Hocam başınız sağ olsun. Hocam ben babamı kaybettiğim zaman kendi başıma atlamayacağımı bildiğim için psikolojik destek almıştım. Psikolojik destek almanızı tavsiye ederim.

Bu yaşlarda insan dağılmaya müsait oluyor baya, sen dağılmak yerine olgunluğu seçmişsin valla helal olsun. Tekrar başın sağolsun kardeşim. Sigara vb. kötü alışkanlıklara başlamaya sebebiyet veriyor böyle durumlar, böyle bir olgunluğu gösterdiysen sigarayada bulaşmamışsındır umarım bro.

Unutmaya çalışın. Elbette zor olmayacak fakat ölüyü diriltme gibi bir şansınız olmadığı için mecbursunuz. Başınız sağolsun.

Ben 4 yakınımı kaybettim. Hayat devam ediyor sonuçta, çok kafaya takmaya gerek yok.

Hayata bunun spoilerini yiyerek başlıyorsun aslında, kaybetmediklerinin tadını çıkar ki onların da birer birer yittiğini örünce yıkılmayasın. Ölünce arkasından ağlanacak biri değildi benim halam, senin öyleymiş en azından, anıları yad et.

Başa çıkamıyorsun, zamanla acısı azalıyor ama o zaman da özlem sorunu oluyor. O geçmiyor işte, şu ana kadar yaşamış yüz milyardan fazla insan ve sayısız canlı gibi bir şekilde buna adapte olarak yaşamaya devam ediyorsun. Her şeyi zamana bırak, üstünde çok düşünmemeye çalış. Zamanla bunu yapması daha kolay olacak.

Emir kipi kullanmanız biraz kaba olmuş gibi.

Kaybetmediklerine sarılarak.

Eğer ahiret inancın varsa bir gün halanı görebileceğini, aslında halanın asla yok olmadığını, sadece kısa bir süreliğine senden ayrıldığını düşünebilirsin. Eğer ahiret inancın yoksa halanın artık bu Dünyada olmadığını fakat bir gün senin de yok olacağını, aynı zamanda herkesin bu olayı yaşayacağını düşünerek kendini rahatlatabilirsin. Önemli tavsiye: Herhangi bir ilaç kullanma.

Yaran henüz yeni haliyle üzüntüsü de yoğundur; yoğunluğu içinde biriktirme, üzüldüğün her an ağla, fiziksel ve psikolojik açıdan rahatlatır insanı. İlkten, fazla ağlarsın ve canın yanar, bir zamandan itibaren sadece canın yanar, en sonunda tamamen hafifler acın. Zaman, bazı şeylerin ilacı olabiliyor ancak senin de uğraş vermen gerekiyor. Kafanı dağıtacak ya da en azından seni boşta bırakmayacak uğraşlar ara. İnsan, hayatta olduğu sürece her şeyle başa çıkar, sadece çabala.

Başın sağolsun. Zamanla azalıyor ama içinde hep bir taş kalıyor. Birileri ile paylaş acını, dertlerini en azından hafifletir. Hayatta sürekli dert tasa ile uğraşıyorsun. Etrafına bakıyorsun insanları mutlu mutlu görüyorsun halbuki onların da farklı dertleri var. Yaşam gerçekten çok zor uyum sağlayamazsan kendi kendini bitirirsin. Umarım ileride aynı ya da daha büyük acıların olmaz.

Başın sağ olsun... Burada sana verilecek tavsiyeler çok klişe ve herkesten duyduğun şeyler. Eğer kötü olursan uzmanlara başvur. Sakın yanlış anlama psikoloğo gitmek delilik ile zıt anlamda değil. Benim de çok fazla psiklojik sıkıntılarım var. Ben de gitmeyi planlıyorum.

Halanız acılarından kurtuldu emin olun, bir gün sen de hatta bu yazıyı yazan ben de bu yarışı bitireceğiz, halan çok hızlı bitirdi. Kimse böyle bir son istemezdi inan, senin için çok üzüldüm sevgili dostum. Ama eğer sonsuza kadar yaşadığın bir hayat olsaydı çok sıkıcı olurdu. Ölümü kabullen ve tanıdığın herkesin bir gün öleceğini unutma, üzüleceğin çok insan olacak kendini buna hazırla, bir gün sen de bu yarışı bitireceksin. Her şeyin bir sonu vardır, kısa süre de toparlanman dileğiyle.

