Ezberci değil de eğitimin saptırılması ve kültürümüzün aileler tarafından çocuklara iyi yansıtılmamasından kaynaklanıyor..

Her şeyin başlangıç ve bitiş noktasının yine insanın kendisinde olduğunu ısrarla düşünüyorum. TDK'nın yapmış olduğu tanımlamaya gelelim. "Belirli bir olay veya etkinliğe yakınlık duyma, ondan hoşlanma ve ona öncelik tanıma." olarak belirtilmiş. Bence buradaki tanım bile gayet net ortaya koyuyor. Demiyor ki; "Belirli bir olay veya etkinliğe dışarıdan alınan etkiler sonucu yakınlık duyma, ondan hoşlanma ve ona öncelik tanıma". İlgi sözcüğünün tanımı sözlük açıklaması itibariyle bu olsa tamam derim, ama dikkat edilecek olursa birinci tekil şahıs kullanılmış ki bunu bir kenara bırakmak lazım çünkü kimse hayatını sözlük tadında yaşamıyor. Yeni doğmuş bir bebek bile bazen insanı hayrete düşürecek şeylere merak sardığını belli eder, atıyorum oyuncak ayılara ilgi duyar onlarla oynamayı sever ya da bir müzik tınısını duyduğunda gülmeye başlar ve sesler çıkarır. Bu sakın ola "ilgi" olmasın? Belki doğuştan gelme bir gendir.. Bir insan kendisinde bu çalışma ve öğrenme hissiyatını uyandırmadığı müddet ömrü billah o'na ister aile ister çevre ve okul olsun hiçbir şey öğretemez. Diretme ile bazı şeyler olmaz, daha da uzaklaştırır. Ben öğrenmeyi kabul etmedikten sonra hiç kimse bana katkıda bulunamaz. Çok arkadaşım oldu gerek okul gerekse sivil hayatında her türlü yakın alakayı bulmuş ve okuması yönünde büyük maddi yatırımlarda bulunulmuş ama sonuç hep hüsrandı çünkü o gayreti gösterecek azim yoktu. Bu noktada kalkıp "bütün herkes suçlu, ben masumum" denirse afedersiniz kişi eşekliğini belli eder. Hep bir maske vardır arkasına gizlenilen lakin insan nedense işine gelmediği noktalarda yüzüne maskesini geçirip elindeki çuvaldızı başkalarına batırmayı çok iyi beceriyor. Şu çuvaldız biraz kendimize de batıverse, o zaman bazı şeyler daha netlik kazanır sanırım. Hayatımızı her zaman birilerinin yönlendirmeleriyle yaşayamayız. Mühim olan kendimizin ne istediğini bulmak ve ona göre davranmaktır. Şöyle bir geçmişe dönüp baktığımız zaman, yapmış olduğumuz hataları hep başkalarına mı biçmeliyiz? Yani "herkes benden sorumlu ama ben kendimden sorumlu değilim." mantığı mıdır bu? O halde yattığımız yerden hayatımıza devam edelim, birilerinin gelip bizi yönlendirmesini bekleyelim, oh ne güzel. Eğer ki kör ve karanlık bir yolda ilerlediğini düşünüyorsan, yol gösterecek bir rehberim yok diyorsan, kendine rehber olup yolu aydınlatacak kişi sen olmalısın. İşte o dakika yanında birilerini bulursun.

Olay herkesi kendim gibi sanmam değil ki.. Neden böyle dedin anlam veremiyorum.. Bir insanın düşünme yetisini kazanabilmesi için belirli bir yaş kıstası belirtilmemiştir ki.. Yani 15'ine kadar sen hayatı öğrenemezsin diye bir kural var mı ki? Kaldı ki o yaşlarda çalışan ve hayatın gerçeklerini öğrenen nice çocuk var.. ki onlar okuma hayaliyle hep yanıp tutuşurlar. Liseye gelmiş birisi çocukluk evresini çoktan atlatmıştır bile. Hayata yönlendirme ile bilgi edinme merakı farklı konular değil mi? Ben demiyorum ki bütün yük onlara aittir. Baştan beri demiştim eğitim sistemi de yanlış ve tutarsız ama tüm yük sisteme atılmamalı diye. Ama karneye gelen zayıfların tek sorumlusu öğretmenler olamaz ki. Demiyorum ki Albert Einstein'in tüm hayatını, Sigmund Freud'un yaşam felsefesini ya da Adolph Hitler'in neden yahudilerden sabun yapmak istediğini bilmeliler diye.. Bu haberdeki gençlere kızdığım çok açık değil mi? Daha fazla bir şey demek istemiyorum ne de olsa herkes kendi hayatından mesuldür.

