Okulunuzun dışında bir aktiviteden bahsetmiştim Hayat, sınıfınızdan veya okulunuzdan ibaret değil, dışarıda kocaman bir dünya var. Eğer bahsettiğiniz gibi, sizinle konuşmamak için 'yatıyorum' yalanına sığınan insanlarsa o 19 kişi, sizi sevseler de onlardan arkadaş olmaz zaten. Sizi karaktersiz olmakla eleştirirken, kendileri görüşlerini açık açık savunamayıp yalan söylemeye başvuruyorlarsa, kimin karaktersiz olduğunu oturup düşünmek lazım Okulunuzun dışındaki ortamları araştırın. İlla ki okul dışında da voleybol oynayabileceğiniz bir yer vardır, sadece bulmak lazım orayı. Ben yalnızlıkla ilk baş başa kaldığımda, elime bir ajanda almıştım ve gazetede gördüğüm haberleri ajandaya yazmaya başlamıştım. Sanki kendim gazete çıkarıyormuş gibi. Ve inanır mısınız, hiç mutsuz değildim. Evet, belki uzun vadede beni asosyalliğe itti bu huyum ama mutluydum. Diyeceğim o ki, kendinizi mutlu edecek bir şey eninde sonunda bulacaksınız. Yeter ki, değmeyecek insanlar için kendinizi harcamayın.

Hocam olayın üzerinden neredeyse 2 sene olacak Derslerime iyi bir şekilde çalıştım. Elimden geleni yaptım. Beni çekemeyenler küstü gitti. Yine yalnızım ama bu sefer mutluyum

11. sınıf eşit ağırlık bölümü öğrencisiyim. Çok fazla eksiğim var. Aslında ders çalışma hevesim de var ama kafam çok çabuk dağılıyor.

Askeriye düşünüyorum seneye. Duyduğuma göre alım yapılırken psikolojik durum de öneml bir faktörmüş. Yani psikologa başvuranlar, orada kaydı gözükenler daha geri sıraya alınıyormuş. Okul değiştirmeyi düşündüm. Ben 3 sene önce 431 puanla (taban puan 414) bu okula geldim. Fakat okuluma en yakın düzeydeki bir başka okul 380 puanlık bir Anadolu lisesi. Sırf bu yüzden de okul değiştirmek istemiyorum açıkçası. Aktivite çok aradım. Fakat çevrem olmadığı için kimseyle bir şey yapamadım. Kodlama işine atıldım, fakat bilgisayarda çok vakit geçirmeye başladım bu sefer de. Seneye üniversite sınavım var. Ne yapacağım bilmiyorum.

Ben lisede çok değişik bir tiptim, her karaktere bürünürdüm. Sen arkadaş istiyorsun aksine ben istemiyordum. Okulda vakit geçirecek birşey olmadığı için onlarla takılırdım. Beni dışarı çağırırlardı gitmezdim, mesaj atarlardı cevap vermezdim. Çünkü kendi kendime yetebilen bir insanım. Sevgili işi bana komik gelirdi, ayrıldığı için ağlayanlar ile alay ederdim, geleni geçeni reddederdim. Çok faydasını gördüm. Ders çalış diyorlar çünkü bu berbat sistemde yapmanı istedikleri tek şey bu! Hayatın boyunca çalış çalış çalış, geriye ne kaldı, hayat mı bu? Biz modern köleleriz. Sana benim tavsiyem de bu olsun; Hiçbir şeyi umursama kafanın dikine git, aileni sev ama çok yakın durma. Çünkü gün gelecek onlar olmayacak, sen olacaksın, tek olacaksın. Geçmişin bir çöplük ise çöplüğü eşeleyen köpeklere aldırma, oradan onlara kemik çıkmayacak, çıkartmayacaksın! Kendi kendine yetmeyi öğreneceksin ki kendi başına kaldığında kendini kendin gibi bilip kendinde olacaksın. Sen bir gölgesin kardeşim, kendinden ibaret bir gölgesin. Ya güneşe çıkıp gölgesiz, tek kalırsın ya da karanlıkta kalıp gölgen ile beraber yaşarsın. Kendini geliştir, senin gibi olan birçok gölge var. Bir gün gelecek gölgen ile bütün olacaksın, o gölgen ne kadar gelişmiş ise sen de o kadar gelişeceksin. Yani dostum kısacası gölge ol.

