Hayatımı böleceğim: Yaşın getirdiği sıkıntılar: Sadece bir tane sıkıntı var. Aile hakkımda sıkıntılar: Kardeşlerimle bazen kavga ediyorum. Teknolojik sıkıntılar: Bilgisayarımın eski olması. Televizyonda netflix olmaması. Maddi durum: Babam çalışıyor, maddi durumumuz iyi. Sonuç: Hayatım iyi, dertlerim yok.

Memnun olmamak için bir sebebim yok, nankörlüğü sevmem. Allah'a şükür son derece sağlıklıyım. İşim var, paramı kazanıyorum. Ailemin sağlığı yerinde. 20 yıllık kardeşten öte arkadaşlıklarım var. Evlenmeyi düşündüğümüz ve hayata benim bakış açımdan bakan benim gibi bilgili, kültürlü, espritüel, hayat dolu bir kız arkadaşım var. Şu an hayattan tek beklentim güzel bir yuva kurmak ve bir kız çocuğu babası olmak. Tüm hayatımı ona adamak istiyorum, pisliklerle dolu bir Dünya'da ona olabilecek en iyi yaşamı sunmak istiyorum. Gece yatarken üstünü örtüp alnından öpmek, sabah yatağıma zıpladığında uyanmak istiyorum. Ben zorluklarla büyüdüm ama o çok daha şanslı olacak ebeveynleri dolayısıyla

Ne üzgünüm ne mutlu sadece yorulduğumu hissediyorum. Memnun değilim, hiçbir şey yolunda gitmiyor.

Hayır. Hiçbir şey yapasım gelmiyor, oyun oynamaktan da soğudum film izlemekten falan da. Bilemiyorum okul falan uğraş dur.

Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Değilim.

Memnunum. Yakında kendimi ait hissettiğim yer olan Antalya/Kemer'e döneceğim. Rus turistler korkup kaçmışlar. Anlayacağınız bomboş oralar. Uzun süre kalacağım, harbiden çok mutluyum. Kız arkadaşım ile ilçe turu, çocukluk arkadaşları ile halısaha maçı çok iyi gelecek.

Hayır, bir hiç için yaşıyoruz bakalım son 10 yıldır.

Değilim, ama bazen yaşamak bile umut verici.

Hadi diğerlerini geçtim de, kasayı bile alamıyoruz, üzücü.

İyiyiz işte aynı (virüs olmazsa daha iyi olcaz ama.

Sadece ben değilki benim gibi düşünen milyonlarca insan var.

Mutluyum valhalla.

Değilim. Zaman ilerledikçe hayal ve umut kalmıyor.

Ben şimdi de sonrada Türkiye'de kalmayı düşünüyorum neden diye sorarsanız herkes giderse bu ülkeden bu ülkeyi kim geliştirecek zaten tüm iyi işler başaran bizim insanlarımızı aldıkları için bu ülke böyle oldu. Ben bu ülkede kalıp ülkemi yükseltmeye çalışacağım.

23 yaşındayım lakin 83 gibi hissediyorum çoğu zaman. Okulum bitti ve şuan boştayım. Polis-asker olabilmek için mülakatları kovalayarak kendimi umutlandırmaya yaşama isteği uyandırmaya çalışıyorum. Çünkü tutunacak tek dalım kaldı. O da hayallerim.

Üst seviye ekran kartı, işlemci, anakart, RAM, kasa NVMe alamamak can sıkıcı.

Hep tekrar ediyor, sıkılıyorum. Sabah kalk, bilgisayara otur, internette gezin, anime izle veya manga oku ve bitti. Pek memnun değilim, çok sıkıcı geçiyor. Şu asosyalliği ve özgüven problemini çözsem çok iyi olurdu ama.

Leziz.

Arkadaşlar verdiğiniz cevaplar için teşekkür ederim.

Şu sıralar çok memnunum.

Hocam, lütfen takmayın böyle şeyleri kafanıza. Dış görünüşünüzle dalga geçen insanların zeka seviyesi ortada zaten. Sınavlar konusunda da sabahtan akşama kadar çalışıyorsanız ciddi bir şekilde, yapacağınızı yapmışsınız demektir.

İyi gidiyor, şükürler olsun. Ama ABD'de sistem uzmanı olursam daha da iyi geçecek eminim.

