Ne gūzel işte. Hem bilgisayara ilgin var. Hem de öyle bir tanıdık varsa fırsatı değerlendir. Bir yerden başla kardeşim. Emek olmadan yemek olmaz. İlerde bir zaman kendi ayaklarının ūstūnde durman gerekicek. Yanında ailen her zaman olmayacak. Arkadaşlarında olmayacak. Her zaman kendin ile baş başa olucaksın. O yūzden kendin ile fiziki yönūnden vs. her tūrlū barışık ol. Az da gūçlū ol. Git rica et adamdan. Bir işin ucundan tut. İlla öğrenecek bir şeyin olur orda. Kimse seni yemez. Kocaeli/Gölcūk yakınsan olmadı gel benle takıl ben arkadaş olurum sana

Bilgisayar oynamayı bırak. Daha cidden çok gençsin. Durumunu ciddiye almıyorsun ki bu durum sürekli tekrarlanıyor. Dolu dolu gençlik yaşamak istiyorsan zamanını ciddiye alman gerek. İbadet etmek yükünü azaltmana yardımcı olabilir. Veya hobiler edin kendine. Ailenle daha fazla vakit geçir. İleride pişman olacağın şeyleri yapamamaya çalış. Genel konuştum biraz ama iş böyle yürüyor. Yaptığın şey oyun başında sadece zaman öldürmek. Bırak abicim oyunu. Yaz gelecek gez toz, yaramazlık yap.

Ben her salise ölecekmiş gibi davranıyorum ve bunu nasıl yapıyorum onu da bilmiyorum. En sağlıklısı bir uzmana danışman. Burada sadece sana yapman gerekenler yazar. Uzman olan kişi size en azından yaptırtır bir şeyler. Asosyal olmaktan kurtulmakla yeni arkadaşlar aramakla başlayabilirsin. Sürprizbozan: End Game Bir de düşünsenize geminin içinde oksijen yetmezliğinden tahtalı köye...

Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Çok düşünme her şeyi. 23 yaşındayım şuan, sana abi tavsiyesi bu. Ben duygusal bir insanım ve kafaya çok takarım insanların dediklerini. Üniversitede bunalıma girip 30-40 adet ilaç içip intihara kalktım, yurt odasının kapısını kırıp arkadaşım beni uyandırmış ve hastaneye götürüp midemi yıkatmıştı. Bu arada mide yıkanması kadar berbat bir şey görmedim. Benim psikolojim şuan çok mu iyi hayır berbat durumda. Üzerine 6 Aralık' ta hiv olduğumu öğrendim, bunun aidse ilerlememesi için fındık büyüklüğünde ilaç yutuyorum her gün saat 3' te. Hasta olduğumu öğrendiğimde dünya benim için durmuştu diyebilirim. Şuan ailemin desteğiyle mutluyum ama haftada 2-3 kez arayan en yakın arkadaşımın hiv olduğumu öğrendikten sonra 1 aydır neden aramadığını tahmin edebiliyorum Ömrümden 10 yıl feda edip zamanı 1 defalığına geri sarma şansım olsaydı hatalarımı düzeltmek için keşke dediğim çok oldu ama bu hayalden ibaret. Kafana takmamaya çalış her şeyi ve bir uzmana mutlaka git. Ben bile gitmeyi düşünüyorum. Bunda utanılacak bir şey yok. Kendine bir hedef belirle ve o hedefte ilerlemek için ufak adımlar atmaya başla. Kal sağlıcakla, kendine iyi bak.

Aynısı bendede var ama birazdaha farklisi. Namaza başladım bende. Allah böyle durumdaki tüm insanlara yardım etsin. Çok ruhsuz oldum bende mesela.

Neden okulu bıraktığınızı özel değilse söyleyebilir misiniz? Son düzenleyen: Moderatör: 18 Ocak 2019

Psikiyatriste gitmenizde fayda var. O anki ruh halinizi bir yakınımda gördüğüm için tahmin edebiliyorum. Kim ne kadar güzel düşünceler size telkin etse de bu karşı kişide aynı etkiyi uyandırmıyor. Bu durumdan düşüncelerden kurtulursunuz umarım.

Bir spor salonuna yazıl spor yap. Yaşama isteğini artırır ve kendine güvenini ciddi şekilde artırır. Hayata bir defa geliyorsun o hayatını güzel bir şekilde yaşa kimseyi takma.

