İnsanları kesinlikle bu denli ciddiye almamayı öğrenmelisiniz. Dünya maalesef ki tuttuğunu koparabilen, çoğu zaman mental açıdan çöküntü yaşamayan/rastladığı sorunları fazlaca dert bilmeyip/umursamayıp kendini yıpratmayan, sesini yüksek perdeden çıkartabilen ve emin adımlarla -burnunun dikine olsa dahi- yürüyebilen insanlara nispeten tam aksi seyredecek şekilde yaşamını sürdüren hassas insanlar için gerçekten de yaşanabilir bir yer değil. Gün ışığına çıkmayan eksikliklerimizle ne yazık ki çoğu zaman "içler acısı" olarak nitelendirebileceğimiz binbir türlü meçhul senaryonun içinde bulunduğumuzda karşılaşırız. Acı senaryoları deneyimsiz bir şekilde karşıladığımızda, çoğunlukla bünyemiz üzerindeki etkisi yenir yutulabilir cinsten hafif, yüzeysel bir perspektiften değerlendirilebilecek seviyede de sığ seyretmez. Tecrübelerin ne denli önemli olduğunu iyi bilin. Bu tip yaşanmışlıkların bünyeniz üzerindeki etkilerini "tecrübe" bilerek kişiliğinizi yoğurmaya çalışın ve en nihayetinde, ortaya çıkacak olan bilinçli benliğinizle yaşantınıza sağlıklı bir şekilde yön vermeye çalışın. Unutmayın; sizi gelecekteki yaralanmalardan uzak tutacak olan unsurlardan biri de geçmişteki yaralanmalarınızdan hatıra kalmış olan yaraların izleri ve bu yaraların hissettirdiği sızılar/acılar/ağrılardır.

Nereden çıkarıyorsun böyle şeyleri anlayamıyorum açıkçası. Küçük çocuk olsa bile o kadar ağır dövmem. Yaşa ve tavra göre dövme şeklim var. Önemli olan karşıma gelecek kişinin dövüş yeteneklerinin yeterli olup olmamasıdır. Ben burada şiddeti tavsiye etmiyorum. Sadece üzerine fazla gidip itmeye kalkarsa diye. Mesela geçen belediye süs havuzunun oradaki 9-10 yaşındaki patenli çocukların kendilerinden 2-3 yaş büyük kişiyi sıkıştırdıklarını gördüm. Çocuk sadece küçük çocukların ellerini tutarak kendini savunuyordu. Lütfen önyargılı ve kafanıza göre konuşmayın. Ayrıca aynı kelimeyi iki defa cevapla yapıp cevap vermişsiniz. Bir defa yapman yeterliydi. Yanlışlıkla tekrar bastığınızı düşünüyorum. Eğer bu dediklerimi kabul etmek istemiyorsanız ve tahammül edemiyorsanız konuyu takip etmeyi bırak yazısına tıklayıp konuyu takipten çıkabilirsiniz. Eğer dediklerimi anlatamadıysam bu benim sorunum, siz anlamadıysanız sizin sorununuzdur. Daha fazla laf kalabalığı yapmak istemiyorum ve size iyi günler diliyorum.

Ben de öyle demek istiyorum zaten. Öyle sürekli küfreden biri değilimdir. Sadece haddini aşana önce lafımla uyarıp sonra lafımla dövmeye başlıyorum, fiziksel olarak dövmeye hiç gerek kalmıyor genelde. Bana ve etrafına saygılı davrananı savunur, saygı duyar ve korurum.

Hocam maalesef mecburi olarak izin vermek zorundayım çünkü diğer insanları kırmak istemediğimden ötürü öfkemi bu sebeple dışarı atamamam salya sümük ağlamama sebep oluyor. Ben kırılgan biriyim ama buna rağmen en çok bu yönümden sınanıyorum.

ha bu arada biz yaşıtmışız lan yeni farkettim pardon ıofhsdofhsdjkşfshdf

Umutsuz vaka. Ailenle konuşmadıktan sonra yapılacak bir şey yok. Çünkü yaşın çok küçük.

İntihar edecek kişi düşünmeden eder. Yok günahmis annem üzülür umursamaz. Ergenlik işte geçer zamanla.

