Hocam, ömcelikle sakin olun lütfen. Bunlar sizin de söylediğiniz gibi herkesin yaşadığı şeyler. Şunu hiçbir zaman unutmayın ki siz o evde kalıcı değilsiniz. Elbet bir gün büyüyecek ve kendi evinize çıkıp, kendi ailenizi kuracaksınız. Bu zamanların da cefasını aramak yerine tadını çıkarmaya çalışın ve takmayın lütfen.

Psikolojide ne denir bilemem fakat ben çocuğun özgüvenini yok etmek ve aptallık derim.

Hocam, bunları buraya yazarak veya psikoloğa giderek çözemezsin zaten. Gidip ailenle konuşman gerekiyor.

Yok hocam, pek sevilecek bir insan değilim zaten de dışarıdaki o küçük düşürme durumu çok zoruma gidiyor yani abilerime yaptıkları şeyler benim için önemli değil istedikleri hediyeyi versinler bana ne ben asıl dışarıda bir insanla konuşamayacak duruma gelmekten nefret ediyorum, ki aslında bu öz güvenimi o kadar zedelemiyor. Ailemin olmadığı yerlerde rahatça arkadaş edinebiliyorum, bir kız arkadaşım sırf onu ailemle tanıştırmadığı için ayrıldı.

Küçüklükten beri notlarım kötü olmadı, olsa yaşardım büyük ihtimal.

Aynı şekilde, ben de şanslı azınlıktan birisiyim. Anne ve babalara eğitim verilmeli.

Aile konusunda ülkedeki en şanslı azınlıktan biri olabilirim, bu tür özgüven yıkıcı şeyler ya da travma yaratıcı şiddet yaşamadım. Bunları yapan ebeveynlerin kesinlikle anne baba olmaya uygun kişiler olmadığını düşünüyorum. Evlilikle birlikte ya da hamilelik döneminde anne baba adaylarına kesinlikle pedagoji eğitimi verilmesi şart.

Birçok insanın yaşadığı bir şeydir. Ailenin kendi öz evladını elin kızıyla kıyaslamak. Benim de çok kez başıma geldi; abilerim okul konusunda benden daha iyiler ve benim pek başarılı olduğum söylenemez. Yaşıtlarımla girdiğim tartışma ve kavgalarda hep onları savunurlar kendi derdimi anlattığım zaman "sus, tamam sus" neden? Çünkü o kızın dersleri daha iyi. Sadece bu da değil, bunu birçoğunuz yaşamıştır: Annem gittiğimiz her misafirlik de beni küçük düşürmeye çalışır ya da bir yazılı olduğunda "Onun bunun çocuğu 90 almış sen niye 40?" bunu telefon açıp onun bunun annesine de söyler. Psikolojide buna ne denir hiçbir fikrim yok ve bu konuda tartışmak isterim. Kesinlikle bunu çevremde tek yaşayan ben değilim!

Çocuklarının eğitim seviyesine laf ederler ama kendileri doğru düzgün eğitim görmemiştir aslında.

Hayır abilerime yaptıkları muamele gerçekten çok iyi açıkçası onlar gibi olmayı cok isterdim ve aslında bana şiddet falan uygulamıyor ancak bilin ki ben bunları bir arkadaş, psikolog yerine burada yazıyorsam gerçekten bir problem vardır.

Çocuk ayrımı yapmak da en az diğerleri kadar kötü bir ebeveynlik örneği. Öncelikle ailen kesinlikle psikolojiden anlamıyor ya da psikolojini umursamıyor tamamen sonuç odaklılar. Motive etmek konusunda da ya hiç fikirleri yok ya da sana yaptıkları ayrımcılıktan dolayı bile bile yapıyorlar ki bu da ayrı bir konu.

S i çekerler hocam çok iyi biliyorum.

Yapabileceğin bir şey yok o zaman. Ya konuşacaksın, ya da yaşını bekleyeceksin.