Şimdi hocam öncelikle ben 20 yaşında biri olarak hayatımda hiç çalışmadım. Oyunlardan vs ufak bile olsa para kazansam bile bu geçinmek için tabii ki yeterli değil. Üniversite PC programlama 2. sınıf öğrencisiyim ama uzaktan öğretimden kaynaklı hiçbir şekilde bilgi sahibi olamadım. Ben de tekrar üniversite sınavına başvurdum ve bu sene sınava gireceğim. Şu an istediğim bölüm radyo ve TV. Ailem sürekli bir şekilde çalış diye ısrar ediyor ama benim çalışacak öz güvenim yok. Yanlış/Hata yaparsam gibi düşüncelerim var sürekli hiç çalışmadığımdan kaynaklı... Sürekli arkadaşlarımla bir kıyas söz konusu o çalışıyor bu çalışıyor sen neden böyle oldun tarzı ve bu beni ciddi anlamda çok kötü etkiliyor. Ne yapmam lazım bu öz güven meselesi için? Ya da okul konusunda ne yapmam lazım?

Üniversiten sonra iş bulabilmek için yüksek derece ile bitirip gerçekten kendine o dal ile alakalı bir şeyler katmış olman gerekiyor. Şimdi burada istediğin nedir? Çalışıp para kazanmak bir iş sahibi olmak mı yoksa üniversiteyi bitirip ilgili meslek dalında çalışmaya başlamak mı?

Bu teşvik edici cevabın için teşekkür ederim. Umarım terfi alırsın. Ailem falan baskı yapınca ya da ısrar edince daha çok uzaklaşıyorum ama takmamaya çalışıcam bundan sonra

O zaman bu istediğinin üzerine gideceksin. Eğer bakım ihtiyacını ailen karşılamazsa üniversite ile birlikte part time bir iş bulabilirsin. Şuan aklıma market zincirleri geliyor tabi girdin diyelim saatlerini konuşman lazım senin eğitimin olduğu için sana göre ayarlarlar saatleri. Üniversite sonrası veya öncesi çalışırsın. Bu yazdığımı çok gözünde büyütme sana özgü bir şey değil böyle hayatta kalan çok insan var ve beden bir müddet sonra okul+iş ikilisine adapte oluyor merak etme. Madem bu dalı istiyorsun, zorlayacaksın. 27'ye kadar yolu var sonrası sıkıntı

teşekkür ederim tekrardan.

Aile baskısı biliyorum zor, çok iyi de anlıyorum seni. Benim Babam iş konularında hep eski defterleri açardı bana bak ben şuradan başladım şuralara geldim, bak mehmet amcanın oğlu şurada çalışıyor sen evde oturuyorsun tarzı ama yılmadım, çok üzüldüm niye neden olmuyor ama sonunda elime ekmeğimi aldım. Sende alacaksın yeter ki çok kötü düşünme, pozitif ol.

O durumlardan geçmiş biri olarak seni çok iyi anlayabiliyorum, Ben 12 yıl babamla tekstil işi yaptım ve 20 yaşımdayken şirketimizi kapatmak zorunda kalmıştık. Muhasebe mezunuyum, bilgi birikimim var çok şükür fakat hep adım atmaya korktum ya şunu yaparsam, ya şöyle olursa hep negatif düşünceler içindeydim. 20-24 yaş arasında çoğu yerde çalıştım, işi beğenmediğim çıktığım, parası yüzünden ayrıldığım yerler oldu fakat kariyer. net üzerinden takip ettiğim bazı firmalar hep vardı çeşitli bankaların sınavlarına giriyordum fakat pek olumlu dönüş olmuyordu süreçleri baya uzun. Sonunda Şekerbank sınavlarına girdim, ilk aşamayı geçtim ingilizce sınavına girdim yaklaşık 3-4 ay sonra arandım ve gişeden başladım çalışmaya. Şu anda terfi bekliyorum Ticari ST' lik yapıyorum. Konunun özü hayatta adım atmaktan korkma, bir yerden başla. Ben hep en kötüsünden başlamış biri olarak, iyisini de kötüsünü de bilmeni de isterim. Saygılar.