Ucunda her ne kadar ölüm olmasa da ona yakın duygular yaşatan insan psikolojisinden bi haber bir sürü aile var maalesef bu konularda aile bakımından hep kendimi şanslı buluyorum olmadığı zaman babamın veya annemin canın sağ olsun bir daha denersin demesi gerçekten rahatlatıyor ve üstümdeki baskıyı eğitim hayatım boyunca hep almıştır.

300k yaptım. Ailem ikinci cümleyi anlayabilecek kapasitede değil.

Sıralaman ne kadar kötü olabilir ki? Ucunda ölüm yok ya.

Selam arkadaşlar. 2022 YKS süreci sonuçların açıklanmasıyla tamamlanmış olduğu bildiğiniz gibi. Ancak bu sene yaşadığım olaylar nedeniyle YKS beklediğim gibi kötü geçti ve sonucum pek iyi değil. Sınav senesinde maddi durumumuz sıkışık diye yaklaşık 8 senedir yaşadığımız yerden taşındık. Haliyle 7-8 senelik arkadaşlarımdan da sanaldan iletişim kursak da ayrılmış oldum. Okula da 1 hafta geç başladım. Taşınma süreci, insanları tanımak, şehre alışmak falan derken benim kendimi toplamam normalden uzun sürdü. Ailem de "parasını ver karnını doyur" düşüncesinden başka bir ebeveynlik özelliğine sahip olmadığı için kimseden destek almadan bu süreçten kurtulmaya çalıştım. Motive bulup çalışmaya başladığım zamanlar netlerim kötü olduğu için annem hep beni "başarısızsın, yetersizsin" diyerek demotive etti. Üstelik daha ilk denemelerimizdi. Yeni geldiğim okuldaki birkaçı hariç tüm öğretmenlerim sorumsuz olduğundan (sene başından beri işlememiz gereken AYT feni ve AYT matematiğin en önemli konularını TYT yapacağız bahanesiyle son 5-4 ay kala işlemeye başladılar son 3 ay AYT denemeleriyle tanıştık) ders çalışmak için hiçbir enerji ve psikoloji bulamadım. Ailemi kötülemek cidden istemiyorum, kötülüğümü istemiyorlar sonuçta ama ne zaman bu konularda kendimi açsam ve kendilerinden psikolojik destek istesem "ders çalışmamak için bahane" üretiyormuşum. Babam yine bir şeyler anlatıp kendince destek olmaya, yol göstermeye çalışsa da annem bu konuları açınca tamamen düşmanmışım gibi davranıyor. Gerek eğitim hayatım gerek sosyal hayatım olsun her zaman beni başkalarıyla kıyaslayan, arkadaşlarımı asla beğenmeyen, sınavlarda düşük alsam beni suçlayan yüksek alsam sınavların kolay olduğunu savunan biri (diploma notum 96). Hep akrabalara iyi gözükmeye çalışıyor. Şimdi sınavlar açıklandı ve bu konuları detaylı anlattıktan sonra daha da düşman oldum gözünde. Başarısızlığımla ilgili hakaretler ediyor, lanet okuyor, "bizi rezil ettin" gibi şeyler söylüyor, YKS dışında öz güven kırıcı tüm hakaretleri ediyor. Kadının açıkça küfür etmediği kalmadı bir tek. Ve üstelik açıkça bu süreçte destek olmasını da ifade ettim. "ne oldu ap l gibi sınavı başaramadın şimdi önümde ağlıyor musun" dedi. Hala beni başkalarıyla kıyaslıyor. Benden kötü sonuçları olan arkadaşlarımın ailesi "olsun seneye yaparsın, dünyanın sonu değil, gel bugün gezmeye gidelim kafa dağıtırsın" gibi şeyler söylemişken annemin bana hakaret etmesi zoruma gidiyor. Annemin yaptığını yapıp asla kıyaslamazdım ama bu sefer "başka ailelere bak da kendini kıyasla" dedim. "arkadaşların da senin gibi ap ldır da o yüzden öyle yapmışlardır" dedi. Konuyla alakası bile yok. Babam henüz eve gelmedi, onun sessizce ve hayal kırıklığıyla bakmasını bekliyorum ama annem bana karşı kışkırtacak onu da biliyorum. Birilerinden yardım istemek konusunda her zaman çekingen oldum ama bu sefer gerçekten birilerinden psikolojik desteğe ihtiyacım var. Son düzenleyen: Moderatör: 18 Temmuz 2022