İdol edinmek başka, taklit edip özünden kopmak bambaşka 2 şey. İdol edinmenin ne anlama geldiğini kavramayan 2 kişinin girdiği tartışmaya benziyor. Benim bir idolüm yok, hayatı kafama göre ve kendi hedeflerim doğrultusunda yaşıyorum ama bazı konularda motive kaynağı bulmakta zorlanan kişilerin bir rol model bulması iyi olabilir.

Hocam çok güzel yazmışsınız.

Üstte anlatılmış zaten, idol edinmek ile kopya çekmek farklı şeyler. İdol edinmek, bir şeyi örnek olarak alırsın ama kendi fikirlerin de olur. Ama kopya çekmek tamamen, hiçbir değişiklik yapmadan aynısını alıp uygulamaktır. Bu yüzden idol edinmek, özgürlüğe ters düşmez.

İdol edinmek, özgünlüğe ters düşürücü bir tutum mudur? Bir yerde bunun sohbeti dönüyordu iki kişi arasında. Buraya taşımak istedim bu konuyu. Kendi şahsi görüşümü saklı tutacağım. Sadece sizin görüşlerinizi okumak istiyorum. Ne düşünüyorsunuz?

İdolüm o diye idolünü taklit edersen pek sağlıklı sonuç almazsın bence. En fazla idolünün yaptığı hataları yapmamak gibi şeylerden örnek alınmalı.

"İdol" kavramını yanlış yorumlamanın eseri bence bu gibi durumlar. En misalinden belirli bir görüşün ikonu haline gelmiş herhangi bir politikacı mesela. Aynı düşünceleri taşıyıp, aynı ideale sahip olan lakin o kişiye nazaran fazlasıyla pasif kalan bir birey, fikirlerine bir nevi hayati uzuvlar gibi dayanak bilerek; aynı yolun, farklı perspektiflerden de göz aşinalığına sahip olmanın ne demek olduğunu ve bu bağlamda, o kişinin akıl ve zihin yapısının tecrübe olarak fikirlerine ne gibi bir katkısının olacağını düşünmesi ve hayatına bir ömür kendi yararına kazıması, yeri geldiğinde idol edinmenin belli başlı kişiler için ne denli yararlı olduğunu düşündürtüyor insana. Tabii rasyonel olabilmek önemli. Bir bireyi yaşam biçimi haline getiren, kendi benliğini bizzat elleriyle yok edip, o kişinin mini bir kopyası haline gelen insanlar da halihazırda fazlasıyla bulunuyor. Kendi adıma konuşacaksam benim de bir idolüm yok.

Ne açıdan özgünlük? Örneğin bilimsel açıdan özgünlük, daha önce hiç kimse tarafından ortaya konulmayan bir şeyi ilk kez ortaya koymaktır. Muhtemelen kastettiğiniz bu değil. Kişilik olarak özgünlükten ise zaten bahsedilemez. Belli başlı arketipler üzerine eğitiliyorsunuz. Din, kültür vb. Gelenekleri sürdüren atalar tarafından eğitiminiz başlıyor, devlet bekasına uygun olarak istenen düzeyde bilinçlendiriliyorsunuz. Bazı kişilerin kararlaştırdığı müfredata uygun olarak. Yani ne olacağınıza büyük oranda başkaları karar veriyor. Özgür düşünme yeteneklerine biyolojik olarak ortalama 28 yılda erişirsiniz. 28 yaşına gelene kadar aile, toplum ve devlet tarafından yoğun, sistematik ve sürekli eğitime tabi kaldıktan sonra, özgür düşünebileceğiniz biyolojik yetkinliğe ulaştığınızda kemikleşmiş karakter özellikleriniz hali hazırda başkaları tarafından oluşturulmuş olduğundan, kalan hayatınızda da tam olarak özgür bir ruha sahip olabilmeniz zor. Bunun için büyük bir reddediş gerekir. En kutsallarınıza kadar. Yani özgün insan neredeyse yoktur. Sadece her insanın bir takım özgün özellikleri vardır. Aristotelesin sanat tasviri gibi. Doğa özdür. Sanat ise taklittir. Mimesis=sanat, mim=taklit kökünden gelir. Doğayı taklit eder. En özgün sanatçının eseri dahi aslında taklittir. En özgün insan da aslında taklittir. Özgünlük seviyen belli bir eşiğin üzerine çıktığında, deli, sapkın, hain, terörist vb. Şekillerde itham edilirsin. Bu tip ithamlarla karşılaşmıyorsan ve toplum tarafından benimseniyorsan, büyük oranda taklitsindir.