Ateşinizde kıvranayım bunlar nasıl bir felsefe reisim ya. Şu an 18 in üstünde bir kitle için olduğunu farz ediyorumki öylesiniz, şu an konuşmalarınız çok hoşuma gidiyor ama şu an doğru bir konuya varmamış imkansız. Yinede kendimi anlattığım tek kişi şuradaki 500. bin insan Buradaki 4 kişinin dediklerini mantıklı buldum ancak kendi gururum elvermedi, Şu an için anksiyete ilaçları alarakki ve sosyalleşerek bu sıfatımı kaldırabilirim diye düşünüyorum bunu yazarken utanıyorum ancak bunlar benim spesifik görüşlerim. Kendi karakterimden utanıyorum bunu öldürmem lazım ancak bu şekilde düzelebilirim.

Çocuk 10 yaşında soruyor ben kimim sonra aynı soruyu ailesine soruyor, sonrasında ailesi eğitiyor sosyal bir çocuk olarak okuluna geri dönüyor, yaşı ilerliyor 15 16 yaşında çocuğun sosyal bir hayatı var çok sosyal olmasa da, kız erkek arkadaşları var morali bozuk oluyor odasında saatlerce ağlıyor bütün duyguları ile beraber, sonrasında ailesi bunun ergenlikten olduğunu söylüyor ondan sonra kızının daha fazla üzülmemesi için psikolog ayarlıyorlar. Ve kız arkadaş ortamında hem tecrübe edinerek hem de olgunlaşıyor. Aynı şekilde yaş ilerledikte sorumlulukları artıyor oda kendini ebebeyn gibi görmeye başlıyor ve çocuk yavaş yavaş birey olma yolunda ilerliyor ve hem çalışıp hem hayatını yaşıyor. Ondan sonrasın sorumluluk sahibi sonrasında çocuk sahibi zorluklara ayak uydurarak. Devam ediyor. Şimdi ben kaç yaşımdan beridir bir kız bir erkek ile iletişim kuruyorum ne de konuşuyorum. Ne sosyal bir hayatım ne de sorumluluk alabiliyorum. Şu halimde bile 10 11 yaşında çocuklar bana küfür ediyor dalga geçiyor onlara cevap veremeyecek kadar aciz kalıyorum. Hem öğretmen hem de arkadaş çevresi açısından bakarsak yıllarca hem dışlanma hem de üzerimde bana karşı bağırıp çığırma en ufak bir hatada okul ortam içinde herkesin içinde rezil oluyordum. Okul içinde eğitmenler beni atacak yer arıyordu. Ne başarıp etsemde yine ters tavır takınıyorlardı her günüm kavga ile geçiyordu, ozamanlarki daha küçüktüm öldürmek istedim kimisini boğazlamaya öldüresiye çalıştım artık dayanamıyordum. Sonrasında artık fark etmeye başladım, kendi düşüncelerimi söylemekten utandığımı artık konuşmak onların bu aptallığına karşılık vermek daha saçma geliyor. Şimdi biri ile konuşsam aklıma geliyor evde yolda yürürken fark etmeden ağlayıp sinirlenerim hiçde fark etmiyorum. Şimdi lise ortamı aptal aptal çocuklar geliyor önüme, şu okul zamanı çok da dayanacağımı sanmıyorum, hala aptal aptal utandırma rezil etme çabası beni acındırıyor. Şimdi bu yazdıklarım bir o kadar basit geliyor bana daha felsefi bir yorum yapabilirdim ama oda çok spesifik olacağı için böyle yazmak istedim en sade şekilde. Son düzenleyen: Moderatör: 11 Ağustos 2022

18 lik 20 lik kızlar 15 lik çıtır Sir Ahmet40218 nin yüksek egosu altında ezilmek istiyor sıra çok uzun Sir düşünüyor haremine kimi alsam kimi almasam diye.

