Merhaba ben de aynı durumdan muzdaribim son bı kaç yılda daha çok fark eder oldum. hep kendi hayatımda kendi kafamda yaşayan biriydim hayatımdan da memnundum ama sonra bişeylerin ters gittiğini fark ettim eskilere döndüm sonra baktım benim kimseyle gerçek bir bağım yok. yani aileme kendi aralarında bakıyorum veya diğer insanlara ben onlar gibi duygusal bir yakınlık hissedemiyorum. genelde cevremdekiler bana çok düskün ama ben aynı şeyi hissedemiyorum. ve kendimi yapayalnız hissediyorum ne kadar insanlar beni sevse de onlar gibi değilim herşeye zihinsel yaklaşiyorum ve hayatımı bomboş hissediyorum. konuşmak isterim belki birbirimize yardım edebiliriz çünkü böyle olmayan insanlar anlayamıyor

Aynısı bana da oluyor. Duygusal soğukluğun nedeni bazen kişilik özelliklerinden kaynaklanabilir. Kişilik özellikleri, bir kişinin diğerlerine yaklaşımını ve dünyayı algılamasını belirler. Narsisistik kişilik özellikleri olan bireyler, genellikle diğer insanlarla bağ kurmakta zorlanabilirler ve ilişkilerinde çıkarcı bir yaklaşım benimseyebilirler.

Sıra dışı demeyelim ama entelektüel anlamda ortalamanın üstünde olduğumu düşünüyorum. Ve evet, gizlilik takıntım var.

Narsist değilsin. Empati yeteneği yok veya kısa süreli hissizleşme. Kendini sıra dışı birisi olarak hissediyor musun? Birde gizlilik takıntın var mı?

Göz teması kuruyorsun muhtemelen. Çoğu şeyden zevk alıyorsun. Yani her iki şey var sende. Kendine özel ben merkezin var ama narsistlikten farklı bu. Heri ki şey derken iki farklı grup diyelim. Onların özellikleri var.

Şimdilik hissetmiyorsun, başlarına bir şey gelince hissedersin muhtemelen.

Öncelikle yanlış anlaşılmasın, sevemiyorum derken nefret etmekten bahsetmiyorum. Bildiğin insanları sevemiyorum. Ailem bana hep iyi davranıyor ve onlarla aram iyi ama duygusal olarak gerçekten hiçbir şey hissetmiyorum. Ailemden biri ölse ağlar mıyım emin değilim. Bu çevreme karşı da böyle. İnsanlara karşı hiçbir şey hissetmiyorum. Genellikle çıkarcı bir bakış açısı ile bakıyorum. Psikolojide bunun karşılığı ne? Ailemi dahi sevememek beni aşırı rahatsız ediyor. Narsist olabilir miyim diye düşündüm ama genellikle insanlardan tek taraflı faydalanmaya çalışmıyorum. Kendimi de aşırı üstün falan görmüyorum.

Bazen insan canı sıkılınca veya başarısız olunca hissizleşebiliyor.