Olay tamamen psikolojik. Bu kadar para verdim hayatımı bu oyunlarla boşa mı harcayacağım düşüncesi sarıyor insanı. O parayla alabileceklerini düşünüyorsun. Aynı şeyi lol oynarken yaşıyorum sanki hayatımdan saatleri boşa harcıyormuşum gibi hissediyorum. Ama inat edip 1, 2 oyun girince keyif almaya başlıyorum. Gene döndü döndü ekonomiye geldi vay arkadaş.

Buna insan psikolojisi deniyor, Ahmet psikolojisi veya Mehmet psikolojisi değil.

Aslında ilk mesajda sebebi de anlatılmış. Oyun eskiden benim için problemlerden bir süreliğine kaçma yoluydu. Kafamı boşaltıyordum. Şimdi ise kafa o kadar dolu ki oyuna odaklanamıyorum bile. Yeni bir şeyler aldığımda kendimi iyi hissedeceğimi sanıyorum ama bunun sadece bir sanı olduğunun farkındayım. Misal az kalsın kendimi tutamayıp RX 5700 XT alacaktım, sonra vazgeçtim. Elimdeki RX 590 neyime yetmiyor? Aynı oyunu 50 değil 90 FPS görünce çok mu mutlu olacağım? Hayır zengin de değilim parayı elde tutmam lazım ama işte anlatıldığı gibi; "yeni bir şeyler alınca mutlu olacağım" düşüncesi... Neyse ben gibip meditasyon yapayım biraz, içimdeki sıkıntı gitsin. Eeh!

Hayalini kurduğun şey her zaman tatlıdır. İnsan hayaline ulaşınca kendini boşlukta hisseder. Bilgisayarın yok internet Cafe'ye gidiyorsun. Bu sefer evde süresiz, istediğin kadar oyun oynamanın hayalini kuruyorsun, zamanı geliyor bir bilgisayarın oluyor ve sıkılıyorsun. Sonra yeni oyunlar keşfediyorsun, daha rekabetçi oyunlarda rakiplerle eşitlik sağlamak ve hikayeli oyunlarda daha iyi görüntüde oyun oynamak istiyorsun, bu sefer daha güçlü bilgisayarın hayalini kuruyorsun ve bir gün bu hayalinde gerçekleşiyor. Yine sıkılıyor ve büyük bir boşluğa düşüyorsun.

Hayattaki amacımız nefsimizin her istediğini yapmak, oyun oynamak değildir. Başta rabbimizin rızasını kazanmaya çalışmak üzere; vatanımıza, milletimize hayırlı bir insan olmaya çalışmalıyız. Bu konuya daha önce yorum yaptım mı bilmiyorum ancak son fikrim yukarıda yazdığımdır. Bilgisayar almayı kendine tek amaç edinen bir tek siz değilsiniz. Uzun süre bende aynı fikirde oldum. Fakat ne kadar yanlış bir düşünceymiş değil mi? Bu arada bilgisayar almadım. Yaşadığınız sıkıntılara gelince, bir insanın sıkıntısı yoksa orada sorun var demektir. Benim sıkıntım yok diyen kişinin aklı yoktur. Her gün o kadar kötü olay oluyor. Vicdanı olan her insan bunlardan rahatsızlık duyar. Hayatımızın her anında sıkıntılar olacaktır ama bazen -sanırım sizde de şu an olduğu gibi- bu sorunlar normale göre fazlalaşır. Ben umuyorum ki sizin sıkıntınız neyse o çözülecektir. Unutmayın ki sıkıntılarınız sonsuza dek peşinizden gelmeyecek. Yarın bir gün bu olanları unutacaksınız belki de.

