İsteyin size verilecek, arayın bulacaksınız. Matta 7:7

Yine iyisin işte

İyi mi? Allah'a şükür sağlık açısından çok ciddi sorunlarım yok.

Kaderdaşız o zaman, desene! Böyle geldik, böyle gideceğiz maalesef. Benimde 1 arkadaşım bile yok.

Sen dostumsun benim...

Müzik dinlemeye yeni yeni başladım teneffüslerde... İşin gerçeği konuşmaya çalıştım aslında ama olmadı işte... Mesela paragrafta bahsettiğim kız... Baya yakın davrandı bana. Ben de öyle davrandım. Ona mesaj attım, her türlü sıkıntıda yardım etmeye çalıştım... Müzik dinlemeye gelince ise, çıkardığım sonuçlara göre pek arkadaş olunacak biri olarak görülmeyince kendimi müziğe verdim...

Usta durum?

Tip olarak diyor.

Hep yalnızım...

@Metoboy_Lead artik hesabi yok galiba.

Herkese merhaba. Öncelikle bu yazacağım satırları, paylaşacak kimsem olmadığı için sizlerle paylaşmak istedim... Okursanız çok mutlu olurum. Öncelikle özel bir okulun fen sınıfında lise 3 öğrencisiyim. Başlıktan anlaşılacağı üzere biraz fazla yalnız biriyim... Kendimden bahsetmem gerekirse; Özgüven sıfır. Normalde önceden fazlasıyla dışa dönük biriyken, şimdi kimseyle konuşamıyorum. Kalabalık ortamlardan nefret eder hale geldim. Müziğe aşırı ilgili biriyim. Ciddi müzik teorisi biliyorum ve solfej dersi alıyorum. Sigara, alkol gibi alışkanlıklarım yok. Bağırsak sendromu var ve en ufak duygusal değişimde çok kötü bir şekilde canım yanıyor. Sosyal fobi var. Kimsenin önünde konuşma yapamam. İnsanlarla konuşurken gözlerine bakamam. Kaygı bozukluğu var. Abartmıyorum, sırf birisiyle göz göze gelmemek için servisteyken camdaki perdeyi çekiyorum. Derslerde konsantre olamıyorum ve okulda bir şey öğrenmiyorum. Evdeki 1-2 saatlik çalışma ile çoğu yazılıdan yüksek alıyorum. Sanki kafamın içinde durmadan müzik çalıyor ve bunu durduramıyorum. Çok fazla kendimle konuşuyorum. Şimdi ise sınıfım ve sınıftaki durumumdan bahsedeceğim. Ve beni aşırı şekilde üzen bir olayı anlatacağım... Sınıfta, en arka sırada tek başıma oturuyorum. Ve neredeyse hiç kalkmıyorum oradan... Boş ders ve teneffüslerde MP3 ile müzik dinliyorum. Sırf insanların seslerini ve gülüşmelerini duymamak için... Abartısız günde 6-7 saat müzik dinliyorum. En sevdiğim müzisyen ise Yavuz Çetin. Kısacası en arkada yaşayan bir ölü gibiyim. İnsanlarla etkileşimde ise; Çok kibar birisiyimdir. Fazlasıyla duygusal birisiyim. Empati yapabilirim. Kimsenin kalbini kırmam. Aslında iyi bir insanım sanırsam. Bu kadar tek kalmayı hak edecek bir şey yapmadım. Konuşacak kimsem olmayınca bir defter aldım ve ona içimden geçenleri anlatıyorum. Şiirler yazıyorum... Bu defter dışında arkadaşım yok... 17. doğum günüm yaklaşıyor ve şimdiye kadar hiçbir arkadaşım doğum günümü kutlamadı. Neredeyse hiçbir arkadaşımla telefondan konuşmadım ve şimdiye kadar hiç kız arkadaşım olmadı. Şimdi ise beni üzen olayı anlatacağım... Yeni dönemin ilk günleriydi... Bir kız vardı... O da yalnızdı ama güzel bir kızdı. 2. gün yanıma geldi ve bende epey heyecanlandım. Sonra beraber oturur olduk teneffüslerde... Ben, mutluluktan uçuyordum. Bana, biz çok yakın arkadaşız demişti. Son zamanlarda ondan hoşlanmaya başladım ama ona hep arkadaş gibi davranmaya devam ettim. Şuan onun bir sürü arkadaşı var ve benimle çok az konuşuyor... Hayatımda ilk defa bir kızla telefondan konuşacaktım... Arama sebebim ise canı sıkkındı, nasıl oldun diye soracaktım... Yüzüme kapattı. Mesaj attım, sonra konuşalım dedi... Yarın arayayım dedim, o da olur dedi. Aradım ve açmadı... 2 gün önce yanıma geldi ve canı sıkkındı... Ona elimden gelen her şeyi yaptım... Acaba çok kötüydü o yüzden açmadı telefonu dedim. Yine biraz mutlu oldum. Bazen buna mesaj atıyordum... Sonra konuşalım falan deyip cevap vermiyordu... Bana ise önceki zamanlarda: şu çocuk çok yakışıklı, sınıfta en sevdiğim kişi şu oğlan tarzında konuşuyordu... Dün ise çok mutsuz hissediyordum. Ama o, bir kere gelip neyin var demedi... Sınıftan çıkarken ona hep iyi akşamlar derdim... Dün çıkarken, onun yanındaydım ve o, ben hariç herkese iyi akşamlar dedi... Daha yazacağım çok şey var ama bu uzar gider... Kısacası kendimi çok yalnız hissediyorum... Ve 17 yaşıma basacağım hiç arkadaşımla resmim olmadı daha... En büyük hayalim konservatuar okumak... Ama, aç kalmamak için önce mühendislik okumamı istiyor ailem... Zaman geçirmek için spora gideyim diyorum, okul ve sınavlardan göndermiyorlar... Sürekli gözlerim doluyor... Okuduğunuz için teşekkür ederim... YAŞAMAK İSTEMİYORUM ARTIK...

Emin ol insanları tanıdıkça yalnız kalmanın bazen ne kadar da güzel bir şey olduğunu anlayacaksın. Hakiki birkaç dostun varsa gerisi boş..

Zamanın geriye gelmeyecek olması beni çok ciddi şekilde üzüyor... Her bir anın tadını çıkarmak istiyorum. Psikoloğa gitmem en mantıklı olanı sanırsam... Uzun uzun yazdığınız için teşekkür ederim.

Hort!

@Neşeli Enginar arkadaşla gerçekten iyi anlaştınız. Ortak bir yönünüzün olması hoşuma gitti. @Metoboy_Lead hep arkandayız. Dostlar birbirini terk etmez. Burayı unutmazsak gelecekte bir gün canlı canlı seni görmek isterim. Bu yalnız kişileri aynı okulda toplasaydık ne olurdu acaba?

Psikolog işe yarar ama unutma o da bu işi para kazanmak için yapıyor yani sana yardım etmek için süreci uzatmaya bakacaktır. Kesin çözüm için kendine kesin bir hedef bulman gerekiyor.

Müziğe devam et. Emin ol o dediğin kızdan çok ama çok ama çok daha faydası dokunacak sana.

İstanbul'un neresinde yaşıyorsun? Yakınsan takılabiliriz.

Merhaba bu hayatta tek, sen değilsin bazı özel kişiler diğerlerinden farklı olabilir bu çok normal mesela bende öyleyim. Kendi kendime yazı yazarken bile ağlarım bende öyleyim sınıf grubuna ilk defa yçspru soracağım zaman herkes görüldü atmıştı bana arkadaş elbette önemlidir ama sen ilk kendine arkadaşlık et sabret lisen bitiyor benim daha 2 yılım var bitmesine gerçekten çok zor daha 8. sınıfımdaki insanlar bana konuşunca senin dilin var mıydı diye dalga geçmişlerdi ben sadece güldüm ama içimden ağlıyordum böyle yerlere yazman çok güzel bir şey bende yapıyorum sanalde sosyalleşebilirsin kimse yüzünü göremiyor veya duyamıyor gözlerine bile bakmıyorsun insanların ama kendini bunlara hapsetmek doğru olmaz insan illaki başkalarına muhtaç duyuyor benim profilime de bakabilirsin bende bu konuda çok kötüyüm ancak terzi kendi söküğünü dikemez derler ya bende öyle birisine soru soracapım zaman çok düşünürüm vakit kaybederim soru sorma fırsatım olmaz bu yüzden psikiyatr okumak benim hayalim benim gibi olanları dünyaya geri kazandırmak için ben sınıfım ortasında panik atak geçiyordum bu çok zor bir şey bak istediğin mesleği okumak elbette hakkın sonuçta kimse aç kalmıyor ama zekanı boşa harcamak için tıp veya başka bir şey okuyabilen tavsiyem sadece ancak istediğin mesleği yapmakta snein tercihin Allah sana yardım edecek merak etme asla yaşamak istemiyorum deme herkesin zor geçirdiği zamanlar olur bunlar çözümü gelebilecek sorunlar iken neden hayatından vazgeçesinki bu arada bende 10. sınıfa giden bir kızım. Bu arada 3 yıl önceymiş yazdıklarınız ama olsun ben şu an yazdınız gibi kabul ettim kusuruma bakmayın.

