En iyisini yapmışsınız. Benim de imkanım olsa gider tek kalırım. Ama bizim gelirimiz anca o kadar.

Bu tarz endişe ve kaygılar da insanı bir noktada olgulaştırır, yeter ki yapacağın bir işe engel olmasın. Eminim başladıktan kısa bir süre sonra arkadaşlar edindikçe, çevre sahibi oldukça alışırsın, ilk baştaki kaygı ve korkuların tamamen kaybolur.

Yorumlarınız için teşekkürler. Fakat dediğim gibi bu birkaç gün beni oldukça harap etti. Sürekli ihtimalleri düşünür oldum.

Hayatımda biriktirdiğim en güzel anılardı üniversite yılları(2017 mezunuyum) hiç bir korkun olmasın, herkes aynı hisleri yaşamışdır ama sen biraz abartılı yaşıyorsun gibime geldi, ben 4 yılın 1 yılını yurt, 1 yılını apart, 2 yılda öğrenci evinde kaldım hepsini yaşadım tattım sırf deneyimlemek için, kızlar bu konu da daha ürkek oluyor haliyle ama biz erkekler daha ketumuz. İlk arkadaşların artık nerede kalacaksan orada ki oda arkadaşların olacak bir süre ister istemez beraber olacaksınız onlar da senin gibi yeni, daha sonra insanları tanıdıkça arkadaş edindikçe sonra ki senelerin planlamasını yaparsın. Aileden uzak kalmaya da alışacaksın hoş cepheye gitmiyorsun ara zamanlarda, final vize aralarında küçük kaçamaklar yaparsın.

Şu dünyada benden daha evde olmaktan mutlu olan birisi yoktur. Üstelik üniversite için Mersin'den Konya gibi bir şehre okumaya gittim. Üstelik ben de evden ilk kez ayrılıyordum ve yurtta kaldım. Girişken birisi olmamama rağmen arkadaş edindikçe ilk günlerdeki korku/stres adı her neyse kayboluyor. Aileden ayrı yaşamak hayatın için olumlu bir çok tecrübe edinmene yarıyor. Yeri geliyor dost kazığı yiyorsun, yeri geliyor sen kazık atıyorsun İnsanları tanımayı öğreniyorsun. İlk günleri nasıl atlatırsın fikir veremem ama sonrasında ortama adapte olunca hoşuna gidiyor. Ben hala ara ara özlüyorum yurt arkadaşlarımı.

Yaklaşık 3500TL aylık giderim. Yurtta kalırken de aynı parayı veriyordum. Ev kiraladım aynı paraya denk geldi. Okumak yerine gidip kafe açasım var

Merhaba, ben de aynı durumdayım şu an nasılsınız?

Aynı problemi bende yaşadım ve çokta az kalmış olsa da yaşıyorum. Ortaokulda başladı evden uzak kalma korkusu devamı şöyle geldi ; yatılı lise, şehir dışı üniversite, yurt içi iş seyahatleri, yurt dışı iş seyahatleri, tatile gitme, askerlik bunların hepsi probleme dönüşüyordu. Artık umursamıyorum çözümü böyle buldum ama çok azda olsa uzaklaşırken stres yaşıyorum benden sana tavsiye umursamamazlık yap biraz.

Aslında herkes aynı şeyi söylüyor. Alışırsın. Haklılar da kendilerince. Burada tavsiye veren örnekler veren herkese teşekkür ederim. İnanın ki kaç gündür sabahın köründe kalkıp bir daha uyuyamıyorum. Umarım kendimi anlatabilmişimdir.

Yurda çıkın ilk sene. Senın gibi yüzlerce kişi var orada. Seneye daireye geçersin. Üniversite hayatı kadar rahat hayat yok geri dönünce sıkılacaksın.

Ben üniversite zamanımda tek başıma eve çıkmıştım başka şehirde. Sonra da asla geri dönmedim aile yaşamına. Tek yaşamaktan, arkadaşları her zaman eve davet etmekten daha güzeli yok. Yurtta da aynıları geçerli orda da güzel ortamlar olabilir. Ayrıca aileniz 1 telefon uzağında neden korkasınız ki. Gidince alışıcaksınız eminim.

Geçen sene bende de vardı bu korku. Hem İstanbul hem yurt korkuyordum. 3-4 gün sonra arkadaş da bulunca rahatlıyorsun. 1 sene bitti tek eve çıktım bu sene. Aileden uzak ve yalnız yaşamak gibisi yok. Hayatına karışan yok.

Hocam tamamen tercih meselesi, kendi denginiz arkadaş bulduktan sonra sıkıntı yok. Ben yurtta kalmayı veya ev tutmayı sevmiyorum mesela. Panik yapmaya gerek yok.

İstanbul'da tek başına eve çıktığınıza göre aileniz milyarder olmalı. Herkes yapamaz malesef keşke ben de yapabilsem.

Teşekkürler önerileriniz için. Ben bunlara kafa yorup kendimi bitirdim. Üstüne birde 2 yıl beraber olduğum sevdiğim insan ile ayrıldık. Öncesinde beynim, artık kalbim. Zamanınızı aldığım için özür dilerim.

Aynada kendine bakıp moral konuşması yapabilirsin. Kişiyi en iyi kendisi anlar, sen kendine zaman ayırdıkça, iyi kısımlarını düşündükçe asla sorun yaşamazsın.

Umarım ciddi değilsinizdir.

Ilk aylar ben nereye geldim diyorsun. 1. sene bittikten sonra adapte oluyorsun. Alisirsin, stres yapma.

Biliyorsunuz bugün universite tercihlerinin son gunu. İyi kotu bir puan aldim ve tercih yaptim. Fakat birkac gundur kendimi o kadar kotu hissediyorum ki anlatamam. Yemeden icmeden kesildim. Olay tam olarak şu. Universiteye gitmekten, evden uzak kalmaktan ve tek basima bilmedigim bir sehirde olmaktan aşırı derecede korkuyorum ve stres yapiyorum. Bana bir tavsiye verin ne yapmam lazim, nasil bunu atlatabilirim. Simdiden tesekkurler. Son düzenleyen: Moderatör: 29 Temmuz 2019

Bol bol iç, alkole başvur. Son düzenleyen: Moderatör: 29 Temmuz 2019