Bisikletle kaza yaparken çok feci düştüm. Yokuş çakıllıydı zaten sol kolumun üstüne düştüm kolum yere saplandı ardından burnumun üstü kazındı resmen. Kolum içine katlanmıştı üstümde bisiklet vardı. İlk yere düştüğümde hissettiğim tek şey sanki ölmüşüm gibi üstüme çöken bir ağırlık ve o ağırlıkla birlikte gelen rahatlama hissi.

Evet oldu, ölümü çok uzaklarda aramana gerek yok sabah işine giderken bile otobüs minibüs kullanıyorsan o şase seni korumaz ayaktasın her an çatıdan kalas kafana uçabilir veya kör şuna gidebilirsin olmadı şuan masanın üstündeki saç kurutma makinen bile yeter Yaşlılar sıra sıra gençler ara sıra Sen ölüm için ne hazırlandın onu hiç düşündün mü rabbin kim diyorlar ne var elinde o an amellerinden başka?

Uzun ve dik bir yokuşta scooter ile yapılması gerekenden çok daha fazla hız yaptım ve daha yokuşun başlarındaydım. Eminim ki yokuşun sonunda aşırı hızlı olacaktım. Üstelik yokuşun altında yol var, araba yokuşa doğru çıkabilir ve ben altına girebilirdim; araba çıkmasa bile yokuşun sonu büyük taşlarla kaplı bir yol olduğu için bayağı bir yaralanabilirdim. Ya da yokuşun sonundaki trafoya o hızla fena bir şekilde çarpabilirdim. Neyse ki bu ihtimalleri yokuşun başlarındayken düşünüp değerlendirdim, yokuşun sonunda iyi şeyler olmayacağını anladım ve scooter'dan atladım. Sağa doğru hedeflenip suya atlar gibi yere yüzüstü yapmıştım. Birkaç kanama ve çizikle kurtardım. Bir daha o scooter'a binmem.

Abimin zoruyla Ege Denizi'nin açıklarına yüzmeye gittik (kıyıdan 500-600 metre ilerdeyiz) ben büyük balıklardan çok korkan birisiyim o anda da altımızdan ismini tam hatırlamadığım büyük bir balık geçti ben çok korkmuştum ama belli etmemeye çalışıyordum işte neyse abim hadi dalalım dedi daldık ve gözlükle büyük balığı net görmemle bilincimi yitirmem bir oldu, Allah'tan abim fark etmişte kurtarmış beni yoksa tahtalı köydük şu an. O zamandan beri (1 yıl önce) denizde açılmamaya dikkat ediyorum ve yanımda en az 2 kişi yoksa açılmam mümkün değil kısacası ölümden döndüm.

Karadeniz'de amcam ile birlikte 50 derece açıyla olan topraklı bir yoldan gidiyordum. Yol değil aslında, neyse. Solda olan ağaçların dallarını tutarak ve amcamın ayak izlerine basarak ilerliyorum güvenlik için. Soluma bakıyım dedim, bakmaz olaydım. Boş. Bildiğimiz boşluk. Ben panik oldum. Neyse ilerliyoruz ayağım kaydı düştüm gidiyorum boşluğa az kaldı ölücem. 2 Amcam vardı hemen kaptılar elimden ve ben ağlayarak ve bağırarak aklımda olan bütün küfürleri saydım. "Yaylaya çıkmak" buymuş. Ve hala benle dalga geçerler. Ve birdaha asla Karadeniz'e gitmedim. Gitmeyeceğimde.

Başlık açık ve net.

Noluyor WTH

Araca çarpıp birde sahibinden sopa yemeye yaklaşan arkadaşlarım vardı ondan sormuştum Biri de şapka gözünü kapattığı için araba aynasına carptığını yazmış. Yine benim başıma gelmedi ama benden yaşça büyük bir abi anlatıyordu, yola bakmadığı için kaykay sürerken arabanın bagajına çarpmış galiba. Benimde yola aniden çıkan araçlar dışında bir sorun olmadı galiba.

Sokak köpekleri (10 taneden fazlaydı yanlış hatırlamıyorsam) tarafından kuşatıldım ilkokuldayken. Ölecek gibi hissetmiştim. Bir kere de biskletle araba yolundan giderken bir anlık dalgınlık yüzünden orta hızda giden bir arabaya çarpmıştım. Küçük bir kırıkla atlatmıştım. Bir kere de horoz saldırısına maruz kaldım. O ölümcül değildi ama kıçımı koparırcasına ısırmıştı. Yaklaşık bir hafta popomun üstüne oturamamıştım.

Nasıl hissettiriyor 2 ay uyumak?

Eğer bu sayılıyorsa: merdiven çıkarken ayağın boşluğa gelmesi ve ardından yaşanan küçük çaplı bir kalp krizi.

Ben değil de başka birine oldu. Belki bana da olmuştur düşünmem gerek. Neyse bizim okulda 5. sınıf çocuklardan biri pencere açıkmış düştü, yer falan kan olduydu hastaneye gittiydi bir daha da haber alamdım öldü mü kaldı mı belli değil.

Çok eskiden daha 5-6 yaşındayım su kaydırağından kaycaktım ancak dengemi kaybedip ters döndüm tabi o zamanlar can simidi ile yüzüyorum havuza ters düştüm orada bir abi vardı o olmasaydı... Gerisini Allah bilir.

Hepsi benim dikkatsizliğim veya karşıdakilerin dikkatsizliği, yoksa abdestli gezerim

Hocam biraz gereksiz bir soru olacak ama merak ediyorum. Sonrasında araba sahibi kızdı mı?

Sağ bileğimin üstünde cam kapı kırılmıştı 9-10 yaşlarındayken. Elimin ana damarlarından birinin kesilmesinden kıl payı kurtulmuştum, o gün hayattaki tüm şansımı tükettim.

Üstünden arabayla geçtiğimiz köprü ( 43 kişi öldü )1 sene sonra yıkıldı. Bu köprüden geçtikten sonraki gün dolaştığımız yerlerde de 1 hafta sonra katliam yapıldı.

Niye bu post'tan duyar kasma gereği duydun ki?

