Yanlış aslında. Eğer bir Müslüman ise direnecek, uğraşacak, ibadet edecek, inançlı olacak, Cennet için çalışacak, boş zamanlarında Allah'ı zikredecek ve diğer iyi ameller ile ilgilenecek. Anlamsız diye bir şey yoktur. sadece zevk için yaşamıyoruz kısaca. Allah'ı analım lütfen.

Bu şans eline bir daha gelmeyecek, sakın hayattan vazgeçme. Bu arada yaş kaç?

Hocam sosyallikte de bir yere kadar ama. Değil mi?

Ama öyle hocam. Yaşamak için sebep sunuyor işte. Hayatı anlamadığını söylemedi mi?

Hocam bildiğimi söyledim.

Anime izlemek? Cidden mi? Adam animeye bir başlasın varya hayattan iyice soğur. Anime ilerleyen zamanlarda adamı yer bitirir. İlk başta güzel gibi görünse de adamı bi içine çeker bir daha bırakmaz. Tamam hayattan uzaklaştıran şeylerle meşgul ol demişsiniz ama adamın sosyalleşmeye ihtiyacı var. Adam sosyalleşemiyor belli. Ama bir şekilde sosyalleşmek gerek. Bir insanı her türlü dertten kurtaran bi İslam'dadır, bir de sosyallikte. Yalnızlık yalnızca Allah'a mahsustur.

Başlığa hitaben: Nasıl düşünürsen öyle olursun. Nasıl olursan öyle yaşarsın. Nasıl yaşarsanız öyle ölürsünüz. Not: Hayal edebiliyorsan yapabilirsiniz. Aptallığın en büyük kanıtı, aynı şeyi defalarca yapıp farklı bir sonuç beklemektir. Kendine güvenmenin en iyi yolu, başarısızlığa imkan vermeyecek kadar iyi hazırlanmaktır.

Bu düşüncelerin hepsi ergenlik düşünceleri. Kendimden biliyorum, git bir hobi bul. Mesela basketbol olabilir ya da anime izlemek olabilir. Seni hayattan uzaklaştıran şeylerle meşgul ol. Büyüdükçe neden yaşadığını anlayacaksın.

Belki de gerçekten öylesindir, seni tanımadığım için net bir şe y söyleyemeyeceğim dostum.

Dünyada 7 milyar insan varsa eğer hepsinin tek tek, zaman zaman bu soruyu kendine sorduğundan emin olabilirsin. Ben de mutlu değilim. Huzurlu da değilim. Ama arayış içine girmelisin. Bu ülkede mutlu değilsen başka ülkede mutluluğu aramalısın. Dil kursuna gidersin. Hobi ve amaç edinirsin. Zen öğren mesela. Belki aradığın mutluluk oradadır. Steve Jobs da Hindistan'a gidiyor ve sonra Apple doğuyor. Halbuki, Hindistan asla ABD'nin vereceğinden fazla bir şey veremez insana öyle değil mi? Ya da biz çok yanlış biliyoruz. Veriyormuş demek ki

En son bu konu hakkında kendimi sorguya çektiğimde işin ana noktasının bir şeye başlamak olduğunu gördüm. Her şeyin en zor kısmı başlamak oyunda play tuşuna yada new game'e tıklamak. Bazen başlamadan önce kötü ve güçsüz olabilirsin kendine benden birşey olmaz diyemezsin ama çünkü denemedin denemeden şeytan seni alır o oturduğun koltuğa çakar hemde öyle bir çakar ki kalman bazen ayları bazense bir ömrünü alır da haberin olmaz. En son birisi bana gelip senden adam olmaz dediğinde üniversite sınavında ilk 10bine girdim sabah 6 akşam 10'a kadar ders çalışıyordum. Lakin bu onun demesi ile olmadı tabi ki de ama kazandıktan sonra verdiği o his ancak böyle sen daha iyi anlarsın kendini o sana senden böyle adam olmaz diyen kişi olarak görmen ve her gün aynadaki o kişi ile savaşman lazım. Belki her sabah alarm çalarken o sana yat dediğinde hayır ben kalkınacam demen lazım. Her diyet yaptığın da yapma geceleri abur cubur yiyelim dediğinde ona karşı çıkman lazım. Her zaman senin karşında olacak olan o en büyük düşman ile savaşman her gün ondan daha güçlü olman lazım. Evet zor uzaktan herkes bunu kolay sanabilir bu savaşı herkes veriyor bende sende kaybedebiliriz ama nasıl biri olmak istiyorsan zamanla ona dönüşmen lazım zayıf mı o zaman yavaştan spora başlaman lazım ilk ay ekmeği azaltman lazım. İyi bir iş mi artık bu hangi yoldan geçiyor ise çalışman lazim yavaştan günde 2 saate ile belki yavaş yavaş artırarak. Sonunda birşey başardıktan sonra yaşadığın mutluluk anlatılmaz olabilir mesela kendin arabanı aldığında yada bilgisayar aldığında kendine yada zayıfladıktan sonra 10 KM kesintisiz yürüyorum ben önceden araba ile gidilen yere koşarak erkenden gitmen mesela neler neler. Asla kolay olmaz asla da olmadı kolay diyenler ancak senk avutur onları geç zor yoldan geçmen lazım.

