21 yaşındayım her şey aynı. Babamın gözünde onun malından başka bir şey değilim kurtulamıyorum. Delirmek üzereyim. Her şey aileye bağlı şansa düzgün ailede doğanlar hayatı yaşıyor.

18 yaşına kadar dayan elinde şu an hiçbir şey yok paranı az çok biriktirmeye bak 18 olunca ya üniversite ile devam edeceksin ya da bir yerde çalışıp paranı kazanacaksın çalışırsan eline daha çok para geçer biriktirdiğin az paranla ise kendi evine vb çıkarsın her gün makarna yersin ama yine de o ruhunu sömürenlerden uzak durursun dostum.

Güzel bir şehirde üniversite okumaya ve/veya çalışmaya başladıktan sonra hepsi düzelecek, hiçbir şeye veya hiç kimseye bağlı kalmadan muhtaç olmadan hayatına devam edeceksin, hayat senin hayatın olacak. 18'e kadar sabret. Hayatında boş beleş çöp suyu insanlar olacağına yalnız olmak daha iyi

Babanın böyle olmasının nedeni aslında baba olmaması gerekmesi. Linçleyebilirsiniz ama ebeveyn olmak çocuğunun karnını doyurmaktan, flash tv'de gördüğünüz "alın teri" güzellemelerinden ibaret değil. Hatta bu, maksimum %20'lik kısımdır. Çocuğu mental olarak hazırlayacak mentaliten yoksa çocuk sahibi olmamalısın. Çocuğuna her gün b k parçası gibi davranıp, günün yorgunluğunu onun üzerinde atacaksan ebeveyn olmayı düşünmemelisin bu kadar basit. Yazık bize gerçekten üzülüyorum

Doğdum doğalı yalnız olmaktan bıktım. Bir insanın bir tane bile mi dostu olmaz? Bir tane bile olmadı ilkokuldan lise 2'ye kadar (zaten lise 2'yim). hep okulda yalnız yalnız yemeğimi yedim, kalktım kendi kendime oynadım herkes dışladı beni. Babam bile. Her gün babam bana küfür ediyor artik bıktım diyorum ki evden mi kaçsam, cüzdanıma bakıyorum 100 TL para, içinde 30 lira olan otobüs kartım. Derslerden bıktım. Her gün çalışıyorum şu lanet dersler bir türlü kafama girmiyor. Sonra akrabaların gelip bir de bana nasihat vermeleri veya kızmaları yok mu? Spor yapayım diyorum ulan bir spora bile mi yeteneği olmaz bir insanın? Diyorum ki kitap okuyayım bir popüler bilim kitabı olmuş 100 lira ne kitabı okuyacaksın deyip onu da almıyorum. Havuz fitness gibi şeylerim de yok. Dışarı çöpü atmak haricinde çıkmıyorum. Son düzenleyen: Moderatör: 10 Eylül 2022

Ben denemedimmi sanıyorsunuz. Hergun konusmayada çalıştım ama dediğimi umursamıyorlar bile. Wp grubuna ayda yılda 1 mesaj yazıyorum cevao bile vermiyorlar bu adamlardan ne beklersin. Ne akrabadan nede dosttan yana yüzüm güldü bu hayatta. Biri senin açığını arar diğeri yüzüne bile bakmaz

Benim canımı sıkan dostumun olmaması değil bana insan gibi davranmamaları birkere bile beni yanlarina çağırmadılar. Birkere gel bi çay içelim bile demediler. Hergün buluşuyorlar birkere bilemi çağırmassınız bir adamı ya. Birkere lan insafsız. Adam orada yanlızlığında boğuluyor bunlar hala yüzüme bile bakmıyorlar.

