Çözüm nedir peki? Maaş düşük deyip, bu maaşa çalışmam ben, evde oturup ailemin parasını yiyim demek daha mantıklı geliyor sanırım bazı kişilere. Maaşı beğenmeyip evde oturmak, insan biraz utanır ya. Aileniz size 30 yaşınıza kadar bakmak zorundamı, aile parası yemeninde bir yaş sınırı vardır yani?

Tebrik ederim işsizliği bitirmişsiniz. Bende size şunu söyleleyim Türkiyede işsizlik verilen rakamlardan daha fazla. Neden mi? Gizli işsizlik denilen kavramın rakamlara yansımamasından kaynaklanıyor. Örnek verecek olursak üniversite okuyan öğrenciler gizli işsiz statüsüne girmektedir. Bu yüzdendir ki bir çok üniversite açıldı ve açılmaya devam ediliyor. O kadar üniversiteliyi istihdam etmeye çalıştığınızı düşünün. 4 sene üniversite okuyup 2 sene yüksek lisans yapıp advanced seviye de ingilizce bilen bir insandan her işi yapmasını bekleyip buna iş beğenmeme derseniz komik duruma düşersiniz. Lütfen bu tarz konularda yorum yaparken tek bir kriteri göz önünde bulundurmayın. İstatistik mezunu olup üzerine 2 yıl yüksek lisans yapmış ve yok dediğiniz işsizlik rakamlarını hesaplayan kişi olarak yorumum budur dikkate alırmısınız bilmem.

Geçen bir röportajda da böyle bir soru yöneltildi bana, aynı sizin söylediklerinizi tekrarladım. Kendini, ilgilendikleri alanda geliştirmeyen insanlar işsiz kaldım diye yırtınıyorlar. Ben bilişim alanında işsiz kalacağım öyle mi? BilgisayarKurdu işsiz kalacak Ben böyle bir şeye imkan vermiyorum, sadece maaş konusunda hak ettiğimi alabileceğim mevkilere gelir miyim onu bilemiyorum. Bu direkt olarak kendinin pazarlayabilmek ve şans ile alakalı. İsmini vermeyelim, kocaman kocaman şirketlerin üniversite stajyeri adı altında çalışanına verdiği ücretleri de biliyoruz, o fiyata işsiz kalsan ne yazar, iş bulsan ne yazar? O da ayrı mesele. 20 yaşına gelmiş olduğu halde basit bir HTML sayfası için benden yardım talep eden yığınla arkadaşım var, ondan sonra ben işsiz kaldım, ettim oluyor. Bacağını kırıp da 2 tane program yazmamış, bilişim Dünya'sı hakkında 2 tane kitap okumamış adamlardan bahsediyoruz!

İş konusunda çok fazla faktör var. Çok iyi eleman olup iş bulamayan insanlar var. Çok kötü olup istediği zaman iş bulanlar var. En iyi okulu okuyup iş bulamaz isen yapılacak şey yoktur. Çalışıp iyi okulları okuyup iyi bir çalışan olmak yapılacak en iyi şey bence. Gerisi şansa kalıyor.

Şikayet dosyası, bir sürü ilgili birimlere gönderiliyor. Kesin sonuç almak için 1 ay beklemen gerek. Hala bir sonuç alamadıysan. www.turkiye.gov.tr - üzerinden giriş yapıp öyle yap şikayetini. Şikayetin her ayrıntısına kadar sitede görebiliyorsun.

İşsizlik veya iş bulamıyorum diye birşey yoktur. İş beğenmeme vardır. Şimdiki gençler iş beğenmiyorlar, ailesinide iş yok diye kandırıyorlar. Sırf üniversite mezunu olmak için, tabela üniversitelerinden en düşük puanlı dandirik bir bölüm bitirip, iş bulamıyorum diye ağlamanın anlamı yoktur. tabela üniversiteleri Ben, sırf askerliği uzatmak için, 2. üniversite olarak AÖF okudum. 40, 45 yaşında amca ve teyzelerin sınavlara girdiğini görüyordum. Diyeceğim odur ki, aöf veya tabela üniversitelerinin size fazla bir katkısı olmayacaktır. Türkiye'nin sayılı üniversitelerinden mezun olduysan tabiki, okulun bittiğinde direk şirketlerden size teklif gelebiliyor.

Satış görevlisi, olmak için çene ve ağzının iyi laf yapması gerekiyor. Belki o arkadaşında o özellikler yoktur. Buna şans diyemeyiz. Zaten mülakat'a çağırdıkları zaman, sizinle konusunca anlıyorlar. O arkadaşının yasal olarak en az 1.300 alması lazım. E-devlet'ten bimer üzerinden firma adresini ve adresini içeren ve konuyla ilgili birkaç mesaj yazdıgın zaman, o işyerine sosyal güvenlik kurumundan ve işkur'dan geliyorlar. Çalışanları bir odaya çekip çeşitli sorular soruyorlar, ssk nız varmı veya maaşı tam alıyormusunuz diye. Ama sanırım çalışan kişiler, çekindikleri için şikayet etmiyorlar.

Ben sigortasız bir şekilde çalışıyorum. Yaklaşık 7-10 gün önce kendimi şikayet ettim. Ne gelen var ne giden. Duruma takip edebilmek için bana bir numara vermişlerdi. Bu numara ile çağrı merkezlerini arayıp bilgi alabiliyormuşum. Ancak telefonumu sattığım için verdikleri numarada telefon ile beraber gitti.

İşsizlik diye bir şey bencede yoktur. Şanssızlık vardır. Ben günde 6 saat çalışıyorum 1300 TL alıyorum. Bir alış veriş merkezindeki mağazada satış görevlisi olarak çalışıyorum. Başka bir arkadaşım ise günde 12 saat çalışıyor 900 TL alıyor. Yaşlarımız aynı. İş bulamadı, yaşamak için paraya ihtiyacı olduğu için mecbur girdi. Dediğim gibi işsizlik diye bir şey yok. Şanssızlık diye bir şey var.

Üst üste ikinci bir şikayet oluşturmayacağım. İşlem aşamasındadır belki. Dediğiniz gibi 1 ay geçmesine rağmen bir sonuca ulaşmazsam belirttiğiniz şekilde şikayette bulunacağım. Teşekkürler.

Çözüm insanları küçük yaştan itibaren yetenek ve ilgi alanlarına göre yönlendirmek. Herkesi zorla üniversite okutmamak. Üniversite sayısını düzenlemek. Fakülte/bölüm sayılarına kota koymak. Daha çok fazla şey sayabilirim ama bunların hiçbirini yapmak kolay değil. Yani o evde oturan çocukları değil sistemi suçlamak lazım. O çocukların o halde olmasının tek sebebi üniversite okumayı çok önemli birşeymiş gibi gösteren eğitim sistemi ve eğitimsiz aile fertleri. Sen çocuğu 18 yaşına kadar tek bir hedef üzerine yetiştirirsen ve üniversite okusunda ne okursa okusun dersen yapacak birşey yok. Yani suçu çocuklarda değil kendinde ve eğitim sisteminde aramalısın. Son olarak kendini hiçbir konuda geliştirmeyip hiçbir işe yaramayan veya yaramayacak olan insanların evde otururup iş beğenmemesi olayı benim de hoşuma gitmiyor. Ben sadece üniversite mezunları için değerlendirme yapıyorum.