Açtığım konulara cevap verilmediği zaman.

En üzüldüğüm değilde baya üzüldüğüm aklıma geldikçe içimde bi boşluk olan bir anımı anlatayım bundan 2 sene önce falan steam'de 60 liralık skinim var o sıralar bet siteleri çok iş yapıyor herkes bet oynuyor falan bende facede post görüp benim 60 liralık skini basıyorum ama o zamanlar benim için o skin ne kadar büyük bir mebla anlatamam. Neyse işte bastım bu skini bete baktım basıyorum geliyor basıyorum geliyor çok iyi hatırlıyorum 8'de başlamış 12'de bitirmiştim katlamayı günün sonunda elimde 150 liralık ak vardı yanımdaki arkadaşım gel bunuda basalım crash 2x falan dedi bende gaza geldim bastım gel gör ki hayat yüzüme güldü ve 300 liralık flip knife forest ddpat yaptım ama biz evde nasıl çıldırıyoruz kalbim küt küt atıyor falan 45dk baya sevindik kendimize anca geldik daha sonra işte dedik bi 600 liramız yokmu be bas aga bas falan derken gene gaza gelip bastım ve kaybettim hayatımda ilk defa katlamıştım ve 15 gün falan baya üzülmüştüm 1 hafta aklımdan çıkmamıştı buda böyle bir anımdır.

Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et Cidden bu.

Basit gelebilir ama kuşum kaçtığında çok üzülmüştüm. En değil ama aklıma bu geldi.

Kumar siteleri yalan dolan. Kumarın gerçeği kötü sanalida kötü. 1.5 yıldır el atmıyorum o yüzden. 400 dolar rahat kaybetmişimdir aynı şekilde olaylar ile.

Hayatım komple bir hüzünden ibaret...

Babamın borçlarının gırtlağına kadar gelip gecenin bir vaktinde ağladığını duymam. Yanına gittiğimde, "Sizin sokakta kalmayacağınızı bilsem, intihar ederdim." demiş olması. Borçlar tamamen kendi hatası ama onu çaresiz görmem üzmüştü. Hiç unutmam, o abi de bana hakkını helal etsin. Yıllar önce ODTÜ'de öğrenciyim. Çok iyi geçmeyen bir ikinci sınıfım vardı. Finallerden sonra ailemin yanına zor bir şekilde gitmiştim. Hava alayım diye motora bindim. O sırada bir abi de dükkandan mal taşıyordu. Motora binerken tek başına kaldıramadı. Yeğenim bir el atsana demişti. Ben de o gün sinirimin bozuk olmasından dolayı takmadan gittim. Adam motoru kaçırmıştı ve üzüldüğü belliydi. Çok ayıp ettim. Eğer bir gün o abiye denk gelirsem, kendisine maddi destek bile olurum. Onun dışında artık üzülmüyorum. Hayatta öyle acılara şahit oldum ki artık dertler basit geliyor.

Lanet olası derleyici kodunda hata var dediği zaman.

Kişisel ve karaktersel özelliklerimden dolayı, insanlardan farklı olduğum için; İnsanlarla aramda görünmez bir uçurum var. Kimsenin beni anlayamayacağını hissettiğimde veya bana güvenen birini hayal kırıklığına uğrattığımda, olmak istediğim yerden milyonlarca ışık yılı uzakta ve varmam imkansız gibi hissederim.

Valla orası öyle ama kendine hakim olabilirsen ki bu çok zor ama katlıyorsun hocam geçen haftalarda 20 doları 280 dolar yaptım.

Annemle babam ayrıldığında.

11 senelik kedimi kaybettiğimde çok üzülmüştüm. Bir de 16 Nisan referandumunda mühürsüz oyların da kabulü gibi skandal bir kararla Evet'in kazanması.

Ben katlayıp katlayıp batan taraftayim. Dediğin gibi durmasını bilmek gerek bazen.

Kurtuluş Mücadelesi anılarını dinleyip okuyunca ister istemez hüzünleniyorum.

Ankara'nın dilenci çocuklarını görünce☹ Hiç bu kadar çaresiz olmuyorum belkide.

Technopat ailesi olarak burada en üzüldüğümüz anları paylaşalım, dertlerimiz çoğalıp derman olsun. Benimki genellikle biriyle kavga ettiğim zaman gerçekleri söyleyemediğimde oluyor. Yani bazen susuyorum, genellikle haklı olduğum yerlerde. Boğazım düğümleniyor, söylemek istiyorum ancak söylesem karşımdaki kırılacak, belki aramız soğuyacak diye söyleyemiyorum. Bazen yalnız hissettiğim oluyor...

"En" olarak hatırladığım çok yok ama yakın zamanda motosikletlerle arkadaşımla Kütahya civarına gezi yapmıştık. Oradaki eskiden kalma mağaraları gezdikten sonra tam oradan ayrılırken tek kişi 25-30 yaşlarında bir abimiz ile karşılaştık ve ona yakınlarda market-bakkal var mı diye sorduk. Neyse tarif etti falan en sonunda da kendisinin arabasında su ve meyvenin olduğunu istersek verebileceğini falan söyledi. Biz istemedik ama sanki o biraz bizle takılmak istiyordu gibi geldi. Hani tek kişi gezmek yerine bizle muhabbet ederek gezmek istiyordu sanki. Ama tabi saat geç olmadan yeniden Eskişehir'e döneceğimiz için çok muhatap olmak istemedik. Nedense eve vardıktan sonra aklımda kaldı oradaki abi. Keşke meyvesini yeyip suyunu da içeydik, ardından da beraber takılsaydık dedim. Pek iyi niyetliydi ayıp ettik gibi geldi, kötü hissettim bir kendimi.

Sıralayarak gidecek olursak, yakın arkadaşımı kaybettiğimde üzülmüştüm yıllar önce. Ünide bir hanım ablamıza umut vermişim sanırım, kız içine kapanık bir şeydi, arkadaşlarından duydum daha sonra. Ergen kafası bitince ayıp ettiğim için ona da üzülmüştüm, çok değil ama ayıp ettiğim için... Gerçi hala takipleşiyoruz da iletişim yok, sahibine bağışlasın. Beni en çok üzen ise, annemin hastalanması ve ameliyatlık bir operasyon geçirmesi. Evet, hayatımda çok şey kaybettim, çok şey de kazandım ama anne gibisi yok. O teraziye anne binince çok değişik ruh hallerine giriyorsunuz. 4-5 ay nasıl yaşadım, nasıl işe gidip geldim, nasıl uyudum bir ben bilirim bir Allah. Annenizi öpün, sevin, kıymetini bilin.