2000 öğrenci ne dostum. Bizim okul 500 kişi

Okuldan çiğ köfte yemek için kaçmıştık. Önce okul duvarının tellerinden her tarafımızı yırtarak geçtik, sonra gittik dükkana. Adam bize tip tip bakmıştı.

Okuldan ilk 2 ya da 3. Sınıfta kaçmışımdır o da öğretmen şiddet uyguluyordu. Kimse sesini çıkaramıyordu şimdi teferruatına girmeyeyim. Yine çıktık tahtaya 7-8 kişi biri de ben. Herkes yedi dayağı oturdu. Tenefüste duvara baktım, düz değil 2 parçadan oluşuyor alttaki parça daha önde yani ortasına zıplayıp tutulabilir. Kaçırır mıyım bu fırsatı? Evim zaten 550 metre kadar aşağıda yolu bulmak da kolay dümdüz yol 1 kere sola dönüyorsun. Öğretmenin aramadığı yer kalmamış en son annemi aradı oğlunuz kayıp diye annem de burada evde demişti. Devamında gelişen durumlar... Sonra ben ortaokulda hiç kaçmadım. Yani ilkokulda bir kaç kez kaçmıştım ama 8. Sınıfa kadar kaçmadım. Lakin Lise1'e geldiğimde de 40 gün devamsızlık düzenli olarak 3 günde 1 kaçıyorduk yarım gün yazılıyordu. Kaçtığımız yer mızraklı çitler oluyor ya hani onların üstünden atlıyorduk resmen ölümle mücadele. Hiç unutmam diğer sınıflardan tecrübesiz bir arkadaş, yaşı bizden 1 yaş küçük atlarken mızrak makat kısmına girmişti. Pantolonu falan yırtılmıştı gerizekalı diye alay etmişti herkes çok üzülmüştüm ona. Yani lise de öyle bir ortam ki alay derecesi çok üst düzey insanı intihar ettirir. Çocuğa neler diyorlar Basurların silindi rahatla diye bağırıyorlar hey Allah ım ya. Neyse en çok Lise 1 de kaçtım sonra devamsızlık 20 güne falan indi işimiz zorlaştı.

Bizler top alma bahanesiyle eve giderdik vallaha en sağlıklısı.

Bizim okulda öğretmenler gününde kaçmak gelenek gibi bir şeydi. Tellerden atlarken pantolonumu boydan boya yırtmıştım. En acısı da ben atladıktan hemen sonra herkesin ana kapıdan yürüyerek çıkışını seyretmemdi.

Ben hiç okuldan kaçmadım

İlk okulda okulbahçesinden çıkmak yasaktı ben bir şekilde kaçıp parka gitmişti parkta oynarken yere düşüp bayılmıştım 2 saat sonra hoca gelip beni bulmuştu ve cetvelle sınıfta elime vurmuştu.

11 sınıftayız. Geçen sene ilk dönem mı neydi. Bizim kimya dersi günde 4 saat olduğu için 2 ders işleyip son derste kaçıyorduk. Ama bakın. İlk ders 4. saatte, son ders 10. saatteydi. Biz arkadaşlarla toplu kaçışlara başladık. Bizim edebiyat hocası vardı kanka gibiydik hocayla. Bizi hep dışarı çıkarırdı hoca. Yani 20 defa kaçmışızdır ama sadece 4 gün özürlü yok yazılmam var. Çok pişmanım cidden. 11 kimyası gitti elden. 12 de organik de var. Ben ne yapacağım şimdi?

Hiç kaçmadım çünkü canım isteyince gitmiyorum ama bir keresinde ortaokul da seçmeli dersten kaçıp eve gitmiştim. Kapıya kadar çıktım, 10-15 dakika kadar kapının önünde bekledim, sonra annem kızar diye okula gittim derse girdim. d

Eğer bol maceralı anılarınız varsa anlatın, okuyalım. Benim de bir sürü var fakat o kadar uzun ki anlatılamaz. Son düzenleyen: Moderatör: 23 Haziran 2020

Okuldan kaçma değil ama güzel bir anı. Okulda ta en üst kata çıkıp aşağıya doğru torpil bırakmıştık.

Son 2 ders beden dersiydi, ortaokulda öğlenci olduğumuz için karanlıkta çıkıyorduk. Kapıya yanaştık, açıp koştururken arkadan müdür yardımcısının "Sizi bulacağım ulan!" diye bağırmasını duydum. O aksiyon efsaneydi ya.

