Asosyal olduğum için gezmeye tozmaya para harcayamıyorum. Para harcayamayınca eğlenmek için sistem topluyorum. Güzel bir sistem toplayınca da oyunlara dalıp iyice asosyalleşiyorum. Yıllardır böyle bir kısır döngünün içindeyim

Bilgisayarın başından kalkmam, dışarıya okul harici çıkmam. Ama okulda çok geniş bir arkadaş ortamım var, ordan baktın mı asosyal demezsin.

Asosyal olmaktan endişe edenler bir whatsapp grubu kurup, en azından kendi aralarındaki paylaşımları arttırarak durumlarını değiştirmeyi deneyebilirler. Aynı şehirde olanların daha sonra görüşme olanakları da olabilir.

Eğer böyle düşünüyorsan daha büyük yaşta kişilerle arkadaşlık etmelisin. Ben de zamanında seninle aynı şeyleri yaşadım sayılabilirim. Ben de kendimden daha büyük insanlarla arkadaşlık kurmaya başladım. Ancak ülkemiz genelinde 18 yaşın altındaysan maalesef pek fazla ciddiye alınmıyorsun. Sebebi ise günümüz gençliğinin sosyal medyada da görebileceğimiz üzere davranışlarının pek olgun olmaması ve bu davranışların aynı yaş kitlesinin genelini kapsaması.

Kismen, tek basima olmayi tanimadigim biriyle olmaya her zaman tercih ederim. Ama sosyal ortamda bulunmam gerekirse de cok guzel "iyi insan" taklidi yaparim.

Tam teşekküllü bir asosyalim. Zamanında oynadığım MMORPG' lerde bile bir arkadaş yapabilmişliğim yoktur. Yalnız başıma mob kesip görevleri tamamlardım. En iyi arkadaşım Zehirli Metal Hamster oldu. Ankette 10 u seçen 8 kişi olmuş. Kıyamam, sırf dışarı çıkıp arkadaşları ile gezmediği için kendini asosyal zanneden olduysa bence bir daha düşünmeli.

Dolapta kola yok ve arkadan depodan rahatça alabilecek kadar sosyal olmak lazım Alt tarafı kolayı alıyorsun ve kapağı veriyorsun bu kadar

Asosyalim diyebilirim ve sosyalleşmek istediğim zaman gözlem yapıyorum ve davranışları, konuşmaları vb. çok aptalca ve çocukça geldiği için istedikleri etkiyi veremiyorum ve yine asosyal kalıyorum. Yaşasın asosyal gençlik.

Arkadaş ortamında saçmalık yapıldığında kimse o sırada anlamıyor ama dışarıdan bakan birisi "bu ne be ne m l insanlar var" diyebiliyor Bu arada aşırı çocuk olmaya, saçma sapan esprilere bende karşıyım.

Konuşacak kimsen yok. Bir süreden sonra sosyal olmayı istesen bile sosyal olamıyorsun. Yaşamın genelde evin içinde geçiyor. Öyle olmuyor işte o iş

Bazen bu tarz insanları görüyorum ve gidip konuşma isteği duyuyorum ama genelde geri tepiyor ne kadar zorlasan da konuşmak istemiyorlar.

Şehirlerarası yola lastiği yapıştırdığım an evin yolunu unutuyorum, eve girersem çıkmak bilmiyorum. Sahi bir anormallik var. Yıllık izinli çalışma sistemim yok allahtan. İstediğim zaman çat diye çıkıyorum. Ancak şu 2 aydır asosyalim.

Peki ya kekeme olupta dışarı çıkmayanlar, asosyal olanlar? Bende bir kekemeyim ve o yüzden dışarı çıkmıyorum. Kekeme olduğum içinde hep sessiz birisiyimdir, okulda hocalar biryeri okuttuğu zaman hocam ben okumasam olur mu diyorum hocalarda neden diye soruyor bende okumam çok kötü diyorum. O yüzden sessiz, sakin, çekingen birisiyimdir. Sadece okuldan eve evden okula. Yaşasın Asosyal'lik. Bu arada Online oyunlarda insanları sosyal yapıyor, sonuçta o bir online oyun. Gerçek kişiler, eş zamanlı olarak onlarla beraber o oyunu oynuyorsun. Bazen online oyunlar sayesinde oyun oynamak için arkadaş buluyorsun. Bu çok güzel birşey. ☺

Ben de senin gibiyim.

