Ailem çoğu konuda benden zıt düşüncede ve bunu gizlemem gerekiyor. Kendi dediklerini doğru kabul eden bir ailem var. Eğer benim düşüncelerim açığa çıkarsa ne yapmalıyım?

Bu düşüncelerin çoğunlukla din ile ilgili mi? Ne olursa olsun ailen seni sen olduğun için sevmeyi bilmeli. Benim tavsiyem seni çok fazla baskılamıyorlarsa sessiz kal. Yeterli olgunluğa ve maddi güce ulaştığın zaman fikirlerini paylaşırsın. Seni gerçekten sevip saygı duyuyorlarsa anlayışla karşılarlar. Yok sokaktaki Ayşe teyze ne der diye seviyorlarsa yuvadan uçma vakti gelmiştir.

Bu en doğal hakkın. Ortaya çıkarsa bunu hoşgörüyle karşılayacaklarını düşünüyorum.

Farkedilsin ne olacak ki? İnsanların senin hakkında ne düşündüğünü niye bu kadar önemsiyorsun?

Ben de aynı durumdayım. Aileme söylesem yüreğine iner, söylemek zorunda kalacağım bi durum olmadı. Bazı ibadetleri sorduklarında, yaptığımı söylüyorum. En azından kırmıyorum bu şekilde. Sana da böyle yapmanı öneririm. Çevremde düşüncemi bilen kişi sayısı 4-5'i geçmez. Sadece yadırgamayacağını bildiğim arkadaşlarım ve eşim. Son düzenleyen: Moderatör: 3 Mayıs 2019

Anne babanı tanımıyorum.

Yanlis

Sana tavsiyem asla tartışmaya girme, gerekirse onlara uymuş gibi görün. Bazı aileler bu konularda gereksiz hassas olabiliyorlar, ve bu da sürece kötü etki ediyor. Ben de 2-3 yıl öne bu boşluğa düştüm, ama şansıma ailem beni bıraktı, ben de kendi içimde ve bazı iyi insanlardan destek alarak kendimi buldum ve şu an Allah'a şükrediyorum. Sana da tavsiyem bu tür konularda aileni pek devreye sokma, eğer ille de sokacaksan sadece annenle konuş. Çünkü ne kadar kapalı kafalı olursa olsun annen seni en rahat anlayacak kişidir, içini en rahat dökebileceğin kişidir. Ondan sonra da bu konularda bilgili birine danışmanı şiddetle tavsiye ederim, hem ailenle aranı bozmamış olursun hem de kafanda sıkıntılar ve sorular varsa onlara cevap bulursun, kendini rahat hissedersin. Bu konularda bence kilit nokta neyle alakalı olursa olsun işi tartışma boyutuna getirmeden halletmek, ve eğer ailene illa ki bir şeyi kabullendirmen gerekiyorsa bunu mümkün olduğunca zamana yaymak ve buna seni ailede en iyi anlayacak kişiyle konuşarak başlamak . İlk başta kabullenmeleri zor bir şey olsa da zaman ilerledikçe hem senin yaşın ilerleyecek, hem de onlar alışacaklar. Zaten 25-30'unu geçip evlendikten sonra tamamen ayrı bir birey oluyorsun, o zaman da tamamen kendi düşüncene göre hareket edersin.

Nedense bu yaşta hattan soğudum sorguluyorum kendi kendime ben müsliman birisiyim ama biz madem dünyaya sınav olmak için geldik yani ahiretlik için geldik ama neden dünya için çalışıyoruz neden okulu okumak zorundayız ki sonuçta okul dünyalık bir iştir ama ahiretliğiz ahiretlik için çalışmamız gerekmez mi? Bu soru içimi kemiriyor resmen.

Farkedilirse ne yapabilirim onu kastettim. O da dahil.

O kadar üstü kapalı yazmışsın ki, sanki ailen burada konulara bakıyor Belli bir yaşa gelip işini, gücünü almadan, içinde ki düşünceleri açma bence. Belli ki ailenin vereceği tepkiden çok korkuyorsun.

Belli başlı düşünceleri aile ve çevreyle paylaşmamak gerek. Herhalde yapacağın en büyük hatadan birisi bunu paylaşmak olur. Çünkü sadece ailelerimizle değil, birçok insan ile zıt görüşteyiz. Bizim toplumumuzda tartışmanın kırıntısına dair bile pek bir şey yoktur. Ayrıca din ve ideoloji meselelerimiz kültüreldir. Hal böyleyken her şey tabu, her şey kutsaldır. İçinde bazı şeyleri gizli tutmaktan belki sıkıldın, belki de ifade özgürlüğünün hiç olmadığını ve artık bazı şeyleri paylaşmayı, karşındaki insanın seni anlayabileceğini, paylaşınca da rahatlayacağını düşünüyor olabilirsin ama eğer öyleyse yanlış düşünüyorsun. Aksine başına bela almış olursun. Bu nedenle tavsiye etmiyorum. Zaten aileyle, çevreyle din de, siyaset de konuşulmaz diye büyüklerimiz boşa uyarmıyor. Kaldı ki dediğim gibi kültürel olarak din sahibi insanlar olduğumuz için tutarsızca bir davranış olur. Ben bunu da tavsiye etmem ancak kendi görüşüne-inancına yakın bulduğun sosyal medya ortamlarında takılarak, tartışmalara katılarak, bilgi ve fikir alışverişlerinde bulunarak bir nebze olsa bile rahatlayabilirsin. Ama dediğim gibi o tür ortamlarda verilen her 10 bilgiden 10 tanesi yanlış olduğu için tavsiye etmem. Zehirlenen çok insan var. Tabii yine de elit ve kuralları önemseyen bir grup olursa takılmak mümkündür. Orası tamamen senin seçimine bağlı. Bunları kabul etmek şu an belki de zor geliyordur ama durum tam olarak budur. Maalesef başının ağrımasını istemiyorsan uzun bir süre susman gerekir.

