Çok teşekkür ederim.

Anlamadım hocam.

Anladım hocam. Bazen arkadaşım ile eve gelirken yolu uzatıp geliyoruz. Az çok katkısı olur herhalde. Ben de daha çok yetkili biri ile konuşurken bunlar oluyor. Öğretmenlerle konuşmayı hiç beceremem hocam bir şey soracağım psikolog falan mısınız?

Sosyal fobi, diğer insanlarla etkileşimi içeren toplumsal durumlarda ortaya çıkan kaygı bozukluğudur. Rahatsızlık diğer insanlar tarafından olumsuz değerlendirilme ve küçük düşme korkusundan kaynaklanır. Sosyal anksiyete bozukluğu olarak da adlandırılan bozukluk, toplumda yaygın olarak görülen bir sorundur Sosyal anksiyete bu. Bende insanlar ne düşünür ne konuşur ise konuşsun. Benim umrumda olmamalı. Olan oldu bir kere dedim. Buna sebep olan kişiler ile arama mesafe koydum. Sorun çözüldü. İnanın kendinizden başkasını düşünmeyerek çok mutlu oluyorsunuz. Bırakın birbirlerini yesinler. Ne halleri varsa görsünler.

Dikkatiniz dağınık, sürekli bir iş yaparken o işin tersini düşünüyorsunuz. Kafanıza hükmetmeniz gerek. Bakın örnek veriyorum: Kafanıza koyduğunuz bir eylem (3 kilometre bisiklet sürmek olabilir) bu eylemi kafanıza koyuyorsunuz dolaylı bir şekilde bunu yapacağım diyorsunuz. Direkt değil, dolaylı olarak. Ve tüm odağınız o eylemi gerçekleştirebilmek için kafanızda toplanıyor. Ve o eylemi gerçekleştiriyorsunuz burda hiçbir sıkıntı yok Ama eğer siz bisiklet sürerken biri beni görecek ben ne diyeceğim gibi saçma sorulara odaklanırsanız bisiklet toslamasa bile zihniniz toslayacaktır. Bakın bu anksiyete durumu o kadar basit değil, lütfen üzerine gidin, tekrar tekrar o bisiklete çıkın. Hatta aynı zamana yakın çıkın düzenli çıkın sizin kafanız düzene alışık değil düzenden korkuyor, iletişim düzeninden korkuyor herhangi bir korkuyu aşmanın tek sırrı o korkuyu atlatana kadar üzerine gitmek. Deneyin deneme cesaretiniz olsun sesiniz bozuk çıksın hıçkıra hıçkıra ağlayın gerekirse bir insana laf söyleyebilmek için ama yapın. Emin olun sonucu daha kötü olsa bile toparlanmanız o kadar hızlı olacak. Dediklerimi bir hayat kuralı, zorunlu birşeymiş gibi referans almayın.

Sevindim inşallah tam anlamıyla iyileşirsin.

Bende sizin yaşlarında iken öyleydim artık değilim arkadaşlarınız dizimi çağırıyor hayır demeyin gidin olmadı erken eve gelirsiniz bir şey kaybetmezsiniz kursa kendin git en fazla ne olabilir ki

Hocam çok rahatladım birden okuyunca. Okullar açılınca pek dışarı çıkamam ama hafta sonları sürerim. Kendi yaşıtımda ki insanlarla konuşabiliyorum. Ama sadece konuşuyorum. Sonra bir sürü kaygı yaşıyorum. Hatta bir kere acayip titremiştim. Hocam peki bu nefes darlığı, titreme gibi sorunları nasıl çözebilirim? Mesela biri çirkin kelimesinden bahsedince hemen üstüme alınıyorum. Bana söylemiş gibi hissediyorum. Veya sohbet ederken saf kelimesinden bahsediyor bana demediği halde bana demiş gibi hissediyorum.

Ben ortaokuldayken çok kötüydüm. Ama liseye geçince gerçek arkadaşlığı bulunca yavaş yavaş geçti. (11. sınıfım) Daha çabuk atlatmak istiyorsan spora, kursa vb yerlere gidip biraz kafanı boşaltman ve arkadaşlık ortamı kurabilmen lazım.

Ben de küçükken dışlandığımdan dolayı herhalde.