Bizim oradaki lunaparkta şuna benzer bir alete binmiştim. Alet yere o kadar yaklaşıyordu ki resmen yüzüm tabana yapışacak gibi olmuştu. Eğer ilk dönüşte yere hızla düşerken kafamı son anda geriye yaslamasam ne olurdu hiç düşünemiyorum. Yamaç paraşütü yaptığımda bile o kadar tırstığımı hatırlamıyorum.

Duyar değil hiç ölümden döndüğünüz bir an oldu mu başlığının arkadaşın kafasındaki soruyu cevapladım. Ryzen5 3600 90 derece normal mi? Sorusu gibi yani ölümü çok uzaklarda aramaya gerek yok yanı başımızda yeter ki biz hazırlanması bilelim, üzerimize düşen görevi yapalım.

Kardeşim sen kuru yer bırakmadan gez böyle devam

11-12 yaşında falandım. Çok yakın bir arkadaşımla sahilde geziniyorduk annemde pazara gidecekti. Annem aradı. Oğlum ben eve geldim diye bende bu kadar çabuk nasıl geldin dedim. O da orada fenalaştığını evde yattığını ama iyi olduğunu söylemiş normalde. Ben fenalaştığını duyar duymaz telefonu kapadım. Çok iyi hatırlıyorum. Midye yemiştik ben telefonu kapattığım gibi bisikletimin yanına koşturmaya başladım. 15 dakikalık yolu 6-7 dakikada gitmişimdir. Eve geldiğimde bağırarak anne! Diye bağırdım. Annemde ne oluyor oğlum diye yanıma gelmişti. İşte o an ağlayarak dizlerimin üstüne çöktüm sonra başım dönmeye başladı ve gözlerim hafif kararıp bulanıklaşmıştı. O zaman öleceğimi düşünmüştüm.

Çok... 1-Priz elektriğine avucumun içi ile kapıldım yere düşüp bayıldım. 2- Sağ ayağıma 5 kez normal boy çivi battı hiç birinde tetanoz aşısı olmadım, son batışında tahtayla birlikteydi çivi fark edemedim battığında üzerine bir adım daha attım kan gölü oldu ortalık. 3-Havuzda yüzmek için kullanılan simitlerin altından geçerken sıkıştım az daha boğuluyordum. 4-Bisikletle giderken araba çarptı yerde sürüklendim. 5-Üç kere kafam yarıldı toplamda 21 dikiş var. Daha var ama aklıma gelmedi, gelirse yazarım

Aklıma geldi bunuda ekliyim. 4 tekerli bisikletimle yokuş aşağı inmiştim. Yokuşu bisiklet ile çıkamıyordum bu yüzden koşa koşa tepeye çıkarmaya çalıştım. Şapkam önüme geldi, göremiyordum ama yol ezberimde. Sen koş koş, duran arabanın aynasına kafayla gir. Güneş battığında yolun ortasında duran taksici beni uyandırdı. İyi olduğumu söyleyip eve gittim. Şapkam kayıptı ama meğersem alnım şiştiği için görememişim.

TV tamirindeydim. Bahçeyi yeni yıkamışlar, yerler ıslak. TV sehpada. Mevsim yaz ayaklarım çıplak. Cihazın yüksek gerilim kablosu delikmiş.(17.500 Volt). Bir yakaladı zor kurtuldum. Ve üç gün zangır zangır titredim. O gerilim yüksek amperli olaydı nalları dikmiştim.

5-6 yıl önce abimlerle bisiklet sürüyorduk yokuştan aşağıya hızlı bir şekilde gidiyordum ve abimde önümdeydi bisikletimin tekerleği abimin bisikletinin arka tekerleğine sürtmüştü ve bende kontrol edememiştim bisikletle çok fena bir şekilde düşmüştüm ve bayağı bir sürüklenmiştim sonra bir yere oturmuştum abim beni eve götürmüştü kafam bacağım ve kolum kanamıştı 1-2 hafta yatakta yatmıştım.

Ölümden dönmek sayılmaz ancak ölüme en yaklaştığım anlardan birisidir: 2015 yaz aylarında BF4 oynuyordum. Kendimi aşırı kaptırmışım ve bir yandanda tuzlu badem ve fındık atıştırıyorum. Oyunun ortasında kapı çaldı. O an evdeki tek kişi ben olduğum için açmam gerekiyordu. Hızlıca kapıyı açıp oyuna geri dönmeyi düşündüm. Koltuğumdan anında fırlayıp kapıya koştum. Kapı kolunu tutmak için yere doğru baktığımda gözüm karardı. Kapıyı açmıştım ancak göremiyordum. Sonrasında düştüğümü kafamı bir yere çarptığımı hissettim . Tekrar görebilmeye başladığımda hastanede serum bağlı şekilde yatıyorum.

2013'de denizde az daha boğuluyordum.

Kazaların çoğu bisiklet veya su ile yaşanmış.

Küçükken boğazıma düdük kaçmıştı. Hızla gelen bir Hyundai Accent'i görmeden önüne atladım. Fren sesi hala aklımda, ne yapacağımı şaşırmıştım. 50Cm kadar solumda durdu. Bisikletle bayır aşağı giderken yola atlayan kamyonete vurmaktan son anda kurtuldum. Büyük ihtimal bisikletten fırlayarak yere çakılacaktım, bayağı hızlıydım. Tek şeritli yolda karşı şeritten gelen araç hızlı bir biçimde viraja girmişti. Haliyle bizim şeride doğru yalpaladı, frene basarak kılpayı kurtarmıştı babam. Kaldırımda yürürken Düzce'nin psikopat şoförlerinden biri tam önümde kaldırıma çıkmıştı. Frenle gazı mı karıştırdı, acemi mi bilmiyorum. Biraz ileride olsam ezilebilirdim. Gerisi ani frenler vesaire, önemsiz. Edit: Aklıma bir tane daha geldi. Yerden 2 metre yüksekteki duvarın üstüne oturmuş çekirdek kola yapıyorduk. Yanıma gelen arıyla birlikte ellerimi sallamam, dengemin bozulması... Son gördüğüm bana doğru yaklaşan zemindi. Birkaç dakikalık baygınlıkla atlattım, iyi yırtmışım.