Meeh diyelim.

Değilim. Hayatımdan, yaşayışımdan, geleceğimden mutlu değilim. Son yaşadığım olaylar yüzünden hayata bakış açım değişti. Eskiden optimist birisiydim, ama artık mutlu olabileceğim bir kaynak kalmadı. Arkadaşım yok. Ne gerçek hayatta, ne de sanal ortamda. Şimdilik tek mutluluk kaynağım bilgisayar ve oyunlar bile sıkıcı olmaya başladı. En basitinden oyun arkadaşım bile yok. Şimdi ben nasıl mutlu olabilirim? Yalnız, sıkıcı, zor hayatta mutlu olmak çok zor...

Ben iyiyim ya.

Şans, kader, mahkumuyuz. Türkiye de doğanların çoğu böyle olduğunu söylüyor. Bazen düşünüyorum, hayat sıkıcı, iş, ev, okul, işlerin var ve bunları bitirmeye çalışıyorsun başka da hiçbir şey yok. Kendini kocaman evin tepesinden bırakıyorsun sözde ölme amaçlı ne tesadüftür ki sakat kalıyorsun. Şimdi hayat sıkıcı deyip tavana boynunu asarsan eğer ünlüysen peşinden yas tutulur, ama değilsen sadece akrabaların ve ekran başındaki insanlara değer veren bir kaç kişi yas tutar. İşte bundan bahsediyorum, şehit olanların ölmeden önceki değerlerinden vb. Fakat hiç düşündünüz mü acaba ölsem mezarıma kim gelir, ölsem kimler ağlar... Büyüdünüz, hayatın amacı olan parayı artık lavaboda kullanıyorsunuz, zenginlikten paranızı sayamıyorsunuz. "eee" yani gerçekten ne yapacaksın bu parayı... Neyse sizin de modunuzu daha fazla düşürmeyeyim..

Yaşamaya çalışıyoruz işte aynı tas aynı hamam.

Yuvarlanıp gidiyoruz işte

Aynen, Kuzey Güney izlemeyen varsa tavsiye ederim.

Mutluyum, milyon kere gelsem yine hiçbir şeyi değiştirmezdim. Güzelliği de burada ya! Bir kere geliyorsun. Fakat sen biraz erken pes etmişsin gibi.

Bende bilgisayar toplamaya çalışıyorum ve bütçem cok düşük Allah yardımcımız olsun.

Tek başına ülke mi yükselir? Öyle bir şey olsaydı ülkeyi tek başına yönetenler kalkındırırdı.

Güzel soru, çevremde beni dine zorlayan herhangi bir kişi olmadı, ancak geçmişte lise döneminde beni dine döndürmeye çalışıp arkamdan da saçma sapan konuşan bir güruh oldu. Ancak umursamadım. Tam olarak nasıl biri olduğumu sana anlatmam oldukça güç, Ancak sosyal medya hesabın varsa sohbet edebiliriz.

8. Sınıf öğrencisiyim daha bana erken hayat Hatta çok erken. Ama şu ergenlik dönemi çok yoruyor insanı.

Hayat zorlaşıyor gün geçtikçe ama sen bir şeyler için çabalarsan kolay gelir. Kendimden biliyorum, Ortaokul yıllarımda ne Akıllı Telefonum oldu ne bir PC hep milleti izlerdim ekonomik durumumuz o kadar iyi değildi Ailemdende almalarını bekleyemezdim. Tabi liseye geçince işler değişti benim için, Yazların işe girdim, çünkü artık böyle olmuycak bir şeyler yapmam lazım dedim. Haftanın 5 günü günde 50 60 tlye çalışıyordum, 3 ay sonunda o zamanda Pubg Mobile yeni çıkmıştı. Herkes Akıllı Telefonum olmadığı için dalga geçiyordu. En yüksek ayarlarda sabit fps oynatan bir Cihaz aldım sustular. Lise 2 de yine işe girdim. İstediğim Oyunları oynatabilen hemde Ödevler için Pc aldım yine sustular. Pes etmeyin arkadaşlar bu Hayatta.

Her şeyden memnunum. Üzülsem de kızsam da memnunum. Çünkü biliyorum ki benden kat kat daha kötü yaşayan insanlar var. Her şey çok güzel gidiyor.

