Normal biri olup olmadığını bilmiyorum fakat bu kadar uzun süre evde durmak normal değil.

Okullar 1 yıl kapandığında 1 kere bile dışarı çıktığımı hatırlamıyorum. Sadece sınavlara gitmişimdir o kadar. Evde 1 yıl boyunca dışarı hiç çıkmadan veya 4-5 kez çıkmış olabilirim öyle yaşadım. Her neyse bu durumu biraz olsun aştım ve kendi kafama birazcık uygun olan arkadaşlarımla ara sıra buluşup bir şeyler yapıyorduk 3-4 ayda bir falan. Genelde okul dışında 1-2 haftada bir kez dışarı çıkardım bana yeterdi. Okul kapandığından beri o da yok tüm gün evdeyim. Sanki bana içimden bir ses "bir şeyler yap artık" der gibiydi ama ona aldırış etmiyordum. Sizce ben normal miyim? Kızlarla konuşamamamın sebebi bu asosyallik olabilir mi?

Haklısın daha çok sosyal etkileşimde bulunmalıyım ve o arkadaş dediklerimle bağlantımı çoktan kesmiştim.

Ben de okul kapandığında çok içe kapanmıştım, okul açıldığında da rastgele yerlerde oturuyordum. Sonra sınıftaki diğer erkeklerle gezmeye başladım. Onlar çok serserilik yapsa da ben onlara çok uymuyorum, ve artık o kadar asosyal değilim.

Hikikomori mi olduk ne oldu anlamadım ki.

Kızlarla konuşamamanın temel sebebi karşı cinsle iletişiminin olmaması. Bu karşı cinsle iletişim kurdukça düzelecek bir şey. Sosyal bir insan olmayabilirsin, bu normal olmadığını göstermez ama asosyal şekilde uzun bir süre yaşamak sosyal yeteneklerini büyük bir ölçüde düşürecek ve hayatını olumsuz etkileyecektir.

Dostum bu durumundan memnun değilsen o 3-4 ayda buşultuğun arkadaşlarınla daha sık buluşabilirsin. Anladığım kadarıyla fazla sosyal bir kişiliğe sahip değilsin karşı cinsle bu sebeple rahat iletişim kurmanı engelleyebilir. Buna öneri olarak sosyal mecralar üzerinden konuşmaya başlayabilirsin veya kız ortamına daha yatkın bir arkadaşın varsa onunla o tür ortamlara girebilirsin.

Çok normal de sen sevmiyorsan evde durmayı çıkabilirsin. Bu arada bu forumdakilerin %75 den fazlası asosyaldir zaten Her gün dışarı çıkan çok kişi tanıyorum çoğunun yaptığı bir yere oturup telefonla vakit geçirmek bilgisayarla vakit geçirenden bir farkı yok.

Dışarı çık. Spora yazıl, hobi bul, sokak hayvanlarını besle, arkadaş edinmeye çalış.

İnsan ilişkileri çok önemlidir. Önce insanları tanıyıp farklı kafalar ve görüşler tanırsın. Sonra onları anlayıp farklılığın boyutunu arttırırsın. Bu da sana empati yeteneği olarak döner. Her türlü insanı tanıyıp, sohbet edip empati kurup her türlü insana nabza göre şerbet vermeye başlarsın ve insanları rahatça anlayabilecek hale gelirsin. Sonra ikili ilişkilerin gelişir. Buna iki cinsiyet de dahil. Ama daha sosyalleşmeden bu konuda kendinde sorun aramak çıkmaz yol. Haftada o yaşlarda en aşağı 5 gün dışarıda olup sosyal etkinlik yapıp insanlarla tanışman lazım. O kadar evde kalmayı ciddi bir problem olarak görüyorum. Gerekirse işe gir en basitinden ya da belediyenin herhangi bir sosyal aktivite kurslarına katıl. Sorun düşünülerek çözülecek bir sorun değil tamamen yaşam tarzını değiştirmenle alakalı.