Bir kere boğulma, bir kere trafik kazası, bir kere düşme tehlikesi geçirdim. Tek parçayım hala.

Hayattaki butun sansini kullanmisin hocam.

Küçükken boğaz enfeksiyonu sonrasında kalp kapaklarında oluşan rahatsızlık sonucu 1 ay hastanede yattım.

Blender tamir ederken elimi 240 volta kaptırıp sigortaları attırmıştım. Pek ölümcül olmasada priz ile 20 dakika bakıştığımı hatırlıyorum.

Haklısınız fakat, okuyunca komiğime gitti mazur görün. .

4 Sene önce bisiklet sürerken arabanın bana çarpmasıyla takla attım. Havadayken bilincim gitti zaten yere düştüğümü hatırlamıyor gibiyim hayal meyal. Yerde 5-6 metre sürüklendim. 3 adet kaburga kemiğim, sağ ayak bileğim ve köprücük kemiğim kırıldı. Hastanede 1 ay 11 gün yattım. Hala daha nefes nefese kaldığım zaman kırılan kemikler ciğerlerime batıyor gibi hissediyor ve darlanıyorum, yürümemdeki sorunlar da cabası. İşin en ilginç yanı ise bana çarpan kadının beni öldü sanıp olay yerinde kırık cam parçaları ile bileğini kesmiş olması . Şimdi beni sürekli ziyaret ediyor kendisi.

Hocam, tamam da burada bile niye efso duyar?

2009 yılında domuz gribine yakalanmam.

5. Sınıfta arkadasın bisikletine bindim frenler yok yokus asagı ve bisiklet kadrosu bana gore buyuk. Hızla giderken giden arabanın kapısına bir koydum hem kapı hem de bisikletin tekerleği yamuldu. Adam arabadan indi hakaret etti baska araclardan insanlarda indi klasik kaza sonrası sahne ıste. Ben hicbir sey demeden aldım bisikleti gittim basen kemigim birkac saat agrımıstı. Bir seferinde yola bakmadan acelem var diye atladım sağ ön cama sol kolumla girmişim ama hiçbiri hafızamda yok, bir tek ambulansta bir adamın ismimi sorduğunu hatırlıyorum. Koltukaltıma 35 ve çeneme 4 dikiş attılar. Birkac saat icinde taburcu oldum.

1)4-5 yaşlarındayım düğüne gitmişiz ben damadın hazırlandığı odaya girmişim orada paslı jiletle kendimi tıraş etmişim teyzem beni bir buluyor elim yüzüm kan. 2) Ramazan günü bilmem kaç derecede 1.5 2 saat mezarlıkta o sıcakta rürüdük orucum, en son bittim yere yığıldım kustum ama sudan daha katı su gibi şeffaf sonra gittim musluğa ağzıma dayadım. 3) Karadeniz dağ yolu tek şerit sağımız uçurum, midem bulandı arabayı durdurdum kustum annem ensemde çekti tokatladı beni m dedi uçurum farkındamıaın ölecen, gibisinden. (Bir kerede parmağıma sigaralık parmağıma bastımbaya 5 6 saniye.)

Karadeniz işleri böyle.

Ayı kovalamıştı bir kere. Köydeyken.

Kaputaşta denize girmiştik. O zaman küçüktüm. 5 yaşında falandım. Oranın dalgası da pistir ha. Böyle 4-5 metre dalgalar bile oluyor. Biz denize girecektik ama babam yok bu dalgada girilmez dedi. Biz de kıyıdan kıyıdan yürüdük. Denizle aramızda 3 metre falan vardı. Ben de kollukla yüzüyorum o zaman. Yaklaşık 5 metrelik bir dalga kaptı götürdü beni. Babam ve ağabeyim çok panik oldu. Dalga beni kötürürken o suyun dibindeki kayalara da kafamı çarpıyorum. Nefes almak istiyordum ama suyun dibinde olduğum için malum. Sonra kolluklarım çıkmış. Babam da onu görüp suya atladı ve beni kurtardı. O kadar uzağa gitmişim ki. Kıyıdan 100 metre belki. Ama denize girmeyi hala çok seviyorum. Yani bana bir etkisi olmadı. Hatta daha da cesur yaptı. Ama o gün çok kötü bir gündü. O gün çok şanslı olduğumu anladım.

Dedemlerin eriğini yerken, erik boğazıma kaçmıştı 10 - 15 saniye boğazım tıkandı.

Yüzme kaydıraklarından kayarken yüzüme su çarpmıştı, yatar şekilde gitmem gerekirken ayağa kalktım az daha kestaneyi çizdiriyorduk son anda kurtardım paçayı.

Ortaokulda okula minibüsle gidiyordum. Bir keresinde geç kalmıştım ve minibüsü kaçırmıştım, kaçırdığım minibüs ise kaza yapmış. Şoför ölmüştü.

Türkiye'ye döndügümden beri ne zaman motor sürsem ölüme yaklaşıyormuşum gibi oluyor. 4 ayda 4 kere kaza yaptım. Kapının ben geçerken açılmasından tut sinyalsiz dönmelere kadar her şey var. Avusturya'ya dönene kadar motor kullanmam heralde birdaha.

Çocukken Atari 2600'ün adaptöründen elektrik akımına kapılmıştım.

Dostlar ufakken yola deli gibi koştuğumuz bir günde araba bana vurdu o sırada zıplamasaydım çok büyük ihtimalle bacaklarım kırılırdı zıplama dediğimde normal zıplama değil sileceğe kollarım geldi. Yani Allah korudu şükürler olsun ki.

Reis sağa sinyal verip sola dönüyor adam bir de önünden çekilmediğim için ters ters bakıyor bir tane vursam ağzına

Arabanın son anda geldiğini fark etme gibi durumlar dışında hayır. Arabanın geldiğini son anda görmek gerçekten bazen kanı dondurabiliyor, çok kötü

70 küsür yaşında traktör kullanıp römork ile birlikte sağa sola bakmadan dönüp iki şeride de kaplayan traktöre çarpmamak için sola kayınca 3-4 metre derinlikte dereye arabayla uçmayı 1.5 metrelik kum tepesi kurtarmıştı. O günden beri traktörler den nefret ederim çoğunun aynası bile yok.

