Ben başlayayım. Çocuktum ve okuduğum ilkokulun önünde aralarında kaçak olan iki adet elektrik direği vardı. Birbirlerine çok yakınlardı. İkisine de aynı anda temas etmem sonucu sağlam bir akıma kapılmıştım. Sonrasında da elektrik beni fırlatmıştı yere. Hala o çarpılma anını net hatırlıyorum. Sizin var mı?

Torna tezgahında çalışırken bacağıma kramp girmişti aynaya kafa atıyordum neredeyse.

4 kere az kalsın kamyon ezecekti beni. Biriyle sohbet ederken yola fazla dikkat edemiyorum.

Benim var. Depremde molazlar sırtımın biraz daha üst kısmına gelseydi omuriliğim zarar görecek büyük ihtimalle de ölmüş olacaktım.

Otobanda önümdeki araba önüme kırmak istedi sinyal vs vermeden. Zor yavaşladım.

Arkadaşımla bisiklet sürüyorduk, yaş 12'ydi o zamanlar. Sonra baya bi' hızlanmaya başladık en sonunda yokuşun orada ani fren yapıp yere düştüm o anda da tam önüme araba geliyordu, Allah korumuş ki fren yaptı ve ben bu yazıyı yazabiliyorum.

Genelde bisiklet sürerken aniden önüme araba çıkıyor fren olmasa

4 Sene önce yokuştan aşağı bisikletle full basarken kanalizasyon çıkıntısından geçmiştim çok hızlı olduğum içinde anlamadım çıkıntıdan geçtiğim için direksiyon bi anda titremeye başladı evin duvarına toslayacaktım az kalsın.

Bir kere boğuluyordum, bir kere yerin altına doğru inen tekstil merdivenlerine tersten düştüm kafa üstü, bir kere yüksek bir binanın balkonuna oturmuştum en ufak dikkat dağınıklığında düşebilirdim, bir kere kaydırağa ters tırmanırken yine kafa üstü kayıp düşmüştüm öyle işte.

Kocaeli Vilayet önündeki otoyolda saçma sapan bir trafik düzeni var. Şehirler arası yol içine otobüs durağı koymuşlar. Bilen bilir, yolun sol şeridinden iki yönde de trafik akıyor. Dolayısıyla yoldan geçerken sağa doğru bakıp geçiyorsunuz o arada soldan araç da geldiğini unutabilirsiniz. Oradan geçerken az daha Zeki MÜREN ile tanışacaktım.

Biri topu okulun spor salonunda dikmisti tepedeki devasa borular kafama düşüyordu. Ölmezdim bence ama kesin bir şey denemez tabii.

Freni olmayan bisiklet ile yokuş aşağı iniyordum şansıma 3-4 araba geldi illa bir şeye çarpacağım dedim. Kaldırıma çarptım sonra duvara kafa attım kaldırımdan uçup.

Var, yaklaşık bir yıl oldu. Şehrin dışında bir ilçedeyiz. Kuzenim ve kardeşimle geç saatte dışarıdaydık, hatırladığım kadarıyla saat 11-12 arasıydı, kapalı bir halısahanın kırık tellerinden içeri girmiştik içerde sohbet ediyorduk, müzik dinliyorduk falan. Uzaktan bir tofaş geldi, halısahanın önünde durdu, içinden 2 keko çıktı, başa bela almayalım diye otoban yolundan dolanıp eve gitmeye karar verdik. Otoban yolunda bir sokağa saptık, yine sohbet ederek yürüyoruz. Yolun kenarında şakasına fotoğraf çekinelim diye durduk, fotoğrafları incelerken arkadan 'gelin lan buraya!' diye bir ses duyduk, anında son hız koşmaya başladık, hayatımda o kadar uzun süre nefessiz koştuğumu hatırlamıyorum, dükkan vb. hiçbir şey yok. Evin yakınlarına kadar koşmayı düşünüyorduk ama adam aşırı hızlı koşuyordu ve bıçağı vardı. Gittikçe yaklaşıyordu. Adam tam arkamızdayken bir bakkal gördük, içeri daldık. Bakkaldaki dayının sandalyeden kalkışını unutamıyorum Bakkalın karşısındaki evin bahçesinde bir sürü kişi mangal yapıyordu, onlarda bizi kovalayan adamların küfürlerini duyunca geldiler. Biz bakkalın içindeyiz, karşı evdekiler ve bakkaldaki dayı adamı oyaladılar son hız eve gittik. Sonradan öğrendik adamın kafası sıkıntılıymış, ailesindede yasadışı işler dönüyormuş. Baya korkmuştuk ama iki dakika sonra dark mizahını yapmaya başladık olayın Aslında biraz daha uzun bir olay ama çok uzatmayalım yazıyı.

Küçükken arka sokakta bisikletimle gezerken logar kapağına takılıp bisikletle takla açıp kafamı zemine vurmuştum. Neyse ki beyin kanaması geçirmedim.

Hayır, yok.

Köyde araba sürerken keskin virajda arabayı uçuruma yolluyordum az kalsın, son anda babam el frenini çekmişti. Arkası açık arabaydı, arkadakiler atlamaya hazırdı