Biraz daha sabredip kendi mesleğini edin yeni bir hayat kur bu sıkıntılardan kurtulursun.

Gündüzleri iş yoğunluğundan aklıma gelmiyor benim

Mümkünse para toplayıp yurt dışında üniversite okuyun.

Affedersiniz hocam ama bir tutam para için sürünüyoruz, paranın değerinin olmaması çalışmanın anlamını sorgulattırdı bana da. Benim motivasyon kaynağım yok ama en azından kendim için disiplinli olmak zorundayım yoksa geleceğim için düz bir yol çizemeyeceğim. Bu kadar şeye rağmen zaman kaybederek yaşamaktan bıktım artık ama elden bir şey gelmiyor.

Yapacak bir şey yok. Hayat üniversiteden sonra yeni başlayacak. Bu ülkede aç kalmamak için 70 yaşına kadar çalışmak zorundasın. 50 yıl daha sık dişini Çalışmaktan zevk almak için sevdiğin bir mesleği yapman gerek. Yoksa çekilmez. Ona göre okuyacağın bölümü iyi seçmeni tavsiye ederim. Okulu bahane ederek çalışmayı şimdilik kesebilirsin.

1 aya 21 yaşındayım. 14 yaşımdan beri babamla birlikte neredeyse her yaz çalışıyorum. Geçen sene hazırlık okudum ve üniversiteye bu sene başlayacağım. Fakat ben gerçekten bıktım. Çalışmaktan bıktım. Kendi işimiz fakat günde 12-13 saat çalışmaktan gerçekten yoruldum. Mesleği sorarsanız ticaret ile uğraşıyoruz kısaca. Okul konusuna gelirsek hayalimdeki yerleri kazanamadım fakat yakın yerleri kazandım diyebilirim. Fakat nedense beni tatmin etmedi. Bir de 2000 doğumlu olup üniversite birinci sınıf olmak da beni geriyor. Cidden çok güzel hayallerim vardı fakat hepsinden teker teker uzaklaştım ve neredeyse hayalim kalmadı. Ne yapacağımı bilmiyorum. Yurt dışında yaşamayı gerçekten çok istiyordum fakat bunu gerçekleştirebilme ihtimalim de çok düşük. İngilizcem maalesef ki A2 seviyesinde ve bölümüm Türkçe. Bilmiyorum hem çalışma hem okuma hayatından bıktım gibi bu yaşta. Ne yapacağımı da bilmiyorum hiçbir şeye hevesim kalmadı. Bana tavsiyeniz var mıdır?

Kendime ne zaman "Yorulmadın mı artık?" diye bir soru yöneltsem moralim bozuluyor, yurt dışında yaşayan gençleri gördükçe kıskanıyorum sonra "Neden ben?" diye soruyorum kendime. Gerçekten Türk halkı olarak sıkıldık ama elden gelen bir şey yok ölene kadar böyle sürüneceğiz. Bazen kendi kendime "Keşke teknoloji hiç gelişmeseydi'de yurt dışını görmeseydik" diyorum.

Bende bıktım artık ruh sağlığım kötü ama günlük hayatta belli etmiyorum geceleri çok kötü oluyorum.