Sınıfta herkesle konuşurdum fakat keşke bazen hayalet olmak isterdim yalnız. Çok insan ne yazık ki mutluluk getirmiyor bazen sadece arka sırada oturup dersi dinleyen önünde kıyamet kopsa umurunda bile olmayan biri olmak isterdim. Sevdiğim kız sınıfımdaydı en çok da onla atışmak güzeldi. Güzel gözlerine bakmak arada sırada elimi tutardı itiraf edemedim gitti. Bitti lise.

çok mükemmelsiniz haklısınız ama ben sosyal olmayı seviyorum yalnızken içimde bir karamsarlık oluyor sevmiyorum yalnız kalmayı ama okul bana buna mahkum ediyor. tenefüslerde yapabileceğim tek aktivitem gelecek ödevleri yapmak veya test çözmek olabiliyor. bazen şiir yazıyorum ama birisiyle yapılan 2 dakikalık sohbetin bile yerini tutmuyor bunlar bence. hani içerde daraldım gel kanka dışarı çıkalım diyebileceğim birisi olsun çok isterdim veya başka bir sınıftan ise onu bulup dışarı çıkartabileceğim birisi olsun isterdim onunla bu klasik meseleleri konuşmak isterdim. böyle bir arkadaşım vardı ortaokulda kaldı ama. ortaokuldayken dünyalara bedel bir dostum vardı. Şuan o olmadığı için onun eksikliğini çok fena hissediyorum okuldayken. zor durumdayım. Hani ödevi bile alabileceğim kişi sayısı çok kısıtlı yalnızca 1 kişiden isteyebilirim sınıftan VE senin o yaşadığını bende bu iki kızla yaşadım biraz hüzün yaptım kızlara sonra tamam bir şey olmamış gibi davranalım boşver bunları dediler ama o beni sevdikleri zamanlar haftalar öncede kaldı şuanda soğuk davranıyorlar bence

Bende 10. sınıfım. İlk 2 ay arkadaşsız takıldım çok da güzeldi sınıftaki ayıları izliyordum falan. Kafa dengi bir kişi var başka da yok. Ben zaten yalnızlığı seviyorum bu yüzden 2 ay da hiç sıkılmadım. Sende illa bulursun bir arkadaş.

Lisede benimde arkadaşım yoktu. Aralarına da almıyorlardı. Sonra aralarına alsınlar diye ortama ayak uydurmaya çalıştım. İşte atıyorum müzikten bahsediyorlar. Ya bende AC-DC falan Metallica dinliyorum diyordum. Sonra eve gidince son ses İsmail YK'ya devam. Sonra fark ettim ki ortamlara girebilmek için küçük yalanlar söyleyip kılıktan kılığa giriyorum. Bir an düşündüm ne gerek var. Beni istemeyen adamları ben niye isteyeyim. Anca işleri düşerse arkadaşları oluyordum. Grup şeklinde ödev verilir her zaman dışarda kalırsın falan. Birinde sunum ödevi vardı. Powerpoint'te sunum yapılıp konuyu anlatman gerek. Herkes grup oldu ben boşta kaldım. Hocaya gittim dedim hocam beni kimse arasına almıyor izin verirseniz tek yapacağım diye hoca da tamam dedi. Neyse o gün geldi hoca Powerpoint sunumunu açtırıyor tasarımı beğenmezse konuyu anlattırmadan direk hepsine sıfır veriyor. En son ben kaldım. Hoca baktı, aşırı beğendi. Anlatımımı da beğendi. Aferin sana, koca sınıf bir sen etmiyormuş bunu da gördük dedi. Ondan sonra ne zaman ödev işi olsa herkesin kankası, kardeşi, arkadaşı olmaya başladık. Tabi hiç biriyle muhatap olmadım onların yapay arkadaşlığına ihtiyacım yok. Sonra işte teneffüslerde resim falan çiziyorum, yada sınıfın kapısının önüne çıkıp, dükkanının önüne oturan esnaf gibi gelene geçene bakıyorum falan. Yani bir nokta da bir sebepten dolayı işleri düşerse o zaman sana yakınlaşıyorlar ama çok yapmacık samimiyetler falan. Yani arkadaş edineceksin diye kendinden taviz verme. Arkadaş olacakları varsa zaten aralarına alırlar. Sırf aralarına girmek için de ekstradan çaba gösterme boş ver. Ben liseyi hiç arkadaşım olmadan tek başıma okudum bitirdim. Pişman da değilim. Şuan hiç biriyle konuşmuyorum. Yolda karşılaşırsak uzaktan selam veriyorum hepsi o. Boş ver takılma. Bide derler en iyi dostluklar lise döneminde başlar. Yalan böyle bir şey yok. Yani aralarına almıyorlarsa almıyorlardır buna yapacak bir şey yok. Ha durduk yere de alırlarsa demek ki senin artı bir yanından fayladanmak için alacaklardır. Ama şöylede bonus bir durum var. Ben yine her zaman ki gibi teneffüste resim çizerken bir kız gelmişti, oda resim çiziyormuş falan onla bir tık samimi olmuştum, beraber resim çiziyorduk falan bayağı kafa dengiydi. Sonra birisi bizim sevgili olduğumuza dair laf çıkarmış. Kız ondan sonra benden uzaklaştı bir daha konuşmadı. Yani sen arkadaş edinsen bile o içine giremediğin ortam onu da elinden alıyor. Ne yazdım be sanki yıllardır birisi bu soruyu sorsun diye bekliyormuşum