Yalnızlığın tadını aldıysanız bırakmanız zor sahte ve samimi olmayan çoğu ortamdan güzel bizzat yaşadım yanlızlıktan tarafım çok keyifli

Özgüven aşıladıysam güzel. işine odaklan yol uzun, gelecekte neler göreceğiz meçhul gerisi elbet gelir. Son düzenleyen: Moderatör: 21 Nisan 2019

Alışmaya çalışıyorum. Arkadaş çevremi baştan sona değiştiriyorum. Belki bahsetmişimdir, küçük bir ilçede yaşıyorum. Adım her yere kolay yayılmış. Dün 10. sınıftaki erkek ortamıma tekrar girdim. Sigara içen felan vardı, ama efsane vakit geçirdim. Adımı onlar da duymuş, fakat inanmamışlar. Hepsi beni desteklemeye çalıştı dün. İnsanların göründüğü gibi olmadığını öğrendim. İnsanlardan uzak kalmayı tattım. Şimdi ise gerçekten yanımda olanları fark ediyorum. Sizlere de çok teşekkür ediyorum. Cidden verdiğiniz moralle dün oturup gayet güzel ders çalışabildim.

Okul değiştireceksin o zaman güven kolay kaybedilir o okuldan sana daha hayır gelmez yada paşa paşa gideceksin katlanacaksın. Neyse zaten üniversiteye başladın mı rahat durmazsın sen dursanda kızlar durmaz.

Aynı sorunu ben de yaşadım. Sonra da basketbola başladım. Yavaş yavaş kendimi toparladım ve artık çoğu şeyi yalnız yapabiliyorum. Ailem bunu garip karşılasa da başka çarem yok. Ben de isterdim telefonuma arkadaşlarımdan mesaj gelmesini, her sabah birinden mesaj gelmiştir umuduyla telefonumu açıyorum; 0 yeni bildirim. Yalnızlığı benimsediğim için de artık garip karşılamıyorum.

Yalnızlık cidden iyi gelmeye başladı. Sınıfta bazen canım sıkılsa da çekiyorum şapkayla kulaklığı, istediğim kadar yürüyorum. Çok iyi geliyor.

Hepiniz iyi hissetmeme yardımcı oldunuz. Çok teşekkür ederim. Yalnızlığı sınavlarım için fırsata çevirmeye çalışacağım.

Hocam mevzu sadece kız değildi. Arkadaşlar tarafından da yalnız bırakılmaktı. Beni çağırmadıkları, konuşmak istemedikler ve dışladıkları zaman bunları hissetmiştim fakat dediğin gibi hepsi geçti. Geçmişte kaldı

Amin, cümlemizin

Bana da öyle çoğu arkadaşımdan ihanete uğradım telefona sadece vodofanedan mesaj geliyor.

Yalnızlık olmayan birisine şiir yazmaktır benim lügatımda.

İyi ne güzel, çok sevindim mutlu olmanıza. Mutluluğunuz daim olsun.

Bizim ülkede kız ne diyorsa haklıdır düşüncesi var.

Kanka salla sınav haftam bitsin LoL CS falan oynayalım karantina var zaten herkes yalnız 1 senedir ailem dışında toplam 2 kişiyle sohbet ettim arkadaş olarak birileri seni sevmiyorsa boş ver yeni insanlarla tanış bak ben seni anlayan biriyim bu seneye kadar 1 2 tane arkadaşım bile yoktu o derece asosyeldim kimse için üzülmeye değmez en kötü Netflix party kullanıp dizi izleriz.

Kitap okuyun, günlük tutun, yazı yazın, resim yapın, spor yapın Beyniniz boş durdukça, sizi yıpratacak şeyler düşünmeye devam edersiniz. Ne yaptığınız önemli değil, yeter ki beyninizi meşgul edecek ve ilginizi çekecek bir şey yapın

Bu tür şeyler tecrübe ile olur ve bu sana unutamayacağın bir tecrübe katmış. Bu seni üzmemeli veya başına bir dertmiş gibi düşmemeli çünkü tecrübe sana yeni bir şeyler kazandırır ve sen bu tecrübe üzerine hayatına yön verirsin. Şimdi yön verme zamanların işte, nereye ve nasıl? Bu olayı hala kafanda yorumlayıp, ders çalışmayıp, bunalımda olmak mı yoksa kafanda bitirip (unutmayalım ki beyinde sizi derinden etkileyen olayların geçmesi 6-12 ay arasında değişiyor, bunun içinde tavsiye edildiği gibi farklı aktiviteler yapmak önemli) ders çalışıp istediğin bölümü okumak mı? Yaşadığın olaylara göre şekil al. Bu olaylar erkekleri ne kadar derinden etkilese de bu sana güç versin üzüntü değil.

