Kişiden kişiye değişir kimi yönlendirilir kimisi takmaz kafasına göre takılır kısaca kişisel bir tercihtir.

İnsanları susturamazsınız. Ağzı olan konuşur bu hep böyledir. Hiç birini umursamayın ve nasıl istiyorsanız öyle yaşayın. Unutmayın ki insanlar kendi yapamadıkları şeyleri senin de yapamayacağını söylerler.

Eksiklerimiz çok. Bu eksiklikleri tamamlayacak beyinler yok. Bir kaç istisna dışında dünya çapında gündem olmuş Türk avukat, savcı, mühendis, doktor yok. Ben, ülkem ve milletim adına yetişecek doğru dürüst kişiler istiyorum, anne babanın "aman ezilmesin, aman muhtaç kalmasın" hırsı ile ömür boyu pişman olacak kişiler değil. O kadar çok makam mevki anne baba ne istiyorsa onun için çabalamış ve olmuş insan tanıyorum ki, bir çay içelim diyoruz ardı arkası kesilmiyor. O kadar çok dertli ve anlatmak istediği mutsuzluklar var. Bu ülkenin büyük bir sorunu. Ülkede ki çoğunluk istediği mesleği seçmemiş, o mesleği icra edemiyor, yeteneği mevcut mesleği üzerine değil. Bu güzel ülkemin çoğu şeyi doğru değil de, öz eleştiri yapıyorum anlayabilenlere.

Manadan çok maddeye önem verildiği için bu haldeyiz. Lüksü ve israfı çok seviyoruz. "İnsanlar ne der?" kaygısını taşıdığımız için böyleyiz. Kredi kartı ve kolay alınan krediler ile alım gücümüzün arttığını zannediyoruz . Hal böyle olunca genci büyüğü ayırmaksızın hepimiz kendimiz bir şey sandığımız için bu haldeyiz. Sosyal medyada mutlu ve güler yüzler , gerçek yaşamda geçimsizlik ve anlaşmazlıklar. Biz toplum olarak bozulduk maalesef. Bu düşüncelerimden dolayı sorumsuz ve umarsız olduğumu söyleyenler var. Hepsi zamanı geldiğinde beni anlayacaklar.

Kendi ailem bana hiçbir zaman bu şekilde yaklaşmadı ve hala yaklaşmıyorlar. O konuda çok şanslıyım diyebilirim. Yani çıkıp yarın "Ben müzisyen olacağım" desem, adım kadar eminim ki kimse de bana çıkıp "Hayır olamazsın!" falan demez. Ama tabi ki herkes benim kadar şanslı değil. Onlar da mecburen ya ailelerine düzgün bir dil ile anlatmalılar ki , yeğenim var enişteme "Ben okumak istemiyorum" dedi. Ama adam hala gidip okuyacaksın diyor. Şimdi bu adama ne dersin?

Kafana göre takıl, kimsenin lafına bakma, çokta dağıtmamak şartıyla.

Eh bu ülkede işçi olmayacak mı? Anne Baba'lar da bunu biliyor, insanda gelecek kaygısı olmamalı.

Bir sorunu olmayan her insan çalışarak kendini geliştirebilir. Doktor ol baskısı da zaten o tür çocuklara denmiyor, olayı biraz abartmışsın. 18 yıl BOSCH' da, 2 yıl Barsan' da çalışan bir babam var. Kendisinin hiçbir akıl sorunu yok lakin ortaokuldan mezun olup bırakmış. O kadar çok pişman ki. Demek istediğim ne olursa olsun elinden gelenin en iyisini yapman gerektiği.

Anamin babamin sözünü dinleseydim simdi ya muhasebeci ya da dönerci olmustum. Belki cok daha fazla kazanirdim ama mutlu olamazdim. Ben hep kendi hayallerimin pesinden gittim ve sevdigim meslegi yaptim. Cok sükür durumum iyi namerde muhtac degiliz. Ailem bile olsa gelecegimle oynatmam, cocuklarimi da öyle yetistiriyorum ne istiyorlarsa onu yapacaklarini umuyorum.

