sadece sınıfta kalmak değil, ben gelecekte yapacağım hatalardan korkuyorum

Nasıl yürüyeceğimizi düşünürsek yürüyemeyiz, nasıl nefes alacağımızı düşünürsek nefes alamayız, nasıl yapacağımızı düşünürsek yapamayız kısaca. Bir şey yaparken çok düşünmemek lazım çünkü çok düşününce insanın gözü korkuyor ve yapmak istemiyor. Mesela çok basit bir örnek: Mesela bir kızla konuşmak istiyorsun. Kızla nasıl konuşacağını ya da kızın seni beğenip beğenmeyeceğini düşünüyorsun ve bunun sonucunda vazgeçiyorsun. Başka bir çocuk da böyle yaptığı hareketleri çok umursamayan birisi ve aynı kızla konuşmak istiyor. Nasıl konuşacağını falan hiç düşünmeden bodoslama giriyor ve başarılı oluyor, konuşuyor. Cahillik mutluluktur! Boşu boşuna dememişler bunu.

Hocam bende sizin gibi 9. sınıfım eskiden de sizin gibiydim hep hatalar yapardım kendimi çok çok yeteneksiz başarısız biri olarak görüyordum. Sonra kendimi motive edecek şeyler yapıyordum matematik çalışıyordum saatlerce soru çözerken hepsi doğru çıkıyordu bu beni çok motive ediyordu mesela. Nasıl çalışıyorsunuz bilmiyorum ama ben 2 kez konuyu okuyup notlar alıyorum defterime oralardan çalışıyorum.

Tek derdinin sınıfta kalmak olduğu için mutlu olabilirsin mesela.

Dediğiniz şeye katılıyorum hocam, ben terapi görüyorum bu tür kaygı bozuklukları için ancak hiçbiri sizin ve diğer arkadaşlar kadar motive etmedi teşekkür ederim yani psikologlar bile anlamadı ama forumdakiler beni çok iyi anladı

Merhaba, ben 9. sınıf liseye giden bir öğrenciyim hayatım zor gidiyor, bu aile açısından maddi durum açısından eğitim sistemi açısından çok kötü, bu ve buna benzer sorunları sizlerin de yaşamışlığı olmuştur özellikle ülkedeki şartlar nedeniyle bu korku 2'ye katlanıyor gelecekte sadece bir mesleğim olsun para kazanayım ailemi kurtarma çabasındayım ancak maalesef yazılılardan düşük almaya başladım ve sınıfta kalma, eğitim hayatımda başarısız olma, korkuları fazlasıyla arttı. Gelecekte ya bir meslek kazanamazsam ya ailemi kalkındıramazsam ya ailemin verdiği emekleri, onlara verdiğim sözlerden geri dönersem onların yüzünü kara çıkarma gibi daha birçok şey var bu korkuların üstesinden artık gelemiyorum her gün başarısız olmaktan korkmaktan sıkıldım hayatıma çekidüzen vermeye çalışıyorum ama olmuyor derslere çalışıyorum anlamıyorum hiçbir şekilde derslere kafam ermiyor ne yapacağım? Elim kolum bağlandı tavsiyesi olan varsa sevinirim.

Bu dediğimde ciddiyim, daha gerçek anlamda yolun başındasınız ve tam şuandan itibaren bile düzenli bir şekilde çalışırsanız ilk bine bile rahatça girebilirsiniz, siz sadece rahat olmaya bakın elinizden geleni yapın gerisini takmayın ve inanın ki dünya çok küçük ve zaman hızlı geçiyor insanlarla konuşun hayata olumlu bakın stresi kendinizinden uzaklaştırın ki sınav anında sadece rahat kalarak bile anlattığınız üzere sizin gibi azimli birisinin başarılı olabileceğine inanıyorum, profesyonel yardım almanız güzel, nefes egzersizleri de deneyebilirsiniz dediğim gibi unutmayın ki daha yolun başındasınız ve kendinize inanın şu anda forumdaki birçok kişinin bile size inandığına eminim ve bu kişilerden biri de benim

