İSRA SURESİ'NDEN BİR ÖRNEK: PEYGAMBER BİLE DİNE KENDİNDEN BİR ŞEY KATAMAZ 73. Bize karşı başka bir şey uydurman için, az kalsın sana vahy ettiğimiz şeyden, seni saptıracaklardı. O zaman seni dost edineceklerdi. 74. Eğer Biz seni sağlam tutmasaydık, gerçekten, neredeyse onlara birazcık meyledecektin. 75. O zaman, hiç şüphesiz sana hayatın ve ölümün sıkıntılarını kat kat tattırırdık; sonra bize karşı kendin için bir yardımcı da bulamazdın. İsra 73. ayet için bazı nüzul sebepleri anlatılmaktadır. Bu nüzul sebepleri hakikate uygun düşmediği için burada yazmayı uygun bulmuyoruz. Ancak bu ayetin kendi içeriğinden anlaşılıyor ki, Mekke müşrikleri Hz. Peygamber'e gelip ilahi vahyin dışında onu değiştirecek nitelikte din adına görüş beyan edip insanlara söylemesini, o takdirde kendisini dost edineceklerini söylemişlerdi. Bunu nasıl yaptıklarını ve nasıl ifade ettiklerini Yunus 15'te görmüştük: "Onlara ayetlerimiz açık açık okunduğu zaman, bize kavuşmayı beklemeyenler: Ya bundan başka bir Kur'an getir veya bunu değiştir! dediler." İşte onların Hz. Peygamber'e karşı çıkardıkları fitnenin ifadesi böyle olmuştur. Değiştirilmesi gerekli olan neydi? Müşrikleri Kur'an'ın en çok rahatsız eden ilkesi, onların putlarını bir kenara atıp tevhid inancını getirmiş olmasıdır. Hz. Peygamber'den, Lat, Menat ve 'Uzza gibi tanrılarına tapınmaları için müsaade etmesini ve bu doğrultuda görüş beyan edip halka ilan etmesini istiyorlardı. İbn Abbas'ın naklettiği bu haber Yunus 15'e uygun düştüğü için bunu kabul edilir buluyoruz. Bu açıklamadan sonra ayetlerin analizine dönebiliriz: "Az kalsın sana vahy ettiğimizden, seni saptıracaklardı." Aslında mana "Az kalsın seni fitneye düşüreceklerdi" şeklinde olmalıdır. Fitne kelimesinin geniş açıklaması Bakara 191'de yapılmıştır. "Dönmek, sapmak, günaha maruz kalmak, büyülenmek, çıldırtmak, esir etmek, gönül çelmek, işkence etmek, hakikati tahrif etmek, elem vermek, tecrübe etmek, imtihan etmek, bir şeyi yakmak, birini görüşünden vazgeçirmek, şaşırtmak, gümüş veya altını eritmek" manalarına gelen bu kelime, Kur'an'da ihtilaf (Al-i İmran 3/7); saldırmak (Nisa 4/101); uzaklaştırmak (Maide 5/49); mukayese etmek (En'am 6/53); mazeret (A'raf 7/23); ayartmak (A'raf 7/27); fesat (Enfal 8/25); zulüm, baskı (Enfal 8/39); kötülük (Hacc 22/11); imtihan ('Ankebut 29/3); eziyet ('Ankebut 29/10); yanmak, kavrulmak (Zariyat 51/13-14); günaha sürüklemek (Hadid 57/14); rüsvaylık (Mümtehine 60/5); delilik (Kalem 68/6); işkence etmek (Buruc 85/10) manalarına gelmektedir. Bu manalardan tefsirini yaptığımız ayete uygun düşen, "aldatmak, uzaklaştırmak"tır ve "bir şeyi çığırından ve istikametinden kaydıran, çıkaran herkes" hakkında kullanılmaktadır. Şimdi yorumunu yapmakta olduğumuz ayete dönersek, "neredeyse onlar, sana vahy ettiğimiz şeyden, yani Kur'an'dan seni saptırıp döndüreceklerdi" manasını vermemiz mümkündür. "Bize karşı başka bir şey uydurman için" Bunun anlamı "başkasını uydurup bize iftira edesin diye" dir. İşte ayetin bu iki bölümünün ifade ettiği şey o zaman Peygamberimiz için ne kadar önemli idiyse, günümüzde de din alimi ve görevlileri için o kadar önem taşımaktadır. Kur'an'da olmayanı, Allah'ın vahyinin dışında bir fetvayı verip Allah vermiş gibi söylemek Allah'a iftiradır. İşte Yüce Allah konunun önemini Hz. Peygamber'i örnek vererek anlatmakta ve ne kadar kötü bir şey olduğuna dikkat çekmektedir. "Kitap ehlinden bir grup okuduklarını kitaptan