Beynim o kadar dolu ki bazen dışarı ne için çıktığımı unutuyorum. Takıntıların bunun yüzünden olduğunu biliyorum fakat engel olamıyorum.

Fobi seçip ne yapacak hocam?

Birde hocam bu durumda olan tek siz değilsiniz onu da düşünebilirsiniz mesela ben böyle öneri veriyorum ama aslında benimde OKB bozukluğum var sizi anlıyorum gerçekten çok zor sabırlı olmak ve takıntıların bu bozukluklar yüzünden olduğunu bilip takmamak çok önemli.

Dizi oyun vb aktivitelerden olabildiğince uzak dur para sıkıntısı yok demiştin kaykay gitar vb şeylerle ilgilen zamanının çoğunu dışarıda arkadaşlarınla geçir kitap okumakta çok zevkli geliyor sana tavsiyem kelebek çoğu insan senin sahip olduğun şeylere sahip değil onların kaykay veya gitar gibi şeylere verecek parası yok ama senin bir şansın var değerlendirmeni tavsiye ederim bunları yaparsan çok az düşüneceksin geleceğini çünkü mutlu olacaksın.

19 yaşındayım ve gerçekten mutlu olamıyorum. Sosyal'de bununla alakalı belki de yüzlerce konu açılmıştır. Eskiden oyunlar oynardık, gezerdik ve eğlenirdik. Maddi açıdan herhangi bir sıkıntımız yok, kendi işimizi yapıyoruz bolca boş vaktim oluyor. Sürekli yanımda konuşabileceğim birine ihtiyaç duyuyorum. Eminim sosyalde benim gibi yüzlerce kullanıcı var. Ve bazen kendimi suçluyorum. Gelecek hakkında sürekli düşünüp, kaygı duyduğum için kendimi suçluyorum. Değer vermem gereken bir ailem var, arkadaşlıklarım var. İstediğim zaman istediğim yere gidebileceğim imkanlarım var. Çok mutlu olmam gereken bir hayatım var ve mutlu olamadığım için kendimi suçluyorum. Özellikle son 1 yıl içerisinde yaşadığım olaylar yüzünden duygularım sürekli beni aşağıya çekiyor. Ayrıca bütün bunlara alışmışken durumu düzeltmeye de korkuyorum. Tekrar yaşarsam ve daha kötü bir şekilde devam ederse diye korkuyorum. Sürekli forumlarda insanlara yardım etmeye çalışıyorum durumu görmezden gelmek için. Bu noktada nasıl başa çıkacağımı bile bilmiyorum. En küçük şeyler bile beni kırıyor ve evet bundan utanç duyuyorum ve kendimi suçluyorum. Bazen sonsuza kadar yalnız kalabileceğimi düşünüyorum. Kaybolmuş gibi hissediyorum, bomboş. 17 yaşımdayken yaşam hevesimi kırdılar. Sanki patlamanın eşiğine gelmiş gibiyim. Kafam stres, endişe ve baskı kaynıyor ve ben bunu asla dışarı atamıyorum. İçime atıyorum. Canımı sıkan şeyleri düşünmeyi yavaşça bırakabilmeyi istiyorum fakat hiçbir şey yapamıyorum. Bazen kendimin bir hayal kırıklığı olduğunu düşünüyorum. Bunca zaman arkadaşlarımın doğum günlerine gittim, yardım ettim. Kendi doğum günümde sadece ailemle pasta yerken hiçbirinin yanımda olmadığını anlıyorum. Ve bu beni daha çok korkutuyor. Etrafımda beni anlayabilecek durumda olan birisi yok. O yüzden buraya yazma gereği duydum. Arkadaşlarımın ve sevdiklerimin üzgün olduğunda endişelendim ve yanlarında oldum. Peki ya ben üzgün olduğumda? Ben üzgün olduğumda her şey yolunda oluyor. Buna katlanmaktan bıktım. Bugün ise bunlardan hiçbirini istemiyorum. İçimde tutku kalmadı artık. Kötü bir gün, ay, yıl geçirdiğimi kimseye söylemedim. Biliyorum zor zamanlar geçecek, daha gencim. Ama bunları atlatana kadar ruh sağlığımın düzgün kalacağından da şüphe ediyorum. Sizleri kendi olaylarım için üzdüysem özür dilerim, iyi akşamlar ve iyi sosyaller. Son düzenleyen: Moderatör: 31 Ağustos 2021

Şu an daha da dibe düşmememi sağlayan tek şey müzikler ve diziler.

Arkadaşlar çok pardon karıştırdım otomatik düzeltme bir hobi seçin öneririm.

Hocam sosyal anksiyeteniz veya fobiniz olabilir.

Sürprizbozan Anksiyete Bozukluğundan nasıl kurtulunur? Sürekli endişe hali ve gerginlik hissediyordum. 2 Hafta önce anksiyete bozukluğu teşhisi koydu psikolog. Aşırı panik atak sorunum vardı küçüklüğümden beri. Anksiyetem çok azdığında veya panik atak yaşadığımda nefes darlığı, aşırı terleme yaşıyorum. 1 günde 4 saat ancak uyuyabiliyorum. Uyku... www.technopat.net

Hocam o anki yaptığınıza odaklanın takıntılar geldiği zaman kurtulmaya çalışmayın yokmuş gibi davranın umursamayın.

Kim mutlu ki.?

Hocam hobi olmasın O, fobi olursa işimiz yaş çünkü

Çoğumuz olamıyoruz hocam sadece sen değil merak etme. Pandemi sürecinde herkesin ruh sağlığı değişti. Benim de yaşayasım gelmiyor artık. Dünya batsa da gitsek modundayım.

Hocam çok kırılgan birisiniz ama bundan utanç duymayın bu utanılacak bir şey değil saçmalamayın asıl size bu duruma utan falan diyenler var ise onlar utansınlar. Bu kadar kırılgan olmak pek iyi değil orası ayrı ama utanılacak bir şey değil. Arkadaşlarınızı doğum gününüze davet ettiniz mi onlar mı gelmediler? Eğer gelmedilerse üzülmeyin virüs dönemindeyiz arkadaşım beni davet etse ben bile gitmek istemezdim açıkcası ama bunu ona söylerdim sebepleriyle virüsten dolayı diye. Gelecek hakkında bu kadar düşünmeyin hocam her şey olacağına varır elimizden geleni yapalım biz gerisi rabbimde zaten. Eğer arkadaşlarınız iyi günde yanınızda olup kötü günde yanınızda olmuyorsa onlar gerçek bir arkadaş gerçek bir dost değildir zaten böyle arkadaşlarınızla ilişkinizi kesmelisiniz. Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et Bu iki videoyu mutlaka izleyin.

Beni sakın yanlış anlamayın ama psikoloğa görünmeniz sizin için daha iyi olabilir.

Hocam açıkçası pandemi geldiğinde benim hayatımda hiç bir şey değişmedi. Sadece daha fazla yanlızlaştım. Bu duruma o kadar alıştım ki artık toplu alanlarda rahatsız olmaya başladım.

Hayatta daha çok eğlenmen için bunları tavsiye ederim bir müzik seç veya Netflix üyeliğin varsa Breaking Bad ve friends serisini tavsiye ederim ya da kendin için bir fobi seç.