Dobra ol ve hiç kimseden korkma, aklına geleni söyle, patavatsız ol. Kısa vadede işe yarar ama uzun vadede rahatsızlık verirsin.

Çok teşekkür ederim.

Fight Club izlemeni ve örnek almanı önerebilirim. Felsefi olarak gelişmen gerekiyor. Açık fikirli ol. İnsanlarla ilişkiler kurmak gerçekten zevkli. Atıyorum eve giderken kızın birini çevir aslında bildiğin bir yere nasıl gidileceğini sor, arada saçmala, kızı delirt. Bu şekilde gelişebilirsin. Her şey kafada biter.

Hey ciğerim, şu an bu konuyu açman bile seni içine kapanıklaştırır. Sakın pembe fili düşünme dersem ne düşünürsün. Onun gibi bir şey bu. Sana özgüven verecek bir şeyler bul. Yeteneğin ne onu yapmaya çalış. Bir süre sonra, o yeteneğinle ilgilenen insanların yanına gitmeye çalış. Zaten konu hakkında bilgi sahibi olduğun için rahat konuşursun. Sonra zamanla bir bakmışsın herkesle böyle konuşuyorsun. He, yetenek bende yok diyorsan. Neden bir şeyler denemiyorsun, dış görünüşünü değiştirmek en basit özgüven kazanma yolu. Git bir spor salonuna veya spor dalı kursuna yazıl. Kafanı pembe filden uzaklaştırmadığın sürece pembe fil hayatının orta yerinde kalacak. Bir de dostoyevski oku.

İçindeki canavarı bir çıkardın mı bir daha sokamıyorsun. Ben de eskiden az da olsa çekingendim.

Bu yaşıma kadar yalnızdım sayılır insan görmekten hoşlanmıyorum pek.

Bu önerileriniz için çok teşekkürler.

Ben de aynı durumdayım. Ama tek bir fark var, bu da kendim böyle olsun istiyorum. Bu yaşadığımız olaya küçük yaşta farkındalık deniyor. Ve minor depresyon olarak devam ediyor. Ömrünün sonuna kadar böyle sosyalleşmeyi isteyen bir insansan rahatsızlık verecektir, ama sosyal olmak istersen zamanla atlatacaksındır. Ama zaten Hachiman kafasındaysan ben gibi 24 yaşına gelsen de pek bir şey değişmez.

En yakın arkadaşımın arkadaşları biraz garip insanlar genelde, tedirgin edici.

Pek de iyi bir durumda değilim aslında ve çok büyük tramvalar atlattım/ sayılır her insan korkunc geliyor.

Ne kadar denesem de yapamıyorum, biri yana çekip öldürecek olsa çığlık atacak özgüvenim yok.

Sanırım rastlantı değil bende çok anime bitirdim.

Eğer göz kontakt sorunun varsa sana şöyle bir tavsiye verebilirim. Karşındaki kişinin göz rengini anlamaya çalış. Böylelikle göz kontaktını kurmayı becermeye başlarsın. Başlarda konuyu kaçırabilirsin bakacağım diye ama zamanla alışıyorsun. Diksiyon ve hitabetini geliştir. Diksiyon gelişimi için Mennan Şahin kanalını öneririm. Hitabet içinse atıyorum "emperyalizm nedir" sanki karşında bir topluluk var da onlara sunum yapıyormuşsun gibi anlat. Her şeyden önce varlığının ne kadar şanslı ve değerli olduğunu öğren. Büyük işler başarmış insanları araştır. Unutma; dünyanın en güçlü, en zeki insanlarıyla aynı organlara sahipsin. Yapabileceklerinin sınırını bilemezsin ama sınırını çizebilirsin. İşte o sınırı çizme ve nereye kadar gittiğini gör. İşte o zaman birey olmaya başlarsın.

Yapabilmek için gaza getiren filmler izleyebilirsin.

Sosyalleşmekten ziyade ortamın soğukkanlı adamı ol zaten mıknatıs gibi gelirler. Sarcasm olmak da fayda getirir. Karşındakileri senden üstün görme onlarla konuşurken alınlarına bak tepeden bakmak anlamına gelir.

Arkadaşım yok, coronadan ötürü spor yapamıyorum, teşekkür ederim.

İnsanların olabileceği kulüp aktiviteleri şeçmeni öneriyorum. Ancak koronavirüs bu yerleri ne hale soktu fikrim yok.

Scarface, Pulp Fiction gibi manyakların olduğu filmleri izle.

Bu söz tam benim için yazılmış bir söz yalnız değilmişim.

Bir şeyler yapmaya çalış, bu bir spor vb. olabilir. Arkadaşlarınla konuş bir şeyler yapmaya çalış.

Ailem corona yüzünden evden çıkmamı istemiyor, ben de istemiyorum açıkçası.

Bu ön yargı mıdır bilmem ama genelde içe dönük vs. vs. Kişiler hep anime izliyor galiba sende izliyorsun profil fotoğrafından yola çıktım.

Evde spor yapabilmek için geliştirilmiş uygulamalar var, onları indirip spor yapabilirsin. Bu arada spor yapmak özgüveninizi 2'ye katlar iyi sosyaller.

Şimdi çocuklar ergenliğe girdiği andan itibaren bir şeylere hemen sahip olmak istiyor. Her şey senin tecrübelerine göre zamanla şekillenecek, sen düşünmeye çabaladığın sürece.

Sanırım rastlantı değil ben de animeciyim.

Veya eğer çok yakın bir arkadaşın varsa ondan rica ederek onun arkadaşlarıyla tanışıp böyle böyle bir sosyal çevre kurabilisin gibime geliyor.

İçe dönük olduğumu pedagogum da söylemişti zamanında. Daha sonra ben bir psikiyatri kliniğine gittiğimde yine çok içe dönük bir insan olduğum söylendi. Bunu yenmek için elimden geleni yapmama rağmen hala insanlarla konuşurken yüzlerine bile bakarken tedirgin oluyorum. Birkaç yakın arkadaşım var ve onun dışında arkadaş edinemiyorum. Bunu yenmem lazım ama yapamıyorum, nasıl bu korkulardan kurtulabilirim?

Biliyorum söylemesi kolay gibi gelebiir ama eğer spor yapmayı seviyorsan eğer imkanında varsa bir spor salonuna yazıl orada belki spor yaparken başkalarıyla sohbet başlatıp öyle arkadaş olabilirsiniz

Kaybedenler kulübü.

Çok sağolun bu önerinizi dikkate alacağım.