Van depremine tanık oldum, büyüklüğü 7.2 falan olması lazım. En son 22 Ocak akhisar depremine tanık oldum.

Merhaba arkadaşlar. Başlıktan da anlayacağınız üzere, hiç depreme tanık oldunuz mu? Benim oturduğum en büyük 5 büyüklüğünde oldu. Sizler de durum nedir?

Evet.

Siz de yaşamışsınız sanırım?

Ben sadece bir depreme şahit oldum, 99'da bebektim lakin sanıyorsam 2016'da yazın Adana'da ufak çaplı bir deprem olmuştu. Sanki zemin titreşim moduna girmiş gibiydi, ölüm korkusunu hissetmiştim.

Geçmiş olsun sizede.

Eylül 2009 ramazan ayıydı biri akşam teravih vakti 4.5, biri sahur vakti 4.7, biri de sabah olduydu şiddetini tam hatırlamıyorum ama daha az şiddetliydi.

20 Mart(5.5Mw) ve 8 Ağustos(6.0Mw) Denizli depremlerine tanık oldum.

Geçmiş olsun, 99 depreminde yaşadıklarınızı tam olarak anlatır mısınız?

Ege kıyılarında yaşayıp buna tanık olmamak için maksimum 1-2 aylık olmak gerekiyor. Dünya'nın en aktif deprem bölgesinde 5 ve üzeri depremler gayet sıradan oluyor. Eğer depremi başta hafif hissedip sonradan şiddetleniyorsa hiç umursamıyorum, isterse 6+ büyüklüğünde olsun. O depremlerin bana 50-90 km arasında bir mesafede olduğunu biliyorum. Asıl sorun evimin hemen 200 metre önünden geçen, antik Smyrna'nın yıkılmasına neden olan ve Göztepe kıyı şeridini takip edip Konak'ta karaya çıkan fay hattında. Orası çok uzun süredir düzgün kırılmadı, kırılırsa 7 büyüklüğünde deprem yaratabilir. 200 metre uzaktaki fay hattındaki o kırık direkt olarak bizim bölgeyi 1.5 - 2 metre yukarı zıplatıp direkt yıkıcı etkisi gösterir. Zaten o depremde ne olduğunu anlayacağımı sanmıyorum.

99 depreminden bu yana tüm depremleri artçıları hissettim diyebilirim. Yaşadığım yerler İstanbul ve İzmir. 99 depreminde lise sondaydım. 3. Efes Dark biramı yudumlar iken oldu deprem. Yani uyanıktım. Sonra İzmir'e taşındım. Orada da irili ufaklı tüm depremleri hissettim. 3 tane sağlam olduğunu hatırlıyorum. 6 senedir İstanbul'dayım. Bu en son olan depremde hastanedeydim. Psikiyatri bölümü. Doktora deprem korkum, anksiyetemi anlatır iken oldu. Hatta elimde doktorun yazdığı belge bile var. "Görüşme sırasında deprem oldu. Kişinin anksiyetesi belirgindi" şeklinde. Deprem korkusu tamamen binaya güvenmemekteden kaynaklıdır. Biliyorsunuz ki ülkede hırsız kaynıyor. Demirinden mi çaldı, betonundan mı çaldı bilinmez. Kontrol edip sağlam raporu veren daha büyük hırsız o ayrı konu. Depremin büyüklüğü açıkçası önemli değil. En son Manisa'da oldu mesela. İstanbul'da çok hissedildi. Sanki burada olmuş gibi. Tabii bu konuda fazla bilgim yok ama depremin büyüklüğünü sadece 6,5 - 4,3 rakamlardan ibaret olduğunu sanmayın. Çünkü depremin uzunluğu da önemli. Yani ne kadar sürdüğü. Neden derseniz? Binanın belli bir dayanma sınırı var. O süreyi geçtiğin de dayanamıyor ve yıkılıyor. Neyse. 99 depremini yaşamayanlar pek anlamaz durumu fakat 99 depreminde sokağa çıktığımda caddeler sokaklar toz duman içindeydi. Bursa yakınlarındaydım. Siz ya da çoğu insan deprem olduktan 1-2 gün sonra normale dönebiliyor. Ben ise bu duyguyu 365 gün yaşıyorum. Ve berbat bir şey.

Bu seneki İstanbul depremi. Ve bu arada avatarınızdaki fotoğrafı adam zannetmiştim.

