12 yıllık arkadaşlarımla artık konuşmuyorum. Yabancıdan farkı yok artık gözlerimde, ben de onların gözlerinde böyleyim. Sebebi ise 1 insandan dolayı: 1 insan, 1 velet. 1 velet nasıl hayatımı değiştiriyor anlatayım; benim 4 arkadaşlı 8-9 yıllık bir arkadaş grubum vardı. Bu arkadaşlarla yapmadığımız yemediğimiz halt yoktu: torpil atmak, camlara etik atıp kaçmak, zillere basıp kaçmak, küpecik yapmak, küpecik yaptıktan sonra karanlık yere saklanıp kapşonları giyip camlara lazer tutmak vs. Böyle bir arkadaş grubum vardı. O kadar eğlenirdik ki eğlenceden kalbim duracakmış gibi hissederdim. Şimdi ise bir birimizi görünce yabancıymış gibi, aramız merhaba merhaba. Bunun sebebi o velet. İlkokulu aynı okuduk, orta okullarda dağıldık. Biz 2 kişi aynı okula, diğerleri ise farklı okullara dağıldı. Aynı okulda olduğum arkadaş bir kişi ile tanıştı. Sonra ise bu veletle takılmaya başladığından beri sigara ve alkol kullanmaya başladı bad boy takılmalar vs., keşke tek kendisi kullansaydı da arkadaşlarıma da bulaştırmasaydı. Arkadaşlarıma da bulaştırınca bir ben kaldım kullanmayan. Ben de alışamadım sigaraya ailemden korktuğum için. Doğal olarak da beni yanlarında istemediler. Şimdi onlarla konuşamıyorum bile. Çeşit çeşit giyiniyorlar, 7/24 kafe, nargile takılıyorlar. Nereden buluyorlar bu parayı? Onların babaları asgari ücret çalışıyor benim babam gibi fakat neden ben böyle zor durumlar yaşıyorum? O kadar zorluktayız ki her lambayı yakışımda babam geliyor kapatıyor lambayı. 2 tane tişörtüm, 1 tane hem okul hem günlük hayatta giydiğim pantolon... Onların annesi babası sigara içtiğine laf etmiyor. Babam vurdum duymaz bir insandır, evi annem yönetir, abim zaten işe başlayalı keko oldu, eve hayrı yok, zararı var. Bir de askere gitti, telefonumu yanında götürdü. Her ay 1000 TL masraf. Bir de makam şoförü oldu, masraf üstüne masraf. Hadi tamam, ben çok para harcayan bir insan olsam para yetmiyor diyeceğim ama nereye gidiyor bu para? Babamlar sırf sıkışmasın diye hiç telefon alın diye zırlamadım. Kendileri 17 yaşımda aldılar daha yeni. Dışarda arkadaşlarla dolaşıyoruz, sürekli yiyecek içecek alıyorlar. Ben de utanmamak için 1-2 bir şey alıyorum. Zaten verdikleri para 5 TL. Tutarlı olmaya çalışıyorum fakat 3500 TL nereye gidiyor nereye kayboluyor? 3 yıldır düzgünce konuşamıyorum eski arkadaşlarımla. Adamlar kızlarla takılıyorlar, özgüvenleri tavan zaten. Ben neden böyle olamıyorum diyeceğim. En büyük etken paradan dolayı özgüvenli bir insan değilim, son sıralar açılmaya başladım. İşe gittim, işten kovuldum agresif birisi olduğum için. Sırf bu durumlar yüzünden geceleri uyamıyorum, o kadar çok derdimiz var ki anlatsam boş olur. Yatakta 2-3 saat düşündüğümü, duvarları yumrukladığımı bilirim. Unut geç, onlar seni unutmuş zaten diyorlar ama kolay olmuyor. Ben aptal birisiyim, o kadar anıyı 10 yıllık anıları unutamıyorum. O kadar güzel anılarımız geçti ki unutulmuyor. Özgüvenin olmamasının sebebi parasızlıktan olduğunu düşünüyorum, benim şahsi görüşüm bu. Şimdi bakıyorum, parası olan veletlere takır takır konuşuyorlar, abisi yaşıtlarına neler diyorlar. Bir de benim kuzen var, onların durumu kötü. Çocuk utangaç, özgüvensiz aynı ben gibi. Tabii ki özgüvenli insanlar oluyor durumu kötü olsa da fakat benim babam beni hala çocuk gibi görüyor. Kıyafet bakmaya gidiyoruz, hangisi iyi diyorum, hangisini beğenirsen onu al diyor. Şimdiye kadar her şeyimle annem ilgilendi. Babam hep sessizdir. Yanlış anlaşılmasın, babamı çok seviyorum ama birazcık vurdum duymaz olmasa birazcık ses çıkarsa belki ben iyi yetişecektim, öz güvenli olacaktım. Size bunu anlatmamın sebebi nasıl başa çıkabilirim, nasıl mutlu olabilirim, nasıl şu eski arkadaşlarımı unutabilirim. Arkadaşlarım var çok şükür ama yani o eski arkadaşlar benim için kardeş gibilerdi, unutulmuyor... Son düzenleyen: Moderatör: 22 Ekim 2020

