Teşekkür ederim.

Cevap verme şansın var ise verebilir misin? Sabahtan beri bunun için bir yol arıyorum bir bilene sormak benim için çok iyi olacak.

Alışacaksın yapacak bir şey yok. Senin yerinde olsam kendimi oyunlara verirdim. Sanal ortamdan arkadaş edinmeye falan çalış, kafa dağıtırsın. Onun harici bir fikrim yok cidden.

Hocam senin sorununu şöyle tanımlayabiliriz. Biri sana zor bir soru sordu ve bir süre verdi, sende çözmek için uğraşıyorsun alkol sana sadece bu soruyu çözmek için zamanı yavaşlatır ve sürenin bitmesi daha uzun süre sürer. Ama bu sorudan asla kurtulamazsın o senin hep bir parçan olur ama bu soruyu gerçekten uğraşıp zihninde çözersen o soru artık senin üstünde olmaz ve kurtulup rahat edersin. Alkol ve sigara çözüm değil unutmaya çalış olmadı psigolog yardımı al.

İmkansız değil ama kolay da değil bu gibi durumlar. Ama geçmişi gölgeye teslim edemezseniz geleceğiniz olmaz hocam. Artık sıradan bir vatandaş olarak görmeniz lazım unutmak için. Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Değerli yorumların için teşekkür ederim. Eski kız arkadaşım tüm kitaplar, defterler, şiirler... Her şey bitti, özlem bitti, saygı, sevgi, hal, hatır... Anlayacağın, sorduğun şeylerin artık bir gram değeri kalmadı. İlişkim devam ediyor, o konuda bir sıkıntı yok. Değişen tek şey, sadece kendim için yaşamaktayım artık.

Ben 17 yaşındayım kral 15 yaşında ilk sevgilim oldu 3 ay önce ayrıldık yani o kendisi en yakın arkadaşımla aldattı. Ramiz karaeski derya intikam güzel şey şu an o kızın kuzeniyleyim 1 ay sürdü tavlamam şu an 2. ayımızı geride bıraktık yani kafama takmıyorum neden anlaşamadınız bilemem. Zaten detaya girmek istemiyorum demişsin. Yani kısaca takma kafana. Bir arkadaşa da sigara ve alkol demişsin o acıları hafifletseydi bu forumum % 50'si bağımlı olurdu. Takma boş ver. Zaten karşına bir kız daha pardon kız dedim bir yengemiz çıkmış. Yani kısaca sen 25'e gireceksin daha yaşayacak güzel günler var ileriye bak geriye değil. Bu arada bana da ergen diyenler olacak daha küçüksünüz diyenler olacak dışarıdan görseydiniz en az 30 yaşında dersiniz. O eski sevgilim sadece o çocukla 3 ay kadar çıkmış zaten bana da eski arkadaşım yüzüme vura vura dedi. Yani benim hikayem bu şekilde ve şu an mutluyum bir 6-7 yıl sonra kuzenine çeyrek takar herhalde

Hocam yaklaşık 3-4 yıl geçmiş. Nasılsın, neler yapıyorsun? Büyük ihtimalle bu süreci atlatmışsındır. Ben de birkaç ay önce 1 yıllık ama 1 yılı da dopdolu bir ilişkiden çıktım ve hala o ayrılık aşamasındayım. Senin de tecrübelerini dinlemek isterim açıkçası

Bana göre aşk çok gereksizdir nedeni ise ileride bir durumdan kaynaklı oluşacak sorunda sonuçlarına katlanma korkusudur. Ben birini çok sevmem çünkü aramızda bir sorun olursa ya da onun başına bir şey gelirse çok üzüleceğimi bilirim. Bir kişiye çok fazla değer vermeyin, sonunda sonuçlarına katlanırsınız.

