Neden kapını kilitleyemiyorsun. Kilidi yok mu? İnterneti kapatıyorlar mı. Sende geri aç bu interneti kapatmayın ben kullanıyorum de. Telefonunu şifrele bakamazlar ozaman. Ayrıca şahıs şirketi açabildiğine göre 18 yaşını geçmiş olmalısın. Artık seni rahat bırakmaları gerekmiyor mu? Babam oyun oynamamdan rahatsızdı. Bu ay interneti ödemiyicem dedi ödeme dedim. O zaman bilgisayarla işin biter dimi dedi. Bende yoo internetsiz oyunlar var dedim. Ozaman bilgisayarı satarız dedi bende aynen ya iyi olur daha yenisini alırız dedim. Hazır cevap olduğumdan hiçbişey söyleyemedi. Tabi babandan dayak yemekten korkuyorsan başka. .

Dolar bu durumdayken kimin gücü yeter buna hocam. @talhaca Dostum ailenle bu durumu konuş sıkıldığını söyle belli ki kendini yetiştirmiş zihni açık bir gençsin. Onları dikte ederek yargılayarak değilde daha çok huylarına giderek onlara bu durumun senin için zor olduğunu, mutlu hissetmediğini anlat umarım anlarlar. Hiç olmadı anlamazlarsa şu taktiği deneyebilirsin; Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Vize kısmı zor. Bütçe ise para toplarım inşallah. Ve öğrenci vizesi istiyor değil mi?

Ailenin aptallığını çekmekten iyidir.

hocam öyle bir şey var mı? Eğer öyleyse bu sene direk giderim

Yazdıklarını üzülerek okudum. Her ne kadar böyle sorunlar yaşasan da özgürsün bunu unutma. Lisede olmasa bile üniversitede karışamazlar. Evden uzaklaşmanın yollarını bul. Ders çalışmayı, okulu, gerekirse ibadet etmeyi bile bir bahane olarak kullanıp dışarıda rahatlamaya çalış. Senin yerinde olsam kütüphaneye gider oradan çıkmazdım. Ders çalışmak ve yalnız kalmak bana iyi geliyordu. Aile yapısı olarak bende aynı durumdayım. 25 yaşında biri olarak şunu söyleyebilirim: Değiştirmeye çalışma değişmeyeceklerdir. Neye neden inandıklarını bile bilmiyorlar. Her zaman demişimdir: Türkiye'de eğitim sistemi değil aileler en büyük engeldir çocuğun gelişmesinde. Çünkü çocuk yetiştirmek ciddi bir sorumluluktur ve benim şahsi fikrim bir ehliyet gerektirir çocuk sahibi olmak. Şunu bil yalnız değilsin. Türkiye'de böyle aileye sahip milyonlar var. En güzel çözüm ayaklarının üzerinde durduğunda yavaş yavaş uzaklaşmak olacaktır. Burada yazdıklarım yanlış anlaşılmasın. Aileni üz, onlara kötü davran demiyorum. Onlar yüzünden psikolojini daha da bozmamak adına biraz mesafeli olmanın daha iyi geleceğini düşünüyorum. Aşağıda bıraktığım link aslında işi özetliyor: Marazi ve Toksik Kişilikler: Hastalık Derecesinde Saplantılı İnsanları Nasıl Tespit Edersiniz? - Evrim Ağacı Muhtemelen daha önce çevrenizi marazi kişilerle doldurmamanız gerektiğini anlatan yazılar okumuşsunuzdur. Peki, marazi/toksik evrimagaci. org

Var, başvuru yapılması gerekiyor. Vize, pasaport, bilet, yaşayacak yer derken bayağı bir bütçe istiyor ama hocam.

Ailenin karşısına çıkıp içini döktün mü hiç? Olduğun durumu bahsettin mi onlara?

