Kalırım.

Sonunda ödül olsa bile kalamam.

Hiç sorun değil. 5 yaşının en başlarında 2 hafta kalmışlığım var biyolojik annemin fiziksel işkencelerinden kaçmak için. Bu arada ufak bir uyarı, yerinden oynamış çapraz yere konulan mezar taşlarına dokunmayın. Altından ne çıkacağını bilemezsiniz. Çoğunun altında yılan oluyor.

Oturduğumuz yerden kalırım demek çok kolay oluyor fakat oraya gece giderseniz ve tek başınıza iseniz çok zor ben şahsen kalamam.

Lütfen yalan olsun bu ya :/

Sonunda bir ödül olması gerek olmasa bile kalırım.

Soru yukarıdadır.

Eğer yanımda kankam veya sevdiğim arkadaşlarımdan birisi olursa kalırım.

Aga ben güvenliğim koskocaman fabrikada gece tek görev yapıyorum. Birde fabrika tekstil fabrikası her yer manken dolu. Firma asla açık ışık istemiyor devriyeyi el feneriyle atıyorum. Mezarlıkta da kalırım, gezerim.

Allah kolaylık versin hocam kimseyle uğraşmayın kendinize bakın ve kendi hayatınızı rahatça yaşayın.

Piknik tüpünde kızdırılmış bıçakla kesilmek, deriye bastırmak. Sabahtan kalan çayı suyla tekrar kaynatıp burnumdan içeri boşaltmak. Kolumu iple oturduğu kanepenin yanındaki pencere koluna, bacağımı kapı koluna bağlayıp bir şeye sinirlendiğinde eliyle pencereyi hızla kapatmak. Yemeğime bir şey katıp zorla yedirmek ve karın ağrısı içindeyken izlemek. Son yaptığı şey ise müşterisiyle yakaladığımda biyolojik babama söylememem için eve kilitleyip evi yakmak... Sonuncusunda öz amcam kurtarmıştı parmaklığı bir şeyle keserek, zaten birkaç gün sonra da parka götürüp birkaç dakika sonra geleceğim deyip gitti şerefsiz. Bir yerde karşıma çıkarsa boğarak, yavaş yavaş öldürürüm. Bu yaşadığım şeylerin travmalarının bazılarını atlatmam 25 yaşında ancak oldu. Bazılarını ise hala atlatamadım. Mesela asla sıcak bir şey içemem, çok sıcak bir şey yiyemem. Kış aylarında bile asla vücut ısımdan yüksek suda yıkanamam. Sıcak bir şeyi tutamam, mangal için bile ateş yakarken içimde tuttuğum korkumu anlatmaya kelimeler yetmez.

Bu hayatta ölüden değil diriden korkacaksın. Kalırım.

Soruda mezarda kalıp kalmayacağım soruluyor, deli gibi gecenin köründe tabutun içinde ne işim var?

Bir tane şerefsizi geberttiğim için huzurlu olurum belki diyelim. Öldürdükten sonra ne olacak peki? Kendime bir hayat kurmuşken, 5 yaşından itibaren emek verdiğim 27 yılı çöpe atıp intikam için hayatımın geri kalanını hapiste mi geçireyim? İntikamımı onun oğlundan (sonradan ortaya çıkan 3. kardeşim oluyor) aldım. Daha da para için bana ulaşmaya bir tarafları yemedi, çocukluğumda bana o işkenceleri yaptığı gecekonduda hala dışkı içinde yaşıyor. Beter olsun, acı çekerek kendisi geberir umarım.

Bir de ödül mü verecekler, üstüne para bile veririm yorgan versinler yeter.

Kalırım. Ölen dedemin yanında uyurum kalkarım. Fakat amaç nedir? Tüm konuyu okumadım.

Ödül varsa tabi ki kalırım. Biraz korkarım ama sonra alışırım herhalde.

Sesine giderdim. Bulamazsam. Altıma ederdim oradan kaçardım.

Hocam şu an mutlu ve huzurlusunuz ama sizin travmalarınızdan sorumlu o kişiyi bulup intikam almayacak mısınız? Gerçi Allah belasını vermiştir de ben olsam intikam almadan duramam, hiçbir şekilde içim soğumaz.

Hocam öldürmekten bahsetmiyorum, kısasa kısas, aynılarını sen ona yapacaksın. Gerçi anlattıklarınıza göre şu an bitmiş durumdalar. Öyleyse keyfinize bakın. Süründüklerini görmek içinizi soğutur.

Herhangi bir yerden farkı yok, gerekirse kalırım.

Hocam siz bayağı merhametli çıktınız ya, öyle öldürülmez ki. Bana yapılsa üzerinde türlü türlü deneyler deneyerek yaşatırım. Psikolojiniz nasıl bu kadar sağlam hayret ediyorum, gerçekten ağır şeyler. O mahlukatı bulursanız bana haber edin, üzerinde deneyeceğim şeylerin yarısı aklımda yok. Evladı geçtim, bir insan bir insana bunu nasıl yapabilir?

