Keşke dediğin gibi olsaydı ama öyle yürümüyor maalesef. İllaki sağlık için biryerden masraf çıkıyor? Asgari ücretle çalışan birisini düşün. Mezun olmuş ama kendi alanında meslek bulamamış. 3000 tl masrafın 1500tl kiraya gitse. Biz okadar yakmamamıza rağmen 500tl doğalgaz veriyoruz o adam daha da az kullansa 300 verse 1200tl. elektrik faturası 300tl geliyor ortalama ordan da 900tl. E adamın daha kendine yiyecek pişirmesi için makine alması lazım. Buzdolabı alması lazım. Çamaşır makinası alması lazım. Kendine giyecek kıyafet alması lazım. Masraf var da var. Bu ülkede geçinmek çok kolaysa bir ara bana da öğretin nasıl kolayca geçineceğimizi. Benim mideden rahatsızlığım var doktor ilaç yazıyor hastalığım geçmiyor kaç aydır kullanıyorum o ilaçların parasını çatır çatır veriyorum.

Sanırsam adama moral vermeye çalışmışsın kusura bakma biraz bozucam. Bunlar kocaman bir fiyasko. Sağlık en büyük zenginlik falan da değil. Sağlıklı olman için paraya ihtiyacın var. Türkiye'de parayı bulma kısmını ne yapacağız? Aşık ol ve usan

Hayat kısa, kuşlar uçuyor. Zaman ilerliyor. Stres yapmayın. Hayallerinizin peşinden koşun. Karamsar olmayın. Böyle yaşam olmaz. Dünya'ya bir kere geliyoruz. Dolu ve güzel yaşayın.

Liseyi bitirip üniversiteye geçtiğinde bu tarz düşünceler daha fazla yer edecek aklında o yüzden çokta takılma olabildiğince şu anki anın tadını çıkar. Artık pek iyimser bir insan olamıyorum toz pembe bir şekilde ''her şey çok güzel olacak ilerde'' diyemiyorum çünkü olmuyor.

Tam olarak bunu yapmak istiyorum aslında fakat işe yarayacak mı emin olamıyorum. Belirli alanlarda bilgi edinerek kendimi geliştirmeye çalışıyorum.

Türkiye de sağlık hizmetleri ücretsiz. Sağlıklı yaşamak ise ekstra para gerektiren bir yaşam biçimi değil. Aksine sağlığını bozmak için daha çok para gerekir. Alkol ve sigara içmemek, her gün tatlı, pasta, börek yememek, Her yere arabayla değil kısa mesafeleri yürüyerek gitmek için daha çok para harcaman gerekmez. Genelde oyun koltuğundan kalkmayıp, çalışmayıp, kendisine 20 bin liralık oyun bilgisayarı alamayanlar senin gibi düşünüyor. İki eli olmayıp pazarda yeşillik satarak geçinmeye çalışan 75 yaşındaki teyzenin kaygıları farklı.

Olan oluyor her şekilde. O gün mantıksız gelse bile ileride anlaşılıyor. Pişmanlıklar da zamanla oluşan deneyimden kaynaklı. Geçmişe çare yok. Geleceği düzeltebilmeye odaklanmak lazım. Olduğu olacağı yine ölüm zaten. Keyif almaya ve mümkün olduğunca değerli yaşamaya çalışmak lazım.

bende böyle hissediyorum ama bu tamamen kendinde bitiyor olgunlasabilirsin ama dusunce yapın olgunlastın diye degisecek diye bişey yok

Aşık ol. Sev ve sevil. Hayatındaki boşluk sevgi. Birini sevmezsen kendini sevemezsin. Kendisini sevmeyen kimseyi sevmez. Kimseyi sevmeyen hayatını sevmez. Hayatına sevgiyle bak. Sağlığını en büyük zenginlik olarak düşün.

Bu mesele yüzünden aylardır hayatıma odaklananmıyorum. Büyümek, eskisi gibi olamamak, üzerinde bulunan sorumluluğun gitgide artmasına alışamamak. Bunu fark etmek cehennem azabı yaşatıyor. Şu anki düşündüğüm şeylerin, hissettiğim duyguların yıllar geçtikçe yok olacağı, başkalaşacağı fikrine alışamıyorum, alışmak istemiyorum. Bir diğer sorun ise gelecek kaygısı, 2 sene sonra YKS sınavına gireceğim ve ilgi duyduğum alanların Türkiye'de hiçbir değeri yok. Çok yönlü birisiyimdir, bir çaresini bulurum fakat yine de asıl zevk aldığım şeylerin değersiz kalması üzücü. Dıştan sürekli neşeli, eğlenen, derdi olmayan biri olarak görünsem bile bu durum artık canımı sıkıyor ve aylardır boşluk içerisindeyim.

Geçinmek kolay demedim, sağlık hizmetleri ücretsiz dedim. Benimde mide ülserim var, reçete bile yazdırmıyorum, aylık ilaç masrafım 30₺. Reçete yazdırsam daha da düşecek. Verdiğiniz örnekler şişirme örnekler. Tek 1 kişi için 1500 ev kirası 300 yakıt yazarsan batar tabi. Asgari ücret, vasıfsız işçi ücretidir sizin örnekler ayranı yok içmeye örneği olmuş. Tek yaşıyorum 700₺ kira 300₺ fatura ödüyorum aylık 1000₺ ye kapanıyor. Starbucksa yakın olayım istersem bende senin örnekteki gibi 1500, 2000₺ kira öderdim ama ihtiyacım yok.

