Çok komikti bir daha olmasın.

@f3turan Umudu kesmemek lazım, iyi insanlar her zaman iyiliklerinin karşılığını alırlar...

Ben yürüyen uçak olmak istiyorum. Hadi hayırlısı.

Umarım olursun, ne diyeyim.

Tiyatro okumak istiyordum, Bilgisayar mühendisliği okuyorum

Ankara'da yaşıyorum. İnternet üzerinden yapabileceğim bir iş, benim için her zaman daha iyidir.

Hocam ben yazılım istiyorum orası iyi bir bölüm mü?

Çocukken aynı anda hem itfaiyeci hem de futbolcu olmak istiyordum şimdi bir fikrim yok.

Doktor olmak isterdim, elektronik teknolojisi okuyorum.

Meslek olarak halen kafamda bir plan yok(15 yaşındayım) ama ilerde durumum olursa araba garajı açıp tüm günümü arabalarla geçirmek istiyorum.

Ben ileride iyi yerlere geleceğinizi düşünüyorum. Kendinizden umudunuzu asla kesmeyin.

Havacılık ile ilgili ne olursa yaparım diyor idim. Şimdi hala öyle diyorum. Yeter ki ben de havacılık ile ilgili bir şeyler yapayım.

Astronot olmak istiyordum, astronom oldum. Bir harfle kaçırdım.

Format+ oyun atma 30 tl.

Doktorlar izlerdim küçükken, doktor olmak isterdim. Duruma göre hala fikrim değişebilir, fakat uzun zamandır bilgisayar mühendisliği istiyorum.

Bir ara doktor derdim küçükken, sonra inşaat mühendisi. Şu an Jeoloji Müh okuyorum

Futbolcu olmak istiyordum, hala istiyorum ve olma yolunda ilerliyorum. Herkes hayallerine kavuşur inşallah

Bilgisayar mühendisi olmak istiyordum, istediğim güne lanet olsun. Olduktan sonra o işten kurtulmak için ayrıca bir kariyer planı yapmak zorunda kaldım. Bazı meslekler herkese göre olmuyor...

Yaklaşmışsınız hocam.

Bilim insanıydı hayalim ancak büyüdükçe bazı şeyler değişiyor ve aşçılık diyerek yoluma devam etmek istiyorum.

Özgüven zaten benim en zayıf noktam. Özgüvenim yok diyebilirim. Yazdıklarınızın tamamen aynısını yaşadım. Matematiği sevmezdim. Ama benim öğretmenlerim de sayısal zekamın iyi olduğunu söylerlerdi. Çarpım tablosu konusunda da aynı olayı yaşadım.

Şunu da ekliyeyim 1 gün daha doktora gitmezsem 2 böbreğimin patlamasıyla hayatımı kaybedebilirmişim.

Çocukken bisikletçi şimdi ise Pavyon sahibi olmak istiyorum. Hedefime şuanlık pek uzak olsanda birgün başaracağıma inanıyorum. İnanmaktan ve sonrasında çabalamaktan asla vazgeçmeyin dostlarım. Son düzenleyen: Moderatör: 25 Ekim 2020

Anestezi uzmanı olmak istiyordum. Vasıfsızım.

Gerçekten çok teşekkür ederim. Ama ben malesef iyi bir yerlere gelebileceğimi istesem de düşünemiyorum. Kendimi iyi yerlerde hayal edemiyorum. Hayal etsem bile o hayalimi gerçekleştirdiğimi düşünemiyorum.

Bilim adamı olmak istiyordum, bilgisayar mühendisliği bölümünü okuyorum.

Belki bilgin varsa diye sordum hocam

Pilot olmak istiyorum, hala istiyorum.

2-3 ay öncesine kadar ben de özgüvensizdim hem de en dibini yaşıyordum, bazı konularda halen daha aynıyım fakat bunu insanlara pek yansıtmamaya çalışıyorum. Kendimi her şeyden uzaklaştırdım, şu an sadece ileride hayallerimi yaşayabilmek için bilgisayar ve kitaplarla zaman geçiriyorum. Etrafımda özgüvenimi kıracak hiçbir şey olmadığı için çok motiveyim şu dönemlerde sınava kadar da hiçbir sosyal aktivite yapmayı planlamıyorum. Sırf bundan dolayı futbolu bıraktım. Sadece okula ve staja gidip eve gelip çok değil günde 3-4 saat çalışarak hayatımı kazanmaya çalışıyorum. Kendime şunu söyledim 'hep yattın arda 17 sene boyunca yattın şimdi sadece 9 ayını vererek bundan sonraki yıllarda da yan gelip yatabilirsin' dedim kendime, ki öylede olacak. Çünkü kendi zeka kapasitemi biliyorum sizde büyük ihtimal benimle aynı durumdasınız ben sadece startı verdim gerisi kendi geliyor size de tavsiye ederim.

