Söyle bir şey de anlatayım. Ben 6-7 yaşıma kadar altıma yapıyordum, hastaydım açıkçası. Altıma kaçırdım diye beni afedersiniz çırılçıplak balkona çıkardı kış günü ve o zamanlar evimiz merkezdeydi. O yüzden herkes görebiliyordu evimizi. Ben balkonda çırılçıplak durdum 3 saate yakın. Herkes bana bakıyordu. Hep benden nefret ettiler. Şimdi liseyi bitirdim çalışıyorum ev için. Her ay babama 2000 lira veriyorum ev için. Ama hiç yaranamadım babama. Bir kere bile gurur duymadılar. Ne annem ne de babam.

Maalesef benim de durumum böyle bende çok içime kapanığım hiç arkadaşım yok dışarı çıkmıyorum ailemle geçen gün bu yüzden kavga ettim babamla biraz tartıştık sonra yine aynı ben bu yıl dershaneye gidiyorum her gün evden dershaneye tüm hayatım bu onun dışında haftada 1 gün tatilim oluyor pazartesi günleri onda da hep evdeyim dinleniyorum 1 gün diye yine dışarı çıkamıyorum. Benim normalde babamla aram çok iyidir bana küfür falan etmez öyle kolay kolay.

Neden böyle ya ben cidden anlamıyorum. Neden yaşıtlarım her yerde gezip eğlenirken ben niye evde oturmak zorundayım. Arkadaşlarım her gün gezip tozuyorlar. Ben ise kız gibi evde oturuyorum. Sırf bunu aileme söyledim diye benimle konuşmuyorlar. Üstüne üstlük para da vermiyorlar. Gerçekten çok sıkıldım. Babam benimle küfürlü konuşuyor her zaman. Sizce ne zaman düzelecekler? Son düzenleyen: Moderatör: 15 Nisan 2023