Boşver üniversiteyi git ciğerci aç.

Şimdi tembellikten çalışamıyor, ve çalışamadıkça psikolojiniz mi bozuluyor? Yoksa beyninizin nörokimyasal yapısı bozulduğu için Major depresyon ve yaygın anksiyete bozukluğu mu başladı? Bunu tespit edin. Eğer samimi olarak ikincisi diyorsanız uzman bir psikiyatri uzmanına gidin.

Senin sorunun. 1) Hala not ile kendi durumunuzu belirliyorsunuz. Notlar bana göre hiç. 2) Yetenek falan değil. Çalışan kazanıyor. 3) Gelecek kaygısı dogal ama kafana takmamalisin. Ben çıkarttım kafamdan mesela.

Çünkü istek gelmiyor eninde sonunda aldığın eğitimin bir işe yaramayacağını biliyorsun bundan dolayı hevesin yok bende öyleydim ancak sevdiğin bir bölüm varsa bunun için çabalamalısın. Her ne kadar bir fayda etmesede iyi bir üniversite sana öğretmeyi öğretebilir seni ileriye taşıyabilir .

Psikiyatrist ilaç verenler değil mi?

Eski halimden beter ediyor.

Antrenmanlarla matematik konuyu bilale anlatır gibi anlatan bir kitap. Ağır gelmesi için zeka ve anlama kapasitenin çok düşük olması gerekiyor, ki sorunun bu olduğunu hiç zannetmiyorum. Bence seni bu hale getiren şey ağır çalışma temposuna bağlı tükenmişlik ve umutsuzluk hissi. Bu aşamalardan neredeyse hepimiz geçtik, hepimiz yorulduk, umutsuzluğa kapıldık. Ama sınava bu kadar yaklaşmışken pes etmenin doğru olmadığını düşünüyorum. Elinden geleni yapmaya çalış. İstediğin bölümü kazanamasan bile sınava tekrar girebilirsin unutma. Eğer mezuna kalsan bile bu sene öğrendiklerinin sana faydası olacaktır. Yetenek ve zeka ancak bir yere kadar getirebilir, önemli olan her zaman azimdir. Ne insanlar tanıdım, çok zeki olup işsiz kaldılar. Aynı şekilde ortalama zekaya sahip olduğu halde çok çalışarak iyi yerlere gelenler de oldu. Ülkenin durumu hepimizi umutsuzluğa sürükleyebiliyor ama bir hedefin varsa ona tutunarak zorlukları aşabilirsin. Umarım istediğin yerlere gelirsin.

4 yıldır ilaç kullanıyorum hocam.

Önce psikoloğa gitmeliyiz. Korona yüzünden ne hallere düştük.

İlaçları bırakmanız mümkün mü? Almadığınız zaman kötü bir yan etkisi oluyor mu?

Ders çalışsam stres, çalışmasam stres. Bıktım artık bu halimden. Ne güzel üniversite bölümü seçmek için uğraşıyordum bugünlerde ve bir de baktım ne göreyim! Psikolojik ataklarım çoğaldı. Zaten bu psikolojinin bozulmasında derste önemli bir rol oynuyor. Asıl sıkıntısı gelecek kaygısı. Defalarca ders çalışmayı denedim. Hadi bu sefer daha dene, belki olur şeklinde kendime moral, motivasyon vermeye çalıştım ve harekete geçtim ancak yine de yapamadım. Ders çalışamadığımı kabullenme zamanı mı geldi acaba? Düşünüyorum da, önceden böyle değildim. Ortalama bir öğrenciydim (85 ortalama). Şimdi antrenmanlarla matematik kitabı bile ağır geliyor. Dikkat dağınıklığı ve odaklanma problemi yüzünden zihinsel aktivite de yapamıyorum. Çok ve defalarca denedim ancak olmadı. Sizce ders yapamadığımı kabullenme zamanı gelmiş mi? Ders çalışma işinin en önemli kuralı çalışmak olduğunu biliyorum ancak biraz da yetenek etkili oluyor diye düşünüyorum. Sanırım bende o yetenek yok.