İntihar etmeyi denemiştim ancak her insan gibi ölmeye çalışırken çırpındım diye kurtulmuştum. Çok kafasız çocukmuşum güzelim hayattan vazgeçilir mi?

2 Kere ölümden dönmüştüm. İlkinde denizde boğuluyordum. Son anda arkadaşım kurtarmıştı. ikinci sefer de ise şantiyedeki iskeleden düşecektim. Hatırlamak bile tüylerimi ürpertiyor.

Tabiki, sürekli dönüyorum, 90 ile viraj dönerken direksiyonu bırakırsam ölüyorum, 1 cm oynamamalı elim. Hep ölümden dönüyorum. Çünkü araba savrulmaya da çok yatkın, siz siz olun yavaş sürün.

Şimdi hatırladım, bir keresinde de yüzme bilmiyorken babamın önünde büyüklerin havuzundaydım. Kardeşim küçük olduğu için babam onunla ilgileniyordu ve ben o esnada kayıp düştüm ben ve yukarı çıkıp indim, babam da oyun yapıyorum sanıyormuş. Ben baba diye bağırınca çekti beni.

Ölümden döndüm. Bir bakmışım zaman geriye alınmış. Şimdi ise sevdiklerimi evime bir kaç gün sonra yapılacak terrorist saldırısından kurtarmaya çalışıyorum. Zor iş zor.

Bisikletlerle arabalara makas atarken bir tane deli arabanın camını indirip tabanca çıkarmıştı ama Allah'tan duvar olan bir yerden dönmüştük. Can abime çok teşekkürler

Evet. Sonrasında ölümden dönemeyen birkaç arkadaşım için üzülmüştüm.

Evet araba durdu geç dedi eliyle kamyonda hızla geliyordu görmedim tam arabadan geçtim kamyondan önünden geçtim koşarak kıl payı çarpmadan kurtuldu acayip korktuydum.

İlk okula giderken kalem kapağı yutmuşum soluk boruma gitmişti öksürüp zor da olsa çıkardım çıkmasa şu an bunu yazamıyordum.

Çok oldu. Her defasında felaket bir şekilde korktum ve "bu sefer kesin öldüm" derken, çok şükür hayattayım.

İlkokulda camın üstüne ittirildim. Bileğimde ki atar damar kesildi ve işin değişik tarafı gülüyormuşum.

Kalp nakli oldum. Olmasaydım ölecektim birkaç ay içinde. Ayrıca ameliyatta teknik olarak 1-2 dakika öldüm.

Ölümden dönmedim ama ölüm benden döndü.

18 yaşındayım baya geçti o günden sonra.

4 yaşındayken yaklaşık 3 kat yüksekliğinde inşaat alanına düştüm. Kulaklarımdan, ağzımdan ve burnumdan kanlar akıyormuş. 2 ay hastanede yattım, hala hatırlıyorum. Yine küçükken 15 yaşımda kuzenimin evinin 1. kat balkonundan sırt üstü düştüm. Filmlerde olur ya hani, sırt üstü binadan aşağı biri düşer, her şey slow motion'a girer hayatı gözlerinin önüne gelir, işte o anı yaşadım. Beyaz ışığı gördüm geri geldim, 10 dakika falan nefes alamamıştım. 1 ay sırt üstü uzanamadım. Yine küçükken 10 yaşlarında yüzme kursunda yüzme öğrenirken, çocuğun biriyle kavga ettim suyun altında beni boğmuştu, aklıma geldikçe hala sinir krizi geçiririm. Sayılacaksa lisedeyken sınıf kavgasında boğazıma kurşun kalem sokmuştu, gırtlak ile köprücük kemiğinin tam oraya ucu girdi, o adrenalinle hissetmedim ama kavga bittigi zaman kalemi onun bir yerine soktum İzi hala duruyor.

Ha bir de birkere bisiklet biniyordum iki el bırakma tutkusu işte düştüm gidon akciğerime çok kötü hasar vermiş çünkü kolumu kaldırmışım kaburgalarım esnemiş gidonda arasından geçmiş iç kanama olmuş 2 hafta canım acıya acıya nefes aldım hastanede 1 hafta kaldım ama sonra geçti hala bisiklet biniyorum bir şey yok. D

Film gibi cok fazla var. Uçurumdan düşme. En kötüsü benzinlik patlatıyorduk az daha.

Verilmiş sadakanız varmış.

Hocam ben buna vurdum düştü bana kafa attı bende düştüm öyle yuvarlana yuvarlana birbirimizi öldürecektik o ara tırnaklarınıda geçirmiş.

Ölüm bizden korksun aslanım şaka bir yana hiç olmadı.

Hocam siz gidin bir gusül falan alın nedir bu şanszızlık.

Bacağınızda bir şey var mı? Olay nasıl yaşandı?