Ben okuldan kaçmaya erken başlayanlardanım. Ortaokulda son derslere çoktan seçmeli, sıkıcı dersler denk geliyordu ve bize de kaçmak helal oluyordu artık. Ama ben lisedeki bir anımı anlatayım. Hiç unutmam, Hasan adında, 195 boylarında, 35-40 yaşlarında, zayıf ve yarı kel bir hoca girecekti derse. Dağıtılan kitapları millete sıra sıra okutup, 2-3 yorum yapıp bitiyordu dersi. Hemen bu sıkıcı dersi ekmek için birkaç kızlı erkekli sağlam kişilerle toplanıp okulun üstüne, spor salonunun yanındaki tellere gittik. Oradaki telleri de okuldan sürekli firar eden keko tayfa millete iyilik yaparak açmış, kaçan oradan kaçıyordu kısacası. Bazen orada nöbetçi hoca oluyordu ya da göz ucuyla o dediğim telleri izleyen bekçi oluyordu. Numaracı bir arkadaş hemen gidip bekçiyi oyaladı, önden kızlar tellerden geçerek tepeyi aştılar ve özgürlüğe doğru koştular. Kızları garantiye aldıktan sonra bekçiyi takmayarak biz de topuk yaptık daha sonra, bekçi görse de pek sallamadı her zamanki gibi. Sonrası oturup yemek yedik, o sokak benim bu sokak benim gezdik, yol üstü lunapark ve go-karta rastladık. Bayağı eğlenip, 2-3 semt gezip yorgun argın günü bitirmiştik o gün. Sonra bizim bu olayı biri fark etmiş ve Hasan'a ispiyonlamış. Hasan da o gün performans notu veriyordu, hepimize düşük verdi kaçtığımız için ancak kimin umurundaydı? Kimsenin Bir keresinde de okuldan sabah kaçıp İstanbul adalara gitmiştik. O da başka konuya artık.

Kaçmadıysan başlama. Bağımlılık yapıyor.

8. sınıftayız. Annemin mızıklanmasıyla haftasonu kursuna gidiyorum. 3 hafta gelmezsen devamsızlık siliniyordu, biz de 3 hafta boyunca internet kafeye kaçıp 1 hafta kursa gidiyorduk. İnternet kafeci bize veriyordu anahtarı "siz açın gençler ben iki dakikaya burdayım" diyerek... CS oynamayı orada öğrendik tabii ki.

Ortaokulda boş ders olduğunda kaçıp CS 1.6 oynamaya giderdik. Güzel günlerdi.

Bende en çok lise 1 de kaçtım.

Anaokulundayız yemek yedik sınıfa geçeceğiz. Hep aklımda okuldan kaçma fikri var. Arkadaşlara önceden dedim kaçalım diye onlarda kabul etti. Sınıfa geçmeden önce girişten geçiyoruz, girişte de orta boyutta bir masa var üstündeki örtü büyük olduğu için altı gözükmüyor. Sınıfa geçerken arkadaşlara dedim bunun altına saklanın hemen diye. Sonra 2dk. bekledik hoca geçince girişten kaçtık. Tabi sitede olduğumuz için herkes parka koştu bende eve geçecektim sonra vazgeçip arkadaşlara döndüm. O arada bir arkadaşın annesi gördü beni dedi erken mi bıraktılar bende korkarak evet dedim ve parka gittim 2dk. sonra hoca geldi biz kaçıyoruz tabii sonra korkudan hocaya dönen olunca bizde mecbur döndük sonra müdüre getirmişi bizi bir daha yapmayacağımıza söz verdirtmişti ve bir daha yapmadık.

