Hayal kur.

Sizde de var mı böyle bir his? Tıp okuduğuma bin bir pişman oldum. Artık buralardan gidebilmek için durmadan yabancı dil çalışıyorum. En ufak bir ışık görünse umutlanacağım ama insanların tavırlarını görünce artık geceleri gözüme uyku girmiyor. Kötü bir geleceğin beni bekledeğini düşünüp duvara bakıp yatıyorum. Son düzenleyen: Moderatör: 12 Ağustos 2021

Neden Türkiye dışı derseniz, neden kalayım ki eğer değer kıymet üretiyorsam, değer kıymet mi bilinecek, kendisini tedavi eden doktorun kafasında parke taşı kıran, doktorun arabasının yanında doktorun çıkmasını bekleyip, çıktıktan sonra karnına sapladığı bıçakla doktorun karaciğerine zarar verip Avrupa'da yıllarca tedavi altında kalmasına sebep olanlar var. Aslında bunları bile açıklamama gerek yoktu, hepimiz biliyoruz işte üç aşağı beş yukarı, benim karnım dünyanın neresinde olursam olayım 1 ekmeğe doyar, gitmek üzerine düşündüğüm mevzu ne açgözlülük, ne de hainlik.

Keşke sorun para olsa bir de. Doktora şiddet artık normal karşılanıyor, hocalardan yenilen azar cabası.

Tıp okuduğuna neden pişman olduğunu anlamadım. İş bulamama gibi bir sorunun olmayacak zaten. Bence haline bin kez şükret.

Kimsenin ümidi kalmadı.

Çalışırsan pes etmezsen her türlü iyi bir geleceğin olur.

Ben iyi bir 3D Animatör olmayı İngiltere'ye gitmeyi hedefliyorum. Amacım son model İphone veya Audi alıp hava atmak değil. 3D Animatörlük hem meslek hedefim hem de hobim, mesela işimde gelişmek için donanım lazım olsa, Avrupa'da çok daha kolay alınabiliyor. Buraya kıyasla çok daha fazla imkan var.

3200 kelime az değil mi hocam?

Maalesef burada kaldım. Yabancı ülkelerden denklik almak zor bir mühendis veya başka meslek grubu gibi direk çıkamıyorum. Almanya en aşağı C1 Almanca istiyor.

Sizinle birlikte gençlerin büyük çoğunluğu bu tedirginliği yaşamakta. Bazen bende tek çözüm yolunun ülkeyi terk etmek olduğunu düşünüyorum.

Doktor çocuğu olduğumdan biliyorum ki, dedikleri de doğru olsa keşke. Uzmanlık yapmadan tıpta para bulmanız çok zor. 6000-6500 TL üstü para alamazsınız, hayaldir. 6 yıl tıp okuyup da bu paraları almanız kendinizi işçi gibi hissettirir. Uzmanlık yapmanız +5 yıl daha demektir ki bu yolu izleseniz bile kur seviyesinden dolayı artık iyi paralar alamıyorsunuz. Başlangıç maaşınız bölümünüze bağlı olarak 7-10 bin lira arası olacaktır. 40'li yaşlarda yine bölümünüze bağlı olarak 11 ile 18 bin lira arası bir rakamı bulur. 20 bin liranın 2 bin euro yaptığını düşünürsek 11 yıl burada tıpa vereceğinize yurtdışında garsonluk gibi işlerde çalışmanız daha mantıklıdır.

Ben de moralim bozulmasın diye Twitter'a girmezdim birkaç gün biraz gezince moralim bozuldu. Çok bir şey değil temiz ve iyi insanlarla yaşamak istiyorum ama o bile şu an bize lüks.

Aklın olmadığı yerde aptallık bulaşıcıdır! Kimin sözü bilmiyorum ama güzel söz. Oğuz Atay'ın tutunamayanlar kitabı geldi aklıma " artık yaşamak istemiyorum olric. Onların istediği gibi yaşamak istemiyorum."

