Zaten niye çıkasanız ki? Dışarıda hala virüs var? Bunun sosyallik ile ne alakası var?

Galiba günde 3 sınav oluyorsunuz. Çalışacak süre bırakmıyorlar haklısınız. Siz yine okumayı bırakmayın elinizden geleni yapın.

Hocam sizde haklısınız. Ama bu tarz bir aileler birisi sorunca sadece çocuğunun yaptığı kötülüğü söyler, kendilerini melek gibi gösterirler. Mesela; Biz çocuğumuzun kötülüğünü istemiyoruz, parasını yemeğini eksik etmiyoruz. Çocuğumuz çok artistlik yapıyor bizim zamanımızda ergenlikmi yok öyle bir şey! Gibi şeyler diyorlar kendimden biliyorum.

Instagram hesabını buradan yazmak yasak. Mailden yazabilirsin IG hesabını.

Dert ikizim.

Ben 10. Sınıfım

Bende sevmiyordum, ama denemelisiniz. Wp gruplarına girin, Instagram gruplarına falan. Oradan arkadaş bulun, gezin, tozun. 70 kişilik bir wp grubuna girmiştim, girmeden sadece ilk okuldan olan 3 tane arkadaşım. Vardı başka yoktu. Ama 2 ay içinde bir sürü kız ve erkek kankam oldu. Ve sağlam dostlar satıcı değil o zaman sosyalliği sevmeye başladım. Bence deneyin hem kafanızı dağıtırsınız.

Yürürken bunu dinleyebilirsiniz bence çok hoş bir parça genelde dinlediğim zaman pozitif oluyorum; Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et Hiphop dinliyorsanız; Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Dostum sen ogrencilik ve evdeki sorumluluklarini yerine getiriyorsan bir problem yok. Buradaki en temel problem ekonomik olabilir. Ona da dikkat ediyorsan daha ne olsun. Problemin asil kaynagi bence bu degil, her anne baba cocugunun iyiligini ister. Fakat bunu yanlis bir uslupla dile getirebilir sonucta kusak farki cok fazla. Sorunun ana kaynagini bul, gerekirse karsina al konus dostum. Ha gercekten zor geliyorsa guvendiginiz bir akrabanin araci olmasini isteyebilirsin.

Bende bir kere babam ile tartışıp onu dedeme şikayet etmiştim sizin derdiniz de olmasa beni güldürecek bir şey yok demişti Benim fikrim şudur. Benim fikrim Ailen ile daha fazla zaman geçirmeye çalış yalnız kalmak güzel bir şey ama onlar zaten büyük bir aksilik olmazsa senden önce göçecekler ve sen zaten yalnız kalacaksın bu sebeple onlarla daha fazla zaman geçirirsen bu işin artıları + Hayatı öğrenirsin + Tek başına bir köyün hile yapmadan oyunda kalması imkansıza yakındır (40 yaşında biri olarak sana en yakın örneği veriyorum) bir klana katılıp beraber hareket edersen ciddi düşmanlarını yenebilirsin ve her zaman mutlu olamasan da sonuçta gülümseyebileceğin anlar gelir tek başına iken şimdi ağlamasan da sonra çok ağlarsın çaresizliğe düşeceğin çok zaman olacaktır 15 yaşında iken henüz bunları bize yazıyorsan daha kötü zamanların olduğunda bugünleri özlersin hayat pembe fillerin uçtuğu yalılarda milletin bir düzine konsol ile istediği oyunları istediği zaman oynayabildiği bir yer değildir bunları yapan insanlar vardır onlar da hayatlarının belli bir kesiminde eziyet çekmişlerdir onlar çekmese de dedeleri çekmiştir hayatta buna benzer büyüdükçe dertlerin çoğalır Tavsiyem Anneni ve babanı kucakla onlar seni bir cami avlusuna bir çöp konteynırına bir devlet kurumuna bırakabilirdi sapık olup değişik şeyler yapabilirdi baban ya da annen evi bırakabilir sana bağırmayı bir kenara bırak hiç yüzüne bakmayabilirdi insan birine ya da bir şeye kızıyorsa onun düzelmesi içindir sevmeyen insan umursamaz ben senin neredeyse 3 misli yaşındayım çok şey gördüm beni dinleyecek olursan sabret sev ve yakın ol