Köpeklerin beni denizde kovalaması. Abiler gelip kurtarmıştı bizi.

Metrobüste taciz ediliyorum. "Bu adam beni taciz etti!" diye bağırıyorum. Ayrı bir tarafa alıyorlar beni. Adam utanmadan tehditler savuruyor, hava kararmış, düşünüyorum "Metrobüsten indiğimde arkamdan gelse ve bıçak çekse ne yapacağım?" Neyse ki adam bağırmaya devam edince benim ineceğim duraktan önce yaka paça atiliyor metrobüsten... Zihin olarak ölümden döndüğüm bir andı. Yine sinirden elim ayağım titredi bak.

Bir arkadasin bisikletini almistim 1-2 tur atmak icin. Neyse turladim bitirdim derken donuyordum, yokusun hemen asagisinda bos bir ev var ve ucurumlu bir yol, cok tehlikeli etrafta cam dolu zaten. Bisikletin frenleri yokus asagi inerken saglamdi. Sokagin solundan dondum tam frene basip inecektim, fren patladi yerinde duran arabaya resmen uctum.

Prize toka sokmuştum o elektrik hissi yanmak gibiydi Allah'a şükür sigorta attı.

Ben prize elimi sokmuştum, gerçekten parmaklarımdan içeri elektrik akımını hissettim. Çok değişik bir şeydi. Flash'a dönüşmeden çektim ama.

Ölümden dönme değil de hayatımın tekrar devam edebilmesi için bir dönüm noktasıdır bu. Çok ciddi bir araba kazası olmuştu ben yaya olarak hareket halindeydim bacağımı o kazada kaybetme ihtimalim vardı. Ama kaybetmedim çok az bir ihtimalle ameliyat edildim ve sonuç güzeldi protez bacak yerine kendi bacaklarımı kullanmaya tekrar başlamıştım

Babam doktor uzun yıllar görev yapmış doğuda. Gümüşhaneliler bilir Gümüşhane'den şiran ilçesine giderken eski adıyla musalla yeni adıyla inkılap'ı. Neyse köy merkezi ile sağlık ocağı arasında yaklaşık 1km var kış ayları da sis çökünce önünü göremiyorsun. Tehlikeli bir yer dolayısıyla babam da tüfekle geziyor. Bir kurt babama (50 - 60m) doğru koşmaya başlamış, babam da tüfeğe sarılmış. Tetiğe basmış ama tüfeği kurmadığından ateş etmemiş tüfek. O sırada arkadan bir araba gelmiş ve o kurta şans eseri çarpmış. Bize anlattığı bir anısıdır bu o kurtun postu hala bizim evde.

2 sene önce Elmadağ'a gitmiştik. O yolu bilen bilir aşağı doğru dönenmeçli bir yolu var. Hava da hafif yağmurluydu yerler kayıyordu. Babam arabayı kullanıyordu ve ailecek biraz gergindik. Kafamız dalgındı yani. Öyle giderken tekerlek kayma sesini duymamızla önümüzdeki EGO'yu görmemiz ve "BABA" diye bağırmamız bir oldu. O an öyle kötü ve anlatılamayacak bir an ki... Hele kazadan sonra arabadan çıktıktan sonra anne ve babanı kan içinde görmen. Allahtan çok yarayla atlatmadık ama travma olmuştu ve 1 sene boyunca doğru düzgün arabaya binemedim.

Bizim her gün, hatta 4 saatte bir böyle geçiyor. Sanırım dağa çıkmaya çalışmışsınız bizim dedelerin kafası 12'den sonra durduğu için düz yere değil de eğimli araziye temel atmışlar. Sonuç? Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et @BigBlue Konuya dönecek olursak, ilkokul 1. Sınıfta eğilmiş iken kilolu bir çocuk enseme oturmuştu bel kemiğim en alt kısmı katırt yaptı 2 hafta yürüyemedim. Tabi o an nefessiz kalmıştım biraz daha zorlasa omurga hasar görecekti felce kadar yolu var. Şimdikileri saymıyoruz her gün ölümden dönüyoruz...

Normal İç Anadolu'da yaşayan bir vatandaşım. Aydına üniversite okumaya gittiğimde, denize de gitme fırsatı buldum tabii ben yüzmeyi bırakın su üstünde durmayı bilmiyorum. Suya ilk girdiğimde tuzlu suyun faydalı geldiğini hissettim ve daha fazla girdim derken boynuma kadar suya girdim sonra baktım sahilden uzaklaşmışım dedim geri döneyim işte ne olduysa o anda oldu arkadan bir dalga geldi ve ben az daha dengemi kaybedip suda boğulacaktım.

Taksi çarpmıştı, hiç unutmuyorum o çarpma anından 1 2 saniye önce herşeyi farkedip hiçbirşey yapamamak...

Annemin anlattıgına göre, ben daha bebekken salonda öyle duruyormuşum. O zamanlar da buyuk bir tüplü TV miz vardı. Ben TV'ye yakından bakarken TV'nin artık kablosunu mu cektim ne oldu bilmiyorum, kolumun yanına düşmüş. Neyseki bana denk gelmemiş, gelseydi herhlade ya o yaşta ölürdüm ya da kalıcı hasarlar ile devam ederdim hayatıma.

Uyurken bir şey hissetmedim. Kalktığımda uyuduğuma inanamadım zaten. Hiçbir şey değişmemiş gibiydi. Okula gidince fark ettim her şeyi. Arkadaşlar farklı davranıyor ve korkmuşlardı. Bana iyi davranmaya çalışıyorlardı. İşlediğimiz konular bıraktığımdan ileriydi. Hayatım için bir kayıp hissettim mi derseniz hissetmedim. Hiçbir şey olmamış gibi devam ettim yaşamaya.

Yokuş aşağı bisikletle inerken birden frenler tutmamaya başladı. Tam yoldan geçerken bir araba vardı yolda. Daha yavaş olsaydım arabaya çarpardım. Allah'tan ayaklarımı yere koyup yavaşlamamışım.

