Kapının önünde dururken bir şey oluyor hemen vazgeçiyorum olmuyor.

Durumun ileri düzeyde psikolojik destek alabilirsin.

Aileme söyledim ama bana bir ara seni psikoloğa götürürüz dediler.

Aileme durumumu anlatıyorum psikoloğa gitmek istediğimi söylüyorum ama beni götürmüyorlar sürekli beni oyalıyorlar bir gün gideriz boş ver diyorlar.

Hocam olayın ciddi olduğunu söyleyin ağlayın falan kendinizi acındırın onlara.

Yapmayın be en azından azıcık özgüveninizi toplayın konuşun durumu siz zorlaştırıyorsunuz.

Hocam benimle eğer sohbet etmek isterseniz Instagram adresinizi verin.

Most extroverted Technopat Sosyal user.

Zaten durumun ciddi olduğunu söylüyorum bu sefer bana gülüyorlar benim onlarla dalga geçtiğimi sanıyorlar.

Bence bir şekilde psikolağa veya ailenize durumun ciddiliğini anlatmanız lazım yaşınız ilerledikten sonra psikolağa gittiğinizde çok geç olabilir.

Konuştuğun bir adres varsa at oradan yazarım.

Şöyle diyim yapacağın düşünmemek fazla kafaya takma direk ne yapmak istiyorsan git ve akışına sal

Vazgeçersen böyle yaşamaya devam edeceksin o zaman. Sudan korkan biri suya girmeden su korkusundan kurtulabilir mi veya yükseklikten korkan biri bunun üstüne gitmeden bu korkudan kurtulabilir mi? Hayır.

Valla kardeş iş kafada bitiyor. Psikoloğun yanına gidemiyormuşsun. Kapının önünde dururken anlık kafandaki korku mu heyecan mı neyse onu sileceksin ve içeri gireceksin. Sen üzerine gitmezsen, atılımlı olmazsan bu sorunun çözüme kavuşmaz. Sende ileri seviye anksiyete var.

Seninle iletişim kurabileceğim bir kanal paylaşabilir misin? Yardımcı olmak isterim.

Kendini iyi ifade edebiliorsun denemekten çekinmemelisin diğer insanlardan bir farkın olmadığını biliyorsun bunu aşmak kolay olacak senin için sadece denemekten çekiniyorsun.

Hocam psikolağa anlatmak zorundasın içeri gir ve anlat okulda bak kapının önüne gel 1. giremezsen hiç deneme ama söylemen lazım başka şansın yok dediğim gibi bugün bidaha dene 1. giremezsen zaten daha hiç giremezsin boşuna dolanma kendini zorlamalısın.

Yaşınız daha çok genç, yardım almamaktan çekinmemelisiniz. Yardım almak kötü ya da utanılacak bir durum değildir. Şimdi daha genç iken bu sorunun üstüne gidip çözmezseniz yaşınız ilerledikçe bu durum karakterinize işler ve isteseniz de düzeltemezsiniz. Bir uzmandan yardım almayı düşünün.

İzmir'de yaşıyorsan zorla psikoloğuna götürebilirim seni.

Yapabileceğin bir şey yok, takma ve kendi güven.

Hocam sizin açtığınız konulardan anladığım kadarı ile bayağı bir çökmüşsün, eğer aileniz anlayışlı insanlar ise psikolojik destek almalısınız. Son düzenleyen: Moderatör: 4 Kasım 2021

Zaten bugün 10 defa psikoloğun kapısının önünden geçtim ama anlatamadım.

Takmazsam bu sefer vicdanım kabul etmiyor s

Ruh eşim önceden de böyle konu açmıştıniz sanırsam.

Zaten okulumda bir psikolog var ama yanına gidip konuşamıyorum çünkü utanıyorum mesela dün okul psikoloğu müsaitti ama yanına gidip konuşamadım 10 defa psikoloğun kapısının önünden geçtim ama sonradan vazgeçtim gitmedim.

Benzer özelliklerimiz var çok kötü durum gerçekten bende çok utanıyorum.

Evet bazen oluyor.

Bu kadar takma belli ki çökmüşsün ama pes etme senden önemli kimse yok, özgüvenini topla. Kendine güven ve küçük şeylerden mutlu olmayı öğren.

Bende takmak istemiyorum ama olmuyor bu durum üzüyor beni.

Merhaba 16 yaşındayım, aşırı öz güven eksikliğim var. Sosyal biri değilim. Okulda bile çok özgüvensizim. Mesela okulda herkes birbiriyle konuşuyor, ben kimseyle konuşamıyorum. Sıramda tek başıma oturuyorum. Mesela dün sırama bir kız geldi, oturdu. Nasılsın dedi, yüzüne bakıp konuşamadım. Dışarıda da çok özgüvensizim. Markete bile gidemiyorum. Mesela geçen gün markete para bozdurmaya gidecektim ama gidemedim. Marketin önünden kaç defa geçip acaba nasıl konuşsam diye düşündüm. Sonra vazgeçip eve geri döndüm. Mesela hafta sonları okul yok, çarşıya çıkıp gezmek istiyorum, yemek yemek istiyorum ama çarşıya çıkamıyorum. Restorana gidip yemek yiyemiyorum çünkü utanıyorum, konuşamıyorum. Geçen gün bir defa çarşıya çıktım, restorana gidip yemek yiyecektim ama gidemedim, yiyemedim çünkü konuşamıyorum. İnsanların yüzüne bakamıyorum. Evde ailemle bile konuşamıyorum. Hep böyleyim, her yerde böyleyim. Sizce ne yapmalıyım? Şimdiden teşekkürler hepinize.

Maalesef aynı kaderi yaşıyoruz.

Zaten bende kafamda ne söyleyeceğimi tasarlıyorum hep ama söyleyemiyorum.

Bu biraz ileri seviye gibi psikolojik destek alın bence.

Değer verdiğin birileri tarafından küçümsendiğini düşündüğün oldu mu?

En azından ailenize dahi bahsedemez misiniz? durumu.

Hocam bakın içeri girip hemen konuya gireceksiniz tamam çekingenliğiniz varda çekinmeyin girin konuşun işte başka şansınız yok bunu beyninize yazın alttarafı içeri girip konuşacaksınız 2 saniye.

Hocam anlatmanız lazım psikologda ailenizi bilgilendirmesi lazım ve bu konuda yazdığınız bütün olayları ailenizede anlatın yine olmazsa psikolağa gitmekten başka şansınız yok o kapıdan giremezsen hiçbirşey olmaz ve böyle yaşarsın kararını sen ver.

Ya okul psikoloğu kadın benim kadınlara karşı çok fazla çekingenliğim var ben daha sınıfımdaki kızlarla konuşamıyorum doğru düzgün.