Merhaba arkadaşlar. Size bir, birkaç konuda danışmak istiyorum. Öncelikle şuradan başlayayım: 6-7 yıl önce güldüy güldüy tarzı yaşıma uygun şeyler izlerdim, hep onlar gibi olmanın hayalini kurardım. Küçük yaşlar için olan komedi dizileri falan izler ve onlar gibi olmanın hayalini hala kurduğumu hatırlıyorum 2-3 yıl önce. Anlayacağınız içimde hep bir oyuncu olma isteği doğuverirdi, ilgimi çekerdi. 5 yaşımda bir ajans reklam çekimleri için beni denemeye çağırmış ama para konusu yüzünden gidememişim. Bu konu her bahsettiğimde askıya alınırdı ve haliyle bu hayalden vazgeçip, futbola yöneldim. Kaleci oldum ve bir sürü anım oldu; iyisiyle kötüsüyle güzel günler yaşadım. Ama bir süredir derslerim yüzünden maçlara katılamadım. Bu günlerde tekrardan oyuncu olma isteği geldi içime ve araştırma yapmaya başladım. Babama tiyatro ile başlamam gerektiğini söyledim ve bana dedi ki: "Senin isteklerine yetişemiyoruz. Biz zengin değiliz." falan dedi. Konu uzayınca: "Hayır anlamıyorum, kendinde ne kabiliyet görüyorsun?" demeye başladı. Sonra eski futbol konuları açıldı ve annem dedi ki: "Hocan her seferinde demişti sende umut olmadığını, ben seni kırmamak için söylemedim." ve bunu zamanında abim bile demiş. Sadece bunlar değil, ilgilendiğim her konuda dalga geçildim ve destek çıkmadılar. Yaşım 13, bazen diyorum "acaba büyüyünce bir baltaya sap olmayacak mıyım?" diye... Sizce gerçekten böyle midir? Son düzenleyen: Moderatör: 11 Mayıs 2023

Burada birazda dışarıdan nasıl göründüğünüz önemli. Kaleci oldum dediniz iyi bir kaleci miydiniz? Oyunculuk örneği ayrı bir şey kitleye hitap kolay değildir, oyuncu olmak isteyenler genelde bu tür sen kimsin de oyuncu olacaksın gibi söylemler alırlar. Kısaca kendinizi yetenekli görüyor musunuz o alanda? Herke futbolcu olamaz, her küçük yaşta insanın en önemli hayali futbolcu olmaktır. Fakat bunu başaran insanlar bu konu üzerine gidenlerdir sadece. Oyunculuk konusu kaliteli bir yerden, bir kurumdan eğitim almazsanız geleceği yok, acı ama böyle bu konu, kısaca paraya bakıyor.

Aklıma tam ne diyeyim karar veremedim, ama ailenizin davranışları bana sorarsanız yanlış, sana destek çıkmayıp böyle şeyler demeleri buradan bakınca.

Takma ya he en sap benimde sinirlenir susar belli bir yerden sonra

Şimdi dostum Türkiye maddi yetersizliklerden dolayı çok fazla ''Hobini işin yap'' mottosunu kaldırabilen bir ülke değil. Kaldı ki hobiler hobi oldukları için hobiler. Yani yapma zorunluluğun olmadığı için, istediğin zaman ara verebildiğin için hobi kategorisindeler. Hobi edinmek elbette güzel. Tiyatro istemişsin, futbola geçmişsin. Fakat bunları ''Ben tiyatrocu, futbolcu olacağım'' seviyesine taşıman aileni rahatsız etmiş. Her aile gibi onlar da somut bir meslek sahibi olmanı istiyorlar. Hobilerini yapmaya devam et. Ama hiç birini işine çevirmeye çalışma. Ben hobi olarak yaptığım şeyleri ne zaman işime çevirmeye çalışsam ne kadar nefret etmeye başladığımı gördüm. Bırak hobilerin hobi olarak kalsın. Ayrıca o hobiyi iyi yapıp yapamaman da önemli değil, sen yaparken mutlu oluyorsan gerisi önemli değil.