İnsanlar kötü alışkanlıkların unutturacağını düşündürüyor oysa ki unutmuyor insan başına daha büyük bir dert geldiği için es geçmeye başlıyor acısını.

Bir süre sonra kabulleniyorsun ve yaşamaya devam ediyorsun. Hepimiz eninde sonunda bu acıyla karşılaşıyoruz. Herkesin psikolojik eşiği farklı olduğu için kimisi kaldıramıyor veya kimisi psikolojik sorun yaşıyor ve sağlık sorunları meydana geliyor.

Kabuk bağlamayan yaraların acısı bitmez, sadece zamanla acısı diner ama o yara orada kaldığı sürece, hatırladığın sürece acın dinmeyecek. Bu yüzden artık hayatımda olmayan insanlarla hep iyi zamanlarımı düşünürüm, kötüyü düşünmenin manası yok, içteki burukluk anca güzel günlerin hatıralarıyla azalıyor.

5 ay önce dedem öldü, bizim fırın var, hastalıktan kıvransa canı sıkılır yine gelirdi, masası var fırında otururdu oraya karışmaz etmezdi kimseye öldüğünden beri o masaya silueti oturmuş kalkmaz olmuş benim için sanki hep orda.

Bir zaman sonra kendin unutacaksın...

Acısı zamanla büyük oranda diniyor ama maalesef özlemi kalıyor.

Zamanla. Acısı asla dinmeyecek ama o acıya alışacaksınız. Eskisi kadar canınızı yakmayacak dolayısıyla. Sigara, alkol gibi zararlı alışkanlıklardan uzak durun.

Ben dedemi kaybettim alışıyorsun zamanla.

Alışmıyorsun. Zamanla o acı canını daha az yakıyor.

Alışırsınız sadece. 6 yıl oldu hala aklımda benim.

Unutursun diner deseler de acı hep aynı ilk günkü gibi çok zor özlüyorsun ama ulaşamıyorsun. Ölenle ölünmüyor işte ama ölen çok özleniyor o ölüp gidiyor onsuz yaşamak bize çok zor geliyor.

Eğer aşırı yakınınız değilse 1 haftadan sonra adı aklınıza çok az geliyor. Artık 2. haftadan sonra ise resmen unutuyorsunuz

Atlatmazsınız. Alışırsınız. Zaman insanı alıştırır.

Dinmez.

Acısı asla ama asla dinmez de geçmez de. Sadece sürekli başka şeylerle ilgilenmeye çalışman gerek ki onu unut ve acısı dinsin.

Unutmuyorsun, unutmak diye bir şey yok kardeşim insan için, bir mouse bozulunca çöpe atarsın ama o mouse ölmemiştir senin için sadece yanında değildir artık. Ölüm de böyle bir şey hep varmış gibi düşünüyor insan öleni.

Eğer bu bir ayrılık, küslükse zamanla unutuyorsunuz. Aklınıza geliyorsa da ayda yılda bir geliyor. Tanıdığınız diğer insanlarla birlikte de üstünü kapatıyorsunuz, unutuyorsunuz. Eğer bu bir ölüm ise Allah sabır versin. Maalesef verebilecek bir önerim yok

Alışırsınız diyenler yakınını kaybetmemiş insanlardır. Allah uzun ömür versin onlara da. Fakat kalpte olan yaranı iyileştirmek mümkün değil maalesef Ben de ninemi kaybettim, hala özlemini çekiyorum.

Düşünmemeye çalış. Kafanı dağıtmaya odaklan.

Hocam ben annemi 5 sene önce kaybettim. Yani ayrılık, özlem acısını unutma veya alışma diye bir şey yok. İnsan zaman geçtikçe kabulleniyor. Tabii ilk gün ki gibi aklımda değil her zaman. Ama ben de ilk zamanlar düşünüyordum, hayatıma böyle nasıl devam edeceğim diye. Etrafımda ki yakınını kaybeden insanları inceliyordum hep.

Acı geçmez. Acı az da olsa can yakar. Alışırsın, ama asla unutmazsın ömrün boyunca da o acı ile yaşlanıp o acı ile ölürsün. Kusura bakmayın ama bu böyle. Bir diğeri de aşk acısı, aşk acısı da insana sevmemen gerektiğini, seversen çürüyüp biteceğini öğretir insana. Hep derim, ''Onun olmadığı ve isminin geçmediği yerde her zaman mutluyumdur'' diye, bu söz hiç çıkmaz aklımdan. Bana çok şey öğretti aşk acısı saatlerce ağlamaktan tut, omuzuma dokunduğunda saatlerce dokunduğu yere dokunmayı öğretti bana karşılıksız sevmek. Bu halimize de şükür.

Sorum şu birisini kaybettiğimizde acısını nasıl atlatırız?