Aynı durumdayız. Ama bu PC oyunları da sigara gibi bir şey çok zor bırakılıyor.

9. sınıf konuları kolay zaten ösym sınavlarında da pek çıkmıyor.

Arkadaşlarında dediği gibi bilgisayar parçalarından uzak durursan ya da kırıp tamamen uzaklaşırsan olur. Bir de günlük planın olsun. İşler daha kolaylaşır.

İçecek olarak fark etmiyor. Kola, kahve, su alıp okumaya başlıyorum. Çok eğlenceli herkesin denemesi gereken en iyi aktivitelerden biri. Ayrıca arkadaş sporda yapabilir hem özgüveni artar hem hobi edinmiş olur.

Ailesi yüzünden ruhu kaybolmuş bir çocuk daha, belki hiçbir zaman kendini bulamayacak... mı? Senin mental durumun iyi değil. Önce geçmişinle barış. Ardından sana yeni bir perspektif katacak kaynaklara yönelerek zihin yapını yeniden inşa et. Bu esnada tutkunu bulmaya çalış. Yazılımı beceremedin çünkü ya sevmiyordun ya da neden orada olduğunu bilmiyordun. Yapabileceğin, öğrenebileceğin çok fazla şey var. Araştır bunları.

@omrally derslerinle ilgilen ve kendine kitap okumak tarzı bir hobi bul. Başka bir hobi bulursan farkında olmadan PC'yi bırakırsın.

Kankacım arkadaş grubum Valorant çıktığından beri Valorant oynuyor. Aslında ben oyun olarak pek beğenmedim ama arada CS'de bunny, surf yapmayı eksik etmesem de genellikle Valorant oynuyordum fakat 1-2 aydır önümdeki adamı bile vuramadığımdan sadece son ses müzik açıp Forza'da drift atmak hoşuma gidiyor. Dediğim gibi bu aralar sadece boş boş oturuyorum elimden oyun oynamak bile gelmiyor bıktım artık nedense.

Tekrardan herkese teşekkür ederim bu güzel, motive edici yorumlar için. insta"omeralivarol"

Değerli arkadaşım, öncelikle yaşadığın kötü şeylerden dolayı geçmiş olsun, diyorum. Ancak, şunu bil: her ne kadar kendine engel olamasan da en azından bu durumun bilincindesin. Yani, yaptığın şeylerin etkilerinin ne veya neler olduğunu düşünebiliyorsun. Fakat, bu durumu biraz farklı yorumlaman gerekiyor. Oynadığın oyunlarda "iyiysen" hiçbir şekilde kendini suçlu hissetme. Sadece ama sadece bu oyunları oynadığın zaman, kendini "kişisel dünyanda" hissetmeye çalış ve bunu kendine bahşedilen bir ödül gibi düşün. Bir iş yaptığını düşün ve bu işin karşılığını alman gerekiyor. Bu para olabilir veya başka bir şey olabilir. Ve yanında avans alacaksın. İşte bu da oyunların olsun, hobilerin olsun. Gerçekçi bir tavsiye vermek istersem, sana "Bir hobi veya arkadaş çevresi bulmaya çalış." diyeceğim. En azından bu yeni durumlar içerisindeyken durumu biraz daha farklı açılardan değerlendirebilirsin. Ve sakın kendini üzme.

Dostum bilgisayarı ya babana ver ya da at gitsin. Bana kalırsa online oyunlar kesinlikle beyin yıkıyor. Bende 11. sınıfa geçtim, 7. sınıftan beri adam akıllı online oyun oynamadım. Eksikliğinden çok yararını hissettim. Küfürü azalttım, derslerimde başarılı olmaya başladım, dizi izlemeye, kitap okumaya başladım. Mesela dizi izle en azından ingilizceye bir kulak aşinalığın olur. Kitap oku kelime dağarcığın gelişsin. Ve sana çok rahat söyleyebilirim ki kitaplar ve diziler online oyunlardan çok daha iyi. Mesela daha 2 hafta öncesine kadar Game of Thrones izliyordum, bir insanın taht için neler yapabileceğini, tarihte masumların değil kötüyü oynayanların hayatta kalabileceğini gördüm. Hayvan Çiftliği kitabında bir ayaklanma için bir kişinin yeterli olabileceğini öğrendim. Sana da kesinlikle öneririm dizi-kitap + sorumluluk kadar güzel bir şey yok.

