Buraya acındırmak için yazmıyorum öncelikle. Sadece neden olabilir bu diye sormak istiyorum. Ben Eylül 23'te 16 yaşına adım atacak liseye giden biriyim. Erkeğim. Benim sorunum şu ailemle pek yakın değilim bunun nedeni anne babanın ayrı olması olabilir sürekli kavga ediyorum iki tarafla şu son birkaç aydır çok yalnız hissediyorum. Fazla konuştuğum birisi yok telefonda agam dediğim kişi bile gerçek değilmiş. Herkes gibi onu anlamak belki de daha çok yıktı beni. Ben sağlık meslekte okuyordum 2. dönemin başına kadar lakin nakil aldırıp başka okula geçtim. Fazla kimseyle konuşmuyorum okulda evde anne babanın yanında icimde bir mutsuzluk huzursuzluk yalnızlık hissi var. Bu neden olabilir? Ergenliğin getirdiği bir şey mi acaba? Arkadaş edinmek istiyorum ama günümüz ortamı sürekli kizlarla ilişkiye giren tarzda veya keko, artist, kabadayı kişiler var. Bunlarla çok takılmam. Kendime düzgün arkadaşlar bulurum ama artık kimsem kalmadı sürekli bir olay oluyor, istemeden aram bozuluyor vs. İnsanların benimle derdi olduğunu düşünüp soruyorum bana kinli misin diye, sürekli bir suçlu ve yalnızlık psikolojisi çekiyorum. Abiler ablalar illaki siz de bu dönemden geçmişsinizdir, bana biraz yardımcı olsanız? İnsanların kalbini kiramiyorum kavga ederken bile nazikçe yazıyorum ama bana çok ağır ve sert konuşuluyor ben çok kırıldığım için kimseyi üzmemeyi deniyorum. Kendimi koruyacak ve sinirlenirsem çok ağır şeyler söyleyebilirim ama kendimi tutuyorum. Bir keresinde dostum sandığım kişi ile kavga ettim gözüm döndü ve vücudum kavga etti ben kavga anıni neredeyse hatırlamıyorum naptiğımı küçük parçalar var hafızamda ama bu benim pasif birisi olduğumun göstergesi mi?