Evlilik tercih meselesidir.

Kişiden kişiye göre değişir ama ben şart değil kafasındayım. Benim için evlilik imzadan ibarettir eğer ben sevgilimle zaten birbirimizi sevip saygı duyuyorsak evlenmeden de yaşayabiliriz.

@Arthas_ Neden güldüğünüzü sorabilir miyim?

Benimde öyle. Ben evlenmek istemiyorum. Çok büyük sorumluluk. Ayrıca; çirkinim, fakirim, boyum kısa, işim yok.

Evlenmek için evlenilmez, yanlış biriyle evlenirsen hayatın kayar. Evlilik nasip işidir karşına kafa yapına uygun makul bir kız çıkarsa olabilir; çıkmazsa da çok kasmaya gerek yok, bekar da yaşanabiliyor.

Kendi yaşlarımdaki herkesin evli olduğunu fark ettim. Neden böyle?

O kişiyi bulmak zor. Çoğu kişi evlenmiş olmak için evleniyor. Sevginin ne olduğunu bilmiyorlar bence.

Senin kalbin güzel.

Bence şart değil ama evlilik bireylerin haklarını koruma altına alır. Resmi nikah kıymadan birlikte yaşayan çiftlerin çocuğu olduğunda ve erkek kadına şiddet uygulayıp ayrıldığında o çocuğun kimde kalacağına bireyler karar verir ve erkek daha güçlü olduğu için hatalı olsa bile o çocuğu alabilir. Mal ortaklığı vs. konularına hiç değinmiyorum bile. Evlilik bir müessesedir ve kanunlarla desteklenmelidir. Bu yüzden evet, şarttır!

Evli olduğun zaman hayat bir düzene giriyor.

Kriterlerine göre eş aday bulma oranı daralıyor diyelim Mesela kafa dengi birisi var 1 alt sokakta diyelim. Belki 1 kere yüzünü görmüşsündür ama tanmıyorsun hiç konuşmadın. Tanısan tam aradığın kişi ama yaşı gelmiş ve evleniyor. Genelde erkeklerin geç evlenmesi daha yaygındır kızlar o kadar beklemiyor çevremde en geç evlenen kız 26 yaşında. 30'dan sonra evlenip boşanmış kişiler oluyor çocuklu veya çocuksuz buralar farklı mecra o şekilde tercih eden de var etmeyende o yüzden kafada evlilik varsa, bol bol insan tanımaya bakıp kafa dengi birini bulmak lazım diye düşünüyorum.

Hocam bunların aynısı bende de var ama bir üniversite bitsin iş şimdilik yok. Çirkin olduğumu düşünmüyorum yakışıklı olduğumu da düşünmüyorum.

Ben ileride aynı kafada birisini bulursam evlenmeyi düşünüyorum. Ömür boyu asosyal bir şekilde hayat geçmez.

Evlilik şart değildir. Evlilik bir yola çıkmaktır. Yolda ne olursa olsun birlikte olacaksınız. Bir insanı tanımadan yola çıkılmaz ama gerçek manada tanımak için yola çıkmak gerekir. İşte bu yüzden çok zor ve sabırlı bir iş. Herkes hayırlı bir insan ile tanışsın isterim de biz çok mu hayırlıyız? İnsanlar genelde eşini seçiyor ama hiç kendisine ben evlenilecek bir insan mıyım demiyor... Herkes düzgün insan arama peşinde ama kendisine bakan kişi sayısı çok az. Bunu yanında ekonomik vs sebepler var.

Yaşım küçük lakin bence kendi sorumluluklarını alma, özenme, aşk, cinsellik ve ailenden bağımsız olmak.

İstemeyen birisini evlendirmek saçmalıktır sonunu görüyoruz karısını dövenleri veya çocuklarına bakmayanları. İstekli değilsen evlenmene gerek yok istekliysen ve durumun iyiyse evlenebilirsin ama yalnız bir hayat da kötüdür nasıl olsa.

Çocuk düşünülüyorsa şarttır, dini boyutunu da düşünürsek şarttır.

30'dan sonra zorlaşıyor. Ona göre evlenilecekse evlenilmeli.

Ben de pek düşünmüyorum. Abim 22 gibi erken yaşta evlendi ve biraz zor duruma düştü. Diğeri evlendi ancak sıkıntı çekmiyor gayet rahat. Bence olay doğru kişiyi bulmakta. Eşler birbirini iyi tanıması, anlaması ve sorumluluklarını bilmesi gerekir. Bana göre cevap ideal bir aday varsa belki.

Neden?

Paran yoksa hiç girme o toplara yaşım 42 oldu hiç evlenmedim önceden düşünüyordum bu saatten sonra hiç istemem.

