş ve yıllarca çalışmış. Sonunda memleketine dönme zamanı gelmiş. Bu çalışma sürecinde toplam 3000 akçe biriktirmiş ve evinin yolunu tutmuş. Evine doğru giderken yolu büyük bir şehirden geçmiş. Yolda yürürken köşe başında birisi "Bir nasihat bin akçe, bir nasihat bin akçe" diye bağırıyormuş. Adam düşünmüş: 'Nasıl olur, bir nasihat 'ı bin akçeye satarlar, ben yıllarca çalıştım ve sadece 3000 akçe biriktirdim' Bu işe pek aklı ermemiş ama merak işte. Duramamış ve adama bin akçe vererek o nasihat 'ı satın almış. Nasihat " KADERDE NE VAR İSE O ÇIKAR" ve yoluna devam etmiş... İlerde yine köşe başında başka bir adam bağırıyormuş "bir nasihat bin akçe" diye. Adam yine dayanamamış bin akçe de o adama vermiş ve ikinci nasihat 'ı da satın almış. İkinci nasihat da: "GÖNÜL KİMİ SEVERSE GÜZEL ODUR" Son kalan bin akçesi ile de yoluna devam etmiş. Tam şehrin çıkışında yine köşe başın da bir adam bir nasihat 'ı bin akçeye satıyor. Adam bir parasına bakmış, bir de nasihati satan şahsa, dayanamamış ve kalan son akçesiyle de o nasihat 'ı satın almış. Son nasihatte:"HİÇ BİR İŞ ACELEYE GELMEZ". Parasız yoluna devam etmiş. Şehrin çıkışında büyük bir topluluk ile karşılaşmış. Topluluk telaş içindeymiş. Yaklaşmış ve oradakilerden birine neler olduğunu sormuş. Oradan birisi açıklamış, demiş ki : Burada şehrin tüm su ihtiyacını karşılayan bir kuyu var, ama kuyunun içinde de canavar var. Canavar suyu tutmuş, göndermiyor. Aşağıya kim indiyse bir türlü çıkamadı. Şimdi herkes korkuyor aşağı inmeye" Adam düşünmüş ve ilk satın aldığı nasihat aklına gelmiş. "Kaderde ne var ise o çıkar" aşağı inmeye karar vermiş. Aslında bu nasihatleri herkes bilir ama uygulayabilmemiz için belli bir bedel ödememiz gerekiyor. İnince canavar hemen yakalamış ve yerine götürmüş. Demiş ki: "Buraya gelenlerin hepsine bir soru sordum ve bilemediler. Eğer sen bilirsen seni serbest bırakırım. " Bir dizine sarısın ve dünya güzeli bir kadın, diğer dizine de kurbağa koymuş ve" söyle bakalım hangisi güzel?" demiş. Adam düşünürken aklına ikinci aldığı nasihat gelmiş ve "gönül kimi severse güzel odur" demiş. Bu cevap canavarın çok hoşuna gitmiş. Zira canavar, kurbağanın gözlerine aşıkmış. Adamı salmış ve suyu bırakmış. Almışlar adamı krala götürmüşler ve ağırlığınca altın vermişler. Adamımız yoluna devam etmiş ve nihayet evine varmış. Evinin camından içeri bakmış. Bir de ne görsün; karısı genç biri ile diz dize oturuyor. Hemen kılıcını çekmiş ve tam içeri girerken üçüncü nasihat aklına gelmiş "Hiçbir iş aceleye gelmez". Kılıcını kınına koymuş ve içeri girmiş. Hoş beşten sonra karısına o genci sormuş. Kadın da: "bey sen gittiğinde ben hamileydim ve bir oğlumuz oldu. Bu genç senin oğlun" demiş. .! KADERİNİZ ve YOLUNUZ AÇIK OLSUN, HAYAT ACELE ETMEYE GELMEZ!.

Bu Gün Yeniden Ölümü Hatırla Ölüm... Aslında çok uzak gibi durmasına rağmen en yakın gerçek... Hepimiz, her an onunla yüzleşmek durumundayız. O, yani ölüm, işlerinizin yoğun ve bir sürü meşgaleniz ve yapmanız gereken, yetiştirmeniz gereken çok acil, önemli işlerinizin olduğu bir Pazartesi günüde yakanızdan tutabilir. Ya da güzel ve huzurlu bir hafta sonu geçirmeyi düşünür, bekler ve hazırlanırken de... Belki peşinden koştuğumuz türlü Dünyalıklara ulaşamadan da... Ve özellikle emellerimize de ulaşamadan ecel bizim ensemizden muhakkak tutacak... İnsanı, ebedi mekanı olan ahiretten ve yaradanı Allah'dan en çok uzaklaştıran, unutturan ve nisyana sürükleyen Dünya hayatının zıddı olan ölümü unutmamak ve onu hatırlayarak nefsimize gem vurmak için; bu başlık altında her gün ölümü hatırlayalım inşallah, her gün saniyelere sıkışmış bir tefekkür ile bile olsa ölümü analım...

Başarının sırrı İslam büyükleri, yumuşak huylu, affedici kimselerdi. Mekhul el-Dımeşki hazretleri buyurdu ki: "Adamın yumuşak huylu olup-olmadığı ancak cahillerin kendisine musallat olması ile meydana çıkar." Lokman aleyhisselam oğluna şöyle nasihatte bulunmuştur: "Ey yavrum, eğer bir kimseyi kendine kardeş edinmek istersen, onu bir bahane ile öfkelendir ve nasıl davranacağına bak. Eğer o, öfkeli olduğu halde sana insafla davranacak olursa, kendisini kardeşliğe kabul et. Aksi halde ondan sakın." Ebu Hüreyre hazretlerine, "Sen Ebu Hüreyre, yani kedi babası mısın?" diye sormuşlar. O da "Evet!" karşılığını vermiş. Bu sefer adam, "Sen, kedi hırsızı mısın?" demiş. O da "Allah'ım, beni ve şu kardeşimi bağışla!" duasıyla karşılık vermiş ve "Resulullah sallallahü aleyhi ve sellem, bize zulmedenlere karşı işte böyle dua etmemizi emir buyurdular" diyerek sözünü bitirmiştir. Başarının sırrı; affedici olmaktır. Tarihimize veya zamanımıza baktığımızda, büyük müesseseler kurmuş, etrafında büyük kitleleri toplamış, fetihler gerçekleştirmiş kimselere baktığımızda, hepsinin çok merhametli, çok affedici olduklarını görüyoruz. Sanki onların lügatinde tenkit kelimesi yok. Aşağılama, küçük görme yok. Söylenmesi gereken ikazı bile tebrik, teşekkür şeklinde ifade ederler. Herkes tarafından çok sevilen, sayılan zata sormuşlar: "Sizin bu kadar sevilmenizin sebebi nedir?" Şöyle cevap vermiş o mübarek zat: "Ömrüm boyunca hep yutkundum; hataları görmezlikten geldim, işin sonunu sabırla bekledim. Eğer yutkunmasaydım, affedici olmasaydım yapılan her hatayı tenkit etseydim, yapılan işleri beğenmeseydim, bugün çevremde olanların sayısı üçü beşi geçmezdi. İşte başarılı olmanın, sevmenin ve sevilmenin yolu bu..." Cabir radıyallahü anh, kızmamakla, affedici olmakla ilgili olarak şunu anlatır: "Resulullah efendimize birisi gelip "Ya Resulallah! Bana bir şey öğret de, onu yapmak suretiyle Cennete gireyim. Fakat fazla bir şey olmasın. Bunun üzerine Peygamber efendimiz "Kızma" buyurdular. "Çabuk kızmak, ahmaklıktır. Çünkü kızmanın sonu pişmanlıktır." "Kızma neticesinde meydana gelecek zararı, kızmadan önce düzeltmek daha kolay ve mümkündür" buyurdular.

Zaman geri gelmez!.. Geçmiş zaman ne kadar güzel olursa olsun bir daha yaşanmıyor. Şu gençliğini düşünerek ah çeken ihtiyar, şu parlak devirlerini hatırlayarak dövünen toplum, eninde sonunda anlar ki geçen geçmiştir artık. Onu geri getirmek, tekrar yaşamak hiç kimse için bugüne kadar mümkün olmamıştır, olamaz da... Gerçekten de insanlar, iradelerinin geçmiş zamanla ilgili acı ve tatlı hatıraları önünde aciz kaldığını anlar ve hepsinin bir rüya gibi geçtiğini hisseder. "İnsanlar uykudadır, ölünce uyanırlar." İmam-ı Gazali hazretleri buyuruyor: "İnsan, rüya gördüğü zaman onun rüya olduğunu bilmez, gerçek zanneder, uyanınca kendi kendine; meğer bu gördüklerim rüyaymış, der. Aynen bunun gibi ölünce de dünya hayatının bir rüya gibi olduğunu anlar. Bunun içindir ki, kıyamet gününde insanlar dünyada geçirdiği hayatı hayat saymayacak. Fecir suresi 24. ayeti kerimesi buna işaret buyuruyor: "Diyecek ki; keşke ben hayatım için önceden hazırlık yapsaydım." Bu ayet-i kerimeyi tefsir eden müfessirler dikkatimizi şu noktaya çekiyorlar: "Buradaki hayatım için" demiyorlar, "Hayatım için" diyorlar. Bu da, dünya hayatını hayat saymadığının açıkça göstergesidir. BİZE DÜŞEN, İBRET ALMAKTIR Bilmem siz de öyle misiniz? Ben, bir tarih kitabı okurken, meydana gelen olayları, alınan kararları ve yapılan işleri kritik ederim. Sanki o devirde yaşıyormuşum gibi gelir bana... Böyle olunca, zaman zaman durur, "Keşke bu karar alınmasaydı..." diye kendi kendime hayıflanırım. Sanki, geçmiş zamana sözüm geçecekmiş gibi!.. Zamanı tersine çevirmek, o zamanlara geri dönmek ve o hadiselere tesir etmek artık mümkün değildir. Bize düşen onların yaptıklarından ibret almaktır. Yapmak istediğimiz ne olursa olsun, onun bir benzeri geçmiş zamanlarda yapılmıştır. Başaranlar olmuş, başaramayanlar olmuş. Başarılı olanlar nasıl bu başarıyı elde ettiler. Başaramayanlar niçin başaramamışlar... Bunları öğrenir ve başarılı olanlar gibi hareket edersek, başarılı olmamak için sebep kalmaz. Zamanı geri getirmek mümkün değil ama, ibret almak mümkündür. Zamanı geri getirme temennisi ise boş bir hayaldir. Şair demiş ki: "Keşke gençliğim bir gün olsun geri gelseydi de ihtiyarlığın benim başıma neler getirdiğini ona anlatsaydım..." Zaman geri gelmediği gibi onu durdurmak da mümkün değildir. Su gibi akıp gidiyor. Vakit insanın sahip olduğu en değerli şeydir. En kıymetli mücevherden daha kıymetlidir. Kaybedilen mücevher tekrar alınabilir, fakat kaybedilen zaman bir daha ele geçmez. Her insan için belli bir ömür tahsis edilmiştir. Bu kısacık ömrüyle yaşadığı ve yaşayacak olan üç hayatını kazanmak zorundadır. Dünya hayatı, kabir hayatı ve ahiret hayatı. Bunların en kısası dünya hayatıdır. Önemli olanı da budur. Çünkü üçü de burada kazanılır. Çalışacak, kendi rızkını ve bakmakla mükellef olduklarının rızkını helalinden kazanmaya girmek mecburiyetinde olduğu kabrini mamur etmeye ve nihayetsiz yaşayacak olan ahiret hayatında ebedi saadete kavuşmaya... "ONLAR ÖYLE İNSANLARDI Kİ..." Bunun için de vaktini boşa harcamamalıdır. Ömür sona erince, Azrail aleyhisselamı görünce yalvarır, "N'olur bana bir gün müsaade et!" O da "Günlerin bitti" der. "Öyle ise bir saat zaman tanı, ne yapacaksam yapayım" der, ancak, ölüm meleği bunu da kabul etmez, ve der ki: "Sana Rabbimiz binlerce saat ömür vermişti onları niçin değerlendirmedin; şimdi bir saat için yalvarıyorsun!" Hasan-ı Basri rahmetullahi aleyh Tabiinin büyüklerindendir. Eshab-ı kiramı, görmeyenlere tarif ediyor. Diyor ki: "Onlar öyle insanlardı ki; siz nasıl paranızı acıyarak harcıyorsanız onlar da vakitlerini öyle acıyarak harcarlardı. Ne yapsam daha çok sevap kazanırım düşüncesi ile hareket ederlerdi." Kaybedilen para tekrar ele geçebilir ama vakit asla. alıntı

Söz Vermeden Önce... ... SÖZ VERMEDEN ÖNCE "İNŞALLAH" DİYELİM... Dinimizin emrettiği küçük gibi görünen büyük davranışları ihmal edince, ufkumuz daralıyor, bakışlarımız bulanıyor ve ferasetimiz zayıflıyor. Mesela hergün verdiğimiz onlarca sözden kaçına "İnşaallah" < Allah'ın izniyle > diyerek başlıyoruz? Halbuki öyle bir yere bağlıyoruz ki sözümüzü, bağlanacak tek güce: Rabb'imize. Verdiğimiz sözü yerine getirebilmek için, Yüce Allah'tan yardım istiyoruz. "İnşallah" ifadesi söylerken aslında "Ey Yüce Rabb'imiz! Bu işmi/sözümü senin rızan için yapıyorum/veriyorum. Bizi mahcup etme. Bu sözü verirken Senin engin rahmetine güveniyorum. Bize, sözümüzü yerine getirecek güç, basiret ve imkan ver diyoruz. Madem "İnşallah" ifadesi bu kadar önemli, o halde her sözümüzün başında "İnşallah" demeyi unutmayın... İNŞALLAH... harika bir yere bağlıyoruz ki sözümüzü... " Hiçbir konuda, ' İnşallah ' demeden <Allah'ın dilemesine bağlanmaksızın> Ben yarın mutlaka şöyle yapacağım deme. Bunu unuttuğun takdirde ALLAH'ı zikret.

Ölümün güzel sözleri Ölüm; doğduğum ilk andan beri alnıma yazılmış, rengini bilmediğim bir yazı. Nasıl oluyor da hayat akıp gidiyor avuçlarımızdan, geçmez dediğimiz anlar bile yılların arasına sıkışıp gidiyor. Hep bir yerlere yetişmenin peşinde koşmaktan, ölüme koştuğumuzu anlayamıyoruz. Boynumuza doğduğumuzda taktığımız o ipin çekilme vakti geldiğinde şaşkınlıktan alamıyoruz kendimizi. Hiç aklımıza gelmeyen ölüm karşımıza dikildiğinde sanki çok uzun yıllar önce tanışmış ama yıllardır görmediğimiz biriyle karşılaşmış gibi oluruz. Tabi böyle bir ölümden Allah muhafaza etsin... Nice ölümler vardır ki hasretle beklenir... Nice ölümler vardır ki sevda ateşi gibidir... Nice ölümler vardır ki sevgiliye kavuşmaktır... Rabbine kavuşmak için geçen bir ömrün son hasret demlerine şahit oldum. Acaba Berat Gecesi'nde ömrümüze ne kadar vakit biçildiğini ya da biçilen o vaktin bize haber verildiğini düşünebilir misiniz? Yoksa tüyleriniz mi ürperdi? Bir Berat akşamı melekler etrafınıza toplansa, üç Berat'ın kaldı deseler "Elhamdülillah, Rabbim sana kavuşmaya az kaldı." mı dersiniz yoksa telaşa mı kapılırdınız ya da hiç umursamaz mıydınız Öyle bir an gelecek ki, biz daldığımız dipsiz kuyunun karanlığındayken, ölümün gözleri parlayacak; o an ya çok korkacağız ya da kurtuluş en büyük sevincimiz olacak. Necip Fazıl ne güzel de dillendirmiş bu hali: "O dem ki perdeler kalkar, perdeler iner, Azrail'e hoş geldin diyebilmek de hüner" Böyle bir hünerimiz var mı acaba? Ölüm ve ötesi aklıma geldiğinde bir korku düşer içime, Üstad'ın dediği gibi: "İşaret bekliyorum yağız atım eğerli Yanarım sorarlarsa ne getirdin değerli" Ölümü unutmam diyemem; ama unutmamak için elimden geleni yapmam gerekiyor. Eğer bir gün Azrail'in gelişi şaşırtırsa beni ve bu şaşkınlığın yanında, eşantiyonu korkuysa eğer, Eyvah! demek gelir içimden geçen ömrüme. Ama şaşkınlığın yanında bir demet gül, bir taş zemzem getirirse Azrail, dilimde şahadet, kalbimde imanım ve karşımda Resul olursa eğer, başıma taçlar takarsa, dilimde ve kalbimde bir hamd DEĞMEYİN KEYFİME alıntı

Bu fani ömür bitti; az önce! Kendimize göre ne kadar eminiz. Hayatımızda hiç kimseyi aldatmadık! Belki alenen kimseyi aldatmadık, oyalamadık. Fakat farkına varmadan oyaladığımız, aldattığımız birisi var: Kendimiz... Her zaman sığındığımız bir kelime: "Biraz sonra yaparım." Dilimizde küçük bir cümle... O anda rahatlatıcı bir ilaç gibi. Çocukken alışmışızdır; annemiz çağırdığında, "Biraz sonra giderim." "Ödevlerimi yarın yaparım." Derken gençlik zamanımız geldi. Ertelemekten hiçbir şey yapamadık! Kazandığımız bir tek kuytu kafes var: "AZ SONRA!" Yememizde, içmemizde kısacası fani ömrümüzde hiç aksama yok. Hatta sipariş verdiğimiz bir yemek on dakika gecikse kıpır kıpır olur, yerimizde duramaz, "Vücudumuzun gıdası!" deriz. Peki, ya ruhumuzun gıdası olan namazımız, ibadetlerimiz gecikince neler oluyor? O kadar huzursuz oluyor muyuz? Niye huzursuz olalım ki, ilacımız hazır: "AZ SONRA!" "Bugünün işini yarına bırakma!","Bir günün öncekinden daha mükemmel olsun!" düsturlarına rahatlıkla göz yumabiliyoruz! Derken bir gün, bir ay, bir yıl, bir ömür geçip gidiyor... Az bir ömür olan dünya hayatı için "Az sonra!" denilebilir. Fakat ilim veya ibadet cihetinde bu kafes bizi hüsrana sürüklüyor. Söz gelimi ibadetteki sabrımızı sağa sola dağıtırsak, merkezi zayıflatırız. Yani o andaki vakti öldürür, nefis düşmanının silahını kuvvetlendiririz. Gençliğini hep ertelemekle geçiren bir insan sayısız nimetleri kaybeder. Başta Peygamberimiz 'in, "Sancağımdan başka hiçbir gölgenin bulunmadığı kıyamet gününde Allah'a ibadet ile büyüyen gençler benimledir." mükafatından mahrum kalır. "İhtiyarlayınca yaparım!" der, ömür biter! İşlediği bir kusurda tövbesini erteleyen kimse kiri birikmiş çamaşır gibidir. Bediüzzaman Hazretleri'nin dediği gibi "Günah, kalbi siyahlandıra siyahlandıra nur-ı imanı kalpten çıkarır." Tövbesiz bir seher vakti, bir Berat, bir Kadir, geçer giderken diğer Berata kadar belki ömrü biter. Beynimizde yine aynı efsunlu bir levha: "BİR DAHAKİ SENEYE!" Hiç düşündük mü? Sahabe-i Kiram, Kur'an ve sünneti yaşamakta bizim gibi değillerdi. Doğrusu biz onlar gibi hiç olamadık! Onlar, kızgın kumlarda namaz kıldılar, oklar arasında tövbe ettiler. Hatta bazı sahabeler iman ettiler, cihat ettiler, bir namaz vaktine dahi erişemeden şehit oldular. Rahmetli dedem anlatırdı: Bir gün dokuma tezgahında çalışan bir işçi, patronundan namaz kılmak için izin ister. İman ve itaatten nasipsiz zavallı patron, işçiye der ki: "Namaz kaza olur, iş kaza olmaz!" Bu hatıra zaman zaman aklıma gelir. Bizim namazımız, ilmimiz gibi uhrevi hayatımız hep kazalarla süslü, hep ertelemelerle dolu. Oysa dünya hayatımız dakik mi dakik. Dünyamızla ilgili neleri erteliyoruz Hak aşkına? Uhrevi işlere gelince, "Ebedi dünyada kalacak gibi" nazlanıyoruz maalesef! "Hiç kat i senedimiz var mı ki gelecek seneye belki yarına çıkacağız!" Ne bir dakika geri ne bir dakika ileri; ertelenmeyen ölüm zamanı gelince kimse demiyor, diyemiyor: "AZ SONRA!" Daha önce hiç karşılaşmadığımız ve ifa etmediğimiz gibi aceleci bir tavırla işlemlerin tamamlanıyor. Ertelediğin amellerin, ilimlerin, tövbelerin ile baş başa kalıyorsun! O anda, yepyeni bir nida yükseliyor: "BU FANİ ÖMÜR BİTTİ; AZ ÖNCE!" irfan mektebi dergisi

