Ortaöğretimin avantajı yok zaten, açığa geçip meslek öğren daha iyi. Meslek öğrenirken de ağzına içine edecekler, onu da göze alman gerekiyor.

Yapmayınca niye atıyorlar o zaman?

Herhangi bir yaş grubu hangisi olursa olsun sorumlulukları vardır sizde size verilen iş/görev/ders/ödev her neyse onları yapmalısınız.

Hayatı ziyan olur hocam. En azından okuduğu bölümde özel sektör vs. çalışır.

@429905 yani. Gelmiş bir de hesap sorar gibi bana yazıyor. Sanki ödevini yapmasına ben engel oluyorum. Her neyse denecek çok bir şey aslında yok.

Hocam mesaj atmaları kötü bir şey gibi görünebilir fakat bu aslında bir kontrol mekanizması. Veli bu bilgiyi aldığı zaman tedbir almasını sağlar. Ödevi yapmayacaksınız + ailenizden gizleyeceksiniz. Düşünün biraz çocuk sahibi olma hayalleriniz varsa eğer güzel bir empati kurun lütfen.

Babanıza okulu değiştirmek istediğinizi söyleyebilirsiniz. Bu mesaj sorunlarını giderebilir fakat sabah 7'de kalkmak bu devirde her öğrencinin sorunu ona alışmak zorundasınız. 10 yıl okumuşken en kötü ihtimalle 2 yıllık üniversite okumamak affedersiniz ama ahmaklık olur.

@Tuncay Kantarcı o zaman bir düşünün derim.

Hocam sizin dediğiniz şuna geliyor; Bakkala gidiyorsunuz parasını vermeden ürünü alıp kaçıyorsunuz ve sonucunu ceza olarak alıyorsunuz, parasını verincede takdir mi bekliyorsunuz ensaftan.

Hayır.

Sadece liseyi bitirmek istiyorsanız açığa alabilirsiniz.

Denedim olmadı diye bir şey yok hocam yeterince istemediğiniz için yapmıyorsunuz demek bu. Okuldan nefret kısmında ise okulu sevmeyi deneyebilirsiniz en basitinden nefret edilecek ne var ki sanki okul bitince başka bir şey olacakmış gibi yine sabahın 7'sinde belki daha erken kalkıp birisi için çalışmaya gidiceksin.

Ödev sizin sorumluluğunuz, neden mesaj atsınlar?

NASA'da çalışan bir Türk ile röportaj yapılıyor. Kişi diyor ki "benim matematiğim 1 bile değil. 0. Lisede matematikten 0 alırdım. 1 bile olmazdı". Bunun üzerine röportaj yapan kişi diyor ki "matematiğin 1 bile değil sen nasıl NASA'da çalışabiliyorsun?" kişinin dediği şu. "ben matematikle ilgisi olmayan bir bölümdeyim ve işimde başarılıyım." Bu örneği verme sebebim şu. Röportaj yapan adamın bile beynine kazınmış bu olay. Matematikten başarısız olan bir insan başarılı kabul edilemez. Bizim ülkenin büyük sorunlarından birisi de bu. Bir çocuk derslerde başarılı değilse maldır. Ondan adam olmaz. Oku da adam ol diye bir terim vardır ülkemiz de. Okumayan insana mal gözüyle bakılır. Üstelik yanlış bir eğitim sistemi olmasına rağmen. Yanlış eğitimden doğru sonuç çıkar mı? Ülkemiz kendi dilini anlama da bile sonuncu sıralarda. Çocuklar kendi dilini anlayamıyor. Mal mı bunların hepsi? Hayır değil. Yanlış eğitiliyorlar. Çok yanlış bir eğitim sistemimiz var ve bu durum cidden büyük bir sorun. Ne zaman düzelir hiçbir fikrim yok düzeleceğini de pek sanmıyorum. Amerika'da bir araştırma yapılıyor ve insan beyninin 27 farklı dala yatkın olduğu gözleniyor. Bunlar içerisinde bir dal matematik becerisi, bir dal resim becerisi, bir dal spor becerisi vesaire olarak devam ediyor. 27 farklı dal diyorum. Ülkemizde bu durum sözel eşit ağırlık ve sayısal olmak üzere 3'e indirilmiş durumda. Sözelde iş bulmak neredeyse imkansız zaten. Eşit ağırlık ve sayısala bakalım. Bu iki dalında 1 ortak yönü var. Oda matematik. Ülkemizin ve birçok gencin belalısı matematik. Şimdi şunu bir düşünelim. 27 farklı dala ayrılıyor dedik insan beyni. Yani bu demek oluyor ki 27 çocuktan 1 tanesinin beyni matematiğe meyilli. Geri kalan 26 çocuk mal değil sadece becerileri ve beyni başka dallara daha ağır basıyor. Mesela Mete Gazoz'u düşün. Babası o çocuğu kaç farklı dala vermiş eğitmiş ki başarılı olsun diye. Babasının bilinçsiz ve "oku da adam ol" diye duşunun bir adam olduğunu düşünelim. Mete gazoz şu an KPSS'ye hazırlanan bir çocuk olurdu diğer milyonlarca genç gibi. Bu durumda ülke 1 adet altın madalyasını kaybeder ve böyle önemli bir sporcusundan mahrum kalırdı ama bunu kimse asla bilemezdi. Belki senin içinde harika şeyler başaracak bir cevher yatıyor ama bu eğitim sistemi ve bilinçsiz insanlar yüzünden kaybolup gidiyorsun aynı ülkede kaybolup giden milyonlarca genç gibi. Sen aptal değilsin. Sadece beynin başka dallara yatkın. Onu ortaya çıkaramayanlar aptal. Sen neye yeteneğin olduğunu iyice araştırarak kendini zorlayarak bul ve onun için mücadele et. Başaramasan da en azından denedim dersin. Sen başaramazsın ben başaramam ama belki bir başkası başarır. Bize bu saçma sistemi ve bilinçsizliği bırakmaya çalışan büyüklerimize daha çok çalışarak doğruyu göstermemiz lazım diye düşünüyorum.

