Olmasın zaten. Arkadaşlar ayak bağidir, kendinize gerçek dostlar edinmeye bakın.

Bence alakası yok. Bugün dost dediğim insanlar zamanında tanımadığım fakat zor gunumde yanımda olup tanisdigim insanlar.

Psikoloğa gitmeniz yararlı olacaktır. Merak etmeyin size iyi gelecek.

Durumun pek iyi gorunmuyor. Boyle her seyi icine atip devam edersen Allah korusun sizofren olabilirsin. Kendine ortam bulup biraz sosyal takilmaya bak.

Utandığınız şey her ne ise kendinize neden o şeyden utandığınızı sorun. Emin olun işe yarıyor.

Dostun temeli zaten arkadaşlıktan gelir?

Şuan ki gençlerin çoğu böyle, yapmanız gereken belli sokağa çıkacaksınız. Yoksa Allah size arkadaş indiremeyecek ya.

Bu tavsiyeyi ya çevresinde çok arkadaşı olan ve yalnızlığı bilmeyen biri, ya da yalnız olup kendini avutan biri verir. Burada kimse Tony Stark değil dostum, kimse kendini bir işe verip yalnızca yaşayamaz, insan doğasına aykırı. Sahte de olsa gerçek de olsa dost edinmen lazım yoksa bir aşamadan sonra kafayı yersin. Benden hepinize bir tavsiye olsun.

Sen dost olmak istiyorsan ister önce arkadaş ol istersen direk dostumsun de. Bence dost edinmek için önce arkadaş olmak gerekmez, tanımadığın biri de olabilir. Ben gerçek dost dediğim adamları zor gunumde gördüm. Çoğu arkadaş dediğim insanlar zor gunumde yanima ugramadilar bile.

15 yaşındayım.

Sosyalleşmek önemli. Ancak ben şimdi konuşmaktan korkma desem sen bir anda sosyal olmayacaksın. Benim sana önerim tek başına aktivetelere katıl. Konuşmasan bile insanların çok olduğu yerlerde dolaş. Ayrıca herhangi bir spor salonuna üye olmanı öneririm. Sosyalleşmek için birebir ortam.

Gel arkadaş olalım istersen sosyalleşmende yardımcı olurum.

Dışarı çıkınca hiç yoktan parka gidip spor yapabilirsiniz. Yine parkta basketbol veya futbol topu oynayan bir topluluk varsa beraber oynamak için teklif edebilirsiniz. Bunlar çok sıkıntılı derseniz kütüphaneye gidip orada kitap okuyabilirsiniz hem de ders çalışan biri varsa oradan da birileriyle tanışabilirsiniz. Şu anki şartlarda benim de arkadaşım yok ama yapacak bir şey elbet bulunur yani.

Çok utanıyorum. Asosyalim. Evden çok çıkmıyorum. Konuşkan değilim. Konuşmayı ilk başlatan ben olmuyorum. Karşıdan tepki bekliyorum. Mental çöküş yaşıyorum. Neden hiç arkadaşım yok? Dışarı çıksam tek başıma ne yapabilirim? Bana tavsiye verir misiniz?

Peki nasıl dost bulacağız? İnsanlara dost demek için ilk önce o insanla arkadaş olman gerekmez mi? Yoksa direk bir insana sen benim dostumsun mu diyelim?

Arkadaşlık kendi kendine olan bir şey değil çünkü. Okul arkadaşlarınla görüşmüyor musun, hiç gittiğin kurs falan yok mu, akranlarınla temasa geçeceğin ortamlarda bulunuyor musun?

Yaşınızı söyleseniz de ona göre tavsiye versek.

Dostum bunun bir çözümü yok sosyalleşeceksin.

Gel şimdi, bir şey söyle. Neden utanıyorsunuz? bunu söylemelisiniz yoksa kimse size yardımcı olamaz. Spora gidin, dışarı çıkın, eğlenmenize bakın.

Dışarı çıkarsan bir şey yapamazsın bence. Ben de dışarıda geziyorum çünkü kimseyle dışarda tanışmadım o yüzden bu bir çözüm değil bence. Okuldan arkadaşların varsa -aralarından seçerek- onlarla takılabilirsin. Yaşıt akrabaların varsa onlarla görüşmeye gidebilirsin. Bu iyi bir seçenek. Mesela park gibi yerlere gidebilirsin. Top oynayan çocuklara katılabilirsin. Şu anda aklıma bu geldi. Biraz daha düşünürsen aklına güzel şeyler gelir bence. Ayrıca çok fazla arkadaş edinmek isteme. 2-3 tane yeterli. Fazlası gerçekten gereksiz oluyor. İyi forumlar.