Bazen geçmişe dalıp gidiyorum. Bazen de asla gerçekleşmeyecek hayaller kurup kendi kendimi üzüyorum.

Sürprizbozan: Jagged Sevgililer Günü Bana gelirsek depremden başka sıkıntım olmadı. Ömrümde ilk defa depreme maruz kaldım. Başka konuya yazdığımı sandim da burada kalsın bari

İsterseniz sıkıntınızı anlatabilirsiniz. Dinlemek isterim.

Evet oluyor. Bir de gece 3'te gelen hayatımı düzene sokacağım düşüncesi var.

Güzelmiş hocam umarım mutlusundur şuan.

Ben çoğunlukla ağlıyorum. Hem LGS öğrencisiyim. Ara sıra içimden düşük not alırsam ne yaparım diye düşünüyorum ve sinirim bozuluyor. Etraftaki her şeyi kırasım geliyor ama kendimi engelliyorum, içime atıyorum ama bir gün bütün sinirimi birisine karşı kullanmak istemiyorum. Zaten öfkemi kontrol edemeyen birisiyim.

O saatlerde bir yalnızlık başlar. Kendinle baş başa kalırsın. Benim en sevdiğim zamanlarımdır çünkü her şeyi o saatlerde analiz eder ve düşünürüm ama hüzün çoğunlukla yaşadığım bir duygu değildir.

O zamana göre evet geçen aylara göre hayır.

Gece çok başka bir şeydir. Lise zamanı bende sizin gibi kimseye anlatamazdım. Uyumadan 4 saat tavanı izlerdim. Sabah gülerken, sabah gülmemin acısını gece çıkarır gibi üzülüyordum. Gece çoğu şarkı sözüne bile konu oldu örneğin; "Saat tam gecenin üçü moruk, uçuyorum; kendime gelince yine dibe düşüyorum" Bu söz o yıllarda beni çok etkilerdi. Ergenlik belki de ama iyi zamanlardı.

Evet hocam böyle anlattığınız gibi maalesef.

Evet sanırım onlar da dahil

Dostum 320 ve üstü puan da çok güzel Anadolu liseleri var kafana takma ben 250 aldım ilk gün öğrendim ve oradan direkt yazlığa gittim takmamaya çalış.

Önce Derin ven trombozu geçirdim. Ciddi bir damar tıkanmasıdır. Pıhtı nedeniyle olur. Pıhtı atarsa kalp krizi, felç gibi sorunlara neden olur? Kesin bir tedavisi yoktu, kan sulandırıcı ve varis çorabı ile pıhtının zamanla yok olması beklendi. Yok oldu ama damarlarımı ve damar kapaklarını genişletti. Kan bacağından yukarı çıkmıyor varis çorabı giymediğimde, tabii ki ömür boyu giyeceğim. Damar genişlemesi sebebiyle kramplar ve ayakta olunca oluşan ağrıda cabası. Sonra arkasına yüzeysel damar tıkanıklığı yaşadım onu da atlattım. Daha sonra bir kaşıntı nedeniyle cildiyeye gittim, idrar da kan bulundu sonrasında üroloji taş var dedi. Üroloji de nefrolojiye sevk etti ve böbreğimden parça alındı nefrotik sendrom tespit edildi. Yani böbreğimde protein kaçağı var. Böbrek bir nevi kendine zarar veriyor. Tedavisi yok, kaçan proteini azaltmak için tansiyon düşürücü hap verildi. Tansiyon yani kan basıncı düşürüp böbreğe verilen zarar düşürmek en kolay yöntemdir ama kesin tedavi değildir. Yakın zamanda alerjik rinit te çıktı nefes darlığı, nefeste hırlama, aksırma ve burun akıntısı ile. Alerji olduğu belirtildi ama astım gibi nefes zorlanması yaşıyordum. Şimdilik sakinleşti belki de astım teşhisi konulacak ilerleyen vakitte, umarım öyle olmaz. Gözlerimde zaten alerjik konjonktivit var. Kaşınma, kızarma bazen ağrıma, batma vs vs. Bel ağrısı için gittim fıtık başlangıcı var denildi. Daha belki başka bilmediğim sorunlarım da var.

Ben size kendimi tanımlarsam çok duygusaldım, birinin bana en basitinden "mal" demesi bile bana çok dokunurdu. Eskiden bunları düşünürdüm evet. Ama sonradan dedim ki belki haklılardir, niye her şeyi takıyorum ki? Belli başlı istisna konular harici hiçbir şeyi takmıyorum ve şükür ki şu anlık büyük bir derdim yok.

Gece olunca, içimdeki eleman sanki üzerime bir sürü düşünce fırlatıyor, kaygı fırlatıyor, yalnızlığımı hatırlatıyor. Yalnızlığa alışıyor insan bir şekilde. Arada sarılabileceğin, konuşabileceğin bir aile büyüğü, dost, arkadaş arasan da bulamıyorsun orası ayrı.

