Cevap tek: Normal.

Her boş vaktimde ağlıyorum. Annemler evden çıkalı 5 dakika olmadı en sevdiğim şarkıları açıp bunları yazarken ağlıyorum. 2020'de küçük kardeşim doğdu diğer kardesimle aramızda 1 yas vardı. Bu bebekle 13 şu an 15'im önümüzdeki yıl 16 olacağım. Bu bebekle çok ilgilendim oynadım akrabalarım bana 2. annesi diyordu sadece altını değiştirmiyordum banyo oyun vesaire cok ilgileniyordum. Keske yapmasaydım bu bebek doğduğundan beri hayatım boka sardı. Ne ders calışabiliyorum ne oyun oynayabiliyorum hiçbir şey yapamıyorum. Yanımdan ayrılmıyor. Odama giriyor hep yanında olmamı istiyor o uyanıkken yemek bile yiyemiyorum odaya gelip onunla oynamamı istiyor. Şu an bahçeşehir'de yaşıyorum. 1 yıl önce buraya tasındım eski oturduğum yerde sadece sınıf arkadaslarım vardı onlarla da sadece okul takılırdık okul dısında hiç sohbetimiz olmazdı. Burada büyük bir çevre yaptım okulda tanımadığım insan kalmadı. Neredeyse insanlar beni seviyor hafiten yakışıklıyım da kızlarla aramda iyi hiç problemim olmazdı. Bu bebek olmasaydı çünkü bu lanet bebek annemi delirtiyor. Annem her gün bize patlıyor evde annemle sohbet etmeye korkuyorum. Dışarı çıkmak için izin aldığımda cehennem ol gidişin olsun gelişin olmasın gibi şeyler söylüyor. Çok düşündüm bu bebeği kıskanıyor muyum diye hayır kıskanmıyorum. Onun hata iyi olmasını diliyorum her seferinde ama hayattan nefret eder oldum. Onun yüzünden o olmadan önce annem de gayet normaldi sohbet ederdik en azından artık anneme cips yiyebilir miyim diye sormaya bile korkuyorum. Karnım acıktı demeye korkuyorum. Doydum demeye korkuyorum. 1 ay önce bir bebek daha doğdu onu kucağıma bile almadım sadece mecbur kaldığımla ilgilendim. Bebeklerden soğudum artık onu kardeşim olarak görmüyorum. 11. sınıfım dil okuyorum her teneffüs mutlaka birkaç arkadasım beni sınıfın kapısından almaya gelir. Toplu takıldığımız gruba gideriz 35-40 kişi takılıyoruz genelde okulda kantine indiğimizde sadece biz oluyoruz. Okulda kavga olduğunda biz oluyoruz hepsiyle olmasa da çoğuyla yakın arkadasım. Ortaokulda böyle bir şey olabileceğini hayal bile etmezdim. Okulun 2. haftası 1 kızın arkadasları gelip Instagram'ımı istedi geçen yıl zorbanın teki okulda 20-25 kişiye bu senden hoşlanıyor demişti ve hepsi reddetmişti. Bu yıl ben insanları reddediyorum. Geçen yıl sınıftakiler dışında 10 arkadasım bile yoktu okuldan bu yıl her sınıftan neredeyse 2-3 tanıdığım var bahçeşehirin ortamı cadde ve gölet kimseye haber vermeden oraya gitsem izin istemeden oturabileceğim masa çok ama mutlu değilim. Bunları yazmaya başlayalı 20 dakika oldu hala ağlıyorum. Babamın işleri de kötüye gidiyor galiba. Geçen gün okulda piknik gibi bir şey yapacaktık ben cips alayım dedim 3 paket cips isteyecektim babamdan annemle o sırada telefonla konusuyordu. Babam annem beni duymamazlığa geldi ve kapatınca telefonu babanıza fazla yüklenmeyin cips çok pahalı oldu dedi. Sonra 2 gün önce akşam yemeğinde konusurken kuzenim bu hafta evleniyor ve babamda 3 tane bilezik takacakmış. Annem sordu bilezikleri aldın mı diye babamda almadım param yok 30 bin liraymış dedi babam için bunlar küçük miktarlar her zaman yanında taşıdığı çantasını açar ve oradan hemen nakit çıkarır verir kart kullanmaz. Zamanında çok borca girmişler kredi kartından bu yüzden kullanmıyor. Hatırlıyorum o günleri şimdi işleri toparladı 3 ya da 4 tane arabası var kendisi IP13 annem 12 Pro Max ben ve kardesim IP 11 kullanıyoruz akşam yemeğinde konusurken param yok dedikten sonra alacak paramız çok ama şu an kimse ödeme yapmıyor dedi. Servisimin ödemesi geldi 2 haftadır söylemeye çekiniyorum. Maddi konularda hep aileme çekingenimdir. Belki de eskide yaşadıklarımından. Şu an kullandığı Peugeot 3008 normalde her ay arabasını değiştirirdi bir gün range bir gün BMW binerdik ama 2 aydır bu arabaya biniyoruz. Konusmanın devamında param olsa şu an bu arabaya mı binerim dedi. Artık ne yapacağımı hiç bilmiyorum. Odamda ders calısamadığım için ebeveyn lavobasında ders calısıyorum deyip kafamı dağıtmaya calısıyorum. Babamla aramız iyi olurdu bu zamana kadar bir fiske vurmamısdır ama o da son zamanlarda çok sinirli dibe vurdum galiba. Ne yapmam gerektiğini ne yapacağımı nasıl yapabileceğimi bilmiyorum. İçim içimi yiyor ve kimse bunun farkında değil. Aramın kötü olduğu çok az insan var hatta sadece 1 tane var ama artık mutlu değilim. Artık bunaldım. Annemden kardeslerimden okuldan zorbamdan her şeyden artık tamamen bittim galiba. Bu yazıyı 40 dakikadır yazıyorum sizde gençliğinizde bu tarz şeyler yaşasıydanız nasıl kurtuldunuz? Bana yardım edin. Çok komik ve eğlenceli bir insanımdır yapamayacağım güldüremeyeğim insan yoktur tek bir kişi dışında sadece kendim eskiden kendi esprilerime bile kahkaha atarken artık çok az gülüyorum. Son düzenleyen: Moderatör: 6 Ekim 2022

