Çoğu zaman mutsuzum. Derdimi anlatamıyorum ve yakınlarımından bile nefret etmeme sebeb oluyor bu duygu.

Buna çok sevindim... Zaten niyetim oradakini buraya koymak değildi, ama azıcık zülfüyare dokundum Bu arada, bence avatarınızı değiştirin, o sürücülerin kurulmasına engel oluyor Arnolt abiye saygı ve sevgiler ayrıca.

Talihsizlik mantığa dayalı şeylerden kaynaklanmaz. Bilgisayarlar da mantıktan başka bir şeye dayanamaz. "Bugün mutlu olacağım." diyerek başladığım her gün daha da kötü geçiyor. (Talihsizlik yok demiyorum. Mesela 144 kişilik okulda neden bayrak taşıması için seçe seçe 165 boyumla beni seçtiler?) Haklı olan sizsiniz, ama artık bende çalışmıyor o bardağın dolu tarafına bakma olayı.

Aynı durumdayım hocam. Karışacak kadar beni önemseyen bir sülalem yok, o ayrı konu. Ama her şey üst üste gelince de çok kötü oluyor, özellikle intihar konusunda azcık düşünmüş bir insana hayat mecburi, ama işkenceden farkı olmayan bir şey gibi geliyor.

Yaa, demek bir de harttiskte sorun var hemi Siz, bence bana cevap vermeyin. Ben bazen espriyi biraz kaçırıyorum da Bak, sonra aşırı üzülmeme neden olursunuz

Yer yüzünde bi an aşırı mutsuz olamayan hiç bir canlı yoktur. Ama kimi PC'si reset attı diye mutsuz olur, kimisi de dünyanın yükünü daşıdığı halde, yoluna girmeyen işlerinden dolayı mutsuz olur. Eğer siz de PC'si reset ettı diye mutsuz olanlardansanız bu kunuya derhal kilit attırın.

Sorun PC'nin reset atması değil. Sorun PC'nin de reset atması.

14 sene önce olmustum öyle, 14 senedir öyle cok mutsuz oldugum tek an olmadi. Mutsuzluklarim en fazla 1 gün sürer benim yani senede bir 1 gün falan mutsuzumdur. Neselíyim ben Neseli

Maddiyat olarak katılıyorum. Para olmayınca her şey üst üste geliyor. Bende yaşıyorum bu durumu birisine anlatamıyorsun içinde biriktiriyorsun. Bazen kendi kendime düşünüyorum. Bence bu durumlarda psikologa gitmek gerekiyor. Maalesef ülkede pek bu davranış yaygın değil. Genelde deliler gider algısı var.

Buna talihsizlik denir, sizi mutsuz etmemeli bence. Herseye pozitif yanindan bakmaya calisin biraz

Başlıktaki gibi basit bir soru. Hiç çok, ama çok mutsuz, üzgün olduğunuz oluyor mu? Bu tip zamanları atlatmak için ne yapıyorsunuz? Kimse size cidden yardımcı oluyor mu?

Çok oluyor maddiyat açısından. Maddiyat olmayınca da her şey üst üste geliyor. Birisine anlatamıyorsun da ve akrabalardan hiçbiriyle görüşmediğim için sıkıntı oluyor tabi.

Yağmur yağınca özellikle. Bereket yağıyor biliyorum ve yağmasını istiyorum ancak havanın kapalı olduğunu görünce bir mutsuz oluyorum ya.

PC'nin reset atması birini yıkabiliyorsa benim konuyu değil kendime kilit attırmam lazım. Şöyle düşünün; her şey iğrenç gidiyor, ölmek istiyorsunuz. Tam pes edeceksiniz, karşınıza birisi çıkıyor. Ama ne olacağını en başından biliyorsunuz ve 8 ay boyunca bunu değiştirmek için hiçbir şey yapamıyorsunuz. Sonunda, en başında olacağını bildiğiniz her şey oluyor, kaybediyorsunuz. Neredeyse her şey için geçerli bu. Olayların sonunu görüyorum, ama değiştirmek için hiçbir şey yapamıyorum.

Hiç maddiyat konusunda sıkıntı çekmedim henüz. Çok para harcayan, ya da paraya ihtiyaç duyan birisi değilim. Yemek de yiyemiyorum bir türlü zaten. Hayatım su + mısır gevreğiyle geçiyor. Her şey üst üste geliyor derken başarısızlıklardan bahsetmiştim. Bir insan hiçbir şeyi mi yapamaz?

Oluyor. Sonra düzeliyor. Sonra tekrar oluyor. Sağlık olsun.

İnsan herşey bir anda olsun hemen ayağına gelsin istiyor ama para yok. Örneğin PC toplamak Türkiye de tam bir çile. Elin gavuru ucuza alıyor bize gelene kadar vergisiydi şuyuydu kuruydu derken fatura... O yüzden illa düzgün bir meslek şart Türkiye'de.

Bundan 2 sene önce henüz 15 yaşında iken intihar etme düşüncesi bürümüştü içimi. Fakat sonra kendi kendime, canımı sıkan bu insanlara inat yaşa dedim. Bunu diyebildim. O günleri atlatmaktaki en önemli şey bence psikolojidir. Sadece mutsuz eden insanları umuruna takmayarak mutlu olabilirsin. Maddi konuya gelirsek, bilmiyorum

Bu yaziyi yazabildiginize göre birseyleri mutlaka yapabiliyorsunuzdur.

PC'si reset attı diye çok üzülen birisi değilseniz neden cevap verdiniz?

Elbette oluyor. Yakın zamanda yaşadığım sıkıntı yüzünden hayattan soğudum resmen. Durup sordum kendime: "BTC milyarderi olsan ne olacak? Bom boş hayat." Yeni yeni etkisinden kurtuluyorum. İşin garibi bu sorunu kimseye anlatamıyorum. Anlattığım anda bütün sülale karışır çünkü. Düşünün halimi.

Yazarken bilgisayarımın çöktüğünü düşününce şüphe ediyor insan.

O zaman her olumsuz olayda bir mantik arayip kendinizi yipratmayin, uzanin söyle yataginiza ya da cikin parka oturun cimlere, citleyin cigdeminizi yasiniz uygunsa ve iciyorsaniz bir kutu da efes acin. Ohhhh

Son 2 aydır oluyor. Kimseye anlatmıyorum açıkçası. Kendi kendime darlanıyorum.

Güldürdünüz. Son günlerde çok yapabildiğim bir şey değil bu. Çok merak ediyorsanız, canı sıkılmış. Ondan yani yoksa ekran kartı sürücüleri falan onlar çok mutlu hayatlarından.