Bir aktiviteye başlamak için çevrenizin olmasını beklememelisiniz. Seveceğiniz bir aktivite veya hobi edinin, sizinle aynı aktiviteyi paylaşan insanlarla istemeseniz bile çevre edinmiş olursunuz. İlkokula başlayana kadar sadece bir arkadaşım vardı. İlkokula başladıktan sonra, ortaokula kadar arkadaş sayım ikiye çıktı. Ortaokulda tekrar bire düştü. Liseyi ve üniversiteyi açıktan okuduğum için ikisinde de arkadaş edinme şansım olmadı. Şu an düzenli görüşebildiğim hiç arkadaşım yok diyebilirim. Fiziksel engelim sebebiyle, size önerdiğim gibi bir aktiviteye katılma şansım da olmadı. Yalnızlık konusunda yüksek lisans yapmış sayılırım yani Ve size şunu söyleyebilirim; sürekli birilerine ihtiyaç hissetmek de, yalnızlık kadar tüketici bir durum. Evet, herkesin birilerine ihtiyacı vardır dönem dönem, ancak bazı şeylerle tek başımıza başa çıkmayı öğrenmemiz lazım. Yalnız kalmamızda bizim de hatamız vardır elbet -benim içine kapanıklığı tercih etmem gibi, sizin ilk kız arkadaşınıza önce 'geçmişinle sorunum yok' deyip, sonra diğer insanların gazına gelip, istemediğiniz halde ayrılmış olmanız gibi- ancak bunlar geri döndürülemeyecek hatalar değil. Benim dışa dönük olmayı öğrenmem lazım misal, sizin, geçmişte yaptığınız hataları, gelecek hayatınızda tekrar etmemeye çabalamanız lazım. Benim bu olaylar arasında tek takıldığım nokta, ailenizle de aranızın bozulmuş olması. Seneye lise bitecek ve üniversitede yeni insanlar tanıyacaksınız, yeni arkadaşlarınız olacak. Ancak yeni bir aileniz olmayacak. Ailenizle aranızı düzeltmeye çalışmanızı öneririm. Siz içinizi dökecektiniz ben döktüm kusura bakmayın Kendinize güvenin, siz, arkadaşlarınız yokken de vardınız.

Her şeyi çok güzel izah etmişsiniz. Fakat birisi gidip voleybol oynarken istenmediğim halde gidip oyuna nasıl girebilirim ki? Aynısı diğer sporlar için de geçerli. Tutunacak en küçük bir dalım bile yok. 19 kişinin istemediği bir sınıfta kendimi kafasını kuma gömmüş devekuşu gibi hissediyorum.

Hocam ders çalışmak için kendinizi motive etmeli ve bu durumun üniversitede biteceğini düşünmenizin sizin faydanıza olacağını düşünüyorum bu arada şu an 12 mi 11 misiniz?

Haklısınız, sınıfta iken bana bağırdığında haklı oluyor. Aslında ayrılma sebebimizde çok fazla haklı olduğum yön var. Ama gidip herkese para yüzünden ayrıldı dediği için onu haklı görüyorlar. Ben biraz sinirli birisiyim. Ben ona bağırdığımda "ne bağırıyorsun şerefsiz" diyor, o bana bağırdığında haklı oluyor.

Bak bende 9. sınıfım. Nedense hep böyle soytarı, serseri tiplerin etrafında bir sürü kız var. Niye kızlar kendilerini güldürebilen erkekleri seviyorlar. Kızlı erkekli ortamları var. Fakat Aklı başında dersine çalışan insanların etrafında kimse yok. Hepsi tek geziyorlar. Bizim hocamız söyledi bunu sınıfta. Gençler dedi doğru insanları sevin onlarla beraber olun dedi. Fakat ondan sonrada bişey değişmedi. Yine aynı tas aynı hamam. Tavsiyem boş olduğunda. Neye ilgin varsa al kitap oku. Bilim olabilir. İlginç bilgiler olabilir. Hem genel kültürün hem kelime dağarcığın gelişir. Sınavlarda başarılı olursun. Örnek öğrenci olursun hocaların gözünde. Başarı zevkini tattımı insan vazgeçemiyor.

