Ben çoğu zaman gitmedim ve hiçte düşünmedim aksine mutlu oldum ve sevindim. Tamamen psikolojik bence.

Kaçırdığım derslere değil de, giden devamsızlık hakkıma üzülüyorum.

Güzel yorumunuz için teşekkür ederim. Çok istekliyim. Umarım siz de istediğiniz noktaya ulaşabilirsiniz...

Müzik öğretmenliği ise konservatuar okuyorsunuz sanırsam. benim de hayalim konservatuar okumak... Bir gün okuyor olacağım...

Ben sabahın köründe uyanınca acaba dükkanı bugün açmasam mı diyorum ama mecburen gidiyorum ve açıyorum. Okul bitince ve ekmek kavgası başlayınca öyle şeytan vesveselerine pek kulak vermezsin. Keşke okusaydım dersin. Gerçi ben okudum, ne oldu?

Ben enstrüman üzerine gitmek istiyorum. Şuan gitar ve solfej dersleri üzerine yoğunlaştım. Yakında "türk makamlarını" daha iyi öğrenmek için bağlama dersi de alacağım. Konservatuvara gittiğim zamanda hem Batı müziğinde hem de Türk müziğinde iyi bir birikime sahip olmak istiyorum. Konservatuvarda ise perdesiz bir enstrüman üzerine yoğunlaşmak istiyorum...

Sadece 1 defa o duyguyu yaşamadım. O gün "A Takımı" filmini izlemiştik.

Okulu değil sevmek nefret eden biri olarak, normal bir zamanda gitmesem umrumda olmaz. Bir "Köle" gibi sabahın köründe kalkıp akşama kadar dört duvar arasında durmaktansa, oldukça uzun bir zamanı, rahat bir şekilde geçirip çalışmak çok daha iyi bir seçim... Gitmediğim gün yazılı olursa ise, tek kaygım, yine okula gidince geçireceğim vakitdir. O da her gün oluyor aslında...

O gün sınav varsa kaygısı dışında hiçbir şey hissetmiyorum. Devamsızlık hakkına da üzülmem, o gün kullamasam başka gün kullanacağım nasıl olsa.

Her okula gitmediğimde bende oluşan bir duygu. Hani bir seçim yaparsınız ve o seçimin yanlış olduğunu; bir pişmanlık yaşarcasına bunu anlarsınız ya... Sizde de oluyor mu bu duygu? Okula gitmediğinde evde rahatça dinlenebilen; özellikle sınav günleri okula gitmemeyi çok rahatça atlatabilen arkadaşları buraya bekliyorum

İster istemez aşağıdaki gibi bir duyguya kapılıyorsun. Sürprizbozan Ya ben her okula gitmediğimde herkes gerçekten de çok acayip eğleniyorsa lan?... Son düzenleyen: Moderatör: 11 Kasım 2020

Bu iki kategoridir. Eğer eğitim kötüyse ben de gitmemişsem devamsızlığa üzülürüm. Birde aklıma durur durur bugünü bulur bir şey söyler kaçırırım sınıftakilere de sorsam yarım yamalak cevap verirler başıma bir şey gelir diye şüphelenirim. Ama eğitim iyiyse ben de gitmemişsem hem kaçırdıklarıma hemde devamsızlığa üzülürüm. Bunların sonucunda okula gittiğimde önemli bir şey olmadığını hatta gitmediğimin iyi olduğunu öğrenince sanki çok çalışmış da hafta sonu tatilini iyi geçirmiş biri gibi hissederim kendimi Bu arada sınava gitmemek facia gibidir. Derslere boşuna katılmış olmaktır.

Bende hic öyle bir sey olmadi Allahima Okula ya da ise gitmedigim rapor bastigim zamanlar falan hep tadini cikardim, sen de öyle yap bence.

Azminize gerçekten hayran kaldım ve kıskandım. Bende istiyordum müziği tam anlamıyla öğrenmek fakat eğitim fakültesine pek gitme isteğim olmadığı için hevesim kaçtı biraz. Umarım siz istediğinizi elde edebilirsiniz.

Özürsüz devamsızlık yaptığımda düşünüyorum. Ama raporum varsa rahatım.

Arkadaşlarım hakkımda konuşuyormu diye düşünüyorum açıkçası bide bizim okulda günden güne değişsen güzel yemeklerde bugün ne vardı diye düşünüp üzülüyorum. İYİ FORUMLAR

Üniversitede gitmediğim günler oluyor . Tek sıkıntısı hocalara gidip de hocam kaç gün devamsızlığım var soramıyorum. Ve sisteme girilmiyor bunlar dönem sonunda giriliyor sadece. Tek düşüncem dersten kalırmıyım acaba oluyor. Aşırı fazla ödev veriliyor 2. sınıfa geldim ve usandım artık. Müzik öğretmenliğinde okuyorum çoğu kişi üniversitede eğlendiğimizi düşünüyor sinirleniyorum.

Her ne kadar önemli derslerin olduğu günleri kaçırmamaya çalışsam da psikolojik olarak ''acaba ne oldu, ne kaçırdım?'' gibi cümleler vicdana işleniyor

Lisedeyken hiç öyle bir his oluşmadı, 4 yılın devamsızlık ortalaması yıl başına 40 günün üzerindeydi, son yılımda 68 gündü. Üniversitedeyken zaten keyfi olarak gitmeme gibi bir şansım olmadı, devam zorunluluğu her ders için %90'ın üzerindeydi ve basit raporlar çoğu zaman kabul edilmezdi. Eğitim hayatım biteli 4.5 yıl geçti, bizdeki "okul" denen garabet sisteme 17 yıl nasıl katlanmışım hala anlayamıyorum.

Bende de iddia oynamadığım vakit oluşan bir durum Keşke şu maça oynasaydım diyorum bazen.

Hahahah şahane ya O bende inanılmaz olan bir duygu. Özellikle ilk okul dönemlerinde ciddi yusuf yusuf olurum. Ya sınav olursa ya önemli bir şey olursa gibisinden içim içimi yerdi. Gitmezdim ancak gitmediğime de pişman ederdim kendi kendimi. Tadını çıkaramazdım yatmanın.

Eğer ki müzik öğretmenliği istiyorsanız iyi bir eğitim fakültesine gidebilirsiniz. Konservatuar da ensturmanınıza daha çok önem veriliyor.

Nedense okula gitmediğimde herşey o gün oluyor. Normalde çok sıkıcı geçer ya ha işte ben gitmediğim gün ders boş oluyor veya farklı şeyler. İnsanda "Acaba gitmesem mi?" diye kafasında fırtınalar oluşuyor.

Raporum varsa tatından yenmez o gün hiç düşünme anı yaşa

Hayır müzik öğretmenliği eğitim fakültesi. Konservatuar da okuyan arkadaşımın haftada 3 gün dersi var ve neredeyse hiçbir dersi işlenmiyor tabi Malatya da ki konservatuar da böyle. İTÜ hayalimdi bende konservatuar okumak istiyordum fakat bazı özel durumlardan dolayı ailemin yanında okumak zorunda kaldım. Okula gitmeyi istememe sebebim biraz da bundan dolayı aslında.

Anladım. Konservatuara gidince boş boş değilde "dolu dolu" geçirmek istiyorum. Çünkü bunu kendim için istiyorum. Şuan solfej dersleri alıyorum ve ciddi düzeyde müzik teori ve armoni bilgisine sahibim. Müzik, benim için hayatımda vazgeçilmezlerim ve hayallerim arasında... Ve ben hayallerimi kovalamaya devam edeceğim...