Abaşo: Alt ve aşağı Abli: Seren ve bumba cundalarından aşağı iki tarafa inen halatlar Aborda: Bir teknenin diğerine veya bir iskeleye yanaşması Abosa: Bosayı tut veya geçici olarak durdur, bosaya vurmak Abramak: Kontrol altına almak, komutası altında tutmak, üstünden gelmek Açıkta eylenmek: Bir teknenin sahilden veya iskeleden ya da limandan açıkta beklemesi Admiralti demiri: Çiposu kollarına dik ve hareketli eski sistem bir demir cinsi Aganta: Zincir veya halatı kısa bir zaman süresi için elde tutulup bırakılmaması Ağız kuşağı: Armuz kaplamanın en üst sırası Alabanda: Bordanın iç kısmı veya dümenin 35° ye kadar basılması Alabura: Altüst olma, teknenin ters çevrilmesi Alama kürek: Hep birlikte kürek çekerken çekmeyi durdurmak için verilen komut Alamatra: Karadeniz'de imal edilen balıkçı teknesi Alarga: Açıkta demektir. alargaya çıkmak, Alaya sancağı: İşaret sancakları ile donatılmaya, alay sancaklarının çekilmesi denir Alberaber: Hep birlikte kürek çekmek için verilen komuta Alesta: Hazır olmak, hazır olarak apikoda beklemek Alesta tramola Altabaşo: Bir yelkenin alt yakası, alt ve aşağı anlamında da kullanılır Amora yakası: Dört köşe bir yelkenin alt ve ön tarafındaki yaka Ana güverte: Geminin veya teknenin üzerinde yürünen en üstteki güvertesi Ana omurga: Postaların bağlandığı, baştan kıça kadar uzanan ağaç / demir kısım Anele: Hareketli demir halka Anele bağı: Aneleye yapılan bir çeşit bağ Apazlama: Kemere istikametinden gelen rüzgar Apiko: Demirin vira edilişinde deniz dibinden kurtulup dimdik durduğu vaziyet, veya dikkatli olarak beklemek Ariya: Yelkenin, sancağın veya çubukların aşağıya indirilmesi Arma: Sabit donanım Armuz: Güverte ve borda kaplama tahtalarının arasındaki çizgi Askı mapası: Bir demir kaldırmak için bedenine konmuş olan mapa Aşırtma praçera yelken: Kavançalı seren yelkeni Aşoz: Kaplama tahtaları için omurga ve bodoslamalar açılan oyuklar Avara: Gemi, bot veya teknenin yanaşık olduğu yerden ayrılması Aybocu: Zincirin ırgat çalıştırılarak aşağı alınması, indirilmesi Ayı bacağı: Yelkenlerin farklı kontralarda açılması Aynalık: Kıç bodoslama üzerine konan ve dümen iğneciğinin üzerine konduğu tahta levha Aynalık tahtası: Bir teknede kıç taraftaki havuzda otururken arkaya dayanmak için konulmuş olan tahta levha Baba: Halat volta etmek için ağaç veya metalden yapılmış silindirik biçimde güverte veya rıhtıma bağlanmış bir eleman Babafingo: Yelkenli bir teknede eğer direk üç kısımdan ibaret ise; en üstteki parça. Badarna etmek: Bir halatın aşınmaması için üstünün halat veya koruyucu bir malzeme ile sarılması Bakla: Zincirin bir halkası Balon-usturmaça: Halattan, hasırdan veya sentetik malzemeden yapılmış, içi doldurulmuş veya şişirilmiş bir usturmaça çeşidi Bandolet, bandra: Milliyeti gösteren sancak Barbarişka: Tutulmakta olan bir halatın kaymaması için yapılan bir bağ çeşidi Bastina: Palangalarda kullanılan bir nevi dilli makara Baston: Ana cıvadranın üzerinde ileriye doğru uzatılmış çubuk Baş: Bir teknenin ön ve ileri kısmı Baş bodoslama: Omurganın baş tarafından teknenin başını meydana getirmek için yukarı istikamete doğru konulan ağaç parçası Baş kasara: Genellikle gemilerdeki baş taraftaki yüksek kısım Baş omuzluk: Kemere ile baş bodoslama arasındaki yuvarlak kısım Baş parima: Bir botun baş üzerindeki analeye bağlanmış kısa halatı Başlı: Baş tarafın kıça nazaran daha batık olması Baştankara etmek: Tekneyi bir sahile beya kumsala baş taraftan oturtmak veya yanaştırmak Başüstü: Bir botun baş tarafında oturabilecek ve ayakta durulabilecek platform Bermuda arma: Uzun bir direk üzerine yelken açmak için düşünülmüş arma tipi Bu tip armada yelken sereni yok ancak bumbası vardır. Bindirme kaplama: