Allah şifa versin

Saolun hocam.

Bu yazıya çok fazla yazabilecek şey yok, zamanında mesleki eğitim için Istanbulda bir devlet hastanesinde 2 ay geçirdim. Yönetim, işleyiş, mal kabul vs de görev aldik arkadaşlarımla. O kadar çok rahatsızlık yaşayan genç gördüm ki inanamamıştım. Bu kadar hasta veya rahatsızlığı olan insan olduğunu bilmiyordum. Orada geçirdiğim 2 ay bana çok farklı bakış açısı kattı. Bizim hedeflerimiz var iyi bir araba sahibi olmak veya iyi bir kariyer, orada yatan hastaların tek hayali ve hedefi vardi. Kimisinin hayali koşabilmekti, kimisinin ise derin bir nefes alabilmek. Ve bu hastaların en sevmedikleri şey onlara acınması idi, en kötü durumdaki hastaya bile ümidini kesmemesi konusunda sohbetlerimiz oluyordu, stajyerdik hemde sağlıkçı bile değildik biz bölüm olarak fakat hastaların en iyi kankalari biz olmuştuk. Kafalarını dağıtmaları için gündemi konuşuyorduk, tabletimden şarkılar açıp eğleniyorduk, yani kısaca akıllarını hastalıklarının dışında bir yere çekmeye çalışıyorduk. Herkes kronik bir rahatsızlığı olan kişiler ile arkadaşlık yapamaz, bunun sebebi ona ayak uydurma meselesidir. Genç bir hasta vardı, boşaltım sistemi ile ilgili bir sorunu vardı, onunla konuşmaya geleceğimiz veya beraber zaman geçireceğimiz saati belirlemiştik, bu kız bizim gelmemize yakın dakikalarda tuvaletten hiç çıkmıyormuş annesi öyle diyordu bize, bizde nedenini sormuştuk, çok sık tuvalete gitmesi gerektiği için sizinle sohbet ederken tuvalete gitmemek için sizden önce halletmeye çalışıyordu bu işini çünkü sizinle çok zaman geçirmek istiyordu. Hayatta ne hikayeler var, kimse bilmiyor duymuyor. Bu arkadaşım içinde umarım karşısına güzel insanlar çıkar, hastane ortamını yaşamayan bilemez.

Abim bende 11 yaşındayım ve bu ay veya geçen ay en samimi olduğum arkadaşımı kaybettim. Şu an telefon değişme pişmanlığı yaşıyorum. Ekonomi çok kötü istediğin eşyayı za zor alıyorsun ve okulda çok ödev veriyorlar üst üste bende mutlu değilim...

Sosyal medyadan arkadaş edinmeye çalışın ve kendinize samimi ortam kurun. Ailenizden destek alın.

Valla hocam hayat yüzünüze gülmemiş pek bende pek mutlu değilim arkadaşınız yoksa kendiniz olun müzik dinleyin kitap okuyun oyun oynayın vs mutlu olmaya çalışın olamıyorsanız böyle yaşamaya alışıcaksınız maalesef ben olurum arkadaşınız eğer sosyal medyanın falan varsa ekleyebilirim.

Allah şifa versin çok geçmiş olsun. Size Konu sahibine çok üzüldüm... Çok geçmiş olsun

Spora başla.

Bu arada çok geçmiş olsun.

Hocam hastaneden yazıyorum 2 gündür yatıyorum, böbrek değerlerim yüksek. Herkes sorunlar yaşıyor. Benim de ne olacağım belli değil. Hayat bu. Kronik böbrek yetmezliği çıkarsa yaşamamayi düşünüyorum. Dosya Ekleri IMG20221218121901. jpg 107,2 KB · Görüntüleme: 103

Yaşamamak derken?

Pardon size ve konu sahibine üzüldüm

Ben 2 adım atamıyorum yorgunluktan dediğinize bakın.

Beni aşırı sıcaklık sağlığımı çok etkiler, tansiyonum düşer midem bulanır. Bende mutlu değilim... İç siyaset, ekonomik kriz, enflasyon, sapıklık, işsizlik vs. yani hiç kimse mutlu olamaz. Dışlanıyorum okulumda hiç kimse arkadaş olmak istemiyor.

Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et Herkes mutsuz.

