Benim okuduğum liseyi terk etme sebeplerimden birisi, sınıf arkadaşımın yan sınıfta ki sevgilisi öldürmeye teşebbüs etmesiydi. Okulu bırakıp kaçtılar daha sonra kız geri döndü bu da durakta onlara pusu kurdu yanında bizim sınıfta ki bir kız daha vardı orada bıçaklayıp kaçtı, daha sonra durumunu öğrenmek için hastaneye gittiğinde yakalandı. Bıçağı da okulunun önünde ki kanalizasyona atmıştı bütün sınıf en üst katta o çocuğu tutuklanırken görmüştük, severdim kendisi mert birisiydi ama vukuatları olmuştu. Bu o olaylardan birisi daha çok olay oldu, ve ben bastırılmaktan nefret eden bir insanım ve eğer şiddet olursa başım belaya girecekti. Maalesef o okulu bıraktım bu şekilde. Daha iyi anlayabilmişsindir beni, fotoğrafı da atmak istersen at, görmek isterim.

Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Baştan söyleyeyim ben Şaban'ım, açıkçası isterdim ya 30 kişilik sınıfta adam akıllı birisi olsun.

Kendimi normal hissettirdiniz teşekkür ederim, konuyu açmak yerine psikoloğa gitseydim 150-200 TL gidecekti yok yere. Teşekkür ederim hepinize...

Evde oturuyorum, bilgisayarda zaman geçiriyorum. Ders çalışıyorum. Açık öğretim öğrencisi olduğum için okula gitmiyorum.

Sorma ya konular karıştı galiba Bu konuya yazma niyetindeydim ;Elini öpen kişilerin cennete gittiğini söyleyen "hoca"

Bu doğrultuda arkadaş seçimlerini iyi yapman gerekiyor tabii ki. Burada da iş biraz sana düşüyor. Benim dediklerim ''gerçek arkadaşların'' için geçerli. Günübirlik arkadaşlıklar veya kötü yol arkadaşları ile bu tarz şeyler yapacağına evde bilgisayarın başında oturman senin için daha yararlıdır.

Çok şükür anlayan birisi!!! Arkadaş kimse ne olacak katlanırsın diyor, herifler sınıfı cephanelik gibi kullanıyordu bildiğin. Diyorum yarınım yok, olsun takma geçer diyorlar...

Ahahahahaha, böyle lise hikayeleri dinlemeyi çok seviyorum. Sanki 90 yaşındayım da nostalji yaşıyormuşum gibi geliyor. Bizde de benzeri olmuştu, akıllılar koku bombası atmıştı sınıfın birine ama bütün koridor etkilendi bundan bizde dışarıda ders işledik. Sınav döneminde de aynısını yapmak istediler güya sınav iptal olacak. Bir kokuttular koridoru, o leş kokuyla sınava girdik 1 saat boyunca.

Koku bombası kötüymüş, zor bir durum 1 saat. Dostum, biz seninle böyle bir sınıfta liseyi okumalıydık. Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et ''Deneysiz bir kimya düşünülemez.'' -Şevket Altuğ

Yeni bir insanla tanismadan yani yalniz iken ne yaptiginizi sorabilir miyim?

Sadece 3 yazıyı paylaştım.

@BilgisayarKurdu Bu terslikte bir iş var. Olsun efendim biz sizi her haliniz ile seviyoruz. Adınız ve resminiz yeter. Ben kendimi mühürleyeli yaklaşık 5 sene oldu. Önceden ufak bir kalp kapım var idi ve kapattım. Arkadaşlara her zaman açığım ama önce analiz ederim tabi. Şu anda hayatımda sık konuştuğum ve görüştüğüm 4 arkadaşım var hele ki onlardan birisine canımı emanet edebilirim çünkü tam 14 senedir arkadaşız, bağırsağındaki mikrobu bile bilirim yani. Eğitim hayatım boyunca istemeyerek 200-250 kişi ile yakın arkadaşlık kurmuşumdur. Çoğu insan benim iç yüzümü ve onunla ilgili düşüncelerimi bilmeden benimle arkadaş olduğunu sanmıştı.

Bu arada psikolog yani özel psikologlar genelde haftalık ücreti 250 TL'cik. Çok uzun süre gittim faydasını gördüm fakat sonra şunu anlıyorsun. Biraz olsun kendinle dürüstçe konuşabiliyorsan sorunu sende çözebilirsin. Ahh ahh o verdiğim paralarla ne sistem toplardım. Rica ederim, katkım olduysa ne mutlu bana.

Bir faydası olsa kendi elini kendi öperdi Bu saatten sonra hiçbir cemaat veya tarikattan hayır geleceğini sanmıyorum, hepsi kendi içerisinde çıkar çatışması yaşıyor. Samanyolu TV oyuncuları bile daha başarılıydı, numaradan ağladığını kundaktaki bebek bile anlar yani

Yok canım. Son düzenleyen: Moderatör: 15 Şubat 2018

Cevabın için teşekkür ederim, bu kadar sahteliğe ben dayanamıyorum ve sahte oldukları için o insanlara da bir öfke oluşuyor bende. Bunun dışında felsefi bir konu açsam cevap verebilir misin? Edebiyatın iyi olduğu için sordum?

