Gelecekte hiçbir kimse tarafından hatırlanmamaktan yani yapa yalnız olmaktan korkuyor musunuz?

Antidepresan rahatlatıyor

Beni keşke unutsalarda vardiyaya yazmasalar. Tüm hafta off olsa.

Korkmıyorum ama unutulmamak için dünyaya iz bırakıyorum.

Küçüklüğünüzde hiç travma yaşadınız mı?

Ölmüşken nasıl korkayım.

Sanat ve bilim ile uğraşan insanlar unutulmaz. Gerisi biraz da unutulmaya mahkum gibi bir durum var.

Biraz üzülüyorum ama alkol unutturuyor.

Hayır ölmüşken değil gelecekte yaşarken yapa yalnız yaşamaktan korkmuyor musunuz manasında yazmıştım.

Siz sanırım öldükten sonra unutulmamayı değil de gelecekte şimdiki arkadaşlarınız tarafından unutulup hal hatır sorulamaması ve arkadaşsız kalmayı kast ediyorsunuz. Hayır korkmuyorum çünkü öyle bir şey olmayacak. He birbirimizi unutacağımız işin gerçeği. Farklı lise, üniversite, şehir, iş, ülke derken araya mesafe girdikçe onlar beni ben de onları unutuyorum herkes yeni olduğu yerde yeni 3-5 insan bulup hayatına devam ediyor. Gerçi ben hala ilkokul arkadaşlarımı bile reels atarak darlıyorum ama pek cevap gelmiyor

Unutulmak değil de, beni bir şey çok üzüyor. Ergenliğimden beri çözemedim, ne olduğunu. Yıllardır içim hep üzgün.

Aslında bu unutulma korkusu bir fobi yani hayatın her döneminde insanı illaki düşündürmüştür fakat takıntı haline getiren insanlar var mı diye merak ediyorum açıkçası.

@öylesinekişi Şu anda bu durumdayım zaten. Gelecekte de ha bir eksik ha bir fazla. Bir yerden sonra alışıyorsun zaten. Ama bazı noktalarda insanın zoruna gitmiyor değil yani. Birkaç sene önce arkadaşımın düğünü vardı, ben de parasızdım yemedim içmedim para biriktirip bir çeyrek aldım. Hani yakın arkadaşımız ayıp olmasın diye. Adam beni düğününe çağırmadı, unutmuş. O yoğunlukta unutabilir eyvallah dedik. Eski sevgilimin nişanlısına kadar davet etmiş ama. Sonra birinde liseden arkadaşlar toplanmışlar, yine haber vermediler. Dedim bunlar beni sevmiyorlar, benden rahatsız oluyor olabilir, bir şey diyemem sonuçta. Adamlar sevip, sevmemeyi bırak akıllarına gelmemişim, unutmuşlar. Bu bütün arkadaş çevremde de, yakın akraba çevremde de böyle. Beni herkes unutmuş abi, kimsenin hafızasında ben yokum. Herkes Shift + Delete basmış geçmiş bana. Ulan görünmezliği icat ettim de benim mi haberim yok.

"Zaman izimizi, ikimizi siler" "Kiminin acısı kalır, anıları gider"

Hocam ilk olarak uyuyordum geç baktım kusura bakmayın üzüldüm sizin adınıza.

Unutulmaktan nasıl korkacaksın? Öldüğünde hatırlanıp hatırlanmadığını teknik olarak bilemezsin. Zaman paradoksu fail.

Hayır. Ben öldükten sonra tüm dünya beni tanısa ne değişecek?

Öbür tarafta yerim iyiyse beni herkes unutabilir bu dünyada.

Duygu değişimleriyle ilgili bir mesele. Belki içinizde büyük bir acı bırakan bir olay olmuştur ama siz hatırlamıyorsunuzdur. Ben pek düşünmüyorum. Ama öğretmenlerim beni unutmasın.