Ben biraz daha safım karakter olarak o yüzden hemen etkilenmişim olaydan ozamanlar Şimdide saçma sapan şeyler yine beni üzüyor milletin başa çıkıp yinede hareket etmesi hoşuma gidiyor ama ben öyle birşeyi yapamıyorum malesef Zamanında narsist dediğim arkadaşım vardı internet üstünden bir 2 yıl boyunca arkadaşlık sürdürdük. Şimdi kendisi aylardır benimle konuşmuyor arkasından sövmek dışında birşey yapmadım. Keşke şu konuyu tartışsak şey deyip ağlarım her gün. Neyse sosyalleşeceğim şu okul şey zamanı gelsin başka çare yok yaşıt çevre ile soğuk kalmam lazım Hocam bak yukarıda anlattığım kadar egolu demiyorum. Şimdi bu çocukların konuşması genel olarak önüme çıkanlar için diyorum dediğin gibi anlaşabileceğim yaşıtım çocuklar olacak ancak nadir kısım için diyorsun geneli hadi gel s2vişelim kafasında olduğu için çok fazla bir iletişim olması beklenemez benim açımdan yani bak mala anlatır gibi anlatacağım 15 yaşındayım şimdi 16 17 yaşında çocuğun psikolojisi ve ruhsal olgunluğu hem iletişim hem ruhsal olarak anlaşabildiğim yaş Ama benim sosyal ortamım internetten üzerinden ibaret olduğu için şu an dahada kafayı yiyorum yani, benim bir an önce sosyal ortama girip kendimi düzeltmem lazım inşallah bir sıkıntı çıkmazsa yoksa olmuyor bak ciddi diyorum, Millet dışarıda eğleniyor içiyor ben para harcarım diye korkuyorum Gereksiz yere kendimi sıkıyorum. Ailemde diyor ama ben dinlemedim. Yıllarca konuş konuş dediler, bende kendi asıl karakterimi göstermediğim için kimse bilmiyordu. Gerçi kendimi göstersem bile direkt psikologa götüreceklerdi o yüzden anlatmadım kimseye sonrasında olan oldu.

Kendini üstün sanan bir ergen ve zavallının tekisin. Kızı bırak erkek arkadaş bile bulamazsın. 30 yaşına geldiğin zaman kafanı duvarlara vurursun ama iş işten geçmiş olur.

Valla ya kimse ilgilenmiyor bu dingilovski ile bi de saçma sapan mesajlar yazıp ilgi s rtuklugu yapıyor.

Kurduğun cümleler sistematik veya mantıklı değil çok karmaşık 2 3 kez okumak gerekiyor ama bu yaşını büyük göstermekten Türkçe konuşmayı bilmediğini gösteriyor.

Baba kasmayın bu kadar ya. Tamam bizde felsefe yapıyoruz düşünüyoruz sorguluyoruz kendimizi zeki hissediyoruz. Sen sadece yaşıtın olan bir kaç şapsal insanı görünce herkes öyle sanmış ve kendini onlardan ayrı koymuşsun. Senin insan içine girmen lazım. Çok yorma kafanı. Bir iki arkadaş edin dışarı çık.

Daha doğru düzgün yazı yazmayı bilmeden bu kadar iddialı sözlerde bulunmaya seni iten sebep nedir? Kimin nasıl yaşadığı, ne düşündüğü seni alakadar etmez. Bu tarz enteresan kafalara girip de kendini yalnızlaştırıyorsan bunu hak etmişsindir.

