dostum neredeyse her şehrin gençler için düzenlediği organizasyonlar var bakanlık da çok faydalı etkinlikler düzenliyor. Kulüplere bak üniversitedesin yani onların temel amacı yeni arkadaşlıklar edinmen inan bana. hobilerin üzerine yoğunlaş bu alanda topluluklara katıl arkadaşlar edinirsin. yani buradan bakınca gerçekten üzücü birkaç kişi daha yazmış da nasıl yalnız kalıyorsunuz anlamıyorum. inanın bana hergün günaydın dediğiniz sınıf arkadaşlarınızla bile bir süre sonra yakınlaşırsınız ileriye götürmek size kalmış. bak eğer sınıfınızdaki ya da okulunuzdakileri sosyal olarak farklı görüyorsanız ona bir şey diyemem ki öyle tiplerden uzak kalmak çok daha iyi. ama yine de kendinize birkaç arkadaş edinirsiniz sizin gibi düşünen takılanlar vardır çünkü. insanlarla konuşmaktan sohbet etmekten çekinmeyin. dersleri bahane edin konuları falan sorun. anlamadığınız yerleri sorun ilerletin muhabbeti işte

Merhaba kardes. Bende yalnizim 2 senedir ailem disinda kimseyle muhabbetim olmadi. Okuluda aciktan okuyunca, araya da korona girince herkesten uzaklastik halice. Arada disari cikiyorum insan gorunce icim bir pirpir oluyor. Bu da bana yetiyor. Anlayacagin cok takma yani.

Bizim topluca psikolojik destek almamız şart. Herkes mutsuz hisseder abi

İnsanları görmekten daha fazlasına ihtiyacımız var ve bunu hak ediyoruz.

Kader olayı biraz saçma da bence, ben çalışıyorum da olmuyor ama.

Merhaba herkese öncelikle, ben bu konuyu dertleşmek için açtım ama umutsuzca tavsiye de aramıyor değilim. 18 yaşıma girdim kasım da ama hayatımda hiç kimse yok, ne oturup doğru düzgün konuşabilecek kadar samimi bir arkadaşım var, ne de hayatımı güzelleştirecek biri. Her gün dışarı çıkıyorum birileriyle arkadaş edinebilirim diye ama öz güvenimi toplayamayıp her defasında eve dönüyorum bu durumda serebral palsi hastası olmamdan kaynaklanıyor. Muhtemelen ciddi bir evrede değilim. Yürüyüp spor yapabiliyorum, fakat bir tane elimi kullanamıyorum bu da haliyle etki ediyor. Neredeyse bütün arkadaşlarım kendine bir ortam yaptı sevgilileri var, sadık dostları var ve bu durum bana koyuyor. Sevgili konusunda da arkadaşlarım "kusurun belli olmuyor yakışıklı çocuksun git konuş beğendiğin kim varsa " diyorlar fakat yapamıyorum, yapmak istiyorum ama elimden bir şey gelmiyor tuhaf bir duygu.

Konu sahibi değilim.

Adım atmaya çalışınca karşımdaki insan tanrıymış gibi oluyor. Hiçbir şekilde eyleme geçemiyorum, gömülüp kalıyorum.

Hiç bir şeyi takmamak çok boş bir cümle bence. Bir şey varsa ve devam ediyorsa ya takacaksın yada çözüm bulacaksın veremezsin. Konuya gelirsek. Bilmiyorum liselisiniz herhalde yada açıktasınız. Sanaldan arkadaşlık kurabilirsiniz bilgisayarınız varsa sanaldan arkadaş toplayıp oynayabilirsiniz mesela. Buluşursunuz aynı şehirdeyseniz falan. Ve özgüvenli olun. Kolunuzun oynamadığı için sizle iletişim kurmuyorlar değil siz adım atmadığınız için konuşmuyorlar. Cesaretli olursan arkadaşın olur. Beklersen hiç bir şey olmaz.