Armuz kaplamanın birbiri üzerine konularak yapılma şekli Bita: Madeni babaların bir tanesine, halat ve zincirlerin volta edilmesi için kullanılan silindirik madeni eleman Bocurum: Yelkenli teknelerde kıç bodoslama / kıç aynalık üzerinde bulunan direğe çekilen yelken Borda: Su kesiminden yukarıda kalan kısım Borda feneri: Sancakta yeşil, iskelede kırmızı olarak yakılan 112,5 açılı fener Borda iskelesi: Bir tekneye girip çıkmak için inip kalkabilen ve içeriye alabura olabilen bir merdiven tipi Bosa/bosa tutmak: Bir halat veya zincirin bedeni üzerine bosa tutarak abramak Boş alamak: Gevşek bir halatı germek için fazlasını çekmek Boş vermek: Halatı kaçırmak Branda: Eskiden yelken yapılan bir cins kumaş ya da kumaştan yapılan ve gemicilerin hamak olarak kullandıkları yatak. Bumba: Yan yelkenlerin alt yakalarını germek için kullanılan bir cins seren. Yük gemilerinde yük aktarmak için ucuna palanga takılan seren Burgata: Halat ve zincir ebadını ölçmek için kullanılan bir ölçü Bükün: Halatın veya bir yomanın sağa veya sola doğru kollarının bükülmesi Camadan: Camadan vurmak. Yelken alanının küçültülmesi Camadan bağı: Bu küçültmeyi yapmada kullanılan bir bağ çeşidi Camadan kalçeaları: Bu bağı yapmak için yelken üzerinde sıralanmış ve yelkenin her iki yüzünde bulunan bağcıklar. Cankurtaran simidi: Denize düşenleri kurtarmak için çok hafif ve yüzer maddeden yapılmış, yuvarlak simit biçiminde ve bir salvoya bağlı aygıt. Ceviz: Halatların ucuna tutabilmek için veya süs olarak yapılan bir cins düğüm şeklindeki işleme Cıvadra: Teknenin baş tarafında dışarıya doğru eğik olarak uzanan sabit seren, genellikle yelkenli teknelerde flokları açmak için kullanılır. Cunda: Uç demektir. Direk cundası, seren cundası, bumba cundası. Cunda yakası: yelkenin seren yakalarına gelen uçlarına denir. Çalım: Geminin baş ile kıçı arasında inik meyil veya kıç tarafta su kesiminin altındaki dar kesim. Çamçak: Teknede biriken suyu toplamak için tahtadan yapılmış bir cins kepçe Çarmık: Direklerin her iki bordasına bağlanabilmesi için gerilmiş tel halatlar. Çene: Omurga ile bodoslamamın birleştiği köşe Çıma: Halat, elincesi veya yomaların uç kısmı Çımariva: Personelin tekne boyunca yan yana selamlama için dizilmesi Çipo: Özellikle admiralti demirinde bedenin üst kısmından anelesinin altında geçen kollara dik olarak bağlanmış hareketli veya sabit ağaç veya metal kollar. Çördek yakası: Seren yakalarının geriye bakan kısımları, üç köşe yelkenlerdeki en üstteki pik yakası Çubuk: Ana direklerin üzerine konulan ekleme direkler Dabılbatım: Gemilerin karinası yırtıldığında teknenin su almaması için postaların iç tarafına ikinci bir kaplama konur ki, bu iki kaplama arasındaki double-bottom denir. Bu bölüm safra ve yakıt deposu olarak da kullanılır. Deniz demiri denizde ve rüzgarda hareketsiz kalan teknenin dalgalar borda vermemesi için baştan veya kıçtan denize attıkları koni şeklindeki branda torba. Dese etmek: Halatın veya zincirin iyice gerilmesi Dingi: Bir çifte kürekle kullanılan patalya Direk fistanı: Direğin güverteye girdiği veya etrafına çevrilen kuşak Doblin: Bir halatın iki çıması arasındaki sarkık kısım Doblin almak: Bir halatın iki çımasının gemide kalmak üzere bordadaki veya sahildeki bir babaya iki, üç kez sarılması Döküntü: Deniz yüzeyine yakın kayalık kümeler Döşekli: Altı düz olan tekne Dirisa etmek: Yön değiştirmek, rüzgarın dirisa etmesi, bumbayı dirisa etmek Dümen: Gemiyi istenilen yöne çevirmek için saç veya tahtadan yapılmış olup kıç tarafa monte edilen yelpaze şeklindeki bir parça Dümen başlığı: Yeke evini kuşatmak - kuvvetlendirmek için dümen şaftının etrafına geçirilen maden başlık Dümen bodoslaması: Kıç bodoslama Dümen boğazı: Dümen