sanasınız diye kitabı okurken dillerini eğip bükerler. Oysa okudukları kitaptan değildir. Söyledikleri Allah katından olmadığı halde, bu Allah katındandır derler. Onlar bile bile Allah'a iftira ediyorlar" (Al-i İmran 3/78 ) . "O zaman seni dost edineceklerdi." Müşrikler, Kur'an'dan olmayanı söyletip Allah'a iftira ettirince, Hz. Peygamber'i dost edineceklerini söylüyorlardı. Bu durum günümüzde de devam etmektedir. Bir grubun dostluğunu kazanmak için dinde sahte fetva verenler, bazı grupların baskısına dayanamayıp dini tahrif edercesine din adına görüş beyan edenler, din alanını bir kazanç alanı haline getirip sömürmek için dinde olmayanı dindenmiş gibi gösterenler kol gezmektedir. Başkalarının dostluğunu kazanmak, başkalarının rızasını elde etmek (Tahrim 66/1) için haramı helal, helali haram yaparak fetva vermek Allah'a iftira olacağından zulümdür. "Eğer biz seni sağlam tutmasaydık, gerçekten, neredeyse, onlara birazcık meyledecektin." Demek ki sosyal baskılar, dostluk edinmek, insanların gözünde statü kazanmak öylesine dayanılmaz bir noktaya ulaşır ki, kişi peygamber bile olsa, isteklere temayül edebilir. Çünkü insan iradesi buna dayanamaz bir duruma gelebilir. Bu durum peygamber için söz konusu ise, devreye Yüce Allah girip onu engellemektedir. Onun için "Biz seni sağlam tutmasaydık" buyurarak Yüce Allah, Kendi müdahalesine dikkat çekmektedir. Demek ki Yüce Allah, Hz. Peygamber'i bu meylini yerine getirmekten korumuştur; ama din alimi ve görevlilerini kim koruyacaktır? Onun için Kur'an'ı bilmeyenler asla dinde fetva vermemeli, görüş beyan etmemelidirler. Biz dine saygı gösterir, ilahi vahyin tersine fetva vermemek için hassasiyet gösterirsek, elbette Allah bizi bu büyük günahtan koruyacaktır. Önemli olan bizim temiz niyetimizle duyacağımız saygıdır. Yüce Allah'ın koruması, Hz. Peygamber'in hangi sözleriyle belli oldu veya Yüce Allah ondan ne demesini istedi? Sorunun cevabını verebilmek için yine Yunus 15'e gitmemiz gerekiyor: "De ki: Onu kendiliğimden değiştirmem benim için olacak şey değildir. Ben, bana vahyolunandan başkasına uymam. Çünkü Rabb'ime isyan edersem, elbette büyük günün azabından korkarım." Yüce Allah, Hz. Peygamber'e bunu söyleterek, onu sağlam tutmuş, onu korumuştur. Yunus 15'teki bu ifade bütün din alimi ve görevlilerinin ana davranış biçimi olmalı, Allah'ın vahyine uymak zorunda olduklarını, aksi takdirde Allah'a isyan etmiş olacaklarını bilmelidirler. Demek ki, dinde olmayanı dindenmiş gibi göstermek hem Allah'a iftira hem de O'na isyandır. 5. Peki bu şekilde dinin hükümlerine, ilahi vahye saygı duymadan gelişigüzel fetva vermenin karşılığı nedir? Yorumunu yapmakta olduğumuz İsra 75. ayet sorumuzu cevaplandırmaktadır: "O zaman, hiç şüphesiz sana hayatın ve ölümün sıkıntılarını kat kat tattırdık, sonra bize karşı kendin için bir yardımcı da bulamazdın." Bunun anlamı dünya ve ahirette azaba uğramaktır; sıkıntı içinde olmaktır. Allah'a karşı bir yardımcı bulunamayacağına göre, böyle bir ihtiyacı duyup da elde edememenin ızdırabı, sıkıntısı da buna ilave olmaktadır. Bu ayetin mesajı aralığından İslam alemine bakarsak, neden sıkıntı içinde olduğumuzu anlamamak, durumun analizini yapamamak mümkün değildir. (Tefsir XI, 354-358). Lokman 21. Onlara: "Allah'ın indirdiğine uyun!" denildiği zaman : "Hayır biz atalarımızı neyin üzerinde bulduksa onun ardınca gideriz." diyorlar. Ya şeytan onları kızgın alevli ateşin azabına çağırıyor idiyse de mi?

