Sen, feci halde yalnız hissediyorsun, yalnız mısın bilmiyorum. Ama şu an hayatında olan kişiler dahil hepsi büyük ihtimal senin seçmediğin insanlar ya da çıkar uğruna falan. Dostum, ben burada ölümden feci korkan ve umut arayan bir insan gördüm. Sana gerçek bir dost olacak kişi Dostoevsky'dir. Beni acayip rahatlatır kendisi. Yer altından notlar ile başlamanı tavsiye ederim. Kendini o kitapta bulabilirsin. Sana burada, kendine acı çektirme bahanelerine, göz yumacak değilim. Bir şeyler yapmalısın dostum. Ne yapmalıyım demeden bir şey yapmalısın. Yoksa o çukurunda, ah ne kadar kötüyüm, ah bana vah bana der der durursun. Özür dilerim biraz sert yazmış olabilirim, ama bu anlattıklarının tek yolu bir şeyler yapmak. Çevrenden mi memnun değilsin, değiştir. İşin mi kötü, değiştirmek için para kazan ve istifa et. Ne istiyorsun sen? Kendine acı çektirmek mi? Çukurundan kurtulmak mı? Önce ona karar ver.

Usta ben bir kağıt kul olmam ama şunu diyebilirim dindar olup tapanlarda var yani dünya değişik mekan ne olacağın belli değil.

İşte sorun orada hacı, ben aramak istemiyorum, karşılıksız sevilmek istiyorum. Beni ben olduğum için sevecek birini istiyorum, o da yoksa ben niye yaşıyorum ki? Bu hayatta ne refah yaşıyoruz ne eğlenebiliyoruz ne de seviliyoruz anasını satayım. Hayvanat bahçesindeki şempanzeler daha iyi durumda en azından seviliyorlar.

Gelmemek için yapman gereken uğraş bul desem hobi aracı zaten pahalı bu durumda Türkiye gibi bir yerde ama bilmiyorum bazen mucizesine yaşıyoz resmen. Edebiyatla ilgilenin bari bir amaç bulamıyorsanız.

@gen2 Hayatın gerçeğini neymiş? Mütevazi kişilikler olarak yetişemiyor, düşünemiyor oluşumuzun sorumluları kim? Ülkeyi içinde bulunduğu duruma sürükleyen kim? Neden pek çok kişi bu konuyu açan arkadaş gibi düşünüyor? Demek ki var bir sorun ki düşünüyor. Kalkmış bir de açgözlülükten dem vuruyorsun utanmadan. Fakirleri değil zenginleri doyuramadığımız için bu haldeyiz.

Usta hayat bir dipsiz kuyu ne olacağın belli değil başarısız olursun ama dolu insansındır başarılısındır boş insansındır. Kendinizi tanımaya çalıştınız mı acaba ben ne istiyorum diyebildiniz mi yoksa çevre ne derse yaptınız mı?

Bu gezegendeki en yaratıcı varlık biziz farkındasın değil mi? İnsanların onlardan önce gelenlerin birikimlerini kullanarak yaratıcılıkta ne duruma geldiğine bir göz at. Artık bilgisayarlar içinde yapay evrenler yaratıp içlerine habitatlar kuruyoruz. Sence bu yaratıcılık nereden geliyor kardeşim? Çünkü tanrıdan bir parça taşıyorsun. O sonsuz güce sende sahipsin. Onun bir parçasısın. Dinleri boş ver onlara bende inanmıyorum. Doğru veya yanlış olmaları umurumda değil. Bir dine ihtiyac duymak saçmalık, zaten her canlı kendi dini genlerine programlanmış olarak doğar. Hiçbir din bir şeytanı melek veya bir meleği şeytan yapamaz hiçbirşeyi değiştremez boş ver onu. Ama tanrıyı reddedemezsin. Bunca şeyin tesadüfen oluştuğuna inanmak bence kesinlikle aptallık. Bu tesadüfen olamaz. Bu olsa olsa tanrının oyun alanı olabilir. Ve nasıl insanlar yarattığı her şeye kendi ruhunu katıyorsa, tanrıda ruhundan bir parça vermiştir sana. Gideceğin yer belli yani anladın mı? Son diye bir şey yok. Ben sana tekrar doğmaktan bahsetmiyorum. Bundan çok daha fazlasından bahsediyorum. Korkma salla gitsin 90 yıl aç kalsan umurunda olmasın. Sana egolarından tamamen sıyrıl bir tibet monkuna dönüş demiyorum. Sadece etrafına bak ve ne kadar büyük bir güç taşıdığını fark et. Boş ver dünyayı, şans bir gün kapını çalıverir, arkana döner bu günlerine üzülürsün. Belkide yaşadığımız kaderi biz seçtik. Sana dünyaları katrilyonları, Pamela Anderson'dan daha büyük göğüslü kadınları vaadetseler bu dünyada en çok sevdiğin insanlardan vazgeçebilir misin, onları ateşe atabilir misin atamazsın. Mutluluk zaten yanıbaşında kardeşim. Sadece yıkanmış beynin bunu görmene engel oluyor, kendi kendini programlamayı öğren. Bazen insan aslında zaten mutlu olduğunu elindekini kaybetmeden öğrenemiyor. Böyle olma korktuğunu başına getirirsin. Koyver dünyayı, bir sonraki sefere kendini şanslı yaratırsın olur biter.

