Vallahi dostum ben de içine kapanıp birisiydim bundan 5-6 sene önce. Senin aksine az da olsa samimi olduğum arkadaşlarım vardı. Sürekli bir bahane buluyordum kötüyüm vs. diyordum ve onları zorla dışarı çıkartıyordum. Başta mırınkırın ediyorlardı ama sonra iyi ki de çıkmışız diyorduk öyle öyle atlattık süreci. Ve psikiyatri ilaç vs gibi şeyler önermiyorum, elde olan da gidebiliyor kendi fikrimce.

Doğuştan gelen bir şey bu. Kolay kolay değişmez değiştirmene de bence gerek yok. Ben de asosyal içine kapanık biriyim derdimi kimseye anlatmam mesela. Kendi iç dünyamda yaşıyorum çoğu zaman fakat beni seven insanlar da beni böyle kabul ediyor. Hatta filozof diyorlar bana çok düşündüğümden. d Yani seni olduğun gibi kabul edecek insanlar bul sadece kendini değiştirmek zorunda değilsin.

Benim bir amcam var o ve bir oğlu var benden yaşça büyük 30 yaşlarında bana hep sen çok asosyalsin çocuk gibi davranıyorsun kendini hiç geliştirmemişsin yaşıtlarına göre 10 yaş daha geride kalmışsın sen 18 yaşındasın ama hareketlerin 7 yaşındaki çocuk gibi davranıyorsun diyorlar.

Hayır.

Arkadaş edinmeyi deneyebilirsin

Bu yıl spora gitmeyi düşünüyordum ama hem YKS sınavına hazırlanıyorum bu yıl hem de dershaneye gidiyorum spor yapacak spora gidecek zamanım yok spordan başka ne önerirsiniz bana.

terapi

İçe dönük olmak bir hastalık değildir kişi yönelimidir bunu bilerek hayatınıza devam etmelisiniz. Abartmamanız gerekiyor herkes içe ya da dışa dönük doğmaz, sonradan yaşadıkları onları içe ya da dışa dönük olup olmadıklarını belirler ve kalıcı değildir. İçe dönük olmayı sevmiyorsanız, dışa dönüklüğün size güzel gelen yanlarında mesela yüz yüze konuşmada kendinizi geliştirmek için pratikler yapın ve insanlarla konuşun. Tembellik etmezseniz ister istemez bir şekilde dışa dönük olmaya başlayacaksınız.

Biz dışa döndükte ne oldu başkaların derdiyle yüz göz olduk kendi karanlığında kal.

Bu yıl düşünüyordum ama hem YKS sınavına hazırlanıyorum bu yıl hem de dershaneye gidiyorum spor yapacak spora gidecek zamanım yok spordan başka ne önerirsiniz bana.

Hocam bu hayattaki amacınız üzerine kafa yorun önce. Ben uzun süre düşündüm bunu. En son bir amacım olmadığına karar verdim. Kariyere odaklanıp hayatımın yarısını çöpe atıp, yaşlanınca paralar harcayıp 70'imde ölmek mi olcaktı amacım? Yoksa yaşıtlarım gibi kız peşinde koşup bomboş yaşamak mı? Carpe Diem'i benimsemeye karar verdim. Bende utangaç, asosyal biriydim. Şuan kafama eseni yapıyorum, kim ne derse desin pek umrumda değil açıkçası. Bazılarına göre ucube veya ruh hastası olabilirim ama umrumda değil. Sırf canım istedi diye kışın denize atlamıştım bir ara. Hiçbir şey kaybetmedim, insanlar dik dik baktı ama keyif aldım. Bu hayat senin, istediğini yap, insanların ne dediğine değil istediğine odaklan. Birşeyler dene, comfort zone'undan çık. Ne kaybedersin ki? Ben bu şekilde açıldım. Mutlu muyum? Hayır. Yaşıyoruz işte bir şekilde, neden veya niye bilmeden..

Yaşım 18 çok içine kapanık biriyim, asosyalim. İç sesim sürekli konuşuyor farklı şeyler söylüyor hep. Ne yapmalıyım? Son düzenleyen: Moderatör: 19 Nisan 2023

Düzgün bir Online oyun bulup günde 1-2 saat oynayarak kendine bir oyun arkadaşı edinebilirsin belki bu yöntemle içe kapanıklığınız biraz hafifler ve daha sosyal biri olabilirsin

Günde 2 saat bile spora ayırabilsen yeterli, yarım saat gidiş dönüş zaten. 1 saat 15 20 dk yeterli.

Sizi bu hale getiren zaten bu düşünceler ve bu insanların söylemleri. Klişe yapmadan bir kaç tavsiyede bulunmak isterim. Herkesin hayatında insana negatif yük yükleyen insanlar olur, bu insanların dedikleri senin o kişi olduğun anlamına gelmez, sen o kişiye diyebilirsin ki 30 yaşına geldin ne s me yaradın diye kime neye faydası olmuş? Bu tür insanları dinlememeyi öğrenmen gerek sadece sana göre doğru olanı ve vicdanını rahatsız etmeyecek şekilde yaşa kimin ne dediği senin hayatını belirleyemez. Kendine amaç belirle çünkü insan sebepsiz yaşayamaz tutunacak dalların olmalı, kendine aktiviteler bulman gerek konfor alanından çıkman gerek, sürekli olarak düşünmeyi bir kenara bırak. Bu yaşta bu düşüncelere sahip olmak normal ve erken farkına vardığın için şanslısın bu şekilde düzeltmeye odaklanman çok güzel. Emin ol bunlar geçecek.

Psikiyatra gidersen antidepresan yazar o da buyuk oranda iyi gelir ama ilaclardan once dogal yollari tercih etmek her zaman daha saglikli ve mantikli. Allah gostermesin ama eger kendine zarar verme dusuncelerin varsa sakin antidepresan kullanma.

Meditasyon, spor, dini aktivite eğer inancınız varsa tabii. Bunları yapabilirsiniz. Ya da arkadaşlarınızla aktiviteler yapın.

Başkasına sormuşsunuz fakat ben de cevaplayayım, zamanında tüm çevremi sanaldan topladım. 10-15 seneyi devirdiklerim bile oldu. Yaklaşık 50 ilden arkadaşlarım var ve neredeyse her ay görüşüyoruz. O arkadaşlarımı ise TF2, Warframe, CS: S, CS:GO'dan topladım. Maça denk geldik random.

Aynı şey bana da oluyordu bir spor salonuna yazılmayı dene veya sorguamayı bırak hayat boş değil git bir hayvan edin kedi, köpek, hamster veya sultan papağanı.

Spor yap ozguveni arttirir.

Bunun gibi uygulamalar genelde abaza erkeklerin kız kovaladığı uygulamalar yani kimsenin arkadaş edinmek amacıyla kullanmıyor

Bende sınava girecektim de çok eksiğim var ve bana da çok gelmeye başlamışlardı hatta kafayı yemek üzereydim arkadaşlar vardı 3 - 4 tane onlarla dertleştim, arkabalarla ve ailemle dertleştim ve bu sene üniversiteye gitmeme kararı verdim. Gidip şantiyede çalışıp kafama göre bir düzen kuracağım her neyse sende sınav stresi var bundan dolayı umutsuzsun. Hayat zaten bayağı sıkıyor, ekonomi veya son zamanlarda yaşanan olaylar falan ondan dolayı içine kapanıksın. Ha çözüm dersen onu bilmiyorum ben bile içime kapanık oluyorum en iyisi gidip dertleşecek birilerini bulmak.

Asosyalim demişsiniz ama hiç samimi olduğunuz arkadaşlarınız var mı?