Arkadaşlar, her şeye fazla bağlanıyorum. Bir kedi sahiplenmiştim. Maalesef başkasına sahiplendirmem gerekti. 1 hafta boyunca ağladım ve 1 ay önceye kadar çok yakın arkadaşımla küstüm, ağladım. Karşıdaki insanların üzülmeyeceğe şeylere ben fazla üzülüyorum.

Maalesef bende öyleyim.

Çok ağır oldu hocam. Dediğiniz gibi çok zor bir oyun mu daha önce neredeyse nadir olarak Single Player oyun oynadım.

Sen vefalı bir insansın. Bende öyleydim vakti zamanında, kazıkları yiye yiye gaddarlaştım. İnsanlar daha doğrusu kediler buna alışkın değil

Zor ama imkansız değil. Zevkli bir zorluğu var.

Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne. "O olmazsa yaşayamam." demeyeceksin. Demeyeceksin işte. Yaşarsın çünkü. Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki. Çok sevmeyeceksin mesela. O daha az severse kırılırsın. Ve zaten genellikle o daha az sever seni, Senin onu sevdiğinden. Çok sevmezsen, çok acımazsın. Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem. Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin. Senin değiller miş gibi davranacaksın. Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de Korkmazsın. Onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın. Çok eşyan olmayacak mesela evinde. Paldır küldür yürüyebileceksin. İlle de bir şeyleri sahipleneceksen, Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin. Gökyüzünü sahipleneceksin, Güneşi, ayı, yıldızları... Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak. "O benim." diyeceksin. Mutlaka sana ait olmasın istiyorsan bir şeylerin... Mesela gökkuşağı senin olacak. İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait Olacaksın. Mesela turuncuya, ya da pembeye. Ya da cennete ait olacaksın. Çok sahiplenmeden, çok ait olmadan yaşayacaksın. Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi, Hem de hep senin kalacakmış gibi hayat. İlişik yaşayacaksın. Ucundan tutarak... CAN YÜCEL

Dark souls oynamaya başla, bir şeyler kaybetmeye alışırsın.

Deneyeceğim hocam en zor modunda.