Aslında ben de kavga etmek istemiyorum, fakat mesela bu gün dövüş sporlarında bayağı iyi olan bir arkadaşım bana dedi "kimseye dokunmam am sen burada yemek yersen seni döverim". Her ne kadar şakayla karışık söylese de sınıfın ortasında böyle demesi insana dokunuyor açıkçası. Ben yine çok bir tepki vermedim. Sabrım taşıyor. Kavga etmek zorunda bırakılıyorum. İlk adımı onlar atmasa da benim atmam gerekiyor

Her şeyi şakaya vurmayı başta savunma mekanızması olarak kullanmışsın ama çevren yanlış algılamış. Bu hayatta bir duruşun olmak zorunda. Sıska çelimsiz veya dışarıya caydırıcı gözükmen gerekmiyor. Fiziksel temaslara sessiz kalma. Okul içinde belli kurallar var ve idarecilerde bu kuralları uygulamakta mükellef. Rahatsız olduğun durumları öğretmenlerinle paylaşmaktan çekinme. Bu psikoloji senin uzun vadede daha da içine kapanmana sebep olur. Ailene durumu anlat. Birileriyle paylaşmaktan çekinme. İspiyoncu tarzında yakıştırmalar olabilir. Kulak asma dediğim gibi bir duruşun olsun ve kendin ol. Sorunlar hep içe atmakla ve saklamakla büyüyor.

Senin yaşadıklarını bire bir yaşamış biri olarak şunu söyleyebilirim. Vakit erken iken bir uzak doğu sporuna yazıl (Ben 1993 yılında Taekwondo ile başlamıştım). Birkaç ay antrenman yaptıktan sonra salonda yavaş yavaş temaslı müsabakalara başlarsın. İlk cesaretsizliğini orada attıktan sonra kendine bir güven gelecektir. Bu güven öyle bir şey ki yürüyüşün ve bakışın bile değişiyor. Ben de lise çağlarında çok dayak yemiştim. Korkumdan benden küçüklere bile el kaldıramıyor, dayağımı yeyip oturuyordum. Taekwondo'ya başladığım duyulduğunda önce dalga geçildi, sonra beden eğitimi derslerinde birkaç teknik ve seçtiğim bir kurbanın canını yakmayla olaylar değişti. Kuşak yükseldikçe ister istemez senden uzaklaşıyorlar. Ama yapman gereken tek bir şey var bir defa vur, ama kuvvetli vur. Sonunda dayak yesen de vur. Bu duygu inanılmaz bir şekilde sana kuvvet ve cesaret getirecektir. Önce dizlerinin bağı çözülür, kalbin deli gibi atar. Ama o heyecanı defalarca yaşamak istersin sonrasında. Şu anda siyah kuşak 6. danım, o günden beri ne kimseyle kavga ettim ne de kimse bana bulaştı. Sadece bir yumruk ve tekme. Bir defa birinin canını yaktın mı diğerleri de korkar ve namın okulda hızlıca yayılır. (Bu arada ilk yumruğumu attığımda akabinde kafa yedim ve burnum kırıldı. Ama sonuca ulaştım. Artık kimse bana bulaşmıyordu. Çünkü dayak yesem de karşılık vereceğimi biliyorlardı. ) bu olay da son oldu. okul bitene kadar kimse bulaşmadı.) Sen yine de kavga etmeyi değil, kaçmayı seç. Kaçanın anası ağlamazmış.. Son düzenleyen: Moderatör: 6 Mayıs 2019

Mail at 40 kişi okula gelelim. Eğlenirken bir şeyler öğrenebileceğin bir video ELRAEN LİSE KAVGA MEVZUSUNU ÇÖZÜYOR

Taekwondo 'ya yazıl. Savunma yapmayı öğrenirsin. Birilerini dövmene gerek yok, sana saldıran oldu mu onu engelle yeter.

Sana böyle davranmalarına izin verme ve sana kötü davranan biriyle konuşarak çözmeye çalışma. Çok sevdiğim bir söz var '' Vaaza hiç gerek yok, kırık kemiklerin verdiği ders unutulmaz! '' diye. Aynen böyle dostum. Sana atarlanan düdüğün daşşaklarına çak tekmeyi iki büklüm it gibi kıvransın yerde.

Acilen bir spora başla. Özellikle boks veya karate olabilir. Dövüleceğini bilsen bile hiç çekinmeden kendi ezdirtme duruşunu ortaya koy. Bak sadece bunu bir kere yap. Belki dövüleceksin ancak senin için deneyim olacak. Onlar gocunmuyorsa sen de gocunma. Eğer yapmazsan hala çelimsiz biri olarak kalırsın.

Reis sakin çocuk öneri istemiş.

