Peki herhangi bir devlet hastanesinin ücretsiz psikoloğuna gidecek kadar özgüvenin var mı?

Çok ciddi bir problemim yok fakat bir kaç şey konuşmak isterim.

Peki arkadaş çevresinde falan çok konuşsam kekemelik gider mi?

dostum eğer sana yardımı olacak ise discord'dan falan beraber konuşabiliriz. Senin olayın benim lisedeki ilk günlerime benziyor çok çekingendim ortaokulda tam tersi olmama rağmen. Fakat insanlar ile daha rahat konuşmak bu işin ilacı gibi bir şey biraz saçma gelebilir ama "Oooo merhaba Kral" diyerek selamlaşmak merhaba demekten çok daha rahat hissettirecek sana. lisede okuduğunu farz edersek çogu kişi rahat takılmaya çalışacağından sende onlara uyum sağlarsın. Giyiminde ise Beyaz-Kırmızı-Mavi-Sarı gibi iç açıcı renkleri giymeyi dene çoğu çok güzel yakışacaktır

Günün sonunda herkes tuvalete gider.

Dostum kusura bakma ama kendine ancak sen yardım edebilirsin. Biz öneri yaparız uygulayıp uygulamamak sana kalmış. Sihirli bir değnek yok ki tüm sorunlarımızı çözsün.

Direk spor salonuna koş 4-5 ay içinde özgüven eksikliğin gider ve her şeye önden git örneğin: Sokakta tanımadığın birisine gereksiz şeyler sor örneğin: "Abi saat kaç" de sınıfındaki arkadaşlarının yanına atıl konuş tadında bırakarak yapmak istediğini yap ünlüleri düşün, hırs yap ve her zaman şunu düşün: "Benim bundan neyim farklı"

Çok konuşmayın insanları kendinizden soğutursunuz. Özgüven sorunu bende vardı şuan ise çok özgüven sorunu var.

Yapman gereken tek şey ortama atılmak. Spora başlamak, insanların olduğu toplumlarda fazla takılmak. Belediyenin yüzme kulübü var orada yüzüp sosyalleşebilirsin inanılmaz keyif veriyor

Kardeşim öncelikle durumun çok kötü. Sana bir kaç tavsiye verebilirim özgüven konusunda. Öncelikle kendine saygı duymuyorsan özgüvenin de olmaz. Bunun için ilk iş yarın git koşa koşa bir spor salonuna yazıl. Özgüven kısmını etkileyen en önemli kısım spor bence. Sakın fiziğim kötü, göbekliyim, kısa boyluyum gidersem dalga geçerler diye düşünme. Kimse anne karnında vücut geliştirme şampiyonu olarak doğmuyor. Spordan sonra ise stilini değiştirmeni öneririm. Mesela saçını nasıl kestiriyorsun. Sürekli 0 mı yapıyorsun yoksa saçların çok mu uzun. Biraz dene kendine yakışanı bulursun. Ben bir dönem denedim saçlarım burnuma geliyordu sonra 3'e vurdum şuan subay tıraşı yapıyorum öbürleri güzel durmuyor. Ayrıca kıyafetlerini de değiştirmeni öneririm. Yakında Eylül geliyor, önümüz kış. Güzel bir deri ceket alarak başlayabilirsin. Ona uygun kombinler de yapabilirsin. Ayrıca konuşma sorununu şöyle çözebilirsin. Aşırı utangaç iseniz önce kendi anne babanızla konuşun bol bol. Sonra yaşlılarla konuşmayı deneyin. Dedelerimiz ve teyzelerimizin konuşacak pek kimseleri olmadığı için bol bol konuşabilirsiniz. Sonra gidin bir restoranına mesela, orada kasiyerler ile konuşun. Zamanla utangaçlık sorununuzu çözebilirsiniz. Ayrıca şunu unutmayın. Bu hayatta kimse sizden önemli olmamalı. Önce kendinizi sevin ve saygı duyun sonra başkalarına. Unutmayın siz kendinizi sevmez ve saygı duymazsanız, başka insanlarda sizi sevmez ve saygı duymaz.

