Maalesef hayat böyle. Ama yurdışında böyle değil işçi hakları var.

Sabah 9 - akşam 19 arası çalıştığım ve eve ortalama 40 dakikada gittiğim yerden benzer sebeplerden 3 ay sonra ayrıldım. Darısı başınıza.

Ya daha az süren bir iş bulacaksın ya da katlanacaksın.

Günümüz dünya düzeni için normal. İş yoksa para da yok. Para yoksa hayatta yok mantığı var.

Maalesef hocam... İnsan öğrencilik yıllarını özlüyor.

Bende hergün 18.00 da çıkıyorum. Zor bilmiyorum bunlar normal mi yani

Çıkana kadar Greencarda başvur, İşçi programlarına vs. bak. Akraban varsa iş bulsun sana.

@Alfirk 20 yaşındayım bu zamana kadar aklına hayaline gelmeyecek çok fazla işte çalıştım garsonluk yaptım fabrikalarda çalıştım taş taşıdım amelelik yaptım şu an markette çalışıyorum evet maalesef hayat bu garsonken izin yoktu günlük 12-14 saat arası çalışıyordum 15 16 yaşlarında fabrika çok ağırdı ve küçüktüm 8 saat çalışıp eve gidince duş alıp 8 buçukta uyuyaklıyordum market de bu yaşta saçlarımı dökmeye başladı askerlik gibi mantığın yer market sektördür dışarıdan çok kolay gözükür içerde kesinliklr öyle değil 1 gün izin verirler dinlenecen mi yoksa dışarı çıkıp gezecen mi ona da sen karar verirsin haftanın 1 günü 13 saat çalışman da pastanın üstündeki çilek gibi.

Hocam her birinizin ellerine sağlık. Çok güzel yazmışsınız. Teşekkürler. Bunları okuyunca bir düşündüm de doğru. Kadrolu bir işim var çok şükür dediğiniz gibi çalışmak zorundayız. İlk iş hayatım ondan olabilir zamanla geçer sanırım. İşte çalışırken sürekli aklıma işsizken dışarda gezdiğim yerler ev aklıma geliyor özlüyorum. Sonra diyorum evde boş boş otursamda para kazanamam. Dediğiniz gibi mecbur yani. Çok sosyal konuşkan değilim bu yüzden biraz zorlanıyorum her atılan fala falan. Yani işte alıştım, alışacağız çalışmaya dediğiniz gibi.

Aynı muzdaripi çekiyoruz. Maalesef yetenek ve kabiliyetimde kocam bir sıfır. Girdiğim her yerden ya kovuldum, ya kavga edip çıktım. Şansımi güvenlikten yana deneyeceğim. İmkanın varsa, 1 ay sabret, maaşını al güvenlik kursuna yazıl. En azından tekstil, konfeksiyon yada hamal işlerden uzak durursun.

Hayatın gerçeği maalesef bu. 200 bin sene önce medeniyet yokken yırtıcıların her an her yerden gelmesi korkusuyla afrika savanalarında geyik avlıyordu atalarımız. O zaman da gecesi-gündüzü yoktu muhtemelen. Günümüzde de bunun başka bir versiyonu var en azından korunaklı binalarda işlerimizi yapıyoruz. "Bunun için mi var olduk?" aslında bunun için var olmadık. Ancak var olabilmek için bunları yapmak zorundayız. Bilgisayar oynadığınız PC'yi üretmek için de insanlar sabah işe gidip akşam dönüyor. Kullandığınız elektrik santrallerinde çalışan insanlar var. Hepimiz bir komünün üyesiyiz ve her birimizin görevleri var. Ben ilk işe girdiğimde sabah 8 akşam 21 arası çalıştım. Şu anda sabah 7 akşam 5 çalışıyorum. Yapacak bir şey yok. Doğanın kanunu bu. Sadece alışması zaman alıyor.

Hayatın tanıdı çıkaran zengin ve zengin çocukları dır her zaman emirlerinde kişiler olur özel şöför onlara hizmet eden kişi cantasını taşıyan bir şey deyince panik olan napacanı şaşıran kişilere de benim gibi denir bende böyle bir işte çalişıyorum.