Güzel, neresinden başlarsan başla. Önemli olan başlamak. Bir hedef belirle kendine bu şekilde ama bu hedeften adın gibi emin ol. Bunu kendinle bağdaştır. Mesela; yazılımcı olmadığım bir hayatı kabul etmiyorum, de. İnsanın hayattan bir beklentisi, hayata dair bir amacı olmadığı zaman tüm zamanı boşa gider ve böyle hisseder. Maalesef ki okulu bırakmışsın ancak devam edeceksin ve "geç kaldım" gibi bir düşünce içerisine girme. Devam et. Zararın neresinden dönersen dön, kardır. Benim kişisel olarak verebileceğim öneriler bunlar. Zamanla ilgili olarak şunu gösterebilirim Dosya Ekleri zamanı. jpg 86,5 KB · Görüntüleme: 58

Şimdi şöyle bir sorun var özgüvenim olmadığı için, içine kapanık biri olduğum için fazla arkadaşım yok. Yaz mevsiminde en azından kilo vermek için yürüyüş yapıyordum, başardım da. Kış olduğu için pek yapılabilecek bir şey de yok, ingilizce çalışıp açık öğretime girip liseyi bitirmeyi düşünüyorum, şu anlık planım bu. Ufak ufak adımlarımı da attım, ingilizce çalışmaya başladım fakat bu yeterli olmuyor sanırım.

Konuya gelirsek. Gidip sosyal etkinliklere katıl. Spor yap, bir işte çalış. İnsanlarla iletişim kurmayı dene. Hiç bir insan senden üstün değil, konuşurken kendini kasmana gerek yok. Karşındakinin senden hiç bir farkı yok, o da insan sende. Yapamayacağını düşünüyorsan arkadaşların dediği gibi yardım al. Bu kötü bir şey değil aksine iyi bir şey.

En güzeli bir uzmana görünmek. Burada aldigin fikirler sana bir yere kadar eslik eder, sonrasi mechul. Saglik konusunda hicbir zaman forumlarda vakit kaybetmeyin. Adamlar onca sene sizin gibi derdi olan insanlara derman olabilmek icin kafa patlatiyor. Eger gercekten ciddi sorunlarin varsa bir psikiyatriste basvur derim.

Hayat, ne zaman öleceğini düşünecek kadar uzun değil. Bir o biçim de da hayat kendini eve kapatıp oyun oynayacak kadar boş değil. Geçmişten gelen bir özgüvensizlik ve eziklik duygusu liseye geçeceğin dönem patlak vermiş. Psikolaga git destek al, bir de bu hayatta neden olduğunu sorgula. Bu durumdan çıkmak istiyorsan kendini çekecek kişi sadece sensin.

O nedir hocam?

Hayatınız çok monotonlaşmış gibi farklı şeyler yapmayı deneyebilirsiniz.

Tanıdık bir esnaf var mı? Bedava da olsa yanında çalışabileceğin, sūrekli insanlarla iletişim halinde olan bir sektör. Esnaflık insana çok şey katıyor. Denemeye değer.

Sosyalleşebilirim fakat şu 1 ay içerisinde sosyalleşemem akrabama geldiğim için, burada pek arkadaşım yok. Oynadığım oyunları genelde arkadaşlarımla oynuyorum, o anlık bir sıkıntı yok fakat gece yatağa uzandığımda uyuyacakken aklıma geliyor.

bu kadar insan boşuna ateist yada deist değil

Sosyal fobiksin git bi psikiyatriste görün.

Psikiyatri servisine gitmenizi şiddetle tavsiye ederim. Alacağınız tek yardım oradan olacaktır. Depresyona girmişsiniz gibi geldi bana.

Psikolog gibi mi?

Şu an okulu tamamen mi bıraktın, yoksa açık öğretimden devam ediyor musun? Belki üniversite için dershaneye yazılırsın ve biraz ortam görür, dışarıya alışırsın diye düşünüyorum. Ailenle ya da tek başına dışarı çıkmıyor musun? Oyunlar genelde 17-18 yaşından sonra sıkmaya başlıyor ve bırakıyorsun. Dolaysıyla insan o zaman çok daha fazla boşluğa düşüyor, canı sıkılıyor. Bir an önce amaç edinmek gerekli. Bir hayalin, amacın ya da bu yıl yapmak istediğin bir şeyler yok mu? Mesela X şehrine tatile gidip, tarihi yerleri görmek, üniversite sınavına hazırlanmak, İngilizce öğrenmek ya da başka bir şeyler vardır diye düşünüyorum. Müzik aletlerine, çizgi romanlara, fantastik kitaplara ya da o oynadığın oyun karakterlerinin kitaplarına ilgin yok mu? Bunları düşünmen gerek. Hayallerin, hedeflerin nedir? İnsanın günleri, saatleri boş geçince aklına ölüm geliyor, orası normal. Ben de zamanımı boş geçirdiğim de aklıma ölüm geliyor. Dolu olarak geçirmek gerekiyor ki, aklımıza böyle şeyler pek takılmasın.

