Benim babam da aynı şekilde idi. Sonra annem ile boşandılar ve yüzünü 8 yıldır görmüyorum."Mutluyum"

Dostum deden ailen gibi olmuş. Aynı şehirdeyseniz kapağı onun yanına atabilirsin.

İnşaallah şehir dışında bı üniversitesi kazanmak istiyorum evin yüzünü görmesem yeter doğrusu. Şuana kadar neyim varsa hep dedem aldı. Telefonum, bisikletim...

Deden anladığım kadarıyla iyi biri. Onlar da kabul ederse yanlarında kalabilirsin, nasıl ayarlarsın sana kalmış. Bunun haricinde sadece sabret derim. Üniversite kazanıp şehir dışına çık, iş hayatına girince kendi ayakların üzerinde durursun zaten. Şu anlık susmanı öneririm, umursama. Bir sorun olduğunu anlayıp konuşmak ister belki baban.

Ben Balıkesir'deyim onlar Ordu'da maalesef.

Herkese merhabalar, lise 2. sınıfta okumaktayım. Övünmek gibi olmasın uğur okulları fen lisesini kazandım %75 burslu. Her gün okula giderken babam tarafından azarlanıyorum. Ders yapmıyormuşum diye. Ama okula gelince hocalarım gayet memnunuz diyorlar. Buna rağmen beni artık dışlıyormuş gibi hissediyorum doğrusu. Bir şey söylesem hemen yumruk atmaya kalkıyor vuruyor da. Şeker hastalığı var diye de bir şey diyemiyorum. Her gün okula bırakırken bana yok kitaplara verdim dünyanın parasını, köpek seni, 2 yıl sonra gelme kapıma falan diyor. İki de bir okul parasını yüzüme vuruyor. Okulda öğretmenlerim farkında galiba kimya öğretmenim kenara çekip arabada baban bağırıyordu bir husumet mi var diye sormuştu bugün. Bir şey de diyemedim yok dedim. İkizim ile kıyaslıyor sürekli. Hep kötü yanlarımı. İyi yanlarımı hiç söylemiyor. Hangi ortamda onun yanında bulunsam hep yok kilosu varmışmış, yok oyun bağımlısımışmış, ama şu güne kadar bir PC bile almadı. Durumumuz yok diyeceğim ama aylık 10.000₺ geliri var. Artık babama karşı iyi duygu besleyemiyorum. Sizce ne tür bir yol ile kurtulabilirim bu vaziyetten?

Devlet hastanesinde de aradığınızı bulacağınızı sanmıyorum ama denemeye değer.

Umarım düzelir sorunların. Adına çok üzüldüm.

Randevu alacağım en kısa sürede teşekkür ederim. 2 yıl daha sabredeceğim sonrası Allah kerim inşaallah hocam teşekkür ederim.

Doğan CÜCELOĞLU'nun korku kültürünü oku inan anlarsın

Yorumlarınız için teşekkür ederim. Son 2.5 yıl. Az daha sabredeceğim. Üniversiteye gitmek tek çözüm. Gerisi Allah kerim.

47 yaş, orta yaş krizi, şeker hastalığı, takımların düzgün çalışamaması = agresiflik, hiçbir şeyden memnun olmama. Klasik, bizim sülalede de var böyle 3-5 tane gereksiz mümkün mertebe mesafeni koru. İleride elden ayaktan düşmeye başlayınca kediye döner.

Psikolojik danışman ve rehber öğretmen olarak size tavsiyem bu tür hassas konularda sosyal medyadan görüş istememeniz veya buradaki yorumlara göre hareket etmemeniz. Sizin burada yazdığınız iki paragraf yazıyla kimse size teşhis koyamaz ve reçete sunamaz. Ben bilirim şunu yap bunu yap ben böyle yaptım şöyle faydası oldu bunların anlayacağı dil budur gibi tamamen amatör yorumlara kanıp fevri hareket etmeniz muhtemelen herşeyin daha kötü olmasına neden olacaktır. Özel okullarda uzaktan eğitim başladı mı bilmiyorum ama eğer ulaşabilirseniz psikolojik danışman ve rehber öğretmeninize ulaşıp konuyu ona açın. Yetkinliği olduğunu düşünürse muhakkak size birkaç oturumla yardımcı olacaktır. Sorunun daha derin olduğunu düşünüp yetkin olmadığını düşünürse sizi daha uzman birine refere edecektir. Yalnız şunu belirteyim felsefe veya sosyoloji mezunları da bu kadrolarda çalışıyor özel okullarda. Bu bölümlerin psikolojik danışmanlık eğitimleri yok böyle bir durumda farklı bir yere başvurmanızı tavsiye ederim.

