Hocam paraşütsüz uçaktan atlamayı denediniz mi?

Sizde mi beyaz tunel gordunuz?

Bunu ben de yaşadım.

Zaten bu tür şeyler hep stresten oluyor.

Gölün dibine doğru batarak boğulurken ve artık çabalamayı bırakmışken ablam son anda gelip kurtarmıştı.

4 şeritli yolda karşıya geçerken ben bu gelen taksiden önce geçerim diyordum. Arkamda arabanın rüzgarını hissetmiştim. Salise ile kurtuldum.

İntihar edecektim, şu an saçma geliyor fakat o zaman tek çarem oydu. Yok olmaktan korkmaya başladığım gün, hala yok olmaktan korkuyorum.

Neyin nesi oldu bilinmeyen sığırlara tüfek verilirse böyle olur işte. Profesyonel askerliğe geçilmeli bence.

İki tane denemimi çok iyi hatırlıyorum. İlki köyümüzde bulunan gölete balık avlamak ve piknik yapmak için gitmiştik, çoğu zaman yaptığımız şeydir yüzmek de ona dahil hada önce de aynı suya girip çıkmışlığım var ama o gün kıyıdan biraz daha uzaklaşmak istedim. Ayağımın nereye kadar çamurlu zemine temas edebileceğini görmek istiyordum çünkü bir sınır olarak belirlemek istemiştim o noktayı. 15 metre kadar bile açılamadan ayağım boşluğa adım attı. Yüzme bilmeyişim ve panik yapmam kısa sürede kurtulmamı imkansız hale getirmişti. Kıyıya dönmek isterken iyice açıldım ve canım pahasına debenelendim. Maalesef artık çok geçti ya ölecek ya da kurtalıcaktım. Suyun içinde en son hatırladığım güneşin parlak ama bulanık şekliydi. Gözlerim gitgide kapanıyor ve batıryordum çünkü debelenirken tüm gücümü yitirmiştim. Sonrası ise oldukça iyi bitiyor çünkü tam o anda babam beni çekip çıkarıyor. Aslında bunu yapması ve kurtarılmam zor bir durum çünkü boğulurken babam benden yaklaşık 20 metre kadar uzakta ve kıyıda oltalar ile uğraşıyordu. Nasıl bir atiklik gösterdi bilmiyorum dediklerine göre bir anda üstünü çıkarıp suya atlamış ve beni çekip çıkarmış. Sanırım o güneşin görüntüsünü ölene kadar unutamayacağım.

Otobüs çarpacaktı 5 cm vardı aramda o an ne ileri ne geri hareket edemiyordum beynim durmuştu. Hiçbir yerim hareket etmiyordu.

Ben çok küçükken çok hasta oluyordum. Neredeyse Türkiye'deki tüm hastalıkları geçirmişimdir. Hastaneye kaldırılıyordum. Ama nasıl bir hastalık olduğunu hatırlamıyorum. Anneannem bana okurdu nazar var bende diye. Hatta ok anneanne ok ok! Dermişim. Ve bunlar ben 3 yaşındayken oluyordu. Evet garip gelebilir ama 3 yaşımdan beri her şeyi hatırlıyorum. Yani kısacası bağışıklık sistemim kötü olduğu için çok fazla ölümden döndüğümü söyleyebilirim.

Bir gün sokağın birinden yürürken, inşaat halinde olan bir binanın 5. katından başıma tuğla düşmüştü. Öldüm sandım. Daha demin evdeydim, ne ara buraya geldim ulan dediğimi hatırlar gibiyim. Felaket bir tecrübeydi benim için. Rüya değildi bu arada ama olsun, yazayım dedim.

Askerde G3 mermisi yanımdan geçti aynı şekil ilk önce mermi geldi sonra patladı tüfek. Atış günü çocuk tüfeği şey gibi tuttuğu için az daha devremle beni öldürüyordu kesin ölüm bu arada G3 mermisi parçalar geçer.

Ben gidip geldim diyebilirim. Beyaz tünel vs hepsini gördüm. Karışık işler bunlar.

Burda açıklamaya çalışmışlar. Bence çok fazla kurcalama bu tür konuları.

Ölümden sonra hayat var mı adı.

Küçükken kafamı balkonun altındaki çiviye vurdum, nasıl yaşadığımı bilmiyorum.