yelpazesinden yukarıda kalan kısım Dümen dolabı: Dümen yekesine bağlı mekanizmasını çevirebilmek için yapılmış olan aygıt. Dümen donanımı: Dümen yekesi ile dümen dolabı arasında kalan tel halat mekanizma, uskurlu şaft ve kolar ile bunların geçtikleri makaralı sistemin tümüne verilen isim Dümen yelpazesi: Dümenin esas ana parçası Dümen zaviyesi: Dümen yelpaze sathının omurga ile yapmış olduğu açı Dümenci pusulası: Dümen dolabının hemen önüne konulmuş olan mıknatıslı pusula Dümentası: Yekenin dümene bağlandığı en üst kısım Eğlenmek: Bir teknenin stop ederek veya çok ağır yol ile gideceği yere varması Edonanımı: Mekanik olan ırgat gibi aygıtların el ile çalışabilmesi için yapılmış olan donanım El dümeni: Kol gücü ile bir taraftan diğer tarafa basılan dümen El incesi: Bir tekneden diğerine veya sahile atılan ucunda kurşun bir ağırlığın ceviz ile kaplı olduğu ve sonuçta bir halatın bağlanarak gönderildiği, parekete savlosu gibi incecik bir halat El iskandili: Elektrikli iskandil olmayan teknelerde, derinlik ölçmek için çımasına 5 kg lık bir kurşun asılmış ve üzerine kulaç taksimatı yapılmış olan savlo Faça etmek: Seren yelkenlerin bir taraftan prasya olduğu halde kapatılması Façuna etmek: Badarnanın tel veya mürnel ile sıkı sıkıya bağlanmasıdır. Falaka: İki matafora cundaları arasında bulunup can halatlarının bağlandığı tel halat. Farş tahtaları: Ağaç bir teknenin sintine üzerindeki aralıklı tahtaları Filika: Savaş gemilerindeki kürekli veya yelkenli tekneler Fırdöndü: Zincirin gamba almaması için aralara konan bir eksene bağlı olarak dönen iki yarım bakladan oluşan kilit Firengi: Güvertedeki suyun denize akıtılabilmesi için yalı kütükleri üzerinden bordaya açılan oluklu delikler Flador: Çarmıhların gerilmesi için kullanılan sistem Flama: Üç köşeli sancak Flasa: Halatı meydana getiren incecik ipler Flok: Baş taraf çekilen üç köşe yelken Fora etmek: Bir yere bağlanmış olan halatın oradan çıkartılması Frişka: Bütün yelkenleri camadan vurmaksızın kullanılabilecek derecedeki sert rüzgar Fundo : Demirlemek için verilen komut Gabya: Ana direk ile babafingo çubuğu arasındaki çubuk veya yelken Gaga: Demirin iki ucundaki tırnakların en uç kısmı Gamba alamak: Halatın veya zincirin kendi etrafında dönmesi veya burulması Genova: Flok yerine çekilen çok daha büyük flok Gerdel: Gemi ve teknelerde kullanılan tahta kova Giz: Kıç direkteki kısa seren Gomina mil: uzunluğun 1/10 = 185 metre Gönder: İnce düz ve uzunca olarak çekilmiş çubuklar. Göz demiri: Bir gemide kullanılan ana demirler Gradin yakası: Bir yelkenin yan kenarları Grandi direği: Birden fazla direkli gemilerdeki en yüksek direk Gulet: Brig'ten küçük iki direkli hafif armalı pruvası kabasorta armalı, praçılaya benzer uskuna Gurcata: Bir direk üzerinde çanaklık kurmak için mauna kolları üzerine omurgaya aykırı olarak yerleştirilen kollar. Yelken teknelerinde direkten inen istrelyaları açmak için kullanılan kollar. Güverte: Gemilerde ve teknelerde baştan kıça kadar döşenmiş tahta veya madeni platform döşeme Güverte kaplaması: Güvertenin kaplanması için kullanılan malzeme Güverte hattı: Güvertenin bordadaki izdüşümü Halat: Bitkisel sentetik veya çelikten yapılmış ve bükümlenerek çeşitli kollarda birbirlerine sarılmış, bükülmeye ve çekmeye uygun urgan Halat bosa: Demir atıldıktan sonra demirin ağırlığını ırgat üzerinden almak için çımaları güvertedeki mapalar bağlı diğer uçlarında ceviz bulunan kısa halatlar. Hamla: Kürek çekilirken küreğin bir periyot içindeki mesafesi Hamlacı: Kürekli teknelerde serdümene en yakın kürekçi Havuzluk: Yelkenli veya kürekli bir teknede kıç tarafta topluca oturulacak yer. Hırça mapası: Zincirin zincirlikteki çımasının omurgaya bağlandığı kilit Hisa