İrade ve disiplin meselesi. Öncelikle kendine verdiğin sözler yapmacık olmayacak, verdiğin sözlere önce kendin inanacaksın ve yaparız bir ara ya kafasında değil yapacağım kafasında olacaksın. Kendine verdiğin sözler gerçekçi olacak, ki gerçekleşmeyecek bir şeyin peşinde ne zaman kaybedesin, ne de gereksiz bir hayal kırıklığına uğrayasın. Bir süredir uzun süre yaptığım ve uzun yıllar emek harcadığım işimden istifa etmeyi düşünüyordum çünkü eski tatmini bulamıyordum. Sonuç olarak kendime yeni bir iş pozisyonu yaratınca radikal bir karar vererek kendime tertemiz bir yeni sayfa açtım. Nasıl bir karar olacağı önümüzdeki yıllara bağlı ancak kendimde bu gücü ve enerjiyi görmek bile beni dimdik ayakta tutmak için yetiyor. Bir yerden başla, ufakta olsa başla. Verdiğin sözleri başarınca ulaşacağın tatmin belki büyük bir motive kaynağı olur senin için. Bir de böyle zamanlarda insanın arkasında duracağı destekçiler önemli oluyor. Yalnızken her şey daha da zor, kimi zaman...

Sence pandemi döneminde o dediğni yapabilmen mümkün mü? Kaç kişinin okulu ve dersleri aksadı acaba? Hiç düşündün mü? Öğrencilerin çogununun gevşemesine boş vermesine yol açtı pandemi.

İradeye sahip çıkamamaktan kaynaklanıyor. Güçlü olup kendine inanırsan, iradene ve kendine hakim olursan; verdiğin sözü de tutarsın, yeni bir sayfa da açarsın. Ama yeni bir sayfa açmak kolay bir şey değil, onu da söyleyeyim. Bir anda yapamıyorsan, adım adım yapmak daha sağlıklı olur senin için. Verdiğin sözü de kalbinle ver, dilinle değil; o zaman istediğine her türlü ulaşırsın.

Ben de aynı durumu çok kez yaşadım. Mesela kendi kendime yurttan eve geldiğim zaman şu şu alışkanlığımı yapmayacağım falan filan diyordum ama yok abi yapamıyorum yani olmuyor. Ben de bunu yaşayan bir tek ben miyim diye soruyordum aslında.

Hayatımda belli dönüm noktaları oldu bunların dışında, sürekli kendime yeni bir sayfa açmak için söz veriyorum fakat asla yapmıyorum. Bunu yaşayan sadece ben miyim? Örneğin yeni yıla girerken bundan sonra şu hataları bu alışkanlıkları yapmayacağım, yeni haftaya başlarken bundan sonra şunu yapmayacağım bunu yapmayacağım şunu değiştireceğim vs. diye kendime söz veriyorum ve hiçbir zaman bu sözlerimi tutamıyorum. 2020'ye girişimi dün gibi hatırlıyorum ve yine kendime söz vermiştim bu sene sıfırdan bir sayfa açıyorum, diyerek. Şu an bakıyorum da bu söze asla uymamışım. Var mı hayatında yeni bir sayfa açacağım deyip bunu başarabilen?

Kendimizi yeteri kadar tanımıyoruz ya da bilmiyoruz. Anlık duygulanımlar ile her şeyin üstesinden gelebileceğimiz yanılgısında iken sözler veriyoruz. Yapamayınca da pişmanlık duyuyoruz. Sınırlarımızı iyi tahlil etmek ve ona göre yol, yordam belirlemek lazım. Yoksa dön baba dönelim, aynı kısırdöngüde.