Sorun sende değil, babanın arkadaşında. Ona sırlarını anlatma.

Önce babanızın arkadaşıyla arayı açmanı tavsiye ederim. Ailenize yakın insanlar size yakın olsa dahi illaki ailenize anlatırlar veya lafı alırlar. Eğer arkadaş çevrenizde babanızın arkadaşı gibi size bir şey anlatmak için güven aşılamaya çalışıyorsa onlarla biraz mesafeli konuşmaya çalışabilirsiniz.

Arkadaşlar geçenlerde babamın bir arkadaşıyla uzun bir yola giderken muhabbet açıldı. Konuşurken birden abi kardeş samimiyeti hissedip iş yeriyle alakalı bir olayı anlattım. Aramızda kalır sandım ve konuştuk. Ertesi gün babama konuştuğumuz tüm mevzuyu anlatmış ve babam yanına çağırıp "sen çocuk musun, eşek kadar adam oldun niye böyle yapıyorsun" deyince kötü duruma düştüm biraz ve canım sıkıldı. Sigara kullanan biri değilim ve geçen gün o bahsettiğim babamın arkadaşı sürekli bana "sen sigara kullanıyor musun? Kullanıyorsan söyleyebilirsin" tarzı konuştu. Ağzımdan laf almaya çalıştığını anlayınca sustum, bir şey demedim. Bugün de köyde markete göndereceklerdi. Arabaya binip biraz hızlı bir kalkış yaptım. Hemen beni arayıp "bir daha süratle araba sürersen vermem" dedi. Ardından dakikasında babamı arayıp "arabayı hızlı kullanıyor, çarpacak" demiş. Geldiğimde babamdan azar yedim ama sorun azar yemem değil. Bana yakın davranıp ne desem babama yetiştirmesi, beni kötü duruma düşürmesi. Sizce çok mu safım? İnsanlara çok mu güveniyorum? Bu güven sorununu nasıl atlatabilirim? Önerileriniz neler?

İnsanlara çok güvenmek ile alakalı değil de sadece babanızın arkadaşıyla çok samimi olmayın. Babanızın arkadaşı olduğu için babanıza söylemesi normal.

Kaleme bile sırrını verme. Gider kağıda yazar.