3 hedefimden birisi işte: -Pilotaj. -Hukuk. -Bilgisayar Mühendisi. Şu anda öğrenciyim, hayırlısı.

Mühendis olmak istiyordum mühendis oldum. Ama şimdiki aklım olsa çiftçi olur boş yatan tarlalarımızı ekerdim ve yakında da öyle olacak galiba

Bruhköy'den selamlar bu arada.

Bilgisayarcı olun.

Öyle deme, çok güzel basketbolcu olur senden mesela. İyi oynuyorsun gibi. Bilgisayar ile alakalı bir şey olalım işte, olmayacak gibi ama neyse xD.

Diplomat olmak istiyordum, şimdiyse işsizim. Herhangi bir vasfım veya amacım yok.

Vallaha harika olurdunuz

Gel sarılalım.

Bu ülkede hedef peşinden gidilmez arkadaşlar, küçüklükten beri tarihçi olmak istiyordum, çok yetenekliydim tarihte, hala da öyle. Ama şu an umudumu tamamen kaybetmiş durumdayım. Bu bölümden hiçbir şey olmaz.

Bilgisayar mühendisi olmak istiyordum. Özel sektör çalışanı oldum Aslında olurdum ama abime verilen imkanları bana vermedikleri için olamadık. Abim bilgisayar mühendisi oldu biz kaldırım mühendisi.

Nerede yaşıyorsun? Büyük ihtimalle gününün çoğunu bilgisayar başında geçiriyorsun ve bunu seviyorsun. O zaman sevdiğin bir şeyle alakalı iş yap. Altyapı varsa iyi internet bağlat yayın başla, YouTube kanalı aç. Olmadı blog sitesi aç yalandan hikayeler uydur okurların artarsa reklamlardan para kazan. Ya da basketbolda yetenekliysen oradan devam et hiç olmadı oynadığın Online oyunun üzerine düş e-sporcu olma yolunda ilerle ki bence bu meslek geleceğin mesleği ve ileride çok büyük şeyler olabilir saçma sapan fiyatlar konuşabiliriz. Hiç olmadı git sanayide veya başka bir yerde 4-5 sene köpek gibi çalış para biriktir ondan sonra araba veya teknoloji alet al sat yaparak para kazan.

Doktor olmak istiyordum. Şimdi yazılımcı olmak istiyorum.

O tamamen biraz özgüven ile alakalı, küçüklüğümden beri matematiği hiç sevmemişimdir, fakat bütün öğretmenlerim dahil herkes sayısal zekamın çok iyi olduğunu söyler, sadece çalışmayı sevmediğim için ilkokuldan beri matematiği saldım. Öyle ki arkadaşlarımın hepsi çarpım tablosunu ezberlemek için canları çıkardı ilkokulda boynuna askı yapanını bile gördüm unutmamak için fakat ben 17 yaşımdayım ve 1 kere bile çarpım tablosuna bakmadım ve onlardan daha hızlı cevap verebiliyorum. 17 yaşındayım ve kağıtta bölme yapamıyorum, aklımdan hallediyorum. 1 ay önce denemeye girsem matta mantık soruları hariç formül isteyen hiçbirini yapamazdım. Fakat mühendislik için sayısal okumam gerektiğinden dolayı matematiğe en temelden başladım en en en temelden. Her gün 1 konu bitiriyorum neredeyse 1 hafta sonra TYT mat bitmiş olacak ve ben netimi şu an 25'in üzerine çok rahat çıkarabiliyorum. Hep formülleri bilmediğim için soruyu çözemez ve matematiği bu yüzden sevmezdim insan soruyu çözebildiğini görünce daha çok çalışma hırsı geliyor. Önemli olan başlamak! Kocaeli bilgisayar mühendisliği bekle beni ben geliyorum.

Doktor isterdim, yazilim muhendisi oldum.

Toplum içerisinde "Parti kur, oy verelim" denecek bir zat olsam yeterli benim için.

Hep bilgisayar mühendisliği istiyordum ama röntgenci olacağım. Kol, bacak, akciğer, beyin, itinayla röntgen çekilir.

9, 10 yaşlarındayken astronot olmak isterdim, şu an kararsızım. Jet pilotu olabilirim aslında.