Hocam beyaz sonsuzluğu giden bir ortam ortasında bir doktor bana şeker uzatıyordu ve benim de boğazımda şeker kalmıştı ve o şekeri de bir doktor vermişti işin garibi.

Şehrin ortasında karşıya geçerken 90 Km/h ile arkamdan bir araba geçti. Kılpayı kurtulmuştum.

Benzer bir tane var. 10 Katlı bir terastan düşüyordum. Çocuk yaştaydım.

Hayır uyanıp öyle olmuştu ve ona sebep olacak bir psokolijik veya fiziksel bir şeyim yoktu bir daha da olmadı.

8-7 yaşında olmam lazım. Babam yüzme bilmediğim halde beni denize sokmuştu abimle beraber ama böyle en derin olan yere kadar gitmiştik benim ayağım kaymıştı ve sanki böyle batıyormuşum gibi hissediyordum 2 salise gökyüzü görüyordum sonra Full deniz o an panikle bayağı bir korktuğum için kendimi kontrole alamıyordum abim kurtarmıştı.

Bu görseldeki alette gögsümüze gelen kilit mekanizması kilitlenmemişti kaç kere açılmaya kalktı adam son anda görüp kilitledi

Netflix belgeseli ama ismini hatirlamiyorum

Denizin dibi taş olduğundan mı, tuzun azlığından mı bilmiyorum bir acayip suyu var. Dalgalar çıkınca hiç yüzdürmüyor seni. Okuyan falan olursa da hiç hafife almasın benden iyi ancak sporcular yüzer ona rağmen zor kurtardım postu.

Tebrikler ölümsüzlügü bulmussunuz

Tam gezmeye gitcektik bir anda kalbim sıkıştı nefes alamadım yere düştüm bildiğin ölüyorum anne demiştim küçükken.

Gecmis olsun hocam

Aynısını yaşamıştım annem kurtarmıştı. En fazla 8-9 yaşındayımdır.

Dağa genelde ava giderim domuz vb bacağımda komando bıçağı vardı 40 cm var bıçak neredeyse arkamdan domuz saldırdı. Benim de elimden tüfek düşünce baktım geliyor parçalayacak aşağı koşmaya başladım. Tepe bir yer ayağım kaydı yuvarlanmaya başladım bıçak ters döndü bacağıma girdi. Yere düşmenin hızıyla iyice saplandı yuvalanırken yüz üstü düşsem kalbime saplanmıştı şu an yoktum.

3 ingiliz askeri sarhosken beni öyle bir dövdü ki komaya girdim. 3 gün yogun bakimda yattim gidip gidip geldim yani, neyse mahkemede hesaplastik kendileriyle yasim 20 falandi sanirim o zamanlar.

Küçüklüğümden beri deniz kenarında bir sitede oturuyorduk, yüzmem gayet iyiydi. Denizde gayet iyiyken, bir gün site havuzunda yüzmeye çalışırken resmen kilitlendim. Yani kollarım ayaklarım falan kilitlendi resmen, saçma sapan senkronize olmayan şekilde oynuyorlardı. Boğulacakmış gibi hissettim, fakat batmadım zaten suya, ama ben hala bir uçtan diğer uça gitmeye çalışıyorum o 1 dakika benim için yarım saatti resmen, sanki bilincim çok farklı çalışıyordu, tek amacım havuzun ucuna ulaşmaktı, fakat zaten havuz kalabalıktı garipti benim için. Normalde biraz zorlasam parmaklarımda değerdi dibine. Garip bir şey yaşamıştım böyle.

Benim de ölümle ilgili bir tecrübelerim var! Ppm fermuara kısılmıştı küçükken öleceğim sanmıştım çünkü herkes doktor çağırın diye çığlıklar atıyordu. Ağlamaya başlamıştım sonra komşumuz yardıma yetişti ve beni kurtardı. İlk cümleye işaret ederek anlatmaya devam etmek isterdim ama cümlede bir bozukluk var. Tıpkı başlıkta olduğu gibi. Başlık düzelirse devam ederim daha çok tecrübem var.

"Ölüme yakın bir deneyimleriniz" kelimelerini içeren bir başlık okudum. Kalp çarpıntısından öleyazdım.