Seradotwav dedi: Discord bilgim bu yorumu hemen altında olması gerek, oradan yazabilirsiniz. Bulamazsanız diye yazıyorum: Klasinq

Hayırlısı olmuş dostum. O "arkadaşlardan" fayda gelmez anca zarar gelir. Ben de 4 yıllık arkadaşlarımdan, dostlarımdan bir oyun yüzünden ayrıldım. Öz güven sorunu maalesef ülkemizdeki her gençte var. Bunların başlıca sebepleri: -Para. -Gelecek kaygısı. -Aile. Ailen seni çok güzel yetiştirmiş, sen de çok güzel kendini yetiştirmişsin. Aferin. Sigara, alkol ve türevlerinin hem cebe hem de sağlığa zararlarını herkes bilir. Sırf "havalı" olmak için bunlar yapılmaz. Okuluna sımsıkı sarıl. Güzel bir üniversiteden mezun olup ülkeden git. Başka bir yolu yok maalesef. Umarım hakkında hayırlısı ve iyisi olur. Hayatta hep yaşamaya değer bir sebep bul. Bunu dedim, çünkü birçok kişi bu yüzden intihara kalkışıyor. Ben şu an sebep arama aşamasındayım. Allah kimseyi bu aşamaya gelecek kadar düşürmesin/düşündürtmesin. Dertleşmek/konuşmak istersen imzamda iletişim bilgilerim var. 7/24 açığım, istediğin zaman yazabilirsin.

Discord bilgim bu yorumu hemen altında olması gerek, oradan yazabilirsiniz. Bulamazsanız diye yazıyorum: Klasinq

Dostum ailen istemiyor diye içmiyorsan, sadece 2-3 tane bebenin ortamına giricen diye içmek aklından geçiyorsa, geçmiş olsun öyle ya da böyle o zıkkımı ağzına sürersin, Onlar karı kızla takılsın sal sen hayatını yaşa, 5 yıl sonra hiçbiriniz yüzlerinizi görmeyeceksiniz.

Herkesin çektiği acıya bakıyorum ve yazık bilinçli gençlere. Arkadaşlar, keşke hep beraber olabilsek ki birbirimize destek ve umut verebilsek. Burada acılarını dile getiren arkadaşlar kesinlikle yalnız değildir ve ben bundan eminim. Benim de acılarım oldu ve devam ediyor ama pes etmek yok. @Seradotwav @yyofc @drogbaformalı @UmkuT @PossibleTurco @Khnum Boss @MrX0007 ve @dream27 Reis, sen de varsın mağdur olanlardan. Sizce de buna bir dur demenin zamanı gelmedi mi artık? Mağdur olanların sayısı artarken mağdur olmaya devam etmememiz lazım. Bir şeylere itiraz etmenin vakti gelmiştir benimce.

Çok güzel bir cevap verdiğiniz için çok teşekkür ederim. Dediğin her şey doğru her şeye hak veriyorum. Ailem bana hiç güvenmedi şunu yap bunu yap gibisinden hiç bir sorumluluk vermedi. Yemek yapmasını bilmiyorum mesela çünkü yapmaya çalıştığım zaman aldığım cevaplar "Batırırsın şimdi, temizleyecek halim yok, bırak ben yaparım v. s" Gerçekten haklı olduğunuzu düşünüyorum ve başkalarının fikirlerine çok takılıyorum.

Bende sizinle aynı durumdayım ve benzer konumdayiz Tüm bunları ben de kendime soruyorum sizin burda sorduğunuz gibi şu an yaşım 40 ve hala öz güvenim yok

Nasıl dur diyebiliriz ki? Ben kendimi geliştirmeye çalışıyorum fakat hep engel çıkıyor. Her engelimi yenmek için de para gerekiyor ki bu herkes de olan bir sıkıntı.

Öncelikle cevabınız çok harika geç cevap verdim kusura bakmayın çünkü engel yedim yazım yanlışından dolayı. Ben derslerinde başarılı olan bir öğrenci değilim. tüm çalışmamı 11. sınıfa bıraktım ve 11. sınıfta ise pandemiden dolayı okullar açılmadı. Canlı ders veriyorlar fakat canlı dersler çok kötü, görüntü kalitesi berbat, kamera yan tutulmuş, kafayı yan çevirip bakıyoruz ekrana. Anlayacağınız bu sene hayatımı kararttı ailemin durumu iyi olsaydı dershaneye gitmeyi düşünüyordum.

