Bence durumdan duruma göre değişen bir şey bu.

Çok yorgunsam tabii ki otururum boş bir koltuğa fakat onun dışında fedakarlık yapmaktan yanayım. Dolmuşta 3 koltuk kaldığını ve dolmuşta benimle beraber 4 kişinin ayakta gittiğini düşünün, ben oturmayı tercih etmem mesela. O 3 kişi otursun, bu beni mutlu eder.

Hocam mesela verdiğiniz örnekte de herkesin başkasını düşünmesinin oluşturabileceği sıkıntılar çıkıyor. Ya hepiniz önce başkasını düşünen biriyseniz? Aslında verilen örnek çok fazla seçeneğin ve olasılığın olduğu geniş kapsamlı ve basit bir konu. Sadece 2 seçeneğin olduğu ve ciddi bir konu hakkında konuşmak lazım. Mesela bir yangın esnasında önce kendini mi düşünürsün yoksa komşunu mu gibi. Aslında önceki mesajınızdaki "Önce her şeyi ve herkesi düşünüp en mantıklı hareketi yapmaktır en iyisi bana göre." her şeyi düşünüp en mantıklı hareketi yapmak konuya verilebilecek en iyi cevaplardan olabilir.

Sana zarar veren bir konuda kendini düşünüyorsan bu bencillik değildir. İkili ilişkiler tamamen yarar-zarar üzerine kurulu olduğu için bir işin sonu sana zarar olarak dönüyorsa elbette ki kendini düşüneceksin.

Bence duruma göre değişir.

Sizin verdiğiniz örnek üzerine aklıma bir örnek daha geldi, mesela uçaklarda ilk kendi emniyet kemerinizi takın, sonra çocuğunuz varsa onunkini takın, aynısı uçak arızası sonucu maske takma da olabilir. Burada ilk kendimizinkini takmamız önerilmiştir. Bunun üzerine bir yorum da yapılabilir.

Bence kötü bir şey değil. Normal olan herkesin önce kendisini düşünmesidir, bunda bir problem yok.

Bence her duygu gibi yerine göre ve ne çok fazla, ne de çok az kullanılması gereken bir şey. Her zaman kendimizi düşünürsek topluma zararı olabilir, çok fazla toplumu düşünürsek de kendimiz mutsuz olabiliriz.

Bence ilk kendimizi düşünmeliyiz bize zarar geliyorsa duruma göre o işi yapıp yapmamaya karar veririz.

"Biz"i yaratan daima "ben"lerdir. Bu yüzden hayır, bence değil.

Önce her şeyi ve herkesi düşünüp en mantıklı hareketi yapmaktır en iyisi bana göre. Hatta çoğu zaman fedakarlık yapmak daha hoştur, dolmuşta giderken oturacak tek bir yer kalmıştır ama sonraki binen kişi ayakta gitmesin diye sen ayakta gidersin, çok güzel değil mi?

Ailenizden başka kimselere değer vermeyin.

Hocam sizin bahsettiğiniz sadece canını düşünmeye giriyor ve bence de önce kendi canını düşünmek oldukça önemli. Peki ya diğer alanlarda yani genel anlamda?

Ve bir yandan da konudan konuya herkesi ve her şeyi düşünmek zorlaşıyor, yangın olayında iş soğuk kanlılığa da bağlı mesela. Ve her şey düşünmekle de olmuyor mesela köpeğin yanından geçerken köpek saldırmaz diye kendine güveniyor olabilirsin fakat köpek havlarsa topuklayarak kaçabilirsin bir anda. Bütün olasılıkları küçük bir zaman aralığında düşünmek, dolmuşun hızla bir arabaya doğru gittiğini gördüğünüzü ve kaza yapacağını anladığınızı düşünün, anlık olarak tutunun diye bağırabilir misiniz veya üzerinize birisi araba sürüyor olsa anlık olarak çekilebilir misiniz veya üstünden atlamayı deneyebilir misiniz? Her şeyi düşündüğünü sanmakla her şeyi bildiğini sanmak arasında çok bir fark yok aslında. Olasılıklar zinciri evrenin genişlemesi gibi her saniye genişliyor, mesela aynı şeyi kelebek etkisi için düşünüyorum, düşünsenize, işe varmanız gereken saatten 15 saniye geç varıyorsunuz, gördüğünüz kişiler, gördüğünüz anlar, sizi gören kişiler, gördüğünüz arabalar, gördüğünüz anlar değişiyor. Belki bir kelebek görecektiniz işe giderken, fotoğrafını çekmek için duraksayacaktınız, belki bir tanıdığınızı görüp orada da zaman kaybedip geleceği tekrardan değiştirecektiniz. Konudan hafif çıktım sanki, gece gece kafa yapıyor düşünmek.

Doğasının gereğidir bu aslında birini severken bile kendimizi düşündüğümüz için bize iyi geldiği için falan severiz yani son derece normal bir durum ama ayarınıda çok kaçırmamak lazım. Kötü mü bilmem ama böyle evrimleştik normal bir durum.

Allah'ın sana verdiği o canı önce korumayı düşünmek, çoğu zaman kötü bir şey değildir.

Evet katılıyorum, durum bazlı konuşmak gerekli. Konuyu "her durumda kendimizi düşünmek normal mi?" diye sorarsak işin rengi değişir.

Kendini düşünmemesi kötü bir şey, düşünsene herkes başkasını düşünerek hareket etseydi bir gün kendisini düşünen birisi çıkıp o herkes dediğimiz kitleyi perişan etmez miydi?