"Yaa of bilekliğimin modası geçti yeter artık bıktım bu hayattan"

Ya şimdi herkesin derdi kendine büyük ama. Örnek vermek gerekirse Pazartesi günü çok önemli bir sınavım var verebilirsem mezun olacağım fakat hiç bir şey bilmiyorum kalacağım. Başkası için bu dert önemsiz olabilirken benim için dünyadaki en büyük dert sanki. Ha bunu insanlara yansıtmıyorum tabi orası ayrı. Başkasının derdi benden büyük diye benim korkmadığım, çaresiz olmadığım anlamına gelemez bu şimdi.

Sigara içiyorum, akşam vakti 7'de çektiğim rakı şişesinin resmini, 02:50'ye kurduğum alarm sayesinde kalkıp saat 03:00'da paylaşıyorum siyah beyaz filtre ile. Okulda en arka sırada yatıyorum ve biri bana birşey dediğinde ''sen ne anlarsıni kızım ben dertliyim bana bulaşma ben bad boyum'' diyorum varmı benden serserisi heytt be .

Gören de sanır ki acıların çocuğu. Kendilerini dertli sananlar boşuna kafa yoruyorlar ve çevresindekilere bence benimle ilgi kurun yapıyorlar.

İnsanların ne yaşadığını bilmeden dertlerini küçümseme çabana ne demeli peki?

Bana biri çıkma teklif etse neden dertleniyim ki? Sonuçta sadece teklif. Böyleleri abartılı biraz. Ha bu arada dertten sigara içmek 80+ platinum sertifikalı saçmalık. İleride sigaradan çıkan dertleri yaşasınlar o zaman bakalım neyi yakacaklar. Ben şahsen dertlerimi okul hayatıma yansıtmıyorum. Okul ve sosyal hayat 2 farklı hesap gibi benim için. Okulda olan okulda evde olan evde kalmalı bence.

9. sınıfa geçtim ve evet, öyle salaklar bizde çok var. "Tamam, dert etme." deyince de "Anlamıyorsunuz işte, kimse beni anlamıyor!" derler.

Senin için küçük olan sorunlar bazıları için büyük sorun olabilir. Kişiden kişiye değişir. Mesala ben bilgisayarımda olan en küçük sorunu bile çok fazla kafaya takıyorum. Ama aslında alt tarafı bilgisayar. Ama hayalim buydu ve birdaha uzun süre yenisini alamayacağım. Bu yüzden benim için büyük sıkıntı. Ama belki senin için sorun olmaz. Ayrıca bunu yaşa bağlamanızı hiç ama hiç doğru bulmuyorum. Son zamanlarda her şey yaşa bağlanıyor. Bu dediğinizi bir büyük yapınca dövesiniz gelmez tabii. Ama bunu yapan büyüklerde var. Anlamadığım şey ise büyüklerin yaptığını küçükler yapınca yok ilgi çekmek için yok havalı olduğunu sanıyorlar vs. çok saçma bence.

Derdi küçükse niye bundan yakınsın? Veya niye dile getirerek daha çok kendini üzsün? Bence her bünyenin kaldırabileceği acı ve doz farklıdır. Olaya böyle basit bacakasak eğer o zaman sigara içip mutsuzluğa tahammül edemiyen insanların hepsi de aynı kategöriye giriyor.. Ha dersen arkadaş aşırı ergen ve ne yaptığının o da anlamış değil, işte ona bir şey diyemem..

Eline sigara alıp "Üff çok dertliyim moruq derdimden içiyorum zaten" diye kendini cool ve bütün kızların onun için ölüp bittiğini falan sanıyor herhalde. Bu tiplere ben de ayar oluyorum.

İlla vardır böyle minicik bir derdi olsa sanki dünyanın en büyük derdi gibi sanan ya da hayat beni çok yordu diyen liseliler. Bunların sıkıntısı ne? Hayatın güllük gülistanlık olsa bile böyle diyorlar. Ya da ben artık hayatı akışına bıraktım diyenler hayyattan bıkmış gibi tavırlar benimseyenler. Bunlar hakkında ne düşünüyorsunuz. Aramızda böyle olan var mı? Bunları görünce çekip köşeye dövesim geliyor. Son düzenleyen: Moderatör: 13 Kasım 2019

Her bedenin kaldırabileceği yüke göre değil şimdiye kadar kaldırdığı yüke göre değişir. O yüzden ufak bir dertle dertlenen insan şimdiye kadar daha büyüğünü görmediği için onu dert sanıyor.

Dert büyüklüğü göreceli olmalıdır. Milletin derdi bizi germemeli.

Şimdi biri sana gelip benimle çıkar mısın? dese sen dünyanın en dertli insanı mı oluyorsun. Kardeşimi okuldan alırken bu lafları duyunca güldüm. Hayatın boyunca bir daha alamayacaksan bak buna ben de üzüldüm. İnsanların hayallerini gerçekleştirdiklerinde ama içinde bir sıkıntı olursa üzülürüm ya da gerçekleştiremezse.

