Karakterin adını da yazdırtmıyor yav.

Bu benim özel defterim demezseniz -yani özellikle dikkat çekmezseniz- kimse ilgilenmiyor onunla. Bir şey yazacağım zaman ders çalışır gibi ortam hazırlıyorum kendime. Defterimi de ders defterlerimin arasına koyuyorum. Tek özelliği uzak mesafe yolculuklarında hep yanıma almam. Bundan dolayı çok büyük bir defter değil.

Merhaba, Eskiden deneme amacli bir tane indirmistim, fakat uzun zaman kullanmayinca adini unuttum. Uygulama magazasina "Diary with lock" yazinca bir sürü uygulama cikiyor. Iclerinden birkac tane indirip deneyebilirsiniz.

Tam da diyor ile uyuşan bir yaklaşım.

100 yıl su altında yaşamışım, ne yapayım balıklar ile konuşmamı değil mi?

Tutmuyorum. Düşünsene oraya önemli bir anı yazmışsın ve kardeşin bulmuş. En az 1 ay dalga konusu olursun. Kilitli militli şeyleri varmış onlardan belki bir ara alır başlarım.

Unutmamak için. Hatırlamak için. İleri zamanlarda geçmişe bakıp aynı hataları yapmamak için. O kadar cahilsiniz ki kusucam.

Aynen öyle. Dediğim gibi depresyonda olan hastalar için bile doktorlar öneriyor. Yapabilen yapsın.

Ben hocanin zoruyla ilkokulda tuttum bakayim dedim bi gece sene okuyana kadar anam ağladı zaten boş yapmışım doldurmak için yazmışım yani ödevya hani?

Niye kusuyorsun, arkadaş sadece fikrini belirtmiş ve sen ona "Yazık kafana." diyorsun. Millet eskiden yaşadığı olayları yazmak zorunda değil, belki utanç verici şeyler yaşadı da hatırlamak istemiyor. Bence senin kafana yazık.

Bence insan günlük notunu almalı. Zaman çok çabuk geçiyor ileri de böyle bir anı defterin olması gerçekten çok güzel bir şey olur.

Yakın zamana kadar küçük bir not defterimde tutuyordum. Ta ki birisi alıp okuyana kadar. İlerde tekrar tutacağım bu sefer bilgisayarıma yazacağım. Belki ilerde onu yazdırıp bir nevi kitap, doküman haline getirebilirim.

'Söz uçar yazı kalır.' :]

Asosyal bir insan olarak neden yazayım ki hayatım ot gibi geçiyor uyan yemek ye vs. konu çalış soru çöz ardından internet sosyal medya oyun ardından yatağa

İşte, karşımda geçmişten zevk almayı başarabilen biri. Geleceğimiz belirsiz iken, geçmişteki o arkadaşlarıyla yaşadığı olayları, boş bir deftere yazıp zevk almayı başaran birisi. Bu Dünya'daki cidden aciz kullardanım ben, bir insan neden yaşanmışı sever, anlamıyorum ki...

Bende unutmamak için rüyalarımı Word'e kaydediyorum. İyi oluyor.

Hayır. Bende zamanında her çocuk gibi bir hevesle kırtasiyeden günlük alıp 3 gün tuttuktan sonra bırakanlardanım.

En son ilkokulda hoca bizden istiyordu, biz de yazıyorduk mecburen Onun dışında hiç günlük falan yazmadım. Başlamayı da düşünmüyorum açıkçası.

Hayır ama ilkokulda tutsaydım onu şimdiye kadar ilerletirdim sanırım. Güzel bir şey çünkü özel günleri falan hatırlarsın mutlu olursun, doların 2-3 TL olduğunu hatırlarsın sonra bi bakmışsın Dolar 2 TL bu zamanda pc toplanmaz aman neyse işte olayı geçtim.

2014 Temmuz - 2015 Haziran arası tutmuştum. Bıraktım.

Taa ilkokulda tutuyordum o da mecburi ödev olduğu içindi. Somestr tatilinde öğretmen günlük tutun demişti.

Yediğim her haltı günlüğe yazsaydım, gün yüzü göremezdim. Bazı şeylerin sadece aklın ücra köşelerinde kalması arz ediyor.

Kullandığınız uygulama var mı?

1996-2015 yılları arasında her akşam değil ama kaydedilmesi gereken şeyleri yaşadığım her günü tarihleriyle birlikte tuttum. Şimdi hepsi banka kasalarındalar. 2015 yılından sonra o kadar disiplinli olmadım ama gene de kaydettiğim 130-140 arası yaşanmışlık ve hatıra var, onlar da zamanla diğerlerinin yanında yerini alacak. Ben öldükten sonra da kardeşlerime ya da çocuklarına kalacaklar, çoğunlukla anlatamadığım neler yaşadığımı, yaptığım hataları ve doğruları, bunları neden yaptığımı her şeyiyle anlayacaklar. En azından benden sonra kalacak, beni hatırlayacak kişiler için bir hatıra olacaklar.

Hayır, hiç tutmadım.

Hiç tutmadım fakat teknoloji yüzünden insanlar kağıt kalem nedir unutmaya başladı. Bir şeyler karalamak güzeldir. Normal adabı ile defterde tuttuğunuz sürece! Telefon ile olacak iş değil. Eski usül kilitli günlük defterlerinden alın. Günlük tutmanın faydalarını yanlış anlayan arkadaşlar var. Dışarı dökemediğiniz hisleri bir yere dökmüş oluyorsunuz sonuçta. Depresyona girenler için de öneriliyor. Stres attırır.

