Arkadaşların dediği gibi, belli bir kalıp yok herkes farklıdır. Ergen diye belli bir şekle ruha bürünmek zorunluluğu yok. Mesela senin felsefe arzun gibi benim de İslam dinim var. Tek umrumda olan bu, iyi insan olup, dinimi öğrenip, ibadetlerimi eksiksiz yapmaya çalışıp göçüp gidesim var bu dünyadan her şey boş geliyor. Şurada yaşayıp ölcez, o da ne zaman belli değil zaten yarın bile olabilir. Benim ruh halimde tuhaf yani bir kıyıdan anlıyorum seni ama kendimi anlayamıyorum, dünyayı vs. her şey tuhaf aslında, ben de azıcık döktüm içimi

Benzer bir haldeyiz. Ama tam olarak değil. Yada tam olarak öyle olmuşta olabilir.

Çiçeği burnunda bir ergenim fakat kişiliğim bana bile tuhaf geliyor. Kendimi hiç genç gibi hissetmiyorum. Artık bana insanların "olgun" ya da "sakin" demesi bile beni rahatsız etmeye başladı. Sürekli aile problemlerini düşünüyorum. Çoğu kişinin aksine kendi geleceğim değil insanlığın geleceği hakkında endişeyle kafa patlatıyorum. Bunlar iyice içime kapanmama sebep oldu. Odamdan çıkmıyorum, ölü gibi hareket ediyorum ve ders çalışasım gelmiyor. Hayatım boyunca ortlamam 90'ın altına düşmedi fakat akademik başarı beni mutlu etmiyor. Yaşıtlarım gibi zevklerim, hobilerim yok. Saçım emo ve sırf bu yüzden herkes bana anlamsız, dışlayıcı gözlerle bakıyor. Sormayı akıl edenlere bu saçın içime kapandıktan sonra bu hale geldiğini anlatıyorum, beraber dertleşe dertleşe vakit geçiriyoruz. Futbol, basketbol, voleybol, kafelere gitmek, arkadaşlarla dışarıda takılmak, kız arkadaşının olması gibi kavramlar bana çok uzak. Hayatımda hiç sinemaya gitmedim. Neredeyse bir gencin yaptığı hiçbir şeyi yapmıyorum. En azından çevremdeki gençlerin diyelim. Ciddi ciddi İngilizce, felsefe ve yazarlık ile ilgilenen kaç ergen gördünüz sorarım size. İngilizce gerçekten güzel. Hem keyif alıyorum hem çevremdekiler destekliyor, beğeniyorlar aksanımı. Ama diğer ikisi farklı. Yazı yazarsın "eee, aynen sen devam et", felsefe hakkında konuşursun "ya felsefe ne, çok boşsun". Normalde kendimle son derece barışık bir insanımdır ama son zamanlarda cidden bende bir tuhaflık olduğunu düşünüyorum. Ve yine gecenin bir saatinde düşünürken siz değerli forum üyelerine danışmaya geldim. Siz bunları yaşadınız mı? Tavsiyeleriniz neler? Son düzenleyen: Moderatör: 25 Nisan 2021

Bu sadece yaşıtların için geçerli değil.

Herkes farklı olanı dışlar ama aslında aynı olanı dışlamak gerekir. Çünkü aynı insanlar sıkıcıdır. Farklı olanlar ise hayata çeşitlilik katar. Bu yüzden çevrende seni anlayan pek çıkmaz. Ama sen yine de yolunda devam et. Ne yapıyorsan onu yapmaya devam et. Asla ama asla herkes gibi olma.

