Hocam cidden baya sosyalim her gün saatlerce konuşan biriyim ama ben 8-9 yıldır böyleyim.

Ailem kızıyor, millete rezil oluyorum.

Sayısalcıyım zeki sayılır mı. Şayet sözel özürlüsüyüm.

Genelde kaygı bozukluğu sebeptir bunlara. Bu durumun sosyal hayatı ne kadar etkilediğine bakmaksızın bir uzmana danışın bence.

Selamlaşma faslında inanılmaz ter basıyor adam "selamun aleyküm" deyince.

O bende var.

Kasma dostum gerçekten. Ben seni anlayabiliyorum. Zamanında ilçeden gelip kendimi yetiştiremediğim için insanlar tarafından dışlanmıştım. Şimdi C2 seviyesinde ana dilimi konuşuyorum. Bütün olay kendini geliştirmekte yatıyor. Eğer ki ben yapmakta zorlanırım, yardımcı birisi olsa iyi olur diyorsan diksiyon eğitimi alabilirsin. Orada kelimeleri nasıl ve ne zaman kullanman gerektiğini öğretiyorlar.

Okumuşsundur ama ''Hayvan Çiftliği güzel ayrıca Albert Camus'un kitapları var.

İletişim haricinde bu durumu yaşadığınız oluyor mu? Mesela kalabalık ortamlarda, ilgi odağı olduğunuz yerlerde.

Evet. Bazen sayısalcılar zeki falan deniliyor ya.

Ya ne zaman biri ile iletişim kursam en az 2-3 kez hata yapıyorum, hele ki teşekkür etme, selamlaşma ve vedalaşma. Mesela ne zaman biri ile vedalaşsam aklıma gelen her türlü vedalaşma kelimesini söylerim. "görüşürüz, hoşça kal, hadi bay bay, görüşmek üzere, güle güle" derim genelde vedalaşırken. Hangisini demem lazım hiç bilmiyorum bende hepsini diyorum. Mesela birine selam söyle dendiğinde sessizce "tamam" derim boş boş bakarak. Ailem hep anlatıyor ama her seferinde mantıksız geliyor. Mesela neden teşekkür ede birine rica ederiz, ondan teşekkür etmesini istemiş olmuyor muyuz, eee bu da kabalık veya bir şey değil, direkt adama yaptığımız işi küçümsüyoruz yani bu adam kendini hiç yormadan yapar resmen adama sen yeteneksizsin demek bu. Bir olay da konuşurken kelimelerdeki harfleri karıştırırım, mesela bu sabah tanak çabak. Bunu her seferinde yaparım. Bir cümle kurmaya çalışırsam hızlıca %90 ihtimal ya dilim kelimeye dönmez, isimleri karıştırırım ya da harfler yer değiştirir. İşin daha saçması neredeyse hiçbir zaman anında fark etmem. En erken 5-10 saniye geçince fark ederim. Mesaj yazarken de olur, çok güzel mesaj yazdım derim bir baktım kelime eksik, komple koskoca kelimeyi yazmamışım. Geçen gün saat 8 falan hava kararmış kasiyere iyi günler diyorum. Bunda kurtulmam lazım yoksa kimi görsem put gibi kalıyorum selamlaşırken, vedalaşırken de hızla kaçıyorum.

Şurayı okuyunca doğrusunu unuttum

Kitap okuyor musunuz? Belki bir nebze yardımı dokunur bu olaya.

Hocam sesli kitap okuyun, bu işler bol bol pratik yaparak olur zaten. Ben de eskiden pek sosyal değildim, ama şu an sosyalim ve ilişkilerim çok daha iyi. Siz de bol sosyalleşince geçer gider.

