Sen fazla uçmuşsun. Ailen zengin değilse mecbur kendini kurtaracaksın. Yoksa sürünürsün.

Hocam bende belki insanların ''çalışmadan anlıyor'' kısmındayım. Ama ben sınava 1 hafta kala affedersiniz g tüm titriyor. Ve çok çalışıyorum emin olun ''YhA mRoQ çLışMaDan AnlIyOM'' diyenlerin çoğusu yalan. Oh beee sonunda atabildim 1 DDoS 2 internet kesilmesinden sonra hele şükür.

Adam haklı beyler bayanlar.

Kendimden örnek vereyim en son ilk okulda ders çalışmış biri olarak okuldan aşırı derecede nefret ediyordum sadece derslerden değil ortamım da bozulmuştu okul sabahları gitmemek için ailemi ikna etmeye çalışıyordum zar zor son seneye geldim şu an ondan önce Üniversite falan da düşünmüyordum Çalışmakta istemiyordum herhangi bir işte ama sonra aklım başıma geldi Kendi kendime sordum çalışmazsan Ömür boyu ne yapacaksın nasıl sürdereceksin hayatını asgari ücretle mi çalışacaksın diye ve şu an ders çalışıyorum sizde çalışın babanızın işi varsa size bırakacak ve zenginse orası ayrı Ama dier türlü çok çile çekersiniz Ömür boyu ailemiz bakmayacak bir de Ve mecbur da değiller.

Böyle düşünürsen daha çok çekersin. Herkes geri zekalı bir ben akıllıyım düşünce şeklin aynen böyle.

Kardeşim bence oku dayan okucaksanda açık öğretimin lisesi var herhalde tam emin değilim ama var herhalde o seni biraz olsun rahatlatır.

Hiç kusura bakmayın ama öyle bir dünya yok haberiniz olsun.

Bunun bir sırrı yok. Sadece çoğumuz okumaktan başka bir çaresi olmadığı için her şeyi bir kenara atıp deli gibi ders çalışıyoruz. Sevmesek bile sevmiş gibi yapıyoruz. Yaptığımız şey aşırı büyük bir şey değil sadece masanın başına oturup bilgi öğrenmek ve bunları yorumlayabilmek. Açıkçası ben şu an çile çekeyim, ileride rahat edeyim kafasında olduğum için defter kitap başında sinir krizi geçirecek seviyeye gelsem bile çalışmaya devam ediyorum. Başka bir çarem yok. Size 10. sınıf öğrencisi olarak ne kadar düzgün tavsiye verebilirim bilemiyorum fakat, bence öncelikle kendinizle yüzleşin. Hayatın gerçeklerinin farkına varın ve çalışmaya başlayın. Hatanın neresinden dönülse kardır.

Babanın parası varsa okuma. Kendi işini kur ticarete atıl.

Boşlukta kalmışsın kardeşim. Kalpler Allah'ı anmakla tatmin olur. Bu durumdan buna evrilirsen bu dertler senin için hayırlı olmuş diyebiliriz.

Genelleme yapmayalım, her üniversite bitiren iş bulamıyor değil.

O zaman ilerideki hayatında iyi şanslar, ihtiyacın olacak çünkü. Birinin altında çalışmak istemiyorsan, kendi işini kurucaksın. Bunu yapabilecek bir sermayen var mı? Hayat okuduğun masallara benzemiyor çok çalışıcaksın. Yok öyle hiç bir şey yapmadan hemen başarılı olmak.

" Açıkçası bir tanesinin bile kafasının çalıştığını sanmıyorum." Cümlesi yetti. Dünyada bi kafası çalışan sensin zaten birader. Bu kafada ilerlemeye devam et. Günümüz dünyasında kaybolur gidersin.

Ben kendi fikrimi belirtmek istiyorum; insanlar kapısı kilitli müstakil bir evde doğarlar. Önlerine bir kılavuz ve gerekli malzemeler konulur kapıyı açabilmeleri için. Kılavuz yardımıyla bu malzemeleri kullanmayı öğrenirler. Ardından kapının kilidini açarlar ve hayat yolunda ilk adımlarını atarlar. İşte bu; önlerine konulanla birşeyler yapabilenlerdir. Onları gören herkes kapıyı açmayı "başardıklarını" söylerler arkalarından. Kapıyı açamayanlar da kendini hapseder bu eve, çıkış yolu bulamadıklarından. Bu evde doğanların bir kısmı da pencereden dışarı çıkıp giderler. Çünkü; pencere kilitli değildir. İşte bu da; bakış açısıdır. Ne yaşadın veya ne yaşamadın bilmiyorum. Ancak hayata olan bakış açını değiştir. Sen şuan en fazla gördüklerinden yakınabilirsin sonuçta, göremediklerinden değil.