Bu tarz başlıkları görmek nedense beni güldürüyor. Daha hayatın baharında olan birisinin bu şekikde sanki bütün hayatı böyle geçecekmiş gibi davranması ergenlikteki hormonal dengesizlikten başka bir şey olamaz diye düşünüyorum. İnsanların bir süre sizinle konuşmamasını bu yaşta dert ediyorsunuz gelecekte neler yaşarsınız tahmin bile edemiyorum. Lise vb. yıllar hızlıca akıp geçer. Kafaya takarsanız her şey size cehennem ızdırabı yaşatacaktır. Arkadaş edinme konusunda ümidinizi kesip "zaten benimle olmak istemezler" tarzına benzer şeyler düşünmek yerine arkadaş edinmeye çalışıp hayatın tüm yerlerinde bu şekil de atılgan olun. Lise 2'de savaş görmüş bir asker gibi davranmanın kimseye yararı yok.

Dostum yetenek gerekmiyor, herkes baştan öğrendi bazı şeyleri. Sporuna git, kitabını parayla alamıyorsan ücretsiz bir şekilde başka kitaplar okumaya çalış ya da ucuz yollu kitaplara ulaş. Bir yerden sonra açılmaya başlayacak her şey, daha denemeden hayattan bıktım denmez. Akrabalarını da boş ver, sadece konuşurlar Paranın önemsiz olduğunu da bir yerden sonra göreceksin. Biraz dişini sık ve bir şeyleri dene, hatta üzerine git.

Kimse umursamaz ki. Sen gideceksin, tanışacaksın, konuşacaksın. Belki kafa yapılarınız uyacak, arkadaşlık kuracaksınız. Olmazsa olmadı dersin biter. Birinin ayağına gelmesini bekleyerek hayat geçiremezsin ki.

Kitap konusunu kütüphanelerden ücretsiz bir şekilde halledebilirsiniz.

şuanlık ve ya geçici olarak yapacağım tüm şeyler seni eğlendirecek ama işin sonunda yalnız öleceksin

Aslında çoğu insan aynı yollardan geçiyor. Derslerine çalış. Kendini Geliştir. İllaki ilerde kendini bir arkadaş ortamında bulursun. Kendini arkadaş bulcam diye zorlama. Gerçek dostlar edinmeye çalış. Sırf ortam edinmek için karaktersizlere tahammül etmeye çalışma. Hakedene hakettiği muameleyi vereceksin. Akrabalara gelecek olursak Türkiye'de düzgün bir aile yapısına sahip olanlar gerçekten çok şanslı. Kendimden örnek vereyim yolda görsem selam vermem.

16 yaşındayım ben açaçaktım bu konuyu siz açmışsınız hocam şu an inanın 11. sınıfım tek arkadaşım olmadı tek yedim tek yiyorum yanımada kimse oturmaz.

Önce okuluna odaklan sonra haftanın 4 günü düzenli spor yap. Okulunu etkilemeyecek düzeyde Part Time bir iş bulursan hem çevre edinirsin hem cebinde paran olur. Mağazacılık gibi. Zamanla her şey olur, arkadaşların olur sevgililerin olur ama önce kendin için mücadele edip bahane üretmekten vaz geçmelisin. Salona gidemiyor musun? Parka git. Kitap alacak paran mı yok? Pdf indir oku. Çözüm çok ama önce sen istemelisin. 33 yaşındayım, senin yaşlarındayken bende senin gibiydim yaptığım ilk hamle kazandığım ilk parayla ki ben tekstilciyim - kick box kursuna gitmek oldu. Salonlarda sıkı arkadaşlar bulursun.

Belki de dert sandıklarımız aslında gerçek bir sorun değildir...

Seninle her şeyimiz aynı ben de lise 2'yim yazdığın ne varsa bende de aynıları var hayattan bıktım ben de çözüm yolu arıyorum. Ailemle iletişimimiz nota sınava dayalı. Sınavım kötü gelirse aramız hep kötü oluyor. Yalnızım. Hayattan zevk almıyorum artık.

Şu yalnızlık beni de bırakamadı kaç senedir. Düzeleceğiz inşallah be.