Beni en çok ilgilendiren konulardan biridir. Türkiye'de ki ciddi anlamda "şunu oku, mutlaka bu ol" baskısı Anne - Baba ve diğer akraba bireyleri tarafından genç beyinlere çok fazla zikredilir. Kimse okuyan çocuğa "yeteneğin hangi yönde ise mesleğini buna göre seç" demiyor. Çünkü herkeste bir böbürlenme isteği var. "Oğlum doktor, kızım avukat" bilmem ne. Gençlerin akrabaları ve ailesini tatmin etmekten başka bir mücadelesi kalmıyor bir süre sonra. Zaten sıradanlaşmış bir kapitalist sisteme adapte ediliyorlar. -Oku, yıllarca mutlaka oku. Diploma olmadan olmuyor zaten, o yüzden bitirenlerin çoğu işsiz. Çünkü gençler istediğini okuyamıyor. -Sosyalleşme. Kafanı derslerden kaldırma, gece gündüz çalış. Böbürlenmemiz lazım mutlaka çalış. -Hemen evlen, işe gir. Köle gibi çalış, çünkü işini sevmeyecek bu genç kardeşlerimiz, hayatı buna göre şekillenecek. Ev, iş vs. -Evlenmişsinizdir artık. Evlendiğiniz kişinin istekleri bitmez bu sefer, diploma almak için harcadığınız senelerin yarısını da evlendiğiniz kişinin isteklerine gösteriş için aldıklarına harcarsınız. Ne de olsa siz 'okumuş enayi' sayılırsınız birilerine göre. Bu nedir ya? Bu gençler 'insan' değil mi? Sabah akşam derslere çalış, evet okumak güzel ama insanlar sadece diploman için sana saygı gösteriyor. Seni bunun için seviyor. Türkiye'de durum böyle. Daha sonra bir işe gir, evlen, ev al, araba al, bir ömür boyu da borçları öde. Gençler niye kaçıyor derler, parlak beyinlerimiz yurt dışına gidiyormuş derler. Ne yapsın bu çocuklar? Yıllarını vermesine rağmen sizin gibi doyumsuzlara yaranamıyorlar ki! Para zaten çoğunluğunda yok, her dönem zengin bebelerin altında zaten eziliyorlar, iyice moralleri bozuluyor, psikoloji diye bir şey zaten kalmıyor. Ama olur mu öyle? Büyük adam benim oğlum, kariyer sahibi benim kızım değil mi? Bu insanların çoğu mutlu değil... Sizin çocuğunuzun para kazansın sevdası, evlensin, araba alsın, ev alsın, bize baksın hırsınız yüzünden bir ömür mutsuz olanlar var. Anne - Baba da haklı sayılıyor bir nebze. Onlar da istiyor ki çocuğum aç kalmasın açıkta kalmasın tüm çabam bu yüzden. Ama her şeyin bir sınırı vardır, bu gençlerin sınırını aşmayın.

Sen çocuğunun 1404 TL için köpek gibi çalışıp, üzerine millet tarafından ezici bakışlar ve pis kokmayı layık görüyorsan senin sorunun. Bu devirde her ailenin böyle bütün ailesine ev, araba ve dükkan bırakamıyor. Bu yüzden avukat, doktor olmasını istiyor.

Eğri oturup doğru konuşalım. Kimse çocuğunun fabrikalarda sürünüp asgari ücret almasını istemez. Kendi yeteneği doğrultusunda yaşama hakkı değil, düpedüz okumamaya giriyor bu.

O insanlar gibi olmadığımız için bizleri "değişik bunlar ya" diye nitelendiriyorlar. Halbuki kendileri en başta yaşamadıkları hayatları sergiliyorlar.

@acv, @mku113 @Semih Demir Orada "Aileler çocukları işçi yapsın" demiyor ki. Sadece "Görünen köy kılavuz istemez" demeye getirmiş işte. Çocuğun doğru dürüst karnesi olmasın her dersten ucu ucuna geçsin sonra ailesi bu çocuğu "Doktor olacak, benim yavrum" demez.

Onlarında kendilerine göre haklı yönleri var. Eğer ülkemizde her alanda iş imkanı olsa tamam derim ama gerçekten öyle bişe yok. Herkes oğlunun avukat, doktor ve mühendis olmasını istiyor. Nedeni ise belli iş garanti. Kendileri büyük ihtimalle ay sonunu zor getiren insanlar. Çocuklarının rahat bir yaşam sürdürmesini istiyolar. Evlenme konusana gelirsek ben zorla evlendirmeye karşıyım. Yukardakiler gibi yıllardır oku çalış, elin okumamış kızı gelsin senin emeğine çöksün. Satrn böyle kızlarla anneler ve babalar sana hakkımı helal etmem vs vs diye zorla evlendiriyorlar. Ama eminimki bu devran değişecek. Eski kafalaı oldukları için zamanın değişmediğini sanıyolar diye düşünüyorum ben. 1990-1995 den sonra ki nesilde düzeleceğimizi düşünüyorum ama 2005+ için durum vahim.