İnşallah Ali kardeşim.

Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et "Ve bir gün gelecek, bütün bu tecrübe denilen şeyin bu hataların toplamı olduğunu anlayacaksın." diyor karakterimiz. Aynı görüşteyim. Çok yakın geçmişte (2-3 yıl önce) yaptıklarıma, söylediklerime artık hiç ama hiç bir şekilde katılmıyorum. Sanki benden başka birisi o mesajları yazmış, o sözleri söylemiş... Evet, geçmişin yükleri bazen yakın çevrem tarafından yüzüme vurulabiliyor, ama o da eğlence veya muhabbet amaçlı. Zaten kötü bir anıyı yok yere sürekli yüzünüze vuran bir kişi ile olmamak gerekli. Bu çok yakın geçmişteki anılar veya "kirli sayfalar" benim için bir tecrübe oldu. İnsanlara çabuk güvenmemeyi öğrendim mesela en başında. Temiz sayfayı açmak isterseniz o kirli sayfaların kendi kendine silineceği görüşündeyim. Çevrenizi yeniden şekillendirirseniz, o temiz sayfaları tek tek, ilmek ilmek, şiirler ve hikayeler ile dolduracaksınız. Fakat, çevrenizdeki kişinin bir ışık saçıyor, bir gelecek vaat ediyor olması lazım ki, bu hikaye ve şiirler güzel olsun; efendime söyleyeyim, mutlu sonla bitsin.

Boş yere moral bozmaya gerek yok. Etmiyorum.

Utanç duyduğum anları genelde unutmuyorumum. Bunun sıkıntı olmasının ve kafama takmamamın sebebiyse diğer kişilerin olayları unutması.

Hangi geçmiş? Hatırlamıyorum da

Geçmişteki hatalarınızla, hayal kırıklıklarınızla nasıl mücadele ediyorsunuz? Ya da mücadele ediyor musunuz? Geçmişin yükleri bazen sırtınızı ağrıtıyor mu? Ne kadar temiz bir sayfa açmak isteseniz de günün birinde birdenbire ortaya çıkıyor mu?