Yaşıtız, ben bıraktım ve açıktan sınavlara online girdim. Ailem asla bırakmamı istemedi, herkes pişman olacağım söyledi ama bıraktım ve bırakarak iyi yaptım. Çünkü nereden baksan eğer okulda hiçbir şey olmuyorsa açık öğretim günümüz liselerinden daha iyi. Belki açığa geçmeseydim sınıfta kalacaktım. Önemli derslerimin çoğu bitti kalanların sınavlarından da geçersem mezunum sadece 18'e kadar beklemem gerekiyor. Üniversite sınavına şimdiden hazırlanmaya başladım. Evet buraya kadar her şey güzel ama ben maddi olarak aileme güvendiğim için bıraktım. Zorunlu olarak çalışma gibi bir durumum yok. Eğer gidip haftanın 6 günü 10 saat sanayide kölelik yapıp gürültünün içinde çalışıp derslerini önemsememeyi göze alabiliyorsan bırakabilirsin. Burada sizi anladığım kadarıyla hayatta bırakmazdım. Hayatsız olduğunu düşünüyorsan yeni arkadaşlar edinebilirsin. Zaman geçirecek şeyler bulabilirsin ya da kendine zaman ayırabilirsin aynı zamanda da derslerine. Ama gidip 6 gün sanayide kölelik yapacaksan asla bırakma çok pişman olursun. Okulu bırakmak gibi kökten çözümler yerine hayatını güzelleştirecek şeyler yap. Mesela okula gitmek için bir sebep edin.

Ticari araçların motor şanzıman yürüyen alt takım parçalarını fabrikadan üretim yerinden alıp parçacılara satıyorum. gibi araçların.

Öncelikle hiçbir şey için üzülme. Kekeme bir arkadaşım vardı diksiyon dersleri falan tonla uğraştı senden benden iyi konuşuyor şuan adam. Çabalarsan yapamayacağın bir şey yok hayatta. Eğer temelin varsa ve bu yola girersen az çok bir şeyler yapabilecek potansiyeli görüyorsan kendinde ayrılma okuldan. Fakat biliyorsun bazı tipler vardır ne yapsan okumaz bu tipler, ders çalışmak kitabında yoktur. Eğer böyle biriysende kendini boşu boşuna 4 yıl daha çürütme. Sana tavsiyem eğer sanayiye gidersen orada para biriktir daha sonra ticaretle uğraşan insanların yanında çalış maksat işi öğrenmek çevre edinmek olsun yok pahasına bile olsa çalış küçüksün daha. Gerisinin geleceğini düşünüyorum. Ama dediğim gibi okumak senin için bir yol olabilecekse hiç düşünmeden oku eğitim bir noktaya kadar Türkiye'de önemli. Üniversitelerin durumu bu kadar kötüyken "abi ben lise terk ya" demek içine oturuyor sonradan insanın. Okul herkes için bunaltıcı bir yer ve kimse mükemmel değil bunu unutma.

Yaşım 15. kilom 58, boyum 172. normalde başarılı birisiyim ama çalışır çabalarsam. 9. sınıfım ve hiç çabalayasım yok. 1. dönem ortalamam 77 idi ama şimdi 50'lere kadar düştü ve izmirde bir anadoluda okuyorum. Konuşma bozukluğum var kekemeyim yani. Ailem çok üzerime geliyor hep negatifler. Çabalamak istemiyorsan git sanayiye, okumayı da bırak ne de olsa gönlün yok, iş hayatına atılmaya başla diyorlar. Bende artık bunaldım. Hem sınavlar, hem konuşmam, hem ailem üzerime geliyor. Artık hiçbir şey yapmak istemiyorum. Birazda kendimden bahsedeyim, ben duygusalım, çelimsizim yani güçsüzüm, sanırım tek başarım izmirde yaşamak Hayattan bir beklentim var oda düzgün konuşmak ve psikolog olmak. Düzgün konuşmak belki olabilir ama psikolog olacamayacağım kanısındayım. Babam demirci yani PVC ve inşaatlarda çalışıyor, bir eniştem var izmirin göbeğinde bir sanayide oto döşemeci. Ailem yazın oraya götürcek birşey öğreneyim diye. Ne düşünüyorsunuz?

Eğer yapabilirsen okulu bitir, ama istemiyorum dersen kendini yazılıma odakla. Yada freelancer çalışabileceğin bir alan seç. NFT falan da yapabilirsin. Yazılım bilmek çok yararlı bu zamanda.

Herkes okuyacak diye bir şey yok. Ticarette ve sanayide iyi para var aslında ama uğraşmak gerek tabii ki.

Bir nevi haklısınız, ama yine de ticaret o kadar önü açık bir meslek değil. Yarın ne olacağı belli olmuyor. Ticarete atılıp kendi işini yapsan bile elinde en azından üniversite diploman olsun. Neden 15 yaşında direkt üniversite hayatını bile görmeden sanayide çalışıp kendine eziyet ediyor ki? Beni yanlış anlamayın bizimde kendi işimiz var ticaret fazlada kötü olmadığını biliyorum. Demek istediğim babasından kalma sürdürebileceği bir işi yoksa sıfırdan ticarete başlamak, okumamak onun zararına.

