Hiçbir şeyden zevk almıyorum. Hiçbir ile mutlu olmuyorum. Hiçbir duygu hissetmiyorum. Boşu boşuna yaşadığımı düşünüyorum. Her şey anlamsız geliyor. Kimseye karşı sevgi hissetmiyorum. Eskiden hedeflerim vardı, artık yok. Durup dururken gülesim geliyor ve engelleyemiyorum. Kafam da senaryo kurup ona inanıyorum. İnsanların arkamdan konuştuğunu düşünüyorum. Önceden beni izlediklerini düşünüyordum. Elim kirli olmasa bile kirli gibi hissediyorum. Dışarıya çıkmayı pek sevmiyorum. Anksieyete bozukluğum var.

Akıl sağlığını kaybetmek ile yazdığın çok farklı şeyler. Neden yardım almıyorsun ki? Kendi kendine kapanmak çok aptalca bir hareket bu tür durumlarda.