Son Peygamber HZ. Muhammed ve Sahabeler Sahabe, O'na olan yakınlığın yeryüzünün bütün nimetlerinden daha hayırlı olduğunun bilincinde olan ve Hz. Peygamber'i görmüş, O'na inanmış ve Müslüman olarak vefat etmiş şanslı kişilerdir. Peygamber'den gördükleri fiilleri, işittikleri sözleri tüm zamanlara taşımakta etkin rol oynamışlardır. Onbeş asırdan beri peygamber'in bir söz veya fiilini aktaran herkes Peygamber'le birlikte onların da adını anmış ve milyonlarca insan dualarında onlara da yer vermiştir. Sahabe Hz. Peygamber'in yörüngesinde onun merhamet ve sevgi ile kuşatılmış çekim alanında hafızalarıyla sırladıkları aynalarla O'nun nurunu yansıtmaya çalışmışlardır. İslam'ı din olarak seçtikleri ilk andan itibaren Hz. Peygamber'e sonsuz bir inançla bağlanmışlar, kabul ettikleri yeni dinin gereklerini tam bir teslimiyetle yerine getirmişlerdir. İslam'ın yücelmesi ve bütün insanlara ulaşması uğruna büyük fedakarlıklarda bulunmuşlardır. Bu fedakarlıkları ve örnek davranışları sebebiyle Kur'an-ı Kerim onlardan övgü ile bahsetmektedir. ZİRVELERDE KARTALLARDA BULUNUR, YILANLARDA. ANCAK BİRİSİ ORAYA SÜZÜLEREK, DİĞERİ İSE SÜRÜNEREK GELMİŞTİR.

güzel çalış ma olmuş tebrikler nöbetleri sırasında uyuyanların idam edildiği bir ülke istiyorum!!!!

Son Peygamber HZ. Muhammad in Peygamberliği İlk insan olan Hz. Adem'le yaşıt bir kavram olan peygamberlik kavramı, makro alemin çekirdeği olan insanın kainattaki hayat rehberliğini ifade eden çok önemli bir olgudur. İnsanlığın yol gösterici olarak Peygamberlere muhtaç olduğu ve Hz. Adem'den bugüne çok sayıda peygamber gönderildiği tarihen sabittir. Kendi ifadesiyle insanlık tarihi boyunca yapımı devam eden "binayı tamamlayan son tuğla" olarak dinin kendisiyle tamamlandığı Son Peygamber, Seçilmiş Nebi Hz. Muhammed Mustafa da insanı kainatta yalnız ve başıboş bırakmayan Allah'ın en büyük rahmet vesilesi olmuştur. Taşıdığı mükemmel insani vasıflar yanında tüm insanlık için üstlendiği sorumluluk Hz. Peygamber'e saygı göstermeyi bütün insanlığın üzerine vazife kılmaktadır. Ancak kendisinin münasebet kurabildiği yüce alemden ilahi mesajı alıp insanlara tebliğ etmek kadar bu mesajı muhatap olduğu kişilerin fikir ve duygu alemlerine de sunarken hiçbir fedakarlıktan kaçınmamıştır. Bu hususiyet Allah Rasulü'nü tüm zamanlarda saygının ve sevginin merkezine taşımıştır. ZİRVELERDE KARTALLARDA BULUNUR, YILANLARDA. ANCAK BİRİSİ ORAYA SÜZÜLEREK, DİĞERİ İSE SÜRÜNEREK GELMİŞTİR.