Zaten aklımdan o geçiyordu. Ancak yaz tatilinde değiştirebilirim.

Deneyeceğim. Deniyorum. Denedim. Sevmiyorum.

Açık liseyi düşündünüz mü? @Tuncay Kantarcı velinize çocuğunuz sorumluluğunu yerine getirmedi haberiniz olsun diye.

Hesap sormuyorum. Yanlış anlamayın. Nedendir diye soruyorum.

Anlatmak istediğim şu size bir seçenek sunulmuyor, ödevi / yaparsan iyi olur - yapmalısın değil, yapacaksın - yapmak zorundasın, deniyor. Sizin tercihinize bırakılan bir şey değil, ödev vermeyen tek lise açık lisedir orada da sınavlara girmek zorundasınız.

Hocam eğer ki bir üniversiede okuycaksanız 2 yıllık okumak fazla bir anlam ifade etmez ya 4 yıllık ya hiç bence.

@Tuncay Kantarcı sorumluluğunuzu yapmadığınız velinize haber ediliyor. Onlarda kendini bir nevi garantiye alıyor.

Peki. İyi günler.

Zevksiz iş olmaz, bırak o halde okulu. Sanayide veya asgari ücretle herhangi işletmede amele gibi sabah akşam çalışınca dört gözle ararsın okulu.

10 yıldır okula gidiyorum. 1. ve 2. sınıfta biraz bilgi öğrenmek gayet güzel geliyordu bana. Dersleri Full dinlerdim. 3. sınıfta babam beni devlet okulundan alıp özel okula vermekle hayatının en yanlış hamlesini yaptı. 3. sınıftan sonra bir sınav kağıdında sırf iyi puan alamadık diye bağırık yerdik sürekli. Arkadaşlarım durmadan benimle dalga geçip dururdu . Sabahın köründe kalkıp buz gibi havada servisin gelmesini beklerdim. Her Allah'ın günü okulda en az 3 4 kere olay çıkıyordu. Ortaokula geçtiğimde daha da beter hale geldi. Derslerin çoğunu dinlemedim. İyice tembelleşiyordum. Matematikten, Türkçeden fen bilimlerinden, sosyalden hepsinden nefret etmeye. Başladım. 8. sınıf sonunda LGS'den 336 almıştım. İyi okullar kazanamadım. Babam yine beni aynı okula yazdırdı tekrardan. Lise 1 de arkadaşlarım değişmişti. Hiç birini tanımıyordum. Ve dersler gittikçe zorlaşmaya başladı. Yüz yüze eğitim başladıktan 2 3 hafta sonra yine kapandı. Canlı derse geçildi. Ama oradan da bir şey anlamazdım. 8 ders var. 1 tanesinde girmezsen anında veliye mesaj çekiyorlar. Ruhsuz gibi. Bazen girdiğimde bile babama katılmadı mesajları geldiğini gördüm. Öyle öyle 9. sınıfı bitirdim. Lise 2'ye geçtiğimde tamamen berbat olmaya başladı. Sabahın 7'sinde kalk giyin çık buz gibi havada okula gitmekten kim memnun kalır abi? Sınavda kötü sonuç getiriyorum. Anında mesaj çekiyorlar. Ödev yapmadığım oluyor arada. Anında mesaj, dün sınav olduk. Çalışmadım. Yine kötü geçeceğimden adım gibi emindim. İsmimi hatalı kodladım. Numaramı da hatalı kodladım. Ve bütün soruları salladım. Sonuç geldi ama babama mesaj gitmedi. Ama... Babama sınava girmedi diye mesaj gitmişti. Bunaldım. Hani ödev yapmıyoruz diye mesaj çekiyorlar ya, madem niye ödev yapınca mesaj atmıyorsunuz? Bugünden sonra artık hiç gidesim kalmadı okula. Üniversiteye zaten gitmeyeceğim. 2 yıl daha sabretmek zorundayım. Ama bu demek oluyor ki 2 yıl daha işkence çekeceğim. Siz diyeceksiniz ki; "Sen de ders çalış iyi sonuç getir?" inanın ki denedim. Yapamıyorum. Uzun lafın kısası okul hayatım iyice berbatlaştı. Sizin bir öneriniz var mı? Ne yapabilirim okuldan nefret etmemek için? Son düzenleyen: Moderatör: 12 Mart 2022