Acınacak halimize gülmekten başka çaremiz yok.

Bu çök üzücü bir durum. Bu yüzden ben hep şu sözü hayatıma enjekte etmeye çalışırım. Bir hedefin olsun fakat o hedefini asla başarma. Sadece başarmaya gayret göster. Başaramaya yaklaştığında dön ve tekrar çabala. İnsanı sonuç değil, gelişmeler eğlendiriyor, heyecanlandırıyor.

Unreal Tournament 2000, indir oyna seversin.

Kendimi bildim bileli Unreal 2000, Doom, Half-Life hastası olarak bilgisayarın başından kalkmaz idim, tüplü Vestel bilgisayarlar döneminden beri 2010'lara kadar oyun oynadım çılgınlar gibi. Yazıcıoğlunda parça kovalardık. Gazetelerde ralli yarışlarının sonuçlarını keser odamıza asardık, PS1'in başında Colin McRae oynamaktan sızıp kalmışlığımız olurdu arkadaşlarla. Şimdilerde çıkan oyunlara bakıyorum, Dying Light, Assassins Creed, Watch Dogs vs. oyunları 1 saat bile oynayamıyorum. Bi' Control'ü sevdim, hikayesi oynanışı güzel ama oda residen evil tadı verdi ufaktan. Yaş aldığımız için mi, eski oyunlar gibi oynanış bir hikaye olmadığı için midir? Size de böyle oluyor mu?

Evet RDR2 en sevdiğim oyunlardan biri benim de. Gerçekten hikayeyi bozmamış.

Sizin yaşınız da elbette burada bir etken ama eski oyunlardaki işçilik ile yeni oyunlardaki işçilik çok farklı. Gün geçtikçe oyunların kalitesi genel olarak düşüyor. Grafikler iyi olsun derken pek çok şeyden ödün veriyor oyunlar. Sizin gibi olan pek çok kişi var ama siz belki kendi tarzınıza uygun oyun bulamamışsınızdır. Size AC: Odyssey öneririm. Uzun zamandır gerçekten bu kadar bir oyunu sevmemiştim.

16 GB RAM parası

Bence yaştan kaynaklanıyor. İnsan büyüdükçe yaşam gayesini anlamaya başlıyor. Boş vakit geçirmek hiçbir insanın isteyeceği bir şey değildir. Yaratılış gayemiz rabbimize kulluk etmek ve onun kuralları ile yaşamaktır. Oyunlardan değil ibadetlerini yapıp hayattan zevk almanı tavsiye ederim.

Aynıyım yemin ederim. Oyuna yetiştirecek para mı var, bir oyun olmuş 600 ₺.

PC toplayınca şunu şunu oynarım diyordum topladım ve şu an tek yaptığım şey technopat forumlarında dolaşmak :/

Günümüzde nostaljik duygularla, nostaljik düşüncelerle oyun oynamaya kalkarsanız oyun oynayamazsınız zaten. Günümüzde her türden bir sürü oyun olduğu ve bir ton aynı tür oyun oynadığımız için oynarken sıkılıyoruz. Eskiden bir türde taş çatlasın 5 oyun vardı, hepsi de birbirinden iyi olurdu. Mesela ben GTA V oynarken San Andreas ve Vice City'de yaşadıklarımı yaşabiliyor muyum? Tabii ki hayır. Nostalji hastalığımız var çünkü, eskiyi her zaman daha önde tutuyoruz. Yeni çıkan oyunlardan nostaljik tatlar alabilir miyiz? Hayır, istisnalar dışında. Mesela ben Bannerlord oynarken Warband nostaljik duygularımı hissediyorum, oyun bizimle nostalji duygularını paylaşıyor çünkü. Örneğin GTA V varken "Vay be, San Andreas oynardık." diyorken, belki GTA X çıktığında da "Zamanında GTA V oynardık" diyeceğiz. Her şeyin eskisi, nostaljisi daha güzel gelir insana.

Ben artık oyunların süresine bakıyorum. Mesela Mass Effect legendary Edition 100 saate yakın sürüyor. Diyorum ki günde 10 saat oynasam ki oynayamam 10 günde biter. Böyle olunca oyunu oynayasım gelmiyor. Days Gone oynayayım diyorum. Zombi temasını severim. 35 saat oynanış süresi var. Deathloop gibi oynanış süresi diğerlerine nazara kısa olan oyunları seviyorum. Bence günümüzde gereksiz uzunlukta oyunlar yapılıyor. 10 saatte bitecek oyunları 40 saate yedirmeye çalışıyorlar. Can sıkıcı durum