Edebiyat bilirim ve 35 kişilik sınıfta felsefe dersini dinleyen tek öğrenci idim. Konunu bekliyorum dostum. Gerçek, kanlı canlı dostlara sahip olamasan da bütün üyeler ve ben seninle her daim dost olacağız bu sitede.

Bir kişi sizinle arkadaşlık kurmak için birlikte sosyal faaliyetlerde bulunmak ister, bu normaldir fakat sizinle arkadaşlık kurmak isteyen kişiler eğer birer ''çakal'' ise burada sizin sert mizaçlı olmanız gerekiyor. Arkadaşlarla gezip tozmak çok keyiflidir, bu pazar uzun zamandır görmediğim bir ikili ile buluşacağım mesela. Yani o insan sizi kullanmak için sizinle arkadaşlık etmeye çalışıyorsa o insanlarla arkadaşlık kurmayın derim. Eğer kurarsanız da ''hayır'' demeyi öğrenin. Ben hayır demeyi öğrendiğim günden beri hiç kimse benden bir şey isteyemiyor. Ben insanları kıramam derseniz, üzülen taraf siz olursunuz çoğu zaman. Orta okuldaki Türkçe dersi öğretmenimiz şöyle derdi: ''İki kişi bir duvarı tırmanıp öbür tarafa geçmek istiyorsa, siz, bu iki kişiden yukarı tırmanan olun, el vererek yardım eden olmayın.''

Benim çevrem çocukluğumda serserilerden oluşuyordu genellikle, lisede işler öyle bir yere geldi ki. Neyse anlatmaya da gerek yok. Maalesef kime güvenebileceğimi bilemiyorum, her insan sanki bir şeye karışmış gibi geliyor.

Dallas dizisi + @Anakin SkywaIker'nin lisesi = Bol aksiyonlu yeni bir Türk dizisi senaryosu Kendi okuduğum lise meğer ne kadar sakinmiş, sen iyi ki sağ çıkmışsın dostum o liseden.

Diğer üyeleri bilmem ama hakkımda böyle düşünen birisi olması çok güzel. İnternetin güzel yanlarından birisi de kimse kimseye zorla cevap vermiyor. Anlıyorsun ki bu kişi yardım etmek istiyor. Teşekkür ederim... Not: Bende felsefeyi tek dinleyendim.

Buradan bakınca çok güzel dostlukların olmuş, tam lise arkadaşlığı.

Açık sözlü ve nazik bir eleştiri için teşekkür ederim. Sanırım ben dışarıya alışmamışım, ya da sosyal fobi olabilirim. Bu aralar ani değişimler oldu hayatımda, sanırım bu yüzden böyle bir konu açtım. Bu düşüncem yüzünden ailem dahil beni bencil olarak görüyor ki haksızlar diyemem onlara. İlla ki değişim şart sanırım...

Technopat'ta da oluyor mu bu?

Öyle kız seni istesede sen onu isteme. Aklı başında kızlar hala var, sen yeter ki aklı başında olmaya devam et.

Ben lise ikinci sınıfa geçtiğimde hiç ama hiç kimse ile konuşmuyordum, çünkü yakınlık kursam benden ne isteyeceklerini biliyordum. Sınavda kopya. Hatta o kadar az konuşuyordum ki bana ''sen sınıfta mı kaldın?'' diye sordular, halbuki sınıfın ve okulun birincisi oldum. Sonra istemeye istemeye, hem sınıfta hem de okulda tanıdılar beni ve yakınlık kurmak için çaba harcadılar. Ben ne yaptım, sadece yüzlerine karşı sahte bir gülüş attım o kadar. Pişman da değilim, bunu kendi iyiliğim için yaptım. Sınıfta en objektif ruhlu kişiye ''bunların içinde en güvenilir olanı sence kim?'' diye sorun. Cevaba göre hareket edin . Bunu özel hayatınızda da uygulayın ve insanları analiz etmeyi öğrenin. Tipe göre değil söylediği sözlere göre karar verin insanlar ile ilgili. Buna ek olarak fiilleri de inceleyin tabi. Ziya Paşa'nın güzel bir beyiti vardır: ''Ayinesi iştir kişinin lafa bakılmaz Şahsın görünür rütbe-i aklı eserinde''

Merhaba, bende böyle bir sorun var, yeni insanlarla tanışmak benim için çok zor bir olay. Daha doğrusu o insanlarla samimiyet kurmak çok engebeli geliyor. Sanki 100 metre engelli koşmamı istiyorlar. Birisi yakınlık gösterince ben uzaklaşmaya başlıyorum. Çünkü dışarı çağıracaklar, bir şeyler isteyecekler, sorumluluk almam gerekecek yani. Bunu nasıl aşabilirim? Aşılması gerekli mi sizce?

