Evet ya, bir şey görüyorum yapma hevesi geliyor. Gaza geliyorum, 5 dk sonra sıkılıyorum bazen öyle kötü hissediyorum ki hayat boş ve hiç mutlu olamaz gibi hissediyorum ama bu 20 30 sn 1 dk bilemedin 2 dk sürüyor. Son düzenleyen: Moderatör: 9 Temmuz 2021

Zorlanmadan hiçbir işte yol alamam ben de. Ne zaman bir işe kalkışsam zorlanırım, ekstra efor sarf etmem gerekir ve bir şeyler yaşanır. Hayatımın her anında bir kaos. Sevdiklerim, ailem desen düşmanımdan beter. Sizi çok iyi anladığımı düşünüyorum, direnmekten başka bir çareniz yok. O kadar iğrenç, korkunç şeyler yaşadım ki kör ve sağır olmak istediğim zamanlar oldu, fakat hepsi geçiyor nedense. İnsanın uzun bir zaman boyunca mutsuz, nefret, kin dolu olması imkansız bir şey.

Sağol.

Aynı durumda bende varım. Hayatta bi amacım yok işe giremiyorum sadece oyun oynuyorum sabahtan akşama kadar evdeyim. Sonum hiç hayırlı değil. Ders desen 10 dakika çalışırım maksimum.

İntihara teşvik? Burada öyle bir şey göremedim ben. Bu arada konuyu açan arkadaş umarım bir an önce düzelirsin.

At gözlüğü var bunlarda.

Her şeyden bıktım. Kendi sorunlarımı biliyorum fakat düzeltemiyorum. Sorunlarım; tembellik, iradesizlik, çabuk canım sıkılma, stres, hiçbir şey yapmama isteği ve bundan dolayı yapamama. Uzar gider bu. Her gün kendime ağır hakaretler, aşağılamalar ve küfürler ediyorum. Mesela "senden bir cacık olmaz." diyorum. Ama orası "cacık" değil. Tek yaptığım şey dışarıda kendi başıma gezmek ve bilgisayar başında bile oyun oynamadan boş boş bakmak, uyku uyumaktan başka bir faaliyetim yok. İşe girerim çalışamam. Dersi çalışırım, iradem gelir. Ancak o da sönüp gidiyor . Toplamda 4 tane işe girdim ve hepsinde de bazı nedenlerden dolayı bırakmak zorunda kaldım. Ders de olmadığına göre bir baltaya sap olacak biri değilim. Olmuyor arkadaş, olmuyor. Gitgide kendime daha da dibe gömüyorum. Küfürlerim haddini aşıyor. İçimi bilen yok. Neymiş, tembelmişim. Sanki o 4 işten can sıkıntısından çıktım. Sanki o dersi can sıkıntısı bıraktım. Ne ala dünya? Çözemiyorum. Tedavi de alıyorum. Bitmedi gitti şu hastalık. Sihirli bir sopa yok fakat bende artık iyileşmek istiyorum.

Bende de durum az çok böyle, hiçbir şey yapamıyorum içimde en ufak bir istek yok, moralim genel olarak bozuk olduğundan hiçbir şekilde ne ders çalışabiliyorum ne film izleyebiliyorum ne oyun oynayabiliyorum, kafam aşırı dolmuş durumda. Hani az eğlenip kafamı dağıtayım desem para yetmiyor. Çalışmadığım için ailemden aldığım parayla bir şeyler yapmaya çalışıyorum ama yetmiyor, dışarı çıkıp bi yemek bi kahve içtiğim an bütün param bitiyor, evde de 4 duvar arasında iyice bunaldım, ekonomiden dolayı dışarı çıktığım an param eriyor, normal ilişkilerim desen iyi değil, ailem ile olan ilişkilerimde de her bir şeyde sorun çıkıyor. Şu anda yaşamak için birkaç nedenim var o kadar. Daha genç yaşta ihtiyarlamış gibi hissediyorum, daha burada yazdıklarımdan çok daha fazla şeyler kafamı acayip meşgul ediyor. Sorunlarım belli fakat çoğunun çözümü yok maalesef.

Sen ders alana kadar hayat ders vermeye devam eder. Senden, benden çok daha kötü hayat şartlarındaki insanlar üç kuruş bulduklarında mutlu olabiliyorlar. Belki de para veya yetenekle hiçbir alakası yoktur. Bir an önce kendini rahat bırakmaya, yargılamamaya başla ve kendini yapmak istediğin şeye ver.

Katılıyorum. Bu konulardan kaç tane açtığınızı sayamadım bile. Her konuda bir çözüm sunsak hep elinizin tersiyle itiyorsunuz. Artık sizin bir şey yapmanız lazım. Daha ne dememizi bekliyorsunuz?

Mesajı moderatör tarafından düzeltildi.

Ben başkasının hakaretlerin iplemem. Sadece duygularımı kendi içimde yaşıyorum. Bu anlattıklarım daha hiçbir şey.

En azından dışarı çıkabiliyorsunuz. Ben bütün gün odamdayım ve dışarı çıkmaya utanıyorum. 5 yıldır aynı oyunları oynuyorum ve sıkılmamayı başarıyorum. Okulu özledim artık

İnsanların hayatın da hep bir bıkkınlık evresi olmuştur ve ben bunu normal karşılarım. Acilen bir şeylere vakit ayırman gerek;Sevebileceğin bir iş bul, geçici bir süre bütçen kadar bir hobi edin, sevdiğin insanlarla falan vakit geçirmeye çalış

Umarım o mesajdan sonra forumdan 2-3 ay uzaklıştırılmışsındır. Bir insanı intihara teşvik edecek kadar nasıl düşebildin?

Ne kadar gereksiz bir düşünce yapısı pardon hastalıklı. İnsanlar tabii ki bir sorunu olduğunda doktora gidecekler ancak burada herkes farklı farklı konular açıyor ve bu tarz konuları dertleşmek için açıyorlar ya da fikir almak için. İnsanları yargılamadan önce nasıl yardımcı olabileceğinizi düşünüp empati kurun lütfen yargısız infaz yapmayın.

Bende aynı şekildeydim. Hala aynı şekildeyim, hiçbir şeyden keyif almam neredeyse. Mutlu olmam hep üzgünüm hep bir sıkıntıdayım anskiyetem var bilmiyorum belki geçer.

Yaşın 30 olunca geçer. Tabloyu görürsün.

Madem psikolojik sorunların var, git tedavi ol. Buradaki insanların da zamanını çalma. Son düzenleyen: Moderatör: 8 Temmuz 2021

Öyleyse çok üzüldüm ve yazan arkadaştan utandım vallahi.