İnsan herkesi kendi gibi bilir... Bahsettiğimiz kişiler 12-14 yaş grubu ergen bireyler. Kimlik kazanmaya yeni adım atmış, toplumda nerde olduğunu henüz belirleyememiş kişiler. Hal böyleyken yönlendirme ve yönelme bu çağda başlıyor. Hatta şunu söyleyebilirim ki bugün doğru dediklerine yarın yanlış diyebilecek kişilik değişikliklerine sık rastlanan ve bunu normal olarak görmemiz gereken bu yaş grubu gençlerin ilgi alanlarını gelin siz düşünün.

Eternity yazdı: "Yahu bana öğretilemedi, şevkimi kamçılayamadılar" diyorsan, aç bak öğren be kardeşim, senin hiç mi fikrin, zikrin ve öğrenme merakın yoktur? Bilgi edinmenin bu kadar kolaylaştığı bu bilgisayar çağında insanlar neler neler öğreniyorlar, 10 bilinmeyenli bir denklem olmayan bu bilgiyi, ister günlük yaşamında işine yarasın ister yaramasın pekala öğrenirsin. Ha günlük yaşamda işime yaramıyor diyorsan, gün gelir böylesi bir istatistik yayınlandığında rezil olursun. Sevgili Eternity haklısın haklı olmasına da "ilgi" doğuştan genlerimize şifrelenmiş bir eğilim değil ki. TDK nın sözlüğünde psikolojik anlamda tam karşılığı "Belirli bir olay veya etkinliğe yakınlık duyma, ondan hoşlanma ve ona öncelik tanıma." olarak yapılmış ilginin anlamı. Konuyu en temelde alırsak bireyin ilgi alanını önce aile, sonra çevre ve okul belirler. Kişide düşünmeyi ve düşündüğü yöne yönelmeyi etkileyecek bir engel olmadığını düşünürsek sağlıklı bireyin fikir, zikir ve öğrenme merakını bu 3 etmen belirler. Eğer bu temel etki alanları kişiyi araştırmaya yönlendirmemişse isterse elinin altında bilgisayar olsun, bilgi parmağının ucunda olsun nafile. Ha bu arada bu rapor hakkında eksik bilgi verildiğini düşünüyorum çünkü hiç sanmıyorum ki LGS ye girme yaşına gelmiş tüm öğrenciler yurdumuzun yerini bilmesin. Tüm gençlerimizin bu kadar bilgisiz ve duyarsız olduğunu düşünmüyorum. Biliyorsun ki ben de bir eğitimciyim ve şimdiye kadar binlerce öğrenciyle karşılaştım. İlgi alan yelpazeleri çok geniş bunca öğrenciye baktığımda kimisi okulda öğretilmemiş ve öğretilemeyecek duyarlılık ve meraka sahipken kimisi yedi uyurlar misali, gözlerini kapamış dünyaya, "aman bana dokunmasınlar da?" diyecek pervasızlıkta yaşıyorlar hayatlarını. Bu bahsettiğim ikinci gruba giren öğrencilere sorsan evet bu sorunun cevabını alamayabilirsin. Ama bana göre sebep onları bu tarz bir hayatı yaşamaya yönlendirenlerdedir.

