İş yaşamında önemli yerlere gelmiş bir grup eski mezun arkadaş grubu üniversitedeki hocalarından birini ziyarete gitmiş. Çesitli konular konuşulduktan sonra sohbet, işin yarattığı strese ve hayatın zorluklarına gelmiş. Üniversite hocası ziyaretçilerine kahve ikram etmek uzere mutfağa gitmiş ve değişik boy, renk ve kalitede bir çok fincanin bulunduğu bir tepsiyle geri dönmüş. Kimi porselen, kimi seramik, kimi cam, kimi plastik olan fincanlari ve kahve termosunu masaya koyup kahvelerini oradan almalarını söylemiş. Tüm eski öğrenciler kahvelerini alıp koltuklarına döndüğünde hocaları onlara şunu söylemiş: "Farkına vardınız mı bilmem, zarif görünümlü, güzel, pahalı fincanlarin hepsi alındı, masada yalnızca ucuz ve basit görünümlü fincanlar kaldı. Elbette ki kendiniz icin en güzelini istemek ve onu almak çok normal ama işte bu demin bahsettiğiniz problemlerinizin ve stresin nedeni. Hepinizin istediği fincan değil, kahve iken, bilinçli olarak herbiriniz birbirinizin aldığı fincanlari gözleyerek daha iyi olan fincanlari almaya uğraştınız. Yaşam kahveyse, iş, para ve mevki fincandir. Bunlar yalnızca yaşamı tutmaya yarayan araçlardır ama yaşamın kalitesi bunlara göre değişmez. Bazen yalnızca fincana odaklanarak, içindeki kahvenin zevkini çikarmayı unutabiliyoruz." alıntıdır. bir gün ve gerçekten, her şey çok güzel ölecek!

teşekkür ederim anlamlı paylaşım için... Yaşamak ne güzel şey; Anlayarak usta bir kitap gibi Bir sevda şarkısı duyup Bir çocuk gibi şaşırarak yaşamak.. Nazım Hikmet

Hayatta da böyle. İç değil de dış önemli oluyor çoğu zaman. Çoğu zaman.