Aynı haldeyim. Üzme kendini, beraber oyunlar oynarız eğleniriz. Psikolojik olarak çökmüş durumdasın, normal.

Evet duygu değişimi güzel bir şey ama bir anda mutlu olup bir anda mutsuz olmak istemiyorum. Çevremde nedense böyle şeyleri takan pek bir arkadaşım yok, ya da içlerine mi atıyorlar bilmiyorum.

eğer oyun vs. oynamak isterseniz müsait bir zamanlarımda gelirim.

Sorma be kardeşim asosyallik üzerine kurduğum bütün hayatım bitti şuan artık ben nasıl insanlarla arkadaşlık kurarım nasıl muhabbet ederim diye düşünür hale geldim e bunu da yapamayınca... çöktüm ben ya olmuyor arkadaş her ama her ama her yolu denedim insanlarla muhabbet etmeyi beceremeyen asosyal bir tipim bir insanın hiç arkadaşı olmaz mı ya inanılır gibi değil yani.

Neredeyse kendimi gördüm hocam. Artus#9493 eğer oyun vs. oynamak isterseniz müsait bir zamanlarımda gelirim.

Benim dinlediğim şarkıya göre de duygum aşırı değişiyor. Okula servisle gidip geliyorum, gelip giderken müzik dinliyorum. Bir şarkıda mutlu olurken diğer şarkıda ne kadar çaresiz ve yalnız olduğum aklıma geliyor. Bu iyi bir şey mi?

Aynen hocam. Ama az kiloluyken daha kilolu olmak daha kolay öyle bir avantajı var. Fakat fazla kilolu olmanın hiçbir avantajı yok. Ne kıyafet seçerken, ne eğilirken kalkarken, ne koşarken. Sınıfta kalemimi düşürsem utanarak yerden alırdım bir elim tişörtümü tutuyor bir elim kaleme uzanmaya çalışıyor. Atlatacağız umarım.

Ergenlik dönemi ve hormonların aşırı aktif olması, duygusal devinimlere sebep olabilir. Bir de bu hali anlamayan insanlar mevcutsa, bakışınızın bu şekilde olması doğaldır. Ayrıca ilginç şekilde bir insanın, bilgi ve yetenek gibi unsurlar için en verimli dönemi yine beynin aşırı aktifliği sebebi ile ergenlik dönemidir. Şimdilik yalnızlığı bir kenara bırakıp, ilginizi çeken herhangi bir konuya odaklanabilirseniz ileride size dönüşü çok verimli olacaktır. Yalnızlığıniz da zamanla ister istemez çözülür. Gereksiz kalabalıktan ziyade, aklı selim bir kişi bile yeter.

Ne kadar zamandır kendini böyle ani değişimler içerisinde hissediyorsun?

Merhaba. 13 yaşındayım yaşımı vermemin sebebini söyleyeceğim. Neyse konuya geçeyim ben 3-4 aydır en eğlenceli anlarımdan bile dakikalar sonra kendimi yalnızlık içinde hissediyorum istemsiz bir depresyon/efkar basıyor artık hayattan zevk alamayacak duruma geldim. 2 gün sonra aylardır beklediğim arkadaşım İzmir'den yanıma gelecek ona rağmen kendimi hala yalnız, mutsuz kimsesiz, arkadaşsız ve gereksiz hissediyorum. Üstüne kiloluyum hem de çok.( fakat spor+diyetteyim 3,7 kilo civarı verdim vereceğim de) Sokağa çıkarken insanların karşısına çıkmamaya çalıştığımı fark ediyorum, sınavımda başarısız oldum, 1-2 yıl önce kötü şeylerden bile mutlu olabilen biriydim o zamanı düşününce şuankinden daha kötü olaylar yaşamama rağmen o zaman mutlu şimdi mutsuz olduğumun farkına varıyorum. Bunların hepsi ergenlik getirisi mi yoksa başka bir sebepten mi? Bipolar demeyin o kadar hızlı mod değiştirmiyorum çünkü ayrıca bu hüzünden artık kurtulmak istiyorum.

Kendimi gördüm hocam. Sınavım da iyi geçmedi, ailemin söylenmesi, belki inanmayacaksınız ama aynı sizin gibi çok kiloluyum. Kendimi avutmaya çalışıyorum ben de. Kilo vereceğim, hayatımı değiştireceğim gibi gelecek planları kurun, neşeleneceksiniz. Çok da kafaya takmayın, nasıl olsa Türkiye'nin geneli mutsuz.

