Kendini ne şekilde mutlu hissediyorsan öyle mutlusundur. Asosyallik bir seçimdir bana göre ve sen tercihini o yönde yapıyorsun; "mutluyum" da diyebildiğine göre sorun yoktur.

Arkadaş edinmekten kaçınmayın hocam pandemi elinde sonunda bitecek.

Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Asosyal olmak bir tercihtir, sanıldığı gibi özgüvensizlik veya çekingenlik değildir, asosyal insanlar zaten kendi iç dünyasında daha mutludurlar, siz mutluysanız bir sorun yok.

Alakası yok. Pek tabii olabilir. Mutluluğun kaynağı zaten nesnel değildir ki. Zaten siz de mutlu olduğunuzu söylemişsiniz. Sizin hangi durumlarda mutlu olacağınızı sizden daha iyi bilecek değiller ya.

Hayatımda ailem dışında 2 kişi var; birisi tek arkadaşım, diğeri de sevgilim. Dışarı çıkmayı seven birisi de değilim, insanlarla fiziksel temas kurmadığım zaman üzülmüyorum. Ha mutlu olmadığım zamanlar oluyor, eskiden olduğum kişiyi düşünüp üzülüyorum. Asosyallik kişi sosyalleşmeye çalıştığında zorlanır, mental olarak yorulur ve bu da mutsuzluk getirir.

Kişilik Tipleri | 16Personalities www.16personalities.com Araştırmalarım kadarıyla bu kişilik tiplerden benzer özelliklere sahip olanlar daha yakın arkadaş oluyor. Şimdi eğer asosyalseniz içe dönüksünüz demektir, bu kesinlikle kötü bir şey değildir, demek ki kendi içinizde düşünmeyi daha fazla seviyorsunuz ya da yaşıtlarınızdan daha farklısınız. Asosyal olmanız da bu dönemde gayet normal çünkü ben de sahte insanlarla vakit çürüteceğime oyun oynayıp kitap okuyup küçük bir arkadaş çevresiyle vakit geçirmeyi seviyorum. Asosyallere de laf edenlere diyeyim; bir insan %100 mantıklı veya duygulu, içe dönük veya dışa dönük olamaz. Bu da demek oluyor ki her insan farklıdır ve dünyada her duyguya, her özelliğe, her kişilik tipine ihtiyaç var. Bu konuyla alakalı daha da detaylı bir rehber oluşturmayı düşünüyorum.

Bence olabilir. Kendim için konuşacak olursam benim gibileri kimse sevmiyor. Bu yüzden ailemdekilerle bile fazla konuşmuyorum.

Özellikle pandemide kim asosyal olmadı ki? Evden işe işten eve. İyi ki bilgisayarım var. Pandemiden önce de sosyal değildim. Reelde saysan 3 5 yakın arkadaşım vardır onlarla da farklı şehirlerde kaldık sadece oyunlarda beraberiz. Ama mutluyum. Varsın partiler yapsınlar kurtlarını döksünler o kafe senin bu kafe benim paylaşsınlar. Mutluluk gösterişte değil insanın kendi içindedir.

Hayır.

Hic öyle bir ön yargi yok. Aksine asosyal bireylerin "yalnizlik" kendi secimi oldugu icin, bu secimlerinden daha da mutluluk duyarlar. Ha kendi fikrimi soracak olursaniz Z kusaginin en büyük sorunudur asosyallik. Gercek hayata karismak dururken kendini bu yalnizliga mahkum edenleri hic anlamiyorum. Belki yasim ile alakalidir bu düsüncem bilemiyecegim simdi

Asosyallik bir hastalık veya kusur değildir. Asosyal insanlar insanlardan çekindiği, utangaç oldukları için değil, kendi iç dünyasında daha başarılı oldukları için asosyaldir. Çoğu insan sosyal olduğu için kendisinden olmayanı kusurlu sanıyor. Fakat o tarz insanlar topluluk içinde başarılı oluyorsa asosyal insanlar kendi içerisinde buna ulaşabilir. Hatta okulda insanlarla etkileşim kurmak istemeyen çocukları yanlış yönlendiriyorlar, zorla grup çalışmasına zorluyorlar. Öğretmenler yaptıkları şeyin iyi olduğunu düşünse de bu çocuğun performansını düşürmekte ve hayatını işkenceye döndürebilmekte. Sonuç olarak asosyal insanlar da gayet mutlu olabilir.