Çünkü eşyalara çok fazla anlam yüklüyoruz. İyi bir bilgisayarımız olunca, iyi bir araba alınca, iyi bir evimiz olunca sorunlar bitecek ve çok mutlu olacağız sanıyoruz. Bunları elde edince de bunlar yüklediğimiz anlamları haliyle karşılamıyor. Mesela PC'de oyun oynamanın mutluluğu en yüksek grafiklerde yüksek fps almak değildir, oyun oynamanın mutluluğu arkadaşlarla eğlenmektir. Araba almanın mutluluğu, eğer ailenle sevdiklerinle güzel yerlere gidebiliyorsan vardır. Evin mutluluğu kaç metrekare olduğu değil, içinde kimlerle olduğundur. İnsanlara değil, eşyalara değer verdiğimiz sürece en iyisine sahip olsak ta mutlu olamayacağız...

Ben 3 yaşımda başlamışım oynamaya. Halen daha oynuyorum. Ama tabii kişiden kişiye göre değişir. Bu arada konuyu açan kardeşim, mümkün olduğunca arkadaşlarınla oynamaya çalış. Başlarda CS:GO'yu çok severdim. Ama arkadaşım şu sıralar giremediği için tek başıma girmek zorunda kalıyorum. Ve sonucunda çok sıkılıyorum. Bence sizin sorununuz da bu. Discord gruplarına katılın derim. Kafanızın uyuştuğu birisini bulursunuz . Online oyunlara bakmıyorum derseniz Mafia 2, Hitman: Absolution, Max Payne gibi sürükleyici hikayeye sahip oyunları oynayabilirsiniz. Şahsen bu söylediğim 3 oyunu sonuna kadar oynadım. Ve hiç sıkılmadım. İyi günler dilerim. Umarım aradığınız cevabı bulursunuz.

Gerçekten faydalı bir konu. Bu tarz konular açmanız güzel bir şey, umarım bu tutumunuz devam eder.

Şimdi dönsem o eski bilgisayarıma yine zevk alamam. Çok farklı esrarengiz gizli bir vaziyet bu Yani yanlış anlaşılmasın anlattıklarım. İnsan tamahkardır, ihtiyaçları istekleri bitmez. İstediğine ulaşınca sıkılır hep daha iyisini daha güzelini ister. Bu bitmek bilmeyen arzular aslında hastalık gibi kötü bir bağımlılıktır. Hayal edemediği hayatı yaşayanlar yapacak bir şey kalmayınca intihar ediyorlar.

Aslında oyun oynarken sadece zaman geçiriyorsun hiçbir şeyi düşünmek istemiyorsun ama oyunu bırakınca düşünmeye başlıyorsun ve o anda her şey bitiyor.

Sen böyle konular açar mıydın?

Mutluww?

Yaşım 30'a dayandı. Oyuncu bilgisayarı gibi bir şey almadım ben hiçbir zaman ama 2011 yılında satın aldığım kasayı daha yeni yeni yükseltebildim. O da malum ekonomik durumlardan dolayı birkaç ayda bir parça alarak maalesef. Bu konunun huzurla alakası olduğunu düşünüyorum ben şahsi deneyimlerime dayanarak. Tabi ki sevip sevmemek bir etkendir, ancak yaşadığınız ortamda huzur yoksa kendi zevkinize ayırdığınız her dakika zorunuza gidiyor. Şahsen 2, 5 yıldır işsizim diyebilirim. Aralıklarla gelen freelance işleri yaparak kendimi ayakta tutabiliyorum. İşsizlik, borçlar vs. gibi bir durumun içindeyseniz ve gelecek konusunda kaygılarınız varsa oyun için ayırdığınız bütün enerjiyi çok kısa sürede sömürüyor bu sorunlar. Son zamanlarda çeşit çeşit kaliteli yapım var piyasada yerini alan, ama bir oyunun başında yarım saatten fazla kalamıyorum. İçim rahat değil arkadaş. Kendimi sorumsuz hissettiriyor. Yazın başlarında yakın arkadaşımın hediye ettiği RDR2'yi bile aylardır 2-3 saatten fazla oynayamadım. Kafanız boş değilse sadece oyun oynamak değil her şey zor.

