Olayın çok fazla siz ya da ailenizle olduğunu zannetmiyorum. Büyük bir ihtimalle küçüklüğünde yaşadığı aile ortamı ya da çalıştığı yerde bir sıkıntısı olabilir. Bunu da sizin üzerinizden atarak rahatlamaya çalışıyor. Bunun için çok bir şey yapamazsınız ama bir psikolog veya bir terapiste götürebilirsiniz.

Aynı şeyin ikinci defa söylenmesi.

Hocam 30 yaşındayım benim babam da aynen öyle. Bizim ailenin iç sıkıntıları da var o yüzden de gergin ama yine de can sıkıcı bir durum. Hocam yaş biraz daha ilerleyince yine de aile gibisi olmadığını anlıyorsunuz . Ufak ufak söyleyin her şeye kızmaya gerek olmadığını ama sakinken söyleyin.

Bu ekonomik ve siyasi ortamda adam tabi sinirlenir. Eğer bu değilse kesinlikle küçük çocukken bisikleti çalındı.

Yok hocam çekirdek ailemizde bir sorun yok çok şükür, bir tek kavga edince kaç sene önceki tartışmaları da açtıkları oluyor ara sıra ama normalde standart bir aile. Bir anda bağırıp 2-3 gün o halle gezmesi çok saçma, 9. sınıfta birkaç yanlış gelebilir dediğim yazılıda telefona çok bakıyorsun diye telefondan bağırdı sonra 96 alınca da hiçbir şey diyemedi konu kapandı, bu yüzden günlük hayatımda bile babamla sohbet etmiyorum, hiç sohbet edilesi biri de değil çünkü. Mesela ilkokuldaki kardeşime ders anlatırken bile bir anda bağırıyor 30dk sonra sakinleşiyor ve işin kötüsü bu son dediğimi arada bir ben de yapıyordum, artık genetik mi nedir anlamadım ki Güncel

Psikiyatra götürmekten başka çare yok; onu da kabul etmezse artık bayramdan bayrama görüşürsünüz, çünkü kazık kadar adama bağırıp çağırıp küfür hakaret edimesi bir yerden sonra artık çekilmiyor. Daha ileri safhada dövmeye de kalkabilir; yani yol yakınken tedavi edilmesi gerekiyor; çünkü bir noktadan sonra ne yapsan ne desen de fayda etmiyor. Tecrübeyle sabittir.

Hocam sizi çok iyi anlıyorum benimkinin aynısı. Arada bir düzgünce söyleyince aydınlanma yaşıyor ve bir süre iyi oluyor ama sonra yine normaline dönüyor. Bizim ki de fiziksel olmuyor ama kızması fizikselden beter. Aile içinde bir sıkıntı var mı?

Hocam bu dediğiniz aynı ben. Yaş ilerledikçe sinir de artıyor. Şu an bende babam gibi yolda bağırıyorum, durduk yere öfkeleniyorum sonra bir şey olmamış gibi devam ediyorum.

Bugün de neden bilmiyorum yine tartışıyorlar "Allah'ım sen bizi huzursuzluklardan koru" diyebiliyorum sadece, ne güzel başka şehirde üniversite okudum, ne diye gelmelerini istedim ki? Şimdi aynı şehirdeyken yurtta da kalamam. Cidden bana yanlış diyebilirsiniz ama ben ileride kendi hayatımı kurarsam babamla ayda yılda bir konuşurum, bu huyuna devam ederse onu da yapmam belki. Bağırması için bir konuya katılmaması yeterli resmen.

19 yaşındayım, ortalama bir ailede büyüdüm. Halimiz vaktimiz yerinde çok şükür ama babamın yıllardır bir sinir sorunu arada mutsuz ediyor, şöyle ki ne zaman babamdan bir şeyi 2. kere istesek hemen bağırıp çağırmaya başlıyor, hiçbir şeyden memnun olmuyor, lise sınavımda da üniversite sınavımda da tercih günlerimde hep olumsuzluk yaydı . Mesela annem de bir iş ile ilgili istekte bulunuyor babam hemen tersliyor bağırıyor, en sinir bozucusu ise alay eder gibi 5dk sonra inatla gelip boş boş konuşuyor, ama hiçbir zaman özeleştiri yapmıyor. Yılda 2-3 kez aşırı fazla bağırdığı da oluyor, eskiden bu tür şeylere hiçbir şey yapamıyordum ama şu yaştan sonra karşısına geçip yanlış yapıyorsun, yıllardır şu sinirinden kurtulamadın gibi şeyler söyleyebilirim diye düşünüyorum, ama çekincem var ve o günüm çoğunlukla stresli geçiyor. Keşke şu üniversite hemen bitse de paramı elime alıp kendi başıma yaşayayım onunla görüşmeyi asgari düzeye indireyim diyorum. Normalde ayrı kalmamız gerektiğinde üzülüyor sevdiğini gösteriyor ama bunun dışında neredeyse hiç. Ne önerirsiniz?