Öncelikle derslerine çok çalışıp adını okulda duyur. Kendini üzecek kişilerle iletişimi engelle ve içinden ''Bunlar gelecekte bana faydası olmayacak insanlar.'' deyip kendini yalnız hissetme. Sen kızların değil, kızlar senin peşinden koşsun. Üzme kendini, başkasının da üzmesine asla izin verme.

Konuşmuyorlarsa konuşmasınlar bir motor için, Bukowski usta ne demiş "Sürekli kalabalıkları arayanlardan sakının; tek başlarına bir hiçtirler" seni sevmeyen saymayan kişiler için uğraşma.

Hocam yaşadığınız şey basit veya zor fark etmiyor, sizi çok fena yıpratmış. Uzmana danışıp daha detaylı ve kaliteli yardım almanız daha iyi olur. Tavsiye verecek olursam, kendimden de ufak bir hikaye paylaşmak istiyorum: 2021 yazı, pandemi var. Bir takım işler için istanbuldayım, 1 ay kadar orada kalacağım. 1.5 yıldır pandemide yaşamanın etkisiyle yalnızlık ve özgüvensizlik beni yiyip bitiriyor, hayatta tek zevk alabildiğim şey mast ve PC olmuş durumda. O yaz İstanbul'a birbiri daha geldi, çocukluktan tanıdığım ve benden 2 3 yaş büyük biri, takma isim olarak X verelim kolayca yazılıp okunsun. X ile 1 ay boyunca çok güzel eğlendik, gezdik, tozduk, beni adeta dış dünya ile tanıştırdı. İlk kez onunlayken bir restoranda hesap ödemiştim mesela, tabii 14 yaşımda olduğum hesaba katılırsa sevinirim. Kısaca böyle böyle beraber kalıyor ve sohbet ediyorduk, sohbetlerimiz esnasında ondan yalnızlığım ve keyifsizliğim konusunda tavsiyeler alıyordum. 2021 Kasım'ına kadar birkaç defa benim veletlik sağ olsun küstük barıştık, bir şekilde konuşmaya devam ettik ama benden soğuduğunu iyice hissettim, kaçan kovalanır misali ben ilişkimizin yaz aylarındaki gibi güzel olması için kendimi yırtıyordum. Her neyse, bir gün X ile konuşurken hiç çabalamadığını, hep benim ilk adımı atmamdan sıkıldığımı söyledim. Cevabını hatırlamıyorum ama sanırım beni sevdiğini ve yeterince çabaladığını söylemişti. Madem öyle, hadi yallah deyip engeli bastım, birkaç gün geçti engeli kaldırdığımda onun da beni engellediğini gördüm. O an sanki ölmüşüm de ruhum süzülüyormuş gibi hissettim, bir derdim olduğunda koştuğum, sohbetinden zevk aldığım, kendimi kasmadan rahatça sohbet edebildiğim tek kişiydi ve artık yoktu. İlk başlarda alışamadım, çok rahatsız hissettim kendimi, tam da sınav dönemine denk gelmişti çok fena patlamıştım, 50'yi geçen tek notum biyoloji ve tarihti. Hala anılarımızı hatırlıyorum. Tüm bunları anlattım, okursanız teşekkür ederim. Şimdi bunları anlatma sebebime geleyim, bu durumun benim için ne kadar özel olduğunuzu bir nebze anlayabilmeniz ve size çözüm olarak sunacağım tavsiyenin de ne kadar etkili olduğunu görmeniz için. Çözüm alışmaktan başka bir şey değil hocam. Kendinizi bir ormana koyun, bir de aç ayı koyun. Kendinizi ayının önüne atıp sizi yemesi için yalvaracak mısınız yoksa savaşıp kendinizi kurtarmayı mı deneyeceksiniz? Hayat sizin karşınızdaki aç ayıdır hocam, ayağa kalkmadığınız, kalkmak istemediğiniz an tek bir pençe darbesiyle her şeyinizi alır ve onu bir daha almak, savaşmaktan binlerce kat daha zordur. Mezuniyetinize az zaman kaldıysa biraz dayanın, uzun zaman varsa okulunuzu değiştirin hocam. Hatta gerekirse il/ilçe değiştirmeye çalışın, TR'de kadın namusu meselesi her kesimin hassas noktasıdır. Benimkine benzer bir durum görünce biraz iç dökmek istedim, umarım yanlış anlaşılmaz veya sorun olmaz. İyi geceler.