Dinimin gereği bir yaratıcı var ona inanırım ama paranın kölesi olan dini unutmuştur.

Her şeyden sıkıldım, boş dursam ne yazar? Sadece intihar noktasına gelmek istemiyorum.

Dışarı çık kitap oku dolaş bari kitaplarla zihin rahatlat.

Bilemiyorum.

Hacı haklısın da tartışma ortamı olmasın, hatta bu konu tüm forum'un içini dökebileceği bir konu olsun.

Hazır siz derdinizi dökmüşsünüz bende dökeyim dedim. Aklım kestiğinden beri din olgusu bende oturmadı. Belki böyle olmasaydı daha farklı mı olurdu zannetmiyorum. Anlattıklarınızın bazı kısımlarında kendimi gördüm o yüzden yazmak istedim. Yanlış anlaşılmak istememekle beraber bence hiçbir tavsiyenin size veya sizin gibi düşünen birinin hayat dolu olmasına sebep olmayacağı kanaatindeyim. Hava Harp Okulunu her şeyden çok istiyordum olmadı ve nasıl olduysa bundan sonra bir türlü işler rayında gitmedi. Elime geçen her türlü şeyi vücuduma aldım yada düşündüm ama bu tabi ki çare değildi. Böyle ilerlemeyeceğini anladığım an yardımıma spor çıktı. Açıkçası sporu tamamen kendimi oyalamakla iyi olduğunu düşündüğüm için benimsedim. Şu an tamamen hayalim olmadan nasıl gidiyorsa öyle gitsin kafasındayım. Başkalarına garip gelebilir ama bazen gülümseyen insanları görünce kendime acaba bir insan nasıl bu kadar hayat dolu olabiliyor diye sormaktan kendimi alamıyorum. Belki de amacı geçici veya çıkar gütmeyen iyi gelebilecek sevgi, bu durumdan sizi alıkoyabilir. Umarım sizin için bu yol gözükür.

Hadi ya hiçbirşeyle gözü doymayan bencil değilde, hayatın gerçeğini görüp mutluluğu uzakta aramayan insanlar mı bencil? Siz ne dediğinizi bilmiyorsunuz be. Daha yolunuz uzun kolay gelsin.

Kafa çeken herkes geçici mutlu oluyor işe yarıyor mu evet.

Hadi ya sen ossuruk bayram, tayyare bayramı yan gelip yatarken adamlar gecesini gündüzünü takmış çalışmış. Sana 1000 yıl fark atmış. Senin bundan faydalanmana izin verirler mi? Sen 1000 sonradan gelip onların emeklerine kon diye yapmadılar ya bunca şeyi. Türkiye'nin burnu o delikten hiçbir zaman çıkmayacak. Çıkamayacak.

Bencede usta benim dinim bana senin dinin sana stili. Bir arkadaş vardı eski lisemden sana bir şey anlatacağım dedi anlat dedim ben hiçbir dine inanmıyorum dedi kimseye söyleme dedi bende dedim niye söyleyim elime ne geçecek bazen insanlar bir kusurunu arayıp mutsuz edebiliyor.

@gen2 ye bu konuda katılıyorum! Sadece inanarak belki bişeyleri elde edemeyebilirsin ama inanmayarak elde edeceğin şeyleri kaybedebilirsin. Kendine inan.