etmek: Bir şeyi yukarı kaldırmak. Irgat: Demir almada, halatları dolayıp gemiyi yanaştırmada veya karaya çekmede kullanılan, hidrolik, elektrikli, istimli veya insan kuvvetiyle çalıştırılan yatay veya dikey mekanizma Iskaça: Direk ve cıvadraların alt başların alt başlarındaki topukların yerine oturması için açılmış olan yuva Iskanca: Değiştirmek Iskarmoz: Kürekli teknelerde küreğin bağlanması veya oturması için ay veya çelik şeklindeki lumbar ıskarmoz denilen aygıtlar Iskota: Yelkenlerin iskota yakalarını kullanmak, yelkeni rüzgar ile doldurmak için halat - palanga donanımı Iskota yakası: Kabasorta yelkenlerde alt yakalar; randa, pik veya floklarda alt geri köşe İç omurga: Postaları omurgaya daha sıkı bağlamak için baştan kıça kadar uzanan ikinci bir omurga İğnecik: Dümenin kıç bodoslamaya bağlanabilmesi için, erkek ve dişi olarak konmuş olan menteşe İskandil: Denizin derinliğini ölçmek İskandil: Kurşunu İskandil salvolarının bağlandığı ağır kurşun - ağırlık İskandil salvosu: İskandil kurşunlarının bağlandığı işaretli salvo İskarça: Bir liman veya koy içindeki kalabalık tekne gurubu, karışık olarak demirlemiş olan tekneler topluluğu İskele: Teknenin sol yarısı veya gemiye girip çıkmak için kullanılan sürme veya inip kalkan merdiven İskele tavası: İskelelerin alt ve üstünde girip çıkmada ilk basılan platform İspavlo: Katrasız kendirden yapılmış iki kollu sicim İstinga: Yelkenleri toplamak için kullanılan selviçe İstinga etmek: Yelkenleri toplamak İstralya: Direk ve çubukların cundalarında baş ve kıça doğru inen sabit arma, veya teknelerin postalarını baştan kıça kadar birbirlerine bağlayan kuşak İşkampavya: Harp gemilerinde personel taşımakta kullanılan motorlu büyük filika Kabasorta arma: Serenleri direklere dik ve kemere istikametinde olan dört kö&thorn;e yelkenli arma Kalastra: Kuntra güvertelerin üzerine al&yacute;nan filikalar&yacute;n oturtulduklar&yacute; a&eth;aç veya metal kürsü Kaloma: Demir üzerinde bulunan teknelerin denizde bulunan zincir mesafesi. Bo&thorn;luk ve rahatl&yacute;k, tolerans, ölçülü Kaloma etmek: Zincir gerekti&eth;inde daha fazla salmak, Kana rakamlar&yacute;: Gemilerin çektikleri su derinli&eth;ini göstermek için ba&thorn; ve k&yacute;ç dikmeler hizas&yacute;na sancak ve iskele taraflara desimetre veya feet cinsinden çizilmi&thorn; rakamlar. Kandilisa: Yelkenleri yukar&yacute; kald&yacute;rmak için kullan&yacute;lan halat. Trinket ve maestra serenlerinin kandilisas&yacute; : &Yacute;striseGabya serenlerin kandilisas&yacute;na : MantiFlok ve randa yan yelkenlerin kandilisas&yacute;na: Çördek /Mandar denir. Kapele mu&thorn;amba: Pusla, dümen dolab&yacute;, kaporta, vinç gibi k&yacute;s&yacute;mlar&yacute;n ya&eth;mur ve güne&thorn;ten korunmas&yacute; için yelken brandas&yacute;ndan yap&yacute;lm&yacute;&thorn; k&yacute;l&yacute;flar&yacute;n geçirilmesi için verilen emir. Kaplama: Postalar&yacute;n üzerine boyuna kaplanan saç veya tahtalar. Kaporta: Gemi veya tekne içindeki kap&yacute;lara ve güverteden a&thorn;a&eth;&yacute; ini&thorn; ve ç&yacute;k&yacute;&thorn; merdivenlerinin üzerindeki kapal&yacute; yerlere denir. Karanfil: Pruva ve grandi dire&eth;i cundalar&yacute; aras&yacute;ndaki tel halat Karavele kaplama: &Yacute;çi kutrani d&yacute;&thorn;&yacute; armuz kaplama olan bir kaplama &thorn;ekli. Karina: Bir teknenin su alt&yacute;nda kalan &yacute;slak k&yacute;sm&yacute; . Karula yakas&yacute;: Bir yan yelkenin dire&eth;e yak&yacute;n alt yakas&yacute; . Kasa: Halatlar&yacute;n ç&yacute;malar&yacute;na aç&yacute;lmayacak &thorn;ekilde yuvarlak &thorn;ekilde yap&yacute;lan ve diki&thorn;le emniyete al&yacute;nan yuvarlak büyük halkalar. Kasara: Teknelerin ba&thorn; orta ve