tüylerim diken diken oldu BİNLERCE DANSÖZ VAR...

ben ne diyeceğimi bilemiyorum tüylerim diken diken oldu evet kadınlar hissediyor ve hiç bir şey söylemiyor biliyorlar gözlerin dilini şu yalan dünya da bari SEN gerçek ol be

bense tam tersine habire söylerim her cumlenin sonunda sevdiklerime ölüm kalim dünyasi ne kadar yasayacaz allahtan baska kimse bilmez bugun söylemiyecezde ne zaman söyleyecez diye dusunurum hep bikmam ne söylemekten ne duymaktan ama yukardaki olay farkli

vay be.... güzelmş teşekkürler

Sonundaki mesaj hikaye'ye hiç uymuyor, bütün gün boyunca sarfettiğiniz binlerce kelimenin yanında o iki kelimeyi söylemekten gocunmayın "Seni seviyorum" .. sadece bu kadar..

evet doğru ben çok beğendim BİNLERCE DANSÖZ VAR...

hayatta böyle hikayaler çok... hepside aynı yere çıkıyor.. mekan, zaman ve kişiler farklıda olsa da... güzeldi paylaşım için teşekkürler... ...

benimde yaptıgım bu zaten şuana kadar seni seviyorum diye bişi çıkmadı ağzımdan. Diyorsan bunu sıklaştırmıcaksın. SEVGİNİ o zaman BELLİ edersin.

idare eder

Karımı 1998 in sonbaharında kaybettim... Yedi senelik evliliğimizin iki senesini kanser tedavisi için hastanelerde geçirmiştik. Karim, her evlilik yıldönümümüzde ikimizin fotoğrafını çerçeveler, "Bunlar bizim hayatımızın gölgeleri" derdi.. Öldüğünde, yedi tane resmimiz vardı. 97'in bir gecesinde onu aldattım. Oysa ona sürekli onu ne kadar çok sevdiğimi ve sonsuza kadar sadık kalacağımı söylerdim. Ölmeden iki hafta önce yine aynı şeyi tekrarladım. Tuhaf bir gülümsemeyle baktı bana ve sadece: "Biliyorum" dedi. İzmir'e kar yağdığı gün, yani bir ay önce, evdeydim. Fotoğraflarımıza bakıyordum yine... Her çerçevenin altında bir harf olduğunu ilk kez o gün fark ettim. - A. - R. - K. - A. - S. - I. - N. Gerisi için yılları yetmemişti. Ama sanırım "Arkasına bak" yazmaya filan niyetlenmişti. Hemen çerçevelerin arkasına baktım. Hiçbir şey yoktu. Sonra bir şey dürttü beni, hepsini teker teker söktüm. İnanabiliyor musunuz, her birinin arkasından bir mektup çıktı! Geçirdiğimiz her sene için sevgi dolu sözler yazmıştı. 1997'deki resmimizin içinden çıkan zarf ise simsiyahtı. Ve içinden su sözler çıktı: "14 Mart 1997/Gözlerin bana başka birine dokunmuş gibi baktı/ Söylemene gerek yok, biliyorum..." 2002'deyiz. Onu kaybedeli 4, aldatalı 5 yıl oluyor. İçim acıyor simdi. Çünkü kadınlar biliyor, hissediyor... Seni seviyorum diyenin sevgisinden şüphe et, çünkü; aşk sessiz, sevgi dilsizdir...

çok güzel ya Aşk caddesinde seninle yürürken, ayrılık yağmuru yağdı birden, şemsiyesiz kaldık ve ikimizde sırılsıklam olduk http://www.110bazar.com/sad. jpg

karısı kanserken onu aldatıp ölümünden etkilenmeyen adam, karısının resimlerin arkasına bıraktığı yazıyı görünce içinin acıması saçma. ilk okumada duygulu bi yazıymış gibi algılanması normal. çünkü içinde kadın ve ölüm var Fakat ben bi dugusallık göremedim. olan tek duygu adamın.. t olma duygusudur. seçkin insanların kurduğu galakside bi kara delik ben...

ilginç bir yazı aşkın lafla değil davranışla anlaşılabilineceğinin bir kanıtı eline sağlık

COK GÜZELMiS EMEGINE SAGLIK... PAYLASIMIN iCiN TESEKKÜRLER... img]http://www.resimload.com/141125/jeC_Uqw_150x200x1x. gif

Söylememek meziyet değil çünkü defalarca duyulmaktan bıkılmayacak iki kelime

cok güzell bi yazı gercekteen... Ayakların uçurumdan kesilcek bile olsa hayatın gıcıklıgına gülümse =)

süper bir paylaşım yaww

ben sevdigime sürekli bunu söylüyorum ve ömrümün sonuna kadar günde birmilyon kere dahi söylesem bıkmam sevgi sadece dilde kalmamalı hal hareketler bunun tamamlayıcısıdır