Senin yaşlarındayken bende çok olmasa da karanlıktan korkardım. O zamanlarda daha internet bile yeni yeni giriyordu hayatımıza. Yani öyle korku oyunuymuş, sosyal medyada korku içerikleriymiş falan öyle şeyler yoktu. E yaş itibariyle korku filmi de izlemezdim. Annem babamda izlemezdi. Biz okulda çok nadir de olsa arkadaşlarla tenefüste konuşurken "olm şöyle olmuş, böyle olmuş" gibi inli cinli hikayelere denk gelirdim. O zaman birkaç gün korkardım. Sonra geçerdi. Karanlıktan çok olmasa da bende korkardım. Çünkü karanlıkta etrafını göremediğin için ve nereden ne çıkacağını bilemediğin için beyin korku eşliğinde direk iki tip tepki veriyor. Birincisi karanlıkta bir şey olursa, ikincisi ya kaçamazsam. Bu da zaten sağolsun sempatik sinir sistemini olması gerektiğinden fazla devreye soktuğu için çarpıntında olur, nefes alışverişinde artar, bunları çok yaşarsan 2 günde değil ama zaman içinde panik atağa kadar giden bir yola girmiş olursun. İşin garibi, yaş ilerleyince karanlık ve sessiz yerler arıyorsun. Yaşadıkların, sana yaşatılanlar, iş güç stresi vs derken tek başına kalmak istiyorsun bazen. O zaman anlıyorsun zaten karanlıktan korkmanın ne kadar saçma olduğunu. Özetle kendi tecrubelerime dayanarak söyleyim, ben de uzun sayılabilecek bir süre karanlıktan korktum . Yaklaşık 5 yıl. Yani 25 sene önce. Şimdi düşünüyorum da son derece gereksiz ve korkakça geliyor. O zamanlar öyle düşünmüyorsun tabii. Korktuğun şey aslında kendini kendince aklında tasarladığın, gördüğün, duyduğun şeylerden koruma içgüdüsü ile ortaya çıkarttığın bir durumdan ibaret. Şöyle düşün. Dışarıda, bilmediğin, daha önce hiç gitmediğin, ıssız bir yere gidip gece karanlığında hiçbir imkan olmadan ortada kalmak değil ki yaşadığın korkasın. Kendi evinde, kendi odanda sırf ışıklar kapalı diye korkmak sana da saçma gelmiyor mu?

Daha kötü olmaz ilk başta öyle hissedersin fakat alışırsın.

Ben de korkuyordum ama fobimi yendim. Elektrikler yokken gece yarısı saat 12'de zifiri karanlıkta bakkala gittim. O günden beri korkmuyorum.

Hocam bir süre karanlıkta otur(mesela 30dk).

Bunun nedenlerinin biride mesela korku videosu zliyorsun garip bir şey çıktı beyin onun ne olduğunu anlayamıyınca seni korkutuyor bu yüzden korkma.

Beynin bir ilüzyonu bende çok korkardım sonra her karanlığa girdimde dua ederdim geçti artık korkmam sende dene yaralarını görüceksin.

Hocam peki korkunun üzerine gidin düiyorsunuz da durum daha da kötü olmasın

Bu olaylar kişilere küçük yaşta izletildiğinde sanki karanlık yer bir şey çıkacakmış gibi geliyor. O yüzden yaşımızın yetmediği filmleri dizileri izlemeyelim.

Önceden ben de korkardım, bile bile karanlığa girdim, karanlıkta oturdum. Öyle şeyler dene.

Ben de korkardım. Korku filmlerini izlemeyi bırakınca ya da korkunç içerikli şeylere bakmayı bırakınca geçti korkum.

Hocam en son hangi korku filmini izlediniz?

Eğer korku içerikli video film vs. izliyorsan onları izleme. Kardeşimde birkaç ay önce Instagram'da bir korku sayfasını takip etmişti 2-3 hafta boyunca geceleri sürekli uyuyamadı korkudan. Sonra sayfayı takipten çıktı korku içerikli video izlemeyi bıraktı böyle şeyleri aklına getirmedi öyle unuttu eğer sende böyle şeyler izliyorsan ondan olabilir dediklerimi dene eğer izliyorsan.

Bence bu sana özel değil. O yaşlarda herkes karanlıktan korkar. Benim gözümün önüne Ben10'daki büyücü geliyordu, tuvalete gidemiyordum. Yaş ilerledikçe korkun geçer. Çok düşünürsen kalıcı etki bırakabilir.