Aldığın bilgisayar hayırlı olsun güle güle kullan. Bilgisayarım benim her zaman olmalı felsefem vardır. Oyun oynamasamda film seyretmesemde müzik dinlemesemde bu PC hep açık olmalı. Benim kısmen bir parçam gibidir. Yaşadığın sorunlara gelince. Sorun ve huzursuzluk hep olacak. Hayatın içinde olan bir şey. İş hayatı, aşk hayatı, aile hayatı hepsinde sorun olacak. Sende bunları çok güçlü bir şekilde karşılayacaksın. Hiçbir sorunun karşısında kaybetmiyceksin. En basitinden çalışan biriysen bir ev tutar sorunları geride bırakırsın bir örnek. Bırakamıyorsan psikolog desteği alırsın. Ben askerde revirci olduğum için ilaçları da kendime yetecek kadar bildiğim için kendime sakinleştirici ilaç alıyordum zorlu dönemlerde. Hayat öyle veya böyle mücadeleyi sever. Hayat para ister. Hayat güç ister. Unutma ne kadar üzülürsen üzül ilk kaybeden sen olacaksın.

Hayır. Bahsettiğiniz şeye toplum psikolojisi deniyor. Günümüzde sürü psikolojisi de derler. Sosyolojinin temelidir.

Size göre yok Bana göre var. Öznel fikrim. İkincisi, çocukluktaki aldığınız zevk ile şimdiki bir değil, "bana göre". Kaldı ki, GTA: Vice City'yi saatlerce oynardım. Şimdi ise, açasım gelmiyor. Neden acaba? AOE: Mythology, NFS 2005 MW gibi daha nice örnekler. Önceki sayfadaki bir arkadaşım da, bu durumu yaşadığını yazmıştı. Yaşayan sadece ben değilim. Bu yaş meselesi de çok fazla yazılmıştı zaten. Tek ben değilim, bayağı bir kişi var böyle.

Bana da öyle oldu, ilk 2 hafta internet kafede oynadığım oyunları kasmadan evde oynadım heyecanlı bir şekilde. Sonra ilgimi çekmemeye başladı. Ben farklı oyunlara başlayarak ve kitap okuyarak çözdüm. Bilgisayara ara verin yani, bir-iki hafta kitap okuyun sadece.

Bende yeni Monster Abra A5 v15.6.2 aldım çok mutluyum bu hafta gelecek sanırsam geldiğinde aynı durumu yaşarsam o PC'de oynamak istediklerimi bu PC'de açacağım kasıcağı için onda oyun oynayabilirim herhalde.

Kesinlikle size katılıyorum. İnsan elde ettiği şeylerden çabuk vazgeçiyor nedense.

Ben ancak istediğim oyunları Ultra ayarlarda oynayıp keyfini çıkardıktan sonra oyun oynamayı istemeyebilirim. Fakat şu an hedeflediğim oyunlar var. Yani hiç öyle bilgisayarı aldım oyun oynayasım yok diyemem. Her şeyi bitirseniz tamam o zaman anlarım.

Mesele hedefe ulaşmış olmakla alakalıdır. Zamanında internet kafelerde oynanan oyunlarda zaman su gibi akıp geçerken şimdi istediğin kadar PC'ye vakit ayırabiliyor olmanın getirdiği rahatlık, planlananı erteleme lüksü insanda rehavete sebep oluyor. Aynı şeyi bir süre bende yaşadım gittim. 144 Hz monitör aldım kafelerde 500 ₺'lik 60 Hz monitörde oynadığım kadar FPS tarzı oyun oynamadım. 5 yıl boyunca aldığım monitörün hakkını veremedim. Hala da hakkını vermek içimden gelmiyor.

"... olabilir." diye eklemeniz gerekir. Tümdengelim yöntemiyle tanımadığınız biri hakkında yargıya varamazsınız. Benim sebeplerim farklı. Yine de bahsettiğiniz popüler kültür sorununa katılıyorum.

