Çok sataşıp bana haksızlık yapıyordu, ben de bir kaç kere dövdüm. Benden çok daha büyük ve cüsseli olmasına rağmen kolunu kıvırıp dövüyordum.

Kaldırmasaydın. Hatta ölseydi. Böyle... türedi bir de.

Fotoğraf atardım da inandırmak zorunda degilim.

Evet ortaokulda mecbur kaldım. Kısaca anlatmak gerekirse, kendisi biraz fazla efelenmeye başlamıştı. En ufak bir olayda, "Seni döverim, adam ol" gibi cümleler savurmaya başlamıştı. Bir gün tartıştık, onu sırf sevdiğim için bir şey yapmıyordum. Geldi 5-6 kere tekme attı ve küfür etti. Benim canım yanmadı ve onu sevdiğim için geri karşılık vermedim. Daha sonra, "Korkak hiçbir şey yapamadı." dedi ve benim sinirlerim gerildi gittim ağzını yüzünü kırdım ayıptır söylemesi. Bir daha da bana laf söylemedi.

Bayağıdır konuşmuyoruz. En son bir kaç tane arkadaşımı örgütleyip benimle kavga edecekti fakat birileri ayırdı.

Geri barıştınız mı peki arkadaşlar?

O günden beri küsüm hocam, zaten karı kız için satan bir tipti. İyi ki dövüp arkadaşlığı bitirmişim.

İki kişi bir olup benle uğraşıyorlardı. Şakalar falan yapıyorlardı, ikisi de arkadaşım tabii. Sinirim arkadaşa patlayınca sonunda karşı taraf acı ve ağrı ile benle uğraşmayı bıraktı.

Belki de sizi kaybetmek istemediği için karşılık vermemiştir.

El şakasına tahammülüm yoktur. Arkadaşım zamanında çok kez uyarmama rağmen devam etti. Birikti birikti bir anda patladım. Sonrası yüz göz geçti zaten. Siz siz olun ağırlığınızı ortaya kavga olmadan koyun.

5. sınıftan bellidir arkadaşımla sert olmasa da kavga ediyoruz ara sıra ama öldüresiye değil.

Zaten bende hiçbir zaman öyle büyük bir şekilde kavga etmedim.

Derste hocanın gözü önünde kavga ettik. 12 yıldır arkadaşız.

Yakın Arkadaşınızı herhangi bir sebepten dövdünüz mü, geri pişman olup özür dilediniz mi? Arkadaşım bazen çok sinirleniyor, merak ettim

"Bela üzerine gelirse kaç bir adım geri at, bu senin korkak olduğunu göstermez. Baktın gelmeye devam ediyor, bir adım daha geri at. Baktın adım atacak yerin kalmadı, o zaman beladan daha bela ol" Her zaman bu şekil düşünün. Gerek arkadaşınız gerek kavgalınız gerek herhangi bir insan. Ama siz siz olun en yakın arkadaşınız ile aynı kız yüzünden kavgalı olmayın. Başlarda içinizi yersiniz. Sonra arkadaşlığınızı yersiniz. Sonra kız yüzünden kalbinizi yersiniz. En son zaten elinizde koca bir hiç kalır.

Arkadaşımla sürekli birbirimizle şakalaşırız geçen dozunu çok kaçırdık ben ona tekme o bana yumruk derken onun dudağı patladı benim gözüm morardı ama en iyi dostumdur kendisi bazen böyle kavga etmek bağlarımızı güçlendiriyor diye düşünüyorum hem stres atıyoruz.

Hocam çocukluk aklı nerden bileyim. Masum bir çocukmuşum, şimdiki kafam olsa üstüne 2 tekme daha atardım.

3 yakın arkadaşım aynı anda bana saldırdı benim dudagım patladı parmagım kırıldı onlarında burnu ve kaşı patlamıştı. 1.70 90 kilo birisi oldugumdan mıdır bilmem yere düşmedim güzel kavgaydı.

Hiç tekme tokat ciddi kavga dönmedi. Ortaokulda falan çocuk aklıyla boğaz boğaza geliyorduk ara sıra, onda da 1-2 güne düzeliyordu aramız.

İlkokul 4. sınıfta ben 10 yaşına girmiştim 2. dönemdeydi "sen nasıl 10 yaşındasın yalancı" diyerek küfür etmişti ve benim için o küfür ağırdı bende küfür ediyordum fakat okadar ağır etmiyordum birisine, tekme atmışım fakat benim kontrolüm dışında oldu olay. Arkadaşım yere düşünce üzülüp kaldırmıştım onu özür dilemiştim. 10 yıldır arkadaşız.

Tam tersi ben dayak yemiştim

Bu sözü öğretmenim demişti, doğru bir söz ama.

Ben ciddiydim hocam.

Evet dövdüm ama "ölümüne". Kendisi bana son zamanlarda küfür ediyordu, benim diğer arkadaşlarımla olan arkadaşlığımı bozmaya başladı. Ben de her yerini dövdüm. Az kalsın ruhuna El-Fatiha okunuyordu.

Hayalimdeki film sahnesi cidden. Nasip olur mu be.

evine çağırmıştı evinde vurdum.

Ben dövsem bile dövdüm diyemem. Çünkü belki de bilerek karşılık vermedi.

Bir anlık sinirle ilkokul arkadaşımın gözüne yumruk atmıştım, nedenini bile hatırlamıyorum şu an.