Spora kesinlikle başlamalı. Belediyenin spor salonları hem ücretsiz hem de kullanışlı. Spor ile gelen öz güven: kendisine mütevazı olmayı da getirecektir zaten. Dengeli bir şekilde gelişim için spor şart. Herhangi bir spor dalı olabilir. Ben Fitness ve dallarını öneriyorum. Beslenmesine dikkat etmesi, harcadığı paraya özen göstermesini de beraberinde getirecektir.

Şu an okulu tamamen bıraktım, açık öğretime yazılacağım kayıtlar açılınca. Tek başıma veya ailemle dışarı çıkamıyorum, şu anda istesemde ailecek çıkamam, babam TSK'da çalışıyor ve şu anda görevde. Oyunlardan sıkılmaya başladım dediğin doğru, dizi izliyorum şu aralar. Bu yıl yapmak istediğim ingilizceyi öğrenmek, Meslek olarakta yazılımcı olmak istiyorum. Kitaplara, müzik aletlerine ilgim yok.

Aklına getirmemeye çalış. Dediğim gibi okulda olsaydın bunlardan az da olsa kurtulurdun. Ben sorunumu okulda çözdüm. Yatarken yarın ne yapacağını, bugün ne yaptığını diye düşün. Aklına getirmemeye çalış. Biliyorum işte o zor aklına getirmemek kolay değil ama başaracaksın.

Bence evden çıkmalısın gerekirse bi yere gir çalış evden çık.

Sorununuz burada işte. İşe dışarı çıkıp arkadaş edinmeyle başlayın. Ardından bir uzmana görünmeniz iyi olur.

Tamamdır teşekkür ederim tavsiyelerin için, Ankara/Çankaya

Gelecek kaygısı yaşamadım o zamanlar, ailem dedi tabii ki, fazla detaya girmek istemiyorum.

Psikiyatri polikliniğine gitmelisin, buradaki arkadaşların görüşünün bir önemi yok. Uzman birisine danış. Sağlık bu, ihmale gelmez kulaktan duyma bilgilerle hareket edilmez. Son düzenleyen: Moderatör: 18 Ocak 2019

Ne kadar uzman yardımı da alsan bu işler önce kişinin kendisinde bitiyor. Kendini ikna etmediğin sūrece uzman yardımı da bir yere kadar. Kendine başarabileceğini dūşūndūğūn hedeflerle yola koyulmaya bak. Başarıya ulaştıkça aldığın zevk seni daha da kamçılar. Hayata tutundurur. Şuan senin hayattan bir beklentin ve amacın yok. O yūzden böyle fikirlere kapılman normal. Bu durumlara neden olan çok sebepler var. Ama bahane bulmak yerine kişinin belli bir amaç ve hedeflere tutunup mūcadele etmesi gerekiyor. Hiç yoktan ufak bir hayalin vardır. Onu gerçekleştirmek için bir mūcadele içine gir. Hobi edin. İlgi duyduğun muhakkak bir şeyler vardır.

Merhabalar, Bu sorun okulu bıraktıktan sonra başladı, hayattan zevk alamama ve mutsuz olamamamı sağladı. Önceden 2-3 yıla kadar ölürüm diye düşünüyordum, artık çok yakın bir zamanda ölecekmişim gibi düşünüyorum. Mesela eskiden en küçük bir şeyde bile mutlu olabilirdim, artık öyle değilim. Tamamıyla asosyal bir hayatım var, okulu bıraktıktan sonra odaya kapanıp, bilgisayar oynuyorum tüm günüm böyle geçiyor. Geceleri uzandığımda yatmadan önce günahlarım aklıma geliyor, yarın ibadet edeceğim, sigarayı bırakacağım diyorum fakat günü atlattıktan sonra o düşüncelerim kayboluyor, her gün bu tekrarlanıyor. Psikolojim çok bozuldu, hayattan gerçekten hiç zevk alamamaya başladım, çok mutsuz ve umutsuzum. Kendimi daha iyi hissetmek için ne yapabilirim? Sadece ciddi yorumlar lütfen... Son düzenleyen: Moderatör: 17 Ocak 2019

Dostum bir uzmana görün ve arada dışarı çık bi çay iç insanlarla biraz sohbet et. Umarım düzelirsin.