İnsanlar farklı farklıdır. Duyarlı ve duygusal biri olabilirsin. Müziğe ilgin de varsa... Şöyle düşün mesela. Ben araba yarışları izlemeye bayılıyorum. İzlerken çok heyecanlı oluyorum, biri kaza yapıyor çok üzülüyorum. O gün hayatımda kötü bir olay olduysa üzüntümle birlikte o olay da meydana çıkıyor. Önemli olan ve geliştirmemiz gereken beceri tam olarak şu, o an içinde olduğun ana odaklanabilmdk. Ben şu an bir yarış izliyorum, benim ilgim ve dikkatim burada diyebilmek içinde bulunduğun duyguyu stabilize etmek için çok yararlı olabiliyor. Ayrıca duygularını yeni yeni tanımaya ve daha önemlisi kullanmaya başlıyorsun. Ergenliğin diğer adı duygusal bağımsızlık evresidir. Sen duygusal bağımsızlığını kazanma yolunda olduğun için ani duygu değişimlerin gayet normal bir şey.

Nerede görsem herkes bunu söylüyor. Ben de aynı durumdayım takma.

Çünkü yalnızsın desem ben de öyleyim. Üzme kendini hepimiz öyleyiz.

Hayatında olumsuzluklar içerisinde olduğunu söylüyorsun. İkilemlerinden bahsediyorsun ve "yargılanmak" ile ilgili kendine dahi açıklayamadığın olumsuz düşünceler içerisindesin. Değerli arkadaşlar, özellikle konu sahibi arkadaşım yaşını belirttiği için ona söylüyorum ancak hepinizi kapsayan konular diye düşünüyorum bu söyleyeceklerimi. Ergenlik çağı olarak herkesin diline doladığı ama kimsenin açıklama yapmadığı bir döneme giriyorsunuz. Duygusal karmaşalarınız olacak, kişisel yönelimleriniz değişecek ve çeşitlenecek. Sosyalleşeceksiniz. Birçok duyguyu tanıyıp öğrendiklerinizi sorgulayacaksınız. Bunlar bedensel, zihinsel ve ruhsal açıdan gelişiminizin birer parçası. Olumsuzluklardan söz ederken bile aslında birbirinizle tanışıp arkadaşlıklar kuruyorsunuz. Hedefleriniz var örneğin konu sahibi arkadaşım kilolarından bahsetmiş ve bunun üzerine gidip bunu değiştirmeyi seçmiş. Bunu uygulamaya koymuş ve yapıyor da gayet. Aslında genel olarak olumsuza odaklansak da gerçekten istediğimiz değişimleri elde etmek o kadar da uzakta değil. Bunları fark etmeseniz de yapıyorsunuz hatta. Konu sahibi arkadaşım, profesyonel anlamda psikolojik yardım almak istersen ya da bu konu üzerine özel görüşmek istersen benimle iletişime geçebilirsin.

Benimde 80 kilo olmam lazım ama maalesef 60 kiloyum. Ne fazla kilo iyi ne az kilo. Neredeyse 1 aydır falan küçük sorunlarımı kafaya takmamaya çalışıyorum. Salla deyip geçiyorum, tavsiye ederim.

Neredeyse kendimi gördüm hocam. Artus

Her şey zihniniz de bitiyor, üzüntüyü de veren akıldır mutluluğu da. Bakış açınızı değiştirmeyi deneyin tabi ki kolay olmayacaktır fakat dizi izlemeye başlayın, ingilizce öğrenmeye başlayın. Bir şeylerle uğraşın kendinizi geliştirin ve her geçen gün daha iyiye gittiğinizi düşünün, bazılar hep söyler kendiyle geçinebilen insan en güçlü insandır diye kesinlikle çok doğru, kendi kendinizin en iyi arkadaşı olun. Her şey zamanla, bol şans.

Dostum bu normal bir durum ne iyi ne kötü bir şey.

Hocam Steam profilinizi atın da gelin oyun oynayalım o zaman. Gerçi yarın Trabzon'a gideceğim. Neden diyorum çünkü orada internet yok maalesef.

Hocam öncelikle bu sınav hayatımızda gireceğimiz en önemli sınav veya son sınav değil bunu bilin mutlaka. Spor ve diyetle kolay bir şekilde kilo verirsiniz inşallah. Kendinize hobiler bulun dizi izleyin ingilizcenizi geliştirin bu yaz ve gelecek için kendinize planlar kurun. Bakın bende OKB hastasıyım. Ancak umudumu kaybetmemeye çalışıyorum bolca dualar ediyorum. İyileştiğimi hissediyorum gerçekten. Arkadaş edinin onun dışında ailenizle bol vakit geçirin yanlız değilsiniz. Arkadaşınız aileniz vs. olmasaydı bile Allah c. c var.

Bir nevi bende böyleyim. Çok çabuk duygularım değişiyor. Bir anda mutluyken aşırı karamsar olabiliyorum. Okulda teneffüste arkadaşlarımla oturup konuşamıyorum çünkü her zaman kızlarla gidip voleybol oynuyorlar. Bende bir yere geçip sap gibi oturuyorum.