Seni çok iyi anlıyorum. Benim gittiğim sınıftaki tüm kızlar tek bir çocuğa sevgi saygı gösteriyorlardı. Sözde yanlışlıkla eline falan bile dokunan vardı. Sorun sen değil milletimizin kafa yapısı olsa gerek.

6. sınıftaydık koskoca okulda adam akıllı 3-4 tane samimi arkadaşım vardı. Bir de Batucan diye bir melun var sekizlerin yarısı o çocuğun peşinden gidiyor, tipine baksan bir şeye benzetemezsin harbi saygısız egolu ayının teki. Bundan 1-2 sene önce mikrofonum bozulmuştu o sıralar çocuğu bir şey sandığım için ilk ona sormuştum verdiği cevap: 'Mikrofonu kurman gerekiyor' Yahu kardeşim bozuk mikrofonun neyini kurabilirim? İşte o an anladım bu çocuğun tırt bir kişilik olduğunu. Şimdi aradan 1-2 sene geçti daha Linux kuramıyor her fırsatta yardım istiyor. Oh olsun! Sürprizbozan: Özet Bu tiplerin hiçbir esprisi yok salla geç.

Bu sene 7. sınıfa başlayacağım. Ama okul hayatımda bir sıkıntım var. Arkadaş çevrem. Yani hep 2. plana atılıyorum. Mesela herkes hafta sonu yok şuraya gitmiş yok buraya gitmiş yahu benim neden haberim yok? Adam akıllı sadece 1 tane arkadaşım var o da benim gibi. Ama bir çocuk var sınıfın hatta okulun her şeyi. Bir olay mı çıkmış çocuğun saniyesinde haberi oluyor. Sadece bu arkadaşa değer gösteriyorlar. Hayır anlamadığım arada bir fark yok. Bence sırf yakışıklı diye yapıyorlar böyle. Bende ezilen çocuk oluyorum. Her gün küfürler bilmem kavga falan ne dersen işte. Bizim sınıfta geçen anlamadığım bir şekilde kavga ettim. Fiziksel değil sözlü. 1 arkadaşım beraber dolaşıyorum diye onun askeri olmuşum. Yani sadece içimi döktüm. Bazılarınız okuyup böyle dert mi olur diyebilirsiniz. Tabi siz bilirsiniz. Benim derdim de böyle. Değer verip okuduğunuz için teşekkür ederim.

Sorun sende olabilir. Belki o farkımız yok dediğin çocuktan çok daha fazla farkın var. 2 yıl kaldı sabret bitecek o ortam. Ortamı hiç ama hiç beğenmiyorsan sınıfını değiştir. Sadece 1 arkadaşın olmasın başka arkadaşlar edin. Sanaldan değil ya dershaneden ya da işte basketbol futbol kurslarından falan.

Özgüven, diyalog kurma kabiliyeti lazım. Sana lazım olan şeyler sadece bunlar. Ve seni temin ediyorum yakışıklılıkla hiçbir alakası yok bunun. İnsanların dış görünüşünü önemsemem ve dış görünüşle dalga geçilmesinden nefret ederim. Ama öyle insanlar gördüm ki çocuğun hiçbir özelliği olmamasına rağmen aşırı ortamcı bir kişilikti. Tek olayı ağzı iyi laf yapıyordu ve sürekli iletişim halindeydi. Yani yakışıklı olmana gerek yok, girişken ol yeter.

Dayı sizin sınıf sıkıntılı herhalde biz arkadaşlarla yabancı biri kalsa hepimiz gider aramıza alırdık, konuşur muhabbet ederdik. Dersini çalış iyi bir üniversite kazan onlar senin ayağına gelir.