Sanırım evet hocam. Bu Almanya için: DAAD Türkiye | Website of the DAAD Information Centres in Ankara and Istanbul Misal bir üniversite ilanı: Bonn Graduate School of Economics : Combined M. Sc. Economic Research / Doctoral Program | DAAD Türkiye

Evden kaçarsa daha kötü sonuçları olur hocam

Evden kaç, ciddiyim. O nasıl aile öyle? Yerinde olsam, şu ana kadar sabrım taşmış olurdu.

Şahıs şirketi 18 yaşının altında açılıyor. Kapıyı kilitleme opsiyonum yok. Kapının kilidi var ama daha önce bu şekil bir durumda anahtarı almışlardı. Babama saygım var, ona göre daha yapılıyım ama karşılık vermem.

Sesini çıkart biraz her malzemeyi kendin almışsın karşılarına çık biraz en sonunda yine karşı çıkarlarsa yine mümkünse köy arkadaş tanıdık kuzen falan varsa kaç yoksada sokaklara dön birkaç gün geçtikten sonra değerini anlarlar sonrada içini dök.

Discord vesaire kullanıyorsan, ailen çok sıkıntı olmayacaksa tanışmamız mümkün mü? Bende 8. sınıfa gidiyorumda fikirlerimiz çoğunlukla aynı.

Hocam öncelikle ben konuyu baştan sona okudum alieniz sizin kötülüğünüzü istemiyor aksine seni canlarından çok sevdikleri korumaya çalışıyorlar öncelikle dışarı çok tehlikeli oldu seni evde görmeyince tedirgin olabiliyorlar aynı şekilde bu dediğim telefon içinde geçerli ayrıca odads kötü şeyler yaptığını düşünüyor olabilirler salonda otur bakın yurt ortamı inanın çok daha kötüdür.

Arkadaşlar selam, ben de günümüz ergenlerin çoğunluğu gibi aile içinde kuşak çatışması yaşıyorum. Hiçbir konuda anlaşamıyorum kimseyle. Sorunun şu ana kadar bende olduğunu, ergenlik sürecinin geçip gideceğini ve mutlu birisi olacağımı düşündüm. Her konuya çözüm odaklı ve iyimser yaklaşıyorum. Kimseyle laf dalaşına girmiyorum, sürekli iyi geçinmeye, tartışmamaya çalışıyorum. 9. sınıf'a geldiğimde, puanım ile İstanbul'a gitmeyi planlıyordum. Orada bir yurtta kalıp, bir süre uzaklaşmak ve kafa dinlemeyi planlıyordum. Ancak ailem benim yerime tercihlerimi yapıp, kendi istedikleri şehre taşındılar. Her neyse, bir sene kadar daha idare ettim. Günün çoğunu dışarıda geçiyordum yazın. Sürekli nereye gittiğim ve ne yaptığım konusunda darlanıyorum ama yine de gerek kaçarak gerek bir bahaneyle evden gittim. Çalışmama dahi izin verilmiyor. Buraya kadar okudunuz ve sorunuz şu olmalı: "ailenle sorunun ne?". Açıkçası size durumu şöyle anlatmam gerek. Ailem aşırı muhafazakar ve her konuda bildiğini yapan, tamamen memurlardan oluşan bir aile. Ben ise agnostik düşüncede, zevkleri ve hobileri farklı olan, şu ana kadar internet üzerinde çalışarak gelir elde eden, kendine ait şahıs şirketi bulunan bir ergenim. Kriptoyla ve çeşitli gelir elde etme yöntemlerine de bakıyorum sürekli olarak. Dolayısıyla gün içinde sürekli bilgisayar ile haşır neşir oluyorum. Her neyse, bu işlemler için gerekli olan bilgisayarı kendim yazın çalışarak ve burslarımla aldım. Ancak kullanmama belirli saatler içerisinde izin veriliyor. 1 saat otursam, kalk biraz gezin ara ver gibi şeyler söyleniyor. Telefonumu ve bilgisayarımı kendi kafalarına göre karıştırıyorlar. Geçen sene kendim kullanmak için aldığım iPad cihazı, elimden aldılar ve şimdi kardeşim dizi izliyor. Burada alırken bahaneleri, sınava çalışmasıydı. Bilgisayar ve telefon gibi tabletin de ücretini kendim ödedim- evde mahremiyetim az. Odama kafalarına göre dalıyorlar. Canım sıkıldığında odama geçip, kapısını kitleyemiyorum. Çok daraldığımda başka yerlere gidemiyorum. Şu ana kadar notlarım hep çok iyi oldu ve bu sene bir tık daha düşük not geldiğinden ötürü derslerime çalışmadığımı düşünüyorlar. Ben okumayı planlamayan birisiyim. Genel düşünce tarzım, ülkeden bir yolunu bularak gitmek ve yurt dışında okumak. Şu ana kadar her projeme engel oldular, her işimi yaparken zorluklarla yaptım. Artık bıkkınlık vermiş durumda. Yeni ev için interneti dahi ben bağlattım. Bütün başvuruları falan yaptım, ödemesini yaptım. Akşam kafasına göre interneti kapatıyorlar. Yani şu ana kadar ne yaptıysam yaranamadım ve her konuda rahatsızım. Kötü bir alışkanlığım yok. Şu ana kadar din konusunda da çok fazla baskı vardı ama artık karışmıyorlar. Tüm bunların yanında, en ufak bir durumda haksız duruma düşüyorum. Şu anda da ailemle birlikte karantinadayım. Gerçekten çok yorulmuş durumdayım. Size sorum, ailemden uzaklaşmanın bir yolu var mıdır? Yurt dışı programlarına bakıyorum bir süredir. Erasmus+ falan bir proje tuttursam, 2-3 ay gitsem çok mutlu olurum. Artık biraz özlenmeye ve özlemeye ihtiyacım var. Zaten okuldakilerden ve ülkemde olanlardan da bıkmış durumdayım. Sadece biraz uzaklaşmaya ihtiyacım var. Önerileriniz için teşekkür ederim şimdiden. Not: Bu yaşıma geldim halen tek engelimin ailem olması çok üzücü. Onları seviyorum ama yaptıkları beni çok yoruyor. Uzaklaşmaya ihtiyacım var. Son düzenleyen: Moderatör: 4 Aralık 2021