Anladım.

Kanka empati kurup yaşadıklarını düşününce cidden kötü hissetmemek elde değil. Ben çok sosyal, kızlarla ha ha, hi hi yapan biri değilim olmadım da hiç. Nerden baksan 5-6 tane arkadaşım var ve hakiki değil çoğu ama yine de 4 yıldır tanıştığım dostlarım var. Sana tavsiyem çok net olacak. Her zaman kendini ve aileni düşün. Sana zarar verenleri kafana takma. Ama benim de kurtulamadığım bir sorun olan kafaya durmadan takma problemin varsa bunu aşman zor olacak. Yaş aldıkça olgunlaşıp saçmaladığını anlayacaksın. Ben şahsen yalnız olmayı çoğu zaman çok seviyorum. Kafam dinleniyor. Kendine hep pozitif temkinde bulun.

Konuşmak, dertleşmek ya da sırf yazmak için bile olsa sohbet etmek istersen konu dışında bir konu açıp beni, bizleri etiketlersen sohbet edebiliriz sevgili dostum. Yalnız değilsin, Technopat var!

Gözlerimde parıltısı bakır bir tasın, Kulaklarım komşuların ayak sesinde; Varsın yine bir yudum su veren olmasın, Baş ucumda biri bana 'su yok' desin de!

Muhtemelen akıbeti az çok insan tahmin edebilir.

Katılmıyorum burada sana. Ergenliği atlatmış kişilerde bile bu sorunlar olabiliyor. Direkt 17 yaşında diye ergenliği mühürlemek doğru olmaz.

Hahaha...

Kızlar konusuna girersek çıkamayız. Ama özellikle senden rica ediyorum kızlar konusunu kafana takmaman. Belirli sebepler var elbette. Özellikle gelen nesilde diyim. Her ne durumda olursan ol, mantıklı düşünmeyi bir kenara atma ve kendini insanlar için üzme. Çünkü hayatın, bir kaç kızın telefonu suratına kapatıp kendini gereksiz yere üzmenden çok daha önemli. İyice büyüdüklerinde, bu zamana kadar hiç bir baltaya sap olamamanın bedellerini ödeyecekler ama bu ödemenin bedeli sadece pişmanlık olacak. Pişmanlık yeterince kahredici bir duygudur zaten. Bu onlara yeter. Dediğin şarkıya da bakarım bu arada.

Sadece yazdıklarını okudum dostum. Aynı durumdayız diyebilirim. Hiç yoktan benzer durum diyebilirim. Ne diyeceğimi bilmiyorum ki. İnsanlar çeşit çeşit, herkes kendi deneyiminden birşeyler sunar hayatta. Bazı şeyleri kafana takmaman gerekiyor, umursamadan yaşaman gerekiyor. Sırf başkası mutlu olsun diye, kendimizi yorgun düşürürüz ve mutlu olan kişi hemen bizi unutur. İnsanları mutlu etmeyi bırak. Sana kötü davran demiyorum normal ol, mutlu etmeye çalıştıkça kendinden ödün vereceksin her seferinde, her seferinde daha çok yorulacaksın. Mutlu ettiğin kişi inan bana seni takmayacak bile. İnsanları neden umursayalım ki? Kimse önemsediğin kadar değil bunu unutma dostum. Kimse senin ne yaşadığını bilemez, kimse seni tam anlamı ile anlayamaz ve benide. Hayat üzülmek için çok kısa dostum. 16 sene okul 5 sene işe alış derken 21-22 yaşında oluyorsun, para biriktir ev al aile kur falan derken bir bakmışsın 30 yaşındasın. O arada mutlu olmayı unutuyoruz, hep bir üzüntü ile tekrar tekrar ayağa kalkmaya çalışıyoruz, ve gittikçe içimiz daha karamsar oluyor. Dünya aslında adaletli bir yer dostum. Ama adaletsizliği biz insanlar yaptık. Sana tanınan fırsat başkasına tanınmıyor, ya da bana. Bir yaratıcı olmadığımıza göre durduk yere fırsat yaratamayız, o yüzden elimizdeki fırsatlar ile önümüze bakmak zorundayız. Hayat ne kadar darbe vurursa vursun, daha fazla güçlenip ilerlememiz gerekiyor. Senin için önemli olan derslerin, ve mutlu olmak. Arada üzülmen şart tabi, tatlı üzülmeler Benim bir tane arkadaşım yok diyebilirim. Evet çok arkadaşım oldu ama yani keşke olmasaydım dediğim insanlar. Hayatımda 2 kişi ile çıktım, birincisi 2. sınıfta ikincisi ise 10. sınıftaydı. Anlaşacağım insanlar çok azdı benim. Ve onları hala arıyorum bulamadım. Şuan sadece 1 kişi ile konuşuyorum o ise bir kız. Anlayışlı birisi, arada ters çıkışması oluyor ama bizimde olmuyormu ters çıkışmamız? Dediğim gibi herkes herşeyi kendi için yapar bunu unutma, o yüzden insanlar için kendini üzme, insanlar yüzünden kendine eziyet çektirme ve sana engel olan herşeyi önüne basamak olarak koy.

Teşekür ederim... Kesinlikle dinleyeceğim. Edit: Modern dünya, aptallıktan başka bir şey değil...

Berna çocuk kurudu be.

Bak, mesela sena 22 gün arkadaş olduk. Öyle de kalacağız.

Galiba siz de Livaneli'yi seviyorsunuz. Mesajlarınız ve paylaştığınız şarkılarda görmüştüm. Kitap okuyorsanız Livaneli'nin "Kardeşimin Hikayesi" kitabını tavsiye ederim. Oldukça güzel bir kitaptı...

Kısmetse bir gün ODTÜ'ye filan gidersek ben sizi bulurum. Olmadı iş sahibi olunca her türlü görüşürüz diyelim. Bu konuyu unutmayacağım. İnşallah forum en az 10 yıl daha ayakta kalır. @Ali Güngör, @Recep Baltaş...

Desteğiniz için teşekkür ederim... Siz de kendinize iyi bakın.

Kız zaten kendisi yakın davrandı önce. Beraber takıldık ilk zamanlar... Ona en yakın olan birkaç kişiden biriydim. En azından o öyle demişti. Yakın zamanda tekrar barıştık, hatta aramızda samimi bir konuşma geçti. Ertesi gün engel atınca anladım gerçek yüzünü... Neden böyle davrandığını anlayamadım. Sebebi neydi diye soruyorum kendime...

Dışlanmak küçük yaşlarda insanı pek etkilemez. Ablamdan biliyorum. Karakterin oturmaya başladıktan sonra anlarsın dışlandığını. Ve kafaya bu zamanlarda takmaya başlarsın. 6-12 yaş arası pozitif olmanın sebebi bu. İnsan bu yaşlarda genelde bir değişim yaşar. Sen de böyle bir değişim yaşamışsın. İyi haber şu ki, düzelme olasılığın hiç de az değil. Kızın senden soğuduğunu düşünebilirsin. Dediğim gibi, tekrar dene. Kararını öyle ver. Denemekten zarar gelmez. Müzik aslında sürekli kafanda çalmıyor. Uzun süreli düşüncelere daldığında içinde sanki bir şarkı çalıyormuş gibi oluyor. İnsanlarla iletişim halinde olan kişilerde böyle şeyler pek olmaz. Aynı şekilde düşüncelerinde de bu geçerli. İnsan biriyle konuşurken kendiyle konuşma ihtiyacı hissetmez. Mesela bu yazıyı okurken kafanda hiç müzik çalmadı ya da hiç kendi kendine konuşmadın. Bu böyledir. Karakterin gereği sakin biri olduğunu tahmin etmiştim. Peki neden için öfkeyle dolu? Sebebini söylersen sevinirim. Stresten gece uyurken çeneni sıktığını söyledin. Neden stresleniyorsun? Söylemen iyi olur. Hem senin için, hem benim için. Bağırsak sendromu için hastaneye gitmişsindir. Bunun için burada kimsenin elinden bir şey gelmez. Umarım yakın zamanda kurtulursun. Sınav senin için ayrı bir stres fakat böyle giderse bu durumdan dolayı sınavına ağırlık veremeyeceksin. Böyle giderse sınavının kötü geçmesi muhtemel. İyi geçmesini istiyorsan sorununu en kısa zamanda çözmeye bak. En azından şuan 2 yıl vaktin var. Sorununu çözmen için hiç de az bir zaman değil. Benim tavsiyem profesyonel bir yardım almak. Aileni de yanına alıp profesyonel bir yardımla düzelme şansın var dediğim gibi. En kısa zamanda problemlerinden kurtulman dileğiyle.