@kaplumbaga deden tam olarak detaylarını bilemediğim için yanıldığım bir konu varsa düzeltin lütfen, bildiğim kadarıyla kekeme hastalığı bulunan kişiler kendi düşüncelerini söylerken veya normal konuşma esnasında bu şekilde zorlanıyor. Şarkı veya metin tarzı okumalarda takılmadan okuyabilen veya söyleyebilene rastlamıştım. Aşamaları var mıdır, herkeste aynı sonucu bırakır mı bilemeyeceğim. Ayrıca seçimini yapmadığınız şey için kimseye sizi eleştirme veya hor görme hakkını vermeyin. Kim kekeme olmak ister veya bundan zevk alırdı? Elinizde olmayan durumlardan dolayı yaşadığınız bir rahatsızlık. Kimsenin bu konuda sizi yargılamaya veya kalbinizi kırmaya hakkı yok. Ayrıca hiçbir canlı tamamen kusursuz değil. Olaya sadece fiziksel olarak bakılmamalı. Eli, yüzü düzgün olabilir. Ancak kalbi fesat ise bu da bir kusurdur.

Bu tarz arkadaşlara tavsiyem yeni ortamlara girdiğinizde kendinizi öne çıkarmak yerine bekleyerek izlenim yapmanız. Çevrenizdeki insanları anlamanız. Yaşıtlarının genel olarak nasıl davrandığı, büyük çoğunluğun nelerden hoşlandığı, genel arkadaş ortamlarının birlikte yaptığı aktiviteler neler vs. İnsanlar ne der diye düşünmenize gerek yok. Siz saçınızı yeşil beğeniyorsanız öyle yapın, biri size hesap soramaz. Siz kendinize yakıştırıyorsanız başkasının sizin sözünüzün üstüne söz etmeye hakkı yok.

Evden okula okuldan eve giden bir tipim. Okulda da kızlardan başka arkadaşım olmuyor, olamıyor. Nedense benim gibi bir erkeğe rastlamadım şimdiye kadar. İnternet ortamında ise 6 yılı aşkın süredir arkadaş olduğum insanlar var. Yarı asosyal gibi bir şeyim sanırsam. Benim yaşımdaki erkekler sigara içer, sürekli kız muhabbeti döner, dersleri sıkıntılı olur vs. Bu durumu nasıl düzelteceğim, bana uygun biri var mı ondan bile emin değilim.

Keşke asosyal olabilsem. Ne güzel hayat. Dert yok, tasa yok. Sabah oyun akşam ''hentai''. Kafanı ağrıtacak insanlar yok. Arkadaş çilesi yok. Sevgili dırdırı yok. Asosyallere imreniyorum vallah. İnşallah bir gün ben de olurum.

Geniş bir arkadaş ortamım var ama internete çok düşkün biriyim.

Bilemiyorum. Konuştuğum insanlar var ama hepsi dost diyebileceğim kadar değil. Şuanlık bide benim sorunum var nerde nasıl espri yapacağımı bilemiyorum ve şansımın sürekli yaver gittiği söylenemez. Hatta ben çöp atmaya bile üşenen insanım ama bir insanla konuşurken utanan biriside değilim kendimi ifade edebiliyorum.

Çoğunlukla öyle yapmaya çalışıyorum veya sanal arkadaşlıklar daha samimi geldiği için onları tercih ediyorum. 18 yaşın üstündeki kişilerde de bu problem görülebiliyor gözlemlediğim kadarıyla. Bence de bunun büyük bir sebebi sosyal medya kaynaklı.

10 üzerinden kendinize layık gördüğünüz puanı veriniz.

Maalesef... 22 yaşıma geldim ama kola kapağının bedavasını bile isteyemeyecek kadar asosyalim.

Dertleşmek istiyorsun arkadaşın yok. Sinemaya yeni bir film gelmiş çok güzel ama tek başına gitmek zorundasın. Komik bir fıkra gördün ama atabileceğim arkadaşın yok. Okuldasın her tenefüs kafanı koyup yatmak zorundasın çünkü kimseyle samimi değilsin ve çekingensin.