Aynı yaştayız, ben de son iki yıldır aynı durumdayım. Kabullenmek lazım, kabullenmezsen bu şekilde seni yiyip bitirecek. Kendine odaklanmayı öğrenmen ve yalnızlıktaki güzelliği kabullenmen lazım.

Aynen öyle bir durum. İnsanları çok takmıyorum ve cevap verme tahammülünde bulunmuyorum boş verin böyle insanları

Üniversite'de kulüp felan yok mu? Onlara katılsan olmaz mı?

"İnsan yanında biri olmazsa delirir. Kim olduğu hiç önemli değil, yeter ki yanında olsun. Sana bir şey diyim mi? İnsan çok uzun süre yalnız kaldı mı hastalanır, yalnızlıktan hastalanır." Sizin durumunuzu en iyi özetleyen söz olabilir. Arkadaş edinmeye çalışın, discord sunucularında takılın, üniversiteye gidiyorsunuz galiba arada sınıf arkadaşlarınıza selam verin. Zamanla açılırsınız diye umut ediyorum. Ya da kitaplarla dost olmayı deneyebilirsiniz tabii seviyorsanız.

Var ama siz göremiyorsunuz.

20 yaşındayım şu ana kadar ne kadar arkadaşım olduysa kendimi yine yalnız hissettim. Ben mi arkadaş seçemiyorum anlamış değilim. Nihayet bu sene üniversiteyi kazandım yazılım mühendisliğine başlıyorum yarın. Umarım karşıma iyi birileri çıkar diye umuyorum. Çıkmazsa da kendi sessizliğimle takılırım artık. Hiç kimseyle anlaşamam diye özel yurtta tek kişilik odaya geçtim. Siz düşünün gerisini.

Yalnızlıkta güzellik yok.

21 yaşındayım. Bir türlü istediğim ortamı kuramamaktan, düzenli görüşebileceğim arkadaşlar bulamamaktan yoruldum. Hem de çok yoruldum. Üniversiteye gidince bir şeyler düzelir diyordum ama yok düzelmedi. Geldiğim şehirde de yalnızım şimdi de yalnızım. Ben cidden kafayı sıyıracağım. Geldiğim şehirde ailem vardı artık o da yok. Tamamen yalnızım. Ben bıktım bu yalnızlıktan. Sorunum ne neden böyle oluyor anlamış değilim. Ne sevenim ne sevdiğim var hani desem en azından sevgilim var diye. Ama o da yok. Ben sadece kafayı sıyırdım sanırsam. Delirmemek elde değil ben çok yoruldum bu yalnızlıktan. Bir türlü kurtulamıyorum bundan. Ben artık yalnız olmak istemedikçe daha da yalnızlaşıyorum. Keşke lise 2ye dönebilsem en son o zaman yalnız değildim. Delireceğim artık neden buraya yazdım bilmiyorum.

19 yaşında birisi olarak pek takmayın derim. Benim 3 4 tane dost denilcek arkadaşım var yeter. İnsanlar günümüzde sahte davranıyorlar. Herkes para için arkadaşlık yapıyor. Paran ve biraz espri yeteneğin varsa arkadaş yaparsın. Çok kafa yorulcak bir şey değilmiş.

Takmayın kafaya bu kadar. Elbet bulursunuz. Lise yıllarınızdan kalan arkadaşlarınız yok mu hiç? Ya da yurtta vs. kalıyorsanız oradan biri? Ayrıca sizde bir sorun falan yok. Biraz daha sosyalleşmeye çalışabilirsiniz.

Ben de lise 2'ye gidiyorum, keşke orta sona pandemi öncesine geri dönebilsem diyorum. Herhalde sizde de geçmiş özlemi var. Benden size bir tavsiye geçmişe düşünerek yaşamayın. Yarın bir gün bu zamanlarımıza da özlemle bakmak zorunda kalır bu şekilde büyür gideriz. Bazı insanların arkadaşları olmaz be abicim. Çok kafaya takmamak lazım. Mesela kendimden örnek vereceğim. Ben 1 aydır okulda arkadaş yapamadım, gidip geliyorum. "Pen spin" diye bir şey var kalem falan aldım okulda baya çalışıyorum. Artık alıştım ben, umarım sen de alışırsın.

Bulmuşsun güzelim yalnızlığı, derdin varmış gibi anlatıyorsun. Yalnızlık iyidir, güzeldir, benzersizdir. Kimseye ihtiyacın yok, zaten insanlar kendi çıkarına bakar. Arkadaş olmaya çalışan olursa uzak dur, bu devirde başına ne geleceğini tahmin dahi edemezsin.

Benim hiç öyle bile ortamım olmadı, ama inanın girmek istemediğimden. Fazla insan fazla problem demektir. Zamanla bulursun dostum az kişi ama öz kitle onlar yeter de artar sana. Yanlız olduğunu düşünürsen daha kötü hissedersin, madem yanlızsın aç bi chill şarkı keyfini çıkar Efkar açınca yaramıyor, bari yanlızlık işe yarasın chill chill takıl

Yanlış yere yazmışsın usta, burada direk yalnız olmani isterler.

