Bilgisayar kullan ama bir süre koyup kullan. Yaptığın her şeyde aklında bilgisayar kaldığı için bunları yaşıyor olabilirsin. Kendine yeni hobiler edin. Dışarıya çık, parkta yürü, sohbet et, kahvaltıda farklı tarifler dene, film ve dizi izle bunun gibi şeyler hayatında yer edinsin. Bir sorun çıkarsa kafaya takmamaya çalış, rahat ol. Mutlaka hayattan keyif almaya başlarsın eninde sonunda. Bilgisayarı sosyal hayatındaki bir hobin olarak gör.

Kesinlikle katılıyorum. İlle de zevk almak için eylem yapma. Sadece vaktini güzel geçirmek isteyerek yapmalısın. Zihnini karamsarlığa sürükleyecek fikirlerden uzak durup, kendine bir şeyler katmayı deneyebilirsin. Artık her ne olursa.

Hocam, problem o değil zaten. Problem, bilgisayarda aldığım zevki sosyal hayatta alamamak. Şu an mesela bunalim gibi biseye girdim 1 senedir evde bos bos oturuyorum. Geçmişi hatirlayinca boşluk. Fakat bu mesele son 1 haftadır oluyor. Onun öncesinde canım bilgisayar bile çekmiyordu. Sanırım yaş olgunlastikca, çoğu şeyin farkına variyor insan. Önceden keyif aldığım şeyler sacmaymis demek ki.

Tekrar başlasam duzelirmi şu en telefondan yaziyorum, laptopu kucagima alip oynardim mesela.

Bir tür tükenmişlik hali yaşanan. Belki adam akıllı çözümleri vardır. Benim tavsiyem baya acı verici Dayak yiyeceğiniz huysuzluklar yapın. Yediğiniz dayağın ekisiyle uyku dahil, herşeyden zevk alacaksınız.

Uzun zamandır film izlemiyordum dün 5 film peş peşe izledim. Mutlu etti, zihnimi yordu ve gerçekten dolu dolu geçen 8-9 saatti benim için. Örnek olarak uzun zamandır yapmaya ara verdiğin şeyleri yapmayı dene.

Benim zevk almama sebebim tipsiz ve fakir olmam. O dediklerinizi bir şekilde yaptım diyelim hani, yine mutlu olmayacağım ki? Doğmadan önce kimse bize sormadı: "Bakın, böyle bir dünya var, bir süre buraya gideceksiniz, bir şeyler yapın ve yok olun. Denemek ister misiniz? ?" Böyle bir şansımız olsaydı ve dünyaya gelmeden önce dünya ve yaşam hakkında bir sunum yapılsa, bugüne kadar yaşayan insanların önemli bir bölümünün bu deneyimi kabul etmeyeceğinden eminim. Doğduğumuzda, hiçbir soru sorulmadı ve bir şekilde doğduk. Bu yaşamın bazı kuralları vardır, bir daha asla sorulmamış ve sadece uymamız beklenmektedir. Klasik "oku-iş bul-evlen, çocuk yap-yaşlan-öl" den bahsetmiyorum. Yaşamın güzel, yaşamaya değer olduğuna ve ölümün korkunç olduğuna inanıyoruz. Hayat çoğu insanın söylediklerine göre yaşamaya değermiş. Ee tamam sana göre güzel olabilir ama bana göre değil? Belki sen çok zengin olduğun için hayatın yaşamaya değer olduğunu düşünüyorsun, saygı duyarım. Fakat fakir insanlarla, şavaşlarla, işkencelerle, soykırımlarla ve her türlü kötülüklerle dolu bir dünyadayız ve buna maruz kalan insanları düşünmeden "her şeye rağmen hayatın yaşamaya değer olduğunu" düşünmemiz isteniyor. Büyük bir yıkım deneyimlemeye gerek yok. Sıradan fakir bir insan olarak hayatı sevemiyorum. Sıkılma hakkım var. Belki de en önemlisi, bu hayatı istediğim zaman sonlandırma hakkım var. Günlük hayattan hoşlanmıyorum. Hayat rutinlerinden bıkmış olabilirim. Birinin önüne "hedef" olarak sokan şeyler benim için hiçbir şey ifade etmiyor olabilir. Bütün bunlardan vazgeçtiğimde, toplum beni dışlayacak ve ölüme terk edecek. Yaşamayı, hayatın tadını çıkarmayı ve sürdürmeyi seven insanlara saygı duyuyorsak, aksi halde düşünen insanlara da saygı göstermeliyiz.

Benim de psikolojimin bozulduğu zamanlar oldu ama asıl bu zamanlarda bazı şeyler kafama dank etti, fikirlerim ve yapabiliceklerim oluştu, her inişin birde çıkışı olacak önemli olan salmamak. Her bir şeyin hikmeti vardır, moralini bozma can sıkıntının ve psikolojik olarak bozuk olmanın nedeni amacının olmaması, boş olman, hiç bir şeyle ilgilenmemen. Bu yüzden spor sana yön vericek.

