Ya da dünya dediğimiz gezegen ya da evrenimiz bir liseli uzaylinin proje ödevinden ibaret. Her zaman diyorum, evren için insan bir karınca ya da kum tanesi bile değil. Kendimizi çok önemli görüyoruz ama evren boyutunda çok önemsiz, çok küçük bir detayiz. Kim bilir ne hayatlar yaşanıyor...

Üst-insan fikri Nietzsche'ninde aklına gelmişti. Tabi o başka bir konu. Bence uzaylılar, koca evrende mikroorganizma kadar olduğumuz için bizi bulamıyor. Ki bizi bulsalar bile bizimle uğraşmazlar diye düşünüyorum, sonuçta zavallı yaratıklarız.

Merhaba, az önce okuduğum kitapta şöyle bir cümleler geçiyordu: Şu an DNA haritamızı çıkarabiliyoruz, bunu yapmamız bunun üstünde düzenleme de yapabileceğimiz anlamına geliyor. Önümüzdeki gelecekte bu tür DNA üzerindeki değişikliklerle bir üst-insan modeli ortaya çıkacak. Bu düzenlemeyi yapmayan insanlar daha önemsiz olacak vs vs. Kitabın ilerleyen sayfalarında ise: Einstein'ın görelilik kuramına göre ışık hızının üstünde bir hız yoktur, eğer böyle bu hızın üstüne çıkılırsa zamanda geriye gidilmiş olunur. Benim de aklıma bu sırada bir düşünce geldi, belki de insanlar DNA'ları üzerinde değişiklik yaparak yaşam sürelerini uzatacak ve uzay kolonileşmesi için bir sorun olan insan yaşamının kısa olan süresi ortadan kalkacak. Bunun sonucunda üst-insanlar gelecekte DNA üzerindeki değişiklerin de verdiği üstünlükle ışık hızını aşarak geçmişe yani aslında kendi ırklarının gelişmemiş versiyonlarını ziyarete gelecekler. Not: Bu yazdıklarım okuduğum kitapla birlikte kendi düşüncelerimin harmanıdır, 51. bölge'de çalışmıyorum.

En güzel şey kitap okumak, düşüncelerin müthiş bir harmanı oluyor insan beyninde.

Çok mantıklı gerçekten yazdığın şey çok ilgimi çekti.