Ablam beni arabayla okuldan alıp eve bırakırken kapı kapanmadan ve kendisi müzik dinlerken kendisi tam 3 kere ayağımı ezdi. O günlerden beri arabaya zıplayarak inip girerim.

Başınız sağ olsun ve geçmiş olsun çok kötüymüş.

Ölüme, aşırı yaklaştım diyemem. Ancak ne zaman bu hisse yaklaşsam, ağzımdan küfür çıkıyor. Hoş bir durum değil.

Evet, "İyi ki ölmedim." dedim.

Hasta iken, yanlış ilaç yüzünden kan değerlerimin neredeyse 0'a yaklaşması.

Buradakiler kadar ciddi değil ama çok küçükken sinek ilacı içmiştim.

Bizim dam vardı orada uçurtma uçurmaya çalışırdım. En son yüksek bir yere çıkmaya karar verdim. Çıktım ve aşağısı boşluk benim haberim yok. Arkamı döner dönmez irkildim kalp atışım hızlandı. İyi ki bir şey olmadı.

4. sınıftaydım. Annem hep beni okuldan alırdı arabayla birlikte eve giderdik. Bir gün neden bilmiyorum ama annem hafif bir baygınlık geçirdi direksiyonun kontrolünü kaybetti kaza yaptık. Araba 2 defa takla atmıştı. Neyse ki ikimize de bir şey olmadı. Yakındakiler sağ olsunlar hemen ambulans çağırdılar.

Yatağımın yanındaki masa başımı yarmıştı. Bu olay çok eskiden olmuştu. Smackdown hareketlerini deniyordum Bir de sıra sıra merdivenlerden yuvarlandım, burnum bile kanamadı. Bunların dışında önemli bir şey yok şükür. İleride de olmaz inşallah.

Kardeşim bana yumruk atmıştı burnumdan kan gelmişti. Bende ona Spear çekmiştim.

Çok şükür öyle bir şey yaşamadım. Çok da tırsarım zaten bu işlerden. Allah kimsenin başına vermesin.

Bisiklet sürerken araba yokuş aşağı çok hızlı geldi. Dengemi kaybettim az kalsın eziliyordum.

Bisikletle tofaşa giriyordum adam öyle bir sövmüştü ki anlatamam+paslı telle bileğimi delmiştim+bıçaklanıyordum kaçmak işe yaradı+çok feci dayak yemiştim intikamımı aldım Şimdilik bunlar var ya da bunlar aklıma geldi.

3 yaşındayken babamın arabayla bacağımın üstünden çatır çutur geçmesi dışında ciddi bir şey yaşamadım.

Okulda teneffüs zili çaldıktan sonra dışarı doğru koşarken arkamdan biri itmişti.

11 yaşında su çiçeği geçirmiştim nadir bir komplikasyon oluşmuş akciğerde pnömoni yapmış + zaten astım hastasıyım, doktora gittiğimde 1-2 gün daha gelmese ölecekmişsin dedi karşımda beni bir ağlama tuttu sonra 15 gün civarı hastanede yatmıştım. plot twist: olay şu ki ben su çiçeği aşısı olmuştum ilkokulda ama aşıdan sonra belli bir saate kadar su içmemeniz gerekiyor ben unutup içmiştim xd demek o suyu içmesem sorun olmayacaktı...

Cimdikleyerek, tırnağını geçirerek kız gibi dövüşenlere sinir oluyorum.

Yalnız çoğu kişi ilkokulda çocukken geçirmiş bu olayları benim gibi.

Fişi prizden hızlıca çektim, priz simsiyah oldu ama sorunsuz çalışıyor.

Deniz de boğuluyordum kuzenim az daha yetişmese burda değildim.

Arıdan kaçar iken. Tırın önüne atladım.

Sigortadan kapalı sandığım ana hat kablosuna elimi dokunduracakken içimden bir ses dur dedi o anda alakası yokken babam çıkageldi ve aşağıdan da kapat istersen dedi. Aşağı indiğimde yularıdaki sigorta anahtarının pasif oöduğunu ve 3 4 cm ile ölümden döndüğümü anladım. Zamanı gelmeyen ölmüyor.

Şuradakiler ile 3 sezon aksiyon dizisi çekilir.

1 hafta önce apandisitim patladı laparoskopik ameliyat oldum.

Yedi yaşındayken kola içmiştim. Ondan sonra merdivenin korkuluğunda oturuyordum. Merdivene düşüp aşağıya doğru yuvarlanmıştım. Ve bunların hepsi kola yüzünden oldu zanettim.

Bir kere, aquaparka gitmiştik 1. sınıftayken. Simit ile kaydıraktan kayacaktım ama kaydırak çok genişti, biliyordum bir şeyler olacağını. Kayarken dönünce simit boynumdan çıkmış, dibine gömüldüm havuzun. Sonra annem bağırmış bağırmış sesini duyuramamış yüksekten. En sonunda ben debelene debelene suya çıkınca kurtulmuşum.

