İstesem de hayır.

Keşke lise - üniversite dönemine dönebilseydim diyeceğin zamanlardır. Öğrencilik zamanlarını iyi değerlendir, bir daha bulamayacaksın bu zamanları.

Calisanlarin halinden calismayanlar anlamaz Berat Bir sorumluluk al, aylik cüzi bir parayla ev gecindirmeye calistigin gün hayati anlayacaksin. Belki su an yazdiklarim sana garip geliyor olabilir ama ileride hayatin icine girince anliyacaksin. Sizi tenzih ederek konusoyrum ama sitede cok insan görüyorum tek derdi güzel bir sistemlerinin falan olmamasi, böylelerine icten ice gülüyorum ben Yasadiginiz ve sikayet ettiginiz hayatin hayalini kuran kac milyon insan var biliyor musunuz?

Berat senin de yaşadığın şeyler zor. Neden böyle konular açtığını merak ettim.

17 yaşında bir öğrenciyim ve hayatı görsem de bu sözü duymasam diyorum.

Merhaba. Normal okulları, üniversiteyi bitirenler eğer hayat üniversitesini hiç bitirmemişlerse gerçek hayata çıktıklarında çok zorlanırlar, ilk işe girişte, askerlikte, evlilikte, vb. her şeyin bu ilkinde çok zorlanırlar. Okulla, üniversiteyle paralel olarak hayat üniversitesini de bitirirlerse bu ilklerde pek de zorlanmazlar, tek farkı bu olur. Hem çalışıp para kazanarak ayakları üzerinde duranlar hem de üniversiteyi bu artan zamanlarda bitirebilenler ise rahat bir eğitim almasalar da bence ilk hayata çıkışları açısından daha şanslıdır, kendi fikrime göre. Ben de ailemin kanatları altında okudum ve gerçek hayata çıktığımda ilk staj günlerinde bile çok zorlandım. Üniversitedeki sıra arkadaşım hem üniversitede okuyup hem de boş zamanlarında amcasının kahvesinde çaycılık yapıyordu, Edirne'de. Sonradan edindiğim bilgiye göre Edirne'de Trakya Üniversitesi'ne yedeksubay olarak yaptığı askerlikten sonra askerliğini yapan bir Mak. Müh. olarak araştırma görevilsi olarak fakültede işe girmiş, çok yakın arkadaşım olan Nusret Meydanlık. Ben çok el üstünde tutuldum, hakim baba ve öğretmen annenin çocuğuydum, varlıklı bir ailedeydim ve tek çocuktum, gerçek hayattaki asıl zararını ise yine kendim gördüm, çok el üstünde tutulmak, sorumlulukların başkasınca sahiplenip üstlenilmesi çok doğru değildir, bunun acısını gerçek hayatta ziyadesiyle gördüm. Gerçek hayat okul veya arkadaşlık hayatından çok farklı bir dünyadır, nasıl ve ne derecede acımasız olduğu, ancak direk içine girilince daha iyi anlaşılır ve nasıl olduğunun aslında bilinmesi bile tam olarak istenemez. Aslında bu yolun daha çok başındasınız, gerçek hayatı tanımak bazıları için sadece 5 yaşında olmak kafidir, bazıları içinse benim gibi askerden dönüp iş aranılan zamanlar gibi 26- 27 yaşlarındadır, örneğin, bu herkese göre çok değişebilir. Çocuk olarak kalmak veya hiç büyümemek bazen ebedi mutlu kalmak için çok daha iyisidir. bazıları ruhen bunu düşler veya düşünür, eğer sürekli kalabilirlerse tabi ki. Kolay gelsin.

Çocukluk döneminde gerçek hayatı yaşamazsın. Annen ve Baban veya büyüklerin arkandadır. Tüm ihtiyaç ve sorunlarını giderirler. İleriki hayatında bu sorunları/engelleri kendin geçmen gerekecek.

Görüp görmediginiz yasinizin kac olduguna, evli olup olmadiginiza falan bagli. Simdi ne desek yalan olur

Nedir bu gerçek hayat? Neyi görecek mişim? Neden böyle deniyor?

Iste o yüzden sizi tenzih ederek söyledim ya

Tek derdim sistem olsa illa bir imkan bulunur.

Gördüğün zaman emin ol iliklerine kadar hissedersin

Simdiye kadar herhangi bir iste calistiniz mi?

Yaşadıkça göreceksin zaten.