Dostum daha beterlerini ilkokul ortaokul ve lisenin başlarında yaşadım. Daha beteri diyorum çünkü aklına gelemeyecek şeyler yaşadım. Lisede değişmeye başladım. Üniversitede normalinde üstünde sosyaldim. Yalnızlık ailen ve saire yanındaysa iyi bile emin ol. Kendini dinlersin gelişirsin bir şeyler öğrenirsin. Git spora, müzik aleti satın al çalmaya çalış. Bilimle ilgilen genel kültürünü geliştir. Otur bilgisayar oyna. Her şey gelip geçici üniversiteyi bitirmek üzereyim. Öyle yaşlı falanda değilim. 1-2 sene sonra peh der geçer gidersin bu konuları. Kendini kaybetme. Tak kulaklığını gel buralarda takıl. Müzik önerileri al. Burda biz sana cevap veriyoruz değil mi konuşuyoruz seninle. Birkaç amip seni sevmiş sevmemiş önemi yok. Bak ben benim hatunla kavga ettim şimdi aynı evde kalıyoruz yalnız kalıp kafayı dinlesem bi diyorum ama imkanım yok. Üniversitede eski sevgilimden ötürü 1 sene yalnız kalmak zorunda kaldım en tatlı senem o seneydi .

Üniversite sınavına hazırlan. Biliyorum, yaşadıkların kolay değil ama bu seni hedeflerinden alıkoymamalıdır. Üniversiteye gittikten sonra rahatlıyacaksın.

Instagram'ı kapattım. Yakında Whatsapp'ı da silerim herhalde. Kaç gündür ben kimseye yazmasam kimse bana yazmıyor bile. Hatta "İbrahim'le muhabbeti bitirmek için ben yatıyorum diyip çıkıyorum" diyenler bile var.

Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et Bu sarkiyi eklemesem olmazdi, yalniz insan merdivendir, hicbir yere ulasmayan

Halimden şu an memnunum fakat istersen yaparız tabii ki, neden olmasın

Diğer sorunlarınıza diyeceğim yok fakat yalnızlığın çaresini kadınlarda arayıp, sevgilisiz kalmaya yalnızlık demeyin.

Akran zorbalığı berbat bir durum. Bundan 4 5 sene önce okula her gittiğimde ekonomik durumumuz hakkında ve o yıllarda şişman olmamdan dolayı inanılmaz bir baskıya uğruyordum insanlar benimle konuşmayı reddediyor fikilerime değer verilmiyor üstüme iftiralar atılıyor hocalar dahi bana inanmıyordu haliyle okuldan soğuma ve depresyon geldi yeni okulum çok kalabalıktı ve alışmakta zorlanıyordum bu da ekstra bir yüktü ailemle kavga ediyordum her Allah'ın günü çünkü ailem mükemmeliyetçi bir aile idi ve 100 değil 90 alman bile beni haftalarca cezalandırmaları için yeterli bir sebepti sonra 2 kere intiharı denedim. Şu an o sorunlar yok çünkü o insanları hayatımdan çıkardım ani bir gazla 40 kilo verdim 110 kilodan 70 kiloya düştüm yeni çevre edindim pandemide kimseyle konuşmadım arkadaş çevrem okula olan bağım yok oldu ama bunlar geçecek 2 3 sene sonra bakıp ulan ne malmışım diyeceksin bu birçoğumuzun başına gelen bir durum sakın kendini kıçı boklu bir kız için üzeyim deme.

Merhabalar dostum. Durumun ciddi görünüyor. Psikoloğa danışmanı ve mümkünse okul değiştirmeni öneririm çünkü durumun daha da kötüye gidecek . Mümkünse bir aktivite veya spor ile uğraş. En azından kafanı dağıtmanı ve arkadaş bulmana olanak tanıyacaktır.

