Yaşadıkları durumu unutturmamak, yaşamamış ve etkilenmemiş nesillere aktarıp bilinci aşılamak için çok çalıştıklarını biliyorum. Japonya'da özellikle felaketten etkilenen çoğu bölgede o günleri hatırlatacak bir köşe, müze vardır. Fotoğraflarla, kalıntılarla sergilenmektedir yaşananlar. Bunlar daha ilkokul seviyesinde çocuk Japonların bol bol gezilerle maruz bırakılması sonucu küçük yaştan aşılanır ve ''bakın çalışmazsak, yolumuzdan şaşarsak, faşistliği seçersek başımıza böyle şeyler gelir, akıllı olun'' düşüncesi yayılır. Belki eski topraklarda intikam duygusu olabilir ancak yeni nesiller sadece başlarına geleni biliyorlar ve çoğu da intikam duygusuna girmiyor çünkü gerek yok. Çünkü savaşın 2 tarafa da yıkım getireceğini biliyorlar. Barış içinde huzurlu huzurlu yaşamak varken ölümlere gerek olmadığını biliyorlar. Şu an ABD'nin Çin'e karşı en büyük müttefiklerinden biri Japonya. Kendi halinde takılan, ABD ile ılımlı ilişkiler güden, halkına refah bir hayat sunan ülkenin macera aramasına gerek yok. Savaşı kaybeden 2 ülke yani Almanya ve Japonya savaş sonrası ABD tarafından ağır sanayi ülkeleri haline getirildi ve askeri olarak güçlenmeleri yıllarca kısıtlandı. Dolayısıyla ABD'nin izlediği taktik başarılı oldu. Eğer ülkeyi yağmalama peşine düşüp 1. Dünya Savaşı'ndaki olan Versay Antlaşması gibi ağır şartlar getirilseydi 2. Hitler'ler çok çıkardı.

Yüzyıllarca bir imparatorluğun toprağı olarak kültürel bağlarımızın en güçlü olduğu 2 milletten birine karşı böyleyiz bir de. Çok değil 15 yıl önce Türk gelin Yunan damat üzerine dizi bile yapılabiliyordu, sıkıyorsa şimdi yap. 2 tarafın siyasetçileri de kendi koltuklarını koruyacaklar diye aslında nefret duyan çok küçük bir azınlığın sayısını bilerek artırdılar. Nefret ve intikam bugüne kadar kime ne kazandırmış? Binlerce yılın bilgi birikimine sahibiz sözde ama o kadar aptal bir "türüz" ki ders almamak için çabalıyoruz.

Düşmanlık ve intikam hisleri yok diye biliyorum. İçine girmeden bilmemiz zor, bir belgesel de görmüştüm bende. Halk bunların dedelerin savaşları ve yanlışları olduğunu kabullenmiş olarak görüyor deniyordu. Bazı yaşı büyük kesimler tuhaf bakıyormuş Amerikan turistlere. Yine kimsenin can güvenliği tehlikeye girmiyormuş. Teşbih de hata olmaz, aynısını bize başka bir ülke yapsa ilk turistin kafasını keserdik galiba. Ben dahi aşırı düşmanlık güderdim.

Detaylı işlenen bir kaynak bilmiyorum, ben de bu konuyla ilgili farklı bir sürü yerden okuduğum ya da izlediğim şeylere göre bir çıkarım yapabilirim. Bomba nedeniyle kültürel olarak pek bir değişiklik olduğunu sanmıyorum, bombanın ardından da deprem riski nedeniyle evlerde ahşap kullanmaya devam ediyorlar. Yüzölçüme göre yerleşilebilir alan dar olduğu için nüfusu yine bu alanın içine sığdırmaya çalışıp sıkışıp nizamda şehirler oluşturuyorlar. Kısacası coğrafi konumun etkisi, bombanın etkisinden daha fazla. Asıl değişiklik savaş sonrasında oluyor, Amerikan tarafı savaş sonrasında Japonya'nın yeniden toparlanması sürecinde yardımcı oluyor. Tabii bu onların iyi kalpliliğinden değil, 1. Dünya Savaşı sonrasında kaybeden ülkeleri ezmenin kısa süre sonra yeni bir savaşa yol açtığını gördükleri için yapıyorlar. Sadece Japonya için değil, Komünizm dışında kalmış olan orta/batı Avrupa için de yeni bir strateji uyguluyorlar. Şu anda o dönemi çocukken yaşamış yaşlılar hariç bildiğim kadarıyla ABD'ye karşı bir nefretleri yok. Gelecekte bir şekilde ters düşüp bunun hesaplaşması yoluna girerler mi bilinmez ama Çin'e karşı bölgede ABD'nin en önemli müttefiği durumundalar. Bu arada söylemeden edemeyeceğim, o dönemde kullanılan o 2 bomba şimdikilerin yanında çatapat gibi kalıyor... Şu anda betonarme ya da çelik bir yerleşimin üzerinde patlatılsalar doğrudan ölüme ve yıkıma neden olacağı çap 1 km civarında kalır, iyonize radyasyon nedeniyle de 3 km çapta sadece açık alanda yakalananlardan ölenler olur. Şu anda envanterlerde çok sayıda olan B-61'in yüksek modlarından birinin yıkım çapı yaklaşık 9 km, termal radyasyon çapı 15 km kadar. Dizayn edilmiş en güçlü bombanın yıkım çapı 60 kilometrenin üzerinde, termal radyasyon çapı 140 kilometre civarında...

