Sıcakkanlı olmak güzeldir ama belirli bir çizgi var. Onu aşınca iş cıvıklığa giriyor Yani espri yapan insanı severim. Çünkü zeki olur. Fakat İbrahim Büyükak gibi her söylenene espri yapınca hatta biraz yapmaya zorlayınca biraz sulu oluyor Bence daha yerinde yapmaya çalışın.

Küfürden espri yapıyorsanız küfürü bırakın. Yok şuram gibi, yok şurama benzemiş, hele şeyime bak hele gibi cümle kurmazsınız. Tabi küfür kullandığınızı varsayarak söylüyorum.

Hemen her türlü ortamda, uygun espri yapabilme yeteneğine sahip birisi olarak bu huyumdan şikayetçiyim. Bazen kendimi tutamıyorum ve ortamına göre aşırı geveze olabiliyorum veya soğuk espriler yapabiliyorum. Dışarıdan bakınca iyi bir şey gibi geliyor. İnsanlar beni sıcakkanlı birisi olarak tanıyor ama benim hoşuma gitmiyor bu durum. Herkese uygun şaka yapabilmek güzel ama insanların aklında her zaman komik, ciddiyeti bilmeyen, muzip birisi olarak kaldığımı düşünüyorum. Bu da yalnız kalıp da düşündüğümde canımı sıkıyor. İnsanlara karşı nasıl davranmalıyım ki daha saygın, daha ciddi, soğukkanlı birisi olarak akıllarında kalmalıyım?

Günlük hayatta da Sosyal'de olduğu gibi Türkçe'me dikkat ederim. Hatta olabildiğince İstanbul ağzıyla konuşmaya çalışırım.

Yapılan her espriye gülmeyin. Ben dışarıdan ve içeriden de -- soğukkanlı ve ciddi birisiyim. Mesela bazı arkadaşlarım, çok saçma espriler yaparlar ve gülmem. Çoğu zaman ne somurturum ne gülümserin. Ortası diyelim. Resmi konuşun, Türkçe'ye konuşma dilinde de dikkat edin. Çevremde, Türkçe'yi düzgün kullanan birisi olarak tanınıyorum.