O saatlerde genelde uyurum ama bazen bana da olur. Çok kötü bir durum yan odada annen baban kardeşlerin yatar ama sen sanki o saatte bir başına yabancı bir şehirde, yabancı bir evde, kendinle yabancıymışsın gibi gelir. Eskileri hatırlarsın boşa giden zamana üzülürsün"acaba ölsem ne hesap vereceğim?" dersin. Olur yani normal.

Biz duygusalız hocam. Diğer insanlara baktığımda diğerleri gerçekten çoğu konuda umursamaz davranabiliyorlar.

@xw3nzy herkesin kendisine göre bir sıkıntısı var.

Ara sıra bende de oluyor. Sebebi de insan yalnız kalınca derin düşüncelere dalıyor.

Ben hele saat gece 12-4 arası duygusal yönden çok kırılgan oluyorum. Ki kendim gerçek hayatta çok duygusal bir insanım gerçekten. Asosyallikten gelen sorunların yüzüme pat pat vurması bir yana, çalan hafif hüzünlü müziğe bile göz yaşı biraz dökebilirim. Kazık kadar adamım üstelik. Nasılsa anomimim. Söylememde problem yok gibi.

Biz ne olacağız böyle ya? Bu duygusallık nereye kadar sürecek acaba?

Hocam derdiniz büyük değil sanırım yanlış anlaşılmasın ama çok büyük sıkıntılarım olduğu için bu saatler kendimle yalnız kalınca kötü oluyorum.

Sağ olun hocam çok teşekkür ederim.

Cok gecmis olsun hocam, tez zamanda iyilesmenizi dilerim.

Anlıyorum, Allah sabır versin.

Hocam bir engelli yakınıyım. Umarım kısa ve öz anlaşılırım.

Evet gerçekten senin gibi bende hayatımın büyük kısmında gecelerim hüzünlü geçti ve hala geçiyor. Gece yalnız olmaktan dolayı değil de gecenin ayrı bir psikolojik etkisi var insanda. Sanki gece sadece dinlenmek için yaratılmamış ta aynı zamanda da sakince düşünmek için de yaratılmış gibi. Benim yıllardır yaşadığım tedavisi olmayan ve çok nadir görülen sağlık sorunlarım var. Bunlar bile fazlasıyla yetiyor sürekli geceleri hüzünlü olmaya. Fakat bunlara olan üzüntülerim bir yana hayatta yapmak istediğim, düzene sokmak istediğim, doğru şekilde olmasını istediğim o kadar çok şey var ki gece bunları düşünüp hayatımda bundan sonra yapacaklarım konusunda kararlar alıp motive oluyorum fakat sabah tüm motivasyonum kayboluyor. Sanırım uyumak düşüncelerimize reset atıyor tabiri caizse. Benim dertlerimi konuşacağım anlatacağım ve beni anlayacak kişiler var ama emin olun kendimizden başka hiçkimse bizi biz kadar güzel anlayamıyor.

Her gece aralıksız kesinlikle yaşadığım genelde 23-02 arası gelen hüzün ve tükenmişlik duygusudur. Siz de aynısı oluyor mu? Dertlerimi yine kimseye anlatmadığım sıkıntı ve stresin başladığı gece saatleri başladı. Cevaplarınızı bekliyorum.

Bütün dersleri yapabiliyorum ama matematik her şeyi mahvediyor. Matematik yüzünden elenmekten de korkuyorum. Zaten 1 ay kaldı ne yapabilirim diye düşünüyorum.

Vallahi kuzenlerim taşınıyordurdu ben onlar gidiyor diye üzülüp ağlarken onlar gülüyordu bazen kendimi duygusal her şeye ağlayan onursuz bir salak olarak bile gördüğüm oldu. Büyüdükçe düzelir diye düşünüyorum.

Aynısı olmuyor. Bu hayatta önce kendimi düşünürüm. Her doğan güneş bir umut demektir yaşamak için görevlerimi yerine getiriyorum. Derin düşünceye sürüklenme. Anı yaşa anı yakala. Bu hayattan geldik gidiyoruz. Sev sevil. Duygularını yaşa bu hayatta mutlu omaya çalış.

Zaten 320 üstü alıyorum denemelerde hep ama yinede LGS'de ne yaparım diye düşünüyorum.

Ben 1 aydır çok sık bu duruma giriyorum. Deprem yaşadim, universite uzadı. Bu 2 konu bütün neşemi aldı.

Merhaba, burada gezerken aniden yorumun onume cikti, evet haklisin bende ayni seyi yasiyorum her gun ve ayni saatlerde Ne kadar fazla arkadaslarim olsa da dostum az ve zaten onlara anlatacak kadar da cesaret edemiyorum, buraya geldim amacim dertlesmek diye.

Vallahi hocam sağlık problemlemlerim olmasa çok daha mutlu olurum gibi. Ama sinir stres çok kötü geliyor bünyeye.

Sürprizbozan Keşke kavgada şu sözü söyleseydim

Anladım hocam derdiniz olmaz umarım hayırlı geceler.