Herhangi bir yaratıcıya ve dine inanmadığım için şükretmiyorum. Hayatım genel olarak monoton ve anlamsız bir şekilde boş bir hayat yaşıyorum. Herhangi bir hobim yok, hayal gücüm tükendi, bana aşık olan biri yok, lüks harcamam zaten bu ülkede imkansız. Yemek yiyorum, su içiyorum ve yatıyorum, başka herhangi bir şeyim yok. Kesinlikle memnun değilim, manasız bir hayat yaşıyorum. Olmayacak duaya amin diyen, çalış senin de olur diyen gargamellerden de değilim. Neticede istediğim hayat kalitesine ulaşana kadar gençliğim yok olacak. Hiçbir şey yapmak istemiyorum, tek isteğim yemek ve uyku. Buna alışmaya çalışmak tek gayem.

Türkiye'de çoğumuz yaşamıyoruz hayatta kalıyoruz.

Peki seni İslam dinine zorla sokmaya çalışan veya baskılayan oldu mu çevrende? Tam olarak nasıl birisin? Sen diğerlerine benzemiyorsun.

Hangi hayat?

Tamamen yerleşmeyi düşündüğüm şehirden uzak evdeki sorunlar yüzünden şu anda canım biraz sıkkın ama genel olarak gayet memnunum.

Öyle böyle, dersler boğuyor ama yuvarlanıp gidiyoruz.

Çok iyi, hiç olmadığı kadar diyebilirim : ).

Ben değilim. Sosyal'e girmediğim zamanlar dışında kendimi hep yalnız hissediyorum. Sadece sürekli sohbet edebileceğim bir arkadaş, ya da sevgili istiyorum. Dış görünüşüm ile sürekli dalga geçiliyor. Sınavlar beni çok zorluyor. Sabahtan akşama kadar dersler ile uğraşıyorum, kendime en fazla 1-2 saat ayırabiliyorum. Sağlığım yerinde değil. Ama bir şekilde yaşayıp gidiyoruz, benden daha kötü durumda olan insanlar var, o yüzden hep şükrediyorum.

Değilim. Elimde olsaydı bu ülkenin vatandaşı olmak istemezdim.

Şuan fena değil, ama 2 ay sonra büyük ihtimalle memnun olurum.

Daha tebin amerikada market, araba, ekonomi fiyatlarını inceledim ağlamamak için kendimi zor tutuyorum biz 4k ya doğru düzgün kasa toplayamıyoruz adamlar 4k birime full set topluyorlar.

Çok daha fazla çalışıp diğer ülkelerdeki refah düzeyinin çok daha altında yaşayacağını bilmek üzücü. Hayat benim için erken, daha lisedeyim. Gayet iyi bir liseye gidiyorum, çok şükür annemin babamın beni ortaokulda da çok güzel bir özel okula gönderecek maddi imkanı vardı. İngilizcem B3 seviyede şuan. Yazılım falan kendimi geliştirip kendimi yurtdışına atmak istiyorum. isterdim burada kalıp vatana millete hayırlı olayım ama bu şartlar altında yurtdışındaki reşitlerimden çok daha fazla çalışıp sonrasında sırf halkın cahil kesimi yüzünden kötü bir hayat yaşamak istemiyorum.

Her zaman verdiğim cevabı söylüyorum, şu anlık Türkiye'de yaşamam dışında memnunum diyebilirim.

Memnun değilim çünkü aslında o kadar lüks olmayan şeyler lüksmüş gibi gösteriliyor. Mesala oyun fiyatları 400-500₺ Fifa mesala bir öğrenci için hatta normal bir çalışan için bile ne kadar lüks gözüyle bakılıyor ve bunun normalleşmeye doğru yol aldığını görüyorüm. Normal değil lan standart bir futbol oyunu en fazla ne olabilir lüksiyatta. Donanımsal parçalar diyorsun en fazla ne kadar lüks olabilir pahalı imkansız hale getiriyorlar normal göstermeye çalışıyorlar değil bu da değil. İnsanlarımız ayrı bir bela zengin olan fakiri küçümser azıcık mütevazi olana eleştiri gelir zenginsindir ona laf gelir çekememezlik hat safhada ne lan bu herkes kendi işini adam gibi yapsa herkes kendi hayatını adam gibi yaşasa ortada bir sorun kalmayacak amacınız ne?Şimdiden özellikle bizlerde yok gelecek kaygısı, yok içine kapanıp derde kapılma, kendini boş hayat yaşıyormuş gibi hissetme, yok iki boş tiktok dansı yapayım salak haraketlerimle fenomen olayım, TV'deki saçma dizilerdeki gibi yaşayayım onları örnek alayım. Nereye gidiyoruz biz kendimi geliştireyim faydalı olayım hiçbir şey yok ya o yüzden memnun değilim.