Benim de babam öyle sonra dayım birini buldu annem ve babam la tanıştırdı ondan sonra her şey daha iyi oldu. Duyduğuma göre şu ara definecilik yapıyormuş çaktın sen köfteyi.

O da bir çözüm.

Hocam anneniz ne diyor bu konuya?

İsteseler alırlar ama farklı şehirlerdeyiz maalesef.

Yok hayır üniversite, kardeşim rahmi kula Anadolu Lisesi'ni kazandı ailem oraya yerleşecek bende oraya geleceğim yılda 7-8 kere. Eskişehir'de okuyorum üniversiteyi.

O halde sabretmekten başka pek çaren yok. Babanı kafaya takma. Okula giderken arabada kızıyorsa bisikletle veya toplu taşımayla git. Bunların haricinde zaten çalıştığı için pek görmezsin. Annenle aran iyiyse hayatını ona ada diyebilirim. Onunla sohbet et, gez.

Hastaneden randevu alın ya da sizi anlayan bir aile bireyi varsa ona söyleyin. Hiçbiri olmadıysa lise bitene kadar sabredin.

Peki abicim bahsettiğin deden, babanın babası mı yoksa annenin babası mı? Baban böyle biri olduğu için dedenin babanın babası olacağından biraz şüpheliyim de merakımdan sordum. Tekrardan inşallah huzurlu mutlu bir sonla biter hayatın

Babanı aldırış etme bence. Okulunu oku iyi yerlere gel. Sevdiğin bir işe giriş mutlu ol para kazan. Sevdiğin insanlarla hayatını yeniden kur. Sana kötülük yapanları affet, ama görüşme iletişimini kes. İnşallah bu hayatta mutlu olursun, İstediğin hedeflere ulaşırsın. Görüşürüz <3

Baban eski kafalı mı? Yani bilgisayarda x bozuldu baba dediğinde ne anlarsın havalarına girip bilgisayarcıya götürüp x bozulmuş abi lafını duyunca yok sen onu demedin ya kafalarında gibi gibi. Benden de çok şey bekliyorlar. Sanki dünyayı kurtaracağım gibi yük bindiriyorlar. Okumamı bekliyorlar. Ben sevdiğim işi yaparken atolyemde kafamı dinlerken 3000 lira almak için gidip okula mı vakit ayıracağım? Hiç hayallerimi sormadan şunu ol bunu ol para bunda para şunda diye darlıyorlar. Ben dış ticaret öğrenmek için lise tercihimi son gün gidip habersiz değiştirttim ve o günden beri bir garipler. Bunları geçtim işin en garip yanı benden 6 yaş küçük kuzenim 4. sınıfta takdir almış ben 11de düz geçtim diye azar işittim ve o kız senden daha zeki dendi... Şımarık her şeye ağlayan istediği olmayınca etrafı dağıtan bir kız; geleceği için güzel temeller vuran hedefleri basit okul sonu değil kendi atolyesini kurup elektrik üstüne gitmek olan müziği seven ve yapan teknoloji onun hayatı olan teknik aletlerin hepsini bilen bir çocuk ve aralarında yaşlar var ama bak sen a4 kağıdı daha zeki olduğunu söylüyor. Para konusunda bizimkiler de öyle kiradan gelen mi ondan gelen mi maaş mı hiçbir şey söylemiyorlar. Lisem uzak minibüsle gidip geliyorum 9. sınıfta bana günlük 5 lira veriyorlardı minibüse 2 lira 1 lira su derken 3 lira kalıyordu. Ben o paraları biriktirip bir şeyler alınca bana çaldın mı demişlerdi. Şuan stajımı yapıyorum eve sadece uyumaya ve yemek yemeye gidiyorum meslek liseli olduğumdan sadece edebiyat dersi görüyorum ve üniversite düşünmediğim halde bunlar kazanmasam evden atarlar kazanıp alın deyip okulu bırakıcam ama bunu yapabilmem için bile bir kursa gitmem lazım çünkü 2 yıldır sadece edebiyat ve tarih gördüm ama bunu anlamayıp sen kazanamazsan işe yazdırırım sanayiye veririm diyor... Kuzenlerimi örnek verince hepsi kursa gidiyor hepsi özel okulda okudu üniversiteye 2 senede gidemediler parayla yazdılar deyince kavga çıkıyor ama oğlu olduğum için beni köpeği gibi görüyorlar ben öyle anam babam diye boyun eğmem saygın bir insansa saygı eğer değilse hak ettiğini gösteririm. İmkanın olduğu gibi kaç git. Hiçbir şey aile değildir. Onlar senin biyolojik ailen ve unutma herkesin aleti var ki çocuk sahibi olsun.