Bana göre, birçok sebebi var. Eskisi gibi küçük değiliz. Örneğin, CS 1.6'yı internet cafelerde oynayıp, arkadaşlarla turnuva yaptığınız zamanlardan bu yana işiniz, durumunuz değişti. Bunu yapan dediğim insanlar şu an evlenmişlerdir belki de. Büyüdükçe, sorumluluk da artar. Dolayısıyla, ne eskisi gibi vakit bulabilirsiniz, ne de istek olur. Çocukluğun tadıyla, yetişkinliğinkisi bir midir ki? Çok boş vaktiniz varsa da yine sıkar. Ders çalışmak gibi düşünün. Günün en az 5 saati ders çalışırsanız, mutlaka bir süreden sonra sıkmaya başlayacaktır. Ara verin, hatta büyük bir ara verin. 1 ay boyunca oyun oynamayın, farklı işlerle ilgilenin. Böylece oyun oynama isteğiniz yerine gelecektir veya artacaktır. Büyüdükçe, farklı hobiler bulmak isteyeceksinizdir. Oyun yerine film izlemek, havacılık gibi alanlarda haber/video izlemek, kısacası insan aynı kalmıyor. Değişiyor, bu da yaşamına yansıyor doğal olarak.

Rekabetçi, çok oyunculu oyunların hepsi ruhumu sömürdü. Bıraktım oynamıyorum kafam rahat artık. Oyun oynayacaksam da hikayeli oyun oynuyorum sadece. Ayrıca rekabetçi oyunların hepsinin kitlesi istisnasız rezalet ötesi. İnsanların ailevi, milli, dini değerlerine söven beyni erimiş 2 IQ insanlardan oluşuyor.

Aynısı bende de oldu bilgisayar kötü diye kimseyle oynayamıyordum hep ya kasıyordu ya da oyunu kaldırmıyordu o kadar para bağlayıp yeni laptop almama rağmen içimde heves kalmadı yapacak hiçbir şey yokmuş gibi hissediyorum anca YouTube Pinterest vs. girip çıkıyorum Biraz da arkadaşım olmadığı için

Artık hiçbir şey yapmak istemiyorum. Film falan izlerken bile aşırı sıkılıyorum. Bir an önce spor falan yapıp hayatımda bir hobi kazanmaya çalışacağım yoksa bilgisayar başında sıkıldıkça hayatta hiçbir amacım yokmuş gibi hissediyorum. Arkadaşlar hobi falan edinin bilgisayar sıkıyorsa tavsiyem size.

Yeni bilgisayarım haftaya gelecek o zaman oynarız agams takma kafana.

Piyasada oyun yok eskisi gibi abi.

Ben R7 240 ile sadece LoL oynuyordum arkadaşlar la beraber bilgisayar aldık. Her gün yeni oyun deniyoruz. Online olarak sarıyor ama ofline kısımda AAA dışında çok keyifle oynamıyorum. Zaten üni sınavı yaklaştı çok vakit geçirmemeye çalışıyorum.

Özet: Oyunlarla ne kadar erken tanışırsanız o kadar çabuk sıkılırsınız. Çoğumuzun ortak özelliği bu sanırım. Oyunlarla erken tanışmamız.

Aynı tür kitapları arka arkaya okursanız, her gün sinemaya giderseniz, her gün aynı tür oyunları oynarsanız sıkılırsınız. Ara verin bir süre içinizden gelmeye başlayacak tekrar. Çocukluluğunuzun, gençliğinizin oyunlarına dönün. Ayrıca rekabetçi tarz oyunlara hırsla da, bir amaç belirleyerek başlayabilirsiniz. Ek olarak sonunu bildiğiniz kitaptan, filmden ve oyundan da zevk almazsınız değil mi? Başka sulara yelken açın.

Aynısı bana da oldu. Bence bilim adamları bunu bir hastalık olarak tanımalı.