Bir sinirle cama girdim, orada benden başka birisi olsaydı damarı falan patlardı heralde. Çünkü çok sert daldım o hınçla. Damarlarım dışında her yerim kesilmişti.

Hiç ölümden döndünüz mü? O an ve o andan sonra neler hissettiniz?

5 kere döndüm. Birincisi bebekken geçirdiğim kanlı ishaldi. İkincisi mahallede bir kavgada bıçaklanıyordum az kalsın. Üçüncüsü kafamı çok sert bir yere çarpmıştım. Sanırım bayılmıştım halsizlikten o sırada betona gelmişti kafam. Dördüncüsü az kalsın boğuluyordum suda. Beşincisi ise az kalsın tırın altında kaldığım İstanbul yolculuğuydu. Tırın biri beni sıkıştırdı az kalsın çarpacaktı. Neyse ki öyle bir şey olmadı. Şimdi bakıyorum da verilmiş sadakam varmış. Hayat film şeridi gibi geçiyor insanın gözünden bazen.

Servisten inip yola atladım, karşıdan bana yakın bir araba geldi. O an bir sorguladım kendimi, çok şükür olumsuz bir olay yaşamadım servisçinin bana çıkışması hariç.

Vallahi hocam Allah korumuş beni. Bebekken az kalsın ölüyordum ben kanlı ishal yüzünden. Halen de etkileri var o ishalin benim üzerimde. Neyse ki atlatmışım o hastalığı. Beni en çok etkileyen ise o tırın altında kalma macerası. Elim ayağım titredi o gün. Adam görmüyor beni inatla üstüme sürüyor. Çok şükür altında kalmadım o tırın. Yoksa şu an tahtalı köydeydik.

Hayır, hiç öyle aksiyonlarım olmadı.

Birkaç kere oldu sanırım. Geneli bisikletle saçma sapan hareketler yapmam yüzünden, tamamen benim suçum yani. Bir tanesini anlatayım. Yokuş aşağı frensiz bisiklet ile son hız giderken sağ taraftan bir arabanın hızla çıkması sonucu gidonu aniden kırıp kafa üstü yere çarpıp taklalar atmıştım. İşin kötü yanı kafamı önceden dikişli olan yere vurduğum için yerdeyken kanlar içinde kalmamdı. Yakındaki vatandaşlar ve esnaflar müdahale edip ambulansı aramışlardı ve hastaneye kaldırılmıştım. Yoksa kan kaybından iş daha ciddi bir duruma gelebilirdi.

4 yaşındayken denizde çok büyük bir dalga gelmişti boğuluyordum, 4 yaşında olduğum için ağladım sadece.

Aslında tam ölümden dönme gibi değil de ölümle burun buruna geldiğim bir an. Markete gitmem gerekiyordu. Biraz tepe gibi bir yerdeydi yaya geçidi. Alttan gelen araba yukarıyı görmüyor, yukarıdan gelen araba da aşağıyı görmüyor. Yaya geçidinin başında arabaların geçmesini beklerken arabalar bitti sandım. Tam yolun ortasındayken 2 tane araba son hızla yan yana ortamdan geçtiler. O zaman çok korkmuştum.

Sürprizbozan Seneye umarım. Benim başıma gelmedi ama arkadaşım ölümden gerçekten döndü. Öldü ve döndü. Beyin kanaması geçirdi ve 1 saniyelik kalbi durmuş sonrasında. Şu an çok iyi.

İlkokul zamanı servis beklerken park edilmiş arabaya çarpıp, düşmüştüm ve tam o sırada minibüs az daha beni eziyordu. Minibüsün durma sebebi beni fark etmesi değil, o sırada bir kadının binmek için durdurmasıydı. Yani o kadın olmasa aranızda olamayacaktım büyük ihtimal

Çatır çutur.

O balkonda biraz daha 'görünmez ölümü' solusaydım şu an burada değildim. Körde olabilirdim gerçi.

Ayaklarımın üstünden araba geçmişti.

Geçmiş olsun.

Babamın is arkadaşları ile ailecek görüşüyoruz. 4-5 sene once havuzlu bir yere gitmiştik. Yüzme bilmiyorum. Ama havuz göğsüme geliyordu. Bir an ayağım kaydı. Boguluyordum. Son anda babamın arkadaşı tutup yukarı çıkardı beni. Maalesef o kişi 2 ay önce COVID yüzünden vefat etti. Yaşadığım en tehlikeli şey bu.

Evet leblei tozu boğazıma kaçmıştı nefes alamadım.

Hocam işte bu sefer öldüm diyorsunuz ama ölmüyorsunuz

Bisikletle giderken alt yoldan bir anda 120 KM/H gibi bir hızla araba, ön tekerime vurdu. Bisiklet altımdan uçtu ben yerdeyim, adamlar sağ olsun hemen hastaneye götürelim vs dediler. 3-4 saat elim titremişti.