Cehennemin en pis kokan yeri Kendini olduğundan fazla gösteren kimse, kendi durumunu inkar etmiş olur. İnsanlar, fakir olmaktan korkarak dünyalık için çalıştıkları kadar, Cehennemden korkup, korunmak için çalışsalardı, mutlaka Cennete giderlerdi. İnsanlar zaruret diyerek, yiyecek kazanma peşinde koşarlar. Halbuki esas zaruret günahlardan kaçınmaktır. Fakat çokları bundan kaçınmayıp, yiyecek peşinde koşarlar. Sadık dost, arkadaşının ayıplarını görünce ihtar eder, ifşa etmez. Gafillerden, cahillerden ve yaltakçılardan uzak dur! Oruç tutmak, Allahü tealanın sıfatıyla sıfatlanmaktır. Zira Allahü teala yemekten ve içmekten münezzehtir. Bir kimse bir nimete kavuşur da bunun şükrünü yapmazsa, o nimet elinden gider de, o kimsenin haberi bile olmaz. Şu üç şey Allahü tealayı çok üzer: 1- Vakti boşa geçirmek, 2- İnsanlarla alay etmek, 3- Gıybet etmek. Cehennemin en pis kokan yeri, zina yapanların bulunduğu kısmıdır! Allah'tan başka her neye taparsanız, hepsi hiçtir. Yazıklar olsun o kimseye ki, bir hiç iledir. Bir şeye ihtiyaç duyulduğu halde, çalışıp onu temin etmemek, çoluk çocuğu perişan bırakmak, cahillik ve tembelliktir. Bir haber duyduğunuz zaman onu nakletmek için değil, ona uymak için iyi anlayıp düşünün! Çünkü ilmi rivayet edenler çoktur, fakat riayet edenler pek azdır. İşin esası üç şeydir: Helal yemek, ahlak ve amelde Resulullaha tabi olmak, her işi yalnız Allahü tealanın rızası için yapmak. Kulluğun en güzeli; kulun Allahü tealanın verdiği nimetler karşısında, şükürden aciz olduğunu bilmesidir. Kim ilmi ararsa; öğrenir ve günah işlemekten korkar ve ondan kaçar. Günahtan kaçan ise, kıyamet günü cezasından kurtulur. Günahlar gizli olarak işlenirse; bunun zararı, günahı işleyenleredir. Lakin açıktan işleniyor ve buna mani olunmuyorsa, bunun zararı herkesedir. İntikam alıp da sonunda pişman olmaktansa, affedip de pişman olmak benim için daha sevimlidir. Fakirlik, haline şükredip, kimseye şikayet etmeyerek ihtiyacını gizlemektir. Bedbaht kişi, unutulmuş günahlarını açığa vuran kimsedir. Ölüm gelmeden hesabınızı yapınız! Tevbe ediniz ki, affa kavuşasınız.

Hadİ Bu GÜn Ne Varsa, Kİm Varsa Affedİn!!!! Hayatımıza kimler giriyor kimler çıkıyor bir düşünün... Ne çok insan var! Her birinin ayrı derdi, düşüncesi, yalnızlıkları... Hepsi ama hepsi farklı... Kimi boşluklara sürüklenmiş, kimi hayatı yadırgamış, kimi dünyayı cennet yapmaya kalkmış, kimi yeryüzünde büyüklenerek yürür olmuş! İşte böyle iyisiyle kötüsüyle karışık insanlarla beraber yaşıyoruz. Haksızlığa uğruyoruz; ya da öyle sanıyoruz. Kırılıyoruz, küsüyoruz, ağlıyoruz hatta bazen laf anlatamıyoruz... Sizi kimler üzdü bir düşünün. Kimler hakkınıza girdi? Siz kimlerin hakkına girdiniz? Tek tek gözünüzün önüne getirin. Canınız hala yanıyor, hatırladıkça üzülüyor, ağlıyor musunuz? AmA biliyorsunuz ki bunların hepsinin hesabı verilecek! bunları bir kenara bırakalım. Şimdi de cenneti düşünün. Tüm cennetle ilgili ayatleri aklınıza getirin. orayı düşünün. bir süre sonra aklınız bile düşünmeye yetmiyecektir. Söyleyin bana hakkınıza girdiğinizi düşündüğünüz, hakkımı helal etmiyorum dediğiniz insanlarla hesaplaşarak zaman kaybederek cennete mi girmek isterdiniz yoksa kısa zamanda ferahlığa kavuşmak mı? Biliyor musunuz, hayal edin siz ve karşınızda hakkınızı alıcağınız kişi.. mahşer yerindesiniz! Cenneti kazanmak kolay değildir. cenneti tercih etmez misiniz? Hadi bugün aklınıza kim geliyorsa affedin! hadi büyük bir fedakarlık yapın! hadi affedin ki siz de affedilesiniz. Merhamet edin ki merhamet bulasınız. Korkmayın affettiğiniz kişi yine yaptıklarının hesabını verecek. Siz affederek sadece yükselicek ve cennet sahibi olucaksınız. Bıkmadınız mı hala geçmişe dönüp dönüp size yapılanlara üzülmeye? bıkmadınız mı üzerinizdeki ağırlıkları taşımayı? bıktıysanız, hafiflemek istiyorsanız. affedin ve ağırlıklar tek tek üstünüzden düşsün. Böylelikle bunlardan kurtulunca daha sağlıklı olucak, dini gerekliliklerinizi daha güzel ve huzur içinde yapıcaksınız. Şunu bilin ki bu tür üzüntüler insanı kalp rahatsızlıklarına kadar götürüyor ve bedenimiz de bize emanet değil mi? Hadi ne duruyorsunuz kimseler duymadan affedin kim varsa!!!

HAK OLANA EVET DİYEBİLMEK Hak olanı kabul etmek, çok zordur. Çünkü nefse en ağır gelen şey, başkasından gelen hak söze evet demektir. El-hikem-ül Ataiyye'de; "İki işten, nefsine ağır geleni yap! Çünkü, hak olan iş, nefse ağır gelir" buyurulmaktadır. Hadis-i şerifte buyuruldu ki: Yusuf bin Esbat hazretleri; "Alçak gönüllü olmanın alametlerinden birisi de, söyleyen kim olursa olsun, hak sözü kabul etmektir" buyurmuştur. Fudayl bin İyad hazretleri; "Hakka boyun eğ, hakkı takip et, kim söylerse söylesin hakkı kabul et" buyurmaktadır. İbn-i Ata hazretleri ise; "Tevazu, kim söylerse söylesin hakkı kabul etmektir" buyurmuştur. Güç olan işi yapmak, nefse ağır gelir. Nefsi daha çok ezer, zayıflatır. İbadetler, nefsi zayıflatmak, nefsi kırmak için emrolundu. Çünkü nefs, insanın da, Allahü tealanın da düşmanıdır. Onu zayıflatmak, azmasını önlemek lazımdır. Bir işte, nefse uymak ne kadar az olursa, faydası o kadar daha çok olur. Yani, Allahü tealanın rızasına daha çabuk kavuşturur. İslamiyet'in emir ve yasakları, nefsi kahretmek, yıpratmak içindir. Çünkü nefs, Allahü tealanın düşmanıdır. Hadis-i kudside; buyuruldu. İnsanlarda bulunan nefs-i emmare, din bilgilerine inanmamakta, tabiatı, yaratılışı, İslamiyet'e uymamaktadır. Bunun için, İslamiyet'e uymak, nefse acı gelmekte, ona uymak istememektedir. Nefse en zor gelen şey, en ağır gelen yük, İslamiyet'in emir ve yasaklarına uymaktır. Nefsi ezmek için, İslamiyet'e uymaktan başka yol yoktur. Nefs, daima Allahü tealayı inkar, Ona inat, isyan etmek ister. Bunun için nefsin arzuları, insanı Allah yolundan saptırıcıdır. Her işte, nefsin arzularına uymak, nefse tapınmak olur. Nefsine uyan, küfre veya bid'at sahibi olmaya yahut fıska yani haram işlemeye başlar. Ebu Bekir Tamistani hazretleri; "Nefse uymaktan kurtulmak, dünya nimetlerinin en büyüğüdür. Çünkü nefs, Allahü teala ile kul arasındaki perdelerin en büyüğüdür" buyurmuştur. Sehl bin Abdullah Tüsteri hazretleri de; "İbadetlerin en kıymetlisi, nefse uymamaktır" buyurmaktadır. İslam bin Yusuf Belhi hazretleri, Hatem-ül-esam hazretlerine bir şey hediye etmişti. Hatem-ül-esam hazretleri bunu kabul edince, kendisine; -Bunu kabul etmek nefsin arzusuna uymak olmaz mı dediklerinde; -Kabul etmekle kendimi zelil, onu aziz eyledim. Reddetseydim, kendim aziz, o zelil olurdu. Nefsimin hoşuna giderdi cevabını vermiştir. Resulullah efendimiz, uzun bir hadis-i şerifin sonunda buyurdu ki; Nefse uyup, tevbe ve istiğfar etmeden, af ve Cennet beklemek ahmaklık olmaktadır. Zira hadis-i şerifte; buyuruldu. Kötü şeyler nefse tatlı gelir. İnsanın, kötü bir şey yapınca, arkasından riyazet çekmesi, nefse güç gelen şey yapmayı adet edinmesi, faydalı bir ilaçtır. Hadis-i şerifte buyuruldu ki: Nefse uyan kimse, hep İslamiyet'in dışına çıkar. Hayvanlarda akıl ve nefs olmadığı için, ihtiyaçlarını bulunca kullanırlar. Yalnız bedenlerine zarar veren, kendilerini inciten şeylerden kaçarlar. İslam dini, rahat ve huzur içinde yaşamak için lazım olan şeylerden ve dünya lezzetlerinden faydalı olanları yasak etmiyor. Bunların elde edilmesinde ve kullanılmasında, akla ve dine uymayı emrediyor. İslam dini insanların dünyada da, ahirette de rahat ve huzur içinde yaşamasını istiyor. Bunun için, akla uymayı emrediyor. Nefse uymayı yasak ediyor. Akıl yaratılmasaydı, insan hep nefsine uyar, felaketlere sürüklenirdi. Nefs olmasaydı, insan, yaşaması ve üremesi için ve medeni hayat için lazım olan şeyleri kazanmak için çalışmasında kusur ederdi ve Nefs ile cihad sevabından mahrum kalırdı. Meleklerden daha üstün olmak yolu kapalı kalırdı. Hadis-i şerifte buyuruldu ki: Yani, hayvanlar ahiretteki azapların korkusundan dolayı, yemekten, içmekten kesilirlerdi. Bir deri, bir kemik kalırlardı. İnsanlarda nefs olmasaydı, hayvanlar gibi, korkudan, yiyemez, içemez, yaşayamazlardı. İnsanların yaşayabilmeleri, nefslerinin gafleti ve dünya lezzetlerine düşkün olması iledir. Nefs, iki tarafı keskin bıçak gibidir. Hem de, zehirli ilaç gibidir. Doktorun tavsiyesine göre kullanan, bundan fayda kazanır. Aşırı kullanan helak olur. MAKALELER-OSMAN ÜNLÜ

Mevlana... Hayattan ne öğrendim? Hayattan ne öğrendim? Sonsuz bir karanlığın içinden doğdum. Işığı gördüm, korktum. Ağladım. Zamanla ışıkta yaşamayı öğrendim. Karanlığı gördüm, korktum. Gün geldi sonsuz karanlığa uğurladım sevdiklerimi... Ağladım. Yaşamayı öğrendim. Doğumun, hayatin bitmeye başladığı an olduğunu; aradaki bölümün, ölümden çalınan zamanlar olduğunu öğrendim. Zamanı öğrendim. Yarıştım onunla... Zamanla yarışılmayacağını, zamanla barışılacağını, zamanla öğrendim... İnsani öğrendim. Sonra insanların içinde iyiler ve kötüler olduğunu... Sonra da her insanin içinde iyilik ve kötülük bulunduğunu öğrendim. Sevmeyi öğrendim. Sonra güvenmeyi... Sonra da güvenin sevgiden daha kalıcı olduğunu, sevginin güvenin sağlam zemini üzerine kurulduğunu öğrendim. İnsan tenini öğrendim. Sonra tenin altında bir ruh bulunduğunu... Sonra da ruhun aslında tenin üstünde olduğunu öğrendim. Evreni öğrendim. Sonra evreni aydınlatmanın yollarını öğrendim. Sonunda evreni aydınlatabilmek için önce çevreni aydınlatabilmek gerektiğini öğrendim. Ekmeği öğrendim. Sonra barış için ekmeğin bolca üretilmesi gerektiğini... Sonra da ekmeği hakça üleşmenin, bolca üretmek kadar önemli olduğunu öğrendim. Okumayı öğrendim. Kendime yazıyı öğrettim sonra... Ve bir süre sonra yazı, kendimi öğretti bana... Gitmeyi öğrendim. Sonra dayanamayıp dönmeyi... Daha da sonra kendime rağmen gitmeyi... Dünyaya tek başına meydan okumayı öğrendim genç yasta... Sonra kalabalıklarla birlikte yürümek gerektiği fikrine vardım. Sonra da asil yürüyüşün kalabalıklara karşı olması gerektiğine aydım. Düşünmeyi öğrendim. Sonra kalıplar içinde düşünmeyi öğrendim. Sonra sağlıklı düşünmenin kalıpları yıkarak düşünmek olduğunu öğrendim. Namusun önemini öğrendim evde... Sonra yoksundan namus beklemenin namussuzluk olduğunu; gerçek namusun, günah elinin altındayken, günaha el sürmemek olduğunu öğrendim. Gerçeği öğrendim bir gün... Ve gerçeğin acı olduğunu... Sonra dozunda acının, yemeğe olduğu kadar hayata da lezzet kattığını öğrendim. Her canlının ölümü tadacağını, ama sadece bazılarının hayatı tadacağını öğrendim. Ben dostlarımı ne kalbimle nede aklımla severim. Olur ya... Kalp durur... Akil unutur... Ben dostlarımı ruhumla severim. O ne durur, ne de unutur...

Daha başka hadis-i şeriflerde de, iyiler, kötülükleri önlemeye muktedir iken önlemezlerse, o ülkede azabın umumi olarak geleceği bildirilmiştir. Emri maruf, iyiliği emretmek, yaymak demektir. Hadis-i şerifte buyuruluyor ki: İmkanı var iken, emr-i maruf ve nehy-i münker yapmayan bizden değildir Nehy-i münker de, kötülükten sakındırmak demektir. Hadis-i şerifte buyuruluyor ki: Şehidden üstün mücahid, emr-i maruf ve nehy-i münker yapandır. Kul hakkının en mühimi ve azabı en şiddetli olanı, akrabasına, aile efradına, maiyetinde olanlara emr-i maruf yapmamaktır. Kötülüklere göz yumanın hali... Nasihat etmek, dinimizin çok mühim bir emridir. Gücü yeten müslümanlar, hakkı, doğruyu söylemezse, yani emr-i maruf ve nehy-i münker yapılmazsa, o ülkenin başına büyük belaların geleceğini dinimiz haber vermektedir. İbni Abbas hazretleri, Ya Resulallah, içinde iyilerin de bulunduğu bir ülke helak olur mu? diye sorunca, Evet helak olur. buyurdular. Sebebi sorulunca, Allahü tealaya isyan edildiğinde iyiler sükut edince, hepsi helak olur. buyurdular. Peygamber efendimiz yine kötülüğe mani olmakla ilgili buyurdu ki: Allahü teala, bir meleğe, bir kasabanın altını üstüne getirmesini emreder. O melek, bu kasabada hiç günah işlemeyen bir zatın da olduğunu, o zatı kurtarıp kurtarmayacağını sual edince, Cenab-ı Hak, Bütün şehir halkı ile onu da alt üst et! Çünkü o zat, bana isyan edenlere karşı yüzünü ekşitmemiştir buyurdu. Hazreti Aişe validemiz tarafından bildirilen bir hadis-i şerifte de, İçinde Peygamberler gibi ibadet eden seksen bin kişi bulunan bir ülke azaba maruz kalmıştır. Çünkü onlar, Allah için buğzetmedi, emr-i maruf ve nehy-i münkerde bulunmadı. Komşuya da emr-i maruf yapmamak en mühim bir kul hakkıdır. Bunlara güler yüz ve tatlı dil ile nasihat edilmelidir! Komşularının günah işlediklerini görüp de, Bana ne? diyerek evine çekilen, uygun bir şekilde onlara nasihat etmeyen ve kendileri ile görüşmeyen, onların Cehennemden kurtulması için yardım etmeyen mesul olacaktır. Komşuları böyle bir kimseyi, Kıyamet günü Allahü tealaya şikayet edeceklerdir. Selam ve dua ile...