99'a kadar hiç deprem hissetmemiştim. 17 Ağustos'ta 12 yaşındaydım, İstanbul'da yaşıyordum. Ciddi kriz anlarında gereksiz derecede sakin olurum. Deprem sonrasında 12 yaşındaki bir çocuktan beklenmeyen biçimde evden çıkarken anahtar, cüzdan ve para almayı akıl etmiştim. Ona rağmen 17 Ağustos'ta korkudan çenemin titremesini durduramadığımı bilirim. Yaşamamış olanlara şiddetini, yaşadığımız şoku anlatmak pek mümkün değil. Ve üstelik etrafımızda hiçbir bina yıkılmamıştı. Elektrikler kesildi, herkes sürüler halinde açık alanlara yürümeye başladı. Herkes zombi gibiydi, kimse düşünmüyor yanındaki ne yapıyorsa aynısını yapıyordu. Sabah elektriklerin gelmesi ile birlikte Gölcük ve diğer yerlerin halini görünce panik duygusuna yas da eklendi. Depremin ikincisi bekleniyordu. Ahmet Mete Işıkara her deprem bu aralar olabilir dediği an herkes dışarıda yatmaya başlıyordu. İlkinin şoku nedeniyle hep deprem uyurken olacakmış gibi geliyordu insanlara. NOT: Kimse hatırlamasa ya da hatırlamak istemese de adım gibi biliyorum ki 17 Ağustos'tan önce Ahmet Mete Işıkara çok yakında deprem olacak hazırlıklı olmalıyız diye açıklama yapmıştı. Ve tabi ki bir kişi bile umursamamıştı. Nereden hatırlıyorsun bu kadar net derseniz; deprem olabilir korkusuyla ranzanın alt katında kimsenin yatmasını istemiyordum, üst kısmı depremde düşerse altta ezilebiliriz diye düşünüyordum. Bu yüzden kardeşimle hep üst katta beraber yatmıştık birkaç hafta boyunca. Deprem olduğu gece kardeşim babaannemlerde kalmıştı, ben de kitap okurken ranzanın alt yatağında uyuyakalmışım. En son Silivri'de art arda olan depremlerin en şiddetlisinde ofisteydim, kahvemi alıp çıktım odadan. Herkes panik halindeyken bahçede kahve içmeye devam ettim. Tabi sonra sevgili iş arkadaşlarım bana "depremden kaçarken çay içen adam" muamelesi yaptılar.

1998 Adana-Ceyhan depremine tanık oldum. Sağda solda yıkılan bina görmedim merkezde olduğumuz için ama 25 yaşına kadar deprem fobisi oluştu. En ufak gürültüde deprem oluyor sanıp yıllarca uykudan sıçrayıp uyandım. Son 5 yıldır nasıl olduysa yendim bu korkuyu. Travmatik bir durumdu benim için.

99 depreminde veletken tanık oldum. Tek hatırladığım milletin günlerce sokakta yatması ve her saniye artçı depremlerin yaşanması, kimse evine giremiyordu. Geçtiğimiz yıllarda birkaç deprem olmuştu, onları da hissettim ama çok detay yok kafamda. Bir de geçtiğimiz aylarda yaşanan, büyük İstanbul depreminin habercisi olarak nitelendirilen deprem var. Uçağın içindeydim, çok az hissettim.

Sanırım 1 ay önce depremi yaşadım. Ordu'da 4.2 büyüklüğünde deprem olmuş. Gece 3 gibiydi. Uyuyordum. Ablamın annemin yanına gelip "deprem mi oldu? ne oldu?" dediğine uyandım. Yani depremi hiç hissetmedim bile. Sonra aşağıya indik. 1 saat televizyon izledik. Artçı depremler olursa uykuda yakalanmayalım diye. O 1 saat hiçbir şey olmadı. Sonra da birdaha uyuduk.

Büyük bir depremden etkilenmedim, bizzat şahit olmadım. Deprem olurken, ışık görmüş tavşan gibi tavandaki lambaya bakıyorum ilk önce. Avize şiddetli bir şekilde sallanıyorsa; run, run, run.

@Webcam kullanan insan Dediğim gibi küçüktüm ama az çok bir şey hatırlıyorum. Bir anda ailem tarafından uykudan şiddetlice uyandırıldım. Geceliklerle çıktık dışarı. Ortalık biraz durulunca millet yorgan, battaniye vs. alıp sokaklarda yattı, biz de aynısını yaptık. Günlerce artçı depremler devam etmişti sanırım, eve girmeye korkuyordu insanlar. 99 depremi çok yıkıcıydı ve çok can aldı... Akıllandık mı? Hayır...