Çünkü beyin tatmin oluyor.

Yanlış. Üniversite staj döneminde ortalama 40-45 yaşlarında bir bakkalla tanışmıştım halen deli gibi oyun oynamak istiyordu. Sürekli o dönemde yeni çıkmış AAA oyunlarla ilgili konuşuyorduk. Onun yanında da bir diğer bakkal vardı o da aynı şekilde 40-45 yaşlarında halen Metin2 ve Knight oynuyordu. Büyüme veya yaş ile alakası yok anlayacağınız.

Olabilir, benim için durum böyleydi sizin için farklı olabilir.

Yaklaşık 7 sene önce Pentium işlemcili, HD 4350'li bir bilgisayarım vardı, onunla GTA San oynarken çok zevk alıyordum. Ocak ayında şu an kullandığım PC'yi aldım oyun oynuyorum ve hala çok zevk alıyorum, her dakika oynamak istiyorum.

Benim bahsettiğim şey insan psikolojisi, toplumu oluşturan da insandır zaten. Bütün insanlarda bulunan bir mekaniktir bu, dürtüseldir değiştirilmesi neredeyse imkansızdır. İnsanlar bu sayede toplum olabilirler. Bu mekaniği bozuk olan insanlar da mevcuttur ancak psikolojik olarak rahatsız kabul edilirler.

Benim fikrim; oynadığım oyunlarla ilgili. Mesela bundan 7-10 sene önce oynadığım oyunlar benim için aşırı zevkliydi. Hatta bitirdiğim oyunları tekrardan başlayarak oynardım. İnternet kafe ise bambaşkaydı. Mesela çocukken Sema abla'nın hem bilgisayar parçaları sattığı hem de 3 tane bilgisayarı olduğu bi' dükkanı vardı. Ben, komşum ve Sema abla'nın oğlu hep Age of Empires 2 oynardık. Şimdiki AOE2 eskisi gibi sarmıyor. HD versiyonu Voobly'deki modlardan alıntı gibi ve bug'lı. Definitive versiyonunu saymıyorum bile lag'den dolayı oynamak tam bir işkence. Re-volt vardı mesela devamlı onu oynadım. Midtown Madness 2 falan bunlar hep eskide kaldı. Şimdiki Windows'ta bu oyunu yükleyip oynasan aynı zevki vermez. Online oyun oynamak için çelik gibi sinir lazım. Bazı oyuncular var, en büyük hatayı bile yapsa senin en ufak hatanda hemen küfürü basıp çıkıyor oyundan. Online oynadığım bir kaç oyun yüzünden kim bilir mouse'u kaç kere vurmuşumdur, arada tekliyor zavallı. Steam'de neredeyse 1000 kişi engelledim bu online oyunlar yüzünden. Şimdilerde ya BFME2 ya da Sims Life Stories oynuyorum öyle rahatım ki. Zaten ne varsa eskilerde var.

Laptop alma toplama al. Son düzenleyen: Moderatör: 20 Eylül 2020

O oyunu hiç sevemedim, aşırı bug var daha demin karşıma bir tane atlı asker çıktı ikimizde 10 dakika birbirimizi öldüremedik sürekli kılıç salladık tutmadı bir türlü

"Güncel" oyun oynarsam genellikle grafiklerine dikkat ederim. Misal Unreal Engine 5, grafikler muazzam. Benim sistemim olsa asla böyle bir konu açmazdım. Nasıl böyle konular açtığınıza da anlam veremiyorum.

İnsanoğlu çok garip bir varlık. Bende uzunca bir süredir evdeydim iş yok güç yok bolca vakit vardı ama zerre oyun oynayasım gelmiyordu. Şimdi 4-5 güne iş başı yapacağım ve içimde bir acı var, bir oyun oynama isteği var anlatamam. Kamil vücut bana zıt çalışıyor resmen.