Hocam sınıfın her zaman 1-2 alfası vardır. Bu her okulda vardır. Sanki herkes ona tanrıymış gibi değer verir. Bu tipler genellikle spor vs konularda iyi olanlardır. Bazı hocalarda bunları favori öğrencisi seçer hatta. Benim de 7. sınıftayken sadece 1 arkadaşım vardı. Oda benim gibi spor yapamayan, dışlanmışın tekiydi. Ve tüm ortaokul boyunca o arkadaşım bana yetti. Hala da çok iyi arkadaşız. Eğer arkadaşından memmunsan diğerlerini boş ver. Diğer tavsiyelerim ise şunlar; kesinlikle ve kesinlikle sende o alfaya yalakalık yapanlar vardır illahki onlar gibi olma. Eğer senle arkadaş olacağını sanıp, ona yakınlık taslarsan onlar zaten duygusuzdur. Sadece 1-2 yüzüne güler sonra ezik muaalemesi devam eder. Saçma bir hayal uğruna sadece gururunu öldürürsün.

Kavgayı başlatan tipler genelde yapacak iş bulamayınca saldırır birilerine. Okuldaki arkadaş çevrem daha geniş ama benim de haberim olmuyor çoğu zaman. Pek te umursamıyorum bu durumu. Bir yıl sonra çoğunu hayatında görmeyeceksin bile. Liseye geçince kendini ezdirmezsen her şey yoluna girer.

Neden gelsinler? Bu arkadaş bir konuda tekel de buna muhtaçlar mı? Ne kadar kötü tavisyeler bunlar. Arkadaş ortamına girmek için süper top model ultra zeki zengin falan olmana gerek yok. Biraz öz güvenin olsun. 3-5 sohbete katıl yeter. Biraz da ayak uydur.

Onlara kafa yorma. 2. plana atılıyorsan sen onlardan uzak dur birkaç aya bak nasıl geliyorlar.

Ona şöyle söyle bir daha beni ezerseniz alayınızı sıraya dizer topunuzun içinden geçerim tabbii 6 aylık spor yapıp kaslanman lazım yoksa seni ciddiye almazlar.

Bizim zamanımızda istesen de arkadaşsız olamazdın, sen istemezsen dahi birileri arkadaş oluverirdi. Peki ne oldu da şimdi arkadaş kıtlığı yaşanıyor? Çünkü teknoloji fiziksel arkadaşlığı bitirdi, sanal arkadaşlık başladı. Sanal arkadaşlık fiziksel arkadaşlık ihtiyacını karşılamadığından insanlar kendini boşlukta hissediyor. Oysa gelişmekte olan çocukların sağlıklı yetişmesi için sosyal aktivite şarttır. Bir memeli hayvan dahi kardeşleriyle oynayarak hayatta kalma tecrübesi kazanırken, maalesef günümüz çocukları bundan mahrum kalıyor. İşin daha da vahim tarafı, bilgisayar ve telefonu bırakıp da gerçek yaşama karışmaktan kaçınıyorlar. Kısaca çocukların gerçek yaşamdan koparılması ve yalnızlaşması genel bir sorun. Avrupa'daki çocuklar en azından çeşitli etkinliğe katıldıkları için bu sorunu kısmen çözmüşler. Bizde buna ne gibi bir çözüm bulunur bilemiyoruz.

Sizin yaşlarınızdayken sizin gibi 2. plana atılan tarafta ben oluyordum. Buna çözüm olarak kendimi sadece kendime verdim yani hiç başkaları ile arkadaş olmadım liseye geçince de ilk işim benim kafamda olan arkadaşlar edinmek oldu ben bu şekilde sonunda düzgün arkadaşlar edinebilmiştim. Umarım siz de size layık olabilecek arkadaşlar bulabilirsiniz.

Düşünmemelisin derken?

Lisede ortama uymak lazım, konuşacağın şeyi düşünmemelisin kimseyi ipleme, biraz rahat olmak lazım. Birine diyeceğin bir şey varsa lafı tartmadan dümdüz söyle. Kavga çıkarsa da çekinme, ya dayağı atarsın ya da yersin 3 sene sonra hiç birini görmeyeceksin zaten. Kafana göre takıl yani, çok kasma.

Aman lisede böyle olma sosyal fobik olursun. Lisede 2-3 arkadaş yap ama tek tabancalığa alış. Ben 0 arkadaş liseyi bitirdim zehir gibiydi. Herkes liseyi çok iyi hatırlar ben nefret ettim.