Köpekten kaçarken yoldan karşı tarafa geçmek istedim ama köpek kovalıyor diye yola bakmadım az kalsın araba ezecekti.

Vay be. Yaşın kaç?

Bir deli tarafından bana bıçak çekilmişti.

Konu ile alakasız ama erzincan spor çıkamadı 1 inci lige.

Evet. Kuzenim ve kardeşlerimle deniz bisikleti kiralamıştık. Bir miktar açıldıktan sonra indik yüzüyoruz işte. Fakat fark etmediğimiz bir şey inanılmaz dalgalıymış o gün deniz. 1-2 saat yüzmemiz esnasında dalgalar bizi kıyıdan uzaklaştırdıkça uzaklaştırmış. Kilometrelerce uzunluktaki sahil şeridindeki tatil sitelerinin ufacık gözüktüğünü hatırlıyorum. Yunus sürüleri ve ticari gemilerin çok yakınına kadar gelmiştik. Dayımın subay olmasının da yararıyla sahil güvenlik bizi aramak için çıkmış fakat onlar da bulamamıştı. Sonra biz son can havliyle kıyı gibi gözüken yere doğru sürmeye başladık. En sonunda girdiğimiz yerden 25 kilometre uzaktaki bir sahilden kıyıya varmayı başarmıştık.

İki yıl kadar önce sıradan bir şekilde sabah evden çıkıp dershaneye gitmek için minibüse gidiyordum. Yolun yarısında marketin içinden bir adam bağırmaya başlayarak etrafında silah sıkmaya başladı olay 10-20 metre önümde gerçekleşti. O rastgele mermilerden bir tanesi gelse ölebilirdim herhalde.

Arabanın bana bilerek çarpması hariç yok.

8 yıl önce sahile doğru giden dalgalar olmasaydı az kala boğulup gidiyodum

Gece 12'de bir sarhoş, araba ile beni kovaladı az daha ezecekti en son önüme geçip durdu arabadan inmesini bekleyip bana yaklaşırken ara sokağa girip kaçtım çok tatsızdı. Ha ve yine bisikletle giderken lastiğim çok eskiydi yolda bir şey değdi sanırsam 35 40 ile giderken lastik yarıldı yol ortasında

Evet. Okul kursuna giderken karşıdan karşıya koşarak geçiyordum ve araba tam ucu ucuna durmuştu. O an öyle bir korkmuştum kendime gelememiştim 15 dakika. İlkokulda olmuştu.

9 yaşındayken bir araba kazasında havada 2 kere takla atan aracın içindeydim. Ve yara almadan kurtuldum. O sırada olayı fazla hazmedememiştim çünkü her şey çok hızlı gelişmişti. Ve maalesef o kazada 4 yaşındaki kardeşim kurtulamamıştı Başka bir tane daha var; yaşadığım bu olaydan 4 sene sonra yürüme bandında yürüyordum. Hızı en sona almıştım, ve sonra bandın en arkasında olduğumu fark etmedim. Arkamda merdiven vardı. Merdivenden tam düşecekken bir yere tutundum. Ama kafamı demire çarptım. Hiçbir şey olmamış gibi salona inerken babam kafamın kanadığımı görmüş.

Evet aptal arkadaş yaktı. Bir daha konuşmadık. İlk söndürdük karton ile vurduk falan ama sonra bir rüzgar esti birden 3 4 metreye yayıldı ateş. Zaten ateş gündüz pek belli olmuyor. Millet kaçınca korkuyla ben de kaçtım. Eski bir olay 3 4 yıl oldu.

Evet döndüm o an kanlar içindeydim ama pek bir korkum olmadı galiba şokta kaldım.

Denizde boğuluyordum. Öleceğimden emindim öyle durdum bir şey yapamadım. Size ne yaşadığımı anlatamıyorum ne diyeceğimi bilmiyorum. Çok kötüydü. Sonrada babam çekti yerden. Birşey yapmamamın sebebi nedir bilmiyorum o anki korku mu desem değişik bir şeydi.

