Japon arkadaşta çok istiyor, evdeki ikramla yetin işte... Cennette değiliz, dünyadayız hemde Türkiye'de... Çağların bilgeliğini ara, ancak dünyaya bir çocuğun gözleriyle bak.

Bir Japon tespiti Bir Japon, Istanbul'da geçirdigi bir haftanin sonunda fikri soruldugunda sunlari söylüyor: Türkler'in evine gittiginizde, tanimasalar da buyur ediyorlar. Siz oturmadan kimse oturmuyor. Siz sofraya geçmeden kimse geçmiyor. En iyi yere sizi oturtuyorlar. Siz yemege baslamadan kimse baslamiyor. Zorla her yemekten tattiriyorlar. Siz kalkmadan kimse, evin çocugu bile sofradan kalkmiyor. Çay, kahve, meyve, ikram bitmiyor. Herkes sizi rahat ettirmek için ugrasiyor. Kumandayi elinize veriyorlar. Sirtiniza, altiniza yastik konuyor. Yorgunluktan ölseler bile siz kalkmadan kimse gidip yatmiyor. Gitmeye yeltendiginizde bu kez birakmiyorlar. Yataklarini veriyorlar, kendileri kanepede, koltukta yatiyor. Sonra evden çikiyorsunuz ayni adamlar 180 derece degisiveriyor. Herkes arabasini üstünüze sürüyor. Arabanin burnunu çikarmazsaniz kimse yol vermiyor. Kornalar, küfürler. Serit degistirmek bile mümkün degil. Yayaysaniz isik olmayan bir geçitten mümkünü yok geçemezsiniz. Evde öyle, arabada böyle, nasil oluyor? Bu isi çözemedim. Ey Aşk! Üzülerek söylüyorum ki; Bu insanlar seni haketmiyor... http://img149.imageshack. us/img149/783/163zb. jpg

İnsanoglu değişken :D Ayakların uçurumdan kesilcek bile olsa hayatın gıcıklıgına gülümse =)

Eee yani her zamanda iyi davranamayız ya enjoy the silence..