Anladım dost.

Dediğim gibi kendini iyi hissettiğin bir gün bunların bir şey ifade etmediğini kendine anlat. Şuan bizle nasıl konuşabiliyorsan sonuçta gerçek hayattada öyle olucak. Kalkıp dövecek ya da dışlayacak değiliz.

Sen istinyede bekle ben buradayım. İçimde köpek gibi havlayan yalnızlığım... Çünkü ben buradayım, karanlıktayım. Belki gelmem gelemem beş dakika bekle git... Çünkü elimi kestim beni kan tutuyor. Şarabım bütün, ekşi suyum soğuk. Yanımda olmadın mı seni daha bir çok seviyorum... Belki gelmem gelemem beş dakika bekle git. Yüzünü ıslatmadan ağlayabilir misin? Yarı geceden sonra telefon ettin mi hiç... Karanlık adamlar hüvviyetini sordu mu? Ben senin olmadığını arıyorum. Belki gelmem gelemem beş dakika bekle git... Belki gelmem gelemem beş dakika bekle git... Bana ait ne varsa hepsi seni korkutuyor. sana ait ne varsa, Hiçbiri benim değil... Belki ölmek hakkımı kullanıyorum. Belki gelmem gelemem 5 dakika bekle git. Belki gelmem gelemem 5 dakika bekle git.

Evet. Bazı durumlarda çok can sıkıcı olabiliyor...

Neden bizimle böyle atarlı bir şekilde konuştuğunu anlayamadım. Burada "senin yalnızlığın, benim yalnızlığımı döver" gibi konuşmamalısın... Herkesin kendine göre bir sorunu var ve burada paylaşarak, sorunlarından biraz olsun kurtulmaya çalışıyorlar... Amaç, dertlerimizi paylaşmak.

Bunları psikologla görüşmen lazım. Çünkü burda kimse sana klavyeden yardımcı olamaz. He olunabiliyorsa da bunlar dert değil, kafan karışık sadece. Daha büyüyeceksin normal bunlar.

Orhan Veli Bilmezler yalnız yaşamayanlar, Nasıl korku verir sessizlik insana; İnsan nasıl konuşur kendisiyle; Nasıl koşar aynalara, Bir cana hasret, Bilmezler.

Necip Fazıl Kısakürek... Bunun "Sakarya" şiirini ezberlemiştim. Karanlığın, insanı delirten bir ihtişamı vardır... Yıldızlar, aydınlık fikirler gibi havada salkım salkım. Bu gece dağ başları kadar yalnızım... Çiçekler damlıyor gecenin parmaklarından, Dudaklarımda eski bir mektep türküsü. Karanlıkta sana doğru uzanmış ellerim... Gözlerim gözlerini arıyor durmadan. Neredesin?

O kadar çok ergenliğini atlatmış ama bu sorunlarla yüzen kişi tanıyorum ki şaşırırsın. Genelleme doğru olmaz. Ki ben açık ve net ergenlik ile çok bağdaştıramadım. Evet genelde ergenlikte gözüken sorunlar bunlar ama pek sanmıyorum.

Yaş kaç?

Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et Şuraya bir şarkı bırakayım da yalnızlığımızı alsın

Teşekkür ederim... Bende size "Saksı Olmanın Faydaları" Filmini öneririm... Oradaki karakter, tam anlamıyla ben...

Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Yaptığın her şeyi doğru mu yanlış mı yaptım diye düşünme. Bu hayatı çok da takma. Yaşamak istemiyorum diye bir tabir kullanırsan isyan etmiş olursun. Mutlaka iyi anlaşabileceğin insanlar vardır. Sahile çık yürü, müzik dinle, koşu yap. Yazmayı seviyorum demişsin. Bence yazarlık deneyebilirsin kolay bir iş değil ama yapabilirsin.

Dostum psikoloğa git sana kimse sorunlu falan demicek. Dök içini ister ağla ister sızla senle psikoloğun arasında birşey. Depresyona girer gibi bi durumdasın sana burda destanlar yazsakta ister istemez bir kulağından girip diğerinden çıkıcak. Kesinlikle içine atma insan içine ata ata çöküyor. Sana herkese anlat demiyorum. 3 4 insan da olsa anlat yani. Tamda delidolu yaşındasın. Bu gibi bir zamanı içine atıp kendini kendini bitirmekle harcama hayatını yaşa bu zamanlar geriye gelmicek. Aynı durumları zamanında bende yaşadım içime kapandım sonucu her ay psikiyatri seansı + günde 2 tane antidepresan oldu. Sana içtenlikle söylüyorum başkaları için kendini kesinlikle yıpratma. Şuan şükür çok iyiyim hayatın yaşanması gerektiğini anladım, kafamı başka şeylere odakladım.

Haklısınız... Akşam 5'e kadar "lüks bir hapishanenin" içinde olduğum için zaman ayıramıyorum... İçimden gerçekten bir şey yapasım gelmiyor...

Seni, anlatabilmek seni. İyi çocuklara, kahramanlara. Seni anlatabilmek seni, Namussuza, halden bilmeze, Kahpe yalana. Ard- arda kaç zemheri, Kurt uyur, kuş uyur, zindan uyurdu. Dışarda gürül- gürül akan bir dünya... Bir ben uyumadım, Kaç leylim bahar, Hasretinden prangalar eskittim. Saçlarına kan gülleri takayım, Bir o yana Bir bu yana... Seni bağırabilsem seni, Dipsiz kuyulara, Akan yıldıza, Bir kibrit çöpüne varana, Okyanusun en ıssız dalgasına Düşmüş bir kibrit çöpüne. Yitirmiş tılsımını ilk sevmelerin, Yitirmiş öpücükleri, Payı yok, apansız inen akşamlardan, Bir kadeh, bir cıgara, dalıp gidene, Seni anlatabilsem seni... Yokluğun, Cehennemin öbür adıdır Üşüyorum, kapama gözlerini... Ahmed Arif Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Hayvan edinmeyi çok istedim ama ev ortamı ve ailemden dolayı olmuyor... O kıza karşı hep farklı hissettim... Birlikte 2 yakın insan olabiliriz belki dedim... Çünkü ilk başlarda bana çok samimi davranıyor gibi hissettim...

Kuzenlerimle de aram yok...

Genelde çoğu insan öyle büyük beklentilere girer. Fazla büyük tutmamak lazım beklentileri. Gerçi bu beklentinin sebebi belli senin. Yalnızlığından kurtulmak temelde. Konuşacak birilerini aramak. Aslında kendi cevaplarını veriyorsun farkında olmadan. O kızdan belki de gerçekten hiç hoşlanmadın ve sadece içindeki bu "kararmış" duyguları gidermek için ondan hoşlandığını zannettin. Belki de böylesi daha iyi olmuştur.

Kendime ait defterlerden birini okurken, önceden kimseye ihtiyacımın olmadığını falan yazmışım. Şimdi ise tam tersi şeyler yazmaya başladım...

Burada tam sorunu çözmüşün işte. Sen başkalarını umursama, sadece kendini umursa. Bu biraz kendini beğenmişlik olur ama bu hayatta böyle olmak gerekiyor.

İnşallah yazdığı gibi intihar etmemiştir.

Bazen ciddi düzeyde duygusallaşmaya başlıyorum... Ve o zamanlarda Sürekli bir şeyler yazmak istiyorum... Bana konuşmak çok basit bir işlem değil gibi geliyor nedense... Yardımlarınız için teşekkür ederim.

O bazen bende de oluyor ama duygusal konuşmalar olursa Tek yapman gereken rahat olup konuşmak. Sakin kalıp konuşmaya çalış. Bir kaç cümlelik diyaloglar daha basit olucaktır senin için. Ya da sanal üzerinden arkadaş edinip pratik yapabilirsin sana kalmış

Yalnizlik bazi durumlarda cok kotu bir sey. Umarim atlatirsin.

Bu dediklerinin %95'i bende de var, sana benim ikizimsin desem yeridir hatta. Takma kafana ben nasıl takmıyorsam kimseyi sende takma kardeşim.

Tabii ki. İlla ergenlikte olacak diye bir kaide yok fakat 12 yaşlarındayken pozitif biri olup daha sonrasında böyle değişmesinin sebebi büyük ihtimalle bazı şeylerin farkına varması. Böyle şeyler de genelde ergenlikte gerçekleşiyor. Yoksa sadece ergenlikte olur demedim. Bu olayların ne zaman olduğunu sormamın sebebi de buydu zaten.

Engin Abiyi sevdim. Livaneli okuyup dinleyen birini sevmemek olmaz zaten. Ben de sizi canlı kanlı görmek isterdim... Ve unutmayalım burayı lütfen... Soruna gelince, bunu biraz düşüneceğim... Güzel soru.

Çok teşekkür ederim... Çok denedim gözlere bakarak konuşmayı ama hemen kızarmaya başlıyor yüzüm...

