Bunun tek bir çözümü var, cesaret. Bir şeyleri düşünmekle eyleme geçmek arasında devasa fark var. Bu durumu çok iyi bilirim. Ne yaparak bu durumdan kurtulacağını sen düşünmelisin, burada kim ne öneri verirse versin işine yaramaz, sen en sevdiğin şey ne ise ona davranmalısın. Nasıl bir yol izlemen gerektiğini kendin belirle ve yap. Sadece belirlemekle kalma. En iyi tavsiyem budur.

Cesaretsizim. Kendimi açıklamayı başaramam bu yüzden öyleyim. Ne yapmam gerektiğini bilmiyorum. Yani şuan evde kalsam sıkılcam arkadaşım yok zaten, ailemle gitsem yaşlı insanlarla nasıl anlaşçam tanımıyorum bile. Benim sevdiğim şey yok gerçekten.

İş hayatından tut kız konusuna kadar bugün bayılacak konuma geldim hatta tartışma oldu psikolojim bozuldu.

Akrabalara gitmemek için çoğu şeyden vazgeçebilirim.

Hocam güzel prime var bende. Ne önerirsiniz?

Bu benim 1 yıl önceki halim. Bazı şeylerin üzerine gidildiği vakit çok şey değişiyor. Ufaktan ufaktan bu durumdan kurtuldum diyebilirim. Bir şeyleri sevmediğini söylemek ya da düşünmek en kötü şey. Sevdiğin bir şeyler var ama çoğu şey bloke edilmiş gibi hissedersin ve kendini düşünemezsin. Kısıtlanmış ve hiçbir şekilde davranamayan birisine dönüşmüş gibi hissedersin. Özellikle alışkanlıklarını değiştir, yeni bir şeyler keşfetmeye mutlaka özen göster, kendini fark et, dışarı çık hava al rahat bir şekilde. İnsanlarla iletişim kurmak zorunlu bir eylem değil, kendi kendine de bir şeyler yaparsın, ancak elbette insan sosyal bir varlık ve konuşmak zorundasınız birileriyle. Bulunulan konum işi yokuşa sürer, o konumdan kurtulmanın yolları aranmalı. Bu eğer bir sınavı 500 üzerinden 490 ile geçmeye dayanıyorsa bile o ihtimal zorlanmalı. Bir şeyleri amaç olarak belirle, hobi edin, ileriye dönük düşün.

Primeda yok ama la casa de papel izleyebilirsiniz

The Peripherals, LOTR, House MD. Özellikle Peripherals'ı bitirmek için bir gününüzü ayırabilirsiniz.

Arkadaşım yok, buluşamıyorum. Annem ve babam akraba ziyaretine gittiler ve ben gitmedim. Hiç tanımıyorum ve köy ortamı olduğu için, onlar da gelme dediler. Ablanda kal oyun oynar kafa dinlersin dediler. 3 gündür evdeyiz. Ne dışarı çıktık ne bir şey yaptık. Eniştemin de akrabaları geldi. Hiç kimseyi tanımıyorum ve hep onlardalar. Ben tanımadığım için ablamın evimdeyim. Ne bir şey yaptım, ne dışarı çıktım. Daralıyorum bu yüzden. Bu bayram kıyafet alıp ailem ile akrabalara gitmek istiyordum ama hiçbiri olmadı. Evde tıkalı kaldım kendi evime gidemiyorum, ablama emanetmişim. Sadece oturuyorum. Çok daralıyorum, etrafta kimse de yok zaten, yapacağım bir şey hiç yok.

Film/dizi izlemek olabilir. Prime ve Blu TV'de çok sağlam yapımlar var.

Bende akrabalara gitmek istemiyorum gittiğimde öyle bir darlıyorlarki sorularıyla insanı kalpkrizi geçirmemek elde değil.