Son Peygamber HZ. Muhammad Kimdir Tüm insanlığa örnek model olarak gönderilen bir insanı, bir peygamberi anlatmak ve tarif etmek, en az O'nun risaletinin kuşatıcılığını kavrayabilmek kadar zordur. İnsanlık tarihinde O'nu müstesna bir yere oturtan "alemlere rahmet" olarak gönderilme keyfiyeti, zihin dünyamızdaki sıradan biçimlendirme ve anlamlandırma çabalarını geçersiz kılmakta ve idrak örgümüzde yeni algı biçimleri oluşturmaktadır. Bu yüzden Hz. Muhammed aleyhisselam'ı anlatmanın zorluğu, İslam ilim geleneğinde "Şemail" ve "Hilye" adıyla yepyeni biçimlerin gelişmesine ve bu alanda zengin bir literatürün doğmasına vesile olmuştur. Hz. Muhammed 'in fiziksel özelliklerinden, bütün vasıflarını şekillendiren ahlakına kadar her alanda O'nu tanımlayan bu özel formlar nesilden nesile aktarılmıştır. Böylece farklı zaman ve mekanlarda yaşayan her mü'min, kendi duygu ve düşünce dünyasının zenginlikleriyle harmanladığı bir Peygamber algısına sahip olmuştur. Hz. Peygamber'in fiziksel özelliklerinin şekilci bir anlayışla tekdüze bir forma sokulmaması, O'nun çağlarüstü örnekliğini tüm zaman ve mekanlarda hep taze tutmuştur. Kimdir sorusu, O'nun temiz nesebinden, isim ve sıfatlarına; vahyin inşa ettiği kişiliğinden giyim-kuşam ve yeme – içme tarzına kadar maddi ve manevi yaşamının her yönünü ortaya çıkaracak ve insanlığın hayatına yön verecek güçlü bir cevap içermektedir. ZİRVELERDE KARTALLARDA BULUNUR, YILANLARDA. ANCAK BİRİSİ ORAYA SÜZÜLEREK, DİĞERİ İSE SÜRÜNEREK GELMİŞTİR.

Son Peygamber HZ. Muhammed in Sünnet-Hadis'i Hz. Peygamber, vefatından kısa bir süre önce Veda Hutbesi'nde mü'minlere bir emanet bıraktığını açıklamıştır; "Size iki emanet bırakıyorum, onlara sarılıp uydukça yolunuzu hiç şaşırmazsınız. O emanetler, Allah'ın kitabı Kur'an-ı Kerim ve Peygamber'in sünnetidir". Bu sözlere bizzat şahit olan sahabe kendi devrinde bu emanete sahip çıkmış ve aynı titizlikle onu sonraki nesillere devretmiştir. Temelinde Hz. Peygamber'in hayat anlayışı olan sünnet ve hadis böylece asırlardan beri Müslümanlar için önemli bir kültür birliği unsuru olmuştur. İslam'ın temel kaynağı olan Kur'an'da Yüce Allah, Hz. Peygamber'i ve onun sünnetini çok müstesna bir yere oturtmakta, O'na itaati kendisine itaatle bir tutmaktadır. Müslüman toplumlarda zaman zaman sünnetin dindeki yeri, kaynağı ve değeri konusu çeşitli açılardan ele alınmış, farklı görüşler ortaya atılmış olsa bile, dinin anlaşılmasında Hz. Peygamber'in pratik yaşamının doğru kaynak ve metodolojilerle iyice tetkik edilmesi gereği hiçbir zaman inkar edilmemiştir. Objektif, hakkaniyetten yana ve mutedil sünnet yorumu ise her zaman yaygınlık kazanmıştır. ZİRVELERDE KARTALLARDA BULUNUR, YILANLARDA. ANCAK BİRİSİ ORAYA SÜZÜLEREK, DİĞERİ İSE SÜRÜNEREK GELMİŞTİR.

