Sizi üzen insanları dikkate almamaya çalışın birşey dediklerinde suratına bakmayın yok gibi hissedin zaten o kişiler arkadaş olsa bile faydalı olmaz. Ayrıca illa kafa dengi arkadaş vardır çok yakın olmadığınız kişileri iyi tanıyın.

Nakil işlemlerini başlattım ama istediğim okullar için sıram 15 25'lerde yani imkansız o okullara gitmem. Yine sevmediğim okula gittim hoca sıra düzeni yapacağını söyledi. Yaptı, hiç kimse yanındakinden şikayetçi değilken yanımdaki kız başladı zırlamaya, hocam ben şuraya geçsem olmaz mı ya şuraya geçsem valla konuşmam demeye. Yani artık üzülemiyorum da ortamda bulunduğum kişilerde beni istemiyor o gelmese olur mu diyorlar yani kaldım böyle. Kişilik değiştirme olayı da olmuyor benim kişiliğimi değil kendimi istemiyorlar. Neyse olmazsa puanı biraz düşük okula yazılcam başka yolu kalmadı.

Sınavsız lise. Sınıfım olmuyor maalesef başka sınıflardan bir ortamla belki ama kimseyi tanımadığım bir ortama girmeye çalışmak çok zor.

İki seçenek arasında denge bulmalısın, üniversitede ben de benzer bir durum yaşamıştım. Tamamen bağı koparıp tek takılmak da olmuyor işkence gibi gelmeye başlıyor, ama kalkıp onların istediği gibi biri olmak da kendinden fazla ödün vermek ve mutsuzluk getiriyor. Arada bir yalandan da olsa ortama katılıp bir iki kelam etmek ama çok da eğilip bükülmemek lazım. Okul değiştirmeni önermek de çok doğru olmaz, bir sınıfa sonradan dahil olmak da başlı başına uyum sorunu

Arkadaşlar merhaba. 15 yaşındayım. Lise 1'im. Lise hayatım çok iyi geçmiyor maalesef. Bu hafta okula kusa kusa, çok mutsuz bir şekilde gittim. Şöyle öncesini anlatayım ilk, ben ilk dönem çok sınıfımla konuşamadım, yani çok utangaçtım ve kimseyle konuşmak istemedim. O yüzden sınıfın %90'ı ile konuşmadım. O yüzden sınıfın bana karşı bir temkini var. Yani benimle kimse yakınlaşmak istemiyor. İlk dönemi tek arkadaşımla mutsuz bir şekilde hallettim. 2. Dönemde ise yalnızım, gel dışarı çıkalım deyip dolaşacağım bir arkadaşım bile yok. Şunu da belirteyim, sınıf benim kafa dengim değil, hiçbir esprileri komik bile gelmiyor ve açtığı sohbetler beni acayip sıkıyor. Ben de yalnız durmamak için kalabalık ortamın yanında duruyorum ki beni yalnız sanmasınlar ama yapmam boşuna yanıma gelip asosyal diyorlar. Aslında asosyal olmam benim için sorun değil, zevk aldığım yaşam bu ama insanların benim hakkımda konuşurken duymam ve yüzüme söylemeleri beni acayip üzüyor. Şimdi sormak istediğim şu, kendimi ve bütün zevklerimi değiştirip sınıfa ayak uydurmaya mı çalışayım, kendimi sevdirmeye mi? Yoksa okul mu değiştirmeliyim? Çünkü bu okul ve sınıftan artık nefret ediyorum, ortaokul arkadaşlarımı özlüyorum.

Maalesef aynı durumdayız bende lise 1'im hiç kafa dengi kişiler yok herkes boş boş şeyler konuşuyor.

Evet, kendinizi tamamen değiştireceksiniz. Tamamen demeyelim de, arkadaşlarınız arasına bukalemun gibi sızın diyeyim. Girdiğiniz ortama bürünün.

Bende fazla takılmıyorum boş ver ne derlerse desinler. En iyisi bu.

Ayak uydurmaya çalışabilirsin. En iyisi bu olacaktır bence, olmazsa sınıf/okul değiştirirsin.

Sınıfınızda sizi aşağılayan ya da sizin bu durumunuza rağmen alaya alan insan sayısı fazlaysa okul değiştirip orada neşeli ortamcı tipine bürünebilirsiniz. Böylelikle hem kimse sizi başta tanımadığı için asosyal demez hem de belli başlı bir iki kişiyle arkadaş edindikten sonra beraber ne yapmak isterseniz yaparsınız keyfinizce.

Sırf ortama ayak uydurmak için kişiliğinizden ödün vermeyin.

Aslında her gün ayak uydurmaya çalışıyorum ama sınıf beni inatla istemiyor sanırım, biraz kırılıyorum.

Evet ortam gerçekten çok önemli ve eğlenceli.

Okulu değiştir. Ben okulu değiştirmedim, bırakmak zorunda kaldım.

Hayat boyu etrafında kafa dengi insanlar olmayacak bazen nefret ettiğin insanlarla ilişkiler kurman gerekecek kendini geliştirmelisin senin yaşında birçok insan aynı sorunları yaşar ama bunu yenmeyi öğrenir. Kendini değiştirmen gerekmez ama onlarla birlikteyken poker face olacaksın.

Açık liseye geçmeyin de ne yapabilirseniz kar. Önemli olan düzgün muhabbeti olan makarası yerinde sizi aşağılamayan birilerini bulmanız. ve en önemlisi yeni başlangıç yapıyorsanız ortamcı olduğunuz sırada iyi gözlemci olun.

Bu kadar üzülüyorsan kaynaşmayi dene ama ben tavsiye etmem bu okul hayatında tek kalmak daha doğrusu 1-2 kişi olsa yeter insanlar arkandan vurabilir seni veya dedikodu yapabilir bizim sınıfta hep yaparlar mesela yani kısaca hep mesafeni koru.

Lise zamanları ortam yapman çok önemli. Sana tavsiyem sınıf içerisinde o sınıfın kişiliğine bürün. Okul dışında eski kişiliğini kaybetmezsen hayatına devam et. Biraz zor olacaktır. Lise'de kişiliğini kaybetmeyen çok az kişi gördüm.

Bizim sınıfta yakın olduğum yok olmaya çalıştığımda karşılık veren yok.

Sınıfın kişiliğine bürünmeyi deniyorum ama bu benim için çok zor bir şey. Kendimi tamamiyle değiştirmek gibi bir şey bu.

Sınıflar genel olarak 40-50 kişilik gürültülü bir ortam olur, bir de mahalle arası herkesin çocuğunu gönderebildiği sınavsız alan bir liseyse leş gibi bir ortam olur. Benim tavsiyem başka ortamlarda arkadaş yapmaya çalışmanız.

Kurslara gidin oradan arkadaş edinebilirsiniz. Belki sizden çekiniyor olabilirler. Yanlarında muhabbet etmeden dinliyorum yazmışsınız anladığım kadarıyla. Bence biraz konuşma ile kaynaşma olabilir.