Haram İmanı Örter Kalbi Karartır Çok yiyen kimse rahat ibadet yapamaz. Çok yiyen kimse oruca dayanamaz. Bilhassa haram yiyenler tam bir gaflet içinde ve ölü gibidirler. Az da olsa haram yiyene az yedi denemez. Haram şeyin azı da çok sayılır. Haramdan çok sakınmalıdır. Çünkü onun azı çoktur. Haram imanı örter, kalbi karartan odur. Alkollü içkilerin azı, aklı yıkmaya yettiği gibi, haramın da azı imanın ışığını söndürür. Zamanla iman ışığı sönerse ibadetin ve iyiliğin yaran kalmaz. Helal yemeli, helal içmeli. Helalin azı da yeter. Çünkü onunla gönül rahatlığı ile ibadet edilir. Helal, nur üstüne nurdur. Haram, kir üstüne kirdir. Helali de nefse uyarak yemek olmaz. Allah'ın emirlerine göre yiyip içmeli. Aksi halde bir nevi israf yolu seçilmiş olur; bu da yakışmaz. Haram yemenin daima gaflet getireceğini ve ondan sakınmak gerektiğini bir daha hatırlatırız. Kaynak: https://veyselkaraniblog.wordpress. c... albi-karartir/

Ağlayamıyorsak Gülmekten Utanalım Hakkını veremeden eda edilen namazlarımıza ağlayalım.. Hakkını veremeden eğilip kalkmalarımıza ve bunlara namaz deyişimize ağlayalım.. Aşıkla maşuk misali ALLAH ile kulun buluşma noktası olan secdelerimizin ve seccadelerimizin hakkını veremeyişimize ağlayalım.. Günde en az beş defa sunulan af piyangosunu kaçırdığımıza ağlayalım.. Her bir namazda bütün günahlarımızdan arınma fırsatını kaçırdığımıza ağlayalım.. Uykunun kollarında gaflet içinde geçen zamanımıza ağlayalım.. Gaflet ile geçirilen ve boşa giden günlerimize ağlayalım.. Her gün onca hadise karşısında ürpermeyen kalplerimize ağlayalım.. Dünyaları yutsa da doymayan nefislerimize bende oluşumuza ağlayalım Dua edin icabet edeyim diyen Rahman ve Rahim olan Rabbimize karşı dua etmeyişimize ağlayalım.. isteyin vereyim diyen Rabbimize karşı sanki hakkında vaadinden dönmesi söz konusuymuş gibi, Ona güvensizliği işmam eder tarzda Ondan kamil iman, tam ihlas ve takva istemeyişimize ağlayalım.. Hiç ölmeyecekmiş gibi, toprak altına girmeyecek ve hesap vermeyecekmiş gibi yaşayışımıza ağlayalım.. Kalbim temiz deyip her türlü fecaati işleyip kendimizi avutmamıza ağlayalım.. Evladımızın bizden, bizim de onlardan kaçacağımız günün gelip çattığı zaman keşkelerin hiçbir faydası olmayacağını bu dünyada anlamadan göçüp gideceğimize ağlayalım.. Her gün gözümüzün önüne serip sergilenen onca ibretlik hadiseler karşısında başımızı devekuşu gibi kuma sokup değişmeyen hakikat olan ölümü kendimizden uzak görüşümüze ağlayalım.. ölenle ölünmez canım deyip üç gün sonra şen-şakrak şarkılar türküler söyleyip gafletle geçen ömrümüze ağlayalım.. Günahı günah bilmeden ve ona tevbe edemeden günahlarımızı yüklenip huzur-u ilahiye gitme tehlikesinden bihaber yaşadığımıza ağlayalım.. Dağlar cesametindeki günahlarımızı gördüğümüzde ben bu günahları ne zaman işledim Ya Rab diyeceğimiz o günden bihaber yaşadığımıza ağlayalım.. Kuran bize yeter deyip sünnete sırtımızı döndüğümüz güne ağlayalım.. Peygamberlerin bile Efendimiz e ümmet olmayı isteyeceği o gün bu ümmet-i merhumeden olamama tehlikesi karşısında halimize ağlayalım.. ALLAH dostlarını tenkit edip, Peygamber Efendimiz i üzdüğümüz için ağlayalım.. Ateşin odunu yiyip bitirmesi gibi bütün hayır ve hasenatımızı bitiren hasedden ve gıybetten kurtulamayışımıza ağlayalım.. Azdıran zenginlik karşısında günümüzü gün edişimize ağlayalım.. Hayırlısı varken hakkımızda hayırsız olanı istemeye devam etme saygısızlığını gösterdiğimiz için ağlayalım.. Veren de alan da belli iken feryad ü figan edişimize ağlayalım.. Gülün de dikenin de bağın da bahçevanın da sahibi belliyken onlara sahipmiş gibi davranma saygısızlığından dolayı ağlayalım.. Böylesine muhteşem bir saltanat sahibi karşında cüzi irademize bakıp da uluhiyet işmam eden hallere girmek küstahlında bulunduğuz için ağlayalım.. Cüzi bir ibadetle ebedi cenneti vaad eden Sultanımıza karşı hak iddia etmek kabalığında bulunmamıza ağlayalım.. Yokluktan varlığı çıkaran ve sonra da ebedi bir hayat vaad eden ve onu verecek olan Rabbimize karşı günde birkaç saat ibadet ve hizmet etmekten kaçışımıza ağlayalım.. Altmış yıllık bir hayatta istikamet üzere yaşamaya mukabil 60 trilyon sene bile yanında bir hiç kalan ebedi bir hayatı vaad eden ALLAH ın sözüne itimat etmezmiş gibi yaşayışımıza ağlayalım.. Bir ayağımız çukura girmişken bile mal mülk peşinde koşmaktan utanmayışımıza ağlayalım.. ALLAH için verin dendiğinde nefsimiz adına verdiğimiz için ağlayalım.. ALLAH var deyip ve fakat sanki yokmuş gibi yaşayışımıza ağlayalım.. Hiç akletmez misiniz, hiç düşünmez misiniz diye ferman eden Kuranın sesine ses vermeyişimize ağlayalım.. iyi günde unutup kötü günde hatırladığımız Rabbimize gösterdiğimiz vefasızlığımıza ağlayalım.. iyi-kötü, dinli-dinsiz, said-şaki, müslüman, putperest, hristiyan, mecusi, yahudi demeden, hiç ayırt etmeden her gün hepsine nimetlerini bol bol veren Rabbimize karşı kulluğun ifadesi olan namaz, zekat, oruç, sadaka verme, ALLAH ı zikretme, emr-i bi-l maruf gibi ibadetlerde gönülsüz davranışımıza ağlayalım.. üç kuruş sadaka ile cenneti satın almış gibi bir havaya girişimize ağlayalım.. şeytanın bizi ALLAH , Rahimdir affeder diye diye kandırıp kulluk vazifelerimizi ihmal ettirme tuzağına düşürmesine ağlayalım.. Gelin hep beraber günahlarımıza ağlayalım.. Ağlayalım ağlanacak halimize güldüğümüze.. Kuruyan göz pınarlarımıza, yaşarmayan gözümüze ağlayalım.. Ve ağlayalım ağlayamadığımız için acınacak halimize.. Gelin hep beraber ağlayalım.. Ağlayamıyorsak bile hiç olmazsa GüLMEKTEN UTANALIM.... alıntı

Boyanmış Gözler Küçükken, anlamiyorsun etrafinda ne dolaplar dönüyor. Oynuyorsun onlarla, sana yapacaklarindan habersiz, senden çalacaklarindan habersiz, onlar benim arkadasim diyorsun zaten onlarda habersiz sana yapacaklarindan... Büyüyünce, anliyorsun herseyi ama ben kapilmam diyorsun, sana dikkat et diyenleride tersliyorsun. Kapilmam diyorsun ama lafta kaliyor... Ne Aylinler, ne Fundalar, ne Gamzeler görüyorsun bataklikta ama gözlerini boyamislar, batakligi görmüyorsun. Hersey ailede basliyor ailede bitiyor... Niye "namaz kil" diyeceklerine niye namaz kilindigini söylemiyorlarki. Niye "el alem ne der" diyeceklerine Allah ne emir ediyor demiyorlarki... Dogru onlara dendimiki desinler. İste basliyor... - Basinin tacini aliyorlar! Sen "okulda yasak" diyorsun. - Etegini aliyorlar! Sen "e tabi herkes pantolon giyerken ben etek mi giyeyim birsey olmaz" diyorsun. - Kazagini bile aliyorlar! Sen "hava çok sicak, herkez bana bakiyor" diyorsun - Müslümanligini aliyorlar sende onlara bakiyorsun!!! Sonuç.... Kolsuz ve dar bir badi, kisa ve dar bir pantolon ve yüzünde boyadan bir maske... Yazik Bir zamanlar "müslümanim" diyen yariçiplak bir mankene kiziyordun, simdi ondan ne farkin var? Simdi ne farkin var kafirden? Hani o eski gül? Sen kimlere, nelere özendin be güzelim? Bir "sevgili" istiyordun oldu! Ama benimki kadar ebedi mi? Ah be Elifim, niye yaktin kendini? Ben seni Allah için sevmistim... Yoldas seçmistim... Niye Hak yoluterk ettin? Ben bilemedim! Nerden bileydim? Simdi Beka olana siginiyorum, yalvariyorum... Sana ve senin gibi nice Eliflere hidayet bagislasin ve beni ve bütün müslüman kardeslerime davalarindan sastirtmasin.

Kavanoz ve 2 Fincan Kahve: Ne zaman hayatında bazı şeyler taşınamaz hale gelirse, ne zaman 24 saat kısa gelmeye başlarsa, o zaman mayonez kavanozu ve 2 Fincan Kahveyi hatırlayınız! Bir gün bir profesör, elinde birkaç kutu olduğu halde derse gelir. Ders başladığında, hiçbir şey söylemeden, önüne büyükçe bir mayonez kavanozunu alır ve ağzına kadar tenis topları ile doldurur. Ve öğrencilere kavanozun dolup dolmadığını sorar; Öğrenciler ittifakla kavanozun dolduğunu ifade ederler. Bu sefer profesör önündeki kutulardan bir tanesinden aldığı çakıl taşlarını, çalkalayarak kavanoza döker, böylece çakıl taşları kayarak, tenis toplarının aralarındaki boşlukları doldurur. Ve öğrencilere tekrar kavanozun dolup dolmadığını sorar, onlar da 'evet' doldu derler, profesör bu defa masanın üzerindeki diğer kutuyu eline alır ve içindeki kumu yavaşça kavanoza döker. Tabii Ki kumlar da çakıl taşlarının aralarındaki boşlukları doldurur. Ve tekrar öğrencilere kavanozun dolup dolmadığını sorar, Öğrenciler de koro halinde 'evet' derler. Bu sefer profesör masanın altında hazır bekleyen 2 fincan kahveyi alır ve kavanoza boşaltır, Kahve de kumların arasında kalan boşlukları doldurur. Öğrenciler gülerler! Profesör öğrencilerin gülüşünü destekleyerek 'eveet' Diyerek; Ben ' Bu kavanozun sizin hayatınızı simgelediğini ifade etmeye çalıştım ' Der. Şöyle ki; Bu tenis topları hayatınızdaki önemli şeylerdir; aileniz, çocuklarınız, sıhhatiniz, arkadaşlarınız ve sizin için önemli olan şeylerdir. Diğer şeyleri kaybetseniz de, bu önemli şeyler kalır ve hayatınızı doldurur. O çakıl taşları ise daha az önemli olan diğer şeylerdir; işiniz, eviniz, arabanız vs. Kum ise diğer ufak tefek şeylerdir. 'Şayet Kavanoza önce kum doldurursanız...' diye, anlatmaya devam eder, 'çakıl taşlarına Ve özellikle de tenis toplarına yer kalmaz. Aynı şey hayatımız için de geçerlidir. Vaktinizi ve enerjinizi ufak tefek şeylere harcar, israf ederseniz, önemli şeyler için vakit kalmayacaktır. Dikkatinizi mutluluğunuz için önem arz Eden şeylere çevirin. Çocuklarınızla oynayın. Sağlığınıza dikkat edin. Eşinizle yemeğe çıkın. Evinizin ihtiyaçlarını karşılayın. Öncelikle tenis toplarını kavanoza yerleştirin. Öncelikleri, sıralamayı iyi bilin. Gerisi hep kumdur. Bu Ara Bir öğrenci sorar; 'Peki, O iki fincan kahve nedir?' Profesör gülerek: 'Bu soruyu bekliyordum, Hayatınız ne Kadar dolu olursa olsun, her zaman dostlarınız ve sevdiklerinizle bir fincan Kahve içecek kadar yer vardır......

Vicdanın cinsiyeti yoktur İnsanın madde olan vücudundan gayrı birde ruhi yönü ve ruhi hadiseleri vardır. Fizik, kimya konularıyla ifade edilemeyen şuur ve iradeden başka, iyiliğe, mutlak adalete ve güzelliğe, hayır ve fazilete doğru temayül ve özleyiş; sevinme, üzülme, beğenme: nefret etme, istikbal endişesi, beka ve ebediyete meyil ve sevgi, emniyet hissi; haya, insaf, merhamet, adalet, vicdan azabı ve çok darda kaldığında inançsız bile olsa Allah'a sığınıp yalvarma gibi duyguları vardır. Bunların kaynağı da insan ruhunun vicdan denilen yönüdür ve vicdanın cinsiyeti yoktur. Bu nedenledir ki günümüzde karşılaşılan menfur saldırıların asıl müsebbibi kararmış vicdanlardır..

İlAhİ riza hudutlari H. Z ALLAH c. c. bizi hudutlarla çevirmiştir. Ayeti kerimede; Allaha tevbe edenler, ibadet edenler, Hamd edenler, oruç tutanlar, rüku ve secde edenler, iyiliği emredip kötülükten vaz geçirmeye çalışanlar ve Allahın hududunu koruyanlar var ya işte bu müminleri müjdele.( Tevbe: 112 ) Evvela güzel bir tevbe etmemizi istiyor. Tevbeden murad insan evvelki hayatından sıyrılacak. Cenab-ı hakka yönelmeye azmedecek. Geçtiği yollara dönmeyi ateşe girme mesabesinde görecek. Bu lutfa Mazhar olduktan sonra ne lazım? ibadet lazım. O yolda yürümek lazım çünkü o yol kestirmeden Hakka gider. Sonra onu günah batağından çıkaran ibadet için huzuruna almakla şereflendiren, kendisine yaklaştıran mabuduna hamdetmesi lazım. Ondan sonra oruç tutmak lazım ki nefsin arzuları gemlensin teskiye bulsun. Rükular secdeler çoğaltılacak, çok çok namaz kılınacak. Bunları yaptıktan sonra iyiliği emreder kötülükten nehyeder olamamız icap ediyor. Bu şekilde bu güzel işleri yaparsak, HZ. Allahın çizdiği bu rıza hudutlarını aşıp taşmazsak bu hudutlar içinde kalmış oluruz. Nefsin tabiatında şehvete günaha ve kötülüğe meyil vardır, Gücünü hep o yolda kullanır işte bunun adı nefstir. Nefs vücudun içinde busuda bekleyen yedi başlı ejderhadır. Haset, riya, kin, kibir, şehvet, gadap. yalancılık gibi hayvanı sıfatlardan hangi sıfatta kişiyi yakalarsa onu alır cehennemin ortasına Kadar götürür. Tahribatı dış düşmandan daha büyüktür. Eğer dizginlenmezse h. z Allahın koyduğu hudutları aşar, geyesine ulaşır. Hakiki imana sahip olabilmek ve o imanı koruyabilmek için nefsle mücadele şarttır. h. z Allah c. c nefsin her türlü hile ve desiselerinden cümlemizi muhafaza etsin inşaAllah. Sözler ve notlardan: Ömer öngüt Efendi h. z.

