Aynı sorun bende de var. Bir şey hep aynı olunca sıradanlaşıyor, yeni hazlar arıyor insan

Hayat yormuş sizi hocam.

Alışkanlıklarını değiştirebilirsin. Örneğin film izlemek yerine kitap oku hocam.

Dönem dönem herkes düşüyor bu modlara. Zamanla insanın zevklerinin değişmesi kadar doğal bir şey yok. Belki 10 yıllık arkadaşınla artık bambaşka insanlarsınızdır ve ikinizinde belki de yeni arkadaşlar edinip, yeni ortamlara girmeye ihtiyacı vardır. Sana keyif veren yeni şeyler keşfetmeye falan çalış. Kitap oku bence mutlaka okumuyorsan. Özellikle iyi psikoloji ve kişisel gelişim kitaplarının çok büyük fayda sağladığını düşünüyorum ne istediğini bulmak konusunda. Dizi/film izlemek ya da oyun oynamak bu dünyada yapılabilecek tek aktiviteler değil. Depresyona düşmediğin sürece problem yok. Kendini çok da kötü hissediyorsan bir uzmandan yardım almalısın.

Kendine yeni hedefler koyabilir ve yeni hobiler edinebilirsin.

Hocam uzmana gittim ama depresyon konusunda pek bir şey demediler. Genel olarak sosyal fobimden bahsettik. Dolayısıyla burada 2. soru ortaya çıkıyor. Ben de yeni ortamlara girmem gerektiğinin farkındayım. 10 yıllık dostlarımla hala aynı insanlarız ama sorun biraz da sürekli beraber olmamızdan kaynaklı. Okulda, okul dışında falan sürekli beraberiz ve artık konuşacak bile bir şey kalmıyor. Dolayısıyla ben de farkındayım durumun ama nasıl çözerim bilmiyorum. Nasıl farklı bir ortama girerim onu bilmiyorum yani.

Artık hiçbir şey keyif vermiyor. 10 senelik arkadaşlarımla dışarı çıkıyoruz artık keyif almıyorum bile. Sırf gitmek için gidiyorum. 10 senedir olmayan ne olmuş olabilir diye düşünüyorum ama bulamıyorum. Tek bildiğim artık hiçbir şeyin keyif vermediği ve herhangi bir şey için uğraş sergilemekle uğraş göstermekten yorulduğumdu. Fark ettim ki sadece ben değilmişim. Sadece bunlar da değil. Bayılarak oynadığım bilgisayar oyunlarından sıkıldım oynamıyorum. Dizi-film izlerken 2X'te izliyorum, bir de üstüne atlayarak izliyorum. 2 saatlik bir film hap gibi 15-20 dakikada bitiyor resmen. Çok değil 2 sene önce çevremde insanlar tarafından herkese yürüyor olarak adlandırılan biriydim Bu yüzden pek ortamım da yoktu ama şu dönemde fark ettim ki bununla uğraşmak bile istemiyormuşum. Ne istediğimi bilmiyorum ama bildiğim tek şey içinde bulunduğum hiçbir durum, yanında bulunduğum hiç kimse artık beni mutlu etmiyor. Her şeyden sıkılıyorum. Nereye doğru gidecek bilmiyorum. Bunun yanında da her şeyi istiyorum sanki ama o şeye ulaştığım an hiçbir önemi kalmıyor. Bu noktada benimle aynı şeyleri yaşayanlar var mı?