Bi bakayim.. Belki nette bulurum da dinlerim. Etkileyici sözleri var.

Hmmm; bilgilendirdigin icin tesekkür ediyorum. Cok güzel bir türkümüz, lakin ne yazik dinleyememisim.

Çanakkale, I. Dünya Savaşı'nda İtilaf Devletleri ile Osmanlı Devleti'nin savaştığı cephelerden sadece bir tanesiydi. Ancak Çanakkale Savaşı'nın taşıdığı önem bunun çok ötesindedir. Çanakkale Savaşı, tarihi bir dönüm noktası, Dünya tarihini etkileyen önemli gelişmelerden birisidir. Bütün olumsuz şartlara rağmen burada kazanılan zafer, bir savunma savaşının kapsamını aşan, sadece savunulan bölge ve ülke itibariyle değil, dünya dengelerini sarsan ve değiştiren bir çerçeveye ulaşmıştır. Çanakkale zaferi, bundan tam 88 yıl önce 18 Mart 1915'te, Gelibolu Yarımadası üzerinde kazanıldı. İngiltere ve Fransa, Gelibolu Yarımadasını ele geçirerek Çanakkale Boğazı'nı açmak ve devamında da İstanbul'u işgal etmek niyeti ile bu harekata başladılar. Böylece Türkler'in Avrupa ile olan bağlantılarını da tamamen kesmiş olacaklardı. Dönemin İngiliz Deniz Bakanı Winston Churchill Çanakkale Harekatı'nın kendileri açısından çok farklı anlam taşıdığını ifade etmektedir. O'na göre Çanakkale Harekatı ile dünya tarihi değiştirilecek, Türk imparatorluğu ikiye bölünecek, başkenti felce uğratılacak, düşmanlarına karşı Balkan devletleri birleştirilecek, Sırbistan kurtarılacak, Rusya'ya savaşta yardım edilecek ve savaşın süresi kısaltılarak sonsuz insan hayatı kurtarılacaktı. Bu beklentilerle 1915 Şubatından itibaren harekata başlayan İtilaf Kuvvetlerinin donanması, 18 Mart 1915'te denizden gerçekleştirdiği büyük saldırıda başarısız olup geri çekildi. Daha sonra kara harekatı ile Boğaz kıyısındaki mevzileri düşürüp İstanbul'a ulaşmak istediler ve yine başarısız oldular. Nihayet 1915 yılı sonunda tamamen çekilmek zorunda kaldılar. Gelibolu Yarımadası'nın bilindiği üzere Türk tarihinde ayrıcalıklı bir yeri vardır. Türkler'in Avrupa'ya geçiş yaptığı ilk bölgedir. Avrupa kıtasında sahip olunan ilk topraktır. Avrupa'ya atılan ilk adımdır. Bu zaferin belkide bizim için en önemli yanı, Milli Mücadele ruhunun ilk meşalelerinin burada yakılmış ve Türkiye Cumhuriyeti'nin ilk temel taşlarını atan Türk Milleti'ne Mustafa Kemal Atatürk'ü kazandırmış olmasıdır. Çanakkale'de kazanılan bu Türk zaferi ile; Baltık'ta ve Avrupa'dan Almanlar tarafından ablukaya alınan Rus Çarlığı, Boğazlar ve Karadeniz'den de Türkler tarafından kuşatılınca yıkılmıştır. Çanakkale zaferi, emperyalist güçlerin mağlup edilebileceğinin işaretini daha o zaman vermişti. Çanakkale Destanı, Milli Kurtuluş savaşımızın verildiği 1919-1922 yılları arasında Türk Milleti'ne yol göstermiş, büyük moral kaynağı olmuştur. Bunun yanı sıra Çanakkale zaferi, hastalanmış, hatta ölmüş gözü ile bakılan Türk Milleti'ne şan, şeref ve güven kazandırmış, özbenliğini yeniden kazanmasına yardımcı olmuştur. Ayrıca, Türk Milleti'nin askerlik kabiliyetini, fedakarlık ruhunu, vatan ve millet sevgisini, manevi gücünü bir defa daha dünyaya göstermiştir. Bu türkü de Çanakkale savaşlarında şehit olan askerlerimiz için yakılmıştır. ufo gören masum köylü!! Koçum benim!!

