O zamanlar 4 kişilik bir yurtta kalıyordum. 3 kişi birbirimizi tanıyorduk. Odaya sonradan 1 yeni çocuk daha katıldı. Her neyse biz bu çocukla tanıştık, çocuk bize alıştı, biz ona alıştık. Bu arkadaş çok iyi niyetli, birazcık saf, herkesi kendi gibi sanan masum bir çocuktu. 1-2 gün sonra bu çocuk akşam saatlerinde duş almak istediğini ama yurttaki sistemi bilmediğini söyledi. Aykut hemen 1. yılını dolduramayanlar burada yoğunluk yüzünden duş alamıyor. Ama istersen ben sana yer bulurum. Ancak duş aldıktan sonra bornozla karşıdaki binaya gidip duş aldığını kanıtlaman ve imza atman gerekiyor dedi. Aksi taktirde sorumluluğunu ben alamam dedi. Öyle bir söyledi ki çocuk sadece ''tamam, eşyalarımı alayıp gideyim'' şeklinde cevap vardı. Aykut'un söylediği yer kızlar yurduydu ama bizimkinin haberi yok tabii ki tepki vermediğine göre. Aldı eşyalarını gitti. İşini hallettikten sonra Aykut'un dediği gibi bornozla kızlar yurdunun binasına gidip kapıyı çalmış. Kapının açılmasıyla çıkan kadının kovalarcasına hareketini gördükten ve çocuğun arkasına bakmadan bizim binaya doğru kaçışını gördükten sonra olaya şahit olanlar gülmekten yarılmıştı Olaydan sonra kızlar yurdu yazısını görmediği, neye uğradığını şaşırdığını söylemişti. Yaklaşık 1-2 ay okul- yurt dışında hiçbir faaliyette bulunmadı arkadaş. Oranın önünden geçerken defalarca kafasını çevirerek ve kapatarak geçti Olay anında komikti ama çocuğun yerinde kimse olmak istemezdi. Aykut Allah seni bildiği gibi yapsın

Ben lisedeydim

Eve gelen arkadaşım ekran kartımı dızlamıştı. Son düzenleyen: Moderatör: 3 Nisan 2020

Ortaokul 8. sınıftayım (1-1.5 yıl öncesi). Arkadaşım Muhammet ile kızlar tuvaletinin önünden geçiyorduk, ben tabii tüm merhametsizliği mi kullanarak Muhammet'i kızlar tuvaletine ittim. İçeride ki tüm kızlar bir an da bağırıp çağırmaya ve Muhammet'e vurmaya başladı. Sonra ben durur muyum? Durmam. Gidip Muhammet'i müdüre şikayet ettim. Muhammet'de kendini ifade etmeyi beceremediğinden 1 hafta uzaklaştırma cezası aldı. Şu an hala arkadaşız ya ben hala ona şaşırıyorum

Okuldaydım tuvalete girdim. Etraftaki değişiklik dikkatimi çekti bu kadar temiz değildi böyle güzel mermerleri yoktu tuvaletin emindim. Tuvalete girdim cidden acayip temizdi. Çıktığımda bir kadın öğretmenin girdiğini gördüm. Kadın Öğretmenler tuvaletine girmişim. Aralarında 1 kat vardı bizimkiyle ve genelde kapısı kitli olurdu açıktı girdiğimde ve biraz rahatsızdım fark etmemiştim ne utanmıştım

Evin balkonuna çıktığımda mahallede bazen oyun oynayan çocukları görürdüm. Balkonda saklanarak "şşt, şşşt" diye bazen de değişik sesler çıkartak isimleriyle seslenirdim. Onlar da kim sesleniyor diye sağa sola meraklı meraklı bakarlardı tabii göremezlerdi. Fakat işi fazla abartmış olmalıyım ki başka bir binada oturan ve uyumakta olan bi' abi beni fark etmişti ve senin yüzünden uyuyamıyorum diye pencereden bana kızmıştı. Bir de bisikletlerin arkasına böyle acayip bir çamurluk takarlardı ve yukarıya doğru çok kaldırırlardı. Binada bazen denk geldiğimde onu aşağıya doğru tekere değecek kadar tekrar tekrar indirirdim. Hey gidi günler hey. Daha dolu anılar var.

Hatırladıkça utanırım, şu an yazarken bile utanıyorum. Sanırım altı yaşındaydım, dayımlara bayram ziyaretine gitmiştik. Bilirsiniz, bayram günlerinde eskiden çok kalabalık ortamlar olurdu, o gün de öyleydi. Yaşıtlarım ortalıkta koşuştururken ben sessizce otururdum, asosyal bir yapıya sahiptim ve hala öyleyim. Susadığımı hissettim, mutfağa gidip su içecektim, tam ayağa kalkarken tahta gıcırdadı. Fakat öyle bir sesti ki bu, herkes gaz çıkardığımı sandı, bir an ben bile şüphelendim acaba gaz mı çıkardım diye. Ama yapmadığıma emindim, bu olayın verdiği heyecan ve utançla mutfağa koştum ve kapının arkasına saklandım . Ablam beni kapının arkasında görünce yere yığıldı. Ayrıca daha küçük yaşlardayken annemin aldığı soğan ve sarımsakları yoldan geçen yaşlı dayılara fırlatırdım pencereden. Çarşı içinde yaşadığımız için bayağı kalabalık olurdu, annem ne olduğunu anlayamazdı. Bir gün beni yakaladı ve o zaman anladı, beni oklava ile dövdüğünü hatırlarım

Virüs olayı yüzünden millet evlere kapanmadan 2 gün önce arkadaşım ile şakalaşırken İzmir İzban'ın en kalabalık olduğu saatlerde kabinlerin birinde arkadaşımı rezil etmek için sırt çantamı yere atarak "BOMBA VAR!" diye bağırmıştım. Kim bilirdi ki o olaydan sonra eve kapanacağız ve bir daha hiç çıkmayacağız... Ha bir de söylemeden geçemeyeceğim, çok temiz dayak yedim

Ben ilk okuldayken bunu yaşamıştım. Millet bana bakıyor, ben millete. Ama anlamamıştım, 1 ay geçti anca anladım.

Dostlarım, ben mahallede küfür ederek, bağırarak, çocuklara kötü örnek davrananlara balkondan üstüne su atıyorum. Sanırsam yaptığım en büyük trol bu. Sizin de güzel anılarınız varsa sahne sizin.