Arkadaşlar merhaba öncelikle 16 yaşındayım, birazcık psikolojik sorunlarım var ilaç kullanıyorum(selectra 100mg). Şimdi olaylar birazcık karışık ben 3-4 ay önce neredeyse hergün okulda ağlıyordum, ağlama nedenim yok gibiydi aslında vardı, çok karışık birşeydi yani nasıl desem kötü bir his geliyor içime ve aklıma olabilecek kötü şeyler geliyor genelde arkadaşlarım ailemin beni istememesi onlara zarar vermem ile alakalı şeyler, kendimi aşırı değersiz hissediyordum ve bunu kimseye kolay kolay söyleyemiyordum, sonra ağladığım için bir daha ağlıyordum çevremdekileri üzüp onlara zarar verdiğim için gene ağlıyordum. Doktora gittim bana selectra 50mg verdi 1 ay sonra tekrar gel dedi, o 1 aylık süreçte bende düzelmeler olmuştu, daha sosyal olmuştum daha mutluydum herşeyi kafama takmıyordum, 1 ay sonra tekrar gittiğimde olanları anlattım, hala daha o kötü his geliyordu ve bazen gene ağlıyordum genelde öğleden sonra oluyordu, bunları dedim doktora doktorda dozu yükseltti. Yaklaşık 1 haftadır o yükseltilen dozlu ilaçtan kullanıyorum(Selectra 50mg den 100 mg ye yükseldi). Şimdi gelelim asıl meseleye, ilacın düzeltemediği bir şey var, sürekli değerli olduğumu sevildiğimi arkadaşlarım tarafından duymak istiyorum, ve sürekli soruyorum beni seviyormusun, arkadaşmıyız, samimiyiz diye sorular soruyorum(1-2 tanesine soruyorum). Genelde kızıyorlar veya sevmediklerini söylüyorlar sonra üzüldüğümü görünce şaka yaptıklarını ve sevdiklerini söylüyorlar. Yani böyle yapınca ben kötü oluyorum, mesela geçen gün arkadaşım bana sana birşey söyleyeceğim ve bu çok gücüne gidecek 1 hafta boyunca gene eskisi gibi ağlayacaksın dedi, ve o şeyi söylemedi, direttim inat ettim sonra küsmekle tehdit edince bıraktım. Ya sanki herşeye kötü taraftan bakıyor gibiyim, mesela geçen gün arkadaşım 9. uluslararası robot yarışmasına gitmişti 1 haftalığına ve oradayken beni aramıştı ne yapıyorsun ne ediyorsun diye o anda çok sevinmiştim bana değer verdiğini düşünmüştüm bir süre sonra o şekilde ağlamamam gerektiğini düşündüğü için aradağını düşündüm ve gene o kötü his geldi, soruları sorduğumda bana sevmesem söylerim senle takılmam evime davet etmem almam falan diyordu. Bu kötü hissin gelmesi için ufacık bir kıvılcım yetiyor, daha yeni o arkadaşımla konuştum telefonda bilgisayarında bir sorun olduğunu ve tw üzerinden bağlanmam gerektiğini söylemişti bende çarşıdaydım az sonra evde olurum dedim o da çabuk ol dışarı çıkacağım dedi bende hayırdır nereye dedim, kekeledi ve bana işim var az dedi, sonra kapattık telefonu o anda kötü oldum, saçma birşey ama o anda doğru gibi geliyor, ilaç buna fayda etmiyor bunu kendi başıma çözmem lazım ama nasıl?

Ya dalga derken, mesela adım hasan, florasan falan diyor şaka anlamında.

Benim de bazı pisikolojik sorunlarım var. Seni çok iyi anlıyorum. Keşke senin arkadaşın ben olsam. Bir daha asla ağlamazsın.

Beni de aralarına almazlardı, çünkü onlardan hep ahlaklı ve ağırbaşlı davranırdım. Arkadaşlarım oldu da ne oldu? Boyuna ihanet yedim. Fakat sen sevildiğini duymak, değerli olmak istiyorsun. Seni seven bir kız bulursan sorunun çözülür O hissi de biliyorum, 3 kere Ayet-El Kürsi okursan sıkıntı kalmaz.

Benle de adem, badem diye dalga geçiyorlardı.