Şu an 5 aylık bir birlikteliğim var, mükemmel ilerliyor, çok iyi anlaşıyoruz, seviyorum ve seviliyorum ama başlıkta belirttiğim gibi eski sevgilimi çok özlüyorum. Eski sevgilimle 4 sene boyunca beraberdik, liseyi beraber okuduk, beraber arkadaşlarımızın düğünlerine nişanlarına katıldık, karantinayı beraber geçirdik, beraber güldük, beraber ağladık. Sevgilim olmadan önce de en yakın arkadaşımdı. Gerçekten çok özlüyorum. Dinlediğim her şarkıda aklıma o geliyor, en sevdiğim şarkıları öneren kişi hep o, tanışıp, ilk çekindiğimiz fotoğraftan itibaren her fotoğrafımız hala albümümde duruyor, ismini duyunca boşluğa düşüyor gibi hissediyorum, her gün ilk buluştuğumuz yerin önünden geçiyorum, nereye gitmek istesem, ne yapmak istesem daha önce onunla ya yapmış oluyoruz ya da hayalini kurmuş oluyorum. Ayrıldık, saçlarımı 3'e vurdum şimdi uzadı, saçlarımı nasıl okşadığı aklıma geliyor, bana hitap edişi aklıma geliyor, 1.58 boyu, ince, küçük eli ve her zaman şeffaf ojesi aklıma geliyor, sigara içerken beni annemmiş gibi azarlayıp içmemi istemeyişi aklıma geliyor, daha doğrusu hiçbir şey aklımdan çıkmıyor. Az önce şans eseri 2018 yılındaki Discord hesabımı buldum ve içinde arkadaşlarımla olan konuşmalarım da mevcuttu, ufak bir göz gezdirdim ve çok duygulandım çünkü o zamanlar aklıma geldi, nasıl sevip nasıl değer verdiğim, aklıma geldikçe gözlerimi dolduracak kadar sevişim aklıma geldi. Özledim. Yazdığım şiirleri özledim, Üsküdar Sahilde oturduğumuz bankı özledim, yemek yerken çok yavaş yemesini özledim, 1.88 boyumla yanımda kendi tabiriyle cüce gibi olmasını özledim, anaç duygularını özledim, hasta olduğumda benim için ağlayacak kadar sevmesini özledim. Neden ayrıldınız diye soracaksanız, anlaşamadık. Bardağa ayrılık suyu damladı, damladı ve taştı. İki taraf için de iyisi bu olacaktı. Detaya girmek istemiyorum. 12 Kasım 2020 tarihinden beri ayrıyız. 29 Kasım 2020'den sonra ses kayıtları hariç sesini dahi duymadım. Hala "bizim şarkımız" diye nitelendirdiğimiz Lil Peep - Teen Romance adlı şarkının sözlerini WhatsApp durumuna koyuyor. Ben de 1 Ocak 2021 tarihinde Rota - Belki Başka Zaman adlı şarkının "belki başka bir gün, başka zaman." sözünü koymuştum. Evlerimizin arasında iki sokak var, bazen haftada bir, bazen iki haftada bir görüyorum. En son Beşiktaş şampiyon olduğu gece, dışarı kutlama için çıkmıştı, orada görmüştüm. Arkadaş ortamımda arada bir eski sevgililerin konusu açılıyor, tek kelime edemedim. Arkasından da tek kelime kötü söz söyleyemedim. Özlüyorum. Ne yapacağımı da bilmiyorum. Geri dönemem. Ne yapmalıyım? 5 Ağustos 2020 tarihinde forum üzerinden bir konu açmıştım, aynı gün içerisinde bir şekilde tekrar barışmıştık. Okumak isteyen olursa: 3.5 yıllık kız arkadaşımla ayrıldık Ergen çocuklar gibi burada ağlamak istemiyorum ama moralim cidden bozuk. Hayatımın bir parçası gibiydi. :D Nasıl normalleşeceğim ben? www.technopat.net Yaşım 24, Eylül 11'de 25'e gireceğim, lütfen ergenlikte olur böyle şeyler vs. yazmayın. İkimiz de aklı başında, yeteri olgunluğa ulaşmış insanlarız.

Senin için ne kadar zor olduğunu anlıyorum, ama takmamaya çalış.

Üzgünüm dostum. Bunları yazmana rağmen geri dönemem diyorsan belli ki geçerli bir sebebin var ama olayı bilmediğin için en azından deneyebilirsin. Bize dediklerini ona anlatsan mesela?

Aşırı gereksiz, sigara ve alkole vereceğin parayı oyunlara versen hem sağlığın yerinde olur hem de keyfin. Sigara ve alkol içince eski sevgilin geri mi dönecek, peh.

Oyun yerine sigara alkole vermiştim kendimi hocam. Alkol yok şükür şu an sigarayı da 4 gündür içmiyorum, bırakacağım sanırım.

