RTX 2080Ti yanında lahmacun olsa ama taso oynarken olmasa hangisini seçerdin?

Yahu güven kaygısı yaşamana gerek yok ki. Sen arkadaşlarınla ne ticaret yapıyorsun ne de aynı evi paylaşıyorsun. Herkese ederi kadar davran, geç. Bu kadar anlam yüklersen, sosyal fobin ilerler ve depresyona dönüşür. Bir de benden sana abi tavsiyesi, insanların kusurlarını aramaya çalışma. Çünkü eşeledikçe bulursun. Sen, ben ya da bir başkası... Çok mu dört dörtlük insanız? O yüzden bu kadar kafa yorma.

Bu konuda yalnız değilsiniz. Tabii internetin etkisi bende farklı oldu.

Aslında bu bir yanılma anılar hatırlayınca güzel gelir ama aslında hiçte güzel değildir bir beyin oyunu.

Ah ah. O zamanlara gitmek için nelerimi vermezdim. Teknoloji'nin gözü kör olsun. Teknoloji her geçen gün bizi daha da yutmaya çalışıyor. Bizleri evlere vs. hapis tutuyor. Nerede kaldı o eski şarkılar, insanlar, milletler. Şimdiki şarkılara bakıyorsun dandik dandik şarkılar. Önceden ne güzel insanların konuşması, diksiyonu varmış. Şimdi sadece okumuş, öğrenmiş insanlarda görüyorum ben.

Kimseye güvenme. Millete güvenip mal gibi kullanılıp atılmak var. Gerçek dost lazım insana..

Ben de kimseye güvenemiyorum. Kendi isteğimle arkadaşlıklarımı kopardığım bile oldu. Senin yüzüne karşı konuşmaz, başkalarıyla arkandan konuşur bazıları. Ben bunu kabul edemem. Şu zamanlarda insanlara güvenmek çok zor. Teknoloji ve sosyal medya insanlığı öldürüyor bence. Bu dünyada gerçek dost bulmak çok zor ama anlıyorsun ki, bu dünya imtihan yeri. Kimisinin dostu olur, kimisi yalnız kalır vs. Üzülmeyip, pes etmeyip, yaşam sevincimizi kaybetmeyip her şeyi oluruna bırakmak gerek bazen.

Ben teknolojiye o kadar kötü bakmıyorum. İletişim çağındayız ve belki yanlış algılar da oluşabiliyor ama iyi açıdan da birçok faydasını görebiliyoruz. Eskiden 1 kanallı yıllarda belki daha samimiyet vardı ama o zaman da bilgiye ulaşmak bu kadar kolay değildi. Misal teknoloji olmasa şu an buraya yazamıyorduk ve buradan belki de binlerce kişiye ulaşıp onların görüşlerini alabiliyoruz. Yani niyet ve teknolojiyi ne kadar faydaya kullanıldığının önemine göre değişiyor.

Bakanlar da birbirini ezip ortamın kralı ben olayım kafasında. Bu tip insanlara horoz diyorum. Kendi çöplüklerin de öterler Ben sokak da sabahdan akşama kadar taso oynadığım günleri özlüyorum. RTX 2080 Ti olsa ne olur mesela. O tasonun zevkini veremez Eskiden samimiyet vardı. Dostluklar vardı. Şimdi herkes cebindeki telefona göre sınırlandırılıyor. O zaman telefon bile yoktu. Varsa da içinde yılan oyunu olurdu İnternet insanları yalnızlaştırıyor.

Öncelikle insanlara güvenmemekte haklısın. Sana tavsiyem her türden arkadaşlıkları görmen ve sana karşı affedilemez bir hata varsa hiç düşünmeden o arkadaşa yolunu vermen gerekli. Benim kumarcı arkadaşım da oldu, içkici arkadaşım da oldu,10 yıl sonra beni hatırlamayan arkadaşım da oldu, temiz aile çocuğu efendi arkadaşım da. Dostluk meselesine gelince farkettiysen arkadaşlık ve dostluk kavramlarını birbirinden ayırıyorum. Aynı şeyler değildir(sadece sözlükte ). Yine kendimden örnek vereyim. Mesela benim hayatımda kurduğum dostluklar sayılıdır. Öyle de olması gerekiyor zaten herkesle dost olamazsın ya. Kurduğum dostluklar hiç beklemediğim anda beklemediğim bir yerde birinin benimle muhabbet etmeye çalışmasıyla oldu. Yani sen de ne yapabilirsin onu konuşalım. Hep aynı mekanlarda takılma. Mesela gününü sürekli olarak evde geçiren birisiysen kendini az da olsa zorla ve dışarıya adımını at. Bir cafeye otur, bir banka otur, alışveriş yapacaksan mesela manavla muhabbet et tanışmaya çalış. Karşındaki odun gibi davranıyorsa bu da senin ayıbın değil onun ayıbıdır. Son bir tavsiyem daha var. O da sen kendine ne kadar odaklanırsan bir şeyler için çabalarsan yaptığın şeyler birilerinin az da olsa dikkatini çekecektir. Dostluklar böyle de başlar. Biraz uzun oldu ama neyse. Kendine dikkat et