Yaptığın işten zevk almaya çalış.

13:00 ve 22:00 arası haftanın 6 günü çalıştığım oldu sevmediğim bir iş ve zulümden başka bir şey değildi. Akşam gelince yorgunluktan uyuyorsun, sabah kalk yemek ye tekrar işe git. Geçinmek için para lazım, para için çalışmak lazım. Sorunuzun cevabına üzülerek evet diyorum.

İnsan çalışmak için mi var oldu? Akşamları eve gelip ailende 3-4 saat geçirmek için her gün 10 saat çalışıyoruz. Ben gece çalışıyorum akşam 7- sabah 7 Sosyal hayatım 0

Türkiye'de bir çok kesim hayat yaşayamıyor. 5 gün çalışıp, plan yapabilirse haftasonu kendine ayırıyor. Misal kız arkadaşım sabah 6 kalkış akşam 19.30 eve geliş. Neredeyse her gün uyuyakalıyor maalesef ve kendisi "Mühendis"

Çalışma saatleriniz gayet güzel.

Teşekkürler hocam sağolun.

paraya ihtiyaç duyulan bir devirde olduğumuz için ya bu deveyi güdeceğiz yada bu diyardan gideceğiz.

Daha kısa süren bir iş bulamadın'mı?

Ahahaha, her gün soruyorum bu soruyu, seninki gene iyi, benim gece gündüzüm yok.

Evde 18.30 da oluyorum. Ne yapayım bilemiyorum.

Ben daha kötü durumdayım yaşım 14 okuldan sonra gidiyorum 16.30 çıkış 21.00 hafta sonu cumartesi sabah 7.30 akşam 21.00 bende çözüm bulamıyorum pazar günü tatil bu arada.

İş hayatında bu gayet normal şeydir. Para kazanmak için çalışmak şart. Çalışmadan bir gelir elde etmek imkansız. Herkes ister çalışmadan etmeden yaşamayı. Ama öyle bir dünya yok maalesef. Tavsiyem iş yerinde sosyal olman yönünde ve işin tadını çıkarmaya bak. Laf atmak filan her yerde oluyor. Bu tip şeyleri çok fazla içerliyorsun. Umursamayacaksın. Zaten umursamadığın zaman 1-2 yaparlar sonra vazgeçerler. Çok rahat bir iş istiyorsan da kendi işini kurmaktan başka çare yok. Devlet dairesi bile sabah 8 akşam 5.

Hocam başka bir alternatifin fazla yok. Eğer çalışmak zorundaysan ve daha iyi alternatifin yoksa orada kalmanı tavsiyr ederim. Ama varsa zaten durmaman lazım.

İşe başladım. Daha yeni 3 gün oluyor. İlk iş hayatım. Yaşım 25. İşe başlamadan önce geceyi sonuna kadar kullanır sabah istediğim saatte kalkardım, kahvaltı, sonra canım ne isterse; oyun dışarı... Sonra anne babama bakardım ilaçları istekleri falan. Şimdi ise sabah 08.00 akşam 18.00 bir işte çalışıyorum. Eve geliyorum yemek duş saat 19.30 bu saatten 23.00'a kadar 3-4 saat sadece bana ve aileme kalıyor. Yani günüm hiç olmamış gibi hissediyorum ben ne yapacağım? Her gün böyle nereye kadar? Hiç bitmeyecek mi bu? 18.00 da işten çıkmak çok zoruma gidiyor günüm bitiyor resmen. İşte hep aklıma annem babam geliyor evi özlüyorum zaman geçmiyor. Son düzenleyen: Moderatör: 8 Aralık 2022

Türkiye'de evet.

Hocam işi severim alışırım da sorun şu akşam 18.00 da çıkıyorum evde 19.00 da oluyorum bu saatte ben ne yapayım gün bitiyor. Bide insanlar iş yerinde laf atmalar falan.