Arkadaş çevrem var çok mutluyum fakat yeni tanıştığım arkadaşlarla konuşurken özellikle de yanlarında büyük biri varsa göz teması kurarak konuşabilirim sıkıntı olmaz ama tanımayan biri görse bu çocuk kim der davranışlarımdan dolayı. Ben kendimi çok sıktığımı fark ettim parmağımı yuvarlak yapıp tırnağımla derimi kaşıdığı mı ya da oturmakta zorluk çektiğimi fark ettim. Oturmakta zorluk çekmemin sebebi çok uzun ve zayıf olmam. Ne alaka derseniz ise dik durduğum zaman vücudum ince olduğundan dolayı çok kötü gözüküyor.

Bir yerden konuşmaya başlaman gerekli, arkadaş ortamında bol bol konuşursan kesinlikle geçer diye bir şey söyleyemeyiz fakat zamanla geçebilir. Özgüven sorunun kekemeliğinle alakalı ise konuşmaya başla, ondan farklı ise problemi bulup onun üzerine de yoğunlaşman gerekli.

Evde rap söylemek bence arkadaş çevresinden daha iyi. Hatta daha iyi olması açısından aç bir tane Ceza veya Eminem onları dinlerken eşlik ederek söylemeyi dene.

Ben evde tek başıma olduğum zaman bile utanıyorum sesli konuşmaya. Rap ile aram pek yoktur.

Hayattan zevk almaya baslarsan bunları yenersin. Özguven iyidir ama fazlası da insanı bozar. Özguven kazanmak için bol bol konuş, diyalog kur insanlarla. Tek başına kalarak halini daha da kötü hale sürukluyorsun.

Bu tarz konuları çok gördüğüm için yazının hepsini okuma isteği gelmedi. Kısaca özetlesen bir şeyler yazardım, biz bizeyiz şurada bizde asosyal olduk elbette. Tembellik var mı? Hiçbir şey yapasın gelmiyor mu? Ailen veya arkadaşın varsa dışarı çıkalım dediğinde reddediyor musun? Palavra yok yapman gereken istemediğin şeyin üzerine gitmek olacak kendimden biliyorum işe yarıyor. Belki çok sıkılıyorsun belki evde daha mutlusun falan dışarıdaki insanlar umurunda bile değil fakat anca bu şekilde kurtulursun. En kötü bir tane arkadaş edin ki asosyalsen yakınlaşamazsın bu yüzden bulamazın. Basitinden bir hobi edin. Müzik yapmak, bisiklet sürmek, spor yapmak veya PC toplamak satmak bu hobiye girmiyor fakat PC toplarken ve satarken çokça tanıştığım kişiler olmuştu o yüzden günümüz dünyasında arkadaş bulmak zor değil sadece kafa dengi bulmak zor. Çok üzülme bu arada rahatsız edici derecede utangaç değilsen bu gibi şeyler gelip geçicidir. Yaş ilerledikçe aklın başına gelir gereksiz panik yaptığını gereksiz utandığını anlarsın

Kekemeliğim azda olsa gitse, derse katılmaya çalışırım, insanlarla konuşmaya çalışırım. Ama işte sorun bana göre kekemelikte. Yani başkalarıyla konuşurken bana endişe geliyor, baskı geliyor, rahat olamıyorum. Bu yüzden de kekemelik daha çok belli ediyor kendini. Ve arkadaşlarımla falan konuşurken sesimin az çıktığını söylüyorlar. Ama bana göre sesim gayet normal ve yüksek geliyor. Öneride bulunabilecek birisi yok mu?

Ben psikologluk bir durum olduğunu düşünmüyorum. Arkadaş kendisini çok yanlış yetiştirmiş. Çocukluğunda biraz kendini geliştirse ve çalışsa böyle olmazdı bence.

Ben küçükken sanki kendimde değildim. Sanki beni başka biri kontrol etmiş gibi hissediyorum şuan. Afedersiniz ama ben küçükken veya öncelerden baya aptalmışım. Şuan kendi kafam olsa daha iyi olabilirdim şimdi, daha güzel hayatım olabilirdi. Psikolog veya spor yapmak gibi şeyleri şuan düşünmüyorum. Zaten kekemeyim, birde onun utanması ile uğraşamam.

Doktora git sana dideral yazsın. Topluluklara konferans verecek rahatlıkta oluyorsun.

1- Rap söyleyin. Benim kuzenimde kekemeydi. Rap söyleye söyleye geçti. Yanlış anlamayın tabii. Çıkıp rap konseri verin, demiyorum. Yanlızken de söyleyebilirsiniz. Herhalde yanlızken kendinizden utanmazsınız. 2- Basitte olsa bir şeyler yapın ve başarın. Mesela spora gidin ve gelişiminizi gözleyin. İlla spor olmasına da gerek yok. Bunun gibi herhangi bir aktivite de olur.

