Sevgilin olmamasını falan dert ediyorsan etme, ben gibi niye olmuyor diye sorguladığın dönemde hayatına çok güzel biri girebiliyor, çıkması uzun veya kısa, ne kadar sürer bilinmez tabi Sendeki sorun özgüvensizlik diye tabir edilen şey. Dershaneye gitmek istememek en net belirtisi, bir Dünya arkadaşın olurdu orada halbuki. Her hafta mutlaka en az 1 defa halı saha maçları olur zaten dershanelerde. İnsanlardan korkmamakla başla derim, bırak onlar senden korksun. Herkesle iyi anlaşacaksın diye de bir durum yok ayriyeten. Ama dershaneye sırf bu yüzden gitmemen biraz abarttığının göstergesi.

Cidden çok teşekkür ederim. İşte bu yüzden technopat.

Şuan yazdığım sorunlarin hiçbirinden muzdarip değilim, ergenlik bitince hepsi çözüldü.

Dostum buna çok net bir biçimde özgüven eksikliği deniliyor. Ben psikoloji uzmanı değilim, makaleler okursan yardımı dokunur. Kişisel gelişim kitapları oku, ben bile sadece zevk aldığım için tonla kişisel gelişim kitabı okuyorum. Hayata geçirmen gereken çok fazla öneri bulursun o kitaplarda.

Dostum sana verebileceğim tavsiye biraz garip gelebilir fakat eğer uygularsan başarılı sonuçlar elde edebilirsin. Olaylar karşısında sonuna kadar sabırlı ol. Bir yapıcağın işi ne kadar zor olursa olsun sakın pes etme bu sana çok büyük özgüven katıcaktır ve sakın rezil olmaktan korkma herkesi senin gibi birer sıradan insan olduğunu düşün. Diğer insanlar senden üstün bir yönü yok buna emin olabilirsin.

Hocam fazla arkadaşının olmamasını dert etme. Ben lise 2 ye gidiyorum bir çok takıntım var. Sınıftakiler veya beni tanıyanlar tuhafça beni izler ve bazı zamanlarda ne yaptığımı bilmezler. Sınıfa girince çöp kutusunu dikkatlice inceleme gibi bir sıkıntım var. Var yani. Bakıyorum, eğiliyorum bazen kokluyorum filan. Genellikle içi boş oluyor hizmetliler boşaltıyor çöpü ama yine de yapıyorum. Genellikle sabah okula ilk gelince - okula erken gelme gibi bir problemim de var-, öğle arasında yemek yedikten sonra çöpü atmaya gittiğimde ve okul bitince - okuldan hep geç çıkarım- çöpe bakarım. Okula erken gidip, geç çıkmamın sebebi ise kalabalıktan hoşlanmamam. Yani 500 kişi bir kapıdan 3 dakika içinde çıkmaya çalışırken niçin ezileyim ki onların arasında. İnsanlar kendilerinin düşünemedikleri veya yapamadıkları durumları veya insanları sevmezler. Bu hep aklında olsun. Varsın hiç arkadaşın olmasın. Benim de 1 tane yakın arkadaşım yok. Ama sınıfta herkesle konuşabiliyorum. Özellikle hocaların verdiği performans ödevleri senin için çok önemli olmalı. Sunum ödevi veriyorlar ya. Bunlar çok önemli. Ben öyle iyi hazırlanırım ki - bir dönemde yaklaşık 5 tane verirler en az- konferans veriyormuşum gibi olur. Her ayrıntıyı öğrenmeye çalışırım. Orada önemli olan benim sunmam değil veya hocanın anlaması değil, sınıfın anlamasıdır. Bu şekilde hızlı aynı zamanda akıcı ve dilin özelliklerini iyi kullanarak konuşmayı öğrenebilirsin. Eh, sınava hazırlanıyorsun ancak üniversite sonrası işlerinde çok işine yarayacak. Evde bir konuyla ilgili detaylı araştırma yapıp sunum yap kendi kendine. Kendi kendine evde ingilizce konuş. Ben böyle yapıyorum. Yalnız mıyım? Evet, kendimi saatlerce klasik müziğe verip geometri, matematik veya fizik çalışabilirim. İnsanlar beni anlamıyorlar diye ben dışlanan kişi olmamalıyım. Doğru mu? Aynı şey senin için de geçerli. Dediğim gibi insanlar kendi gibi olmayanları veya düşünmeyenleri sevmezler - tabi %97-98 olasılıkla sevmezler. %2 lik kısımda olan birini tanıdığında ona yaklaşırsın ve arkadaş olursun veya sevgili olursunuz - kız ise. Her neyse, kafaya fazla takmamak lazım. Hayat bu sonuçta ve ölüp gideceğiz. Buna göre hayatını mahvetmeye çalışma. Takıntılar ufak ayrıntılar bence ve çok eğlenceliler. Gerçekten de öyle ama ben takıntılarımı yaparken çok zevk alıyorum veya yapamazsam kendimi cezalandırıyorum. Ama hayattan sıkılmamamın tek bir sebebi var o da hayatımda bir amacımın olması. Bu amacımın dışına çıkmadıkça mutluyum ve bu amaç öylesine bir amaç değil. Bir hayat süresinde ulaşılmayacak ama bir o kadar anlamlı bir amaç. Bu şekilde ayakta duruyorum. Özetlemem gerekirse sistem bu ve değiştirmek çok zor. Tek başına altından kalkamazsın. Eğer sistemdeki varlıklara benzemiyorsan - ki benzemiyorsun ve benzemiyorum- ezilip gideriz. Ezilip gitmemek için sistemin dışına çıkmadan kendimizi çevreleyen bir kalkan oluşturmak. Buraya istediğin her şeyi koyabilirsin. Hayattaki tek müthiş bir amacın. Veya eğlencelerin, zevklerin veya ailen, arkadaşların. Her neyi koyarsan koy hayatını anlamdıracak bir kavram olması gerekiyor ki sistem dışına çıktığında ve bunaldığında geriye dönüp rahatlayabileceğin bir alan olsun. Daha uzun yazmak isterim. Kendi tecrübelerimi sana iletmek ve senin tecrübelerini öğrenmek isterim. Şimdilik kendine iyi bak. Not: Üniversiteye çalış ancak harici çalışmalarını kimseye anlatmak zorunda değilsin. Kendini hiçbir şey de zorunlu hissetme. Ben yapmak zorunda olduğum sorumluluklar veya zorunluluklar dışındaki çalışmalarımı kimseye göstermem. Göstersem veya anlatsam hangi biri anlayacak? Aileme bile.