Eternity abi insan ilgisini çeken şeyi merak eder öğrenir, ilk önce insanlar ilgisini çekecek şeylere yönlendirilmeli onlar öğretilmeli arada belli dozlardada Türkiye'nin dünyadaki yeri gibi faydalı bilgiler öğretilmeli, eğitim budur bence hiç işe yaramayacak bilgilerle kafaları doldurmaya çalışmak yada ezberletmek iş değil Bir başka teknikte şöyle der Türkiye'nin yerinin insanların dikkatini çekebilcek bir halde öğretilmesi... atıyorum daha interaktif olmalı tek düzey bir coğrafya dersine sığdırılmamalı Şimdi imkan yok falan diyebilirsiniz ama o kadar boş şeylere para harcanacağına iyi bir harita alınabilir yada okula mesela benim fikrim okulun penceresiz bir duvarına dünya haritası çizilmeli ve Türkiye belirtilmeli daha dikkat çekici olur... sadece bu örnekle sınırlı değil eğitim hayata yayılmalı... Cep telefonunun özelliklerini öğrenirsin çünkü cep telefonu hayatın içinde seni öğrenmeye zorluyo öğrenmessen yoksun... olmak yada olmamak... kurbanın sindirim sistemi hayat değildir gerekli olabilir ama yaşamak için bilmek şart değildir belkide

bu yine bir şey değil arkadaşlar bizim lisede bir matematik hocamız vardı. tahtaya soruyu yazardı. ders sonuna kadar da onu çözmeye uğraşırdı ama çözemezdi. zil çalıncada soru yanlış derdi. ) öğrenciler haritada Türkiye'nin yerini bulamamış çokmu! ne verirsen onu alırsın.. bir de tarih hocamız vardı. kendisi fatih ürek cinsinden derse tarih değil x marka deterjanın y markadan daha iyi yıkadığını falan anlatırdı... sapık coğrafyacımız tahtaya kaldırır bizi seyrederdi... bizde alır kitabı suratına bakarak okurduk 100 alırdık sözlüden:) eee öğrenciler ne yapsın.... benim adım hıdır elimden gelen budur!

Liselileri kapsayan raporda 'öğrencilerin Türkiye'nin yerini bilmedikleri ve dinlerini tanımadıkları' ortaya çıktı. Milli Eğitim Bakanlığı, kamuoyunda LGS olarak bilinen, "2004 Ortaöğretim Kurumları Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Sınavı"na ilişkin bir analiz raporu hazırladı. "8. sınıf öğrencilerinin ülkelerinin harita üzerindekini yerini bilmediği ve dinlerini tanımadığı" sonucu çıkan raporda, ezberciliğe alışan öğrencilerin kavrama yeteneği kazanamadığı da vurgulandı. LGS'de Türkçe, Matematik, Fen Bilimleri ve Sosyal Bilimler alanlarından test uygulandı. Raporda, Türkçe'nin en kolay, Matematik'in en zor, Fen Bilimleri ve Sosyal Bilimler'in de zor sayılabilecek testler olduğu ifade edildi. Öğrencilerin başarısız olduğu saptanan konular şöyle: TÜRKÇE: Sözcüğün cümledeki değişik anlamlarını ayırt edebilme. Verilen cümleye anlamca en yakın olan cümleyi bulabilme. Paragraftaki görüşü destekleyen cümleyi bulabilme. Cümlede öğe eksikliğinden kaynaklanan anlam belirsizliğini bulabilme. MATEMATİK: Tüm konularda başarı istenen düzeyde değildir. Test öğrencilere çok zor gelmiştir. FEN BİLİMLERİ: Isının maddeler üzerindeki etkisini kavrayabilme. Düzgün doğrusal hareket yapan cisimlerle ilgili problem çözebilme. Cisimlerin hızlarıyla ilgili grafik yorumlayabilme. İnsan vücudundaki bazı sistemlerin çalışma ilkesini kavrayabilme. SOSYAL BİLİMLER: Verilen bilgiye dayanarak öteleme yapabilme. Harita üzerindeki bilgilerden hareket ederek, Türkiye'nin dünya üzerindeki yerini kavrama. Oruç ibadetini ve özelliklerini kavrayabilme. Kaynak: Milliyet

