Sosyal anksiyetem olduğu için genel olarak her şeye utanıyorum aralarından hiçbirisini seçemiyorum bir sürü var.

İyi yapmışsınız hocam. Daha dilini doğru düzgün kullanmayı bilmiyor, öğretmen olup oraya buraya çatıyorlar. Çoğu öğretmen böyle maalesef. Özellikle ilkokul öğretmenleri tam psikopat. Düzgün öğretmenlerde var tabii.

Çok katı bir kadın hocamız vardı ben üniversite hazırlıktayken. Kimse bir şey demeye cesaret edemiyordu o kadına. Bir gün boynuna şal atıp sınıfa gelmişti. "Hocam aynı kremalı pasta gibi olmuşsunuz." demiştim, tüm sınıf kahkaha atmıştı, utanan ben değildim kadındı ne patavatsızlık ama. Bir keresinde de odada tek başıma kendimle ilgilenirken ablam içeri girmişti ve video da açıktı. Hayatımın en utanç verici anıydı.

Siz söyleyince aklıma geldi. İlkokulda şiir okumam gerekiyordu ve o kadar insanın içinde mikrofonum bozulmuştu. Çocuk hali işte fena utanmıştım o anlık. Farkında olmadan hayatımı değiştiren bir olay sanırım. Arkadan müzik geliyor ben mikrofonla uğraşıyorum düşünsene ne kadar kötü. Bütün sırayı mahvettim. O gün bugündür asla sahneye çıkmam. Acaba böyle bir şey yaşanmasaydı şu an nasıl biri olurdum? Kafamda deli sorular.

Sevdiğim kız taşındığı gün ailesi okuldan gelip alınca ağlamıştım .

Hocam bence burada hoca utanmalı. Lafı vermişsiniz siz niye utanacaksınız? Sen nesin diye soru soruyor yani beklediği cevabı almıştır bence.

Senin içinden gelmiş.

Küçükken annem beni herkesin içinde dövmüştü çok utanmıştım.

Madde çok soğuyunca nasıl Bose Einstein Yoğuşması oluşuyorsa, çok utanınca da yeni bir duygu keşfediliyor. Ama utanç oranı sınırı aşması lazım göğüste acıyla karışık karına sancı giriyor. O duyguyu bu video ile yaşadım. Baştan sona izleyememiştim kendimi zorladım kan ter içinde pitirdum ha buni. Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

İlkokul zamanları... evde ödev yaparken kendi kendime saçma şarkı sözleri uydurup şarkı söylüyorum. Sonra annemin gizlice beni izleyip güldüğünü fark ediyorum ve o an kaynar sular dökülüyor. Şu videodaki olaya benziyor.

Bir de onun üstüne gülerek "İnsan olduğunu biliyorum, sen kimsin?" dedi. Ben de gülmeleri yüzünden kısa kesip "Yusuf" dedim. Tamam otur dedi istediğine ulaşamayınca. Nasıl bir cevap bekliyorsa artık. İlk günden düşman bellemiştim kendime o hocayı. Bir de ben gülmelerine utanmıştım. 40 kişi sana bakıp gülünce ve sen dimdik durunca utanıyorsun ister istemez.

Benim çok utandığım iki an var. Birinde bisikletle bir kaldırımdan öbür kaldırıma geçecektim, araba bana yol vermişti ben de bir anlık dalgınlıkla ona yol vermiştim adam sen bilirsin deyip gitmişti. Bir de hoca derste birine yaranmaya, iyi görünüp işini yaptırmaya çalışana ne denir demişti ben yine bir anlık dalgınlıkla yavşak demiştim. Kızmamıştı ama çok utanmışım Peki sizin en utandığınız anlar neler? Son düzenleyen: Moderatör: 6 Haziran 2020

Sen kötü birşey yapmamışsın, aksine doğru birşey yapmışsın.

Çok varda hangi birini anlatsam bilemedim. Sanırım içlerinde en çok utandığım anım budur: Ortaokul son sınıftayken minyon tipli bir arkadaşımız vardı, çocuğu alıp çöp kovasına sokmuştuk. Daha sonra çöp kovasıyla beraber sınıftan dışarıya doğru yuvarlanmıştı. Bütün bunları yaparken de kapıya bir tane arkadaşı nöbetçi dikmiştik, müdür de sessiz olmasını işaret ederek girmiş içeriye. Öyle yakaladı bizi ondan sonra bayağı bir azar işittik fakat müdürü gördüğüm ilk an baya utanmıştım, yüzüm kıpkırmızıydı.

Dersteyken osurmak. Tüm sınıf kanalizasyon kokmuştu.

Cevapları okuyup utanmaya geldim.

Yarışmada sunum yaparken heyecandan bir şeyleri yanlış yaptığımda.

Günlüğümü okumak.

Lisede sınıfın ahşap kapısını ayağımla açıp artistlik yapmak istedim. Tekmeyi vurmamla ayağım öbür taraftan çıktı. Ayağım içeride kalmıştı. Müdür yardımcısı yardıma gelmişti. İnanılmaz bir utanç zehirlenmesiydi.

Sınıfta arkadaşlarla otururken Kuzey Güney'deki Kuzey'in meşhur "Simay benim karım lan" repliği aklıma geldi ve bir anda söyleyiverdim. Farkında değildim, önümde de Simay adında sınıftan biri oturuyordu

Lisenin ilk gününde manyak bir hoca girmişti derse, kimse sesini çıkarmıyordu. İnsanları rastgele kaldırıp pat diye sorular soruyordu. Durup dururken beni kaldırdı, "Sen nesin?" dedi. Ben de sağa sola baktım, herkes bana bakıyor. Ne diyeceğimi bilemeyip "İnsan" dedim. Nasıl utandığımı anlatamam. Gülmüşlerdi Allahsızlar. İlk günden rezil olmak böyle bir şey.

Bizim evin kapısı açıkmış annem komşuyla konuşuyormuş bende bağırarak şarkı söylüyordum komşu bana bakıp gülmüştü o an çok utanmıştım.