Is ve hobilerimde biraz "kusursuzluk" hastaligim var. Sanirim isimi ve hobilerimi ciddiye almamdan kaynaklaniyor. Sevgiler

Her şeye çok takıyorum. Okulda mesela akıllı tahtada masaüstünde fazla kısayol vardır, gider siler tertemiz ederim yoksa içim rahat etmez Günümüzde artık neredeyse her sınıfta bulunan Corona virüs önlemlerinin yazdığı duvara asılan kağıtlar simetrik durmuyorsa söküp simetrik hale getirip yeniden yapıştırıyorum Bir program silersem regedit, AppData gibi klasörleri tek tek dolaşıp kalıntı arıyorum, içime sinmezse formatı çakıyorum Bu en çok kurtulmak istediğim huyum. Daha vardır fakat uzatmak istemiyorum.

Bir şeyleri çok kafama takıyorum. Bir şeyi yaptıktan sonra çok pişman oluyorum ama yeniden tekrarlayabiliyorum.

Bazen gereksiz rahat bazen ise gereksiz endişeli oluyorum. Mesela en ufak bir din dersi sözlüsünde vs elim ayağım sopsoğuk olur endişeden ancak bir Türkçe yazılısında çok rahatımdır.

Evet bende de o var.

Merhabalar. Soru başlıkta. İnsanları kendimden daha çok düşünüyorum. Bu huyumu sevmiyorum.

kendimde sevmediğim huy olmadığını düşünmemi sevmiyorum.

Sanırım çevremdeki kişileri kendimden çok önemsemem.