Hocam oncelikle Allah icine dusmun oldugunuz bu durumdan en yakin zamanda kurtarsin sizi. Kalbinizi ve gonlunuzu daraltan her ne sorun olursa olsun Allah'a siginin. Namaza baslayin size yenmin ederimki butun sikintilarinizdan kurtulup refaha ereceksiniz. Allah diyen kalbe huzun girmez. Secde eden kula bela ugramaz. Namazin anahtari abdest, cennetin anahtari namazdir. Namaz huzur, saglik, bereket, verir. Sikinti ve butun belalari defeder. islerin rast gitmesi kalben, bedenen, bu dunyada ve ahiretde huzur istiyorsan Allaha yakin dunyevi islerden uzak durun. Sabah namazina kalk duani et. Gun icinde ac kuran oku. PC basinda kuran dinle. Gor ozaman ne sikinti kalir ne sitres. olum imani zayif olan kisilerde korku yaratir. Belki seni Namaza davet ediyorlar. Allah yar ve yardimcin olsun.

1- Liseye git. 2- Bir hobi bul ya da işe gir. Merak etme kimse seni yemez ya da günlerini kendine acıyarakta geçirebilirsin. Kimse senden daha iyi değil. Kimse aklını okuyamaz. Kimsenin senden bir şey beklediği yok. Okuluna git sırana otur. Konuşmayı beceremiyorsan konuşma. Arkadaşın da olmak zorunda değil. Kimseyle arkadaşta olmak zorunda değilsin. Kendini derslerine ver ve iyi bir üniversite kazan. 7/24 bunları düşünmenin anlamı yok. Sadace bir adım at. Fazla takılma. Yeni neslin sorunuda bu her şeyi çok hızlı yaşıyorsunuz. Çabuk tatmin oluyorsunuz. Daha 17'sınde düşüncelere bak. Birazda zevk almayı bilin tadında yaşayın hayatı. Eğer kafada bitiremiyorsan bu durumunu doktorlardan yardım al.

Aynısı 2 sene önce bana da olmuştu. Ben çok kötü olmuştum. Canım herşeye sıkılıyordu. Bunalıyordum kısaca. Sonra bunu düşünmemeye başladım. Sosyal olmaya bak. Eğer sosyal olamam diyorsan. Bilgisayar oynuyorum demiştin. Arkadaşların var ise onlarla oyna. Böylece aklına gelmeyecek. Yavaş yavaş unutursun. Okulu bırakmana üzüldüm. Yeni okul, yeni sınıf yeni arkadaşlar demek. Kafana takmamaya çalış. Ölecekmişim gibi de düşünme. Aynı yollardan geçtiğim için az çok nasıl bir duygu da olduğunu biliyorum. Ölecekmişim gibi değil, ölmedim yaşıyorum gibi düşün ve yaşadığın günler için şükret.

YouTube üzerinden "Zinciri Kırma" başlığı adı altında Barış Özcan'ın hazırladığı videoları izlemenizi şiddetle tavsiye ediyorum. Gerekli bilgiyi videolardan edinebilirsiniz. Üşenmeden izlemek de: "atacağınız ilk adım" olabilir.

ZİNCİRİ KIRMA.

Teknolojiden kendini soyutla. Saat 10-11 gibi yatıp 5-6 gibi kalkmaya başla. Havalar ısınınca koşu yapabilirsin ardından gelip duş alıp kendine bakım süresi ayırabilirsin. Planlı yaşam en büyük motivasyondur. Kesinlikle spor salonuna yazıl. Ayrıca gündelik hayatta kendine hedef koy. 5 tanımadığın insanla iletişime geçmeye çalış. Merhaba, nasılsınız, saat kaç acaba gibisinden. Ayrıca bir kavram öğrenip karşında birisi varmışçasına anlat. Diksiyonun ve tonlamanı geliştirebilirsin. Unutma Atatürk ile de Arnold Schwarzenegger ile de aynı organlara sahipsin.