Öncelikle çok geçmiş olsun. Bazen her şey istediğimiz gibi olmuyor. 21. yaş günüm, alçılı ayak ile geçti (2020). Çok kötüydü.

Üzgünüm. Keyfim yerinde değil. Her şey bir anda olmaya başladı. Üst üste geliyor. Diyordum doğum günüm geldi kutlarım. Annemin korona testinin pozitif olduğu haberini aldık. Diyeceksiniz ki bize ne? Dertleşmek istedim. Yazın dertlerinizi.

Çok geçmiş olsun. Kafaya takmama sanatı üzerinde ustalaştım. Derdim yok o yüzden. İnsanların ne yaptığı, ne düşündüğü umurumda değil, olmayacak da. Sizlere de öneririm.

Çok teşekkür ederim, bir ay boyunca yürüyemek... Şunu öğrendim, "ŞÜKÜR". Evet, ayakların ne kadar önemli olduğu. Atletizm yapan biri olarak o kadar zorlandım ki. Koşamamak, benim için çok kötü bir şeydi. Sürekli olarak kitap okudum. Kendim ders çıkardım bu durumdan. Kötünün, daha da kötüsü vardır diye. 23 yaşına geldim. Hala şunu savunuyorum: Sağlık olursa her şey yapabilirsiniz. Tek ölüme çare yoktur. Sağlık yoksa, hiçbir şey yoktur.

Öncelikle Allah şifa versin. Benim de aşk acısı falan. Ama sizinkinin yanında hiçbir şey değil. Üzmeyin kendinizi.

Ne kadar güzel atletizm ile uğraşıyorsunuz.

Sağ olun. Teşekkür ederim.

Alçı çıktıktan sonraki o mutluluğu anlatamam. 18 Şubat 2020... Evet, bu tarihi hiç unutamıyorum. Doktor bana, artık yürüyebilirsin dediği zaman.. O cümle... İşte o cümle, beni çok mutlu etmişti. Sürekli yürüdüm, sabahlara kadar yürüdüm. İyileştim, koşmayı bırakmadım. Bırakmayacağım da. İlk alçı çıktığı zaman bana topal dediler, güldüler... Ben pes etmedim. Yürüdüm, yürüdüm ve yürüdüm. Sonunda koştum. Hayat bana en güzel ders verdi. Atletizm, gerçekten güzel spor. 16 yaşından beri koşuyorum. 7 yıldır atletizm yapıyorum. Zaman çabuk geçiyor.

Çok kötü bir durum geçmiş olsun.

Hocam iyisinden bir sevgili bulabileceksiniz o zaman

Çok teşekkür ederim. 14 Şubat'ta doğmakta garip oluyor.

Size de geçmiş olsun.

Kazasız belasız hocam.

Ne tesadüf benim annemde de pozitif çıktı.