Siz hiç kafanızın yanından geçen merminin sesini duyup rüzgarını hissettiniz mi? Ben hissettim... Yer Karadeniz'in herhangi bir yerindeki herhangi bir köy.

Otobandan eve dönerken babam virajı alamadı araba bi 360 derece döndü bariyerlere vurdu. Bariyer olmasa aşağı uçup ölmüştük.

Bende küçükken yemek yerken boğuluyordum anlık nefesim kesildiğinde öylesine baka kalmıştım herhangi bir şey gelmedi gözüme gerçi o zaman küçüktüm şimdi olursa ne olur onu bilemem.

Daha önce ölüme yakın bir deneyim yaşadıysanız, hayatınızın gözlerinizin önünde "parıldadığını" görmüş olabilirsiniz. Bunu birkaç kişiye sordum. Bütün hayatlarını bir saniyede yaşamış gibi olduklarını söylediler. Bu çok zor değil. Beyniniz ölümle yüzleşmek zorunda kalmamak için stresten kaçınmayı sever. Yani beyniniz öleceğinizi düşünecek olsaydı, kurtulmanın en kolay yoluna giderdi: Hafızaya. Sona yaklaştığında, beynin sahip olduğun her anıyı çalıştırır. Beyniniz sağlam olduğu sürece, öldükten sonra beyin de yaklaşık 7 dakika canlı kalacaktır. Yani 7 dakikanız varsa ve tüm hayatınızı bir saniyede yaşayabiliyorsanız, bu dakikada 60 can demektir. 7 dakikada 420 can. Bu çok fazla zaman ve ölümle ilgili birçok deneyim demek. Zira ben çocukluk zamanlarimin yaz aylarinda yuzme bilmedigim halde bir havuza atlayip suyun dibine gomulmustum ve tum hayatim bir film seridi gibi onumden gecti bir yandan nefesimi tutarken diger yandan dusundum ta ki kuzenim beni kurtarana kadar. Daha once yasadiniz mi?

Polat Alemdar olmuşsun hocam.

Parklarda kaydırakların olduğu yerin plastik çatısından sırt üstü betona düşmüştüm. Gözümün karardığını ve nefes alamadığımı hatırlıyorum. Sesim çıkmıyordu. Gerçekten korkunç bir gündü.

Bir keresinde uyurken aniden kalkıp hava kalktım fakat ellerim ve ayaklarım yerdeydi ruhumun çekildiğini hissettim kalbim çok hızlı atıyordu kısa süreliğine beyaz bir şey gördüm sonra zaten şok oldum kimseye de söylemedim bir de ucu ucuna araba çarpıyordu o sırada gözüm kamıştı biraz.

Küçükken en fazla 8-9 yaşindaydim akulu arabam vardi üzerinde ben arkadaşimla oynarken arkadaşim beni arkamdan itti 2-3 metrelik bir yere düştüm. Bir seferindede o yaşlardadim koşarken düştüm kafami duwarin keskin yerine çarpmiştim kanlar içinde hastaneye götürmüşler. Başka birgünde kalbim rahatsizdi o zamanlar 6-7 kere dahi hastanede yatmiştim bir gün hastanedeyim akşam yatmaya hazirlaniyordum birden nefes almam zorlaşmişti kesilmeye kadar gelmişti çok kötü oldum doktorlar başimda resmen beynim durdu. İşte benim küçükken ölüm arasindaki gelip gidişim.

Küçükken (3, 4 tam bilmiyorum) komşunun evinde fare zehri yemişim. 3 yaşındayken kamyondan düşmüşüm. Bisiklet sürerken arabanın altında kalıyordum. Bisiklet sürerken 3 takla atmıştım kafam yarılmıştı kollarım dizlerim dirseklerim ezilmişti. Rüyamda annem beni uçurumdan atıyordu. Daha çok vardır da aklıma gelmiyor.

Hocam beyaz tunel nedir?

Kabus gormussunuz siz sanirim veya atak gecirdiniz

Bende küçükken limanda kurulan pazar yerinde annemin arkasında gezer iken denize düşmüştüm. O sıra Rahmetli annem dahi kimse beni fark etmemişti. O an tek hatırladığım şey suda çırpınışım ve etrafımı saran su kabarcıkları. Tam gidiyordum ki uzakta bir Emlakçı amca dükkan önünde çay içiyormuş beni o fark etmiş bir tek. Koşa koşa gelip beni kurtardı ALLAH Razı olsun o olmasa şuan burada bu yazıları yazıyor olmazdım muhtemelen. Denize düşme kısmı ise deniz kenarında yukarıdan öyle balıklara bakayım demiştim ve bir anlık başım döndü denizi izlerken kendimi suda buldum.