k&yacute;ç k&yacute;s&yacute;mlar&yacute;nda güverteden daha yüksek olan güvertelere veya k&yacute;s&yacute;mlara denir. Kastanyola: Demir zinciri akarken durdurabilmek için &yacute;rgat etraf&yacute;na konan demir veya çelik &thorn;erit çember . Kavanca: Herhangi bir &thorn;eyi bir taraftan di&eth;er tarafa geçirmek veya a&thorn;&yacute;rmak ya da bir yerden di&eth;er bir yere aktarmak. Kemere: Güvertenin dö&thorn;enebilmesi için posta uçlar&yacute;n&yacute; birle&thorn;tiren enine konan k&yacute;s&yacute;mlard&yacute;r. . Kerte: Bir dairenin 32'de biridir. (11 derece 15 dakika). Kerteriz: Herhangi bir maddenin bir tekneden olan yönünü m&yacute;knat&yacute;sl&yacute; veya cayro pusla ile tayin etmek veya ölçmek. Kerye: &Yacute;ki halt&yacute; birle&thorn;tirmek için veya halat&yacute;n ç&yacute;mas&yacute;na geçici kasa yapmak için kullan&yacute;lan c&yacute;vatal&yacute; mengene K&yacute;ble: Güney K&yacute;ç: Teknenin geri taraf&yacute; K&yacute;ç bodoslama: Omurgadan k&yacute;ç taraf kald&yacute;r&yacute;lan dik k&yacute;s&yacute;m K&yacute;ç gönderi: K&yacute;ç tarafta sancak çekilmesi için dikilmi&thorn; olan gönder. Kilit: 12,5/15 kulaç zincir uzunlu&eth;u veya iki kilit zinciri birbirine ba&eth;layan bir taraf&yacute; de&eth;irmi di&eth;er taraf&yacute; harbili bir cins zincir baklas&yacute;. Kinistin valf&yacute;: Gerekti&eth;inde bir tekneye denizden su almak için su kesiminden a&thorn;a&eth;&yacute;ya konmu&thorn; ve gerekti&eth;inde uzaktan aç&yacute;l&yacute;p kapat&yacute;labilecek valf. Koç boynuzu: Ba&thorn; ve k&yacute;ç omuzluklar ile mataforalar&yacute;n üzerinde bulunan ve halat volta etmek için kullan&yacute;lan boynuz &thorn;eklinde iki kulakl&yacute; madenler. Kol: Flasalar&yacute;n bir tarafa bükülmesi sonucu halatta elde edilen elemanlar. Flasa gibi bütün halat boyundad&yacute;rlar. Koltuk: Bir teknenin aborda oldu&eth;u yere s&yacute;k&yacute;lmas&yacute; için ba&thorn; ve k&yacute;ç omuzluklardan verdi&eth;i halat. Kontra mizana dire&eth;i: Mizana dire&eth;inin gerisindeki direk Kontra omurga: Ana omurgan&yacute;n a&thorn;&yacute;nmamas&yacute; için alt&yacute;na konan &thorn;erit halindeki parça. Kontra tavlon güverte: Eski harp gemilerine ait bir güverte kat&yacute; Kontrata mizana dire&eth;i: Kontra mizanadan sonraki k&yacute;ç direk Körkapak: Lumbuzlar&yacute; içerden kapayan demir kapak Kuntra: &Yacute;skota yakas&yacute;na ba&eth;lanan iki inceden birisi iskota olarak kullan&yacute;ld&yacute;&eth;&yacute;nda di&eth;eri kuntra olur. Kontra kontr kelimesinden gelme olup, kar&thorn;&yacute;-z&yacute;t-yedek anlam&yacute;nda kullan&yacute;l&yacute;r. Kuntra omurga, bodoslama-grandi-güverte gibi Kuntra flok-kuntra mizana ve benzeri. Kurt a&eth;az&yacute;: &Yacute;çinde halat geçmesi için güverte üzerinde ba&thorn; ve k&yacute;ç omuzluklar&yacute;na monte edilen demir yast&yacute;klar. Kutrani kaplama: Ah&thorn;ap diagonal kaplama Küpe&thorn;te: Güverte üstündeki borda kaplamas&yacute;. Kürek lumbar&yacute;: Askeri filikalarda iskarmoz yerine küreklerin oturtulduklar&yacute; oyuk yerler Laçka: Boşver, boşalt, boşalmış gevşemiş anlamında. Lale halatı: Dümenlerin denizli havalarda düşüp kaybolmaması için dümen yelpazesinden geçip teknenin kıçına bağlanan bir ince savlo. Larmo: Flokların açıldığı istralya. . Lava etmek: Boş al ve ger anlamında bir emir. Lavra deliği: Bir teknenin içindeki suyu askıya alıp boşaltmak için açılmış delik. . Lif: Nebati halatın yapıldığı malzemenin en ince parçası Liga camadan: Yelkeni küçült, camadana vur demektir. Limbo: Bir şeyin bir taraftan diğer tarfa aktarılması. Livar: Balıkçı teknesinde balıkların taze kalması için alt tarafı denizle ilgili tahta