Ben de 20 yaşındayım, yalnız yaşıyorum. Bazen bana da ağır geliyor ama insanları tanımaya başladıkça o kadar da kötü olmadığını anladım. Bir zamanlar bana en yakın arkadaşımsın diyen kişi artık benden nefret ediyor. Zaman zaman yaşadığım sorunlar güya yakın arkadaşlarımın umrunda değil. Dost kötü günde belli olur derler ya, gerçekten de öyleymiş. Sadece kendilerini düşünüyorlar. Ben hep zor zamanlarda onların yanlarında olmaya çalıştım. Kavga ettiler barıştırdım, moral verdim. Sabahlara kadar konuştum yanlarında olduğumu anlamaları için. Ama her iyi bir şey yapmaya çalıştığımda daha kötü oldum, en kötü ben oldum. Artık bıraktım ben de. Haketmeyen insanlar için kendimi yıprattığım yetti. Kimse için çabalamıyorum. Galiba herkes gibi sadece kendimi düşünmem lazım. Neyse, demem o ki arkadaşlık ilişkileri artık bana ağır geliyor. Samimiyetsiz, iki yüzlü, dengesiz arkadaşlarım olacağına olmasın daha iyi. En azından kafamı dinliyorum, kendime vakit ayırıyorum. Siz de duruma biraz burdan bakın.

İnsanlar bazen psikolojik rahatsızlıkları yüzünden bazen kişilikleri yüzünden arkadaş bulamayabilir. Bu çok normal bir durum. Anormal gibi karşılamayın biraz kaba oluyor.

Bu doğru denilebilir. Lakin tersi için geçerli midir? İfade etmek istediğim buydu. Her yalnız insan tarafsızdır, gibi bir çıkarım mümkün müdür?

Şu tip konulardaki temel sıkıntı, konuyu açanın ne olduğu hakkında hiçbir veri yok. "Yalnızım da yalnızım" beyanının 15 satırda ifade edilmiş halinden başka bir şey yok. Iyi de siz kimsiniz? Geçmişte ne yaptınız? Varolduğunuz yalnizliktaki payınız nedir?

Kimse size karışamaz olduğunuz gibi olursunuz ben büyüyünce yalnız yaşama taraftariyim mesela.

Gereğinden fazla kendi başına takılmak/kalmak iyi değildir. Gerçekten bir hedefin, işin gücün yoksa psikolojik olarak anlaşılmasa da sıkıntılı olabilir. Ama kendi başına yalnız takılmaktan zevk alan kişilerin şanslı olduğunu düşünüyorum hele ki şu zamanda. Maalesef günümüzde her şey daha zor olmaya başladı ve sende bu konuda emin ol hiç yalnız değilsin. Bunun tek çözümü sosyal olmak Belki sosyal olmakta problem yaşıyorsan ilk bu sorununu halletmelisin.

30 yaşındayım durum aynı Malesef coğrafya kaderdir. Bizim millet iktidar kimse onla takılıyor, dürüst insan hep yalnız kalır malesef.

Genelde doğru sözlü insanlar taraftarsız kalır, yalnız kalır. Çünkü insanlar doğru konuşanı pek sevmez, nefis sevmez.

Herhalde sorun bende çünkü etrafımdaki insanlar hep mutlular, boş espriler yapıyorlar, hiç ciddi değiller ve hayatı pek düşünmüyorlar. Dandik bir liseye gittiğim için bu durumu yaşadığımı düşünüyorum. O yüzden kendime arkadaş da yapamadım. Ama en azından bu şekilde mutlu olmaya çalışıyorum. Çok kafa yormuyorum.

Güzel, "her yalnız, dürüsttür" demek. Kusura bakmayın lakin 30 yaş yetmemiş.

Hocam şu yalnızlık güzellemesini bırakın be gerçekten yaşayıp kimse sevmez yalnızlığı. Hocam ben de arkadaşlar içinde kendimi yalnız hissediyordum. Şimdi o arkadaşların içinde de değilim.

Yalnızlık tek kelime, söylenişi ne kadar kolay. Halbuki yaşanması o kadar zordur ki. -Goethe Yalnızsın diye üzül ama delirme noktasına gelme. İnsanlara bağlı yaşama.

Senin yaşındayken harika bir ortamım vardı benim. 6-7 kişilik hepimizin samimi olduğu lise ortamı, yaklaşık 10 kişilik deli gibi eğlendiğim mahalle ortamı ve birkaç tane yakın kız arkadaş. Kusursuz zamanlardı özlemeden edemiyor insan. Şu an da tek başımayım kimsem yok ve yalnızlıktan kafayı yemek üzereyim. Bilmiyorum sonum ne olacak ama üniversitede de yalnız kalırsam deliririm sanırsam.

Psikolojik oldugunu bilmiyordum kusura bakmasın. @omrally dostum sadece eğlen sen uzak oldugun için öyle.

Hocam yalnızlık şu bakıma zor: derdini dinleyecek birisi olmaması açısından zor. Aileniz başka şehirde olduğundan bu da bir etki tabi. Klasik örnekler vermeyeceğim tabi girişken ol falan fistan. Oyunlardan ya da sosyal mecralardan arkadaşlık yapmayı deneyin birde.

Siz nasıl insanlarsınız nasıl yok düzenli arkadaşınız kaç yaşına gelmişsin sevgilin olmamış sorun sizde kendi yüzünüzden arkadaşınız yok artık olgunlaş karış insanların arasına asosyal olma liseye gidiyorum sevgilim var arkadaşlarım var neredeyse tüm sınıfları tanıyorum sorun sizde. Akrabanda mı yok kuzenin falan git takıl ben kuzenlerler offf.

Hocam sagopanın bir sözü vardır 'yalnızlık ömür boyu zorunlu ders' der sagopa abimiz. Yani sen ne kadar arkadaş edinsende insanoğlu bu bir gün yine yalnız kalacaksın hatta gün gelecek insanlar başına bela olacak ve bunu kendin isteyeceksin, güven bana. Sana önerim eğer ateist v. s değilsen Allah'a yönel derdini ona anlat. Bir süre sonra her şeyi kavrıyorsun zaten. Umarım yolunu bulursun başarılar dilerim dostum..