Geçen sene memlekete gittiğimde çok ağır COVID olmuştuk. Hastalığı ben taşımış da olabilirim. Ailem ve ben çok kötü olduk. Neticede iyileştik. Fakat artık haberlerden, maskeden falan çok yoruldum. Aklımda hep "ya bir şey olursa" fikri var. Şu an ailem uzakta, "ya onlara bir şey olursa, ya yardım edemezsem" fikri falan da var. Ne olacak bu işin sonu. 2 doz aşı olduk hepimiz. Üçüncü doz da açılacak yarın. Bilmiyorum, bu liste yayınlanması, haftalık vakanın hep önümüzde olması. Neden bu kadar korku yayılıyor? Aşımı oldum, maske takıyorum. Salın artık. Çok yoruldum mental olarak ve hiç rahat hissetmiyorum. Dünya genelinde bu sürecin yanlış yönetilerek insanlara psikolojik hasar verildiğini düşünüyorum. Bittik be.

Mümkün mertebe buna çalışıyorum ama Instagram kesfette bile buluyor bizi. Arkadaşa katılıyorum, eskiden daha mutluydu insanlar. Eski neşe yok sokaklarda.

Bende bıktım be kardeşim. Bu COVID'den kötü ekonomiden hak hukuk adaletin olmayışından sosyal çevre olmamasından bende bıktımda düzelicez demekte çok hayal kaçıyor. Bir şekil yaşıyoruz vücut nereye kadar dayanır bilmiyorum.

Bakmayın hocam o tarz haberlere ve günlük vaka sayılarına. Siz önlemlere uyun gerisini Allah'a bırakın.

Ben de bıktım bu virüsten, maskesiz günleri özlüyorum. Virüsün biteceğine dair hiç umudum kalmadı artık.

Cözümü basit aslinda. Sürekli felaket tellalligi yapilan yayinlari izlemeyip, gazete okumayacaksiniz. Bir taraflarindan uydurduklari yalan yanlis istatistiklerle milleti korkutup duruyorlar. Her ölene virüsten dolayi ölmüs muamelesi yapiliyor. Bunlari oturup takip etmenize gerek yok. Eskiden oldugu gibi mümkün mertebe yasaminiza devam etmeye calisin. Yoksa kafayi siyirma noktasina gelirsiniz.

Bu virüs herkesi yordu hocam, insanlar önceden daha neşeliydi sanki.