Böyle insanlar arkadaşınız olmamalı bence. Tavsiye olarak hayatınızdan çıkarmaya çalışın.

Hocam Gaziantep'in neresi yakinsak sizinle bulusup bir yerlere gideriz.

Ben olsam ''Saygılı olun, caz yapmayın lan!'' derdim. Eğer hala uzatıp üzerime gelirlerse kasığına (ki en zayıf noktalardan biridir ve o bölgeye vurursanız genelde anlık 3-5 sn acıdan kıvranır ve genelde öyle dövüşe başlarım) sonra burnuna ve çelme takıp yere deviririm ve oradan hemen uzaklaşırım. Bu taktiğim genelde her zaman işime yaradı, size de öneririm.

sana bir hikayemi anlatayım ve ondan bir ders çıkarmanı öneririm. Ben ortaokula giderken cüsseli olan bir şahıstım ama teknolojitye oyunlara merakım vardı o yüzden gözlüklüydüm bana dörtgöz derlerdi bunu takmazdım ancak kalbimde yara olarak kalırdı. cüsseli olduğum için Ayı diye dalga geçildim yine sustum. Kitaplardan hoşlandığım için beni kitap okurken rahatsız edip bişeyler fırlatırlardı. Bir gün o kadar sinirlendim ki beden dersinde benle dalga geçen bir çocugun boğazı bir hışımla sıktım. Ne oldu biliyor musun zevk aldım onu öyle gördüğümde zevk aldım. Onunda benim gibi acı çekmesini istedim. Kendime geldiğimde arkadaşlar beni çekmeye çalışıyor ama çekemiyorlardı ben kendim geri adım atıp çocuga baktığımda ellerimin izi çocugun boynunda bir iz bırakmıştı ama az buz değil en az 3 gün o iz orda kaldı. Bundan dolayı ailem çağrıldı ancak o günden beri bidaha zorlamadıkları sürece dövüşe girmedim.

Lütfen şimdiye kadar yanıt olarak yazdıklarımı da dahil olacak şekilde okuyun, hak vereceğinizi düşünüyorum.

Gaziantep.

Yaşın kaç bilmiyorum ama bu dönemlerde hayatın tadını çıkarmak çok zor. Mesela ben ailemin durumu güzel ama ben hala gelecek kaygısı yaşıyorum bunu yaşadığım için hayattan zevk almıyorum. Bu yıl lgs ye giricem ve üzerimde o kadar yük var ki anlatamam. Belki sınava girmeden araba çarpar da sınava girmem diye düşünüyorum. Sence benim bunu düşünmem normal mi?

Hocam sizde mi Gaziantep'de yaşıyorsunuz, neresi hocam?

İnsanlar birbirini üzüyor. Bu normal bir şey. Bazen farkında olmadan biz de insanları üzeriz ama farkında olmayız. O kişi onu içinde tutar tutar ve en sonunda patlar... İnsan böyledir. Hepsi değil tabiki.

Hak versek kaç yazar yahu? Hak verdik diye bu durumun bir anlam mı kazandı? Karanlıktan korkuyorsan ısrarla karanlığa girersin. Çözümü budur. Ailenle sorunların varsa ailenle konuşursun. Çözümü budur.

Ben de bunun gibi 2-3 olay yaşadım. Cüssemden ve tavırlarımı bildiklerinden arkadaşlarım bana ters davranmayı bile düşünmez. Hiçbir sorunum yok Allah'a şükür. Ama patlarsam kimse beni tutamaz.

Yanlış anlamayın ama neden her kötü şey yaşayanlar intihardan bahsediyor? İntihar çaresizliğin son basamağında yer alır. Yaşadığınız şeyleri çok takıyorsunuz. Ailenizle konuşun yine dinlemezler ise fazla takmayın. Çünkü 1 sonucu reddeden birisi tek sonuca ulaşmaya çalışır. Aileniz de sizi bu sonuca itiyor ve diğer sonucu hep reddediyor. Kısacası uğraşmayın, kendi bildiğinizi yapın. Tabii ergenlikte bu gibi durumları normale kıyasla daha fazla büyütebilirsiniz. Gayet normal.

İnsanların seni üzmesine izin verme. Sana laf atarlarsa geri laf at bakalım tepkileri ne olacak. Laf atıp dayılanmak kolay onlara göre.