Bu durumu baban ile konuşsan da kusura bakma böyle babalar adam olmaz tipler. Annen bu olaya el atmıyor mu? Atmıyorsa yapman gereken şey güzel bir üniversite kazanıp bir an önce işini bulup gitmen.

2 sene sonra kurtulacaksın ne gereği var bunca derde

Benim annem Ünye'li. Pek detaylı bilmiyorum oraları. Gerçi yaşadığım yerde bile tam olarak bilmiyorum ama...

İnşaallah düzelir, teşekkür ederim.

Yanlış anlaşılmasın mizah olsun diye; Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Merhaba herkese, yasaklı olduğum için yazamamıştım ; ailemle bütün sorunları çözdük. İlgi gösterip yazan herkese teşekkür ederim

Evet yakınız, çok hem de. Lisede mi okuyorsunuz?

İnsanların hayatta kendileri için verdiği seçimlere saygı göstermiyorlar. Ben de alan seçiminde işletme istediğim için tm bölümü seçmek istiyordum. Dediler sayısal olacak, okul müdürüyle konuştular. Ben de gittim gizlice TM bölümü seçtim. Biraz ilgi alanlarımızda destek görsek ama nerede... Kuzenim beni LGS de şans eseri geçmişti. Dediler çocuk zekiymiş, salakmışız... Şuan takdir alamıyor. Bana kalsa iş takdir ile uzaktan yakından alakası yok ama karşılaştırma o alanda olunca böyle söylüyoruz. Benim gözümde takdir teşekkür bir kağıt parçası. Şuan özelde millet vasat da olsa alıyor 100' leri. Ben özel okul sınavını kazandığım zaman ortalalamam 88 idi Ben 2. Dönemin her sabahında okul azarı çektim. Dayanamadım ama buradaki mesajları okuyunca kendimi iyi hissettim. Dersin varsa paylaş derman bulursun. Ben bunu bilseydim çekmezdim 5 hafta bu acıyı. Herkese tekrardan teşekkür ederim. Hayırlı cumalar...

Göründük iki hafta önce sonuç pek çıkmıyor gibi, kendim devlete gitmeyi düşünüyorum. Özelde benden çok derslerimle ilgili konuşuyorlar.

47 yıl bu sevgiyi elde edememiş ne zaman elde eder ki? Ablamı mesela çok sever üniversitesini kazandı tabi bana gelince evden defol havasında.

Yani hocam belli ki baban da babasından böyle görmüş zamanında ben de benzer sıkıntıları yaşadım. Maalesef sen baban ile ne kadar konuşsan da bu durum değişmez. Tek yapman gereken okuyup o evden kurtulmak. Hiç yoktan şehir dışında bir üniversite kazanır isen kafan rahat olur.

Ben de aslen Ordu'luyum. Yani annemle babam Ordu'lu. Dedenin ismi ne?

Hangi taraftansınız? Biz Ünye tarafındanız, ismi Halis.

Hiç bu durumu babanla konuşmayı denedin mi?

Sinirli ve negatif düşünceye sahip insanların genelikle bir duygusal eksikliği vardır. Biraz sevgiye aç gibi görünüyor. Sonuçta baban benim ki de benzer problemlerimiz vardı. Zamanla hallettik.

Bütün herkese yorumları için çok teşekkür ederim. Tavsiyelerinizi tek tek uygulayacağım, Allah razı olsun.

Evet şuan pek ilişki kurmuyorum, dedem sağolsun bilgisayar anlamında destek verdi ben alırım diye aldık. Son 2 yıl, bugün itibariyle başladık derslere. Biraz daha ılımlı davranıyorum. Bi ara sanayiye verdi, bastım istifayı ; dedem de olay çıkartacaktı. İnşaallah hikaye mutlu sonla biter. Çok teşekkür ederim, umut oluyorsunuz yorumlarınızla.