Kimseye ihtiyacın yok zaten. Ben üni 1. sınıftayım şuanda wpden kimseye kolay kolay yazmam zaten bir şey olucaksa kendiliğinden oluyor sen sadece rahat ol ya bu kadar basit bir şeyi kafanda niye büyütüyorsun

Seni gayet iyi anlıyorum, kalbi kırıksın, gönlü mahzunsun, şunu bilmeni isterim'ki bu durum sadece sana has değil, böyle olan bir çok insan var, modern dünya bu tür insanlara ezik diyor, ama öyle değil, sana tavsiyelerim var, YouTube'da kubbe-i-aşk kanalını takip et, orada Mevlana'nın la tahzen isimli şiiri var onu dinle, ve bir tavsiye daha, Kağıttan Kentler diye bir film var onu izle, hikayeni okuyunca bu film aklıma geldi, tavsiyelerimi dinlemen dileğiyle.

Kuzenimin biri Almanya'da ve aram yok... Diğeri ise burada ama onunla da aram yok... Hatta şöyle söyleyeyim. Bir keresinde aynı evdeydik, bir arkadaşı aradı ve bana iyi akşamlar bile demeden çekip gitti... Aileme bu durumdan bahsetmek istemiyorum... Ve o kıza gelince, ilk başlarda ona biraz fazla bağlandım ve ilk defa biri bu kadar samimi davranmıştı... Daha dün bana bu kadar kötü davrandı ve unutamıyorum.

Gerçekten yapamıyorum... Benim için artık okulun yemekhanesinde yemek yemek bile sıkıntı. Sınıftaki herkes aşırı sosyal ve gülüp eğleniyorlar. Tüm samimi duygularımla söylüyorum; sınıftakilerin gülüşmesi, resim çekinmesi vs. Çok rahatsız etmeye başladı... En çok ise son paragrafta yazdığım kız, beni ciddi düzeyde üzdü... Tek istediğim 2 yakın kişi olmaktı...

Yazıyı tam 3 defa okudum gerçekten üzücü bir durumun var. Şimdi söylediklerim biraz seni sıkabilir, üzebilir. Ailen ile ilişki durumum nasıl genelde insan yanlız kaldığında 1. dereceden kuzenleri ile görüşmeleri. Sonuçta kan bağınız var yani birbirinizi anlayabilirsiniz, kuzenlerinizle. Gezin tozun sohbet edin. Şarkı dinlemek gerçekten çok güzel ama herşeyin çoğu zarar. Bu durumu ebeveynlerine bildirebilirsin ve AİLECE bir piskologa gitmenizi öneririm. Ve o görüşemediğin kız arkadaşı yavaş yavaş unut biliyorum söylemesi çok kolay, dile kolay ama kalbe değil biliyorum. Biraz sosyal olmaya çalışın.

Evrendeki en büyük gösteri sen aklını keşfettiğin an başlar. #KESFET ve kendin ol. Ne başkası ne de başka bir şey için yaşa

Adına sevindim... Hayatında başarılar dilerim. Şahsen intihar etmeyi düşünmedim. Sadece yaşadığım durum, beni biraz böyle yazmaya zorladı...

İnci sözlük'de pek takılmam ama bu başlık gayet kaliteli saha görevleri diye bir kısım var çok zorlanıyorum orada.

Geçer bunlar. Gelsin hayat bildiği gibi. Bi' gün bu yaşadıklarına güleceksin. Zayıf birer anıya dönüşecekler.

Haklısınız. İsyan eder gibi oldu biraz... Samimi ve içten bir şekilde duygularımı aktarmak istedim... Denizi çok severim ama yaşadığım yerde deniz yok... Meslek olarak ise konservatuar okumayı çok istiyorum ama önce mühendislik okumam lazım... Yazma işini ise hep Devam ettiriyorum. Yoksa 4 duvar arasında Zaman geçmiyor...

Benim hayatım hepinizin hayatından daha kötü. Bir tane bile oyunum yok fakir gibi Minecraft oynuyorum anca. Siz geçin bunları daha oyun konsolum bile yok, sevgilim yok, dostum yok, ailem yok , param yok, kalbim yok... Şuan sahip olduğum tek şey özel okula gidebilmek, ama gittiğim için çok üzgünüm. Şuan bunları kötü bir halimle yazıyorum. Siz şükredin bulabildiklerinize. Daha 5 TL'lik bir oyunu bile alamıyorum ben. 3 ayda bir kontör yüklüyorlar bana anca. Bunları göz önüne alarak konuşun sosyal! Sizden daha fazla acı çektim ben. Yaşım 15 ama yaşadığım şeyler çok. Bir hastalığımın yanlış raporu yüzünden hayatım zehir oldu bana. Bu sebepten dolayı kızlarla aram iyi bile değil. Böyle hayata lanet olsun.

Bakıyorum da rakı sofraları kurulmuş.

Vay be inci sözlükten aklı başında insanlar'da çıkıyormuş demek ki.

Herkese yardımlarından dolayı gerçekten çok teşekkür ederim.

Öncelikle bana güvenebileceğinizi söyleyebilirim. Profesyonel olarak bu işi yapmıyorum ama bunu şuna dayanarak söylüyorum; küçüklüğümde çok okul değiştirdim. Çok fazla insan tanıdım. Görüp görebileceğiniz çok farklı karakterlerde insanlar tanıdım. Ama iletişim kurmadan. Yani insanları dışarıdan izleyerek. Bu dışarıdan izleme işini çok uzun zamandır yapıyorum. Çocukluğumdan beri. En yakınımdakilerle başladım. Annem, babam ve ablamla yani. Okula başladım, okullar değiştirdim, il değiştirdim, ve hala bu işi yapmaya devam ediyorum. Çoğu kişinin karakterini bildiğimden sorunları olup bana geldiklerinde kendim uyguladığım bir metot ile sorunlarını çözdüm. Çoğunda da başarılı oldum. Çoğu sorunu şöyle çözdüm: Sorunu olan iki insanı ele alalım. İlla ki insan olmak zorunda değil. Bir taraf bir kişiyken diğer taraf belli bir topluluk olabilir. Ama biz bu şekilde devam edelim. İki tarafa da şu soruyu soruyorum: Sorununuz ne ve sorun yaşadığınız insan nasıl biri? Cevaplarını alıyorum. Cevaplarına göre karakter analizi yapıyorum ve sorunun iki tarafa göre nasıl anlaşıldığına bakıyorum. Sonra iki tarafa uygun bir çözüm sunup uygulamalarını istiyorum. Yüksek olasılıkla işe yarıyor. Sorununuzu ele alalım. Önceden dışa dönük biriymişsiniz. Ne kadar önce olduğuna bağlı olarak düzelme olasılığınızın yüksek ya da düşük olduğunu söyleyebilirim. Müzikle ilgili olan insanların sağduyuları genelde yüksek olur. Sorununuzu çözmek için ilerlenebilir en mantıklı yol bu yol olacak diye tahmin ediyorum. Sosyal fobiniz sonradan oluşmuş bir fobi. Bir sebebi olması gerekli. Durduk yere olma olasılığı çok azdır. Kimsenin önünde konuşma yapamamanız normaldir. Ben de yapamıyorum. Çoğu kişide bu vardır. Sorununuz çözüldüğünde kendiliğinden düzelecektir. İnsanların gözüne bakamamak iletişimi bitirir. Biriyle iletişim kuracaksanız mutlaka gözüne bakmak zorundasınız. İnsanların gözlerine bakarken içinizde sebepsiz bir korku oluştuğunu biliyorum. Ya bana bir şey yaparsa diye korkuyorsunuz. Bunu yenmeniz çoğu sorunun çözülmesinin önünü açacak. Tanıdığınız insanların gözüne hemen bakmaya çalışmayın. Bunu başarmanız çok zor. Kalabalığın arasına da karışamıyorsunuz. Eğer bir fotoğraflardaki insanların gözlerine de bakamıyorsanız ilk onlardan başlayın. Birilerine bakarken size bir şey yapamayacağını, bakarsanız düşündüklerinizin tam tersi olacağını düşünün. Kararlı yapıdaysanız bir zaman sonra çok zor olsa da başaracaksınız. Sonraki bakma girişimleriniz bu kadar zor geçmeyecektir. Okulda öğrenme problemi çekmenizin sebebi yine insanların gözlerine bakamamanız. Bu bakışma sorununu 3-4 ay gibi kısa sürede yenmek çok zordur. Kararlı olursanız 1 ya da 1.5 yıl gibi bir sürede bu sorunu yenebilirsiniz. Kafanızda sürekli müzik çalması sürekli müzik dinlemeniz ve en sevdiğiniz aktivitenin müzik olması ile alakalı olabilir. İleride düzelecektir. Kendinizle konuşmanız yalnızlıkla alakalı. Bir süre sonra bu sorun geçecektir. Kibarlık, duygusallık, empati gibi duyguları bu sorunları yaşadıktan sonra geliştirmişsiniz. Büyük ihtimalle bu böyle. Ablam çoğu durumda size benziyor. Siz çok müzik dinliyorsunuz. O da çok dizi izliyor. Ona neden sürekli dizi izlediğini sorduğumda sorunlarımı unuttuğunu, bu yüzden çok dizi izlediğini söyledi. Çok müzik dinlemenizin sebebi bu olabilir. Bir kız sizinle konuşmuş ve çok mutlu olmuşsunuz. Demek ki konuşabilirsiniz. Yakın arkadaşız deyip gitmesi illa sizden soğuduğu anlamına gelmez. Ona tekrar yaklaşın. Sizin gibi insanlar dışarıdan gözüktükleri gibi değildir. Size ön yargıyla yaklaşmış olabilir. İletişimi başlatmak için insanların ön yargısını kırmanız gerekiyor. Ön yargısını kırmanın tek yolu içinizdeki farklı dünyayı ona göstermek. Eğer hala soğuk davranıyorsa bırakın gitsin. Arkadaşlık ilişkilerinde bazı insanlar herkesle iyi olmak, bazılarıysa az ama öz arkadaş ister. Sizin ihtiyacınız tek ama gerçekten güvenebileceğiniz ve sırlarınızı paylaşabileceğiniz bir insan bulmak. Problemleri atlatacaksanız böyle atlatmak daha mantıklıdır. Kısacası problemlerinizi uzun bir dönemde, kademe kademe, ilkleri başararak, adımlarınızı sağlam atarak kurtulacaksınız. Hatırlatayım ben profesyonel değilim. Ama sorunlarınızdan böyle kurtulabileceğinizi düşünüyorum. Okuduysan teşekkür ederim. En kısa zamanda problemlerinden kurtulman dileğiyle.