Aynısı bana birkaç yıl önce de olmuştu ama büyüdükten sonra olmamaya başladı. İşin sırrı da arkadaş edinmek çevrende güvenebileceğin arkadaşlar olsun yoksa da yap bence.

Dunya eşit değil. Seni uzeni sen de uzeceksin susarsan daha çok üzülürsün...

Bir tane saçma sapan 7 yaşındaki çocuklara çarptın diye sana küfür ettikleri için ağladın mı gerçekten? Dostum niye ağlıyorsun ne var bunda 3 yaşında mısın sen biraz güçlü ol her şeye ağlarsan ezerler seni böyle ağlamayı duygusallığını keseceksin karanlık konusuna gelirsek karanlıktan korkunu yenip yüzleşmen lazım annen ve babanada çok bir şey yapamazsın sabredeceksin ve böyle basit şeyler için intihar falan etme böyle saçma kötü şeyler düşünme.

O zaman destekleyebilecek arkadaşlıklar edin.

Aynen patlayınca normalde 5 yaşında çocuğu bile dövemeyen biri olsanız da sizden 1 2 yaş büyük birini bile dövecek güce sahip oluyorsunuz nedense. Aynen patlayınca normalde 5 yaşında çocuğu bile dövemeyen biri olsanız da sizden 1 2 yaş büyük birini bile dövecek güce sahip oluyorsunuz nedense.

Hocam ben örnek verdim ve zamanında dövdüğüm çocuk benden 1 yas büyüktü benden küçük değildi. Benden küçüklere dövmeyi bırakın küfür bile etmedim ben.

Klasik 11-16 yaş aralığındaki hayattan nefret etme süresi. Zamanla geçer herkes yaşamıştır böyle bir zaman.

Haklısın çok abartıyor arkadaş intihar etme falan.

Hocam öncelikle yaşadığınız durum gerçekten üzücü. Ama bana sanki biraz olayı abartmışsınız gibi geldi. Bunda o kadar takacak bir şey yok. Karanlık merdivenden inerken telefon ışığınızı kullanabilirsiniz, veya ailenize karanlıktan korktuğunuzu söyleyebilirsiniz. Bunda utanacak bir şey yok. Siz 14 yaşına gireceksiniz karanlıktan korkuyorsunuz, ben 18 yaşındayım hala karanlıktan korkarım. Gece koridorun ışığı açık olmadan uyuyamam. Keşke size küfür eden çocukları ailenize veya çocukların ailesine söyleseydiniz. Size birisi küfür ettiğinde dönüp cevap vermeyi öğrenin. Böyle içinize attıkça sorun yaparsınız. Utangaç birisi olabilirsiniz, ben de utangacım. Discord üzerinden arkadaşlarımla sesli konuşmaya bile utanırım. Ama birisi bana küfür etse görmezden gelmem. Bu konuya yazdığınız her şeyi yarın ailenizle konuşmanızı tavsiye ediyorum. Birlikte bir çözüm bulabilirsiniz.

bak dostum ben senin yaşında değilim hatta yaşım 13. Sana söyleyeceklerim çok önemli senin ailen ve bunun gibi aileler gerçekten kafadan gitmiş insanlar"bence". Sen onların ne dediğini umursama bile sen ne istiyosan onu yap ha bir de boş şeylere de kafanı takma. Anne ve babalar farklı bir tür gibidirler şey gibi biz insan onlar uzaylı onlar bizim gibi düşünemiyor malesef. Sevgiyle kal

Hocam benim kalbimi zedeleyen bunu doğduğumdan beri yaşıyor olmam.

Hayır. Normal değil. Sınavı bu kadar gündemine alman normal fakat sen işin ya olmazsa kısmına bakıyorsun. Elinden geleni yaptıktan sonra olacaklar Allahın iradesine bağlı. Yani burada yapamayacağın şeyleri düşünmektense yapabileceklerine baksan inan bu kadar gündeminde olmaz.

Şehitkamil'de Pirsultan Mahallesi'nde oturuyorum.

Şehitkamil İbrahimli hocam.