180₺ civarı elektrik, 95₺ telefon faturamı ödüyorum. Su, internet ve ısıtma kiraya dahil. Bence siz konuyu anlamıyorsunuz bir kaç kez vurguladım halbuki yukarıdaki mesajları tekrat okuyabilirsiniz.

Zaman geçtikçe, yapman gerekenlerin farkına varınca durumu kabullenme aşamasına gelirsin. Ve artık bu durumu takmamaya başlarsın. Biraz daha büyümen lazım, insan alışıyor inan. Akışına bırak, çok dert etme.

Hocam İstanbul gibi büyük şehirlerdeki kiralardan haberiniz yok galiba. 25 yaşında 2+1 eve 1500TL kira veriyorsunuz.

Zamana karşı koyamayacağımıza göre alışmak gerekiyor.

Çok gereksiz bir şey. Sorumluluklar falan artıyor zor yani.

Sen bir yorum yaptın. Ben bir yorum yaptım. Bu adam hala büyümekten korkuyorsa bizim yapacağımız bir şey yok. Geleceği varsa göreceği de var diyelim

Aynisi bende yaşıyorum 15 yaşındayım ve her gece 5-y yaşlarımdaki sabah kalkıp televizyon oynamam dışarı çıkıp arkadaşlarımla top oynamak aklıma geliyor en kötüsü de ailem hep yanımda olamayacağım bir gün hepimiz halkın rahmetine kavuşmaz ama alışmışız aileliza bırakamam ben.

Dostum bende 2 sene önce yks sınavına girdim aklımda hep pilot olmak vardı. bunun için çok çabaladım yksde 20 bine girdim asil olarak hho ya seçildim ama sağlıktan ve sonra mecburen tıp yazdım şu an bu bölümden memnunmuyum tartışılır. Yazmış olmak için yazdım fakat Türkiye şartları bunu gerektiriyor. Bir çok türk genci Avrupaya gitmek istiyor fakat bizim ülkemiz zor bir oyun gibi önce boosu yenmen lazım bence senin hayattaki amacın Türkiye gibi zorlu bir ülkeyi yenmek olsun. Zaten bu ülkede birşeyler başarırsan ve başarırsak ülkemizde bizden sonra gelecek nesillere gelecek kaygısı yaşatmayan bir yer olacak umarım. Sağlıkla kalın.

Benim ailem zaten yanımda değil

Kararlı olursan işe yarayacaktır.

Bizim buralarda starbucks falan yok. Ben çok meraklı değilim burada yaşamaya. Tamam iyi biyerden mezun olmadıysan yine düşük ücret alman normal fakat ya çalışıp çabalayan da asgari ücretle çalışan? Bir sürü genç var ülkenin durumu çok iyi gibi konuşma bence.

Bende büyükşehir de yaşıyorum, merkezde kiralar 1+1 1200₺ en ucuzu en kötüsü. 2+1 evler 1300-1500₺ den başlıyor. Ama şehir oralardan ibaret değil. Aracımla merkeze 10dk da gidebilecek mesafede oturuyorum 2+1 kaloriferli eve 700 ödüyorum. Her şehrin dinamikleri farklı. İstanbul finansal olarak asgari ücret ile refah yaşanabilecek bir şehir zaten değil. Bu yüzden tek asgari ücretlinin orada yaşamaya direnmesi zaten mantıksız. Dediğim gibi asgari ücretin tanımı, vasıfsız işçiye ödenecek en düşük ücrettir. Yani herkesin yapabileceği türden, uzmanlık gerektirmeyen işlerde çalışanlara verilir. Bu tip işler de türkiyenin her yerinde varlar. Herkesin sahip olmadığı uzmanlığa sahip kişiler ise zaten asgari ücret ile çalıştırılamazlar ve çalışmazlar. Konu dağıldı ama toparlayacak olursak, bunların hiçbiri sağlıklı yaşamakla ilgili değil, refah düzeyi ile ilgili. Sağlıklı olmak için ekstradan para harcamak gerekmiyor, aksine sağlıklı yaşamak bütçeye de katkı sağlar. Yürümek, bisiklet kullanmak, keyfi beslenmemek yani her gün pirzola kadayıf yememek vs.

Büyüyünce geçer.

Beni en çok korkutan yaşlılık... Şu an bile çok sinirli insanım. Yaşlanınca kendimi düşünemiyorum. Zaman su gibi geçiyor. Hayatı güzel ve dolu dolu geçirmek... Böyle düşünerek kendimizi üzmeyelim. Hayat kısa, kuşlar uçuyor... NE EKERSEN ONU BİÇERSİN, NE PİŞİRİRSEN ONU YERSİN. Herkese sağlıklı günler diliyorum.

Para kazanmanı sağlayacak beceriler öğrenebilirsin. Bu şekilde vasıflı olursun böylece etrafta yüz binlerce olan yks robotlarına dönüşmemiş ve 20'li yaşlarına geldiğinde sadece ders çalışmaktan başka bir şey bilmeyen biri olmazsın.