Mesela ben bir olay anlattım diyelim. Örneğin biriyle tartıştım, insanlar hemen kendi arkadaşının yanında olmayı tercih ediyor. Neden ki, yani haklı haksız diye bir şey yok mu sizin için? Ya da diyelim ki kaygılısın veya depresyondasın, insanlar hemen o kişiye amaan takma kafaya hayat gelip geçici, deprasyon için de bak bir de Afrika'daki çocuklara sen çok üstünsün onlardan tarzı söylemleri oluyor. İnsanların bence bazı psikolojik şeyleri öğrenmesi gerekiyor. Daha doğrusu birinin öğretmesi gerekiyor. Bazı kişiler deprasyon geçirse bile bilemeyebiliyor ve hala mutsuz olduğu için kendini suçluyor. Depresyondaki kişilerin kendilerini başkalarıyla kıyaslamasına sebebiyet veriyor insanlar. Neden herkes bu kadar düşüncesiz diyorum içimden ancak dediğim gibi kimse öğretmediği için ne yapılması gerektiğinden haberi bile olmayabiliyor insanların. Örneğin bir bakış bir insanın hayatını sona erdirmesine bile sebebiyet verebilir psikiyatride. Eğer biri size derdini anlatıyorsa onu dinlemenizde ve o sırada sadece onu anladığınızı hissettirmenizde çok büyük bir fayda var. Çünkü fark ettiyseniz insanlar sadece güvendikleri kişilere dertlerini açıyor. Onu, anlattığına pişman ediyormuşsunuz gibi geliyor bana. Siz bu konu hakkında neler düşünüyorsunuz ve siz ne yapıyorsunuz? Size de böyle yanlış yaklaşan arkadaşlarınız oluyor mu? Şunu da söyleyeyim herkes birbirinin psikoloğu olmak zorunda değil ama kişi daha anlattığını bitirmeden amaaan boş ver kafaya takma çok basit gündelik şeyler bunlar falan demek küfürden daha ağır hakaretler bana göre.

Depresyonda olan birine yanında olduğunu söylemek, ona iyi hissettirmeye çalışmak dışında başka ne yapılabilir ki zaten? Dediğinizi yanlış anlamışım, kusura bakmayın.

Nasıl bir teselli vermesini bekliyorsun, seninle sevişip stresini mi alsınlar? Tabi ki bir kaç kelime ile teselli etmeye çalışacaklar.

Gerçek dost, düştüğün zaman yanında olan kişidir.

Kesinlikle.

Laf, dayaktan beterdir. Birisine derdimi anlatsam direkt sen suçlusun diyorlar. Tam tersini konuşuyorlar, inat değil mi? Senin düşmen için elinden geleni yapıyorlar. Biri darp verince, diğeri de direkt veriyor.

Bu tarz kişiler sizi başından savmaya çalışan kişiler oluyor genellikle. Onlarla olan ilişkinizi tekrardan gözden geçirin derim.

Ben de aynısını söylüyorum zaten. Konu sahibi onu yapmaya çalışanları yermiş.

Bizim insanımıza göre psikoloğa, psikiyatriste gitmek deli işi zaten maalesef, zerre anlamıyorlar böyle konuları. Ben intihar edecek dönemlerden geçtim bunu birine söylediğimde ise Afrika'da aç çocuklar var onlar intihar etmiyor sen mi edeceksin demişlerdi.

En nefret ettiğim insan tiplerinden. Sizin dertlerinizi dinliyormuş gibi yapar, ama asla dinlemez. Sonrasında geçiştirmek için Afrikadaki çocukları alet eder ya da hayat gelip geçici gibi saçma şeyler söyler. Biri eğer size derdini anlatıyorsa sizi seviyor, size güveniyordur. Kişiye her zaman onu anladığınızı, yanında olduğunuzu, yalnız olmadığını hissetmelisiniz. Kişiye özellikle de böyle ''Afrikadaki çocukları düşün'' ''Haline şükret, senden kötüleri var'' ''Hayat gelip geçici, takma'' ''Boşver, bir şey olmaz''gibi yanlış veya saçma söylemeniz, kısacası ona onu anlamadığını hissettirmeniz, intihar gibi çok büyük sonuçlar doğurabilir. Biri size derdini anlatıyorsa iyi dinleyin. Sonradan çok pişman olabilirsiniz.

Maalesef insanların çokbilmişlikleri yüzünden çok fazla kişi bu süreci zor geçiriyor ya da sonunda hayatlarına son veriyorlar.

Mesela kişiyi anladığını belirtebilir. Ona yalnız olmadığını, bir sıkıntısı olduğunda ona anlatabileceğini söyleyebilir. Stres sadece sevişmekle değil, konuşarak da atılır. Sadece biraz mantıklı düşünün.

Yazıp yazıp sildim.. Takma.