Gerçekten de size katılıyorum. Bir kaç tane gerçek dostunuz varsa kimse için üzülmeye gerek yok.

O artık yalnız değil.

Tavsiye vermek istediğini anlıyorum... Ama niyetim, kimseye köpek gibi davranıp istediğimi yaptırmak değil. İnsan olan böyle yapmaz zaten... Ben ona "insancıl" bir şekilde davrandım. O da buna nankörlük etti...

Sensiz olmaz... Ve çaylar benden...

Zaman ve sınavlardan dolayı ailem, spora gitmeme karşı. Tek uğraşım müzik var... İnsanların arasına çıkıp voleybol bile oynamaya çekiniyorum... Saatlerce sınıfta tek başımayım neredeyse. Teşekür ederim cevap için...

Abartma yapmadım... Tüm samimiyetim ile söylüyorum.

Orhan Veli. Can yoldaşın olmazsa olmasın. Yalnızım diye hayıflanmayasın. Eğilmiş üstüne gökyüzü masmavi; Bir anne şefkatine müsavi; Üç adım ötede deniz; Dosttur, ne öfkesi ne durgunluğu sebepsiz. Bir derdin varsa açabilirsin ağaçlara; Ağaç yaprak verir, sır vermez rüzgara Ve kış yaz, Dalda kuş eksik olmaz. Dağ başında duman. Yalnızlık nedir göreceksin öldüğün zaman...

Uzun uzun yazdığınız için teşekkür ederim. Haklısınız. Bu tarz bir durumun, kalıcı olmaması gerekiyor... Kalıcı olursa ciddi bir sorun var demektir. Bende bu yolda ilerliyor gibiyim. İnsanları takmamaya çalışıyorum. Ama paragrafta belirttiğim kızın, önce yakın davranıp sonra takmamaya başlaması vs. beni ciddi şekilde etkiledi... Acaba neden böyle davranmaya başladı diye düşünmeye başladım. Birinin size yakın bir şekilde davranıp sonra bir anda oldukça soğuk davranması, ciddi bir üzüntüye sokar. Tekrar teşekkür ederim...

Teşekkür ederim. Zaman ayırdığın için...

@Metoboy_Lead profil fotoğrafından yola çıkarak söylüyorum. Sitenin ne kadar uzun süre ayakta kalacağını sorarlarsa Severus Snape'in o mütiş cevabını vereceğim. Umarım beklediğim gibi olur. Hayatta her şey beklendiği gibi olmuyor.

Yazdıklarının çoğu bende de olmaya başladı halbuki ağzım çok iyi laf yapar çok da sosyalimdir ama bu aralar kalabalıktan ve insanlardan nefret eder hale geldim çünkü büyüdükçe insanların çoğunun karaktersiz olduğunu gördüm kız konusunda da kafanı takma kızlar genelde çok sıkıntı oluyorlar ve yukarıda arkadasın dediği gibi kardeşim arkadaşım ayağına yanında olan erkekleri bal gibide ona ilgi duyduklarını bilirler ve bu hoşlarına gider ama onların gözünde yakışıklı değilsen ve ona yürüdüğünü anlarsa o arkadaşlığınız anında biter Sanırım bende senin gibi bir ruh haline geçiş yapıyorum bilmiyorum depresyona da giriyor olabilirim gerçi böle terimli şeyleri sevmem ama sana 17 yıllık yaşamımda öğrendiğim en önemli şeyi söyleyeceğim kimsenin hayatını yaşamaya çalışma, korkma utanma kendi hayatını yaşa Zaman geçer Ve ASLA geri gelmez.

Haklısın... Ama şımarıklar işte. Şımarıklıktan başka bir şey değil bu...

Demek ki doğru insan değilmiş o zaman. Aslında ulaştığımız sonuç basit. Sana iyi akşamlar bile demeyecek kadar seni düşünmüyorsa, unut gitsin. Yeni birisiyle denemek daha mantıklı olur. Sana tavsiyem bir hayvan edinmen. Emin ol pek çok insandan daha iyi dostluk yapacaktır. Ne olursa olsun hep yanında.

Hocam şöyle söyleyeyim, bildiğim sorunun cevabını vermeyi geçtim, hocalardan birinin bana soru sorunca konuşmam bile rahatsız ediyor beni... Biriyle konuşmam gerekirse, konuşmamaya çalışırım... İlla konuşmam lazımsa o konuşmayı, kafamda canlandırırım... Kendi kendime diyaloglar kurarım...

Evet bütün kitaplarini okudum, en sevdigim SEVDALIM HAYAT kitabiydi. Özellikle iskence görmemek icin korkudan sanirim kap krizi numarasi yapmak istemesi cok trajikomikti.

Galiba birbirimizin kopyasıyız... Sadece kuşum yok. Ben de gitar çalarım... Yalnızlığın bana en büyük artısı, çok ciddi düzeyde armoni bilgisine sahip olmama yaradı. Yavuz Çetin - "Yaşamak İstemem" şarkısını dinlemenizi tavsiye ederim... Edit: Neredeyse telefondan konuştuğum ilk kız... O da mesaj ile... Canım sıkkın dedi, İlk defa bir kız ile sesli konuşacaktım. Kafamda konuşmayı bile canlandırdım... Sonuç: Açmadı... Yüzüme kapattı.

Yazmıyor. Uzun boy, uzun saç. yüzüne bakılmayacak biri değilim...

Öyle şeylere üzülmene gerek yok. Emin ol onların hepsi iyi gün dostu. Bu günlerde gelir geçer. Zaten önünüzde ünversite hazırlığı var. Birbirlerine bile vakit ayıramaycaklar. Lise bitecek peki ya sonra? Hangisi hangisiyle eğlenecek. Eğer ararsan sözde dost çok dışarı da. Sen yeter ki gerçekten kardeşim diyebileceğin birini bul. Onların mutluluklarına aldanma.

Galiba haklısın... Kafaya takmamaya çalışsam da takıyorum. Bu durumda günlük performansımı çok ciddi düzeyde etkiliyor. Ama hayallerim beni ayakta tutuyor... Hayallerim için mücadele edeceğim.

Belki öylesin ama bunları yazacak kadar adam ve samimi birisisin kardeşim... Ve eğer bu forumda isen yalnız değilsin. Tüm yazdığını okudum dostum bu arada...

Yangın yerine dönmüş buralar.

Attila İlhan Dün Gece Yar Hanesinde Yastığım Bir Taş İdi Altım Çamur Üstüm Yağmur Gine Gönlüm Hoş İdi Ben Yandım Seni Bilmem Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Geçer mi diyorsun abi..

Boş zamanı olan konuyu yine gündeme çıkarıyor. Konuda yer alan sayfaları okumadım bunu belirtmek isterim. Halul Tatar adlı kanalı izlemeni öneririm. Bu kanalda problemlerini çözebiliceğin fazlasıyla oynatma listesi ve videolar mevcut. Şu video ile başlangıç yapmanızı öneriyorum; Benim için önemli olan ise disiplinli olmak ve kötü niyetli olan parazit, patates insanlardan uzak durmak oluyor. Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Yalan söylenmesini beklediklerinde birilerine yalan söylemek en zor andır.