Merhabalar. İçimi anlatmak istediğim için buraya bir kaç şey yazacağım. Okuyan, okumayan herkese teşekkürler. Her şey 11. sınıfa başlamamla baş gösterdi. Benle aynı sınıfta olan ve bir buçuk ay tanıdığım bir kız benden hoşlandığını söyledi ve ben de ondan hoşlandığım için hemen atladım ve çıkma teklifi ettim. Aslında ben sevgili işlerinden fazla anlamam. Fakat bir anlık kalbimi dinledim ve böyle oldu. Yaklaşık 2-3 ay boyunca mutluyduk, arada küçük sorunlarımız olsa da. Ardından bir gece itiraflara başladık ve kız benden önceki iki sevgilisiyle de öpüştüğünü itiraf etti. Ben o güne kadar hiçbir kızın elini bile tutmamıştım. Ancak o ben dahil olmak üzere 3 kişiyle öpüşmüş, ki benden önceki sevgilisini sevmemiş bile. Sonraki gün bir yerde oturmaya gittiğimizde bana "beni böyle kabul ediyor musun" dediğinde ben de yine sevdiğim için kabul ettim ve yaklaşık 1 ay daha devam ettik. Ardından bir gün ortaokuldan beri yakın olduğum bir kıza sordum, "sevgilim ve ben hakkında ne düşünüyorsun" dediğimde kızın sevgisi yapmacık, seni kullanıyor gibisinden şeyler söyledi. Sonra gittim ve başka bir kıza daha sorduğumda benzer şeyleri söylediler ve çok sevdiğim kızdan "o kızın geçmişini" bahane ederek ayrılalım dedim. Kız gösteri olarak intihar etmeye çalıştı. Kuzenleri beni arayıp "sen karaktersizsin, senin yüzünden oldu" gibisinden laflar ettiler. Doğal olarak benim de moralim bozuldu. Aslında ayrılmaya pek de niyetim yoktu, kıza da eskisi gibi olacağız gibisinden şeyler söylüyordum. Çünkü cidden seviyordum. Sonra bir gün yine geçmiş mevzusu açılınca canıma tak etti ve sinirlenip "konuşmayalım" dedim. O da "beni engellediğin gün her şey biter" diyince her yerden engelledim. Aynı sınıfta olduğumuzu söylemiştim. Sonra bir gün sınıfta "benim sana verdiklerimi geri ver" dedi ve yine sinirlendirdi beni. Ardından bağrışmaya başladık ve ben sinirlenince bileğinden tuttum ve "her şeyini çöpe attım" dedim. Ardından sınıf benim tarafımda olanlar ve onun tarafında olanlar olarak ikiye bölündü. Herkese ayrılma sebebimizi "benim için harcadığı paraları geri istedi" diye anlatınca adım karaktersize çıktı. Kimsenin yüzüne bakamıyorum. Sonra sınıftaki bazı kızlar benim haklı olduğumu savunanlara "İbrahimle konuşursan hayatında ben yokum" gibisinden şeyler söylemişler ve sınıfta hiçbir kimsem yok şu an. Günler geçti, ortaokul arkadaşımın birisini gördüğümde selam verdim. Akşam gidip herkesin ortasında "İbrahimin bana bir faydası yok, ben onla arkadaş olmak istemiyorum, ben onunla niye arkadaşım ki" gibisinden şeyler söylemiş ve bu beni daha da çok bitirdi. Ailemin güveni tamamen silindi, ders çalışamadığım için matematik sınavından ben 35, o gayet normal bir şekilde hayatına devam edip çalıştığı için 75 aldı. Arkadaşlarımı bir bir kaybettim. Ardından tutunacak bir yer aradığım için geçen sene benden hoşlanan bir kızla konuşmaya başladım. Başta çok güzel konuşuyorduk ve artık bende bir şeyler değişmişti ve kıza açıldım. Kız ilk başta olumlu yaklaştı, fakat dün bana "beni geçen sene kabul etmiyordun, şimdi neden yürüyorsun" diyerek arkadaş kalmak istedi. Fakat ben onla konuşurken mutlu oluyordum. Maalesef o kızı da kaybettim. Sağlık sorunlarım başladı. Ritim bozukluğu çıktı. Kendimi aşırı yalnız hissediyorum. Okulda herkesim gözünde karaktersiz olduğum için kimse bana yaklaşmıyor. 20 kişilik sınıfta benimle konuşan kimse yok. Ders çalışamıyorum. Sosyal hayatım sıfıra indi. Mesela bugün Playstation'a gidecektim. Gidecek arkadaş bulamadığım için tüm gün evde yattım. Yalnızlıktan arada sırada ağlıyorum. Hayatım berbat oldu. İçimi buraya dökmek istedim. Okuyanların zamanını aldım. Haklarını helal etsinler. İyi günler dilerim.

