Yakışıklıysan git açıl kızlara. Emin ol hoşlarına gidecek.

Eğer ciddi biri olarak düşünüyorsan kendini kızları yalnız yakalarsan günaydın diyip ve konuşmaya çalışırsan yavaş yavaş haberlerinde olmaya başlarsın. Ben mesala artık kızlar görse tanımadığım günaydın derler. Gülerek ve samimi şekilde gözükmeye çalışırsan otomatik onlar demeye çalışacak. Sen kafanda öyle profil yaratmışsın bunu düzeltecek bir yol ara. Hareketli müzik dinleyerek de gaza gelmeye çalış. Spor yapmaya başlayınca daha güzelleşecek herşeyin.

Utandırmanı gerektirecek ne var ki dostum? En fazla başına ne gelebilir veya ne olabilir ki?

Bir spor dalı, kodlama bilgisi veya başka bir özel yeteneğin kesin vardır o yeteneği bulursan herkes seninle takılmak ister zaten.

Tam zamanındasın, geç olmadan bir psikologdan destek almanı tavsiye ediyorum. Kesinlikle çok gelişim sağlayacak. Tabii hocanın tavsiyelerine ne kadar uyduğuna bağlı olarak.

Etkinliklere katılmayı bende istiyorum sinemadır gezidir falan ama oralarda da çok geri planda kalıyorum. Yani herkes birbiriyle sohbet ederken, eğlenirken etrafta misafir çocuğu gibi dolaşmak istemiyorum.

Arkadaş aşırı haklı tabi kafanda psikoloğa gitmeyi garip bir şey sanıyorsan onu atlatman lazım önce.

Her zaman öyle olmaz benim ne yakışıklı arkadaşlarım var kızlara konuşmaya utanıyorlar. Yani her zaman doğru sayılmasa da özgüven> tip.

Okulunuzda belirli etkinlikler olmuyor mu? Bir gruba dahil olmaya çalışsan veya kütüphaneye falan üye olabilirsin. Bu veya benzeri şeyler uygularsan belki de o utangaçlığı üzerinden atabilirsin. Geleceğini, işini, çevreni düşün. Böyle olursa kaybetmeye mahkum olursun ilerleyen zamanlarda. O yüzden biraz hayatına hareket kat, yapmadığın şeyleri denemeye çalış. Senin yerinde olsam yazın bir kursa yazılır, kütüphaneye de düzenli olarak giderim.

Okul değişikliği güzel fikir. Sınıfındaki kişilerin senin hakkındaki düşüncelerini değiştirmen zor olabilir. Ben de ortaokulda asosyal birisiydim. Okulumu değiştirip daha özgüvenli olmaya çalıştım ve uzun vadede oldum. Başkalarının senin yanına gelmesini bekleme. Sıra arkadaşından başlayarak sen tanış onlarla. Sınıfında erkek grupları vardır. Ders aralarında yanlarına git. Konuşmasan bile dinle. İlla spora veya müziğe ilgili olacaksın diye bir şey yok. Oyun oynamak olur, kitap okumak, dizi film izlemek olur vb. Bilgili olduğun bir konuysa konuşmaya çalış. Kendine kafana uygun arkadaşlar bul. Knk ol. Okul çıkışında bir şeyler yapın internet cafe, ps cafeye gidin veya gezin dolaşın. Ayrıca arkadaşlığım bozulur diye kendini başkalarına ezdirme. Kötü arkadaşlarlıklar edinme. Ciddi olduğun zamanlar olsun. Her şey bir anda olmaz. Yavaş yavaş sosyelleşeceğine inanıyorum. Senin çabana bağlı.

Bunun en güzel çözümü psikoloğa görünmendir. Tavsiye anlamında sana diyebileceğim önce düşünce yapını değiştir. Mesela sen espri yaptın kimse gülmedi bunun sana bir zararı oldu mu olmadı. Sen telefonunu çıkarsan kimsenin umrunda olmaz. Daha sonra yapabileceğin şeyler olarak markete gidip bir şey al ve kasada okuttuktan sonra cüzdanına bak ve kusura bakmayın paramı unutmuşum diyip çıkabilirsin. Ya da 3 farklı insandan yol tarifi almaya çalış. Burada önemli olan yapmaktan çekindiğin şeylerin üzerine gitmen.