Müslüman isen namaza başlayabilirsin bak nasıl kurtuluyorsun acıdan. @Jiw ne oldu bir sorun mu var?

@NipponChemiConKYCap İfade edişin sorunlu, küçümseyici biçimde.

Zaman.

Hepimiz öleceğiz, fazla takma.

Cevap veren herkese çok teşekkürler dün akiam cevap yazacak hali bulamadım. Akşam rüyamda halamı gördüm o bile bir nebze olsun rahatlattı beni. Birkaç gün daha kafamı toplamaya çalışacağım eğer beceremessem bir uzmana başvuracağım. Teşekkürler cevaplarınız için.

Yaklaşık 2 saat önce halamı kaybettiğimi öğrendim hayatımda ilk defa 45 dakika boyunca aralıksız hüngür hüngür ağladım. Karaciğer yetmezliği sebebiyle vefat etti en son 5 gün önce ziyaretine gitmiştim şehir dışında çok kötü gözüküyordu zaten onu o şekilde görmeye zar zor dayanmıştım. Bu acıyla nasıl başa çıkacağımı bilemiyorum normalde çok zor ağlayan biri olsam da 10 dakikada bir ağlamaya başlıyorum. Küçükken o büyütmüştü beni, beraber çok zaman geçiriyorduk çok seviyordum onu. Tavsiyesi olan ya da böyle bir durumda kalmış olan varsa görüşlerini paylaşırsa sevinirim.

Son durum nedir yaş kaçtı?

Kral, hiç öyle denir mi?

Insan her seye alisir akisina birak.

Yaş 15. Çok büyük değilim o yüzden çok büyük laflar da edemeyeceğim. Aradan 8 ay gibi bir süre geçti. Telefonumda birkaç fotoğrafı var onu kaybetmenin üzüntüsüne değil yaşadığımız güzel anıların mutluğuna tutunuyorum. Arada fotoğraflarına denk geldiğimde artık yüzümde bir tebessüm oluyor, dediğim gibi ağlayarak onu kaybetmektense aklımdaki güzel anılarla onu hep yaşatmayı seçtim. Bilmiyorum sizin de başınıza bu tarz bir şey mi geldi ama sanırım verebileceğim en iyi tavsiye bu.

Bende dedemi kaybetmiştim 3-4 ay önce Corona tomografisinde temiz demişlerdi ama 1 hafta sonra kaybettim kendisini neyse Ağlaya ağlaya ayakta duruyorsun artık aklıma gelince hüzünlenirim ama ağlamam bu acımasız hayatta hepimiz göçüp gideceğiz dedem büyüttü beni

Ben de düzenledim.

Benim mesajımla ne alakası bar acaba?

Polyannacılık yapmayacağım, kolay kolay kapanmayan bir yara, yarım kalmışlık ve boşluk açıyor insanda, her aklına geldiğinde de yaran deşiliyor. Acısı geçecek bir süre sonra ama yokluğunun getireceği boşluk ömür boyu geçmeyecek, işte buna alışmak zor olanı.

Her günü ölecekmiş gibi yaşayıp herkesin de bir gün öleceğini kabullendiğinizde ölüm sıradan bir olay haline geliyor ve sadece sıranın size gelmesini bekliyorsunuz.

Yok abi sağ ol. Sigara uyuşturucu vesaire ölsem bulaşmayacağım şeyler. Teşekkür ederim.

Öyle dan diye "Müslümansan namaz kıl" denir mi? Mesajımı düzenledim.

Çok da bir sıkıntı yok yazdığımda.

Bol bol uyuyun. Uyku sizi gerçek dünyadan en çok uzaklaştıracak ve acılarınız en kolay unutmanızı sağlayacak olan şeydir. Ve şunu unutmayın; Ben varken ölüm yok Ölüm varken ben yokum. O halde korkacak ne var.