Mezara gitmek istemiyorsa yanımda durmaz...

Peki karşıdaki kişi ağlayıp yalvarsa affeder misiniz? Onlar Eyşan olmaya devam edecek. Bizler de Ezel olmaya ama içimizdeki o Ömer'i susturamayacağız hiçbir zaman.

@Jira Utku abi varsa senin de görüşlerini ve tecrübelerini dinlemek isterim.

Affedemem sanırım içten içe olmaz yani. Zorunda da hissetmek istemem sanki affetmem gerekiyormuş gibi.

İki şeye asla tahammülüm bulunmuyor; İhanet ve aptallık, sadece ihanet değil yaptığı aptalca ve yanlış bir davranış ile buna yeterli.

Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Belki edebilirim ama eskisi gibi olmayacak.

Tanrı affeder ben etmem.

Tabii ki, zekasına uygun davranmayıp aptallığı seçenler, dediğiniz gibi bile bile lades oluyorlar. Hukukta bir deyim vardı, "orta zekalı makul insan" diye. Bu zekaya sahip olup da bu zekadaki kişilerin yapmaması beklenen şeyleri yapmak, dediğiniz gibi bilinçli olarak verilen aptal kararlardır elbette.

Hayatın bu derece bir soruya yaşamadan cevap verecek kadar basit olduğunu düşünmüyorum. Olaylar, kişiler, durumlar, ihanetin boyutları, bizim toleransımız vs vs bir çok etken var. Affettiğiniz zamanki içinizdeki rahatsızlık affetmediğiniz kadar olmayacaksa eğer.

Valla ben affetmezdim. Sonuçta biri sevdiğin biri de can dostun. Zaten onları diğerlerinden ayıran özelliklerden biri de güvendir. Öyle olmasa diğer insanlardan farkları olmazdı.

Tabii ki kardeşim, geç gördüm kusura bakma. Hayatta bazı şeyler vardır ki bunlardan asla ödün vermemelisin. Şeref, haysiyet gibi. Sevginin altında güven yatar. Sevdiğin bir insana gözün kapalı güvenmek istersin, öyle de yaparsın. O kişinin aldatması, ihanet etmesi ise bütün bu güveni, sevgiyi ayaklar altına alır. Planlanarak yapılan bir şey olduğu için özrü de olmaz. Aynı şekilde yalanı da sevmem, hiç hoşlanmam. İlişkiyi bitirmek için yeterli bir sebeptir. Benim için ihanetin bir açıklaması veya bahanesi olamaz. Affetmem, silerim.

Karşı taraf için o durumda olmak ya da olmamak önemli değil, zaten benim gibi düşünecek olan insan karşı taraftakine temkinli yaklaşacağı için bunu düşünmez bile.

Hatasız kul olmaz, fakat bazı şeyler güveni öyle bir sarsar ki hiçbir zaman telafisi olmaz.

Ben daha kötü espri yapan insanlardan uzak duran bir insanım. Kalanı sen düşün.

Hayır.

"Sevgi sadakatle, cesaret itibarla, ihanet intikam ile ödüllendirilir." John Ronald Reuel Tolkien / Yüzüklerin Efendisi - Kralın Dönüşü

Sevdiğim kadın tarafından ihanete uğradıysam, onu affedecek kadar gurursuz ve yıkık olmam. Karakterim gereği dünya yıkılsa umrumda olmuyor zaten. Dost tarafında ne ihanete girer çözemedim.

İhanet etmeyi kendinde hak görmüş ise, bu size değer vermedigini gösterir. Bunun karşılığı onunla daha görüşmemek tabii ki.

Benim insanlara tahammülüm yok denecek kadar azdır, ihaneti geçtim hoşuma gitmeyen bir şey yaptığında yanımda duramaz.

Sanırım bu yüzden hiç sevgilim olmayacak ve hiç evlenmeyeceğim. Bir insana ne kadar güvenseniz de veya bir insan size ne kadar güvense de size karşı çok büyük bir yanlış yapma ihtimali var. Çok iyi, çok güvenilir dediğiniz eşinizin sizi aldatma ihtimali az olsa bile sonuçta ortada bir ihtimal bulunuyor. İnsanoğlunda o potansiyel var yani. Tabii ki hayatımız boyunca hiç kimseye güvenmeyeceğiz diye bir durum yok, bazen sırtımızı dönüp o kişilerden destek isteyeceğiz fakat bir insana güvenmekten de öte bağlanma durumu söz konusu ise bunu yapmayın. Hangi insan olursa olsun gardınızı tamamen indirmeyin.

Asla affetmem. 10 yıllık arkadaşım geçen sene biraz saçmaladı diye konuşmayı kestim ihanet edeni eti puf ederim.