@Erdemtgl günde 1 saat çalışacağın 9. sınıf konuları ile kendini çok fazla geliştirebilirsin. Temelin de iyi olmuş olur

Suç sizde değil ailenizde. Yalnızlık bir seçimdir bunu anlamak beyin ister. Ve aynı şeylerin benzerini yaşamış biri olarak ki siz daha şanslısınız çünkü okula gidiyorsunuz yani sağlık durumunuz yerinde. Kendinizi birçok ispatlama yolunuz var ama başkalarına değil yine kendinize ispatlamalısınız. Derslerinize önem verip başarı sağlarsanız belki çalışmadığınız için suçlamazlar.

Öncelikle geçmiş olsun. Bol bol böyle arkadaşım vardı. Öncelikle okuldayken, evi unutmanız ve anı yaşamanız gerekiyor. Ne kadar az takarsanız o kadar iyi. Dediklerini duymamazlıktan gelmeniz ve başınızı biraz eğmeniz gerekiyor. Çünkü hak etmeseniz bile ona göre siz ona "ne olursa olsun" saygı göstermesi gereken birisiniz. Bu bir yere kadar doğru ama bence çok saçma. Her neyse, sizi düşünüyor ama kendisinin gördüğü "sevgi eksikliğinden" dolayı size düşündüklerini doğru anlatamıyor. Bu bizden önceki jenerasyonun en büyük sorunlarından birisi. Babalarından ne gördülerse onu alıyorlar ve eğer ortalama zekanın üzerinde değillerse bunu hiç geliştirmiyorlar. 18 yaşına gelene kadar onların dediklerini yapmak zorundasınız gibi. Reşit olduğunuz zaman kendi yolunuza gitmek isterseniz gidebilirsiniz. Türkiye'de aktif ebeveyn sisteminden nefret ediyorum. Çocuğu bir robot gibi büyütmek gerçekten saçma. Aile bireylerinizle muhatap olmamanızı öneririm. Çünkü çocuğunu bile anlamayan birisi, dinlemeyen birisinin konuşalacak birisi olduğunu düşünmüyorum. Gezin tozun, arkadaşlarınızla takılın. Abinizle sohbet edin. Bunun tercih meselesi olduğunu ailenize anlatmayı deneyebilirsiniz. Anlayacaklarsa tabii..

Konu sahibi arkadaş henüz lise öğrencisi bile değil ki siz de lise öğrencisisiniz sanırım. Günde kaç saat ders çalışıyorsunuz acaba?

Aslında sorun bence şu beni sanki vasıfsız eleman görüyorlar Bu yüzden umursamıyorlar konuşmuyorlar. Çok sosyal olmayı sevmiyorum yanlızlık bir yere kadar güzel.

Biz 9'u karantinada geçirdik diye hocalar da çok diyor temeli olmayan ev gibiyiz.

Sanırım zamanla alışıcam ki umarım bu zamanla tatliya bağlarız. Teşekkürler.

Bu bir yontem degil. Boyle yapinca ailesine boyun egmis havasi ciziyor. Ailenin tam dikine de gitme, asiri sosyal olmaya da calisma. Senin yapinda yoksa imkansiz zaten. Gelelim sorunsala. Oncelikle anne babanizin psikolojik durumlari gercekten saglikli mi diye kontrol edin. Bu hikayede perde arkasi olaylar olabilir, akliniza gelmemis detaylar olabilir bunu bilemeyiz. Sorun bende mi, onlarda mi? Yoksa sadece babaniz mi sorun? Ailenizin soylediklerini bir kagida yazin. Sonra sizin onlara gosterdiginiz tepkileriniz, yasam biciminiz ne durumda bunu da kagida yazin. Rasyonellik her zaman galip gelir. Yok ben kendimden biraz feragat edip olayi tatliya baglayabilirim diyorsaniz da sosyallesmek en iyi cozum olacaktir. Gururlu ve dikine gitmeyi seven biriyseniz daha farkli hareket etmeniz sart.

