Hangisinin eğitimi iyiyse oraya gidin. Eğer aralarında pek bir fark yoksa Eskişehir'e gidin bence. Yukarıda yazılanlar doğru, insan kendi ayakları üzerinde durmayı ne kadar çabuk öğrenirse o kadar iyi. Kendinizi savunmayı öğrenin. Ben de 17 yaşındayım, bizim yaşımızdaki çocuklar çok acımasız olabiliyor. Özellikle bir kişiye odaklanıp sürekli kötü davrandıkları oluyor. Haksızlığa uğradığınız zaman kendinizi savunmaktan çekinmeyin, yaptığınız yanlış bir şey olmaz çünkü. Tartışmadan kaçmak isterseniz ortak sigara alalım dediklerinde "Siz alın, benim var." diyebilirsiniz mesela. Asıl tavsiyem ise tartışmadan kaçmayın. Özellikle haklıysanız. Şimdiye kadar sesinizi çıkarmadığınız için devam etmişlerdir, tepkinizi gösterin bakalım yapıyorlar mı bir daha.

Haklısınız hayatı öğreniyorum diye başka şehire gidenlerin çoğunluğuna ailesi her ay 2k para gönderiyor hazır para ile mi hayat öğreniliyor?

Şehir dışında okumak için saçma sapan bir bölüm tercih edilmemeli. Ancak istediğiniz bölüm, şehir dışındaysa bunu engellememenizi öneririm. Önemli olan alacağınız eğitim. 17-25 yaş aralığım ailem ve evimden 1000 km. uzakta geçti. Zamanla insan alışıyor.

Kimseyle aşırı samimiyet kurma. Kimseye aşırı güvenme. Yakın arkadaşlarına yüksek sayıda borç verme. Kimse senden iyi değil, kimsenin etrafında dolaşma. Onlara kendilerini vazgeçilmez sandırma. İyi niyeti fazla gösterme. Ha bir de sigaranı çar çur etme ama sakın lafını da yapma.

Kardeşim kendinde belirtmişsin burada seninde çok büyük hataların var. İnsanlara ses çıkarmayı öğrenmen gerekiyor. Kendim vakıf üniversitesinde okuyorum. Burdaki insanların en büyük dertleri para olmuş. Babalarının dünya kadar parası olmasına rağmen hala 1 kuruş nasıl alırım bundan diye düşünüyorlar. Üniversiteye ilk gittiğinde arkadaşsızda kalma sakın. Sonra, sonra dersin bir bakmışsın herkes ortamını kurmuş sen yalnız kalmışsın. Ama sakın ola sakın insanların hiç birine güvenme. Anlattığın kadarı ile dediğimi yanlış anlamazsan şehir dışının sana uygun olacağını düşünmüyorum. Çünkü üniversiteler insan karması oluyor ve büyük bir şehire üniversiteye gittiğinde senin gibi Türkiye'nin her şehrinden farklı kültürlerden insanda oraya geliyor ve üniversite ortamları aslında aynı ülkede yaşasakta birbirimizden ne kadar farkımız olduğunu gösteriyor.

İçinden ne geçiyorsa oraya git.

Antalya ve Eskişehir arasında tercih yapmak istiyorum aile evim Antalya da ama Eskişehir e gidersem yurtta kalırım.

Çekingen olma kendi hakkını da yedirtme. Ha hiçbir şey paylaşma demiyorum paylaş ama 1 paket sigara 10tl verip 4 dal almak koyardı bana. Üniversitede yeni bir hayat bekliyor seni korkunu yen gidebileceğin en iyi yere git maddi imkanın varsa. En azından üniversitede daha iyi bir arkadaş ortamı bulabilirsin kendine.

Son olarak şunu eklemek istiyorum. Eğer kendinde zayıf veya eksik gördüğün şeyler varsa değiştir en baştan. Çünkü baştan sen kendini değiştirmezsen, insanlar seni değişmeye mecbur bırakır.

9. sınıfta yurtta kaldım. Fakat yurtta ders çalışamadığım için 1 sene kalabildim. Tabiki üniversite daha farklı. Kendinize güveniyorsanız yurtta kalabilirsiniz.

Tabii ki banada koyuyordu ve bu sadece tek bir olay bu gibi şeyleri hemen hemen her gün onlarca kez yaşıyordum bazen çok sinirleniyorum ama ses edemiyorum.