Arkadaşlar yardımlarınız için teşekkür ederim de sıkıntı arkadaşlarımda değil bende. Gene o arkadaşım(1 tane daha var öyle) bana herhangi bir şaka yapmamaya başladılar ben yapsam da yapmıyorlardı, bu durum bir süre sonra beni rahatsız etti, yani kendimi onlara karşı soğuk ve samimiyetsiz hissettim, şaka yapınca da gerçek sanıyorum. Onlar benim iyi olmam için ellerinden geleni yaptılar bence, sıkıntı bende arkadaşımla 1 hafta görüşmeyip beni nasılsın diye aradığında bile kötü algılıyorum. veya beni evine çağırdığında.

Aynısı bendede var sayılır psikolog 16 yaşından küçükleri almıyormuş 13 yaşındayım.

20'li yaslarinda bu yazdiklarina bakar gülersin. Gecici durum bence, ergenlik belirtileri, kendini önemli hissetme ihtiyaci vs... Fazla kafana takma ve bu yasta ilac kullanma derim. Sosyallestikce degerleneceksin inan...

Yok biz gittik babamla sorduk ordaki görevli öyle dedi. Benimki yaşım ile alakalı sanıyorum.

Mesela bana karşı tavrı haraketleri nasıl olmalı? Genelde benimle dalga geçer, sürekli el şakaları yapar, genelde küsme şakaları yapar.

Kimse bu hayatta seni sevmesin, herkes senden nefret etsin. Sen kendine yetersin... Örneğin toplumdan dışlanan biri olarak; Umrumda mı? Hayır... Çünkü insan büyüdükçe, yaşadıkça hayatın gerçeklerini anlıyor. O ben senin en iyi arkadaşınım diyenleri tanıdıkça anlıyor insan hayatı... Kimse birini zorla sevmez de kabul etmez de. Burada en büyük faktör senin attığın, atacağın adımlardır. O küçücük adımlar büyük hayatını değiştirebilir. İleride anlayacak, üzülmenin ne kadar gereksiz olduğunu. İster sev, ister sevil; Önemli olan kendi düşüncelerindir. Haline şükredeceksin, ülkesinde savaş çıkıp da o savaş içinde, ölüm gibi saatler yaşayanları düşüneceksin ki; Hayatın gerçeklerini anlayacaksın. Dediğim gibi insan yaşadıkça anlıyor hayatın zor, kötü gerçeklerini. Bunları önlemek için bir şey yapman gereğini duyuyorsan bırak. Sen böyle davranmaya devam ettikçe göreceksin; hayatının nasıl değiştiğini. Kimseye ne kendin hakkında sorular sor, ne de düşün. Hayatı akışına bırak, yola devam!

Arkadaş ortamında ağzımın çok düzgün olduğu söylenemez. Sinirleniyorum falan o zaman karışıyor ortalık. Arkadaşlarıma söylediklerimin haddi hesabı olmuyor. Bu olandan 2-3 dakika sonra kahkahalar atıyoruz. Sana her fırsatta "Seni seviyorum, değer veriyorum" diyenden kork. Bir erkek, asla sevdiği bir erkek arkadaşına her fırsatta demez böyle şeyler. Diyorsa vardır bir sıkıntı. Benim hayatımda en çok uğraştığım, en çok laf soktuğum insanlar en sevdiklerimdir. Bir insanın sana demesinden değil de, hareketlerinden, sana karşı olan tavrından anlayabilirsin. Böyle yaklaş çevrendekilere. Ancak o zaman gerçek görüşe sahip olursun.

Bunlarda bir şey yok bence. Kötü bir gününde belli olur zaten bütün arkadaşların. Hep böyle olmuştur bu. Döngü yani. Bekle o günü, o güne kadar da bol bol arkadaş edin, zaman geçir onlarla. Sana lu kadarını söyleyeyim, sakın çevrendekileri kaçırma paranoyak tavırlarla. Her gün ya dalga geçerse, ya beni sevmiyorsa kafasıyla gitme okula. Böyle olunca sana yazık. Delirtir bu insanı. Yalnızlaştırır. Aman dikkat et buna. Ne zaman istersen etiketle beni, yeni konu veya burası. Ben sohbet ederim seninle iyi hissedeceksen. Arkadaş arıyorsan, sevilmek istiyorsan buraya gelerek en doğrusunu yaptın.