Selam Anil, öylesine derinden hissettim ki yazdıklarını.. Okurken gözlerim doldu, çok kötü oldum.. O kadar benzer şeyler yaşıyorum ve o kadar çaresiz hissediyorum ki.. Kendi hikayeme geçmeden önce umuyorum ki sen bu geçen 4 ayda biraz bastırabilmişsindir özlemini ve umarım yeni ilişkinde çok ama çok mutlusundur. Nasıl hissediyorsun? Ne durumdasın? Seve seve okurum cevap yazarsan.. Benimki seninki gibi 4 yıl sürmedi, 1 yıl 10 ay sürdü ama sanki çok daha dolu dolu, çok daha uzun bir zaman dilimiydi. Bu özellikle ilk 1 yılında gözüm aşktan kördü resmen, uçuyodum, öyle cok seviyodumki, gözlerine bakarken dünya duruyodu ve hayatın anlamını gözlerinin içinde goruyodum sanki. Geçmişim, şuanım ve geleceğim hepsi onundu ve bende onun her anında yanında olayım, hatta mümkünse zamanda ışınlanayım ve doğduğu, küçük bi cocuk olduğu, büyüdüğü zamana geri döneyim ve onu tüm kötülüklerden koruyayım istiyodum. Bu derece asıktım deliler gibi. Kucukken yaşadığı kötü olayların hiçbirini haketmiyordu ya... Dışarıya yansıttığı cool, partyboy, kızları üzen cocuk imajının altında cok saf, cok tatlı, masum ve iyi kalpli bi cocuk vardı ve ben onu sarıp sarmalayıp korumak istiyodum. Buluşmalarımız bittikten sonra yolda eve dönerken toplu tasımalarda 32 diş sırıtıp mesajlaşarak eve donerdim, eve dönüp arayacağım anı sabırsızlıkla beklerdim, telefonda uyurdu -başta çok garip karşılaşasamda- ama sonradan ona da alıştım ve nefesini dinlemeden uyuyamaz oldum, uykusunda sayıklamalarını dinlerdim, notlarıma kaydederdimki hiç bir zaman unutmayayım. Ve o uyurken ona onu ne kadar sevdiğimi anlatırdım, bilincaltına kazınsın diye.. Yine ilişkimizin baslarında gece geç bir saatte telefondaydık ve birbirimize ilk kez, aynanda "seni seviyorum" demiştik.. O an karşılıklı ikimizde ağlamaya başladık ya.. O anı hiçbirşeye değişemem. Hayatım boyunca cok özel olucak. Sırf o anda değil, daha sayılamayacak kadar 'cok özel' diyebileceğim ve asla unutamayacağım anlar biriktirdik.. "The one" diyolar ya, bu cocuk olduguna emindim abi, gercekten öyleydi. Kimseye olayların detaylarını anlatmaya bile kıyamadım, büyüsü kaçmasın istedim. Durup durup ne kadar çok sevdiğimi söyleyesim geliyordu ve o da aynı şekilde o kadar çok söylüyoduki "çok sıkmıyorum seni dimi çok söylüyorsam söyle" diyordu... Eğlenmekse deli gibi eğleniyorduk, müthiş zaman geçiriyorduk, hem arkadaş hem sevgiliydik dalgada geçiyorduk geyikte yapıyorduk ve en önemlisi birbirimize -bence- güveniyoduk çünkü aşktan kördük ya nasıl güvenmeyelim ki gözümüz kimseyi görmüyordu baska. Sonra, ne oldu bilmiyorum, kıskanmak desem kıskanmakta değil, beni darlamaya başladı.. Arkadaşlarımla dışarıdayım örneğin, sürekli aramamı bekliyordu, yazayım istiyordu, eve erken gideyim istiyordu, bana kendime zaman tanımama fırsat vermemeye başladı. Ona sorsan asla bunu yapmadı, ama gerçekte olan buydu. Ve ben zaten sıkılmaya asla gelemeyen biriyim, belkide bunu en başında açıkça belirtmeliydim. Daha sonra bi sürü detay gözüme çarpmaya basladı, eğitimine önem vermeyişi, saf bi çocuklukla kurduğu -umarım hepsi gerceklesir tabi- ulaşılması aşırı zor hayalleri, eski güvensizliklerinden doğan suclamaları vs vs. İşte bu kısımdan sonra bazı şeyler bende değişmeye başladı. Sonrasında da yine çok sevdim tabiki, üstüne titredim. O da beni aynı şekilde hep destekledi, mutlu etti, en dip zamanlarımda beni kendime getirdi.. Ama bilmiyorum, bazı şeyler bende eskisi gibi olmadı, sanırım son aylarımıza doğru ondada aynı sekildeydi, kabul etmese bile. Ve ben ayrılma kararı aldım, çok direndi çok çabaladı çok çok çok gururunu yerlere attı ama çok inat ettim ayrılmamız gerekiyordu. Başta Mayıs başında, daha sonraysa Temmuz sonu diyelim, kesin bitti.. Ve ilk 1 ay çok iyiydim gerçekten hafiflemiş ve sorumluluklarımdan kurtulmuş hissettim.. Ama, ama, ama.. Herseye rağmen ben hayatımda kimseyi onun kadar sevmedim, oyle bi sevgiydiki sanki o benim bebeğimdi ve bir anda hayatımdan cıktı.. Şundan da eminim ki beraber olmamız doğru değil, cunku artık birbirimizden beklentilerimiz cok farklı, ben cok değiştim ve benim bi ilişkiden, karsımdaki kisiden beklentilerimde cok değişti.. Ama yinede aklımdan çıkaramıyorum, storylerini izliyorum, gecen attıgı storyde sadece sufle vardi , orda bi kızlaydı biliyorum ve bu o kadar canımı yaktıki direk aglamaya başladım. Kimseyle görmeye dayanamam.. Atlattımı gerçekten beni, cidden başkalarıyla mutlumu ve aklına gelmiyormuyum. of cok kotuyum. Beynim 'yeter bitti salak mısın önüne bak' derken kalbim bi yandan çok ama çok acıyor.. Of, bi laf var ya ne senle ne de sensiz diye.. Nasıl geçer bilmiyorum..