16 yaşındayım yıllarca milletin algısında çürümüş bir beyin olarak hayat sürdürüyorum. Milletin yargıları, ve okul hayatım boyunca bulunduğum ortam dolayısı hala olanların etkisindeyim. Yaşıtlarımla ufaklığımdan beridir anlaşamazdım, bu hem ruhsal hemde iletişimsel olarak benden zayıf ve saf kalıyorlar. Bu yüzden herzaman için üst yaş gruplarım ile takılırdım onlar bana yaşıtım gibi geliyor, konuşur anlaştığım ve hem mizahen hemde iletişimsel olarak uyum sağladığım insanlardı. Yinede hem öğretmen öğrencilerin baskısı altında kendimi tutamıyordum, Bazı şeyler çok erkenden geldi, 7 8 yaşımda hormonlarım sanki tavan yapmıştı hatırlıyorum karşı cinsi çok fazla arzuluyordum. Arzuladığım kızlarda hep benden büyük olurdu. Onlar ile birliktelik yaşamak öpüşmek koklaşmak isterdim daha 7 8 yaşlarında. İlki, erkenden adım atmışımda şimdi bu konuda hiç sıkıntı çekmiyorum ara sıra c2nsel isteksizlik geliyor ama hala mutluyum. Çok fazla ayrıntıya girmek istemiyorum. Şu anki durumu izah edeceğim. Artık dayanılmaz hale geldi, ozamanki ailemin bir yanlışımda yada o çocukların bana karşı davranışları dolayın beni uzak tutup anormal görmeleri beni içten içe acıtıyordu. Ozamanlarda aileme dahada sadık ve saygılı olmaya başladım, 16 yaşındayım ailem dışında konuştuğum iletişim kurduğum kimse bulunmamaktaki şu an potansiyel olarak yaşıtım çocuklardan daha hızlı bir gelişime uğradım. Yaşıtım çocukların felsefi bir görüşü bakışı bile yokken ben psikoloji ile içten içe okuyarak kendimi geliştiriyordum. Onlar benim bildiğim manipülasyon tekniklerini ve birisinin aklını algısını nasıl değiştireceğini bilmezler, Diyorumki mecazi olarakta kalsa bu aptalların bana itaat etmesini istiyorum. Yıllarca analiz ettim Ve hepsinin psikolojini çok net bir şekilde anlayabiliyorum. Neler yapabileceğimi çok iyi biliyorum ama artık çıldırmaya başladım, zamanında anksiyete tedavisi alıyordum az çok etkisi olmuştu ama sonrasında bırakmıştım. Şu an ise iletişim kuracağım konuşacağım biri lazım. Bu bir erkek değil direktman tersin bir karşı cins ile arkadaş olup birliktelik sürdürmem her açıdan benim için daha iyi olacaktır. Hem dertleşip tatmin olacağım bir ilişki. Aylardır düşündüğüm tek şey bu nasıl kurtulacağım bilmiyorum kendimi nasıl sosyal ortama adapte edeceğimi bilmiyorum. Keşke geçmişimi baştan inşa etsemde şu sorunları atmakla görevli olmasam.

Sizin felsefeniz nedir mr. Ahmet40218?

Gayet mükemmel bir insansın ve bunun farkındasın ne güzel. Bu mükemmel olma durumunu daha iyi bir hale getirebilmen için Psikolojik danışman veya psikologtan destek alman gerek gibi duruyor.

Ailene acıyorum. Senin gibi bir çocukla yaşamak zor, ama işte n'aparsın? Atsan atılmaz satsan satılmaz.