Bende bağımlıyım bende içine kapanığım fakat arada dışarı çıkarım insan soyalleşmeden yaşayamaz çünkü. Oyunlara bu kadar bağlanma derim çünkü 2-3 sene öncesine kadar bende her bulduğum oyunu oynardım. Dandik bir makine vardı çok seviyordum oyunları vs. şimdi ise oyunların yüzüne bakmıyorum. Bir yılda falan 2-3 tane oyunu zar zor bitirebilmişimdir öyle diyeyim. Oyun oynamayı "eğlenceden" çok bağımlılık haline getirmeyin. Bu arada herkes kitap oku diyor fakat diyen kişilerin kitap okuduğunu bile düşünmüyorum. Çok ezbere yorumlar var anlayacağın üzere. Kitap ne abicim? Oyun bağımlısı adam sence kitap okur mu? Bunu geçtim asosyallikten kurtulmak için vakit geçirmek için sadece kitap mı vardı? Yukarıdaki arkadaşın dediği gibi müzik yapmaya çalış müzik aleti satın al ne bileyim dışarı çık bisikletin varsa sür, yoksa ikinci el bir şey bak hava almaya çık. Olmadı aşçılık falan düşünebilirsin bilgisayar dışında bir uğraş bulursan ve ondan keyif alırsan bilgisayarın yüzüne bakmazsın. Sonradan yazıyı okudum, hiç bir şeyden zevk almamak, önemsememek değersiz hissetmek vs. bunları bende yaşadım fakat sen çok duygusallaştırıyorsun. Her şey normalmiş gibi davranmaya çalış gerçekten olmazsa psikolojik tedavi gör yoksa bu işin tedavisi yok. İlaçlarını alırsın iyileşirsin dostum atlatırsın emin ol. Ben şu an 18 yaşındayım sendeki saçma sapan olaylar bendede mevcut tabii oyun kısmı hariç. Fakat çok duygusallaşmamaya çalışıyorum bahane üretmemeye çalışıyorum sende bir denemelisin biraz olsun iyi hissetmek için daha yaşın çok ufak yani benimde öyle yaşamak için daha çok zamanın var atlatacağına inanıyorum. Herhangi sosyal medya hesabın varsa ekleyeyim istersen?

Ne evlatlar var. Böyle düşüncelere sahip olamamış. Anne ve baban sana bilgisayar alması sana karşı yapılmış bir fedakarlıktır. Evladımız evde olsun. Dışarıda olmasın. Oyun oynasın ama derslerine de çalışsın. Ben sana arkadaş aklıyla bugün 15-20 sene ceza yemiş insanların hapishane köşesinde yattığını anlatsam şaşarsın. Ne güzel biri insansın kendi kendine öz eleştiri yapıyorsun. Senin kötülüğünü istemiyorlar bu hayatta daha iyi yerlere gelmeni istedikleri için dersler de sınavda beklenti yüksek. Sen de anne ve babanın sana verdiği PC'yi evde kullansın eğlensin oynasın mutlu olsun diye hediye ettiği armağının cevabını ver. Yıllar sonra okul yılların olmayacak.

Kanka bazı şeylere bağlanmak çok kötü sonuçlar doğurabiliyor. Ama hayat bu bağlanabiliyoruz. Kimimiz oyuna kimimiz arabaya kimimiz bilgisayara kimimiz sigaraya kimimiz kıza... Ama sonuç olarak en sonda kötü hissediyoruz onsuz yapamayacağımızı düşünüyoruz. Hatta bazıları birdenbire hayatımızdan çıkınca kahrolabiliyoruz. Her gece sabaha kadar ağlıyabiliyoruz. Ama üzülme kanka hiçbir şey içun geç değil. Ağladığımız geceden uyandığımız sabaha hiçbir şey olmamış gibi yapabiliriz. Bu bizim elimizde. Öncellikle her evlat ailesi için değerlidir. Kendini değerli hisset. Onlar seni sebepsiz seven insanlar. Onlarla daha fazla vakit geçir. Bilgisayarin basindan kalk nasıl mı süre koy kanka süre geçti mi kapatma tusuna bas geç içeri. Baban seni seviyordur ve emin ol sen hayatını bombok yapıyorsun diye ağlıyordur. Bunların farkında olman çok güzel. Ve her şey senin elinde. Ailenle vakit geçir o arkadaşlarınla dışarıda buluş. Tatile çıkın dizi film izle kitap oku arkadaslarinla bulus sinemalara git müzik yap müzik dinle. Yazılımla ugras demeyeceğim kanka bilgisayardan uzaklaş öncellikle. Ve yapabiliyorsan oyunları sil Steam ve Epic Games'i de sil bilgisayarı kaldır ya da babana ver. Sonra eğlenmeye bak annene babana kardeşine saril. Mutlu ol. Hayat kaybettiklerimize ragmen halen daha çok güzel