Kalıbını Secdeye, Kalbini Kıbleye Bırak Kıpırtısız bir boşluğa koyarsın alnını günde beş vakit. Secdenin alnını nereye değdirdiğinden habersizsin. Gösterişsiz bir yöne dönersin yüzünü; ışıktan yolları yoktur şehrin kıblesinin. Kıblenin yüreğini nereye götürdüğünü bilmiyorsun. Suskun bir duvarın dibinde oturur gibisin her tahiyyatta... Selamının kimleri neşelendirdiğini tahmin edemiyorsun, aldığın selamların sıcağını hissedemiyorsun. Adını bilmediğin bir deniz kıyısında yürür gibisin. Yüzünü görüyorsun sadece mavinin; derindeki incilerin pırıltısına dokunamıyorsun. Terazinin bu kefesindesin; varlığını inceltirken rükularda, karşı kefede neyi biriktirdiğini bilmiyorsun. şimdilik hece hece tutunduğun duanın gölgesinin haber verdiği ışıktan nasibin pek az. Dudaklarını ıslatan abdest suyunun her bir damlasının dudaklarını hangi billur pınarlara değdirdiğini fark etmiyorsun. Hüznünün kuytularından taşırdığın fısıltılarını dök seccadene... Aynalarda aradığın avuntuları sök bakışının perçemlerinden.. Bulduğunu yitir bir tekbirin yankısında... De ki "ben buraya razı değilim!" Yitiğini bul elini elin üzerine koymana fırsat veren vuslatın arefesinde.. De ki "ben sonsuzluğa adayım!" Varı yok et secdenin yüzünde; benliğini sıfırın altına çek, varlığını sonsuzluğun başına taşı. Yoğu var et niyetin fısıltısında; ettiklerinin değil niye/t ettiklerinin seni kurtardığını anla.. Diriyi öldür rükuların darağacında; teninden geç, bedenini yık dağ gibi.. ölüyü dirilt dualarının burcunda; çağır günahın peltesinde dilsiz ettiğin ruhunu.. Umutlarını namazların ipeğine tane tane dizdiğini bil de sevin dostum. Namazın uçuruma atılmış en güzel gülündür senin. Namaz gülünün bin bahar olup içinde yankılandığını bil de sevin. Bir namazı kaçırmış olmanın o hüznü yok mu? Hiç olmazsa onu al yedeğine? Sana müşfik bir vaize olsun... Pişmanlık değil midir bizi en çok büyüten? Yüzü yerde pişmanlıklarının kalbine attığı sızıları kaybetme lütfen.. Bu bize lazım.. Hep lazım.. incelmiş duygularımızın izinde yürüyelim hep... içimizdeki hüzün yol göstersin bize. Kırık kalbimiz, bükük boynumuz Rabbimizin rahmet dergahına bitiştirsin secdemizi. Göz yaşlarımız rahmetin kucağına akıtsın yakarışlarımızı. "Din sadeliktir" der peygamberimiz .. Bu zamanda beş vakit namazı bir kenara koyup, aradaki vakitleri de namaz beklentisi içinde yaşaman yeter... Tesbihatını yapabildiğin kadar yap; "subhanALLAH"ı, "elhamdulillah"ı, "ALLAHuekber"i dilinden kalbine indirmeye çalış. Sakın telaşlanıp kendini altından kalkılmaz dil kalabalıklarına, binlerce binlerce ezbere mahkum etme daha baştan... önce durul, namazın sükunetini dinle... çevreni temiz tut çevreni temizle. Namaza kalktığın zaman, yeryüzünün bütün gürültülerini sustur, işleri durdur, yollardan ayrıl, kenara çekil. Ruhunun yanına park et, kalbinin ahengsiz çırpınışlarına mola ver. Kapat kapıları; başkalarını alma içeri; dudaklarını kapat yalana, boş söze... Lüzumsuzlukları terk et, silkele üzerindeki şehrin görünmez tozlarını, cebinden boşalt sahte paraları, elini göğsüne sokup alıp verdiğin nefesi, kainatın o en eşsiz, en görkemli ahengini farket. Yüzünü fenaya çevirmekten, ümitsizliğin karanlıklarında tüketmekten, gözlerini harama bakmanın kirinden, dilini yalanı/yanlışı dillendirmekten, dudaklarını boş sözlerin tozundan yıka, temizle. Ellerini şerre alet olmaktan yıka. Başını şu fani dünyada Rabbinin aziz bir misafiri olma şerefiyle meshet. Topuklarla birlikte ayaklarını da dünyadan yıka; seni yükselteceğini sandığın şeyleri ayaklarının altından çek. Namazın eşiğinde doğrul yeniden. Orada En Sevgili'nin en çok sevdiği halde olduğunu hatırla. Orada En Sevgili'nin en çok sevildiği hale büründüğünü bil. Kainatın sahibinden, kalbini kudret elinde evirip çeviren Rabbinin en sıcak, en taze aferinini alıyorsun şimdi. Duyuyor musun? Bedenini pak eyle... Bedenini, elbiseni, namaza durduğun yeri temizle. Güzel bir kokuyu koklar gibi bedeninden sıyrıl, teninden ruhuna taşın. Mevki ve makamını yansıtan her türlü elbiseyi çıkar üzerinden. Irkınla övünmeyi bırak, kavminden ayrıl, ülkeni terket, varsa, müdürlükten istifa et. Sadece seccadenin yöneldiği yere yönel; bulunduğun yerin ihtişamından sıyrıl. Sadece yüzünün döndüğü yerde ara itibarını, kalbini Kabe'nin eteğine bırak. Kıbleyi bulduğunda, başka türlü endişelerden yüz çevir. Her yanını saran kaygıları, korkuları, hüzünleri, abdest suyunun alıp götürmesine izin ver. Dağılan gönlünü geri topla, uçurduğun huzuru geri çağır. Gamı sil göğsünden, dünyalıkları yıka elinden, benliğini düşür yakandan. öylece temizlen.... Ayıplarını kapat.. Her mescide gelişinde "güzel elbiselerini giyerek gel" (el-A'raf, 7/31) Ne kadar örtünürsen örtün, kendini Rabbinden gizleyemezsin. O bilir içinin içindekini. O bilir niyetini. O bilir kendine sakladığını ve kendinden sakladığını. Başkalarına görünür olmak için kılma namazını. Başkalarının gözlerinden kaç. Başkalarının takdirinden uzaklaş. Niyetinin vadisine koy kalbini. Rabbe yöneldiğin köşe, kendini başkalarından gizlediğin yerdir. Rabbine yüzünü çevirdiğin seccade, kendi kendine kaldığın demdir. Nedir avret, ne demek avret yerini örtmek? Göründüğün gibi olamadığın kadar ayıpların var, göründüğünden geri kalan her oluş avret yerindir senin. şimdi herkesin takdirinden uzak, tüm vitrinlerin parıltısına küs, her türlü gösterinin uzağında, seccadenin kuytusunda iken, kendi kendine sarılmışken, elini elinin üstüne koyup kendini kuşatmışken, yüzünü fanilerden dönüp sonsuza çevirmişken, diz çöküp benliğini büyüklemekten vazgeçmişken, eğilip doğru olmaya azmetmişken, secdede varlığını sıfırlayıp kendini aşmışken, avret yerlerini ört; yani, kendine sakladığın, kendinden sakladığın eksiklerini, ayıplarını, kusurlarını, herkesten gizlediğin hallerini yok et, ört. Herkesin huzurunda hesap verecek, kimseden utanmayacak bir hal elbisesine bürün.. iki yakanı bir araya getir; olduğun hali göründüğün hale yanaştır. Söküklerini dik sözlerinin, dilini kalbine yanaştır; dilinle söylediğini kalbinle de söyle. Dikiş tutmuyorsa şayet, söylenmeyi bırak, sus, kalbinden geçmeyeni diline değdirme... Kalbini kıbleye bırak... Kalbini çokluğun perçemlerinden kurtar... Seni dünyaya doğru çekiştiren cezbeleri düşür yakandan. Seni yokluğun kuyusuna çeken kaygılardan uzaklaş. Seni uzaklara savuran rüzgarları sustur. Ruhunu ayrılıkların uçurumuna sürükleyen hüzünleri sil. Dünün hüzünlerinden yüz çevir. Yarının korkularını unut. An'ın içinde var et kendini yeniden. Yüzünün her noktasına her an rahmetinin güneşini değdiren Yaradan, kutlu nazarında ağırlıyor seni. Tebessümlerinin en güzel en tatlı hediye olduğunu söyleyen En Sevgili, aşinası olduğun, sıcağını özlediğin yüzlere çeviriyor yüzünü. Her şeyin alçaldığı, her işin meyvesizleştiği, her yüzün kirlendiği bu çağda, kıble kalbinin adımlayacağı kırmızı halı gibi serildi önüne. Seni özel eyleyen, seni biricik bilen Rabbinin rızasına yönel. şehrin telaşlarını, dünyanın çekip çekiştirmelerini, günübirlik sevdalarını kıblenin kırmızı halısına adım atar atmaz uzaklara at. Kalıbını tuttuğun gibi, kalbini de tut kıblede. Her secdede Kabe'ye değdir alnını. Yöneldiğinde, Kabe'nin analık ettiği nurlu sütunun önünde ağırlanan aziz bir misafir bil kendini. Dr. Senai Demirci

Moralin Niye Bozuk? CE OKUYUP, HAYATINA TATBİK EDEMEDİĞİN İÇİN ÜZÜL ÜZÜLÜRSEN, PEYGAMBER EFENDMoralin Niye Bozuk? MORALİN NİYE BOZUK? HZ. ADEM GİBİ 200 SENE TEVBE Mİ ETTİN? MORALİN NİYE BOZUK? HZ. İBRAHİM GİBİ ATEŞE Mİ ATILDIN? MORALİN NİYE BOZUK? HZ. ZEKERİYYA GİBİ TESTEREYLE Mİ KESİLDİN? MORALİN NİYE BOZUK? HZ. YUSUF GİBİ KUYUYA MI ATILDIN? MORALİN NİYE BOZUK? HZ. MUHAMMED GİBİ TAİF'TE TAŞLANDIN MI, BAŞINA İŞKEMBE Mİ KONULDU NAMAZ KILARKEN, DİŞİN Mİ KIRILDI, YÜZÜNE TÜKÜRÜK MÜ ATILDI, HİCRETE Mİ ZORLANDIN, SEVDİKLERİNDEN Mİ AYRILDIN? MORALİN NİYE BOZUK? HZ. HAMZA GİBİ BURNUN KULAĞIN MI KESİLDİ? MORALİN NİYE BOZUK? MUSAB BİN UMEYR GİBİ KOLLARIN MI KESİLDİ? MORALİN NİYE BOZUK? CAFER BİN EBU TALİP GİBİ OK, MIZRAK VE KILIÇ DARBELERİYLE YARALANDIN MI? MORALİN NİYE BOZUK? AMMAR, SÜMEYYE, YASİR GİBİ İŞKENCE Mİ GÖRDÜN? MORALİN NİYE BOZUK? BİLAL GİBİ KIZGIN KUMLARA YATIRILIP, ÜZERİNE TAŞLARMI KONDU? MORALİN NİYE BOZUK? YUNUS PEYGAMBER GİBİ DENİZE Mİ ATILDIN? MORALİN NİYE BOZUK? EYÜP PEYGAMBER GİBİ VÜCUDUNU YARALAR MI KAPLADI? MORALİN NİYE BOZUK? HZ. İSA GİBİ ÇARMIHA MI GERİLMEK İSTENDİN? MORALİN NİYE BOZUK? ÜSTAD GİBİ ZİNDANA MI ATILDIN, ZEHİRLENDİN Mİ? HALA MORALİN Mİ BOZUK? NE DÜŞÜNÜYORSUN, DÜNYALIK İŞLER Mİ? SİLKİNELİM, KENDİMİZE GELELİM.? ÜZÜLECEKSEN, NAMAZINI KAZAYA BIRAKTIĞIN İÇİN, TEHECCÜDE KALKAMADIĞIN İÇİN, BİRİNİN KALBİNİ KIRDIĞIN, PAZARTESİ PERŞEMBE ORUCUNU TUTAMADIĞIN İÇİN ÜZÜL ÜZÜLECEKSEN BUGÜN ALLAH İÇİN BİR ŞEY YAPAMADIĞIN İÇİN, ALLAH VE RESULÜ 'NÜ MEMNUN EDEMEDİĞİN İÇİN ÜZÜL FİLİSTİN'DE, ÇEÇENİSTAN, BOSNA HERSEK'TE, IRAK'TA VE DÜNYANIN DÖRT BİR YANINDA ZULÜM GÖREN, İŞKENCE EDİLEN, ÖLDÜRÜLEN DİN KARDEŞLERİN İÇİN ÜZÜL ÜZÜLÜRSEN, BİR FAKİRE YARDIM EDEMEDİĞİN İÇİN, YETİMİN ELİNDEN TUTAMADIĞIN İÇİN ÜZÜL ÜZÜLÜRSEN, AFRİKA'DA VE DİĞER ÜLKELERDE BİR LOKMA EKMEK BULAMAYAN, HASTALIKLARLA MÜCADELE EDEN İNSANLAR İÇİN ÜZÜL ÜZÜLÜRSEN, KUR'AN-I YETERİNİMİZ'İ, CANINDAN, MALINDAN, AİLE BİREYLERİNDEN, HERŞEYDEN ÇOK SEVEMEDİĞİN İÇİN ÜZÜL ÜZÜLÜRSEN, HAKİKİ MANADA KUL, EFENDİMİZ'E ÜMMET OLAMADIĞIN İÇİN ÜZÜL ÜZÜLÜRSEN, EFENDİMİZ'İN ŞEFAATİNE NAYİL OLAMAMA KORKUSUYLA ÜZÜL..

Kalplerimiz üç örtü ile örtülüdür. Bu örtüler kalkmadığı müddetçe kulun kalbinin ALLAH a ulaşamayacağını söyleyen İbrahim B. Ethem hz. leri bunları şöyle sıralar: 1- Eldekine sevinmek 2- Kaybedilene üzülmek 3- Övülmeyi sevmek. Elindekine sevinirsen, hırslı biri olursun. Hırslı bir kimse ise istediğini alamamış, mahrum kimsedir. Kaybettiğine üzülürsen, kızan birisi olursun. Kızan birisi ise azaba yakalanır. Övgülere sevinirsen, kendini beğeniyorsun demektir. Kendini beğenmek ise amelleri boşa çıkarır.

Islamda Muaşeret adabı... Islam dini, insanların muaşeretine büyül bir önem vermiştir. Müslümanların birbirileriyle geçinmelerinde samimiyet, tevazu, sadelik, zorlanmama, karsılıklı yardım, nezaket, saygi, sevgi ve hayırseverlik bir esastir. Islamda halk ile geçinmenin çeşitli yönleri ve dereceleri vardır. Bunların bir kısmı şunlardır: 1) Herkese karşı tatlı dilli, güler yüzlü, açık kalbli olmak: Bir müslüman daima güleryüzlü bulunur. Hiç bir kimseyi asık bir yüzle karşılamaz. Bir hadis-i şerifde buyurulmuştur: "şüphe yokki, ALLAH yumuşak huylu, açik yüzlü kimseyi sever." 2) Herkesle güzel şekilde görüşmek, insanlara eziyet vermekten kaçinmak: Bir hadis-i şerifde buyurulmuştur: "Müslüman odur ki, dilinden ve elinden müslümanlara selamette bulunur." 3) Insalarin eziyetlerine katlanmak, kötülüge karşi iyilik yapmak. Bir hadis-i şerifde buyurulmuştur: "Siddiklarin derecelerine geçmek istersen, senden ilgiyi kesene baglan, senden esirgeyene sen ver, sana zulmedenide bagişla." 4) Darginliga hemen son vermek. Müslümanlar arasinda bir darginlik olursa hemen barişirlar, birbirilerinden üç günden ziyade ayri kalmazlar. Müslümanlarin gönüllerinde düşmanlik ve kin duygulari yaşanmaz. Efendimiz bir hadiste şöyle buyurmuştur: "üç günden ziyade kardeşine dargin kalmak bir müslümana helal olmaz." 5) Dargınların arasını düzeltmeye çalışmak. Bir müslüman, iki din kardeşi arasında her nasılsa bir dargınlık oldugunu görünce aralarını bulmaya ve o küskünlügü gidermeye çalışır. Bir hadis-i şerifde buyurulmuştur: "Sadakanın en faziletlisi, dargınların aralarını bulup düzeltmektir." 6) Insanların kusurlarını araştırmamak ve yaymamak, aksine örtmeye çalışmak. Müslümanlar kimsenin kusurlarını araştırmazlar. Kimsenin ayıbını ve kusurunu araştırıp ortaya çıkarmaya be göstermeye çalışmazlar. Buna aykırı hareket dinde yasaktır. Bir hadis-i şerifde buyurulmuştur: "Bir kul bir kulun kusurunu öterse, ALLAH Teala Hazretleri de onu kıyamette örter ." 7) Dostları arkalarından savunma: Bir müslüman gerektiginde dostlarını, din kardeşlerini arkalarından savunur. Onlar hakkındakı yanlış fikirleri düzeltmeye çalışır. Bir hadis-i şerifde buyurulmuştur: "Bir kul kardeşine yardımda bulundukça, kendisine de ALLAH daima yardım eder." 8 ) Insanların kalblerini kötü zandan korumak için sakıncalı yerlerden uzak durmak. Buna aykırı davranmak birçok kimselerin günaha girmesine sebeb olur, insanlar arasında dedi-koduya ve nefrete yol açar. Bir hadis-i şerifde şöyle buyurulmuştur: "Töhmet yerlerden kaçınız..." 9) Degişik halk sınıfları ile makamlarına göre sohbet edip ilişki kurmak. Herkese kabiliyet ve durumuna göre hitab etmeli. Bir alimden, bir zahidden, bir zenginden beklenen vasıfları, bir cahilden, bir fasıkdan, bir fakirden beklememelidir. 10) Yaşlılara hürmet, çocuklara, düskünlere merhamet ve şefkat göstermek. Islamda büyüklere karşı saygı, küçüklere karşı sevgi bir esastır. Bu esas, aileler arasında bir kat daha önemlidir. Anaya-babaya pek ziyade hürmet etmek bunun bir örnegidir. Bunların adları ile çagırmak terbiyeye aykırıdır. Bir kadının kocasını adı ile çagırması da edebe aykırı oldugundan mekruhtur. Bir hadis-i şerifin anlamı şöyledir: "Bir genç bir yaşlıya sadece yasından dolayı hürmeti etti mi, ALLAH da ona mükafat olmak üzere, ihtiyarlıgı zamanında hürmet edecek bir kimseyi muhakkak yaratır." Bu mübarek hadis, yaşlılara saygı gösteren gençlerin sevab kazanacaklarını ve çok yaşayacaklarını müjdelemektedir. Artık ihtiyarları bir yük kabul eden gençler, bunu biraz düşünmelidirler...

Ey Kardeşlerim! Nefsimize daima şu şekilde hitap edelim: "Ey nefsim! Diyelim ki sen öldün! Fakat Allah-u Zülcelal sana ömür verseydi çok amel yapıp ömür sermayeni en iyi şekilde değerlendirecektin ve bunun için bir çok temennide bulunacaktın. Şimdi kabul et ki; Sen öldün ve geri çevrildin de sana mühlet verildi. Sakın bu günleri boşa çevirme! Her nefes paha biçilmeyen bir cevherdir. İyi bil ki! Bir gün, gece ve gündüz olmak üzere yirmi dört saattir."

İşin delisi olmadıkça velisi olunmaz Sahip olduğunuz nimetlerin kıymetini bilin, şükredin. Şükrederseniz nimetler daha da artar. Şükretmezseniz elinizden alınır. Elinizden alınınca öyle kalmazsınız. O andan itibaren sizde azab-ı ilahi başlar. Nimetler kuş gibidir. Onları şükür ipiyle bağlayın, yoksa uçup giderler. Bir işin delisi olmadıkça, o işin velisi olunmaz. Başarının sırrı sormaktır. Müslümanın bütün işleri dine uygun olmalı. Dine uyan, dünyayı ve haramları sevmez olur. Kalbinde haram işlemek arzusu kalmayınca, kalbine Allah sevgisi dolar. İçindeki su boşalan şişeye, hemen havanın dolması gibi olur. Dünyada, kim kimi severse, ahirette onun yanında haşrolacak. Ehl-i sünnet yolunda olanları, Allah'ın dinine hizmet edenleri sevmek hubbi fillahtır. Kafirleri, bid'at ehlini sevmemek buğdi fillahtır. Bu, kalben sevmek ve sevmemektir. Dövüşmek ve münakaşa etmek değildir. Hem dostla, hem düşmanla, münakaşa dahi etmemeli. Ehl-i sünnetten kimseye zarar gelmez. Akıl kıymetlidir ancak tek başına senet değildir. Kendi aklına göre hareket etmemeli. Akıl tek başına doğru yolu bulamaz, bulabilseydi Peygamberler gönderilmezdi. Dünyada en mühim, en önemli şey, ehl-i sünnet itikadını öğrenmek, tatbik etmek ve yaymaktır. Herkes ile iyi geçinin, hiç kimsenin kalbini kırmayın. Şeref-ül mekan bil mekin. Arkadaş nedir? Seni Allahü tealanın razı olduğu işleri yapmaya teşvik eden kimsedir. İhtiyaçsızlık azgınlığa sebep olur. Mütevazı olan ne şikayet eder, ne şikayet edilir. Hakiki sevgi, iyilik gördüğünde artmayan, kötülük gördüğünde de eksilmeyendir. İstediklerini vermediğiniz zaman kızan ve küsen hakiki dost değildir. Başarı nedir? Manisi nedir? Başarı, öldükten sonra ahirette işe yarar şeydir. Ahirette işe yaramıyorsa, o başarı değildir. Manisi insanın kendisidir, yani aklına nefsine uymasıdır. Acılar ve sevinçler paylaşıldıkça insanlar rahat olur. Silsile-i aliyye büyüklerini tanımak ve sevmek dünya ve ahiret saadetlerine kavuşturur. İbadetler insanın vazifesidir. Güzel ahlak ise meziyetidir. Ehl-i sünnet itikadı nimeti güneş gibidir. Sıkıntılar yıldızlar gibidir. Evet yıldızlar var elbet, inkar edilmez ama göremezsin! Güneşin olduğu yerde yıldızlar yok olur. Yıldızların adı olmaz.

