Ön yargı ile yaklaşmaya devam edin.

Oturdukları yerden ders dinlemeyi çok büyük marifetmiş gibi görüp, köle olduklarını düşünen gençlerin özel sektörde dayanabileceklerini pek sanmıyorum.

Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

@Millerogness Lise ve üniversite yıllarım hep havacılık eğitimi ile geçti. Yaklaşık 7 yıl uçak bakım ve mühendislik konusunda eğitim aldım. Şu an hedeflediğim yere ulaştım. THY'de mühendis olarak çalışıyorum. Tabii ki hedefler her zaman devam ediyor. Şimdiki hedefim ise belirli bir tecrübe kazandıktan sonra yurt dışına açılmak. Okumanın yaşı olmaz. Hem 8 saat yorucu bir işte çalışıp, hem o çalıştığı işte yükselmek için sınavlara çalışıp hem de üniversite okuyan birçok arkadaşım var benim. Hayatta hiçbir şey emek verilmeden elde edilmiyor. Emeğini hakkıyla da gösteren bir gün hakkını alıyor. Ben işte küçük yaşlarımda özel sektörde çok pis işlerde çalıştım. 13-14 saat çalıştığımız oluyordu. Artık eve gidince ayakta durmaktan sırtımızı ve ayaklarımız hissetmiyorduk. O yıllarda kendime bir söz verdim. Ben hayatımın sonuna kadar bu insanların ağız kokusunu çekmeyeceğim diye. O benim hep çalışma ve başarıyı yakalama konusunda umut ışığım oldu. Ve bir günde küçükken hayalini kurup hedefini koyduğum yerlere ulaştım. Çocuk küçük yaşta bu bilinci kazandığında geri kalan her şeyin çorap söküğü gibi geldiğini düşünüyorum. Her şey kişide bitiyor kesinlikle. Kendi meslek hayatımdaki insanlardan örnek verecek olursam bir gün sanayide ustalık yapıp da bugün sıfırdan üniversite okuyup, İngilizce yapıp uçak teknisyeni olarak hayal edemeyecekleri şartlarda çalışan insanlar var. Hiçbir şey için geç değil bu hayatta. Yeter ki kişi istemeli ve bu istediğini icraata dökmeli. Ben öğüt vermeyi sevmem. Ancak tavsiye veren insanı çok severim. Bu hayat her şeyi tecrübe edecek kadar uzun değil. Farklı hikayeler dinlemek, tavsiyeler almak kişinin altyapısını oluşturma konusunda büyük önemler taşır. Tabii ki seni okul çıkışı nargileye çağıran insanların tavsiyelerinden bahsetmiyorum Başarılar.

Merhaba. Öğrencilik kavramı aslında çok geniştir. TV'de Prof. Dr. Osman Müftüoğlu'nu dikkatle dinleyerek sağlıklı yaşamanın temel anahtarlarıını öğrnemeye çalışan bir kişi de yerine göre aslında bir öğrencidir. Bir okulda öğrencilerini en iyi şekilde şekilde eğitmeye çalışan bir öğretmen, öğrencilerine bir şeyler vermeden önceki tüm bu hazırlık devrelerinde yine bir öğrencidir, öğrenci gibi ayni şevk ve öğrenme azmiyle yeni bir şeyleri öğrenmeye çalışmalıdır ki karşındaki bilgiye çok aç olan öğrencilerine bu eğitimi en iyi şekliyle yapabilsin. Her meslek dalında mühendislikte, doktorlukta, hukukta, öğretmenlikte, polislikte, subaylıkta, vb. tüm bu yetiştirme ve mesleki geliştirme kurslarında, kendi mesleğiyle ilgili yeni bilgileri sürekli olarak alarak kendisini mükemmel olarak güncelleyebilen her meslek sahibi kişi de bir öğrencidir. Bu bilgileri alıp özümseyinceye kadarki olan bu süreli süreçlerde de herhangi bir öğrenciden çok farklı tutulamazlar. Sonuç olarak bir şeyleri sürekli almak isteyip kendisini sürekli güncellemek isteğinde olan kimseler için öğrencilik sadece okullarda kalıp bitmemiştir, tüm ömrü boyunca sürekli hale de dönebilmiştir. Yani öğrenciliği sadece okullardaki kısıtlı dönemlerde kalan ve sadece ebeveynlerinin desteğini alarak çok rahat şekliyle okuyabilen bireylerle veya tam tersi okul giderlerini hep çalışıp hem okuyarak dengeleyen ve ailesine hiç yükü olmayan ve hatta bir maddi desteği olabilen bu çok özel kişilerin gözünden de bakarak görmemek gerekir. Öğrencilik var olan öğrenme isteğiyle ve bir şeyleri alıp güncellenme isteğiyle ister bu refah seviyesi çok rahat, isterse bu refah seviyesi çok düşük olan şartlarında bile bu misyonunu devam etitirip asıl bilgiye veya yaşanılan evrenin aslını keşfetmeye bir adım daha yaklaşabilmektir. İlim tahsil eden öğrenciler eğer bunu hakkıyla da veya layıkıyle de yapabiliyorlarsa bu en kutsal bir görevi ifa ederek yerine getiriyorlar demektir, ilim adamlarıyla ayni statüde bir anlamda da görülebilirler. Evrendeki var olan gizli bilginin Her zaman ve hep daha iyisini öğrenme, evrende hep daha iyisine ulaşma isteğimizin hiçbir zaman kaybolmaması dileğimle. Annem bir öğretmendir ve onun babası da bir öğretmen idi. Kolay gelsin. Saygılarımla..

