Hayattan kendimizi çekip kafa dağıtıyoruz, eğleniyoruz yani.

Ya mesela ben bazen bir şey yapmak istiyorum kahraman olmak istiyorum ama hayalde hah işte tam bunun gibi bir kahramanlık yapıyoruz insan kahraman olduğunu düşünüyor ve bu ona zevk veriyor. Mesela bir Simulator oyunu ETS şöforsun para kazanıyorsun ve sonunda bir şirketin oluyor. Yani bazen hayalimizde istediğimiz şeyi yapmak bize zevk verir veya bir hikayeye dalmak o hikayeyi yaşıyormuş gibi kahramanımızı kontrol etmek. Tabii bu kahramanlık sadece monitör üzerinde oldunu hatırlatılması can sıkıcı olsa da bence bu nedenden.

Çünkü gerçek hayatta yapamadıklarımızı oyunlarda yapabiliyoruz. Hani "kitaplar farklı bir dünyaya açılır" derler. İşte onu oyunlar da başarılı bir şekilde yapıyor.

En yakın zamanda almak istediğim sistemi yazdım? Toshiba sattelite kullanıyorum. Emin olmayın yani o kadar.

başta sistem yok baş engel o zaten

Dopamin salgilatiyor, gun icinde yeterince dopamin salgilatamadiginiz ve zararlarini bilmediginiz icin mutlu ediyor sizi. Kisa vadede mutluluk, uzun vadede pismanlik getiriyor kontrol edilmeyen oyun sevdasi da.

Boş işleri severiz.

Sınırsız respawn hakkı olduğu için.

Gerçek hayattan uzaklaşıp oyunlarda istediğin şeyleri yapabiliyorsun. Gerçek hayatta 300 kilometre hız ile kaza yaparsan ne olur? Oyunda istediğin kadar yap. Helikopterden atlasan ne olur? Oyunda istediğin kadar atla. Oyunlarda istediğiniz karakter olabiliyorsunuz. Oyunların bir sınırı yok. Hele ki sağlam bir açık dünya veya RPG oyun bulduysan saatler boyunca o oyuna takılıp zamanın nasıl geçtiğini bile unutabilirsin.

Tam olarak sevdiğim ve sistemimin açtığı oyun olmadığı için hiç oynarken vaktin su gibi akıp geçtiğini görmedim. Belki bir mübarek kullanıcı gizem tarzlı, hafif gerilim olan ve jampskare olmayan bir oyun önerebilir.

bilmem ama çok güzel bi kere başladın mı bırakamıyosun garip bi şey

Unlost'un bir sözü var bu konuyla alakalı bir çocuk eğer oyun oynuyorsa bilin ki çok yüksek ihtimalle bir sorunu vardır ondan kaçmak için oynuyordur. Ama ben bu söze bir eklemek istediğim bir diğer sebep ise kesinlikle gerçek hayatta yapamayacağın şeyleri yapmak ve belki hiç gidemeyeceğin yerleri görmek diyorum.

Birçok sebebi var bunun. Kimileri gerçek hayattan kendilerini soyutlamak istediği için, kimileri sadece vakit geçirmek için, kimileri işsiz olduğu için, kimilerinin "yönetme" isteği olduğundan oyundaki karakterleri yönetmek için vb. liste böyle böyle uzar.

Benim de size bir sorum var. Neden sevmeyelim? Son düzenleyen: Moderatör: 10 Haziran 2020

Herkesin oyun oynama sebebi farklı olabilir bazıları stres atmak için bazıları birkaç saatliğine kafa dağıtmak için bazıları gerçekten hayattan daha çok bilgisayardan keyif aldığı için vb sebepleri var.

Bence bunun bilimsel cevabını küçük bir araştırmayla bulabilirsin ama ben asıl Technopat'daki milletin ne diyeceğini çok merak ediyorum.

- AMD Ryzen 3 3200G - Sapphire Pulse AMD Radeon RX570 - XPG GAMMIX D10 8GB 3000MHz CL16 + Corsair Vengeance LPX 8GB 3000MHz CL16 - Gigabyte B450M H Soket AM4 3600MHz - Samsung 860 Evo 250GB emin miyiz?

Zevk alıyorum

Oyunlarda zevk alıyoruz. Sebebi bu olabilir. Kafa dağıtmak gibi şeylerde iyi olabiliyor. Bir beğendiği oyunu saatlerce oynayıp bırakabiliyor musun bırakamıyorsun. Çünkü zevk alıyorsun ve mutlu oluyorsun.

Sanırım Ubisoft kurucusu dediğine göre insanlar oyunlarda yeni bir seviye atlamak için çaba harcıyor ve başarınca motive oluyor bu da mutluluk olarak dönüyor demişti. Aynı sebeplerden oyunları orta ayarlarda ya da üstünde oynuyorum zorluk sorduğunda.