Yaşına göre heybetli biriysen keşke arabadan kalkıp şöyle 2 tane patlatsaydınız. Ayrıca ailenizin zihniyeti sizin zihniyetinizden geri olabilir. Takmayın ve yeni şeyler öğrenmeye devam edin.

Ailemin kolay izin vereceğini sanmıyorum ama 410-420 üstü gibi bir puan alırsam ilk yapacağım Sinop'ta bir fen lisesini tercih etmek olacak.

Keşke takmamak dediğiniz kadar kolay olsa... Takmasam bile kalbime sanki bir bıçak saplanıyor.

Hocam lütfen baştan sonra olacak şekilde diğer arkadaşlara yanıt olarak yazdıklarım da dahil olacak şekilde okuyun, hak vereceğinizi düşünüyorum.

Yaşınız kaç hocam? Çarpışan arabalarda size küfür eden insanların kalkıp bir yapıştırsaydınız keşke.

Bir şey sorucam nerede yaşıyorsun. Lütfen cevapla

Hocam bana inanın, bir insanı en çok yaralayan şeylerden biri dışlanmak, aşağılanmak ve yanında onu destekleyen kimsenin olmaması...

Dostum açıkçası neredeyse her Türk genci bunu yaşıyor. Yaşadığın şeyleri çok fazla kafaya takıyorsun. @377660 hocamın dediklerine katılıyorum. Kendi bildiğini yap, sonuç ne olursa olsun. Karanlıktan korkmana gerek yok. Telefonun flaş ışığıyla inebilirsin mesela. Millet senin hakkında dalga geçecektir elbet ancak bunları kafana takma. Boşver gitsin. Ben de senin gibi kırılgan bir insandım. İlkokulda bu yüzden bana ''Sulugöz'' derlerdi hep. Ortaokulda da 8. sınıfa kadar böyleydi. Onun dışında 8 yaşıma kadar yatağımın bulunduğu odadaki aynalı gardıroptan korktuğumdan ve gece uyurken gözüme ışık çarptığından dolayı annemin yanında yattım açıkçası. Onun dışında kimse bana sahip çıkmadı, ne aradı ne sordu. Kimse destek çıkmadı. Ancak ben senin yaşadığın duyguların bir kısmını yaşadım. Ancak belli bir yerden sonra tahammül edememeye başladım bu durumdan. Sonra kendi tabularımı yıktım ve şu anki halime geldim. Farklı hobiler edindim. Ör: Bisiklet sürmek, bir şeyler araştırmak vb. Ayrıca bazen sinirimi ve stresimi atmak için boks makinesine yumruk atarım. Benim söyleyebileceklerim bu kadar. Tabularını yık. Evet gerçekten çok ama çok zorlanacaksın ancak bunu yapmazsan da bu şekilde sürekli bir paradoksun içinde bulursun kendini ve bu hiç iyi olmaz, hayattan zevk almazsın. Benim gibi hobiler edinerek başlayabilirsin mesela. Daha yolun başındasın, pes etme ve ayakta dur. Bu dünyanın sana ihtiyacı var. Elbet bir süre sonra istediklerine yavaş yavaş kavuşacaksın. Yeter ki pes etme ve sabret.

@hellaboutthat Kasım'da 14'e gireceğim.

Okudum dostum sende oku oku diyorsun dikkatli başından sonuna kadar okudum.

Ailemin bana uyguladığı tavrı şu an sizin de bana yaptığınızın farkında mısınız? Lütfen, yalvarırım yazımı biraz dikkatli okuyun.

Az önce mesaj attığınız konuda yazdıklarım aradığınız şey. Hatta tüm insanların aradığı şey ama uygulaması çok zor, fiziki bir zorluk değil, ve de yaşın daha küçük. Bu yaşta bu kadar kafaya takmaman lazım olup bitenleri. Hayatın eğlencesine bak.

Ne yazacağımı bilemedim hocam Allah kolaylık versin.