Okula giden kimse.

Lise yılları özlemle anılır.

Özel sektör de bir çalış okula gitmek için can atacaksın. Çok abartılı bence o yazı.

Hayatının en güzel zamanlarını yaşayan kişidir. Çünkü bir derdi yoktur tek yapması gereken ders çalışmaktır. Özellikle lise zamanlarından bahsediyorum. Tabii bazı istisna kişiler var onlardan bahsetmiyorum. Öğrenci dediğin şahıs çalışır işe gitmez kimsenin ağız kokusunu çekmez. Hayat öğrenciye güzeldir bununda farkına okul bitince varır.

Ben merak etmem de o sözleri söyleyen biri büyük ihtimalle oturduğu yerden çalışmıştır

Öğrencilik kimilerine göre zor, kimilerine göre kolaydır. Çoğu kişi öğrencilerin tek yapması gerekenin çalışmak olduğunu, gerçek hayatta ne yapacağını yazmış mesajlarda gördüğüm kadarıyla Şimdi durum şöyle ki; gerçek hayatta çalışmanın zorluğunu bilmiyor olabiliriz . Eminim her türlü insan çıkıyordur karşınıza. Ailemde çalışan bir tek babam ve o da her gün anlatıyor zaten ne kadar zor ve yorucu olduğunu. Öğrencilerin işiyse sadece çalışmak, sabah gidip öğleden sonra gelmek ve oturduğun yerden tek yapması gerekenin ders çalışmak olduğu söyleniyor. Siz de öğrenci oldunuz zamanında, değil mi? Eskiden olan öğrencilikle şimdiki öğrencilik aynı değil tabii ki, farkındayım bunun. Ama hiç durup da her öğrencinin yaşamını bir saymak, sadece oturduğu yerden öğretmenleri dinleyip ders çalışan bir makine olarak görmek doğru bir şey mi? Üniversiteye hazırlananları ele alalım. Size 4 yıl boyunca lise eğitimi veriliyor ve 4 yıllık bu eğitiminizi bir üniversiteye girmek için 2 günde toplam 315 dakikada sınanıyorsunuz. Bu zaman zarfında en iyisini yapmak için kendimizi affedersiniz ama yırtıyoruz Herkes böyle mi bilmiyorum tabii. Genelleme yapmayayım. YKS'ye hazırlanırken benim tek tatilim resmi tatillerdi. Haftanın 7 günü hem okul hem dershanedeydim. Sabah 7'de çıkıp akşam 10'dan sonra eve giriyordum bazı günler. Hep bir koşuşturmaca oradan oraya. Otobüse yetiş, metroya yetiş, sınava yetiş, derslere yetiş, birebirlere yetiş, kütüphanede ders çalış... Sonu gelmeyecek bir koşuşturmacaydı bu. Okuması kolay mı geldi? Pekala, oturduğumuz yerden sadece ders çalıştığımız için yorulmamamız gerektiğini düşünenler için ofiste, özel şirketlerde çalışan bazı insanları örnek verelim. Onlar da sabah evden çıkıp en az 8 saat mesai yapıp akşam evlerine dönüyorlar değil mi? Bilgisayar başında çalışan insanlar da var. Ben aynı mantıkla bu kişiler oturduğu yerden sadece bilgisayar başındalar diye fazla yorulmazlar diye düşünebilirim o zaman? Doğru mu, elbette değil. Ama bizim için genelleme yapılıp böyle düşünülüyor ama? Biraz empati kurmak gerek aslında. Kimsenin hayatı kolay değil. Ne bir çalışanın ne de bir öğrencinin. Herkesi genellemek de doğru değil. İşini hakkıyla yapan da var, hakkıyla öğrenciliğini yapan da var.