İnan düşünüyorum biliyormusun 12 13 yaşında çocuklar benim psikolojime gülüyor, demekki ergenliğe girdikten sonra hiçbirşey düşünmemişim Bu cümleyi kurarakta ters bir algı yaratıp dikkat çekmeye çalıştım ozaman. Ama yazdığından anlıyorumki insanın büyüdükce empati iletişim becerisi artıyor, Daha kolay bir şekilde analiz edip olayları hemen yorumlayabiliyor insan. Şimdi ben 15 16 yaşında bir çocuk görünce istemsizce sinirleniyorum. Çocuğa bir saygım kalmıyor o an, şu 17 18 yaş grubu 2 3 sorumluluk aldığı içinmi oluyor acaba hayatın gerçekleri ile yüzleştiğini sanıyor Yada 18. ci yaş gününce ailesi diyordur, 'artık reşitsin kızım!! kendi kararlarını verebilecek yaştasın!!' Sonrada sevgilisi ile sarılıp sorumlulukları kalkısında ayaklarını sıkmayı öğrendiğini sanar. Evet hepsi 15 yaşında bir ergene itaat edecekler. Ama şimdi diyorum yanlış nereden oldu. Psikologum diyordu, çocuğunuz dahasında sosyalleşmezse kendi düşüncelerinin esiri olur buda onu narsist yapar.. Tam bir karar veremem Şimdi bana neden böyle bir konuşmada bulundun o garip geliyor bu sorunu çözmek için ibr alternatik pratik zekanı kullanamıyormusun. Peki

Belli ki kendini insanlardan soyutlayıp tanrı olarak görüyorsun. Erken yaşlarda cinsel istek duyman senin çevrenin kötülüğünü gösterir. Çoğu yaşıtın gerçekten aptal olabilir ama senin de pek bir farkın yok gibi.

Adam kendini narsist gibi göstermeye çalışıyor özgüvensiz olduğunu belli etmemek için. Daha kendi yaşında kız arkadaş yapamamış kendinden büyük kız arkadaş yapmak istiyor ki bu fersah fersah daha zor yaşıt ya da kendinden küçük kızla takilmana göre.

Hocam adam büyüyor 15 yaşında açmaya başlasa 18 olmuştur o 1 yılda.

İnşallah olursun kardeşim hayatında başarılar.

Tamam şu anda kafaya takmadığını söylüyorsun, yine de dayanmakta zorlanıyorsun? Hayatta herkes dünyaya eşit geliyor benim de çocukluğum itip kakılmak ve kavga gürültüyle geçti ve dünyada insanlara kendini en iyi anlatmanın yolunun bir şeyler başarmak olduğunu anladım, direkt kendi ağızlarının söylediklerine göre de içten içe resmen benim şu anki hayatımı yaşamak için dualar ediyorlar. Hayatta hem böyle öne geçebilirsin hem de ister istemez çevren başarılı insanlar olur.

Trol falan yaptığım yok, Ah şu an sizin yerinizde olmak istiyorum. Olanlar ergenlikten olsun, 20 yaşımda hala bu şekilde kalmak istemiyorum. Basit cümleler kurmak yerine daha felsefi mantıklı cümlelerin birbiriyle bağlantılı olacak cümleler kurmaya çalışıyorum. Basit bir şekilde konuşursam yaşımı çok belli ederim şu an yaşımın olgunluğunda olmak beni çok rencide ediyor. Ama şu an bütün düşünceleri silmek istiyorum. 20 yaşımda sorumluluk sahibi bir yetişkin olmak istiyorum

Trol olduğum yok kendi spesifik görüş düşüncelerim daha da uzun uzun yazabilirim bu durumu küçük yaşlarımdan beridir yaşıyorum ve gün gittikçe çoğalıyor. Dediklerini inkar eden yok. Bu yaşam tarzını kuran seven benim ama daha da soyutlamak istemiyorum artık kendimi.

Ağır patladım!

Bazen öylesine düşünüyorum, senin gibi insanlar en fazla başkalarına köle olmayı tercih edebilecek insanlar. Ama Charles Manson'un ibretlik şu sözünü aklımıza yazmakta fayda var; Bana yukarıdan bakarsanız aptalın tekini görürsünüz. Bana aşağıdan bakarsanız Tanrı'yı görürsünüz. Bana tam karşıdan bakarsanız, kendinizi görürsünüz. - Charles Manson Sen normalde tam karşıdan baktığım, bu konudan sonra yukarıdan baktığım aptalın birisin sadece. Gurur duyabilirsin, seni önemsiyorum. Benim için bir değerin var.