Bunların hepsini aşabilmen için rahat olman gerekiyor. Eskiden bende öyleydim. Rahat ol. İnsanları önemsemenin bir anlamı yok. Ben derste bildiğim cevabı bile söylemeye çekinirdim ama şimdi kafa rahat. İnsanların yanında kendini kasmaya gerek yok en kötü konuşmazsın gene ama rahat olursun.

buraya gel çok şey kazanacaksın - incisözlük Yazının tamamını şimdi okudum dostum, belki bunu yazdığım için bana kızacaksın veya adminler ban atacak ama o kız seni "köpeği" yapmış benim de başımdan senin yaşadıkların geçti. Yukarıda verdiğim linki ben de okuyorum emin ol faydası göreceksin o kıza yüz vermek yerine yüz vermeseydin veya sevgini vs. ona belli etmeseydin o sana çok yakın davranacaktı belki de bende kız konularında süper değilim yukarıda ki linkten öğrendiklerim. Zeki birisine benziyorsun o başlığı oku bilinçaltını yeniden kodla.

İnsanlarla göz göze gelip konuşamamak, topluluk içinde konuşamamak, kendine güvenmemek, gibi alışkanlıklar çoğu insanda görünür. Açık konuşmak gerekirse konuşamama durumu bende de vardı. Özellikle üniversiteye geçtikten sonra bu durum benim çok canımı sıkmaya başladı. Her sunumda ezber yapıyordum ve diksiyonum iyi olmasına rağmen topluluk içinde düzgün konuşamıyordum. Bir gün gene böyle bir iş çıktı. Ondan sonra bu korkunun, hissin üstüne giderek çözdüm. İçimdeki bir his, onların gözüne bakma, yüzüne bakamıyorsun dese bile ben inatla baktım. İnatla konuştum. Ve bir süre sonra bu bana çok doğal ve normal gelmeye başladı. Bu tür durumları üstüne gitmeden çözemezsiniz. Eğer kaçarsan o korku seni daha çok kovalar. Ve bu her alanda başarısızlık getirir sana. Sen başka bir cins değilsin. Kendinin de insan olduğunu unutma. Diğer sorularına müsait olduğum zaman uzun uzun devam edeceğim dostum.

Hakiki dostlara da güven olmuyor arkadaşım inan, gerçek dostlara inanmayı bıraktım ben, canım yandığında beri de kimseye yaklaşamıyorum, geçmişteki fotoğraflar videolar ile yaramı kaşınmaya devam ediyorum...

Bence ne yapıp edip kendine bir uğraş bul. Belki seni bu ruh halinden kurtarır.

Paylaştığım müzikleri sen beğeniyordun genelde hep. Sebebi belli oldu. Neyse ben de yalnız takılırım. Kimseyle kolay kolay arkadaş olamıyorum. Doğru düzgün ne bir kızla takılmışlığım ne de bir sohbet etmişliğim vardır. Bir kalabalığın içerisinde olsam hep yalnız hissederim. Okul zaten çok can sıkıyor. Müzikle ilgileniyorum ben de. Elektro gitar çalarım. Yani pek tavsiye veremeyeceğim çünkü aynı durumdan ben de muzdaripim. Aileme belli etmemeye çalışıyorum üzülmesinler diye. Pek konuşmam. Hatta sınıfta yanımda oturan bazı insanlar: "Çok sıkıcısın." diyip yanımdan kalkmışlardı. Bunları anlatmamın tek sebebi bu konuda yalnız olmadığını bilmeni istemem. Arada: "Benim durumum içerisinde olan insanlar var mıdır?" diye düşünürüm. Demek ki varmış. Şu an yanımdaki tek arkadaşım kuşum herhalde. En azından sağlam takıldığım arkadaşlarım pek yok. Kuşum da ne olursa olsun hep yanımda. Açıkçası katlanabiliyorsam ailem ve kuşum sayesindedir. Gerçi kuşum da aileden ama neyse. Umarım işler bizim adımıza iyiye gider. Ben pek karamsar bakmak istemiyorum. Çünkü hayatta ne olacağı belli olmuyor. Sana da üzüldüm bu arada baya cidden. Yaşamak istememek için biraz daha yolumuz var diye düşünüyorum.

Mutluluğun kaynağını farklı yerlerde aramayı denemek zorundayız. Seni tek iyi hissettiren şey o ise ortada bir problem vardır. Çünkü hayatında aksilikler olacak ve belki de bir aksilik o olacak. Harika vakit geçirdiğin insanları tanıyamaz hale gelebilirsin. Benle beraber arkadaşım da yaşadı bunları. Hayat böyle bir şey. İnsanlar zamanla değişir. Hatta belki de bazı insanlar senin hakkında çok değişti diye düşünüyordur ama sen farkında olmuyorsundur. Aynı şey benim içinde geçerli. Burada önemli olan nokta mutlu olduğun kaynakları çeşitlendirmek. Kendini insanlara körü körüne kaptırmamak. Hayatta ne olacağı belli olmuyor diye bu yüzden dedim. Bir anda onları tanıyamaz hale gelirsen neye uğradığını şaşırırsın.

Yok dostum sağlık demedim ben..

Son durumun nasıl oldu?

Kendinde önyargı oluşturuyorsun önündeki engelleri aş artık. Ortaokulda bende dışlanıyordum ama sınıfta bir arkadaşım vardı böyle takılıp eğleniyorduk ondan sonra sınıfta beni dışlayanlar benim yanıma gelmeye başladılar. Öyle öyle biraz sosyalleşmeye başlamıştım. Liseye geçince hep sosyalleşmeye başladım vb vb şimdi hayatım çok iyi sanada biraz bir şeylerle uğraşmaya atılmayı öneririm utanma ya bu kadar basit. Bağırsak sendromu bende de var durup dururken sınavlarda falan böyle karnım ağrır, guruldar, ishal falan olurum o çok saçma ve tedavisi olmayan bir şey ama bu aralar kendime güvendiğim için sınavlarda olmuyor artık fazla fazla.

Hiçbir zaman bırakmayacağın şey insanları düşünmemek ve sorgulamak olsun. Benden bu kadar şimdilik

Gerçekten konuşmaya çalıştım... Dediğim gibi kuzenimin nasıl davrandığını yazdım size... Kendime ait özel defterlerim var ve yazmayı severim. Bu yüzden iyidir Türkçem...

Carpe Diem... Ölü Ozanlar Derneğini izlemeni tavsiye ederim. 100 yıl sonra burada olmayacağına göre, amaaan boşver, anı yaşa...

Bir gün Başaracağım dostum... Sadece tükendim şuan biraz. Yoksa hayallerim var benim.

Bu yangın yerinde soğuk kül vardır.

Oyun, sevgili bilgisayar sorun değil dostum. Yaşın küçük o yollardan gectim ben. Burdaki çoğu kişi senden büyük emredici şeyler söyleme olurmu. O yaştan bizde geçtik.

Insanları ne kadar düşünürsen o kadar ölürsün Hayat senin hayatın değil mi? Yalnızlık dert değil ki. Bak ben de senin gibiyim. Başarılı bir okulda okuyorum. Ne yaşadığını az çok biliyorum ama açılman lazım. Rahat ol. Beynini kapat ve yap bazı şeylerde. Sana değer vermeyen insanlara da değer vermeyi bırak. Anladığım kadarıyla duygusalsın da ama duyularımız bile bizi yanıltıyorken duygular nasıl yanıltmasın? Kendin ol, hayatını yaşa. Bırak insanları düşünmeyi

İnsanlarla tanışmaktan çekinme. Eğer terslerlerse tanışmaya çalıştığında, zaten tanışsan da pek hayır gelmez. O yüzden canını sıkma. Aynı yaştayız seninle. Son 2 yıla kadar gayet sosyal bir insandım ama insanlardan bıktım. Her şey yapmacık ve itici gelmeye başladı. Şuan severek konuştuğum yaklaşık 15 arkadaşım falan var ve bu sınırı artırmayı pek düşünmüyorum. Gerisiyle konuşurken içimde erik dalı falan çalıyor Çok fazla insan tanımak hoş bir şey değil bana göre. Az arkadaşın olsun, ama hakiki arkadaşların olsun. O kadar utangaç olma. Seni çok iyi anlıyorum. Zor olabilir ama konuş bir, ne olabilir ki en fazla. Göz teması kurmana gerek yok, ileride alışırsın ama çok da önemli bir şey değil. Yani bu kadar utanacak bir şey yok aslında. Ve sana tavsiyem, egon ne kadar az olursa olsun belli etme. Bu dönemde iyilerin sonu pek iyi olmuyor. Umarım istediğin gibi bir hayata kavuşursun. Dipnot: Kızlardan pek bir şey bekleme. Sebebini sorma, yaşarsan anlarsın. Dipnot 2: Sanaldan arkadaş yapmaya falan çalışma, işin içinden çıkamazsın söyleyeyim

Psikolojik durumumu, ailemin öğrenmesini istemiyorum... Derslerime konsantre olamıyorum... İçimin öfke ile dolmasının sebebi, okulda zamanımın ölüyor gibi hissetmem ve saçma belki ama insanların gözümün önünde fotoğraf çekinmesi bile sinirlendiriyor... Tekrar teşekkür ederim.

