Teşekkürler hocam

Kendinize fazla imkan gerektirmeyen uğraşlar bulun. Hobi olabilir, yeni bir dil öğrenmek olabilir. En azından kafanız dağılır.

Bir anda negatifleşmemiş ki 14'ten beri kötü olduğunu söylüyorsunuz.

Herkese öncelikle merhaba, 24 yaşında biriyim, uzun zamandır ne arkadaşlık olsun ne toplum vs hiçbir sekılde ıletısımde olmamısımdır. Amelıyatlarım vs hariç, neyse konunun baslıgına gelırsek kücükken 8-14 yas arası okulda öğretmenler tarafından olsun, erkek, kızlar tarafından olsun begenılır bır sıkıntı oldugunda o halleder cagırın onu denmesı, dersler vs ıyıydım de toplumda da sevılır begenılırdım, aıle içi zaten aile içi aşırı kavgaları saymazsam ıyıydı. Orada ve gelelım son 14'ten sonra olanlara, ben bu yasadıklarımı nasıl atlatacagım bılmıyorum, arkadaşlar tarafından sözlü, sözsüz, vücut dili belli ederek yerınde siddete varacak kadar, öğretmenler tarafından, toplum, aile, akrabalar, mahalle, sokak aklınıza ne gelirse dışlandım, hor görüldüm, zeki olmam vs duzgun, anlamlı dusuncelere sahıp olmam hiçbir ıfade etmedı. Ne kadar çabaladıgımı kımse bılemez, acıyarak yanıma gelen bırını hıssedınce daha da kahroldum, hıcbırseyın anlamı olmadıgına vardım, bir anda dibe battım açıkçası bu kadar sıkıntıyı kaldıramadıgım ıcın okulu bıraktım. Sonra yaşlandıkca yaşlandım ve ben cok guzel hayallerım olmasına ragmen yerımde sayıyor, ımkanlar el vermıyor, arkadaşlar ımkanlar o kadar önemlı seyler kı şu an da yasadıgımız cografyayı bıle örnek alabılrısınız, ah ımkanlar ah, benım gıbı böyle seyler yasamıs hayatı anlamlandıramamıs bırılerı var mı? Merak edıyorum ve ne yapmalıyız? Aklı, mantıgı ıyı kısıler guzelce önerı yazabılır, fıkır alısverısı yapabılrıız, guzel vakıt gecırırız diye dusunuyorum. Son düzenleyen: Moderatör: 25 Haziran 2022