Ben 23 yaşındayım bende soruyorum bunları kendime neden neden diye bazen öleyim ölümün ucunda ne var görürüm hemde stresten kurtulurum diyorum ama yemiyor çünkü sütten çıkmış ak kaşık değilim ufak korku var yalan yok bir öbür sebep annem ve kardeşlerim sonrasında bu düşünceler gecip gidiyor ama herşeyin sonu var herkesin sonu gelecek acele etme daha 16sın düşünmek kafa yormak güzel ama kafanın içine girmesine izin verme kaybolursun akışına bırak herşeyi sevdiğin istediğin şeylere odaklan her ne kadar manasiz gelsede.

Gerçekten böyle her seyi en baştan yapmak istiyorum. Evde dönüp durup oyun oynamaktan başka bir şey yapmıyorum. Aslında asosyal biri değilim. Topluma karışmak falan bu tarz şeyler benim icin sorun edilecek şeyler hiç olmadi olacağını da sanmıyorum. Aile sorunları bir taraftan. Her gün evin içinde konuşulan ailevi sorunlar. Sustugumuz icin kendini haklı sanıp üste çıkmaya çalışan insanlar. Bunları yapan benim dayım amcam vs. ne yapmam gerektiğini de bilmiyorum ki. Bu aralar spora gidiyorum. Iyi de oluyor aslında ama. Olmayan bir şeylerin eksikliğini hissediyorum. 1-2 arkadaşım hariç hiçbir arkadaşımla söyle oturup sohbet edemiyorum. Sürekli gorusebileceğimiz bir konumda da değiliz. Sınıf arkadaşlarım mesela. Bir türlü söyle sıkı fıkı olamadım. Aynı şekilde okul. Nefret ediyorum bile denebilir. O sıcakta hocaların bana bir şeyler öğretmeye çalışması ve benim o sırada tek amacımın uyuyup eve gitmek olması. Dini boşlukta olmam. Bir tarafım nedensiz bir şekilde Allah'tan soğumuşken bir tarafımın yok oluşa olan korkumdan dolayı Allah'a olan bağlılığı. Ne için yaşıyorum ki? Amacım ne? Bunca şeyi neden yapıyoruz? Okula git eve gel, işe git eve gel, araştır öğren bilime katkı sağla, hobi edin eğlen... En temelinde bu kadar şeyi ne uğruna yapıyoruz ki biz? Uygarlığı ileri taşımak için mi? Uygarlığı niye ileri taşıyoruz ki? Şu dünyada hala sokakta aç kalan eve giderken peşimden koşarak bir hal olan sokak kedileri var. Diğer tarafta sömürülen insanlar. Evine ekmek goturemeyen insanlar. Cinayetler, katliamlar. Amacı ne ki bunların? Uygarlığı ileri taşıyoruz da ne oluyor? Evren'in işleyişini ve yaratılışını kavramaya çalışıyoruz. Merakımızı gidermeye çalışıyoruz sadece ve her bu sefer oldu dediğimizde karşımıza baska bir soru çıkıyor. Kafam o kadar karışık ki kendimi ifade bile edemiyorum. Yani su an ne uğruna oyun oynadığımı, ne uğruna kendimi geliştirmeye çalıştığımı anlamıyorum. Ölüp Allah'a geri dönmek istiyorum sadece. Ben 16 yaşında biriyim ve neden bunları düşünüyorum bilmiyorum. Cok düşünmek öldürür dedikleri bu olsa gerek. Son düzenleyen: Moderatör: 29 Temmuz 2022