10 yıllık arkadaşların aç telefonu ara hayırdır biraderim biz kardeş değil miydik? Ne oldu aramazsınız sormazsınız. Bu mudur sizin dostluğunuz? De. Bu kadar basit. Gelen cevaba göre hayatından silersin veya dostluğunuz baki kalır.

Ben çalışacağım diyordum zaten çalışmaya başlamıştım etkisi olmuştu fakat okullar açılmayınca çok kötü oldu ders işleyemez oldum. Hiç bir konuyu bilmiyorum 2 hafta sonra sınavlar başlıyor Eğer canlı ders verilseydi okul da ilk 10 a girmeyi düşünüyordum.

Merhabalar Furkan, Ben de senin gibi bir hayat yaşadım diyebilirim ve babamın sıkıntıları vardı yani lisedeyken hayat benim için kötüydü. İçtiğim sudan bile tat alamıyordum ve en kötüsü gittikçe daha asosyal bir insan oluyordum. Bir de bunun yanında kilo da alıyordum yani işler hiç iyi gitmiyordu. Bu işin böyle gitmeyeceğini anladım ve bir karar aldım, derslerime çalıştım çünkü başka şekilde kurtulamayacağımı anladım diyebilirim. 2 yıl sabrettim, İstanbul Bil. Müh. kazandım. Şimdi 3 yerden burs alıyorum ve hayatım güzel gidiyor diyebilirm. Sana demek istediğim önemli. Birkaç önemli husus var. Seni istemeyen ve farklı gören insanlardan uzak dur, onlar senin hikayende ancak ufak bir kesit olarak dursun; kendine göre insanlar var, onları bulucaksın. Sana dost tavsiyesi: Planlı ve düzgün ders çalış yoksa hayat hikayen yeni başlıyor.

Sam Horn 30 adımda Özgüveni önerebilirim.

O tür ilaçların kullanılmaması taraftarıyım. Doktor önermedikçe kullanmayın.

Öncelikle para olayını bir kenara bırakalım. 9-10 yıllık arkadaşlıklar, dostluklar vs. vs. Bunlar gelip geçicidir. Hiçbir arkadaşlık baki kalmaz. Eğer cidden arkadaşlarını çok seviyorsan hepsini karşına al konuş. Oldu olmadı, olmadıysa hayatından çıkar, bir daha da görüşme. Temel hedefin şu an üniversiteye hazırlanmak olmalı. O arkadaşların gayet eğleniyor gibi görünüyor olabilirler. Fakat her şey dışarıdan göründüğü gibi değil. Her Allah'ın günü 7/24 kafede orada burada dolaşan tipler 2-3 yıl sonra bir baltaya sap olamadan ağzı açlık kokan tayfaya katılıyorlar. Ailelerinden aldıkları 20-30TL'nin yarısını alkole, sigaraya verip 20 yıl sonra kanserden, hastalıklardan saçları dökülmeye başladığında kafalarını duvarlara vuracaklar. Tavsiyem hedeflerin olsun. Ne ailenin, ne arkadaşlarının, ne kadınların seni yolundan saptırmasına mahal verme. Hayat senin hayatın. Senin seçimlerin hayatını belirleyecek olan temel unsurlardır.

Özgüven dediğin şey aile ile başlar arkadaşlar. Ne paradır ne başka bir şey. Aileniz sizi nasıl yetiştirir ise ve size ne kadar hayata hazırlar ise o kadar özgüvenli olursunuz. Bu işin parası marası yok. Ben buna katiyen karşıyım. Çünkü en basit kendimden biliyorum. Benim ailemin durumu iyiydi ve hala iyi fakat şu an kendimi gayette öz güvensiz hissediyorum. Sebeplerine gelecek olursak. Ailem hiç bir zaman bana sorumluluk bilincini aşılayamadı. Kendi ayaklarım üstünde durmam için fırsat tanımadılar. . Asla size güven aşılamazlar . Sizi hep baskı altında tutarlarsa. Kendi isteklerini hep size dayatırlarsa. . Sizin kararlarınızı sürekli manipüle etmeye çalışırlarsa. . Belki daha nice ufak ama önemli şeyleri yazmadım. Ben bunların bir çoğunu yaşadım ve tamamen kendi farkındalığım sayesinde az da olsa kendimi düzeltmeye çalıştım. En basitinden kedim hastayken bir kaç test yaptırdım ve yaklaşık 1000 TL tuttu ve ben bu testlerden bir kaç tane daha yaptıracaktım ama özellikle babam buna karşı çıktı ve yıllarca yaptığı şeyi tekrar yaptı ve bu sizde öyle bir şey yapıyor ki bir zaman sonra onların robotu oluyorsunuz. Şu an kedim öldü belki o testleri zamanında yaptırsaydı çok farklı olurdu belki olmazdı ama burada kendime olan güvenim olmadığından bu sonuca ulaştım. Demem o ki olmak istediğiniz gibi insan olun başkalarının istedikleri gibi. İsterseniz aç kalın bu yolda ama yine de devam edin çünkü hayatta paradan çok daha önemli şeyler var ve inanın hayatınız sona erdiği zaman hiç bir korkunuz olmayacak çünkü ben bu hayatı yaşadım kendi irademle yaşadım diyeceksiniz ama başkalarının istedikleri yaşarsanız çok pişman olacaksınız. Kısacası özgüvenli olmak istiyorsanız kesinlikle kötü düşüncelere dur diyin ve o an vicdanınız ve gönlünüz ne yapmak istiyorsa onu yapın. Eksileri ve artıları boş verin onlarla yaşarsanız hep onların istedikleri gibi yaşarsınız. Doğru karar diye bir şey yok ya sizin kararınız var ya da başka şeylerin.

