Fazla abartıyorsun. Boş yere kendini psikolojik olarak eziyorsun. Onlarda insan bunu unutmaman gerekiyor. Herkesin bir kusuru vardır. Ayrıca çoğu kadının makyajla evrim geçirme yeteneği olduğunu unutma.

Konuşmaya, yakın çevrenizdeki kızlarla başlayın. Dışarıda gördüğünüz her kıza gözünüzü dikip bakmayın / vay be bu güzelliğin sevgilisi olacak insanlar var, diye hiç bakmayın zaten Klasik bir ifade olacak ancak, ananıza bacınıza öyle bakılmasını istemezdiniz Konuştuğunuz bütün kızları, potansiyel sevgili adayı olarak görmeyin. İnsanları, güzelliklerine göre kategorize etmeyin. Hayatı, sevgili edinmekten ibaret görmeyin. Başka alanlarda başarılar sağlayarak, kendinize güvenmeyi öğrenmeye çalışın. Bir enstrüman öğrenmek bile bunu sağlayabilir. Kendinize güvenmeyi öğrenmezseniz, yarın öbür gün işe girdiğinizde "vay be millet ne güzel hakkını arıyor fazla fazla maaş alıyor, ben zam istemeye çekindiğimden hala asgari ücretle takılıyorum" demeye başlarsınız. Özetle; dünyaya bakış açınızı, kendinize bakış açınızı değiştirerek değiştirebilirsiniz

Kanka bu durumu yenmenin tek çaresi var biraz klasik ama korkunun üzerine gitmek. Lan kızlarla nasıl konuşucam yolda yürüyen kıza ne diyebilirim ki dersen, adres falan sor rastgele gitmeyeceğin yerleri sor konuşmak amacıyla en azından bu şekilde başlayabilir ve korkunu yenebilirsin.

Ve kitap okuyarak.

Dışarıda güzel bir kız gördüğümde vay be birisi bu kızın sevgilisi olacak ben konuşmaya bile cesaret edemiyorum diyorum ve modum düşüyor. Abartısız her gün aynı şey oluyor, arkadaşımla dışarıya çıkmıştım çocuk kızlara bakmıyor bile. Ben de önceden kızlarla ilgilenmezdim ama son zamanlarda değiştim, "e kardeşim o zaman git konuş"derseniz özgüvenim yok şu an özgüvenimi artıramam o yüzden kızları hayatımdan tamamen çıkarmaya karar verdim, yani güzel bir kız görünce normalmiş gibi karşılamak istiyorum. Evden bile çıkmak istemiyorum bu durum yüzünden. Son düzenleyen: Moderatör: 30 Mayıs 2019