Konu sahibi galiba intihar etti cevap gelmiyor.

Üniversite bitirenler bile iş bulamıyor. Sermayen yoksa ne iş yapacağını çok merak ediyorum.

Anladığım kadarıyla sen istiyorsun ki emek harcamayayım yorulmayayım ama durumum iyi olsun. Youtuber olabilirsin. ''Perili eve gittim , deep web'e girdim '' tarzı videolar çekerek dikkat çekebilirsin.

Ya yok ne intiharı. Böyleleri topluma bir yararı olmayan, aslında korkak ama değilmiş gibi davranan, umursamaz, aykırı davranarak saçma sapan kendini havalı zanneden kişiler.

Okulu bırakmadan önce bir edebiyat çalışıp paragraf bölmeyi öğrenmen lazım.

Bu durumu șöyle düşünebilirsin. Kış ayındasın ve elinde yokuş aşağı kaymak için güzel bir tahta var. Yokuş aşağı kaymak için önce o yokuşu tırmanman ve kaydığında zevk alabileceğin kadar yukarı çıkman gerekir. Sen yokuş yukarı çıkmadan aşağı kaymak istiyorsun. Maalesef mümkün değil.

Hocam biz burada insanların sorunlarına cevap bulmaya çalışırız. Technopat bu yüzden bu kadar büyük bir forum puan kasma veya kar gütme amacı yok.

Karakterim gereği kimsenin boyunduruğu altında çalışamam ve kimseden herhangi bir şey dilenemem.

O zaman işsiz kalacaksınız.

Klasik ergen hayalleri, aynı yaşta sayılırız, aşman gerekiyor bunları dünya düzenini falan değiştirmeyeceksin.

Elinde zanaatin ya da ticaretle uğraşacak bilgi ve para sermayen varsa liseden sonra okumanın bir anlamı yok. Üniversitede sürünmenin de bir anlamı yok ama dışarıda asgariye orda burda çalışayım gibi bir düşüncen varsa hiç bulaşma derim. Kendini ver, okumaya devam et.

Şu an her şeyden vazgeçmek istemiyorum. Ama hayattan zevk alabileceğim bir konuma gelmek için illa okumak ve sürekli stresle ve kaygıyla başa çıkamaya çalışmam mı gerek? Beceremeyeceğimi biliyorum

Napıcaksın o zaman? Bu dünyada bir işe bile girsen, bir mimar bile olsan başkasına çalışacaksın ve o sana para verecek, bu dediğin şey kendin para yapmadan çok mümkün değil, o da suç.

Liseyi bitir. Ailenin durumuna göre iş kur veya işe başla. Mümkünse hobi edin, yeteneklerini keşfet. Üniversiteyi aklından çıkar.

Bence bırakma, en azından liseyi bitirirmiş olursun. Ayrıca Uzay ve tarih hakkında araştırma yapıyorum diyorsun ama eğer o bölümlerle ilgili bir meslek yapmak istiyorsan mutlaka okumak zorundasın. Bir de hiç ders çalıştın mı? Hiç derslere kendini verdin mi? Eğer bunları hiç yapmadıysan zaten zevk almaman çok normal. Mesela herkes matematiği sevmiyorum der, ama onların sorunun matematik sorularını çözememesi. Eğer matematiği çözebilseler severler ve zevk alırlar. Seninki de aynı mantık bence.

Hocam birinci sınavların başlayacağı tarihi öğrendiğimde internetten izlediğim tüm ders videolarını tekrar izledim, tekrar yazdım. O gün hangi sınavlar varsa tekrar o sınavlar ile ilgili dersleri izledim tekrar yazdım iyice aklıma girsin diye. Ama sonuç hüsrandı ... Kimsenin benim kadar çalıştığını sanmıyorum. Bir çok insan hiç çalışmamasına rağmen sınavlardan iyi not alabiliyor bu da çok koyuyor haliyle. Yani benden bir bok olamayacağını biliyorum demek istiyorum

Aynı noktaya değinecektim ben de. Belki de kafası çalışmayan sensindir konu sahibi hiç düşündün mü bunu?

