Zayıfla bence 120 kilo çok fazla. Ben bile 80 kilo olduğuma rağmen kilolu gözüküyorum.

Katılmıyorum. para harcamadan sağlıklı kilo veremez aynı şekil para olmadan kilo da alınmaz çok zor alınsa bile skinny fat olur yine insan. Para şart hocam.

Bir kızın seni sevip sevmemesi, hele de bu devirde, ne kadar önemli? Yazdıklarından kişiliğin hakkında bir bilgi elde edilemez ama görüyoruz ki havalı değilsin, senin yakındığın yer de sanırım bu. Sana bir gerçek söyleyeyim mi? Senin hiçbir suçun yok, kusurun yok. Sen, busun. Kendini tanıtmışsın bu konuda, açıkçası üzülecek bir şey göremedim. Kötü bir kişi değilsin, çevren kötü değil, hayatın kötü değil; sadece kendini kusurlu olarak görüyorsun ama senin bir kusurun yok ki. Dışlanıyorsan, farklı olduğun için sevilmiyorsan suçlusu sen değilsin. Belki ileride ne demek istediğimi anlarsın. Sana önerim, kafanı bu konuda yormamak olur. Akışına bırak, bırak da seni olduğun gibi sevsinler.

Reis tipinin hiç önemi yok, fazla arkadaşının ve sevgilinin olmamasının da bir önemi yok. Kilo konusunda tavsiye vermeyin demişsin ama hem sağlık hem de yaşam kalitesi için kilo vermen şart. Arkadaşlık ve ilişki konusunu da kafaya takma akışına bırak. Sosyal olmak istiyorsan da bu senin elinde, insanlarla konuşup bir şeyler paylaşmak zor değil, denemen lazım sadece.

Başlarda lütüf gibiydi de zaman geçtikçe lanet gibi olmaya başladı. Hayat çok sıradanlaşıyor.

Nerede çokluk orada b kluk vardır. Az ama öz kaliteli arkadaşlar edinmeli, Yalnızlığı bir lanet olarak değil de lütuf olarak görüp yalnızlığın keyfine vardığın an yaşama isteğin gelir emin olabilirsin. Benim benden başka kimseye ihtiyacım yok, her şeyi tek yapabilir, her şeyden tek keyif alabilirim. En sağlam dostum gölgemdir

Arkadaşlar fizik olarak tam bir felaketim. 120 kilo, Boy 1.70. Yıllardır adamakıllı sosyal medya kullanmadım, neden bilmiyorum ama kullanmayı da çok doğru bulmuyorum. Her şeyi paylaşmayı fotoğraflarla övünmeyi beğenileşmeyi falan. Güzel fiziğim olsa da bunları yapmam diye düşünüyorum. Tahmin ettiğiniz üzere asosyal sayılabilecek birisiyim, çok fazla insan grubuyla iletişim kurmayı sevmiyorum. Okulda herkesle aram iletişimim iyiyken okul bittikten sonra iletişim kurmamayı tercih ediyorum. Max 1-2 arkadaşı bünyem kaldırıyor. Çok fazla kişi olunca tüm sohbet tekrar ediyor gibi hissediyorum. Daha hiç ilişkim olmadı. Kendimi bildim bileli ilk okullardan beri hep platonik takılırım. Hiç kimseye açılmadım bile. Genel de hoşlandığım insanların benden hoşlanmayacağına çok eminim, arkadaşlığımızın bitmemesini istediğim için risk almıyorum. Yani az önce bir platforma üye oluyordum fotoğraf ekranına geldim. Affedersiniz mal gibi kaldım. Fotoğraflarıma falan baktım doğru düzgün koyabileceğim 1 tane fotoğrafım yok. Bazen düşünüyorum bir kız beni neden sever diye mantıklı 1 sebep bulamadım... Neyse psikolojik olarak yıkılmış bitmiş bir haldeyim nasıl düzeleceğimi de hiç bilmiyorum yaşadığım hayattan keyif almıyorum... Biraz fazla içimi döktüm kusura bakmayın bu tarz konuları konuşacak insanım yoktu. Sonuç olarak sizler nasılsınız, kendinizi seviyor musunuz? Kendinizi eleştirip daha iyi olmaya çabalıyor musunuz?

Yani şişman olmuşsun, bu yüzden kendinden nefret ediyorsun. Asosyal olmuşsun belki de bu yüzden. Ama hala kilo ver demeyin diyorsun, ölüm mü var ucunda sanki kilo versen ne olacak. Kendine bunu layık görüyorsan yap. Kimse sana polyannacılık oynamamış burada bak, işte "olsun iç güzellık önemli, yok sosyal olsan da bir şey değişmiyor" gibi. Çünkü kendine layık görmüşsün, ne diyeyim ben. Bu kadar da olmaz yani, ne sağlık, ne mental, ne estetik kalmış vücudunda hala çaba sarf etmiyorsun.

Şu zamanlara kadar bende öyle düşünüyordum ama insanlar ilk görünüşe bakıyor. Görünüşüne göre seni değerlendiriyor. İş görüşmesi için bir yere gittim bana neden bu kadar kilolusun diye sordular. Sonra işe alınmadım tabii. Tek başıma bir şeyler yapamıyorum. Evden hiç çıkmıyorum. Arkadaşım çağırırsa falan anca çıkıp geziyoruz. Daha hayatımda hiç konsere gidemedim, sinemaya 1 kez gittim. Yaşadığımı hissetmiyorum. Bir şeyler yapmak istiyorum tek başımayken yapasım da gelmiyor.

En kötü durumlardan birisi, özgüven eksikliği ve aşırı streste kalmak. Yapabileceğin en iyi şey kalbini vücudun yönetimden çıkartıp beynini devreye sokmak. Yanlış anlama ben sana hakaret etmiyorum, şuan gençlerde olan en büyük sorun kalplerini vücudun yönetimine koymak. Beynini yönetime koymak işin en zor tarafı ama bunu yaparsan gerisini beyin kendisi hallediyor. Beynini yönetime koymak için önce platonik olmamaya dikkat etmen lazım, "kendimi tutamıyorum" gibi cümleler kuracaksındır muhtemelen, en kötü yere bakarak yürürsün belli bir süre sonra zaten buna ihtiyacın olmayacak. Kalbinin sana söylediği şeylere kulak asamazsan zaten en fazla 2-3 güne beynin yönetime geçer raharlarsın. Şimdi platoniklik falan ne alaka diye soracak olursan diye söylüyorum, platonik olduğunda kalbin yönetimde olduğu için hayatını sadece o kişiye bağlıyorsun "Kendini öldür" dese yaparsın o derece bir bağlılık söz konusu. Sen ne kadar "Yapmam" gibi bir kelime kullansan ve itiraz etsende yönetim kalbinde olduğu için ister istemez yaparsın, bende yaşadım aynı şeyleri bu yöntemle kurtuldum.

Para harcamadan da kilo verebilirsin zaten, zamanla halledersin, yeter ki kararlı ol.

Hayır kilo tavsiyesi istemememin sebebi zaten vermeye çalışmam. Gym'e git falan gidecek param yok. Eskiden bir kere gitmiştim de zaten kimse ilgilenmedi boşu boşuna 6 ay para verdim.

Aynı ben Hayatını akışına bırak böyle devam et ve kaliteli arkadaşlıklar kurmakdan da asla vazgeçme. Kilo, boy, güç vb. hiç önemli değil. Önemli olan önce kalpde sonra kafadadır.