Hintli yaşlı bir usta, çırağının sürekli herşeyden şikayet etmesinden bıkmıstır. Bir gün çırağını tuz almaya gönderir. Hayatındaki herşeyden mutsuz olan çırak döndüğünde, yaşlı usta ona, bir avuc tuzu, bir bardak suya atıp içmesini söyler. Çırak, yaşlı adamın söylediğini yapar ama içer içmez ağzındakileri tükürmeye başlar. Tadı nasıl? diye soran yaşlı adama öfkeyle "acı" diye cevap verir. ... Usta kikirdeyerek çırağını kolundan tutar ve dışarı cıkarır. Sessizce az ilerdeki gölün kıyısına götürür ve çırağına bu kez de bir avuç tuzu göle atıp, gölden su icmesini soyler. Soyleneni yapan çırak, ağzının kenarlarından akan suyu koluyla silerken, usta ayni soruyu sorar:Tadi nasil? "Ferahlatıcı" diye cevap verir genç çırak. Tuzun tadını aldin mi?diye sorar yaşlı adam, "Hayır" diye cevaplar ciragi. Bunun uzerine yasli adam, suyun yanina diz cokmus olan ciraginin yanina oturur ve soyle der: "Yasamdaki acılar tuz gibidir, ne azdır, ne de cok. Acının miktarı hep aynıdır. Ancak bu acının siddeti, neyin icine konulduguna baglidir.. Acin oldugunda yapman gereken tek sey acı veren seyle ilgili hislerini genisletmektir. Onun icin sen de artık bardak olmayi bırak, göl olmaya calış...