Merhabalar size biraz içimi dökeceğim. Küçüklüğümden beri asosyel büyüdüm böyle de devam ediyorum. Bu durumdan da az da olsa menunum. Benim tersime abim ise çok sosyal biri, söyle deyim 15 yaşından beri yazları çalışıyor kışları arkadaşları ile sürekli gezer ben otururum evde. Şu an o 19 ben 15 yaşındayım. Eskiden bana az da olsa evde oturmaktan dolayı asosyel der kızarlardı ama son zamanlar bu iş çığırından çıktı. Her saniye kızıyorlar evdesin tek yaptığın oturmak hayatta bir bok olamazsın falan diyerek ki şöyle bir not geçmek istiyorum ben genelde dışarı çıkıyorum, arkadaş çevrem çok geniş, derslerim de az olsa başarılı ama genelde evdeyim. Neyse konumuza geçersek bu son aylarda arık sürekli kavga halindeyiz. Her akşam ders de çalışsam oyun da oynasam arkadaşlarım ile de konuşam bağırarak hakaret alıyorum. Artık geceleri sinirden ağlıyorum. Bu duruma geldim. Gelelim bu akşamki bana bunu yazdıran konuya; az önce babam geldi biliyorsunuz bu akşam Beşiktaş ve Trabzonspor maçı vardı futbol izlemeyen birisi olarak umursamadım Formula 1'in sıralama turlarını izliyorum TV'den. O gelince sordum maç kaç kaç falan diye biraz sinirli halde bilmiyor musun kafanı çıkar dünyayı gör ev kızı seni falan dedi. Alıştım artık güldüm geçtim sonra dedi ki maç analizi falan izleyeceğim dedim bende baba sana bilgisayardan açsam dedim. Ki, kocaman evde bilgisayar tablet var telefon var her şey var ve ben sınav haftasindayim. 3 saatlik uyku ile okula gidiyorum hafta sonu biraz kafa dağıtıyım diye bunu dedim diye sar baştan dünya bunlar mı aç gözünü araba işte. Araba ne önemli diye saymaya başladı. Bu sırada şey dedim ben futbol sevmiyorum umurumda da değil maç kazanmamız diye. Ben bunu dedim diye bir daha bu sefer ciddi hakaretler ile konuşmaya başladı sinirlendim. Odama geçtim bilgisayardan izliyim dedim. Ama TV+ hesabım aktif değildi kod gerekli idi. Bende anneme kod gönderdim gelmesini beklerken klavyeye yazacağım için ışığı açık bıraktım. O arada da abim uyumaya hazırlanıyordu yatakta bunu gören babam başladı yine kızmaya. Bu sefer yine evde oturmaya bağlayınca sinir kafama geldi. Delirdim ona bu sefer ben de bağırdım çünkü her gün aynı kelimeyi bağırarak işitiyordum. Dedim ona ne alakası var falan diye bir de kod beklıyorum. Sonra bu olayı benim çalışmam ile bağlaştırdı ne alaka ise. Olay da şu abim 15 yaşında otelde çalışıyordu çünkü çok okumayı sevmiyor, bende niye calismiyormusum falan ki ben çalışmak istedim ama onlar izin vermediler. Bunu deyince biraz bağırıp gitti. Ama benim de psikoloji gitti. Oturdum ağlayarak yazıyorum şu an. Şimdi sorum şu her akşam bağrış küfür kıyamet ile bu acıları çekmeyi ben hakkediyor muyum? Yoksa ben ergenlikten dolaylı abartiyor muyum? Ve not olarak geçmedim ama genelde abim ile sohbet eder konuşur falan benimle çok konuşmaz ama "beni daha çok severmiş" garip. Biraz uzun hakkınızı helal edin daha yazacağım çok şey vardı ama... Neyse. Son düzenleyen: Moderatör: 7 Kasım 2021

Ailen ile dayanamayacak durumdaysan karakola git ve oradan bakanlığa, yetimhaneye alırlar. Aynı sorunları yaşadığıma yemin ederim. Ailem hayatımı kararttı.

