Yaşama hevesim kalmadığı için, gözüm arkada kalmayacağı için ölüm korkum yok.

Sürprizbozan Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et Müziği aç yolda devam et. Yolun sonunda herkes ölüyor sonuçta.

Korkuyorum ancak bir yandan da ölüm anını ve sonrası var mı yok mu diye merak ediyorum. Hem merak uyandırıcı hem de korkutucu.

Ani ölüm var sürünerek zor ölüm var. Ben bedenimin kullanılamaz şekilde harap olmasından korkarım. Şöyle örnek vereyim tek kapısı olan her yer beton bir odadasın . Ve kapıdan içeri yarım metre lav akıyor tanzikli. Max 3-4dk da öleceksin. Böyle bir senaryo kalbi daraltır ruha korku salar. İçinde %1 de olsa kutrulma ihtimali olan durum varsa korkmam ama kesin ölümse, muhabbet yaklaşmış kesin ölümü beklemek. Bu zaman aralığı artık ne kadarsa 20 saniye, 4dk... Korkuyla karışık seni sen yapan tüm değerlerin bu dünyadan silindiği için üzüntü de duyarım.

Korkmuyorum, hayattan fazla bir beklentim yok. Asker olursam hayatta ki tek amacımı da yapmış olacağım, o zamandan sonra ölsemde gam yemem.

Cehennem gidecek olsanız ölümden korkar mısınız?

Eğer acı çekerek öleceksem, korkuyorum; ama direkt öleceksem, korkmuyorum.

Yaşama hevesim pek yok ölümden değil ama Allaha hesap vermekten korkuyorum.

Milyar yıllık evrim sürecinin geliştirdiği araçları, görece yeni olan yetilerle baskılamak zordur. Bu nedenle yüksek kararsızlık yaratan kriz koşulları dışında temel ögeler ağır basar, ölümden kaçınılır, yaşama tutunulur.

Müslüman ölümden korkmaz Müslüman için bir kurtuluştur tıpkı bir kuşu 20 katlı binadan aşağı atmak gibi kanatlanıp gider düşmekten korkmaz uçacaktır çünkü Müslüman da ölünce hesaplarından sonra sonsuz hayata gideceğini bilir. Müslüman imansız ölmekten korkar.

Ben de yılın bazı dönemlerinde oluyor. Sonra diyorum ki, zaten bir kere olacak. Ne zaman olacağını da bilmiyorum. O yüzden devam.

Yok abi. Ben ölmekten korkmuyorum. Başımda ki dertlerden korkuyorum. Yarın sınavım var. Teslim etmem gereken bir performans ödevim var. Tamamlamam gereken bir matematik defterim var. Nedense bunları yapamam diye çok korkuyorum ama ölürsem bunlardan kurtulurum diye ölmekten korkmuyorum galiba. Böyle mevzuları neden bu kadar ciddiye aldığımı da bir türlü anlamış değilim. Zaten benim gibi birinin böyle bir dünyada gelip görecek, geçirecek zamanı olduğunu da zannetmiyorum.

Ölüme korku olarak değil, deneyim olarak bakıyorum.

Ölmekten korkmuyorum yeterince yaşamamış olmaktan korkuyorum.

Allah verdiği canı zamanı geldiğin de geri alır. Sadece bir emanet gibi düşün, korkuyor muyum hayır. Müslüman'lar için kurtuluş yoludur ölüm. Burada kendini Allah sanan 2-3 Kekolardan kurtuluş yoludur.

Öldüğümüzde hiçbir şey hissedemeyecek duruma gelceğimize inanmıyorum boşluğa düşmeyeceğiz yani yargılanıcağız ve bu yüzden cennet ve ceheneme inanıyorum kendimce.

Bilmem daha deneyimlemedim.

Ölümü basit bir kurtuluş olarak görüyorum, kaosun içinde önemsiz değeri olmayan bir olgu...

Biraz da nasıl öleceğime bağlı. Ancak ölümden korkmuyorum, zira bundan kaçış yok, yani korkmanın da anlamı yok.