Bilgisayar mühendisi olmak istiyordum ama hayat kaygıları siber polis olmaya itiyor.

Astronot olmayı çok istiyordum, hala çok istiyorum. Tabii biraz imkansız bir hayal. Yazılımcılık veya bilgisayar mühendisliği istiyorum ama sayısal gerektiriyor, bende sıfır. Şuan için aşçılık ve dil üzerine bir şeyler düşünüyorum.

Ben de dandik bir ülkede futbolcuyum bu yüzden büyük takımlara gidemem deyip çalışasım gelmiyor. Not: Kuzey Kıbrıs.

Yaklaştım sayılmaz aslında. Bilim insanı olmak uzun ve hayli zor bir süreç. Merdivenin ilk basamağına adım attık sadece.

Asker olmak istiyordum şimdi bilgisayar mühendisi olmak istiyorum.

Evet aslında. Bir aralar mahalle bilgisayarcılığı da düşünmedim değil.

Bilim insanı olmak isterdim kimyager oldum.

Futbolcu olmak istiyordum, hala istiyorum.

Tam öylesin bu arada.

Doktor olmak istiyordum ve bunu için ilke adımı atıp fen lisesine gittim şimdi de tıp fakültesini istiyorum.

Astronot olmak istiyordum. Şimdi, bakkala gitmeye üşeniyorum.

Piyangodan para kazanıp sosyal medyalarda her gün çekiliş yapmayı istiyorum.

Basketbolcu olmak istiyordum, basketbol antrenörü oldum

Hocam çok zor olmuş cidden. İnşallah 3. şansını da iyi kullanma ve başarılı kullanma fırsatın olur. Ben 14 yaşındayım ve yaklaşık 5 sene boyunca eski takımımda oynadım diğerlerine göre fazla hırslı ve atılgandım diye dışladılar beni gerek hocalar sevmedi gerek insanlar kıskandı ben gittim seçmelere sonra transfer oldum yeni takımıma ve 2 senedir mutluyum. Hocalar yemek günü yapacakken kimseyi çağırmıyor diyor babam antrenör olduğu için beni de çağırıyor hoca bana konuşuyor iyi misin? Mutlu musun? Bir şey istersen ben öderim falan diyor gerçekten takımla bağım yüksek. Ben U15'e yükseldim geçen sene 13 yaşındayken ama bazen genç takımla bile antrenmanlara çıktım orada da iyi arkadaşlıklar edindim kendi takımımda da edindim. Bir gün maç günü oldu her maçta iyi oynarken bir an bana bir şey oldu. Hoca beni sol bek yerine attı hiç tecrübem yok orada genellikle forvet arkası ile sağ kanat oynuyorum çünkü her neyse işte çok pas hatası yaptım o gün futboldan çok soğudum neredeyse 1 ay antrenman yapmak istemedim ama kendi sağlığımı düşünüp gitmek istedim antrenmanlara. Rövanş olduğunda ise hoca beni tam yerime koydu ve 2 gol 1 asistlik performans yaptım. Maçın son anlarında bir tanesi topu bırakıp gelip ayağıma taban girdi ve kemiğim kırıldı o kadar gün yattım hastahanede ve artık her şeyin sona erdiğini düşünüyordum. Olaylarımız benzer. Kemiğim iyileşmişti fakat kendimi yorgun ve isteksiz hissediyordum ve halen daha hissediyorum yaklaşık 2.5 ay antrenman yapmıyorum corona yüzünden kapalı antrenmanlar. Ama bireysel antrenmanlarıma şansım varken yapmak istemiyorum sürekli abur cubur yiyorum sağlıksız besleniyorum uyku düzenim öldü. Ülkenin futbolu çok vahim durumda hiç scout falan yok neredeyse. Kendime söz veriyorum toparla bırakma sakın diye ama olmuyor. Soğudum her şeyden. Dersler yüzünden de vakit bulamıyorum.

Psikolog olmayı çok istiyordum. İnsan psikolojisi, değişik ve dışarından baktığımızda anlayamayacağımız hayat hikayelerini dinlemek, insanların sorunlarına çözüm bulabilmek, karanlıktan aydınlığa geçişlerinde büyük bir rol oynamak ilgimi çekiyordu. Sonra liseye geçtim, havacılık üzerine bir lisede okuyunca kanıma çok fazla girdi havacılık. Sonra bu yolda devam ettim. Şu anda yaptığım işi seviyorum ve mutluyum ama psikoloji alanında ilerlemek isterdim, içimde bir ukde olarak kalacak...

