meslek lisesinde tanışıcaklarının da çok iyi insanlar olacaklarını sevmiyorum onları da çok takma

Geçmeyecek. Zamana bırak.

Hala bu sorunu yaşıyorsan sana Discord üzerinden yardım etmek istiyorum. Discord'unu verebilirsen yazabilirim. Buradan çok uzun olur.

Hayatımı bir konusa anlatmışsınız sizin gibi biriyle tanışmak isterim.

Hafta da 3-4 manita yapıyorlarsa ve yaşlara küçükse onlara abi demeliyiz. Evet onlardan büyüğüm ama onlar benim abim artık.

Acaba bir insanın hayatını bilmeden nasıl yargılıyorsun anlamıyorum istersen Discord verebilirsen konuşalım.

Takma kafana. Sevgili işleri falan bu yaşlarda çoğunlukla çıkar amaçlı. Haftada 2-3 manita değiştiren de sevgilim var diye hava atan insanları kullanan insanlardan başka kimse değil. Ben de 15 yaşındayım çevremde böyle insanlar var. 4-5 tane yakın arkadaşım var çünkü diğer yaşıtlarım bana çok aptal geliyor. Alkol ile story atmalar, sigara ile story atmalar falan. Dersini dinle ilerideki hayatının iyi olmasını sağla kendine 8-9 kişi arkadaş edin diğerlerini kafaya takma. Üniversitede veya iş hayatında zaten kız bulursun. Asosyallik ile küçük çevre çok ayrı şeyler bu arada. Annen babanla bol bol vakit geçir. Kendine yeni hobiler edin. Olduğumuz yaşlarda insanların kişilikleri çok bozuluyor 17 yaşını geçtikten sonra daha iyi kararlar verebiliyor insan. Bu arada o 10-15 kişi takılan gruplarda bir olay olsa kimse birbirinin arkasında olmaz genelde. Hani dost kara günde belli olur derler ya işte o kara günde bu gruptan yanında kimse olmaz. Dediğim gibi ne erkekler ne kızlar doğru düşünemediği için fiziksel özelliğe bakıyorlar. İleride o dediğin küfür eden her şeye söven adamlar kişilikleri beş para etmez olacak sen kişiliğini geliştirirsen 1-0 önde olursun. Şimdi yaşıtlarımız eğlenme amaçlı falan bakıyorlar sevgili olayına. Biraz büyüdükten sonra herkes daha ciddi bakacağı için seçimler daha doğru olacak. Kısacası 4-5 sağlam dostun olsun. Manita işini kafana takma. Yeni hobiler edin. Kişiliğini ve bilgilerini geliştir. Derslerinde iyi olmaya çalış. Spor da yapıyormuşsun devam edersen senin için çok iyi olur.

Tavsiyeleriniz için çok teşekkürler ben phostoshop yapacağım ama nereden başlamalıyım şu anda masaüstümde mevcut.

Şu anda lise 1e geçtim meslek lisesine gideceğim.

Bende ikizlerim senin gibi. Haftada 2-3 kez manita değiştirmek kıskanılacak bi durum değildir. Benimde 1-2 arkadaşım oldu ve liseyi onlarla bitirdim. Gram pişmanlık yok içimde. Herkesle haşır neşir olmak gereksinim değildir. Benimde 950 dakikalarım kalıyordu. Hala kalıyor. Dost edinmek için bekleme o sana gelir bir şekilde. Kendin ol yeter.

Kafana takma kendin ol insanlar seni kendin olduğun için sevsin sevmezlerse de kendileri kaybeder. Yalnızlık, çakma arkadaşlıklardan iyidir. Ayrıca kız meselesini kafana hiç takma 8 yıl İmam Hatip okudum sen düşün gerisini XD

Bro sen bensin. Tek fark ben dershaneye giderken bir çocuk görüyordum. Çocukla hiç konuşmamız falan olmadı sonra aynı lise denk gelmiş ikimize de yanima oturdu falan öyle tanıştık ben asosyal olduğum için pek konuşmuyorsun sadece onunla konuşuyordum o da kendine büyük bir arkadaş grubu yapınca onunla iletişimin neredeyse 0 oldu beni yanına falan çağırıyordu ama samimiyetsiz geliyordu. Sonra bir kızla tanıştım gruptan onun sayesinde sosyallestim falan şu an onunla pek de samimi değiliz başlangıç noktama döndüm gibi bir şey tek fark o çocuk sayesinde serviste bir çocukla iyi bir arkadaşlığım oldu şu an yine o asosyal cocgum tek fark bu kez arkadaş grubu içindeyim ama yine dışlandiğimi hissediyorum. İce dönük olduğum icin anlaticak bir şey bulamayıp sürekli mizah espri veya komik anılarımı anlatıyorum bundan dolayı boş konuştuğumu falan söylemişti 1 kişi. yani durum böyle ben kaçtım bb. Son düzenleyen: Moderatör: 10 Şubat 2022

