Her ne kadar saygı sebebiyle karşısında boynumuz kıldan ince olsa da babadır sonuçta bugün bir yerlere geldiysem onun sayesinde hep bu şekilde düşünürüm, onunla olduğundan daha çok vakit geçirmeye çalışırım babanızla iyi geçinin bazı şeyler sizde bitiyor maalesef...

Benim babam nakliyeci. Ayda bir ya da iki kez eve uğrar. Sanırım evde çok fazla görmediğim için annemle samimi olduğum kadar samimi olamıyorum onunla.

Ben de küçükken çok az görüştüğüm için samimi değilim.

İletişim kurmak kilit nokta. Alın karşınıza, sohbet edin. Sorunlarınızı konuşun, nasıl düzelteceğinizi konuşun. Ben edemedim.

"Vakit varken tomurcukları topla çünkü bugün gülümseyen bu çiçek yarın ölüyor olabilir..."

Birazda küçüklükten yaşanan olaylar bir de büyükler her şeyi bilir düşüncesi var büyüklerde bence sizi sıkıyorsa durumda sıkıntı vardır beraber vakit geçirmeyi deneyin.

Ben de rahat hissedemiyorum. Konuşup düzeltme imkanım da yok. Düşüncelerimiz çok zıt.

Adı üstünde babadır babasından utanmayan yoktur burada. Çok üstünüze düştüğü için işe gidince neşeli oluyorsunuz. Fazla sorumluluğa gelemiyorsunuz. Yani yaşın biraz büyükse babanla şakalaşmaya çalış ama tabii bir arkadaş gibi değil. Baban ne yaparsa git yardım et meslekler hakkında konuşun devamlı bilmediğin konu hakkında sorular sor. Ne kadar soğusan da baban sonuçta vazgeçilmez bir şey. Allah korusun ama öldüğünü düşün sonra çok pişman olursun. Baban senin her şeyine karışıyorsa bil ki seni çok seviyor kötü yola düşmeni istemiyor. Kıymetini bil bence. Samimi görünürsen oda sana samimi davranacaktır. Dediklerimi yaptıktan sonra eğer olmazsa bu sefer karşına geç konuş. Neden böylesin de mesela. Ailenin kıymetini bil yoksa hiç kimse sana bir aile gibi davranmaz.

"Samimi değilim zaten aman yaa" Deyip konuşmamanın manası yok. Gidin sohbet edin. Samimiyet kurmaya çalışın. Karşılık verirse ilerlersiniz. Şayet vermez ise o zaman bırakabilirsiniz çabalamayı.

Biliyorum burası teknoloji forumu ama paylaşma ihtiyacı hissettim. Küçükken babamla ilişkim iyiydi ama eskiden çalıştığı yerde işi yüzünden bazen 3 hafta eve gelmez iş yerinde kalırdı. Haliyle çok az vakit geçirmeye başladım babamla. Birkaç sene önce başka yerde çalışmaya başladı ve iş saatleri düzene girdi ama ben babamla ne zaman aynı yerde bulunsam oradan uzaklaşmak istiyorum. Hiç konuşasım gelmiyor adamla, bir şey sorarsa kısa cevaplar verip geçiştiriyorum. Zaten bana çok karıştığı için ondan bayağı soğudum. Kendimi toplayıp konuşmak istiyorum ama olmuyor, sanki utanıyorum babamdan. O evdeyken rahat davranamıyorum işe gittiği an neşem yerine geliyor. Fazla abarttığımı biliyorum karşımda babam var ama olmuyor işte, konuşamıyorum. Aynı durumu yaşayan birisi var mıdır forumda bilmiyorum ama bir akıl verin şu kardeşinize.