Moralinizi bozmak istemem ama belki de arkadaşınız sizi hayatından tamamen çıkarmak istiyor.

Olabilir hocam ama sebebini anlayamıyorum.

Zaten başka şehirdeymişsiniz hocam, açıkça sorun niye böyle yapıyorsun diye. Muhtemelen hoşlandığınızı fark etmiştir, belki de değişmiştir artık. İnsanlar zamanla değişiyor, geçen gün 2-3 sene önce forumda yazdıklarıma baktım. Konuşma şekli, düşünceler bir hayli farklı. Sizin arkadaşınızda da böyle olmuş olabilir.

Ben de bunun gibi olaylar yaşadım. Ancak kavga vb kötü durumlar olmadı. Çoğu arkadaşımdan haber alamıyorum. Nerede olduklarını da bilmiyorum. İçimde bir keder vardı. Daha sonra kendimi toparladım ve önüme baktım. Hatta bazılarıyla tekrardan karşılaştım. O benim tesellim oldu. Önünüze bakmanızı öneririm. Her insanın huyları her yaşında aynı değildir genelde. Zamanla değişir hatta aranız bile açılabilir. Ama umutsuzluğa kapılmayın arkadaşım olmayacak diye. Bazen insanın çocukken arkadaş çevresi olmazken daha sonradan çevresi oluşmaya başlar. Bazen de tam tersi olabilir. Ben ilk durumu yaşadım. Hatta bir ara ''Ulan cenazemi bile taşıyacak 4 kişi yok, unutulmaya mahkumum'' diye düşünürdüm. Davranışlarımdan dolayı olabilir mi diye düşündüm. Çünkü genelde saygın biri olmama rağmen bazen öfkelenip birilerine küfredip kalbini kırdığımı hatta o yüzden dışlandığımı ve mal olarak görüldüğümü düşündüm. Hatta mezuniyetten 1 hafta önce herkese mesaj yollayıp eğer sizi kıracak bir davranış yaptıysam özür dilerim gibisinden mesaj yazıp helallik istedim. Verdiler sağolsunlar. Yolunuz açık olsun dedim. Daha sonra çoğuna ulaşamadım tabii ki. Şu anda hala yalnız gibiyim. İçimden bir umut biraz daha bekle diyor. Elbet istediğimi alacağım bir gün. Siz de üzülmeyin. Önünüze bakın. Kurtarmanız çok zor görünüyor. Size kolaylıklar dilerim.

Hocam çok fazla film izlediniz herhalde.

Yapışsaydın dudaklarına.

Bana karşı hiç olmamıştı hocam, diğerlerine elbette olmuştur.

yutkunamadım.

Geçmişe takılırsan ileriyi göremezsin ondan hayır gelmez kardeşim yoluna bakmanı öneririm.

Hoşlandığını hissettiklerinde bitiriyorlar arkadaşlıklarını. Sanki öz kardeşiz.

İlkokulun ilk gününde tanışmıştım ve neredeyse 9 sene olacak. Çokça anım oldu hatta kırdığı bir küçük heykel vardı, onu hala saklıyorum . İlkokul bitti, ortaokulda da aynı sınıfta idik. Ortaokulda da çok iyi geçiniyorduk. Ki kızın ailesini tanıyorum. Ama ne zaman sınav ve pandemi girdi aramız açıldı. Sınavdan sonra beklenilen sonucu alamadı ve daha az puanlı bir yere gitti. Ben ise şehir dışına. O andan sonra uzun süre konuşmadık. Hatta kavga derecesine bile geldi. Neredeyse 7 ay adam akıllı hiçbir şey yazmadı. Son zamanlarda anca konuşmaya başladı ama o kadar soğuk ki sanki 9 senedir tanıdığım insan değil öyle yeni tanıştığım birisi. Ayrıca ona ulaşmaya bayağı kastım. Çevresine, arkadaşlarına uzun süre mesaj attım. Tekrar konuşmaya başladığında buna da değindi. Neden herkesi darladın benzeri şeyler dedi. Evet aşırı kaçmış olabilirim doğru ama sadece merak ediyordum. Merak ediyorum çünkü ondan hoşlanıyorum Sizce ne yapmalıyım, sadece eskisi gibi olmak istiyorum. Son düzenleyen: Moderatör: 7 Mayıs 2021

Psikolojik olarak olabilir. Düşük puan aldım, onlar gibi olamadım diye hırstan gözü dönmüş olabilir. Ancak hırslı biri olup olmadığını bilmiyorum. Önceden yaptığı davranışlara da değinirseniz sevinirim.

Ne yazık ki insanlar değişiyor. Sizin iyi bildiğiniz kişi aslında size düşmanlık ve kin beslemiş olabiliyor. Ya da tam tersi sevmediğiniz kavga ettiğiniz biriyle sonradan çok yakın arkadaş olabiliyorsunuz.

Kıskanç biri miydi? Böyle insanlar var, sonuçta kedi ulaşamadığı ciğere mundar dermiş.