Kendi yoluna bakmanı, diğer insanlarla olan kötü ilişkilerini umursamamanı tavsiye ederim. Hatta iyi hale getirip zaman harcaman bile boşuna olur bence senin için. Lisede hala çoğunluk çocuk oluyor ve hayatın gerçeklerini değil de kendi o anki isteklerine zevklerine göre davranıyor. Sen kendi yolunu çizmişsen ne iyi. Sosyal hayat konusunda okul dışında arkadaşlıklar bulmanı öneririm. Online ortam, arkadaşlarla oyun oynamak ve bu sayede tanışıp daha iyi arkadaş olmak güzel yollar bence. Ama emin ol ki o yılların için en iyi olan şey kendi yoluna bakman ve geleceğini şekillendirmen. İnsan ilişkileri geçici, takma o kadar kafana bence. Moral motivasyonunu iyi tut, kariyerine odaklan yeter bence

Bende üzülüyordum artık hayat mottom, bir çıkarın mı var? Yoksa sıkıntı da yok

Bu gerçekten çok güzel bir alışkanlık. Bende de olsa keşke. 9. sınıfta bana da sataşırlardı ara sıra fakat 11. sınıfta artık insanlar benden korkmaya başladılar çünkü bir kavgamı gördüler. Benimde hedeflerim var taktir alan bir öğrenciyim. Katil olmaktan korkuyorum şahsen. Çok kindar çok fazla kin besleyen bir insanım. İnşallah başıma iş gelmez polislik vakalar felan. Bu konuda seni çok tebrik ederim sabırlı bir insansın.

Önüme bakmak en iyisi fakat işte ne diyeyim konuşacak biriside lazım oluyor. Ama dediğin gibi insan ilişkileride geçici. Herkes işi bitene kadar devam ediyor.

Çevrendekiler muhtemelen bizim kuşaktan Onlar için başımı yormayı bırakalı uzun zaman olacak Onların hepsi gerçek değil, sanal bir birey İdeallerin var, olması gerektiği gibi yaşama amacın var ama onların yok Şehvet için yaşıyorlar . Düşünmüyorlar, sorgulamıyorlar... İçgüdüleriyle yaşıyorlar, manipüle olmaya değerler. Erdemsiz, sevmeyen varlıklar Onları kendi başında soyutlamaya başladığında üzerinden kalkıyorlar. NPC gibiler, aslında oyun gibi, oynamasını bilene Biliyorum, yalnızlık canını sıkıyor. Çukurun içinde yalnız olmak. Kendi başına güçlü olmalısın, her türlü sonuca hazırlıklı ol.

Nedense aşırı daraldığımda buraya konu açıyorum. Selamun aleyküm. Şöyle ki lise 3'e geçtim. Derslerim iyi, tipimde herkes iyi diyor ama umrumda değil. 7 Yıldır grafik tasarım ve yazılımla uğraşıyorum. Lise olarak nitelikli bir lisede değilim. 9-10. sınıfta çok düşman edindim. 9. sınıfta herkesin çok sevdiği biriyken 10'un sonunda kimsenin sevmediği biri haline döndüm. 9. sınıfta başladığım ilişkide, 10. sınıfın karne gününde aldatıldığımı gördüm. Şuan bölüm seçtiğim için sınıflar değişti ve onunla aynı sınıfa düştüm. Kariyer olarak iyi bir noktadayım fakat nedense bir yerdeki boşluğu dolduramıyorum. Yalnızım, namaz kılarak biraz doldurabiliyorum ama insan fıtratı ve temelimde sosyal bir insan olmam nedeniyle aşırı depresif halsiz ve yorgun hissediyorum. Okulda bir amacımın hedefimin olduğunu bilerek bana sataşanlara karşı kavga etmedim. Biraz mobbing'e uğramış olabilirim. Açık sözlü ve baştan samimi bir insanım ama ordan zaten baştan kaybediyorum. İnsanların çok kötü, sadakatsiz, samimi olmamaları beni üzüyor. Sınıfta herkes birbirinin arkasından konuşurken sadece ben konuşuyormuşum gibi lanse edildi. Diğer bir sevmeme sebepleri sanırsam kariyerim. Çok belli ettim cahilliğimden. Aslında söylememem gerekiyordu. Şuan hiç yanımda insan kalmadı ve biriyle konuşmaya ihtiyacım olduğu için buraya yazdım. Burdakiler genelde üniversite ve büyük insanlar olduğu için önerilerinizi bekliyorum. İyi geceler.

Sabretmeye çalış dostum ileride sadece sen ve başarıların kalacaktır o ucubelerin ne isimleri ne de tipleri aklına bile gelmeyecek. Sadece zaman, zamanını bekle.

Benimde kötü ilerliyor.

Tatilden geldim gelince yazdıklarınızı gördüm. Teşekkür ederim, sabretmeyi öğrendik. Ama meyvesinide aldım. Okula iki gün kala özel okula geçtim. Yarın benim için yeni bir hayat ve hedeflerim için daha iyi bir ortam oluşucak. Eğer benim gibi bir derdiniz varsa, sabredin, beladan uzak durun. Er yada geç meyvesini alıcaksınız.