Lise 1 etrafımda 100 arkadaş var düşün benimle takılmak için ne rezillikler yapıyorlardı, lise 2 güzel devam, kızlar ortamlar iyi, lise 3 oldu aynı sınıftan kızla çıktım hayatımda yediğim en büyük boku yedim ama haberim yok tabi. Ve konunun 1. yıldız fahişesi; 'mahalle arkadaşım' benim telefonumu istedi birisine mesaj atacağım kontörüm yok diye, bende verdim. Kız beni eve çağırmıştı ders çalışmak için tabi başka şey içinde var ama neyse oralara girmeyelim. Bu şerefsiz arkadaşım benle aynı yerde büyümüş ve ekmeğimi yemiş ama kansızlık yapıp gidip beni eve çağırdığını benim manitanın peşinde koşan kekolara söylemiş bende bunlardan haberim bile yok. Ondan sonra başladı karakter mevzuları ve kavga gürültü. 1 çocuk vardı onla arada eve gidiyordum başka kimse yok. Lise 3 ortasından bitene kadar yalnız devam ettim. Eve geliyorum kulaklığı takıyorum müzik dinliyorum, gece çıkıyorum kar yağıyor buralar buz gibi gidip mahalledeki okulun bahçesinde aldığım dal sigaraları içiyorum kimse yok zifir karanlık hem komik hemde zor günlerdi. Sonra üniversiteye gittim yeni ortam, yeni kültür, yeni insanlar öyle devam ettim yani lise bitiyor önemli olan ondan sonrası. Şimdi üniversite bitti yine yalnızım, 2 tane sağlam arkadaşım var onlarda yurt dışında okuyor. Yani anlayacağın bu kodumun ülkesinde herkes cahil, düzgün insan zor bulursun. Kafana fazla takma bunlar gelip geçer, önemli olan iş, aile ve ve gerçek dostlar. Daha yaşın küçük sen ergenlik çağında birisin gelip geçer. Her şerde bir hayır var derler, okulunu batırmışsın işte düzeltme fırsatı. Keşke bende başından beri yalnız olsaydım da derse çalışıp daha iyi yerlere gitseydim. Çünkü olay üniversitede başlıyor. Bu kadar çok yazdım ne için? bunları herkesin yaşadığını görmen için. Bunlar boş işler git parayı kovala ve parayı bul gerisi geliyor. Lise 3'e gidiyorsun o kadarda çocuk değilsin. Ben ortaokulda hayatın bana yaşattığı düşmanıma vermesin diyeceğim olaylarla 20 yaşına atladım şimdi 24 yaşındayım 34 hissediyorum ve keşke tek derdim seninki gibi olsa. Bir büyüğümüz bize arkadaş kıl gibidir, kesersin yerine yenisi çıkar, sağlığınıza ve ailenize bakın gerisi boş demişti bende sana büyüğün olarak yazayım. Son düzenleyen: Moderatör: 21 Nisan 2019

Şu an çalışmazsan aynı konu sebebiyle daha büyük bir sıkıntı yaşayabilirsin. Kendini sağlama al sonra bunları düşün.

Asla öyle bir düşüncem olmadı. Benim en yakın arkadaşım bir kızdı. O da gidince hiçbir şeyim kalmadı.

Dediğim gibi daha dün arkadaş kalalım dedi. Bugün salak gibi oturdum yazmasını bekledim. Yazmadı... Demek ki ben yazmasam o da yazmayacak.

Bide bu olaya olumlu yönden bak şöyle bir söz vardır Yаlnızlık insаnа çok şеy öğrеtirmiş ve hakket den öyle.

Lisede gördüğün insanların çok çok büyük bir kısmıyla okul bittikten birkaç sene sonra bir daha görüşmeyeceksin bile. Bu yüzden kendini çok strese sokup bedenine zarar vermeni engellemeni tavsiye ederim. Arkadaş çevren sadece liseden ibaret olmamalı bunu unutma. Düzeltme : Hahaha cidden 2 sene önce olmuş olay. Tarihe bakmadan cevap verdim kusuruma bakma.

