Hemen hemen herkese belki bu yazdığım durum olmuştur. Güzel veya kötü bir olay yaşadıktan sonra ne olursa olsun olayı kötüye yorma gibi sıkıntılı bir olay var. Hatta çoğunlukla sınav, gönül işleri gibi konularda bu durum sıkça yaşanır. Bende de bu tarz bir durum var ama pedagog veya psikolog gibi kimselere gitmek yerine buradaki insanlara güvenebileceğimi düşündüm. bu durumun çözülmesi için nasıl kendimizi avutabiliriz sizlerden fikir almak istiyorum. Bu konuyu açmama sebebiyet verecek kötü düşünme olayımın örneğini de vermek istiyorum. Ben kız arkadaşımın erkek kardeşini tanımıyorum, görmedim de duymadım da. Onun kardeşiyle olan bir fotoğrafını benimle paylaştı. Maşallah çok da iyi bir fotoğraf. Her şey güzel. Ya böyle bir şeyin olmasına imkan da vermiyorum tabii ki ama ister istemez "ya kardeşi değilse?" sorusu beynimde canlanıyor. Boş vermeye çalışıyorum bir süre geçse de o an gerçekten kötü hissettiriyor ve bende bir güvensizlik oluşuyor. İleride ciddi sıkıntılara da yol açabilir bu durum. Sonuçta kesinlikle güvenebileceğim sadık biridir kendisi ve kötü bir şeyin olmasına ihtimal vermeyi kendime uygun görmüyorum. Ama beynimin içindeki bu kötü sesleri durdurmanın bir yolu da olmalı. :/