Dostum bir kız var ve o hayatımda olmadığı için, benim hiç bir şey yapasım gelmiyor. Oyun oynayarak kafamı dağıtmaya çalışıyorum. Boş yaşamayı tercih ediyorum. Çünkü hayatın anlamını yok. Ailem yanımda ama benden bir beklentileri yok gibi. Bu durumda ne yapmalıyım? Yaşama isteğim yok gibi. Boş yaşıyorum. Bir amaç bulamıyorum. Son düzenleyen: Moderatör: 5 Ekim 2020

Psikologa gidin desem yalan atıp tutcak kafan bir nebze rahatlar. İllegal işe bulaştığınız günden beri bir böyle durum var mı?

Sorun benim sevmem değil, delicesine sevilmek istemem. Her şeyi bırakmış ve boş vermiş bir insan olarak en azından az da olsa sevilmeyi, aşkı tatmayı çok isterdim. Ama yok, ikili ilişkiler bozuk. Bir kız için yıpranmam ben.

Usta aşık olsan düzgün insan yok delicesine sevecek insan hiç yok.

Hayat inişli çıkışlı bir yol bazı zamanlar dibe inip bazı zamanlar tepelerde gezebiliyoruz. ki genelde o dibe inmelerin sonucunda birşeylerin farkına vararak tepelere çıkıyoruz. bu da hayatın bize, ruhumuza verdiği eğitim gibi birşey olsa gerek

Bu dünya menfaat dünyası varsa paran herkes kulun. Bu devirde doğru insan bulmak çok zor bir muhabbet olsa arkandan vurma yani insanlar mutsuz etmeyi seviyor demiyor ki bu adamın sorunu ne.

Bu hayatta bir ayarın olacak ne çok hırslı ne de çok şükürcü.

Gidip kafa çekeyim diyorum o da pahalı be, vaziyete bak.

Öncelikle din ile alakalı şeyler söyleyecek insanların yazmasını istemiyorum çünkü tanrıya ve dinlere inanan bir insan değilim. Yaşama amacının dinle ilgili olduğunu değil insanın hedefleri, hayat felsefesi ve prensipleriyle alakalı olduğunu düşünüyorum. Şöyle ki son zamanlarda ekonomik, siyasi, ikili ilişkiler ve toplumsal problemler yüzünden anlamsız ve boş yaşayacağımı, işin kötüsü bu boş hayatın gençliğim çürüyene kadar süreceğini hatta hedeflerime ulaşana kadar duygusuzlaşıp yıpranacağımı da biliyorum. Tabi ki yaşamıma son verecek kadar zayıf bir insan değilim, ölümü düşünmüş olsam dahi bunu gerçekleştirecek kadar öz benliğimi yitirdiğimi düşünmüyorum çünkü kendime saygım ve prensiplerim var. Tabi bu boş ve umutsuzluklarla dolu yaşantımın beni her halükarda yıpratacağını ve yok edeceğini de biliyorum. Bu yüzden her iki durumda benim için intiharla eşdeğer. Düşük moda ve negatif düşüncelere sahip insanların daha kalitesiz bir yaşam sürdüğünü de herkesin bildiğini düşünüyorum. Fakat bu hayatta benim için kendi özgürlüğünden feragat eden ailemin de farkındayım ve onlara bu konuda saygı duyuyor onları bu düşüncelerimle üzmek istemiyorum. Ancak, realist düşünen, bir dolu umutsuzluğun ve negatif düşüncenin içerisinde boğulduğumu bilen ben, hiçbir şekilde yaşama sevincimin olmayacağını hissediyorum ve amacıma asla ulaşamayacağımı ön görebiliyorum. Tabi bu amaca ulaşamamamın bir diğer sebebi kendimi tam olarak tanıyamamamdan da kaynaklı, bu belki de benim hatamdır veya değildir o konu hakkında pek emin değilim. Belki de bu zamana kadar gerçekten gönülden sevdiğim, aşık olduğum bir insanla bu konuları konuşup içimi dökemememden de kaynaklı olabilir. Bu konuyu açmamın sebebi de tam olarak bu, kendi içimi dökmemin en doğru karar olduğunu ve her ne kadar umutsuz dahi olsam tavsiyelerinizi dinlemeyi düşünüyorum. Ne de olsa derdini söylemeyen derman bulamazmış. Teşekkür ederim... Son düzenleyen: Moderatör: 5 Ekim 2020

Senin paran yok sanırsam, benim de yok. Para olsaydı eğer, farklı gerçeklikler yaratabilirdik.