Neredeyse aynı kaderi yaşamışız.

Araba çamurda kayarak üstüme geliyordu slow-mo girmese yana atlayıp kurtaramayacaktım az kalsın.

Niye sinirlendin bu kadar?

Bisiklet sürerken evet.

Aracin sahibi yoktu o esnada.

Ben düz yolda bisiklet sürüyordum yavaş yavaş tam 3'lü kavşağı ortasıydı bi anda dengemi kaybettim yanımda kocaman kamyon geçti az daha altında kalıyordum. Bir de bebekken denizde dalgaya kapılmışım son anda babam ayağımdan yakalamış.

Ek olarak motor kullanıyorum. Türkiye'de gerçekten klişe olan laflar var sen motorsun bisiklet yolundan git gibi ulan bende sizin gibi motorlu taşıtım gibi demeye kalmadı sıkıştırılıp çok fena dayak yemiştim haksız yere.

Bildiğiniz benim anımı anlatmışsınız.

Küçükken daha ilkokula giderken küçük bisikletim vardı onu sürmeye çıktım. O zamanlar bisiklet süren herkesin yaptığı gibi drift yapıyorduk Neyse baktım lastikte diş kalmamış ön tekerdeki dişi olan lastikle yer değiştirdim. Yani ön lastiği kabak denilen şekildeydi. O zamanlar benim sürdüğüm yerde kum falan vardı inşaat için. Arkamdan da Renault Kangoo araba geliyordu. Hiç unutmam sarı renk Bridgestone marka lastik hemde yeniydi. Sen gel adama yol verim derken ön teker kay adamın önüne düş Adamdaki refleks iyiymiş burnumun ucunda durdu. Heralde öteki tarafa selam verdiğim bir andı.

Motor kazası tam ekipmanlıydım arkadaşımın arkasına binmiştim 200 km hız ile giderken kaza yaptık hastanelik oldum.

6 yaşında motorsiklet çarpmıştı bana. Ayakkabılarım ayaklarımdan fırlamıştı. 5 metre sürüklendim. Fakat burnum bile kanamadı. Allah korudu buna dense gerek.

Bisiklet sürerken önümdeki bisiklet süren arkadaşıma çarptım ve az daha araba çarpıyordu.

Oldu. Her şeye rağmen yaşadığımı farkettiğim an.

Fast & Furious senaryosu gibi. Geçmiş Olsun.

Büyük geçmiş olsun fakat kadının sizi öldü sanıp bileğini kesmesi komiğime gitti Allah affetsin. .

Gusül Abdesti Nasıl Alınır? - Erkek Ve Kadın Gusül Abdesti Alınışı Anlatımı Gusül abdesti cünüplük, hayız ve nifas gibi hükmi kirlilikten temizlenme halini ifade eder. Kur'an-ı Kerim'de ve bazı hadis kaynaklarında gusül abdestinin önemi ile ilgili bilgiler yer almaktadır. Gusül almak isteyen bir kimsenin izleyeceği adımları bu başlık altında derledik. Erkek ve... www.sabah.com.tr

Ben Giresunluyum cidden karadenizde çok dikkat etmek lazım. Eniştemlerde köye gelmişti yaylaya çıkalım dedik. Gittik gezdik dolaştık, yedik içtik. Gece olmuştu artık eve gitme zamanı gelmişti. Hepimizde transporter′in içindeyiz uçurum bir yer vardı. Karşıdanda bir araba geliyordu. Gece olmuştu her yer kararmış göz gözü görmüyor bizde uçurumun yanından geçiyoruz. Diğer sürücü yolun sağında en azından güvenli yerde, karşı sürücü alkollüymüş saçma sapan araba sürüyor kafasını bildiğin direksiyona koymuş uyuma pozisyonunda. Git gide yaklaştık enişte adam bildiğin uyuyor diyerek bağırdım eniştem aniden kornaya bastı adam hala duymuyordu çok yakınlaşmıştık. Adam sonradan farkedip biraz daha sağa vurdu arabayı bizimde sağ iki teker uçuruma çıkmıştı 2 tekerlek zemin üzerindeydi, arabadaki herkes bağırıyordu cidden çok kötü bir durumdu son anda eniştem arabayı toplayarak toz çamur demeden sola kırmayı başarmıştı her taraf toz olmuştu arabanın camları hep tozdu acaba ne oldu diye dikkatlice dışarı çıktık Allah′tan zemindeydik kurtulmuşuz. Bir kere de köye teyzemlerin evine gitmiştik çatı katı düz evlerinin. Çatı katında voleybol oynuyoruz bir anda ayağım kaydı kardeşim de yanımdaydı onu da aşağıya çekmiştim salak gibi sonra düştük yere 3-4 saniye havada kaldık benim adrenalin tavanda yere düştük ama yerde Allah′tan hep plastik şişeler vardı çok bir şey olmadı ama belimin ağrısı 3 gün geçmemişti.

Şofben zehirlenmesi. Banyoda bayılmışım, uyandığımda hastanedeydim. Evde adam olmasaydı yada 2-3 dakika daha geç farkedilseydi şimdi burada olmayacaktım.

Bir defasında kız kardeşimle gece eve dönerken yolda iki tane çingene vardı yolun kenarına oturmuşlar. Bizde yanlarından geçmeyelim diye karşıdan gittik tam geçiyorduk ki adamlar bıçaklar bize saldırmaya başladılar. 1 tanesi bıçak attıydı tam omzumdan sıyırıp geçmişti. İşte o zaman ölümden döndüydüm.