Bu olay bende de var. Çok saçma bir şey ama yapmadan duramıyorum. Ve farklı renkli taşlardan hangisi az ise onlara basmamaya çalışıyorum. Daha anlam veremediğim ama yaptığım çok şey var mesela parmaklarımı saymak, dudağımı yemek vb. Arkadaş desen oda pek yok 3-4 tane anca var. Bence pek kafana takma. Ben bu duruma alıştım ama sen eğer düzenden kurtulmak istiyorsan psikolog yardımcı olabilir.

İyi günler arkadaşlar size hayatimi eziyete çeviren sorunlarimi bahsedeceğim tabi aranızda neden buraya yazıyor diyenler olabilir sizden başka kimsem yok hiç arkadaşımda yok. 3 Yıldır techopat sosyale üyeyim takıntılarım yüzünden coğu hesabımda ban yedi. Öncelikle çok utangaç birisiyim ortaokuldan sonra bir bayanla konuşamadim bile. Şu zamana kadar hayatımda bir tek arkadaşım oldu hiç kimseyle arkadaşlık kuramıyorum beni tanıdıkları zaman benden uzaklaşıyorlar nedense. Çok düzenci biriyim hayatımda hiç hata olmuycak ve sürekli yürürken kaldırım taşlarıni sayıyorum ve hepsinin tam ortasından gitmeye çalışıyorum bunlar küçük sorunlarım asıl hayatımi katlanılamaz hale getiren takıntılarım yada davranışlarıma gelelim. Sese aşırı derece hassas birisiyim çoğu insansin duyamadığı sesleri duyabiliyorum ve bu beni mahvediyor geceleri uyuyamıyorum seslerden dolayı. Hele odada bir kişi varsa o gün bana uyku yok. Gelelim diğer sorunlarıma normalde çok akıcı konuşabilen birisiyim ama toplum içinde yada bir bayanin yaninda kekeme oluyorum nedense hiç bir sosyal aktivite'ye katılamıyorum ve bu yüzden bütün günüm bilgisayar başında geçiyor. Son senem üniversite hazırlık okuyorum sosyal fobim yüzünden dershaneye bile gidemiyorum. Ve çok sinirli bir kişiliğim var ani kararlar alıp sonradan çok pişman olabiliyorum ve bu benim başıma çok geliyor. Bir anda sinirleniyorum gözüm kararıyor kendimi durduramiyorum ve olan olmuş. Ve çok geçimsiz bir insansım etrafımdaki insanlar öyle söylüyor en azından.

Sinir sorununu çözmen gerek. İster bir uzmandan yardım al ister başka bir yöntem bul, ileride çok başını ağrıtır yoksa. Diğerleri pek kafaya takılacak şeyler değil. Sana geçimsiz bir insan olduğunu söyleyenlerin nasıl insanlarla iyi geçindiğine bak, muhtemelen o gruptan olmadığın için sevineceksin.

Yazmayı unutmuşum bende bir sorun daha var cs'ye oynamaya başladıktan sonra ortaya çıktı çok reflexlerim çok ani tepkiler veriyor yolda yürürkn biri bana dokunsa adamı dövecekmiş gibi tepki veriyorum çok hızlı bir şekilde. Bu durum yüzünden baya rezil oldum.