Düşün ve Şükret Allah'ın sana bahşettiği nimetleri düşün! Sağlıklı bir beden, Güvenli bir vatan, Yeterince gıda ve giysiler, İhtiyacın olan hava, su... Ve daha neler, neler!?.. Düşün ve Şükret! Dünya senin!. Fark edebiliyor musun? Hayat senin!. Kavrayabiliyor musun? Her türlü nimet senin!. şükredebiliyor musun? Düşün ve Şükret! Eksik olan ne?.. Gören gözlerin, Konuşan dilin, dudakların, İşiten kulakların, Ellerin, ayakların var!.. Düşün ve Şükret! Ayaklarının üzerinde yürümek kolay iş midir? Bacakların üzerinde durmak kolay iş midir? Çalışmayan nice ayaklar, kesilen nice bacakları düşün!.. Doyasıya uyumak kolay iş midir? Acıyla kıvranan, kapanmayan nice gözleri düşün! Mideyi yiyeceklerle doldurmak, yada kana kana su içmek kolay iş midir? Yemek yiyemeyen, su içemeyen nice hastaları düşün!.. Düşün ve Şükret!.. Sesleri işitmeni düşün; sağırlıktan korunmuşsun. Görme özelliğini düşün ; Körlükten korunmuşsun. Akıl nimetini düşün ; delilikten korunmuşsun. Yalnız görme ya da işitme özelliğini, Tonlarca altınla değişir misin? Ellerin, ayakların karşılığında Nadide mücevherleri kabul eder misin? Bil ki sen, sayılamayacak kadar çok nimetlere ve özelliklere sahipsin. Fakat bunların farkında değilsin. Bunun için hep sıkıntı, üzüntü ve ümitsizlik dalgaları arasında kıvranıp duruyorsun. Oysa sıcak ekmeğin, Soğuk suyun, Doyasıya uykun, Ve gıpta edilecek sağlığın var... Bunlara şükretmelisin. Düşün ve Şükret!.. Ele geçiremediklerini düşünüp üzüleceğine, Kaybettiğin maddi değerler için huzursuz olacağına, Elinde olanlar için şükretmelisin!.. Çünkü mutluluğun anahtarı senin elinde!.. Zira nimetlerin devamı ; Şükürle olur. Huzur ve mutluluk ; Şükürle olur.

UYARILIYORUZ!!! UYARIYORUZ! ALLAH�IN AZABINI HATIRLATIYORUZ! ÜZERİMİZDE KARA BULUTLAR DOLAŞIYOR... BÜYÜK FELAKETLER KAPIMIZIN ÖNÜNDE SIRASINI BEKLİYOR... GÖK... HOMURDANIYOR! YER... AYAĞIMIZIN ALTINDAN KAYIYOR! BİZLER İSE HALA GAFLET İÇERİSİNDEYİZ, UYKUDAYIZ... BOŞ ŞEYLERLE UĞRAŞIYORUZ. İNSANLARIN SURATI ASIK... ÇEVRENİZE BİR BAKINIZ, HERKES BİRER BUNALIM, BİRER STRES YUVASI OLMUŞ... HUZURU KAYBETMİŞ. MÜSLÜMANLAR! KENDİNİZE GELİNİZ... ZAMAN; AHİR ZAMAN�DIR... ZAMAN; ALLAH�A DÖNÜŞ ZAMANI�DIR... ZAMAN; TEVBE VE İSTİĞFAR ZAMANI�DIR... ��KENDİNİZİ VE AİLENİZİ YAKITI İNSANLAR VE TAŞLAR OLAN CEHENNEM ATEŞİNDEN KORUYUNUZ�� (TAHRİM, 6) İYİLİĞİ EMREDİP, KÖTÜLÜKLERDEN SAKINDIRMAK İÇİN GAYRET EDİNİZ! ALLAH�I ve UYKULARI KAÇIRAN ÖLÜMÜ AKLINIZDAN ÇIKARMAYINIZ! ETRAFINIZA MERHAMET EDİNİZ Kİ; ALLAH�TA SİZE MERHAMET ETSİN... HELALLERE ve HARAMLARA DİKKAT EDİNİZ! ��SADAKALAR; BELA VE MUSİBETLERİ YOK EDER...�� SADAKALARI ÇOĞALTINIZ! EVLERİNİZİ, ALLAH�IN AYETLERİNE UYARAK NURLANDIRINIZ. HAYATINIZI, PEYGAMBERİMİZ EFENDİMİZ �in GÖSTERDİĞİ YOLDA GİDEREK GÜZELLEŞTİRİNİZ, GERÇEK HUZURA VE KURTULUŞA; ANCAK İSLAMI, HAYATIMIZIN HER SAFHASINDA YAŞAYARAK ULAŞACAĞIMIZI UNUTMAYINIZ. EVLERİNİZE VE AİLENİZE SAHİP ÇIKINIZ! EN BÜYÜK SERMAYENİZ OLAN ÖMRÜNÜZÜ TELEVİZYON KARŞISINDA TÜKETMEYİNİZ! HER AN ZEHİR AKITAN TELEVİZYON PROGRAMLARI SİZİ CEHENNEME SÜRÜKLEMESİN! DİKKAT EDİNİZ! YARIN HESABINI VEREMEZSİNİZ... FELAKETLER TEPEMİZDE KOL GEZİYOR... UNUTMAYINIZ Kİ; ��ALLAH�IN AZABI PEK ŞİDDETLİDİR!�� VAKİT GEÇ OLMADAN KENDİNİZE GELİNİZ, SAMİMİ OLARAK ALLAH �tan BAĞIŞLANMAYI DİLEYİNİZ! BAŞKA KAPI YOK... AÇIN ELLERİNİZİ MEVLA�YA... AÇIN ELLERİNİZİ DUA�YA... AÇIN ELLERİNİZİ RAHMETE... AÇIN... AÇIN...

NASİHATLER VE SÖZLER İyi mahsulüm var diye güvenme, Ambarına buğday girmeden İyi evladım var diye güvenme, Koynuna el kızı girmeden İyi karım var diye güvenme, Yokluk yüzü görmeden İyi arkadaşım var diye güvenme, Başın sıkıntıya girmeden HZ. MEVLANA NIN 7 ÖĞÜDÜ 1)Cömertlik ve yardım etmede AKARSU gibi ol 2)Şefkat ve merhamette GÜNEŞ gibi ol 3)Başkalarının kusurlarını örtmede GECE gibi ol 4)Hiddet ve asabiyette ÖLÜ gibi ol 5)Tevazu ve alçak gönüllülükte TOPRAK gibi ol 6)Hoş görüde DENİZ gibi ol 7)Ya olduğun gibi görün, Ya göründüğün gibi ol Ya Rabbim; Maddi ve manevi hastalıklardan sana sığınırım. Beni ilimle zengin kıl, bilimle beze, afiyetle süsle. İlahi; Çekemeyeceğim yükü bana taşıtma, sevdiklerimi elimden alma Ya Rabbim; Dünya da ve ahiret te bizi rüsva etme. İlahi; Hor görmek, hor görülmekten, zulmetmek ve zulme uğramaktan bizleri koru. Zatın birisi, İBRAHİM ETHEM dan nasihat istedi. O da, 6 şeyi kabul edersen Hiçbir işin zarar veremez buyurdu. 1)Günah yapacağın zaman, O'nun rızkını yeme. Rızkını yiyip de, O'na isyan etmek Doğru olur mu? 2)O'na asi olmak istersen, O'nun mülkünden çık. Mülkünde olup da, O'na isyan Etmek, layık olur mu? 3)O'na isyan etmek istersen, gördüğü yerde günah yapma. Görmediği bir yerde yap. O'nun mülkünde olup, rızkını yiyip, gördüğü yerde günah yapmak, uygun değildir. 4)Can alıcı melek, ruhunu almaya geldiği zaman, tevbe edinceye kadar izin iste. O Meleği kovamazsın. Kudretin varken, O gelmeden önce tevbe et. O da bu saattir. Zira, O aniden gelir. 5)Mezarda, Münker ve Nekir ismindeki iki melek, sual için geldikleri vakit, onları kov, Seni imtihan etmesinler. Soran kimse dedi ki Şeyh buyurdu ki 6)Kıyamet günü Allahü Teala diye emir edince Ben gitmem de. Soran kişi "Beni dinlemezler" demiş ve tevbe etmiş. Ölünceye kadar da Tevbesinden vaz geçmemiş. İbrahim Ethem e sormuşlar: Allahü Teala "Ey kullarım. Benden isteyiniz. Kabul ederim, veririm" buyuruyor. Halbuki istiyoruz vermiyor. Cevap: Allahü Teala yı çağırırsınız O'na itaat etmezsiniz. Peygamberi S. a. v. tanırsınız, O'na uymazsınız. Kuranı Kerimi okursunuz, gösterdiği yolda gitmezsiniz. Allahü Teala nın nimetlerinden faydalanırsınız, O'na şükretmezsiniz. Cennetin ibadet edenler için olduğunu bilirsiniz, hazırlık da bulunmazsınız. Cehennemi asiler için yarattığını bilirsiniz, O'ndan sakınmazsınız. Babalarınızın, dedelerinizin ne olduklarını görür, ibret almazsınız. Ayıbınıza bakmayıp, başkalarının ayıplarını araştırırsınız. Böyle olan kimseler; üzerlerine taş yağmadığına, yere batmadıklarına, gökten ateş yağmadığına şükretsin. Daha ne isterler? Dualarının neticesi, yalnız bu olursa yetmez mi. BUYURDU. Dünyada en esaslı terbiye cemiyet için dindir. MAZHAR OSMAN Sakın hakkım var deme. Hak yok, vazife vardır. ZİYA GÖKALP Din adamlarının serbest bıraktıklarını helal, karşı olduklarını haram görmek, onları rableştirmektir. TİRMİZİ Küçüğümüze merhamet etmeyen ve büyüğümüzün hakkını bilmeyen bizden değildir. TİRMİZİ Kadın üzerine insanların içinde en büyük hak sahibi kocası, erkeğin üzerinde de anasıdır. HZ. AİŞE Çocuklarınızın yarın söz sahibi olmasını istiyorsanız, daha bugünden onlara iyi kitaplar hediye ediniz. HZ. ALİ Ahlak ve fazilet aklın dışardan görünüşüdür. HZ. ALİ Kişinin değeri yaptığı bağıştadır. HZ. ALİ Bir kişisenden emin değilse, sen de ondan emin olma. HZ. ALİ İlim servetten üstündür. Çünkü serveti sen korursun; oysa ilim seni korur. HZ. ALİ Hayra niyet edince acele et ki, nefsin seni yenipte niyetinden caydırmasın. HZ. ALİ Yüksekliği istedim, onu alçak gönüllülükte buldum. HZ. ALİ Kendinize Allah yolunda kardeşler edininiz. Çünkü onlar dünya için de, ahiret için de lağzımdır. HZ. ALİ Cenneti arzulayan kimse, dünyada nefsin arzu ettiği şeylerden uzak dursun. HZ. ALİ Haklı olduğun zaman, hiç kimseye boyun eymeyeceksin. HZ. ALİ Evvela kendi nefsine, sonra insanlara nasihat et. HZ. ALİ Şahsınıza yapılan kötülüğü affedin, milletinize yapılanı affetmeyin. HZ. ALİ Herşeyi boğazına atan zengin, fakir hükmündedir. HZ. ALİ Gözünün nurunu geliştirmek isteyen, Allah korkusu ile ağlasın. HZ. ALİ Akıl tamamlandığında söz noksan kalır. HZ. ALİ Dua müminin silahıdır ve dinin direğidir. Göklerin ve yerin nurudur. HZ. ALİ Babanın, misafirin ve mazlumun duaları geri çevrilmez. HZ. ALİ Bir gerçeği savunurken, önce kendimiz inanmalıyız. Sonra da başkalarını inandırmaya çalışmalıyız HZ. ALİ Haksızlık önünde eğilmeyiniz. O zaman hakkınızla birlikte, şerefinizi de kaybedersiniz. HZ. ALİ Veciz konuşmanın sırrı, fuzuli sözleri terketmektir. HZ. EBUBEKİR Olgun kimse affetmeyi borç, iyilik etmeyi farz olarak kabul eder. HZ. EBUBEKİR Kendine kabir değil, kendini kabire hazırla. HZ. EBUBEKİR Kalp katılığı, çok yalan ve hasedden meydana gelir. HZ. EBUBEKİR Üç şey var ki, kimde bulunursa aleyhine döner; zulm etmek, ahdi bozmak ve hile yapmak. HZ. EBUBEKİR Ne söylediğini, kime söylediğini ve ne zaman söylediğini unutma. HZ. EBUBEKİR Kitaplar akıllı kişilerin bahçeleri, faziletli kişilerin güzel kokulu çiçekliğidir. HZ. EBUBEKİR Haramı terketmek, helali talep etmekten hayırlıdır. HZ. EBUBEKİR Doğruların yemine ihtiyacı yoktur. HZ. MEVLANA Nerde akarsu varsa, orada yeşillik vardır. Nerde akan göz yaşı varsa, oraya rahmet gelir. HZ. MEVLANA En aklın başına gelince pişman olacağın bir işi sakın yapma HZ. MEVLANA Kişinin kendi miktarı, sözünden belli olur. HZ. MEVLANA Sende en iyi ne varsa dostuna onu ver. HZ. MEVLANA Allah ile olduktan sonra ölüm de, ömür de hoştur. HZ. MEVLANA Adalet nedir? Ağaçları sulamak. Zulüm nedir? Dikene su vermek. HZ. MEVLANA Hırsızlığın çirkinliği, çalınan şeye göre değişmez ki, ha bir altın çalmışsın, ha bir iğne. HZ. MEVLANA Kim demiş gül yaşar dikenin himayesinde? Dikenin itibarı gül himayesinde! HZ. MEVLANA İnsanların en cömerti istemeden veren, en asili de intikama gücü yeterken bağışlayandır. HZ. HÜSEYİN İnandığınız gibi yaşamazsanız, yaşadığınız gibi inanmaya başlarsınız. HZ. ÖMER İnsanlığın şerefi aklıyla, asaleti diniyle, şahsiyeti ahlakıyladır. HZ. ÖMER İnsanları düzeltebilmeniz için önce kendimizi düzeltmemiz gerekir. HZ. ÖMER Şiddet göstermeden güçlü, kuvvetli; zayıflık belirtmeden yumuşak ol. HZ. ÖMER Ölüme, kudretinizin yettiği en hayırlı amellerle hazırlanın. HZ. OSMAN Mükafatın büyüklüğü, belanın büyüklüğü nispetindedir. HZ. OSMAN Halk içinde muteber bir nesne yok devlet gibi. Olmaya devlet cihanda bir nefes sıhhat gibi. KANUNİ SULTAN SÜLEYMAN Cehennem dediğinde, dal odun yoktur. Herkes ateşini kendi götürür. PİR SULTAN ABDAL Yaratılanı hoş gör. Yaratandan ötürü YUNUS EMRE Ya Rabbena hayreyle, Muhammed'e yar eyle, Kabrimizi nur eyle, kabre vardığım gece. YUNUS EMRE Cesaret insanı zafere, kararsızlık tehlikeye, korkaklık ölüme götürür. YAVUZ SULTAN SELİM Yaşamımız önem verdiğimiz olaylara karşı sessiz kaldığımız gün son bulmaya başlar. MARTİN LUTHER KİNG Olgun insan; yapabileceğini söyleyen ve söylediğini yapandır. CONFUCİUS Yerini vaktinde terketmeyi bilmek, gerçek olgunluktur. VİCTOR HUGO Ben bilmediğimi bildiğim için diğer insanlardan akıllıyım. SOKRATES Faydasız bir hayat erken bir ölümdür. GOETHE Kendine hükmetmeyen uşak kalır. GOETHE Mal kaybeden birşey kaybetmemiştir. Onurunu kaybeden çok şey kaybetmiştir. Cesaretini kaybeden herşeyi kaybetmiştir. GOETHE En iyi hükümet, bize kendimizi yönetmeyi öğretendir. GOETHE Tembellik, bütün ahlaksızlıkların başlangıcıdır. WİG TİECK Önemli olan; hayatta, en çok şeye sahip olmak değil, en az şeye ihtiyaç duymaktır. EFLATUN Eğer bilmediklerim ayağımın altında olsaydı başım Arş'a değerdi. İMAMI AZAM Dünyada en huzursuz kimse, gönlünde hased ve kin tutandır. İMAMI ŞAFİİ Tamahkar, aç gözlü olma. Kalbin katı ve kara olur. Çok mal artırmak için hasislik yapma. İMAMI GAZALİ Allah herşeye layık olduğu şeyi vermiştir. Kedinin eğer kanadı olsaydı dünyadan serçe neslini kaldırırdı. SADİ ŞİRAZİ Rızık ilimle olsaydı, cahilden zor geçinen olmazdı. SADİ ŞIRAZİ Bilgisine göre davranmayan kimse, üzerine kitap yüklenmiş hayvanlardan başka bir şey değildir. SADİ ŞİRAZİ Nimetin kıymetini bilmemek ve şükürsüzlüğü netice veren israf, aynı zamanda bereketsizliğin en büyük sebebidir. BEDİÜZZAMAN Sünneti seniyye edeptir. Hiç bir mesele yoktur ki, altında bir nur, bir edep olmasın. BEDİÜZZAMAN Kuran kalblere, kuvvet ve gıdadır, ruhlara şifadır. Gıdanın tekrarı kuvveti arttırır. BEDİÜZZAMAN Babanın erdemleri, çocukların servetidir. ANOTELE FRANCE Uykuyu hafif bir ölüm, ölümü de ağır bir uyku bil. MUHAMMED İKBAL Sana takdir olunmamış rızık eline geçmez. Sana ayrılmış olan da asla başkasına gitmez. NABİ Biz iki hırsız arasında kendimizi ifade ederiz. Düne ait üzüntüler ve yarına ait korkular. BERNARD SHAW Tam bağımsızlık ancak ekonomik bağımsızlıkla mümkündür. ATATÜRK Ülke ve ulus işlerinde hatıra, kardeşliğe ve dostluğa bakılmaz. ATATÜRK Tarih bir ulusun kanını, hakkını, varlığını hiçbir zaman inkar edemez. ATATÜRK Kudret ve kabiliyetten mahrum olanlara iltifat edilmez. ATATÜRK Şehamet dini, gayret dini, ancak Müslümanlıktır. Hakiki Müslümanlık en büyük kahramanlıktır. MEHMET AKİF Yerinde söz söyleyen, özür dilemek zorunda kalmaz. FATİH SULTAN MEHMET İnsan ne kadar az düşünürse, o kadar çok konuşur. MONTESQULEU Bir insanın malını nereden kazandığını öğrenmek istiyorsanız, onu nereye harcadığına bakınız. HASAN BASRİ Misafire karşı edep şöyledir; önce selam, sonra ikram, sonra taam ve sonra kelam. HASAN BASRİ Bir insan yaptıklarının toplamıdır. GANDHİ Allah adı her işler evvelidir. Her dem Allah diyen kişi veli dir. İBRAHİM HAKKI ERZURUMİ Hayatı seviyorsanız, zamanınızı boşa geçirmeyiniz. Çünkü zaman hayatın ta kendisidir. BENJAMİN FRANKLİN Para iyi bir uşak, kötü bir efendidir. BAGON Kadınlar; gençlerin sevgilisi, orta yaşlıların arkadaşları, yaşlılarında dadısı dır. BAGON Başkaları için yaşamayan, kendisi içinde yaşamış sayılmaz. MONTAİGNE Milli ahlakı olmayan kavmin, medeniyeti de olmaz. ZİYA PAŞA Sizin en hayırlınız; Kuran öğrenen ve öğreten kimsedir. BUHARİ Eleştiriden korkarsan bir şey söyleme, bir şey yapma, bir şey olma. ELBERT HUBBARD Boş zaman yoktur. boşa geçen zaman vardır. TAGORE Sizde Varsa Allah'a inanarak, emirlerine uyabilecek kadar İMAN Hayatın güçlüklerine katlanabilecek kadar İNANÇ Geleceğin daha iyi olacağına inanacak kadar ÜMİT Doğru bildiklerin için mücadele edebilecek kadar CESARET Topluma, ailene faydalı olabilecek kadar SAĞLIK İhtiyaçlarına yetebilecek, Zekatını verebilecek kadar PARA Başkalarının daima iyi yönlerini görebilecek GÖZ Çevrenizdeki insanlara yardım eli uzatabilecek kadar CÖMERT İnsanlarda karşılık beklemeden yapılan İYİLİK Yaşam zorluklarına karşı hayatı, insanları SEVMEK Yastık kadar yumuşak, rahat bir VİCDAN Dilini, gözünü, kalbini, keseni haramdan saklayabilecek İRADE Gördüklerinin, duyduklarının düzelmesini bekleyecek kadar SABIR Günahlarını, noksanlarını itiraf edebilecek kadar FAZİLET Bu nimetleri bizlere veren Allah'a ŞÜKÜR