Güzel, Mutluwww kaliteli içerik üretmeye başlamış. Bilmiyorum niye oluyor, bir tek bende olmadı. Dandik bilgisayarım var, oyun oynarken keyif alırım. Kaliteli bilgisayarım var, oyun oynarken keyif alırım. Hiç kalitelide oynarken ''Bu keyif vermiyor, dandik bilgisayarda 10FPS'te oynamalıyım'' demedim. Değişik bir insanoğluyum demek ki.

32 yaşındayım ve çocukken bütün paramı atari salonlarına verirdim. Halen öyleyim. Oyun oynamak ve anime izlemek benim için yemek, içmek ve uyumak gibi bir şey. Bu 2 si olmadan yaşamak haram gibi bana...

Okul yok ya canım oyun oynamak istemiyor, başlasın okul final haftasında bile oynarım kesin :d

İnsan elinde olmayanı severmiş.

Böyle devam Mutluww. Konuya gelirsek bu durum ben de de oldu. Yeni alınan bir şeyin hazzı gerçekten kısa sürüyor.

Kişiden kişiye göre değişir. Abartmamak lazım bence. Benim 2gb ramli bilgisayarım olmuştu. Hep hayalini kurardım iyi bir bilgisayarın. Tabi babam da memur olduğu için üniversiteyi kazanırsan alırım gibi bir durum olmuştu ve genelde memur ailelerinde de emek ile elde etme gibi durum olur. Velhasıl ucuza iyi bir oyuncu laptopu aldık Teknosa'dan. Halla kullanıyorum. İlk aldığımda da gece gündüz oynamıştım. Hala bu laptopum benim için çok kıymetli. SSD ve RAM yükseltmesi yapıp devam da edeceğim. Sadece oyun da oynamıyorum. Tasarım yapıyorum. Video editi yapıyorum. Müzik ile uğraştığım için müzik de yapıyorum. Bence pek bir alakası yok dediklerinizin. Oyunlar benim için tam tersine güncel sorunlardan bir nebze olsun uzaklaşıp kafa dinlemek için müthiş bir evren. Önemli olan kıymetini bilmek.

Bu sorun sadece ben de var zannediyordum meğersem birçok insan bu durumdan muzdaripmiş, bilgisayar kargoyla eve gelince direkt oynamak istediğim oyunları indirdim her şeyi Ultra'ya çektim ama keyif almıyordum. Moralim bozulmuştu peki sorun neydi? Sorun açıkça belli birçok insanın hayatında belirli problemler var, aslında o sorunları çözmek istiyorsunuz ama yapamıyorsunuz, erteliyorsunuz ve çözümü bilgisayar gibi farklı şeylere odaklanmakta arıyorsunuz. Belki gerçekten oyun sevmiyor da olabilirsiniz bu da bir ihtimal. Yani demem şu ki bilgisayardan ve oyunlardan keyif alacaksınız ama siz ne kadar farkında olmasanız da bünyeniz tamamen yaşadığınız sorunlar üzerine kurulmuş. İlk önce onlarla yüzleşip çözüme kavuşursanız deli gibi oyun oynamaya devam edebilirsiniz, çünkü artık oyun oynarken sadece oyunu düşüneceksiniz başka şeyleri değil.

Bilgisayar almak için 3 ay para biriktirdim. Aldıktan 2 gün sonra iade etmeyi düşündüm çünkü yaşadığınız sorunlar eğer sizin için ciddiyse bilgisayar asla bunu düzeltemiyor ve ben de öyle bir beklenti içindeydim.

Hocam okullar açıldığı zaman özlersiniz Aynı olayı bende yaşamıştım. Bu yaz yeni PC topladıktan sonra. Tatile çıktım. Döndüğümde oyun oynamak istediğimi fark etmiştim.

Benim bir derdim yoktu Monster Tulpar gelince oyunlardan zevk almamaya başladım. Farklı bir olay bu. Önceki 2GB RAM Ati 2600Pro GPU ile kasarak oynadığım oyunlardan zevk alıyordum...