Arkadaşlık işlerine fazla takılmamak lazım. Olacağı varsa olur olmazsa da olmaz aynısı sevgililik için de geçerli. Diğer sınıflardan da bulmak pek mümkün değil çünkü herkes kendi sınıfıyla alakadar oluyor. Son düzenleyen: Moderatör: 5 Ocak 2022

Ne kadar çabalarsan çabala arkadaşın veya sevgilin olmayacak. Benimde hiçbir zaman olmadı, üniversiteye başladım yine olmadı. Herkes beni dışlıyor ve benden nefret ediyor, aynı senin gibi.

Tek takıl ergenlerin arasında saçma muhabbetlerden iyidir kitap oku kendini geliştir.

Bende konudaki herkesle aynı kaderi paylaşıyorum. Dönemde 100 kişi var 5 veya 6 kişiden oluşan onlarca grup var. Ben birine bile katılmayı başaramadım. Konuştuğum samimi ve yakın olduğum bir arkadaşım vardı. Birlikte vakit geçirirdik. Ama kız arkadaşı yüzünden beni sattı. Ve tüm ilişkimi kestim. Dönemde tekim. Zaten üniversiteye geçmeme kalmış 1 yıl dayancam artık.

her gün sevdiğim kızla konuşup 1 arpa boyu yol alamamam ve friendzonede olmak da benim canımı sıkıyor geçen beşlik çaktık 5 6 saat havada uçarak yürüdüm deli gibi elime bakıorm fln hayat zor be

Arkadaşlar 10. sınıfa gidiyorum. Ancak sınıfta 34 kişi bulunmasına rağmen kafa dengi birini bulamadım. aslında arkadaş grubu olmuşlar, hepsi ben her gruba dahil olmayı denediysem de hiçbirine samimi bir şekilde giremedim. 2 tane kız yalnızlığıma üzülüp yanlarına aldı. Yemeğimi onlarla yiyorum öğle aralarında ancak onlar da samimi arkadaş olmak istemedikleri belli 3 aydır yakınlaşmadılar benimle çünkü. Başka bir sınıftan bir arkadaş bulabilir miyim nasıl bulurum sizce? O kızlardan birisi ince belli çok güzel bir kız, rüyalarıma bile giriyor ancak başka bir erkekle konuşurken yüreğimin parçalanması dışında bir şey gelmiyor elimden de, 3 aydır çok ilgili ve özenli davrandığım kız benimle yakınlaşmadı elimden bir şey gelmiyor. Size kendimi tanıtayım biraz da ben sınıfta sohbet etmeyi seven ama sohbet edecek birisi olmayan yalnız, zeki, küfür kullanmayan , cinsel konuşmayan ela gözlü 1.70 birisiyim. Başka sınıftan bir arkadaş olur, sevgili olur. Samimi olabileceğim bir insan nasıl bulabilirim acaba? Önerisi olan var mı? Tüm gün yalnız geziyorum ve canım çok sıkılıyor okul tam bir ızdıraba dönüşüyor yardımcı olabilecek ciddi birileri umarım vardır. Son düzenleyen: Moderatör: 30 Aralık 2021

O 2 kız gibi fırsatlar her zaman ayağımıza gelmez. Kafa dengi kimseyi bulamazsanız sınıfta mal gibi oturmaya mahkum olursunuz. İlla bu durumdan rahatsızsanız ki değilmişsiniz gibi geldi bana, çok mutlu olmadığınız, çok benzer yanınız olmadığı hatta biraz da dışlanacağınız tiplerin yanına gidebilirsiniz. Ben onlar ile takılmam, onlar benim seviyemde değil derseniz de birkaç ay sonra alışmaya başlarsınız duruma. İyi geceler dilerim

O zaman okulda yapacak başka aktiviteler bulup arkadaş ihtiyacınızı okul dışında başka yerlerden de giderebilirsiniz. Sanaldan bile olur okuldayken telefonla konuşacak ve mesajlaşacak biri bile olur.

