Küçükken Aykut Elmas'ın "vine"larını taklit edip kendimi kayıt ederdim.

Hocam sonunu çok merak ederek okudum.

Merhaba arkadaşlar, bugün size küçükken yaşadığım saçma ve korkunç anımı anlatacağım. 3. sınıfa ya da 4. sınıfa gidiyorum, tam hatırlamıyorum, sabah uyandım. Okula geç kalmıştım, hemen yola çıktım. Yürüyerek okula gidiyordum. Düz yolda yürürken sol tarafta çıkmaz sokak vardı. Kafamı oraya çevirmemle inekle burun buruna gelmem bir oldu. Tabii ben de küçüğüm, çok korkmuştum. İneğe hoşt, kışt gibi şeyler söyleyip duruyordum. İnek de üstüme koşmaya başladı, ben de kaçmaya başladım. Sabah erken saat olduğu için sokaklarda kimse yoktu. Bağıra bağıra koştum, koştum. Evime yaklaştığımda arkama baktım. İnek peşimi bırakmıştı, kalbim küt küt atıyordu. Eve gittim, olanları anneme anlattım. Annem üst katta oturan amcamgilden beni okula götürmesini rica etti. Okula giderken ineğin çıktığı yere geldiğimizde durup amcam baktı. İnekten eser yoktu, sanırsam sahibi gelip aldı. Bu da benim yaşadığım en komik anım.