Herkezi kucaklamak sakıncalı mı? LİDERLER KARDEŞİM YERİNE HALKIM DESE DAHA UYGUN OLUR. Siyasi liderler ülke sınırları içinde yaşayan müslim gayri müslim herkezi onların oylarını kazanmak için kucaklıyor onları kardeş görüyor vebali var mı h. z Allah Bilir. Yine de çok dikkatli olmak lazım h. z Allahı inkar edenleri kucaklamakta h. z Allahı incitmek varsa sonuç pek parlak görünmüyor h. z Allaha tevbe ile sığınmak gerekiyor. HZ Allah c. c Zatını inkar edip şeytana nefsine kulluk yapanların kalplerini mühürlüyor, biz de böyle bir insanı kucaklarsak h. z Allaha olan imanımızı tehlikeye atmış olmazmıyız. H. Z Allah c. c Sizin dostunuz ancak Allahtır, O'nun Peygamberidir ve Allahın emirlerine boyun eğerek namazlarını kılan, zekatlarını veren müminlerdir. Kim Allahı O'nun Peygamberini ve müminleri dost edinirse, bilsin ki galip gelecek olanlar Allahtan yana olanlardır. ( Maide : 55-56 ) Bu ayeti kerimelere göre kucakladığımız insanların içinde h. z Allaha iman etmeyenler varsa sakatlık başlıyor demektir. Asıl dost Allahtır ( Şura: 9 ) Buyuran h. z Allah c. c bizi dostluğuna davet ediyorsa, biz de O'na dost olmak iştiyorsak O'na inanmayanları kardeş görmememiz lazım. Bir de menfaat için olursa tehlike daha büyük olur. Nedeni ise h. z Allah c. c. bizi dostluğundan atar bizi şeytana bırakır ona arkadaş yapar. H. z Allah c. c bizleri böyle bir akibetten muhafaza etsin inşaAllah. Allah onları sever, onlar de Allahı sever. ( Maide 54 ) buyurduğuna göre bizler O'nu sevdiğimizi söylüyorsak O'nu ve Peygamberini sevmeyenleri kucaklarsak yandık demektir. Liderler çok dikkat etmeliler hakiki dostu bırakıp O'na ve Peygamberine iman etmeyenleri bilerek hoş görürse başına belalar gelmeye başlar. h. z Allah c. c korusun. Kalpteniman üzgün dede YANLIZ HZ. ALLAH C. C KORK Akl-ı selim sahibi ol. Aklını kullan. Yalancı olma, hakikatın hılafını söyleme 'Ben İzzet ve Celal sahibi Allahdan korkuyorum'diyorsun. Halbuki sen Onun gayrinden korkuyosun. Cinden de, İnsandan da, Melekden de korkma. Gerek konuşan ve gerekse sükut eden canlıların hiçbirinden korkma. Dünya azabından da korkma, ahiret azabından da korkma. Sadece ve yanlız, azab ile azab edecek olan dan kork..

BİZ MÜSLÜMANIZ DEĞİLMİ? BİZ MÜSLÜMANIZ DEĞİLMİ VE BİZİM GİRDİĞİMİZ FORUMDA MÜSLÜMANLARA AİT DEĞİL Mİ? O HALDE MÜSLÜMANA YAKIŞMAYAN VE HATTA İNSANLARIN HARAMA BAKMALARINI SAĞLAYAN BAZI RESİMLERİN NE İŞİ VAR BU FORUMDA. ERKEK KARDEŞLERİMİZ NEDEN ERKEK RESMİ KOYUYORLAR BU RESİMLERE BAKMAK BACILARIMIZA HARAM DEĞİL Mİ?VE NEDEN BACILARIMIZ NEDEN BAYAN RESİMLERİ KOYUYORLAR.. VE BAKMAK İSTEMEDİĞİMİZ HALDE BİZLERİ HARAMA BAKTIRIYORLAR.. SİZLERDEN RİCA M BİZ BU FORUMDA İSLAMDAN BAHSEDİCEKSEK EĞER İSLAMA AYKIRI ŞEYLERİN BU FORUMDA OLMAMASI GEREKİYOR... LÜTFEN MÜSLÜMAN KARDEŞLERİMİZİ GÜNAHA SOKMAYALIM... O RESİMLER SİZİN OLMAYABİLİR BU BİRŞEYİ DEĞİŞTİRMEZ... O RESİMDEKİLER KADAR BİZLERDE GÜNAHA GİRİYORUZ... SİZLERDEN RİCAM NE OLUR RESİM KOYARKEN KİŞİSEL BİLGİLERİNİZİN YANINA VEDE BAZI PAYLAŞIMLARA BUNLARA DİKKAT ETMEMİZDİR.. EMİNİM BAZILARIMIZIN HOŞUNA GİTMEYECEKTİR. VE BAZILARIMIZDA GÜCENİCEKTİR.. AMA YETERKİ RABBİMİZ GÜCENMESİN... alıntı

Bir kulun Allah'ın rızasına kavuşmak için yapabilecekleri. 1: İlk önce Tövbe etmeli, irademizi tövbemiz hususunda tam kararlı tutmalı ve artık tövbemizden dönmemeliyiz. Ölüm halinden dirilip toprağın altından çıkacağımız gün irademize ve o anki ortama gücümüz yetmeyecektir. Tövbe ettikten sonra aynı günahı işlemekte nefsimiz uyarıldığında ölümü hatırlamalıyız. Ancak ölümden de korkmamalıyız, Hadis; "Ölüm Müminlere hediyedir" 2: Tıpkı bir ölünün tüm dünya işlerinden uzaklaştığı gibi, Meleklerin hiçbir mala tenezül etmediği gibi dünya mallarından ve dünya sevgisinden uzaklaşmak gerekir. Dünyanın da içinde bulunduğu evrendeki tek mal sahibi Allah'tır. Dünyaya tenezül eden zarardadır. Ancak, zorunlu ihtiyaçlarımız ve bakmakla mükellef olduğumuz evlatlarımız ve eşimiz ile ilgili helal ile kazanıp dünyalık zorunlu ihtiyaçlarımızı kazanmakla görevliyiz. Bu konuda çalışmakta bir ibadettir diyebiliriz. İsraf etmemeliyiz. Bazı yerlerde evlat sevgisini tercih edenler ile ilgili yorum yaparlar ve yanlış anlaşılmaya neden olurlar. Elbette ki evlatlarımızı seveceğiz. Zaten onlar bizim imtihanımızdır. Biz onları sevmezsek ve gereğini yapmazsak imtihanı kaybederiz. Ancak, evlatlarımıza karşı Allah tercih etmek gibi bir durumdan bahsedilir ki zaten böyle bir hale girilmesinde Müslüman ve aklı başında birinin gelmesi mümkün değildir. Evlat sevgisinin Allah sevgisini seçmesi en başta şirktir. Bu konuda yapılan tartışmalar gereksizdir. Evlat bir imtihan aracıdır. En büyük nimetlerdendir. Büyük nimetin büyük sorumlulukları olacaktır. Bir insanın kadın değil de erkek olarak yaratılması bile bir imtihandır. Bir erkek kadına nazaran daha güçlüdür işte bu gücü nerede kullanacaktır. Verilen bir nimet aslında büyük bir sorumluluktur. İmtihan aracıdır. 3:Eğer yapabiliyorsak inzivaya çekilmeliyiz. Örneğin Ramazan ayında itikafa girmek özellikle son on gününde bunu yapmaktır. Önce bu dünyada sorumlu olduğumuz işleri tamamlayıp sonra, inzivaya çekilip sanki ölmüş bir insan gibi bu dünyadan uzaklaşıp nefsimizi eğitmektir. Onu zorlamaktır. Tıpkı genç birinin antreman yaparak vücudundaki kas sistemini güçlendirmesi ve kaslarını arttırması gibi, vücuttaki nefse karşı ruhumuzu daha ön safa çıkarmaktır. Nefsi eğitmeliyiz ancak ona zulm etmemeliyiz. 4:Kuranda geçen Allah'ın isimlerini ezberlemeli ve onları kendimizden geçerek, Allah aşkıyla coşarak vecd halinde zikr etmeliyiz. Anlamlarını da idrak edersek daha hayırlı olur. Bir insanın zikr etmesinden alacağı haz, hiçbir mutluluğa denk değildir. Onu bir kere tadan anlar. 5:Kuranı ve hadisleri iyi bilip, hayatımızı onlara göre uyarlamaktır. Bunu yapmak şuna işaret eder; öncelikle mükellef olduğumuz geleceğimiz olan evlatlarımız ve onlarla beraber bu dünyalık Allah verdiği imtihan gereği sorumluluklarımızı yerine getirip, ondan sonra bu dünya ile ilgili her şeyden uzaklaşmaktır. 6: Tüm işlerde iyi kötü her türlü halde, tamamen en baştan en sonuna kadar Allah'a tevekkül etmektir. Eğer ki uçurumdan düşecek iken son anda bir yere tutunsak bile tevekkül halinden çıkmamalıyız. "Allah bana yeter, o ne güzel vekildir." 7:İşte buraya kadar bir insan yukarıda maddeler halinde olanları bir şekilde yapabilir ancak bundan sonrası çok daha zahmetlidir ve her insanın yapabileceği davranışlar değildir. Ancak, bazı kullar bundan sonraki halleri yapabilmeye Allah'ın izniyle güçleri yeter. Başınıza ne gelirse gelsin sebat etmektir. Sabır etmektir. Sabır çok önemli bir fazilettir. Nefis sabır ettirmez ki onun daha istekleri vardır. İşte burada çok ince bir çizgi vardır. Onu geçebilen ne mutlu bir Müslümandır. 8: Özümüzde sözümüzde her saniye, Allah ile beraber olduğunu bilmek, gönülden dile kadar olan her şeyi tartmak, dilimize, belimize elimize yani nefsin tüm ihtiraslarına ona zulmetmeden artık onu ehlileştirmiş olmaktır. Şeytan/İblis nefse yaklaştığında, nefsin akıl ile erdemleşmiş ruh sahibini uyarmasıdır. İblisin tek sermayesi insandır. Ona ulaşmak için nefsimizi kullanır. İşte bu kapıyı kapatabilirseniz Allah giden en kolay kapıyı açarsınız. Bir kapıyı açabilmek için diğer kapıyı kapatmalısınız ki ruhunuzda sadelik olsun. O sadelikte sadece Allah sevgisi olsun. Karanlıkta yanan bir kibrit şulesiydim Allah aşkı ile Güneşi sindirdim.

O NE HOŞTUR, HAYIR YOLUNDA OLAN Kİ, O'NUN AZIĞI İYİLİKTENDİR O NE YÜCEDİR. GÖNLÜNÜZÜN DİLİ YOKTUR AMA, GÖZÜNÜZÜN YAŞI VARDIR ŞÜPHESİZ. O NE YÜCEDİR. SİZ KENDİNİZİ DEĞİL, HASMINIZI ÖVÜNÜZ. O'NUN SEVGİSİNDEN VARETTİĞİ BİRİNİ HASIM DİYE BİLİYORSANIZ EĞER. BURADA BİR BİLECEĞİNİZ, BİR BİLMEDİĞİNİZ GİZLİDİR. VE İNCEDİR ARADAKİ FARK. SİZ İNCEYİ GÖRMESİNİ BİLENLER, AYIRDEDİNİZ BUNU. O NE YÜCEDİR. ARANIZDA HAYRI BAŞKALARINA İSTEMEYEN, KENDİSİNE HAYIR BEKLEMESİN, ÇÜNKÜ O YALNIŞTA, ÇÜNKÜ O AYRILIKTA OLANDIR. BİRBİRİNİZİN GÖZÜNE GÖNLÜNÜZLE BAKINIZ VE BİRBİRİNİZİN GÖNLÜNE GÖZÜNÜZLE, İŞTE O ZAMAN GÖZLERİNİZLE GÖNÜLLERİNİZ KONUŞACAK DA, DİLİNİZİN BİRBİRİNE SÖYLEMEDİĞİNİ ANLAYACAKSINIZ ÇOKTAN. O NE YÜCEDİR. SİZ KENDİNİZE İSTEMEDİĞİNİZ KÖTÜYÜ, KARDEŞLERİNİZ İÇİN İSTEMEYENSİNİZ YA SİZ HERTÜRLÜ İYİYİ, KENDİNİZDEN ÖNCE, KARDEŞLERİNİZE DİLEYENSİNİZ YA ÖYLEYSE, KORKUDA, ENDİŞEDE, ŞÜPHEDE OLMANIZ YERSİZDİR. VARLIĞINA VE BİRLİĞİNE ANDOLSUN Kİ O'NUN YERİ GÖNÜLLERDEDİR. BİRBİRİNİZİ ÜZMEK O'NU ÜZMEKTİR. SİZ O'NA MALLARINIZLA VE KOPAMADIKLARINIZLA DEĞİL ANCAK ARINMIŞ GÖNÜLLERİNİZLE YAKIN OLURSUNUZ. GERÇEKTEN ARINMIŞ GÖNÜL AKLI İLE ONU YIKAMASINI BİLENDEDİR. GERÇEK HERZAMAN GÖNLÜNÜZÜN DİLEDİĞİ DEĞİLDİR. ANCAK GÖNLÜNÜZ ARINDIKÇA ONU BULACAKTIR ŞÜPHESİZ. O NE YÜCEDİR. SEVGİ İLE BAKMASINI BİLEN GERÇEK İBADETİ BULANDIR. ÇÜNKÜ O HER BAKTIĞI YERDE YALNIZ O'NU GÖRÜR. O NE YÜCEDİR. BİR GÖNÜL YAPAN, BİR YÜZ GÜLDÜREN KİŞİ BİLMELİDİR Kİ O GÖNÜLLERDE SEVGİ ÇİÇEK AÇMAKTADIR. O ÇİÇEĞİN AÇTIĞI YÜZLERE GÜLÜMSEYEN DE O VE O'NUN HOŞNUTLUĞUDUR. O NE YÜCEDİR. O ESİRGEMEDEN VERİCİDİR YALNIZ. O'NUN GERÇEKLİĞİNİ BİLİP, O'NA GERÇEKTEN İNANIP VE O'NDAN GERÇEKTEN İSTERSENİZ, VERMEYECEĞİ YOKYUR ŞÜPHESİZ. İSTEMEK İÇİN GÖNLÜNÜZE ÖNCE O'NU KOYUNUZ. SONRA YÖNELİP DİLEYİNİZ. MUTLAK VERCEKTİR. O NE YÜCEDİR SEVİNİZ. SEVGİ NİMETTİR. MENZİLE GİDEN YOL SEVGİDEN GEÇER. BAŞKALARI TARAFINDAN SEVİLMEK İSTİYORSANIZ, BAŞKALARINI SEVİNİZ. YOKSULLUĞA DÜŞMEKTEN KORKMAYINIZ. SEVMEMEKTEN VE SEVİLMEMEKTEN KORKUNUZ. ÇÜNKÜ HUZUR SEVGİNİN KARDEŞİDİR. DOĞRU OLAN HİÇBİRŞEYDEN KORKMAZ ÇÜNKÜ DOĞRULARIN GÖZLE GÖRÜLMEYEN ORDULARI VARDIR. BİLİNİZ Kİ VARACAKLAR OLANLAR O'NU ANMAYI UNUTMAYANLARDIR.

Nuh'un gemisinden tavsiyeler Hayat hakkinda bilmem gereken herseyi Nuh'un Gemisinden öğrendim.. Bir : Vapuru kacirmayin. Iki : Hepimizin ayni gemide oldugunu asla unutmayin. Uc : Ileri donuk plan yapin. Nuh gemisini yapmaya basladiginda henuz yagmurlar baslamamisti. Dort : Her zaman formda olun. 600 yasina gelseniz bile birileri sizden cok onemli seyler isteyebilir. Bes : Elestirileri dinlemeyin; yapilmasi gerekiyorsa o isi mutlaka bitirin. Alti : Geleceginizi yuksek topraklarda kurun. Yedi : Guvenlik icin cifter cifter seyahat edin. Sekiz : Hız her zaman avantaj olmayabilir. Citalar salyangozlarla ayni gemideydi. Dokuz : Stres altina girince bir muddet icin kendinizi koyverin. On : Nuh'un gemisi amatorler tarafindan yapildi; Titanik ise profesyoneller tarafindan. Onbir : Allah 'a sığındınız mı istedigi kadar firtina olsun, sonunda sizi bekliyen bir gokkusagi bulursunuz. hepsine katılmasam da en son maddeyi çok beğendim..

