Yaşamak için çalışmak gerektiği söylenir fakat işin gerçeğinin aslında çalışmak için yaşamak olduğunu iş hayatına girince iliklerinize kadar öğrenirsiniz. Çalışmak utanılacak bir şey değil, insanların hayatı ıskalayacak kadar çok çalışıp yine de kıt kanaat yaşıyor olması utanılacak bir şey. Neyse toplumsal mesajı verdikten sonra gelelim konumuza, ilk defa iş hayatına girecek hatta iş hayatında deneyimi olduğu halde yeni bir yerde başlıyor olmanın heyecanı normal bir şey. Nasıl adapte olunacağı, nasıl davranılması gerektiği gibi onlarca sorunun ve endişesinin kafanızda olması gayet normal, gözü kara olun bunu herkes yaşıyor. Şu an yaşınız genç ailenize destek olmak için işe giriyorsunuz yani ev geçindirmiyor, dolayısı ile geçim sıkıntınız ve büyük sorumluluklarınız yok. En kötü senaryo ile işinize son vereceklerini bunun da size deneyim kazandırmaktan başka hiçbir etkisinin olmadığını hatırlatın kendinize. Tabi ki gidin kovulun bir şey olmaz demiyorum ama dünyanın sonu da değil. İsmini bildiklerinize Ali Bey, Ayşe Hanım şeklinde hitap eder, bilmediğiniz yani tahmin ediyorum ki müşterilere ise hanımefendi beyefendi diye hitap eder ortama bu şekilde ayak uydurursunuz. İş hayatı zorludur, streslidir, yorucudur, insanı zorlayabildiği en uç noktaya kadar zorlar, sabırlı ama bunlara da hazırlıklı olun. Egosunu hiç bir şekilde tatmin edememiş etmeye de yetecek donesi olmayan bir sürü insan kendisine verilen yetki ile bu eksiğini üzerinizde de gidermeye çalışacak, nispeten iyi denebilecek insanlar size yardımcıda olacak. Mesai de olan hiç bir şeyi kafanıza takmayın, gurur yapmayın, mesai bitiminde kral yine sizsiniz unutmayın. Herkesle her şeyi konuşmayın yani kabaca herkese güvenmeyin ama güvenmediğinizi de belli etmeyin. Gittiğiniz zaman size neyi nasıl yapmanız gerektiği anlatılacak bunları iyi dinleyin. Gün içerisinde gözlem yapmayı unutmayın kimin ne yetkisi var kim sizin için tehlike arz ediyor kimin sizden farkı yok bunları iyi belirleyin. Kendi statünüzde ki personelden, takıldığınız yerlerde, neyi nasıl yapmanız gerektiğine emin olamadığınız yerlerde yardım rica edin. Zaten muhtemelen size yardımcı olması için bir personel eğitmen vazifesi alacaktır.

Ben de şu sıralar çalışmaktayım ilk başladığım zamanlar ürünü satarken tutarı hesaplamak için hesap makinesi kullanırken elim ayağım birbirine dolaşıyor saçmalıyordum, ayrıca müşterilerle konuşurken çevremi gözlemleyip onları örnek alarak bayağı bir yol katettim. diğer satıcıların üslubunu örnek aldım ve gerisi geldi. Anlayacağınız bu deneyim işi, düşe kalka öğreniyorsunuz karşınızdaki insanların ufak tefek hatalarınızı aslında pekte takmadığını fark edeceksiniz.

Merhaba ben 16 yaşındayım yakın zamanda 17 gireceğim. Teyzemin çalıştığı bir oteli var orada stajyer ögrencilerin yaptığı işlerden birine girip aileme destek olma amaçlı çalışmak istiyorum ama ben de baya bir özgüven eksikliği var. Yani orada ilk gittiğimde ne yapacağım, insanlara nasıl hitap edeceğim, kiminle muhattap olacağım, bana nasıl davranırlar falan işte. Hatta orada teyzem ile yüz yüze gelmeye bile utanırım neden bilmiyorum ama şimdiden böyle olacağını hissediyorum. Sizce ne yapmalıyım nasıl düzeltebilirim bu düşünceleri mi? Son düzenleyen: Moderatör: 4 Temmuz 2019

Konuştukça açılırsın, özgüvenin yerine gelir. Sadece sana söylenileni yap, düzgün konuşmaya çalış. Bu kadar. Çalışmak da utanılacak bir şey değil kaç yaşında olursan ol. Işıklarda durdum. 8 yaşındaki çocuk yanıma su alır mısın abi diye geldi. Sen o çocuğun 2-3 katısın. Kendinizi eziklemeyin, isterseniz her şeyi yaparsınız.

Selam dostum. Davranış bilimci değilim ancak çocukluğunda benzer problemler yaşamış birisi olarak sana bu insan korkunun üstüne gitmeni tavsiye ederim. Otelde çalışmak bu bahsettiğim durum için güzel bir platform. Bol bol tanımadığın insanlarla iletişim kurmaya çalış, böyle böyle aşacaksın bu durumu.

İlk adımı at gerisi gelir

Teyzen orada çalışıyormuş işte ara ilk onunla konuş, çalışmak istiyorum de. Araya girer belki.

Turizm lisesi öğrencileri o otellerde staja giderler. Gayet güzel bir ortamdır. Üstelik bu deneyimi parayla bile satın alamazsın. Lobide çalışmak istiyorum dersen seni "şu 100 kişilik sıraya gir" diye yollarlar. Ben kaçırma derim. Otel deneyimi olan insan işsiz de kalmaz.

İnsanlara karşı iyi davranırsan onlar da sana iyi davranırlar. Konuştukça özgüvenin yerine gelir inşallah.

Burada bizim dediğimiz ve yaptığımız yorumlar hiç bir işine yaramayacak. İnsanlara samimi davran. Çalışmak kötü bir şey değil. Yazın bende köye gidip aileme yardım edebiliyorum. Yaşımın yettiği kadar.