Bir kişi hayal edin 70-80 yaşlarına gelmiş ve yaşadığı zaman boyunca kendini bilmiş bileli hep okumuş, gezmiş, tecrübe edinmiş ve farkındalığı çok yüksek. Ayaklı kütüphane gibi ona ne sorarsanız sorun doğru bilgiyi size verebiliyor ve yaşadığı tecrübeleri nasihat biçiminde aktarabiliyor. Böyle bir insan bile hiç beklemediği bir kişiden yani mesela 5-10 yaşlarında bir çocuk düşünün, bu çocuktan bile öğrenebileceği bir şeyler var mıdır? Bu bilge diye tabir edebileceğimiz insan bile hala bir yerlerde bir şeyleri eksik bırakmış mıdır ve öğrenebileceği hala bir şeyler kalmış olabilir mi?

Kisiye gore degisir. Ogrenmeye acik insan, herhangi bir yasta yeni bir sey ogrenebilir. Ogrenecek bir seyinizin kalmadigi gun, oldugunuz gundur.

Olabilir. Belki bu kişi sevgiye inanmıyor olabilir. O yaştaki masum bir çocuk, ona sevgiyi kanıtlar böylece öğretmiş olur.

Açıkçası İlber Ortaylı'nın nasıl 1909'ü yükleyeceğini bildiğini sanmıyorum.

Bir insanın öğrenmişliği kadar unutmuşluğuda olacağı için, neden olmasın.

Lise, üniversite bitince okul hayatı bitti derler ya, böyle bir şey yoktur. Yaşam bir okuldur, bizler ise o okulda her gün yeni şeyler öğrenen kişileriz. Okuduğum bir kitapta şöyle yazıyordu: Öğrenme eyleminin başlangıcı ve sonu yoktur. İnsan doğar, öğrenir, büyür, öğrenir, yaşlanır, öğrenir, ne zaman ölürse, o zaman öğrenme defteri de kapanır. İsmet Paşa bir yazısında, devlete ait bazı terimleri başbakan olduktan çok sonra öğrendiğini söylemişti. Herkesin herkesten öğrenecek ufakta olsa bir şeyi vardır. Yine okuduğum bir kitapta şöyle geçiyordu: Bu kadar anlattığım yeter, hadi sen de anlat. Benim de bir sözüm var. Salak bir insandan bile salaklık nedir onu öğrenirsiniz, işinize yarar bir gün