Benim asıl merak ettiğim seni bunu sormaya iten sebebler nelerdir? Dalga geçme amaçlı ya da küçümseme amaçlı demiyorum. Sadace merak ettim.

Düşmesini öğrenemezse kalkmasını da öğrenemez.

İnsanı diğer canlılardan ayıran özelliklik çevrenin ve kendisinin farkında olmadır yani bilinçtir. Çocuğun gösterdiği davranışları engellemek yerine yaptığı davranış hakkında bilinçlendirmeliyiz. Yaptığı davranışlara olumsuz veya aşırı tepki vermek psikolojik sorunlara yol açabilir bile. Ama şimdi gidipte bir uçurumdan atlamasını engellerim, farklı şeyler.

Boyunun 1,5 katı çok da yüksek değil. Zemin temiz ise atlayınca çömelmeyi, hatta yapabiliyorsa yuvarlanmayı öğretirim. Bir sorun olmaz.

Uyarılmalı, düşersin yaralanırsın gibi ön uyarı yapılmalı. Eğer halen istiyorsa atlayabilir.

Çocuğu koruma dürtüsü ile alınan karar ve tavırlar çocuk için beraberinde anksiyeteyi de getirir. Çocuk hata yaptığında olumsuz tepkiler ile veya müdahaleler ile cevap vermemeliyiz. Böyle tepkilerle karşılaşan çocuklar özgüven düşüklüğü, hata yapmaktan korkma, utangaç olma gibi sorunlarla karşılaşıyor. Bir çocuğun hata yapmasını engelleyemezsin. 7/24 başında duramayacağına göre illa ki bir durumda hata yapacaktır. İşte bu hata sonucunda anne - baba devreye girip doğrusunu ve olabilirliğini çocuğa aktarmalıdır. Aman oğlum düşmesin, aman dikkat et salıncaktan düşer, bu havada neden bu kadar ince giyiyorsun, üşürsün. Aman kızım fırın sıcak, elleme. Yav bırak düşsün, düştüğünde kalkmasını bilsin. Bırak üşüsün, üşüdüğünde hangi havada ne giyileceğini öğrensin. Bırak ellesin sıcak fırını, eli yansın. Fırının çalıştığında sıcak olduğunu aklına kazısın. İnsan hata yaparak daha çok şey öğrenir. Baba değilim ama olursam çocuğumun hata yapmasından veya kendi düşüncesine göre yaptığı her harekete müdahale etmem. Kendi dünyasına bırakırım, yeri geldiğinde de olumu şekilde desteğimi veririm. Çocukluğuma dair bir şeyi hatırlıyorum mesela. Kısaca anlatayım. Babam bir gün arabanın mantığını öğretmeden beni şoför koltuğuna oturtmuştu. Arazi boş idi tabii ki. Sonra hiçbir şeye karışmadı. Bir şekilde kaldırdım arabayı sonra durdur arabayı dedi. Frene abandım. Araç manueldi. E tabii istop etti. Aynısı 4-5 kere daha yaptırdığında istop ettirmeden durdurmayı başardım. Bunu yardım almadan yaptığım içim de özgüvenim tavan olmustu.

Neticesinde kalıcı hasar oluşturmayacak eylemler, durdurulmamalı. Aksi halde, öz güveni yerlerde sürünen gençler yetişiyor. Ancak öz güven aşılamanın bir dezavantajı da, her ağzına geleni söylemeyi hakkı sanan gençlerin yetişmesi. Edepli bir öz güven aşılamak gerek. Her düşmesini siz engellerseniz, siz hayatından gittiğinizde, yerden kalkamayan birini bırakırsınız arkanızda. Öz güvenli insan yetiştirmeyle alakalı sevdiğim bir video: Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Aklıma takıldı, burada sormak istiyorum. Mesela yüksek bir yerden atlamak. Eğer çocuk, daha önce atlamadı ise ve çocuk da cesur ise oradan atlamak isteyecektir. Ama anne-babası bu durumu yaşadığı için olası sonuçları biliyor. Kalıcı fiziksel hasarlar, sakatlanma, kemik kırılması, çatlaması, eklemlerin incinmesi gibi sıkıntılar doğurabilir. Kan bağı olma şartıyla; çocuğunuz, yeğeniniz yüksekten atlamak isterse, bu atlamayı ve sonucunda olacakları tecrübe etmesine izin mi verirsiniz? Yoksa atlamasına izin vermez misiniz? Dipnot: Yüksek dediğim tabi boyu 1 metre olan çocuk için 1.5, 2 metre olan bir yükseklik. Yükseklik olarak en fazla boyunun 1.5 katını alın. Kan bağının sebebi ise: erkek veya kadın olun, fark etmez. İnsan, aslında sosyal ve zeki birer canlıdır. Akrabalık bağları kuvvetlidir. Duyguları vardır. Sahiplenme iç güdüsü sayesinde kendi çocuğu olmasa bile başkasının çocuğunu sevme, onu koruma iç güdüsü ile hareket etme. Kardeşine karşı duyduğun sevgi ile sokaktan geçen bir çocuğa karşı duyduğun sevgi farklıdır. Bu yüzden kan bağı istedim.

Dediğin yüksekliğe bir şey demem. Ben arkasından iterim atlamazsa

Kısaca çocuk mal olur mal Ben küçükken oyun parklarında kaydırağın yanında şimdi demir olan yer boştu, atlanabilecek yerde kum vardı. Tüm çocuklar sırayla atlardık oradan. Ben biraz büyüdüğümde o kaydırakların atlanma bölümünün kapatıldığını gördüm. Avrupa birliği kriterleri ve güvenlik önlemleri ile ilgilidir büyük ihtimalle. Siyah kalın salıncak çarptığında adam öldürecek kadar sertti, şimdi onların yerine hafif plastik salıncaklar var. Fiziksel olarak kendini tanıması lazım ama onu ona bırakırsanız biraz kötü olur. Atlaması, zıplaması, koşması için uygun ortamı siz oluşturun çünkü artık öyle bir ortam yok. Bu ortamdan yoksun büyüyenler mal oluyorlar. https://i. internethaber.com/2/714/448/files/2017/10/20/1816675/1816675-fD56OY. jpg