Kalamam.

Kefene girmezsem olur kefen dar olur o yüzden.

Not for free

Biyolojik babamı lisedeyken, 17 yıl kadar önce bulup aramdaki sorunu hallettim. Onun suçu 3 tane çocuğuna sahip çıkmayıp, ayyaş dolaşmayı tercih etmesiydi. Diyeceğimi dedim, birkaç defa yardım da ettim ama yollarımı tamamen ayırdım. Biyolojik annemle aramdaki sorun konuşarak çözülecek bir şey değil, görsem asla işi kelimeyle bırakamayacak kadar büyük bir öfkem var. O yüzden benden uzak olsunlar, sefalet ve içinde tuvaleti olmayan yerde dışkı içinde yaşamaya devam etsinler. Ben de kendi halime kalayım, başımın çaresine gayet iyi bakıyorum.

Mezarda bir bebeğin ağlama sesini duysanız peki?

Popom açıkta uyurum. Neden kimse kalamam demiş? Korkuya sebep veren nedir?

Popom açık uyumam hocam böcek fobim var.

Cırcır böceklerinin sesi ve ayın ışığı belki beni bütün sıkıntılarımdan alıp götürecek. Evet, kalırdım.

Hocam o kadar ağır mı işkenceler?

Valla hocam okurken içim acıdı. Allah kolaylık versin size. Umarım atlamadığınız travmaları da atlatırsınız ama karşılarına çıkıp bir güzel tartışmakta iyi olabilir bilemiyorum.

Sonra mezarlıktaki kız gibi haberimiz çıkar.

Kalırım. Ancak sorun ruhlar veya doğaüstü varlıklar değil, sarhoşlar, sokak hayvanları vs. olur.

Yanımda bir kişi olsa yeter.

Ölülerden değil dirilerden korkarım.

Kalırım. Ölülerle konuşurum.

Gece mezarda yatarken yeni gömülen kişileri iç organlarının patlama sesi geliyor. Bence yatmayın derim.

Kalırsın da kendini kasarsan eğer kendi kafandan bir şeyler üretip kendi kendini delirtirsin yani yapamayacaklar yapmamalı bence.

Allah sabır, şifa versin. Bunun gibileri işkence çektirerek yaşatacaksın. Ben olsam o mahlukatın peşine düşerdim.

Niye kalayım Undertaker mıyım ben?

16 yaşından sonra 3. ailemden de ayrıldım , şu geçen yılki İzmir depremine kadar da tek başıma yaşadım. Gerçi 25 yaşındayken kariyer değiştirdikten sonra huzurlu ve mutlu olmayı başardım. Olduğum durumdan şu anda çok memnunum ama hiçbiri 3 sözde anne ve 3 sözde babamın başarısı değil. Hepsinin canı cehenneme. Yakın zamana kadar 3. ailedeki annemi severdim, bana değer verdiğini zannederdim çok az da olsa. İşin öyle olmadığını da görmüş oldum birkaç ay önce... Kız arkadaşımla arabamı bozmasaydı bari aşağılık. Mahlukatın yerini zaten iyi biliyorum, oğlu bana yamanmaya çalıştı. Ona yaptıklarımı gördükten sonra tekrar ulaşmaya bir tarafı yemedi, ölü taklidi yapıyor 4 yıldır.

Mezarın içinde hayır, mezarlıkta evet.

İnsan ister istemez korkuyor tek başınasın karanlık bir de.

Hocam neyin tartışmasını yapacaklar, bu adam bu mahlukatı sözleriyle yerin dibine sokar .

Kalırım ama çıkabilir miyim bilmiyorum.

Abi, sana Allah sabır vermiş. Senelerce o kadar şeye katlanıp, şimdi intikamını almamak zordur.

Keşke öyle bir ödül olsa

Hocam peki gerçekten arada bir ses oluyor mu?

Kalırım da amacımız nedir?

Odası direkt olarak mezarlığın yanında olan ben bu soruya bir hayli güldüm.

Tek başıma sıkılırım, yanımda birisi olursa olur. Bir de amaç yani neden kalacağız?

Kalırım sıkıntı yok. Ölülerden değil dirilerden korkun

Kalırım. Bir de çay ve sigara missss.

Yeni gömülen birisi olmadı yakın zamanda o yüzden ben çocukluğumdan beri mezarlığın yanındayım bir ses duymadım. Camımı açınca direkt mezarlık altımda. Balkona çıkınca mezarlık direkt altımda.

Tek başıma kalamam sıkılırım arkadaşlarım olursa rahat takılırım veya yanımda telefon pc felan olursa bir de internet yaşarım zaten orda