Arkadaşlar, yaklaşık 2 hafta önce çarpışan arabalarda bir şey yaşadım. Oradaki çocuklar onlara çarptığım için bana küfür etti ve aşağıladı. Sırf bu olay yüzünden de tüm gece ağladım ve uyuyamadım. Buna benzer milyon tane olayı hayatımın her yerinde ve her gün yaşıyorum. Mesela şu an bunu yazarken bile annem babam beni dondurma almaya gitmediğim için rencide ediyor. Evimiz 3. katta ve neredeyse 60 basamak merdiven var ve merdivende ışık da yok fakat ben ise karanlıktan çok korkuyorum fakat bunu utandığım için aileme söyleyemiyorum. Annem ise: "Senden çok küçükler her yeri gezip dolaşıyor. Sen ise biti gibi, kızlar gibi evdesin ve hiçbir şeye de hevesin yok. Gece gündüz telefonun başındasın, 18 yaşına geldiğinde üniversiteye değil, hemen askere gideceksin!". Evet arkadaşlar, aynen böyle dediler. Fakat anlamıyorlar ki ben teknolojiye hevesliyim ve bunu bildikleri halde desteklemiyorlar. Diğer yabancılardan çok annem babam beni üzüyor ve bu kalbimi çok acıtıyor. Ağlamaktan hışım çıktı. Arkadaşlar bu kez gerçekten iyi değilim ve kötü bir insan olmaktan veya intihar etmekten korkuyorum.

Hocam Gaziantep'in insani gercekten cok saygisizlasti gecen gun adam yesil isik yanmasina ragmen hareket etmedigi için korna bastik adam bize bos yere hakaret etti.

Sizin gibi oldukça fazla hassas insan var, gereksiz insanları takmamayı öğrenirseniz sizin için iyi olur.

Ne yazık ki Türkiye de yaşayan sıradan bir gençsin. Seçeneklerini de ancak sen yaratabilirsin. Bana kalırsa kötü bir insan olmaktan değil, yetersiz bir insan olmaktan korkmalısın bence. Sana kötü mü davranıldı. Tamam. Tavrını koy. Ailelerimizin en büyük sorunu bizi öz güvensiz yetiştirmeleri. Biri küfür ettiği vakit uyarmaktansa, içinize atıyorsanız bu iyi bir örnektir. Kendinize güvenin ve geliştirmeye çalışın. Bu aşamalardan geçmiş biri olarak söylüyorum bunları. Şu an ki öz güvenimi ne yazık ki aileme değil kendi kişisel gelişimime borçluyumdur. Size de aynısını tavsiye ederim. Allah kolaylık versin.

Okudum dostum hak falan vermiyorum maalesef sana yazdıkların aşırı abartı 7 yaşındaki çocuklar sana çarpmış çarpışan arabada çarptığın için sana küfür etmişler sende salya sümük 3 yaşındaki kız çocuğu gibi ağlamışsın zaten çarpışan arabanın olayı bu değil mi? Birbirinize çarpmak bir de intihar etmekten korkuyorum falan yazıyorsunuz.

Uzakmiş hocam yakin olsak vallahi primall a falan giderdik.

Şunu anlatayım en başta bende senin yaşlarında hatta daha küçükken dalga konusu olurdum ama büyüdükce cüssem sonucu korkulan biri oldum. Burda kısaca zorbalık yap demiyorum insanların gözünü korkut ve senle uğraşmasınlar. Açık sözlü ol kim ne diyorsa cevabını ver korkma sana fiziksel zarar vermeleri sana bişey yapmaz 1 gün ağrır 2 gün ağrır ama sen onu yapmazsan o senin aklında bir ukte olarak kalır.

Takma.

Yazımın devamında zaten bahsettim. En iyi ilaç "boş ver" demektir

Ben de lgs ye giricem.

Biraz abartmışsınız herhalde, size küfür ettiler diye neden ağladınız hocam?

LGS sınavından yatılı bir okula gitmeye çalış.

Buna hayat deniyor emin olun herkes en az bu derecede sorunlarla karşılaşıyor. Hele ki Türkiye düzeyinden bahsediyorsak %90 ihtimalle çok daha kötülerini yaşıyorlar bu benim hayatım için de geçerli bu forumdaki çoğu insan için de. Tabii bu sorunlarınız önemsiz demek değil sadece üstesinden gelmeniz gerekiyor demek. Bir şey başardığınızda tatmin hissiyatının seviyesi zaten burdan geliyor. Bir zorluğun üstesinden gelmekten. Her şeye sahip olarak doğsaydınız emin olun 10 kat daha fazla intiharı düşünüyor olurdunuz