Çok nadir ağlamışlığım o da Breaking Bad serisi ve birkaç filmdir. Biraz duygusuz bir insanım.

Supernatural final bölümünde saatlerce ağlamamak için uğraştım. Bölüm 40 dakika ama etkisi saatler sürdü.

Hiçbir şekilde ağlayamıyorum, çok gereksiz gülesim geliyor ve bir anda gülmeye başlıyorum. Ne izlersem izleyeyim öyle oluyor, ancak gözümün önünde olursa kendimi tutamıyorum. Herkesin ağladığını söylediği Yeşil Yolu izledim, gram duygusal olamadım.

Ben bir filmde hüngür hüngür ağlamadım ama The Walking Dead oyununda final sahnesinde çok ağladım ya.

@Anunswin Kendi içimde duygusal birisiyim, ilginç ve anlaşılır olmayan durum ise, bazen bu olaylara karşı kayıtsız kalmam, ne nefret ne sinir hiçbiri olmuyor bazen.

Demek ki Sürprizbozan: Spoiler Ragnar'ın ölüm sahnesini daha izlememişsin.

Ben de böyleyim, genelde sinirlenirim, üzülürüm de ama sinire dönüşür sonradan.

Ben hiç bir film izlerken duygulanmam bile sadece eşkıya dizisinde alparsalnın sevgilisi özlem otel odasında öldürüldüğünde hafif duygulanmış gibi oldum ama duygulanmamışım 2 dakika sonra kendime geldim.

Eğer izlediğin şeyi çok sevdiysen veya bir karaktere fazla ilgi duyduysan ağlarsın. Daha doğrusu bana öyle oluyor.

Filmlerde ağlamak anormal gibi geliyor ama yakının ölüm haberine, yaşanan tecavüz, cinayet, kaçırılma gibi olaylara karşı üzülmüyorum ben nedense, hissettiğim tek şey nefret ve sinir duygusu. Kendi içimde neden üzülmediğimi sorguluyorum arada, empati yönünden eksik miyim diye düşünmüyorum değilim.

Ağladığım bir kaç nadir film vardır. Geçmişte çektiğim sıkıntıları hatırlattığı için ağlamıştım film sahnesi için değil.

Annem hüngür hüngür ağlar filmlerde, ben yanında put gibi izlerim sadece. Arada "Acaba ben psikopat mıyım?" diye soruyorum.

Filmi izlerken bazen kendi hayatınızdan da bir şeyler görüyorsanız, o film sizi çok fazla etkisine alır. Kendim sadece 7. Koğuştaki Mucize filminde ağlamıştım sanırım. Çok duygusal bir filmdi.

Bana da oluyor o. Bence bitkinlik sendromu gibi çok üzüldüm ben birkaç yıl önce herkes gibi ama çok üzüldüm. Bazıları güçlüdür ayakta kalır ben de kaldım ama bir şeyler gidiyor her türlü.

Ben her şeye ağlarım, en ufak bir savaş sahnesinde bile heyecandan dolayı ağlıyorum mesela. Garip bir durum. Normalde duygusuzun tekiyimdir, ama böyle şeylerde deli gibi ağlıyorum istemsiz.

Ayla izlerken ağlamıştım. Hatta tek ağladığım film olabilir.

Geçmiş olsun bende en son kötü bir haber almıştım kendim hakkında sağlık açısından tabii bu yalanmış öğrendim sonradan ona ağladım oda zorla kendimi bayağı bir zorladım 2018'di. Ben küçükken çok ağlaktım ama sonradan böyle oldu.

Filmler veya diziler beni de ağlatamıyor. İçimin sızladığı sahneler oluyor ama ağlatacak kadar değil. Bazı insanlar çok duygusaldır, dokunsan ağlarlar ya, işte onların bu tarz şeylerden çok fazla etkilendiğine tanık oldum. Ben nadir ağlarım, en son sevdiğim birini kaybetme haberi aldığımdan yaşanmışlıkları hatırlayınca biraz akıttım. Küçük yaşlardan beri dimdik durmayı öğrendiğim için romantik duygusallık bana göre değil. Mizacım nötr kişilere tatlı sert, duruşum donuktur.

Tony Stark öldüğünde gözümden 1 damla yaş düşmüştü.

Çok dizi ve film izledim. Ağlamak değilde ciddi bir şekilde hüzünlendiğim tek film Yeşil Yol oldu. Dizi tarafında ise Breaking Bad'in final bölümü.

Benim en ufak bir şey de bile gözüm sulanır, bu kişiden kişiye değişir. Tamamen karakteristik bir özelliğiniz bu.

Çizgi filmde bile gözlerimin dolmuşluğu var. İzleyicinin ruh haline bağlı bir durum ama genelde. Siz de hasta değilsiniz, merak etmeyin. Bahsettiğim çizgi dizi: Kilroy Madness, 3 bölümlük kısa bir seri. Madness serilerinde karakterlerin konuşmaması gelenektir, alt yazı da olmaz. Sadece el hareketleri vardır emosyonel belirti olarak. Buna rağmen bazı sahnelerini çok etkileyici bulmuştum. YouTube'den izleyebilirsiniz.

Leyla ve mecnun aga çok üzdü şimdi Ezel'e başladım.

Cidden nasıl ağlıyorlar anlamıyorum ben kendimi zorlasam da ağlayamıyorum ben normal de de ağlayamıyorum çok strese giriyorum bu yüzden acaba bir hastalığım falan mi var.