Ortalaman kötü bile olsa okulu bitir en azından liseyi inan bana biraz olsun faydası dokunur hem sen ben ve herkes okumazsa bu ülkeyi kim kurtarıcak.

Dilenci olmak istiyorsan bırak. Veya fabrikalarda gecelere kadar çalışacaksan.

Kimse için çalışmayacaksan ya okuyacaksın ya okuyacaksın

Nasıl bir yol izleyeceksiniz merak ettim doğrusu.

Zevk alıyorum çünkü hayatın boş tarafına değil dolu tarafına bakıyorum. Ne güzel işte annen var baban var. Arkadaşların zaten bu dönemde olsa bile konuşamayacaktınız. Okula zaten gitmiyorsun pandemiden dolayı. Takma.

En azından 1 sene dayan ve üniversite sınavına gir, yapamazsan bir mazeretin olur. Liseyi bırakmak akıl işi değil, üniversite mezunları iş bulamazken ortaokul mezunu çok zorlanır çok.

Konu sahibi arkadaş acilen telefon ve bilgisayarı bırakıp dışarda sosyalleşmesi gerekli. Yaşın henüz genç, ergenlik çağında olduğun için bu düşüncede, hayatın basit olduğunu düşünüyorsun. Lise zamanlarında bende sınıfta kalmış birisi olarak diyorum ki liseyi kesinlikle bitir. Zaman gelip geçiyor, ailen sürekli yanında olmayacak. Onlarda senin okuyup bir yerlere gelip kendi ayakları üzerinde durmanı beklerken senin kafanda kurduğun düşünceler çok yanlış. Hayatı bırakmamanı ve kendini geliştirmeni tavsiye ediyorum.

Selam herkese... İstanbul'da bir Anadolu lisesinde 11. sınıfda okuyan 16 yaşında bir erkeğim. Okuldan kendimi bildim bileli nefret etmişimdir. Her sınıfta yıl sonu ortalamam berbat gelir. Çünkü umurumda değil. Sadece değil, bilmiyorum sadece okuldan zevk alamıyorum. Hayattan da aldığım pek söylenemez. Okulda doğru düzgün bir arkadaşım yok. Olan arkadaşlarıma da yalan söylüyorum. Oturduğum mahalledeki takıldığım insanlarada aynı şekilde yalan söylüyorum... Aslında hiçbiri ile takılmaktan zevk almıyorum. Sadece yalnız kalmamak için yalan söylüyorum herkese. Açıkçası bir tanesinin bile kafasının çalıştığını sanmıyorum. Okulun çok gereksiz olduğu kanısındayım. Okulu bırakmayı düşünüyorum. Ama ailemin beni anlayacağını da sanmıyorum. Ayrıca ben biraz duygusal bir insanım... Ne zaman bütün bunlardan nefret ettiğim gelse aklıma... İçimde tarif edemediğim bir duygu... Sadece bir anlığına düşünmem bile, sanki yasa dışı bir eylem yapmışım da bütün Türkiye beni hiç kimseyi yapmadığı kadar beni ayıplıyormuş gibi geliyor. Sanki uyuşturucudan yakalanmışım gibi, sanki tecavüzden ayıplanıyormuşum gibi, sanki anneme ya da babama milletin ortasında bağırarak küfür etmişim gibi bir his kaplıyor içimi... Bu yüzden ne yapacağımı şaşırmış durumdayım. Sevmediğim bir şeyi yapmaktan nefret ederim. Okula gitmeyi sevmiyorum aga işte. Zaten bu günlerde yüzyüze eğitim yok. Uzaktan da hiçbir derse girmedim, ödevlere de bakmadım. Günümün çoğunu internetten bir şeyler araştırarak geçiririm. Çoğunlukla uzay ve tarih hakkında okurum ve izlerim. Çok uzattım biliyorum klasik bir ergen makalesine benziyor . Ben bu hayata nasıl tutunurum? Nasıl yaşamayı becerebilirim? Bu hayattan zevk alanlar varsa aranızdan bunun sırrını açıklarsa sevinirim gerçekten...

Kendi işinin patronu olacaksın yani? Ortaokul mezunu olarak hayatına devam edersen bu iş zor.

Kendini fazla arşa çıkarmışsın, sanki herkes hayatından memnun herkes sabah akşam çalışmayı çok seviyor herkes okula gitmeyi çok seviyor da ben neden sevmiyorum diyorsun. Zorluklara katlanman gerek.