Benim babam bipolar kişilik bozukluğu olan birisi. Ayrıca çocukken babasından şiddet görmüş. Bazen ona merhamet edesim geliyor. Anneme her türlü eziyeti, zulümü yaptı. Abime ve bana babalık yaptığını düşünmüyorum. Annemi sayamayacağım kadar çok kez aldattı. Gereksiz yere krediler çekip icralık oldu. Henüz hiç başlamamış 70.000 TL ve halihazırda maaştan her ay kesilen 165 TL icralar var. Amcalarım halalarım babaannem ve dedem de annemi ve beni kendimi bildim bileli hiç sevmiyorlar ve benim yanımda beni anneme karşı doldurmaya çalıştılar, anneme karşı çok kötü sözler söylediler. Nitekim aynı şeyi abime de yaptıklarını düşünüyorum. Bu kanıya varmamın nedeni son 12 yıldır abimin bizimle görüşmüyor olması. Annem henüz 51 yaşında olmasına rağmen her türlü sağlık sorunu var. Babam öğretmen bu arada. Nasıl böyle birini öğretmen yaptılar anlamıyorum. En sonunda annem babamın vasisi oldu. Amcalarım bana diyor ki "sen bu yaşta deprasyon tedavisi görüyosan büyüyünce daha kötü olursun zavallı baban abini kaybettiği gibi seni de kaybeder. " Bunu söylerken hiç düşündüler mi acaba bir insanın babasının hem var hem yok olması, annesinin her gün gözlerinin önünde erimesi nasılmış?

Yaşadıkların çok kolaymış gibi sana amcaların bu sözleri söylemesi cidden tuhaf ama tabii "ateş düştüğü yeri yakar" yaşamadan bilemezler. Durumun çok sıkıntı Allah yardım etsin.