Kır zincirini merak etme ölmezsin, git kavga et biraz pisleş, gururunu kırman lazım rezil olma korkusu olabilir ya da super ego psikolojide var oyle seyler. Genelde ustune git derler korkularının ama kolay değildir. Bulundugun liseyi falan değiştirip baştan başlamak bu kez o adam olmamak daha kolay olur sanırım böyle devam edilmez. Şiddete meyillen biraz

Bu iş yasal yollardan çözülmez, bu kesin. Hemen bir boks kursuna başla ve sürekli kendini geliştirmeye çalış. Zamanı gelince seni dövmeye kalktıklarında sen de karşılık ver. Hatta şakacı olmaya devam et ama sen de onlara vur. Kavga falan lafı geçince hemen atla nerede, kimle diye.

Karateye gitmek, kendi kişiliğinden çıkmak bunları unut kendin ol. Ama rahatsız bir durum olduğunda karşındakine bunu ilet. Bunu sürekli yapıyorsa sertleş. Korkma, zaten çocuk hemen kalkıp sana kafa atacak falan değil. Her insan kavgadan çekinir, sadece onu zor durumda bırakırsan "mecburen"kavgaya başvurur.

Çok net bir şekilde spora başlamalısın dostum. Spor yaparsan hem güçlü gözükürsün, hem de özgüvenin artar.

Sürprizbozan: Hop Nabıyorsun biraderim Hobb temas yok. Bu durumu biliyorum. Liseyi geçen sene bitirmiş olarak o zorbalığı yapan kişilerden biri bendim. Şuan kendimi çok mahcup hissediyorum. Zorbalık yaptığımız çocukla da aramızdaki buzları erittim. Gerçekten bu konuda kendime kızıyorum. Alaycı mizacımı bıraktığım için çok memnunum. Ne kadar güçlensen bile psikolojik olarak ezik hissedeceksin. Zorbalık yaptığımız çocukta güçlüydü. Olay tamamen kendini reklamlamada bitiyor. Çelimsiz arkadaşlarım da vardı fakat konuşmasıyla, benliğiyle insanlara verdiği izlenimle ona zorbalık yapılamacayacağını kanıtlıyor. Yukardaki spoilerda da gördüğün temas yok demek bile çok büyük bir psikolojik üstünlük sağlamadır. Kıssadan hisse, ne yaparsan yap o ortamda hep ezileceksin. Dayan ve yeni ortama gir. Orada kendini güçlü göster. Kaslarını değil aklını.

Aynı durum bende de oluyordu karateye gittim düzeldi sende bence git.

Bunu kesinlikle oku çünkü benim gençliğimsin resmen. Ben de seninle aynı kişiliğe sahip biriyim. Hep şakaya vururum. Ortam gerilse lise 1 zamanlarımda hep arkadaşlarım bana fiziksel şakalar yapardıç Koluma vururlardı. Bu giderek arttı, lise 2'ye başladığımızda ise bu konuda taviz vermeyen bir tavır takındım. Mesela bana şaka yapan bir arkadaşım vardı ne zaman bana fiziksel olarak temas etse hemen anında suratımı düşürüp "kanki hoşlanmıyorum" dedim. 2. yapışında bunu daha sesli söyledim. 3 yapışında ise o kadar sesli söyledim ki tüm sınıf bize dönüp baktı. İnsanların dikkatini çekmiş olduk. Artık konu ikimiz arasında değil ortak bir olay olmuştu. Fakat bu yöntem biraz riskli, karşındaki ters birisiyse senle dikleşip kavga çıkartabilir veya o kişiyle kavga etmezsiniz ama arkadaşlığınız zarar görebilir. Bir sonraki adım önemli. O arkadaşınla aranda hiçbir şey olmamış gibi sanki az önce olanlar hiç yaşanmamış gibi tekrar gülmeye konuşmaya konuya dahil olmaya başla ama asla taviz vermemen lazım, asla ama asla. Her zaman tepki ver ve tepki her seferinde bir öncekinin bir üstü olsun. Şu an üniversite 2'deyim, şu an bile yakın çevrem bana dokunmaz. Tam yapacakken durup "a doğru Emre sen fiziksel şeyleri sevmiyordun." deyip vazgeçerler. Zira insanların kolunu omzuma koymasına bile izin vermem hemen elini çektiririm. Mesela geçen uyurken birisi üzerime zıpladı. Yurtta kalıyorum, hemen kalktım "Ne yapıyorsun?" dedim. Bir süre surat astım, o da "Tamam la bir daha yapmam." dedi en son. Son olarak eğer kaşındakinin kafası kırıksa gerçek yürek yemiş biriyse şakasını yapar dikleşirsen direk kavgaya girmeye meyillenen biriyse o zaman gerçekten zor bir durum. Böyle biriyle nasıl başa çıktığımı anlatayım. Bu arkadaşıma da tepki gösteriyordum ama geri adım atmayınca ben atmak zorunda kalıyordum ama asla tepki vermeden direk bedenimi onun ellerine bırakmıyordum. Haliyle kısa sürede aramızda bir nefret ve hoş karşılaşmamazlık ortamı oldu. Futbol oynarken falan bana hep hayvan gibi girerdi ya da bana hiç pas atmazdı. Ne zaman görse laf sokmaya falan çalışırdı. Bir gün çok zor bir durumda kaldı. Çok önemli bir iyilik yaptım kendisine. O günden sonra Emre lan sen aslında iyi biriymişsin dedi. Bir daha ne sataştı ne vurdu. Yaptığım iyiliği söyleyemeyeceğim ama ben böyle çözmüştüm durumu. Son düzenleyen: Moderatör: 6 Mayıs 2019

