Bunun sebebi psikolojik çocuklukta yaşanan bir olay, psikolağa gitmeni öneririm.

İçinde neyin korkusu var bilmiyorum ama, geçmişte yaşadığın bir olay fena yer etmiş kafanda. Tavsiyem korkunun üstüne git. Bundan ancak böyle kurtulabilirsin.

Korkunun üzerine git ucunda ölüm yok sonunda. Son düzenleyen: Moderatör: 29 Temmuz 2017

Bir yerde insanlarla konuşurken gözlerine bakamıyorum. Konuşmamda sıkıntı yok laflarımı esirgemiyorum, kekelemiyorum ama gözlere bakamıyorum tanımadığım gözlere. Sürekli kafamı yere ya da etraftaki şeylere bakıyorum. Bu konu ile araştırma yaparken bir video görmüştüm. Kadın kameraya bakıyor gülümsüyor sadece. Ona bakarken bile kafam hafif sağa dönük siz düşünün artık. Önceden böyle bir sıkıntısı olan var mıydı nasıl aştınız/aşabilirim? Son düzenleyen: Moderatör: 28 Temmuz 2017

Bende de var sadece gözlerini kaçırırken dikkat et, mesela masa da çay varsa gözlerini çaya çevir ve çayından al bırak sonra temas kur vs, çok saçma yerlere ve yersiz bir zaman da göz kaçırmamaya dikkat et zamanla aşarsın diye düşünüyorum ben kısmen aştım. Altında herhangi bir travmatik olay, pisikolojik bir durumsa varsa doktor desteği de alabilirsin. Alternatif olarak. İki gözün arasına bakabilirsin veya kaşlara çok aşağı bakmamaya dikkat et.

Aslında o kadar da büyütülecek bir şey değil bence, sonuçta tanımadığın insanlarla göz teması kurmak utandırıcı olabilir, zamanla alışırsın dert etme o kadar

Gecenin bu saatinde beni de korkuttun yav... Ne b k yicez şimdi?

Bilmiyorum gözlerle ilgili ne yaşamış olabilirim acaba? Bide bir şey anlatayım. Küçükken ısırmayı çok severmişim. Yanımda olduğu içinde hep yaşıt kuzenimi ısırırmışım kulağından, elinden vs. Bide bunların baba tarafı manyak biraz. Babası ve babannesi beni hep sıkıştırmış 3-4 yaşındayken bide tipide korkunç olabilirmi acaba?

Korkudan kastım sorunun üstüne git neden bakamıyorsun neden bakmak istemiyorsun korkudan kastım bunlardı.

Bir kere birinin gözünün içine baktığım için kavga etmiştik.

Saat sorulacak adam var, sorulmayacak adam var. Gidip de kekoya sormasın yani. Şimdi bi düşündüm de... "Saat 3 ü 50 kuruş geçiyo tırrek"

Bunun çözümü kendimce deneyimlenmiş onaylanmış olan suratına bak taktiğidir efenim. Ortaokulda iken insanların gözlerine bakmaya çekinirdim tıpkı senin gibi, daha sonra kendimi zorlayarak bakmaya başladım bir zaman sonra alıştım.

Vahşet görüyorum, kan görüyorum. Neyden korktunuz.

İlk defa sizde duyuyorum. Ankara'daysanız bakışabiliriz. Şaka bir yana psikolağa gitmeni öneririm.

Ben tanıdıklarımın da gözlerine bakamıyorum.

Aynı durum bende de var. Bence bizim beynimiz farklı çalışıyor, sebebi bu. Konuştuğum kişiye bakmayınca sohbete daha iyi odaklanıyorum. Beynimizin çalışma prensibi farklı. Diğer yandan, tanıdığım bir kişi ile karşılıklı konuşurken benimle göz teması kurmazsa sinir olur ve benim gözlerime bakmasını söylerim. Mesela annem ve babam.

Ne gibi merak ettim.

Cidden çok ilginç. Bence özgüvenin kaybolmuş seni. Bir ilişkide en önemli bakışlardır sen baştan kaybediyorsun. Kesinlikle yardım al bu konuda

Ancak üstüne giderek çözebilirsin bence. Dışarıda birilerinin gözüne bakarak saati sormak işe yarayabilir.

Genelde otizm hastalarında olur. Göz teması isteseler dahi kuramazlar. Doktora gidip otizm hastalığın mı var bir öğren. Ciddi bir iş olabilir. Şakası felan yok. Otizm ciddi bir hastalıktır.

Biz uyaralım dedik siz daha çok bilgilendirdiniz. İşte güzel olan şey

Hocam benim çocukluğumdan beri yenemediğim bazı korkularım var. Tamam korkularımızın üstüne gitcez de kendime musallat mı ediyim?

Böyle olaylarda var. Korktuģum vs de değil nedense bakamıyorum ilk defa konuştuğum insanların yüzune. Geçen sene dershanede bile hocalar göz gezdirir ya her öğrenciyle göz teması kurar. Bana çevirince genelde kaçırırdım. Acaba korkuyormuyum gerçekten.

Ve kalıtsaldır. Olsaydı şimdiye haberi olurdu. Emin ol.