Dostum sert konustugumu dusunme. Ozur dilerim biraz kaba konustuysam ben de kendi capimda sana aciklama yapmak istedim.

Sağol dostum, daha çok sevmeye başladım tıpı.

Mevcut cerrahlar, mahallelerinin bıçkın delikanlıları değiller. Sadece muhteşem netler çıkarmış lise öğrencilerinden evrimleşmiş iş sahipleri. Şu anki tüm çekinceleriniz, sadece ilk kadavralı derslere girdiğinizde yaşayacaklarınızı tahmin etmemize yarayabilir. Cerrahlığı yapamayacak zihinsel engeli olan çok az insan olsa gerek.

Fazla duygusal değilim, hatta hiç değilim. Biraz ciddiyim. Rasyonelliğim var fakat hastanelerden nefret ediyorum. Bizim hayat boyu uğraştıklarımız hiçmiş, adamlar nelerle uğraşıyor diyorum. Belki de kokusu, ortamı hoşuma gitmiyordur.

Cerrahlik her yigidin harci degildir. Korkmam, duygusal degilim demissin. Sen bir kadavra gor onu diseke et. O formaldehit kokusunu cigerlerinde hisset sonra goruselim. Hic bir insanin kalbini gercekten gordun mu veya gercek bir beyin gordun mu bilmiyorum. Fakat ilk gorusun senin gelecegini az cok belirleyecektir.

İlk mesajımda belirttim. Beyin cerrahı.

Tıp fakültesi sizin için doğru bir tercih değil bence. Sakın beni yanlış anlamayın bir tavsiye olarak yani. Çok iyi puanlar alıyor olabilirsiniz ama sevmeyeceğiniz bir işi yapacaksını bence.

Hocamız, tüm ortamlarda ameliyathaneyi seviyorsanız cerrah; hastanede ameliyathaneyi seviyorsanız anestezist olun demişti. Umarım kazanırsın ve emin ol uzmanlık düşünmen için önünde bayağı zamanın olacak. Okurken karar vermek en iyisi.

Teşekkür ederim tavsiyeniz için, belki de haklısınızdır. Kaldıramayıp geri dönenini de gördüm bu sene.

Bir soz var bilir misiniz bilmem. "Insanin aptali doktor. Doktorun aptali cerrah. Cerrahin aptali beyin cerrahi olur." diye. Neden boyle demisler pek anlam veremedim belki de asiri riskli oldugu icindir.

Tıpçı birinden bu pozitif yorumu duyduğum için mutlu oldum, teşekkür ederim.

Maalesef hastahaneler empati yeteneğini kaybetmiş, yaptığını sadece iş olarak, para kazanmaya vesile olarak gören, mesleğinin etiğine ters düşecek şekilde insan yaşamına değer vermekten vazgeçmiş insanlarla dolu.

Sorgulayacağım tek şey bu olacak sene boyunca benim de.

Bu arada bu soylediklerimi forumlardan vs. okumadim gercekten ameliyat sirami beklerken By pass ameliyati ve beyin anevrizmasi ameliyati izledim.

Bir insanı masada bırakıp diğer insana yardım etmeye devam edebilecek misin?

Kesinlikle etkilenirsiniz. Bir arkadaşım çok başarılı iken maalesef cerrahlıktan yani operatörlükten uzaklaştı. Çünkü belirli bir yerden sonra kaldıramadığını ve düzeninin bozulduğunu söylemişti. Yani ölüm yaşam bunlar önünüzde yaşanıyor ve rutin bir olay gibi gelmeye başlıyor size. Hasta yakınları vs. işin içine girdikçe iğrenç bir hal almaya başladığını anlatmıştı. Herkesin kaldırabileceğini sanmıyorum bunu.

İnternette bir video görmüştüm artık insan ölümünü gülerek anlatıyordu bir doktor. Gerçekçi olmak gerekirse insana bakış açını mutlaka değiştirip insanın değerini azaltacaktır gözünde. Onun haricinde duygusal biriysen başta zorlanırsın ama sonra alışırsın diye düşünüyorum. Belki sırf insanlar ölmesin diye diğerlerinden daha çok konsantre olur ve elinden geleni yaparsın. Ama rasyonel olmanında farklı artıları var tabiki.

Kesinlikle ve daha acı olanı bir yıllık emeğinizi belki çöpe atmış olacaksınız. Zaman çok değerli. Meslekleri daha iyi tanıyıp kendinize en uygunu için çabalamaya gayret edin.

Tıp okumayı hiçbir şekilde tavsiye etmem. Cerrahlık ise en zor alt dallarından birisidir. En güzel yıllarını başkaları için harcıyorsun. İyi düşün, derim.

Bakalım hedefimde tıp var bu sene üniversite sınavında. Beyin cerrahı olmak istiyorum. İnsan ölümü görmek, bir insanın vücuduna müdahale edebilmek, kısacası ameliyat ve hayat kurtarmak her insanın harcı mı sizce? Çok soğukkanlılık ve duygu yerine akılla mı hareket etmek gerektirir yoksa zamanla alışabilir miyiz bu duruma? Ölümler artık sıradanlaşınca rutin hayatımızda insani duygulardan kopabilir miyiz? Bu sorular kafamı çok kurcalıyor. Yorumlarınızı ve düşüncelerinizi bekliyorum.

Ben de genel cerrahi veya KVC istiyorum. Hakkımızda hayirlisi olsun.

Dostum ne cerrahi olmak istiyorsun?

Bence bu soruların cevabını sadece sen verebilirsin. Benim ev arkadaşım tıp okuyor ben onun ders notlarında ki fotoğraflara dahi bakamıyorum. Akşam eve geliyor bugün acil de bacağı kopmuş bir adamın bacağını diken doktorları izledim çok güzeldi diyor.

Korkmam demedim dostum, duygusal birisi değilim fazla dedim. İllaki yadırgarım öyle görünce. Biraz daha nazik dille konuşabilirsin. Teşekkür ederim yine de.