Yaşıtlarımla acaba düşersem bir yerime bir şey olur mu diye düşünmeden keyifle oynamak. Çocukken hastalığım tavan yapmış durumdaydı. Dışarı çıkardım, koşup oynardım ama düştüğüm zaman kolayca bir yerlerimi kırabiliyordum. Kemiklerim yaşıtlarıma göre çok daha zayıftı. 22 yaşına kadar ağır bir tedavi gördüm, düzeylerim normale dönene kadar. Ancak lise 1. sınıfta kanımızın en kaynamaya başladığı dönemde geçirdiğim bir kaza ve akabinde büyük bir ameliyattan sonra 6 ay yürüyemeyince en büyük dileğim yürümek olmuştu. Aileme fazlasıyla hem maddi hem manevi yük oluyordum. Bu olaydan sonra ilk adımımı attığımdaki heyecanımı şu hayatta pek az şey tattırdı bana. O zamandan sonra da araç pek kullanmamayı tercih ettim. 15 yıldır ulaşımda ilk tercihim hep yürümek oldu

Akülü araba ve arabalı yatak.

6 Yaşıma kadar akülü arabaydı, ondan sonra bilgisayar istemiştim onuda aldırtmıştım

Astronot olmak isterdim. Gerçi halen isterim.

Pedallı arabam olmasını ve oyuncak arabam olduğu halde daha fazlasını isterdim.

Öğretmen olmak ve öğrencilerle arkadaş olmak isterdim. Bir de şu akülü arabalardan istiyordum. 1 TL verip, 1 tur atıyorduk. Hep üzülüyordum benim neden akülü arabam yok, diye. Şimdilerde ise çocukluğuma dönüp, elimde ekmek ve salatalık ile arkadaşlarımla sokakta koşturmak istiyorum ama maalesef mümkün değil. Haberleri takip etmekten, gündeme dair bir şeyler okumaktan, insanların görüşlerinden, inançlarından, ülkelerin ve ülkemizin ekonomik durumundan vesaire bıktım. Sürekli birileri tartışıyor ve bize kadar sıçrıyor bu. Bunlardan bihaber çocukluğuma dönebilseydim keşke. Boş kafa ile insan rahat oluyor tabi.

Ya şu aletler ne zevkliydi bee

Tek yaşamak zor bir arkadaş falan olsa, hepsinin evi uzak tek pazar günleri evin tadını çıkartabiliyorum, okula git gel sürekli başka yaptığım bişey yok hayat çok sıkıcı.

Hep uzaktan kumandalı bir araba isterdim, ağlaya zırlaya aldırmıştım. Güzeldi Ford Focus modeldi. Hafta sonları gidip sahilde sürerdik hey gidi günler. 2000'li yılların başlarıydı sanırım, o zaman çocukluk bir başkaydı.

Bizim sokakta akülü motoru olan biri vardı. Basbaya çocuğun 40 basan turuncu küçük bir motoru vardı. Çok istemiştim.

Neden pişmansın merak ettim?

Net olarak Atari diyorum. Hiç bir zaman almadılar şimdi alsam da eski tadı vermiyor.

Sanırım benim en çok istediğim şey 21 vites bisikletti. Bir tane dandik bisikletim vardı onun da zinciri kopar dururdu. O zamanlar çok istemiştim ama olmadı. Hep bu hala içimde kalmıştır. Ne zaman bisiklet görsem aklıma gelir bu konu. Var mı sizinde böyle bir anınız? Son düzenleyen: Moderatör: 15 Mayıs 2018

Kesinlikle. İnatçılığıma tüküreyim, klasik gitarın sesini sevmiyorum diye başlamadım gitara...

Oley be yol be! 2 ay önce yeniledikleri mahallemin yolunu bu gün tekrardan bozdular. Yenisini yapcaklarmış. Vergilerimiz mükemmel yararlı işlere gidiyor. Bu yol olmasa var ya... Ülke çöker, kalkınmaz, dolar 5 T... pardon dolar 5 TL oldu zaten.

Babamla vakit geçirmek. Merak etmeyin babam ölmedi.

Akülü araba, sanal bebek, pringles.

Babamin yanimda olmasi Senede 1 ya da 2 kere geliyordu Türkiye'ye

Küçükken hep büyümeyi isterdim, büyüdüm, şimdi de çocukluğumu özlüyorum. Eşya olarak da ''game boy'' denen şu görseldekini istiyordum. Başka bir versiyonunu almıştı ailem.

Önceden vardı, okulu bitirdi gitti.

Komik olabilir . Dönerci açıp tüm dönerleri yemek istiyordum

Yalnız değilsin, misafirliğe gittiğimde oradaki çocukların arabasına biniyordum

Uzaktan kumandalı helikopter.