Asosyal olmak bence insan için çoğu zaman çok daha iyidir. Yani arkadaşların sana sempati duysun derken Şehinşah'ın dediği gibi 'mükemmelliyetçi keçi' oluyorsunuz. İnsanlar sizi sevsin diye, karşı cins size aşık olsun diye kendinizi aşırı yıpratıyorsunuz. Örneğin ben sınava gittiğimde bile aşırı rahatsız hissettim. Herkes gerginliğin doruk noktasında, karşısındakine havalı görünmeye çalışıyor. Kimse kendi olamıyor. Ama sanal hayatta öyle değil. Herkes kimin kim olduğunu önemsemeden birbirleriyle sohbet edebiliyor. Kimisi zengin, kimisi fakir. Kimisi beyaz, kimisi siyah. Kimisi köylü, kimisi soylu. Kimisi çok güzel, kimisinin yüzüne bakan yok. Ben bu yüzden seviyorum sanal hayatı. Kimse özelliklerini sorgulamıyor karşısındakinin. Herkes eşit. Neredeyse kimsenin cinsiyetini anlayamıyorsun. Herkesle istediğin gibi konuşabiliyorsun. Rahatlatıyor insanı. Tamamen asosyalliğe yönelmelerini istemesem de insanların, bence biraz dinlenmek için bir kaçamak yapabilirler asosyalliğe.

Merhabalar, iyi forumlar. Sizlere bir şey danışmak istiyorum. Asosyal mutlu olamaz diye bir ön yargı var, sizce neden ve doğru mu? Fazlasıyla asosyal bir bireyim; yürüyüş, market alışverişi yapmak dışında ayda 1, maksimum 2 kez dışarı çıkıyorum ve gayet mutluyum. Kitap okuyor, şarkı dinliyor, dizi/film izliyor, oyun oynuyorum fakat yakınlarım beni sosyalleştirmeye çalışıyor, eğer asosyal olmaya devam edersem asla mutlu olamayacağımı söylüyor.

Asosyallik kavramının çarpıtıldığını düşünüyorum. Ben mesela asosyal bi' insan değilim, her türlü ortama girer ve hiç de rahatsız olmam bu durumdan. Ama evde yalnız kalmak daha cazip geliyor bana. İnsanlarla muhatap olmak, bana sıcak yatağımda kafama buyruk takılabilmemden daha cazip gelmiyor... Bu yüzden bu kavramın çarpıtıldığını, dışarı çıkmak istemeyen hemen her insanın asosyal muamelesi gördüğünü düşünüyorum. Eğer insanlarla iletişiminizde bir probleminiz yoksa, biriyle yüz yüze geldiğinizde heyecan yapmıyorsanız, çekinmiyorsanız, bu düşüncenin içine girmeyin. Nasıl rahatsanız öyle davranın. Elbette mutlu olmak sizin elinizde, asosyal olsanız dahi.

Üzülme, yalnız değilsin. Ama bir iki arkadaş da şart bence.

Zaten çoğu kişi bu durumda. Hayat artık bizleri buna sürüklüyor. Pandemi oldu müthiş sosyalim diyenler bile eve kapandı. Arkadaş edinmekten kaçınmayın. Pandemi mutlaka bitecek. Bizim bir @Asosyal Necmi vardı. Onun gibi de olmayın.

Hayır, olurlar. Neden olmasınlar?

Niye olamasın? Birisi mutluğu sosyalleşerek bulur, birisi evden çıkmayarak; tek başına bir şeylerle uğraşarak.

Toplam 3-4 arkadaşım var gayet yeterli her şeyin fazlası zarar. Arkadaşımın olmadığı dönemler de oldu gayet mutluydum.

Arkadaşlarımla konuşuyoruz demişsiniz zaten.

Biraz geç oldu, kusura bakmayın. Zaten 2-3 tane yakın sayılabilecek arkadaşım var fakat onlar ile dışarıda buluşmaktansa evde kitap okumayı, film/dizi izlemeyi tercih ediyorum.

Okul olmasa aylar boyu evde kalırım ve ben mutlu olduğumu düşünüyorum.

Asosyal insanlar dışarıya mutlu görünürler genelde ama benim gördüğüm kadarıyla her birinin içinde bir üzüntü hakim oluyor. Fakat her insanın içinde elbet bu vardır.

Hocam asosyallik insanın özgüvensiz olması değil, aksine kendini o şekilde yanlız kalarak mutlu etmesidir. Çok yanlız kalmak bence iyi değil ama bende çok fazla insanla yan yana olmak yerine yanlız kalmayı tercih ederim.

Henüz kendinle konuşmuyorsan sorun yok.