Yunus Emre, Mevlana gibi büyük kişiler ölümden korkmuyormuş. Allah'ın yanına gidecekleri için mutluymuşlar. Ben istemesem de korkuyorum.

Korkmuyorum.

Ölümle karşılaşmadan cevap verilemeyecek bir soru olduğunu düşünüyorum. Ki ölümle karşılaştıktan sonra da cevap veremeyeceğimiz için gene cevap verilemeyecek bir soru olarak kalmaya devam ediyor Ancak tahminime göre her canlı ölümden korkar, az veya çok gene de korkar. İç güdülerimiz ne olursa olsun yaşa diye haykırır ve her ne kadar dünyanın en duygusuz insanı olsanız bile o ölüm korkusunu sonuna kadar hissedersiniz ki hayatta kalabilme şansınız olsun. Sorun korkmak değil zaten, herkes korkar. Korkusuzum diyen kendini kandırıyordur. Asıl olay şu; korkularına rağmen yapabilmek, karşı durabilmektir ki buna da cesaret denir. Kısa tutmak gerekirse, çok yüksek ihtimal korkusuz bir ölüm olmaz ancak cesaretli bir ölüm olabilir.

Ölümden ne beklediğine bağlı aslında korku. Şayet bir kurtuluşsa korkmazsın; ama bir kayıpsa, sevdiklerinden ayırıyorsa ve dünyaya doyamadığını düşünüyorsan korkulacak bir şeydir ölüm. Ben korkmuyorum ölümden. Allah gecinden versin ama 1 canım var onunda Allah vermiş zaten. Kimin malını kimden esirgeyeceğim?

Arkamda bırakacağım bir kızım olduğu için henüz onun kendi ayakları üzerinde yaşamını sürdürebileceğini görmeden ölmekten korkuyorum. Yoksa buyursun ecel yarın kapımı çalsın.

Her insan ölümden az da olsa korkar. Ben de biraz korkuyorum fakat ben ölümden çok ölümden sonraki bilinmezlikten korkuyorum.

Deprem olduğunda bile kendim için ağlamadım annem için ağladım. Ölümden korkmuyorum ama konu ailem olunca tabii ki korkuyorum ama kendim ölsem bile bir şey olmaz altarafı ölmüş olurum annem ağlar arkamdan 1 yıl sonra unutulur giderim.

İmanlı ve islama uygun bir hayat yaşayan birisi ölümden korkmaz aksine ölümü bekler asıl hayata kavuşmak için. Zaten bu dünyada hiç bir şey bizleri tatmin etmiyor. Buraya ait hissetmiyorum kendimi.

Hayır, hep ölü olmanın nasıl bir şey olduğunu merak etmisimdir.

Ölmekten değil de nasıl öleceğimden korkuyorum en çok korktuğum şey felç kalmak.

İnsanlar ölümden ziyade ölüm sırasında ne kadar acı çekeceğinden korkar. Acılı bir ölüm içimi ürpertiyor doğrusu.

Olumden korkuyorum, en cok da en sevdiklerimin olumunden.

Şu an daha da korkutucu değil mi?