En azından şunu düşün en değerli insan sensin ve O insanlar senin boyutunda ve seninle eşdeğer değiller. Bunu düşünürsen yalnızlık bile keyifli gelebilir. Bunların hepsi lise bittiğinde geçer. Bende Ortaokulda çok sıkıntılı şeyler yaşadım. Tüm okul bana düşman olacaktı neredeyse. Ama bitti geçti liseye geçtim. Yine aynı sıkıntılar. Serseri tipler. Heleki kaliteli bir okul değilse. Kafana takma at gitsin. Sen herşeye değersin ve sen çok değerlisin.

Kardeşim zamanında benzeri benimde başıma gelmişti ortaokulda iken tüm sınıf seri kopyacı idi ama ki yalan yok bende öyleydim benim taktik basitti sıraya yazıyordum kalem kutu ile kapatıyordum yazdıklarımın üstünü nedense onlar kopya çekerken bir sorun yok ben kopya çekince hemen adım kopyacıya çıktı ki o yazdıklarım genelde işe yaramaz şeylerdi çoğunluğu ben yine kendi bilgimle yapıyordum. Müdür ve müdür yardımcısı sordu böyle böyle bir duyum aldık doğru mu diye sınıf öğretmenimiz dahil çoğu öğretmenim olmaz öyle şey dedi ve konu kapandı ancak sonraki senelerde bile adım kopyacı diye geçti ki bana kopyacı diyenlerin nasıl taktikler ile kopya çektiklerini anlatsam aklın şaşar neyse olay şu bak kardeşim bugün sana bu kadar kolay sırt çeviren insanlardan zaten bir halt olmaz seni gerçekten tanıyan ve koruyan birine ihtiyacın var benim şahsen çok arkadaşım yok olanlara ise güvenim tam benim tavsiyem bu durumun artısını görüp dostunu düşmanını tanıman şu senin sonradan yürüdüğün ve sana arkadaş kalalım diyen kızla cidden arkadaş olmayı dene mesela bence o seni gerçekten tanıyan yada tanımak isteyen ve güvenen biri bu olaylardan sonra arkadaş olmak istediğine göre bakarsın bir gün aranızda birşeyler olur kesin olur demiyorum belki bence onunla bi şansını dene.

Hayatımın 8-9 ay sanırım en kötü zamanını yaşadım çok aşırı acı çektim, gerçekten çok büyük acılardı. Bir gün oldu takmamaya başladım! Artık hiçbir insanı kaybetmeyi ailem dışında umursamıyorum, takabilirsin orası ayrı ama nazar değmesin hayatımda hiç olmadığım kadar mutluyum çok uzun süre mutlu oldum gerçekten sen bu okul meselesini kafaya takma ailenle konuş okulunu veya sınıfını değiştir, veya takmamayı öğren acı çekeceksin fakat ileride evleneceğini düşün üniversiteyi kazandığını düşün ne bileyim iyi şeyler düşün fazla umursamazsın o zaman alt tarafı 2 sene dayanacaksın o kız sana iftira attı ileride bir gün ona da iftira atacaklar buna yemin ederim ve senden daha fazla acı çekecek, bunu düşünerek mutlu olabilirsin sevmiş olabilirsin fakat birisinin acı çekmesini istemek gayet normal bir şey, herkes mutsuz olur bunlar geçici duygular sende mutlu olacaksın, hayatını yaşayacaksın ama o kız sana iftira attığı için acı çekecek, öyle insanlar bu dünyada yaşamayı haketmiyor ama yaşıyorlar takma bir şeyi, 1.5 sene dayanacaksın sonra üniversiteye gittiğinde yeni arkadaşlıklar edineceksin bir daha da ilişki konusunda daha doğru bir insan bulmaya dikkat edersin böylece hayatın güzel geçer, inşallah kısa zaman sonra mutlu olursun, ailem dahil hiç kimsenin acısına üzülmedim ama sana üzüldüm, mutlu ol, hayatını yaşa onlarda bir gün seni kaybettiğine üzülsünler!

Çok güzel yazmışsınız. Desteğiniz için teşekkür ederim.