Teşekür ederim... Galiba paragrafta anlattığım kız beni biraz fazla etkiledi... Tam böyle içimdeki duygular tavan yaptığı sırada bu olayı yaşayınca, içimdeki duyguları buraya yazma ihtiyacı hissettim... Sanalla alakam yok zaten. Hiçbir sosyal medya hesabım yok... Tekrar teşekkür ederim.

Kimse anasının karnından ara yapmıyor. Sizin yanlızlığınızın sebebi kimse ile görüşmemeniz. Biraz çekingensiniz çekinme konuş. Yazından anladığım gibi güzel bir Türkçen var. İnsanlar konuşa konuşa anlaşır.

Uzun uzun yazdığınız için teşekkür ederim. Hepsini okudum... Ben, ortaokulda dışlanan birisiydim. Hatta ilkokulda bile dışlandım. Öncelikle kızdan bahsetmem gerekirse gerçekten soğuk davranıyor. Büyük ihtimalle benden artık pek haz etmiyor. Çünkü mesajlarıma bile doğru düzgün cevap vermiyordu... Ben, küçük yaşlarda iken 6-12 yaş arasında çok Güleryüz ve dışa dönük biriymişim... Ailem bile şaşırıyor bu değişimime... Dışlanan birisi olunca kendimde bazı değişikliklere gittim. Saçlarımı uzattım vs. 2 senedeki değişimimi beni görenlerin %90'ı tanıyamaz... Müzik ise sürekli kafamda çalıyor ve durdurulamaz gibi hissediyorum... Aynı şekilde düşüncelerim de böyle. Kendi kendime konuşmama engel olamıyorum... Normalde sakin biriyim ama son zamanlarda içim, "nefret" ile dolu... Stresten gece uyurken çenemi sıkıyorum. Ve bu bile ağrı yapıyor. Bağırsak sendromu var... Seneye gireceğim sınav vs. eklenince iyice kötü oluyorum... Tekrar teşekkür ederim...

Ergenlikte görülebilen şeyler. Kesin demiyorum ama bence sorun ondan. Biraz açılmaya çalış, abartma derim.

Aslında tüm yalnızlar toplansak güzel bir ekip oluruz ha

İyiki varsınız...

Einstein: "Mutlu olmak için insanlara ve nesnelere değil, bir amaca bağlanın" demiş... Ne güzel bir söz... Bana eski erkek kankaları ile yaptığı şeyleri anlatınca, beraber eğlenebileceğiz diye sevinmiştim... Tabi ben yine pek dışarı çıkmaya vs. alışık olmadığım için bir hata yaparım korkusu vardı... Şimdi ise yine tekim... Zaman ayırdığınız için teşekkür ederim... Edit: Bu durum, onunla dışarı çıkınca, heyecandan hata yaparım korkusunu ortadan kaldırdı... Teşekkürler yalnızlık...

Evet gerçekten kuzenlerin ile takıl. Mesela benim kuzenim en iyi arkadaşım.

Ben de sosyal bir yanlızım. Güveneceğim insan sayısı sıfır, ama yine de çok fazla arkadaşa sahibim. Kitap okumaya çalışın, psikoloji öğrenin ve kendi virüsünüzün antivirüsü olun. Size sadece siz yardımcı olabilirsiniz.

Sen ona çok yüz verdin. Eline koz düşürdün bu dişide senden vazgeçti elde etmesi daha zor bir erkeğe yöneldi sen ona koz vermeseydin onu "köpek" eder istediğin gibi kullanırdın o dişiyi. Ben bu konularda pek tecrübeli hatta hiç değilim ama verdiğim linkten ögrendiklerime dayanarak bunu söyluyorum. Kesinlikle o yazıyı oku.

Bu filmin kitabı da var galiba... Ve haklısın, anı yaşa... İçinden o an nasıl geliyorsa öyle davran. Başkaları için değil kendimiz için.

Bu arada, ben de senin gibiydim. Taa ki 1-2 hafta öncesine kadar. Bunu yaşamamın sebebi okuldu, ortamdı, öğretmenlerdi, çevreydi. Açıktan okumaya başladım okulu. Beceremediğimden değil istediklerimi yapamamamdan dolayı okul seni sosyalleştirmiyor, beni bir işe verdiler. Önceden hiç laf yapamazken, kantinden su almaya çekinen ben, insanlarla iletişimi muhteşem birisi olup, sosyal fobiyi ve asosyalliği kırıp ve duruş bozukluğumu düzeltip normal bir insan oldum. Senin gibi intiharı düşünüyordum. Artık hem bir işim, var hem mesleğim var hem de okuyorum ve para kazanıyorum. İlk Okulum ve ortaokulum çok sıkıntılıydı hep dalga geçilendim, asosyal, ezik diye. Bu arada özgüven sorunun varsa, düşündüğünü yap. Bunu yaparsam ne olur acaba ya? deme yap gitsin. Ve o serviste perde çekme olayını ben de yapıyordum

Zorluyor beni hocam... Kendimi en kötü duruma göre ayarlamaya çalışırım.

Neden böyle düşündünüz? Yaş aralığımdan dolayı mı?

İnsanların çok hassas olduğu bu gibi bazı çok özel dönemleri vardır, ancak kalıcı olmaması biraz sizin kendi iradenize de direk bağlıdır. Kendinizden daha fazla başkalarına değer vermekten veya onları çok önemsemekten genellikle doğabilir bu tür davranışlar. Ama gelip geçici olması kalıcı olmaması da gerekiyor. Bazen insanlar kendi içine kapanıp hiç kimseyle bir bağının veya ilişkisinin kalmamasını, dış sesleri hiç duymamayı açık bir ifadeyle "sadece kendi kafalarını dinleme" ihtiyacını da duyabilirler, bu çok doğaldır ve insanları o geçen sürelerde bu yönelişlerde terapi edip kendine de getirebilir. Eskisinden daha şevkli ve hırslı, topluma ve insanlara karşı kendisini yine mükemmel adapte edebilir, bu mümkündür. Yani bu türden oluşan çok özel durumlarda kişinin kendisini dinleme ihtiyacında olan kimse kendini çok da zorlamamalı, hayatın akışında, bu terapinin kendiliğinden tamamlanmasını mutlaka büyük sabırla beklemelidir. Mevsimsel etkilerle, bazı mevsim geçişlerinde bu tür psikolojilerin olabilme riski, yazın sıcak havalarına oranla daha az oranlarda veya daha az olasıdır. Kendi iradenizle bunu aşacağınıza inanıyorum ben. Bu tür geçiş dönemlerinin ayni mevsim değişimleri gibi çok kalıcı olmaması gelip geçici olabilmesi lazımdır. Bunun tek nedeni başka insanlara kendinizden çok fazla değer verebilmeniz, çok fazla saygı duymanz, yakın çevrenizi çok fazla ve gereksiz olarak önemsemenizdir. İradenizle bir an için onları biraz olsun küçümseyin, gözünüzde iyice küçültün, kendinizi iyice yüceltin, ben onlardan daha önemsenilecek çok önemli birisiyim deyin, onlar beni sesleriyle, davranışlarıyla, var olan görüntüleriyle kesinlikle de etkileyemezler dediğiniz anda kişisel bir terapiye girmeye hazır hale gelmiş sayılırsınız. Kolay gelsin. Başarılar.

Kemalettin Kamu... Yalniz kaldınız sanırsınız. Biliyorum. Yalnız bırakılmışsınız. Biliyorum. Ötesi yok. Ötesi var... Yalnızlık, Müziğin bile seni dinlemesidir. Yalnızlık: İnsanın kendine mektup yazması. Ve dönüp dönüp onu okuması... Yalnızlığın da ötesidir. Özdemir Asaf

Burda kayda deger iki soz var tek, "Ailem yok ve hastaligimin yanlis raporu." Gecmis olsun dostum. Yoksa benim de en pahali oyunum crackli veya ucretsiz. Bu bir sorun degil.

Raci Alkır. Yalnızlık hiç bitmeyen duygu. Anlayamaz yaşamayan bunu... Lacivertten siyaha karartır ruhu, Ne kadar örtünsende, soğuk bir uyku. Islansada yalnız olan, aramaz kuytu. Zamanla alışır, daralmaya ruhu. Lambanın loş ışığında gözleri puslu. Islanır kirpikleri, duadır tek dostu. Karanlığa, güneş doğmasıdır umudu...

Haklısınız. Ama ona bakınca bile mutlu oluyordum... Ben çok sıkıcıydım, o ise hep güler yüzlü biriydi... Sadece bana gülmemeye başladı o tatlı güler yüzü...