En son bir köpek sürüsünün saldırısına uğruyordum. Sokakta gece vakti birden bir sürü çıktı karşıma. Ve sinirli bir şekilde havlamaya başladılar. Havlamalarına bakınca beni tehlike olarak algıladı fark ettim. Birden üstüme koşunca diğerleri de birden kalkıp koşmaya başladı. Bir kaçışım var sanki 180 kmh'la koşuyorum. En son ayağım takıldı bayağı bir düştüm sürüklendim. Vücudum parçalandı fark ettim. Ilık ılık kanın akışını da hissettim en kötü kan kokusunu alıp saldırırlar diyordum. O an gözümü kapattım düşündüğüm tek şey bunlar beni parçalayacak acaba çok canım acır mı acı çekerek mi ölücem acaba diye düşündüm. Sonra kafamı kaldırıp baktım usulca hiç biri kalmamış. Uzaktan birisi görmüş, sana orda saldırmamalarının imkanı yok sanki bir şeyden korkmuşlar gibi dönüp kaçtılar dedi. Ailemi aradım falan pansumana gittik. Yarılmadık, parçalanmadık, kesilmedik yerimiz kalmamış. Benimde keyfim yerinde sürekli gülüyorum. Doktorun biri yara bereden vücudun gözükmüyor birde keyifle gülüyorsun dedi. Ben de 10 dakika önce acı çekerecek mi ölücem acaba yoksa birden mi ölücem diye düşünüyordum. Şimdi burada pansuman yaptırıyorum bırakta rahat rahat güleyim dedim. Onsan sonra seninde dediğin gibi olayları değerlendirme aşaması başladı. Ölümden döndük bundan sonra şöyle yapacam böyle yapacağım felan diye hesap kitap yapıyordum. 1 Hafta sonra hiç bir şey olmamış gibi laylaylom günahkar hayatımıza devam etmeye başladık. O değerlendirme aşamasındaki konuların hiç biri gerçekleştirilmiyor bu arada tabi ki. Yusuf yusuf döneminde alınmış kararlar olunca üzerindeki korkuyu atlatınca hepsi unutuluyor.

Acı çekerek ölmeyi istemem fakat korkmuyorum. Kralı gelsin

Annem hep "Korkunun ecele faydası yok." der.

İntihar etmek istiyorum demedim sadece buraya ait hissetmiyorum dedim. Zamanı gelince zaten göçeceğiz hepimiz.

Her ne kadar korkmuyorum dese bile her insanda ölüm korkusu olduğunu düşünüyorum.

Eskisi kadar ölümden korkmayı isterdim. Hemde çok.

Korkmamız ölüceğimizi değiştirmedigi için korkmuyorum fakat acı çekerek ölmek istemem.

Yanlış anlamayın ama ben ölsem arkamda bir ailem kalır ne malım var ne varlığım ne güzel bir hayatım, yani uzun lafın kısası umurum da dahi değil ha ölmüşüm ha ölmemişim bugün ölsem neden öldüm demem o kadar yani.

Yerli ve milli olan osmangazi köprüsünü öneririm. İTD hayat güzeldir.

Hayır hatta onu "Memento Mori" sözü ile normalleştiriyorum ölümden korkmuyorum.

Hayır bende hiç korku yok ölümü bir gün herkes tadicak bu hayatın bir kanunu.

Yaşamak, çok şey görmek, deneyimlemek istiyorum; bu sebeple korkuyorum.

Ölümden korkmak anlamsız, bilincini kaybedeceksin.

Ölü gibi yaşıyoruz zaten. Korkumuz yok şu ülkede.

Kaçınılmazdan korkmak kaçınılmazı ne erteler ne de erken gelmesini sağlar. Ölümde kaçınılmazlardan biridir.

Ölmekten korkmam ama Allah'ın verdiği canı korumaya uğraşırım eğer başarısız olursam ölüme kavuşurum.

Şimdi bilmiyorum yani cehenneme gidecek kadar bir şey yapmadım ama eğer gidecek olsaydım tabii korkardım.

Bence de değil. Çünkü insan bir amaç uğruna yaşadığı zaman amacını yerine getirmeden ölmek istemiyor. Yaşama olan inancı, hevesi ve bağlılığı artıyor. Fakat bunun tam tersi olduğu zaman insan neden yaşadığınız sorguluyor. Yapacak hiçbir şeyi olmadığını, hayattan zevk almadığını düşünüyor. Buna bağlı olarak da yaşamanın kendisi için çok gereksiz olduğunu düşünüyor. Örneğin; ben.

Ölmekten değil, ölümü hak etmemekten korkarım.

Ölüm benim için yeni bir macera. Korkmuyorum.

Ölüm dünya zamanıyla 3-5 dakikalık olay. Ondan sonrası korkutuyor asıl.