Valla ne kadar teşekkür etsem azdır ihtiyacım olan şey buydu, bu tarz bir düşünce bana mantıklı gelecek bir düşünce lazımdı düşünüp duruyordum

Yaparken gülüyor, mesela artık küselim sıkıldım senden diyor ve küsüyor, o sırada gülüyor bazende güldüğünü belli etmemeye çalışıyor öksürüyormuş gibi yapıyor. Ben üzülmeye başlayınca kızıyor şaka yapıyorum ben sana diyor kötü birşey olmadan niye küseyimki diyor.

Bu durumda yapman gereken sadece kabullenmek, takmamak. Benle de sınıftaki 2 arkadaşım sürekli dalga geçiyordu, gene geçiyorlar birşey farketmiyor. Sadece onları takmamaya çalışıyorum, umrumda bile değiller aslında. Seninle gerçekten takılıyorsa, arkadaş gibi davranıyorsa dalga geçmiyorsa benim için gerçek arkadaştır bence. Gerçek arkadaş bulmak çok zor..

Öncelikle geçmiş olsun. Arkadaş, her şeyi kafana takma boş ver. Mesela arkadaşlarım bana yanlış yaptılar. Bağlantıyı kestim artık sadece merhaba diyorum muhatap olmuyorum. Bence seni sorunun bu, her şeyi kafana takmak.

Kardeşim ya o insanı duymamazlıktan geliceksin yada sınırlarını belirleyeceksin aşanı tokatlıyacaksın. Ben 9. sınıfın ilk senesinde ilk hafta acayip hareketler yapan birine yumruk attım dahada kimse bana acayip hareket yapmadı. Benimde arkadaşım var birbirimizle çok dalga geçeriz , birbirimizi yumruklarız ama birbirimizi biliyoruz sonuçta. Onun yapacağı hareketı başkası yapsa tokatlarım. Yani dostluğuna göre çizgini ayarla, çizgiyi aşanı tokatla. Hoşlanmadığın şeyi söyle yaparsada kendin belirlediğin yöntemi uygula . Ayrıca o arkadaşın bizim veled diye tabir ettiğimiz insanlardan. Onla vakit kaybetmemen senin yararına üniversiteye hazırlan, kod yaz.

Bu cevabın güzel bir yere sabitlenmesi lazım. Özellikle asosyal ve konuyu açan arkadaş gibileri için.

Abicim, ne uzatıyorsunuz ya? Sen gider de zayıf noktanı söylersen; Herkes üstüne gelir. Kendileri kusursuz ya insanları eleştirip mutlu oluyorlar .

Senle nasıl dalga geçiyor mesela? Ben en yakın arkadaşımla çok dalga geçerim bazı hareketlerine, ama birbirimize bakar güleriz geçerken bile. Dalgayı böyle geçmeli senle. Kırmamalı yani. El şakaları yapmak normal bir şey bence. Küsme değil de aşağılayıcı olmadığı sürece şaka da güzel bir şey. Nasıl olmalı sana karşı biliyor musun? Samimi olmalı, içten olmalı. Bunu hissedebilirsin. Bu hafta keşfe çık arkadaşlarının arasında. Tespit et. Bakalım kimleri samimi bulacaksın.

Annene veya babana sorduysan, öyle demişlerdir bu şeyler ilk başladığın 2 3 sene önce ağlamıyordum birşeyim yok gibiydi ama içten içe ağlıyordum anneme psikoloğa götürmesini söylediğimde bana da 18 yaşından küçükleri almadıklarını söylemişti annem bende inanmıştım Sabrım buraya kadarmış böyle olunca, annem mecbur götürmek zorunda kaldı, sıkıntı şu ben 2 3 sene önce çok gitmek istiyordum, annem götürmeye karar verdiğinde istememiştim, sanki ağlayınca mutlu oluyor gibiydim, umarım düzelirim, şu anda da eşcinsel olup olmadığımı düşünüyorum, umarım değilimdir.

@-brky çok doğru yazmışsın.

Senin o tip insanlarla arkadaşlık kurman bile büyük hata bence.

