Burası İstanbul Çamlıca. İlk fotoğraf 1968 yılında çekilmiş. 50 sene de doğaya ve dünyamıza verdiğimiz zarara bir bakın. İlk fotoğrafta ki havanın güzelliğine bakın. Ağaçların yeşilliği ve denizin maviliği ne kadar güzel gözüküyor. Şimdi ise her yer bina her yer gri. Kim bilir hava diye ne soluyoruz. İnsan denen lanet varlığın sürekli para ve rant peşinde koşması, önüne gelenin bina dikmesi bizi bu yaşama sürükledi. Her önüne gelen müteahhit olup binadan başka bir şey yapmayan ülke olduk. Dünya akıldan uzaklaştı çünkü kontrol edilemeyecek kadar hızlı gelişiyor. Teknoloji de çok hızlı. Şehirler ayak uyduramıyor buna. Birçok şehir, çaresizlikten, yapılarını koruyamadı. Koruyacak yetkin isimler sessiz. Kentler şık yapılardan değil kifayetsiz yollardan oluşuyor artık.. Klişe ama bir o kadar da doğru bir laf vardır; Doğa ile savaş içerisindeyiz. Kazanırsak kaybedeceğiz...

Bütün metropoller betonlaşmaya mahkum malesef ki.

Sadece İstanbul'da 1 milyona yakın boş daire olduğunu biliyor muydunuz? Demek istediğim israfta yapmaktayız.

New York'ta betonlaştı ancak gelişmek için iki ağacın hesabını soramayız zaten insanlık olarak katlettiğimiz sıradan şeyler. TR'de ev yapıp satılıyor betonlaşmasını istemem ancak devlet engellemediği sürece boşa yazı yazmış olacağım.

50 seneden söz ediyoruz. Bu süreçte insanlık Ay'a ilk defa ayak bastı ve şu anda başka gezegenlere koloni kurma çabasında. Bu kadar uzun bir zaman diliminde bu şehirde böyle büyük değişiklik olmasına şaşırmıyorum. Yapıcı olduğumuz kadar da yıkıcıyız aslında. Soluduğumuz havadan ben de emin değilim. Şu açıklayıcı olur. 'Dünyanın en sağlıklı kentleri' listesinde İstanbul sondan ikinci İnşaata çok yatırım yapan bir ülkeyiz. İstanbul'da moloz dökülmemiş semt sayısı da azdır. Hep kalabalık olan ve olmaya da devam edecek bir şehir. Bu sektörde istihdam sağlamada kolaylık sağlıyor ve yatırım yapana da büyük kar getiriyor. Bu sebeple fazla ağırlık verildiğini düşünüyorum. Bir de insanın muhtaç olduğu bir şey barınma ihtiyacı ama bizim ülkede barınmadan ziyade kar amacı güdülen bir unsur betonlaşma. İki kıtayı birbirine bağlayan bir şehir ama eskisi gibi adına şiirler yazılacak bir şehir değil.

Ne günlermiş. O günlerde bir beton yokken şu an bir ağaç yok

An itibarı ile insanlık yok olsa Dünya'nın kendini insandan arındırması milyonlarca yıl sürer. Hadi binlerce olsun. Ne pis şeymişiz be sırf zarar.

Bende arkadaşa katılıyorum uğruna Orhan Veli'nin şiir yazdığı İstanbul ile şu an bizim insan deryasına, beton yığınlarına ve çoğunlukla maruz kaldığımız nezaketsiz şehir kesinlikle aynı değil.

Hiç kimsenin alamayacağı fiyatta ev satıyorlar. Sonra da neden satış yapılamadı?

İstanbullular memnun bence. Sonuçta orayı betonlaştıranı kendileri seçiyor. Böyle durumlarda beter olun, diyorum. Acımasızca mı geldi? Hiçte bile değil. Arkadaşım bu Allah'tan gelen ya da doğada kendi kendine olan bir olay değil. Bunu siz İstanbullular kendinize yapıyorsunuz. Oraya imar iznini veren yöneticileri siz seçiyorsunuz. İstanbul'a bu kadar göç almasına neden olacak politikaları yapan yöneticiler siz seçiyorsunuz. Yıllardır aynı kafayı tekrar tekrar seçtiniz geldiniz nokta ortada. Şimdi ağlayın. Beter olun demiş miydim?