MAİDE SURESİ'NDEN BİR ÖRNEK: HZ. PEYGAMBER'İN GÖREVİ 67. Ey Peygamber! Rabbinden sana indirileni tebliğ et! Eğer bunu yapmazsan, O'nun elçiliğini yapmamış olursun. Allah, seni insanlardan koruyacaktır. Doğrusu Allah, kafirler topluluğuna rehberlik etmez. Bu ayetin iniş sebebi olarak pek çok olay gösterilmektedir. Razi bu rivayetleri sıralamaktadır, fakat bunların pek çoğuna güvenmek güçtür. Ancak Maide suresinin bundan önceki ayetlerini dikkate alırsak, iniş sebebini daha isabetli olarak tesbit edebiliriz. Kitap ehli, müslümanların dinini alay ve oyun konusu ediniyorlardı. Bu onların azgınlığını ve küfrünü artırıyordu (Maide 5/57, 64). Bunun anlamı, Hz. Peygamber'in getirdiği mesaja ağır bir tepki gösteriyorlardı demektir. Bu tepki karşısında Ahmed b. Hanbel'in Müsned'inde (I, 309) belirtildiği gibi, Hz. Peygamber, insanların onu yalanlaması, yahudi, hıristiyan ve müşriklerin onu korkutması sebebiyle peygamberlik görevini yürütemeyeceğinden endişeye kapıldı. Ayet bunun üzerine inmiştir. Zaten ayetin devamındaki "Allah seni insanlardan koruyacaktır" ifadesi, ayetin iniş sebebinin, toplumun tehlike arzedecek kadar ağır tepkisi olduğunu ortaya koymaktadır. Demek ki yaşadıkları toplumda her peygambere tepki gösterildiği gibi, Hz. Peygamber'e de tepki gösterilmiştir. Bu tepki öyle tehlikeli bir noktaya ulaştı ki, ilahi koruma devreye girmiştir. "Ey Peygamber! Rabbinden sana indirileni tebliğ et!" Ayetin bu kısmından çıkarılacak sonuçlar şunlardır: Yüce Allah, Hz. Peygamber'e, kendisinin indirdiğini tebliğ etmesi, şahsi fikrini ona katmaması konusunda uyarıda bulunmaktadır. Diğer taraftan Kur'an'a ve dolayısıyla Hz. Peygamber'e gösterilen tepkilere karşı, "Sen tebliğ görevini yerine getir, onların tepkilerine aldırış etme!" anlamına da gelebilir. Çünkü En'am suresinin 33. ayetinde yahudi, hıristiyan ve müşriklerin asıl tepkilerinin Allah'ın ayetlerine olduğu uyarısında bulunulmuş, 35. ayette Hz. Peygamber'e gösterilen bu tepkinin benzerleri, geçmiş peygamberlere de gösterildiği tesellisine dikkat çekilmiştir. Hangi şartlar altında olursa olsun peygamber ilahi mesajı insanlara ulaştırmakla sorumludur. Ama bunu yaparken mesaja herhangi bir ilave yapmamalıdır. Ne indirildiyse, onu aynen insanlara ulaştırmalıdır. Onların inandırıcılığı, Allah'ın mesajını tebliğ etmekle gerçekleşecektir. Bütün peygamberler kendi fikirlerini değil, ilahi mesajı ulaştırdıklarını söylemektedirler (bak. A'raf 7/62, 79, 93, 68; Hud 11/57; Ahkaf 46/23 ve Cin 72/28 ) . Buradan şu eğitim ilkesini çıkarabiliriz: Peygamberler sadece ve sadece Allah'ın indirdiğini tebliğ edeceklerine göre, eğitimciler de din adına sadece Allah'ın indirdiği mesajı tebliğ edip öğretmelidirler. Din adına insanlara birilerinin görüşü, ictihadı, felsefesi öğretilemez ve öğretilmemelidir. İnsan