Şükür mevzusu konusu hakkında haklısın zaten dindar sorunlu toplumlar bunu ilaç niyetine kullanır.

İnan dışarı çıkmaktan sıkıldım. En son uçak biletini alıp dostumu ziyarete ankaraya gittim ve ondan bile keyif almadım.

İnsanların beyinlerini yıkayıp mutlu olduklarını unutturuyorlar sadece. Hepimiz aynı muameleyi görüyoruz. Yavaş yavaş kendimize söz geçirme yetimizi elimizden alıp reklamlarının köleleri yapmak istiyorlar. Kullanabilecekleri kadar kullanıp atacaklar akılları sıra. Ama merak etme, bu dünyanın sonunu getirecek olan yine kendileri, kendi mezarlarını kazıyorlar şu anda. Öyle bir denge var ki her benlik acıyı da üzüntüyü de mutluluğu da mutsuzluğu da tadıyor bu dünyada. Benim hayatım çok zor geçti. Bu forumda görebileceğin en şanssız insanlardan biriyim. Belkide halime şükretmemin sebebi budur. Evrimimi erken tamamladım çünkü. Acı insanı olgunlaştırır gözlerini açar. Acı çekeceksin, ardından mutluluk gelecek bu işin formülü bu acele etme sadece. Yaşamaktan vazgeçmek seni kendinden çok seven insanların hayatını da zindana çevirir. Bencillik yapma.

Usta ot içebilirsin kafana göre takılırsın.

İnsanlar düzgün değilki olaylar bitmiyor ki her gün kötü haber işte bazen diyorsun dünyanın amacı ne.

Usta dünya düzeni adaletsiz fakir edebiyatı yaptım kusura bakma ama boş durmak insana sıkar be.

Bencede ustalar ağa sana tavsiyem kendin düşün biz fikir vermeye çalıştık sorunun olursa yazarsın. Bir şey desem yalan olur kendin aklında bir yorumlayabilirsin bence.

Seni sen olduğun için seven insanlarla da tanışacaksın bu yüzden sana hayata sırtını dönme diyorum. Acele etme sosyal ol aradığın karşına çıkacaktır.

@gen2 Yazdıklarının hepsini okudum ve geneline cevap vermek istiyorum. Bana "gören de anlattıklarını bilimsel araştırma falan sanacak" diyorsun ama ben dünya mutluluk endeksinde neden yükseklerde değil de 93. sırada oluşumu anlatmaya çalışıyorum. Dayandırdığım nokta bilimsel araştırma ve geri kalanı da gözlem. Fakat sen eski şeytani bir oluşumun Ortadoğu'da gelişimi engellemeye çalıştığını söylemişsin. Bu da bir nevi komplo teorisi. İnsanlar din yüzünden değil de dini dogmalar yüzünden rasyoneliteden uzaklaşırsa elbette cahil kalacak ve bu perişan durumlara düşecektir. Aklını kullanmayanlar pisliğe mahkum kalır. Ayrıca Türkiye'nin batmasını engelleyecek bir güç yok diyorsun. Bunu da bilemeyiz. Kesin konuşmamak gerekir. Gidişat her zaman kesin bir sonucu göstermeyebilir. Son olarak şükretmeyi de kötülemek istemedim. Yerinde saymak ve cahil kalmak benim asıl değinmek istediğim noktalardı. Başlangıcı da şükretmek ile yetinmeye dayanıyor sadece.

Ben güven ve sevginin birbirine geçmiş iki duygu olduğunu biliyorum. Bir yerde bir sıkıntı var. Emin misin seni sevdiklerine ya da güvendiğine. Bir ihtimal de, o geçmişte sizi hayal kırıklığına uğratan kişinin yaşattığı hissi, diğer insanlardan da bekliyorsunuz, belki bilinçaltı direkt yapabilir bunu. "Kesin bu da bana aynısını yapacak, o gitti diğerleri hayatımdan gitse ne olur. Bunu yapmak da zevk vermiyor ki onla yapmak ne güzeldi bak." Profesyonel bir yardım daha iyi olur son durum ise.

