Belki biri cevaplar, aslında nasıl soracağımı bilmiyorum. Devrik cümleler için şimdiden özür dilerim. Yav, size de oluyor mu? Böyle sanki her şeyi denemişsin de, yapacak bir şey kalmamış da, yoğun bir karamsarlığa düşmüşsünüz gibi. Bir de, bir yandan aslında hiçbir şey denemedin, çözüm yolları hep var, sen sadece şımarıyorsun ve kendini cezalandırıyorsun hissi. Ne zaman, bir şeyler yapmaya çalışsam, örnek olarak bir hobi edinmek diyelim, beynimin bir tarafı yukarıdaki moda giriyor. Yani, daha önce başka şeyler denedin, olmadı, yapsan boşuna, zamanını, paranı harcayacaksın sonunda beceremeyeceksin... Belki bu sefer farklı olur, bu sefer başarırsın, belki yaparsın. Kendini çok dinliyorsun, eminim herkes böyledir, yaparken onlar da zorluk çekti... Sonra eğer bu pozitif gözüken taraf ağır basarsa, ben bir şeyler yapmaya başlıyorum. Zamanla negatif taraf ağırlaşmaya başlıyor ve pes ediyorum. Sonuç bırakıyorum. Neye ilgi duysam yarım yamalak kalmış gibi hissediyorum. Her şeyden biraz ama bir tam değil, demek daha doğru olur. Depresyon ise bu hissetiğim şey genelde çözüm bir kendine bir uğraş bulmaktır ya hani, o yüzden bir şeyler yapmak istiyorum. Başlıyorum, bir süre yapıyorum, sonuç yine aynı. Kurtulmak için bir şeyler yapmaya çalıştıkça, beynim, benim varoluş yasammış gibi yerini sabitliyor silmemek için sanki. İşte sorum da tam bu, ben bundan nasıl kurtulurum, ya da kurtulan var mı, tavsiye verebilir mi? Çok sıkıldım bu düşünce tarzından. Son düzenleyen: Moderatör: 4 Ağustos 2020

İyi de nasıl? Yani bir şilere başlamam gerek o belli ama içimde hiç umut yok. Belki şu an tek umut, anonim olarak yazdığım hesaptan tanımadığım birilerinden tavsiye almayı ummak. Aslında bunları yazmak bile iyi geliyor, videodaki adamın dediğinin, doğru olduğunu şu an kendi hayatımda görmek garip hissettirdi doğrusu. Birine kendini onaylatma kısmından bahsediyordu ya hani. Belki bunları yüz yüze konuşabildiğim birileri olsaydı hayatımda, daha az umutsuz olurdum. Yani konuştuğum insanlar var ama iş ilişkisi falan tarzında. Size içten çok teşekkür ederim. Ama şu sıralar başlamak çok zor, hayatımda çıkaramayacağım küçüklüğümden beri yanımda olan karamsar bir insan var. Zaten artık ona gerek kalmıyor ben direkt kendim karamsarlaşıyorum. Belki bir şekilde bir Puzzle'a başlarım.

Kendine özgüvenin yok, büyük hedefler koyma önüne, yapabileceğin bir hedef koy, örnek 1000 parçalı puzzle değilde 100 parçalı olsun. Kendini başardıkça gör, seni başardıkça görsünler. Ve sanırım günleri aynı yaşıyorsun, stabil günlerin var. İzlemeni tavsiye ederim. Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Öncelikle rica ederim. kendini onaylatmak için çaba sarf et ama insanlar için değil kendin için yap, kendin için yapınca zaten insanlar seni görecek. nasıl ki puzzle bitince mutlu olacaksın ve başkası senin bitirdiğin puzzle görünce de kendinden emin olarak büyük adımlar atacaksın ve daha büyük mutluluklar yaşayacaksın. birlikte yaşadığın o insanı hayatından çıkaramazsın, bir kaktüs gibi düşün onu, dikenleri hep var olacak ama sen ona güzel bakarsan çiçek açacak, sen o kaktüse güzel bakmadığını farz sayalım ama gidip'de elini o kaktüse vurma elin kanar yüreğin kanar onun bir papatya olmadığını kabul et. Hayatını cennette cehenneme çevirecek kişide sensin.

Yarım kalan bir şeyi kim tamamlaya bilir? Yarım kalan bir aşkı hiç kimse tamamlayamaz. Yarım kalan hayatı hiç kimse tamamlayamaz. Bazen belki boşuna yaşadığını düşünmüşsündür bu bir boşluktur, hayatın bir amacı vardır emin ol, seninde bir amacın var ama halen sen o amacı bulamadın. bazı insanlar bir resim çizerek hayata tutunmayı hedeflerler bazıları ise şarkı söyleyerek. Bunu söylemem de ki amaç bir resim öğretmenini veya sanatçıyı küçümsemek değil her insanın bir amacı var sende kendine bir amaç belirle. 100 Parçalık puzzle birden düzmek zorunda değilsin 1 saatte bitirmek zorunda değilsin 1 ayda bitir.

Kesinlikle, özgüven namına bir şey yok bende. Bazen oluşmaya çalışıyor, bazen oluşuyor ya da ben oluştuğunu sanıyom sonra pat diye yok oluyor. Sanki A4 kağıdı, bir rüzgar esse pöf. Günler de dediğiniz gibi, hep aynı, neredeyse her gün... Farklı bir şeyler eklemeye çalışıyorum, ya ben dışı bir şeylerden dolayı ya da benim baltalamam sonucu, sonunda yine aynı günlere geri dönüyrum. Denemeden bilemem ama ya 100 parçalık puzzleı da yarım bırakırsam.