Silindi. Sebebi ise konu sahibinin isteğini yanlış anlamışım

Bende aynı durumdayım. Tek farkım 29 yaşında olmam. Küçüklüğümden beri oyun oynuyorum. NFS Underground 1 ve O zamanlardaki CS ile başlamıştım. Şimdilerde 1 aylığına PC'imin olmadığı bir yerdeyim ve ne acılar çekiyorum bir sorun! Yaşasın oyunlar! Ben oyunları suçlamıyorum, oyunlar insana çok şey katar, bazıları birer deneyimdir.

@omrally Okul açılsın biraz arkadaş falan derken kendine gelirsin muhtemelen ama evde oyun oynamak için arkadaşlarını ekmek gibi boş beleş hatalar yapma ve olabildiğince evde durmamaya çalış derim.

Vallahi babana üzüldüm cidden ağlıyorsa senin okumanı istiyor.

Bende bağımlıydım bilgisayar bozuldu sonra bilgisayarcı yüksek miktar isteyince amaan boş ver dedim bıraktım.

@omrally, babanız anlayışlı biriyse; bu durumu onla konuşabilirsiniz ve derslerinize çalışmaya başlayabilirsiniz, bunu yaparken ailenize size sıkı yasaklar koymasını isteyebilirsiniz, ama bunları yaparken sizinde bir şeyler yapmanız gerek.

kitap okumak zevkli ama mesela bir kitap alıyorum sevmiyorum bi başkasını alıyorum onu da 50 sayfa okuyup atıyorum. Sevdiğim tarzda kitap elime pek denk gelmiyor doğrusu ama sevmediğim tarzda kitapları da okuyup anlamak lazım diye düşünüyorum.

@İsimsizjoker bilgisayardan uzak kalamıyorum dediği için ona hayata tutunmak sorumluluk kazanmasını ve kendine olan özgüvenini arttırmasını sağlamak için tavsiyelerde bulundum. 15 yaşında ergenlikte olan genç bir çocuk olduğu için teke başına üstesinden gelemez. Babası ile konuşup bu durumu beraber aşmaları gerekiyor. Bir evcil hayvan ile kısa sürede sorumluluk sahibi olması mümkün değildir. Şu an bulunduğu psikolojik durumdan ne kadara erken sürede çıkarsa onun için o kadar iyi olur. Ve gerekli ise mutlaka bir pedagog ile görüşmesi ve gerekli tavsiye ve önerilerin bir profesyonel tarafından verilmesi gerekir.

Kendinize birkaç hobi bulun, aynı zamanda derslerinizle de ilgilenin. Hobileriniz derslerinizle iç içe olursa daha verimli geçer. Mesela ben zaman zaman tarihe, coğrafyaya bakıyorum. Hem ülkemi tanıyorum hem tarihimi öğreniyorum. Siz de bir şeyler öğrendikçe kendinizi daha iyi hissedersiniz. Öğrendiklerinizi başkalarıyla da konuşursanız ekstra haz alırsınız.

@omrally beni anlatmışsın.

Bak sana taktik vereyim. En ucuz ama aynı şekilde de bilgisayarın çalışmamasını sağlayan parçayı boz ya da kır at. Gerçekten bilgisayarı özlemiyorsun bile. Bende bağımlıydım gün içinde 14 saat bile durduğum oluyordu bir gün sinirlendim ve HDD'yi kırdım. 7 ay kullanmadım ve cidden hemen alışmıştım bozuk olduğuna yapacak başka çok şey buldum o süre zarfında. Şimdi yine bağımlı hale geliyorum.

Aynı durumdayım. Ders dışında her şeyi kafam alıyor. Fakat derse gelince beynim yokmuş gibi hissediyorum. 10. Sınıfın başından beri sadece ders çalışacağım. Bu 2 yıl çok hızlı geçti 2 yolsa sonra üniversite var kendime bu bencilliği yapamam.

