En kötü günümde, kimsenin yanımda olmadığı dönemde ailemden başka kimse yanımda olmayacak. O yüzden aramız nasıl olursa olsun her bir aile bireyime çok değer veriyorum, bu dünyadan göçtüklerinde pişman olmak istemiyorum.

Çok tartışsak bile çok seviyorum ölünce bayağı ağlıcam. Hayal etmek bile istemiyorum o günü.

Kimse mükemmel değil hocam bana arada kızıyor bilgisayar oynadığım için ama sonuç olarak onun beni sevdiğini biliyorum.

Ya kimse kimseyi Genetik olarak sırf bir kademe üstte olduğu için sevmek zorunda değil. Lakin yine de onun da kendince yaşam tecrübelerinden bilgisinden olsun bir şekilde senin hayatına en azından olumlu etkisi olacak. Bence değiştiremediğin şey için takılma kendi yoluna odaklan. Senin için çok daha iyi olur.

Seviyorum çok kral adam. Bazı kişilerin aile ilişkilerini görünce ne kadar şanslı olduğumu ve değerini tekrar tekrar anlıyorum.

Babanızı seviyor musunuz arkadaşlar? Ben şahsi olarak sevmiyorum bir günü diğer günü tutmuyor adamdan kardeşleri bile muzdarip.

Ben babamı fazlasıyla severim. En sevdiğim insanlardandır.

Keşke bende de öyle olsa.

Durumdan duruma göre değişiyor, yani başında beni aldırmak isteyen birisi olsa dahi hala sevgim var.

Değiştirimeyeceğim insan yaptığı hareketlerden dolaydı her gün kendisinden soğutmaya devam ediyor o yüzden.

Neredeyse tapıyorum diyebilirim. Babam kadar anlayışlı, dürüst, kendine hakim, ailesini seven, rehberlik eden, karakter sahibi bir kişi daha görmedim. 31 yaşındayım, babama yalan söylemek zorunda hissettiğim bir an olmadı çünkü yaptığım şeyin sonucunun ne fiziksel ne psikolojik bir şiddet olmayacağını biliyorum. Lisedeyken o gün okula gitmek istemediğimde söylüyordum, haberinin olduğu bir yere gidiyordum ya da evde oturuyordum. Ehliyetimi almadan önce araba kullanmak istediğimde üşenmiyordu, geliyordu yanımda hem güvenli yere götürüyordu hem öğretiyordu. Sırf Eskişehir'de üniversite okumak istediğim için Koç/Bilkent gibi okullara gidebilecekken Eskişehir'e gittim, en ufak bir eleştirisi olmadı. Aile şirketimizdeki 3. jenerasyon yönetici durumundayız kız kardeşimle, hata yaptığımızda emekli haliyle gelip kız kardeşimle bana destek olmaya devam ediyor. Şu ana kadar ne bana ne kardeşime ne anneme karşı en ufak bir kötü davranışına şahit olmadım.

Kanka onları her anne baba yapar onlar normal şeyler ama bir babanın sevgisini hiçbir şey alamaz.

Abim bana sürekli der "değiştiremeyeceğin insanları kabul et" diye. Neden sevmiyorsunuz?

Babası olmayanlar için seçenek var mı?

Hocam adamın sezgileri çok kuvvetli hayata dair çok bilgisi var fakat ailesine karşı böyle bilgili ahlaklı davranmıyor her gün başka bir adam gibi alkol kullanıyor her gün istisnasız her gün akşam gelipte ailedeki insanlara sataşıyor. adam sabahları melek gibi akşam görmek istemeyeceğim biri.

Hem babam olarak hem bir insan olarak babamı çok seviyor ve örnek almaya çalışıyorum. Benim hobilerime, düşüncelerime, yapmak istediklerime ona mantıksız gelse bile büyük ölçüde karışmıyor, hatta destek veriyor. Ortalamanın bayağı üstünde bir ilişkimiz olduğunu düşünüyorum. İnsan olarak örnek aldığım ve takdir ettiğim yanı ise çok büyük sorumlulukları olmasına rağmen kendi istediklerini yapmaktan vazgeçmemesi.

Babamla arkadaş gibiyimdir, bayağı iyi bir ilişkimiz var yani.

Babamla arkadaş gibi değiliz ama seviyorum onu o yüzden 1. şıkka oy verdim. Bir de değiştiremediğiniz kişileri böyle kabullenmeliyiz.

Genel olarak evet. İyi adam da mesela tuvalete girip ışığı açıyorum gelip kapatıyor eskiden sürekli tartışması dönerdi şu an ben açıyorum sessizce gelip kapatıp gidiyor, oyun oynamak isityor herhalde

Bende aynı şekilde.

Alkol aileyi parçalar. Haberlerde görüyorum hep. Ve şahit oldum .