Ben kimseyle konuşamıyordum liseye geçince düzeldi daha da düzelmeye devam ediyor. İnsanların söylediklerini ve söyleyeceklerini söylerse neler olacaklarını kafama takmamaya başladım insanlarla konuşabilir hale geldim. Sana da tavsiyem çok takma bu hayatı biri sana kötü bir şey söylese utanacağın bir şey yapsan bile unutuluyor geçiyor.

Psikolog falan pek bir işe yaramaz bu konularda bence. Eğer dediğiniz gibi bir yapınız varsa o değişmiyor sadece biraz azalıyor kendimden biliyorum. Bunu şöyle çözdüm. Evet insanlardan utanıyorsunuz ama bu hiçbir şey ifade etmez. Gidip kendinizi zorlayarak konuşun sosyalleşin. Biliyorum zor ve imkansız gibi ama yapmak zorundasınız. Sonra eğer bir takım sıkıntılar yoksa spor salonuna kaydolabilirsin. Bu özgüvenini yükseltir ve belki sosyalleşirsin. Sürprizbozan Bu adam aynı ben ya

Ben de benzer durumdayım. Geçmiş olsun.

Onların da sizin gibi insan olduklarını unutmayın Cümle kurmaktan çekinmeyin dolu veya boş sadece söyleyin gitsin günümüzde dolu cümlelerden ziyade boş cümlelere tav oluyor zaten insanlar. Bu arada dışlanmaktan ziyade siz kendinizi soyutlamayı tercih etmişsiniz eğer. İnsanlar benim hakkımda ne düşünür? Bunu yaparsam acaba nasıl sonuçlanır? diye düşünmeden kararlar almaya başlarsanız daha rahat söylediklerinizi dile getirebilir ve hareket edebilirsiniz ^^ Kendinizi içinizden sürekli olarak yargıladığınız için diğer insanların da sizi yargılayacağını düşünüyorsunuz ama emin olun öyle olmuyor. En yakın zamanda kendini kabullenmeni tavsiye ederim. Sıkıntılarını çözmekte çok çok fazla zorlanıyorsan da terapiste giderek yardım alabilirsin İyi günler

Merhaba nereden başlayacağımı bilemiyorum. Ben çok utanıyorum ve çok sessiz biriyim. Kalabalık ortamları da hiç sevmiyorum. İlkokulda hiperaktif teşhisi konuldu ve ilkokulda da sessizlik. Çoğu şeyi anlamazdım. Şu an lise sondayım. Ortaokulda ise biraz yine muhabbetim oluyordu ama genimde var. Hiç sevmiyorum kalabalık ortamları, arkadaş ortamlarını. Biri bana ya da ben birini soru soracağım diye ödüm kopar hep. Neyse liseye geçtim. 9. sınıfta sessizdim. Kaç kere sınıf değiştirdim, okul değiştirdim. Anladınız işte bazı sıkıntılardan dolayı. Ondan sonra 12. sınıftayım, kafa yapıma uygun bir tane arkadaşım var ama sadece onunla konuşuyorum ve çok rahatsız oluyorum. Ve dışlanmak benim umurumda değil ama hiç sevmiyorum. Evet bende çok istiyorum ama nedense hiç sevmiyorum böyle şeyleri. En ufak şeyi bile bazen geç algılıyorum heyecandan. Anlamadığımdan değil ve bazen cümleleri uyduramıyorum, söyleyemiyorum. Bir arkadaşımı görsem mesela hemen yolumu değiştiriyorum. Takıntılarım da oluyor, bazı seslerden hiç haz etmiyorum. Nedeni ne olabilir ne yapmam lazım sizce?

Psikolog.

Belli ki bir rahatsızlığın var, psikoloğa danışmalısın. Pek normal değil anlattıkların...

Averaj Patrick Bateman pp Eğer gerçekten arkadaş ortamlarında bulunmak istiyorsanız kendinizi ufak ufak alıştırmak zorundasınız ama bence sizin asıl sorununuz özgüven eksikliği.