Kardeşim, İçinde bulunduğun psiko-sosyal durumu anlayabilmek tabiki forumdan yazarak olmaz. Seni anlamayandan da medet umamazsın. Fakat en azından rotanı doğru çizebilmen için birkaç birşey söyleyeceğim. Ailenin yoğurup, yontup şekillendirdiği ve en sonunda şu an içinde bulunduğun bu hale getirdiğini farketmen; aile bireylerinin senin üzerindeki etkilerini ve sendeki bu reaksiyonların sebep sonuç ilişkilerini iyi anlaman gerekiyor. Ülkemizdeki sosyo-kültürel şartlar düşünüldüğünde 16 yaşındaki bir bireyin bu konu başlığı altında kurduğu cümleler "farkındalık" sebebiyle söylenmez; kaldıki "farkında olan" bu sonuçlara varamaz. Neticede psikoloji çok önemli bir bilimdir ve bence mutlaka, her bireyin, kendini tanıyabilmesi açısından, bu bilime ait temel şeyleri öğrenmesi gerekir. Bu konuda kaynak olarak interneti doğru kullanabilmek çok önemli, çünkü çok yanlış bilgiler mevcut. Bu riskten beri olmak istersen sadece temel kaynak araştırmalarını internet üzerinden yapıp, edindiğin kitapları okuyabilirsin. Elimden gelebilecek daha fazla birşey varsa yardımcı olabilirim. Sevgiler.

Kurtuluş İslam'dadır dostum.

Gençlik ve psikolojisi her yönüyle bahar mevsimi gibidir. Güneşi, yagmuru, karı boranı içiçedir. Yaz eninde sonunda gelecektir. Bu hayat bir yoldur. Nereye gittiğin ne için gittiğin ne ile gittigin çok önemli. Eğer bunlar yanlışsa veya birbirleriyle çakışiyorsa duygu birimin kasmaya başlayacaktır. İşlemcin ne kadar yüksek olursa olsun. Bu hayatta evrim yoktur tekamül vardır. Sen de bir buğdaysın. Biçileceksin, öğütüleceksin, pişeceksin. Sabır. Unutmaki unutulsa dahi bu evrenin bir sahibi var. Ona sığın.

Hayat çok anlamsız ancak ne olursa olsun sonuna kadar yaşamak için güzel sebeplerde var. Kendi sebeplerini ya yaratmalısın ya da bulmalısın dostum. Her ne boşluğun içersine düşersen düş hayatını sonuna kadar devam ettirmekten vaz geçmemeli ve ölmek için bu kadar acele etmemelisin. Kim bilir belki bir sürü fırsat kaçıracaksın böyle yaparak mutlu olmak için. En azından yaşamak için merağını geri kazanmalısın.

Ev arkadaşı falan olursa, yazın denize giderse çok iyi olur. Gerçekten insanı mutlu eden şeyler bunlar.

Ben de aynısını düşünüyordum eskiden. Allah'a çok dua ettim sonunda bana iş ve güzel bir hayat verdi. İşimde iyi olduğum ve düzgün bir insan olmaya çalıştığım için de itibar gördüm bu kadar basit

Belki geleceğimizi görmüyor olabiliriz ama hayallerimize ulaştığımızda hayatın ne kadar güzel olduğunu anlayabiliriz. Sakinleş ve takma kafana, aklına gelirse başka şeylerle uğraş ve o konudan çıkmaya çalış insanlarla daha çok muhatapa geç. Bilgisayar kullanıyorsan bilgisayardan uzaklaşmanı tavsiye eder sıkça telefondan çıkmıyorsan telefondan uzaklaş derim hayatın tadını çıkar. Technopat ailesi yanında