Her zaman hocam, yardıma ihtiyacınız olunca yazın mutlaka

Hayatınızı etkileyecek bir durum değil. Etrafınızda abaza akraba ya da arkadaşlarınız varsa bir süre dırdır ederler. İyi ki de ediyorlar. Bunun sizi motive etmesi lazım. Başarılı olup zort edin hepsini. Daha başarman için çok basamak var. Tek yapman gereken doğru adım atmak.

hocam ya sınıfta kalırsamsa

Kendine güvenmediğin sürece hiçbir şey yapamazsın.

Ulan kim ne derse desin sen boş ver milleti İngilizce öğren Amerika'ya kaç hayatın kurtulsun çok ciddiyim akıcı İngilizce öğren tamam hayata 1-0 önden başladın şimdiki iş görüşmelerinde sordukları ilk soru şu yabancı dil biliyor musun bilmiyorsan bay bay kapı orada diyorlar. Hazır 9. sınıfsın yolun başındasın daha. Tut ucundan gerisi gelir.

Daha 9. sınıfsın, çok küçüksün. Kendini disipline sokup çalışman için daha önünde uzun zaman var. Yapman gereken şey bu kaygıları bir kenara bırakmaya çalışıp disiplinli olmaya bakmak olur. Çalıştıkça benim kafam ermiyor mentalitesinden çıkacaksın zaten.

Bende 9'um ve aynı. Konudaki mesajlar çok motive edici bence.

Hocam bence bu kadar takmayın ileride telafi edersiniz

Böyle düşünmeniz doğal ve yalnız değilsiniz. Bilmeniz gereken şey bu duygunun geçmeyen bir durum olduğu. Üniversitede de benzer dertleriniz olacaktır şayet okursanız. Arkadaşlıklarınızda sizi şaşırtacak dertlerle boğuşacaksınız. Şayet çalışırsanız iş yaşamına gelene kadar hiçbir şey görmemiş olduğunuz anlayacaksınız. Ebeveynleriniz yaşlanıp sağlık sorunları baş gösterdiğinde aslında geri kalanların hiçbir önemi olmadığını göreceksiniz. Henüz 20'li yaşlarınızın yarısına gelmeden, varlığını bilmediğiniz rahatsızlıklarınız ortaya çıkacak. Göz altlarınız kırışacak, denge kurmakta zorlanacaksınız. Yalnız kalacaksınız. Ve fakat hepsi geçecek. Bunu bilerek uyandığınızda, herkesin yaşamının böyle geçip gittiğini anladığınızda küçücük şeylerden mutluluk duymaya başlayacaksınız: Yeni yıkanmış nevresimde banyodan sonra uyumak, kendi ekmeğinizi yapmak, ılık bir rüzgara karışan hanımeli kokusu ya da sabahın dördünde duyduğunuz kumru sesleri, bulaşık deterjanında fışkıran yaramaz bir köpük, güzel ışıklandırılmış temiz bir sokaktan yavaşça yürümek, sabaha karşı yeni keşfettiğiniz bir şarkı, baharın ilk kelebeğinin uğurlu rengi size hep mutluluk getirecek. Hayat böyle küçücük detaylarla dolu, içinde bulunduğumuz su bulanıklaştığında dibi görmekte zorlanıyoruz. Ancak eğer biraz durup soluklanırsak, çevremize bakınırsak, bu büyük dertlere karşı bizi güçlendirecek sayısız güzellik var. Bugüne kadar kaç endişeniz haklı çıktı ki? Sınıf geçilir, iş bulunur, kilo verilir. Kendinize iyi davranın.

Her insan hata yapar, her insan başarısız olabilir. Zaten insanın bir daha ki denemesinde başarılı yapan şey budur.