Anladığım kadarıyla egoist ve narşist birisin. Yaşıtlarının hepsi gerizekalı değil merak etme, sadece %90u gerizekalı kendine arkadaş bulsan bile anlaşamazsın senden zeki olursa gururun devreye girer illa kavga edersiniz senden gerizekalı olursa onu aşağılarsın ve üstün görürsün. Neyse kendini fazla zeki sanıyorsun sanma sadece insandan ibaretsin ve bu kadar narşist ve egoistken neden hala arkadaş arıyorsun anlamış değilim. Troll değilsen gerçekten psikoloğa gitmeni öneriyorum.

Adam da yıkık zaten değilim dememiş ki.

Ne dediğini kendin anliyo musun çok merak ettim bunun dışı senin yaşında biriyle 18-20 yaşında kimse çıkmaz onu da söyleyeyim.

Adam çiftlikte seri katil ekibi kurmuş alıntı yapacak adam mı bulamadın?

Cidden ha yaşını yalan söylesen bile bir kez söylersin bu arkadaş da kisilik bölünmesi var gibi.

Hocam doğru diyorsunuz arkadaşımız bizden üstün olduğu için onu bile yapabilir, ben buradan kendisinden özür diliyorum. Lütfen beni affetsin, cehennemine atmasın.

Kafamdan geçenlerin tercümesisin diyebilirim dostum.

Ee, zevkli mi milletin vaktini çalmak? Birde seni ciddiye alıp yazanlar var.

Bir konunda 18 birinde 15 birinde 16 yaşındasın bence kendini akıllı sanan ergen bir zavallısın. Kişilik bölünmen var. Egoist birisin. Kendini insanlardan akıllı zannediyorsun. Yaşıtların akıllı olmayabilir ancak seninde farklı olmadığını düşünüyorum. bence sadece sınıftaki kendini bir şey sanan çakma sessiz egoist çocuktan başka bir şey değilsin.

Kendini üstün görüyorsun ve lider ruhlu hissediyorsun, bir iş kurmayı dene bakalım her şeyle uğraşabiliyor musun? Bence bu sorun çevrenden kaynaklı, çevrene denk gelen insanlar boş diye kendini herkesten zeki göremezsin, dar bir bölgede dar bir hayatta yaşayarak kendini küçük hissedeceğin kadar olgun, zeki insanlara denk gelmediğini sanıyorum ki başka da pek bir ihtimali yok. Ha illa gerçekten de bir çözüm bulmaya çalışıyorsan diğer insanlar gibi boş davranmaya başlayabilirsin, şu an yaptığından daha iyidir. Yaşın büyüdükçe ne olacak tanrı kompleksi mi yaşayacaksın, insanları aşağılayarak herkesten daha iyi olduğunu düşünerek ama hayatında hiçbir şey başarmadan sadece bu şekilde hissederek mi yaşayacaksın? Belki hormonların baskın olabilir belki de yetiştirilme şeklin yanlıştı ama her ihtimalle 16 yaşındayken 30 yaşında ki kadınlardan hoşlanıyorum 8 yaşında cinsel istek duyuyordum diyerek herkesten daha "Erkek" gibi davranamazsın.

Sıkıntı yok 18 yaşına gelince geçecek birşey ergenlik bitiyor ondan sonra karakter sıfırlanıyor Merak etmeyin yazdığım kadar abartılı değil travmatik olaylar anlık duygu karışıklığına itiyor beni. Şu an bu düşüncelerimi sıfırlayıp gerçekçi düşünmem lazım. Zamanında kendimi sıkmasam hiçbiri olmayacaktı. Şu an sadece kariyerim var. Biriyle konuşmak istesem çok spesifik düşündüğüm gibi konuştuğum için, anlamsız cümleler çıkıyor ortaya. Yalvarırım bana klavuz olun gün geçtikçe dahada dibe vuruyorum. Hayatımı bu şekilde karartmak istemiyorum.