Kendimi bu tür konularda çok şanslı buluyorum. Çünkü başkalarının benim hakkımda ne düşündüğünün önemsiz olduğunu 8 yaşındayken öğrendim. Daha 1. sınıfa gidiyordum, okulun yarısı beni gördüğünde civciv diyordu, o zamanlar saçlarım çok açık renk olduğu için. Ben bunu o kadar kafama takmıştım ki artık saçlarım olmasın istiyordum. Tenefüste asla dışarı çıkmazdım, başkaları da bana civciv demesin diye. En sonunda öndeki saçlarımın yarısından fazlasını elimle koparmıştım civciv diyorlar diye sinirden. Aynaya baktığımdaki pişmanlığımı anlatamam. Edirne'de gitmediğim doktor kalmış mıdır bilmem saçlarımı eski haline döndürmek için. İşte o zaman anladım başkalarına göre hareket etmemem gerektiğini. Çünkü başkalarının ne dediğini önemsediğimde başıma gelenleri gördüm. 8. sınıftaki kişinin gelipte ben 1. sınıftayken benimle dalga geçmesi de ayrı bir olay. Oysa ben büyüklerime saygısızlık yapmamak için davranışlarıma çok dikkat ederdim. Tabii bana civciv diyip kahkaha atan benden 8 yaş büyük kişinin yaz tatilinde saçını sarıya boyatması ayrı bir ironi. Benim daha 1. sınıfta başkalarına göre hareket etmemeyi, başkalarının beni sevip sevmemesinin önemsiz olduğunu öğrenmemin bana bir avantaj sağladığını düşünüyorum. Benim hiç çok fazla arkadaşım olmadı. Çünkü ben, biri beni sevsin diye onun hataları görmezden gelmedim. Hatası olana hatasını söyledim. Onlar da beni dışladı. Umrumda mıydı? Hayır. Mantıklı olalım. Düşüncelerimin uyuşmadığı biri beni sevse ne olacak? Bana değer verse ne olacak? Bu dünyada insandan fazla şey yok. Bu kadar insan olunca gereksiz insan da haliyle fazla oluyor. Daha önce dediğim gibi tek yapman gereken gerçekleri kabullenmek. Seni birinin sevmesi sana bir şey katmaz. Ama senin kendini sevdirmek için yaptıkların sana çok şey kaybettirir.

Başkaları tarafından önemsenmeliyim triplerine girersen hayatı kendine zindan edersin. Bu düşünceden kurtulmayı öğrenmen lazım. Yoksa ileride aşık olursun, kız seni sevmez. Gider intihar edersin.

Merhaba öncelikle bu olaylar psikolojik olduğu için mesela Kur'an gibi kitapları okursan kendini sanki güvendeymiş gibi hissedersin, ve bu konuda gerçekten kendine güvenirsen başarabilirsin arkadaşlarını boş ver diyemeyeceğim çünkü seni anlıyorum. İnsan arkadaşlarıyla iken kendini mutlu ve güvenli hissediyor, ki bu konuda gerçekten senle dalga geçmek gibi hareketlerde bulunuyorsa onları uyar ama bunları söylerken onların seni gerçekten dinlediğinden emin ol işte seni dinleyen kişi senin dostundur o kişilere güvenebilirsin o insanlar sana saygı göstermiş olur. Evet bu dediklerim gerçekten çok işine yarayacaktır. Bunu bir dost tavsiyesi olarak görebilirsin. Saygılar

Tek yapmanız gereken şunu kabullenmek; Sürekli çok iyi arkadaşımsın diyenler sana değer vermiyor olabilir; seni seviyorum, çok iyi arkadaşsın demeyenler ise sana diyenlerden çok daha fazla değer veriyor olabilir. Özellikle erkekler arasında bu böyledir. Ben bir erkeğin diğerine gidip sana değer veriyorum demesini beklemem. Kendimden örnek veriyim. En sevdiğim arkadaşım bana gelip bana değer veriyor musun diye sorsa ben, saçmalama tabii ki senden nefret ediyorum derim yada buna benzer şeyler söylerim.

Şakaları takmamayı deneyebilirsin. Bazı şakalar hariç tabii ki. Onu da sen belirlemelisin. Benim Kankamın yaptığı bir hareketten dolayı bir arkadaşım "Yavuzcan'dan daha çok nefret edileceksin bu gidişle" tarzı bir şey söyledi. Bende sınıfın ortasında "Çok bir tarafıma takıyorum seni" dedim. Böyle kibar da değildi. Gerektiği yerde lafını söylemeyi bilmelisin. Ki bu tarz durumlarda sana yakın olan insanların suratında değişik bir gülümseme oluyor.