Bodrum'da tatildeydik. Ben 10 yaşlarındaydım tek başıma sokağa çıktım bakkala gidip dondurma alacaktım. 3 tane en irilerinden sokak köpeği yanıma geldi başlarda sorun yoktu beni koklamaya başladılar bense köpekleri severim korkmadım. Etrafımı sardılar arkamdaki havladı ben sesi duyar duymaz etraftaki park halimde bulunan arabaların arasında koşa koşa eve gitmeye başladım. Ben koşunca köpeklerin üçüde havlamaya başladı ben dahada hızlandım o sırada bi araba geçiyordu durdu onun sayesinde kurtuldum

Seksenli yıllarda geçen o korkunç anımı ben de anlatayım. Eşim ilk çocuğumuzu hastahanede doğurmak üzere, bana eczaneden bir şeyler al dediler. İlk defa baba olmanın heyecanıyla eczaneye gidiyorum. Gece, etraf sakin ama şehrin ortasındayım. Bir anda ne olduğunu anlamadığım 8-10 kişi etrafımı sardı, ellerinde uzun-kısa namlulu çeşitli silahlar. Kürtçe konuşuyorlar, Doğu'da çok kaldığım için az-buçuk anlıyorum. Türk avcısı PKK'lilermiş. Kafama silahı dayadılar, mermiyi namluya sürdüler, eller tetikte, liderlerinden gelecek vur emrini bekliyorlar. Ölmem an meselesi, ölüm ile aramda sadece kafama dayanmış namlu kadar mesafe var. O anda birini daha getirdiler, getirdikleri kişi liderleri ile tanıdıkmış. Aralarında bir kaç saniye konuştuktan sonra liderleri bırakın dedi. Bırakın dedikleri anda ben yıldırım gibi koşmaya başladım. Lakin liderleri öbür adamı bırakın demiş, beni yanlışlıkla bıraktıklarını arkamdan gelen kurşunlardan anladım.

Haftasonu eve gitmiştim. Baktım yurdun önünde polis arabası var. Ben gelirken onlar gidiyordu. Gelince sordum yurttakilere noldu diye. Dediler ki ben gelmeden 5-10 dakika önce yurdun etrafını kekolar sarmış 10. sınıflara önce saati sormuşlar sonra da çamaşır deterjanı istemişler kafa yapmak için. Bitanesi durumu anlayınca önden kaçmaya başlamış bi tane de peşinden gelmiş arkadaşı. Kaçmasınlar diye kovalamışlar peşlerinden kalanları da dövüp yollamışlar. Okul zaten yenimahallede keko mekanı hep, birkaç gün okulun etrafını sardılar çıkartmıyorlar markete gidenleri falan dövdüler. Sonra polis gelip bunları kovalayana kadar gitmediler. 5 dakika erken varsaydım yurda bikaç kemik kırılırdı net.

Pisa kulesinde aşağıya sarkarken kulenin yamuk olduğunu unutan arkadaşım beni oradan itti ve son anda dengemi sağlayıp kurtuldum eğer dengemi sağlamasaydım pekmezim kalırdı orada.

5 yaşındaydım. Elime saç tokası, cımbız veya buna benzer bir şey alıp prize girişmişim. Tabi sağ sol oynuyorum prizle, bana bir elektrik çarptı... Başta elim olmak üzere birçok yerim simsiyah oldu, acıyı hatırlamıyorum bile ama bağırışlarım çok korkutmuş ve üzmüş evdekileri. Neyse ki hızlı bir şekilde doktora gittik. İyileşme sürecini hatırlamıyorum. Biraz daha eşeleseymişim prizi, . Bir diğeri de kaydırak maceram, 5 sene önce kadar su kaydırağından kayarken sevgili arkadaşım Mert ne hikmetse ben daha inmeden birkaç saniye sonra arkamdan kaymış, benden daha ağır olduğu için de hızlı gelmiş. Bana ense kökünden bir bindirişi var, o anı ve acıyı asla unutamam. İyi ki bir şey olmadı.

9 yaşındayken stor perdenin açma yerine boynumu geçirip camın betonundan yere inmeye çalışmıştım boyum kısa olduğu için asılı kaldım bilincim kapanırken annem yetişmişti.

5-10 köpeğin beni kovalaması dışında aksiyonlu bir şey tok.

Şu hayvanlar insanı havada karada bırakmıyor. Eminim çok korkunç dakikalardır.

İlk arabamla yolda giderken makasçı bana çok sert çarpmıştı 15 dakika kendime gelemedim araba pert olmuştu. Kendime gelene kadar zaten abimler yanıma gelmiş birşeyimin olup olmadığınız sordular sonra makasçı yanıma gelip niye yavaş gidiyorsun lan diye bağırdı bende sinirle bir şeyler demiştim yanımdan gitmişti ama ne dediğimi hala hatırlamıyorum.

Karıncalanmanın çok üst düzey bir haliydi.

Aslında iki sefer oldu denebilir. İlk ölümden döndüğüm sefer sağ koluma matkap giriyordu. Damara milim falan kalmıştır. Orada o şekil kurtuldum. İkinci sefer ise röleden ısıtıcıyı sökerken doğrudan 220V ile çarpılmıştım.

Evet, bunu dediniz aklima geldi yine. Kac yasimda oldugumu hatirlamiyorum ama 9 vardir diye tahmin edebiliyorum. Bizim eski evin hemen altinda bir park var. Bir gun sabah sanirim saat 7-8 gibi disari cikmistim tek basima parka dogru yol almistim. Parkin cimlerinde yatan kopekleri gordugumle bagira bagira eve kosmam bir oldu ardindan kopekler de kovalamaya basladi. Evin onunde bulunan uzun bir demirden kapi var, onun ustunden nasil atladim, nasil korktuysam artik bir mucize diyorum ve susuyorum.

Ben havuzda boğuluyordum. 2 defa yaşadım bunu. Bide yılbaşı ağacı vardı bizde. Işıklarını açmak için prize takmam gerekiyordu. Küçüktüm o zamanlar bide o prize takmaya yer inceydi. Ben onu çıkartayım derken bi çektim kablolar koptu hafif elektrik geldi de ölümcül bir şey değildi.

1 Yıldır yanımda duran açılmış prizi elimle hala çalışıyor mu diye kontrol etmiştim kolum bir an gitti sandım ama çok kısa süreli olduğu için pek bir şey olmadı.

Çocukluğumda saklambaç oynarken yolun karşısından öbür tarafa tam sobelemeye koşacakken arabanın geldiğini farketmemiş, fakat son anda kendimi geri atmayı başarıp sadece ayağımın kırılmasıyla kurtulmuştum.

