Üniversitede okurken hem çalıştım hem okudum. Sizde bu şekilde yaşamınızı sürdürebilirsiniz. Hem öz güven kazanırsınız hemde rahatlarsınız. İlk etapta özel yurtta kalarak yaşamınızı sürdürün daha sonra anlaştığınız arkadaşlarınız ile ev hayatına geçersiniz. Zaman geçtikçe kendi bağımsız yaşamınızı kurarsınız. Hepsini bir anda yapmaya çalışırsanız zorlanırsınız ve altından kalkmak zor olur.

Hocam sizinle özel olarak konuşma şansım var mı acaba?

Bir işe girene kadar yapılacak pek bir şey yok. İşe girdikten sonra ev kiralayıp ailenden uzak yaşama şansın var.

Başka herhangi bir tavsiyesi olan yok mu?

Üniversiteyi bir sene dondurup çalış. Sonra diğer sene devam et. O parayla düzenini kur. Okula başlayınca da part time çalışırsın.

Eğer üniversiteye girersen yurtta kalmayı düşünebilirsin.

Biliyorsunuz ki geçenlerde ailemle aramın düzeldiği hakkında konu açmıştım. Halbuki düzelmedi ve daha kötü hissettiriyorlar. Yemek yerken "benim paramı yiyorsun" dercesine ve b ka bakar gibi bakmaları ile hep ezme derdindiler. Normalde böyle bir konu açmak istemedim fakat her geçen gün daha da kötü hissettiriyorlar. 18 yaşındayım ve üniversite girdim geçen günlerde. Ne yapmamı önerirsiniz? Hayatım boyunca onlara muhtaç kalacakmışım gibi hissettiriyorlar. Çok kasıntı biriyim ve kendimi çok kasarım toplum içerisinde. Alnımda özgüvensiz olduğum için özür dilerim yazar resmen. Özgüvenimi aşmaya çalışırken de ailem resmen bunu anlayıp özgüvenimi zedelemek için uğraşıyor sanki. Biraz farklı bir yazı oldu bu ama anlayın beni de ve önerebileceğiniz şeyleri kırmadan dökmeden yazın lütfen rica ediyorum. Ayrıca bu yaz içerisinde de neler yapmamı önerirsiniz?

Hocam yurt parasını gider gitmez nasıl karşılayabilirim mesela ne önerirsiniz?

Ben 28 yaşındayım. Üniversiteyi dondurmadım ama yapan arkadaşlarım vardı. 2 arkadaşımla beraber eve çıktık. 4 sene part-time çalıştım. Ailem sadece ihtiyaçlarımı gönderiyordu . Kalan herşey bana aitti.

Hocam yurt ve kira da para istiyor. Tek başıma nasıl kurabilirim düzenimi peki?

İmkanın varsa üniversiteni şehir dışına al ve ordan ya ev kirala ya da bir yurda yerleş. Uzak böyle kalabilirsin.

Ailenize karşı öğretici olmayı deneyin. Kendi içinizden konuştuğunuz şeyleri çekinmeden onlara da detaylarıyla anlatmayı deneyin. Sizin farkına varmalarını beklediğiniz şeylerin farkında değiller emin olun. Aranızdaki farklılıkları kavramakta güçlük çekiyorlar. İletişim çok önemli, kendinize telkinlerde bulunun cesaretinizi toplayın ve gerilimli atmosferi dağıtın iletişim öncesinde. Pek çok birey ailesiyle yaşadıkları sizin yaşlarınızda ifade edemeyip ilerleyen yaşlarda ailesiyle konuşabiliyor ama geç kalınmış oluyor. Ailenizle ilişkinizi kurtarmaya çalışın, korkmayın henüz gençsiniz biraz zaman tanımak size bir kayıp yaşatmaz. Şansınızı deneyin. Konuşmadan önce kendinizi tanımlamak ve sorunlarınızı en iyi şekilde açıklamak için bir plan yapın. Bütün çabalarınıza rağmen bir şeyler değişmiyorsa o zaman kendi hayatınızı planlayın ve sorumluluklarını alın. En azından ailenizle olan sorunlarınıza karşı elinizden geleni yapmış olmanın rahatlığı olur içinizde. Hem şehir dışında eğitiminize hem de çalışıp para kazanmaya gayret edin. Hayatınızı kazanmanız ve bağımsız olmanız için çaba sarf etmeniz şart. Korkmayın, yalnız hissetmeyin. Hayat hepimize farklı seçenekler sunar, her şey olağan olmak zorunda değil.

@Jira Utku abi senin yorumun tavsiyen ne olur?

Hocam sizin yaş kaçtı peki ve tecrübeniz var mı bu konuda?