%90 aile baskısı yüzünden. Erkek için "askere gidince adam olur, evlenince karısı adam eder." gibi söylemleri aileler bahane ederken iki kişi evlenince birbirine cehennemi yaşatıyor. Boşanırken de kadının pozitif ayrımcılık ile mal paylaşımına tabi tutulması tuzu biberi oluyor. 18 yaşında bir erkek birey olarak evliliğe negatif bakıyorum; 20-30 yaşında milyon liralık borca girmenin mantığı beni aşıyor.

Paran varsa, sevdiğin bir insan varsa, çoluğun çocuğuna güzel bir hayat yaşatabilecek durumdaysan evlenmeni tavsiye ederim. Yoksa gereksiz.

Yaş kaçtı dostum?

Pek dini boyutunu umursayan biri değilim açıkçası.

Evlilik şart değil. Evlenmeden de birlikte yaşanabilir ve birliktelik de olur.

%80 Aile baskısı %15 Aşk %5 Diğer

Bence şart değil. Ben de hayatım boyunca evlenmeyi düşünmüyorum.

40 yaşındayım, hiç evlenmedim, evlenmenin yakınından bir geçmedim sayılır . Evlenmeyi de düşünmüyorum. Uygun aday bulursam çocuk yapabilirim ama.

Ekonomik olarak rahatsan ve çocuk sahibi olmak istiyorsan neden olmasın.

Paran yoksa hem kendine hem evlendiğin kişiye zehir bi hayat olur.

Bu zamanda paran yoksa evlenmek pek mantıklı değil, hayatın boyunca borç ödersin.

38 yaşındayım hiç evlenmedim. Öyle bir şart yok. Kişinin isteğine, mantığa uygunluğuna, maddi durumuna gibi şeylere bakar. Kararı verecek tek kişi sensin.

Tabii ki şart değil. Kişiden kişiye değişir ama evlilik özgürlüğünü çok kısıtlıyor eğer gerçekten yaşadıkların aşk ise o zaman evlenilebilir onun haricinde boş.

Normal şartlarda iki bireyin birbirini sevip anlaşıp yuva kurması evlenmesi güzel bir şey. Lakin yaşadığımız bu zamanda işin ekonomik boyutları insanları giderek evlilikten soğutuyor. 42 yaşında bekar biri olarak düşüncem aşağıdaki gibidir. Bana göre evlilik pazardan karpuz almaya benziyor . Pazarda karpuza bir bakıyorsunuz her şey güzel yolunda. Eve gelip karpuzu kesiyorsunuz bir de bakıyorsunuz kelek çıkmış/yada olgun çıkmış. Evleneceğiniz kişi hayatı size cennet de edebilir cehennem de. Bu sebep den karpuzun kelek/olgun çıkma işine nasip diyorum ben.

Bence daha yararlı olur senin için.

Tamamen bireyin tercihi, ilişkisi olsa bile evlilik zorunlu değil bence.

Nedense aklıma bu replik geldi.

Hiç de şart falan değildir. Evlilik sorumluluktur ve hazır hissettiğinde anlarsın zaten Şahsen kişi kariyerini tam rayına sokmamışsa ve ekonomik olarak rahat değilse evlenmemeli.

Helal süt emmiş birini bulmak lazım.

Hocam dini boyutunu düşünürsek, nikah düşen bit kişiyle evlenmeden aynı evde bulunmak, sevgililik gibi durumlar sıkıntı.

Evlenmeyi düşünmüyorum. Aşkın/sevginin devamlılığı için böyle bir kuruma ihtiyaç duyulması saçma geliyor.

Tam olarak ekonomik durumuna göre değişir.

Yanlış olan şey şartlanmak.

27 yaşındayım, evli değilim. Uzun bir süre de evlenmeyi düşünmüyorum.

Sorun "ilişki için evlenmek şart mı" mı? Yoksa normal günlük hayat konusunda mı?

Bilimle uğraşarak tek başıma bir hayat yaşamayı planlıyorum.

Aile ve toplum başkısı yüzünden kimse hayatını yaşamıyor ve erken yaşta evlenip borca giriyorlar bence ilk once karışdaki ne düşünüyor diye sormak lazım ne kadar istemesede aile ve toplum çok baski yapıyor bu konularda.

Her şeyin en pahalısı olsun istemezsen borcun olmaz, olsa bile zamanla ödenir.

Daha önce tanımadığın bir devlet görevlisinin onayı kesinlikle önemli.

Ben de bu fikirdeyim. Evlilik olmadan bir çifti bir arada tutan tek şey, birbirilerine olan aşkları ve saygıları fakat işin içine evlilik girince sanki birbirinden nefret etmeye başlasalar bile birbirine katlanmak zorundalarmış gibi oluyor.

Evlenmeden de sosyal olabilirsin.

Benim gibi hiç bir zaman sevgilin olamayacaksa şart.

Aile kurmak istersen şart. Dinen sünnet.

15 hocam.

Alakası yok hocam. Yengemler evlendikten yıllar sonra borçları kapandı fakir olmalarına rağmen.

Düzene girmiyor hocam. Borçların oluyor onları ödemek zorunda kalıyorsun.