Eternity, iyi diyosun hoş diyosun, ezbercilik kılıfını üstüne çekip kendini yetiştirmeye hevesi, merakı olmayan öğrencilerden bahsediyorsun. Çok da doğru bir noktaya parmak basıyorsun... Ancak: çok cin, "zehir gibi çocuk" denilenlerin dışında, "ben niye merak etmiyorum, ben niye araştırıp kendimi geliştirmiyorum acaba?" diye kendini sorgulayan tek bi öğrenci bulamazsın. Belki biraz gençliğin havailiği, belki başka birşey... Ama bence iş, her öğrenciye kendini sorumlu hissettirecek öğretmenlerden geçiyor. Üniversitede bi hocamız, sınav öncesi bize sorabileceği soruları söylerdi. 10 soru verse, mutlaka 8 ini sorardı. İki tane sürpriz, o konuları çalışırken aklımızın bi köşesine takılanlardan dolayı da zaten kimseye batmazdı. Hepimizin en sevdiği dersti. Sınav öncesi son derste, soruların verileceğini bile bile, kadının hiç bir dersinden kimse kaçmazdı. Neden? Çünkü neyi nasıl çalışmamız gerektiğini, kendimizi hangi noktalara yoğunlaştıracağımızı zaten ders içinde öğrenirdik. Merak edip araştırmak için, nasıl araştırılacağını, kısaca sistemi bilmek gerekir. Bence iş yine eğitim sisteminde bitiyor. Ama o eğitim sisteminin kökünde. Ögretmen vasfıyla, eğitimcilik yapan insanların nasıl eğitildiğinde... Onların araştırmayı, öğrenmeyi ve sonrasında öğretebilmeyi ne kadar bildiklerinde... Lütfen öğretmenlere saygısızlık yaptığım sanılmasın. Hepsinin kulu kölesi olurum. Ama çocuklarımızı yetiştirirken, sadece müfredatın ön gördüğü tek bir kitapla ufuklarının ne kadar genişleyebileceğini de düşünmek lazım. Öğretmek için eğitmek lazım diye düşünüyorum. Öğrenmenin yollarını öğretmek... Ve tabii ki bütün bu söylediklerim, Türkiyenin yerini gösteremeyen öğrenciler için geçerli değil. Bunu bilmemek, sistemin hatası falan olamaz. Dünyaya at gözlükleriyle bakan bi toplumun ayıbı olur. Başka da birşey değil! Somewhere under the sun...

İşim gereği senelerce eğitim seminerlerine katıldım. Öğretme teknikleri hakkında belki de bir kütüphane dolusu yazı okudum. Hepsinin temelindeki ortak ifade ise ; " Öğrenciyi işin içine katan anlatım teknikleriyle eğitim yapıldığında kalıcı ve kullanılabilir bilgiler baki kalır." idi. Yapılan en büyük hata; çağa uygun olmayan, küflenmiş, anlamsız, zamanla değişen ilgi alanlarından yoksun ve uzak bilgilerle beyinleri ezbere zorlamadır. Denebilir ki buna rağmen Türkiye'nin yerini bulamamanın bahanesi olamaz ama şöyle düşünelim; İstanbul'da yaşıyorum ama şehrimi yaşamaya başlamadan önce semtleri bilmezdim. İlgilenmezdim neresi nerden sonra gelir. Şu semt hangi yakadadır? İlgimi çekmezdi ta ki semtler arasında kaybolana kadar. Defalarca yol kaybettim ve buldum ve şimdi asla oraları karıştırmam. Bu öğrencilerin önüne dünya haritası konup ülkeler arasında kaybolmaları sağlandı mı acaba? Bir oyuna dönüştürüldü mü bu? Kuzey güney ülkeleri söylenip arasındaki ülkeyi bulmaya çalıştılar mı? Bir zamanlar tv de yabancı milletten bir çok kişinin Türkiye diye bir ülkenin varlığını bile bilmediklerini duyduğumda üzülmüştüm ama sonra bilmek zorundalar mı ki diye düşünmüştüm. Çocuklarımız da yabancı bıraktırılırlarsa sonucun böyle çıkması çok doğal.