Hepinize çok teşekkür ederim. Neredeyse hepiniz spor yapmamı söylemiş. Zaten fitnessa gidiyorum, fakat neredeyse hiç yararı olmuyor nedenini anlayamadım. 183 boyunda 71 kiloyum bu arada, zayıf olduğum için vücudum gelişmiyor olabilir bilmiyorum. Dövüş sporu da istiyorum aslında ama annem bu işe pek sıcak bakmıyor. Kavga konusundan bağımsız olarak da özgüvenin çok çok düşük. Sadece spor ile mi artar özgüven, başka yolları da var mı?

Her kavgaya atlayan, dur yere adam pataklayan bir hulk olmanız da hoş değil. Kavgaya bulaşmamaya çalışmak iyidir. Spor yapın evet ama adam dövmek için değil, "ben iyiyim ha!" demenizi sağlaması için yapın. "Ben iyiyim ha!" demenin tek yolu da spor yapmak değil. Bir şeyler üretin. Herhangi bir şey olur. Bir şeyleri başarabildiğinizi kendinize gösterecek bir şeyler üretin. Tek yeteneği, önüne gelene tekme atmak olan zibidilerden farklı bir yeteneğiniz olduğunu size gösterecek bir şeyler üretin. Önce siz kendinizi tanıyacaksınız ki çevrenizdekiler de sizi tanıyıp, size her istediklerini yaptıramayacaklarını anlasınlar. Kavga kavgayla çözülmez yani, farklı yollar lazım.

Kavga saçma bir şey zaten. Uzak dur.

Ben lise zamanında senin gibiydim. Çok değil bundan 5 sene önce kadar. Ama benim durumum seninkinden biraz farklı. Bende celimsiz kısa sıska biriydim lisede. Etraf zorbalarla doluydu. Özellikle sınıfta bir kaç kişi gelir vurur uğraşır oramı buramı morartırdı. Ben karşılık vermekten korkardim. Çünkü o acıları ben hissediyorum ve karşı tarafın bu acıları hissetmesini istemiyordum ki hala da öyle. Hayatımda kavga etmisligim yoktur. Birkaç itisme kakışma oldu illaki ama kimseye yumruk atmadım. Çünkü biliyorum ki atarsam canı yanacak. Benim hissettiğim şeyleri oda hissedecek. Ama bu gidişata dur demelisin. Ben en son dayanamayıp bağırıp çağırmıştım. Vurma artık yeter napıyorsun sen diye. Yani biraz dişini göster. Evet belki dovemezsin ama dişini gösterirsen anlayacak ki bu hocayada gider anne babasına da söyler ilerde başıma bela almayayım diyip zamanla senden uzaklaşır. Ve senin gibi davrandığı başka çocuklar varsa onlarada örnek olursun. Kendini sakın ezdirme ama başkalarınıda ezmeye kalkışma çünkü o duyguları en iyi sen biliyorsun ve kimseye yaşatma.

Bunun sebebi hiç kavga etmemiş olmamanız. Zamanında bende öyleyim. İnsan sanki bir yumruk yese ölecekmiş gibi hissediyor. Öncelikle bir spor salonuna yazıl ve kas yap bir süre. Ardından boksa başla. Sakın bir daha o işleri şakaya vurma. Biri sana bir şey mi demeye çalışıyor karşılığını ver. Kimse hiç bir yerin ağası değil. Baktınız karşılık verdiniz siz, ama o adam gitti kalabalık geldi. O kalabalık kuru kalabalıktır. O en önde gelene bir yumruk atın diğerleri dağılır zaten. Ha onlarda geldi sana vurdu, o zaman git anne babana anlat konuyu. Arkadanızda 1.000'lerce mahalle abisi, okul reisi olmasına gerek yok, anne babanız yanınızda olsa yeter. Onlar okula gelsin o çocuklar nasıl korkuyor izleyin ve görün.