düşüncesinin dine karıştırılmaması konusunda Allah ne kadar titiz davrandığını şu ayetleriyle ortaya koymaktadır: "Kur'an, alemlerin Rabbi tarafından indirilmiştir. Eğer bize atfen bazı sözler uydurmuş olsaydı, elbette onu kıskıvrak yakalardık, sonra onun can damarını koparırdık" (Hakka 69/43-46). Kur'an'ın, Hz. Peygamber tarafından yazılmadığının delili olan bu ayetler, Kur'an'a Hz. Peygamber'in bir ilave yapamayacağı uyarısında da bulunmaktadır. Hz. Peygamber'e olan bu uyarı, din alimlerinin önde gelen metotlarından biri olmalıdır. "Eğer bunu yapmazsan O'nun elçiliğini yapmamış olursun." "Allah'ın indirdiğini insanlara ulaştırmazsan, peygamberlik görevini yerine getirmemiş olursun" ifadesinden anlaşılıyor ki, insanlardan korkarak vahyi tebliğ etmeme ihtimali de vardı. Söz konusu ihtimali ayetin bu kısmı ortadan kaldırmaktadır. Demek ki Hz. Peygamber öncelik bakımından, Allah'a karşı olan görevini yerine getirecektir. Madem ki bu görev, ilahi mesajı insanlara ulaştırmakla tamamlanıyor, o zaman bu elçilik görevi yerine getirilmelidir. Vahyin amacı, bunalıma giren insan ilişkilerini bunalımdan çıkartmak, onların sosyal ve manevi problemlerini çözmek olduğuna göre, elçi vasıtasıyla bu çözüm yolları insanlara öğretilmeli ve ulaştırılmalıdır. Hz. Aişe'den rivayet edilen bir hadise göre Hz. Peygamber, ilahi mesajı bütünüyle tebliğ etmiştir (Buhari, "Temenni", 4; "Cihad", 70). Veda haccında Hz. Peygamber, "Ey insanlar! Size benim hakkımda sorulduğu zaman ne diyeceksiniz?" sorusunu yöneltince onlar "Tebliğ ettiğine tanıklık ederiz" dediler. Bunun üzerine Hz. Peygamber: "Allahım! Tebliğ ettim mi?" dedi (Buhari, "İlim", 30, 37; "Zekat", 31; "Hac", 132; Müslim, "İman", 278). Veda haccında kırk binin üstünde bir insan kitlesi bu hadiseye şahit olmuştur. Demek ki Hz. Peygamber'in son endişesi, ilahi mesajı tebliğ edip etmediği olmuştur. Hz. Peygamber, Yüce Allah'ın mesajını tebliğ edip etmeme konusunda bu kadar titiz davrandığına göre, din alimlerinin bu titizliğe çok daha fazla dikkat etmeleri gerekmektedir. Ayetin bu kısmında yer alan risalet kelimesi, "peygamberlik, elçilik" anlamına gelmektedir. "Allah, peygamberliğini kime vereceğini daha iyi bilir" (En'am 6/124). Risalet kelimesi risalat şeklinde Kur'an'da çoğul olarak geçmektedir. Mesela A'raf suresinin 144. ayeti şöyledir: "Ey Musa! Ben risaletlerim ve sözlerimle seni insanların başına seçtim." Buradaki risaletler kelimesi "görevler" anlamına gelmektedir. Elçinin birden fazla görevi olacağından, görevler denilmektedir. Tekil olarak kullanılınca, genel anlamda elçilik, ama çoğul olarak kullanılınca, elçiliğin çeşitli görevleri kastedilmektedir. "Allah seni insanlardan koruyacaktır. Doğrusu Allah kafirler topluluğuna rehberlik etmez." Ayetin bu bölümünden anlıyoruz ki, insanların Hz. Peygamber'e