Yapacak bir şey yok hocam, bazen uzaklaşmanız gerekir işte, duymamanız gerekir, tamam deyip kısa kesmeniz gerekir.

Sağlık sorunları çok daha kötü 7/24 bir sert plastik bir kalıp içinde yaşıyorum her gün iğne vurulmam gerekiyor ve durumum kötüleşmeye başladı ailem her şeyi 4 4'lük olmasını istiyor ama onları hiçbir zaman tatmin edemedim. Bu dünyada herkesin dertleri var biraz daha sabretmeniz gerekiyor benim babamda sizin babanız gibiydi ailem çok kez yıkılma tehlikesi yaşadı ama şu an aile sorunlarım gitgide azalıyor elinizden geldiğince onları tatmin etmeye çalışın. Hayat gerçekten çok zor.

Biri tarafından aşağılandığınız zaman ya ona daha kötü bir şeyini hatırlatacaksınız ya da sesini kesmesi için "tamam en iyisi sensin" diyeceksin. Ya da en iyisi oradan uzaklaşmak. Bazen istisnalar olabiliyor kaşınıyordur mesela. Onlara da çenesinin altına dokunmak lazım. Sizin adınıza üzüldüm. Benim kuzenimin abisi de bazen kardeşiyle dalga geçiyor. Geçen gün kavga etmişlerdi. Her zaman olduğu gibi abi gene dövüyor. Çocuğa damacana fırlattı. Konu okul hayatına gelince hemen değiştirmenizi öneririm.

Merhaba arkadaşlar, bugün sizlere hayatın hakkında ne yapmam lazım danışmak istiyorum. İlk olarak hayatımın neden kötü olduğunu anlatmak istiyorum. İlk sırada hiç şaşmayacak şekilde babam var. Babam her şey sinirlenen bir adam ben 4-5 yaşındaykende bana bağırıyordu küfür ediyordu 16 yaşına geldim hala küfür ediyor moralmen insanı yıkıyor. Daha 15 dk önce canım kahve istedi diye kendi kafasından bir şeyler uydurup yine sövdü. Hadi diyelim ev kötü en azından hayatım okulda iyi gitsin değil mi? O da yok. İlkokuldan beri beni sürekli dışladılar bir insanın hiç mi dostu olmaz? Benim olmadı işte. Sınıfça buluşurlardı beni hiç çağırmadılar, yılbaşı doğum günü vb şeylerde her zaman birbirlerine hediye alırlardı bana bir kere bile doğum günün kutlu olsun demediler. Hadi onlar ilkokul ortaokul anısı lisede olmaz diye düşündüm aynı şeyler olmaya devam ediyor. Lise 1 de gittiğim okuldada yine her zaman konuşurlar, sohbet ederler, buluşurlar ve yine beni çağırmazlardı. Lise 2 de farklıbir okula nakil oldum insanlar bu sefer yüzüme bile bakmıyor. Arada konuşurlarsa konuşuyorlar konuşmazlarsa konuşmuyorlar. Sırf eğitimi güzek diye lise 3'ü de bu okulda geçireceğim fakat insanın konuşacak kimsesi olmayınca kendini çok kötü hissediyor hatta daha da açayım insan kendini değersiz veya sanki yokmuş gibi hissediyor. Hayatımı düzene sokmak için ne yapabilirim? Suç bende mi? Söylemeyi unuttum abim ve ablam faktörüde var. Biri mühendislik biride tıp mezunu gelip benimle alay ediyorlar ve aşşağılıyorlar. Biz fen lisesindeydik sen anadoli lisesindesin, senden birsey olmaz en can sıkıcısıda akrabaların yanında beni sürekli rezil ediyorlar ağlayarak küfür ederek dışarı çıkıyorum ama hala devam ediyorlar.

Hedefdede o var. Özellikle mühendisim diye hava atan abimi yerin dibine sokmak için herşeyimi vereceğim.

Arkadaş kısmını internetten bulursun. İnternette herhangi bir görünüş kısıtlamasına yok kafana esen insanlarla konuşuyorsun. Öbür konuda, derslerine çalış sadece. Gerisini boşver. Anadolu lisesinden çıkanda kaldırım mühendisi olmuyor. Önemli olan meslek değil insanlık. Çalışıp o mühendisi de doktoru da ayağına bir kaç yeşil 100lük kağıt ile ayağına getirtirsin.

Hocam iyi misiniz merak ettim?

Siz de onlara sövün, ağızlarının payını alırlar belki.