Acı duyum varsa hayatıma devam ederim tabii etkisiyle biraz gevşetirim. Acı duygum yok ise ölümcül olan her şeyi yaparım.

Emeklilik yaşı 900+ olurdu belki 950. Ekonomi batacağından dolayı fakir ve zayıf insanlar için hayat cehenneme dönerdi. Almanya, İngiltere gibi ekonomisi ve teknolojisi gelişmiş milletler için daha uzun sefa dolu bir hayat olurdu. Dünya belirli bir ölüm ve doğum oranına sahip, dünyada ölüm oranı azaldığı halde nüfus artıyor ve bu düşündüğün olsaydı nüfus aşırı artacağından yaşam şartları zorlaşırdı 100 sene içerisinde. -Fakirlere tabii ki.

Olabilir. Benimde kişisel görüşüm benzer sayılabilir. Dünyada yapabileceğimiz şeyler kısıtlı. Belkide 200 sene boyunca yaşasak dünyadaki her şeyi yapacağız. Bundan sonra yapılacak bir şey kalmadığı için can sıkıntısından dolayı ölmeyi tercih edeceğimizi düşünüyorum. Ayrıca bir teorim var. Kendi hayatımda 6 ve 16 yaşları arasını çok net hatırlıyorum diyebilirim fakat 16 ile şuan ki yaşıma(21) kadar olan çoğu şeyi hatırlamıyorum. Bunu uzun bir sürece oturdum düşündüm araştırmalar yaptım. Araştırmalardan en çok dikkatimi çeken benim kabul ettiğim teori bir şeyleri ikinci defa yaşamak. Hayatımızda bir şeyleri ilk defa yaşarken mutluda olsak mutsuz da olsak o şeyi ilk defa yaşadığımız için hayat bize zevkli geliyor ve sürekli bir arayış içinde oluyoruz. Fakat bir yaştan sonra hayat sürekli olarak monoton hale geldiği için hayatın pek bir anlamı kalmıyor. İlk aşık olduğunuz insan, ilk öpüşmeniz, ilk defa bir yakınınızı kaybetmeniz, ilk defa bir üniversiteye girmeniz, ilk sürdüğünüz araba, ilk oynadığınız oyun, ilk defa yurt dışına gitmeniz gibi şeyler unutulmuyor. Bunlar ilk defa yaşandığı için hafızamızın bir köşesinde kalıyor mutlu yada mutsuz anılar olması fark etmiyor. Bundan sonrasını kendi hayatım için anlatacağım. Şuan 21 yaşında Ege elektrik bölümünde okuyorum. Güzel işler yapıp ev aldım, araba aldım ve hayat bu noktadan sonra monoton olmaya başladı. Okulda okuyorum mühendis olacağım ama sadece olacağım gibi hissediyorum. Bir işe girip 8-5 çalışacağım ve hayat böyle bitecek. Ölümsüz olduğumu varsayıyorum. Nasıl olsa ölümsüzüm sürekli iş kurarım zengin olursam olurum olmazsam batar çalışır öderim tekrar iş kurmaya çalışırım. Bir şekilde maddi problemi çözerim nasıl olsa ölümsüzüm her türlü para kazanma yöntemini denerim bir tanesi tutar zengin olurum. Bu parayla yapılabilecek her şeyi yaptım diyelim. Altından yapılma uçağım var Lamborghini arabam var. Akla gelebilecek her şeye sahibim. Artık sahip olmak isteyebileceğim bir şey yok çünkü her şeyi almışım. Yıllarca sürekli aynı şeyleri yapmaya devam edeceğim ve bir yerden sonra artık ölmek isteyeceğim çünkü aynı şeyleri belkide 10 bin yıldır yapıyorum. O yaptığım işler artık sıradan gündelik yaşam oldu benim için. Artık hayal edebileceğim bir şeyim yok bir hayalim yok. Bu yüzden ölmek isteyeceğim. Birini sevip aşık olamam çünkü aşık olduğum insan ölüp gittiğinde daha çok ölmek isteyeceğim. Birilerine aşık olamayacağım çünkü öleceklerini biliyorum. İşin sırrı kısacası ''HAYALİNİN OLMASI''. Hayallerimiz yoksa bir amacımız yoksa binlerce yıl yaşasak bile boş. Yaşadığın onca yılı hissederek yaşamıyorsan kaç yıl yaşadığımın önemi yok. Önemli olan uzun yaşamak değil, hissederek yaşamaktır ve hayat yaşantı aramak değil kendini bulmaktır.