Bende o yaşlardayken seninle aynı durumdaydım. Tuvalet ve yemekten hariç PC başından kalkmıyordum. Bundan kurtulamakniçin kendime başka şeyler bulamaya başladım kitap okumak mesela ayda 2 kitap bitirmeye çalışıyordum. Zaten başka bir işlev bulunca ister istemez unutuyorsun oyun oynamayı. Kendine başka bir iş bul zevkli alacağını bir iş. Bir süre sonra istesende oynayasın gelmeyecek.

İlgili arkadaşlara selamlar öncelikle, size küçük bir sorunumu dile getirmek istiyorum. Sorunum çok uzun olduğu için kısa bir özet geçmenin anlamanız için yeterli olacağını düşünüyorum, kendimden bahsedip konuya giriş yapacağım: Ben 2. sınıftan beri bilgisayar bağımlısı hayatta hiçbir vasfı olmayan akademik ya da herhangi bir başarısı da olmayan tek bildiği oyun oynamak olan 16 yaşında (lise 2'ye geçtim bu sene) anne baba bir de 12 yaşında kardeşiyle birlikte yaşayan birisiyim. İsterseniz konuya giriş yapalım. 2. sınıftan beri babamın bana o lanet olası laptopı aldı ve 3. 4. sınıfa kadar bağımlılığım aşırı düzeyde ilerlemiş oldu. Sonra annemler bunun bu kadar zararlı olduğunu gördüklerinde kışları yasaklama koymaya başladılar. 5. 6. sınıf internet kafeyi öğrendim, haftada 2 gün gitmeme izin veriyordu annem ama gittim mi dibine çöküyordum ve gitmediğim 5 gün boyunca da annemin babamın telefonunda coc vb. oyunlar oynar aklım hep oyunlarda olurdu yani ve bu şekilde beynimi eritmeye devam ettim. 7. sınıfa geldiğimde LGS yaklaşıyor diye beni koleje verdiler ve de benden beklentileri aşırı derece artmaya başladı. 7. sınıf ders çalışırdım ama gene aklım hep oyunlarda idi sonra özel dersler falan çattı geçti LGS. Beklenti düşmüştü zaten benim isteksizliğimden dolayı . 9. sınıf da Online eğitim bilgisayar başında hiçbir şey. Öğrenmeden geçti. 1 ay sonra okula gideceğiz ve neler olacak gerçekten bilmiyorum. Şu anki yaz bilgisayar oyunlarından kurtulmak için her şeyi denedim herhalde haftalarca depresyona girdiğimi her gece ağladığımı hatırlıyorum ve süreçte oyunlardan zevk alamamaya başladım. Sadece oyunlar değil hiçbir şeyden mutlu olamıyorum okula gitmiyorum sokağa inmiyorum artık sosyal aktivitem kalmadı yazılım öğreneyim dedim kendimi zorluyorum ama dün 3 kere izlediğim videoyu bugün hatırlamıyorum beynim almıyor artık. Kendimi çok kötü hissediyorum. Sadece oyun oynadığımız arkadaşlarım var onların gözünde bile kendimi değersiz hissediyorum kendimi. Gece babamı benim yüzümden ağlarken duymuştum. Kısa süreli bir üzüntü yaşamıştım ama o anı unutamıyorum bu kadar vasat bir evlat olmak kötü hissettiriyor. Artık babam bana bakarken gözlerinin içi ağlıyor kahroluyor bunu görebiliyorum fakat elimden hiçbir şey gelmiyor. Gene bilgisayar başında oturuyorum ama eskisi gibi mutlu olamıyorum. Kendimi büyümüş gibi hissediyorum ama hala çocuk gibi davranıyorum. Ne yapmam gerektiğini bilmiyorum çok çaresizim. Eğer buraya kadar okuduysanız size çok minnettarım yardımcı olursan çok mutlu olurum teşekkür ederim Son düzenleyen: Moderatör: 18 Ağustos 2021

Yardım etmeye çalışacağım, adınızı öğrenebilir miyim?

pandemi yüzünden bu duruma düşen çok arkadaşımız var ne yazık ki, hayatı iş-ev/okul-ev arasında geçen çok arkadaş var. Devletimiz tarafından da pek önemsenmiyoruz zaten. Yakında babam işleri yüzünden İsrail'e 4 yıllığına gidecek ve yanında bizi de götürmeyi hatta bizi oralarda okutmayı düşünüyorlar. Ne kadar benim açımdan iyi olsa da ben şu durumumdan dolayı sokağa bile çıkmak istemiyorum.