Bir keresinde dar bir kaldırımda bisiklet sürerken birdenbire bisikletin zinciri attı. O sırada da hızlı gittiğim için pedal birden boşalınca afallayıp yola düştüm. Düştüğüm şeritten de araba geliyordu, son anda diğer şeride kaçabildi. Kaçamasaydı beynimin pekmezi yolda, bu mesaj da hiç var olmamış olurdu.

Bu komik bir durum değil ki. O anın psikolojisi insana her şeyi yaptırabilir.

Yaşım 9-10 falan. Bir ara köydeydim ailemle, ufacık bir köy bizimki. Köyden tanıdık bir abi beni camiye çağırmıştı. Ben de eşoftmanlarlayım 'Bekle abi pantolon giyeyim' dedim. Neyse abdest aldım hemen pantolonu giydim, çıktım. Abi beklememiş beni, o sıra ezan okunuyordu ben de koşarak camiinin yolunu tuttum. Hava kapkaranlık bayırı çıkıyorum. Bayırın ucunda camii, hemen yanında da bir ev var. Camiinin içindeki ışıklar yanıkmış bilmiyordum o aceleyle yanındaki eve giriverdim bahçedeki ışıkları yanıyordu çünkü. Neyse biraz yürüdüm sonra yanlış yere girdiğimi anladım tam arkamı dönecektim başımın arkasından bir nefes sesi geldi. Yavaşça arkamı döndüm ve sahibin köpeğiyle göz göze gelmem bir oldu. Dondum kaldım. Ondan sonra tatlı köpek, cici köpek diye diye kapıya kadar yürüdüm hiç göz irtibatını bozmadan. O da beni takip ediyor usul usul. Kapıyı araladım, dışarıya çıktım. Tam kapıyı kapatırken üzerine bir dikildi, yukarıdan havladı bana ben de aklım çıktı koşarak eve kaçtım. Sonrasını hatırlamıyorum. Bundan çok küçükken köpeklerle bir etkileşimim olmuş ama bir şey yapmamışlar. İnsafa gelmişiz yani.

Araba yanarken ön kapıda oturuyordum. Benim tarafımdan vurduğumuz için sıkıştım ve araba yanarken babam çekip kurtardı. Son düzenleyen: Moderatör: 5 Haziran 2021

6-7 yaşında mağazaya gitmiştik mobilyacı. 2. kata çıktık annemler mobilya bakıyor ben de 5 metre ileriye gittim. Ayağımı bir attım meğersem parke yokmuş orası bomboş yermiş. Son anda demire tutundum da düşmedim. Sallanıyorum ama havada. Babam geldi kurtaracağına bağırıyor kafama kafama vuruyordu. Sonra aklına geldi de çıkardı beni baya bir korkmuştum. Bu da böyle komik bir anı kaldı.

Arabaların geldiğini son anda görmek sayılır mı?

Bisiklet ile hızlı gidiyorum fren tutmadı bizim evin balkonuna girdim anca durdum.

Herkese geçmiş olsun ne olacağı hiç belli değil.

Ankara'da Çankaya civarında bir yerde misafirliğe gidiyorum. Yolu görünmeyen bir yokuş vardı, en üstteyim ama o kadar dik ki ben bile yolun aşağısını göremiyorum. Geri dönerken oradan döneyim dedim. Demez olaydım, ayağım bir kaydı yolun aşağısına kadar yuvarlandım.

Küçüksün hocam köpek senin kadar zaten bağır çağır derken abiler gelip kurtardı. Tabi hayvan sevgimi etkilemedi hala severim köpekleri.

Köyde yaşıyoruz yaşım 5 veya 6 olmalı. Dışari çıkmak için can atıyorum, evimiz ilk kat olduğundan balkondan altıma plastik kavanozları alıp balkondan atladım. Lojman da köyün en dış ve en yüksek yerinde. Neredeyse kimse yok. Sadede geleyim, gübrelerle dolu bir çukura düştüm. Bir kısmı gübre doluydu. Yaralandım düştüğümde, çıkmaya çalışırken düştüm 3-4 kez sebebi tutundugum bitkiler koptu. Sonunda bitkilerden tutuna tutuna çıktım. Eve tekrar geldim. Balkondan girdim neden kapıyı çalmadım hatırlamıyorum. Eve girdiğimde annem ve ablam olaylardan habersizce televizyon izliyordu. Bagirmama rağmen kimse gelmedi, cikamasaydim belki de ölecektim.

Freddy Fazbear's Pizza dükkanında güvenlik görevlisiydim sonra bazı oyuncaklar kendi kendine çalışmaya başladı bende kameradan falan filan işte.

Kafama kurşun geliyordu Hemde 4 tane son anda eğildim...

Ara sokağın iki yanında inşaat vardı. Soldaki binanın tuğlaları yağmurun etkisi ile düştü. Eğer farkedip koşmasaydım kesin başıma çarpıp...

Denizde yüzerken akıntıya kapılmıştım bir an olsun beni götürecekti dalgalar çok büyüktü son anda bir kaya vardı ona tutundum boğulmaktan son anda kurtulmuştum. Merak eden olursa Yalıköy sahilin de bu olayı yaşadım.

İlkokuldayken menenjit geçirmiştim. Yanında bir kaç farklı hastalıkla beraber. 2 ay boyunca baygın yatmışım hastanede. Anneme ve babama kurtaramayız demişler o dönem. Hatırladığım tek şey acı içinde uykuya daldığım ve güzel bir uykudan sonra uyandığım idi. Meğersem arada 2 ay varmış.

Sayısını unuttum. Bir keresinde tıbben öldüm, geri döndüm.

Kabus gibi.

Kendi mesleğimde ölüyordum. Asansördeyim ve yukarıda test yapılıyordu. Benden 1 kat aşağı inmemi söylediler, indim. (7 den 6 ya). Ardından "tamam yukarı gel" dediler. Yukarı tuşuna basar basmaz asansörün kapısı vs. açık çok süratli bir şekilde aşağı kaymaya başladı. Hemen bağırdım, köşeye geçip cenin pozisyonu aldım ama çok korkuyorum. Dedim kesin öleceğim ben. Bağırdığımda anladılar zaten hemen düzelttiler ne varsa. Bunların hepsi 6 saniyede oldu. 6 saniyede 2 ve ya 3 kat aşağı indim.