İhaneti affetmek demek, tekrar ihanet etmesini beklemekten başka bir şey değil.

Eğer can dostum, en iyi arkadaşım, en iyi kankam, en sevdiğim arkadaşım, en değer verdiğim arkadaşım bana ihanet ederse onu mal, geri zekalı, aptal gibi affederim çünkü başka arkadaşım yok.

Dün akşam, duygularım karışıktı. Affedebilirim, sonuçta ölümlü dünya olarak düşünmüştüm ancak yazmamıştım. Sabah aklım başıma gelince, şu anda net kararımı verdim. İhanetin affı olmaz. İstemsizce yapıldığı için hatalar affedilebilir. İhanet, planlı yapılır ve affetmeniz demek karşı tarafın planlarının yürüdüğünün belirtisidir.

Kim olursa olsun ihaneti asla affetmem. Çok canımı yaktıysa intikam bile ararım.

Abartmaya gerek yok.

Bir kadın ya da erkek ihanet ettiğinde, sevdiğiniz kadın ya da can dostunuz ihanet ettiğinde bunu affedebilir misiniz?

İhanet seçim, aptallık ise doğuştandır. Bazı insanlar algıda gerçekten sorun yaşayabiliyor, zihinsel engel ya da hastalıktan bahsetmiyorum, gerçekten IQ seviyesi ya da algısını sağlayan yetileri doğuştan biraz düşük olabiliyor. Oysa dışarıdan baktığında kişinin sosyal hayatta ya da iş hayatında hiçbir sorun görünmüyor, detaylara inildikçe fark ediliyor. Zeka seviyemizi biz seçemediğimiz için bunun üzerinden ötekileştirmemek lazım. Bunun bir insanı kısa ya da uzun diye aşağılamaktan farkı pek yok. Ama ihanet konusuna aynen katılıyorum. İhanet eden kişiyi hayatımda hiç olmamışçasına silerdim gibi geliyor ama hiç başıma gelmedi, kesin konuşmayayım.

Çok güzel yazmışsınız. Ama hayır, isterse en yakınım olsun affetmem.

Bu sorunun cevabı aslında kişiden kişiye değişiyor. Şahsen ben kesinlikle affederdim. Şu an da içinde bulunduğum durumu baz almam gerekirse affetmesem diye düşününce üzülüyorum, özlem duyuyorum. Bir yandan affetmek istesem korkuyorum. Ama yine de kesinlikle affederdim. Ettim.

Hocam yaşım 36, bugüne kadar çocukluk arkadaşlarım, yılların dostlukları yeri geldi aile hiç düşünmeden bir kalemde sildim. Hayatta ailen, arkadaşın, dostun, sevgilin vs kim olursa olsun ağzından çıkan her söze gözün kapalı inanamıyorsan, arkanı döndüğünde veya sırtını yaslaman gerektiğinde içinde en ufak bir şüphe oluşuyorsa o insanın hayatında yer almasına gerek yoktur.

Bir ilişkide en önemli unsurlardan biri güvendir. Güven olmadan ilişki yürümez. Değil ihanet küçük bir yalan yakalasan bile bu güven sarsılır ve birkaç küçük yalanda yıkılır. O yüzden hayır.

Affedemem.

Bu yazıyı alnından öpmek istiyorum Cidden o kapasiteye sahip olup kullanmamak ve bunun sonuçlarına katlanmak zorunda kalan diğer taraf olduğu için cidden sinir oluyorum ve tahammülüm kalmadı.

Böyle bir durumun olma ihtimali çok düşük bile olsa sevgili veya evlenmemek bence bu duruma biraz fazla takılmak olmuyor mu? Ayrıca karşı taraf içinde biz o durumda isek.. Bence seçimleri olabildiğince iyi yaparsak ki bunun için bizim de belli bir seviyede olmamız gerekiyor. O zaman olayı akışına bırakmamız gerekiyor. Hayatın insanlara ne getireceğini bilemeyiz. İleride olabilme ihtimalleriyle yaşamak mümkün değil.

Eyşan...

Kimsenin geri kalan zekası yerine normal zekası ile verdiği aptalca kararlar demek daha doğru olacak sanırım.

Ben zamanında denedim. Olmadı.

Bir kişi bir hata bir kez yapıyorsa bir daha yapmaz. Eğer ikinci kez de yapıyorsa; emin olabilirsiniz ki üçüncü kez de yapacaktır.

Sevgili karı koca durumundan bahsediyorum; Affetmekten kasıt öldürmemek ise belki. Ama hiçbir şey olmamış gibi affetmek ve devam etmekse hayır. Ne demişler; "If you hurt me i will hurt you worse"