Ben genelde sadece ailemle konuşuyorum. Başka arkadaşım falan yok.

Arkadaş lazım ama fazlası da zarar. Üç beş tane harbi arkadaşın olsun, gerisi ile merhaba merhaba takıl yeter. Bir de bulunduğun ortam ile senin bilgi seviyen ortak olsun. Ben hem üniversite öğrencisi hem de pazarcıyım ve pazara gittiğim zaman beynim uyuşuyor, çünkü pazarcı tayfası her ne kadar düzelse de çoğunluk hala cahil ve konuşulmuyor. Seninle ortak daha iyi bilgi düzeyinde, ahlaklı ortamlarda bulunman sosyallik için gayet yeterli. Arkadaş ortamı yapacaksın diye ailenle de arayı açma. Aile sohbetinin yeri çok ayrı, her ne kadar fikir ayrılıkları yaşayabilecek olursanız olun o çok ayrı.

Sadece kendimle.

Maşallah baya fazlaymış kim hocam bunlar

2 kişi onlar da annem ve babam.

20 civarı belki fazla da olabilir.

Eskiden 18 kişiydi.

Arkadaşım yok sadece ailem ile konuşuyorum.

Değişiyor ama sayı kaç olursa olsun beni anlayan kişi sadece benim.

Ev ahalisi dışında kimseyle konuşmuyorum.

2-3 kişi.

İş günleri ortalama 25-30 civarı, tatillerde genellikle birkaç kişiyle konuşuyorum.

Annemle bi de kendimle.

0 hiç arkadaşım yok aslında olur da ben çok insan seçiyorum bir insanın davranışı fikri benim için çok önemli bu yüzden birçok arkadaş ile yolumu ayırdım öyle bir davranışı vardı ki kafayı yerdim. Bana şey demişti ya ilerdeki hayalim kocam ile alkol içmek vs demişti arkadaşlar ile filan. Arkadaş bu nasıl bir hayal ya bir de bağımlısı değilim diyor bağımlısı olsa herhalde o alkol şişesini munasip bir yerine sokma gibi bir hayali olacak sinirlendim bayağı o yüzden arkadaşım olmasın daha iyi.

Vardır bir 20-25 kişi. Okuldakiler ayrı sokakta konuştuklarım ayrı evdekiler ayrı bayağı var.

Boş ver tek tabanca iyidir.

Konuşmuyorum.