Bunu ancak kendiniz aşabilirsiniz ve kendinizi zorlamadan kurtulacağınızı sanmıyorum. Şahsen bu kadar ağır değil fakat eskiden bende de vardı ama kimseye anlatmadım, kendi kendime hedefler koyarak aştım. Örnek veriyorum, bugün 5 farklı tanımadığım insanla sohbet edeceğim, bir şey soracağım ve ya selam vereceğim. Bu şekilde kendinizi zorlayarak kendinizi çok rahatlatabilirsiniz. Sınıftaki en sessiz insanken artık okulda beni tanımayan çok az insan var. Bunu da kendime güvenim geldikten sonra insanlarla iletişim kurarak başardım. Dediğim şekilde kendinize hedefler koyarak bunu başarabilirsiniz. Örnek veriyorum, herhangi bir markete girip bir şey aldıktan sonra bildiğim yer bile olsa yol sorarak başladım, daha sonra geçenlerde bu civarda şöyle bir olay olmuş duydunuz mu diye sordum, otobüslere binerken selam verdim şoförlere, okuldayken en sevdiğim şey bugün 3 farklı kişiyle tanışacağım tarzı hedefler oluyordu. Gidip rastgele birisine seni ben bir yerden tanıyorum galiba diye konuya girip tanışıyordum.

Kendine güven. Senin diğer insanlardan ne eksiğin var? Kaçtane insan cringe olduğu halde çekinmeden herkes içinde istediğini yapıyor. Öyle tipler var ki izlediğinde sen utanıyorsun kendisi utanmıyor. Kendine güven. Senin o tiplerden daha çok istediklerini yapma hakkın var.

Tanımadığım insanlarla sohbet edebiliyorum. Bugün de ettim ve yeni biriyle tanıştım mesela. Eskiden tanımadığım kişilerle konuşurken doğrudan gözlerinin içine bakamazdım. Şimdi bu konuda da sıkıntı yaşamıyorum. Sosyal fobimin en ağır olduğu dönemde göz teması kurmakta sıkıntı çekerdim.

Merhaba arkadaşlar. Üniversite öğrencisiyim. Uzun yıllar boyunca sosyal fobi hastalığı ile yaşadım. Mesela okulda cevabını bildiğim bir soru olduğunda bile söylemeye çekinirdim. Haklı olduğum konularda bile kendimi savunamazdım. Derse geç kaldıysam sınıfa sonradan giremiyordum. Çünkü kapıyı açtığım zaman tüm gözler üzerime çevrilince yüz kızarması ve terleme geliyordu. Aynı şekilde insanların dikkatini üzerime çekmek ve başkaları tarafından izlenirken çalışmak beni çok rahatsız ederdi. Son 2-3 senedir bu sorun hafifledi. Mesela artık derste parmak kaldırıp söz hakkı alabiliyorum. Okulda sunum yapabiliyorum. Toplum içinde yemek yiyebiliyorum. Bir eğlenceye gidebiliyorum. Tanımadığım birine adres sorabiliyorum. Ama dikkat merkezi olmak ve izlenirken çalışmak beni hala geriyor. Psikiyatriye gittim anti-depresan verdi ve onun haricinde birtakım tavsiyeler verdi. Sosyal bir ortama girdiğim zaman kendime değil çevreme odaklanmamı önerdi. Bunu yaptığım zaman gerçekten faydası oluyor ama sorundan hala tam anlamıyla kurtulabilmiş değilim. Sizce ne yapmalıyım? Son düzenleyen: Moderatör: 12 Mart 2019