Ben de kronik bir hastalığı olup intiharın eşiğine gelen birinin hikayesini okuyacağım zannetmiştim. Herkesin derdi kendine tabii.

Normal, Türkiye'de yaşıyorsun para değerli. Yakın zamanda mutlu olman dileği ile.

Yazının yeni halini okudum, ilk olarak geçmiş olsun. Ben de babam ile çok zor zamanlar yaşadım, zor oluyor cidden. Ailesiyle sorunu olmayanların anlayabileceği bir şey değil pek, her neyse. Senin yapman gereken tek şey sağlam bir meslek sahibi olup anneni kurtarmak, çok çalış, sıkı çalış, sabret ama.

Babama "baba bana bir iş için 10 TL lazım verir misin?" desem %50 parayı vermeyecek, %50 parayı verip her fırsatta verdiği parayı yüzüme vuracak, kendim 4-5 ay para biriktirip aldığım ürünleri görüp bana " size çok harçlık veriyoruz." (50 TL) diyecek olan, sözde adam. Bu gün eve bunla geldi. Bana 10 TL bile verecek parası olmayan adamın 3XX TL'ye bunu alacak parası var ya. Bu dünyada gerçekten adalet yok. Açıkçası üzüldüm. 2 senedir babamdan bilgisayar istiyorum. Yok diyor. Kendi telefonumu alması için bir çeyrek ve 200 TL para verdim (2019). Abiminkini alırken evde kan gövdeyi götürdü. Kurban Bayramı hep annem sayesinde kurban kestik. 2 kere annemi, 1 kere neredeyse kendisini öldürüyordu . Hatta abim bana "Furkan annem ölecek mi?" diye sorduğunda "evet, sanırım ölecek." dediğimi bile unutmam. Hep varlık da yokluk çektik. Neredeyse hiçbir zaman arkamda olmadı. Bana hep" ben sizi beslemek zorunda mıyım? " deyip duruyor. Bazen annemle babam öyle kavga ederlerdi ki, cama çıkardım. Sırf artık kavga etmesinler diye. Dostlar dünya gerçekten çok adaletsiz. Ben de diyorum neden mutlu olamıyorum? Yazımı okuyunca anladım biraz. Bu arada kalbimde çok tuhaf bir his var. Sanki yaralı bir kuşu çok sert metal bir kafese koymuş gibi hissediyorum. İçim içime sığmıyor. Bilmiyorum içimden hüngür hüngür ağlamak geliyor. Neden en ufak şey bile sadece çok büyük çaba ile oluyor? Yazılar arası geçişler alakasız. Normalde bir şey yazacakken, diğerleri parça parça dayanamayıp yazdıklarım. Kusura bakmayın. Sadece anlatmak istedim... Siz de kendi hayatınızı yazabilirsiniz. Dosya Ekleri Screenshot_20210304_232815_com. opera. touch. jpg 85,4 KB · Görüntüleme: 90

Umarım hocam, çok sıkı çalışın ve sabredin. İyi bir meslek sahibi olunca da annenizin ve paranızın değerini bilin, nereden geldiğinizi unutmayın yeterli.

Yazınızdan hiçbir şey anlamadım. Neyse, haklısın diyelim.

Üzücü bir durum hocam, Allah sabır versin. İlerde kendi mesleğinizi elinize aldığınız zaman bu olaylar yaşanmayacak dayanın biraz. Ağlayıp içinizi dökün, rahatlarsınız.

Hayatta çok büyük dertlerin olacak, bunları da hatırlayıp güleceksin. Babam liseye geçene kadar 1 kuruş para vermedi, lisede de okulum uzak olduğu için servise verecekti, onun yerine ben çalıştım ve scooter almıştım öyle gidip gelirdim, lisede de çok para vermezdi, sadece kız arkadaşım ile çıkarsam ya da yakın dostlarım ile o zaman verirdi, fakat hiçbir zaman aç bırakmadı, kıyafetlerimi hep bol bol aldı, eğitim hayatım boyunca eğitimim için paraya hiç acımazdı ama harçlık vermezdi, ben mühendislik kazandığım zaman bana bilgisayar almadı, paranın yarısını verdi, yarısını da ben biriktirip aldım fakat beni üniversite hayatım boyunca asla zorda bırakmadı, KYK yetmediği zaman ek takviye yapardı fakat ben çalışırdım genelde, ben mezun olurken bunun muhabbeti geçmişti, sordum neden hiç para vermedin bana diye, ayakta kalabilmen, hayatı öğrenebilmen ve güçlü olabilmen için demişti, şu an kendisini çok daha net anlıyorum ve çok teşekkür ediyorum. Şu an mesleğim var, alamadığım ne varsa alıyorum, fakat benim babam beni şımartsaydı belki de mühendis olamazdım, azim ettim parasızlıktan. Senin bu üzüldüğün şey dert değil, baban sana veya aile fertlerine şiddet uygulamıyorsa, sizi aç bırakmıyorsa, anneni aldatmıyorsa kesinlikle o adama harçlık vermiyor diye isyan etmenin nir bir mantığı yok. Mesleğini eline alırsın, yapamadığın ne varsa yaparsın.

Hocam Allah yardımcın olsun Allah kimseye senin gibi dert vermesin en yakın zamanda rahata kavuşman dileği ile.

Sağ olun. Hedeflediğim de tam olarak bu. İyi bir meslek edinip annemi yaşamı boyunca mutlu etmek. Çünkü o her daim bana sahip çıktı.

Birkaç girdinizi daha görmüştüm sizin, babanız pek de yorum yapılabilecek biri değil sanırım. Sondaki viski fotoğrafının koyulma amacını hala kavrayamadım yalnız.

Modlar silmiş bayağ.

Düzelttim. İlk defa bir modun konumu düzeltirken bu kadar kesme biçme yaptığını görüyorum.