Çünkü kendi benliğimizden çıkıp oradaki karakterlere bürünüyoruz. Reel hayatta ise bir çok sıkıntı, kaygı, stres var. Sanal dünyada ise sen o'sun.

iyi bir sistemin olmadığı zaman bu sorunun cevabını en elit bir şekilde verebilirsin :'/

Saatlerce baktığımız ekranda sabit bir görüntü olsa sıkılabilirdik belki.

Rahatlamak ve günlük stresten kaçmak için oyun oynanıyor.

Neden mi seviyoruz? Sarıyo

Sosyolojik, toplumsal, coğrafyasal, ruhsal, zorunluluksal, şarta bağlı durumsal v. s bir sürü değişken var. Bilimsel açıklaması var zaten onu ben de yazmayayım beyin ve 1 hormon ile alakalı araştırabilirsiniz. Lakin zaman ilerledikçe, haz azalıyor nedense... Son düzenleyen: Moderatör: 10 Haziran 2020

O zaman ; "iyi bir sistemim yok."

Bilmem ama güzel.

Farklı dünyalara götürdüğü için olabilir. Mesela benim en çok sevdiğim oyunlar hikayeli oyunlar oluyor hikayeler öğrenmek hoşuma gidiyor. CS:GO gibi oyunlar ise arkadaşlarla vakit geçirmek için çok kafa yormadan eğlenmek için. Tıpkı kağıt oynamak gibi.

Ya birden aklıma takıldı gerçekten biraz acayip geliyor nasıl oluyorda bir oyuna saatlerce bir ekrana bakıp hiç sıkılmıyoruz aksine zevk alıyoruz. Yani bu bilimsel olarak nasıl açıklanabilir?

Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et Şu videoyu izlemenizi tavsiye ederim.

Çünkü gerçek hayatta yapamadıklarımızı oyunda yapabiliyoruz. Sen araba çalıp polisler le eğlenebilir misin? Veya gerçek dünyadaki hayattan kopuk kendi dünyana çekilmiş gibi de oluyorsun. Hiçbir sorun kalmıyor o an. Kafan rahat oluyor.

Türe bağlı bence. Streteji oyununda 10 dakikadan fazla duramam. Ama milsim oyunlarına saatlerimi harcarım. (Squad, Arma 3, Groun Branch, Insurgency Sandstorm, Escape from tarkov vs.) Zevk meselesi yani askeri üniformaları ve silahları çok seviyorum ve kendi karakterimi kendi silahımı oluştururken o ekrana bakmak hiç sıkmıyor. yukarıdaki arkadaşında dediği gibi gerçek hayatta yapamayacağımız şeyleri yapabiliyoruz.

Gerçek hayatta bir sürü kısıtlama ve engel var. Boş vakitlerimizde oyunlar aracılığı ile bu engel ve kısıtlamalardan kurtularak uzun süreler oynuyoruz. Gerçek hayatta yapamayacağımız, yapmak için çok çalışmamız gereken veya yapması çok riskli olan şeyleri yapabiliyoruz. Bunun yanı sıra oyun geliştiricileri bizi oyunda uzun süreler tutmak için özel olarak çaba gösteriyolar.

Bunun çok çeşitli açıklamaları var. Sanat açısından, beyin açısından, psikoloji ve fizyoloji açısından açıklama yapılabilir. Sanat açısından yapılabilecek açıklamalardan biri Aristo'nun klasik dramatik anlatı yapısına dayanabilir. Tiyatro, roman ve sinema gibi anlatı sanatlarının yanına dijital oyunları da ekleyebiliriz. Klasik dramatik yapı, kısaca, giriş-gelişme-çatışma-doruk nokta ve sonuç bölümlerinden oluşur. Günümüzde sinema bu kalıbı çok fazla kullanır. Kullanma sebebi de yaklaşık 2000 yıldır test edilmiş ve seyirci üzerindeki etkileri onaylanmış olmasındandır. Filmi izlerken nasıl ki kahraman ile özdeşleşip filmin sonunda katharsis yaşıyorsanız ve bundan haz duyuyorsanız aynı şeyler dijital oyunlar için de geçerli. İster hikaye anlatan bir oyun oynayın, isterseniz de multiplayer her ikisinde de bir amacınız var ve haz alıyorsunuz. Bu bir nokta. Diğer bir nokta nörobilimsel olarak açıklanabilir. Yukarıda yazdığım her durumun beyinde birer merkezi var. Beyinde bir haz merkezi var. Bu bölgenin adı ventral tegmental alan. Ayrıca ön beyin dediğimiz frontal korteks ve duygulardan sorumlu amigdala ve diğer bazı beyin bölgelerinin ortak çalışması hazzı arttırıyor. Beyinde salgılanan dopamin hormonu, haz almanızın temellerinden biri. Nörobilimsel perspektiften bakıldığında psikolojik ve fizyolojik açıklamalar yapmak da mümkün. Bu konularda, özellikle son 20-30 yılda nörogörüntüleme yöntemlerindeki gelişmelere bağlı olarak çok fazla bilimsel çalışma yapılmaya başlandı. Ama ne yazık ki Türkçe kaynak bulmanız çok zor.