Ölümsüzsün ama hapisten nasıl kaçacaksın

Kafayı yememek için her türlü önlemi alırdım. Ölümsüzlük ve delilik iyi bir kombinasyon olmazdı diğer insanlar için

Asker olurdum sanırım VR oyunlarından çok daha iyi

Ölümsüzlük başta mükemmel bir kavrammış gibi algılansa da aslında bir noktadan sonra tatmin olma duygusu zorlaşacağı için kabusa dönüşebilir. Yani ölümsüzlüğü elde etmeden önce bu süre boyunca nasıl tatmin olacağınızı, nasıl iyi hissedeceğinizi de planlamanız gerekiyor Yoksa yaşayan bir ölüden farkınız kalmaz.

Technopat de olunca biraz Sosyopat olabiliriz

Hayatta yaptığıma çok pişman olacağım şeyleri ölümsüz olduktan sonra bol bol yaparım. Arkadaşlarımı öldürme, müdürlere isyan çıkartıp hepsini öldürme, bazı toplumları bir araya getirip yakmak, sonrasında Hitler gibi küllerinden sabun yapıp satar, ülkeyi bayağı rahatlatırdım.

Wolverine öyle işte 2013 olan filmini izle de gör nasıl oluyor insan.

Ya ömür boyu ceza alırsan

GTA'da yaptıklarımı. Bir tane Porsche çalıp, askeriye basıp, F16 çalma falan filan

Mühimmat lootlayıp HSBC ana bankasına ve bu bankanın sahiplerinin bulunduğu mekanlara bombalı saldırı yaparım. Monster laptop alacaktım bir yakınım 15 yıllık müşterisi 5K kredi vermediler. Bunu dışında tüm kargo firmaları ile internet servis sağlayıcıların olduğu mekanları tarardım. Yıllardır kullandığım ADSL, bir gözüm hep RJ45'in ucunda bunların bunaltısıyla interneti yok ederdim. İlk işim yemeği içmeyi bırakıp yukarıdakileri yapmak sonra zor kullanarak büyük bir toprak alıp, şöyle denizin gördüğü doğa içinde. Tüm sevdiklerimi buraya yerleştirirdim onlar ölene kadar rahat ettirmeye çalışırdım zaten max 90-95 yıl sonra hepsi ölecek ben yaşayacağım. Geldik güneşin 3. Çağına Tüm sevdiklerim öldükten sonra, e artık tüm dünya da tanıyor beni ve artık karşı koymak için yollar aramaya başlamışlardır bu yolda ilerleyenleri temizlerdim. Ardından her ülkede koloni şeklinde ufak ufak ordular kurardım. Dünyayı yönetmek değil amaç, her yerde elimin kolumun olması. Sonrası... Büyük bir boşluk, şuan kestiremiyorum.

İyi ki ölüm diye bir şey var. Şu an bile Şeytan'a dönüşenleri görüyorsak eğer, yanlış bir kişinin elinde ölümsüzlüğün nasıl bir zarar vereceğini düşünemiyorum bile. Ayrıca sadece ölümsüz olmak insana büyük bir güç vermeyecektir. Çünkü bu durdurulamaz anlamına gelmiyor. Süpermen olmuyorsunuz sonuçta )

Ölümsüz adama ceza işler mi

Aslında yine yanlış sordum ama olsun Dünya hiçbir zaman bu şartlarda daha iyi olmayacak belli ki. Kişisel olarak o kadar uzun yaşayan birisi daha kısa yaşayandan daha iyi olur muydu? Yani hayatı boyunca bazı yanlışları yapmış belki bazı şeyleri kavrayamamış veya cahil bilgisiz vs göçüp gitmiş. Bu kişi daha uzun yaşamış olsaydı bu hatalarından sizce geri dönebilir miydi? Saykolar dahil değil buna Yani bir insanın ömrü 5 10 kat daha fazla olsaydı misal olsun diye böyle yazıyorum. Böyle bir durumda o kişi giderek daha mı iyi olurdu yoksa daha mı kötü olurdu yoksa yerinde sayar mıydı? tabi kişisine bağlı ama yine de genel olarak bakarsak nasıl olurdu acaba.

Bu foruma gelip sorardım

Herhangi güçsüz bir ülkenin yönetimini ele geçirip devleti süper güç yapardım. Not: Fazla hoi4 ile kafayı bozmuşuz arkadaş hayallerimiz bile garip.

Büyük ihtimalle ölmeyi isterdim Hayattan ne kadar bezdiğimi siz düşünün artık.