Başkalarının, kendi dertlerinden kimseyi umursayamadığını anladığımdan beri vurdumduymazlığı benimsedim. İlkokul ve ortaokulda ben de benzer durumdaydım. Başkalarından önce en fazla değeri kendime vererek üstesinden geldim. Eski evin arkası dağlık ve ağaçlık bir alandı. Tek başıma oraya gider takılırdım, iyi gelirdi bana. Anı yaşamayı en iyi doğa öğretiyor. Bir de İngilizceniz varsa bu videoyu öneririm: Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Aileme söylüyorum. Büyütme diyorlar büyüyünce geçer diyorlar.

Sosyal anksiyete, OKB ve benzeri hastalıkları aklıma gelen düşünceleri engelleyerek yendim. Her ne kadar beni zorlasada artık aklıma gelen düşüncelerin hepsi saçma ve zaman kaybı geliyor. Bu tarz hastalıkları yenmek istiyorsan tüm olay sende bitiyor.

Vitamin eksikliği ne alaka hocam anlamadım. İnsanlar varsa ortalıkta ne yapacağım yine sesli mi söyleyeyim? Hocam bir şey yapamayınca hemen ağlıyorum.

Nefes alamıyorum. Geçen öğretmenimin gözlerine bakmaya çalıştım. Nefesim daraldı. İçim tuhaf oluyor.

Erkek arkadaşım var. Yakınız bayağı. Resim yapıyorum. Basketbol kursuna başlayacaktım ama çok pahalı. Erkek arkadaşım olmadan önceki arkadaşlarım hep beni sattı. Umarım bu sefer satılmam.

Ailenizle konuşurken gözlerinin içine bakabiliyormusunuz peki?

Tek başınıza atlatmanızın kesin çözümü büyük değişiklikler yapmak. Çünkü geçmişteki büyük değişimler bu durumu tetikliyor, ya da yanlış düzen. Değişimleri hayatın içine katılarak daha hızlı elde edebiliyorsunuz. Eğer hiç olmuyorsa sosyalliğe odaklanmayın, gidin çalışın çabalayın bir alışkanlığınız olsun ve o konuda ilerlemeler kaydedin. İşsiz gibi kafayı düşünerek bozmayın. Eğer muhafaza etmeniz gereken bir durum yoksa ANDA KALIN. Etrafınıza bakının ve ilgilenmeye başlayın. Anda kalmanın pratik yolu etrafınızdaki 3 cisme bakmak ve sesli şekilde isimlerini söylemek. Bunu yaptıktan sonra sihirli bir şekilde anda kalmıyorsunuz ama yardımcı oluyor. Ve en önemlisi derhal kan testi yaptırın. Büyük ihtimal vitamin eksikliğiniz var.

Hocam ben de kuzenlerim yüzünden oldu sanırım. Her şeyim ile dalga geçerlerdi. İsmimle bile. Ağlardım hep. Küçüktüm bir şey diyemezdim. Ana sınıfta ta hep kötü davrandılar bana. Hep o yüzden herhalde. Bana bunları yaşatan kişileri asla affetmeyeceğim.

Merhabalar. Bende sosyal anksiyete var. Bir türlü atlatamıyorum. Atlatabilen var mı? Son düzenleyen: Moderatör: 13 Şubat 2022

Biraz daha iyiyim hocam teşekkürler.

Hocam normalde bisiklet sürmeyi seviyorum ama tanıyacağım birini göreceğim diye korkuyorum. Sürekli kafamda kaygı oluyor. Rezil olacağım diye korkuyorum. Mesela bisiklet sürerken aklıma bir sürü ihtimal geliyor. Bisiklet sürerken bile kafam hep aşağıda. İnsanların hep canlarını sıkıyor gibi hissediyorum. Benden bıkmışlar gibi. Mesela bu yazıları size yazarken bile canınızı sıkarım diye korkuyorum.

Eğer dışarı çıkabiliyorsanız olabildiğince çıkın. Okul çıkışı bir akşam bisiklet sürmeyi deneyin mesela. Atın sinirinizi hıncınızı... Bu arada bu verdiğim önerileri yapılması zorunlu bir kural gibi görmek yerine cepte taşıyacağınız bir teknik olarak kullanın lütfen.

