16 yaşında düşündüğüm tek şey, LoL'de neden bronzdan çıkamadığımdı. Sorunlar vardı ama fazla batmıyordu. Yaş ilerledikçe daha kötü oluyor. Bence şuan sorunlarına gidebiliyor isen ne mutlu sana.

Herkes ülkeden kaçın gidin diyor. Ben ise Avrupa vatandaşı olmama rağmen ülkedeyim. Acaba yurtdışında asgari ücretli bir işte çalışarak hayatta kalabilir miyim? Sorular sorular.

Ben üniversite okumama rağmen hemen hemen aynı sorunları yaşıyorum. dostum elimizden gelen hiçbir şey yok, şu an çevrendeki hemen hemen herkes aynı problemleri yaşıyor. Benim bazı arkadaşlarım bu dertlerin üzerine bir de çalışmak zorunda... Senin için en iyi önerim kendini 3 5 gün rahatlat, gerekirse tek başına parka falan git dolaş psikolojini iyice topla ve üniversite sınavına hünharca hazırlan. Üniversiteye girdikten sonra dönüşü yok, elinden gelenin en iyisini yapmaya bak.

Hocam neden insanlara laf anlatıyorsunuz?

Bunlar tırt. Yaşadığın bir şey yok daha. Çok daha kötü günler seni bekliyor. Dost acı söylüyor.

Bende aynı sizin gibiyim oyun oynamaktan başka hiçbir şey zevk vermiyor. Sınavlar moralimi iyice düşüyor.

Aynı duygular içerisindeyim kilo hariç ben hep arkadaşları tarafından hep dalga geçilen birisiydim birden kilo ve boy attım 6 ay içinde 20 kilo + 15 cm boy attım benden uzun ve kalıplı olan 3-5 dostla bir araya geldik işler tersine döndü bir o bir tık moral oldu onun dışında hayatı sorgular oldum hiçbir şey zevk vermiyor aile baskısı gelecek kaygısı tepemde bir 6 yıllık laptopum var bir Valorant oynayayım diyorum 45 FPS Max veriyor 15.3 ms monitörle bir halt olmuyor ne yapacağım bilmiyorum Avrupa'da gençler hayatını yaşıyor biz burada depresyonla karşı karşıyayız.

Eğer ki bu ülkeden kaçıp kurtulamazsan aynen öyle olacak. Maalesef böyle. 16 yaşına göre yaşadıkların fazla ama Türkiye'de normal. 3. dünya ülkesiyiz.

Tekrardan geçmiş olsun hocam.

Büyük geçmiş olsun hocam. Size bunları yapan hayat bana neler yapmaz. Daha bir şey yaşamadığımı da biliyorum ama nedense acıları erkenden tattım gibi hissettim. Artık hayatımı düzeltmem için çalışmaya başlamam lazım, biliyorum. Akrabalardan hayır gelmez zaten. Küçükken bana da yapmadıkları kalmadı ama hepsiyle ilişkimi kestim. Teşekkürler yorumunuz için. Türkiye'nin daha güzel bir ülke olması dileğiyle...

Çok teşekkür ederim, özellikle bir de atletizm yapan biri olarak ne kadar zorlandığımı anlatamam. Her gün koşu yapan için tarif edilmez bir acı. Neyse ki iyileştim.

Corona'nın başlangıcından beri böyleyim. Hayat artık çok boş geliyor. İnsanlara laf anlatmaktan, tartışmaktan, kendimi ifade etmek zorunda kalmaktan bıktım artık. Corona başladığında zaten normal kilomdaydım, yani 65 kilo civarındaydım. Şimdi 80'e ramak kalmış. Zaten vakalar düşüyor ve sınavlar da olacak gibi duruyor. 2. döneme ait hiçbir bilgi birikimim de yok. Konuştuğum zaten 3-5 tane arkadaşım vardı, corona geldi ve onlar da yok oldu. Sınavların stresi yetmezmiş gibi bir de öğretmenlerin bir ton dönem ödevi vermesi ve nefes almaya zaman bırakmamasıyla beraber artık sırtımda büyük yük var. Bence daha 16 yaşından bunları yaşamamam lazımdı. Belki sırtımdaki yükler bir Afganistan'lı veya Somali'li genç kadar ağır değil ama artık ben de rahat yaşamak istiyorum. Sizce ne yapabilirim?

LoL'ü bıraktım hocam çok şükür. Az da olsa fayda sağladı. Artık eskisi kadar küfür etmiyorum.

Çok teşekkür ederim. Hiçbir akrabamla konuşmuyorum. Pandemiden dolayı değil. Kendimi onlardan uzak tutuyorum. Yarardan çok zararları olur. Çok haklısınız. Sağlıklı günler dilerim. Teşekkürlerimi iletiyorum sizlere tekrardan.

Hocam yaşça büyük olabilirsin de ne bileyim bence yine 16 yaşa göre böyle şeyler olmamalıydı. Fazla baskı var üzerimde. Gelecekte bu baskı kalkacak ve başka bir türlü baskı gelecek. Yine bir şey değişmeyecek.

30 gün boyunca yürüyememek. Ayak tarağım burkularak kırıldı. 21 yaşına girmeme 1 ay kalmıştı. Geçen sene oldu bu. Alçı çıktıktan sonra bana topal dediler, güldüler ve en kötüsü de akrabam olacak şahıs, ayağım alçılı olduğu halde benim düşmeme sebep oldu. Bunu bile bile yaptı. Alçı çıktıktan sonra topal dediler bana. Öyle canım çok yandı ki. 30 gün alçıda, 10 gün evde sabaha kadar yürüyüş yaptım. Toplamda 40 gün dışarı çıkmadım. O süre zarfında birçok kitap okudum. Kitaplar benim arkadaşım oldu. Karamsar olmayın. Güçlü olun. Kötünün çok kötüsü de vardır. Yaz ayında ölümden döndüm. Tansiyonum çok yükseldi. Nedeni stresten... Stres yapmayın, ve sevdiğiniz şeylerle uğraşın. Evde egzersiz yapabilirsiniz. Bana faydası oldu. Origami yapabilirsiniz. Canınızı sıkmayın. Sağlıklı günler dilerim.

Tek çarem ve tesellim o zaten hocam. Her gün oyun oynuyorum. Galiba kilonun sebebi de o. Aslında dışarı çıksam ve spor yapsam çok rahat kilo veririm çünkü geçmişte de kilo verme deneyimlerim oldu ama sokak kısıtlamaları var. Resmen kara deliğe doğru sürükleniyor gibi hissediyorum. Gelecekten umudum falan da kalmadı ismimin Umut olmasına rağmen.