Kardeşim, benim de en iyi arkadaşım çok asosyaldi. Kendisi 23 yaşında. Çocuk ile ben arkadaşlık kurdum şimdi açıldı ve insanlarla konuşabiliyor. Hatta sevdiği kıza açıldı ki bu imkansızdı onun için. Öncelikli olarak insanlara selam ver. Sabahları günaydın de, çalışanlara kolay gelsin de, esnafla muhabbet et. Yavaş yavaş açılacaksın. Ailenle muhabbet et. Akrabalarına hal hatır sor. Sonra da sınıf arkadaşlarınla yavaştan muhabbet etmeye başla, hocaların ile konuş.

@drogbaformalı Boy kilo kaç?

1.88 dim 5-6 ay önce sonra baya uzadım. Kilom 65.

Kekeme sorun değil. Benim arkadaşım da kekeliyor fakat onun için sorun olmuyor. Üstelik benden fazla konuşuyor. Bazen kelimeyi söyleyemediği zaman ben söyleyip direkt cümleye devam etmesini sağlıyorum. Böyle yaptığım zaman kızıyor ama sonradan alıştı Yani ona takılma. Kimse gelip saçma sapan dalga geçmiyor merak etme. Konuş yahu. Düzeltmek için belki psikiyatri falan düzeltebilir. Bir bakman lazım. Özgüven ise en kötü ne olabilir şeklinde düşün yenersin. Mesela fotoğrafımı koysam en kötü ne olabilir? Atıyorum bir gün dalga geçerler. Eee geçsin ne olacak? Saçma sapan pozlar ver ne olacak yahu? En kötü ne olabilir? Sonunda ölüm yok. Çare bu. En kötü ne olabilir diye düşün sonra yaparsın. Mesela bir örnek vereyim. ilk staj başvuruma gittiğimde kapıdan geri dönmek üzereydim. Heyecandan elim ayağım titriyordu. Dedim en kötü adam beni kovar zaten bir daha ne zaman göreceğim dedim ve girdim. Gayet güzel geçti ve staja almışlardı. Yani takılma. Merak etme hiçbir şey olmuyor.

Merhabalar Ben 16 yaşındayım ve bende aşırı özgüven eksikliği var. Bir de asosyalim. Ama en kötüsüde kekeliyorum. Kekeleme dediğim hani her kelime de kekelemek değil, sadece belirli kelimelerde ve bazen nefes ile ilgili olabiliyor. Ama kitap okuyunca daha çok belli oluyor kekelediğim. Dışarı pek çıkmıyorum. Ve pek konuşkan birisi değilimdir. O da kekelediğim için oluyor. Konuşsam bile kekeleyeceğim zaman ya o kelimenin eş anlamlısı ya da kekelemeyeceğim zaman söylüyorum. Bu yüzden de hep duraksayarak konuşuyorum. Konuştuğum zaman kekelediğim zaman nedense ağzımı açıyorum. Açmak dediysem yani basbaya açıyorum işte. Ve bu çok ama çok utandırıcı. Bazı arkadaşlarım da önceden kekeliyormuş ama sonradan kekelemeleri gitmiş. Nasıl gitti diye soruyorum ben hiçbir şey yapmadım, kendiliğinden gitti diyorlar. Şimdi gelelim özgüven eksikliğine. Benim şu an telefonumda kendi fotoğrafım hiç yok. Sosyal medya, WhatsApp gibi yerlerde de fotoğrafım hiç yok. Ve ben çok içine kapanık birisiyim. Hatta bu yüzden de insanlarla pek konuşmuyorum. Fotoğraf çekinmeyi sevmem. Ve fotoğraf çekmeyi de doğal olarak bilmiyorum. Yani nasıl poz, hareket verilir pek bilmiyorum. Okulda bazı hocalar beni övdüğünde de ne tepki vereceğimi bilmiyorum. Öylece bakıyorum veya bazen ufak bir gülümseme, tebessüm oluyor. Size bazı sorunlarımı anlattım. Şimdi sizlere birkaç sorum olacak. 1- Kekemelikten nasıl kurtulurum? 2- Nasıl özgüven kazanırım? Teşekkürler. Son düzenleyen: Moderatör: 2 Ağustos 2019