Eğer üniversiteye giderseniz orada istemeseniz bile kendinizi bir ortamda bulursunuz. Yoksa da herhangi bir işe girerseniz illa iş arkadaşınız falan olur dert edinmeyin.

Herkes geçmiştir o yollardan. Evet, bende! Böyle durumlar için uzmanlar ruhu okşayan müzikler öneriyor. Ve birazda kararlı olmalısın. İşin zor kısmı burada. Başta da dediğin bu kafanda kurma işini bir yana bırakıp kendinden emin şekilde güveneceksin. Ancak umut bağlamayacaksın ki kırılmayasın. Eğer umut bağlarsan işin sonunda narsist ve egolu birine dönersin. Herşey senin elinde.

Ah be, neyse hocam yardımcı olabileceğim birşey olursa yazabilirsiniz.

Buraya uzun bir şekilde içimi dökeceğim. 18 yaşında bir kardeşiniz bir arkadaşınız olarak hep çok kuruntulu bir insan ilişkileri geçirdim. İnsanlara karşı çoğu şeyi oldukça kurarak yaşadım. İnsanlardan bu soğumamı ve onlardan uzaklaşmamı sağladı. Bundan 6 ay öncesine kadar iyi bir arkadaş çevrem vardı. Karma bir gruptu birlikte eğlenip vakit geçiriyorduk. Konuşacak çevrem vardı en azından. Şu an ise kimsem kalmadı bir 6 aydır yalnızım. Başıma gelenleri paylaşacak kimsem kalmadı. Veya vakit geçirebileceğim kimsem... Arkadaş çevrem de zaten benimle aynı düşünen karma bir grup değildi. Herkes çocukça hareketleri olan yaptığı şeylerin sonunu düşürmeyen birkaç kızlı erkekli ergen çocuklardan oluşuyordu. Onların arasında kendimi fazla farklı hissediyordum ve bu da onlara ayak uydurmama oldukça büyük bir engeldi. Bir süre sonrasında onlarla vakit geçirmem ne kadar güzel bile olsa huzursuz hissedeceğim kuruntularım tekrar kendini gösterdi. Daha sonrasında onlardan kopmayı denedim ancak sürekli çağırılıyordum davetler alıyordum. Bunun sonucunda onlarla kavga edip aramı bozmak istedim çünkü artık kendimi rahat hissetmiyordum onların doğru çevre olduğunu düşünmüyordum. Sigara alkol tarzı şeylere o ortamda başladım. Ancak şu an yalnızım. Konu da bu yalnızlık. Çocuk olduğunuzda en yakın bir parkta bir çocukla karşılaşır sohbet eder aileler kaynaşır ve arkadaşlığınız başlardı. Sonuç olarak bir arkadaşınız olurdu. Lakin yaş ilerledikçe insanlarla bu kadar rahat arkadaş olamıyorsunuz. Birinin yanına gidip "arkadaş olalım mı?" demek oldukça absürt kaçıyor. Ancak bir çevreye giremiyorum ve kendimi o kadar uzaklaştırdım ki sosyal anksiyetem olduğunu düşünmeye başladım. Ancak arkadaşım olsun istiyorum. Gerçekten yardım istiyorum.

Üniversiteye gidecek misiniz?

Tutunacak son dalım da kırılınca karamsar olmamak elde değil.

Okul durumu nedir hocam?

Sıralamanız aşırı kötü değilse üniversite okumanız sizi için iyi olur. Sonsuza kadar yalnız kalmayacaksınız hocam bu kadar karamsar olmanıza gerek yok.

Gitmeyi hedefliyorum ancak yaşadığım garip olaylardan dolayı kendimi salmış durumdaydım. İyi bir yer tutturur muyum kesin değil. Hayatı salmış durumdayım. Kendimi de öyle...

Huzur dolu şarkılar dinlemeyi denedim. Lakin insan ne hissederse onu dinliyor genel olarak. Bir yerden sonra huzur dolu şarkılar bana saçma gelmeye başlıyor. Dinleyemiyorum devamını getiremiyorum. Ruh halim sürekli depresif. Sadece karamsar albümler dinliyorum diğerlerini beceremiyorum. Çabaladım ancak çabalarımın meyveleri gelmedikten sonra saldım kendimi bu da alışkanlığa dönüştü. Şimdi forum forum çare arıyorum kendime.

Hocam eğer bilgisayarınız varsa beraber oyun oynayabiliriz sohbet ederek belki konuşarak düzeltebilirim. Mutlu etmeyi deneyebilirsin.

Teşekkür ederim hocam düşünmeniz yeter...

İnsan sosyal bir varlıktır. Sosyallikten uzak yaşaması insana ölümdür. Anlatmak istersen dertlerini konuşabiliriz.

Benim hiç arkadaş çevrem olmadı. Zaten hiç deneyimlemediğim için o kadar da uğraşmıyorum.

Mezunum

İş arkadaşlıkları okuldan veya dış çevreden edinilen kadar iyi olmuyor. İş ortamında yaşlar sürekli değişiyor ve çevrende gördüğün çoğu kişinin yaşı senden büyük olduğundan çoğu evli ve üç çocuk babası veya annesi olduğundan rütbeli arkadaşlık oluyor. Buna da arkadaşlık denirse. Deli dolu eğlenebileceğim gençliğimi yaşayabileceğim yaşıt birini en son bulabileceğim yer iş ortamı olabilir sanırım. Üniversiteye gelirsek güzel bir yer tutturabileceğime inancım yok. Zaten ben her şeyin hep en kötüsünü düşünürüm istemsiz. Bu yüzden bu da öyle. Ne yapacağım bilmiyorum...

Bilgisayarımı satıyorum hocam. Paraya ihtiyacım olduğundan. Ben de isterdim teşekkür ederim teklif için.