Abi yanlış konuya mı geldin, vermek istediğin mesajı anlamadım da.

Doğal olarak insanlar yeni tanıştıkları birileriyle daha iyi samimiyet kurmak için sosyal faaliyetler yapmak ister. Arkadaşlarınla dışarı çıkman, onların senden bir şey istemesi kötü bir şey değil. Aksine senin dış ortama açılıp, bu duyguyu üstünden atmanı sağlar. Böyle düşünenler ''bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın'' mantığında oluyorlar. Bu da ister istemez insanı asosyalliğin kölesi yapıyor. Tabii ki herkesin bir düzeni ve hayatı var. Tanıştığın biriyle her gün dışarı çıkman veya bir şeyler yapman imkansız. Ama bence bunu bir yük olarak görüp umursamamak da hatalı bir davranış. Dışarı çıkmayı illa saatlerce gezip, tozmak sanma. O kişiyle içtiğin 5 dakikalık kahve bile onu fazlasıyla memnun edecektir.

Lise, üniversite zamanlarımda arkadaş çevrem çok genişti. Her tipten mutlaka birer tane vardı, lisede o kadar çok arkadaşlarımla vakit geçiriyordum ki eve 10 gün felan gitmediğim oluyordu. Arkadaşlarımın kıyafetlerini giyiyordum. Babaları artık bana harçlık felan veriyordu. İnan dolu dolu yaşadım. Telefonumu bazen aramasınlar diye kapatırdım. Gecesi gündüzü yoktu çünkü kimsenin. Şimdi senin kafadanım senin kadar kaçmıyorum tabi ki fakat yeni arkadaş istemiyorum. Genelde hep bahane uydururum buluşmamak için. Bir tane arkadaşım yok şuan ve çok mutluyum. Genelde nişanlımla, ailemle ve onun ailesiyle vakit geçiriyorum. Eski günlerin acısını çıkartıyorum. Bu kadar kapalı olma arkadaş çevren olsun. Kafana uyanla takılırsın uymayanla takılmak zorunda değilsin. İstediğin zaman görüşürsün. İnsanların senden istediklerini yapmak zorunda değilsin. İnsanların seni tanımasına müsaade et bazı arkadaşlıklar vardır, gözün kapalı sırtını dayarsın. Bu kadar bencil olma kısma kendinden ruhuna, bedenine eziyet ettirme. Bir kıza gönlünü ver, biraz yaşını yaşa. Kapalı kutu olma, mühürlenirsin açamazlar sonra.

Buna hep şahit oluyoruz bu ülkede, insan hayatı çok ucuz. Benim lisemdeki en büyük cephanelik unsuru torpildi. Teneffüste koridorun ortasında torpil patlatmışlardı ve o anda da birkaç kişi kavga ediyordu. Tam kalabalığın ortasında patlamıştı. Sonra müdür yardımcısı geldi, ''kim yaptı lan bunu'' diye sordu her sınıfa ve her sınıfa zarf atarak buldu yapanı. Her sınıfa dedi ki: ''Sizin sınıftan birinin yaptığını biliyorum, itiraf edin, disipline sevk etmeyeyim.'' Bizim sınıftakiler de sazan tabii, hemen itiraf ettiler. Herkese bir kağıda ''kimin torpil patlattığını yazın'' dediler, yazdık, kimse itiraf etmedi.

Yüzünüze karşı konuşuyor olsaydım mezunu olduğum lise hayatı hakkında aklınıza hayalinize gelmeyecek şeyler söylerdim. Ben arkadaşlarımın içinde hep koruyucu anne gibi oldum ve hala oluyorum. Saat 01.30 oluyor bundan 30 dakika önce 3 arkadaşımla buluşma planı ayarladım ben köyde oturuyorum onlar ilçede, hiçbir şey imkansız değil. Belirtmek istediğim bir konu daha var ben olmasam kimse kimseyle buluşup görüşmezdi. 1300 kişilik bir lisede en tanınmış insanların başında geliyordum ama şimdi sadece 2-3 kişiyle görüşüyorum. Görüştüklerimden birisi lise hayatı boyunca hiç konuşmayan aile sorunları olan birisiydi, onu hayata bağladım artık benden daha açık sözlü bir insan oldu rahatça her mekana girip çıkabiliyoruz beraber. Siyasi ve dini görüşünü bile etkileyebildim. Aşılamayacak bir zorluk yoktur. Kendine göre arkadaş olmanın imkansız olduğu 3 kişi bul ve onlarla arkadaş ol, 4 kişi olmak 3 kişiden daha iyidir. Aklıma geldi, liseye başladığımda her kızla ve erkekle istediğim şekilde takılabiliyordum ne kadar da utanmazmışım. Şimdi utanmaya başladım yaptıklarımı düşününce. Bir yıllık yaptırdık mezun olmadan önce sana bir safyasının fotoğrafını çekip atabilirim ve bir sayfada lisede neler yaşadığımı az çok anlayabilirsin.