Bununla alakalı ileride hıc bir sorun yaşayacağını ben şahsen sanmıyorum. 7 yaşında bir çocuktan bahsediyoruz. Böyle anormal korkuları olması normal değil mi? Bende o yaşlarda sarı yastigim olmadan yatmazdım. Biz nereye o yastik oraya giderdi. Çok normal karşılamalısın böyle şeyleri. Zamanla atar üstünden.

Odasının ışığını açık bırak, o uyuduktan sonra kapatırsın. Veya buna ek genel olarak tavsiye edilmese de bu sıkıntısını aşana kadar video izleyerek de uyumaya çalışabilir.

Bende küçükken karanlıktan korkardım baya. Sanırım bana yardımcı olan şey bir süre sonra tek başıma uyumaya mecbur olmuş olmamdı . Ama bu duruma alışma sürecinde her gün, uyumadan önce, 2 3 saat boyunca kapıya bakıp "Acaba cinler kapının sağ tarafında mı sol tarafında mı?" diye düşünmek hiç hoş bir durum değildi. Sonuç olarak kardeşinizin durumu hafifse birkaç hafta/ay onu tek başına yatmaya teşvik edip, 1 2 aya korkmayacağını açıklayın derim. Ama benimki gibi ağırsa, zorlamak bir çözüm olsa da, psikolojik bir yardım daha 'merhametli' bir yol olabilir. Ama dediğim gibi psikolojik bir yardım almadım ben maalesef, ne kadar yararlı olur bilemem.

Yattığı yerin tam karşısında bilgisayarım var. İzleyerek uyuyabilir. Bir de gece lambası koydum. Hemen yatağının yanındaki komidinde. Artık uyur sanırım.

Arkadaşlar babam kardeşimi hep yanında yatırmaya alıştırdığından sanırım kardeşim tek uyuyamıyor. 7 yaşında ve o çok istekliydi benim odamda uyumaya. İlk gün çok geç saatlere kadar tek başına yatma korkusundan uyuyamamış, en son benim yattığım oturma odasına geldi yattı. Ondan sonra da bir süre odasında durup yanıma gelmeye başladı. Odam dar olduğundan tek yatak sığabiliyor. İlerde ranza alacağız zaten fakat kardeşimin bu durumu beni endişelendiriyor. Şimdiden alışmazsa ilerde sorunlar yaşar diye düşünüyorum. Sizce ne yapabilirim? Son düzenleyen: Moderatör: 22 Ocak 2020