Kendisine söz sırası geldiğinde "ımm ben şey ımm" gibi ifadelerde bulunup çekingen bir hal sergilemesinden.

Konuya tamamen yanlış yaklaşmışım. İnsanların artık normal karşıladığı, alışkanlık haline gelen kötü şeylerden çekinmen, onlardan kendini soyutlaman seni saf yapar ama temiz kalpli, iyi niyetli bir saf. Etrafında olan bitenden habersiz saf değil. Doğru bildiğinden şaşma, farklı birisi gibi davranmaya çalışma, neysen osundur.

Aynen iyi bir insan olduğumu düşünüyorum.

Her şeyinden.

Yalnız her sessiz insanın korkak olmadığını belirtmek isterim. Çocuklukta yaşanan olaylar duygu birikimlerine yol açıp sonradan büyük bir patlamayla sonuclanabilir. Sessiz atın çiftesi sert olur...

''Naber'' sorusunu bile sorsan ellerini birbirine kenetler. Sağa sola anlamsızca bakıp cevap verir.

Saf korkak ile utangaç insanı birbirinden ayırmak çok zordur.

Saf insan işini bilmez sürekli başkalarına kanar ve aklı kötülüğe pek çalışmaz. Korkak insan daha çok tartışmada belli olur.

Bizim millette son 20 yılda yozlaşma fazla olduğu için böyle görülüyorsun bence. Herkes birbirine geçiriyor. Kimse işini iyi yapmıyor. Doğru yardımsever iyi kalpli biriside görülünce saf deniliyor. Boş konuşmazsan, kaşlarını biraz çatarsan, dik durursan falan ciddi ağır olgun falan görürler. Ciddiye alınırsın. Tabi bu durumdan rahatsız oluyorsan. Birde herşeyi herkesle konuşma. Yeterli bunlar. Saf insanlar daha korkusuz oluyor. Sonuçda konulara daha çocuksu yaklaşıyorlar. Arpası suya katılmamış demek işde. Zengin şımarık çocuk gibi.

Küçükken çok saf ve korkaktım. Ama iyi ki artık öyle değilim

Hal ve tavırlarından.

Tartışma, kavga gibi durumda özgüvenli insan veya kendinden emin olan insan alttan almasını bilir ve sakinliğini korur ama özgüvensiz insan daha saldırgan tavır sergiler. Gözleri gözlerine korku ve endişeyle bakar, her an geri adım atmaya hazırdır. Atmasa da korktuğunu belli etmemek için "tutmayın beni" der gibi bir tavır sergiler ama gözlerinden belli olur. Tartışma vs. harici konularda da gözlerinden, bakışlarından, tavırlarından yine anlaşılır. Diğerlerini inceler, süzer ki onları taklit edebilsin ve özgüvenlerinden nasiplenebilsin. Farklı alanlarda da farklı şekilde belli edebilir kendisini. İnsanlarla iletişimdne çekinebilir, heyecan yapıp saçmalayabilir. Düzenleme: Ben özgüvensizliği ve korkaklığı ele almışım, konudan sapmışım. Saflık ve korkaklık daha çok şeker gibi insan olmak gibi geldi bana, korkaklığı da bunun getirdiği özgüvensizlikten olabilir. Aradığınız cevap yukarıda bahsettiğim yerde de olabilir.

Bakışından ve duruşundan.

Belki saf değilde sadece iyisindir.

Her sessiz, özgüvensiz gibi duran aynı değil.

Ses tonundan bile anlaşılıyor.

Nasıl her şeyinden?

İşte ben hep bu kefeye koyuluyorum saf olmadığımı düşünüyorum ama özgüvenim çok yerinde değil ama insanlar ne hikmetse beni saf sanıyor.

Bazı sessiz duranlar girişken olandan daha tehlikelidir.

Herkese selam arkadaşlar. Bir insanın saf ve korkak olduğunu nasıl anlıyorsunuz veya saf insan ve özguvensız korkak insan nasıl anlaşılıyor?