İç sesimdeki ders çalışma dürtüsü beni rahatsız etmeye başladı. İstemiyorum, mizacım yani bende karakter yapım da var takıntı. "Ya hep ya hiç." ve "mükemmeliyetçilik" dediğim bir şeyim var. Babam beni kitaplarımı daha hurdaya götürmemiş ve oradaki kitaplar beni dürtüklüyor. "Bak kitaplar daha gitmedi. Onlar gitmeden bir daha denesene. Belki az da olsa bir yer kazanırdın." şeklinde cümleler kuruyor iç sesim. Sonra diğer bir sesim: "Sal gitsin. Madem doktorlar diyorsa daha nesini uğraşıyorsun? Bırak arkadaş, bırak. Belki ekmek teknen başka bir yerden çıkabilir." diyor. Bu arada motivasyonu gelip her şeyi yaparım diyen birisi değilim ama birazcık var. Ama ilk dediğim ses daha fazla etkiliyor beni. Güzel yerlerde okumak hayalimdi. Olmadı... İçimdeki sesi nasıl bastırabilirim?