Gecenin bir vakti bu yazıyı görünce rahatladım cidden bu sorunları yaşayan onlarca kişi olduğunu bilmiyordum. Sorunun benden kaynaklandığını düşünüp kendimi yıpratıyordum çoğu zaman. Görür müsün bilmem ama çok sağ ol cidden

O kızlara sakın duygusallık besleme, beslesen bile sakın açılma çok sorun olur. Sen onlara muhtac değilsin, onlara ihtiyacın yok bunu unutma. Arkadaşın olması için kendini zorlama eğer olacaksa kendiliğinden olur bu iş. Derslerine odaklan, dersleri dinle. Kendine hobiler edin. İngilizce öğren. İngilizce arkadaşlık uygulamalarına takıl. Lise sonuna kadar ingilizceye özel çalışmadım ve gramer bilmiyordum. Bu uygulamalar ile öğrendim yani translate kullana kullana. Şu an hazırlık sınıfındayım ve en yüksek kurdayım 1 dönemde hazırlık bitecek. Spor salonuna başla. Kimseye muhtac olma kendi kendine yet. Kendini motive et. Hedeflerin olsun mesela benim hedefim bölümümü bitirip yurt dışında bir hayat kurmak. Ben liseden geçen sene mezun oldum ve üniversite kazandım istediğim bir bölümdü evet ama 12. sınıfa kadar hiç ders çalışmadım keşke çalışsaydım şimdi daha da iyi bir yerde olabilirdim.

800 tane ergenin arasından kafa dengi birini bulmak kolay bir şey değil. Çok takılma o yüzden.

Hayatım boyunca yalnızdım. Birini bulmayı bekleme, senin onlara değil onların sana ihtiyacı var. Eziklik psikolojisi yapma burada beğendiğim kız başkasıyla konuşunca kalbim paramparça oluyor hiç arkadaşım yok diye. Kız konusuna gelicek olursak, iletişim de mi kurmasın hiç?

Okulun spor kulüpleri varsa oraya katılabilirsin. Orda bir ortamın olabilir. Mesela arkadaşım beni mescid'e götürmüştü orda bile ortam yapabildim.

Lise 3 gidecektim bu sene geçen sene canlı derslere katılsaydım. katılmadıgım için 1 gidiyorum şimdi aynısı bana da oldu okula ilk gün gittigim de babamla kayıt yaptırırken çıktıktan sonra babama şey dedim: baba bunların hepsi benden çok büyük. babam da: sana öyle geliyor sen aslında onların hepsinden uzunsun dedi. cidden de uzunmuşum 1 gün gittim sonra ki gün gitmedim 3 4 aydır da gitmiyorum anladım zaten bu sene kaldım 1 gidenler 2 geçecek. ama ben kalıp tekrar gidecem bu sefer her gün neden gitmedigimi merak ediyorsun. hiç bir zaman okulu sevmedim hiç bir zaman 8 sene ilkokuldan beri zar zor gidiyordum sebebi aynı durumu yaşiyoruz ama bir süre sonra arkadaşlarım oldu. seni istemeyen kişiyi sende isteme lise de telefon getirme varmış izin veriyorlarmış bende gittigim gün ögrendim telefonun varsa çıkar tenefüs çalınca 2 oyun indir oyna üzüldügüne değmez.

Gördüm. Takma kafaya boş ver. Tabi böyle bir durumun içindeyken kafaya takmamak olmuyor ama ilerde bu günleri düşündüğünde o kadar boş beleş geliyor ki. Mesela şimdiki aklım olsa o gereksizleri kafaya takacağıma oturur üniversite sınavlarına çalışırdım. Bizimki meslek lisesiydi. Sınavsız geçiş vardı. En kötü oraya gideriz diye biraz laylaylom takılıyorduk. Resim çizmeyi çok severdim. Sürekli bir şeyler çizerdim. Kitap falan okurdum. Ben vaktimi öyle değerlendiriyordum. Ama hep bütün sorun kendim de sanıyordum. Acaba hangi sebepten ötürü dışlıyorlar bu kadar insan yanılamaz diyordum. Hiç arkadaş edinebileceğimi düşünmüyordum. Üniversite de çok iyi arkadaşlarım oldu, çok güzel ortamlarım vardı. Yine üniversite dışında farklı farklı ortamlarda bir çok arkadaşım oldu. Aslında bütün sorun kendini bir halt sanan o ergen kitledeymiş. Yani demek istediğim o insanlar olmadan da hayatını gayet güzel devam ettirebilirsin. Onlar kendi çiftliklerinde at koşturmaya devam etsinler, sen kendi önüne bak. Bu durum sadece bende mi var diye de düşünmeyi bırak. Emin ol seninle birlikte binlerce kişi aynı durumu yaşıyor. Önemli olan okuldaki insanlar değil. Sen derslerine bak. Üniversiteye hazırlan. O gereksizler yerine geleceğini düşün.