Yazının yarısından sonrası çok sıkıcı boş yapmışsın. Bir de lanet bebek demene takıldım ben.

2003'te doğduğumda babam 30 lira haftalıkla çalışıyormuş ayda 120 lira ve ev kirası 50 TL sonra kendisi mobilyacı bir süre sonra istifa edip borç harç imalathane açıyor. Bende 14 15 yaşlarımda senin yaşadıklarının çoğunu yaşadım babamın yer sofrasındayken ağlamasına da parasızlığımıza da tanık oldum. Çok şükür durumumuz iyi gayrimenkullerimiz aylık eve giren para miktarından orta üst seviye bir hayat yaşıyoruz, küçük kardeşim oldu onu kıskanıyor muyum kıskanmıyor muyum varlığımı benliğimi aynada gözüken tipimi sorgulayıp durdum bunun nedeni aslında ergenlik, sosyal ortamda hafif dışlanmaya bağlıyorum çok zorba bir çocuktum sınıfta genelde dışlanan tiptim ama herkes az da olsa benden korkardı sana tavsiyem böyle şeyleri takma üniversite sınavın yaklaşıyor ona çalış aileni gururlandır, spor salonuna yazıl inan o kadar iyi terapi oluyor ki anlatılmaz yaşanır. Ek olarak kendine ilgi alanlarınızın ortak olduğu kafanızın uyduğu bir arkadaşta edinirsen kız erkek fark etmez çok iyi toparlanırsın.