Korkmuyorum. Yaşamaya çalışmak ölmekten daha zor.

Kapluğumbağamla onu yenebiliriz.

Yoo. O benden korksun.

Hayır.

Birkaç kere ölümle burun buruna geldim. Korkuyorum veya korkmuyorum diyemem. O anki duruma bağlı birazda. Sanırım ölmekten değil de acı çekmekten korkuyorum.

Ölüm ölüm dediğin nedir be gülüm.

Özel bir soru olabilir fakat sizin ölüme bakış açısını merak ediyorum, ölmek korkutucu ya da kurtuluş olarak gören var mı? Şahsen ölüm kadar korkutucu bir şey olamaz, çok fazla bilinmeyen olduğu için korkunç gelebilir fakat kaçınılmaz olandan kaçamayacağımız için ölüm yokmuş gibi, korkunç değilmiş gibi, yaşamak daha güzel olduğunu düşünüyorum.

Hocam şimdi ölümden korkmam ama kötü şekilde ölmekten korkarım. Rabbim hepimize hayırlı ölümler nasip etsin.

Ölsem kurtulsam xD

Eskiden korkuyordum o zaman yaşama hevesim vardı. Büyüdükçe bu hevesim kalmadı artık korkmuyorum. Son düzenleyen: Moderatör: 5 Ocak 2022

Hayır, bence ölüm bir kurtuluş.

Ölümden sonra ne olacağı belli değil. Kendi fikrim de yargılanmayacağımız kanısında. Şu an ölümü düşünmüyorum. Tarihte ki büyük insanlar da bir gün yaşadı ve bir anda ölüp gitti. Bizde aynısı olacağız. Koca ve sonsuz bir boşluk. Ayrıca Türkiye gibi bir yerde yaşama hevesim de kalmadı.

Hayallerim, umutlarım ve yaşama hevesim varken korkutucuydu. Ama şu an...

@Poyraz Kuzgun Ölmek değil de o anı görmek korkunç bence. Ben de birkaç defa yaşadım o hali. İlk anda hiçbir farkındalık yok, adrenalin var zaten. Sonrasında olayları değerlendirme geliyor ki burası kişiye göre zor gelebilir. Sonrasında kaldığı yerden devam ediyor insan.

Ölüm şekline bağlı. Boğulmak veya yanmaktan aşırı korkarım mesela. Ama acısız ölümden korkmuyorum aksine sonrasını merak ediyorum.

Bazen düşünüyorum yapmak istediğim çok şey var ölmemem lazım falan ama hiçbirini gerçekleştiremiyeceğimi de bildiğimden çok büyük bir sorun olacağını düşünmüyorum. Garip yani hem yaşamak istiyorum ama yaşarken de tam yaşamış sayılmıyorum.

Eğer gerçek ise her insan korkar.

Ölümün şekline bağlı.

sizi boşa yarattığımızı ve bize hiç döndürülmeyeceğinizi mi sandınız Gökten de mübarek bir su indirdik, o suyla ölü bir beldeyi dirilttik kabirlerden çıkışınızda işte böyledir

Yok olmaktan kim korkmaz.

Ölmemenin yolu olmadığı için korkmaya gerek yok.

Reis bizde Allah'ın yanına gideriz korkma sen

Korku demeyelim de ölmek istemezdim.

Evet korkuyorum yaşamak güzeldir ölünce ne olacak bilmiyoruz.

Her insanda ölüm korkusu var zaten?

Nasıl olecegime bağlı.

Lise sınavlarını gördükten sonra ölsem ne ölmesem ne ölmezsem yaşayan ölü olurum ölürsem de gerçekten ölü olurum.

Ölümden neredeyse hiç korkmuyorum ama içimde çok az da olsa ürpertici bir yere sahip.

Ölüm zaten kaçınılmaz dolayısıyla korkmuyorum.

Demek ki bizim de hayvanlardan ve bitkilerden farkımız yokmuş..