Aynı durumdayım, biz tanrının istenmeyen çocuklarıyız.

Bu konuyu neden onlara göstermiyorsunuz belki sizi kırdıklarının farkına varırlar.

En küçük kardeş misiniz?

Tanımadık ortama gidiyorum. Tanışmak istiyorum ve yüzüme bile bakmıyor. Bi' ara ben, abim ve erkek kuzenim vardık hastanenin önünde. İkisi araba konuşuyor. Ben de konuşmaya çalışıyorum. Ben görüşlerimi arz etmek istiyorum. Ben de sadece araba konusundan konuşmak için araya giriyorum. Hatırlıyorum; 3 kere lafın arasına girdim. İlk 2'sinde yüzüme bakmadılar, sonuncusunda bana bakıp geri döndüler kendi konusunda. Bende çektim gittim. Ya arkadaş ben ne yaptım? Kırk yılda bir denk geliyor ancak muhabbet etmiyor benimle. Sana ne yaptım, sana? Bugün, Abdullah Yaşar'ın yazdığı "YETER SÖZ MİLLETİN" adlı siyaset kitabını almak için kütüphaneye gittim. Arkasından teyzemlere gittim. Aile büyüklerim sen bilirsin diyor. Abim ve diğer kuzenlerim benimle siyaset kitabı okuyorum diye dalga geçiyorlar. Dayanamadım, çarptım kapıyı evime gittim. Kabul; insanlar benim onlarla konuşmamdan rahatsız oldu. Ben de salak gibi üstlerine varıyorum. Hep ben arayıp sorarım, halini hatırını sormak için bile. Buna cevap veren yok. Sonra üzülüyorum "Ben ne yaptım?" diye. Suçum var tabii. Sebebi ise; onlara sürekli dert yanıyorum. Şimdi bu hatayı yapmıyorum fakat yine de bakan yok. Sürprizbozan: Uyguladığım Bir Davranış Çağrılmadığım yere gitmem, istenmediğim ortamda durmam. Bu uyguladığım davranış işime yarıyor. Yukarıda da yazdığım gibi; kapıyı çarptım eve gittim. Kırk yılda bir görüştüğüm kişileri arıyorum açmıyorlar. Ertesi gün abime mesaj atıp, bize gelip okey oynuyorlar. Suçum nerede?