Bu türküyü dinleyen herkesin kafasında bir soru belirir. Kim bu Kiziroğlu Mustafa Bey? Köroğlu ile ne ilgisi var? Bu türküyle ilgili birçok söylenti var ama en ilginci sanırım bu. Kizir, Kars'ın Susuz kazasına bağlı bir köydür. Bu köy Kısır dağlarının geniş eteklerine kurulmuştur. Köyün dört bir yanından ise soğuk pınarlar akar. Köy düz toprak damlı evlerden oluşmaktadır ve köyün hakim bir yerin de de bir kale kalıntısı vardır. Köylüler Kiziroğlu'nun kalesi derler buraya. Kiziroğlu bu köyde yaşamış ve bura da efsaneleşmiştir derler. Küçükken at binip kılıç kuşanır. Söylentiye göre şimdiki Kiziroğlu Köyü'nün yerinde bir birinden uzak yirmi yirmi beş kadar ev bulunmaktaymış. Bölge dağlık ve ormanlık olduğu için insanları da bu nedenle olacak ki çok serttir. O zamanlar burada yaşayan insanların başında bulunan kişiye "Kizir" derlermiş. Kizir Muhtar demektir. Gün gelmiş zamanın kizirinin ünü tüm Anadolu'ya yayılmış. Tüm kötüler ondan korkar olmuş. Gel zaman git zaman Kizirin bir oğlu olmuş. Daha küçükken iyi at biner, kılıç kuşanır olmuş. İşte Kiziroğlu Mustafa Bey bu çocuk. Bütün çocukluğu Kısır Dağı'nda at binip avlanmakla geçmiş Mustafa'nın. O da babası gibi büyüyünce namlı bir yiğit olmuş, haksızlık ve adaletsizliklerle savaşmaya başlamış. Zaten onun bulunduğu çevrede kimse haksızlık etmeye cesaret edemezmiş ya. Köroğlu doğuya gelir. O sırada doğuya gelen Köroğlu Kısır Dağları'nda Ferro deresine yerleşir, amacı doğudaki haksızlıkları yok etmek. Bir gün Köroğlu bir at gezisinde Kizir Köyü'nü görür, "Burada ki adaletsizlikler de benden sorulur" der ve gider orada bir kale kurar. İşlerinden dolayı bir müddet köyünden ayrı kalan Kiziroğlu köye döndüğünde Köroğlu'nun kalesini görür. Sinirlenir. Köroğlu'nun yanına gider, sertçe çıkışır "Sen kim olasın ki benim yurdumda saltanat süresin" Her ikisi de bir birlerini kötü insan olarak bilirlermiş. Köylülerin söylemesi böyle. O zamanın adaletine göre iki yiğit dövüşür, galip gelen diğerini öldürüp savaşı kazanırmış. Köroğlu ve Kiziroğlu günlerce at üstünde kavga etmişlerse de yenişememişler. Kılıç kavgasında ve güreşte de yenişememişler. Mustafa Bey'in atı Ala Paça da Köroğlu'nun atı Kırat'la güreş-mekte. Mustafa Bey şöyle bir geri bakmış ki ne görsün atı Ala Paça Köroğlu'nun atını alt etmiş duruyor. "Ola benim atım Köroğlu'nun atını alt etmiş, ben Köroğlu'nu alt etmezsem halim nic' olur" deyip gayrete gelmiş Köroğlu'nu yere vurmuş. Tam kamasını çekmiş vuracağı sırada Köroğlu "Dur yiğit, bana biraz mühlet ver yiğitlerimi göreyim karımla helalaşayım" demiş. Mustafa Bey bırakmış. Köroğlu eve gidip olanları karısına sazıyla sözüyle anlatmaya başlamış. Bir atı var Ala Paça peh peh peh Mecal vermez Kırat kaça hey hey hey Az kaldı ortamdan biçe Ağam kim, Paşam kim, Nigar kim, Hanım kim Kiziroğlu Mustafa Bey Bir beyin oğlu Zor beyin oğlu diye... Köroğlu geciktiği için evine kadar gelen Kiziroğlu kapı aralığından türküyü duyunca duygulanır ve utanır. Kapıyı çalıp içeri girer. Mustafa Bey'i karşısın da gören Köroğlu her şeyin bittiğini düşünürken Mustafa Bey sarılıp onu öper. "Sen benden daha yiğitsin Köroğlu" der. Köroğlu da "Ben artık buradan gideyim burada senin gibi mert ve yiğit biri varken kalmak olmaz" der ve köyü terk edip batıya gider. Köroğlu'nun Bolu Dağları'ndan çıkıp ta Kars'a gelmesi o zamanın koşullarında olanaksız gibi. Ama halk düşüncesi iki yiğidi Doğu Anadolu da önce çarpıştırıyor sonra barıştırıyor. Bu, Anadolu insanının kahramanlarına, haksızlıklara direnenlere verdiği değeri gösterir. Kiziroğlu öyküsü tepeden inmemiştir, böyle bir yiğit yaşamış ün almıştır. Halk da bu söylenceyle Kiziroğlu'nu saygı ve sevgiyle anmakta ufo gören masum köylü!! Koçum benim!!