Bana kalırsa karşısına geçip açık açık konuş. Bazı insanlar laftan anlamaz tıpkı benim babam gibi. Bizim iyiliğimizi bile asla istemez. Yıllarca her haltı yedi sonra gelip bize suç attı. Bendeki gibi alkolü kumarı yoksa belki yola gelir varsa allaha emanet. Ben şahsen benimkine ondan nefret ettiğimi ve evden ayrıldıktan sonra çok görüşmeyeceğimizi söyledim. Arada sadece basit şeyler için konuşuyoruz ve artık bize bağırıp çağıramıyor çünkü büyüdük. Büyüdük dediğim 18 yaşımdayım ama şu anlık kendi paramı kazanıyorum ve bir yol bulursam yurt dışına gitmek istiyorum. Eğer karşısına geçip stresli bir şekilde konuşursan, korkuyormuş gibi görünürsen üstüne sana bu seferde baş kaldırıyor hadsiz gibi şeylerde söyler. Tek seferde hallet o yüzden

Zaten bunun sebebi ilgi görmemiş bir çocukluğa sahip olmaları. O yaştan sonra da düzelecek bir şey değil maalesef.

Babana bize bağırmandan bıktık usandık. Bu huyundan nefret ediyoruz dedin mi?

Yok, eskiden çekiniyordum odamda bekliyordum, üniversite başlayınca bir süre yurtta kaldım ondan önce de bir süre pek bağrışma olmadı.

Benim de babamla yaşamaya başladığım sorunlar kardeşimin doğmasından sonra oldu. Kardeşimi çok el üstünde tuttular bana ilgi, değer göstermediler. Kardeşimin her ağlamasında benden bildi. Az dayak falan yemedim. Bunun tek sebebi babanın ve babamın ailesinin de ona sevgi göstermemiş olması zamanında şu an da bu sebeplerden dolayı zaten annem ve babam ayrı. Önerebileceğim çok bir şey yok annesi babası hayattaysa babanızın onlara danışmanızı öneriririm.

Bayağı iyi tavsiye kdlaşksşldkaşd.

Klasik T. C. babaları. Hiç şaşırtmıyorlar. Maalesef çoğu baba böyle.

Sormayın, en basit bir sebepten tartışılıyor birbirlerine laf atıyorlar sonra bir anda düzenliyorlar. Yüksek Lisans, Erasmus vs artık ne bulursam evden gitmek istiyorum, sonra da başka yere gidince yalnız kalınca sen beni hiç aramıyorsun diyor, neden acaba? Artık içime atmak yerine konu açtım ben de ama gördüğüm kadarıyla birçok kişi aynı sıkıntıyı yaşıyor. Adam sırf bağırmasını eleştirdik diye bağırdı nasıl bir şey bu anlamadım, inşallah daha da sıkıntı çıkmaz.

Babanı sinirlendirip bağırtan şeyler neler olabilir? Bunlara odaklanmak lazım.

Hocam resmen bizim aile. Yalnız değilsiniz babamla genellikle sohbet etmekten kaçınırım veya geldiği gibi odama kapanırım. Biraz normal çünkü dedem ve babaannem çok fazla ilgi gösterememişler küçükken. Öyle bir problem var mı bilmiyorsanız dedenize amcanıza halanıza vs. bir danışın.

Dostum sana benden tavsiye. Belki bir şeyler yapabilirsin ama üstüne gitme.

Yok çok şükür muhafazakar bir aileyiz, yani birbirimize o konuda güveniyoruz. Ama oturup sakin bir anda konuşmak çok zor duruyor, yani büyük ihtimalle ya tekrar bağıracak ya da "çok biliyorsun sen" diye geçecek. Bilmiyorum ya muhtemelen bu konu da birkaç gün içinde sönecek ama inat edip kendi bildiği dışında her şeye bağırırsa alaya alırsa olmaz bu iş.

Evet derdi bize değil, trafikte biri yanlış bir şey yapsa hemen saydırmaya başlıyor, ya da arkadaşıyla falan konuşurken telefonda kıyameti koparıyor, meseleyi öğrendiğimizde ise bağırmaya değer bir şey olmadığını anlıyoruz. Böyle yapa yapa kendini bitiriyor ama bunu ne zaman anlayacak bilmiyorum, belki yaşlanınca sakinleşecek diye düşünüyorum. Psikoloğa gideceğini ise pek sanmıyorum. Hatta bir ara çok saçma bir mesele için aile bağlarını sarsıcak şeyler dedi, 2 gün sonra tekrar sakinleşti. Genelde bu döngü yılda 2-3 kez oluyor.

Yok hocam, 10+ yıldır böyle ama hiç dövmedi, inşallah daha ileriye gitmez ama böyle her kafası esince bağıracaksa ben aynı şehirde olsam bile yurtta kalırım, zaten büyük ihtimal ev de uzak ve oda olarak küçük kalacak benim için. Mezun olup kendi hayatımı kurunca da muhtemelen çok nadir görüşürüm, zaten yurtta kalınca 15 kere annemi arıyorsam 1 kere babamı arıyordum. Bazen böyle düşününce haksızlık mı ediyorum diye düşünüyorum ama bağırdığını görünce tekrar soğuyorum.