Bu dediğinize katılıyorum. Bazı insanlar lisenin ilk günü diğer insanlara yüz verebiliyor ve bu da ilerleyen zamanlarda oluşacak zorbalıklara yol açıyor. Şahsen sevmediğim, arkadaş olmayı düşünmediğim insanlara yüz vermemiştim. Aradaki mesafeyi koruyup, sınıf arkadaşı olduğunu hatırlatmak iyidir. Bu sayede daha seviyeli bir muamele görülür.

Merhabalar. Ben lise 2. sınıf öğrencisiyim. Bu güne kadar kavgadan, tartışmadan hep kaçtım. Hep kendimi bu konularda karşımdakine karşı yetersiz gördüm. Ne zaman ortam gerilşe şakaya vurdum, aslında sadece kendimi korumak için yapıyordum bunu hiç istemeyerek. Küçüklükten beri çoğu ortamda ezildim. Karşılık vermediğini gören herkes daha çok üstüme gelip, beni kendi himayesi altına almaya çalıştı. Durum hala aynı. Okulda da, dışarıda da beni sürekli hor görüyor benden güçlü olanlar. Sürekli vuruyorlar, ya da emir veriyorlar. Tehdit ediyorlar. Her şeyi şakaya vuran bir mizah çizdiğim için, kimse ciddiyeti farkında değil. Kendimi hiçbir konuda savunamaz oldum. Günlerce kolum morarıktı, ailem nedenini sorduğunda, unutmuş taklidi yapıp, oraya buraya çarpmıştı işte demekten bıktım. Benden güçlü ve fazlasıyla yapılı olanlar her gün anlattığım davranışları yaparlarken, ben sesimi çıkaramıyorum. Kendime güvenmiyorum. Ne yapacağım ben?

Öncelikle başta yaptığın hata bu konuda taviz vermek olmuş. Ne yani o bana vuracak, emir verecek sonra da zorla istediğini yaptıracak ha? O kim oluyor da bana dokunuyor? Bu konuda fazla taviz vermişsin. Bu konuda tavırlarını arkadaşlarına belli et. Sen onlara resmen ben çelimsizim gelin bana vurun demişsin. Bunun önüne geç. Kişisel alanını koru. Ve en önemlisi kendini geliştirebileceğin bir spora başla. Hem sağlığın için, hem de bu tür olayların başına gelmemesi için. Yanlış anlama, kimseye demiyoruz ki git spor yap güçlen ve sonra da gelip birilerini döv. Bu kesinlikle yanlış. Şunu unutma, her zaman kavgadan kaçınmaya çalış. Demek istediğimi anladın. Kavga kaçınılmaz olduğunda sadece kendini korumak için dövüşmelisin. Bunu neye dayanarak yazıyorum? Ben 5 sene kick box'a gittim. Ve dışarıdan baktığında zayıf çelimsiz gibi görünürüm. Önemli olan zayıf gözükmen VS. değil. Yani sen zayıfsın diye gelip sana öyle bir şey yapma hakları yok. Ben 4-5 bilemedin 6 defa kavga etmişimdir. Ama o ettiklerimde de mutlaka haklı sebebim vardır, kendimi savunmuşumdur ve öyle acıyarak felan vurmam. Kavga ediyorsan, vurdun mu oturtacaksın.

Spora başla vücudunu geliştir bu sana özgüven verecektir. Her şey daha farklı gelecek, zaman bulursan boksa git. Kimseye ezdirme kendini.

Kavgadan zaten korkmalısın. Dövüşürken ufacık bir anda sen veya karşındaki adam düşüp başını falan çarpabilir. O yüzden çok tehlikelidir ve korkulmalıdır. Lise ortamı zorbalarla doludur. Küçük boylu ve zayıf çocuk görünce dayanamayıp, bir an önce çocuğa sararlar. Sen yine kavgadan uzak şekilde bildiğin yoldan git. Ama bu yaz tekvando gibi bir dövüş sanatıyla uğraşabilirsin. Orada hem kendini savunmayı, hem de kavganın yanlış olduğunu öğretirler. Kendini geliştirdikten sonra birisi sana saldırdığı vakit meşru müdafaaya başvurur, kendini korursun. Bu hayatta ne çok pısırık, ne de çok cesur olmak gerekir. İkisinin de fazlası tehlikeli. Çok cesur olan adam bunun bedelini ağır ödeyebilir. Çok pısırık olan ise sadece kavgada değil, eğitim ve iş hayatında da kaybedebilir.

Benim de çok korktuğum şey kavga etmek. Kavga anında karşımdaki kişiden kurtulmak için öldürmeye başvurabilirim ve bu da tüm hayatıma mal olabilir. Bu yüzden bir ortama girerken ortama ağırlığını koyup kimsenin seninle kavga edebileceğini düşündürmemelisin. Bu yaz spora başla, fiziksel olarak yapılı görün ve fazla gülme. En azından ben böyle yaptım.