@Erdemtgl @HD4450 Liseymiş pardon. Ama o hesapta bir gariplik var. Ya da siz nükleer fizikçiliğe falan niyetlenmişsiniz.

Konu sahibi arkadaşta lise öğrencisi 15 yaşında 10. sınıfa gidiyor saat 6 da okuldan geliyorum spora git yemek ye kendine vakit ayır falan saat 11 oluyor 1 saat çalışıyom mola 1 mola falan 4/5 saat oluyor bazı günler.

Geçmiş olsun üzüldüm size

@Stoch haha atmak yerine bir hatam varsa diyebilirsin. Konuyu bu yüzden açtım

Hocam sınav haftası diye çok çalıştım yoksa çalışan biri değilim.

Başta belirtmiştim, bu sizin kararınız neticesinde oluşan bir durum. Bunlardan dolayı oluşan psikolojik etkileri çevreye yansıtmamak lazım. Belki konu sahibinin ailesinde de böyle bir durum vardır, çevre etkiler sebebi ile oluşan duygu dengesizliklerini, hiç alakası olmayanlara yansıtıyorlardır. Bu çoğunluğumuzun hatası ama herkes için de geçerli değildir.

Geçmiş olsun. İstiyorum özellikle sınavlar bittiği gibi çıkıp yurüycem müzik dinleyerek biraz kafamı açmak istiyorum zaten pazartesi matematik sınavım var 10. sınıf da çok zor bir de bunun sresi var.

Şimdi ailen yazın çalışmayıp evde oturmandan şikayetçi ve bu konuda haklılar. Abin çalışıyor, sen ful evdesin haliyle sana baskı yaparlar ama bu baskı sınırı aşmış. zaten araba kazası geçirdiği için sinirliymiş keşke hiç konuşmasaydın, sana patlamış :/ Dostum ben de benzer durumlar yaşamıştım uzun uzun konuşmak istiyorum bana buradan ulaşır mısın

Evet haklılar ama bende onlara çalışmak istiyorum dediğimde bana hayır çalişamazsin demişlerdi bu bana garip geliyor. Mail yolu ile nasıl ulaşabilirim direk Instagram verebilirim istersen.

Onlar böyle görüyorlar. Ki ekonomik sorun da yok garip.

Bu arada ciddiyim 3.30 da uyuyup 6.50 de gidiyorum sınavlara çalışıyorum yoksa bende istemem bu saate uyumayı. Her gün aynı uyku ile kalmam imkansız zaten orada biraz abartmışım özür dilerim haklısınız.

Bende ayni.

Zamanında sırf WhatsApp mesajlarımı göstermediğim için telefonumu parçaladı ve beni dövdü. Klasik, çağa ayak uyduramayan bir mağara adamı gibi. Her gece sinirden ağlıyordum. Duvara yumruklar atıyordum. Hala daha atıyorum. Bundan dolayı olmasa da bazı şeyler değişmiyor. Kendine fiziksel acı vermek çok saçma bir şey fakat sinirimi dindirmek için yapabileceğim bir aktivite aklıma gelmiyor. Düşüncelerim diğerleri gibi olmadığı için dayak yediğim de oldu, azar işittiğim de. Asla ama asla boyun eğme. Bir süre sonra öz güven ve asosyallik problemi başlıyor çünkü. Dışarıya çık. Evi terk etmiştim bundan birkaç ay önce, aynı olayı geçen aylarda misafirlikte de yapmıştım. Çık, hava al, yürü, müzik dinle ve düşün. Geleceğini, hayallerini, sevdiklerini düşün. Ve o anı sonuna kadar hisset. Nefes alıp vermeni bile hisset. Sonra rahatlamaya başlıyorsun zaten. Son olarak kendini sürekli meşgul et. Ben işe başladım 3 hafta önce. O günden beri bazı şeyleri daha az kafaya takıyorum. Çünkü kafaya takmak için vaktim olmuyor.