Çok kafaya takma çocuklar arasında bazen ötekileştirici olaylar oluyor. Sonuçta o zamanlar kimse mantıklı düşenemiyor. Aileleri düzgün eğitim vermemiş olabiliyor. Farklı olmak, hasta olmak veya şişman olmak garipsenebiliyor. Tavsiyem bazı Online oyunlar var. Benim için başlarında Valorant geliyor. Bu tarz oyunlarda sesli sohpetlerle DC ile iletişimler kurararak dostlar edinebilrisin. Okuldaki arkadaşlarından daha eğlenceli insanlar ve farklı aktiviteler yapabilirsiniz.

En kötüsü de 1-2 ay öncesine kadar bilgisayarım yok diye ağlıyordum, şimdi ise sağlıkim için ağlıyorum. En önemli şey sağlık olduğunu hatırlattı tekrardan dünya.

Maalesef... çocuktan yaşlıya kadar herkes üzgün...

Allah şifa versin.

Geçmiş olsun. Sanırım ömrünüzü belirsiz süre böyle geçireceksiniz, belki de yalnız öleceksiniz. Her zaman bir ihtimal vardır, umarım ileride yeni arkadaşlıklar edinirsiniz.

Yeterince açık değil mi hocam yaşım 18 bu yaşta kronik böbrek yetmezliği koyulursa ben ne yaparım.

Bu benim böyle kaçıncı konum bilmiyorum ama içimi dökmek istiyorum. Biraz uzun bir yazı olabilir. Beni tanımayanlar için adım ethem Efe, 13 yaşındayım ve ortaokul 8'e gidiyorum. 8 9 yaşındayken şans eseri belimi bir yere vurmam ve şişmesi ile hastanede röntgen ile akciğer kanseri olduğumu teşhis ettiler. Kanser o kadar yayılmış ki nefes alması mucize demişler bana, ama ben çok sağlıklı ve bir şey hissetmiyordum. Güçlü bir çocuktum. O gün apar topar beni ambulansla hastaneye gönderdiler. Annem babam gizlice ağlıyordu tedavisi yok vs. sanıyordu ama varmış meğerse. Çok uzun bir süreç sonucunda ameliyat ile atlattım. Bu bana olgunluk sağladı, yaşıtlarımla oynamamaya başladım çünkü çocuksu geliyorlardı. Bundan 1 sene sonra kan değerlerim düşmeye başladı benim. Her 2 günde 1 kan almaya gitmek zorunda kalıyordum ve çok çabuk yoruluyordum. Mds yani kemik iliği yetmezliği tanısı konuldu, eğer ilik nakli yapılmaz ise lösemiye çevirecekti. Babamdan yapmayı denediler ama son anda kalp atışları çok yükseldiği için vazgeçtiler. Annemden uyumsuz nakil yapıldı. Kit adlı steril bir odada 5 6 ay yattım. Aylarca bir şeyler yemedim boğazımdaki yaralardan dolayı. O kadar açtım ki rüyamda yemek vs. yiyordum artık. Her şey bitti, değerlerim hala normalde dönmedi. Şu anda kırmızı ve beyaz kan değerlerim normal seviyelerde sayılır. Beyaz kan hala biraz iniş çıkışlı olsa da çok daha iyi gidiyor. Şimdi diyeceksiniz neden mutsuzum. Hiç arkadaşım yok, yüzümdeki lekeler yüzünden bana garip garip bakıyor tüm çocuklar. Okula gitsem bile bireysel eğitim görüyorum ve bana göre kimse yok arkadaş olabileceğim. Hepsi küfür ediyor saçma sapan konuşuyor. Ben hep gülüyorum ama içten içe ağlıyorum her gece bunlar yüzünden. Ben neden normal değilim? Neden sadece tek arkadaşım 2 kuzenim kardeşim ve kedim? Neden böyleyim? Doktorlar her zaman düzeliyor dese de neden inanamıyorum artık? Çünkü düzelmiyor. Her ay yeni bir şey yaşıyıyorum. Daha yeni serum takılması bitti şiddetli ishalden dolayı. Ben mutsuzum. Düzelemiyorum arkadaşlar. Yalvarıyorum yardım edin ne yapabilirim ben? Son düzenleyen: Moderatör: 18 Aralık 2022

Evet... Korona dünyaya sağlığı yeniden öğretti el yıkama dezenfektanlar maskeler vs. 7 Aralıkta bakıyorum korona virüs verilerine 6 aralıkta 0 ölüm 0 vaka yazıyor mutlu oldum ama çok kısa süreliğine çünkü hala geçmişteki vakalar devam ediyor...