3 ay önce babama iyi gelmeyen tansiyon ilacını değiştirmek için birlikte hastaneye gittik. Aslında annem gidecekti fakat müsait zamanıma denk gelince benim gelmemi istedi. O doktorun yanına girdi, ben de uzun hastane koridorunda oturup gelen geçene boş boş bakarken, kıyafetinden anlayacağım kadar doktor yardımcısı veya doktor, yanımdaki odaya giren kişinin refakatçisi olup olmadığımı sordu. Evet, oğluyum dedim. Elimde tuttuğum 3-5 tane ilaç, hastalık durumu raporunu vs. alıp baktı, bu arada da 5-6 dk sohbet etme fırsatı buldu benimle. Pek anlam veremedim, sonra işimizi halledip gittik. Aradan 4-5 gün geçti. Aklıma takılmaya başladı nedense. Instagram'dan hastane adına açılmış bir hesabı stalklarken konustugum kisi gozume carptı. Daha sonra Instagram'dan konusmaya basladik. Güzel başlayıp boka saran ilişkilerimden sonra haftada 3 kez sporunu eksik etmeyen, basketbolunu, futbolunu oynayıp, mezun oldugu universitede okuyan kisiler icin kariyer planlama programlarını aksatmadan giden ben son 8-9 aydır is - ev - PC arasında kendimi tatmin etmeye calistim. Teshisi koyulmamis bir bosluga girmisken, piyasada olmayan bir ilac gibi geldi kısa ama icten, sıcak sohbetlerimiz. Neden bilmiyordum ama uzun süredir ilk defa birinden mesaj geldiğinde tek önceliğim onu okumak oluyordu, içimde bir şeyler kıpırdıyordu. İş anında telefonunu sessize alıp dolabın bir kenarına fırlatan ben artık telefonu sag ön cebimden ayırmıyordum. Nöbette oldugu halde hastalarından cok bana vakit ayırmaya calısan, benimle ilgilenip, benim gülmemi saglayan bir kisiyi uzmemek icin 1 basarken 8 kere düsünüyorum. İşte böyle. 3 aydır basıma en gelen en guzel seylerden biri. Ama korkularım var, iyi baslayan ama boka saran iliskiler yuzunden, yeni bir seylere adım atmaktan korkar oldum. Kendimi cekiyorum, cekince de karsı tarafa yanlıs bir izlenim bırakıyorum. İki arada bir derede, aklı bir karıs havada geziyorum bu aralar anlayacagınız. Bu da bir ic döküş olsun. Cheers

Umarım aranızdaki bağ daha da kuvvetlenir. Bu arada atılan yorumu düzenlemeyi nasıl yapıyorsunuz?

Abi zaten anladığım kadarı ile kendini yanlız hisseden birisin ve iş, ev, PC üçlüsünden bıkmışsın ve kendini boşlukta hissediyorsun. Ben olsam mutlu olabilmek için fırsatı kullanırdım. Akıl vermek gibi oldu ama amacım tabii ki o değil. 3 günlük dünyada yalnız ve mutsuz ölüp gitmeyelim. Umarım senin için işler yolunda gider.

Vay be şehirde yaşıyorsan da yanına tabanca almazsın yani ne bileyim sopa felan alsaydın iyi atlatmışsın

5. sınıfta en büyük fantezim cam şişe kırmaktı. Okulun bahçesinden toprak olan yere atıyordum çok zevkli geliyordu o kırılma sesi neyse bir gün yine şişe kırıyorum arkada Fen öğretmeni yakaladı hocanında yazdırma fantezisi var 200 kez "Cam şişe kırdığım için özür dilerim" yazdım ondan sonra bir daha yapmadım.

Ne tür hikayeler?

@wontagadra Eyvallah. Altta düzenle seçeneğinden. 1 saat için düzenleme şansın var. Sonra kayboluyor.

PUBG oynuyorum bir gün yine, hangarlara indim bir baktım silah yok?!?!? Karşıda ki adamda ne var, tabiki AK47. Bu acıklı hikayeyi her gün düzenli olarak yaşıyorum ben. Bu bir dramdır.

