Üniversite okuyup evi terk etmek en iyisi. Şu an çalışıp para kazanabilirsin.

Kimin gerçekleri kime göre neye göre ne kadar acıdır? Fakir edebiyatı yapmanın bir mantığı yok.

Bir şeylerin değişip değişmemesi size bağlı. Üniversite okumayı düşünüyor musunuz?

Evet babasına cahil diyip annesinin çok yemek yemesin den şikayetçi birisinin hayatı çok kötü.

Hayatım çok kötü demeyeyim bunada şükür ne sevdiğim ne sevenim var ailemden bahsediyorum. Babam desen cahil her şeyin zoruna kaçıyor kadın gibi kafa ütülüyor her şeye anlayışlı değil benimle ilgilenmiyor annem gibi. Annem ise kendine çekidüzen vermiyor sürekli yemek yemekten kilo alıyor çok sıkıcı. Ayrıca abim ise oda aynı ben ise çok farklıyım herkesten çok farkli gibiyim. Beni kimse anlamıyor çok duygusal nazik efendi biriyim, saygılıyım. Ailemden bile utanıyorum fakat insanlardan bana saygılı efendi olmasını istiyorum. Ama yok psikolojim artık bozuldu amacım hedefim kalmadı kendime dikkat edemiyorum arkadaşım vs de yok bu yaşıma kadar alayla geçti yaşım 16 artık bu yaşımda hayatın ne olduğunu anladım. Çok kötüyüm umudum gelecekten sizce hayatım kötümü gelecekte düzelir miyim?

Arkadaşın dediği gibi ünüversite ortamına girdiğin zaman hayatının düzene girdiğini anlayabilirsin.

Evet, sen. Her neyse iyi forumlar.

Eğer ailene bir yabancı gözüyle bakarsan, inan bana hayatta bayağı sıkıntı çekersin. Bazen bazı şeyleri kabul etmek gerekiyor. Baban, annen veya abin; asla sen istediğin için değişmeyeceklerdir. Ben de çok yaşadım bu gibi sorunları fakat artık olduğu gibi bırakıp önüme bakmaya çalıyorum. Sana da öneririm.

Aynı durumu yaşıyoruz benim hayat biraz farklı ama en iyisi para kazanıp büyüyünce ayrı eve çıkmak.

Sizede.

İnşallah hocam.

Peki insanlar neden asosyal olur eğer biraz topluluk psikolojisi hakkında bilgin varsa toplum genelden farklı ise bir insan onu dışa doğru iter.

Üstteki yorumlar doğru. Üniversitede işler yoluna girmeye başlayacak ama iş sahibi olup ayrı eve çıktığınızda her şey düzelecek. Çok emin konuşmuyor musun? diyenler olabilir. Benim abimin bir zamanlar psikolojisi de konu sahibinin yazıda anlatmış olduğu şekildeydi. Üniversiteyi de aynı şehirde kazandığı için üniversite hayatı da aileden dolayı biraz sıkıntılı geçmişti ama şimdi Gaziantep'te mesleğini yapıyor, kendi evinde, tek başına. Ara sıra ben de ona imreniyorum. Gerçi bizimkilerin bana karşı tavırları abime olan tavırları gibi değil. Sadece abimin bana aktarmış olduğu deneyimi ben de size aktarmak istedim. Maddi durumunuz da iyiyse başka şehirde üniversite kazanmanız gerçekten her şeyi değiştirir. Ablam Adıyaman dişte okuyor şu an. O da farklı şehirde ve ailemin ona karşı getirdiği kısıtlamaların şu an hiçbir önemi kalmamış durumda.

Yaşınız daha çok küçük. 15-16'lı yaşlarımda ben de kendimi çok farklı hissediyor ve hep ailemden utanıp, sağa sola kaçan tiplerdenim ancak büyüdükçe bu düşünceleriniz de değişiyor. Onlar ne olursa olsun senin ailen. Hiçbiri senin bir kötülüğünü istemez emin ol. İnsan, kaybedince bazı şeylerin değerini anlamaya başlıyor. Sen bu şekilde olmaya devam et, anlayışla karşıla her şeyi, nazik ol. Üniversite hayatında başka bir şehre geçmeye çalış, orada istediğin gibi bir hayat kurma şansına sahip olursun.