Discord bilgim bu yorumu hemen altında olması gerek, oradan yazabilirsiniz. Bulamazsanız diye yazıyorum: Klasinq#7457 Gerçekten çalışmak istiyor musunuz? Çalışsam yaparım diyor musunuz? Bana bu bilgileri verin sadece.

Bende de böyle bir durum vardı. Bu yüzden sevdiğim kıza açılamadım. Gelecek kaygısı adamı yiyip bitiriyor.

Ben özgüvensizim fakat belli bir motivasyon ve arkadaş gazı ile bir kıza açılabilirim. Birde Allah o kadar kapı açıyor ki anlayamıyorum Bir arkadaşım var çok artist. Çocuk durduk yere yazdı bana takılalım diye ama fazla konuşmuşluğum da yoktu? Ama işte takılıyoruz ve ortamlarda değişmeye başlıyor ve özgüvenimi açmaya başladığımı hissediyorum.

Dostum, senin yaşadığın durumları herkes yaşayabilir. Unutma ki hiçbir acı ve olay sen istedikçe kalıcı olmaz. Yalnızca senin düşünüp düşünmemene bağlı. Biliyorum ki unutmaya çalıştıkça daha çok hatırlayacaksın. Bir uğraş edinmelisin. Ne yapabileceğini söylemek güç seni senden iyi kimse tanımıyor ama kesinlikle kendine bir uğraş bulmalısın. Ben zihnimi dinlendirmek için örgü örüyordum ama aklıma eski kız arkadaşıma ördüklerim gelince yapamaz oldum. Onun yerine başka şeylerle uğraşıyorum.

Asosyalim ve öz güvensizim. Asosyal olmaktan mutluyum fakat öz güven sorunumu çözmek istiyorum. 16 yaşındayım. Özgüven ilacı var diyorlar. Zararlı mı?

Gerçekten çalışmak istiyor musunuz? Çalışsam yaparım diyor musunuz? Bana bu bilgileri verin sadece.

Ah dostum... 7 yıllık dostlarım sırf dışarı çıkmıyorum diye. Ev'de e-spora kasıyorum diye beni sattılar biliyor musun? 5-6 tane dostum daha 2-3 yıl önce dostum derken bana kol kola gezerken. Şu an düşmanım, sebebi ise bunlar benim son 1 yıldır arkamdan konuşuyolar. Dış görünüşüm vb vb. ve en büyük sebebi onlara göre, dışarı çıkmam. Komik biliyorum, bebeler bir kere gelip kapıma çağırmadı bile. Benim'de maddi durumum çok kötü, telefonu elime 16 yaşımda aldım. 6 Tane 7 yıllık dostum bu sebepten düşman oldum. Olabiliyor, ben unuttum. Senin kardeş dediklerin demek ki gerçekten kötü insanlarmış, tıpkı beni satan bebeler gibi, Çünkü benim anama söven çocuğun kardeşiyle kardeş gibiyiz şu an hatta DC'den oyun oynuyoruz. Yani sadece kişilik.

Sana diyeceğim ülke sınırlarında olur dış ülkede olur uzak bir yere git orada kendine hayat kur anılarının geçtiği yerde hayatına devam etmek senin için zor olacak. Ama yapamam geride bırakacaklarım da benim için önemli diyosan orasını da sen bilirsin.

Ortamları çok değişik hale getirmen hayırlı birini bulacağınla pek alakalı olmayabilir. Önemli olan birini bulmak değil hayat arkadaşını bulmak.