Kitap okumak kadar güzel şey yok.

Bilgisayardan uzak dur. Ve sadece ailen ile vakit geçir sohbet et örneğin baban işten eve geldiğinde nasılsın babacım günün nasıl geçti diye sorabilir ve ailecek beraber vakit geçirerek büyük ölçüde sorunlarınızı azaltabilirsiniz. Bilgisayar oynamak yerine babanız sizi herhangi bir iş yerine örneğin berber, kaportacı veya herhangi bir işte hobi ve meslek olarak eğitim almanız hem bilgisayarı unutturacak hem de yorgun bir şekilde eve geldiğinizde o gün içinde neler öğrendiğinizi anlatıp aileniz ile sohbet edebilecek bir konu edinmiş olursunuz. Bir meslek bölümünde eğitim görmeniz hemfikirlerinizi hem de bakış açınızı olumlu yönde değiştirecektir. Okullar açılana kadar eğitime devam etmeniz ve okullar açıldıktan sonra hafta sonu 1 gün olmak üzere eğitime devam ederseniz faydalı olacağını düşünüyorum. Eğer bunlardan hiçbirine olumlu bakıyorsanız profesyonel olarak bir pedagog gidip öneri ve tavsiye alabilirsiniz.

Hiçbir şey için geç değil daha 15 yaşındasın bunu dert edinme kendine yeni uğraşlar bulmaya çalış. Her şeyden önce ne kadar tavsiye versek de bu sorunu çözmek sende bitiyor umarım bırakabilirsin bu alışkanlığını.

Hocam adam bilgisayardan uzak kalamıyorum depresyona giriyorum hiçbir şey yapmak istemiyorrum kimseyle konuşmak istemiyorum diyor siz bilgisayardan uzak dur babanla konuş diyorsun bu hap yutamıyorum diyen birine yut demek gibi bir şey. Kanka bende oyun oynamayı 6 yaşından beri çok seven CS 1.6 Half-Life GTA SA ile büyüdüm ama yaşıtlarımdan farklı çok büyük ve rahatsız edici ama beni oyunlardan uzaklaştıran bir özelliğim vardı oda sorumluluk duygusu kalbine bir karanlık oturur ve bu beni ders çalışmaya iter zorunlu kılar çünkü ailem benimle gurur duyuyordur ilk önce ailen sana gurur duyarsa sende bir çocuk olarak içgüdüsel sorumluluk almaya yavaş yavaş başlarsın onları kırmamak için ama bu da yoksa kendine sorumluluğa alıştır sorumluluk duygusu getirebilecek e dikkatini dağıtabilecek evcil hayvan gibi bir balığın varsa onu beslemediğinde bu sorumluluk duygusu ortaya çıkar ve gidip beslersin kendine urtin bir şekilde sorumluluk edebilecek bir şey bul bunu sürekli yaparsan bir süre sonra bu her şeyde geçerli olur derslerin içinde.

Hocam önce süreyi azaltın, kitap okumaya çalışın günde az az. Daha sonra yavaş yavaş sporlara başlayın, Ünlü sporcuların, bilim insanlarının veya ilgi duyduğunuz herhangi bir dalın özel kişilerinin Biyografilerini okuyun. Yavaş yavaş PC'yi bırakıp diğer aktivitelere yönelin. Bir süre sonra yokluğunu hissetmeyeceksiniz. İyice düzeldikten sonra tabii ki de zevk için 2-3 saat oyun oynamanızda bir sıkıntı olmayacaktır. Eğer web alıskanlıklarınız varsa o çok daha basit. Blocker siteler oluyor. Cem korkmazdan görmüştüm. Öyle bir web blocker ile websiteleri belli bir süre blocklayın. Benim tavsiyelerim bunlar aynı durumu bende yaşadım ve böyle böyle atlatmıştım. Size de başarılar umarım en kısa sürede bu illetten kurtulursunuz Düzenleme : Web blockerlar uzantı şeklinde oluyor. Google Web Mağaza'da bolca var.