havuz. Loça: Demir zincirinin akması için açılmış deliklere geçirilmiş madeni oluk. Lokma: Zincirin baklalarının ortasına takviye için konmuş parça. Lumbara ağızı: Gemilere girip çıkılan bordada açılan dört köşe kapak. Lumbuz: Gemideki pencerelere verilen isim. Manika: Bir teknenin alt kısımlarına güverteden aşağıya doğru havalandırma için konulan geniş boru. Mapa: Sabit halka Martin demiri: Çipo ve kolları aynı düzeyde ve kolları da beden etrafında dönebilen bir sistemdeki demirdir. Mastalya: Tahta leğen. Mastori postası: Bir teknedeki en geniş posta. Matafora: Teknelerde veya sahilde filika veya botların asılabilmesi için uçlarında palanga bulunan aygıt. Matafyon: Yelken ve tentelerin delik açıldığında yırtılmaması için delik etrafının takviye edildiği alüminyum veya halat yassı halka. Mayna etmek: Aşağı indirmek . Meme: Demir kollarının demir bedenine birleştiği noktanın alt kısmı. Mezestre: Yarıya kadar indirmek. Mil : Denizdeki uzunluk ölçüsü. Ekvatorda 1 derece = 60 deniz miline denk gelir. (1 deniz mili = 6080 feet = 1852 mt ) Mizana direği: 3 direkli bir yelkenli gemide en kıçtaki direktir. Mevcet: Hamak sarılan incelere denir. Neta: Muntazam, düzgün, tertipli veya emniyetli anlamına gelir. Omurga: Bir teknenin postalarının üzerine oturtulup bağlandığı ve baştan kıça kadar devam ettiği ağaç/madeni parçalardır. Genellikle küçük teknelerde yekpare olur. Omuzluk: Teknenin baş ve kıç tarafındaki 45 derecelik açı civarındaki istikamet. Orsa: Yelkenleri elden geldiği kadar rüzgarın estiği tarafa yaklaştırarak seyretmek. Orsa yakası: Bir yelkenin direk tarafındaki veya rüzgar üstü tarafındaki yakasıdır. Orsa alabanda eğlenmek: Rüzgarı bordaya alarak, yelkenleri birbirinin aksine alıp tekneyi yolundan alıkoyup vakit geçirmektir. Orsa alabanda tramola: Teknenin başını rüzgara alıp bir kuntradan diğer kuntraya geçmektir. Orsa halinde: Bir teknenin mümkün olduğu kadar rüzgarın estiği cihete yakın seyredişi. Orsa pupa çemberi: Bumbanın cundasına yakın ve iki tarafında da mapa bulunan madeni çember. Orsada kazanmak: Bir teknenin orsa seyrinde az düşme yapıp istediği tarafa gidişte kazanması. Orsaya kaçmak: Bir yelkenli teknenin devamlı olarak baş tutamayıp rüzgar üstüne kaçmasıdır. Öksüz kemere: Kemerenin ortadan kesilmiş olarka yanda kalan kısımları. Palamar: Gemilerin rıhtıma veya iskeleye bağlanmasında halattan daha kalın yomalara verilen isim. Palanga: Bir halat ve anaz iki makaradan oluşan kaldırma mekanizması Palavra güverte: Eskiden harp gemilerinde topların bulunduğu güverte Patalya: 1-3 çifteye kadar kürekli ahşap teknelere harp gemilerinde verilen isim. Patrisa: Çubukların bağlanması için cundalarından aşağı ve geriye doğru inen ve tekneye bağlanan sabit arma Pik: Giz veya serenlerin üzerine açılmış üç köşe yelken. Pik yakası: Bir yan yelkeninin üst ve köşedeki yakasıdır. Piyan: Bir halatın çımasının açılıp dağılmaması için çomasına ıspavlo veya gırcıla ile yapılan bir çeşit düğüm şekli. Portuç: Alet edevat veya boya gibi sair şeylerin saklanması için kullanılan dolap veya kamara gibi yerler. Posta: Üzerine kaplama tahtalarının tespit edildiği ağaç veya maden eğriler Pruva: Bir teknenin ön tarafından ileri istikameti. Pruva direği: Birden çok direkli teknede baş taraftaki ilk direk. Puntel: Güvertenin kuvvetlendirilmesi için alttan dikine konan destek veya güverte üzerindeki vardevelaların tutmak için güverteye dik olarak konulan demir çubuklar. Pusla: Rota istikametlerini gösteren, kerteriz alıp mevki konmasına yardım eden mıknatıslı veya cayro devvaresi ile çalışan seyir aletidir. Pusla kartı: Pusla ibrelerinin üzerine oturtulmuş derece veya kerte taksimatı bulunan daire şeklinde bir karttır. Pusla mihveri