Yaş büyüdükçe aslında çoğu kişiyle görüşmemenin daha iyi olacağını göreceksin. Özellikle aile dışındaki arkadaşlarınla. O yüzden sana yaşın gereği boşver diyemem ama ilerleyen yıllarda anlayacaksın bunu. Ayrıca sorun belli aslında. Ifade etmişsin zaten kendim arkada oturur müzik dinlerim diye. Arkadaşım senin yanına kim gelsin bir de kulaklıkla müzik dinliyorsun. Kimse belki de rahatsız etmek istemiyor seni ya da müzik dinliyorsa karışmiyim mantığıyla yaklaşanlar olabilir. O yüzden müzik dinlemeyi en azından teneffüslerde bırak ve arkadaşlarınla konuşmaya başla. Bu arada kız arkadaşın var yok ne olacak. Seni takmayanı hiç takma tavsiyemdir.

O zaman konu başlığı şöyle olmalıydı: Ergenlik...

Yalnız insan merdivendir Hiçbir yere ulaşmayan Sürülür yabancı diye Dayandığı kapılardan... Yalnız insan deli rüzgar Ne zevk alır ne haz verir Dokunduğu küldür uçar Sunduğu tozdur silinir... Yalnız insan yokki yüzü Yağmur çarpan bir camekan Ve gözünden sızan yaşlar Bir parçadır manzaradan... Yalnız insan kayıp mektup Adresimi yanlış nedir Sevgiler der fırlatılır Kimbilir kim tarafından... Louis Aragon Livaneli'nin yorumunu da ekliyeyim tam olsun. Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Umarım... Hayalimde konservatuar okumak var. Ama önce mühendislik okuyacağım. Sonra konservatuar okuyacağım...

17'den gün almış demek ki.

Dostum bir şey soracaktım unuttum.. Senin tipin nasıldı? Konuda yazıyor mu yazıyorsa görmedim dostum kusura bakma..

Bu gece, içimdeki umutlar öldü... Elveda hüzün kokulum gidiyorum, Ruhum artık uslanmaz bir çocuğu oynuyor... Narin satırlar artık kan ağlıyor. Anlamıştım o gece umudum beni terk edince şair ruhumu da kaybettiğimi... Metoboy_Lead Bugün soru çözme saatinde yazdığım bir dörtlük... Not: Şiir akrostiştir...

Hiçbir şey senden önemli değil bunu kafandan çıkartma sana tavsiyem boş zamanlarında mutsuz olduğun zaman film izlemen seni rahatlatacağını düşünüyorum. Özellikle bir film tavsiyem var keşke 30 olsam filmini izle sana iyi gelecektir. İyi bir arkadaş bulabilmek için kendini yıpratma hayatı akışına bırak.

Bu gerçekten iyiydi. Harry Potter serisini severim ama Emma Watson'u yani başka bir filmden dolayı gerçekten sevdim...

O günleri bekliyorum...

Haklısınız. Psikolog ile görüşmem daha doğru olur.

Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et Hayat bu sanırım... Yaşamadığım çok az şey kaldı şu yaşıma kadar..

Boy boy arkadaşın oldu. @Metoboy_Lead

Umarım.

Bakıyorsun kuşlar Hazır Sokak lambaları yanık unutulmuş Bir Kadıköy vapuru hınca hınç insan Çok geçmeyecek Martılar beyhude turlar atacak Kıyılar lağım konserve kutuları Mısır koçanları Sevgi aranabilir yine Korkusuzca say koskoca kederlerini Bir kuyu bulunabilir Aklımdan çıkmıyorsun Sen hala dizüstü Bunca anıyı besleyerek Sokaklarda avaz avaz konuşarak kendi kendinle Mektupları öpebilirsin kırmızı dudaklarınla Görür gibi olarak açıp baktığımı Bense şöyle diyorum: Buradan bir acı kanamış boyuna Kuşlar hazır Öncü havalanmak üzre Şehri gelen bir mevsime bırakıyorlar O vapur hala hınca hınç Kimbilir her biri hangi dünyaya sağır Çok geçmez aradan Kadınlar kapı önlerinde Ellerinde meşalelerle Aydınlatırlar gelip geçen erkek suratları Yorgun bir sarıyla ben de Geçeceğim önlerinden Aklımdan çıkmıyorsun dedim Başka türlüsünü yorgunum anlatmaya Telefonlar yan hücrede çalışıyor Bense kurşuni bir dere Ağaçlar hayvanlar bile kaygılı Onu bir mersedesten indirdi kalçasına kadar açılarak Yapyaşlı bir rum kadın Her şeyde yanıp sönen bir kıyamet algısı Haydi koşayım diyorum belki dağılır Koşuyorum Sancağımda kendi rüzgarımla ölgün kıpırtılar Hayır daha sevgili daha sevimli değil Ne başka bir gün ne başka bir zaman Çok geçmeyecek aradan Şöyle diyeceğim: Bulutlar açmadı Mavi gök orda mı? Cahit Zarifoğlu Ayrica Ugur Arslan bunu harika seslendirmisti. Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Konunun tamamını okudum. Öncelikle sendromun adına üzüldüm. Kısa sürede düzelmesi dileğiyle. Yalnızlık konusunda 8. sınıfa kadar ben de rahatsızdım. Hocalarla derse fazla ilgi gösterince birden ünlendim. Sınıf partilerinde(TEOG 1 sonrası) derse gelmez başka sınıflarda soru çözerdim. Eğlencelerden nefret ederdim. Sonradan sınav sonrası herkes benimle konuşmaya başlayınca mecburen sosyalleşmiş oldum. Ayrıca tatilde fazla film izledim. Çoğu yerde nasıl konuşulması gerektiğini bana aşıladı. Yalnız olmaktan şikayetçisin ama sana şöyle söyleyim. Bence insanları bir günlük insanlar olarak tanımak hiç tanımamaktan daha kötü. Bu yıl liseye geçince farkettim ki öğrencilerin çoğu saçma şeylerden zevk alıyorlar. Bu yıl onların zevklerini umursamıyorum. Derslerde sanki tek hoca ve ben varmışım gibi davranıyorum. Gözlere bakamamak kötü bir sorun. Bunun üstesinden gelmen gerekli. @Jira 'nın dediği gibi kendini zorlaman sorunu çözer diye umuyorum. Özellikle ders sırasında konstantrasyon eksikliği yaşamaman lazım. Bazı derslerde hocalar soru sormamdan şikayetçi olduğu için soruları yorumlayarak cevaplarım. Bu sıralarda ben de sanki kimse konuşmuyor da kafamda birini dinliyormuş gibi olurum. Böyle olmaması için kafanı o an boşalt ve hoca ne derse bunlarla doldur. Gözlerinle hocanın gözlerine bakmaya çalış. Arkada olduğu için başkalarına dikkat etmemeye çalış. Ayrıca hocana kafana takılan en ufak soruyu sor. Bunlar kafanı kurcalarsa boş yere yorulursun. Kızlar hakkında tecrübeli olmadığım için cevap vermiyorum. Ama şunu söyleyeyim. Birini sevmek umrumda değil. Güzellik diye bir şey de bence yoktur. Önemli olan bilgi güzelliği. O kafanın içinde olan şeylerdir. Yoksa Dünya güzeli olsa ne işe yarar?

Özdemir Asaf Ne hasta bekler sabahı, Ne taze ölüyü mezar. Ne de şeytan, bir günahı, Seni beklediğim kadar.

Haklısın galiba Eric Bey...

Sana gitme demeyeceğim. Üşüyorsun ceketimi al. Günün en güzel saatleri bunlar. Yanımda kal. Sana gitme demeyeceğim. Gene de sen bilirsin. Yalanlar istiyorsan yalanlar söyleyeyim, İncinirsin. Sana gitme demeyeceğim, Ama gitme, Lavinia. Adını gizleyeceğim Sen de bilme, Lavinia. 1957 Özdemir Asaf Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Abi o çocukluk olayı, ilkokul olayı ve saç uzatma olayı bende de aynı.

O kitabı daha okumadım. En son, Ayşe Kulin'den "Sevdalinka" kitabını okudum... Neden bilmiyorum ama Sevdalinka kelimesi, benim çok hoşuma gidiyor. Sevda türküleri anlamına geliyor...

@Metoboy_Lead Hocam şimdi ne durumdasınız acaba?

Kesinlikle dostum. Kendini psikoloğa gidiyorum diye yargılama her insanın hayatta sıkıntıları olabilir bu gayet normal birşey. Ne demek dostum her zaman yanındayız. Kendine iyi bak.

Haklısınız... Sadece keşke onunla hiç tanışmasaydım diyorum. Dün Gözümün içine baka baka ben hariç yanındaki tüm erkeklere " iyi akşamlar" dedi... Benzer durumdan dolayı önceden ona küsmüştüm, böyle yapma falan dedi. Utanıyorum dedi... Hayatımda ilk defa birinin adını kazımıştım dışarıdaki oturma yerlerinden birinde... Sadece yakın olmak istedim, konuşacak biri olsun istedim...