Bana hayat her zaman güzel Üzüldüğüm şeyler var, ama ne yapacaksın işte. Sabır-Şükür-Dua

Aslında cevap çok açık da, yaşım 25'den küçük olduğu için cevap vermeyeceğim.

Akıl sağlığını koruyabilmek için insan psikolojisi geçmişi düşündüğünde genellikle iyi olayları hatırlamaya meyillidir. Nostalji romantizmi de bundan kaynaklanır. Bir diğer etken de 9-10 sene önce sosyal medya ve küreselleşme bu kadar yaygın olmadığı için insanlar diğer hayatlardan pek haberdar değildi. Şimdi diğer insanların erişebildikleri gözüne gözüne girdiği için ister istemez "Benim neden yok?" düşüncesi bilinçaltına işleniyor. Ha erişebilenler de bir yerden sonra doygunluktan mutsuzlaşıyor ama temel nedenler böyle.

Aksine, imkanı olan için çok daha güzel bir dünya haline geldi ama sorun şu ki Türkiye'deki insanların %99'unun hayatı yaşamaya imkanı yok.

Havalar "sıcak" hocam fakat çok da şikayet edemem, insanlar İzmir'de, Antalya'da, Urfa'da, Diyarbakır'da falan yaşıyorlar. O insanlar kavrulurken çok da sorun edemem kendi durumumu. En azından geceleri serin oluyor. Siz nerdesiniz? Oralar ne durumda?

Herkese iyi akşamlar, birkaç gündür kafama takılan bir soru var. Hayatın gitgide monoton ve zevksiz bir hal almaya başladığını düşünüyorum. Yıllar geçtikçe daha da kötü oluyor gibiydi sanki her şey. Özelliklede Korona'nın hayatımıza girdiğinden itibaren monotonluğu ve zevksizliği daha da hızlandırdığını düşünüyorum. Bundan yaklaşık 10 sene önce sanki hayat daha iyiydi, daha zevkli ve daha heyecanlıydı. Sizce bunun nedeni nedir? Yoksa ben mi öyle düşünüyorum ya da teknolojinin ilerlemesi mi? (Yaşı 25 ve üzeri olanlar cevaplarsa daha mutlu olurum.)

Ben urfadayım erimiş dondurmadan daha sıvı oldum. Bu sıcaklıklarda hayatımızı kötü etkiliyor.

Hemşehri çıktık hocam Afyon'da havalar nasıl? Bence de sosyal medyanın gelişimi de bu konuda büyük etken taşıyor.

Sabır şükür dua diyerek sömürüldü zaten bu ülke.

Aşırı doğru bir bakış açısı bu, eskiden bende çocukken hatırlarım ortaokulda ve lisede öğrencilerde tek tük telefon olurdu onu da korkudan cebimizden çıkaramazdık şimdi herkes gerçekleri internetten görebiliyor artık, ortaokul öğrencileri bile telefon ile geziyor hatta meb sanırım bununla ilgili bir kararda alacakmış. Çocukken öğrenmeye meraklı biri olduğum için internete o zamanın yaşıtlarıma göre çok daha çabuk ve hızlı erişimim olmuştu artık hiç olmasa bile internet kafeden veya öyle böyle bir cihazla internete bağlanıp buralara kadar ulaşıyor. Aslında bu yazdığımız şeyler Z kuşağının da durumunu çok iyi özetler.

Durum sadece Türkiye ve benzeri fakir ülkeler için geçerli. Diğerleri hala bal gibi yaşıyor.

Bence öyle değil ailemle yaşarken bundan 9-10 sene önce maddi durumumuz azdı ve mutluyduk şimdi neredeyse maddi durumumuz eskiye nazaran epey fazla ama mutsuzluk hakim.

Ona ben bir şey yapamam hocam.

Adam kafayı yemememin sebebini bilimsel şekilde anlattı ya lan helal olsun. Olaya hiç bu açıdan bakmamıştım.

Sosyal medyanın yaygınlaşması insanlarda genel bir mutsuzluk, şikayet etme huyu doğurdu. Şahsi gözlemim bu yönde en azından. Eskiden de çoğumuzun hayatı pek de istediği gibi değildi fakat bu kadar mutsuzluk hakim değildi. İnternette gördüğümüz, imrendiğimiz hatta belki de özendiğimiz şeylere erişimimizin şu veya bu sebepten olmaması gibi durumlar moralleri olumsuz etkilemekte diye düşünüyorum. Mutsuzluğun pek çok sebebi var tabii karantina olsun ekonomik sıkıntılar vs olsun fakat başka bir açıdan bakarsak da her gün internette okuduğumuz kötü haberler, yakınan mutsuz insanlar vs. bize de olumsuz bir enerji aşılıyor bence. Örneğin ben de 1 euronun 30 lira ederinde olduğunu gördükçe sinirleniyorum fakat bunu sürekli aklıma getirmek veya dillendirmek kendimin ve çevremin modunu düşürmek dışında bir şeye derman olmuyor ne yazık ki.