Akışında yaşamak bizim ilacımız. Yarın yokmuş gibi hareket et, birikim falan yapma. 1 Ayı aşmayacak planlar yap, har vurup harman savur bu günkü gülüşün için 1 haftalık endorfinini kullan. Ben öyle yapıyorum keyfim yerinde.

Eskiden bir şeyler vardı. Şu an kafamın içi bomboş.

Daha kötü ama elbet bir gün olur diyorum, kötü düşünmemek lazım.

Ayni tabii ki, bu gunler de gececek.

Önceden şirket kurma hayalim vardı. Yani çocukluğumda. Şimdi ise ergenliğimin başlangıcından beri Amerika'ya yerleşme hayalim var. Eğer ülkenin durumu düzelmezse bu hayalimden kolay kolay vazgeçeceğimi düşünmüyorum.

Hayal kurmadan yaşamak çok zor değil mi?

Bu ben.

Ben bunu WhatsApp hakkımda kısmına yazayım o kadar iyi.

Eskiden saçmaydı, hayal kurmayı hiç sevmem.

Aynı.

Eskiden bir BMW 530 falan isterdim şu an 330-320 kafi.

Hayır çok sıkıldım artık ve alıştım, aklımdan geldiği kadar kurmamaya çalışıyorum.

Eskiden vardı. Şimdi neredeyse hiç yok.

Bizim ülkemizde malum hayallerle yaşayanları gerçekler düdüklüyor. O sebeple yaklaşık 3 yıldır falan anı yaşıyorum, akışında yaşıyorum. En fazla 1 hafta sonrasının hayalini kuruyorum. Tabi gerçek olmayacak hayaller kurmuyor değilim elbet aklımdan geçiyor ama sonucunda hiç bir zaman olmayacaklarını bilecek kapasitede olduğumu düşünüyorum. Bence bu ülkede babanız ya da amcanız bir yerde tanıdıkları yoksa, torpiliniz yoksa, her hangi bir gençlik kollarından abiniz ya da Belediyeden milyon liralar burs alamıyorsanız hayal kurmayın anı yaşayın derim çünkü şuan ne 1 ay öncesiyle alakamız var ne de 2 sene öncesiyle. Bu günümüz yarından daha iyi yarınımız bu günlerden hep daha kötü.

Kısaca hayalleriniz eskisi gibi mi? Ben örnek vermem gerekirse takip etiğim araçlar sürekli artıyor. Bir yerden sonra farklı hayallere yelken açıyorum, misal at arabası.

Ah be abi.

Eskiden çok vardı ama hayalim yok artık, intihar etmeyi de düşünmüyorum. N'apacağım hiç bilmiyorum.