Ohoo neler var neler Tamam herkese kendi yaptığı iş zordur ama abartanlar da tam abartıyor Kendini böyle çok önemli biri gibi göstermeler, ben olmazsam buralar olmazdı demeler, bir derdim var karşıki dağlar yıkılır falan Hayır arkadaşım. Senin derdin sadece sana zor geliyor şu an. Başkası için sadece bir sohbet kadardır o kadar. Ben anlatsam şimdi burda sadece yazı kadar olacak sonuçta. Adam bütün gün klimalı odada oturuyor ve taş çatlasa 3 saat bile verimli çalışmıyor ama "Ne olacak bu halimiz?" diye soruyor düşün

Sonuçta ben de ergen oldum. O zaman problem olarak saydıklarım şimdi çerez çekirdek bile değil. Bu ya zaman ile ya da tecrübe ile öğrenilen bir durum bence. Mesela memleket olarak bizim ergenimiz "okuyom ben ya" kafasında iken Japon ergeni için liseye giderken ailesinden harçlık almak bir utanç kaynağı. Yani bu iki çocuk aynı yaşta ama biri harçlık alamayınca dertleniyor iken diğeri harçlık alınca dertleniyor.

Dediğiniz gibi tipler de var ama cidden dertleri olan da var. Bilemezsiniz.

Diyecek çok şey var, ama şu video yeterli. Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Herkesin derdi kendine büyük gelir diye bir söz var. Ama bu ''dert'' için. Yediği önünde, yemediği arkasında, güllük gülistanlık bir hayat yaşayıp cool görünmek için, elinde sigarayla ya böyleyiz, şöyleyiz, bugün de buna yakıyoruz şeklinde dolaşanlar için değil. Bunlar zaten kendini belli eder 2 km öteden

Tamamen kültür farkı. Biri Asya'nın öbür ucundan geliyor diğeri ise Ortadoğu ve Balkanlar arasında kalmış bi' kültür Japonlar daha izole yaşamışlar ve kültürlerini koruyabilmişler.

Herkesin derdi kendine.

Hmm çok pardon. Bakın cidden diyorum arkadaşın derdi filan yok. Okul çıkışında kız ve arkadaşları birbirleriyle şunu konuşuyor"Ayy bugün yanlışlıkla 11 lerdeki abiye çarptım göz göze geldik ne yapacağımı şaşırdım kaçtım"Töğbe Estağfurullah ya sen ne yaşıyorsun. Ayy çarptım ölmem lazım Özür dile geç.

Sıkıntılar ister büyük ister küçük olsun, beyinde aynı bölgeyi uyarırlar. Beyin de buna karşılık gelen hormonları salgılar. Bu sayede derdimiz dert olur, üzülürüz. Beyindeki her bölge gibi bu bölge de kullanıldıkça kendi çalışma şekillerini değiştirir. Örneğin aileden birinin ölümünü yaşayan birisi arabasının bozulmasını artık takmamaya başlayabilir. Hayatı boyunca beynin o bölgesinde - atıyorum - 5 birim dert mesajı göndermiş birisi için 4 birimlik dertler büyük dertlerdir. Günün birinde 8 birimlik bir dert yaşar, beynin o bölgesi skalayı değiştirir. Artık 4 birimlik dertler orta boyda derttir. Ama o kişi bunu yaşamadan, siz yanına gidip "bende 15 birim dertler var oğlummm" derseniz alacağınız tepki "sen beni anlamıyorsun" olur.

Bu dünyadaki en dertli insan benim. Benim de PC tozlanmadan dolayı ilk açılışta tak tak tak ediyor. Ama bynu takıyor muyum? Yoo. Yani PC'si işlemcinin çok ısınmasından dolayı kapanan insanlar, bunu çok dert edip büyütüyorsa gerçekten YUH!

Dışarıdan bakarak o insanın minicik derdi olduğunu anlayamazsınız, hayatının güllük gülistanlık olduğunu da. "Bunların sıkıntısı ne?" sorusunu onlara sorup dertlerini dinleyin, belki o zaman kimin derdi var kimin derdi yok anlarsınız. Ayrıca başkasının dertleri sizi ilgilendirmemeli.

O senin dediğin kafaya takmama durumudur, bedene yük biner kafaya takmazsın sırtında taşırsın acısını hissetmemeye bakarsın. Duygusal erile ulaşmayan kişiler bu durumu hem taktığı için hem de normal stresini çektiği için kaldıramıyor, Yoksa acıların insanı dirençli bir hale getirdiği yok.. Bir ergenin duygusal bunalım anında hiçbir şeye tahammül edemiyeceğini kestirebilmişsinizdir umarım. Bir de şunu da ekliyim; Ergenlerin çoğu gizli bunalım yaşıyor, kafalarındaki bir dünya cevapsız soru ve gelecek kaygısını onlar düşünmese dahi beden beyin sisi yaratarak farkında olmamalarına rağmen acısını çektiriyor kişiye..

Böyle yapınca havalı olduklarını sanıyorlardır belki...

Kastınız bunlarsa tamam. Bunlara bende tilt oluyorum.