Bu duygu hiç bitmiyor, sadece birşeyler ile uğraşarak bir süreliğine unutuyorsun sonra yine geliyor hiç gitmemiş gibi. Maalesef kitap okumayla önüne geçilecek birşey değil, belki ilaç ile kendini aptallaştırıp düşünmeni engelleyebilirsin o da maalesef zeka seviyesi ortalamanın üzerinde olan insanlara pek uymuyor, belki kendini uyuşturmak bir süre iyi gelebiliyor ama eziyette kabul edilebilir birşey değil, mecburen birşeyleri kabul etmek gerekiyor, tabi sistemin sana dayattığı köleliğe boyun eğdiğin sürece. Türk toplumunda aile bağları herşeye engel maalesef.

Para her şey değildir ama her şeye yaklaşmıştır

Öncelikle yazdığın için teşekkür ederim, fakat kendimi tam olarak tanıyamadan ve yönetemeden kendime dolu bir insan diyemem. Herkes ne kadar değerliyse ben de o kadar değerliyim derim. Eğer amaçlarıma ulaşabilecek potansiyele ve şansa sahip olsaydım bu durumu belki de hiç yaşamayacaktım.

Dünya mutluluk endeksine göre ilk 10 ülkeden birinde Finland, Denmark, Switzerland, Iceland, Norway, Netherlands, Sweden, New Zealand, Austria, Luxembourg doğmadığımız için birçok insanda bu tarz negatif düşünceler var. Ülkenin daha iyi olması için çabalamak yerine daha kötülere bakıp şükrederek yerinde sayan cahil ve bencil kişilikler yüzünden bu haldeyiz.

Bu şükür ve din konusundaki katı yargılarınıza hak veriyorum ben de çok dindar bir insan değilim fakat dinlere bakış açınızı değiştirmeyi deneyebilirsiniz. örneğin müslüman terörist biyeri patlatıyor diye bu suçu tüm müslümanlara genelleyip onları kötüleyebiliyoruz ki, amerikanın zamanında yaptığı bin ladin gibi olaylar sayesinde tüm dünya müslümanlara düşman oldu. yüzde 3-4 lük bir kesim için bir din topluluğundaki tüm iyi insanları yok saymak onlara yapılan haksızlık olur. bu tüm dinler inançlar için geçerlidir. herkesin inancı kendine, her insanın ilk inancıda kendisine olmalı.

Usta öyle insan varsa cidden bende isterim 1 tane öyle 7 senelik arkadaşım şimdi insanlar eğlendiren adam istiyor ama bu doğru kabul ama yapacak bir şeyde az gibi.

Şükretmek, elindekiyle yetinip fazlasını istememek değildirki? Sadece elinde olana teşekkür etmektir. sonucunda sahip olduklarının farkına varıp daha mutlu olabilirsin devamında daha fazlasını isteyip bunun için çalışabilirsin.

Hedefin yüksek olsa bile her zaman kendini en kötü senaryoya göre adapte et. Şükredecek hiçbirşeyin kalmadığı aklına geldiğinde sokaktaki aç hayvanları düşün, onlar da can taşıyor biliyorsun. Eğer şu anda bir insan bedenine sahipsen ve o hayvanlardan bir tanesi değilsen şükretmen için çok da geçerli bir sebebin var demektir. Bu habitatı dizayn edebilen güç. Sahip olduğu ruhun bir parçasını sana vermiş. Belki bu sefer şanssız olabilirsin, belki şu anda şanssız olabilirsin ama bu şansının dönmeyeceği anlamına gelmez. Sosyal hayata dahil ol ve her zaman fırsatını kolla, eminim karşına bu çark içinde entegre olabileceğin bir boşluk çıkacaktır. Çıkmasa bile yaratıcı gücün seni bir insan olarak yarattığına şükret, bil ki onun tarafından el üstünde tutuluyorsun. Seni yalnız bırakmayacaktır. Korkma bir son yok. Şu anda sonsuzluğun hapsindeyiz.

Maksim Gorki'nin kendi hayatını anlatan 3 kitaplık serisini okumadan ölmek bence boşa geçirilmiş bir ömür demektir. Kendinizi ifade ediş tarzınıza bakılırsa edebiyata uzak biri değilsiniz. Okumaya devam edip kendi öykünüzü yazmanızı öneririm. Belki o zaman hikayenin ana kahramanının kendiniz olduğunun farkına varırsınız. Kendinize iyi bakın.

Çaresi "sevgi" olan hastalıktır. Bu sevgi kavramını bir bireye olan sevgiyle sınırlamamak gerekir.

