Fırlatırım o zaman hocam şaka bir yana bu tür basit komutları içimdende düşünmüyorum bir dürtü üzerine yapıyorum genelde bugün ne yapsam tarzında şeyleri dışımdan söylüyorum ki kumandayı yere bırak da desem bunu evde tek yaptığım için en fazla kendimle şizofren diye dalga geçerim. Genel olarak çok umursuzum anlamışsınızdır zaten.

Dediklerini kulağınla duymuyosan sıkıntı yok duyuyosan çoklu kişilik bozukluğu başlangıç evresi.

Hocam hiç kimse yanımda değilken sesli baya bildiğiniz gibi konuşuyorum

Sesli düşünmek kategorisine giriyorsa bir sıkıntı yok. Ama yukarıda arkadaşın dediği gibi karşında biri varmış gibi sohbet ediyorsan o zaman sıkıntı.

Kral sende haklısın fakat düşündüğün şeyleri dışa yansıtmak Örnek vereyim;Evdesiniz içinizden ''kumandayı yere doğru fırlat'' gibi bir düşünce geçiyor. En küçüğünden bir örnek mesela üstte yazdığım.

Hocam daha zararlı değil mi sizce de bu?

Neden olsunki? Hatta şöyle düzeltiyim: Kimi alakadar ederki?

Arkadaşlar selam kısa keseceğim, amacım "kendi kendine konuşmak zeka göstergesi mi" gibi saçma sorular sormak değil. Çok fazla arkadaşım olmasına rağmen yalnız başıma olunca bir anda bir rastgele konuyu düşünüyorum ve onun hakkında fikir yürütüyorum. Karşımda bir insan varmış gibi "bu buradan gelse, yok ama yine de olmaz" gibi kendi kendime konuşuyorum. Durumdan rahatsız değilim fakat size danışmak istedim, yaptığım umarım normal bir şeydir :d

Kendimle kavga edebilecek kadar ilerletemedim ama içimden geçireceğim her şeyi Tekken dışa vuruyorum daha zevkli bence.

En iyi dostum kendim. Gayet normal ve aşırı keyif aldığım bir şey içimi kendime döküyorum ve rahatlıyorum.

Kendi kendinize konuşmak mallık değildir, beni yanlış anlamayın. Her insan kendi içinden bir şey söyler ya unutmamak için ya da yalnızlık göstergesi. Bunda bir problem yok.

Merhaba nasılsın, iyiyim sen, iyi bende falan bence normal değil, ama şunu bende yapıyorum; ya şunu şöyle mi yapsaydım, aynen ya öyle yapsaydım demek zaten kendinle konuşulacak bir şey ;D