Bazen ufak şeyler oluyor mutlu oluyorum. Onun dışında boş boş takılıyoruz.

Benim de hayatım değişik öncelikle maddi durum iyi olması çok önemli bir şey değil. Benim maddi durumum idare eder ama babamla yaşamak çok zor ilkokulda hep derslerim iyiydi ortaokulda 7. sınıfa kadar iyiydi okul değiştirdim ve derslerim kötüleşmeye başladı. Zaten liseye gidince okulum değişecekti neden 7'den 8 inci sınıfa geçince okulum değişsinki. Neyse tabii babam eski beklentiyi istiyor benden abim liseyi fen lisesini tutturdu ve babamın beklentisi bana da yüksek geliyor. Size maddi durumumuz iyi demiştimya iyi olsa da halk plajına bile gidemiyorum üstelik Antalya'da yaşıyorum. Biz köyde yaşıyoruz kuzenlerim var yan evlerde ama çok az gidebiliyorum neden hiçkimsenin hiçbir şey anlamadığı canlı dersler var. Size bir şey deyim mi babalar veya anneler neden sürekli telefonla oynuyorsun derlerse ona dışarı çıkamıyoruz çıksakta yapacak hiçbir şey yok hiç ailecek etkinlik yapmıyoruz ki bizde telefonu arkadaş edinmişiz bunu deyin ben böyle diyorum. Telefonumda iyi değil zaten 1 GB RAM'ı var o yüzden PC toplamaya çalışıyorum ama belirli bir bütçem var onu aşmamaya çalışıyorum hayat çok zor. Eğer yazıları ve cümleleri mantıksız bir şekilde yazdıysam özür dilerim.

Şu anlık iyiyiz. Allah dermansız dert vermesin.

2020'de olup da iyiyim diyen iyi değildir.

Sağlıklıyım, yani hayattan memnunum.

Lise'den mezun olur isem. iPhone alabilir isem. Birkaç tane daha özel sebep var. Onlar da olur ise çok mutlu memnun olurum.

Virüs dışında memnunum.

Ben mutluyum.

13 yaşındayım henüz bir şeyleri anlamak için erken.

Ezel izleyin hayata insanlara aynı gözle bakamazsınız ).

Allah'a şükür hem maddiyattan hem de hayatın genelinden memnunum. İnşallah hepimiz her zaman böyle oluruz.

Hiçbir şey hissetmiyorum hayata karşı. Kendime koyduğum amaçlar doğrultusunda yol alıp gidiyorum programlanmış robot gibi. Hayatıma giren anlık mutlulukları saymıyorum; gelip geçici olanla memnuniyet edinilmez.

Arkadaşlar, şimdi ben haftada birkaç gün hatta her gün bile oluyor, dinlediğim şarkılarda ne yaşadığımı falan insanları gözden geçiririm. Çok saçma bir hayat yaşıyorum. Çok zor, insanlar, hayat, maddi sıkıntı, sorunlar falan hayattan bezdim. Geçirdiğim kazalar falan yaşadığım olaylar zor cidden. Sizin de böyle hayatınız var mı? Ben mesela yazılımcı olmak için Linux'a başladım. Öğrenmek için direteceğim, başarılı olacağıma inanıyorum. Benim çok bilgim vardır. Her şekilde herkese yardımım dokunur. Benim hiç arkadaşım olmamış cidden isim olarak var beden olarak yoklar. Bir sohbet edeceğim insan yok. Kimle konuşacağım, kime anlatacağım derdimi kimi dinleyeceğim bilmiyorum. Yaşım ilerliyor, ileride üniversite sınavı falan zor ben kısacası hayattan bezdim. Sizin böyle hayatınız var mı? Veya nasıl bir hayatınız var?