Arkadaşlar merhaba, 16 yaşındayım 11. sınıfa gidiyorum ama mahallede falan hiç arkadaşım yok dışarı çıkıp gezebileceğim, takılabileceğim. Okulda ise sınıf ile çoğu kişiye muhattabım, konuşuyorum ama teneffüslerde sürekli beraber takıldığım gezdiğim birisi yok. Ne yapabilirim sizce? Çok sıkılıyorum.

Benim de yok be kral ortaokulda Full koridorlarda gezerdim, şu an lise 12'yim sınıfında içinde oturuyorum sabret 1 yılın kalmış. Dershanede bile tekim öyle milleti dinliyorum.

Hocam ben arkadaşımla konuşurken bile zorlanıyorum gelde sen ortama gir kormadan.

Ortamlara bodoslama dal, sesin çok çıksın.

Çevre yapmak her zaman iyidir. Birbirinle yakın olabileceğin düşündüğün kişiyle sohbet etmeye çalış konuşa konuşa sohbet açılır yani bunları sende biliyorsun konuşmadan arkadaşlık edemezsin.

Boşluğuma geldi çok güldüm buna

Hocam ilkokul ve halen lisede yaşadağım zorbalıklardan ötürü insanlardan korkmam çok normal.

Onu da yaptık hocam ama daha da alay konusu sayıldık.

Evet ama hayat böyle sürmüyor. Asosyal insanlara bakıyorum bot gibiler, çok kötü ama yavaş yavaş ona dönüşüyorum bende.

Biraz aktif olmak lazım hocam ne yazık ki. İnsanlardan korkmaya gerek yok. Yoksa böyle gidiyor hayat emin ol.

Bence ünide tek kalmak bir başarı sayılmalı. Sosyalleşecek o kadar çok fırsat olacak ki insan yalnız kalamaz ya.

Aynı durumu bende yaşıyorum fakat ünide ne yapacaksın? Yani ben ünide artık bunalır gitmem diye düşünüyorum arkadaşsız gerçekten geçmiyor. Hele ders boşsa o zaman kendimi öldüresim geliyor yalnızlıktan.

Bu tarz kendini kısıtlaman yüzünden. Bir kişi ile konuştuğunda o kişiyle muhabbeti devam ettir. Muhabbetin bile hiç yoksa en azından 2-3 kişiyle konuşursun. Dışarı daha sık çık okuldaki arkadaşlarla dışarıda da iletişim kurmaya çalış. Ne bileyim futbol seviyorsan halısahaya git, sevmiyorsan başka bir spora git. Tanıştığın insanları aktivite yapmaya çağır ki aranızdaki ilişki kuvvetlensin. Arkadaşlığınız pekişsin.

O zaman geçmişi unutmaya ne dersin? Geleceğini değiştirebilirsin ama geçmişi asla.

Hocam neden korkuyorsunuz ki? Çok garip o zaman bu sorun biraz da kişisel kendinizi değiştirmeye bakın.

Sosyal anksiyetesi olabilir. Dışarıdan korkma durumu çoğu kişide var benim gibi.

Çok değişik bir düşünce hocam. Sesinizi çıkarmanız lazım.

Hocam cinsiyet farketmeksizin anlasabilicegin birilerini bulmaya calismalisin bence. Ben 2 senedir 2 tane kiz 1 tane saglam erkek arkadasim var. Ne birine ihtiyac duyuyorum ne de gerek kaliyor fazlasina. Onemli olan dogru kisileri bulmak ki zaten az kalmis okulun. Bosver universitede daha farkli yaklasimlarla daha olgunlasarak guzel arkadasliklar edinebilirsin.

Her insan yapamaz hocam kendimden biliyorum.