Kardeşiniz yahut abiniz, ablanız var mı?

Pek bir şey yapabileceğini sanmıyorum. Büyüyene kadar sabret sonra işe falan girip kendi evine çıkarsın.

Dostum evden kaçma numarası yap ama kaçma ne olacak bakalım:^

Dostum bence en iyi çözüm anne veya babanla, hangisi ile daha iyi anlaşıyorsan ki muhtemelen annendir, çağır anneni ve dertlerini söyle ve göz yaş dök ya da iyi anlayışlı akrabaların varsa onlardan da rica et senin için anne babana söylesinler çocuğunuz şunu hissediyor vesaire, ebeveynlerinle bir içten konuşman lazım yoksa bu büyük travmaya dönüşecek. De ki, anne beni çok zorluyorsunuz bu yargılamalarınız beni intihara kadar götürecek bir gün! Her beni aşağıladığınızda camdan atlayasım geliyor! Gibisinden cümleler kurabilirsin , bunu yaparsan damardan girmiş olursun ama yine de etkilenmezlerse yok artık yani, dümdüz taştan heykeldirler o zaman.

Karşınıza alıp konuşun hocam. En kolay çözüm yolu diyalogdur. Ben çalıştım babamın eline bakmadım genç yaşımda araba bile aldım bana hala sizinkiler gibi beceriksiz bir işi yapamaz falan diyor. Pek de takmıyorum açıkçası. Bir kere konuştum hala söylüyor ama artık şaka yollu olup olmadığını anlıyorum en azından.

Aynisini bende yaşıyorum yaptıklarına değil yapamadiklarima bakıyorlar bir yere gidince aşağıliyorlar konuşan ise yaramiyor bir kendi paramla zar zor LC aldım onu da her hafta neymiş yok bunu yapmamistim PC kalkcakmis bir yaptıklarıma bakın daha ama yapacak bir şeyim kalmadı içime atıyorum ağlasam ağlama diye kızıyorlar. İnşallah duzelirler keşke hiç böyle yapmasalar inşallah çözersin durumunu.

Herkes ebeveyn olmamalı. Üzüldüm umarım konuşarak çözebilirsiniz.

Onlarla ciddi bir şekilde kendini güzelce ifade ederek konuş. Sanırım en mantıklısı bu.

Direkt karşınıza alın ve konuşun. Sizi fark etmeden; eylemleriyle direkt olmasa dahi dolaylı yoldan resmen dibe çekiyorlar.

He bir de bir şey diyeceğim baba diyorum küfrediyor bir şeyi düştü onu diyecektim niye kufrettin deyince başımı yiyorsun.

Yanlış anlamayın sakın, annemi babamı çok seviyorum ama beni çok hor görüyorlar. Eğer denildiği gibi gerçekten özgüvensiz isem sebebi ailem. Ders konusunda değil; onların gözünde ben beceriksiz, salak, bir işe yaramayan bir şeyim. O yüzden zaten yazın çalışmama izin vermiyorlar. Askere de götürmek istemiyorlar ama bunların hepsi aslında numara. Sırf dalga geçmek için böyle düşündüklerini düşünüyorum çünkü iyice onların eğlencesi haline geldim. Kendi arkadaşlarına, akrabalarıma böyle anlatıyorlar ve üstümde ön yargı çıkarıyorlar. Onlara yapmayın desem yok ders çalışmamak için numara çekiyorum, yok seni sevemeyecek miyiz? Yılardır böyledir ama yaşım gereği bıktım usandım artık. 15 yaşındayım ne yapayım? Son düzenleyen: Moderatör: 9 Nisan 2021

Olabilir ama bu nedenden olduğunu düşünmüyorum. Davranışlarımı düzeltmeyi denerim.

Askere götürmek kısmını anlayamadım ben?

Keşke abim/ablam olsaydı. Kardeşim var ama 2 yaşında.

Sen bize böyle anlatıyorsun ama onların da kendince haklı sebepleri vardır. Belki de onların yapmasını istemediğim şeyleri sürekli yapıyorsundur.