Kendinle konuşmanın bilimsel olarak kanıtlanmış faydaları vardır. Düşünceleriniz kafanızda organize olur. Stresi azaltır. Özgüven sağlar ve beyniniz daha verimli çalışır. Mesela oyuncular rolüne girmek için setten önce sık sık yapar bunu, rolüne adapte olmak o role girmek için.

İyi sevin. Kendinize olan sevgi iyidir. Kendisini sevmeyen başkasinida sevemez

Ben bir şey hayal ederken, bildiğin yatakta falan zıplıyorum Ellerimi falan savuruyorum, buna ne denir bilemiyorum. Siz yine iyisiniz.

Bazen.

Bazen kendimi kaptırıp yüksek sesle güldüğüm konuştuğum bile oluyor. Bu durum herhalde yalnızlıktan kaynaklanıyor. Eğer kendi kafanda hayali bir karakter oluşturup ona soru soruyorsan sende çoklu kişilik bozukluğu olabilir.

Ben de hep bunu yapıyorum, kafamda başka birini oluşturup onunla sohbet, muhabbet ediyorum, hatta bir şeye sinirlendiğim zaman ona sövüyorum. Bazen benden 2 tane varmış gibi davrandığım oluyor.

Yalnız kaldığımda yaşadığım anları kendime anlatıyorum.

Kendinizlemi konuşuyorsunuz

Arkadaşlar bir tek bende mi oluyor bilmiyorum ama kendimle konuşmayı diğer insanlarla konuşmaktan daha çok seviyorum çünkü kendimle konuşurken istediğim konu hakkında konuşabiliyorum. Yani özgür oluyorum. Mesela "Yusuf sen de olsan öyle yapardın" dediğimde karşılık olarak "hayır ben öyle yapmazdım Yusuf" diyorum. Bu çift yönlü kendimle karşılıklı konuşma örneği. Bir de tek başıma konuştuğum anlar da oluyor. Mesela "acaba bu su ne kadar kirlidir? Atlasam mı acaba? Yok yok daha kafayı yemedim" diyorum. Tek başıma karşılıksız konuşmayı, çift yönlü kendimle karşılıklı konuşmaktan daha çok seviyorum çünkü bu beni rahatlatıyor. Bu arada bu düşünceler sadece düşünceden ibaret değil kendi kendime bunu sessizce söylüyorum. Hatta maske takmamın bir nedeni de kendimle konuşurken insanlar dudaklarımın oynadığını görüp "ne yapıyor bu çocuk?" dememeleri için. Herkeste de böyle oluyor mu yoksa ben kafayı mı yemeye başladım? Son düzenleyen: Moderatör: 13 Haziran 2022

Psikolojik olabilir ama ben şahsen kendi kendime konuşmuyorum.

Konuşuyorum. Konu konuyu açıyor.

Öyle sohbet havası gibi değil de, kendimi sürekli boşluğa seminer verirken buluyorum. Baya baya bir konu üzerine derinlemesine konuşuyorum, fikir alışverişi yapıyorum. Sahneden ayrılmadan önce, dinleyicilerle bir sonraki konuşmanın konusunu bile belirliyoruz.

Evet hatta alt komşu rahatsız oluyor bu durumdan.

Bazen kendimle konuşmak o kadar iyi hissesitriyor ki kimseye anlatamadığım dertlerimi kendimle dertleşiyorum garip evet ama iyi hissettiriyor.

Kendi kendimle konuşup, kendi kendimle pazarlık yapıp, kendi kendime kariyer yapıyorum. Ve sesli yapıyorum bunu fiil olarak da.

Bu deliliğin tanımı sanki

İçimle konuşuyorum. Yani bir nevi kendimle.

Ben bir şeyi kurgularken veya düşünürken sanki yaşıyormuşum gibi oluyorum. Yalnız değilsiniz yani.

Eğer bunu yaptığınızın farkındaysanız ve bundan mutlu oluyorsanız bir sıkıntı yok bence.

İçimle konuşuyorum ben.

... @misty rosetta Şimdi mi gördün

Başka kimseyle konuşmuyorum.

Valla bunu ben de yapıyorum.

Soruyu okurken ''e tabi konuşuyorum, mu acaba? aha konuştum.'' şeklinde bir diyalog geçti. Konuşuyoruz hocam.

Kesinlikle hem de çok sık haftada en az 2 kere.

Ben de kendi kendime konuşuyorum genelde kendime hakaret ediyorum, plan yaparken kendi kendime konuşuyorum yani normal kafayı yemedin... Ya da bizler kafayı sıyırdık bunu normal sanıyoruz?

Çoklu kişilik bozukluğu olabilir.

Ben her yalnız olduğumda kendimle konuşmaya başlıyorum.

Aynı şey bende de oluyor. Aklımda bir hayal canlandırdığımda birkaç saniyeliğine tüm dünyadan bağlantım kesiliyor. Bilincimin içine kapanıyorum. Sonra etki bittiğinde "acaba az önce gerçek dünyada ne yaptım." diye soruyorum kendime.

Yalnız olduğumda dikkatimi vermem gereken bir işle uğraşıyorsam genelde yapıyorum çünkü odağımı toplamama yardımcı oluyor ve kademeli bir işle uğraşıyorsam bazı kısımları unutmuyorum. Özellikle soru çözerken çok defa yanlış yaptığım soruları kendi kendime anlatarak çözdüğümde genelde doğru buluyorum. Herkes yapıyordur bir yere kadar.

Herkes konuşuyor dostum. Yani en azından kafamın içindeki anime kızı öyle söylüyor.

Önemli bir karar verirken "acaba hangisini seçsem la " gibisinden konuşmayan yoktur herhalde.

@Chocolate. gr Evet ve çok seviyorum.

Ben genelde kendimle konuşurum. Hiçbir şekilde rahatsız olmuyorum.

Yalnız değilmişim.

Ben boş kaldıkça yapıyorum.

Delirmişsin sen.