Kamp alanı bölgelerine gitmezler, benim gibi diger kampçılardan uzak, ormanda tek başına olan bir deli, ve hayvanların da gizlenecek çalılıklarının olduğu yerde + su kaynağının yaninda kamp kuranlar için karşılaşılabilir tabii. Olabildiğince ses çıkartmaya çalışıyorum. Pilli radyolardan alıp cadirin önüne koysam sabaha kadar kolay kolay gelmezlerdi. Ama uykudayken malum sessizlik. Sabah su ve tuvalet gibi ihtiyaçları karşılamak için göle, kamp alani yerine indim, gitmişken de lambamı sarj ettim. Gölden birkaç fotoğraf: Sürprizbozan: Kamp alanım ve çevresi Kurbağa yuvasi:

Çok güzel. Ama haşere ve akrep fazla olur gibime geldi. Sorun yok yine de, zira eylül ayına girdiğimiz için de artık yuvalarına dönmeye başlamışlardır zaten. İyi kamplar dilerim hocam. Ayrıca göl manzarası çok ama çok güzelmiş.

Ateş yakın ya. Sorun olmaz. Zaten bilinçli bir kampçısınız. Yazı için de ellerinize sağlık. Enfes olmuş

Hiç kamp hikayesi duymadığım için ilginç geldi ama herhalde bunlar normal şeyler. Yani yanıma yaban bir stalin geliyor. Hocam Allah kolaylık versin o zaman.

@Salih METİN Teşekkür ederim, göl manzarası ne yazık ki güzel olduğu kadar da kirli. Malum insanlarımız her türlü çöpünü, sigarasını gole atmaktan uzak kalmamışlar. Evet yine dünü tekrarlayacağım sanirim. Karanlıkta kipirdasmalar var, sincap olduğunu düşünüyorum, ışık sıkıntısı olunca insan sincaptan bile tedirgin oluyor. Nehri izlerken çıkıp koşan su samuru da ödümü bir yerime kaçırdı. Yanımda torpil olacakti saat başı patlatır bolgemi güvene alirdim, bu kadar tedirgin olmazdim. Basit bir kampciyim işte ne beklersin ki.

Herkese Bolu/Yedigöller'den selamlar, bu yazın, son kampını gerçekleştiriyorum. Bugun tek başıma 4. günüm ve civarda tek kampçı benim... Deringöl şelalesinin dibindeki nehirdeyim. Mumkun oldugunca elektrik tasarrufu yapiyorum, tek sorunum telefonun neredeyse hiç çekmemesi ve elektrikten yana. Bunun dışında her şey tıkırında gidiyor. Dün gece bu saat sularında beni uykumdan kaldıran 4 ayaklı dostlarimiz, yaban domuzları yüzünden biraz tedirginim. Civarda kimseler de olmadığından beni yalniz yakalamışlarken bir hoşgeldin demeye gelmişler, onların evi sonuçta, onlar ne derse o Bildiğiniz üzere domuzlar sürü halinde gezerler ve geceleri aktif olurlar. Çadirimdan çıkmadım tabii ki, seslerinden anladigim kadariyla 6-7 tanesi geziyordu muhtemelen. 5 metre ötemdeki agaca astigim bulaşık poşetimi yırtıp icindeki tencerelerimi sildigim süngeri ve teli çaldılar. Ben de o sıra çadırda elimde bıçakla gitmelerini bekliyorum. Bunlar hala etrafta dolaşıyor, domuzlar gececi hayvanlar oldukları gibi, kulaklarina ve burunlarına da geceleri gözlerine nazaran daha çok güvenirler. Uzun çalılıkların arasında yaşadıklarından dolayı geceleyin cadirimi fark etmeyip icimden gecebilirler. Çadır lambamı da açıp ilkel bir yöntem ama ise yaramıyor değil; kuru yapraklar, ince dallar, örtü, pul, hışırtı yapacak tencere, çatal gibi seyleri kullanarak cadirin cevresine kurduğum erken uyarı sistemi ve çıkan ses sayesinde dibime geldiklerinden haberdar oldum. Dibime yanasacaklarini anladigim an onlarin da aşina olmadığı, yabancı bir ses, bir insanın çıkarabileceği en acayip seslerden birini çıkararak var gücümle bağırdım. En az benim kadar onlar da korktuğu icin gittiler tabii. Sabaha kadar gram uyku uyuyamadim. Sabahleyin poşeti nehir kıyısında parçalanmış bulup çöpe attım tabii. Ayak izleri de duruyordu. Malum orman yangınları nedeniyle ateş yakmak yasak. Normalde atesimi yakardim sabaha kadar yanardı, hem beni sıcak ve güvende tutardı hem de hayvanlari uzak tutardi. Şimdi de tribe girdim, ormanin icinde elektrik sıkıntım olduğu için geceleri fazla ışık kullanamiyorum, lambam yedek pil almayi unuttum ve sarjli çadır lambasi için de gunubirlikcilerin olduğu yere kadar gidip şarja takmaya üşeniyorum. Olası yemek olmam halinde bicak dışında savunacak bir seyim yok. Ulkemizin ayı ve yılanlari ekstrem bir durum veya karşılaşma dışında insanlardan uzaklastigi için gündüzleri sorun yok. Geceleri ise domuz akrep ve isigima konan böcekler sorun. Ateş olsaydi bunların hicbiri olmazdi. Gergedan dışında ateşten korkmayan hayvan yoktur, çünkü hepsi ateşten zarar göreceklerini bilirler. Gergedan olsa ateşe kafa atar söndürürdü, iyi ki ülkemizde yok. Olsa mazallah kamp ateşine girerdi. Her neyse 4 gün daha buradayım. Bu kadar mizmizlandigim yeter. Zor koşullarda ve tek başıma kamp yapmayı oldum olası sevmişimdir. Her biri benim için farklı tecrübeler oluyor, kendimle vakit geçirip kafa dinlemiş oluyorum. Buraya kadar okudugunuz için teşekkürler. Anlık bir görüntü atip iyi geceler diliyorum. Son düzenleyen: Moderatör: 1 Eylül 2021