Polis olmak istiyordum araba tamircisi oldum.

Asker olmak istiyordum. Hukuk fakültesini nasıl bitirdiğimi bile fark etmedim.

Çocukken ingilizce öğretmeni olmak istiyordum ve çocuğum.

Tır şöförü olmak istiyordum işsizim.

Doktor olmak istiyordum bu sabah tercihler açıklandı Tıp kazanmışım. Bu arada küçük bir edit:12. sınıfta aslında fikrim mühendisliğe kaymıştı ama istediğim üniversite tutmadı

Astronot olmak istiyorum şimdi yazılımcı veya şavaş uçağı pilotu olacağım

Ben çocukken dolandırıcı olmak isterdim. Şimdi thodexte çalışıyorum.

İtfaiyeci olmak istiyordum Güvenlik oldum.

Erken emekli olmak istiyordum liseli oldum.

Mühendis olmak istiyordum ancak daha üniversite sınavına bir sene varken ve harıl harıl çalışırken bütün çabalarımın boşa olduğunu hisseden bir potansiyel nitelikli işsiz oldum. Uzun süreler ders çalışmak değil, her gün geleceğimin belirsizliği beni çok bunaltıyor. Sınavın değil, geleceğin baskısı üzerime çöktü. Boş vakitlerimi boşluklarımı kapatmaya çalışsam da başarsam bile ne kadar geliştirirsem geliştireyim kendimi sanki bir hiç uğruna yaptığımı hissediyorum. Ama bir umut deniyorum.