İkinci sınıfta iken arkadaşım kusmuştu bende yanına gidince kustuğuna bakıp midem bulanıp kusmuştum sonra hoca eve bırakmıştı, ilk defa kustuğuma sevinmiştim

10. Sınıftaydım. Ara tatil öncesi son gün sinifin yarısı gelmemis. İlk 2 ders biyolojiyi çektik sonra mat mat coğrafya vardı. 7 kişi aşa indik plan yaptık 3-4 farklı kapı var. İşte teneffüs bitti ilk katta kapı nobetcisi var gözetliyor sürekli, zaten ilk dış kapı kilitli. Kantine indik çıktık Z baktım cağra yok nöbetçi personelin duyacağı sesle ders beden di mi? Dedim. He he dediler. İlk kapinin baktığı tarafta, nobetcinin gireceği yerden spor salonuna inem bir merdiven var O merdivende hocaların parmak izinin olduğu parmak izli bir kapı var. Saslnsomiza kapı açıktı. 2 dk nobetcinin basini cevirmesini bekledik. Başını indirdiği gibi yardırdık. 100M ileride okulun yurdu var. Oraya sakin adımlarla, sanki yurda gidiyormuş gibi yürüdük ne olur nolmaz diye. Oranın kapısı açıktı. Direk çıktık kafeye gittik nargilemizi soyledik okey attık oğlen vakti gelince çantaları aldık eve gittk.

Okuldan kaçma anım çok ama lisedeki 2 tanesini hiç unutmam. (Aslında 3 ama onu anlatamam) İlkinde hiç sevmediğimiz 3 öğretmenin arka arkaya 6 dersinin olduğu bir günde okul kapısında durup sınıftan 5 kişiyi çevirdim. Sonucunda o gün üst üste başımıza felaketler geldi. İlk önce takılacağımız yere gitmek için bindiğimiz otobüs bir kadına çarptı. Sonrasında sağanak halde yağmur indirdi hem de sığınabileceğimiz bir yer yoktu. Yağmur sonrasında deniz bisikletlerine binelim dedik, aramızdan birkaç dangalak bir deniz bisikletinden diğerine atlayıp durdu. İşin sonucunda denge bozuldu 3 deniz bisikletinden 2 tanesi alabora oldu ve aramızdaki 2 akıllı hariç geri kalanımız denize düştük. Sonrasında üniformalarımız biraz kuruyunca teleferiğe çıkalım dedik (2005 yılı) ve yarım saat teleferikte kaldık, indikten sonra 2 arkadaşı eşek arısı soktu ve finali de o bölgede oturan boş boğazlı akrabama yakalanarak kapattık. Diğer anım da herkesin katılmasının zorunlu koşulduğu bir törenden kaçmaydı. Önceki hikayedeki arkadaşlardan 3 tanesi gene işin içindeydi ve yanımızda 4 kişi daha vardı. Bizim okuldan kaçmak için ön kapının oraya 1. kattan sarkarak atlamak gerekiyordu ve okulların katları bildiğiniz gibi normalden daha yüksek oluyor. 8 kişiden 2 tanesi bileğini burktu ve haliyle kaçacak durumları kalmadı, üstüne oldukta sportif, aşırı derecede sinirli ve 2 okul takımının kaptanı olduğum için beni çok seven beden eğitimi öğretmeni bizi fark etti. Abartmıyorum, tam 2 kilometre peşimizden koşturdu ve kalan 6 kişiden 3 tanesini daha yolda kurban verdik. Biz 3 kişi kaçmayı başardık ama bizi bilen öğretmen bunun intikamını almaz mı? Tabi ki alır. Sonraki Pazartesi günü bileğini kötü burkan 2 kişi hariç diğer 6 kişiyi kürsüye çıkardı, 2 bin kişinin önünde bağırdı, azarladı ve Pazartesi töreni boyunca canımıza okudu. Beni sağlam bir tokatladı, ayrıca aşağıladı ve okul takımı kaptanlıklarımı da benden aldı. O beden eğitimi öğretmeni aradan 14 yıl geçmiş olmasına rağmen beni hala sever ama o gün tokatlarken her tokadında diğer yanağımın yüzümden ayrılıp bağımsızlığını ilan ettiği günü hatırlarım. Bu da bonus olsun: Bunların yanında okuldan gene kaçtığımız günlerden 8 kişi karting'e gittiğimiz gün de aklıma geldi ama onun da sonucu pek iyi olmadı. Ben ve gene benim dangalaklığıma uyan başka bir arkadaş daha pistte ters yönden gittik, başka bir arkadaşın kenardaki lastik duvarın altına "dalmasına" neden olup yaraladığımız bir sabotaj yaptık. Tabi sonucunda hepimiz pistten kovulduk...

Ben de kaçayım mı ya? Son düzenleyen: Moderatör: 14 Nisan 2022

Hiç kaçmayan ben