Çok oldu, uzun yolda karşıdan gelen otobüsün altında kalacaktık az daha, 5-6 metreyle kurtardık. 4 yaşındayken 2 metrelik havuza atlamışlığım var, yüzme filan bilmiyorum, derin olduğunu da bilmiyordum abinin birinin atlayıp beni kurtarmaya gelişi, o dibe doğru yüzüşü vs unutulmaz En ilgincini anlatayım, liseye başladığım sene asansörle düşmüştük. Şöyle oldu 3 arkadaş binanın 13. katından bindik asansöre, 9. katta 3 tane teyze bindi, 2 çocuk vardı yanlarında 1 tane de bebek vardı, asansör 4 kişilik bu arada, biz olduk 9 kişi. Biz inelim bari ya dedik o arada kapı kapandı. En arkada ben vardım asansörün hızlı indiğini hissettim noluyor dedim, biri " ay düşüyoz eaaeağaay" dedi teyzeler başladı bağırmaya, asansör bizi çekememiş serbest bırakmış. Gittikçe hızlanıyordu ve sallanıyordu şehadet getirdim, ışıklar gitti ve inanılmaz bir sarsıntıyla 2-3 hamlede durduk, güvenlik halatı denilen birşey varmış o kurtarmış hepimizi. neyse 0'a iniyorduk ama asansör -1'in de altında durmuş, yarım metre bir açıklık var -1. kat ile aramızda. Anahtarlar -1'in kapısına vuruyoruz duyan yok, içerde herkes nefes nefese biri bağırıyor biri ağlıyor diğeri bebeğim nolacak vs teyzeler iptal. Bayağı bir bekledik kapıcı geldi, asansör kapılarının anahtarı oluyormuş L şeklinde onu taktı çat diye bir ses geldi kapıcı aha dedi anahtar kırıldı, teyzeler gene başladı feryat etmeye ağlıyorlar resmen. Bekleyin yan siteden alacam dedi, gene biraz bekledik sonra kapıyı açtılar. Ben zaten en arkadaydım ama 2 arkadaşımı arkaya ittirdiler kendileri çıktılar önce, biz en son çıktık... O gün bu gündür asansöre 1 kişi bile fazla olsa binmem.

Ölümden dönmek gibi sayılmazda çok kötü durumda olmuştum ilkokul zamanlarında. İlki ilkokul arkadaşımla el ele koşustururken bir anda aniden başka yöne doğru dönderdi ve elimi bıraktı koşuşturduğu sırada yüzüm betonla sert öpüşmüştü. Yüzümün derisi kalkmıştı ve şişmişti. Diğerinde de tatilde köydeyken üzüm bağına çıkmıştık. Oranın yokuşu da bir biçimdi o zamanlar kuzenim elini verirken denk getiremedim sonra kirpi Sonic misali mi dersin yoksa usain bolt mu bilmem dağdan kaydığım gibi koşmaya başladım böyle rahat bir 1-1.5km yolu 30sn altı varmışımdır en sonunda bir üzüm yaprağına takılıp ayağa kalkmıştım geri.

Evet.

Yaktı mı cidden çakmakla?

Silah çekilmişti.

Hayır.

2 yaşımdayken karın bölgeme, bacağıma ve kollarıma kaynar su dökülmüş. Kettleda kaynayan su dökülmüş üstüme. Kendim halt yemişim. Yani, 2 yaşımdayken konuşabiliyormuşum fakat ne dediğimi hatırlamıyorum kurtulduktan sonra Ameliyat esnasında biraz babama anneme ağlamışım. Odur hikaye.

Uçurumdan düştüm fakat son anda kurtuldum babam olmasa ölmüştüm.

Çok küçükken olduğu için ailemin anlattıklarını anlatacağım bir gün eski tofaşımızla yolculuk yaparken bariyerlere çarpmışız oradanda tırın önüne az kalsın tır bizi biçecekken tırcı durabilmiş ve bende çizik bile yoktu ailemin anlattığına göre öyle.

Doğarken 2 kez kalbimin durduğunu söylemiş doktorlar, doğarken ölümle tanıştım desem yeridir o yüzden Onun haricinde çok şükür bir şey yaşamadım.

Ölümden dönmek değil de çoğu kez ölüme çok yaklaştım en korkuğum ise 2009 yılında traktörden tekne indirmeye çalışırken traktör ile kapak arasında 5 saniye farkla sıkışmama ramak kaldığı zamandı.

1. sınıfa giderken alnıma demir girmişti. Ölümden dönmek sayılır sanırım.

Bisiklet sürerken hava yapayım diye çok kötü düşmemden hemen sonra yokuştan aşağı doğru yuvarlanmam. Ve bu kazada dudağım patladı, burnum çok feci kanadı. Ben de eve bir şey olmamış gibi gittim. Arkadaşlarım da hurdaya çıkmış bisikletimin fren parçacıklarını bana vermesi ve bak ne bulduk demeleri çok komikti ama çok da kötü bir kazaydı.

Bisiklet sürerken yoruldum ve durmuştum daha sonra dengemi kaybedip inşaata düşmüştüm. Hatırladıkça gülerim.

BİM koridorunda yan yan koşarken düştüm ve şu metal çubuklarını yapılan kasanın köşesine kaşımın hemen altını kestirdim. Ölmezdim muhtemelen ama kısmen kör olabilirdim.

Hocam mecbur kalıyorum 40 kilosun 60 kiloluk senden 1 yaş büyük birini nasıl engellersin?

Umarım seneye çıkarlar. Bizim malatyada kümeden döndü.

