Bazı şeylere karşı da hevesimi kaybetmeye başladım, gençliği nasıl yaşamak gerektiğini bilmiyoruz sanırsam. Özellikle kendi özelimde konuşursam.

Bu konuları düşünmeden önüne bakmanı tavsiye ederim sadece.

Üniversiteyi kazandın mı? Kendini bu süreçte çok yormuşa benziyorsun, psikolojik olarak kendini tükenmiş hissediyorsun. Biraz dinlenmeni fayda etmediği durumda bir terapi edinmeni tavsiye ederim.

21 yaşındayım hemen hemen yakın şeyler yaşamışız. Eskinin insanları da acaba bu yaşlarda böyle miydi çok merak ediyorum. Şu an herkes hemen hemen küçük bir kıvılcımla birbiriyle kavga ediyor saçma sapan davranıyor buralara çok şey yazmak isterdim ama ne olur ne olmaz diye yazmıyorum

19 yaşındayım, özel hayatımda zor zamanlar yaşadım bir süre. İnsanlardan uzaklaştım biraz, üniversite sınavı vs. derken. Yaşadığım hayattan keyif alamadığımı hissediyorum bazen, uyum problemleri çekiyorum. Çok genç olduğumun farkındayım ama sanki gelecek yokmuş gibi geliyor. Nasıl mutlu olurum, nerede mutlu olurum sorusuna kendi kendime tatmin edici bir cevap veremiyorum, bulamıyorum ve ikilemde kalıyorum. Mutsuz olmaktan korkuyorum mutsuzluk çektim, bu mutsuzluğun anlık değil kronik olarak hayatımın her döneminde verdiğim tercihlere veya karakterime bağlı bulunmasından korkuyorum. Varsa benzeri şeyler zamanında yaşamış veya yaşamış insanları gözlemleyen abilerim, ablalarım. Biraz nasihatte bulunsa güzel olabilir.

Terapi görüyorum. Üniversite kazandım ama gitmedim, tekrar hazırlanmak istedim. Eğitim hayatıma önem veriyorum, DEHB tanısı da aldım maalesef bu süreçte. Bunun da etkisi olduğunu düşünüyorum, belki de bunalım ile alakalı bir sorunum vardır.

O psikolojiyi kaldırabiliyorsan daha iyisini kesinlikle yaparsın. Senin yapman gereken tek şey bu konuları düşünmemek olur bence, kendini fazla yormadan tekrar üniversite sınavına hazırlanırsan güzel bir hayat seni bekliyor olabilir.

Bence mutsuzluk ya da mutlu olma durumlarına kendine göre yeniden değerlendir. Mutsuzluk senin için nedir, mutlu olmak senin için nedir? Bunları kararlaştırdıktan sonra gerisi sana kalıyor, öz güvenli olmakta gerek tabii. Piskolojin yavaş yavaş düzeliyor sonra, anlamıyorsun bile. Belki ruhsuzlasiyorsun duygusuzlasiyorsun ama en azından kendini iyi hissediyorsun.