Hiç de yaşlandırmıyor hafta sonu istediğim şekilde aracımla gidip bir yerlerde vakit geçirip eğlenip hayatıma bakıyorum haftanın 5 günü çalışıyorum. Eğitim dediğin şey ileride hiçbir işine yaramayacak herkese aynı dayatılmış saçma sapan sınavlardaki saçma sapan soruları yanıtlamak mı? Gizem diye bir arkadaşım var arel üniversitesinden mezun tıp okudu en azından Türkiye'de en garanti meslek diyebiliriz. Masrafları vs çıkınca aylık 5 bin lira kalmıyor eline. Ne arabası ne herhangi bir şeyi var toplu taşıma ile gidip geliyor. Üstelik benden daha fazla mesai yapıyor tıp sektörünü bilen bilir zaten. Ezbere konuşmak yerine gerçekçi hayata dönün biraz. Türkiye'de okumak demek saçma bir diploma için ömrünü çürütüp hikayenin sonunda sabit bir maaşla aç kalmak demek. Aç derken size göre karın doyurmak yemek yiyip işe gitmekse aç kalmazsın. Ama mal sahibi olup hafta sonları bir yerlere tatile gidip ne bileyim bir şey yiyip içerken düşünmeden almak. Bu şekilde ise okuyarak hiçbir yere varamazsın. Ailenden bir torpil elinden tutacak bir insan yoksa okuyarak ancak ömrünü 3 satırlık saçma bir diplomo için çürütürsün.

Beğenmediğin ticaret hayatından aylık minimum 14 işlerim iyi olursa 18-19 kazanıyorum. Türkiye'de okul okuyup 5 bin liradan fazla maaş alan birini göster bana?

Arkadaşa katılıyorum. Kardeşim lise mezunu özel sektörde çalışıyor 5 senedir ticaret işi ile uğraşıyor öğretmen olan arkadaşımdan daha iyi para kazanıyor.

Kardeşim sakın aileni dinleme oku adam ol kardeşim yoksa ya kirli işlerde çalışacan ya da ticaret hayatına atılcan.

Bu yaptığın iş için ne kadarlık bir sermaye lazım.

Öncelikli hedefiniz zorla da olsa okulu bitirmek olsun. Ondan sonra üniversite okuyabilirsiniz üniversitede hayatınızın en rahat yıllarınızı yaşayabilirsiniz okul yine zor olur ama kendi evinize çıkabilirseniz çok rahatlarsanız. Okumayı düşünmüyorsanız eniştenizin veya babanızın yanında bir şeyler öğrenip sonra iş hayatına atılabilirsiniz.

Sal gitsin. Bu hayatta her sey genetik ve cevresel piyango tutturmaktan ibaret. Zeka, sosyoekonomik duzeyi yuksek aile vs. denk gelmesi gerek. Bunlar olmayinca da olmuyor maalesef. Kekemelik vs. duzeltilebilir tabii, insanlardan gorecegin saygi da artacaktir. Belki bununla bir seyler yaparsin ama aileni ve zekani degistiremeyeceksin.

Lise çağındaki çoğu kişinin başına bu tür şeyler gelir. Daha yolun çok başındasın, bazı şeyleri akışına bırakmayı öğrenmelisin. Liseye devam et. Birkaç yıla kafanda bazı şeyler oturmaya başlar.

Ne işi yapıyorsunuz? Sorulacak bir sorumu bilmiyorum ama merak işte kim istemez ki böyle bir hayatı.

İlk önce neden çabalama isteğinin olmadığına karar vermen lazım. Ben de kekemeydim ve psikolog olmak istiyordum. 10. sınıfta geçti kekemeliğim. Umudunu kaybetme sakın. İstanbul'un en kötü semtlerinden birinde yaşıyorum ben emin ol bu bile inanılmaz bir motivasyon kaybı yaşatıyor insana. Benim ailem de bana aynı şeyleri söyledi. Okumaktan başka çaren yok. He ben pis işte de çalışırım yorulmam diyorsan iyi para kazanırsın sanayide o da en az 5 6 sene sonra işi iyi anlarsan.

Açığa geçip bitirmen daha doğru olur zorlukda çekmezsin.

Aileler bazen bunaltıcı olabilir dostum. Gerçekten psikolog olmak istiyorsan çabalayarak olabilirsin. Ben dahil bir çok insan o yaşlarda okuldan sıkılıp nefret etmişizdir. fakat yapabilecek bir şey de pek yok. Sonradan okul o kadar kötü gelmiyor. Senin ne istediğine odaklanman lazım. Sana tavsiye bence okulu bırakma. Konuşmanı kafana takmamaya çalış, elbet gittikçe iyiye gidecektir. Ek olarak bu konular için okulundaki rehber hocanla da konuşmaya çalış. Konuşmak içini dökmek iyidir.

Emin ol eğitimsiz bir şekilde ticarete atılmak, okuyup meslek sahibi olmaktan daha kötü. Ticaret insanı yaşlandırır.