İleride de geçmişi düşünüyorsun. Merak etme geleceği düşünmek geçmişi düişünmekten daha iyidir.

Tabiki geçmiyecek. Gelecek kaygın var. Olmalıda. En doğrusunu yapıyorsun. Böyle devam et. Bugünü yaşama, bugün sıkıntı çek. Ve yarın olunca neler olacağını gör.

Bozulmuş kültürümüzün bir etkisi. Toplum içinde insanların birbirlerini her konuda her şekilde kıyaslaması sonucu ortaya çıkan kaygı durumu. Anne ve Babaların çocuğuna başkalarını örnek göstererek kıyaslaması. Aynı şekilde arkadaşların, akrabaların vs., kişiye sürekli başkalarını örnek göstermesi sonucu ortaya çıkan yetersizlik duygusu, geleceğe yönelik kaygı. Anı yaşamaya odaklan. Sen elinde çocuk taşıyanlar gibi olmayacaksın, başkaları için çalışmayacaksın ve yaşamayacaksın. Kendini kimseyle kıyaslama, çünkü sen herkesten farklı bir insan olacaksın/insansın ve sadece su an varsın. Anı yaşa!

Aslında bi yandan iyi böyle şeyler düşünmen kişiliğini oluşturur veya ilerletir, belki geleceğine yön verecek ciddi adımlar atmanı sağlayacak. 16 yaşındaki birinin yeri iş yeri değil, okuldur. Derslerine dört elle sarıl nitelikli, iyi bir üniversiteye girmek için çabala, bu benim görüşüm.

Ben de ergenim ve bu tür düşüncelere kapıldım @Silinen üye'un dediğin gibi, o yüzden farklı şeylere kendimi verdim oda Troll bilimi oldu gerçek hayattan yaşadığım sinir bozucu şeyleri Troll bilimi yapıp eğleniyorum. Örneğin: Sürprizbozan Son düzenleyen: Moderatör: 3 Kasım 2018

Patates salatasını düşündüm bir an

Öncelikle konuda şunu sormalıyım yaşınız kaç? Ergenlik döneminde bu tür problemeler olabilir bazen can bile sıkar. Duyguların ve düşünce tarzın belkide değişmekte.

Geçecek bunlar korkma. Sakın ha! Yanlış düşüncelerine uyma!

16 sanırım doğru söylüyorsunuz zamanla geçecek yani.

Devamlı geleceği düşünüyorum, yolda giderken çocuğu olan insanları görünce kendi kendime hayata çok geç başlamışım gibi hissediyorum, herkesin işi gücü var ama ben hala okuyorum, neden benim bir işim yok diye saçma sapan bir duygu durum içerisindeyim. Sebebi hakkında fikri olan var mı? Son düzenleyen: Moderatör: 3 Kasım 2018

Fazla takmayin kafaniza ben cocugu 20 yasina girmis insanlari görünce canim sikilmiyor mesela ya da benden daha iyi yasayan bir insani gördügümde falan. Mutlu olmaya bakin

İşe başlayınca "lanet olsun nerden düştüm bu dehlize nerede öğrencilik günlerim" şeklinde hatırlanacak günlerdesin dostum. Belanı arama bence iş hayatının her türü berbat

Her şeyin zamanı var diye boşa dememişler. Sen dünyada yokken o düşündüğün adamlar da senin şu an yaptıklarını yapıyor oluyordu. 20 yıl sonrasında da belki sokakta göreceğin 1 çocuk da senin gibi düşünür.