Hocam deşarj olmanız lazım. Benzer durumları yaşıyoruz -ki ben 55 yaşındayım. Amaç bitince, "neden varız" sorusu başlıyor. Daha sonra ölüm korkusu. Ve "tamamen yok olmak" düşüncesi başlıyor. Bu tüyleri diken diken eden bir duygu. Toprağın altında iskelet olmak. Ve bir daha hiç olmamak. Ve bu duyguları anlatacak insan bulamamak. Kalabalıkta yapayalnız hissetmek. Belki tedaviye ihtiyacımız var. Ama gerçekler değişmedikçe, neyi tedavi edecekler? Sorun derinlerde aranmalı bence. En derinde. Kaynağı bulunmalı. Belki yanlış şehirdeyiz. Yanlış mekan, yanlış okul, yanlış meslek, yanlış insanlar. Başka yerlerde, başka şartlarda yaşamalıydık belki de. Bir dağ başında mesela. Ya da bir sahil kasabasında. Pc'nin kölesi olmak yerine, bir gölde balık tutuyor olmalıydık belki de. Betonların arasına sıkışıp kalmak yerine, özgür ortamlarda yaşamadığımız için bedenin bir nevi isyanıdır belki şu anki halimiz. Sorun derinlerde aranmalı bence. En derinde. Kaynağı bulunmalı. Belki yanlış şehirdeyiz. Yanlış mekan, yanlış okul, yanlış meslek, yanlış insanlar. Başka yerlerde, başka şartlarda yaşamalıydık belki de. Bir dağ başında mesela. Ya da bir sahil kasabasında. PC'nin kölesi olmak yerine, bir Gold'e balık tutuyor olmalıydık belki de. Betonların arasına sıkışıp kalmak yerine, özgür ortamlarda yaşamadığımız için bedenin bir nevi isyanıdır belki şu anki halimiz. Sorun derinlerde aranmalı bence. En derinde. Kaynağı bulunmalı. Belki yanlış şehirdeyiz. Yanlış mekan, yanlış okul, yanlış meslek, yanlış insanlar. Başka yerlerde, başka şartlarda yaşamalıydık belki de. Bir dağ başında mesela. Ya da bir sahil kasabasında. Pc'nin kölesi olmak yerine, bir gölde balık tutuyor olmalıydık belki de. Betonların arasına sıkışıp kalmak yerine, özgür ortamlarda yaşamadığımız için bedenin bir nevi isyanıdır belki şu anki halimiz.

Biraz umursamaz olmaya çalışacağım. Teşekkürler.

Akşam eve giderken önüme 2 tane yavru ve anneleri olduğunu düşündüğüm 3 tane kedi fırladı, sonra korkup kaçtılar. Çok sevimli şeyler, keşke imkanım olsa eve götürsem tatlı şeyleri Bütün gün böyle düşünüp bilgisayar başında oyun oynamak yerine Evi temizle, Annene yemek yapmaya yardım et, salona git çay iç, balkona çık dışarıyı falan seyret.

Ince fikirli olmak gercekten zor. Keyif almak lazim.

Tüm bunları düşünürsen kafayı yersin bu yüzden al çekirdek kola git parka al arkadaşının birini yanına çitle çitle dur. Çok düşünme düşündükçe daha da düşünüyorsun ve düşündüğün şeyler daha da düşündürücü gözüktüğünden düşünmeye devam ediyorsun. Aslında düşünmek istemiyorsun ama düşünmek zorunda kalıyorsun. Kısa ve öz sana lazım olan üç şey. 1 adet erkek arkadaş ve çekirdek kola.

Aynı yollardan geçiyoruz hocam. Yaptığınız ve yapacağınız her şey kendiniz için olsun. Hiçbir şeyden korkmanıza gerek yok. Ayrıca ileride düşünceleriniz değişecek. Dert etmeyin yani.

Sanıyorum ki bazı olayları çok fazla kafaya taktığını ve çok fazla düşünüyorsun yazan arkadaşlarımızın tavsiyesi gibi yaşanan olaylar çok fazla umurunda olmasın fazla düşünme kafaya takma boş ver at gitsin içindeki dertleri.

Herkese cok teşekkürler.

Objektif düşünün. Her gencin yaşayacağı şeyler bunlar. Yeni hobiler edin ve bu kadar sorun bulma hayatın keyfi de oradadır zaten.

Deneyeceğim. Yapacak çok şey var ama... Bilmiyorum belki de tek ihtiyacım olan kafa dinlemektir biraz

Her gencin geçtiği yollar. Çoğu genç bunu yaşıyor. Çözümü yok, sanırım. Siz Allah'a inandığınıza göre namaza başlamanızı tavsiye ederim. Bazen de Kuran okuyun, yavaş yavaş moraliniz yerine gelir, hem inancınız tazelenir. Çok da düşünmeye gerek yok, düşünüp ne oluyor ki sonuçta her şey aynı kalıyor, olan bize oluyor. Kısaca çok dert etmeyin.

Sonuna kadar katılıyorum. Bazı insanlar ben gibi bu yerleşik beton hayatı kaldıramıyor ve gerçekten bu hayatı yaşadığı için mutsuz. Ben kendime yakıştıramıyorum böyle bir hayatı bir ömrü teknoloji aletin başında geçirmek, doğayla hiç iç içe olamamak, ağaçtan böcekten uzak kalmak zor geliyor insana. Maalesef bu yerleşik hayattan kurtulmak da o kadar kolay değil. Bir seferlik ömrümüzü böyle heba etmek insanı üzüyor.