Açıkçası, kabuğundan çıkmalı ve dış dünya ile etkileşime geçmelisin. Vücudunu ya da kendini zinde hissetmiyorsan, evde spora başla mesela, çok çok faydasını görürsün. Bunun yanında hem felsefeye hem de İngilizce'ye merakın varsa, yabancı dilde eserler oku hatta bir adım daha öteye taşı bunu, düşündüklerini arkadaşlarına anlatmak yerine bir blogda topla. Sistem insanları bir kalıba sokmaya çalışsa da her insan aynı kalıpta olacak diye bir şey yok. Ancak bir de hayatın gerçekleri, insan ilişkilerinin incelikleri ve iletişim kabiliyeti var. Bu noktalarda kendini geliştir. Lise yılları biraz gariptir ama üniversitede biraz daha rahat edersin. Bu nedenle kendini yeyip bitirme, kendini geliştirme ye ve vücudunu zinde tutmaya bak. Arkadaşım falan yok diye de bulanıma girme sakın. Fazla ya da az arkadaşının olması bir şeyi değiştirmiyor, emin ol. Birkaç tane sağlam ve sadık dost, onlarca arkadaştan iyidir. Bu dönemlerde zihnini ve vücudunu zinde tutmak önemli. Tabii buna yardımcı olacak en iyi şey bir hobi edinmek. Ama hem pandemi var, hem de ekonomi sıkıntılı. Bu nedenle hobi edinmek de zor. Ancak yine de zihnini ferah tut, zihnini ve vücudunu dinç tut. Umuyorum, seneler sonra geriye baktığında "Oh be, nereden nereye " diyeceğin bir yaşantın olur.

Herkes aynı olacak diye bir şey yok. Diğer insanlar belki içinde çok farklı şeyler yaşıyordur ama bizim haberimiz yok.

Her genç aynı şeyi yapacak diye bir şey yok, dediğiniz bir çok şeyi bende yapmıyorum fazla bir zevkim yok. Felsefe ile konuşan birine boş diyen çok az kişi gördüm konuşursanız ben dinlerim. Aynısını yaşıyorum ama bir şey eksik akademik başarım yok 12 not aldığım halde not vermeyen hocama selam olsun.

Gerçek hayat başladığında dusunduklerinizin hepsi unutulur merak etmeyin. Dertleriniz, fikirleriniz herşey değişir.

Ergenlik, yetişkinliğe geçiş dönemi olduğu için değişik şeyler yaşaman normal. Biz de bu yollardan geçtik. Şu anda o günleri hatırlayıp yaptığım tuhaf davranışlardan dolayı çekiniyorum. Şimdi kardeşim ergenliğe girdi, o aynı hareketleri yapıyor.

Şekilci olmaya ne lüzum var ki? Herkes içini açsa gergin ve sahte ortamlar ne kadar güzel yerler olurdu...

Okuduğunu anlamamış olabilirler, saygı duyuyorum yaşıtlarıma. Fakat onlar sevmediği, anlamadığı şeye saygı da duyamıyor.

Türkiye'de bırak felsefeyi okuduğunu bile anlamıyor çoğu genç. Anlamadığı her şeye "boş, gereksiz, saçma" diyorlar.

Bazen bu aldığın saçma tepkiler hem doğru şeyler yaptığını gösterir hem de kimlerle muhatap olmayacağını gösterir. Yani alınan kötü tepkilere iyi tarafından bakabilirsin. Çünkü tiktok çeksen '' helal olsun'' diyecek insanların olduğu dönemdeyiz

Asıl o abartılı sosyal hayatları olanlar kendine çare arasın, sende bir sorun yok. Tek önerim o saçı 3'e vur ve yeni bir stil bul kendine. Çünkü emo işleri falan cidden itici oluyor, ''Bakın ben farklıyım.'' gibi bir hava katıyor ortama.

Katılıyorum. Kendim gibi 10 kişi aynı ortamda olsa herhalde saatlarce birbirimize sessizce bakabilir ya da her bir ağızdan felsefe yapardık herhalde. Bizim değil onların farklı olması gerekiyor. Ben şahsen doğru düzgün fakat farklı olan insanların klasik "instagirl" ,"instaboy","badgirl/badboy" gibilerden daha fazla olmasının çok iyi olacağını düşünüyorum. Zaten bu bahsettiğim sanal tipler genelde gerçekte de konuşulamaz tipler oluyorlar.

Dostum cidden kendimi tarif etsem bunu yazardım.

Hayat hikayemi yazan bir kitap çıkarsaydım bu yazıyı copy paste yapardım.