Tarih 15 Temmuz 2017. O kara gün. 15 temmuz kutlamaları için İETT otobüsleri bellirli bir yerden ziyaretçi alıp sanırım Kazlıçeşme meydanına götürüyordu. İstanbul Avcılar/Parsellerde ise çok saçma bir trafik ışığı düzeneği var. 2 ışık arası 20 metre falan. Bir ışık kırmızı yanarken diğeri yeşil yanıyor. Yolda yaklaşık 8 veya 9 tane İETT arka arkaya Borusan Otomotivden yolcu almak için gidiyorlardı. Bende kız arkadaşımla Avcılara doğru yoldaydık. Trafik ışıklarından dolayı sağ şerif hep trafik oluyordu Kız arkadaşımla yolda hem muhabbet edip hem de araba sürüyordum. İETT otobüslerinden bir tanesi saçma sapan kullanıyordu arabayı. Tam önümde seyreden şoför anlamsız bir biçimde yeşil ışıkta arabayı durdurdu. Ben ne olduğunu anlayana kadar arabayla altına girdim. Kız arkadaşım kafasını torpidoya vurdu bende direksiyona. Halbuki ikimizinde emniyet kemerleri takılıydı. En son gözümü açtığımda ambulans gelmiş ilk yardım yapıyorlardı. Arabanın içinde sıkışmışız. Kötü bir anıydı benim için.

Halk ağzı ile " oturma organına denen argo kelime korkusu" işte. Yine iyi kurtarmışsınız.

Küçükken sarma yerken yaprak ağzımda açıldı ve bir tıkaç gibi soluk borumu tıkadı. Nefes alamamaya başladım. Benim o sırada sırtıma vuruyorlardı ama en son elimi soktum yaprağı ağzımdan kendim çıkardım.

2012 yılında lisede yurtta kalıyordum. Hafta sonu tatili için eve dönecektim. Bir köprü var, o köprüyü geçtikten 5 dakika sonra eve varıyorum. Köprüden geçip eve geldim. Geldiğimde köprünün yıkıldığını öğrendim. Babam geleceğimi biliyordu hemen evi aradı sağ salim geldim mi diye. 5 dakika geç kalsam bende bu mesajı yazıyor olmayacaktım. Videoyu da bırakayım. İhmalkarlıktan 10 kişi hayatını kaybetti, bende kaybedecektim, şanslıydım. Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Her gün Türkiye'de sokağa çıkıyorsan eğer zaten tehlikedesin.

Rüyama girmiyor o kadar berbat yani. Bilinçaltım izin vermiyor.

Binanın giriş kapısı camlıydı. Cama yumruk attım açmak için. Camın parçacıkları şah damarıma girmesine 2 milimetre kalmış. İşin kötü yanı binadakiler bana yardım etmek yerine suratıma bakıp ''davar bu herhalde'' demesiydi. O binadan taşınmasaydık büyük ihtimalle bu yaşıma geldiğimde döverdim binadakileri.

1- 6-7 yaşlarında parka inen yokuştan hızla bisikletle inerken taklalar atmıştım hala izleri var elimde bacaklarımda. 2- 2004 yılı yeni arabamızı almısız bı tatıl yapalım dedık antalyaya gıttık ben 8 yasındayım aksam alısverısten sonra sıte ıcıne park ettık yanımızda da bır araclık park yerı var beyaz bır sahın gelıyor arabanın bagajından esyaları alıyoruz sahındekı adam sarhosmus bıze dogru geldıgını gorunce babam hepımızı ıtıp sahının kaputuna zıplamıstı arac da bızım bagaja gırdı bunu anlatınca cogu arkadasım guluyor ama o an hıc de gulunecek bır durum yoktu belkı olmezdık ama sakat yasamamız cok yuksek ıhtımaldı babamın bu hareketı olmasaydı. 3- Yaklasık 2 sene once rızeden trabzona donus yolunda karsı serıtte bır kadın surucuyu kamyonet sıkıstırmıs o da refuje cıktı hız oldugu ıcın araba havada takla atıp tam onumuze dustu yolu ben kestim bıraz daha hızlı olsaydım arabanın ustune dusebılırdı neyse ki hıckımseye bır sey olmadı. 4- rahmetlı babaannemle yaylaya cıkmısız aılecek babam arabayı parkedecek sag gerı dogru gelıyor sag teker bosluga dustu ben arkadayım derın bır cukur varmıs arabanın sol on tekerı havaya kalktı sag arka da cukurun ıcınde babaannem panıkledı ınmek ıstıyor ama arabayı dengede tutan o neysekı mangal yapan gobeklı abıler gelıp arabanın onune oturdu da cıktık. 5- ızmırde okuldan eve dogru yuruyorum kulagımda kulaklık son ses 3 serıtlı yol var ford fıesta araba 5 tane keko benım arkamdan baslamıslar zıkzak yapmaya yanımdan gecıyoken gordum hakımıyetı kaybettı benım 10 metre onumde kaldırıma cıkarak durdu o gun bugundur kulaklık takmam dısarda.

Elektrige kapilma anilarim; Elektrikli battaniyenin kablosu kopmus ve farkinda olmadan ayagimla uzerine basmistim o an elektrik akimina kapilmistim ardindan sigortalar atmisti kacak akim korumasindan dolayi buyuk ihtimalle. Kucukken babam bir telefoncuya girdiginde ben disaridaydim ve telefoncuya ait bir elektronik tabelaya dokundugumda yine ayni sekilde elektrik akimina kapilmistim (akimi cidden hissettim ama 220V oldugunu sanmiyorum, 12-24V hiç degildir.). Saka gibi ama, dunyada 2 hakkimin kaldigini zannetmistim. 11-12 yaslarimda elektrikle cok ugrasirdim. Sigorta baglantisi yapmaya calisir, kablo kanallarini doseyip oynardim iste kucukluk akli. Sigortaya bir ampul baglayip, acarken elektrik akimina kapilmistim.