Hocam, bizim millet olarak en büyük problemimiz, istediğimiz şeylere yoğunlaşmaktan çok başkalarının istediği şeylere yoğunlaşmamızdır. Sakın yanlış anlamayın, dediklerimde hiçbir şekilde kötü bir amaç vs. yoktur. Benim tanıdığım bir sürü "derece" öğrencisi oldu. Bu adamlar okul hayatlarının tüm dönemlerinde gerçekten çok başarılı akademik kariyerler elde ettiler. Ancak, maalesef ki çoğunlukla durum bu, ders dışında başka hiçbir şey yapamıyorlar. Veya hiçbir uğraşları yok. Bilgisayardan anlamayıp da bilgisayar mühendisi olan var. Ancak çoğu zaman bu insanların hiçbir suçu olmadığını düşünüyorum. Çünkü kişilere hiçbir şekilde kendi zevklerini keşfetme fırsatı verilmiyor. Ta ilkokulda dershaneye, etüde giden tanıdıklarım vardı... Ve dediğiniz şeyde de gerçekten çok haklısınız, arkadaşlar. İnsanlara mutsuz olduğunuzu vs. söylemenize rağmen sürekli "Ama parası çok iyi, geçinir gidersin." gibi şeyler duyuyorsunuz. Misal ben dilden de sınava girdim ve yeterli bir puan ile sıralama aldım. Ancak okulla alakalı, daha doğrusu akademiyle alakalı, bir bölüm yazma niyetinde değilim. Çünkü okulu veya okul kurumlarını sevmiyorum, gerçekten nefret ediyorum... Ekleme: Parası olup da imkanlarını hiçbir şekilde kullanmayan insanlara diyebilecek çok şey var...

Ben kendime and içtim Türkiye'yi terk edeceğim, Türkiye'de evlenmeyeceğim, Türkiye'de çocuk yapmayacağım.

Oralara bakarsanız tabii moraliniz bozulur. Kafanızı dağıtacak şeyler bulun, daha önünüz açık.

Dil yeterlilik sınavlarının hepsi Dinleme, Okuma, Yazma, Konuşma aşamalarından oluşur. Ve bu sınavlara girip iddiali puanlar (B1-B2) almak için en az 1800 kelime öğrenmelisiniz. C1-C2 seviyesini istiyorsanız tavsiye edilen rakam en az 3200 kelimedir. Sizin çalışma tarzınızı ve şeklinizi bilmediğim için kaç yılda hazırlanacağınızı söyleyemem ancak şunu belirtmekte fayda var; dil öğrenmek tamamen istikrara ve disipline bağlı olan bir şey. Yani, bir dili öğrenirken sürekli kelime ezberlemeniz ve o dilden kopmamanız gerekir. Ve eğer hayatı da mümkün olduğunca öğrenmek istediğiniz dilde yaşarsanız 2 yıl geçmeden C1-C2 seviyesine ulaşabileceğinizi düşünüyorum. Hayatı mümkün olduğunca o dilde yaşamaktan kastım: Mesela ben, İngilizce öğrenirken telefonumu, bilgisayarımı bile İngilizce'ye çevirmiştim. Dizileri İngilizce izliyordum. Haberleri İngilizce okuyordum. Her şeyi İngilizce yapıyordum ve kendimi buna zorluyordum, mecbur bırakıyordum.

Kesinlikle katılıyorum... Çok lüks bir hayat yaşayayım, her şeye sahip olayım gibi bir gayem yok; sadece huzurlu, mutlu bir hayat yaşamak istiyorum. Emeğimin karşılığını alabilmek, korkmadan tek başıma gezebilmek, eğlenmek, hayatın tadını çıkarmak istiyorum. Ama bu genç yaşta geleceğimle ilgili endişe duymak dışında yapabildiğim pek bir şey yok.

@P R O F O U N D konu dışı ama telc sınavı nasıl biliyor musunuz? 3 senede falan hazırlabilir miyim bilmiyorum. Konuda bilgilisinizdir diye sordum.

Böyle bir konu açmak psikolojini daha kötü yapmaktan başka bir işe yaramaz. Büyük ihtimal bu kadar karamsar devam edersen bir yerden sonra zihninde "uğraşmaya değmez as kendini geç" tarzı şeyler söylemeye başlarsın kendine. Konuşanları da dinleme ve tabiri caizse nefes aldığın her saniye kendini geliştirmeye odaklan, tıp alanının önü bayağı açık eğer adamakıllı dil geliştirirsen ve tıp bilgini, yeteneklerini sağlam tutarsan Avrupa tarafına atarsın kapağı.

Ben de öyle hissediyorum. Umudum yok, tek isteğim uzaklara gidip normal bir hayat yaşayabilmek. Haberleri takip etmiyorum, twitter kullanamıyorum çünkü korkunç gerçekleri okumayı psikolojik olarak kaldıramıyorum. Ama bu şekilde hayat geçmiyor. Gitmek istiyorsak çok çalışmaktan başka bir çaremiz yok gibi :') Seni teselli edebilmek isterdim ama yapamıyorum. Umarım hayallerimize ulaşıp güzel bir gelecekte yaşayabiliriz.

Bir tıp öğrencisi olarak anlıyorum seni, en büyük sorun da kendi derdini anlattğın zaman, "İleride parayı bulacaksın, iş sıkıntın yok." vesaire diyen elemanlar.