Mesela ben TÜBİTAK fuarına bir proje ile katılmıştım arkadaşımla fuardan sonra okuldaki en popüler kişiler olmuştuk hala çoğu zaman sohbetlerde adımız geçiyor.

İşte bunu kendime anlatamıyorum asıl sorunum bu.

Şunu asla unutma, onlarda sıradan biri, sende sıradan birisin. Davet edildiğin etkinliklere sürekli katılmaya çalış, sinema olur, tiyatro olur, bir arkadaşın seni buluşmaya çağırabilir veya en kötü bir akrabanın düğününe katıl. Bol bol kitap oku, kelime dağarcığında gelişir, düşüncelerinde değişir, hayata karşı bakış açında değişir. Okula telefon getirmen kimsenin bir şeyini etkilemez merak etme. İnsanlardan yardım istemeyi öğren. Yardım edebileceğin bir şey olunca da yardım et. Lise hayatının en güzel çağlarından biri olabilecekken bunu mahvetme. Başkasının ne düşündüğü değil, senin ne düşündüğün önemli. Başkası ne düşünür, bana ne der, diye hareket etme. Başkası ne düşünür veya rezil olur muyum diye düşünerek kendini yiyip bitirme. Şunu da unutma o insanların hepsi gelip geçicidir.

Bu yaşlarda ergen benmerkezciliği denilen şey gözlenebiliyor. Açılımı, ergenin herkes tarafından kendisinin izlendiğini, tıpkı tiyatro oyunundaki başrol oyuncusu gibi herkesin gözünün onda olduğunu düşünmesi diyebiliriz. Bazı konularda sizin de bu duygu-durum içerisinde olduğunuzu tahmin ediyorum. Okula telefon götürmeniz belki 3-5 kişi tarafından farkedilebilir ama çoğu kişi hiç fark etmeyecektir bile. Bunun dışına "ya hep ya hiç" bilişsel çarpıtması da var gibi. Esprilerinizden birine gülünmediği zaman o güne kadar hiçbir esprinize gülünmemiş gibi hissediyorsanız buna bir örnek olabilir. Düşünceleriniz duygularınızı kontrol ediyor, nasıl düşündüğünüz ve zihninizde ne kurguladığınız önemli. Eğer yeni okulunuzda da sorun devam ederse muhakkak bir psikolog yardımı alın. Bilişsel davranışçı terapi ile sorunun çözüleceğini umut ediyorum.

Özgüven sorununun temeli muhtemelen bunu yaparsam nasıl karşılar dalga geçerler mi sorusu. Evet günlük hayatta kelimelerimize davranışlarımıza dikkat etmeliyiz ama çekingen olmamalıyız hata yaptığında kendinle dalga geçebilmeyi öğrenmelisin kitap okumanın faydası olur ama ilk önce en yakınına ailene kendini açabilmelisin. Buradakiler seni tanımıyor ve sosyal yaşantını bilmiyor ama ailen senin için en doğrusunu seçebilir. Ailene anlatamıyorsan buradaki x bir kişiye kendini açmanın senin için faydası olacağını düşünmüyorum.

Adam yakışıklıyım diyor. Gidip bir kızla konuşması onun için zor olmamalı. Tip> Özgüven.

Kanka, aynı sorun bende de vardı. Tabii şimdi ben özgüvenli bir insanım. En önemlisi neden utanıyorsun? Bunların üstüne git kolaydan zora doğru. Özgüven ben çok denedim, kendi kendine geçmiyor. Zor; kolay değil. Bazıları diyor git konuş, ortamlara gir falan ama öyle kolay değil. Psikoloğa da gittim, bir şeye yaramadı. Yani iş sende bitiyor. İnsanların düşüncelerini çok umursama, olumlu düşün. Sosyal medyadan insanlarla konuşarak bir kısmını aşabilirizsin ama iş reelde daha farklı. Son düzenleyen: Moderatör: 7 Kasım 2020

Kızların benim varlığımdan haberi yok sanmıyorum hiçbir kız asosyal gibi görünen biriyle birliklte olmak istemez.

Tamam arkadaşın dediği biraz tabiri caiz ise biraz abazaca olmuş ama insanlara kendini göstermen lazım sonrası kolay.

