Durumun için üzülsem mi sevinsem mi bilemedim açıkçası çok sosyal bir insan değilimdir ama sağlam arkadaşlıklarım vardır ben bir nevi senin zıttınım hayatı sallamayan ders çalışmayan bir hobisi olmayan yeteneği olmayan boş bomboş bir adamım hayattan zevk alıyor muyum bilemiyorum bildiğim bir şey varsa o da kesinlikle intihar gibi insanların kendini bir boşlukta hissetip hayatına son vermesi gibi bir düşünceye sahip olmamam tavsiye istersen düşünce senin karakter huy senin kendini kendi düşüncelerinle kendin değiştireceksin ne olmak istiyorsan o ol kimse engel değil. İyi forumlar

16 yaşındayım, ortaokulda derslerime çalışmazdım. Genel olarak üniversite odaklı baktığım için kitap açıp bakmazdım. Liseye geçtiğim gibi çalışmaya başladım. Notlarım yükseldi. Şu 2 yıldır çalışmamak için bir isteksizlik kaygı hiçbir şeyim yok. Daha çok dijital anlamda yoğunlaştığım ve geliştirdiğim için memuriyet açısından bir hedefim yok. Kendimi geliştiriyorum. Para, iş vs. Ama ben sormak istiyorum gerçekten, çünkü uzun zamandır kimse ile bir iletişimim yok ve şu an için hayattan kendimi soyutladım, beni mutlu eden şey hobilerim ve kendimi geliştirdiğim alanlar ama yalnız kalmam beni gerçekten sıkıntıya sokuyor. Okul sonrası günde 3 4 saat molasız çalışıyorum, gecelere kadar sürebiliyor ve ders çalışırken bir yandan kendi kendime karşımda biri varmışçasına onunla konuşuyorum bu beni birazda olsa mutlu ediyor. Kendimi bilerek ağlatıp sinirlendirmek daha da motive ediyor. Kağıdı kitabı yırtıyorum, bazen bir şeyler kırıp parçalamak daha çok motive ediyor. Ancak anormal karşılanıyor. Dışarıda insanlara karşı bazen normal bir şekilde konuşmuyorum. Şu 3 yıldır kendimi belli alanlarda geliştirdiğim için onları kendi seviyemde görmüyorum, vizyonsuz olarak geliyorlar gözüme. Etrafımdaki çoğu insanın da benim gibi uğraşıp kendini geliştirmediğini bildiğim için boşluyorum onları biraz. Şu an psikoterapi görüyorum ve ilaç tedavisi alıyorum. İlaçlar biraz olsun içimi dindiriyor ama sonrasında tekrar tekrar eski halime dönüyorum. Ruh gibiyim gerçekten. Gelecekte ne evlilik, ne de eğlence hayalim var. Kendi egoma yenildiğimi hissediyorum. Bilmiyorum, kendimi nasıl düzelteceğimi de bilmiyorum. Sosyalleşmek hoşuma gidiyor, gerçekten beni çok mutlu ediyor. Gezmek, beraber insanlarla eğlenmek ama 24 saat evde ya da okulda oluyorum. Dışarı çıktığım gün yok. Uzun zamandır spor yapıyorum kendimi geliştirdim, ama bu bende bir şeyi değiştirmedi. Vücudumla sadece övünüp kendi potansiyelimi yüceltiyorum. Çünkü kendimi başka şekilde mutlu edemiyorum. Ne yapacağım? Artık dayanamıyorum, gerçekten yüzüme sanki bi' soğuk, bi' sıcak su geliyor, garip hissediyorum. Son düzenleyen: Moderatör: 12 Aralık 2022