ağır tepkileri, görevini engelleme durumuna kadar ulaşmıştı. Yüce Allah koruma görevini üzerine alarak tebliğ vazifesini sürdürmesini Hz. Peygamber'den istemiştir. Yüce Allah, ayetin sonunda tepki gösteren kafirlere karşı nasıl bir tavır takındığına işaret etmektedir. Bu insanlar, Allah'ın rehberliğinden kendilerini mahrum bırakmaktadırlar. İlahi rehberliğin olmadığı yerde köklü değişimin olması imkansızdır. (Tefsir VI, 92-95). BAYRAKTAR BAYRAKLI

Son Peygamber HZ. Muhammad in Hayatı Dünyada hiç kimsenin hayatı Hz. Muhammed 'in hayatı kadar detaylı bir şekilde kayda geçirilmemiştir. İslam kültüründe "siyer" geleneği olarak klasikleşen Hz. Muhammed biyografisi, doğumundan vefatına dek İslam Tarihi'nin olduğu kadar dünya tarihinin de dönüm noktalarını belirleyen müstesna bir yaşam ihtiva etmektedir. Asırlardır farklı kültürel formlarla biçimlenen İslam toplumunun varlığını doğrudan etkileyen bu sürecin net olarak anlaşılması, O'nun evrensel mesajının öz haliyle bugüne aktarılmasında temel noktalardan birisidir. Alemlere rahmet olarak gönderilen Hz. Muhammed 'in beşeri ve nebevi hususiyetleri, bir yandan yaşadığı çağın şartları dikkate alınarak değerlendirilmeli, diğer yandan da bu tarihselliği aşan mesajı en doğru şekliyle anlaşılmaya çalışılmalıdır. O'nun yaşamında bütün hayat şart ve şekillerine göre İslam çerçevesinde örnek alınabilecek ahenkli bir çeşitlilik, zenginlik, seyyaliyet ve pratiklik bulunmaktadır. Onun hayatı, örnek ahlakın, güzel adetlerin, asil ve mutedil duyguların ve üstün meziyetlerin hakim olduğu bir hayattır. ZİRVELERDE KARTALLARDA BULUNUR, YILANLARDA. ANCAK BİRİSİ ORAYA SÜZÜLEREK, DİĞERİ İSE SÜRÜNEREK GELMİŞTİR.

Son Peygamber HZ. Muhammed in Sosyal Hayatı Farklı toplum kesimlerinin bütün ihtiyaçlarını ferd, aile, millet, ümmet ve insanlık düzeyinde ve evrensel çerçevede karşılamak, şekillendirmek ve örneklendirmek üzere gönderilmiş bulunan Hz. Peygamber'in davranışları ve hayatı, "üsve-i hasene" yani evrensel yegane hayat modeli olarak Allah tarafından takdim edilmiştir. Zengin ve varlıklı, fakir ve yoksul, yöneten ve yönetilen, zayıf ve kimsesiz, fatih ve muzaffer, öğretmen ve öğrenci, tüccar ve esnaf, işveren ve işçi, hulasa her çeşit insan onun hayatında örnek alacağı birşeyler bulabilmiştir. Hz. Peygamber'in sosyal ilişkilerinde farklı inanç gruplarıyla bir arada, onların temel hak ve hukuklarını gözeterek yaşadığı görülmektedir. Özenle ayarlanmış bu hassas dengeyi korumak O'nun idarecilik dehasını, mağdur ve mazlumun yanında olmak O'nun merhamet ve şefkatle örülmüş seçkin şahsiyetini, toplumun her renk ve unsurunu kendi değerleriyle yaşayarak hoşnut etmek ise, O'nun şahsiyetinin kuşatıcılığını göstermektedir. ZİRVELERDE KARTALLARDA BULUNUR, YILANLARDA. ANCAK BİRİSİ ORAYA SÜZÜLEREK, DİĞERİ İSE SÜRÜNEREK GELMİŞTİR.