Kitap kitap denersen işin zor. Tür tür denemen lazım. Örneğin fantastik bir kitap okudun sarmadı sonra polisiye alıp oku sonra romantizm diye diye ilerle. Mutlaka anlarsın sevdiğin türü, zaten sevdiğin türü bulmadan kitap okuma alışkanlığı kazanman çok zor. Hayatın PC başında geçtiyse senin gibi imkansıza yakın.

Herkes kitap oku ders çalış vb. şeyler yazmış ama bir bağımlı için bu o kadar kolay değil bence dizilere başla, müzik dinle, çık dışarı gez, sinemaya git şunu şunu yapayım sonra gideyim şurada güzel bir yemek yerim gibi kendi içinde plan kurup yapmak işe yarar. Ders çalışmaya başlayacağın zaman ise sana ilk başta pomodro tekniğini öneririm gerçekten güzel bir teknik.

Sanırım yeni arkadaşlar edinmekten başka bir şansın yok.

İşte "ergenlik" dediğimiz tam bu. Beynin sana oyun oynuyor dostum kendine gel yüzünü yıka daha çok gençsin başaracağın binlerce hatta yüz binlerce iş/görev var. Bugünden itibaren bir program yap yazılım/ders karışık yapabilirsin. Unutma herkesin bir yeteneği vardır Beynine inanma ve kendine gel. Hedeflerini çiz ve ona göre işler yap.

Aynı şeyleri yaşamışız. İlkokul ve ortaokul da ben de bir PC bağımlısıydım. Kışın okul olunca PC yasak olurdu. Bilgisayarın başından kalkmazdım. Laptobum da pek iyi değildi. Cidden oyun bağımlısıydım. Laptobu elimden alsalar sinirlenip ağlardım. Şimdi ise böyle sorun yok. Kendime hakim olabiliyorum. Hatta bazen oyun oynayasım bile gelmiyor. Hatta yeni bilgisayar aldım 1 yıl oldu her oyunu oynayacağım dedim. Bir sürü oyun var elimi sürmüyorum. Liseye geçtiğinden beri oyun bağımlılığından kurtuldum. Şuan da Lise 4'teyim. Seni anlıyorum çok kötü bir şey. Kendine uğraşacak aktiveteler bul.

Oyunlardan ziyade farklı bir hobi bulabilirsin. Başka hobiler edindikten sonra oyun oynadığında daha çabuk sıkılmaya başlarsın veya oynamak istemezsin. Bu hobi örneğin fotoğrafçılık, sanat olabilir. Bilgisayarda da yeni hobiler edinebilirsin, Blender veya Krita'dan animasyon yapmak, video yapmak, blog yazmak vb. olabilir. Böyle yaptığımda şahsen kendim oyun oynamaktan sıkılır oldum, Forza'ya giriyorum maksimum 1.5 saat. CS:GO'da da sırf kasa için giriyorum, bonus XP bittiğinde sonraki haftayı bekliyorum. İnsanın içi artık başka bir şey yapacağım diye tutturuyor.

Ömer Ali Varol

Hele de sevdiğin türse offf inanılmaz güzel oluyor

Sen bitmişsin. Bence bundan sonra akademik bir başarı bekleme. Rakiplerin ilk okuldan beri özel ders dersana yaparken sen hiçbir şey yapmadığın için söylüyorum.

Hangi oyunları oynuyorsun ki? Ben sadece CS:GO oynuyorum ve sıkıcı geliyor. Kasa düşürmeye falan giriyorum.

430 puan mı, çok iyi. Kendinizi sanat, bilim, tarih gibi şeylerle yorun. Ben okul olmadığı için genellikle evdeyim her zaman, olabildiğince tarih araştırıyorum.

Ben anakartı yaktım kısa devre yaptırdımda. Dışarıda gezmeye başladım ondan sonra baya açıldım.

8. sınıfa kadar iyi bir altyapım var. 9. sınıf da hiç bir ders anlamdım sadece. Ve biraz abartıyor olabilirsin illa başarılı olabilmek için ilkokulda ders almaya gerek olduğunu düşünmüyorum, sadece kafayı koymak yeterlidir. Yapabilir dediğim ve yapamadığım herhangi bir şey yok. 9. halledilebilir yeter ki pandemi bitsin okullar açılsın bu benim tek çarem bu. Zeka olarak ise lgs'de hiç çalışmadan 430 gibi bir puan elde etmiştim.

Onun yerine tarih oyunlarına başlayabilir gerçekten çok fazla işe yarıyor.