Bunları yazarken bile çok kötü durumda olduğun anlaşılıyor.

Fakir edebiyatı yapan kim belli.

Üniversite okursanız farklı şehire taşındığınız zaman herşey rayına oturmaya başlar. Arkadaş ortamı, eş dost vs. Allahtan ümidi kesmek haramdır, unutmayın.

Gerçekler acıdır.

3 yaşımda yetimhaneye bırakıldım. Sokaklarda yattım. Pazarlarda su satıp okudum. Benim kilo alan bir annem karı gibi dır dır eden babam ise hiç olmadı. Abim var mı onu bile bilmiyorum. Son durum ne biliyor musun? Bu hayata rağmen okudum ve özel kuvvetlere girdim. Şu anda pilotluk eğiimilerimide alıyororum. Yarının sana ne getireceğin asla bilemezsin. Hayat karamsarlığa mızmızlığa öyle mi olur böyle mi olurlara gelmez. Aklını başına ve şikayetlenmeyi bırak. Kendin için hedefler belirle. Kendin için güzel şeyler yap. En başında her zorluğa rağmen hayata pozitif bakasını öğren gerisi inan kendi gelecektir. Ve şimdi ayağa kalk ve bu hayata karşı dik duruşunu bozma...

Herkesin yapısı farklıdır birisi acıyla güçlenir birisi acıyla yıkılır ama moral vermek daha iyi olur.

Bende gencim 17 yaşındayım. Psikolojik sorunlar ile boğuşuyorum ama ben moralim bozula bozula aştım çoğunu. O da öyle yapacak.

Adına üzüldüm ama bunlar geçici şeyler dostum kendi paranı kazanıp ayrı eve geçince hayatın düzene girer merak etme şurada 2 yılın kalmış şu an yapabileceğin yeni arkadaşlar edin bir iş bul gez toz eğlen daha gençsin hayatını yaşa hayatta olur böyle şeyler.

Hayatı senden kötü olan insanlar var. Bence sizin hayatınız kötü değil.

Komedi. Hem annesine babasına cahil diyor, hem de saygılıyım diyor. Asosyalim diye kendini kötü ve farklı diye algılamış bir ergen daha. Ben de asosyalim ama bu yüzden farklı olunmaz.

Türkçem iyi olmasa bile kendini kötü hisseden bir gencin moralini bozmuyorum en azından.

Hayatı ondan daha iyi olanlar var. Bence onun hayatı kötü.

Güzel kardeşim herkesin derdi kendine. Dert şey gibidir herkes en büyüğü kendinde zanneder diye bir laf var ya hani bana kasadan istediğim skin çıkmadı diye üzülürüm ama adamın teki evine yeteri kadar para götüremediği için üzülür. Anladın mı demek istediğim şeyi. Sana yazmaktan çocuğa ne diyeceğimi unuttum. Şükret şükret nereye kadar? Tamam ben demiyorum inançsız ol inanç birçok yerde sırtını dayayacağın bir şey oluyor bazen ama her zaman değil. Yapmayın etmeyin ya. Çocuk ya da herhangi başka birisi bir derdini anlattığında altında hemen sen ve senin gibileri beliriyor ve bu da beni cidden sinirlendiriyor. Çocuk bir öneri tavsiye destek bekliyor çevresinden edinemediği desteği belki de buradaki abilerinden ablalarından kardeşlerinden bekliyor ama birisi çık böyle dert mi olur daha kötüleride var diyor daha iyileri de var ona bakacak olursak. Her neyse ne ya cidden sinirimi bozdun.

Türkçe öğrenin bence. Asosyel değil asosyal olacak.

Omg işe bak benim de

Konuda tek doğru gördüğüm yorum. Annesinin yemek yemesinden rahatsız olan biri ailesiyle nasıl iyi geçinebilir ki bir de saygılıyım falan diyor. Bir de asosyal olduğu için kendini farklı sanma olaylarına girmiş.

Sizin durumunuz çok zormuş. İnşallah daha iyi yerlere gelirsiniz.

Bu çocuk burdan aldığı ufacık moralle hiçbir şey yapamaz ama aldığı acı ile hayatı deneyimler ve her seferinde daha fazla güçlenir. Güçlenme moralle değil acıyla olur. Güçlendikten sonra da moralin keyfini sürersin.