Fotoğraf atsam ofsayt olur, uzanıyorum. Bugün temizlik yapıyordum, yarına biter diye umuyorum.

Topoğrafya çalışacakken kendimi yine Sosyal'den alamadım, birçok kişi ile yer yer aşırı derecede fikir ayrılıkları yaşasam hatta bazen karşılıklı olarak aşırı derece ben en iyisini bilirimcilik oynasak da insan bir kere geldi mi bir daha çıkamıyor buradan. Ben kiralar sebebi ile öğrencilik hayatımı akrabalarda yaşayarak geçiriyorum bu yıl, oyun oynamadığım süreçte genellikle masaüstü yerine elektrik faturalarını yükseltmemek adına laptop ile vakit geçiriyorum. Sizde ortam ve durumlar nasıl? Dosya Ekleri IMG_20220423_232932. jpg 96,6 KB · Görüntüleme: 54

Fotoğraf atamıyorum şu an. Eski bir fotoğrafı atayım. Bugün çok iyi bir gündü. Hayatımda hiç görmediğim eniştemi gördüm Keyifler yerinde.

Babam kalp krizi geçirdi sonra dükkana ben geçtim, dünya kadar adamla uğraşıyorum her gün, seneye askerlik var, bilgisayar programcılığını bitirdim, katiplik vs. başvuruyorum ama kazanacağımı sanmıyorum onun dışında yani bir beklentim yok. Anksiyete, OKB, yüksek tansiyon, aort damarı genişlemesi var. Bunlara sahibim. Kızlardan bir umudum yok. Daha doğrusu karşıma doğru biri çıkacağından umudum yok. Niye yaşıyorum ben de bilmiyorum. İşte vakit geçsin diye böyle kimseye muhtaç olmadan huzurlu bir şekilde ölmek temennim. Erken de olsa gözüm arkada kalmaz. Bak ben bunu yaşamadım da öldüm demem. Gereği yok yani kapatın gidek hesabı gibi bir ruh halindeyim.