Merhaba bende aynı sorunları yaşadım ve formül basit ; Gitmediğin yerlere git, görmediğin oyunları, sergileri gör, bol bol film izle, okumadığın romanları oku, denemediğin lezzetleri dene, başka çevrelere gir, yeni insanlarla tanış. Ezberlerini boz, yeni hayaller kur. Her canlı gibi ölümü tadacaksın zaten. O yüzden şimdi tüm bunların bir oyun olduğunu ve kendine güvenip ipleri eline alabilirsen, sonraki sahneleri senin yazabileceğini anla. Acı yoksa mutluluk yok. Hüzün yoksa neşe yok. Ayrılık yoksa aşk da yok. Yarın öleceğini bilsen, bugününü bunalımla geçirmezdin herhalde. Saygılar...

80-90'larda yaşayıp ölmek en kesin çözümdü ama geçti artık o. Zaten hayattan zevk alanımız yok bir sürelik yanılsama o.

+1 hocam, zaman geçiriyoruz acisiyla tatlısıyla eski çağlarda yaşayıp olmak isterdim bende mesela. Önemli bir amacım olurdu en azından. Neyse, teşekkür ederim hepinize. Iyi geceler technopat ailesi seviyorum sizi.

Abi, pcden uzak kaldim kisiligim falanda oturunca böyle olduğunu düşünüyorum. Ama iyi ki böyle olmuş bu beni güçlendirmiş oldu. En azından, 21 yaşında pcyi birakamayan birisi olarak kalmayacagim. En yakın zamanda spora başlayacağım bu arada.

Hiç alkol, ilaç yada uyuşturucu kullandın mı bu sürede?

Kardeşim, senin önceki konularını görmüştüm dibine kadar haklısın ne yazsam bilemedim.

Hocam orası öyle, ama bozulan psikoloji düzelmez diye rivayet var doğru mudur?.

Her şeyden biraz biraz alarak hepsinden tat almaya bakın derim. Yeni sporlar öğrenin hobiler edinin. Sonuçta bilgisayar değildir her şey. Elektrikler kesildiğinde de can sıkıntısını giderecek aktiviteler bulmak lazım. Açın bir müzik oturun puzzleın başına. Emin olun işe yarıyor

Hayır aga, ağzıma bile surmedim sigara bile.

Uzun zaman sosyal medyadaki insanlarla konuşmadım, ama disariyada ciktim. Disardakilerle sohbet kurdum tuhaf hissediyorum. Zaman algimi yitirmiş gibiyim. Her gün uyuyup uyandım falan falan.. Herhalde tekrar pcye döndüğüm içindir. Başka bir açıklaması olamaz yani, 1 hafta öncesine kadar gülüp eğlenen ben suan bunaliyorum.

Millet sevgili bul diyor Adamı hayattan soğutacaklar

Ne için yaşadığınızı araştırın. Sebepsiz yere bu kadar zahmete katlanılmaz değil mi?

Sevgili bul Sabahtan akşama kadar konuşabileceğin senin yanında olacak, senin canın acısa ölmek isticek bir kız bul yeter.

Arkadaşlar, önceden Twitch'te takılıp video izlemekten veya facebookta takilmaktan zevk alırdım o zamanlar sosyal fobim vardı, ama kafam rahattı ve mutluydum. Şu an sosyal fobbimi yendim, çook uzun sure bilgisayar oynamadım ama ağır bunalimdayim. Sanki hiç geçmeyecek gibi. Facebook'tan insanlarla konusurdum en azından o zamanlar. Ne yapmalıyım? Bilgisayara yeniden baslayacagim keşke, daha erken baslasaydim. Son düzenleyen: Moderatör: 18 Ocak 2019

Spor en iyi başlangıçtır, belli bir süre sonra psikolojinden tut hayattının yavaş yavaş düzene girdiğini farkediceksin. Sporda moral ve stres attığından spor sonrası ve spor dışındaki zamanının, kafanda ne olursa olsun çok rahat, ne olursa olsun umrunda olmadığını farkediceksin. Spor vazgeçilmez bir tutkun olucak ve bir bakıcaksın belli bir zaman sonra kaslarınında büyüyüp belirgenleşmeye başlamış olduğunu farkediceksin.

Aynısını yeni bilgisayarımı aldıktan sonra yaşadım. Eskiden boş zamanımda toplayacağım bilgisayarın özelliklerini ve hangi parçaları çıkarıp hangi parçaları takabileceğimi düşünürken şimdi boş boş duvara vs. bakıp hiçbir şey düşünemiyorum. Dışarı çıkan bir kişi değilim okul dışında veya arkadaşlarım çağırmadıkça dışarı çıkmam. Sosyal çevrem 2-3 kişi ve sevdiğimiz konular çok farklı. Ama en azından arada bir takılabileceğim bir platform var

Yakın arkadaşların varsa onlarla gez biryerlere git gidebiliyorsanız bulunduğun şehirden başka yerlere gidin günübirlik veya birkaç gün geçirin boş durmayın gezin bir süre lunaparka falan gidin, sinemaya gidin çıkın dışarıda yemek falan yiyin bunları yapabilecek arkadaşın yoksa arkadaş edinmeye bak çık dışarı temiz hava al en kötü evde durmaktan beynin uyuşur buda seni mutsuz eder müsaitsen hemen şimdi çık dışarı yarım saat yürü gel tak kulağına kulaklığı sevdiğin bir şarkı aç emin ol çok fark ettirecek.