Evet bende o yüzden söyledim yoksa karşılık verdiğim an şamar oğlanına dönme ihtimalim var.

Kardeşim bu dediklerinin neredeyse hepsini babam bana yapıyor bir yerden sonra ben ciddiye almıyorum kendi kendine konuşup dursun diyorum sanada bunu öneririm seni asosyal yapmasını engelleyebilirsin tabii ki bunu önce kendine kanıtlayacaksın ben şu ana kadar neyi hedeflediysem başardım bu yüzden potansiyelimin farkındayım bana kötü diyen birini umursamam sende bunu yapabilirsin kendine hedefler koy bunları başardığında özgüvenin gelişecektir çünkü insanın isteyipte yapamadığı hiçbir şey yok.

Yok hocam belki bir etki eder diye öyle dedim. Bende de durum o maalesef.

Maalesef bu durumu tek yaşayan sen değilsin. Aile durumunu bilmiyoruz baban hep mi böyleydi yoksa sonradan mı değişti onu da bilemeyiz ki babanın iç dünyasında ne olduğunuda bilemeyiz sonuçta bir baban var iyisi ile kötüsüyle ona düşman olma ne kadar haksız olsa da alttan al fazla muhabbet kurma ama onu görmezden de gelme şunu da unutma bu dertler gelip geçici kafanı yorma yoluna bak derslerine ve sağlına dikkat et.

Aynı durumu bende yaşıyorum.

Bende 15 yasindayim eskiden kambur yuruyordum ozguvensiz duruyordum babam her hareketime karisiyordu ama cok isime yaradi duzeltti guclendirdi beni ama babamla biz dost gibiyiz rahat rahat konusup sakalasiyoruz hatasi olsa gelir ozur diler beni kirmaya calismaz belki senin babanda seni guclendirmeye calisiyordur.

Takma kafana. Umursama onu. Takıyorum ne olursa olsun diyorsan tebiyenin bir sınırı var. Karşılık ver. Ama sen onu boş ver umursama. Sosyalleş, dinleme babanı. Öz güvensiz de olma ne olursa olsun.

Merhaba, babam çocukluğumdan beridir bana bağırıyor ve hakaret ediyor bir sorun olduğunda küçüklüğümde bunu kendi yönetimimle çözemeye çalışırdım her işi değil tabii ki ben bunu başarabilirim diye gayret gösteriyordum ama babam hep böyle olur mu hiç! Saçmalama, ne alaka! Diye diye artık onun yanında kendi fikrimi kendi düşüncemi anlatmıyorum hatta neredeyse onunla hiç konuşamıyorum ve bana da sonra da şunu diyor "senden bir şey olmaz" bana bunları söylüyor. Kendisi yanımda yokken nasıl biri olduğumu bilmiyor her gün illaki bağıracak kavga çıkaracak hayatta mutlu olmaya çalışıyorum ama o beni bambaşka birisine çeviriyor yürüyüşümle fikirlerimle vb. çoğu şeylerimle alay, eleştiriyor insanların içinde rezil etmeyi çok seviyor küçük bir hatamda bağırıyor ben hafif tepki veriyorum hemen bana vurmaya geliyor hayatımı zehir etti. Yaşım 15 bunu çocukluğumdan beri yapıyor tepki veriyorum o da "sen büyüyünce çok saygısız olacaksın" diyor yaptığı şeylerden özür bile dilemiyor hep kendini haklı çıkarıyor. Kendisi benden daha tehlikeli daha önemli hatalar yaptı fakat bunlara ne var bunda, hiçbir şey olmaz diyerek geçiştiriveriyor kapımızın anahtarını dışarıda unuttu annemde hesap sordu ama babam ne var bunda dedi! Hayatım zehir oldu zehir artık dışarı çıkarken şunu düşünür oldum insanlar hareketlerime bir şey söyler mi acaba rezil olur muyum beni asosyalleştirdi! Sonra da bana bundan ötürü ukala ukala laflar ediyor onunla iyi geçinmeye çalışıyorum ama olmuyor bir iyilik yapsa bunun karşılığını kötülük yaparak alıyor görünüşüm ona benziyor ama Allah korusun huyları bana benzemesin. Çok zor durumdayım annem de babam da bana beceriksiz diyorlar bana hiçbir şekilde zarar vermeseler onlara tepki vermem zaten saygısızlık oluyor ama bu kadarı tepkisiz kalınırsa daha fena oluyor hem de ben saygısız biri değilim beni sadece zanları ile tanıyorlar.

Hocam biraz haklısınız babanın mizacına göre değişir bazısına karşı çıkarsın hiçbir şey demez içine atar arka planda bekler kimi ağzını açtırmaz kimiyle küfürleşirsin oranın ucu açık.

Hocam ya çok modern bir ailede yaşıyorsunuz ya da dizilerin etkisinde kaldınız şahsen ben babama bir tartışmada asla karşılık veremem sadece ben böyle olmadığımı düşünüyorum