Oyun oynamak bir alışkanlıktır dostum. Ara verirsen daha da fazla uzaklaşırsın.

Sonunda. Faydalı bir konu.

Bir tek bana olmadı heralde. Yeni PC'yi aldıktan sonra baya her oyunu en az her gün 3 saat çatır çatır oynuyorum.

Hocam Witcher 3 belki dertlerinize iyi gelir.

Bende öyle bir his olsa bile içimde saklar, oynamaya devam ederdim. 1 senedir hayalini kuruyorum ve inşallah en yakın sürede yeni sistemimi toplamış olacağım.

Efendim?

Yaşınızı sorsam ayıp olur mu? Merak ettim.

Tahmin ediyorum bu olayı bir kurtarıcı gibi hayal etmişsin ve yarattığın beklentiyi karşılamaması depresif bir duygu durumu yaratmış olmalı. Hayatındaki sorunlarla yüzleşmen durumun düzelmesine yardımcı olacaktır fakat bu yüzleşme ve çözüm gayreti hayat boyu sürecek. Doğru çözümün doğru beklentiler yaratmak olacağına inanıyorum.

Tatil yaramış galiba.

Konuşmanın üstünden 1 ay geçmiş ama bende bu konu hakkında duygularımı sizinle paylaşmak isterim; Yaşım 28 ve 2002'den beri PC oyunlarının içerisindeyim. O zamanlarda elime geçen parayı internet kafeye yatırır, CS, Red Alert 2, FIFA, Wolfenstein vs oyunları oynardım. Bu oyunlarla büyüdüm ve 2008'e kadar bilgisayarım olmadı hiç ve dayım kendi bilgisayarını yenileyince bana eskisini verdi o zamanlar AMD'nin Athlon tek çekirdek 2GHz işlemcili 2 GB RAM'li bir bilgisayarı vardı ve CoD Modern Warfare'ı bile açmazdı ama eski oyunları oynardım. PES bağımlısıydım aynı zamanda. En son PES 11 çıktığında (pixel shader 3.0) istediği için oyunu yükleyememiştim çünkü DX10 ve üssü sürümler gelmeye başlamıştı. Düşünün ekran kartım Max DX9 destekliyor ben 10 kurmak ve oyunları açmak için çabalıyorum . 2010'da liseyi bitirdim üniversite olmayınca dedim ki kendi kendime "çalışıp memleketin en iyi bilgisayarını alacağım bütün oyunları oynayacağım!" Ve dediğimi yaptım da çağrı merkezinde işe başladım ve ilk i7 2600 işlemcili bilgisayarımı aldım bütün oyunları açıyordu zevkle oynuyordum ve param olduğu için artık crackli değil lisanslı kutulu oyunlar alıyordum ilk satın aldığım oyun CoD MW3'dü. Zaman böyle geçti yeni oyunlar çıktı PC zayıflamaya başladı gün geçtikçe artık sağ tık yenile yapıyordum bilgisayarda yazılımla uğraşıyordum arada oyunlara giriyordum ama oyun tutkum yine de devam ediyordu. Seneler devam etti 2020'ye ulaştık ve PC'yi tekrar yeniledim. Şimdi kasada AMD Ryzen 5 3600- 16 GB RAM-NVIDIA RTX 2080 var. Bütün oyunları açabiliyorum ama deyin ki ne kadar oynuyorsun? Şimdi konunun başına dönecek olursak o 2003'de kaçıp internet kafeye gittiğim yıllarda oyunlardan aldığım zevki artık almıyorum. Hatta bu sistemle geri dönüp Red Alert 2, CS oynadığım oluyor. O zamanlar elde yokken tutkumuz tavandı şimdi elde en güzeli var ama tutku yok. Yaş ilerledikçe başka dertleri düşünüyorsunuz ve hayatın oyundan PC'den ibaret olmadığını anlıyorsunuz konuyu olabildiğince kısa tutmak istediğim çünkü bu süreçte çok fazla detay vardı. Okuyanlara şimdiden teşekkürler