bi tane daha.... hem de ege türküsü... Kütahya'nın Pınarları Bundan 100-120 yıl önce Kütahya'da bir ailenin genç yakışıklı, sözü dinlenir, temiz kalpli bir oğulları varmış. Orta halli bir ailenin de güzel, boylu poslu uzun saçlı bir kızları varmış. Kız biraz hoppa olduğu, ele, avuca sığmadığı için arkadaşları ona "deli düve" ismini vermişlerdi . İşte genç yakışıklı delikanlı deli düveye aşık olmuş. O zamanlar deli düve adı dillere destandır. Genç, deli düveyi ailesinden ister, fakat kızı vermezler. Kızla genç gizli gizli buluşurlar. Bunu duyan kızın ailesi razı olur ve kızla genci evlendirirler. Fakat gençlerin saadetleri uzun sürmez, bu kızın güzelliğini duyan gören zamanın delikanlıları kendilerini reddeden kızın kocasını hem kıskanır hem de ona kin bağlarlar. Aradan hayli zaman geçer bu genç ve güzel gelin bazı delikanlılar tarafından tehdit edilmeye başlanmıştır. Delikanlılar "kocandan ayrılacaksın yoksa seni dağa kaldırırız, kocanın da gözlerini kör ederiz" diye kıza haber salmışlar. Genç kadın önceleri aldırmaz ve kocasından saklar, onu sevdiği için bir türlü kötülük etmelerine razı olamaz ve delikanlılara şöyle haber yollar " Ne olur, kocamı rahat bırakın. Ona dokunmayın ne isterseniz yapayım" der. Bunu haber alan gençler kadını kaçırmaya karar verirler. Aracı kadına "biz istediğimizi çeşme başında söyleyeceğiz. Oraya kadar gelsin" derler. Bunu duyan gelin meraktan çatlayacak bir duruma geldiğinden çeşme başına gider. Çeşme başına giden delikanlılar tuzak kurarak kadını kaçırırlar. Kadın bu sırada çığlık atar o sırada kadının kocası olan Asalıoğlu sesi duyarak koşarak gelir. Kadının kocası ile diğer gençler arasında kanlı bir kavga olur ve Asalıoğlu ölür. Gençler kızı dağa kaldırmıştı öte yandan oğullarını kanlar içinde yattığını gören gencin ana ve babası saçlarını başını yolarlar. ufo gören masum köylü!! Koçum benim!!

Tesekkür ediyorum Alaybozan. Güzel bir Türkü Hikaye'miz idi. Gercekten de yüreklere dokunan bir öykü.

