Teşekkür ederim.

Aynısı benim içimde geçerli, ancak ben o şekilde daha mutlu oluyorum. İçime kapanığım ve olabildiğince sosyal ortamlardan kaçınmak isterim. Kızlar ile adam akıllı muhabbet kuramıyorum, kursam bile benden soğuyorlar çünkü ne yapacağım hakkında en ufak bir fikrim yok. Bu da beni kötü etkliyor. Aynı zaman da gittiğim lise de hiç bana göre biri yok, yani yalnızım. Okulu hiç mi hiç istemiyorum. Umarım geçer bu travmanız, size sabır diliyorum.

Kaç yaşındaydınız? Kafanıza takmayın, geçer gider.

Kız muhabbeti kadar boş bir şey yok.

Çok doğru, unutmak birisini aracı etmek pek hoş değil. Dersimi aldım ben. Yola devam edeceğim yani zorundayım.

Kız mı yok sana kardeşim?

Yeni birini falan bulma, kendini düzelteceksin diye başkalarının duygularıyla oynamayın. Yalnız kalın, hobi edinin kafanızı dinleyin.

Buradan anladığım kadarıyla kız muhabbeti. Evet benzeri yaşandı tavsiyem şu betalıktan kurtul ve hemen yeni birini bul ve hayatına devam et.

Hacı hocam şimdi bende aşağı yukarı böyle bir şey yaşamıştım. Kız beni reddetmişti üstüne aşağılamıştı tüm millete belli etmişti. Millet bakıyordu böyle gördüklerinde. Bende kızı unutmaya başladım çünkü gerekiyordu. @Phanzox hocamın dediği gibi bir hobi edin. Ben ders çalışmaya odaklandım. Daha etkili oluyor unutma üzerinde. İlk başta çok üzülüyordum reddedildiğime ama şu an ben birşey hissetmiyorum yani. Umarım yardımcı olmuşumdur.

Benim tekniği uygula pişman olmazsın benim de senin gibi bir kız vardı ama ben öyle akşamlara kadar konuşmazdım kıza beraber bir kahve içelim mi dedim kız yok dedi daha sonrasında kızın yüzünde bakmadım dersleri kastım sosyalleştim falan kız sanırım teklifi red ettiğine pişman fakat o bana aynı teklifle gelmediği sürece yapacak bir şey yok.

Olur hocam olur bende böyleydim Lise'de bir kıza bağlandım'mı unutmazdım o dönemim çok kötü geçerdi. Bu kadar çok bağlanma bir kişiye hele lisede.

Geçmiş olsun hocam. Biliirim öyle işleri...

Eyvallah hocam.

Sana tavsiyem olanları unutmak için yeni bir hobi edinmen. Spor olabilir boyama olabilir film/dizi olabilir yeter ki kafanı rahatlatsın. Tabii bu hobini yaparken derslerini ihmal etme.

Hocam reddedse, aşağılasa zoruma gitmeyecek. Oturup adam gibi kelam ettiği yok. 3 hafta sonra olan tüm şeyler üzgün bir şekilde birbirimize bakışmamız.

eyvallah hocam da bu saatten sonra olmaz ya. Ben birine bağlandığım zaman unutmam uzun sürüyor.

Selam kardeşlerim. Tarih 25/04/2023 Günlerden salı, saat 20.10 civarı ve yemek yedikten sonra PC başına geçtim size içimi döküyorum. Yakında ağabeyim uzman olacak aileden kopuyor, birazcık ona üzülüyorum. Canım kardeşim yuvadan kopup gidiyor... 1 hafta sonra değerini daha iyi anlayacağım. Özlem hasret aramızı dolduracak. 1 yıldır platonik aşık olduğum kız hayatımı mahvedeli 3 hafta oldu. Yemek yemekten keyif alamaz, oyun oynamaktan keyif alamaz hale düştüm. Lise aşkı saf ve temiz oluyor, yani ne olursa olsun gerçekten kaliteli bir duygu yaşatıyor insana... 1 yıl önceden pasif biriydim. Sessiz siyah bir insan diyelim. Sevdiğim kız hayatımı nasıl derinden etkilediyse sosyalleşmeye hayatı tatmaya başladım. Sınavda rastgele oturma şansına yan yana geldik kadere bak. Samimiyetim orada başladı. Sanırsam ilk görüşte tutulma gibi bir şey. Konuştuk ve konuştuk kahve ısmarlamak istemişti kırmamıştım kıramamıştım. Ondan sonra ben bu kızın hayatına girersem yapamam dedim. Ya olmaz ise aramız açılırsa dedim, telefon kullanmıyordum o zamanlar derslerden dolayı. Ee? Kızla konuştuk ettik ben nasıl sosyalleşeceğim onunla? Dumanla iletişim mi yapacağım dedim. Durumumuz olmadığından dolayı değil çok şükür durumumuz iyi fakat derslere odaktan dolayı kullanmıyordum, evimdeki oyuncu bilgisayarım bana yetiyordu. Bunları gözümün önüne alarak kızdan kendimi soğuttum, unutturdum kendimi pişman mıyım evet. Neredeyse 2-3 ay onun olduğu ortama girmemeye çalıştım, sırf üzmeyeyim diye. Mesele telefon falan değil aslında en büyük mesele özgüvenimin olmamasıydı. 1 yılın ardından öz güvenimi topladım abimin desteği ve eniştemin verdiği destek ile kızla samimiyet kurmaya çalıştım. Kurdum da, memnun da oldu. 3 hafta önce başladı her şey. Bayağı her okul sonrası mesajı atıyordum konuyu o devam ettiriyordu, ama 2-3 günün sonunda sanki beni istemiyor gibiydi. Ben mesaj atmasam o atmayacak tipten. Durdum ve perşembe günü konuşmaya çalıştım ama o gün olmadı. Okuldaki yakın arkadaşıma sorup soruşturduğumda X kişiyle 1 hafta çıkıp ayrıldığını söylediler. Hani olur ben onun hayatında yokken bunu yapması gayet doğal bir şey çünkü 3 ay boyunca ona soğuk davranan bendim. Zoruma giden şu ki benimle konuşurken ayrıldığı kişiyle samimiyet kurmak istediğini çevresine dile getirmiş. Benim de yeni haberim olmuştu. Ben olayları duyunca yüzüne baktım ama bana bakamadı utandı. Bunların hepsi 3 hafta önce yaşandı ve bitti. Açıkçası birazcık da olsa zoruma gidiyor. Özgüvensizliğimin temel sebebi 2. plana atılmak oldu herhalde. Bugün açıkçası yine dünkü ve ondan önceki günler gibi boşluktayım. Hayat enerjim yok gibi. Açıkçası şu an bir daha üzüldüm, bu olaydan sonra hiçbir şekilde gidip te neden diye soramadım nedenini de bilmiyorum. Sanırsam içime atıyorum. Onunla küs değilim ama dargınım ona, beni böyle bir şeye sürüklediği için. İçinizi kararttıysam özür dilerim. Siyaha bürünmüş duygular içinde olduğum için birazcık içimi dökmek istedim. Tabii ki aranızda bunun kralını yaşayan kardeşlerimiz vardır. Onları çok iyi bir şekilde anlayabiliyorum. Bana zaman lazım. Şimdiden teşekkürler okuduğunuz için sayın Technopat kullanıcıları.

Beyninin sana işkence etmesine izin verme. Ona istediğini verme.