Uyanırdım.

Neden geldin derdim herhalde.

Emanetine sahip çıkamadığımız için bir şey diyemezdim ki

Maalesef böyle bir şey mümkün olmadığı için korkardım.

Konuyu FB'da gördüm özellikle yorumlar beni cok duygulandirdi. Kapiniz caldi ve Atatürk karsinizda ne yapardiniz? Ben sonra bir ara cevap veririm.

Günlerce, aylarca, yıllarca söylediklerini dinlerim, kendisine ihtiyacımız olan bir dönemin içinden geçtiğimizi söylerim, geçmişte söylediği her şeyin şu anda gerçekleştiğini söylerim, Cumhuriyeti korumak için gençlerin ne kadar istekli olduğunu söylerim, gitmemesini isterim. Böyle bir liderin Türklerden çıkması gerçekten çok mükemmel bir şey, çok mükemmel bir duygu ATA'yı düşünmek bile...

Ekran başından duygulandım be...

Aralıksız bir 30 dakka falan bakardım herhalde. Rüyadayım diye kendimi tokatlarım.

Bize gele gele, Frankenstein gelir :/

Şimdi bir düşündüm de tüylerim diken diken oldu. Ne yapacağım hakkında hiçbir şey gelmedi aklıma donar kalırdım heralde.

Askerlik arkadaşın mı geldi?

Ben alışkanlık yaptım. Gelene gidene çay, kahve diye misafirperverlik göstermeye çalışırdım

O'nu hatırlatan şarkıları dinlerken bile tüylerim diken diken oluyor, şüphesiz hüngür hüngür ağlardım diye düşünüyorum

Dün bu konuyu görünce mesajı okumadan "o" derken Atatürk'ten değil de herhangi birinden bahsediyor sanıp mesaj kısmına "Tokatlardım" yazmışım. Eğer gönderseydim neler olurdu tahmin edemiyorum... Sorunun cevabına gelecek olursak Türkiye'nin kuruluş yıllarındaki durumuyla şu anki durumunu karşılaştırırdık. Ekonomik sıkıntılar nasıl çözülmeli, bilim ve teknoloji konusunda siyasetçiler neler yapmalı vs gibi şeyler sorardım.

Sarılıp ağlardım.

Saygı duruşu ve İstiklal Marşı.

Sen niye o kardeşimiz den prim kasıyorsun?

Ağlardım... Sarılırdım ona ve "Canım Ata'm" derdim. Rüyama girsin mavi gözlü sarı saçlı Ata'm! Her dediğini dinlerdim. Umarım rüyama girer de sarılırım ona. Ona dokunmak, sarılmak, onunla konusmak için neler vermezdim.

Ne yaptıkda askerlik arkadaşım oldu hemen yahu, iyiki bi sohbet dedik adam Türkiye'yi kurtarmış, yetmemiş yükseltmiş. Elbet benimde sorularım var.

Öyle anlattın, neyse.

Çok şaşırırdım. Ülkenin o zaman olduğu durumu ve şu an ki durumu konuşup karşılaştırırdık.

İlk gördüğümde bayılırdım. Ayıldıktan sonra ne yapacağımı bilemezdim galiba. Yani şimdi düşünüyorum da aklıma gelmiyor bir şey. Bıkmadan usanmadan anlatacaklarını falan dinlerdim heralde. Engin Bey sıra sizde ama, hak GG.

Önce şaşırmamdan ötürü birkaç saniye boş bakardım ama sadece birkaç saniye. Sonra esas duruşa geçer, ardından selam durur ve... ... güçlü bir ses tonu ile: "EMREDİN PAŞAM" diye bağırırdım!

Uzun uzun dinlerdim ve fikir alırdım.

Rejenerasyon.

Kelimelere dökülemez... Aralıksız 24 saat boyunca söylediklerini, anlattıklarını dinlerdim sanırım.

Bizim köyde kaldığı yer var. Görsem korkardim herhalde yada biri cosplay yapmış diye düşünürdüm. Çünkü öyle bir şans yok..

O da beni seviyor

Sohbet ederdim. İdealleri hakkında konuşurdum.

Önce 1 çift terlik veririm, bizim eve ayakkabıyla girilmez, Türk adabı sonuçta çay veyahut kahve ile uzun bir sohbete girerdim.

Sarilirdim canim Atam derdim. Hayatta en cok sevdigim kisilerdendir kendisi. Ve en onemlisi boyle bir dehanin Türk olmasi. Yüce başbuğ nur icinde yatsin. Uzun zamandir gitmiyorum Anitkabir'e en yakin zaman da gidecegim.

Valla heyecandan konuşamazdım heralde.

Senin ümidin olan gençlik ne hallere düştü Atam derdim.

Kafamda deli sorular.

Pataküte dalardım. O kim de atamızı taklit edip üzerinden prim kasacak.

Mutluluk çığlığı atıp ağlardım, sonra ecelim geldi herhalde diye düşünürdüm.

Böyle bir şey mümkün olmadığı için önce euzü besmele çekip bir Ayetel Kürsi okurdum, baktım hala orada muhtemelen benim zamanım bitmiş ver elini tahtalıköy diyip şehadet getirirdim.

Biraz zor olurdu. Terlerdim. Yanına yaklaşıp elimi uzatırdım.

Kesinlikle kelimelere dökülemez. Onla uzun bir süre konuşurdum herhalde.

Elini öper, paltosunu çıkarırdım. Sarılırdım. "Özür dilerim Atam. Ülkeyi adamların değil, kuş kadar beyni olan insanlara bıraktık" derdim. Keşke 2 dakika yanımda olsa, sarılsam. Ağlayasım geldi neyse.

Hoşgeldiniz atam buyrun derdim. Ben de o gelseydi diyince sevdiceğim sandım da

Koca Atatürk'ü de ağlattın ya, helal olsun abi. Hadi sen tamam da o niye?

Önce aglasirdik herhalde.