Evet felsefe öğretmenimiz bakıyor ve artık ondan ümidi kestim, devlet hastanesine gideceğim kendim, özelde benden çok ailemle ilgileniyorlar.

Böyle bir dedeye sahip olduğun için şanslısın diyebilirim. Ben olsam ne yapar ne eder yanlarına yerleşirdim. Sıkıntılarımı açıklar nasihat dinlerdim. Seni çok sevdiği bariz belli, düşünmeden kabul eder. Evini de ziyaret edersin haftada birkaç kez. Aynı şehirdeyse güzel olur.

Geçmişte ailesinden ilgi görmediğinden düşünürüm. Zaten ailesiyle bağları kopuk.

Kendim buna benzer durumu başka bir nedenden dolayı yaşıyordum. 14 yıl önce daha lisedeyken okul çıkışlarında çalışıp harçlığımı çıkarabileceğim, teknik bölümünde uyuyabileceğim bir şirkete kapağı atıp evden ayrıldım. Sonraki 9 yıl büyük zorluklar yaşadım. Lise, üniversite ve iş hayatını aynı anda yürütüp bir yere yerleşik olamamanın zorluklarını anlatsam gözünü korkuturum o yüzden anlatmayayım. Eğer yatkın olduğun bir iş varsa ve cesaret edebiliyorsan o evden ayrılıp kendini kurtar. Öyle bir aileden bir halt olmaz... Sonrasında yaşayacağın zorlukların bir şekilde üstesinden gelirsin ama o ailede sana hissettirilen kötü duyguların, fiziksel ve psikolojik işkencelerin travmasını hayatın boyunca yaşarsın.

Bende Karesi taraflarına taşınacağım, yakınız galiba tam bilmiyorum.

Evet haklısınız, artık kendi başıma hareket etmeye çalışıyorum, kendi kimliğimi kazanmaya çalışıyorum. Sabredeceğim artık, dedem bu kış yanımıza gelecek, ondan ötürü biraz rahatlayacağım.

benim liseye geçen kuzenim var. Kız orta okulu özelde okudu birde öğretmenleri öyle övüyor ki anlatamam. Aile toplanınca okul havaları atılıyor bizimkiler sessiz kalıyor hani deseler çocuk kasayı koklayıp sorunu buluyor 4. sınıfa giderken lehim yapmayı öğrendi kaç yıldır tamir tadilatta çok iyi kendi atölyesini açıp kendi işini yapacak demiyorlar çünkü 10000 küsür kazanacak olmam değil a4 kağıdımda "diploma" yazmayacak diye üzülüyorlar ama farkında değiller lise bitince benim hem lise hem iş diplomam olacak. Her neyse bu kuzenimi öyle bir övüyorlar ki kız fen lisesine ilk alınacak yüzdesi %1 olacak gibi atıp tutuyorlar kıza bakıyorum klasik bad girl sad girl takılıyor instada takipçi botu almış 500 liraya bana hava atıyor takipçim var diye ben pek bir şey beklemiyordum kız meslek lisesine torpille girecek kadar kazandı APIFHAPFBHSDGBS. Bu dönem ortalamam 80 küsürdü teşekkür alacağım ama 5 gün devamsızlığı geçtiğim için alamadım diye ölüm fermanım çıktı sayılır keşke 100 alsam daha iyi demek yerine teşekkür bekliyorlar çünkü belge bir şeyi beyan ediyor ya ama güvence 150 liralık yazıcıdan çıkan 10 kuruşluk kağıt.

Ne diyeceğimi bilemiyorum. Böyle babalar nasıl var olur ki diye düşünüyorum. Acaba zorla kulağından tuatarak mı çiftleştirdiler babanı anlamadım.

Bende Balıkesir'e taşınacağım nerede oturuyorsunuz?

Bilmiyorum ama bence ablanla konuş. Belki o sana yardımcı olabilir. Ayrıca rehber öğretmenlerin ile de konuş.

Öyle yapmayı düşünüyorum, şuan içinde bulunduğum imkanlardan yararlanıp evden gitmeyi düşünüyorum. Dedem okumamı da çok istiyor. Hukuk bölümünde bir meslek sahibi olup onu gururlandırmak istiyorum.