Büyük bir deprem anına tanık olmadım. Onun haricinde tanık olmamak zor.

Kopya hazırlarken mi Çarpıldığımı falan zannederdim ben

99 depremini yaşandığı bölge civarında oturmayan depremle karşılaştım demesin Depremin ne olduğunu daha kavrayamamış kişilerdir çünkü. O şiddetin nelere yol açacağını anca hayal edebilir Konuda avize sallandı diyorlar, ulan burada ev yılan dansı yapıyordu siz ne diyorsunuz

4-5 büyüklüklü çok depreme tanık oldum. En büyüğü ise Elazığ depremi oldu. Hiç hissetmediğim derecede bir deprem hissiyatı yaşattı bana. Umarım bir daha da tanık olmam.

Okul çıkışında eve gitmiştim. Bilgisayarımda John Wick serisini izlemeye başlamıştım. Tam film başlamadan önce bayağı büyük bir sarsıntı olmuştu. Büyüklüğünü şimdi hatırlayamadım. Zaten çoğunluğumuz bu depremin neler yaptığını biliyoruzdur. En son tanık olduğum deprem ise gece yarısı Arnavutköy yakınlarında İstanbul'da meydana gelen 3,8'lik depremdi. Bir anda dışarıdan bir titreşim sesi gelmişti. Fakat önceki sene yaşanan depremden daha az etkiliydi. Nedense sürekli olarak deprem oluyormuş gibi hissediyorum. Sanki içerimde gizli bir sismograf yerleştirilmiş gibi. Çok garip.

Çanakkaleliyim bende yaşadım onları. Okuldan çıkıp eve gitmiştim ertesü gün coğrafya sınavım vardı kopya hazırlamaya çalışırken birden sallanmaya başladık ve o ana kadar bu kadar korktuğumu hatırlamıyorum. Benim en son hissettiğim bu yakınlarda olan Manisa depremiydi. Şanslıydık çok fazla sarsmadı bizi ve hemen bitti.

Ben 4-5 defa 6 büyüklüğünde deprem yaşadım. İlk yaşadığım deprem Çanakkale Gelibolu'da 6.2'lik bir deprem oldu. 2013 Ocak'ta olmuştu, tam tarihini hatırlamıyorum. O sırada okuldaydım, deprem oldu, çök-kapan-tutun pozisyonunu yaparak depremin geçmesini bekledik. Sonra apar topar okulu terk ettik. İkinci yaşadığım büyük deprem ise 2014 Mayıs'ta 6.5'lik depremdi. O depremde de yine Gelibolu'daydık. Ama o zaman evdeydim hafta sonu olduğundan. Bayağı sarsıldık, oturduğumuz ev eski olduğundan yıkılacak zannettik. O günü de dışarıda geçirdik, eve girmekten korktuk. Zaten o depremden sonra oturduğumuz evler 2015'te boşaltıldı, bir süre atıl kaldıktan sonra yıkıldı. Üçüncüsü ise 2017 Şubat'taki Çanakkale depremleri. Ha bire deprem oluyordu ve bu depremlerden bazılarını hissettim. Bundan birkaç ay sonra İzmir'de 6.2'lik bir deprem oldu. 2012'de yaşadığım kadar sarsmadı bizi ama yine de sarsıldık. Son yaşadığım deprem ise 24 Ocak'taki Elazığ depremi oldu. Bu depremi Kayseri'de hissettik ve bayağı sarsıldık. Ekleme: Depremlerin tarihlerini buldum, hemen yazayım. 8 Ocak 2013 24 Mayıs 2014 Birkaç tane deprem olduğu için tam tarihi yok. 12 Haziran 2017

2015 yazın, ardından yağmur yağmıştı fena halde.

Yüzlerce desem şaşırma Büyük '99 depreminden tut artçı sallantılara kadar. Bandırma, İzmir, İstanbul gibi yerlerde yaşayınca depreme Japonlar kadar alışkın hale geliyorsun Açıkçası depremde korku veya panik olmuyor bende. Heyecan oluyor tabii Çünkü ne yapmam gerektiğini biliyorum. Ne zaman hareket etmem, nereye saklanmam, ne zaman tahliye etmem gerektiğini öğrendim. Hatta insanları yönetmeye bile başladım bazı depremlerde Deprem öldürmez, bina öldürür diye boşuna dememişler

Elazığ depremini Hatay'dan hissettim. Avizeyi geçtim perdeler sallanıyordu.

Hiç hissetmedim ancak tanık oldum.