Arkadaşlar lise 2'ye gidiyorum fakat hiç arkadaşım yok. Bisiklet aldım sürerim diye tek başıma sürmekten sıkılıyorum, derdimi anlatacak arkadaşım yok, canım sıkıldığımda yazacak arkadaşım yok, boş yapacak arkadaşım yok. Asosyal değilim okuldan geldikten sonra akşamları bisiklet sürmeye çıkarım. Sizce bu hep böyle mi gider?

Mümkün olduğunca evde kalmak, bir yere gidilecekse tek gitmek, insanlardan uzak durmak.

Yalnızlık en iyisidir. En azından dost kazığı yemezsin.

Ben lise boyunca 5-10 kişilik erkek gruplarıyla dolaştım arada güzel oluyor ama kız yada dişi olan hiçbir şey yaklaşmıyor onada dikkat et

Sosyalleşmek için en ufak adım bile atarsanız, böyle gitmez. Hayatınızı siz yönetirsiniz, bir başkası değil.

Asosyallikten kastınız hep evde oturup, hiç dışarı çıkmamak mı yoksa, dışarı çıkıp, sosyal bir aktivite yapmamak mı?

Kaşe+imza. Bende bu durumdan muzdaribim. Birkaç arkadaşım var şu an benden uzaktalar. Okuldakiler de neredeyse çok kötü birkaçı dışında. Okula yeni nakil oldum ve kimseyi tanımıyorum. Bugün ilk kez gittim. Ve sizin sorunuza gelecek olursak bu hep böyle gitmez. Burada sizin girişkenliğiniz, ayrıca oradakilerle düşünceleriniz aynı olmalı. En kötü 1-2 hadi o da olmadı bir tane sevgili bulursunuz onunla devam edersiniz. Eğer arkadaş bulamazsanız da hobi önereyim. Sizin zevklerinizi bilmem ama ben çok hüzünlü olduğumda şarkı açıp yatağıma uzanıyorum ve çok rahatlatıcı geliyor. Size de önerimdir.

Neden hiç arkadaşın olmadığına bağlı o.

Benim de hiç arkadaşım yok farkımız şu ki ben asosyalim sen yalnızsın. Bence arkadaş aramak yerine asosyal ol, yalnızlıktan zevk al.

Her onune gelene dostum demezsen kazik yemezsin zaten, dusuncen cok saçma.

Boş ver arkadaş ortamlarının birçoğu pislik yuvası olmuş 1 tane bul en temizinden onunla takıl fazla arkadaş demek sıkıntı demek.

Bir zaman sonra sıkıyor. Ağlayasın geliyor şahsen böyle oluyor.