ekseni: Pusla kartının merkezinin oturduğu ucu sivri bir iğnedir. Pusla tası: Mıknatıslı pusulalarda pirinç veya bakırdan yapılmış yarım küre biçiminde içi boş bir tastır. Puta: Koymak, donatmak . Radansa: Halatların çımalarında kasa yapmakta kullanılan madeni halka biçimindeki malzeme Randa yelkeni: Yelkenli bir teknede en geriye açılan yan yelkeni. Roda: Kullanılmamış, açılmamış nebati halat sargısı. Rota: Geminin üzerinde gittiği çizgi. Ruba etmek: Yelkenle rüzgarı başa alarak tekneyi geriletmek Rüşvet güverte: Yolcu gemilerinde filikaların üzerine oturtulduğu kalastraların bulunduğu güverte. Rüzgar altı: Rüzgarın estiği yönün aksi. Rüzgar yakası: Bir yelkende rüzgarın estiği taraftaki yaka. Rüzgarüstü: Rüzgarın estiği yön. Safra: Bir teknede denge sağlanması için sintinesine konan ağırlık. Sağanak: Rüzgarın eserken birdenbire şiddetli esmesi. Salma: Bir teknenin rüzgara veya akıntıya bağlı olarak dönmesi Salma omurga: Yelkenli bir teknede içerden indirilip kaldırılan madeni veya ağaç levha. Salpa: Demirin deniz dibinden kurtulması, ağırlığını zincire binmesi. Sancak: Bayrak veya teknenin sağ yarısı, sağ tarafı Sancak alabanda: Dümenin sancak tarafa doğru en çok basılabilmesi için verilen emir. Sancak gönderi: Kıç tarafa güverteden sancak çekmek için dikilmiş gönder. Saravele: Yelkenin sarılması için verilen komuta denir. Savlo: Sancak çekmek için kullanılan 1,5 burgatalık ince halat Selviçev: Yelkenli bir gemi armasındaki hareketli halatlar. Seren: Direkler üzerinde yelken açmak için ve işaret çekmek için yatay olarak bağlanmış gönder. Seren yakası: Yelkenlerin derene bağlı üst kısımları. . Sığ su: Denizin herhangi bir kısmında teknelerin seyretmelerine uygun olmayacak şekilde az su bulunan pek derin olmayan yerlere denir. Silyon feneri: Gece ve karanlıkta gemilerin seyir halindeyken pruva ve grandi direkleri cundalarında yaktıkları ufkun 20 kertelik bir sahasından berrak havada en az 5 milden görülebilen ve pruvadaki grandiye nazaran daha aşağıda olan fenerlerdir. . Sintine: Bir teknenin su altında kalan ıslak kısmının iç tarafıdır. Sis işareti: Siste seyir halindeki gemilerin birbirlerine durumlarını belirtmek üzere düdükle verdikleri işaret. Sis kampanası: Demirde veya şamandırada yatan gemilerin siste mevkilerini belirtmek için çaldıkları kampana Siy: A Kürek çekerken tekneyi geriye itmek için verilen komut. Soğra : Armuz kaplamada, kısa gelen kaplama tahtalarının uçlarının birleştiği yerdeki çizgi. Suga etmek: Vira edip sıkıştırmak. . Su hattı: Teknenin gövdesinde ıslak yüzeyle kuru yüzeyi arasında meydana gelen çizgi. Sübye armalı: Direklerinde seren yelkenleri olmayıp sadece yan yelkenleri bulunan tekneler. Sülyen: Yeni konan ya da raspa edildikten sonra temizlenmiş olan çelik veya demir saçlar üzerine koruyucu bir astar olarak sürülen genellikle kırmızı renkteki boya Sürme omurga: Salma omurga da denilebilir. . Şapka: Direklerin üst uçlarına geçirilmiş yuvarlak tabla Şeytan çarmıhı: İki halat arasına ağaç basamaklarla yapılan bordadan sarkıtılan merdiven. Talvek hattı: Boğazlarda ortadan geçtiği varsayılan hat Tarak gemisi: Limanları ve geçitleri derinleştirmek için kepçeli olarak yapılmış özel gemi Tava: Borda iskelelerinin altında ve üstünde durulacak yer Tavlon güverte: Çok güverteli gemilerin üsten itibaren aşağıya doğru beşinci güvertesi. Eski harp gemilerine ait bir güverte katı Tayfa: Ticaret gemilerindeki gemiciler Tente: Güverteyi yağmur ve güneşten korumak için güverte üzerine açılan branda veya başka bir malzememden yapılmış örtü Tente omurgası: Tentenin orta kısmına ve altına konulan ağaç Tersane: Gemi yapılan fabrika, tezgah veya sanayi merkezi Tirenti: Bir halatın çekilen çıması Tırnak: Demirin kollarının ucundaki tırnak şeklindeki kısım Toka etmek: Bir şeyi yerine kadar kaldırmak Tramola: Yelkenle seyirde rüzgarın bir kontradan diğer kontraya önce pruvanın geçmesi ile yapılan dönüş. Uçkurluk: Bir sancağın direk veya rüzgar üstü tarafındaki yakasındaki takviye edilmesi için geçirilen beyaz renkli şerit. Bu taraftaki yakaya uçkurluk yakası ve içinden geçirilen ve iki ucunda da kanca bulunan salvoya da uçkurluk salvosu denir. Uskuna: Pruva direği kabasorta armalı, grandi direği sübye armalı iki direkli yelkenli tekne Usturmaça: Bir birinin üzerine veya rıhtıma yanaşan teknelerin bordalarının göçmemesi veya boyalarının bozulmaması için araya koydukları ağaç, i lastik, plastik veya halatlardan yapılmış olan, balon, silindir biçimindeki yastık. Varagele: İki nokta arasında gerilmiş olan kuvvetlice bir halat üzerinde hareket eden bir makaraya bağlı sepet veya iskemle donanımlı insan ve eşya taşımak için kullanılan donanım. Vardavela: Teknelerin küpeştelerinde ve borda iskelelerinde personelin korunması için dikilmiş bulunan sabit veya yatar kalkar puntellerin üzerine yatay olarak geçirilmiş demir veya ağaç tiriz. Vardavela punteli: Küpeştelere konmuş olan ağaç veya demir sabit veya yatıp kalkan punteller. Varil: Mancana büyüklüğündeki madeni fıçı Veledibarka: Fırtınalı havalarda pruva ana istrelyası üzerine açılan flok. Veleistralye yelkeni: Pruva direğinden sonra gelen direk üzerine açılan yan yelkenin sereni Velena: Direkler arasındaki istrelyalar üzerine açılan üçgen şeklindeki yelkenler. Vento: Bumbaları ve mataforaları bir taraftan diğer tarafa dirisa edebilmek ve sabit tutabilmek için cundalarından alınan halatlar. Bu halatlar gerekirse palangalara da bağlanır. Vinç: Gemiye yük alıp vermede kullanılan, ambar ağızlarına yakın olarak konmuş hidrolik - elektrik veya istimle açılan makineler. Vira: Vidayı, cıvatayı, ırgat veya vinci çevirmek sarma yönünde verilen komut. Viya: Gemiyi veya tekneyi istenilen rotaya döndükten sonra, istenilen yöne seyredilmesi için verilen komut. Volta: Bir halatın babaya veya biteye bir kez dolaştırmak Volta almak: Halatın veya demir zincirinin birbirine dolaşması. Yaka: Yelkenlerin köşelerine ve yakalarına denir. Yakamoz: Su içinde ışık biriktirebilen tekhücrelilerin total yansıma halinde ışıldaması Yalpa: Teknenin sancaktan iskeleye, iskeleden sancağa dalgaların bordadan alınması ile sallanması Yalpa omurgası: Teknelerin yalpalamasını azaltmak için karina kısmına baştan kıça doğru uzunan omurga biçimindeki çıkıntı. Yan yelkenler: Yarım serenler ve gizler üzerine açılan yelkenler ile flok ve valenalar Yarımoturak: Kürek çekerken ayak dayanılan ağaç puntal Yaslamak: Bir teknenin hareket kabiliyetini kaybederek, akıntı veya rüzgar etkisi ile bir rıhtıma veya başka bir tekne üzerine düşmesi Yeke: Dümen başına takılıp dümenin istenilen tarafa basılması için kullanılan demir veya ağaçtan yapılmış kol. Yelpaze: Dümenin su içindeki en geniş kısmı Yoma: Genellikle kalın halatlara denir. Yürya: Bir palanganın tirentisini veya bir halatın elle çekerken üzerine yatarka mola vermeksizin çekmek. Zincir makinası: Zincirlik ile üst güverte arasında zincirin arasından geçtiği madeni boru. Zincirlik: Teknelerin baş tarafında başaltında demir zincirlerinin muhafaza edildiği yer. Zırh güverte: Eski zırhlı harp gemilerinde mermilerin delip geçmemesi için konan çelik güverte Pasarella: Tekneye iniş ve biniş için kullanılan ahşap veya metal mekanizma. Never let me alone!!

Güzel paylaşım sağol. Birde ben ekleyeyim. Zivana : Yelken direklerinin girdiği delik. http://www.tushsnk.com http://www.myspace.com/tushsnk

VVVAAAyyy be Allah'tan denizcilik okumuyoruz barbar16 Yoksa halimiz dumandı