Selamlar elektrikli ev aletleri teknisyeniyim işe ilk başladığımda çırakken ustalarım bana salaksın bu işi yapamayacaksın derdi ben ise salak olduğumu düşünmeye başlamıştım ama birden silkelendim ve kendime dedim ki; Efe sen salak değilsin kendini salak hissetme. Yani kardeşim kendini nasıl hissedersen öyle kalırsın kalk ve silkelen birşeylere eğilimin olmasa bile sevdiğin şeyleri yap. Bana salak diyen insanlar şu an arayıp bana cihazlar hakkında soru soruyor asla kendini kimseye ezdirme Allah her insana bir beceri başarı vermiştir kendinde o başarıyı keşfettikten sonra devamı kendi kendine zaten geliyor emin ol. Böyle düşünmeye devam edersen sonun iyi değil kalk ve kendini keşfet.

Aptal olmak veya olmamak diye bir şey yok. Buna sen karar veriyorsun. Ben aptalım diyorsan aptalsındır, değilim diyorsan değilsindir. Dünya da kimse aptal değil kendini aptalmış gibi hissediyor. "Bu ülkede istediğim kadar çaba versem de düşündüğüm yerlere gelemeyeceğimi düşündüğüm için her şeyi erteliyorum." Senin sorunun tamamen bu cümlede. İstediğin kadar çaba verirsen, verdiğin çaba kadar mükafatını alırsın bu ülkede. O yüzden erteleme, gayret et. "Belli bir süre sonra gideceğiz neden uğraşıyoruz?" derken ölüm konusundan bahsediyorsan, gitmeden önce sağlıklı, huzurlu bir aile içerisinde yaşamak içindir. Geleceğine sen yön vereceksin, sen karar vereceksin.

Evet. Kendimin aptal olduğumu düşünüyorum. Hiçbir şeye eğilimim olmuyor. Bu ülkede istediğim kadar çaba versem de düşündüğüm yerlere gelemeyeceğimi düşündüğüm için her şeyi erteliyorum. Odaklanma problemim var ve diğer insanlardan 1-0 geri başlıyorum derslerde vb. çevrem beni dışladı, eyvallah dedim. Fakat iyice artık kimsenin beni artık takmadığını, beğenmediğini veya umudunu kestiğini düşünüyorum. Biraz çocukca gelebilecek düşünce ama bu kadar çaba belki boşuna gidecek belki de gitmeyecek ama belirli bir süre sonra gideceğiz. Peki neden uğraşıyoruz? Erkenden son vermek istedim çok ama elim el vermedi, neden bilmiyorum. Belki cevabımı burada alamayacağım, belki alacağım bilmiyorum. Sadece içimi buraya dökmek istedim. Dökebileceğim tek yer burası.

Kim olduğunuza, ne olduğunuza başkaları karar veremez. Bildiğiniz gibi yaşayın, bu toplumun tamamının hedefi evlenip, çocuk yapıp ölmek o kadar.

Güldüm ama. Herkes bir sürü güzel güzel mesajlar yazmış. Bir baktım "Kurtuluş İslam'dadır dostum." diye bir yorum var.

Abi ne alaka şimdi.

Yaşınız kaç bilmiyorum fakat küçükken ben de böyleydim. Liseye geçene kadar her zaman ezilen umursanmayan oldum. Liseye geçmeden önceki yaz, birçok bilgi edindim. Her şey hakkında. İnsanlar hakkında, sporlar hakkında, sağlık hakkında ve oynadığım oyun hakkında. Bunlara yalnızca örnek. Ve bir gün yatağıma uzandığımda neden böyle olduğumu düşündüm. Benim sorunum fazla düşüncelilikti. İnsanlara bir şey derken acaba kötü hisseder mi veya benimle küser mi diye düşünürdüm. Ama onlar benimle konuşurken umursamaz bir şekilde konuşur, kötü de olsa konuşmaktan ve ağzına geleni söylemekten çekinmezlerdi. O gece kendime söz verdim bir daha bu kadar düşünceli ve iyi niyetli olmayacağım diye. Hakedenlere hak ettiği cevapları olgunca verebiliyordum o günden sonra. Sert konuşursa sert konuşurdum. Eğer bana kötü davranma hakkını kendinde görüyorsa benim hayatımda yeri yoktur dedim kendime. Bugün de böyleyim. Sakın yatağına uzandığında sana yapılanları düşünme. Her zaman nasıl olman gerektiğini düşün. Sorun sen de olmayabilirsin. Ama onlara hak ettiklerini söylemekten asla çekinme. Ve şunu da ekleyeyim, anlattığım ve bana kötü davranmaktan çekinmeyen arkadaşlarımla yolumuz tekrardan kesişti. Ve değiştiğimi söyledi bana. Gizlice gülümsedim kendi kendime. Oyun oynuyoruz ve her gün konuşuyoruz neredeyse. Bırak bana kötü davranmayı, bir şey söylerken defalarca düşünüyor. Kendi dünyanı yarat ve değiş. Ve bu hayattan vazgeçme. Her zaman öğrenilecek, keşfedilecek, mutlu olacak şeyler vardır. Burada insanlar birbirlerine karşılıksız yardım ediyor ve dertlerine derman arıyor. Her zaman güzel insanlar var. Asla vazgeçme.