benim en sevdiğim türkü "yüksek yüksek tepeler"dir. hikayesi ise beni ağlatır. hikayesi mi... çok eskiden köyün birinde Zeynep isimli çok güzel bir kız vardır. Onaltıya yeni bastığında Zeynep'i köylerindeki bir düğünde aşırı köylerden gelen Ali isimli bir genç görür. Ali Zeynep'i çok beğenir ve köyüne döndüğünde kızın babasına hemen görücü gönderir. Zeynep'i Ali'ye verirler. Kısa bir zaman sonra düğünleri olur. Ali, Zeynep'i alıp aşırı köyüne götürür. Zeynep'in gelin gittiği köy ile kendi köyü arası üç gün üç gece çeker. Bu kadar uzak olduğundan dolayı Zeynep, anasını babasını ve kardeşlerini tam yedi yıl göremez. Bu özlem Zeynep'in yüreğinde her gün biraz daha büyüyerek dayanılmaz bir hal alır. Köyün büyük bir tepesinde bulunan evinin bahçesine çıkarak kendi köyüne doğru dönüp için için kendi yaktığı türküyü mırıldanır ve gözleri uzaklarda sıla özlemini gidermeye çalışırmış. Oysa kocası, Zeynep'in bu özlemine pek aldırış etmez. Kaldı ki eski sevgisi de pek kalmadığından kendini fazlaca horlamaya, eziyet etmeye başlar. Sonunda bu özlem ve kocasının horlaması Zeynep'i yataklara düşürür. Gün geçtikçe hastalığı artan Zeynep'in düzelmesi için, köyden gelip gidenler de anasının babasının çağrılmasını salık verirler. Başka çare kalmadığını anlayan Zeynep'in kocası da anasına babasına haber vermeye gider. Altı gün altı gecelik bir yolculuktan sonra bir akşam üstü Zeynep'in anası babası köye gelirler, Zeynep'i yatakta bulurlar. Perişan bir halde Zeynep hala türküsünü mırıldanmaktadır. Aynı türküyü anasına babasına da söylemeye başlar. Çevresindeki bütün köy kadınları duygulanıp göz yaşı dökerler. Annesi fenalıklar geçirir ve bayılır. Zeynep hasretini giderir, giderir ama artık çok geç kalınmıştır. Bir daha onmaz, sonu ölümle biter. Herkes Zeynep için göz yaşı döker. İşte o gün bu gündür bu türkü ayrılığın türküsü olarak söylenip durur. Yüksek yüksek tepelere ev kurmasınlar Aşrı aşrı memlekete kız vermesinler Annesinin bir tanesini hor görmesinler Uçan da kuşlara malum olsun ben annemi özledim Hem annemi hem babamı hem köyümü özledim Babamın bir atı olsa binse de gelse Annemin yelkeni olsa uçsa da gelse Kardeşlerim yolları bilse de gelse Uçan da kuşlara malum olsun ben annemi özledim Hem annemi hem babamı hem köyümü özledim Kaynak: Salih Turhan, Kubilay Dökmetaş, Levent Çelik Notalarıyla Türkülerimiz ve Hikayeleri Ankara, 1996 ufo gören masum köylü!! Koçum benim!!

Güzel bir Türkümüz de; cikartamadim. Bir de sözlerini yazabilir misin Alaybozan?

Ellerine saglik, cok tesekkürler Alaybozan, bilgilendirdin.

Hmm; bekleriz efenim devamini Hani bilsek de, kulaklarimizda hep dolansa da, hani bunun destansi türküsü?:)

