İşinizin koşulları iyimiş. 8 saat olması yemeğin servisin sosyal hakların olması büyük nimet Türkiyede. Çok özel olmazsa mesleğiniz neydi?. Kendimden örnek veriyim yurtdışına ürün satan bir firmada çalışıyorum maaşım iyi ama günde 10.5 saat çalışıyorum izin almak dert. Gelmediğimiz sürede paramızı kesmelerine rağmen bir ton laf yapılıyor. Cenazesi olana bile yakın akrabası değilse izin verirken 30 tane laf edildiğini gördüm. Benim konumumdan dolayı çok laf yapılmıyor ancak psikolojik olarak baskı uygulanıyor. Bu benim hoşuma gitmiyor şuanda 1 mayıs olmasına rağmen çalışıyoruz sen düşün. Patronum çok aksi adamın mottosu yanlış söylüyorsam bile benim arkamda durun ki yükselesiniz. Kendi ağızıyla söylüyor.. Çalıştığım yerde o kadar ezilen hakkı yenen insan var sesleri dahi çıkmıyor geçim sıkıntısından. Yani çok mutlu değilim fakat paramın iyi olması birazda bu meslekte burada öğrenebileceğim şeylerin olmasından dolayı çalışıyorum. Senin durumunda sırf 8 saat çalışmak bile ayrı bir güzellik. Yani senin kararın en iyisi olacaktır ama buradan bakınca işin iyimiş bozmaya değmez gibi gözüküyor.

Merhaba arkadaşlar. 8 saat, servisi, yemeği, her türlü sosyal hakkı, maaşı ve yükselmesi iyi olan bir işten devam mı ederdiniz yoksa çocukluk hayaliniz olan bir işin peşinden mi koşardınız? Küçüklüğümden beri benim kalbim Türk Hava Kuvvetleri'nde atıyor. İçimde bir ukde olarak kalmıştır her zaman. Bu da gerçekleşirse mesai saatsiz, sabit bir evsiz, çok bir sosyal hakka sahip olmayan, neredeyse yarı yarıya bir maaşı tercih edeceğim. Bu alanda istediğim yerlere gelirsem hayatım askeri jetlerle ve helikopterlerle geçecek. Rütbeli bir asker olacağım. Bir nevi çocukluk hayalimi gerçekleştireceğim ama kariyer olarak neredeyse sıfırdan başlamak demek oluyor bu. Birkaç aydır mesleğin askeri kısmı içimde daha değişik duygular uyandırıyor ve her şeyi salla diyorum. Sıfırdan bir hayat kur diyorum. Bazen de deli misin sen, çoğu kişinin hayallerini kurduğun yerdesin. Otur oturduğun yerde diyorum. Ülkenin halini de düşündükçe kımıldama bir yere, içinde ukde kalmaya devam etsin düşüncesi de aklımı epey kurcalıyor. Çok samimi bir şekilde soruyorum. Sizin tercihiniz ne olurdu?

Benim için meslek, paradan başka bir işe yaramıyor. Ortaokuldan itibaren hayalim, bir gazete veya dergide yazar olarak çalışmak, içimde biriktirdiğim bir şeyleri yazıya dökmek ve bundan da, kendimi geçindirecek kadar para kazanmak. Ancak hem 2019'un Türkiye'sinde bunu yapmak, yürek istiyor; hem de benimle aynı görüşü paylaşan bir yayın organı henüz bulabilmiş değilim Eğer maddi olarak sizi çok fazla zorlamayacak, hiç zorlamayacak diyemiyorum, illa ki zorlayacaktır ancak çok fazla zorlamayacak bir konumdaysanız, sevdiğiniz şeyi yapmanızı öneririm. Zaten ülkecek, sevdiği işi değil, para getirecek işi yapan insanlar olduğumuz için batıyoruz da batıyoruz.