Ben döndüm. Beden hocamız bizi sınav yapıyordu engelli atlamaydı o sınav. Bende heyecan yapıp engele takıldım ama dizimin üstüne dik pozisyonda düştüm. Nefesim kesildi en son bilincimi kaybettim. tam emin değilim ama vücüdumun kontrolu benden çıktı ve kontrolumu kaybedip yere yayıldığını hatırlıyorum ve eğer iyileşmeseydim. Sanırım ambulans yetişemez 2 3 dk içinde nefessizlikten ölürdüm. O sıra da bana beden hocası değişik bir vucüt harketi yaptı. Geçti arkadaşlarımda öylece bakıyordu. Garip bir şekilde çabucak toparlandım. Kötü zamanlar. Gözlerim kararmıştı sanki ölümü gördüm ve geri geldim kendimi cansız bir nesne gibi hissettim yere yığılırken acıda hissetmedim.

Birkaç yıl önce uyurken kalbim çok hızlı atmaya başladı. Sanki içimden bir şey çıkacakmış gibi uyuştum, nefes alamadım. Başımı hareket ettirince gitti ama yataktan düştüm.

Herkesin babası kurtarıyor yani babalar kahramanımızdır.

İki defa oldu birinde 4,5 metreden aşağı düştüm diğeri ise trafik kazası arkadaşımın hız tutkusu yüzünden.

Kartaldan karşıdan karşıya geçerken ölüyordum adam iyi sövmüştü. Aynı gün farklı zamanda ayağımın üzerinden araba geçmişti o gün garipti hala daha yol boş olsa da etrafa bakarak karşıya geçerim.

Bisiklet ile arabaya çarptım. Bende bir şey yoktu ama arabanın plaka yamuldu. Bir de araba kazasının ucundan dönüp kaldırıma çarptım. Tam arabaya çarpacakken gidonu kırdım ama kontrolü elden kaybedince kaldırıma kapaklandım.

Ben 8 yaşımdayken erik çekirdeğini yutuyordum, az daha midem yırtılıyordu. Son anda su verdiler, hastaneye gittim. Ameliyatla boğazımın tarafında takılanı aldı. Boğazımdan yutarsam midemi kesicekti ya da boğularak ölücektim. Çok korkunçtu.

Küçükken mağaraya yuvarlanmıştım.

Ağır hasara çıkmıştı yadigar Mercedes'imiz.

Bende 3 kat yuvarlanmıştım galiba.

1: 2. Veya 3. sınıftayken merdivenden düşüp kafamı okullardaki sivri peteğin sivri kısmına sert bi şekilde çarpmıştım. Elim kolum kafam hep kan olmuştu. Annem Hemen gelip hastaneye götürdü. 2: Tavuk döner yerken boğazımda kalmıştı ve bildiğin takılıp kalmıştı az daha nefessizlikten ölüyordum neyseki evde yiyiyordum döneri, annem gördü hemen su verdi.

Martı'ya binmiştim yokuş aşağı inerken telefon çalmıştı. Salak ben hem martıyı kenara çekip, hem frene basıp, telefonu cebimden çıkarmaya çalıştım. Haliyle düştüm sürükledim bayağı. Arkada araba da varmış. Adam geçerken bana sövdu gitti.

4 Yaşında anaflaksi geçirdim. En son hatırladığım suni teneffüs yapıp boğazımı delmeleriydi.

Manyakça şeyler yaptım ama hiç ölümle burun buruna gelmedim. Kaza bile yapmadım. Acaba nasıl bir duygu merak ediyorum.

Allaha şükür hala yaşıyorum. Daha 3 aylıkken domuz gribi + araba kazası + kangallarla eylence(2 kez ısırıldım) + zatüre.

O sadakanında ötesinde bir şey olabilir bence.

Bir de ailemin hikayesi var 2 yaşımdayken balkonda halıları sabitlemeye yarayan sandalyeye yayılarak oturmuşum, 10. katta yaşamak zor.

5 yaşındayken çok un yemiştim evde de yalnızdım sonra boğazıma bir yapıştı hemen koşup su içmeseydim şu an burada olmayabilirdim. Başka olaylarda yaşadım.

Denizde dalga boyunun artmasıyla ve yüzme bilmeyen biri olarak karaya zor yetiştim.

Bisikletle hızlıca giderken yere düşmüştüm. Diz kapağım, dirseğim hep soyulmuş, parçalanmıştı. Daha sonra kendimi evde buldum, düşündüğüm tek şey verdiği acıydı. Beynimde bir sorun çıkmadı ama bacağımı 1-2 hafta düz tutmak zorunda kalmıştım. 2 hatta neredeyse 3 sene geçti, hala izleri var.

Evet döndüm. Bir gün bisiklet sürüyordum arkadaşımla hava bayağı yağmurluydu bizim evin orada yokuş vardı baya dikti. Bir kaç kez kaydım bir şey olmadı son kez kayayım dedim kaydım ve bisiklet in kontrolünü bir anda sağlıyamadım baya bir hızlı bir şekilde arabanın camına kafam giriyordu hemen kendimi attım bisikletten. Kendimi yere attığımda çenem yere çok sert bir şekilde sürtündü ve çenemdeki etler sarktı. Hemen en yakında ki sağlık ocağına gittik çenemi tutmak için bir şeyle bantladı adını tam hatırlamıyorum. Sonra hastaneye gittik dikiş attılar hala izi duruyor çenemde.

