Yanıyimmi abi. Şaka bir yana böyle olan bir sürü insan var. Bunu aşan var aşamayan var. İnternette araştırarak böyle insanların tecrübelerini kullanarak geliştirebilirsin kendini.

Hayatta yaşanılan her şey tecrübedir. Bir çok insandan tecrübe olarak bir adım öndesin, birde bu açıdan düşün. Yaşanan her acı insanı daha da güçlendirir. Hayat üstüne gelmiş olabilir. Her yerden darbe yemiş olabilirsin. 4 duvar arasında yalnız kaldığında çıldırıyor da olabilirsin. Ama ölmezsin ya. Yine de ölmezsin. Doğaya bak hayat her şeyi ile yaşamaya değer ve mükemmel.

Değerli kardeşimiz, Yazınızı tamamıyla okudum. Ayrıca en son göndermiş olduğunuz mesajı da ekleyelim. En son yazınızı görünce de yazacaklarımı yazmaktan vazgeçtim. Umarım bu acınızın son seviyede olduğu andan itibaren hayatınızda istediğiniz o kadar şey olur ki bu kötü anlardan sonra normalde olması gerektiğinden daha fazla mutlu olur ve kıymetini bilirsiniz. İnandığın din varsa ona yönelebilirsin.

Bugün size içimde yaşadığım acılardan bahsedeceğim, güzel insanlar hepinizi tanımadan karşılıksız seviyorum... Ama bir de şu fakir kardeşinizi dinleyin, belki biraz da siz varsınız yazdıklarımda. Sürekli kaybeden taraf olmak ne acı değil mi? Sevdiğim kız beni sevmez, tuttuğum takım şampiyon olmaz, benimsediğim ideoloji başa gelmez, istediğim arabayı alamam, insanlar tarafından sevilmem, böyledir değil mi biz kaybedenlerin döngüsü. Hep bir şeyler yaparız, bir şeyler için çabalar ve uğraşırız. Karşılığında ise biz kaybederiz. Yaşadığım uzun bir ilişki sonucunda davalık olacak kadar sonu kötü biten ilişkimden sonra hiç kimseyi sevmemek adına söz vermiştim kendime. Sevme oğlum, seni seven olsa buralarda, bu dağlarda, bu köylerde, bu karanlık şehirlerde ne işin olur derdim hep. Koca İstanbul'da yalnız kalır mıydın oğlum sevenin olsa derdim. 5 gün önce biri çıktı karşıma, fazla bağlanma çok güvenme elbet gidecek dedim kendi kendime. 5 gün hatta dedim içimden, en fazla 5 gün sürecektir, engel atacak sana ve bir daha çıkmayacak karşına dedim kendime. Öyle de oldu aslında, 2. güm gece 3:00 gibi beni çok sevdiğini, bir tek halinden benim anladığımı, kimsenin ona bu kadar değer vermeyeceğini, diğerlerinden farklı kadına bu kadar saygı ve sevgi duyan, aklı başında bir sen varsın benim için dedi. Kaybedenlerden DesertRain uzun yılların getirmiş olduğu boşlukla inandı buna tabii... Ne oldu sonucunda? 12 dakika önce sebepsiz yere engel yedim, görenin korktuğu yanımdan geçenin iki kez baktığı bedenimden aktı yaşlar sel gibi. Sustum sadece, 'olsun' dedim içimden. Saygım var kadınlara, onun kararı bu, ötesine gidersem taciz olur ki bu bana asla yakışmaz dedim ve çekildim bende bu oyundan. Yine geldim ve belki aramızda böyle benim gibi kardeşlerim vardır dedim ve yazdım, insanların duygularıyla oynamak insan öldürmekten daha beter bir kez daha anladım. Olsun dostlarım, kardeşlerim. Yalnız kalalım yine de, kimsemiz olmasın, sevmesinler de bizi. Ben sizleri seviyorum, yazımı okuduğunuz için teşekkürler...

Henüz çok gencim. Ama fazla olgunlaştık yaşadıklarımızdan ötürü, gözlerim neler gördü anlatsam 'çok film izlemişsin' derler. Hepimiz öyleyiz, hayat herkes için böyle tabii kendimi kimseden üstün görmem. Herkes eşit ve aynıdır, ama biz sıradan olmadıkça kadın-erkek fark etmeksizin tekmeyi yiyoruz maalesef.

Teşekkürler dostum. Sizlerin yanımda olduğunun bilince olduğum sürece iyi hissetmeye çalışıyorum. Artık birini sevmem, hayatı dolu dolu yaşamam çok zor. Dini inancımın gerektirdiği 'iyi insan ol' prensinini bırakmadan hayatımı böyle sürdüreceğim. Ben yine de kimsenin kalbini kırmamaya özen göstereyim, bende kalp diye bir şey bırakmadılar da yine de olsun. Biz 'insan' olalım diyorum yine de.