Kötü huy diken gibidir Mevlana hazretleri, Mesnevi'de kötü huyun insanın nefsine ve çevresine nasıl bir eziyet yaptığı hakkında şöyle bir hikaye anlatır: Huysuz adamın biri bir gün herkesin gelip geçtiği yol üzerine dikenli çalılar diker. Yoldan geçenler her ne kadar "Bunları buradan sök at" dese de o bunların hiçbirine kulak asmaz. Yine kendi bildiğini okur. O dikenli çalılar büyür yoldan geçen halkın ayağına takılır, onlara eziyet eder. O yoldan geçenler perişan olur. Bu durum valiye kadar intikal edince vali onu yanına çağırır. Dikenleri sökmesi için emreder. O da sökerim diye söz verir; ama bugün yarın diye ertelemeye devam eder. Ne sökmem der ne de sökmeye teşebbüs eder. Bir gün vali onu yanına çağırır; "Verdiği sözde durmayan adam, emrimi uygula!" diye sıkı sıkı tembihler. Ağır ikazlarda bulunur. Çalıları diken huysuz adam da şöyle der: "Önümde hayli günler var. Merak etme nasıl olsa günün birinde sökerim." Vali ise çabuk olmasını söyler ve onu uyarmaya devam eder. Ama adam sözden anlamaz. Dikenler de kök salıp büyümeye devam eder. Mevlana, hikayenin bu kısmında bir işi yarına ertelerken zamanın su gibi akıp gittiğini söylüyor ve; "Her gün sen yarın bu işi görürüm diyorsun ama günler geçip gittikçe o dikenler daha da kuvvetleniyor. Onu sökecek olan da ihtiyarlıyor, kuvvetten düşüyor. Sen de her bir kötü huyunu bir diken bil. O dikenler kaç keredir senin ayaklarına battı. Kaç kere oldu seni kötü huyun yaraladı. Sen kendi tabiatından hastalandın da duygusuzluğun yüzünden habersizsin. Çirkin huyunun da başkalarını rahatsız ettiğini bilmiyorsun. Sen şu dikeni gül fidanı haline getir. Gül fidanı ile onu aşıla. Böylece sendeki dikenler gül fidanı haline gelsin. Eğer sen de şerri gidermek istiyorsan, ateşin gönlüne hakkın rahmet suyunu dök." Mevlana, burada nefsinin kötü arzularına düşmeyi dert edinmeye dikkat çekiyor ve diyor ki: "Nefsinin ateşi söndüren sonra, gönül bahçesine dikersen biter. Laleler, ak güller, güzel kokulu çiçekler yetişir. Sözün kısası; işini yarına bırakma. Çabuk tövbe et de istiğfarı yarına bırakma. Yıl geçti ekin vakti geldiğinde sende yüz karalığından başka bir şey kalmaz. Beden ağacının köküne kurt düştü.

Peygamberimizin hastalıklara karşı okuduğu dualar Müslümanlık inancında hastalıklar hususunda önce tedbir alınır. Günün koşullarında hangi tedbirleri almak gerekirse o tedbirler alınır ve Şafii olanın Allah olduğu bilinci ile Yüce Allah'tan yardım dilenir. Efendimiz hastalıklar ile ilgili okuduğu duaları sizler için derledik Hz. Aişe'den -radıyallahu anh- gelen rivayete göre Resulü Ekrem -sallallahu aleyhi ve sellem- kendilerine bir hasta getirildiğinde şöyle dua ederlerdi: Türkçe Okunuşu: Ezhibil-be'se rabben'nasi eşfi ve enteş'şafi la şifae illa şifauke şifaen la yuğadiru sekame. Anlamı: Bu hastalığı gider ey insanların Rabbi! Şifa ver, çünkü şifa verici sensin. Senin vereceğin şifadan başka şifa yoktur. Öyle şifa ver ki hiç bir hastalık bırakmasın.»" (Buhari, Merda, 20; Müslim, Selam, 46; Ebu Davud, Tıbb, 18, 19) Yine Hz. Aişe'den -radıyallahu anh- rivayete göre Nebiyy-i Ekrem -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz kendisine bir hastanın şifa bulması için dua talebedildiği zaman: Türkçe Okunuşu: Bismillahi turbetu ardina ve rikatu ba'dina yüşfe sakimuna bi-izni rabbina. Anlamı: Allah'ın adıyla duaya başlarım. Bizim yerimizin toprağı ve birimizin tükürüğü vesilesiyle Allah'ın izniyle hastamız şifa bulur.»" (Buhari, Tıbb, 38; Müslim, Selam, 54; Ebu Davud, Tıbb, 19) Nebiyy-i Ekrem -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz rahatsızlandıkları zaman onu Cibril -aleyhisselam- tedavi eder ve: Türkçe Okunuşu: Bismillahi arkıyke min kulli şeyin yu'zike min şerri kulli nefsin ev aynin hasidin, Allahu yeşfike bismillahi arkıyke. Anlamı: Allah'ın ismiyle seni rahatsız eden her şeyden sana okurum. Her nefsin veya hasetçi her gözün şerrinden Allah sana şifa versin. Allah'ın adıyla sana okurum.»" derdi.(Müslim, Selam 40) Hz. Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- bir rahatsızlıkları olduğu zaman Muavvizeteyn surelerini okur, kendi üzerine üfler ve onu eliyle üzerinden silerdi. Ve şöyle buyururlardı:

Sizce de GARİP DEĞİL Mİ? Camiye bağışlamamız gerektiğinde bi 20 YTL gözümüze ne kadar büyük gözüküyor. Alışverişe giderken aynı 20YTL ne kadar da küçük geliyor gözümüze. GARİP DEĞİL Mİ? Allah yolunda bir saat çalışmak ne kadar uzun bir vakit olarak gözüküyor gözümüze. Balık tutma, futbol veya TV de dizi izlemek için harcamaya kalktığımızda, aynı vakit nasılsa kısa geliyor bize. GARİP DEĞİL Mİ? Bir cüz Kuran okumak için ne kadar emek sarfediyoruz. Çok satan bir romanın ikiyüz sayfasını okumak ise, bizim için ne kadar kolay. GARİP DEĞİL Mİ? Kuranın dediklerini sıkı sıkıya sorgularken, gazetelerin yazdığına nasılsa hemencecik inanıyoruz. GARİP DEĞİL Mİ? Namaz kılarken okuyacağımız ayetleri şaşırabiliyoruz da, bir arkadaşımızla konuşurken bülbül gibi şakıyoruz. GARİP DEĞİL Mİ? İslami bir faaliyete vakit ayarlamak ne kadar da zor oluyor. Başka bir sosyal etkinliğe ise vakit bulmak ne kadar da kolay oluyor. GARİP DEĞİL Mİ? Bir iki Kuran ayetini ezberlemek için nasılda uzun bir zaman ve çaba gerekiyor. Bir şarkı ezberlemeyi ise az zamanda nasıl kolay başarıyoruz. GARİP DEĞİL Mİ? Bir rahibe baştan ayağa örtündüğünde kendisini Allah yoluna adamış biri diye saygı görür. Tesettürlü bir Müslüman hanımı gördüklerinde ise aynı insanlar onun baskı altında olduğunu düşünürler. GARİP DEĞİL Mİ? Bir batılı kadın dışarıda çalışmak yerine evini tercih ettiğinde, çocukları ve evi için kendinden fedakarlık eden biri olarak saygı görür. Ama aynısını bir Müslüman hanım yaptığında, böyle yapmakla özgürlüğünü kısıtladığı düşünülür. GARİP DEĞİL Mİ? Bir çocuk herhangi bir konuda ciddi bir yoğunlaşma gösterdiğinde, bu çocukta iyi bir potansiyel var denilir. İslami konularda bilgi edinmeye çok mereklı bir çocuğa ise problemli nazarıyla bakılır. GARİP DEĞİL Mİ? Bir Yahudi sakal bıraktığında inancının gereği olarak böyle yaptığı düşünülür. Aynısını yapan bir Müslüman ise; FANATİK, AŞIRI UÇ, YOBAZ muamelesi görür. GARİP DEĞİL Mİ? Bir hristiyan militanı birini öldürürse, işlediği cinayeti ile mensup olduğu din arasında bir ilinti kurulmaz. Ama bir Müslüman bir suç işlediğinde, O kişiden önce dini sanık sandalyesine oturtulur. GARİP DEĞİL Mİ? Ve bütün bunlara rağmen, İslamiyet yeryüzünde en hızlı yayılan dindir. GARİP DEĞİL Mİ??? RABBİM BİZLERİ KENDİ YOLUNDAN AYIRMASIN! İMANIMIZI ŞEYTANIN VESVESESİNDEN KORUSUN.. AMİN

Bir dilim mutluluk Küçük bir çocuk, büyükannesine hayatında her şeyin nasıl da kötü gittiğini anlatıyordu. Okul, ailesi, arkadaşları... Hiçbir şey yolunda görünmüyordu.. Büyükanne çok akıllı bir hanımdı ve bir kekin torununun sorunlarını çözebileceğini düşündü. Karışımı hazırlarken torununa şimdi biraz atıştırmak isteyip istemediğini sordu. "Evet, kesinlikle" dedi küçük çocuk açlığını fark ederek. "İşte, biraz sıvı yağ ister misin" dedi büyükanne. "Yağ mı? İğğ..!" diye tiksindi çocuk. "Peki birkaç çiğ yumurtaya ne dersin" dedi büyükanne kahverengi bir yumurtayı göstererek. "Berbat büyükanne".. diye cevap verdi, büyükannesine ne oluyordu böyle?.. "Peki öyleyse biraz un alır mısın? Ya da biraz mayaya ne dersin?" "Ama büyükanne, tüm bunlar çok tiksindirici!.. Mide bulandırıcı!.." Büyükanne o bilgece duruşuyla gülümsedi ve küçük torununa anlatmaya başladı: "Evet, bütün bunlar kendi kendilerine çok kötü görünüyorlar ama hepsi doğru bir şekilde bir araya konursa işte o zaman lezzetli bir kek olacaklar! ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Allah da işte böyle yapıyor. Çoğu zaman O'nun neden bizim zor zamanlar yaşamamıza izin verdiğini merak ederiz. Ama Rabbimiz mükemmel bir karışım hazırlamaktadır ve bu mutlaka bizim için en güzel şey olacaktır. Eğer bizler O'na güvenmeyi öğrenebilirsek, harika sonuçları göreceğiz!!.. Hatırla ki her deneyim, yaşadığın herşey bir hediyedir ve Rabbinin senin için hazırladığı mükemmel hayatın son ve asıl kek parçası için, bir ümittir, bir işarettir... alıntıdır

"Çokça zikredin ki kurtuluşa eresiniz!" "Ey iman edenler, bir düşman topluluğu ile karşılaştığınız zaman, sebat edin ve Allah'ı çokça zikredin ki, kurtuluşa eresiniz." (Enfal; 45) Allah'ı kalple ve dille çokça zikretmek, hem nusret-i ilahiyi, yani Allah'ın yardımını celb edeceği gibi hem de kişinin kendine güvenini artıracaktır. "Zikr' kelimesinden murat olunan, Kuran okumak ve namaz kılmaktır" diyenler, maalesef bu ayet-i celileyi görmezden gelmektedirler. Müfessirlerin beyanı ve akl-ı selim sahipleri düşman ile karşılaşıldığında; düşmanların müminlerin namaz kılmalarına müsaade etmeyeceklerini bilirler. Ayet-i celilede zikirden maksat, kalp ve dil ile yapılan Esma'ü-l Hüsna'yı anmaktan ibarettir. Bu hususta Katade diyor ki: "Allah sizlere kılıçlarla vuruştuğunuz, en çok meşgul olduğunuz hallerde bile başarıya ulaşmanız için kendisini anmanızı farz kılmıştır." (3)

ey nefsim sözüm sana... Bir zat, bir keresinde, gözleri kadına baktı. Buna çok pişman olan zat, O günden sonra ölene kadar bir daha soğuk su içmedi. Hasan bin Ebu Sinan bir köşkün önünden geçerken kendi kendine; -Bu ne zaman yapılmış acaba! diye sordu. Sonra yine kendi kendine;-Sen neden üzerine lazım olmayan ve vazifen olmayan işlere karışıyorsun? dedi ve bunun için bir gün oruç tuttu. Ashab-ı kiram Temim-i Dari : Bir gece teheccüd namazına kalkamadı. Bunun yüzünden bir yıl yatağa yatmadı. Görüldüğü gibi, abidler, alimler, evliyalar ve sahabeler dahi nefislerini terbiye edebilmek ve onun esiri olmamak için türlü çareler aramış ve ona türlü türlü cezalar vermişler Ey nefsim! Eğer günahlarda ısrar edersen, sana bu dünyada aklına gelmeyen cezalar verecek ve seni perişan edeceğim. Çünkü sen, bu dünyada biraz perişan olmaz ve kendini sıkıntıya sokmaz isen senin yüzünden ahirette bin pişman, üzgün ve perişan olacağım, diye nefsimizi azarlamalı ve gerektiği zaman ceza vermeliyiz

ihtiyar köylünün arzusu İslam büyükleri, affedici, hoşgörülü, sabırlı, merhametli kimselerdi. Özellikle de idareciler; devletin, milletin başında bulunanlarda bu huylar mutlaka olmalıdır. Hazreti Muaviye, cuma günleri halk günü toplantıları düzenlerdi. Derdi olan, arzusu olan, şikayeti olan gelip halini bildirirdi. Bir gün bu halk gününe, ihtiyar bir köylü gelir. Yüzüne bakılacak hali olmayan; dişleri dökülmüş, üstü başı dökük perişan halde biri. Sıra ona gelince Hazreti Muaviye sorar: - Baba, senin şikayetin, derdin nedir? - Ben duydum ki, dul bir anneniz varmış onunla evlenmek istiyorum, onu senden istemeye geldim. Halifenin maiyetindekilerin yüzü kıpkırmızı olur. Hemen müdahale edip adamı dışarı atmak isterler. Hazreti Muaviye mani olur. Kendisi tebessüm ederek, yumuşak bir şekilde sorar: - Seni buraya kadar getiren nedir? Annemle ilgili ne duydun ki bu istek hasıl oldu? Özrü kabahatinden büyük bir şekilde, - Duydum ki, anneniz etlice, butluca biriymiş. Ben böylelerini çok severim, dedi. Halife adamı rahatlatmak için tebessümünü gülmeye çevirir; - Demek ki babam da böylelerini seviyormuş ki annemi almış, der. Sonra adama dönerek, bu defa ciddi bir şekilde, - O zaman ben anneme bir sorayım, onunla ilgili bir kararı benim burada vermem uygun olmaz, deyip, hediyeler verip gönderir. Adamcağız cesaret edip bir daha da gelmez. Avn bin Abdullah hazretleri, hizmetçisine kızdığı zaman, "Sen bana ne kadar da çok benziyorsun. Ben de Allahü tealaya karşı pek günahkarım" derdi. Kızgınlığı daha da şiddetlenince, köle olan hizmetçisine, "Allah için sen hürsün" der onu serbest bırakırdı. Kusurları bağışlamak affedici olmak Allahü tealanın emri ve dini bir vazifedir. Cenab-ı Hak, kendisine karşı isyan edenleri tövbeye çağırıp neticede onları affederken, Müslüman bir kimsenin bundan ayrı bir yol takip etmesi, affedici olmaması, kin gütmesi nefsin arzularından kurtulamadığının alametidir. Evin yemek, temizlik işleri; çocukların bakımı, gibi işlerde görülen ufak tefek hataları büyütmemelidir. Birçok iyi huyu varken, kötü bir huyuna takılıp, diğer huyları düşünmemek insafsızlık olur.

Insanlar 4 Kısımdır Seyyid Abdülkadir-i Geylani hazretleri buyurdu ki: "İnsanlar dört kısımdır: Dili ve kalbi olmıyan: Kötü dilli ve kötü kalbli insanlardır. Bunlar, günahkar, dünyaya aldanmış ve ahmak kimsedir. Böyle kimselerden olmaktan ve onlar arasında bulunmaktan sakınmalıdır. Çünkü onlar, azaba uğrayacak kimselerdir. Dili olup, kalbi olmayan kimse: Bu; güzel, hikmetli konuşur, fakat onunla amel etmez. Sadece insanları Allahü tealanın emirlerine da'vet eder. Kendisi ise bunları yapmaktan kaçar. Tatlı ve hoş konuşmalarıyla seni aldatmamaları için onlardan uzak dur. Yoksa onların günahlarının ateşi seni de yakar, kalblerinin pis kokusu seni öldürür. Kalbi olup dili olmayan kimse: Bu öyle bir mü'mindir ki, Allahü teala onu mahlukundan gizlemiştir. Ona nefsinin ayıplarını göstermiş, kalbini nurlandırmış, insanlarla lüzumundan fazla görüşmenin sıkıntılarını, lüzumsuz konuşmanın kötülüğünü ona göstermiştir. Bu, Allahü tealanın veli kulu olup, Allahü teala onu muhafaza buyurur. Böyle bir kimse ile beraber ol. Onun hizmetinde bulun. Böyle yaparsan, Allahü teala seni sever. Alim kimse: İlmi ile amel eder. Bu kimse, Allahü tealayı ve ayetlerini, azamet ve kibriyasına delalet eden delilleri bilir. Allahü teala onun kalbine, herkesin bilmediği ince ve derin ilimleri koymuştur. Onun kalbini böyle ilimlere açık kılmıştır. Böyle bir zata muhalefet etmekten ve ona sırt çevirip ondan uzaklaşmakdan çok sakın. Onun nasihatlerini terk etmekten çok kork. Nasihat iki şekilde yapılır: Birincisi, söz, yazı ve her çeşit yayın organı ile yapılanıdır. İkincisi, hal ile, İslamın güzel ahlakına uyarak, nümune, örnek olmaktır. Herkese tatlı dil, güler yüz göstermek, kimseyi incitmemek, kimsenin malına, ırzına göz dikmemek, borçlarını ödemek, en tesirli, en faydalı nasihat yapmak olur. Bunun içindir ki, "lisan-ı hal, lisan-ı kalden entaktır" demişlerdir. Yani hal ile, yaşayış ile örnek olup, dini yaymak; söz ile yapılan nasihatten daha kıymetlidir. İslamın güzel ahlakına uygun örnek bir yaşayış, iyilikleri yayıp, kötülüklerden sakındırmanın en güzel yoludur. Mühim bir farzı yapmaktır. SELAM VE DUA İLE.

