Onlar öldükten sonra? Onlar göremedi diye her şeyi önümüze yığdılar "Madem biz görmedik, onlar görsün/yaşasın." diye. Nereye kadar? Ölene kadar. Sonrası? Gene sizin yaşadığınız şeyler ve benzerleri.

Şimdi 18 yaşındayım hayatım b.. gibi 7/24 mutsuzum hayattan sıkıldım galiba ergen psikolojisinde değilim ama bir türlü mutlu olamıyorum. Tahmini kaç yıla mutlu olurum? En çok da senin düşündüğün insanların seni düşünmemesi koyuyor insana... Son düzenleyen: Moderatör: 3 Haziran 2020

Hocam 20 yaşındayım aynı duygu sanırım ergenlik değil corono bizi boğdu.

Yapmaktan hoşlandığın şeyleri yap, ergenliktesin normaldir. Geçer, dert etme.

3 yıl 1 hafta 2 gün sonra mutlu olacaksınız.

Mutlu olmak için, bahane aramadığın zaman.

18 yaşına kadar ne yaşadın da mutsuzsun? Sırtında taş mı taşı dediler? Okuldan sonra işe mi git dediler? Önündeki yemeği mi aldılar? Evden mi attılar? Sokakta yattın mı 1 gece? Cebinde birkaç lirayla dolaştın mı mesela? Ne yaşadın anlat da dinleyelim biraz. İster kabul et, ister etme. Ergen tripleri. Kendine uğraş bul ve boş zaman yaratma. Müzikle uğraş, spor yap, arkadaşlarınla takıl, dil öğren, kız arkadaşı yap. 18 yaşında hayatından sıkılıyorsan çok işin var demektir.

Dışarı çık sosyalleş ve küçük şeylerden mutlu olmaya bak. Elindekilerin kıymetini bil.

Genelde şimdiki ergenler Kadıköy sahilde Bomonti içip "ailemden nefret ediyorum onlar beni anlamıyorlar beni anlasınlar diye sigara içiyorum yhaa" diyen tipler.

Abi 3 yıl yaşıtlarımın yapamayacağı zor işlerde çalıştım ben ama mutsuzluk nedenim bu değil hayat. Ergenlikle alakası olduğunu kabul ediyorum ama ben evde of yha bu nasl hyat diyen ergenlerden biraz farklıyım hayatımda zor şeyler yaşadım. Cebide 5 kuruşsuzda geçirdiğim günler oldu ama haklısın insan elindekilerle yetinmeyi bilmeli ve boş durmamalı kendine uğraşlar bulmalı.

Türkiye sınırları içinde olup mutlu olan varsa bana ulaşsın lütfen.

Doğru hocam, günümüz ergenleri(14-17 yaş) kötü bir olay olunca hep böyle intihar eseceğim, alkol alacağım, evden kaçacağım havalarına giriyor. Hayat bana zor diyorlar. Oysa gerçek hayatı bilmiyorlar.

Yaşamamıza gerek yok. Sizin anlattıklarından hayatın zor ve gereksiz olduğunu anlayabiliyoruz. Mutlu olmamamız için en büyük sebepsiniz. Ne yaşadınız diye soruyorsanız sizi yaşadık. Anlattıklarınızdan hayatın zor olduğunu ve gülmenin haram olduğunu öğrendik. Yetmez mi?

Aksine, hayatın sizin için ne kadar kolay olduğunu görmeniz gerekiyor. Ben 14 yaşımdan beri çalışıyorum kendi isteğimle, çok ağır şartlar yaşamadım ama benden bir önceki nesil yaşamış. Her neyse, babana ya da dedene söylesen onlar da anlatır sena istemeyeceğin kadar. Ailenin senden tek isteği oturup ders çalışman. Para kazanmanı, eve bakmanı ya da bilmem ne yapmanı istemiyorlar. Bu da zor geliyorsa, diyecek bir şey yoktur zaten.

Ansızın puf diye.

Diğer insanlar gibi olmayı bırakıp onlardan "farklı" bir kumaş olduğunda gerçek mutluluğa bir adım yaklaşmış olucaksın.

Tarih: 07.11.2021 Not: İlk mesajın üzerinden bir süre geçmiş anlık durumumda bir üzgünlük veya mutluluk yok çoğunlukla nötr çok da umurumda değil artık yaşa git işte.

Some ergen problems. Merak etme yaşın ilerleyince bunların hiçbiri kalmıyor. Eskiyi düşünüp ne kadar saftirikmişim diyip kendine gülüyorsun.