Büyüdükçe sen kendi dediklerini doğru kabul ediceksin. Hele bi 20 25 ol görürsün. Şimdi takılma çok.

Fark edilirse mecbur açıkça anlatman gerekecek. Benim ailem de böyle. Ancak "Tamam anne, tamam baba." deyip geçiyorum. Zaten bu fikirlerini saklayamazsın. Bir zamana kadar saklayabilirsin. Sonra zaten açığa çıkacak. Onlar da seni bu halinle kabul etmeli, etmeli de her anne baba öyle olmuyor. Son zamanlarda açtığın konulardan çoğunlukla din konusuyla ilgili olduğunu seziyorum.

Yanlış yazmıştım, düzelttim. Bu durumu yaşayan insan varsa diye bir sorayım diye düşünüp konuyu açmıştım.

Düşüncelerini içinde tut. Din konusu mu?

Bu sorun bende de var dostum bende kendimi düşüncelerimi ifade ettiğimde peder bana boş konuştuğumu söylüyor ama bana göre gerçeklerdir benim konuştuklarım. Bu arada din konusunda bende bir şeyler düşünüyorum fakat açıklayamıyorum. Peder ile kavga etmek falan istemediğimden konuşmuyorum zaten iyice soğuttu kendinden de beni. Son düzenleyen: Moderatör: 3 Mayıs 2019

Nesil farkı var. Kafalarınızın uyuşmaması çok normal. Kırmadan tamam deyin ama yine kendi bildiğinizi yapın. Tabii ki bunu yaparken kendi iyiliğiniz çerçevesinde yapın.

Neden susasın ki? Ne düşünüyorsan rahatça anlat mesele dinse ve ateistsen seni de zehirlemelerini engelle. Aynısı benim başıma da geldi bana din konusu açamıyorlar artık. Boyun eğme, bu ana baba terimlerini çok abartıyorlar bazen her zaman onlara boyun eğmek zorunda değilsin. Son düzenleyen: Moderatör: 3 Mayıs 2019

Bu ülke insani din konusunda hoşgörüyle yaklaşan bir toplum değil. Bu durumu ailene söylersen büyük ihtimal tepki yersin, sağ duyulu olacaklarina hiç ihtimal vermiyorum. Kaldi ki yakin arkadaşlarına bile bu durumu söylediğinde senden soğuyan tipler oluyor bunun aile içinde yaşanmama ihtimali çok düşük geliyor böyle bir toplum yapısında. Ben kendim ailemden sakliyorum, yakin çevredeki insanlardan da saklıyorum, sadece yakin arkadaşlarım ve benle ayni kafa yapısında olan arkadaşlara anlatmıştım bunu. Kendi bildiğini yapmaya devam et, ailenin dediklerini de kırmadan yerine getirebilirsin sana uyacaksa, bu konularda tartışma girmeni tavsiye etmem. Karşıdaki kişi kapali bir kafa yapisina sahipse tartışmak sana zarar verir. Senin fikirlerin açığa çıkarsa da güzel bir dille bu durumun kişinin kendi hür iradesi olduğunu söyle. Kişi kendi inancina kendisi karar vermelidir, aile ve çevre baskısına kulak asmamalidir.

Benzer soruları bende kendime bir çok kez sordum. Kesinlikle şımarıklık, özenti kaynaklı değilim. Cevabını alamadığım sorularım olduğu için.

Dünya değişiyor aile büyükleri bu değişim hızına ayak uyduramadığı için çocukların gelişimi olumsuz etkileniyor. Hep bir çocuğu koruma, hakim olma içgüdüsüyle hepten çocuk üzerindeki ebeveyn sempatisi yerini korkuya bırakıyor. Konu sahibi gibi zor zamanlar geçirenlere tavsiyem ailenizi ne yaparsanız yapın kendinize benzetemezsiniz sizde onlara benzeyemeyeceğiniz için kendi ayaklarınız üzerinde durana dek onları üzmemek için huylarına gitmeye devam edin. Evlenip çocuk sahibi olduğunuzda sizde asla size yapılanı çocuklarınıza yapmayın çocuğunuzla beraber büyümeye devam edin.