Klişe gibi olacak ama sadece kendine odaklanmayı dene. İşe yarıyor. Günlük tutmakta kendinize odaklanmanızı sağlar.

Hocam çok kasmayın başka hobiler edinin gelip geçer böyle şeyler

Mümkünse psikolojik destek alın. İş, insanın kendisinde bitiyor aslında. Zor olsa da sabır çok önemli.

Öncelikle merhaba. İsmim İshak 16 yaşındayım. Ben daha 16 yaşında olmama rağmen o kadar kendimi tükenmiş ve bitkin hissediyorum ki anlatamam. Ben 6. sınıftayken ayrıldı annem babam o zamanlar derslerle aram çok iyiydi onlar ayrılınca hayat neşem sevincim kalmadı. Çöktüm bittim babam nafaka falan vermiyordu çok zor zamanlar yaşadık. Ama şimdi her şey yoluna girdi derken bu sefer annemle aram bozuldu. Sürekli kavga ediyoruz sürekli annem en küçük şeyi bile büyütüyor. Gerçekten artık çok yoruldum 18 olduğum zaman direk işe başlayacağım kendimi anneme yük gibi hissediyorum. Hayat daha başlamadan çok yordu beni. Lise 2'ye gidiyorum derslerim ve psikolojim yerlerde nasıl baş edeceğim bilmiyorum. Bir an önce kendi hayatımı kurup sürekli kavga ve sıkıntıdan kurtulmak istiyorum. Hayat neşem olmadığı için sürekli uyuyorum hep halsizim hep bir isteksizlik var ne ders çalışabiliyorum ne başka bir şey ile uğraşabiliyorum. Gerçekten hayat çok acımasız. İçimi buraya dökmek istedim.