Ferayi'dir Kizin Adi Su bizim Milas, tarih boyunca iki uygarliga baskentlik etmistir. Ilkin Halikarnassos'tan önce Karya Kralligina; daha sönra da Mentese Beyligine. Mentese beylerinden Yakup'un oglu Ilyas, av meraklisi, daglar sevdalisiymis. Silahini omuzladigi gibi, daglara düsermis. O dag senin, bu dag benim. Hani, bizim Mugla'mizin daglari da dagdir ha. Adam, avci olmasa bile aç kalmaz Mugla daglarinda. Mevsimine göre çintar toplar, közde kebap edip yer. Mersindi, çilekti, geyik elmasiydi, haruptu, incirdi; doyurur karnini. Sözün akisini degistirmiyelim; Ilyas Bey'den anlatiyorduk: Bu Ilyas Bey, bir ilkyaz günü Mugla daglarinda av ardinda kosuyormus. Göktepe dolaylarinda olacak; dünya güzeli bir Yörük kizina rasgelmis. Bilinir ki; Yörükler yazi yaylada, kisi yazida geçirirler. Ilyas Bey; bu becene dag basinda bir güzeller güzeliyle karsilasinca sasirmis: - In misin, cin misin? diye sormus. Kiz: - Ne in'im, ne cin! Sencileyin bir insanim. - Peki, ne ariyorsun bu dag basinda? - Kuzularimi, oglaklarimi güderim. Ya sen? - Ben mi? av avlayip kus kuslardim ki; bugün bahtim karsima seni çikardi. Adin ne senin? - Ferayi. - Ferayi. Ferayi. Ferayi... - Benim Türkmen adimi Beyenmedin yalim "galiba"? - Yoo. Çok Beyendim de, Beyendigimden, düsürmem adini dilimden. - Ya senin adin ne? Neyin nesi, kimin fesisin? - Adim Ilyas. Yakup beyin oglu. - Ooo. Beyimizin oglu beyimiz onurlandirmis obamizin kondugu yerleri. Ne mutluluk canimiza. Hadi, çadirimiza buyur da, bir tas ayran sunayim sana. Açsindir, çökelek çikarayim. Ilyas Bey, Ferayi'nin sundugu çökelegi bazlamaya sarip yemis, tas tas ayran içmis. Bir yadan da, Ferayi'yle evlenmeyi kafasina koymus, içini açmis: - Benle evlenir misin Ferayi? - Bunu anam-atamla konusman gerek bey.. Ilyas Bey dönmüs Milas'a. Anasina iletmis kararini: - Ana can, hep, benim evlenmemi ister durursun degil mi? - Hemde nasil! Hayrola, buldun mu yoksa gönlünün sultanini? - Buldum ana. Senden dilegim odur ki; dilegimi bey babama açasin. - Olur ogul. Kim ki gelinimiz olacak kiz? - Göktepe'de oba kurmus Yörük kizi Ferayi. Yakup bey, adamlarindan birkaçini yanina alip, varmis, Ferayi'nin obasina. Hos-besten sonra da çikarinis agzinda baklayi: - Gelisimiz sundandir ki; diye söze baslamis... "Bahçenizdeki gülü dermeye geldik, sizinle kardeslik olmaya geldik... Oglum bir Beyenmis Ferayi'yi, ben iki Beyendim..." Bey bu, sözü buyruktur. Ferayi'nin babasi da mirin-kirin etmemis: - Civan oglun Ilyas'a kiz vermek, obamiza san verir, demis. Dügün hazirliklarina tezelden baslanmasi kararlastirildiktan sonra konuklar daha oturmamislar. Mustuyu Ilyas'a ve halka vermek için, Milas'a dogru yola koyulmuslar. Onlar obadan uzaklasirken, Ferayi'nin agabeyi Mistik dönmüs sürüyü yaylatmaktan. Neler olup bittigini sormus babasina. Babasi: - Obamizin basina devlet kusu kondu ogul! diye girmis söze; "Yakup Beyoglu Ilyas Bey, bacin Ferayi'ye gönül koymus ki; babasi Ferayi'yi istemeye gelmis..." Mistik: - O Ilyas olacak beyoglu Ferayi'yi nerde görmüs? demis ve "Anlasilan Ferayi onunla yavuklanmadan görüsmüs. Ben bunu ar ederim. Ilyas kendine baska kismet arasin" diye eklemis. Nice israr etmislerse de, "nal" demis, "mih" dememis Mistik. - Ferayi, bakmis ki baska yol yok; haber salmis Ilyas Bey'e: "- Beni falan gün Kanli Kapuz'un agzinda bekle. Ben çeyizimi sari mayaya yükler gelirim. Ordan da kaçariz birlikte..." Ilyas Bey, atlamis atina, kavil yerine dogru yola düzülmüs. Gelin görün ki; Mistik sezmis olan biteni. Izlemis Ferayi'yi. Kanli Kapuz'un basinda yakalamis. "Demek Ilyas'la kaçacaksin ha?" diyerek, çekmis biçagini, delik-desik etmis biricik bacisini. Sonra da kendini, kapusun kara derinliklerine atmis. Ilyas bey kavil yerinde, çeyiz yüklü sari mayayi basibos görünce, yüregi agzina gelmis. Az sonra da Ferayi'nin, al kanlar içindeki ölüsünü bulmus. Bunun üzerine Ilyas Bey ne yapmis, bilmiyoruz. Bildigimiz bir yey var: Halk usta, bu acili öyküyü türkülestirmis, dünya durdukça çigrilsin; sevenlerin arasina kimse girmesin diye: Ferayidir gizin adi Ferayi de yandim aman Esmer yarim de aman da Ferayi Türkmen de gizi, katarlamis mayayi of yandim aman Esmer yarim de aman da mayayi Ninni ninna, ninni ninnana, nininih, ninaynam Aman da aman Ferayi Demirciler demir döger, tuncolur öf yandim aman Esmer yarim de aman da tuncolur Sevip sevip ayrilmasi, gücolur öf yandim aman Esmer yarim de aman da gücolur Kaynak: Ahmet Günday Baglama Metodu Notalari ile Halk Türküleri ve Türkü Hikayeleri Nisan 1977

