Neden olmasın.

9. sınıf çok güzeldi be gençler. 10. sınıfa gelince adeta büyük bir ruhani buhran yaşadım. 9. sınıftaki neredeyse tüm arkadaşlarım gitmiş. Diğer sınıf ile birleştik onlar ile de zaten muhabbetim yok ve yakınlaşmakta istemiyorum pek alışık değilim. Çok sevdiğim bir öğretmen okuldan gitti, ailem ile aram giderek açıldı zaten anlaşamıyorduk o kadar. Sevdiğim kız çevremden uzaklaştı ve adeta ortadan kayboldu. Ona ulaşabileceğim tek yer olan Instagram'ını da dondurduğu için ulaşabileceğim bir yer kalmadı. Ve bunların hepsi son 30 gün içinde oldu. Cidden kendimi o kadar kötü hissediyorum ki. Hep "daha kötü ne olabilir" derken cidden oluyor. Zaten 9. sınıfta yalnız bir insandım daha da kötü oldum. Bunu yazarken bile boğazımda garip bir his var. Zaten kaç gündür ağlamak istesem bile ağlayamıyorum uzun zamandır ağlamadım diyebilirim. Bir çözüm aramıyorum aslında zaten çözülebilecek bir şey yok sadece ortada kaldım adeta çok sinirim bozulmaya başladı.

Ona söyleyemediğin tüm duyguları yazacağın bir sayfa aç örn; Tumblr, Twitter Veya Wattpad hikayeleri yazmaya çalış, duygularını kurgulara dök cümlelere yansıt belki kayda değer bir eser çıkar ortaya kim bilebilir ki? Ve emin ol ruhen rahatlayacaksın duygularını cümlelere yansıttığında ve o cümleler başkalarına ulaştığında.

Umarım yaptıkların seni rahatlatır ve belki yazdıklarınla bir yerlere gelebilirsin kim bilir belki senin hikayeni okurum günün birinde bilmeden : )

Kesinlikle doğru hocam, umursamamak doğru ama zor bir şey. Ama keşke sevdiğim kız Instagram hesabını dondurmasaydı en çok o koydu bana. Ne telefon numarası var ne de başka bir hesabı. Zaten açılmayı planlıyordum ulaşabileceğim hiçbir yer kalmadı.

Kesinlikle doğru hocam, daha önceden hikaye yazmaya çalışmıştım iyi kötü bir şeyler çıktı ortaya ama genel olarak tarih ile alakalıydı yazdıklarım. Bu temadaki kitapları biraz inceleyip benzer bir şey yazmaya çalışacağım.

Yaşadığın şeylerin benzerlerini yaşamış biri olarak şunu söylemem lazım beni dinler misin dinlemez misin bilmiyorum ama sana ne yaparak bu sorunları çözdüğümü söyleyebillirim. Umursamamak, belki diyeceksin ki ne diyor bu? umursama kardeşim biri sanaa birşey mi dedi sus git. Bazen susmak verilebilecek en büyük cevaptır, karşındakine karşılık vermek yerine umursama daha çok siniri bozulacak. Ona karşılık verip umursayıp istediğini verme ona. Aile konusuna gelirsek yapılabilecek hiçbir şey yok dostum, onlar büyük onlara laf anlatamazsın ınlar laftan anlamazlar he de geç. Kız mevzusuna gelirsek başka şeylerle ilgilen wattpad oku şarkı dinle gitar öğrenmeye çalış mesela veya derslerine odaklan, biliyorum böyle psikolejik sorunlar varken ders çalışmak kafa vermek çok zor geliyor. Ama dene sakın kedini alkol, sigara vb. şeylere verme kendini harcarsın, unutuyorsun kardeşim herşey geçiyor hissizleşiyorsun, umursamaz oluyorsun ve arkana dönüp baktığında ise kendinle gurur duyan bir sen görüyorsun. Umudunu sakın kesme. Bir şeyler dene