Konudaki kişinin sorunu bende de var. Dediğiniz kelimeyi araştırıp biraz düşündüm. Duygu körlüğü diyor. Bu aleksitimi denen şeyde duygu ile ilgili hiçbir şey olmaması mı? Yoksa biraz azalması da bunun içine giriyor mu? Ben de kendimde duygumun çok az olduğunu düşündüğüm için soruyorum. Kafam aşırı karışık. Biraz daha araştırdım ve alektisimi denen şey bende yokmuş. Konuyu takip edeceğim. Belki ben de çözerim bu sorunu.

Duygu yoksunluğundan ziyade var olan duyguları tanımlayamamaktır. Ekşisözlük' de gördüğüm bir entry çok iyi anlatıyor aslında: ""garip bir şekilde olumsuz duygulardan yana çok fazla sıkıntı yaşatmayan fakat olumlu gibi konularda yapacak verecek bir reaksiyon bulamayıp yalnızca sırıttıran birine dönüştüren garip bir rahatsızlıktır. özellikle çiftlerde bu rahatsızlığı olan taraf hem kendini hem de karşı tarafı bir hayli yıpratıyor. kendimden örnek verecek olursam eğer; güzel yemek yapıyordu mutlu oluyordum ama karşılığında "beğenmedin mi?" hayır diyorum "güzel, son derece lezzetli " ee neden tepki vermiyorsun? gibi bir soruyla karşılaşıyorum. insan bilmediği şey konusunda nasıl tepki verebilir ki? beni sevmiyorsun diyordu, fakat seviyordum ben onu. göstermiyorsun sevgini diyor bilmiyorum ki nasıl gösterilir. bir keresinde o kadar çok mutlu olmuştum ki ağlamıştım mesela belki de duygular konusunda eşik değeri yüksek olduğu için algı daha geç geliyor da olabilir . garip bir yetersizlik. zor durumda bırakıyor insanı."" Kendimi bildim bileli, kesinlikle sıfır duyguya sahibim diyemem. Hatta günümün tamamını müzik, hayal ile geçiririm. Ama duygularım harbiden de bana tanımlayamadığım bir enerji yumağı olarak gelmişti. Sözlü müziklerden ziyade vaporwave gibi veya anime müzikleri gibi duygunun büyük oranda sesle iletildiği müzikleri dinleyip geri kalanından rahatsız bile oldum. Sıfır sosyal hayat bir kenara, insanın kendi ailesine bile tek gram duygu hissetmeyip, pişmanlığa sürükleyen bir durum bu. Online Alexithymia Questionnaire Ekşideki diğer entrylerin de okunmasını öneririm merak eden için.

Zamanla olur arkadaşın. Kafana takma daha gençsin.

Hangi şehirde ikamet ediyorsunuz? @Onur Haha Atan

Ben de Diyarbakırlıyım ve bende de aynı sorun var. Son düzenleyen: Moderatör: 2 Mayıs 2019

Bol bol kitap okumayı dene.

Aleksitimi diye bir şey var. Bakmanı öneririm.

Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et videoyu izlemeni tavsiye ederim. Tavsiye verecek olursam; muhakkak arkadaşlarınla ortak konularınız oluyordur. Ortak konular üzerinden gitmeye çalışın. En basitinden sınıf arkadaşlarınla dersleriniz ortak. Oradan konuya girin. Şu derste şu konuda anlamadığım yerler oluyor, bana yardımcı olabilir misin? Bu tür yaklaşımla daha sonra farklı konular ekleyerek arkadaş çevren artacaktır. Tabi herkesle muhabbet etme gibi derde girme derim. En azından kafa dengi arkadaşların sana yeterli olacaktır.

Merhaba ben 16 yaşımdayım ne gerçek hayatta ne de sanalda hiç arkadaşım yok (1 tane var sanalda) neyse mesela okulda kimse benimle ilgilenmiyor beni umursamıyor çünkü çok sıkıcıyım. (Bu yüzden 2 senelik lise hayatımda arkadaşım olmadı) ders veya tenefüslerde sürekli oyun hayali kuran biriyim. Bazen bakıyorum insanlar öyle bir konuşuyorki hayret ediyorum yahu. 8 ders boyunca yanındaki çocukla ne konuşmayı beceriyorsun abi? Birisi mecburiyetten yanıma oturunca düşünüyorum, heyecanlanıyorum acaba çocuğa ne desem? Nereden konu açsam? 1 konu konuşsam kardır diye sürekli düşünüyorum ama boş. Sürekli yapay davranıyorum konuşmak için konuşmaya çalışıyorum ama onu bile beceremiyorum. Hep alttan alıyorum. Ben de insanlarla konuşmak istiyorum, ben de hocalar tarafından derste sus artık diye azarlamak istiyorum ama nasıl yapacağım bilmiyorum bu insanlarla ne konuşulur nasıl muhabbet edilir bana biraz bahseder misiniz bu konudan? Son düzenleyen: Moderatör: 8 Ekim 2018

Futbol muhabbeti en etkili yoldur. Aynı takımı tutuyorsan ve futbolu takip ediyorsan o sana uzun uzun konuşma süresi yaratır. O sürede ısınırsın umarım.

Gençlik eğer buysa çok mutsuzum

Çıkarcı için insanlar için kendini üzmene gerek yok. Derslerine çalış, oynunu oyna, kitap oku takma değmez.

kitap okumalisin. Kitap okuyup, sosyal aktiviteler ile bunu aşabilirsin. Oyun hayali kurmaktan kastın video oyunları ise, ilgi alanlarını büyük bir değişikliğe sokman gerek. Degisiklikten kastım başkalari için başka birisi ol değil bu arada. Oyunu bırak demiyorum ama oyuna harcadığın sürenin bir kısmını başka alanlara yönelt. Ama bunları yaparken dışarıya kendin gibi gözük. İnsanlar için "rol" yapmaya gerek yok.

Tüh, aynı şehirde ikamet etseydik hafta sonu beraber bir kahve içerdik katılmak isteyen forumdaki arkadaşlarla beraber.

Diyarbakır

Kitap okumalısın. Kendine bir hobi edinmelisin ve bu hobiye sahip insanlarla konuşmalısın. Ortak hobiler üzerinden konuşmak en güzel iletişim yollarından biridir. Dilin, kanalı kontrol işlevini kullanmaya dikkat etmelisin.