Şu dönemde zaten kafayı yemeyen, sıkılmayan biri varsa şaşırtır gerçekten benim problemim şu bu hissettiklerimin hani "dePrEsYoN" falan bunlar bana çok saçma sapan ergen duyguları geliyor bunun geçirdiğim dönemden dolayı olduğunun farkındayım. Her şeyin farkındayım ama bir şey yapasım da yok hem böyle yaşamaya devam etmek istemiyorum hem de bir şey yapmadığımdan devam ediyorum, bu paradokstan nasıl çıkabilirim? Kız meselesi de var tabi işin içinde olmazsa olmaz, kısacası yaşamak istemediğim duyguların içindeyim, kendi kendime cringe geliyorum. Başka deliren arkadaşlar varsa yardımcı olurlarsa sevinirim.

Çok fazla düşünme. İyi bir şey değil. Gerektiği zaman her şeyin ince ayrıntısına kadar düşünmeye çalış. Biraz oluşuna bırak. Zamana ver. Sadece kendini hayatını düşün. Kendi geleceğini. Düşünürkene Türkiye ekonomisi gibi bahaneler oluşturma. Herkes kendi hayatını çiziyor. Sende kendini düşün ve kendi hayatını çiz. Ama bunu en iyi şekilde çizmeye çalış. Dışarada ki insanları düşünmeyeceksin. Onların diyeceği cümleleri oluşuna bırak.

Ben de o tarz şeyler yaşamaktayım. Kendimi derse, kitap okumaya ve teknolojiye vermeye çalışıyorum. Daha çok veremiyorum. Kendine hobi edinmeye çalış. Bir şeyleri bahane etmeden bir şeyler yapmaya çalış. Kendine bir kural koy. Kendini onu yapmamak için biraz sıkmaya çalış. Etrafında istediğin gibi şeyler olmuyorsa sen yapmaya çalış. Mesela düzenin yoksa kendin yapmaya çalış. Kafaya nasıl mı takmayacaksın. Bir hobi edin. Zaman geçir. Bu zaman geçirmeyi biraz oyun oynayarak biraz kendine faydalı olan şeyleri yaparak yapabilirsin. Her sabah 30 dakika yürüyüş yapmaya çalış. Kendini biraz sosyalleştir. İnsanlarla konuşmaya çalış. Ufkunu geliştir veya açmaya çalış. Ben de çok yeni ergenim. Kendini bir şeyler yapmaya zorla. Bu kurduğum cümleler sana klişe gelebilir. Ama bunlar gerçekler. Kendine bir çeki düzen vermen gerekiyor.

Yani mesela yeni biri ile tanışacağım direk samimiyet kuramıyorum aradan zaman geçmesi beraber bir şeyler yaşamış olmamız gerekiyor ama çevremdeki insanlar böyle değil anında samimiyet kurulsun istiyorlar ve açıkçası bana çok yapmacık geliyor.

Kendi istediğini düşün öyle karar vermeye çalış. Her şey olacaksa olur zaten. Sen sadece kendi önünü düşünmeye çalış. 17 yaşındasın. 2-3 sene sonra üniversiteye gitmeyi düşünecek hale geleceksin. Kendi hayatını çiz.

Tavsiyelerin için teşekkür ederim ilk önce kızla konuşup red yiyerek başlayacağım değişimime, çok farklı bir insan olma kararı almıştım zaten, artık daha da çok üzerine gideceğim.

Bir şeyi yapmadan önce üzerine çok düşünüyorum, her ince ayrıntısına kadar, karşımdaki ne düşünür, tepkisi ne olur, ne hisseder gibisinden, kendim hariç her şeyi düşünürüm. 17.

Ben de senin gibiyim. Yapmam gerektiğini biliyorum. Sadece bazı şeyleri yapabiliyorum. Zorlamam gerektiğini hissediyorum. Neden yapamıyorsun? Onu düşün. Sonra neden olan şeyi çözmeye çalış. Eğer özel bir şey değilse bizimle paylaşın. Beraber çözelim. Kaç yaşındasın?

Büyük bir zamanın içinde küçük bir zaman diliminin zorluklarla dolu olduğunu düşün ve bu zamanın arada seni yoklayabileceğini düşün rahatla boş ver bırak şimdilik boş ver kafa tatili yap sonra bir ara toparlanmayı düşünürsün ama dert etme işte o dönem bu.

Bunları zaten yapıyorum ama artık hiç bir şey zevk vermemeye başladı.

Aynı şekilde bende de böyle insanların beni sevmesi için uzunca bir süre ne konuşmam gerektiğimi düşünmekten olay kaçıp gidiyor o yüzden çok fazla düşünmeden hareket etmek en iyisi.

Şimdi işte sahip olduğum dertler normal bir Türkiye gencinin sahip olabileceği dertler he işte ben bir de bunun üstüne aşık oldum , arkadaşlarım çok takmıyor, 7/24 evde ve buradayım.

Çevremdeki herkes çalışma arkadaşın gibi ve bana soğuk davranıyorsun diyorlar, benim elimden ne gelecek ki yok hem aralarına almıyorlar niyesini soruyorum "Sen çok soğuk davranıyorsun, anlaşamazsınız gibi", ya normal olan benim davranışım zaten kafayı yiyeceğim.

Çık dışarı, dolaş akşama kadar, sonra güneşin batışını izle ve günün stresini at.

Normal denebilir ergenlik tranvaları akışına bırak zaman geçtikçe düzelecektir.

Anlaşamazsınız gibi ne demek nereden biliyorlar belki onlardan daha da iyi anlaşacaksın boş ver takma bu tip insanları senin doğallığını olgunluğunu kıskanıyorlardır soğuk davranmanı bahane edip almıyorlardır aralarına almasınlar da zaten kendi yapmacıklıklarını senin üzerinden kapamaya çalışıyorlar yazık.

Okulsuzluk da çok vurdu bana genelde kendimi okula verirdim.

Seni rahatlatan ve mutlu eden aktiviteler yapabilirsin. Arkadaşlarınla dışarı çıkıp gezebilirsin, müzik dinleyebilirsin, oyun oynayabilirsin.

Bırakmaya çalışıyorum da çok kafaya takan bir insanım canım acıyor bir süre sonra, bu ara çok sık olmaya başladı, mental olarak rahatlayamıyorum.

Kesinlikle, önce gözlemlerim neye güler neye gülmez neye kızar üzülür hatta ilk gün neredeyse hiç konuşmam aradan biraz zaman geçince sonradan açılıyorum, iş yerinde çalışma arkadaşım daha ilk muhabbetten kırk yıllık arkadaşmış gibi konuşmaya başladı direk soğudum ama başka bir çocuk vardı birbirimize bakar bakmaz gülmeye başladık ismimizi bile bilmiyorduk yapmacık olup sırf gösteriş için merhaba diyen insan bile kendini hemen belli ediyor.