Hocam bir sorum daha var. Ben şimdi iletişim-toplum-kültür ilişkisini analiz ediyorum da ödevim için. Büyük Buhran nasıl bir örnek olur sizce?

O kadar detaylı çıkarım yapacak kadar bilgim yok kültürlerinin kökeni hakkında. Kaldı ki kültür dediğimiz şey de artık ekonomi gibi küreselleşme kurbanı olan bir olgu, hangi ülkeye gidersen git son 2 nesilde kültürel çok fazla ortak şey buluyorsun. Toplumsal tabulardaki farklılıklar hariç gördüğüm kadarıyla ata kültürünü devam ettiren fazla yer yok ya da bana denk gelmedi. Sadece minimalizmin kökeninin büyük oranda Budizm olduğunu biliyorum, şu anda artan nüfus ve kısıtlı alan nedeniyle en azından "yerleşimler" konusunda devam ettirilmek zorunda olabilir.

Derinlemesine araştırdığın taktirde olur. Bol bol tarafsız makale, kitap okuman gerekiyor. Burayla kısıtlı kalmamalısın.

Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Kültürleri pek değişmemiş gibi gözükse de çünkü bombadan önce de sonrasında da sanayileşmeye çalışan bir Japonya vardı ancak bu atom bombası eğitim kültürünü belirlemiş gibi gözüküyor.

Japonya neden şu anda Japonya, biz ise neden şimdi bu haldeyiz diye soran olursa işte nedeni bu. Zihniyet farkı... Bizler geçmişten ders çıkarmak yerine geçmişin geride kaldığını kabullenmeyip nefret içinde birileri tarafından bu duygumuzun güdülmesine alışığız.

Bizim halkımız analarını ağlattığımız Yunanistan'a bile büyük nefret kusuyor. İntikam almamıza rağmen ateşimiz sönmüş değil. Japonya'nın yerinde biz olsaydık ne olurdu acaba. Tamam özellikle Yunanlı siyasiler de bizimkilere benziyor ve çirkeflik ve aşağılık olma konusunda yarışıyorlar ancak halkın ne suçu var? Bugün bir Yunanlıyı bir kaşık suda boğacak kadar nefret eden binlerce Türk vardır. Olmuş bitmiş bir şey, zamanında bize yaptıklarının karşılığını topraklarımızdan def ederek misliyle vermişiz. 100 yıl sonra barış içinde yaşamak varken şerefsizlerin propagandaları yüzünden geri zekalı halk kutuplaşıyor.

Japon gururunu düşününce 3. Dünya Savaşı başlatmaları 21 yıl bile sürmeyebilirdi. Zaten ilk savaşın ardından alınan ders sayesinde aynı hatayı tekrarlamadılar, bir hata yaptılar ve on milyonlarca insan bedelini ödedi 6 yılda.

Hacam peki Japonların minimalist, sade yaşam kültürlerinin nereden geldiği hakkında bir yorumun var mı? Bir de elbet de hiçbir bina bombalara dayanamaz ancak bombanın atılmasından sonra binalara, ulaşım yollarına daha çok önem vermiş olabilirler mi?

Fallout hiroşimo oldu kapakla zenginleştiler.

Halk nasıl toparlandı, kültürleri nasıl değişti? Gibi sorulara yanıt bulmak için TRT ve BBC belgeselini izleyip Wikipedia'dan yazılar okudum ancak sorumun cevabını tam olarak alamadım. Çok kısa değinmişler. Bu konuyla ilgili kaynak biliyorsanız atabilir misiniz?

Hiç tavsiyede bulunabileceğim bir alan değil.