@Turgineer Sifre koyabilecegin güzel uygulamalar mevcut. Arastir derim.

İngilizcemi geliştirmek için İngilizce yazıyordum bilmem kaç yıl önce, her gün değil tabii ki. Günlüğü haftalık yaptım ben.

Günlük adı üstünde günlük olarak tutulur zaten. 20 sene önce ne yaptığınızı yazmıyorsunuz. İsterseniz yazarsınız size kalmış. Aradan bir 20 sene daha geçtikten sonra geriye dönüp baktığınızda yüzünüzde tebessüm oluşturur, cidden böyle mi yapmıştım diye. Ben de tutmadım ama gereksiz bir uğraşta denemez.

Gereksiz bir uğraştan ibaret. Ne yapayım ben, 20 sene önceki anılarımı?

Peki, senin geçmişin çok parlak olabilir. Benim geçmişim parlak değil, oldukça karamsar bir kişilikteyim. Öyle millete neşe saçarım falan da, karamsarım. Geçmişte çok mu hatan oldu? Gelecekte düzelt gitsin. Ben geçmişi sevmiyor isem, ve günlük yazmayı boş bir uğraş görüyor isem, sana ne ki?

Günlükten ziyade düşündüğüm şeyleri çoğu zaman yazdığım bazen de resmettiğim bir karalama defterim var. Arada bir şeyler karalamak iyi hissettiriyor.

Merhaba, Technopat Ailesi'nin günlük tutup tutmadığını merak ettim. Günlük tutmayı düşünmeye başladım fakat bir deftere yazarsam ev içinde saklama konusunda yetenekli olmadığımdan bulunur, o yüzden telefona yazmayı düşünüyorum ama takvim uygulaması pek günlükler için elverişli görünmüyor.

Ben günlük olayına geçmişten zevk almak olarak bakmıyorum. Yapılan hatalar, çeşitli buluşlardaki aşamalar, insan ilişkileri gibi şeyleri bilmek, hatırlamak amacıyla yapılması daha cazip geliyor. 21 yaşında biri olarak ilkokuldan birini görsem "Ben en son bu adama küfür mü ettim yoksa sarıldım mı?" diye soruyorum kendime. Rahatça lafa giremiyorum. "Belki de kötüydük ama ben hatırlamıyorum" diye düşünüyorum. "Kötü durumdaysak neden o duruma düştük?" sorusu geliyor arından. Mesela ilkokul 1-2. sınıftaki hocamdan nefret ettiğimi hatırlıyorum. Ama nedenini hatırlamıyorum. Ben o kadından nefret ettiğim için oluşan sınıf tepkisini de az-çok hatırlıyorum. Benimle aynı fikirde olan bir kişi bile yoktu. Ama olay neydi onu hatırlamıyorum. Liseye giderken Spider-Man filminde Emma Watson'ı görünce ilkokul 6. sınıftaki hocam aklıma geldi. Çünkü aynısıydı. En azından ben öyle hatırlıyorum. Kadının adını hatırlasam da bulamadım. Günlük tutsam işime yarardı. Bir arkadaşımın programlama ödevindene yardım ediyordum . 1,5-2 gün algoritmayı oluşturmamı aldı. 30-60 dakika da kodun yazılması. Sonrasında ona teslim ettim ama olayı bırakmama rağmen aklıma yeni yöntemler geliyordu ve ben o kodu hem kısaltıyor hem de daha verimli hale getiriyordum. İlk oluşturmamdan sonra 4-5 kere daha düzenledim. Bunu nasıl yaptığımın öyküsünü okumayı isterdim. Çünkü şu an hiçbir şey hatırlamıyorum. O düşünce tarzı şu an bana fayda sağlayabilirdi. Bu tip birçok örnek verebilirim. Sizin de verebileceğiniz durumlar vardır elbet. Sürprizbozan: Doktorlar/Grey's Anatomy Spoiler'ı sayılabilir Ek olarak; Doktorlar dizisinde var mıydı tam hatırlamıyorum ama orijinal versiyonu olan Grey's Anatomy dizisinde sonradan Alzheimer olan cerrah güzelce günlük tutmuş. Kızı oradakileri okuyup onlardan yararlanarak yeni bir cerrahi teknik bile geliştiriyor. Başka birkaç durumda da işine yarıyor. Biyografi kitapları okumak gibi bir şey oluyor aslında o günlükleri okumak. Tecrübe kazandırıyor.

Yine de adına ne dersek diyelim kendimiz hakkında birşeyler karalamak güzel iş. Çoğunlukla da rahatlatıcı. Kendi kendine terapi uygulamak gibi.

Yok tutmuyorum, Minidump raporu okuruz ama.

Rüya günlüğü tutuyorum.

Tutmuyorum fakat güzel bir şeydir diye düşünüyorum. Filmlerde, dizilerde bu işi genellikle kızlar yapıyor diye toplumda ufak bir yanlış anlama var. İşte günlük tutmayı "zayıflık" gibi görüyorlar fakat bence iyi bir şey gibi, düşünseniz ya bundan 20-25 sene sonra o günlüğe baktığınızda anılarınız canlanır ve "heyt ne günlerdi bee" dersiniz

Yazık kafana.

Bana kalırsa, gereksiz bir uğraş. 20 yıl önce yazdığım şeyi görüp niye tebessümleneyim ki? Bana göre eskide kalan eskide kalmıştır. Eskiyi asla sorgulamam ve geleceğe bakarım, geçmiş benim için önemli değil.