Haklısınız. Beni baba tarafı da anne tarafı da sevmez nedenleri dedmin nedenini bilmiyorum ama yenge tarafında biraz eleştiri yaptığı yaptigimdan olabilir çünkü kuzenim de onu sevmez ki ben kuzenim le de aynı sorunları yaşıyorum. Kafanız karışacak ama diğer yengem de beni çok sever ve arada der takma onları falan diye.

Kanka hocana falan söyle ailenle görüşsün konuşsun, başka türlü farkına varmaları zor.

Toplumumuzun geleceği bilim ve teknolojiden geçiyor ve bu konular ile ilgili olmayanlar veya bu alanda çalışmalar yapmayan insanlar hayatlarında ciddi anlamda hem maddi hem de manevi olarak sıkıntılar yaşayacaklar. Z Kuşağı, öyle bir zamanda geldi ki teknolojinin gelişmesinin hızlanmaya başladığı ve eski-yeni çatışmasının tam ortasında geldi. Hem kendiniz hem de birçok Z Kuşağına dahil birey kendini anlatma ve açıklama konusunda sıkıntılar yaşıyor. Geleceğin inşaatçısı bizler olacağımız için ve teknolojinin gelişimi de buradan sonra hızlanacağı için aradaki geçişin etkilerini bu şekilde hissedeceğiz. Dayanmak gerekli. Aldırış etmeyin, bir şeyler açıklamaya çalışmayın. Bu yaştan sonra birisinin önüne 1001 mucize gösterilse bile bir fikri değiştirilemez. Kendinizi her yönden geliştirmeye ve yaşlı insanlara karşı üç maymunu oynamaya bakın. Bazı insanlar birçok atasözü veya deyim söyleyebilir veya önceki deneyimleriyle yargılayabilir ancak zamanın ve değişimin çok hızlı değiştiği bir çağdayız. Dünümüz ve bugünümüz bile çok farklı iken deneyimlerin ve sözlerin geçerliliğini koruması imkansız. Bu sözleri söyleyen kişiler Atatürk gibi çok fazla kişiyle temasa girmiş, her kafadan fikri bilen ve çok okumuş biri dahi olsa belli bir yere kadar öngörebilir ve ondan sonrasını ancak sallayabilir. Güzel bir geleceğin bizi beklediğini düşünüyorum, biraz daha sabır.

Kullanmak isteyene cozum yolu cok hocam. Ben sizin icislerinize mudahele etmek istemem. Sadece fikir bunlar. Konusmak, katlanmak, cekip gitmek, buyumeyi beklemek, uzmandan destek almak hepsi birer secenek. Sonuclarini da dusunerek iyi bir cozum bulmaniz dilegiyle.

Bu çok gerçekçi değil de hadi diyelim oldu. Neden 3 saatlik uyku ile okula gidiyorsunuz? Kendinizi kayırmayınız. İnsan, önce kendini bilmeli.

Derslerinize biraz ara verin. Dışarıda dolaşın. Bence aile bireylerinizle fazla muhatap olmayın.

@Erdemtgl aslında 10. sınıf en basit sınıftır. Zor olduğuna inandırma kendini. Arkadaşlarınla bol bol vakit geçir. Üniversiteye geçmeme rağmen hala konuştuğum arkadaşlarım var. Onlar olmasaydı kafayı yerdim büyük ihtimal.