(: devamı da gelecek... ufo gören masum köylü!! Koçum benim!!

Şen olasın Ürgüp dumanın gitmez Kıratın acemi konağı tutmaz Oğlun da çok küçük yerini tumaz Cemal'ım Cemal'ım algın Cemal'ım Al kanlar içinde kaldın Cemal'ım Ürgüp'ten de çıktığını görmüşlür Kıratının sekisinden bilmişler Seni öldürmeye karar vermişler Cemal'ım Cemal'ım algın Cemal'ım Al kanlar içinde kaldın Cemal'ım Cemal'ın giydiği ketenden yilek Al kana boyanmış don ile göynek Sana nasip oldu ecelsiz ölmek Cemal'ım Cemal'ım algın Cemal'ım Al kanlar içinde kaldın Cemal'ım Ürgüp'ten de çıktın kırat kişnedi Üzengiler ayağını boşladı Yağlı kurşun iliğine işledi Cemal'ım Cemal'ım algın Cemal'ım Al kanlar içinde kaldın Cemal'ım Karlık ile başkadın pınar arası Çok mu imiş Cemal'ımın yarası Ağlayıp geliyor garip anası Cemal'ım Cemal'ım algın Cemal'ım Al kanlar içinde kaldın Cemal'ım Cemal'ın giydiği kadife şalvar Dükkanın kilidi cebinde parlar Oğlun da çok küçük beşikte ağlar Cemal'ım Cemal'ım algın Cemal'ım Al kanlar içinde kaldın Cemal'ım Kıratın üstünde bir uzun yayla Ne desem ağlasam kaderim böyle Gidersen Ürgüp'e sen selam söyle Cemal'ım Cemal'ım algın Cemal'ım Al kanlar içinde kaldın Cemal'ım Kıratım başımda oturmuş ağlar Cemal'a dayanmaz şu karlı dağlar Üzüm vermez oldu Karlık'ta bağlar Cemal'ım Cemal'ım algın Cemal'ım Al kanlar içinde kaldın Cemal'ım Giden Cemal gelir mi de yerine İçerimde yaram indi derine Cemal düşta kahpelerin şerine Cemal'ım Cemal'ım algın Cemal'ım Al kanlar içinde kaldın Cemal'ım Ürgüp'lü Refik Başaran ufo gören masum köylü!! Koçum benim!!

Kütahya'nın Pınarları Akışır, Devriyeler Kol Kol Olmuş Bakışır. Asalı'ya Çuha Şalvar Yakışır, Aman Aman Vehbi Öyle De Böyle Olur Mu. Ah Ben Ölürsem Dünya Sana Galır Mı. Salın Gelip Musallaya Dayandı, Gar Beyaz Vehbim Al Kanlara Boyandı. Seni Vuran Oğlan Nasıl Dayandı, Aman Aman Vehbi Öyle De Böyle Olur Mu. Ah Ben Ölürsem Dünya Sana Galır Mı. ufo gören masum köylü!! Koçum benim!!

aaa. aglarsın. sahsen beni cok etkilio... ufo gören masum köylü!! Koçum benim!!

ezgisi özellikle... zaranın yorumu da guzel... ufo gören masum köylü!! Koçum benim!!