Ölümden değil de, geçen gün tam uyuyacakken düşüyorum sandım ve bağırdım. Aslında düşmüyormuşum... Küçükken tatile gitmiştik. O zamanlar küçük olduğum için yüzemiyordum. Simit kafamdan çıkınca havuzun dibini boyladım. Annem o an çok bağırmış. Sonra ben çırpına çırpına çıktım.

Bisikletle hızla giderken aniden sebebini bilmediğim bir şekilde çok sert frenlemişti. Sonra olanlar oldu ama hala buradayım.

Dirseğime sinirlerin olduğu kısma bir darbe yemiştim, bayılıp dilimi yutmuşum. Kötü olan kısmı ise ben bayılmış durumdayken rüya gibi bir şey görüyordum. Denizin dibindeydim ve yüzeye çıkmaya çalışıyordum ama çıkamıyordum. Tam pes edip gözümü kapatırken babam dilimi boğazımdan çekmişti. Galiba ölümden saniyeyle kurtuldum.

Arabanın altında kalmaktan son anda kurtuldum kafam arabanın altına girmişti dizim morardı tek.

Çocukken kamyonun altında kalıyordum, ya 1 ya 2 saniyeyle kurtuldum. Kamyoncu fark etmeyip frene basmasa tekerin altında pestilim çıkacaktı

Tabi kalktığım gibi dalgalar çarpmaya devam etti zar zor çıktım.

Şöyle düşünün çift şeritli yol var. Karşısında kuru otlar ve bir adet elinde çakmak olan aptal bir arkadaşınız. Sonuç kaçarken ayaklarım arkama vuruyordu. Elimde tablet ve şarj aleti, terlikle koşuyorum. Ertesi gün bir baktık alan simsiyah olmuş.

Kaldırıma takılıp mı düşmüştünüz acaba?

Bildiğiniz karayolunda bisiklet sürerken bir araba çok dibime girdi ve arka lastiğime çarpıp kaçtı, çarpma etkisiyle kafamı yol bariyerine çarptım 25 dakika baygın kaldım. Allahtan çok hızlı değilmiş ölümden döndüm.

Olmadı ama bir araba kaza yapıp bizim arabanın üstünden uçtu. Arabaya bir şey olmadı Sürprizbozan 1940: İleride uçan araba olacak. 2020:

Yılda 3-4 kez bu durumu yaşıyorum. Fazlasıyla şanslı birisiyim, çocukluğumdan beri yılda en az 1 kez ağır bir durumla karşılaşıyorum. Mesela 2 yıl önce kapının camı kafama düşmüştü ve sol kolumun bir bölümünü kesmişti, şansıma ki damar ve sinir sistemini kesmedi. Daha niceleri varda onları hiç söylemeyeyim, sadece bu anlattığım bile korkunç bir şey zaten.

3 defa döndüm. Birinde ağaçtan düştüm. Allah'tan toprak zemine düştüm de bir şey olmadı. Birinde beden dersinde takla atarken az daha boynumu kırıyordum. Bir süre nefes alamamıştım. Diğerinde de çok küçüktüm. Devasa bir otobüsün tekerinin dibine gitmişim. Otobüs geri geri gelmeye başlamışken babam kurtardı.

12-13 yaşlarımda Amasra'ya gitmiştik tatile. Ön taraftaki plaj doluymuş biz de arka taraftaki plaja gittik gerçi oraya plaj denmez fakir plajı denirdi şimdi temiz mi bilmiyorum. Kaya vardı oradan atlardık zaten ileri gidemezdim daha yeni yüzmeye başlamışım Ankaralı nereden bilir yüzmeyi. Merak işte ön plaja kadar yüzebilir miyim acaba diye zıpladım kayadan meğersem o tarafta derinmiş boğulurken abinin teki aldı beni yoksa orada ölmüştüm herhalde. Kurtarıldıktan sonra ailemin yanına gidip 2dk durduktan sonra tekrar kayaya çıkıp atladım.

Prize tel sokmuştum elektrik gitti ama bir şey olmadı.

5. kattan kafama sandalye düşmüştü, olay: Daha küçüktüm, arkadaşlarla yerden yüksek oynuyoduk. Gece vaktiydi. Ben ebeydim, elim kafamın üstündeydi. İleri geri giderken zaaan! Şükür bir şey olmadı, et ezikliği oldu. Araba ile kaza yapmıştık: Ehliyetisiz birisi 120 km ile arabanın benim olduğum tarafından vurmuştu, tekere denk geldi. Araba yan felan döndü, dondurma yiyorduk, cips felan vardı hepsi uçmuştu. İlkokulda kafam sıraya girmişti: Bir arkadaşım çöpe girmişti, bende çöp adam diye dalga geçiyodum. Sonra geldi, bi' ittirdi kafam sıraya girdi. Dikiş attılar. Daha vardır ama aklıma gelmiyor.

