Olur, elinde olmayan fakat olmasının o kadar da olasılık dışı olmadığı şeyleri istemen aç gözlülük değil. Daha iyi bir hayatı herkes ister ve eğer bunu yapabilecek durumdaysan nasip buymuş diyip yatmak ise tembelliktir. Elinde olabilecekken çeşitli sebeplerle olamaması ise üzülmek için gayet güzel bir sebep. Aç gözlülük elinde varken elinde olmayanın eline üç beş bir şey geçince onda niye var benim olmalı demektir. Mükemmel bir durumdayken karşı komşun araba alınca sinir krizi geçirmektir. Elinde j7 prime varken ulan bi Iphoneler çıkmış keşke alabilsem demek aç gözlülük değildir.

Bazen olur ya, adamlar dünyayı geziyordur, belki hayatınızda hiç gezemeyeceğiniz yerleri yapamayacağınız şeyleri yapıyorlardır, siz de çalışmanıza rağmen ben niye yaşıyorum ki dersiniz. Bir de sizden kötü durumda olanlara bakarsınız ki onlarda azımsanacak kadar az değildir ama teselli etmez. İşte insan kendini gene de kötü hisseder ve bunlardan depresif bir ruh haline girersiniz. Neden böyle bir şey olur? Aç gözlülükten mi? Siz de kendinizi başkalarıyla kıyaslar mısınız? Merak ettim ve bundan kötü hissettiğiniz olur mu?