Matematik profesörü olacaktım bir ara. Şu an tarih okuyorum

Benden hiçbir şey olmaz. Benden hiçbir şey olmayacak.

3, 4 yaşımda uçakta hostes olmak istiyordum. Şimdi elektrik elektronik mühendisi olmak istiyorum.

Küçükken ara ara birkaç mesleği beğensem de hiçbir zaman hedefim tam şu demedim. 15 yaşıma geldim hala ne olacağımı bilmiyorum. Hayat nereye götürürse artık.

Hocam nereden bileyim ben yazılımı..

Astronot olmak istiyordum, hala istiyorum fakat olamayacağım

Bilim insanı olmak istiyordum, ancak şartlar ve ortam uygun olmadığı için o hayalimden 12 yaşından beri vazgeçmiş bulunmaktayım. Şu anda yayıncılık veya yazılım istiyorum, altyapım müsait olsa şu anda yayıncı olurdum da... Anca taşınınca olabilirim. Ek olarak model olmayı da düşünmüyor değilim, yani hem yayıncı ve yazılım işiyle uğraşırım hem de modellik yaparım.

@Samotne Ciasteczka @Chloe Price Tabi ki ben de bir yerlere varmayı istedim. Küçükken benim de hayallerim vardı. Mesela ilk başta hep futbolcu olmak isterdim. Basketbola başlamadan önceki zamanlarda en az 7 yıllık bir futbol kariyerim var. Çok köklü olmasada galatasaray spor kulübünde oynamışlığım var. Sonradan büyüdükçe basketbola daha çok ısındım. Canım basketbol oynamak istedi. 3 sene önce basketbola başladım. Hiçbir kulübe yazılmadım. Çünkü ben sokak tarzı oynadığım için yaptığım bazı hareketler kural ihlali sayılabiliyor. Buna alışmak gerçekten çok zor. Sonra itfaiyeci olmak istemiştim. Neden bilmiyorum ama bir anda aklıma gelmişti ve itfaiyecilik hayali kurmuştum. Bilgisayar mühendisi olmak istedim. Tabi bilgisayar mühendisliğine sayısaldan geçiş yapıldığını öğrenince ondan da vazgeçtim. Şu an için neredeyse pek bir umudum kalmadı diyebilirim. Dil veya bilgisayar üzerine yoğunlaşmayı düşünüyorum.

Ben çocukken elektrik mühendisi olmak istiyordum hala elektrik mühendisi olmak istiyorum umarım olabilirim. Peki ya siz ne olmak istiyordunuz? Ne oldunuz/olmak istiyorsunuz?

Polis olmak istiyordum, bu gidişle milli okçu olacağım.

Öğretmen olmak istiyordum. Hala istiyorum. Ama bilgisayar mühendisi olmayı daha çok istiyorum.

Askeri pilot olmak istiyordum hep küçüklükten beri, biraz büyüyüp araştırınca askeri pilotlarda vücutta yara ve sinüzit vb. gibi şeylerin olmaması gerektiğini öğrenince hayallerim suya düştü, şimdi ise öğrenciyim ve iyi bir bilgisayar mühendisliği kazanabilmek için var gücümle çalışıyorum.

Köpek maması taşıyıcısı olmak istiyordum. 16 yaşındayım ama para varsa işte hala olurum.

Çok teşekkür ederim. Çok sağol. Ama ben malesef umudu şimdiden kestim kendimden. Ders çalışmayı hiç sevmemişimdir ve seveceğimi de düşünmüyorum. Bir yerlere ulaşmanın tek yolu çalışmak. Benim ise bir yere ulaşmak için yapamadığım tek şey çalışmak.

Hayalım Fernando Muslera gibi olmaktı. Tam futbola başlamıştım, aynı gün kolum kırıldı. 2-3 Ay sahalardan uzak kalıyorum.

@M. Arda Solmaz Asıl sıkıntı o zaten. Çalışmaya başlayamıyorum. Çalışamıyorum. Çünkü istemiyorum ve hiç sevmiyorum. Evet, ben de çalışmam gerektiğinin farkındayım. Ama olmuyor. Çalışmaya başlayamıyorum ki devamı gelsin.

Umarım bir gün hayallerinize kavuşursunuz. Gelecekte siz ve sizin gibi insanlar iyi işler yapacaktır. Herkes inanmasa da ben azından bunun doğru olduğunu düşünüyorum. Sadece benim buna inanmam yetmez tabii.