Okula ilk başladığımda insanlara kendimi çok farklı tanıttığım için artık kendim olamıyorum düşünsenize derslerde yada tenefüste hiç konuşmayan erkeklerle bile samimi olmayan birisi birden şen şakrak birine dönüşüyor toplum tarafından garip karşılanır ve olumlu sonuç vermez diye düşünüyorum yeni bir ortama girinde oradaki insanlara kendimi daha doğru tanıtmaya çalışacağım.

Ya o konuda haklısın ama biraz da sınıfın suçu var bu konuda ya da ben farklı bi insanım ben kendimi şöyle anlatayım 15 yaşında kısa kilolu peltek r harfini v diye söyleyen ve herkesi sosyal etmeye çaılşan birisiyim yani arkadaşların keşke biraz daha yardımcı olsalardı sana, seni sosyal biri yapmaya.

Yani dediğim şey ne kadar etkili olur bilmem ama hayata bir daha gelmeyeceğini düşünerek yaşa ve fiziksel özelliklerin özgüveni düşürdüğnü düşünüyorsan zaten sen bitmişsin neyse senin konunda gelirsek bak dediğim gibi hayata bir daha gelmeyeciğini düşün ve bütün aksiyonları yaşa yeni okula geçince tavsiyem o okuldakiler büyük ihtimal 2 3 senelik arkadaşlar olcaklardır onların arasına çok rahat gir yani bi anda BEN BURDAYIM demeyi bil herkese kendini egoist gibi olmadan tanıt sonrası çorap söküğü gibi gelir.

Bunları bir psikoloğa anlatmalısın, o da muhtemelen gerekli görüp seni bir psikiyatra yönlendirecektir. Bahsettiğin derecede özgüven eksikliği klinik bir sorundur.

Ben 16 yaşımdayım ve aşırı derecede özgüven eksikliğim var aklınıza gelebilecek her şeyden utanıyorum, şimdi nasıl bir özgüven eksikliği bu seninki diyecekler için, utandığım şeyleri açıklamaya başlıyorum. Okulda zaten asosyal biri olarak tanınıyorum sadece 1 tane yakın arkadaşım var onun dışında kimse benimle genelde konuşmuyor ve herkes bana aşırı ciddi davranıyor ama ben o kadar ciddi değilim. Beni çok ciddi sanıyorlar mesela herkes aralarında şakada küfürlü konuşurken ben birine şakadan küfür etsem ciddiye alınır dayak yerim ya da sınıfta birisi espri yaptığında herkes gülerken ben bir espri yaptığımda espri sırf benim ağzımdan çıktığı için kimse mimiklerini bile oynatmıyor. Okula telefon götürmekten utanıyorum , tek başıma kantine gitmeye utanıyorum, okul gezilerine gitmeye utanıyorum. 2 senelik sınıfımda soyadımı bilmeyen insanlar var ve benim bu 2 senede toplam 1 dakika bile konuşmadığım kızlar , erkekler vardır. Bu arada hani her okulda olur ya böyle fırlama çocuklar sürekli ilgi noktasıdır işte o tür kişilerin ağzından adımı duyunca ve bana bir şey dediklerinde nedense bir an bana bir ürperti geliyor vay be bu kişi benimle konuştu demek ki benim varlığımdan haberdar birileri varmış falan diyorum. Ek olarak hayatımda hiç evden çıkıp bir arkadaşımla buluşmadım. 10 sene Antalya'da yaşamış biri olarak yüzme bilmiyorum falan bunlar daha buz dağının görünen kısmı daha aklınıza gelebilecek birçok sorunum var. Hiçbir spor dalına ya da enstrümana ilgim yok. Bana verebilecek tavsiyeleriniz var mı? Seneye okul değiştireceğim her şeye baştan başlamayı düşünüyorum. Belki orada kendim daha farklı tanıtırsam bunların düzeleceğine inanıyorum, tavsiyeleriniz benim için çok önemli. Teşekkür ederim. Son düzenleyen: Moderatör: 24 Mart 2019

Telefon kullanınca sınıftakiler bu duruma şaşırıyorsa daha iyi, sınıftakileri etkilemene ve bu konu üzerinden seninle muhabbet etmek istemelerine yol açabilir. İnsanlarla konuşurken samimi ol ve göz teması kur. Günlük tutmanı öneririm o gün başından geçen olayları yazmak seni çok rahatlatacaktır.