Nasıl iktidara bağlamayabilirsin ki? Çer çöp edilen vergileri de mi tembel arkadaşlara bağlamak gerek. Marketten aldığım çikolataya bile %20 %25 vergi alınan memlekette devletin bana üst düzey yardım etmesi gerekmiyor mu? Hani üstün zekalıyım fln demiyorum da en azından bana bir yurt ve ulaşımın kesin olacak dense gelecek kaygısı yaşamasam .

Bizimle durumu neredeyse birebir olan bir arkadaşıma yurt çıkmadı, üzerlerinde de öyle mal arsa fln yok. Bu tamamen şans veya ampule tapanların elde ettiği bir şey. Bu ihtimalin kesinliği yok. Kendi ilimde istediğim bölüm yok, onun bir varyantı da leş bir eğitim veriyor. Hem çalışıp hem okuma kısmı zaten kesin gibi duruyor başka çarem yok umarım iş bulurum.

Hem durumum kötü diyorsun hem de PC almak için işe başvurdum diyorsun.

Kaybedecek bir şeyin kalmadığında potansiyelinin farkına varıyorsun. Madem ki üniversiteyi kazanmaktan başka yapacak bir şeyin yok, o zaman en iyi yeri kazanmaya bak.

Ülkemizin nereye geldiği aşikar, böyle şeyleri görmek gerçekten üzücü ve ben bunun ülkeyi yöneten "kişiler" tarafınada düşünemiyorum vicdan yok mu? Sadece yöneticilere söylenenle mi kalıyorlar, elin laf ettikleri Avrupa'da kendi başına çalışıp kendi prensiplerine göre bir yerde yaşayabilirsin veya babanın çalıştığı bir yerde planlı ve düşünerek çocuk miktarına ulaştığından sonra herşey elverişli olur. Ne yazık ki ülkemiz ebeveynleri bilgilendirmeli çocuk yapma konusunda aşırı geriyiz düşünemiyorlar 2+1 evde neden 3,4 çocuk yaparsın? Ülkenin ekonomisi kötü fakat neden bu kadar çocuk yaparak daha fazla kötüleştiriyorsun. Durum vahim sizide anlayabiliyorum, keşke yardımcı olabilsem lakin benim elimdende bir şey gelmiyor, Tanrı yardımcınız olsun.

KYK yurdunda kalabilirsiniz bu bir. Hem çalışıp hem okuyabilirsiniz bu iki. Kendi ilinizdeki bir üniversiteyi tercih edebilirsiniz bu üç. Sizin içinde olduğunuz duruma göre bunları söyleyebilirim, hahaha ve kızgın atanlar olacaktır ama neyse.

Okurken çalışmak kadar güzeldir iki taraflı yetişirsin, bizim tembel arkadaşlar bunun suçunda iktidara bağlıyor. Paranın olmaması mutsuz olacağın anlamına gelmez, karnın doyuyorsa mutluluk algılarına bağlıdır bunu, Kynikliler, Demokritos, Aristoles, Sinoplu Diogenes söylemiştir hakikaten de öyledir.

Mesele "iyi" bir üniversite kazanmak değil. İyi üniversite okumak da zaten çok para, konumları ve yaşayabildiğimiz yerler ters kalıyor. Hem çalışmak hem derslerle ilgilenmek kolay bir şey değil, eğer buna ihtiyacın varsa yapman gerekecek madem, mesleğinle alakalı yerlere girebileceğin bölümlere hedef koyabilirsin. Sana verebileceğimiz pek bir tavsiye yok çünkü farklı eksenlerle benzer konumlardayız. Ekonomik olarak sıkıntıda olmayanlarımızın da pek çoğu aslında sınırlarında yaşıyor, ekstra acil bir harcama yapmak zorunda kaldığında yapacak hiçbir şeyi yok. Temel ihtiyaçlarını ne kadar kaliteli şekilde sağladığınla ilgili olan kısım zenginlik/fakirlik arasındaki çizgi değil. Anlaşılamamak ile ilgili de bir problemin var. Hayallerinin peşinden koşma gibi bir lüksün yok hayatımda gördüğüm en yanlış analiz sonrası verilen tavsiye bu. Benim de hayallerim vardı peşinden koşabileceğim ama aç mı kalacağım yoksa çok mu para kazanacağım riskine girebileceğim bir hayatım yok. Senin için de geçerli. "abi her suçu hükümete atıyorlar ya" şeklinde takılan veya küstah biçimde tavsiye veren arkadaşları da gerçek hayatta o frekansı algılarsam ben dövüyorum. Burada anonimliklerine güveniyorlar onları hiç takma. Hak ettikleri şey adam akıllı sağlam bir dayak. Ben hakettiğini düşünenin de ya çenesini ya burnunu kırıyorum genellikle. Dayak isteyen varsa konum atabilir. Her şey de üniversitede bitmiyor bu arada. Garsonluk yapmaya başladığın yerde garson şefliğine, belboy olarak işe girdiğin otelde bar'a geçip barmen olabiliyorsun. Atılgan olmakla ilgili

Seni çok iyi anlıyorum kardeşim sana tek tavsiyem kendin için yaşa insanlar nankör acımasız günümüz ülkesinde her şey zor gittikçe daha da zorlaşıyor zaten ama asla pes etme hiçbir zaman bir işe girmeye çalış kendi ekmeğini eline al gerekirse ayrı eve çık spor yap hayallerinin peşinden koş kendin için yaşa kimseye eyvallah etme.

Kendimi hiç sevmiyorum. Maddi durumumuz çok iyi olmadığından ne istediğim gibi giyinebiliyorum ne de düzgün hobiler edinebiliyorum. Kendi odam yok, evimiz çok küçük ve mahremiyet dediğimiz kavram yok. Kişisel alanlarıma saygı duyulmuyor. Kıyafetlerimi koyacak Adam akıllı yerim bile yok. Parasızlığın verdiği eziklik hissiyatı hiç yakamı bırakmıyor. Ailemi de zor duruma sokmak istemiyorum. Anksiyetemin bunlardan kaynaklı olduğunu düşünüyorum. İnsanlarla konusuyken genel kültürümün yüksek olduğunu görebiliyorum. Çoğunlukla böyle olduğundan yaşadığım çevrenin de biraz cahil kesim olduğu apaçık. Üniversiteye daha geçmedim ama yine ekonomik sorunlar yakamı bırakmayacak. Herhangi bir yerden burs ve yurt çıkmadığı durumda ailemden alacağım taş çatlasa miktar 1000 Türk lirası. Hadi 1000 Türk lirası ile Türkiye'de temel, barınma, ulaşım, yemek masraflarını karşılayın. İyi bir üniversite kazanmazsam ve evde boş boş kalırsam kendime zarar vereceğimi tahmin ediyorum. Mutlu olmak istiyorum artık, gelecek kaygılı saçma sapan bir hayatın içindeyim. Keşke olmasaydım.