Çözüm olmaz evden kovulabilir hatta.

90 altı almadım sınavlardan üniversiteye kadar. Ama hala bir kere bile tebrik edilmedim.

9 sene boyunca hiçbir dersten kalmadım. Taktir aldım iftihar belgesi aldım sadece aferin diyorlardı. 10. sınıfta notlarım kötü diye şimdi sürekli ders çalış diyorlar.

Benimkilerde de benzer bir şey var. Mesela sınavdan 90 alıyorum ''Neden 100 değil'' diyorlar. Diyorum sınıf ortalaması 80 ''Olsun neden 100 değil'' diyorlar. Hiç tebrik etmiyor değiller en azından az da olsa tebrik ediyorlar.

İsyan çıkart. "Yeter artık!" de.

Vaka-yi elalem diyoruz biz buna.

Herksinki öyle kardeşim

Göz ardı edin onları. Birilerine göre yaşamaktansa hiç yaşamayın.

De ki mesela bu bir misal hepimiz kıyaslanıyoruz ben de karne olarak 98 getirdim kuzenim 100 aldı diye onu öyle böyle kıyasladılar ben de karne hediyesi olarak sinemaya gitmek istedim evde Netflix var cevabı aldım.

Hocam cin misiniz?

Sen de onları başkasıyla kıyasla. Kötü bir şey olduğunu anlarlar.

Hocam bizim evde kılıç var al kelleyi

At gibi yarıştırılıyoruz.

Benim ailem de öyle. Ama ben diyorum "Arkadaşım 400 TL'lik fare almış, arkadaşım 10.000 TL'lik bilgisayar almış." "El alemden bize ne?" diyorlar. Ama bizi el alemle karşılaştırmayı biliyorlar.

Her anne babanın yaptığı yanlış bir davranış. "Milletin çocuğu" kelimesi düşmüyor ağızlarından. Geçen ekmeği kahvaltı hazırlandıktan sonra aldım. Milletin çocuğu ekmeği erken alıyor diyor Yahu gelmişim kaç yaşıma hala milletin çocuğu diyorsun bana.

Alfanın öz evladı.

Ne güzel, daha çok çalışın kıyaslamasınlar.

Merhabalar arkadaşlar. Şu sıralar kafamı çok bozan bir olay var. Bildiğiniz gibi sınav haftası. Ben 10. sınıf öğrencisiyim ve başarılı bir öğrenciyim. Ailem benden iyi bir meslek iyi bir birey olmamı istiyor. Ama gelelim ki bir sınavdan düşük alsam sanki tüm sınavlardan kaldım gibi bakıyor. Bir de beni sınıftaki başka çalışkanlarla kıyaslıyor. Onlar benden 1 puan yüksek alsa o iyi oluyor o çocuk göklere çıkıyor. Ben 50 puan yüksek alsam sanki o çocuk için üzülüyorlar gibi geliyorlar. Ben hayatımda bu zaman kadar hep takdir aldım. Tüm sınavlarda 80 üstü aldım. Bir kere bile tebrik edilmedim. Bu sınavla alakalı değil. Bir işi yanlış yapsam beceriksiz oluyorum hiçbir şeyden anlamıyor oluyorum. Sanki o işi bu zamana kadar profesyonel yapmışım şu anda acemi hatası yapmışım gibi oluyor durum. Benim ne yapmam lazım? Ailem benden 4-4'lük kusursuz olmamı mı bekliyorlar anlamadım. Fikirlerinizi bekliyorum.

Sizde ailenizi başka aileler ile kıyaslayın elin ailesi gidiyor oğluna şunu bunu alıyor deyin.

Kıyaslamayan var mı ki? Çoğumuzun ailesi böyle.

Bende onları kıyaslarım o zaman susarlar.

Aga öncelikle sende onları kıyasla onlar hiç oğullarına böyle yapmıyor falan de sonrada iyi PC'si ya da iyi bir hayatı ailene de ki madem etraftaki insanlara bakıp bana onlarda olan ne varsa artık bana da onlardan alın de bir daha karşılaştırmazlar. Örnek: Oğlum arkadaşların 100 almış sen neden düşük aldın. Sen: Onların en iyi seviye pcleri var bana da alın bende çalışıyım de bir daha kıyaslamazlar.

Hepimizinki aynı. Sabahın 8:30'unda kalkıp, saat 1'e kadar Online ders yapıp saat 3:30'a kadar kursa gidip saat 6:30'da babamın eve gelmesinden sonra bir de kıyaslanıyordum ve artık canıma "tak" etti. Derslerde artık derse odaklanmak yerine video izliyorum ya da oyun oynuyorum. Artık derslere olan odağımı kaybettim. Ve gerçekten kafam rahatladı. Artık hayattan daha memnunum. Hayatında hiçbir şey becerememiş insanlar beni sürekli eleştiriyor.

Tebrik edip şımartmamak, boşa düşmene sebep olmamak için zorladıklarını düşünüyorum. Ama rahatsız edici bir şey, umursama.