Ben de öyle idim, geceleri sürekli ağlaya ağlaya annemin yanına giderdim. Onsuz uyuyamazdım. Ancak ergenliğe girdikten sonra karanlık korkum yok oldu. Sana tavsiyem seni en ufak etkileyecek bir içerikle uğraşma. En basitinden paranormal olaylar, ''Dünya dışı varlıklar var mı?'' vs. Bir gece lambası edin, uyumaya çalışırken ilgilendiğin eğlenceli konuları düşün. Uyumadan önce biraz kitap oku.

Hocam ben de artık korku içerikli film video vs. izlemiyorum ama karanlığı görünce aklıma istemsizce geliyor.

Ben de korkuyordum, yaşadığım zorluklar karanlığı sevmeme neden oldu. Karanlıkta durmayı çok seviyorum.

O zaman sana sadece 1 öneride bulunabilirim gece karanlıkta aklına gelince uyumaya, unutmaya çalış biliyorum kolay kolay olmuyor ama zamanla kendi kendine geçecektir.

Arkadaşlar merhaba, başlıkta da gördüğünüz gibi karanlıkta çok korkuyorum. Karanlıkta olunca aklıma hayatımda gördüğüm tüm kötü ve korkunç şeyler gözümün önüne geliyor. Henüz 12 yaşındayım ve bu büyük yaşlarımda da sorun olacak diye korkuyorum. Forumda biri gördüm, 33 yaşında ve hala karanlıktan korkuyor. Ben de böyle olmaktan korkuyorum. Sizce böyle olur muyum? Karanlıktan korkmamak için ne yapabilirim?

Bir korkuyu yenmenin en iyi yolu üstüne gitmektir. Korkunç şeyler oyna ya da korku filmi izle. Oyun olarak en düşük seviyeden Slender The Arvival İle başla film olarak korkunç bir film 5 ile başla. 2side türünün en az korkunç olan şeyleri ben korkumu bu 2 şey sayesinde yendim. Git gide daha korkunç şeyler oynamaya ve izlemeye başladım artık karanlıktan korkmuyorum. Bir yandan da yaşından dolayı olabilir büyüyünce geçecektir. Sürprizbozan Bu arada nugeti çok seviyorum

Ben tam olarak korkuyorum diyemem ama çok karanlık bir yer biraz ürpertiyor ben de çözüm olarak prize takılabilen sadece karanlık olunca yanan bir lamba aldım gayet memnunum koridora taktım ve odamı loş bir şekilde aydınlatıyor sen de aynı yöntemi uygulayabilirsin.

Büyüyünce geçeceğini düşünüyorum. Daha bilgili arkadaşlar yazsın bu konuda... Yani benim kardeşim öyle oldu...

Dostum insanlar karanlıktan korkmaları normal bir şey. Hayatın ilerledikce başka konularda tecrübelendikce eminim birçok korkunu da olgun bir şekilde yeniceksindir. Senin yaşındayken bende korkardım. Karanlıkta gözünün sana bir şeyler çizmesine izin verme yeter

Kardeşim daha küçüksün olma ihtimali olmayan şeyleri kafanda kurman normal bi durum ilk önce kapın kapalı yatmaya başla ve yaşının büyümesini bekle yavaş yavaş düzelicek garanti veriyorum.

Bunun sebebi ya filmlerdir ya da YouTube'da gördüğün videolardır.

Bunun nedeni %100 gerçek hayatta karşılaştığın kötü durumlar. Bu kötü durumların da %90'ı da senin herhangi bir sosyal medyada bilerek veya bilmeyerek izlediğin kötü videolar. %10'u ise de gerçek hayatta senin karşılaştığın durumlar. Misal ben 4 yaşındayken bir gök gürültüsü olmuş, titremeye başlamışım. Bu yüzden ben de korkuyorum gök gürültüsünden. Keza ben de karanlıktan korkuyorum ama korku filmleri falan izlemiyorum artık.

İnsani bir refleks, normal. Işık olmayınca göremez insan, göremeyince bilemez, bu da tedirginliğe iter. Karanlıkta düşünmeyi ve bir yerlere bakmayı unutup, uyumayı öğrendiğinde yenmiş olacaksın bu korkunu.

Karanlıkta hiç bir şey yok. Üstüne gidince göreceksin. Korkma bu kadar.

Düşündüğün şeylerin gerçek dışı olduğuna kendini inandırman gerekiyor. Sanırım korku filmi falan izlemişsin ama onların sahne arkasını falan düşün yani gerçek olmadığına inandır beynini. Masallara inanmak gibi bir şey bu öyle düşün. Oda aydınlıkken bir şey yoktu ve gözlerinle gördün bunu biliyorsun dolayısıyla ışığı kapatınca da bir şey olmaz. Sadece daha az ışık giriyor gözüne o kadar.

Korku ile alakalı içeriklerden uzak durursan, bir süre sonra geçecektir.

Bende korku filmleri izlemeye başlayınca geçti karanlık korkusu.