Böyle bir işi veriyorlarsa hiç düşünmem. Ama benim Sosyal'de gördüğüm Jira'nın hayalleri peşinden gitmesi gerek. Fazla tutkulusun. Hak ettiğin bir şey.

Hayaller önemlidir ama ülkenin şartlarını düşünürsek bence yerinde kalmalisin. İleride çok pişman olabilirsin. Para sıkıntı değil benim için hayallerim daha önemli diyorsan bence direkt yapmaya başlamalısin. Ben parayı seçerdim.

Hidrolik yağ falan deyince sanayi sandım. Dediğim gibi işin güzel gözüküyor ben olsam bırakmazdım. Ama tabi zorlukları varsa yaşamadan bilinmez. Sanayide çalıştığım için biliyorum özellikle sanayi ortamı mesleği olmayan vasıfsız elemanlar için çok berbat.

Günümüz ülke şartlarını göz önüne aldığımda işinizi devam ettirmenizi tavsiye ederim. Zira istediğiniz işe girdiğinizde tutunamama ihtimali de var, kesinlikle yanlış anlamayın. İşin üstesinden geleceğiniz konusunda en ufak şüphem yok, ancak dediğim gibi. İyi düşünmelisiniz.

İcat çıkarma otur oturduğun yerde derim Tabi yine de senin hayatın ki bundan önceki mesajlarında da yanlış hatırlamıyorsam işini seven biriydin.

Hayallerinin peşinden koş derim. Konfor alanı basit insanlar içindir. Yemeğin, çayın önüne gelir. Peki hayallerin? Hayalleri satmak bu kadar kolay mı? Sizin yerinizde olsaydım eğer hayallerimin peşinden koşardım. Eğer ki uzun vadede mutluluk istiyorsanız hayallerinizin peşinden koşmalısınız. Rahatlık insanı tembelliğe, mutsuzluğa sürükler. Benim için mutluluğun formülü çalışmaktır, yerinde saymak değil. Sevgilerle.

Zaten mülakatları oluyor Hava Kuvvetlerinin çok zor adam alıyor herkes öyle kolay, kolay giremez. Şansını dene olmazsa normal devam edersiniz. Sevmediğin bir işte çalışamazsın sevdiğin bir işte her türlü çalışırsın. Hava kuvvetlerinde aç kalmazsın.

Mesleğin ney? Anladığım kadarıyla sanayide çalışıyorsun. Bende öyle CNC/CAD/CAM işindeyim ben. Yeri geliyor bende kirleniyorum ama her mesleğin zorlukları ve güzellikleri var artıları ve eksileri tartıp karar vermelisin.

Rahat derken askerliğe göre evet, bariz bir şekilde daha sistemli ve kolay oluyor. 3 vardiya sistemi var. Aylık çalışma tabloları oluyor. Gece soğukta üşürken, yazın sıcakta terlerken, üstün başın hidroliğe, yağa batmışken, ellerin... kokarken de çalışıyorsun Bunlar zaten mesleğin gereklilikleri. Bunları bilerek girdik, orası değişmez bir eyvallah. Havacılık sektöründeyiz bu arada. Uçak bakım. Patron sistemi yok bizde. 8 saatini doldurursun ve gidersin. Herkes maaşla çalışan işçi. Abi - kardeş ilişkisi vardır daha çok. Maaş ve izin konusunda sorun olmaz. Yeri geliyor maaş kadar ikramiye alıyorsun falan sosyal haklar güzel.

Hayallerinin peşinden koşmak. Rahat bir iş saçma bence. En azından şansını denemek daha iyi olur.

Askeriye olmasaydı hayallerinin peşinden git derdim eğer bir eşin ve çocukların yoksa. Fakat durum askeriye olunca ne kadar uzak durursan o kadar iyi. İleride havacılıkla ilgili daha iyi fırsatların olabilir. Tavsiyem; beklemede kal.

Uçak bakım. Havacılık sektörü. Sanayide değilim, bizim sektör daha çok havalimanında gerçekleşiyor.