Tam tarihi hatırlamıyorum. Geçtiğimiz şubat. Bir gece, saat 03:30 sıralarında karnım guruldamaya başladı. Evde kuru ekmek bile yok. Çıkayım da fırına falan gideyim simit poğaça alayım dedim. Ama soğuktan ve açlıktan nevri dönmüş sokak köpeklerinin de nam saldığı dönemlerdeyiz o aralar . Dışarıda köpek reislerin sesleri artmaya başladı, yine birilerini kovalıyorlar belli ki. Benim de midem bağımsızlık ilan etti edecek. Nasıl etsem ne yapsam derken aklıma kuru sıkı tabancam geldi. "Yanıma alayım da yine etrafımı sararlar ise havaya iki el ateş açarım dağılırlar." DEDİM. Çıktım dışarı bankamatiğe doğru gidiyorum. Zifiri karanlık. Köpek tayfa sokağın diğer ucunda köşede mevzilenmiş. Beni görünce ayaklandılar havlamalar arttı sayıları çoğaldı, bana baktıklarında Happy Meal Menü gördüklerine emindim. Köşeyi dönen bir traktör, gürültüsüyle ve her yerindeki spot lambalarla köpekleri ürkütüp az da olsa sakinleşmelerini sağladı. Fırına ulaşabilmek için köpeklerin arasından geçmem gerekiyordu. Karanlıkta tek gördüğüm sokak lambasının altında 4 - 5 köpek ! ve devasa ışıklandırmaya sahip bir Traktör! Elimi belime attım tedirgin ve sıkıntı içinde traktöre doğru ilerlemeye başladım. Traktörü adeta checkpoint niyetine kullanıyordum. Traktöre doğru elim belimde, hızlı hızlı yürüyordum, yaklaştım, bir yandan hızımı arttırıyor diğer yandan belimde ki silahımı iyice kavrıyordum. Derken traktör deyip durduğum aracın kapıları açıldı. Kapıya yansıyan ışıkla özel harekat amblemini görmem, aracın üzerinde ki devasa makinalı tüfeğin bana doğru baktığını farketmem bir oldu. Açılan kapılardan aşağı bir anda inen kar maskeli tam teçhizat tim bana keskin bakışlar atıyordu. Hiç bozmadan "meğer pantolonumu düzeltiyormuşum" gibi yapıp elimi belimden indirdim. Yanlarından geçerken "Kolay gelsin abiy" dedimse de termal kameradan bakıldığında renkten renge girdiğime eminim. Fırından alacağımı aldım çıkarken onlar da fırına girdiler ve bir şeyler alırken bana dikkatli bakmaya devam ettiler. Eve dönerken soğuk soğuk terler attım. Meğer bir kış gecesi elim belimde hızlı hızlı bir özel harekat aracına doğru yürüyormuşum. Az kalsın saçma sapan bir şekilde kendimi vurdurtuyordum. Bu da böyle bir anımdır. Merak edenler için Traktör 'ün resmi ektedir. Dosya Ekleri TRSF-Ejder. jpg 35,3 KB · Görüntüleme: 48

Siyasi, dini ve ırki konular öncelikli olduğu sürece bu forumda sohbet konuları hayatta kalamaz.

Hadi herkes yaşadığı hikayelerden bir duble koysun ortaya.

Böyle durumlarda yakalanmamak gerek.

Aslında epey üzücü bir hikaye. O şekilde hayatını kaybeden bir çok genç var. Üstelik silahsızken.

Mobil uygulamada da geçerli mi peki?

Sonra havadan sudan konusuna dönmesin konu? Kilitlenir yine. Konuyu açtın madem; sen başlasaydın. Son düzenleyen: Moderatör: 25 Haziran 2019

Aşk konulu, ailevi konulu, küçükken yaşadığınız konular vs rahat rahat içimizi dökelim. Son düzenleyen: Moderatör: 25 Haziran 2019

Fikrime saygı duyulmayan bir ortamda bulunmam için bir sebep yok. Konuyu bozmayalım, iyi geceler.

Küçükken naylon poşet yakardık. Gece oynardık özellikle de. Naylon yandıkça, bir kamikaze uçağı gibi havadan yere bomba atarmışçasına ateş damlatırdı. Güzel gelirdi bize küçükken bu saçmalık. Buraya kadar her şey tamam. Ama yorulup çimenliğe uzandığımda ellerimi de arkaya doğru atıp avuç içlerimle toprağa yaslandığımda duyduğum yanma hissi bu oyunun sonu oldu. Gece hastaneye gittik avuç içim su toplamıştı ve doktor benim bağırmama aldırmadan, eline makası alıp su toplamış yeri kesivermişti. Nasıl ama hikaye.

@wontagadra Evet. Bu resmi düzenleyip atıyorum hatta.

Bir ara PUBG'de herkesi Thompson ile haklamıştım. Sonuç, ikincilik! Nasıl becerdiğimi halen bilmiyorum.

Ceza almaktan konuya mesaj yazamıyoruz. Bu da yeni hikayem.

Bir hikaye de benden olsun öyleyse Aşk hikayesi mi istersiniz, çocukluk hikayeleri mi?

Ben aralarda yazarım bende hikaye dolu önce sizden alalım efendim

İyi en azından vücudunda cetvel kıran biri değilmiş.

6-7 ay yapmışımdır herhalde nöbetçi öğretmen değismişti sanırım o gün onun geleceğini hiç beklemedim ondan sonrada o tarafa baktı sürekli tabii Derste konuşursanda 20 ile başlıyor katları artıyordu ders sonuna kadar yazamazsan yine artıyordu 100 geçersen ayakta yazıyordun ve hoca 1-2hafta unutmuyordu o yüzden sürekli artıyordu 400 yazmamak için risk almadım

Sopa mantıklı evet ama bahsettiğim hayvanlara gücüm yetmez. Tabancayla ilk ve son dışarı çıkış hikayemdir zaten bu.

Kalmalı bence. Bu evrimsel bir süreç aslında. O da olmalı; bu da. Zamanla insanlar olgunlaşıp konuları daha empatik olarak yorumlamayı öğreneceklerdir. Mesela benim hikayem politik olabilir. Ya da sıradan bir şey de olabilir.

Karşı tarafın fikrine veya düşüncesine saygı sıfır, öğrenmeyecekler çünkü öğrenenler bu tür konulara bulaşmıyor.

Onların yüzünden oluyor zaten. Etliye sütlüyü karışmayan olgunlar yüzünden. Mesela ben geliyorum. Ciddi bir konuya da yazıyorum; çoçukça olan bir konuya da. Çok mantılı da yazabilirim, saçma sapan da. Sonuçta hayatın içinde her şey var. Kimse mükemmel olmak zorunda değil.