Okurken benim sinirim bozuldu. İnsanlar demek ki konuşmak istiyor sizde geçiştirici cevap veriyorsunuz.

Söyle denemeyi dene çözersin işi. - Günün nasıl geçti - İyi beya ne yapayım sen nabiyon. - İyi bende Karşı taraf konu acar devam edersiniz sonradan.

Aynı şekilde arkadaş ortamında herkes kendine göre bir şeyler anlatıyor ilgi alanları olsun yaşadıkları olsun fakat bana sorduklarında anlatacağım şeylerin onların pek umurunda olmadığını düşünüyorum ilginç olan bir şey yok çünkü. Boş şeyler anlatınca dinleyen olmuyor zaten çoğu insanda zaten başkasının hayatını pek dinlemeyi sevmez genelde kendi hayatını anlatmayı seviyorlar bende aynı şekilde dinlemeyi sevdiğim için dinliyorum. Onlara farklı yada ilgilerini çekecek bir olay yaşamadığım sürece de klasik olayları anlatmıyorum.

Neyi anlatayım hocam, yediği şeyi anlatan insanlar var ben bunu beceremiyorum işte.

Sizi gerçekten anlıyorum hocam. Bu durumda onların alışmasını bekleyeceksiniz. Elinde sonunda saçma soru sormaktan vazgeçeceklerdir. Ama inanın bana yapabiliyorsanız sizin sohbet etmeniz daha iyi olur. Bazı zamanlar gelir insanın sohbet edecek kimsesi bile kalmaz.

Ben mi konuşmayı bilmiyorum yoksa insanlar mı fazlasını istiyor anlamadım. 23 yaşındayım ve garip geliyor bana bazı tavırlar veya sorular. Hani arkadaş çevremden değil sadece ailem, sevgilim, arkadaşlarım. Neden suskunsun? Bir derdin mi var? Suratın niye asık? Niye gülüyorsun bir şey mi oldu? Niye hiçbir şey anlatmıyorsun? Buraya normalde böyle konular açmam ama ben her şeyi konuşmak zorunda mıyım onu anlamadım. Ya da hayatımda olan biten her şeyi anlatmak zorunda mıyım? Yani böyle bir zorunluluk varsa günlük yazayım her gün okusun herkes hatıra defteri gibi. Farkındayım muhabbet açması zor olan bir insan olabiliyorum bazen ama neden sürekli zorluyorlar onu anlamıyorum. Bunun için sürekli bana tepkililer. Bazen başkalarına anlatıyorlar onunla da hiç konuşulmuyor diye. +Neler yaptın bugün? -Aynı şeyler. +Ne işte aynı şey?

Bana da olan bir şey ne yazık ki. Mesela Herhangi bir gün pek konuşmuyorum arkadaşım bir şeyler anlatıyor kendi ilgi alanında dinliyorum biraz gülüyorum ayıp olmasın diye. Bir süre sonra niye bir şeyler anlatmıyorsun, niye susuyorsun diye soruyor, bir şey mi var diye soruyor uykum var diyorum ki gerçekten de uykum oluyor fakat onu geçiştirmek için söyledim sanıyor. Başka zaman komik olmayan şakalar yapıyorum, biraz fazla gülüyorum neden bu kadar gülüyorsun diyorlar. Anlamıyorum bende ne yapmam gerektiğini, bir şeyler anlatmamı istiyorlar anlatacak bir şey aklıma gelmiyor rutin şeyler sürekli. Diyorum acaba ben mi kendimi çok asosyalleştiriyorum ben mi az konuşuyorum ama öylede değil anlayamıyorum pek.

Hocam sizle iletişim kurmak istiyor olabilirler. Siz de kimseyi mi sevmiyorsunuz? Konu açın biraz, 2 dakika konuşun olsun bitsin

Rutin hayatımdaki şeyleri anlatamıyorum ki hocam. Bana gereksiz geliyor. Anlatmaya değer bulmuyorum, mesela biri ne yaptın bugün dediğinde, önce düşünüyorum, neler yaptığımı süzgeçten geçiriyorum. Farklı ve akışı değiştiren bir şey yoksa: "hiç aynı şeyler diyorum"

Arkadaş çevresini boş ver, ama anne babaya geldimi, senin sadece iyiliğin için sorarlar.

Bazı arkadaşlarım sağ olsunlar bunu anlıyorlar. Nasıl tarif etsem yani güldükleri her şeye gülmesem bile. Tamam sen anlamadın veya senlik değil ama alışırsın diyorlar ki, o zamanlar bende dahil olup takılıyorum ve bunlar benim cidden iyi arkadaşlarım. Bu konuyu açmamın nedeni ekstra bir şey yapmam gerekiyorsa birinin izah etmesi aslında. Yani insanlara karşı yapmacık davranmakta istemiyorum. Biraz da soğuk kanlıyım sanırsam sorun orada. Geçen neredeyse araba çarpıyordu hızlı bir şekilde kaldırımlara çıktı. Tam önümde bariyer vardı o yüzden bana çarpmadı. Bunu arkadaşlarıma anlattım farklı bir şey diye ben sakince anlattım. Onlar benim yerime kalp krizi geçiriyorlardı sağ olsunlar.

Bu en basit kural karşılıklı soru sormak zaten bunu yapıyorum: Ne yaptın bugün? İyi ya sen ne yaptın? İyi bende... öyle işte seni sormalı? Bende iyi iyi işte aynı. Yani anlayacağınız fazladan 3 kelime uzuyor. Karşımdakini sabaha kadar dinlerim sorun yok, ama karşımdaki benim de konuşmamı istediğinde her zaman anlatmaya değer şeyler bulamıyorum kendimde.