Kendini kurtar çalışmaya başla bir daha da yüzüne bakma.

Şuan özel muayene gidiyoruz ve benden çok ailemle ilişki kuruyor doktor, ucuz da değil fiyatları da.

Kimse burada psikoloji ya da aile uzmanı falan değil. Burada sadece kafan karışır. Çünkü lise 2'ye gidiyorsun daha düşüncelerin değişecek. Tabi ki amacın hedeflediğin yerleri işi kazanmak olsun ama bunu aileden kaçmak hırsıyla yapman senin için üzücü olur. Babalar genellikle kızlarına karşı daha yakın olurlar neden böyle bilmiyorum. Anneler ise erkek evlatlarına.. Gün gelicek belli bir zaman sonra aranızda olan tartışmalar daha sert olucak. Senin yaş ilerledikçe, gücünün yettiğini düşüneceksin öyle de olucak zaten. Nasıl yetiştirildiysen ona karşı sende öyle davranıcaksın. Hatta çevrene. Bak dostum, şuan ki düşüncelerin seni belli biyere kadar iyi hissetirir. Evden ayrılma vaktin geldiğinde peki babanın yüzüne nasıl bakıcaksın o senin yüzüne bakıcak mı? Sorunlarını en iyi paylaşabildiğin aile üyesiyle konuş. Bence hastaneden randevu al bir doktorla görüşün annen ya da ablan halledemiyor ise, babanı daha iyi tanıyacaksın. Çok canını sıkmamaya çalış. Ve bu şekilde davranmaya devam ediyorsa arana mesafe koy. Bunun farkına varıcak başka şekilde davranabilir iyi ya da kötü. Sende ona göre cevabını verirsin açık sözlü ol. Bu arada bu durumun seninle ilgili olduğunu sanmıyorum. Arkasında başka birşey var. Burada kimse seni aileni tanımıyor çünkü.

Annem de arada söylüyor, eğitiminiz için katlanıyorum diye ama çalışmadığı için itiraz edemiyor, zaten babamın ailesi yüzünden genç yaşta tansiyon hastalığına yakalanmış.

Not aldım ismini hocam, okuyacağım.

2 yıl sonra gelme kapıma diyor ya şimdiden sağlam bir işte çalış ama ailen bilmesin sonra git bir ev tut babana affedersin kapak hareketi yap bak bakalım 2 yıl sonra burada mıyım yap.

Asla asla asla asla boyun eğme! Affet, ılımlı davran ama boyun eğme! Böyleleri boyun eğdikçe daha da hiddetlenir kendilerini daha büyük görüyorlar. Babamla benim sorunlarım 8 yaşında başladı. Şu an 13 yaşındayım ve de bütün sorunlarımı çözdüm. İkimiz de geçmişten bahsetmiyoruz. İlk başlarda ben de boyun eğdim. Baktım, bu sefer kendini üstün görüp daha da hiddetleniyor. Ben de boyun eğmedim. En sonunda başardım. LGS'de biraz pürüz yine çıktı ama çabuk düzelttik. Şu anda çok iyiyiz. Bir psikoloğa görün. Deden destek veriyormuş, üniversitede kapağı şehir dışına at. Yarı zamanlı, kısa zamanlı işlerde çalış. Dedenden de azıcık destek iste. Umarım sorunun düzelir.

Çok güzel olmuş, hayırlı olsun. Güzel bir lisedir.

okuldaki rehberlik öğretmenine anlat durumu. Gerekirse o duruma göre psikoloğa veya psikiyatriye yönlendirecektir.

Karşılık vereceksin, çatır çatır karşılık vermek zorundasın. Eğer döverse yılma senin karşında çocuk yok falan de.

Benzer sıkıntılardan geçtim, babamla şu an aram "iyi" bir dediğimi iki etmez fakat ne o ne de ben mazinin lafını açarız. Bu tip insanlar laftan anlamazlar, verebileceğin en iyi cevap hiçbir cevap vermemektir. Ben hep babamla arkadaş olmaya çalıştım. Sonuç olarak lise yıllarımı beş parasız, ilgisiz, sevgisiz geçirdim. Bence yapabileceğin en iyi hamle bir an önce bir üniversite kazanıp o evden ayrılman ve bir daha da dönmemen olur. Mutluluğu illa aile ile bulacaksın diye bir şart yok.