Bu çitirin insta ney?

Olabilir, herkes korkacak diye bir şey yok.

Ben de Enis Kirazoğlu sayesinde Dead Space, Resident Evil 4 vs. oynadım ve hiçbirinden korkamadım. Resident Evil vs. yine de iyiydi de Dead Space oynarken gülmekten ölmüştüm.

Onu da oynadım. Outlast 2'yi satın aldım indirimlerde ona bakacağım yakın bir zamanda. Ortamın içindeymiş gibi oynuyorum ben. Odamı karanlık falan yapıyorum, yüksek ses bir kulaklık ve Joypadi takınca titriyor falan adapte oluyorum.

Aslında bu durum sadece oyun ve filmlerde geçerli değil. Çoğu durumda geçerli. 11 yaşımdan sonra hiçbir şeyden korkmadığımı fark ettim. Her şeye olacak ve bitecek gözüyle bakıyorum ve tepki veremiyorum. Sizinde böyle bir durumunuz var mı? Çünkü etrafımda böyle bir durumda olan kimse yok ve kendimi farklıymış gibi hissediyorum.

Bende bitirdim ve hiç korkmadım.

İlkokulda korkudan dolaptan çıkamazdım. Şimdi etrafta Türkü söyleyerek geziyorum. Aga ilkokul ayrıydı ama.

Bana da fazla klişe olduklarındanmış gibi geliyor, aynı şey bende de var.

Outlast falan oynarken arkandan birisi kovaladığında korkmuyor musun hiç? Benim popiş üç buçuk atıyor öyle olduğunda. Korku içeriklerinin bir sürü türü var, onları keşfedebilirsiniz.

Bu özelliğinizi çok iyi değerlendiriyorsunuz. Ben 11 yaşımda depremden korkup uyuyamadığım geceler vardı.

Şimdi açıklayacağım da konu başka yerlere gider. İyi sosyaller.

Bende sanki ergenliğe girince korkmayı bıraktım. 2-3 ayda bir outlast-whistlebor bitirim.

Ateş ediyor değil mi? Ve uygunsuz değil. Sen Yazın kumsala gözün kapalı mı gidiyorsun?

Outlast serisini bitirdim ve en ufak bir korku oluşmadı içimde. Böyle durumlarda hiçbir şey hissetmiyorum.

Garip bir durum yok ki her kes korkacak değil. Ayrıca bende korkmuyorum ekrana aniden şeytan bir kız çıkmadıkça... Son olarak @allahım kitabım rdr2 o profil fotoğrafı biraz uygunsuz olmuş.

Şimdi oynamak var OYNAMAK var, izlemek var İZLEMEK var. Karanlık bir oda, uykusuzluk, kaliteli kulaklık ile yüksek bir ses, tek başına olursan farklı sonuç alabilirsin. Benim de genellikle fazla korkum olmaz ama gerildiğim anlar çoktur.

Ama ateş ettiği doğru yalan söylediğim için affet. İyi forumlar sana da.

Bende korkmuyor hoşuma gidiyor bende tek ben psikopatım sanıyordum.

İlkokuldayken outlast falan gine izliyordum. Outlast bende farklı bir yerde.

Bir kere oyunda elimde silah varsa o oyundan korkmam ya da gerilmem imkansız. Ayrıca korku oyunları birinci şahıs olmalı, üçüncü şahıs olunca biz sanki dışardan olayları izliyormuşuz gibi oluyor. Dolayısıyla oynadığım en iyi korku oyunu Outlast.

10/10 özellik.

Ekran kartı alırsam oynayacağım.

Aynı şey bende de var maalesef. Korku oyunlarından ve filmlerinden zevk almıyorum bu yüzden. Fazla klişe oldukları için mi acaba?

Bunun sebebi bence klişelerden dolayı oyun veya film farklı olsa da korkutma unsurları ve yapılış biçimleri hep aynı, yani şu sahnede bu olacak diyerek oynuyor veya izliyoruz bu da pek etki bırakamıyor, en azından benim için böyle. Bu yüzden silent hills tarzı oyunlar ve filmler beni daha çok etkiliyor, diğerleri genelde jump-scare koymaktan hikayesel anlamda etkileyemiyor sıkıcı bir hal alıyor kısaca.

Ateş ettiği filan yok. Hiç ilgimi çekmiyor. Ayrıca kumsalda kimse köşesinden ağzıyla tutup çekmiyor.

Harikasınız gerçekten. Ben oyuna gireceğim zaman arkadaşlarımı arıyordum bana gelin oynayalım diye.

O kadar korkunç değil ilk oynayıştan sonra ezberledim. Whistlebor oynayın hem o 2 saat falan sürüyor.