Konu amacından saptı ve saçma bir tartışmaya dönecek. Bahsettiğiniz "reklamlar" ve "diğer insanlarla aynı şeyi yapma isteği" sürü psikolojisiyle ilgilidir. Siz buradan yola çıkıp tümdengelim uygulayarak benim hakkımda, beni hiç tanımadığınız halde kesin bir yargı belirttiniz. Ben de böyle yapmanızın yanlışlığını vurguladım. Etik de değil ayrıca. Beni anladığınızı umuyor, konuyu kendi açımdan burada kapatıyorum.

2 önemli sebebi var birincisi yaş; yani özellikle 22 yaş ve üzeri insanlarda sıkça yaşanan durum. Çünkü artık o gençlik heyecanı, o enerji yok. Artık farklı bir dönemdeyiz, çocuk değiliz. Acı ama gerçek. Ayrıca her dönemin kendi güzellikleri var. Bu yaşlarda insan bol bol çalışması lazım bu yaşlar çalışma yaşlarıdır. Oyun çocukken ve yaşlı iken gider. İkinci önemli hususta; eğer alınan bilgisayar "kişinin bütçesine göre pahalı" ise kişi ister ki sürekli oyun oynasın paraya değsin. Bu da zoraki oynamaya sebep olur. Halbuki oyun oynamak zevk işidir, istediğin zaman oynamalısın. Özellikle aile üyelerinin birinden uğraşılıp aldırılmış ise PC işte o zaman zevk alamaz. Çünkü zorla oynar ki "şuna bak PC aldık oynamıyor" demesinler diye. Benim tavsiyem illa bütçeniz yetiyor diye çok pahalı PC almayın. Yani pahalıdan kasım milyon$lık adamlar için demiyorum onlara pahalı gelmez. Yani ayda 5K-7K TL kazanan adam kalkıp kredi kartına 9 taksitle 10 bin liralık PC alırsa, o adam o PC'de günde en az 6 saat oyun oynamazsa zoruna gider. Yapmanız gereken 5k/7k liralık maaş alan adamın en falza 5klık PC almasıdır. Öyle hem zorla da oyun oynamaz.

Ben de bu kadar para verdikten sonra ya oyun oynamaktan bıkarsam diye düşünmeye başladım ancak bilgisayar günümüzde bir yatırım olmaya başladı. 2 ay önce 1200 dolara aldığın bilgisayarın değeri şimdi 1000 TL arttı. Gelecek ay belki de yine aynısı olacak. Bilgisayar dediğimiz şey telefon gibi değil ki 3 yılda değiştiresin. Uzun ömürlüdür ve bu uzun ömürlülük boyunca mutlaka oyun oynamak isteyeceğin anlar olacaktır. Tabi bilgisayar için zor duruma girmemek lazım. Eğlence için aylarca borç ödememek lazım

Bir şeye sahip olmak istiyorsunuz ve ona sahip olunca da ondan açılan yere bir şey koyamıyorsunuz.

Ben patatesle oynuyorum. Şükredin bence Şaka bir yana bunun sebebi hevesinizi almanız. Arkadaşlarınız varsa eğlenceli oyunlar bulun sıkılma ihtimaliniz yok diye düşünüyorum.

Kafanıza kazınan reklamlar ve diğer insanlarlar aynı şeyi yapma isteğinin sonuçları. İnsanlar evlatlarını yetiştirirken bunun için iyice programlamalı ki, emeklerini ve paralarını boşa harcamasınlar.

Çok fazla oyun oynadığın için? Kendini lükse alıştırıp daha fazla lüks istiyorsun, sonucu da bu oluyor. Bi' Steam hesabını at bakalım 2 haftada toplam kaç saat oynuyorsun merak ettim.