Okulda telefonu olmayan 2 kişiden biriyim diğer telefonu olmayanla iyi bir arkadaşız tesadüfe bak

Yaşım 18 yakında 19 olacağım. Lise bitti herkes dağıldı eski samimiyet de yok kimsede. Eskiden okul yetmezdi WhatsApp'tan konuşurduk 2 saat ayrıyeten. Şimdi öyle olmuyor tabii. Çevremde birkaç arkadaşım var fakat onlarla bile eski samimiyetim yok. Yeni arkadaşlar edinmek gibi bir huyum da yok kimseye güvenemiyorum. Herkes sosyal medya gibi bir çıkmaz çukurun içinde kimse kafasını kaldırıp etrafına bakmıyor. Bakanlar da birbirini ezip ortamın kralı ben olayım kafasında. Yalnızlık daha iyi geliyor bana. Alışığım zaten tek başıma kafamı dinlemeyi seviyorum. Belki bir gün yine eli yüzü düzgün gerçek dostluğu bilen bir kişi çıkar o zaman eskiden olduğu gibi güvenebilirim birilerine. Benim gibi çok kişi vardır fakat eminim eski samimiyeti özlüyorlardır. Ben bazen diyorum keşke 2009 zamanlarına dönsem, sabah erkenden akşam ezanına okunana kadar top oynadığımız, bacaklarımız kopana kadar bisiklet sürdüğümüz, teknolojinin bu kadar erişilebilir olmadığı ve samimiyetin olduğu ortam geri gelse diye... Son düzenleyen: Moderatör: 28 Ağustos 2019

Geçen liseden arkadaşım aradı. Görüşelim falan diye. Samimi olduğumuz arkadaşlarla toplanacaktık sözde. Yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmezdi o derece. Biri sezonluk işe girmiş ben gelemem diyor. Diğeri abi siz ayarlayın ben gelirim diyor. Görüşemeyeceğiz ama yazıyorum buraya.

Bizden sonraki nesillerde bu zamanlar için aynı şeyleri söyleyecekler. Bu böyle sürüp giden bir şey. tabii bilgisayarların ve akıllı telefonların gelişimi ile bazı şeyler değişti. Buna katılıyorum. Eskiden genelde gecekondu evlerle tüm mahalle birbirini tanırken şimdi koca binalar tüm mahalleden fazla aileyi taşırken birbirleriyle tamamen iletişimsiz hale geldi. Her şey değişiyor ve değişmeye mahkum. Çocukluk yıllarımız biraz iyi bile geçse o yılları hep güzel anıyoruz ve arıyoruz. Son düzenleyen: Moderatör: 28 Ağustos 2019

Evet anladım. Benim de dediğim şey bu. Maddi bir ortaklığın yoksa, güvenin de pek bir önemi yok. Güvenin önemi yoktan kastım, en kötü ihtimalle ne olabilir ki? Seni ekmeye çalışır, kaypaklık yapar vb. şeyler. Sen de yolu gösterirsin, olur biter. Sonuçta anan baban değil, eşin değil. Kaldı ki insanlar, yeri geldiğinde aile bireylerine bile rest çekebilmeli. Eğer insanlara hayatınla ilgili çok detaylı bilgiler veriyorsan da verme. Böylece hayal kırıklığına da uğramazsın. Unutma, bir insanla aran kötü olduğu zaman, ilk yapacağı kelek, verdiğin sırları açığa dökmek ve seni bunlarla vurmaya çalışmak olacaktır. Bu yüzden şu prensibi benimse: Tek doğdum, tek öleceğim. Bu, içine kapan, insanları tersle anlamına gelmiyor ama gerektiğinde rest çekmesini, itiraz etmesini ve yoluna yalnız devam etmesini bileceksin.

Bence şöyle bir durum var, araya zaman girdiği zaman insanlar eskilerin üzerini çiziyor, ya da görüşmek istemiyor. Üniversite girdi araya mesela hepimizin, en son bayramda görüştük. Aynı mahallede ikamet etmemize rağmen.

Ben de hep misket oynardım. Misket turnuvaları yapardık aramızda ve hayatımda hiçbir şeyden o turnuvalar kadar zevk almadım ben.

Haklısın sanırım öyle davranmam gerek.