Ailenizle aranızın nasıl olduğuna da bağlı bu. Yani okuldayken yalnız kalıp eve/yurda geldiğinizde orada yalnız kalmak veya anlaşamadığınız insanlarla beraber yaşamak da var. Ailenizle geçinebiliyorsanız en azından eve geldiğinizde kendinizi yalnız hissetmezsiniz, derdinizi anlatabileceğiniz, eğlenebileceğiniz birileri olur.

Aklın varsa ailenin yanında oku yok hayatı öğrenmek gerekiyormuş kendi ayaklarında durmak gerekiyormuş vs. Geçin bunları ya gidip 3-5 kişinin ayak kokusunu çekip istemediğiniz yemekleri yiyeceğiniz paranızın yetişmeyeceği bir duruma koymayın kendinizi efendi efendi okulunuza gidin gelin arkadaşlarınla dışarı çıkarsın zaten bütün gün kıç kadar yurtlarda boğma kendiniz. Maddiyatın iyiyise bilemem o zaman çık sevdiğin bir arkadaşınla eve fakat eğer seçeneceğin varsa yurda çıkma.

Yapılan bir yanlış varsa sen neden sessiz kalıyorsun? Utanacak kişi sen olmadığın sürece sessiz kalma dostum. Ses etmezsen aynı şeyleri tabii ki yaşarsın. Gerekene gerektiği yerde cevabını ver. Eğer bundan dolayı tavır alıyorsa seninle menfaat ilişkisi kurmuştur zaten. İnsan kazanmaya bak kaybetmekten de korkma böylelerini.

Tamamen istediğin bölüme göre hareket et.

Mesajın uzundu bayağı okumaya üşendim fakat. İlk sene yurtta kal, ya da iki sene yurtta kal. Üçüncü ve dördüncü senede ise edindiğin sağlam arkadaşlardan biri ile ayrı bir eve çıkmanı tavsiye ederim. Öğrenci evi başkadır.

İşte ama o parayı kendin kazanırsan çar çur etmezsin, istesende edemezsin.

Eskişehir'e git. Açılırsın zamanla. Ben daha bulunduğu duruma alışmayan insan görmedim. Seve seve alışıyorsun.

Merhabalar şu an 17 yaşındayım. Üniversiteyi ailemin yanında mı yoksa başka bir değil de yurtta mı okusam diye kararsızım. Yani nasıl desem pek girişken bir insan değilim o yüzden başka şehirde ayakta durabilir miyim bilmiyorum. Zaten lise de pek arkadaşım olmadı. Haklı da olsam haksız da olsam kimseyle tartışmam çünkü biri bana durduk yere istediği kadar küfür ederse cevap verecek cesaretim yok. Azıcık daha üzerime gelseler ağlıyorum. O yüzden şu ana kadar kimseyle tartışmadım. Hep kaçtım. Şu ana kadar kendi arkadaşım bildiğim insanlar bile beni maddi, manevi anlamda çok dolandırdı ve onların bana verdiği zararları anlayamayacak kadar saf olduğumu sandılar ama aslında her şeyi anlıyor sadece bir şey diyemiyordum. (Örneğin 3 kişi 15 liralık ortak sigara alacağımız zaman benim cebimden 10 lira çıkar ve 3-4 dal anca içtirirlerdi bana) yani benim kimseye zararım dokunmaz ise insanların da bana dokunmaz sanıyordum sonradan dokunmaya başlayınca belki karşılık vermediğimi gördüklerinde acıyıp daha fazla zarar vermezler sanırdım ama öyle olmuyormuş. Üniversitede de çok dışlanmakdan ve insanların beni kullanmasından korkuyorum. Aslında bakarsanız yalnızlığa zaten alışkınım sadece insanların bana zararı dokunmasa mutlu olurum ama şu ana kadar bu konuda hep hayal kırıklığına uğradım ama üniversitedeki insanlana bir sanş vermek geliyor içimden. Belki iyi insanlardır, belki onlar beni sever, beni kullanmazlar, beni kollarlar diye. Büyük ihtimalle yanılıyorum ama insan umutlanıyor işte. Bana yardımcı olur musunuz? Son düzenleyen: Moderatör: 24 Nisan 2020

@Onur Haha Atan hazır paranın eline geçmesi önemli değil önemli olan onu düzgün yönetmek. Bana 1 milyon TL versen harcamam 1 gün bile sürmez bir ev bir araba eşyalar bir tane bilgisayar. Ne oldu para bitti sence yönetebildim mi ben bunu?