Bu da önemli bir sebep. Hatta en önemlisi.

Ergenlikte herkes intihar vb. düşünceleri düşünüyor kurduğun düşünceleri tüm insanlar kuruyor. İnanıyorum ki yeteneğini keşfedememişsin ilginin, yeteneğinin olduğu alanları bulmaya çalış, insanın isteyerek peşinden gittiği bilginin mutlaka karşılığı gelir zira "bilgi, güçtür.". Elim el vermedi neden bilmiyorum dediğin kısım için şunu söylemeliyim "hayatta en çok tutunmak isteyenler intihar edenlerdir.". İnsanların beğenisi için yaşarsan kendi hürriyetini teslim edersin, Toplum'dan dışlanmak şahsen benim için hiçbir önem arz etmiyor olağan olduğun sürece rüzgara göre yön aldığın sürece bağırlarına basarlar ne zaman sormaya başlarsan ötekileşirsin bu hayattada yenilikleri ötekiler getirir. Dünya'da bu kadar zevk, haz varken bunları tatmadan hayattının ufak bir kısmı yüzünden hayattan vazgeçmeye değmez.

Şimdi aynı durum bende var diyemem ykaın bak ben sınava gireceğim gram motivasyonum yok ders çalışamıyorum teknolojik konuda olağan üstü bilgim var herkes benden yardım alıyor bir cihaz arızalansın internet gittin televizyon bozulsun araba bozulsun ama ben bularla yetinmek değil bir mesleğim olmasını çok istiyorum ama bu hayalime ulaşamayacağım için her şey altüste geldi.

Ben bu kısmın bahane olduğunu düşünüyorum. Başarılı insanın peşinden başarı gider, denemeyerek kaybetmektense deneyerek kaybet en azından. Erteleyip ne yapıyorsun ki?

Dostum, erkenden son vermek falan duymayayım çıkar onları kafandan. İllaki bir yeteneğin vardır benim de pek bir başarım yok ama çabuk ezberleyebildiğimi, kısa süreler içerisinde güzel senaryolar yazmayı ve çizim yeteneğimin olduğunu keşfetmiştim.

Hocam o düşünce beni o kadar çok sinir ediyor ki.. Beni resmen soğutuyor.

Kendinize istediğiniz kadar hakaret edip işin başında pes etmenizi değil disiplinli olmanızı öneriyorum. Her insanın başarısını sergilediği alan değişiklik göstebilir. Ben de ders çalışmayı sevmiyorum ve dersten geçer not almak benim için yeterli diyorum. Sizi sömüren, vaktinizi çalan parazitlerden uzak durun. Benim için ilişkinin temeli bu oldu artık. Ben kendi yolumu çizmeye karar verdim eğer pes etmek istersem bahanenin çok olduğunun farkındayım. Herkes işin sonunda kendi başına ölüyor. İnsanların beklentilerini karşılamanızı önermiyorum. " Real man dont work, real man hustle! "

Dünyadaki birçok insan ben de dahil halihazırda bu arayışın içerisinde ve bu düşüncelerden biraz da olsun kaçmak için oyunlara başvuruyoruz kimsenin senden umudunu kestiği yok çünkü kimsenin umut bağladığı da yok herkesin umudu kendine bu dünyayı ziyaret etmemizin bir sebebi var ben buna inanıyorum bir yolda yürümek lazım çizgisel bir yolda madem umudu kestin ölmüş ve yeniden doğmuş gibi başla hayata hayatı oynadığın en iyi RPG olarak oynamaya başla o zaman belki zevk almaya başlarsın bende işe yaradı denemeye de değeceğine inanıyorum