Sabah 7'de kalkıp 8'den başlayarak sıkıcı ve ninni gibi gelen hocaları dinleyerek bütün uykusunu bölen hocalar ile uğraşıp, bide yetmezmiş gibi sözlüye kaldıran hocalarla uğraşan bireye öğrenci diyoruz.

Sayın Prof. Celal Şengör'ün eğitim konusunu baştan aşağı irdelediği, vaktiniz varsa kesinlikle izlemenizi tavsiye edeceğim Teke Tek Özel programını önce bir şuraya iliştireyim; "Dünyada eğitim ne düzeyde?" 60'lı yaşlarını geçmiş, hayatının her anında bilim olan, konu eğitim olunca hala çocuk gibi enerjik olabilen, bu ülkenin gerçekten sayılı değerlerinden biri olan sayın Prof. Celal Şengör'ün söylediklerini dinledikten sonra bende uyanan şey; Türkiye'de öğrenci hiçe yakın bir sayı, biz sadece öğrenci olduğunu sanan embesil bir nesilmişiz.

Şu anki eğitim sisteminde tamamen köle, Sabah 7.20 ders başlangıcı, 80 dakika ders, 10 dakika teneffüs, 13.30 bitiş.

Standart eğitim. Çocukları salak haline dönüştürüyoruz. O yüzden Enes Batur gibi kişilerden haz alan yutupırlar iyi ki var diyen nesil yetiştiriyoruz. O kadar standart bir eğitim ki çocuklar sanal aleme yöneliyor ve bunun gibi kişilere yöneliyor.

Ben çözümü çok iyi biliyorum, ilerde çocuğum olursa da uygulayacağım bir yöntemdir. Lise çağına gelmiş bir çocuk yaz tatilinde 15 saat PC başında, telefon başında g t büyütmek yerine girip bir işe çalışmalı. Ben özellikle hayatın zorluklarını görebileceği, başında annesi babası yokken, kışın sıcak sınıfı, yazın serin sınıfı yokken hayatı öğrenmesini sağlarım. Ezilecek, yorulacak, belki bana içinden saydıracak bile ama 10 yıl sonra babam ne kadar güzel bir şey yapmış, zamanında anlayamamıştım diyecek. Nereden mi biliyorum? Aynı şeyleri yaşadım çünkü. 8. sınıftan 10. sınıfın yazına kadar değişik değişik işlerde çalıştım. Maddi durumumuz mu kötüydü? Hayır. Bütün kazandığımı tek başıma yiyordum. Şu an 24 yaşıma gireceğim, babamın neden yaptırdığını çok iyi anlıyorum.

Ulan öğrenciliğe neden amelelik gözüyle bakılsın ders görüyorsun, yaşıtlarınla aynı ortamdasın, karşı cinsten yaşıtlarınla aynı ortamdasın, okuldan kaçarsın, eğlenirsin, hocalarla eğlenceli anlar yaşarsın okulu şahsen çok seviyorum ben.