Bir kahvenin kırk yıl hatırı var derler.!! Ya o kahveyi yaratanın bize içmeyi nasip edenin hatırı kaç yıl olmalı varın siz düşünün. Asıl dost Allahtır (Şura - 9) Allahın nimetlerini birer birer saymaya kalkışsanız icmalen bile sayamazsınız. (Nahl:18) O'nu tanıyan kullar bütün iyiliklerin bütün güzelliklerin O'nun ve O'ndan olduğunu bilir ve O'nun hatırını saymak için gece Gündüz ibadet eder. Nankörler ise nefsine tapar rahatına bakar herbir kötülüğü yapar. Gün gelir ömür biter gözlerini kapar. Ahirette gözlerini açar hakikati görünce feryadı basar fakat hiç çare yoktur. nankörlüğünün karşılığını bulmuş cezaya müstehak olmuştur. H, z Allah c. c cümlemizi nankörlerden eylemesin inşaAllah. Biz insan olarak yaptığımız bir iyilik karşısında takdir görmezsek ne Kadar üzülürüz bir kahvenin kırk yıl hatırı var deriz. Ya h. z Allah c. c bizlere ikram ettiği nimetlerine nakörlük edip ibadet etmeyen şükretmeyen kullarına ne kadar celalleniyordur. İnsan şekline sokup dünyaya çıkardığı kuluna anne baba gibi müşfik hizmetçi vermiş onu büyütmüş çeşitli gıdalar ile beslemiş eş vermiş evlat vermiş nefes vermiş bir an kesse hayatı gidecek fakat belirli bir zamana kadar kesmiyor. Kulundan istediği ise, verdiği nimetlere karşı hatırının sayılması ve şükür yapılması. Ey Yüceler yücesi Allahımız: Bize ikram ettiğiniz nimetlerinize sonsuz şükürler olsun. Yarabbi bizi nankörlerden eyleme. Zatına şükreden, Zatını zikreden kullardan olmamızı cümlemize nasip eyle. Amin. Vel hamdü Lillahi Rabbil Alemin Amin.

biliyorum sen bana yakınsın ama ben senden uzağım, keşke ben de sana yakın olabilseydim. Dedin: َ ْ ُ َّ َّ َ ِ َ ْ ِ َ َ َ ُّ ً َ ِ َ ً َ ُ َ ْ َ ْ ِ ِ َ ْ َ ْ ِ ِ ْ ُ ُ ِّ َ َ ِ Rabbini sabah akşam, yüksek olmayan bir sesle, kendi kendine, ürpertiyle, yalvara yalvara ve için için zikret. Araf-205 Dedim: Buda senin yardımını ister Dedin: َ َ ُ ِ ُّ َ َ َ ْ ِ َ َّ ُ َ ُ ْ ALLAH'ın sizi bağışlamasını istemez misiniz? Nur-22 Dedim: Tabii ki, beni affetmeni çok isterim. Dedin: َ ْ َ ْ ِ ُ ْ َ َّ ُ ْ ُ َّ ُ ُ ْ ِ َ ْ ِ Rabbinizden bağışlanma dileyin, sonra O'na tövbe edin. Gerçekten benim rabbim, esirgeyendir, sevendir. Hud-90 Dedim: Çok günahkarım, bu kadar günahla ben ne yaparım? Dedin: َ َ ْ َ ْ َ ُ ْ َ َّ ّ َ ُ َ َ ْ َ ُ َّ ْ َ َ َ ْ ِ َ ِ ِ ALLAH'ın, kullarının tövbesini kabul edeceğini.. ve ALLAH'ın tövbeyi çok kabul eden ve pek esirgeyen olduğunu hala bilmezler mi? Tevbe-104. Dedim: Defalarca tövbe edip tövbemi bozdum, artık yüzüm kalmadı. Dedin: َّ ِ ْ َ ِ ِ ْ َ ِ ِ (2) َ ِ ِ َّ ِ َ َ ِ ِ َّ ْ ِِ ALLAH aziz ve bilendir, o günahları bağışlayan ve kullarının tövbesini kabul edendir. Ğafir-2/3. Dedim: Bunca günahım var, hangisinin tövbesini yapayım?! Dedin: ِ َّ َّ َ َ ْ ِ ُ ُّ ُ َ َ ِ ً ALLAH bütün günahları bağışlayandır. Zümer-53. Dedim: Yani yine gelsem yine beni bağışlar mısın? Dedin: َ َ َ ْ ِ ُ ُّ ُ َ ِ َّ ّ ُALLAH'tan başka günahları bağışlayacak olan yoktur. Ali İmran-135. Dedim: Ne kadar güzelsin ALLAH'ım! Bilmiyorum bu sözlerin karşısında niçin böylesine içim içime sığmıyor ve erimeye başlıyorum, seni çok seviyorum. Dedin: ِ َّ ّ َ ُ ِ ُّ َّ َّ ِ َ َ ُ ِ ُّ ْ ُ َ َ ِّ ِ َ Şüphesiz ki ALLAH tövbe edenleri ve temizlenenleri sever. Birden 'İlahım ve Rabbim benim senden başka kimim var' dedim. Sen de َ َ ْ َ َّ ُ ِ َ ٍ َ ْ َ ُ 'ALLAH kuluna yetmez mi?' (Zümer-36) dedin. Dedim: Sen ki beni bu kadar çok seviyorsun ve bana karşı bu kadar iyisin ben ne yapabilirim? Dedin: َ َ ُّ َ َّ ِ َ َ ُ ْ ُ ُ َّ َ ِ ْ ً َ ِ ً (41) َ َ ِّ ُ ُ ُ ْ َ ً َ َ ِ ً (42) ُ َ َّ ِ ُ َ ِّ َ َ ْ ُ ْ َ َ َ ِ َ ُ ُ ِ ُ ْ ِ َ ُ ِّ َ ُّ ُ َ ِ ِ َ ُّ ِ َ َ َ ِ ْ ُ ْ ِ ِ َ َ ِ ً Ey inananlar! ALLAH'ı çokça zikredin. Ve O'nu sabah-akşam tesbih edin. Sizi karanlıklardan aydınlığa çıkarmak için üzerinize rahmetini gönderen Odur. Melekleri de size istiğfar eder. ALLAH, müminlere karşı çok merhametlidir. Ahzap-41/43. Kendi kendime dedim: ALLAH'ım seni çok seviyorum.

bunu niçin yaptın? Hikmet ehli zatlar buyuruyor ki: Dünya hayaldir. Öldükten sonra iki yer var: Cennet ve Cehennem. Ortası yok. İman ve küfrün de, ortası yok. Burada insanın karar vermesi gerekir. İki yol var: Birisi Cennete, diğeri Cehenneme götürüyor. Bunlardan birine karar verip, orada yürümek lazım. Yolsuz yürümek mümkün değil. Bir anda iki yolda birden yürümek, hiç mümkün değil. Aynı anda hem doğuya hem batıya gidemeyiz. Elhamdülillah, biz Allahü tealaya iman ettik, Peygamber efendimize iman ettik, ne bildirdiyse kabul ettik, beğendik, ahiret gününe iman ettik; ama bu iman ettiğimiz yolda, şüphesiz ki günahlar işliyoruz. Peki, bizim sonumuz ne olacak? Bunu, bir talebesi hocasına sorar: - Efendim biz, dinimizde bildirilen her şeye iman ettik, bu yoldayız; fakat bazen namaz kılarken kaç rekat kıldığımızı bile şaşırıyoruz. Namazda türlü türlü işler hatırımıza geliyor. Böyle ibadetlerimizin, hiçbirisinin kabul olmadığını düşünüyoruz. Hizmetlerimiz de öyle, peki Allahü teala ahirette nasıl muamele edecek? Yani bütün bu hatalarımıza rağmen, bütün kusurlarımıza rağmen, bizim halimiz ne olacak? Bu soru hepimizin hatırına gelir. Mübarek zatın verdiği cevap şöyle olur: - Evladım, bana bir bardak su getir! Talebesi hemen koşup, bir bardak su getirir. Kendisine dört beş adım kala: - Orada dur, buyurur. Talebe durur. Hocası devam eder: - Şimdi aksilik bu ya, ayağın takıldı ve halıya bardakla birlikte düştün, bardak kırıldı; içindeki su da döküldü. Yani su gelmedi. Suyu bana getirirken, başına gelen bu kazadan dolayı sana, kızar mıyım, acır mıyım? Elbette acırım; çünkü o suyu siz bana getiriyordunuz; ama böyle oldu ne yapalım. İşte, bizim ibadetlerimiz de böyle. Allahü teala da Ona giderken yaptığımız hatalar ve kazalar sebebiyle kızmaz. Onun merhameti sonsuzdur, acır ve affeder. Yeter ki biz, suyu Ona götürelim. Yani Ona doğru gittikten sonra korkmayalım; ama Ahmet'e gidip de, Mehmet'ten para istemek olmaz. Hikmet ehli zatlar buyuruyor ki: Allahü teala kalbe ve niyete bakar. Bu kulum bu ibadeti yapıyor; ama niçin? Bu hayır ve hasenatı yapıyor; ama niçin? Doğru olmak şartıyla, ilim öğreniyor, ilim yayıyor; ama niçin? İşte, bunu niçin yaptın sorusu, Müslümanlara ahirette sorulacaktır. Bunun da cevabı var. Ya Allah için veya meşhur olmak için yahut zengin olmak için. Yahut da aferin desinler diye. İşte bu çok kötü... O zaman da Cenab-ı Hak ahirette diyecek ki: Peygamber efendimiz buyuruyor ki: Yaptıkları işler bakımından kafirlerle müminler arasında farklar vardır. Kafirler her yerde ve her zaman, nasıl sorusuna cevap arar. Nasıl bina yapılır, nasıl şu yapılır vs. Ama mümin, niçin sorusuna kendini ayarlar. Allahü teala ahirette kullarına niçin sorusunu soracaktır. O halde, fark buradadır. Yani birisi dünyalık, diğeri ahiretlik olacaktır. Bu yüzden niyetleri de ıslah etmek, düzeltmek lazımdır. Büyükler, buyuruyor. Ondan, hayırlı ömür, hayırlı ölüm istemeli. Hayırlı ömrün yanında, hayırlı ölümü de unutmamalı. Ölümü hiç unutmamak gerekir. Allahü teala nasıl dilerse öyle olur. Mümine lazım ve layık olan, hastalık ve sıkıntıda sabretmek, sağlık ve rahatlıkta şükretmektir. O halde müminin iki vasfı vardır: Sabır ve şükür. Bir musibet gelince, neden benim başıma geldi derse, zarar eder. Bu Rabbimin bana ihsanıdır, hediyesidir derse, o zaman kurtarır. Sağlığa kavuştuğu zaman da azmamalı; çünkü çok sağlam insanlar, hastalardan daha çabuk ölebilir. Mümin her zaman ve her yerde Rabbiyle beraber olmalı ve başına bir musibet geldiği zaman, sabretmeli. Nimetlere kavuştuğu zaman da şükretmeli; çünkü Allahü teala, şükretmenin de ayrıca sevabını verir. İyiliği Allah için yapmak gerekir: İyilik ticaret, yani tüccarlık değildir. Ben bunu yaptım, sen ne yaptın veya ne yapacaksın denmez. Yaptığımızı unutsak da, hiç ummadığımız yerde karşımıza çıkar. Hazret-i Lokman buyurdu ki: İki şeyi unut, iki şeyi unutma! Yaptığın iyilikleri unut, sakın bir daha bahsetme! Çünkü her anlatışta, bir miktar daha sevabı azalır. O yazılmış bir sevab, onu unut! Sana yapılan kötülükleri de unut! Çünkü sabrettin, Allahü teala sana bir ecir verdi, her söylediğinde kaybediyorsun. İki şeyi de unutma! Allahü tealayı bir de ölümü unutma!

Gece Hayatımız Olmalı..! Senin mutlaka gece hayatin olmalıdır. Peygamberani deyişle, bir süt sağımı kadar da olsa gece uyanık olup, ALLAH-u Tealanın huzurunda bulunmalısın. Diğer insanlardan farklı olarak, uykunu bölüp huzura varmalısın. Bil ki, gecesi olmayanın gündüzü yoktur. Gece sabaha kadar yatağa boylu boyuna uzanan birisinin gündüze vereceği bir şeyi yoktur. Gece senin feyizle dolduğun, gündüz ise bu feyzi başkalarına aktardığın vakittir. Dol ki, boşaltacağın bir şeyin olsun. Ne güzeldir gece! Yıldızların parlayıp kendisini gösterdiği, nurların tecelli ettiği zamandır ve mekandır gece. Görmüyor musun? Bin aydan daha hayırlı olan vakit, gündüz değil gecedir. Resulullah in şu yalan dünyadaki en yüce ve mutlu anı olan Mirac, gece vuku bulmadı mı? Evet, gece gönül adamlarının akşama kadar bekleyip durduğu vakittir. Gece samimiyettir, gece sıpsıcaktır. Gecenin, yani yalnızlığın riyası yoktur. Herkes uyurken kalk, bir abdest al soğuk suyla, Rabbinin huzuruna var, boynunu bük... Ona bir şeyler mırıldan, isteklerini sırala... gecenin nasıl iletken olduğunu göreceksin. Radyo dalgaları bile gece daha iyi çeker. Bütün bunlar olup biterken, gecenin bunca avantajları varken, senin geceyi bastan sona uykuyla geçirmen ne büyük gaflet, ne büyük kayıptır

NİKİ GÜZELLİKLE İYİLER SEVİYESİNE ULAŞMAK Oniki Güzel Özellik Var Ki, Bunlar Kulu İyiler Seviyesine Ulaştırır. Üstün Dereceler Kazandırır. 1. Çok sadaka vermek. 2. Çok kuran okumak. 3. İnsana ahireti hatırlatan, dünyada haramlardan sakındıran kişilerle dostluk. 4. Akraba ziyareti yapmak. 5. Hastayı ziyaret etmek. 6. Zenginlikleri, kendilerini dini vecibelerini yerine getirmekten alıkoyan varlıklı kimselerle az oturmak. 7. Yarın göçüp gidecegi ahiret alemini çok düşünmek. 8. Kısa emelli olmak, ölümü çok hatırlamak. 9. Süküta devam edip az konuşmak. 10. Tevazu edip, öyle süslü şeyler giymeyip orta halli bir şey giymek. 11. Fakirleri sevmek ve onlarla oturmak 12. Yetimlerle miskinlere yakın olmak ve onların başını okşamak

Geçmez para işe yaramaz! Evliyanın büyüklerinden Seyyid Emir Gilal hazretleri, ölüm hastalığında, talebelerine şöyle vasiyet etti: "İlim öğrenerek Muhammed aleyhisselamın yoluna tabi olmaktan asla ayrılmayınız. Bu, mümin için bütün saadetlerin vasıtasıdır. Her Müslüman erkeğin ve kadının, kendine lazım olan din bilgilerini öğrenmesi farzdır. İhlaslı olunuz. Her işinizi Allah rızası için yaparsanız, kurtulursunuz. İhlassız yapılan amel, üzerinde padişahın mührü bulunmayan geçmez para gibidir. Üzerinde padişahın mühürü bulunmayan parayı kimse almaz. Üzerine mühür vurulanı ise herkes alır. İhlas ile yapılan az amel, Allahü teala indinde çok amel gibidir. İhlassız yapılan çok amelin ise, Hak katında kıymeti yoktur. Yaptığınız her ibadeti ve işi, ihlas ile yapınız. Böylece Allahü tealanın rızasını kazananlardan olursunuz. Hasan-ı Basri buyurdu ki: "Cennetliklerin cennete, cehennemliklerin de cehenneme girmeleri, kendi amelleri sebebiyledir. Fakat onların orada ebedi kalmaları, niyetleri yüzündendir". Mansur bin Mu'temir buyurdu ki: "Biz, bir niyet sahibi olmadığımız halde ilim tahsiline koyulduk. Allah'a şükürler olsun ki bize iyi niyeti de nasib buyurdu. Çünkü bütün ilim, sahibini iyi niyet ve ihlasa götürür. Böylece o onu elde edinceye kadar çalışır". Ebu Davud Tayalisi buyurdu ki : "Bir alim, bir kitab yazdığı zaman ona yakışan, maksadının dine hizmet olmasıdır. Yoksa akranı arasında "Ne güzel kitab yazmış." diye övülmesi için değil". Fudayl bin İyaz da şöyle derdi: "İsmail ve İsa aleyhimesselam gibi sadıkların sadakatından sorguya çekildikleri zaman, bizim gibi kaziblerin, yalancıların hali nice olur?" Hadis-i şerifte buyuruldu ki: "Mümin, yaptığı her işten sevap alır. Yoldaki bir şeyi kaldırsa, birisine yol tarif etse, sözünü anlatamayana yardım etse, birine keçisini sağarak yardım etse, sevap alır." Başka bir zaman da, "Allahü tealanın birliğine iman edip, şirk koşmadan ve ihlasla namazını kılıp, zekatını verenden Allah razı olur." buyurdular.

Namazı terk etmenin hükmü nedir? Terk eden kafir olur mu? Allah-u Zülcelal bir ayet-i kerimede şöyle buyurmuştur; "Onlar suçlulara sorarlar; 'Sizi sakar cehennemine atan nedir?' Suçlular şöyle cevap verirler; 'Biz namaz kılanlardan değildik." (Müddesir; 40-43) Hz. Peygamber bir hadis-i şerifte şöyle buyurmuştur; "Namaz dinin direğidir." Nasıl bir bina direği, temeli olmadığı zaman çökerse, bir müminin de namazı olmadığı zaman dini çöker. Bir başka hadis-i şerifte Hz. Peygamber şöyle buyurmuştur; "Beş vakit namazı, Allah-u Teala kulları üzerine farz kılmıştır. Her kim onların abdestlerini güzel alırsa ve onları vakitlerinde kılarsa, rükularını tamamlarsa ve huşularını da tamamlarsa , Allah-u Teala üzerine, o kişiyi affedeceğine dair kuvvetli bir söz vardır. Yani, her kim namazları bu şekilde kılmazsa, onun için Allah-u Teala indinde hiçbir ahid yoktur. Dilerse affeder, dilerse azab eder." Diğer bir çok hadis-i şeriflerde namaz, mü'mini kafirden ayıran en bariz bir vasıf olarak zikredilmiştir. Nitekim, Cabir bin Abdullah dan rivayet edilen bir hadis-i şerifte Hz. Peygamber şöyle buyurmuştur; "Kişi ile, şirk ve küfür arasında namazı terk vardır." Yani, insan namazı terk ede ede şirke ve küfre adım atmış olur ve son nefeste imanı tehlikeye girer. Ayet ve hadislerde de görüldüğü gibi, Rabbimize karşı kulluğumuzun en büyük nişanesi olan namaz, bir kimsenin dini yönden değerlendirilmesinde de en başta gelen ölçüdür. Bütün alimler, namazın akıllı, büluğ çağına girmiş, hayız ve nifastan temizlenmiş, deli olmayan, baygın bulunmayan her müslümana farz olduğu hususunda ittifak etmişlerdir. Yine bütün alimler, namazın farz olduğunu inkar eden kimsenin kafir olduğu hususunda ittifak etmişlerdir. Çünkü namazın farz oluşu Kur'an, sünnet ve icma ile sabittir. Tembellik ve umursamazlık sebebiyle namazı kılmayan kimse fasıktır. Yani, günah üzerinde ısrar eden kimselerdendir ama dinden çıkmış sayılamaz

Ey Allah' ın Kulu! Nefsin ve şeytanın istediklerinden vazgeç. Keyfine göre hareket etmeyi bırak. Eğer bu dediklerimizi yaparsan, salih kullardan olursun. Tehlikeli bulduğun şeylerden herhangi bir işi yapmaz, hatta düşünmez ve gönül aleminde daima Allah-u Zülcelal' in korkusunu içinden çıkarmazsan, doğrulardan olursun. Sakınmak istediğin nefsanilikden, çevre, arkadaş ve iş dolayısı ile kendini kurtarmazsan, derhal oradan ayrıl! O arkadaşı terk et, işi bırak! O zaman muhacirlerden olursun. Gusle, abdeste, namaza, oruca, sabıra, Kur'an okumaya, zikre ve diğer ibadetlere dikkat eder ve onların üzerinde devam edersen, nefis yoluyla gelecek her türlü kötülükten kurtulursun. Bütün bunları yerine getirmekle beraber yinede nefsin arzularına boyun eğersen, iman kalesinde saklanıp korunmaktan başka çaren yoktur. İman kalesi içinde de nefsin afetleri yakanı bırakmazsa, tevhid, iman, marifetullah ve Allah sevgisi ile meşgul olmaya çalış. Mü'min olan kimse, nefsini keyfi arzusu üzerinde zelil etmez. Fakirlik, su-i zan, insanların saygısını yitirme korkusundan dolayı nefsini arzularından men eden kimse, nefsine mağlup olmuş demektir. İnsanların en merhametlisi, kendi nefislerine merhametleri olamayanlara karşı, merhamet edendir. Görmeye dayanan gerçeklerle meydana gelmeyip, muamelelerden de kurtulmayan kimsenin derdinin çaresini bilir misin?