Benim bir arkadaşım Türk Telekom çağrı merkezinde evden çalışıyordu. Zaman geçmek bilmiyordu arkadaş için, arkadaşta işini yaparken ayriyeten de ikinci ekranda ETS 2, Vampire Survivors falan oynuyordu, zamanı çok hızlı geçiyordu. Sen de işinin arasına sevdiğin bir şeyler sıkıştır. Bırak 2 saatlik iş 4-5 saat sürsün. Bu da olmadı üç gün oyalanacak kadar vaktin varmış. İşi bölerek yap. Günde 45 dakika yapsan iki günde bitirirdin.

Aynı sorun bende de var. Bir işi son zamanlarına geldikten sonra yapıyorum genelde.

Hocam o oyunlardan illaki günümüzdeki Youtuber/Twitch'de oynayan sevdiğiniz insanlar oynamıştır. Onları izleyerek sizinde giresiniz gelebilir.

Genelde çok fazla biriken bir iş varsa bir türlü oturup başlayamazsın. Bir şeyi yapıp, yapmak istemediğini düşünme, sorgulama, otur yap sadece. İşe yarıyor, kendimden biliyorum.

Hocam ben de öyleyim. Önemli bir sey olunca, "Kendime söz veriyorum.." diyorum ve yapıyorum.

Ben de birşeyler karalayayım. Benimkisi mükemmelliyetçilikten ve aynı anda birçok şeyi yapmak, açlığımdan dolayı ''fomo'' yani kaçırma korkusu yüzünden. Kısa ve uzun vadeli hedefin, bunları verimli bir programa koyacak zihinsetin yoksa, sosyal medya detoksu falan yapmayacaksan aynen devam et Nasılsa hiçbirşey değişmeyecek!! Bütün bunların suçlusu da ''dopamin'' ihtiyacıdır. Dopamin sana çalışacak sen ona çalışmayacaksın Not: Ben hala birçok konunun hakkından gelemedim ama nerede sorun olduğunu çok iyi biliyorum. Farkındalık çok ama dünya işleri ve isteklerim daha çok

İşe yaramıyor. Yarın sabah kalkıp işe gideceğim ve bütün gün yorgun olacağım ancak her şeye rağmen bu saate kadar işlerimi erteledim.

Aynen öyle. Aslında yapmayı hiç istemediğimiz bir iş bile olsa kendimizi birazcık sıksak, azıcık canımız sıkılsa o bütün günün huzursuzluğundan, sıkkınlığından ve vicdan azabından kurtulacağız ama maalesef bu durumda mantık işlemiyor. Mantıklı olanın ne olduğunu bildiğimiz halde harekete geçmek çok zor geliyor. Küçücük işler gözümde büyüyor.

Mesela benim oynayacak oyunlarım var ama oyuna giresim gelmiyor, bu sorunu nasıl aşıcaz ya.

Anında yapmayan şudur budur diye kendine iddalar koy ben öyle çözdüm. Kendinle rekabet et.

Bir şeyi çok erteleme huyum var ve bu huyumdan nefret ediyorum. Elimde yapmam gereken bir iş var. Odaklansam 2-3 saatte bitecek iş için 3 gündür saatlerce oyalanıyorum. Saatlerce süren molalar veriyorum. İşe oturduğumda telefonuma gelen bir bildirim yüzünden yarım saat onu elimden bırakamıyorum. Kısacası sürüne sürüne iş yapmaya çalışıyorum. Ciddi hayatımı etkilemeye başladı bu durum. Var mı önerisi olan?

Sevdiğin birşeyi yaparken yan tarafta o işini yapmayı dene, mesela bir taraftan müzik dinle bir tarafdan o üşendiğin ödevi yapmayı dene. Öncelikle ertelediğin kolay şeyleri seç sonrasında ertelememeye başlayacaksın otomatik olarak.

Ciddi sonuçlarına katlanmadıkça adam olacak bir duruma benzemiyor. Bazen insan dayak yemeden uslanmıyor malumunuz. Ama kafanızda erteleme huyunuzun başınıza açacağı şeyleri kurgulayabilirsiniz.

Senden beter durumdayım. Bırak 2-3 saati, 15 dakikada bitecek bir işi yapmamak için elimden ne geliyorsa yapıyorum. Sonra da stressten sabaha kadar uyuyamıyorum. Mazoşist miyim neyim diycem ama kendime eziyet etmekten zevkte almıyorum valla. '' Kelin ilacı olsa başına sürer.'' Farkında olduğum tek şey '' plan yapmayacaksın ya da yaptığın plan o gün başlayacak.'' Yarın dersen, yarınlar bitmiyor.