İş hayatına da atıldım merak etme

Benim ilk uzun vadeli özel sektör de ki işim internet kafeye bakmaktı. 13-14 yaşımdayım bir hevesle girdim hem oyun oynayıp hem de para kazanacaktım. 2. Hafta lanet olsun dedim sonra kafa yerine geldi tabi ama iş işten geçmişti adamdan emanet almıştım dükkanı bir kere, geri dönemezdim çünkü adam haftada 1 gün ugrar parayı alır tarlaya çalışmaya giderdi. 35 gün çalışmıştım insanlarla ugraşmak gerçekten zor. Hırsızı mı dersin p-çi mi dersin hepsi vardı bir de küçüğüm ama hepsinin hakkından geldim benden büyük kişileri kovmuştum bir keresinde dangalagın teki kamera lazım arkadaşla görüşecem dedi sıfır kutudan açtım ve dedimki çıkarken ver bana bu şahıs 26 yaşlardaydı bu arada sonra tabi süresi bitti çıktı dangalak vermedi her gece dükkanı kapatmadan önce hep kontrol ederdim eksik var mı diye baktım kamera orada o adam ertesi gün yine geldi dedim seni alamam emanete ihanet ettin dedim sen yanlış yaptın patrona söyleyecem falan dedi sustum patron bana iyi yapmışsın almayıp demişti. Bu anımı da anlatmak istedim. Ve tüm bunların karşılıgında 190 TL almıştım. Degdi mi? Tabi ki hayır hayattan soguttu biraz. Ama hayatın gerçeklerini ve insanların nasıl pislik ve bencil oldugunu orada öğrendim.

Talep eden, sürekli arayan. Kağıt üzerinde böyle.

Bu konu ile ilgili düşünceleriniz nedir, aşağıda tartışalım? Bana göre öğrenci budur. Sürprizbozan: Öğrenci

Sorun belli, peki bu sorunlara neden olan sebepler neler? Çözümleri neler olabilir? @Jira @fullmetal

Öğrencilik = Amelelik gözüyle bakıyoruz ama iş hayatının temposuna bakalım nasıl alışacağız. Ayrıca iş hayatında 4 aylık yaz tatili de yok, bunu göz önünde bulundurmak lazım Ha, memur olursun, o ayrı.

Daha iş hayatına atılmadan buna isyan edenler acaba ömürlerinin geri kalanında minimum 8 saat olmak şartıyla nasıl çalışacaklar çok merak ediyorum.

Ögrencilik iyidir isci olmadan bilemezsiniz

Benzer şeyleri yaşamışız, şuanda yaptığınız işi ve tahsilinizi öğrenebilir miyim eğer bir sorun teşkil etmezse. Bu soruyu sormamın sebebi ailemin okuyan ilk bireyi olamadım, yönlendirme yapabilecek herhangi bir tanıdığımda olmadığı için çalışma konusu benim için sadece ceza noktasında kaldı. Belirli bir olgunluktan sonrasında bir şeyler yapmaya çalışıyorum şuanda 26 yaşında. Bir yandan memuriyet görevimi yerine getiriyorum, bir yandan sürekli kişisel gelişim sağlarken aynı zamanda kurslarla bunu destekliyorum sürekli şekilde. Şimdi de üniversite okumanın planlamasını yapıyorum. Kısacası boşa harcadığım yılların farkını kapatmaya çalışıyorum fazladan emek sarf ederek. Sizce okumanın değerini anlamasını sağlamanın yanında çok doğru nokta yönlendirmelerde gerekli değil mi? Daha farklı bir şekilde bu yönlendirmeler nasıl yapılmalı sizce?

Okula gitmek için 7.00'da uyanıp eve 20.30'da dönen, dönecek olan, dönmeye çalışan, döndüğünü sanan, dönemeyen öğrencidir. (Bir günde 12 ders nedir ya.)

Sabah 7'de kalkıp daha o saatte söylenmeye başlayan; kalkıyor, okula gidebiliyor, ailesi tarafından bu imkan sağlanıyor olmanın ne büyük nimet olduğunu bilmeyendir. Öğretmeni ona bir gelecek çizmeye çalışırken kendisi bunu angarya olarak gören, hayatın en kolay işini dahi yapmayı yük sayandır. Başkasının kapısında it gibi çalışacağını bilmeyen, bu yüzden de kendine hizmet eden öğretmene, idareciye, okul hizmetlisine köpek gibi davranandır. Ailesi kendisine imkan sunabilmek için nelerden vazgeçerken, daha iyi bir telefon, PC almanın hayalini kurandır. Tek bir işiniz var: okumak. Bir zahmet 7'de kalkın, insan gibi eğitiminizi tamamlayın ve artık "tüketim" kısmından "üretime" geçin. Ha eğer okumayacaksanız insanların sırtında asalak olmayın. İşe girip çalışın.

Satın alacağı her şeyde öğrenci olduğunu belirten ve indirim bekleyen bi canlı türü. Bu tür tüm dünya ülkelerinde görülmeyle birlikte ülkemizde ayrı bi yeri vardır.