Atari ve disk fırlatan ben 10 saati.

Akülü arabayı çok istemiştim ama aldıramamıştım.

Mutlu bir çocukluk geçirdim. Paso sokaklarda top koşturduğumuz için pek aklıma bir şey gelmezdi. Öyle çok aşırı bir şey istemedim hiç. 8. sınıfa geçerken ailem taşınma kararı almıştı. Bir tek taşınmamak istedim. O da olmadı.

Ben anaokulundayken tekkeköyden hasköye 3. sınıfta hasköyden tepeciğe taşındım şimdi 5. sınıftayım mutlu olduğum bir şey var ben 3. sınıftayken taşındığımızda annem halen hasköyde çalışıyordu ve bende onun yanında hasköydeki okuluma gittim okul değiştirmenin çok zor bir şey olduğunu biliyorum ama ilkokuldaki arkadaşlarımı özlüyorum.

Aslında çocukluktan beri isteğim aynı. Hala orta- yüksek bir sistem istiyorum.

Ben bi an önce 18 yaşına girip ayrı bir evde tek basima yaşamaktı oldu ama şimdi çok pişmanım.

Bilgisayar. Bilgisayar dışında bir şey görmüyordum. Ama hiç elde edemedim. Konuyu hortlatmışım kazayla. Üzgünüm

Öylesi daha kötüdür dostum, bilirim.

Büyümek. Ama büyüdükçe eskiyi yad ettiğimi fark ettim.

Ben halen çoçuğum ve hayalim civilizations 6, heart of iron 4, Far Cry 5 ve belki o kadar istemesemde CS:GO kaldırabilecek bir bilgisayar en fazla AMD Ryzen 5'li ekran kartı şu olan. Gigabyte Nvidia GeForce GT 1030 bir şey büyük ihtimal. Bir hayalim daha var şu anda internetten bakarak güzel resimler yapıyorum hayalim bir insana bakarak tıpa tıp aynısını yapmak.

Küvete işeyip sonra havluyla silip üstüne havluya parfüm sıkıp yerine koymak.

Uzaktan kumandalı araba şuansa hiç umurumda ama eğer verirlerse örnek 300TL ise gider 350'ye satarım şu an istediğim tek şey ise bana Valorant CS gibi oyunları çok rahat açabilecek bir PC şart da iyi bir LGS yani hayal.

O zamanlar biraz alt yapın olsa şimdi daha kolay olurdu her şey.

Oyuncak arabalardan koleksiyonum vardı. Her gün yeni bir tane almak isterdim. Yeteri kadar aldım da sonra keşke almasaydım dedim. Annem hepsini yeğenine götürdü. ☹ Şimdi arabalar pek ilgi çekici gelmiyor.

Bilgisayarı keşfedip öğrenmeye başladığım yaşa kadar herhangi bir çocuğun isteyebileceklerini istedim, sonra teknolojiye yetişeceğim diye sırasıyla kumbarayı kırayım oradan alayım, bugün de cips yemeyeyim, banka kartında biraz para vardı, kredi kartı limitimi arttırabiliyormuşum derken film koptu.

Ajan olmaktı ve birkaç sene önce kingsman izleyince yine olmak istedim.

Bende 4 sınıftan sonra taşınmıştım. Tüm arkadaşlarım gitmişti. Çok üzücü bir durum kolay değil.

Elektro gitar. "Elektro ile başlayamazsın" vs. diyip geçiştirildim ve 12 yıl sonra aldım ilk Elektro gitarımı.

Hiçbir isteğim yoktu nedense.

Akülü araba net. Diğer çocukların araba sürüşünü izleyip dururdum.

Akülü araba. Babam o çok sevdiği sigarayı içmeyip para biriktirse alabilirdi de öyle bir zahmette bulunmadı. Şu an halen çocuk sayılırım ve ailemin mutlu olmasını istiyorum. Babam sağ olsun hayallerimi yine yıkıyor.

Dostum benim de babam İsrail'de 1 yılda 30 günlüğüne gelir, geri gider. Malum ev aldık, maaş krediye yetiyor bize fazla kalmıyor Türkiye burası, ne beklersin Asgari ücretten. Maaştan kesip yol yapıyorlar işte var mı daha güzeli?

Benim PSP 2000'di inanılmaz istiyordum, rüyalarıma giriyordu.

Hmm ben beraber kaldığın arkadaşın vardır diye düşünmüştüm.

Atarime araba oyunu isterdim dedemden.

Bilgisayarımda sorunsuzca GTA 4 oynayabilmekti.