Tamam yaşıt değilmişiz, abi diyebilirim sanırsam.

Hocam ege ve Erzurum depremlerini biliyorum oralardaydım ama hayatımda hiç ölümden korkmadım yapacak bir şey yok dedim kader sonuçta.

4 yolun ortasında bir tane doblo çarpıyordu o anki şokla öldüm ben dedim sonra şoktan çıkıp geriye kaçmıştım.

Küçükken havuza atlayacakmışım, zor tutmuşlar. Ölümden dönmek olarak sayılır mı bilmiyorum.

Onların da mı ölümden dönmesini isterdin?

Ölümden dönmedim, inşallah ölüm virajına kadar gitmem

Ben çocukken çok blöf yapıyordum öyle

Evet. İlkokul 2. sınıftayken dikenli tellere tırmanmıştım. Ayağım kaymıştı ve boynum boydan boya kesilmişti. Doktorun dediğine göre birkaç mm daha derin kesseymiş şah damarımı bile kesebilirmiş.

Evet. Bir keresinde trenlerin geçmesi için yapılan yerler olur ya yolun ortasında, işte orada biz görmedik ve 140 ile ona girdik ve yerden metrelerce havalandık. Yan şeride düşebilirdik ama kedi gibi 4 ayak üstüne düştük. Araba hala iyi.

Kaderimiz aynı dostum.

Elektrikli el fenerim kırılmıştı prize takıp şarj etmeye çalıştım priz elektriğe bağlıyken şarj soketinin demirlerine değdim yaklaşık 220 v yedim. Allaha şükür yaşıyorum baş parmağımda 3 gün yanık izi kaldı.

Abi yaşadığına emin misin?

Daha 5 - 6 yaşlarındayken ailemden daha hızlı karşıya geçiyim diye yeşil ışıkta yolun ortasından koşmaya başlamıştım, tam karşıya geçerken hızlı gelen arabanın farıyla benim aramda en fazla 5 cm mesafe vardı. Bir de 7. Sınıfta iken arkadaşlarla şakalaşırken yerdeydim, diğer 2 3 arkadaş da kendi aralarında sohbet muhabbet ederken sıranın ön ayaklarını havaya kaldırmışlar (Arka 2 ayak üstüne) masayı bıraktıkları an masanın ayağı tam kafamın biraz yanına çarpmıştı.

Yok sanırsam, daha yaşamadım. Şu an bu yazıları okuyunca da, iyi ki yaşamamışım. Kötü bir deneyim olurdu. Ölümden dönmek... Çok garip. O ölme hissini yaşayıp daha sonrasında yaşama sevinciyle ölme hissinin karışması...

Sandalyede oturuyordum. Geriye gidecektim... Arkası boşlukmuş.

Çok şükür hiçbir şeyim yok, henüz 3 yaşında olduğum için ve daha kemiklerim tam olarak gelişmemiş olduğu için bir zarar görmedim. Olay ise şöyle olmuş; babam arabayı garajdan çıkartıyormuş, bende çıkartırken arabanın çıkacağı yere geçmişim oyun oynamaya başlamışım. Babam da beni o kısa sürede fark edememiş ve ezmiş geçmiş. Ama yaşım daha ileri olsaydı sıkıntılar doğabilirdi.

Bir halat sayesinde bataklığa batmaktan kurtulmuştum.

Kavgada boğazıma tırnağını saplamıştı birisi defalarca. Mosmor boğazımla 1 hafta gezmiştim. Çok kesik vardı ama içeri geçirememiş. İşin komik tarafı yönetim beni suçlu buldu. Bir bunu hatırladım öbürleri haricinde. Edit: Arkadaş, benimkiler hiçbir şey miş. Milletin yaşadıklarına bak. Allah kimsenin başına vermesin.

Bendede aynısı oldu.

Denizde tam boğuluyordum ki yanımda yabancı biri olmasaydı şu an bu konuyu ne görücektim ne de yazı yazabilecektim.

Küçükken tam hatırlamıyorum sanırım 5-6 yaşlarındaydım. Bir binada merdivenlerden çıkıyorduk. Demir korkuluk ile zemin arasında da bayağı bir boşluk var. Oradan aşağı düşüyordum ki 4 kat yükseklikten düşseydim yaşama ihtimalim yoktu. Son anda tutundum ve babam oradan çekip aldı beni. Şu an bile oradan geçerken içim bir hoş oluyor.

Ölüm dediğin nedir ki gülüm, ben senin için yaşamayı göze almışım. Şaka bir yana benim her günüm ölüm gibi zaten, malum ülkemizde trafikte her gün motosiklet sürmek kolay değil.