Kaynak var mı?

Ölüme yakın deneyimlerde "hayatın gözün önünden bir film gibi geçmesi" beyinin böyle bir durumdan nasıl kurtulacağını bulabilmek için geçmiş bütün anı ve tecrübelerinizi hızlıca tekrarlayarak bir kurtuluş yolu bulmayı denemesi olduğunu duymuştum. Benim böyle anlarda gerçekten de çok hızlı bir şekilde geçmişteki tecrübeleri hatırlayarak veya onlardan yola çıkarak kurtulmuşluğum olmuştu.

Akşam üzeri montajdan dükkana döndük ve sobanın dibinde köz vardı, bir miktar odun atıp tiner döktüm ve çakmak bir türlü yanmadı, o sırada tiner uçmaya başladı ve çakmak yanınca tiner parladı. Gözlerimi kapamasam kalıcı göz hasarı olabilirmiş, birkaç ay kaşım, kirpiklerim ve saçımın önü olmadan gezdim. Ölüme en fazla yaklaştığım an oydu sanırım. Birinde de İzmir aliağa yolunda tırı sollarken yolun solunda tren raylarına döşenen beton taştan karşıma çıktı, arkamda araba olduğu için fren yapamadım ve yol iki şerit olduğu için sağa kaçamadım, malzemenin kulağına teker değince parende atıp arka bagaj camına vurdu, tabii bu esnada da arabanın sol iki tekeri havaya kalktı, ben tırın altına gireceğimi düşündüm ki muhtemelen araba ağır olmasa giderdim. Bunda da yine bir ışıklar kaydı.

Normalde çok sağlam yüzer, dalarım, açılırım çocukluktan beri böyle. Karadeniz'deyim o sıralar hava da fırtınalı, denizde de dalga bayağı var. Eh dedim bu bize koymaz neyse açıldım biraz dönücem yüz yüz bitmiyor sanki olduğum yerde sayıyorum. Yoruldum, dinleniyorum ama bu sefer de dalgalar aşağı çekip duruyor. O zaman dedim ben buradan çıkamazsam akşam haberlerine çıkarım. Başladım her dalga ile beraber kulaç atmaya ve çapraz yüzmeye, bu sefer yol katediyorum ama pil bitti. Kıyıya yaklaştıkça şansıma dalgalar ileri atmaya başladı beni güç bela çıktık. Karadeniz cidden tehlikeli hani Marmara'da boyum kadar dalgalar vurduğunda millet kaçışırken ben keyfime bakardım bu çok başka.

Köyde traktörden düştüm. Düşer düşmez bayılmışım. Uyandığımda üstümde tır vardı. O kaos içinde "tırcı zor durabildim" diyordu.

Gecen hafta gordugum bir ruyada helikopterin icindeyken helikopter yere cakiliyordu sanki gercekten olecektim tam patladigi an nefes nefese bende gogsumde aciyla uyanmistim stresten olabilir hocam

Hocam marmara ile karadeniz çok ama çok farklı. İyi kurtulmuşsunuz. Bende çok iyi yüzer ederim Marmara, Ege, Akdeniz hiç koymaz ama Karadeniz ciddi anlamda tehlikeli. Açılmamak lazım.

Gercekten ilginc hocam birde sunu biliyorum bazi agir hastalar kalpleri durdugu an hayata geri gonderilmeden once sanki odada bir kameraymis gibi kendilerini izlediklerini soyleyenler var

Konu bile açtım. Rüyadan göğüste acıyla uyanmak Merhaba size başımdan geçen bir rüyayı anlatmak istiyorum, Rüyamda babamla beraber yüksek bir yerdeyiz bina gibi aşağıda da hayvanlarımız var onları alıp gideceğiz nasıl olduysa oldu babamla beraber aşağı düşmeye başladık altta ben üstümden babam geliyor, Ama var ya o düşme esnasında ben... www.technopat.net