Şimdi evvela şunu belirteyim. Eğitim sistemi hakkında belki de en fazla şikayetçi olan insanlardanım ki bu fikrim bu düzen sürdüğü ve gerçekten sağlam temeller üzerine kurulmuş ve üzerine eklenecek olan katları bu sağlamlığa paralel gidecek şekilde bir sistem getirilene kadar sürecektir. Lakin şu var. Tamam öğrenciyi eğitime eğlendirici ve meraklı gözle bakmasını sağlayacak düzenleme ve çalışmalar getirilsin.. getirilsin de peki ya bu çarpıklaşma içerisinde öğrencinin hiç mi kabahati yok yahu? Bütün suç eğitim düzenine yüklenmiş gidiyor. Bu aynen bütün her şeyi devletten beklemek gibi, kapısının önünün temizlenmesini bile.. Pardon ama bu kadar öğrenmeye karşı kapılarını kapamış ve "aman ne de olsa sistem kötü, ben tembelliğime devam eder, kılıfını da üstüne bir güzel geçiririm" diyen kişilerde hiç suç yok sanırım? Her insanın bütün genel bilgileri bilmesine ve öğrenmesine elbet imkan yok, zaten herkesten bu beklenmez. Fakat sen yaşamını devam ettirdiğin ülkenin haritada yerini bulamıyorsan bunda suç sadece eğitim sisteminde değildir. "Yahu bana öğretilemedi, şevkimi kamçılayamadılar" diyorsan, aç bak öğren be kardeşim, senin hiç mi fikrin, zikrin ve öğrenme merakın yoktur? Bilgi edinmenin bu kadar kolaylaştığı bu bilgisayar çağında insanlar neler neler öğreniyorlar, 10 bilinmeyenli bir denklem olmayan bu bilgiyi, ister günlük yaşamında işine yarasın ister yaramasın pekala öğrenirsin. Ha günlük yaşamda işime yaramıyor diyorsan, gün gelir böylesi bir istatistik yayınlandığında rezil olursun. Hint okyanusunun ortasında kimselerin bilmediği bir adacık değil, yaşadığın topraklar söz konusu. Hani o günlük yaşamını devam ettirdiğin ülke toprakları..

yoruldum

Eğitim kadar genel kültür de önemli. Genel kültürü zayıf olan bir toplumda eğitimin kalitesi de tartışılır elbet. Ezberci, araştırma yoksunu insanlar topluluğu, hazıra konan ve ne verirsen onu alan bireylerin elbette başarısız olması kaçınılmaz. Araştırma ve kendini geliştirme çok önemlidir. Kültür kitaplarda değildir. Kitap burada yönlendirici görevini üstleniyor. Sadece ders gekmek ve diploma almak için yapılan çalışmalar içi boşalmış bir eğitim sisteminin getirisi. Götürüsü de ortada zaten. Üniversite okuyan gençliği, kültürlü gençlik olarak nitelendiriyoruz. Peki ya üniversite okuyan ve o sıralardan geçmiş insanların şu an ne durumda olduğu hakkında bir fikrimiz var mı? "Artık neden 1 tane üniversite okumak yetmiyor" ya da "üniversite okumak ve bu sıralardan geçmek çözüm mü?" ikilemi almış başını gidiyor. Araştırmayan, merak etmeyen, soru sormayan, sorgulamayan ve sadece verileni alan bir toplum olarak devam ettiğimiz sürece Dünya haritasından bile bihaber olacağız. İnşallah düzelir. Bugün Yüreğimde KOCAMAN bir gül kokusu var...

Katılıyorum c|ost. Eğitim sisteminin ne denli bozuk olduğu su götürmez bir gerçek ama bu asla arkasına sığınılacak bir bahane olamaz. Bahsi geçen öğrenciler eğer ki; "hangi cep telefonunda ne özellikler var, bilmem ne marka ayakkabının fiyatı nerede, ne kadardır" gibisinden bilgileri su gibi biliyor ve robot gibi hafızalarına yazabiliyorlarsa, yaşadıkları ülkenin yerini haritada bilmiyor olmaları abesle iştigaldir. Neyi ne kadar aldığının yanında, aldıklarına neler katabildiğinin önemi de fazladır.

Ezberci sistemden bile daha kötü bir sonuca doğru ilerliyo olsa gerek sistem çünkü hiç değilse bizim zamanımızda biz ezberlerdik Hoş gerçi onlarda ezberlediler belki ama ezberledikleri için unuttular ve bu soruları cevaplayamadılar. Bu tip sınavlardaki matematik, fen sorularıda zaten büyük oranda muhakemeye dayandığından ezberci sistemin öğrencileri bu sorularıda çözemedi dolayısıyla...