Yaş ile ilgili biraz da. Anne babalarımız her şeyin en iyisini bilecek diye bir şey yok ama senin geçtiğin yolları yalayıp yutmuş insanlar. Ergenlik zamanlarında bu tarz şeyler yaşanabilir ben bile bazen tepkilerimi kontrol etmekte zorlanıyorum. Zamanla tepkilerin yumuşayacak sadece bu süre zarfında pişman olacağın bir şey yapmamaya çalış. Evet bağırmak, dolaba yumruk atmak bunlar hiç hoş şeyler değil ama sonuçta olmuş bitmiş geçmişte kalmış. Sadece telafisi olmayacak bir şey yapmamaya çalış elinde geldiğince. Sen de hem kendinin hem de ailenin öneminin farkına varmışsın. Ne güzel. Bundan sonra bir daha büyük tepkiler vermemeye çalış. Kolay değil ama elinden geleni yap. Zamanla zaten içindeki öfke azalacak. Onların seni sevdiğini unutmamaya çalış. Aynı fikirde olmasan bile dinlemeye çalış. Düşündüğün kadar kötü sonuçları olmayacaktır.

Böyle olman ailenin suçu. Seni hep pohpohlamışlar. Verdikleri tepkiler çok da doğru değil.

Kardeş boş ver senin suçun yok. O an duygularına kapılmışın, artık yapmazsın. Hem büyük bir suç, saygısızlık ta yok. Aile arası olur böyle şeyler.

Daha ergensin ve ailen her istediğini yapmış. Her istediği yapılan çocuk şımarık olur psikolojin normal yani sadece hep olan şey olmayınca ergenlik etkisiyle bir şeyler yapmışsın, normaldir. Hepimiz yapmışızdır veya fark etmemişizdir. Siz en azından erkenden fark etmişsiniz. Daha da böyle şeylerde dikkatli olursunuz.

Ailenize kendilerini yazıştığı bir forumda kötülediğinizi, ama çok pişman olduğunuzu mutlaka söyleyin. Yoksa vicdanınız rahatlamaz. Hatta daha da ileri gideyim. İkisinden birini kaybedince vicdan azabı da az kalır. İçin için yanarsınız. Sizi ne kadar çok sevdikleri belli. Özür dilersiniz. Affederler. Hatta dürüst davrandığınız için sevinirler bile.

Benim ailemde her istediğimi yapsa bende böyle olurdum demek ki.

Bir bilgisayar için bu kadar tepki mi verdin?

Merhaba. Ben hayatımda gördüğüm en nankör en saçma insanım. Neden diye soracak olursanız anlatayım. Benim çok iyi bir anne ve babam var. Kendileri doğduğumdan beri sürekli benim için çabaladı ve nankör ben bunu daha 1 hafta öncesine kadar fark edemedim. Bir sorunum olduğunda anında çözmeye çalışırlar, istediğim herşeyi alırlar ama ben onların bana verdiği değerin zerresini bile anlayamadım. Örnek vermem gerekirse 2 yıl önce bir arkadaş grubum vardı orada bir çocuk benim bisikletimi kırmıştı ben çok üzülmüştüm babam o gün bana en pahalı bisikletlerden birini almıştı. Benim lise 1 de ilk sınavlarım düşük gelmişti annem babam sırf üzülmeyeyim diye anlamadığım bütün derslerden bütün konulardan özel ders aldırdı. Ortaokuldayken bir arkadaşım ayakkabımla dalga geçmişti babam o gün nike ın en pahalı ayakkabılarından birini almıştı. Evdeki televizyonu ortadan ikiye kırmıştım annem olsun, canın sağolsun, birşey olmaz yenisi alırız falan deyip beni sakinleştirmeye çalışmıştı. Moralimin bozulduğu her zaman moralimi düzeltmek için ellerinden geleni yaparlardı. Yani anlayacağınız üzere ailem beni sürekli düşünüyor. 6 ay önce babamdan bilgisayar istemiştim ebeveynlerim lisede böyle şeylerin bağımlılık yapabileceğini söyledi bu sebeple üniversiteye kadar bilgisayar almayacaklarını söylediler. Ben sinirlendim, bağırdım odama gittim sinirlendim dolabımı falan yumrukladım sonra annem odama gelip senin iyiliğini düşünüyoruz bilgisayar alırsak derslerine odaklanamazsın vb şeyler söyledi. Ben en son yine bağırınca bu sefer babam sen bağımlı mısın bir bilgisayar için bu kadar sinirlenilir mi vb şeyler dedi. Ben iyice kudurdum bu sefer başka bir forumda babamı gaddar, sinirli, cahil saçma sapan bir insan olarak anlattım. Forumun kullanıcıları babama bir şeyler diyince bu seferde düşünmeye başladım. Yaklaşık 1 hafta önce aklım başıma geldi ve şuan aileme dediklerim için aşırı bir vicdan azabı çekiyorum. Ailemden sürekli geçmiş ile ilgili özür diliyorum ama bu vicdanımı hiç mi hiç rahatlatmıyor. Sürekli kendime soruyorum ben neden bu kadar nankörüm. Sizce neden bu kadar nankörüm? Psikolojik sorunlarım falan olabilir mi? Ya da şerefim mi yok?

İlk mesaj yazan hocamın da dediği gibi, aileniz sizin her istediğinizi yapmış, sürekli olarak size bir şeyler almış. Bu yüzden de her şeyi elde edebileceğiniz düşüncesine kapılmışsınız, aileniz tek bir şey almayınca da sinirlenmişsiniz bence gayet normal böyle olması. Burada sorun hem sizin hem de ailenizin.