Gideceği bir yer varsa oraya gitsin kalsın ama gideceği kimse yoksa evinde dursun.

YKS'den sonra yurtdışı üniversiteleri ile anlaşabilirsiniz. Bildiğim kadarıyla puanının bir önemi yok. Barajı geçmen ve yabancı dil bilmen şartıyla. Orda ihtiyaçlarını sen karşılıyorsun tabii.

Saygisizlik yapmissin farkinda degilsin aslinda ne degisik insanlarsiniz ya

Benzer durumları yaşıyorum (Telefona el koyma vs değil 22 yaşındayım.). Küçüklüğümden beri bu durum hiç değişmedi, ergenlikle bir ilgisi yok. Resmen ailem bir şeyler başarmamı istemiyor. Sürekli onlara muhtaç, peşlerinde koşarak yaşamamı istiyorlar. Uludağ Üniversitesi Bilgisayar Programcılığı (önlisans, 2 yıllık) mezunuyum. Covid hayatı mahvettiği için neredeyse hiç ders görmeden üniversiteden mezun oldum. Ailem ekonomist olduğunu iddia eden bir adamın peşinde. Ben bu ülkeden kurtulmaya çalışıyorum. "Okumayı planlamayan" derken umarım bu ülkede planlamayan demek istemişsindir. Bunu normal bir ülkede düşünsen hiç sorun değil fakat zaten bir desteği olmayan birinin vasıfsız yurt dışına çıkıp, yaşayabilmesi çok zor. Şu an lisede okuyorsun sanırım, dersleri bırakma. Okuldan iyi bir ortalamayla mezun olursan yurt dışı üniversitelerden kabul alman kolaylaşır.

Saygısızlık? Dostum artık kendi kararlarımı verebileceğim bir yaştayım. Kısıtlanmak istemiyorum. Bende konuşabilirim küçük çocuk değilim ne isterlerse yapayım.