Çok teşekkür ederim hocam ara sıra konuya gelip bazı şeyler yazabilirim isterseniz. 2 tane öğretmenim bana gelip sıkıntımı sormuştu. Ama ben demedim. Onlara saçma gelir diye. Göz teması kurmak çok isterdim hocalarla umarım kurarım denemeye çalışırım.

Hocam bir tane arkadaşım var zaten. Hep beraber geziyoruz. Mesela ben tek başıma asla bahçeye inemem. Herkes beni izliyor gibi hissediyorum.

Rahat bakabiliyorum ama onların uzun süre bakmasından rahatsız oluyorum.

Hocam öyle şeyler yapmak istiyorum ama ailem pek izin vermiyor. Sanırım onlar yüzünden böyleyim.

Kendi başınıza atlatabileceğiniz bir şey değil. Doktara gitmeniz gerekiyor.

Tamam hocam teşekkür ederim.

Kesin rahatlarım diye kafanızda oturursa daha da hassas olursunuz tavsiye etmiyorum. Sadece anda kalmak istiyorsanız uygulayın, istiyorsanız. Mantık yanınızda olsun, kendinize güvenin ve nasıl yol alacağınızı bilin, ne yapacağınızı bilin ama her şeyi hesap etmeyin, bir şeyi hesap edin o da ne yapacağınız.

Hocam ben de küçüklükten beri var. Sadece bu sene biraz daha artmış. Öyle düşünüyorum. Umarım geçer. Hayatım zindan olmuş gibi. Yapmak istiyorum yapamıyorum. Teşekkür ederim.

Bende de var, çözmek için hiçbir şey yapmadım. Kilo bakımından zayıf olmamdan kaynaklı güç olarak kendimi diğer insanlara karşı ezik hissetme durumum da var. Bu durum sosyal fobiden iyice kurtulamaz hale sürükledi beni. Sosyal fobiyi çözmediğim gibi kilo almaya da çalışmadım çünkü parasızım. Sosyal fobi yüzünden hiç kalıcı çevre edinemedim. Çevresizlik yüzünden de asosyal olmak zorunda kaldım. 5-6 yıldır dışarda doğru düzgün bir kere güzel bir vakit geçirdiğimi hatırlamıyorum. Evden ayda yılda bir dışarı çıkarım o da açık lise ücretini ödemek için vs. Güçsüz hissetme konusunun dışında sosyal fobinin bende etkisi şu; Dışarda vakit geçiren insanlar bana havalı gelmeye başladı. Arkadaşlarıyla, sevgilileriyle birlikte dolaşmaları. Kafelerde, AVM'lerde, takılmaları Konser, tatil, festival vs. saymıyorum bile. Hatta bırak kafelerde, AVM'lerde takılanları. Öyle yerlerde çalışan kişilerin bile bana havalı geldiğini fark ettim. Çünkü sosyal fobi yüzünden herhangi bir işe girip çalışamıyorum ama onlar çalışıp para kazanabiliyorlar. Onları bile kıskanır oldum. Ne arkadaşım ne de sevgilim olabileceğine inanmıyorum o yüzden.

Bildiğim kadarı ile 14 yaşındasın yani ergensin bu da demek oluyor ki sosyal anksiyete var bende de olmuştu ergenlik bittiği zaman geçiyor düzgün adımlar atarsan kurtulursun aklından bunu geçir yapsam ne kayıp ederim Saygılarımla.

Güneş özgüven artırır. Her sabah yürüyüşe çık. Parkta yalnız başına otur. İlk hafta kasılırsın sonra alışırsın. Üstüne gitmeden geçmez bazı şeyler.. Özellikle spor yap. Spor adrenalin salgılatır, anında adrenalin bütün korkularını yener, güvende hissetmeni sağlar.. Markete git, tek başına yürüyüş yap. Her şey acıyla güçlenir.. Daha sonra acı çekmezsin..

Konuyu hortlatıyorum merak ettim atlattınız mı hocam.

Estağfurullah sadece yaşadıklarını aynı dönem bende yaşadım sadece en doğru mu bulabilmek için zorladım belki de halen zayıfım ama kendime yettiğimi hissedebiliyorum. Şimdi bakıyorum da o yılların acısı belki ileride çok güzel çıkıyor hatta çıkmasına bile gerek kalmıyor. Geçecek bu günleriniz emin olun, üzerine gittikçe geçecek, geçiyor da..

