Geçmiş geçmişte kalmıştır. Başlık için cevabım: Zaman makinem yok.

Kaybedecek bir şeyim kalmasaydı, ailem de kalmasaydı sanırım farklı şehire taşınır ve yeni bir başlangıç yapardım. Ve ölmek isteseydim bu sefer hayata daha çok tutunurdum. Hiç denemediğim sporları denerdim, kendimi riske atardım. Motor gibi, kaykay gibi korktuğum şeyleri denerdim.

Düşünsenize gece rüyanızda o kaybettiğimiz insanlar size elini uzatıyor "hadi gel tekrar yaşayalım..." Özledim o eski günleri mutluluğu ailemi eski halimi özledim, acılar o kadar değiştirdi ki beni artık kendimi tanıyamıyorum. Umudumu, sırdaşlarımı, ailemi, yumuşak kalbimi kaybettim, ulan keşke dönebilsem keşke geçmişte yaşasam. Neden? Neden artık yanımda kimse yok, neden artık sert bir kalbe sahibim, neden hayattan umudumu kestim? Tek değişmeyen şey korkum sanırım biraz cesur olsam zaten bunları yazmak yerine bu diyarlardan göçüp gitmiş olurum hayallerimle anılarımla beraber...

Gerçekten çok pişmanım o geçmiş anlara geri dönebilsem meğer her bir dakikası paha biçilmez imiş, ama bilemedim...

Bir hafta önce geçmişi gördüm o kadar mutluydum ki uyandığımda bir saat çocuk gibi ağladım ve sonra yine devam ettim sevmediğim hayatıma, geceleri özgürüm kapatıyorum gözlerimi ve başlıyorum o mutlu günlerimi düşlerimde canlandırmaya... Burada benim zamanım doldu hissediyorum benim hikayem bitti sadece zorluyorum sadece nefes almaya devam edeceğim, bir gün son nefesimi verdiğimde kavuşacağım...

Bu gece düşündüm ve fark ettim ki ben aslında mutlu değilim, her gün yeni bir sorun ile karşılaşıyorum oysa geçmiş öyle miydi? Çok mutluydum gerçekten elimde mutluluk getirebilecek somut hiçbir şey yoktu ama şimdi tam tersi mutluluğum yok oldu. Ben bittim kalmadım ben artık.

Keşke dediklerini yapabilmem ama olduğum gibi olmak zorundayım gerçekten zorundayım çok yorgunum ama fotoğraflara videolara bakarak geçmişi yaşamaktan başka çarem yok.

Malesef ki hayatta her şey istediğimiz gibi olmuyor. Bunları çok kafanıza takıyorsanız piskolojik destek almanızı öneririm. Bende çok özlerim, en basitinden lise yıllarını. Ama ne çare.

Korkaklar değilim geçirir, cesaretliler ise kötü olan yönleri, sert kalbini saklayıp insanlara yumuşak tarafını gösterir.

Ben de ara sıra çok mutlu hissettiğim rüya görür, uyandığım zaman gerçek hayatta o kadar mutlu olamadığım için üzülürüm. Bazense kabus görür, uyanıp gerçek olmadığının farkına varınca sevinir mutlu olurum.