İşte, canın sıkılmıyor mu bu durumda hiç?

30 yaşındayım, son zamanlarda etrafımdaki insanların suyuna gitmeyi kestim ve arkadaş çevrem de gayet azaldı. Hiçte eksikliğini hissetmiyorum. Oyun oyna, dizi izle, kendini geliştirecek şeylerle ilgilen, ders çalış ve ailenin kıymetini bil. Hiçte gerekli değil ekstra insanlar. Yaşın ilerledikçe göreceksin ki aslında kendinden başka kimseye ihtiyacın yokmuş.

Konudan çıkarken ister istemez elim whatsapp ve instagrama gitti. İnsanlar karşısındakini dinlemeyi istemiyor gibi gerçekten.

Birileriyle sürekli iletişimde olunca sıkılıyorum ben. Whatsapp'ta hiç aktif olmamama rağmen arkadaşlarımla geziyorum. Sıkıntı yok, illa birileriyle konuşmak zorunda değilsin.

Kimsenin işine yaramadığımız sürece kaldırımdaki bir çiçekten farkımız olmayacak. Belki bir gün birisi bizi sever diye orada öyle bekleyeceğiz.

Ben tam o mallığı yapma aşamasında kaldım, tavsiyen var mı?

İyi insanlara denk gelmenizde dileğiyle, güle güle.

@Asosyal Necmi

Benim de yok ben de bilmiyorum nerede hata yaptığımı.

Senlik bir şey yok kardeşim. Sadece sen birilerinden senin gösterdiğin gibi ilgi görmek istiyorsun. Ben de öyleyim ama...

Bu zamanlar böyle geçebilir. Ama kendinizi başka şeyler ile avuturken benim gibi mallık yapmayın.

Çok arkadaşın olacağına bir tane olsun adam gibi. Benim de bir sürü arkadaşlarım oldu, beraberken bensiz gün geçirmeyenler de vardı, evine misafir edip yemek yediren arkadaşlarım da oldu, ama ne oldu? Hiç... Adam gibi adam olan zaten mesajını da atar ve her sene yakın bir yere geldi mi uğramadan gitmez. Mesafe, okul ve iş de gereksiz bir sebep bence, adam gibi olanlar uzakta olsa yazar, hal hatır sorar ve senin yanına da gelir. Evine misafir eden ve ailesiyle yemek yerken şimdi birbirimizi hal hatır sormuyoruz, baktın karşında ki sebep uydurup sonra konuşalım ben seni ararım kanka diyorsa yalan diyordur ve ondan sonra bırak ne hali varsa var, önemli olan ailen sonra arkadaşlık. Hayatın da daha çok arkadaş çıkacak iş hayatında... vs.

Doğu Demirkol'a benziyor.

Yakın olduğum, beni sevdiğini söyleyen insanlar var çevremde. Buluşunca uzun ve güzel vakit geçiriyoruz. Ama mesaj atan arkadaşım yok. Sanki arkadaşım yok gibi hissediyorum. Ne önerirsiniz? Çok yakın olduğum bir abim var o 20 ben 17'yim. Çok yakınız ama bir süredir mesafe var gibi hissediyorum onunla da. Onunla konuştum ve "yok kardeşim virüs var ondan yoksa nolacak" dedi. Ama onun dışunda dediğim gibi ve üzülüyorum. Dalga geçmeden yardımcı olacaklara teşekkürler.

Yani benzer durumdayız ama konuyu dağıtmak istemiyorum çok da. Kız meselesi, arkadaş meselesi vb, uzar gider bu.

Sıkılıyor ama kimse senin ne hissettiğini düşünmüyor. Böyle kişilere bir şekilde dolaylı yoldan anlattım ama bir kulaklarından girip diğerinden çıktı. Normal arkadaşlar hadi neyse de aylar boyunca sabah akşam beraber konuştuğumuz, birbirimizle konuşurken mutlu olduğum -o da mutlu olduğunu söylemişti- kızın şimdi ben yazmadıkça yazmaması. İşte böyle iseniz benim gibi mallık yapmayın. Sağlığınızdan değerli değil hiçbir şey.

Düüncelerinden kaçmak için başka bir şey bul. Düşünceler gider ama o şey senden çok zor gidiyor.

Sorun şu ki, yazdığım zaman gayet güzel her şey. Ama bana benim yaptığım gibi durduk yere yazan arkadaşlarım yok. Nerede hata yapıyorum. Gerçekten bunalıyorum.

Aaaaaa, aynı ben. Kimse yazmıyorsa sen yaz.

Ben salıcam direk ya karşılıksız sevgi zor. Kıza da gidicem diycem sonrası beni bağlamaz. Tavsiyem budur, kimseye size verdiği değerden fazlasını vermeyin çok gördüm arkadaş dediğim adamların ne çıktıklarını. Bu ne ya arabesk rap yazıyorum sanki, ben konuyu terk ediyorum saygılar efendim.

Ben senin arkadaşınım. Yalnız olmayacaksın, merak etme.