Kendini övme konusu

bende zamanında senin gibiydim hatta neredeyse 1e1 benim hikayemi anlatmışsın diyebilirim 7. sınıftayken dışlanıyordum çok arkadasim yoktu 1 2 tane vardi 7 nin yaz tatilinde mizah sayfası açmıştım 8in sonuna kadar 15 20 bin takipciye kadar ulastirip onlarca reel 100lerce sanal arkadaş edinmiştim sana tavsiyem seni dışlayan moralini bozan kimseyi umursama bir de şuan kaça gidiyorsun?

Arkadaşlar, 14 yaşındayım. Hayatımda sadece 1 sevgilim oldu (19 günlük). Yaşıtlarıma bakınca haftada 2-3 kez manita değiştiriyorlar. Neyse konum manita değil konum; Hani her sınıfta birisi olur yaptığı şakaya gülünür falan ben de onlardandım, tam zamanında espriyi çakıyordum sınıf gülüyordu falan ama bugüne kadar hiç gerçek arkadaşım olmadı (14 yaşındayım, özgüvenliyim, kemik yapılıyım, saçlarım uzun, hafif yakışıklıyım boyum 1.78 kilom 61.) En çok üzüldüğüm şey ise tüm sınıftakiler kendi arkadaşlarıyla teneffüse çıkarken ben sınıfta oturur uyurdum. İnanır mısınız bilmem ama dışarı çıktığımda sadece oturur etrafa bakardım, teneffüs çalınca sınıfa girerdim kimseyle muhatap olmazdım. 6. sınıfta okuldan atılacaktım sebebi: kavga etmediğim kişi kalmamıştı, özgüvensizdim bu sorunlarımı kickbox sporuna giderek hallettim. Su anda özgüvenim tam, kavgacı değilim, sanaldan bir sürü arkadaş edindim. 6-7 tane arkadaşlarım var, oyun oynarız ama reel hayatta gerçek arkadaşım olmadı. Ve ben bu kızları anlamıyorum dürüst, özgüvenli, yakışıklı erkek seçmek varken gidiyorlar ağzına ne gelirse söyleyen, her şeye söven, günde 2 kere kavga eden erkeklerle flört ediniyorlar. Konuyu kısa geçmek gerekirse: Arkadaşlarım tarafından dışlanıyorum, arkadaşım yok, telefon hat tarifem yenilenince 1000 dakika konuşma ay sonunda 950 dakikada kalıyor. Arkadaş canlısıyım ama arkadaşım yok. Samimi birisiyim, ikizler burcuyum, yani insanlar beni tanımadan beni reddediyor. Bir insanın beni tanıması için 1 hafta takılması gerekiyor ama yapmıyorlar. Bir insana alışınca gerçekten çok samimiyetli oluyorum, can sıkıntısından mizah sayfası açtım kendime özgün postlar attım. İşler iyi gidiyordu, 3 haftada 600+ takipçi geldi ve gerçekten komik postlar atıyordum, küfürlü-küfürsüz fark etmiyordu ama üşendiğimden dolayı bıraktım. Su anda muhtemelen 400+ takipçi kalmıştır, 2 aydır hesaba bakmıyorum. O değil de telefonum hiç çalmıyor, ona da üzülüyorum canım sıkılınca arayacağım kimse yok, ömrümün sonuna kadar böyle geçmesini istemiyorum. Spora gittiğim zamanlarda hiç istemiyordum sporu ama şu anda iyi ki de gitmişim diyorum. Eğer spora gitmeseydim daha da kötüydüm, hala gidiyorum. Benim gibi birisi varsa onunla tanışmak isterim. Son düzenleyen: Moderatör: 17 Temmuz 2020

Yine de iyi. Asıl soruna geliyorum. Daha 14 yaşındasın ve hayatının sonuna kadar böyle olacağını düşünmemelisin. Liseye geçmişsin. Orada arkadaş edineceğini düşünüyorum. Bir de sürekli kavga etme olayını anlayamadım.

Her gördüğü kıza yeşerene yaşıt ya da çocuk ya da adam değil maydanoz denir. Bu arada maydanozun salataya karışanını severim sevgilime değil.