Küçük yaşlarda anne babamızın telefonuyla gizli gizli oyun oynadığımız da nasıl iyi hissederdik hatırlar mısınız? O zamanlar telefona bilgisayara ulaşmak zordu. Ve ara sıra oyun oynadığımızda çok keyif alırdık. Ama şimdi her şeyimiz var ve bütün oyunları rahatça ulaşabiliyoruz. Bu da istediğin zaman istediğin kadar oynamak demek. Uzun zamandır bende böyleyim. Artık oyunlar sarmıyor. Bende oyun oynamayı bırakmaya karar verdim. Mobilde ve PC'de olan bütün oyunları mı sildim. Daha 1 saat oldu ve yokluğunu çekmeye başladım. Ama umurumda değil yine başlasam zevk alacağım sonlara doğru dibe batıcam. Artık bütün günü mü ekrana bakıp geçirmek yerine gerçek hayata bakmak istiyorum. Inanın bana görünmeyen bir zincirden kurtulmuş gibi hissedeceksiniz.

Yaşlanıyoruz beyler yaşlanıyoruz..

Umarım bir gün şu hissi tadabilirim.

Bir şeylere ulaşmak kolaylaştıkça artık eskisi kadar zevk vermemeye başlıyor, mesela geçen sene ben 8. sınıfken LGS'ye çalışabilmek için elimi PC'ye sürmedim. Sonrasında yaz tatili geldi PC başından ayrılmadım ve verdiği zevk kat kat arttı. Şimdi oturuyorum başına hiçbir şey yapasım gelmiyor. Bir de küçükken neredeyse her oyun zevk verirdi çünkü belirli kriterlerimiz genelde olmazdı ve gözümüze batan bir şey olmadığı için oyun çok güzel gelirdi ama şimdi beklentilerimiz değişti ve eskisi kadar zevk alamıyoruz.

Aynen öyle bende o yaşlarda çok oynardım CS 1.6'yı ama PC'm oyunu rahat oynatıyordu. Şimdi hala aynı bilgisayarı kullanıyorum(8 yıllık laptop) hala daha arada bir CS 1.6 oynarım

8-9 yaşımda ilk defa bilgisayar almıştım. Ve berbat bir bilgisayardı. Sadece 1.6 oynuyordum. Ve oyunda ne kadar oyuncu olursa PC o kadar kasıyor. Sırf bu yüzden sabah saatleri çok fazla oynayan olmadığı için rahatça oynayabilmek için saat 6'da falan kalkıp gizli gizli CS oynuyordum. Oyunda headshot attık diye sevinen çocuktuk. Şimdi gram oynayasim gelmiyor güzel PC'em olduğu halde.

Ben de artık yavaş yavaş azaltıyorum. Küçükken annemin telefonundan oynadığım oyunlar, annemlerden gizli internet kafeye gitmek... Artık zevk vermiyor oyun oynamak.

Eskiden annemin zoruyla kapattığım bilgisayar oyunlarını şimdi çok oynadım diyerek 1 saat sonra kapatıyorum. Sarmıyor artık neden bilmiyorum. Şu anda beklediğim yani çocukluk sevincimi yaşatacak, o eski oyun oynadığım günlerime geri döndürecek iki oyun var. Birincisi Silent Hill 2 remake ikincisi Assassin's Creed Mirage. Bu iki oyun gelene kadar böyle devam edeceğim sanırım.

Universite sinavina calistigim kadar lgs ye calissam birak tr yi dunya 1. Si olurdum. Ama tum dunyada gecerli degil lgs sikinti bu. Bundan sonra girip lol oynamak bana o kadar zevk vermişti ki...

Babamın kucağında metin 2 çar kasarken çok mutluydum sadece. Sonra hep oyunlara karşı bir isteksizlik hissettim. Arkadaşlarım yeniliğe açık değilsin derler fakat, bana sadece en fazla 1 saat kafa dağıtmak için girilmesi taraftarıyım. Hayatı yaşamayı seviyorum ve sürekli gezmek ruhu tazeliyor. İmkanı olan varsa yapabilir.