Inna konserin de sahne de oturmak

Aslında konu içeriği biraz eksik kalmış gibi. Doğal bir şekilde vücudunuz yaşlanıp kendini öldürmeseydi ölümsüz hayatınızda neler yapmak isterdiniz gibisinden. Silahla falan vurulduğumuzda ölmemiz lazım. Yoksa çok fantastik fikirler ortaya atılıyor bence.

Belki de ama o Wolverine ve film tabi ki.

Bununla ilgili bir kısa animasyon var adı azrail işi bırakırsa ne olurdu? Akla gelebilecek her şeyi yapıyorlar en son boyuna nükleer bombaları basıp dümyayı yok ediyorlardı. Kişisel fikrim bence ölümsüz olsak ölmenin yollarını arardık, düşünsenize tüm sevdiklerinizi arkadaşlarınızı dönem dönem her yeni gelenleri kaybediyorsunuz, sürekli aynı hüzün sürekli aynı acı, herkes birgün sizi bırakıp göçüyor ve yalnızlık hissi sizin kendinizi uzay boşluğunda karadeliğin içine doğru atmanıza sebep olur. Son düzenleyen: Moderatör: 29 Eylül 2019

Oraya sadece 'BAGUVİX' yazılmış CJ girebilir

Ölümüne gardiyana dalacaksın. "Ölümüne"

Vay be. Forumdakilerin çoğu sosyopatmış D:

Kendimi uzay boşluğuna salardım

Okurum ve okurum. Ölümsüzlük, okudukça işkence gibi gelmeye başlayacak.

Ölmenin yollarını arardım.

Tabi daha önce kaçırılıp neden ölümsüz olduğunu anlamak için içini açmazlarsa ) Bu tarz bir dizi vardı, Heroes ilk sezonları fena değildi.

Mantıklı. Beğendim.

Eğer acı hissetmeyecek olursam, extreme ve aynı zamanda ölümcül olan ne varsa yapardım. Eğer acı hissedeceksem normal bir şekilde yaşardım herhalde.

COD oyunundaki gibi öldüğüm yerden geri başlardım

Ölüme yakın anlar yaşamak isterdim.

Uzay boşluğuna kendimi salardım.

Bu nasıl bir mantık anlamadım, pişman olacağınız şeyleri yapıp hayatınızın sonuna kadar pişman olmak mı istiyorsunuz? Ayrıca o dönemdeydi dediğiniz, günümüzde hiçbir ülkeyi sabun yaparak rahatlatamazsınız. O kadar kötü şeyler yapacak olursanız da milyarlarca insan sizi durdurmanın bir yolunu bulacaktır, her zaman bulurlar. Ölümsüzsünüz, tanrı değil.

4 duvar arasına tıkıldığında ölümsüzlük seni hapisten çıkaracak şey olmayacak.

Anlatılmaz yaşanır.

Ölümlü psikolojisinde olup ölümsüz olmayı düşünemezsin, sadece hayal edebilirsin. Yani ölümsüz olsaydın şu an ki düşüncelerine sahip olmayacağından tahmin edemezsin.

İntihar etmeye çalışırdım

Ölümsüz olsaydınız neler yapardınız arkadaşlar

Hayatımı yaşardım.

Demek istediğim, hayat kısa. Eğer kısacık hayatımda pişman olacaksam yaşamama gerek yok bence.

Ölmek isterdim. Sevdiklerim gözlerim önünde sürekli can verirdi.

Peki ölümsüz olan bir insanın hayat tecrübesi nasıl olur sizce? Yani bir 70 80 leri görecek kadar hayatı yaşayıp kitaplar okuyup hayat tecrübesi yaşamak var bir de 100 lerce 1000 lerce 10000 lerce yıl yaşadığınızı düşünün. Yani misal 10 bin yıl yaşayan birisi ile 30 40 yaşlarındaki birisi aynı olabilir mi? Karakter, davranış, kültür, hayat tecrübesi vs vs.

Bir canlı yayına çıkıp tüm dünyaya ölümsüzlüğümü kanıtladıktan sonra bir iksir yaparım onu satıp zengin olurum milleti dolandırıp kaçarım.

Uzun vadeli bakınız, sonsuza dek pişman olmak? Ayrıca neden bu kadar ölüm? sizin sonsuz barışı temsil etme gibi bir şansınız da var neticede. Geçmişte yapılan hataları sonraki nesillere aktarmak vb. insanlığın canlı ve kıyamete kadar sonsuz rehberi olabilirsiniz.