Yer vermek zorunda değilsin.

Hamile veya hasta değilse yer verme.

Umarım millet yan gözle teyzeye bakmıştır?

Ölü taklidi yapmayı deneyin hocam.

Orta sıralara doğru yürüdüm. Madem keyfimi bozdu azcık vicdanı sızlasın.

Geleceğin teyzeleri ve dayıları bizler olacağız. Gün gelir devran döner, horoz d.. tavuk gömer gibi...

Keşke dediğiniz kadar kolay olsa... Bir kere vermeyince anında saygısız damgası yiyorsun ve zorla vermek zorunda bırakıyorlar.

Arkadaşlar ben de pek verme taraftarı değildim fakat biraz empati yaptım. Düşünsenize bilmem kaç yaşındasınız otobüs durağına zor yürüyorsunuz bir de ayakta bekliyorsunuz.

Hayatta şu kadar aklım olsa yeterdi be.

Ankara'da yaşarken belediye otobüsünde en çok denk geldiğim kişiler genelde yaşlılar oluyordu. Birçoğu sabah mesaj saatinde biniyordu otobüse. Kartları ücretsiz olduğu için Ulus'a Kızılay'a ekmek almaya gidiyorlardı. Şaka değil bu arada, gerçek. Akşam okul çıkışı, mesai bitiş saatlerinde yine onlar oluyordu. Ulus'a camiye gidiyorlardı, Kızılay'a ekmek almaya, sıhhiye'ye pazara. Ben de sırtımda iki kilo çantayla yer istendiğinde vermiyordum. Niye vereyim? Sen Kızılay'a ekmek almaya gidiyorsan, ayakta da duruver. Bu arada, ekmek alma muhabbetini otobüste diğer yaşlılarla konuşuyorlardı. Onların toplu bir yere oturup, gidene kadar, gelene kadar her türlü muhabbet dönüyordu aralarında. Vallahi ben böyle yaşlılara hiç yer vermedim. Ben de yorgunum. Ben de insanım. Genç olmak benim yorulmayacağım anlamına gelmiyor. . Bir keresinde tartışma bile çıktı. Yer vermiyorsunuz vs. diye. Ben de hiç çekinmeden belirttim. "Genç olduğum için yorulamaz mıyım? Saatlerdir ders görüyorum ben, beynim pelte oldu. Sırtımdaki çanta ağır. Neden yer vermek zorundayım? Siz yoruluyorsunuz da ben yorulmuyor muyum? Hangi kuralda size yer vermem gerektiği yazıyor?" Demiştim. Otobüsten inene kadar beddua ettiler.