Ot gibi yaşamak daha kötü. Bu arada hayal kurmanın gerçekten de yıkıcı etkisi olabiliyor. Az önce okulda çektiğim eski fotoğraflara bakarak geçmişte kurduğum hayalleri düşünüyordum. Soğuk terler döktüm, kalbim o kadar hızlı attıki panik atak geçireceğim sandım.

Hayal kurmak güzeldir, lakin hayal olduğunu biliyorsan. Mesele, kapasiten dahilinde ideallerin olmasıdır ki o vakit onlar hayal olmayacaktır. İş; hedef belirlemekte değil, kendini bilmektedir.

Hayal kurmak kötü.

Odun gibi yaşayıp hızır gelmesini beklemeliyiz tabiikide.

Kolay hayallerden ziyade mümkün hayaller kurmak önemli.

Birkaç tane hayalim var, gerçek olursa çok mutlu olacağım. Ben büyük hayallerimi hep gece 02:00 gibi kurarım.

Yok değil.

Bugün biraz bu konu hakkında sizlere tartışmak istiyorum. İnsanlar hayal kurarken direkt olarak zirveden başlamaya çalışıyor. Bu durum insanların hayallerine kavuşmasını engelliyor. Örneğin bir kişi dersten hep 30-40 alıyor ya da herhangi bir rekabetçi oyunda 5-6 kill alıyor, kötü oynuyor. Bu kişinin hayali elbette ki 100 almak veya 30+ adam vurmak olacaktır. Ama insanlara baktığımızda bunu direkt olarak kendi hayatlarına geçirmeye çalışıyorlar ve başarısız oluyorlar. Halbuki öncelikle kolay hayallerden başlayıp onların başarmanın mutluluğu ile çalışsalar daha iyi olmaz mı? Sizce haklı mıyım?

Ben beklerim.

Eskiden kademeli hayaller kuruyordum artık Nirvana'ya oynuyorum. Zaten bulunduğumuz coğrafyada. Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et Şundan 6 ay önce erişilebilir olan hayallerimiz bile artık erişilemez oldu, hele ki bir de benim gibi Z kuşağının hemen öncesi bir nesilden geliyorsan ve nispet istediğin hemen her şeye erişebildiğin bir dönemi yaşadıysan bu çok daha alışması güç bir durum.