Öncelikle çok geçmiş olsun. Bir arkadaşım da benzer şikayetleri yaşıyordu. Yani ölüm korkusu, panik, gereksiz hastalanmalar vs. O da doktora gitti fakat doktordan çok gittiği psikolog ve psikiyatrdan daha fayda gördü. Yani bunun bir hastalıktan ziyade psikolojik bir boşluk olduğunu anlatmışlar kendisine. Bence siz de ilaç tedavisi yerine bir psikolojik destek almayı deneyin. Mutlaka mental olarak bir huzursuzluğunuz olabilir. Yaşınızı bilmiyorum tabi. Eğer küçükseniz ve gerekliyse ailenizle de gidebilirsiniz.

Arkadaşlar size kısaca hikayemde bahsetmek istiyorum. Aile içerisinde yaşadığımız bazı vurucu ve travmatik olaylar sonrası bende hipokondriyazisi başladı -doğru yazamamış olabilirim malumunuz Latince bir tanı- bu hastalık Anksiyetenin bir dalı ve toplumda hastalık hastalığı olarak biliniyor, karnınız ağrıyorsa eğer Kanser, Pankreatit veyahut çok çok önemli bir sorununuz var sanıyorsunuz. Yaz tatilinden 2 hafta önce ceryan eden bu durumdan sonra doktorlara gidildi EKG, Efor EKG, BeyinMR ve benzeri tetkikler uygulandı ve sonuçlar negatif çıkınca nörologuma tekrar götürüldüm kendisi bana bir ilaç yazacağını ve bunun vücudumu rahatlatacağını söyledi, fakat ilacın etki etmesi bende 2-3 haftayı buldu ve tabii o yoğun ölüm korkusu ile mücadele hiç de kolay geçmedi, 12 Ağustos tarihinde ailemin ve kendi kararım ile ilaç azaltıldı ve 12 Ağustosta tamamen bıraktım. Bunun ardından uzun bir süre kafam çok rahattı artık hayata daha pozitif bakıyor ve daha çok zevk alıyordum. İşte dün gece oturup oyun oynayayım dedim ve çok sevdiğim Mount and Blade: Warband oyununu sabah 4:24 e kadar oynadım yatağa girdim ve aklıma 1999 depremi geldi nedendir bilinmez içimde ani bir ölüm korkusu ile deprem fobisi gelişti, internetten süren uzun araştırmalarım da beni daha da dibe çekti. Bunlar yetmezmiş gibi ben bu sene okul pansiyonuna geçeceğim zemin kat ve 4 kat var binada zemin kat dahil olmak üzere ve işin asıl beni korkudan kafayı yedirten kısmı 1. derece deprem bölgesinde olmamız. Sizlerden sadece iyi dileklerinizi ve tavsiyelerinizi bekliyorum çünkü biliyorum ki burada bunu okuyan kişiler derdime ortak olacak. Sizi seviyorum sağlıcakla kalın arkadaşlar

Bende çocukluğumda büyük travmalar yaşadım aile içi ve çevremden. Deprem ve ölüm korkusunu bende yaşıyordum. Neredeyse atlattım. Kendine arkadaş bul asla sıkılmayacağım bir ortam vs. Aklına bu tür şeyler geldiğinde yapmaktan hoşlandığım şeyleri yap

tavsiyeleriniz altın değerinde yaşamış birinden tavsiye alma beni mutlu ve güçlü hissettiriyor, yaşattığınız mutluluk tarif edilemez Sağolun