hocam yaş kaç?

Ben kendimi beğeniyorum, sorun kimseyi bulamamam. 1 kişiyle bile sohbet etmedim 3 4 yıldır tanımadığım. Sadece kuzenlerim var. 2 tane.

Bilgisayarin var mı?

Sizinle arkadaş olabilirim isterseniz.

Şakaysa komik, değilse daha da komik. Discord'da güzel kişiler var evet ama 2,3 gün sonra unutursun. Discord'dan kaç kişi ile konuştum hepsi dolandırıcı çıktı.

Gerçek bir dostluk kuramıyorum işte, arkadaş edinemiyorum ben. Kimse yok etrafımda okula gidemediğim içinde kimseyi bulamıyorum.

Discord'tan arkadaş edin bütün sorunlarını unutacaksın.

Hocam öncelikle gecmiş olsun, etrafınızda 2, 3 dostunuz olsun yeter. Çok fazla arkadaş bir işe yaramıyor, bir süre sonra hepsi gider. Siz gitmeyecek olanlarla arkadaşlık kurmaya bakın. Sosyalleşmek için, kuzenlerinizle aktiviteler yapabilirsiniz. Ayrıca unutmayın, Technopat Sosyal hep yanınızda

Bende eskiden yürüyemeyen biriydim, ama yinede etrafımda arkadaşlarım oldu, tenefuslerde beni dışarı çıkardılar vs. şuana kadar yaşadığım en güzel anları yaşadım belkide. Simdi ise yurusemde sosyallesmenin eksikliğini çekiyorum sanırım, cidden sağlam arkadaşlar bu hayatı güzelleştiriyor bence. Siz bulamadiysanız bunu kafaya takmayın ki canınızı sıkmasın, moralim de hep yüksekti sanırım o zamanlar belki o da eğlenceli zamanlar geçirmeme vesile oldu belkide. Söylemesi kolay olsada beğenmediğiniz yanlarınızı kafaya takmamaya çalışın varsa . Mutlu ve iyi bir insan olmak için dua edebilirsiniz. Herşeye rağmen yaşamın kıymetini bilin, bence hayat bu haliyle bile cok değerli ki zaten siz bizden daha bilirsiniz tahminen bunu. Son olarak sabır sizin karekteriniz olsun yoksa çok zorlanabilirsiniz.

Series S vardı sanırsam. Öyle hatırlıyorum.

Nereden biliyorsunuz hocam? Konumunu gördünüz

Anlıyorum ne demek istediğini. Konuşmak istersen, hiç çekinmeden bana söyleyebilirsin.

Şizofreni değilim hocam

Evet.

Yaşınızı bilmiyorum. Bende çok fazla sosyalleşme sorunu yaşadım. Benimki konuşma problemi yüzündendi. Büyüdükçe bunun üstesinden geldim tabiki ama yanımda olan dostum olmasaydı bu kadar kolay halledeceğimi düşünmüyorum. Ailemde art arda yaşanan kanser vakaları sonucunda ve sevdiğin insanı o halde görmenin verdiği psikolojik olumsuzlukları da eklersek, aslında ne yaşayan insan için kolay bir durum ne de sevdiğin insanın onu yaşadığını görmenin acısı kolay bir durum. Yani bana göre sizin bu durumu yaşamanızın ana sebebi insanların korkusudur. Ama yine de konuşmak istediğiniz bir zaman olursa lütfen bana yazmaktan çekinmeyin. Sizi dinler ve sizinle sohbet ederim. Lütfen moralinizin bozulmasına izin vermeyin.

Şimdi Sosyal'de bununla alakalı bir sürü konu var, biliyorum. Ergen falan diyebilirsiniz ama bu durum o tarz bir durum değil, 3 4 yıl önce kanser hastalığını atlattım. Şu an ise kemik iliği yetmezliği ile mücadele veriyorum. O 4 yıldır evde eğitim görüyorum ben, sosyalleşmek nedir unuttum denebilir. 2 kuzenim var sadece onlarla konuşuyoruz arada bir. Sitemdeki kişiler deseniz onlar çok garip insanlar arkadaş olunmuyor ne yazık ki, ben ne yapacağım arkadaşlar? Ben gerçekten arkadaş edinmek istiyorum sosyalleşmek istiyorum artık.