Arkadaşlar istediğim bölüm hem Antalya da var hem Eskişehir de var aile evim Antalya da sizce Eskişehir de yurtta kalmam mantıklı olur mu?

Bana kalırsa her öğrencinin kendi ayakları üzerinde durmayı öğrenmesi açısından ailesinden ayrı bir hayat yaşaması gereklidir. Kişinin gelişimi ve olgunlaşması için gerekli olduğunu düşünüyorum. ATM'den para çekmeyi bilmeyen bir kişi olarak başladığım üniversite hayatıma şu anda kimseye ihtiyaç duymadan devam ediyorum.

Üniversitede çıkar ilişkisi daha fazladır ama lisedeki gibi ergence konularda değil. Ders notları için gelip konuşurlar ve işleri bittiğinde de yaklaşmazlar mesela. Fakat herkes öyle değil. Düzgün, normal insan sayısı daha fazla. Liseden sonra insanlar üniversitede biraz daha olgunlaşıyor sanki. O yüzden ben mesela liseden nefret ediyorken üniversiteden o kadar da nefret etmedim hatta hiç sorun yaşamadım sayılabilir.

Merhabalar. Öncelikle bu düşüncelerin tamamen subjektif olduğunu söylemek istiyorum kardeşim. Bence üniversite çağına gelmiş bir gencin artık ailesiyle yaşaması onun kişisel gelişimini zora sokacaktır. Kendi başına bir makarna yapmak, bir çay demlemek, bir yemek yapmaya çalışırken onu yakmak ya da tavuğu haşlayamadığı için zehirlenmek gerekir. Tecrübe kazanmak için en önemli zamanlar üniversite zamanlarıdır. İnsanlardan korktuğun için tartışmamana bir sürü tavsiye vermişler ancak benim düşüncem bunun ancak tecrübe ile aşılabileceği yönünde. "Ne olacak kardeşim hakkını yedirtme, sen de küfür et! " gibi cümleler kimsenin hayat tarzını değiştirmeyecektir. Üniversitedeki arkadaşlık mevzusuna gelince... Bence üniversitedeki arkadaşlıklar lisedeki arkadaşlıkların yanından bile geçemeyecek seviyededir. Tabiki takılacağın insanlar olacak. Bu insanlar senin arkandan iş de çevirecekler. Sırtını da dönecekler. Küfür de edecekler. Ama 18-25 yaş aralığı kendinden rahatsızlık duyduğun bu geri planda durup "Kimse bana dokunmasın." anlayışını yıkabileceğin bir yaş. Üniversitedeki etkinlikler ve arkadaş çevresi lisedekinden çok daha farklı, çok daha heterojen bir konumda olacaktır. Bu sebeple üniversitenin ortasında ve sonunda kendini çok değişmiş bulacağına eminim. Kalacak yer mevzusunda ise sana naçizane tavsiyem seninle aynı üniversiteye veya aynı şehirde bir üniversiteye gidecek bir arkadaşın varsa onlarla bir ev kiralaman ya da maddiyatın yeterli gelirse tek başına bir ev kiralaman olacaktır. Üniversite zamanım boyunca her türlü yerde kaldım ve en rahat ettiğim yer kendi kiraladığım yerdi. Lütfen pozitif olmaya çalış. Herkes çok güçlü çok hazır cevap çok alfa çok sosyal olmak zorunda değil. Seni olduğun gibi kabul edebilecek insanlar zaten zamanla çevrene yerleşecektir. Daha hayatın çok başındasın. Emin ol her geçen sene "Ben geçen sene neler yapmışım böyle ya! " diyeceksin. Başarılar diliyorum umarım istediğin üniversiteyi ve bölümü kazanır ve mutlu bir hayat sürersin. Ekleme : Bazı arkadaşlar "Sakın ayrı eve çıkma, ayaklarının üzerinde durmana gerek yok geçin bunları..." türevinden cümleler kurmuş. Üniversite okuyan bir insan kendi ayakları üzerinde DURABİLMELİ. Gidip bir işte part time çalışamayacak kadar aile kuzusu olmayın lütfen. Bu yazdıklarımın HEPSİ deneyimlenmiş şeylerdir. Ben üstün bir insan değil normal bir insan olduğumdan benim yaptığımı herkes yapabilir. Yeter ki azıcık da olsa kendi rahatınızda taviz verin. Yapmadığınız şeyleri buraya vura vura yazmayın!