16 yaşındasın diye böyle düşünüyorsun ama ilerde iyi ki gitmişim dersin emin ol. Ayrıca merak etme içeri girdiğinde neyin var veya ee niye böylesin diye asla sormaz sana O, bu işin eğitimini almış profesyonel birisi sonuçta. O senin derinlerde yatan sıkıntına sana farketmeden zaten ulaşır seni açar merak etme. "Ne anlatacağım elin adamına/kadınına?" diye düşünebilirsin ama içeri girdikten 5 dakika sonra çatır çatır konuştuğunu farkedersin zaten Hiç kasma kendini, etrafındaki saçma salak söylentilere de kulağını asma hiç. Sağlığın için gerekliyse git. İhtiyacın yoksa zaten sana söyler hem.

Ağır özgüven kaybı ve utangaçlık var sanırsam. Dert değil, o insanlar yıllarca bunların eğitimini alıyor. Seninle arkadaş olacak hatta dost olacak. Kekelediğinde sana gülmeyecek, diksiyonun bozulduğunda yüzünü ekşitmeyecek. Donup kaldığında hayırdır demeyecek. Seni olduğun gibi kabul edecek ve öyle konuşacak. Sana karşı bu tepkileri vermeyince sen de normal bir insanla rahatça konuşabildiğini, sadece bunu yapmak istemediğini anlayacaksın. İnsan her istediğini yapabilir çünkü, ben yapamıyorum deyip çıkmak insan olmanın doğasına aykırı. Boş acizlik göstergesi.

Bunda utanılacak birşey yok. Hatta bir uzmandan yardım istemek kesinlikle fayda sağlayacaktır. O psikolog senden para kazanıyor. Bunun karşılıgında sana yardımcı oluyor. Yaşın biraz küçük. Senin yaşlarında bende utangaçtım. Kimseyle konuşmaz hatta göz göze dahi gelemezdim. Yaşın ikerledikçe ve uzmandan yardım aldıkça hızla durumu toparlar misler gibi bir hayatın olur. En erken ne zaman gidebiliyorsan gitmelisin. Psikologları ülkemizde deli doktoru olarak gören bakteri kolonilerine aldırış etme.

Çok değil 20 yaşına geldiğinde bile dönüp diyeceksin "Ulan ne boş boş kasmışım kendimi diye" Git otur, konuş, takıl. Sonuçta kapıdan girince şak diye suratına şamarı basmayacaklar içerde dostum

Sorunlarını ne kadar erken çözersen o kadar iyi olur, çekinilecek hiçbir durum yok karşındaki insan seni yargılamak eleştirmek için değil içinde bulunduğum durumu anlamak sana olası sebeplerini açıklamak gerekirse de tavsiye vermek için dinleyecek. Birkaç seanstan sonra iyi ki gitmişim diyeceksin benden sana abi tavsiyesi

Psikologlar senin utanmana sebebiyet verecek şekilde duygularını belli etmezler zaten. Ayrıca, anlatmaya utandığın şeyler diğer konuya yazdıklarından ibaretse, emin ol endişelenmene değmez.

Neden utandığını söyle?

Zaten gitme sebebimde bu.

Hem nedenini bilsem zaten psikologdan medet ummam.

Valla çok teşekkür ederim içime su serptiniz.

Siz konuşurken aileniz orada olacağını hiç sanmıyorum öyle olsa bile dışarıya çıkmalarını istemeniz halinde psikolog da dışarı çıkmalarını söyleyecektir. Utanma konusuna gelince burada birşeyler yazarken nasıl rahat oluyorsanız yaşamınızda da rahat olmalısınız. Karşıdaki kişiye aktarmak istediğiniz düşüncenizi sade bir şekilde aktarıp anlamaması ya da detaylandırmanı istemesi durumunda söylemek istediğinizi daha da açarak iletişim kurabilirsiniz.

Bende nedense hiç utanma yok? Neden utanıyorsun ki? Hırsızlık, Tecavüz, Yetim Hakkı mı? Yedin senin yerine utanması gerek milyonlarca insan var böyle tipleri hep ezerler benden sana söylemesi sınıfta şamar manyağı olursun.

Merhaba 16 yaşındayım psikoloğa gitmekden utanıyorum. Onunla baş başa bir şey konuşurken çok çekinirim, bana neyin var diye sorduğunda öyle donup kalırım herhalde sorunlarım arasında bu da var çünkü hiçbir zaman düzgün cümle kuramıyor ve kafamdaki şeyleri anlatamıyorum. Aranızda giden varsa nasıl olduğunu tecrübelerini falan anlatabilir mi? Son düzenleyen: Moderatör: 2 Eylül 2019

Rahat ol, bir süre sonra psikoloğa alışıyorsun. Konuşurken rahat olmaya başlıyorsun. Aileme anlatmadığım ufak detayları psikologlara anlattım. İlk seanslar tanışma amaçlı oluyor. Psikolog seni tanıyor ve ona göre davranıyor sana. Utanılacak bir durum yok. Konuştuklarınız bir yere sızdırılmaz ama intihar, kendine zarar verme gibi durumlar olursa o zaman ailene ve yetkili yerlere haber veririr. Normalde psikologla senin aranda kalıyor anlatılanlar.

Beni ailem götürüyor zaten paylaşmasında da sıkıntı yok benim her sorunumu aileme anlatabilir ama asıl sorun ben kendi sorunlarımı psikoloğa anlatmaktan utanıyorum. Hatta ben konuşurken ailem orda bile olabilir.

Öncelikle, orada konuşulanlar orada kalır. Ebeveynleriniz dahil olmak üzere hiç kimseyle paylaşılmaz. Tabii, canınıza zarar verebilecek bir tehlike durumunda hariç. Ayrıca oraya gittiğinizde pat diye "Neyin var?" diye sorulmuyor. İlk gittiğinizde birbirinizi tanımaya çalışıyorsunuz. Utanılacak bir şey yok, hatta her insanın gitmesi de gerekir. Psikoloğa gitmeniz veya gidecek olmanız, sizin psikolojik sorunlarınızın olduğu anlamına gelmez. Ayrıca psikoloğa gittiğinizi hiç kimseyle paylaşmak zorunda değilsiniz.

Utanılacak bir şey yok, psikoloğunuzu en yakın arkadaşınız/dert ortağı olarak görebilirsiniz.

Ben 15 yaşındayım, yaklaşık 1 yıldır ara sıra giderim. Öyle çok utanılacak bir şey yaşamadım. Belki ilk birkaç hafta biraz utanmış olabilirim. Ama öyle çok da şey değil yani, rahat olabilirsiniz.