Kendi değerlerini oluştur, prensiblerin olsun. Zaten yeterince büyümediğin için sana günlük hayat bir dayatma gibi geliyor. Oysaki kendini tanırsan günlük hayatını varlığın ile nasıl doldurduğunu anlarsın. Kendini tanıman gerekiyor, kendini tanıyabilmen için de preniplerin olması ve o prensibleri de irade yolu ile gerçekleştirmen gerekiyor. Sana bir tavsiye nasıl özgüvenli olurum nasıl cesaretli olurum gibi herkesin ihtiyacı olan soruları araştırmak yerine iradeyi araştır. O düzenli ve tutkulu çalışmanın sana tüm değerli duyguları aşılayacağından emin olabilirsin ekonomik paket gibi birşey senin anlayacağın. Titreme konusuna gelirsek lütfen insanları birer canavar gibi görmeyi bırak, onlar senden üstün değil ki birkaç ucube zorba dışında taşıdığınız insani değerler aynı. Diğer insanları sevebilmek için önce kendinizi sevmeniz lazım. Değerlerinizi henüz bulmadan gelin birşeyler araştırın. Hatta başlıklarını ben vereyim siz aratın, araştırın. İrade nedir? Kendini sevmek nedir?

Hayır ama yardımcı olacak, çok ufak bir teknik bu diyelim.

Asla kin veya intikam besleme. Kendine zarar vermek dışında hiçbir işe yaramaz. Onları affet ama sana yaptıklarını unutma ki bir daha aynı hataya düşme. Ne kadar üzülürsen üzül, intikam almaya çalışırsan çalış geçmişte yaşananları hiçbir şekilde değiştiremezsin. Geçmişe takılıp kalma. Şu ana odaklan. Önceden olanları ve yaşadıklarını kabullenip anı yaşamaya çalış. Anı yaşamayı en iyi doğa öğretiyor. Tek başına doğada takılabilirsin. Doğa seni yargılamaz. Geçmişe takılıp kalma, geçmişten ders al. Başkalarından önce en fazla önemi kendine ver. İlk önce kendini kurtarmadan kimseyi kurtaramazsın. İlk önce sen mutlu değilsen kimseyi mutlu edemezsin. Başkalarının ne düşündüğü hakkında kendini yıpratma, başkalarının istediği şekile girmeye çalışma kendini yıpratırısın. Kişiliğinden ödün verme. Sevmiyorlarsa sevmesinler, kendi kayıpları. Kendi kişiliğini bırakıp başkalarının istediği şekilde yaşamak sadece seni yıpratır, sen yıpranınca çevreni de yıpratırsın.

Aynısı bende de vardı. Özgüvensiz, akıllı, zeki, kurnaz biriydim. PC başından kalkmadığım için patates olmuştum desem yeridir. Lise 1'e geçtiğimde sınıfa girmeye utanıyordum. Sonra 1,5 ay geçti, sınıfın komuta merkezi haline geldim. Lise 2'de artık herkes gibi istediğimde sohbet edebiliyordum. Sosyal ortamlarda takılmak her zaman en iyisidir. Ayrıca arkadaşlarla takılmakta iyidir. Esasında kendini daha güvende hissedersin. Sonra tek başına gezmeyi de öğrenince iş bitti.

Hocam şimdi 3 şeyi söyleyince odaklanacağım mı? Anlamadım pek. Peki biri ile nasıl göz teması kurabilirim? Biliyor musunuz?

Hocam, önemli olan soğukkanlılık. Kendinize dediğini önce aklınıza getirmeyin, sizinle muhabbeti olmayan biri zaten size durduk yere saf ya da çirkin demez.

Sadece oldu bundan sonra yapabileceğim birşey yok dedim şu an çok mutluyum.

Dediğim gibi ailem izin vermiyor. Büyütme diyorlar büyüyünce geçer diyorlar.

Kendi başına atlatamıyorsan doktara gitmelisin. İleride iş hayatına gireceksin çok zorlanırsın.

Gerekirse son durumlarınızı konu üzerinden devam ettirin şahsen yardımcı olmak isterim.