Ne kadar zor olduğunu anlıyorum. Bir defasında fırıncıya abla demiştim, üstüne sabahın 6'sıydı, adama iyi geceler dedim, çıkarken "Oğlum aşık mısın ne bu halin" dedi ki utanıp kaçmaya başladım düştüm. Bisikletin zincirleriyle uğraştım 30 dakika eve ellerim simsiyah dönmüştüm. Ne kadar utanç verici bir şey olduğunu ben de biliyorum yani. Mesela birinin bana yardım etmesi bazı istisnalar hariç beni rahatsız eder, işime karışıyor gibi gelir. Yolda yürürken birine merhaba dediğim de olur, arkadaşım günaydın dediğinde ya bir git dediğim de olur, sonra aramız düzelir. Ruh halim iletişimimi gereksiz fazla etkiliyor. Bu günlerde pek mutlu olmadığım için de rezil bir iletişimim var herkesle ailemden arkadaşlarıma. Son zamanlarda ergenlik ve hastalık içimden geçiyor, kim olduğumu şaşırdım. Çoğu zaman da babamın arkadaşlarının, kuzenlerinin yanına gittiğimiz zaman babam sohbet ediyor, kiminle ediyorsa umrumda olmuyor zaten, geçip gidiyorum, babam çağırıyor, merhaba dedin mi diyor, merhaba diyorum gidiyorum, sonra azar, azar ve azar.

Disleksi değilim hocam okuma yazmam var Allah'a şükür.

Ergenlik dönemindeysen normaldir, çok kaygılı olursun herkes sana bakıyormuş seni içinde eleştiriyormuş gibi hissedersin her söylediğini 80 kere tartarsın. Özgüvenini artırmaya ihtiyacın var.

Ülkede sayısalcılık üstün özellik ama o kadar da değil Ben de sayısalcıyım ama kendimi sıradan görüyorum.

Her yerde kendi kendime konuşurken bile.

Hocam bende mesela biraz önce kafamdan ufak çaplı bir kaza geçirdim ve kelimeleri yutuyorum, farklı söylüyorum sanki doğrusunu bilmiyormuş gibi. Bence rahat olun takmayın fazla. Fazla takmaz rahat olursanız zamanla düzelir zaten.

Kaygılarınız var mı? İletişim esnasında heyecanlı oluyor musunuz?

Ailem

Eskiden çok okuyordum artık okuyamıyorum.

O değil de iletişim problemi olan zeki adam dolu. Bence bırak onu IQ testi yap.

Disleksi olabilirmi kanka bi doktora görünmekte fayda var gibi ailenden fayda yoksa.

Paragraf sorusu coz bende de vardi fakat coze coze yok ettim ama su 3 haftadir cozmuyorum matematik yoneldim hala konusamiyorum yazim yanlisi varsa ozurler.

Hocam övünmek gibi olmasın ama her yöreden, her türden insanla rahatça anlaşıyorum ben. O yöreye ait kalıplaşmış ifadeleri bile kullanabiliyorum. Bunun sebebi hem insanlarla iletişimi sevmem hem de fazla insanla konuşunca hafızanda bir şeyler kalıyor. Dilim dönmüyor, şaşırıyorum diyorsan bol bol kitap oku ve kendinle pratik yap. İnsanlar sana gülecek, dalga geçecek diye hiç kendini kasma. Sanki herkes C2 diksiyonla konuşuyor. Kendini kasma rahat rahat yap. Kalıplaşmış ifadeleri kullanırken zorlanıyorsanız ''İyi günler, selamun aleyküm, hayırlı işler, kolay gelsin'' gibi. O kelimeleri sıkça kullanabileceğiniz insanlarla iletişim halinde olun. Sormak istediğinizi sorabilirsiniz.

Hocam milletin ortasında düzeltilmekten, bir kelimeyi en az 5 kere okumaktan bunaldım.

Kanka kasma bu kadar en kötü cevap vermezsin olur biter.

Yakınımda sosyal fobi vardı. Korktuğu ve kaygı duyduğu her şeyden kaçınır idi. Bu nedenle okulu dahi 1 sene erteledi. Tabii, sizin bu davranışlarınıza neyin vesile olduğunu uzman biri ancak söyleyebilir.