Bana 100'lük gülme gazı 500 litre alkol versen en azından ömrümün yarısını mutlu geçiririm. Zaten çok yaşamak istemiyorum.

Senin yaşlarında insanlar öyle düşünür, normal. Ben de ateistim. Üzülmem gereken konulara şu an uzulsem, yaşamımı devam ettirmem imkansız olurdu. Spor yapmaya çalış, depresyondan en iyi çıkış yolu spordur.

Dolayısı ile sen de paranın kulu oluyorsun bu bağlamda. Dini işin içine sokarsak soyut olarak hayal ettiğimiz şeytan kavramını ve putperestlik kavramlarını "para" olarak değerlendirirsek. Allahın insanlardan istediği somut anlamda paraya tapmamakdır. Para size güç verir, fakat sizi kölesi haline getirir. Parasızlıkta umutsuzluğa kapılıp yaşamak isteyenlerde çoktan paranın kölesi olmuş, tanrısı olmadan yaşamayan bireylere işaret edebilir.

Usta sen mi gönderirsin ben mi gönderiyim.

Ulaşmadığım sürece ihtimalleri değerlendirmem. 22-34 yaşlarında eline kız eli değmemiş tanıdıklarım var. Bu ülkede ikili ilişkiler bozuk ne kadın erkeği ne erkek kadını anlıyor beni seven biri çıksa da birbirimizin fikrini zikrini sevecek miyiz orası meçhul işte.

Şükretmekten nefret eden bir insanım, şükretmeye alışık toplumların gelişmediğini ve oldukları yerde saydıklarını biliyorum. İleriye bakan ve her defasında daha iyi olmayı hedefleyen toplumlar her zaman refahtır. Tavsiyen için teşekkür ederim.

Hacı kadınlardan nefret ettim be.

Şansı piyango olarak görüyorum, çünkü kime ve ne zaman çıkacağı belli olmuyor. Bir şeye ulaşmadığım sürece ona ulaşacağım edasıyla tutuşmam, zaten fakir edebiyatı yapmaya meyilli değilim. Umut fakirin ekmeği derler fakat maalesef karın doyurmuyor.

Onlar o yüzden geri kalmıyorlar kardeşim. İlk olarak onların geri kalmalarını isteyen bir üst akıl yönetiyor dünyayı. Onlara da Avrupalıların Amerikanların sahip olduğu fırsatlara sahip olsalar onlar da gelişirler. Bu gezegende insan olmak kurtlar sofrasında bir kuzu olmaktan farksız. Eğer güçlü tarafta doğduysan dünya sana cennet. İmkanlar sonsuz. Bizim tarafımızda sadece ipin ucu kaçmış. Etrafına bak sonsuzluğu gör gidecek hiçbir yerimiz yok hapisiz bu evrene, hatta iç içe duran bütün evrenlere, emin ol senin de şansın dönecek er veya geç. Hayattan vazgeçme, eğer hayata sırtını dönersen o da sana sırtını döner ve şansını kaybedersin. Sabırlı ol belki hayatında hiçbir şey değişmeyebilir ama zamanla sen mutlaka değişeceksin bu bir zorunluluk değişeceksin ve adapte olacaksın. Mutluluk da arkasından gelecek. Psikolojine önem ver onu sağlıklı tut, değerini bil. Eğer elindekilerin değerini bilmez şükretmezsen onları da kaybedersin. Söylediklerimi yapmakta geç kalma, pişman olmayacaksın. Gençlik cahilliktir, insan çok hata yapar ileride arkana baktığında kendinden utanacağın şeyler yapma, umudunu yitirip hayattan kopma. Emin ol seni mutlu edecek şeylerin birçoğuna zaten sahip olduğunu anlayıp sende bir gün mutlu olacaksın. Zaman bunun ilacı.

Usta derdinizi dökmeniz güzel bu dünya yalanlarla dönüyör ama yapacak bir şey yok ama sizin farkınız sıradan insanlar gibi boş insan değilsiniz ama hayat geçiyor gidiyor sevdiğin insan varsa hayata bağlanırsın modern dünyanında sorunuda bu boş beleş insan yetiştirmek ama şöyle düşünün dolu bir insanım deyin kendinize. Herhangi bir dine inanan insanım ama size dinle zora düşüremem ve fikrinize saygı duyarım.

Usta bir insanın fikri kolay değişmez çünkü kendi fikridir.