Hocam biz düzelirsek şükür edeceğiz sen diyorsun bizden sonrakiler, ben hiç umut göremiyorum.

Yaşayan bir ölü oluyorsun tabiri caizse.

Farklı bir dili iyi bilip de bu ülkede yaşamaya çalışan da ne bileyim. Dilin yoktur eyvallah zaten gitsen de işin yoksa bir şey yapamazsın. Dil varsa kutsallığı bozulmuş bu topraklarda ne diye durursun?

Türkiye artık biz gençlere hiçbir gelecek vadedemeyecek noktada. Evet, gerçekçi bir gözle çok kısa düşünürseniz sizi bekleyen manzara şudur; kendinize haftada belki sadece 1 gün ayırabileceğiniz bir iş hayatınız olacak. Buna karşılık asgari şartlarda hayatınızı sürdürecek; en ufak bir lüks harcamanız için bile aylarca borç ödeyeceksiniz. Kendinizi mutlu hissettiğiniz anların giderek seyrekleştiğini görecek, bunu düzeltmek için hiçbir şey yapamayacaksınız. Çünkü asgari şartlarda geçirdiğiniz hayatınızın devam edebilmesi için köleliğinizden ödün vermemek zorundasınız. Bu noktadan sonra bizim için umut var mı?

Bu noktadan sonra bir umut bizim için yok. Ama bizden sonrakiler için umut yaratabiliriz