Umarım benim de aynı olur, gerçi hatırlıyorum 5. sınıftan beri takıntılarım devam ediyor. Eğer psikiyatriye gitmemekte diretmeye devam edersem en sonunda kafayı yiyeceğim.

Niye ki?

Geçmiş olsun kardeşim benim

Delirmiyorsun, sadece gerçek hayatın ne kadar sıkıcı olduğunu anladın gibi geldi bana. Ancak bunu bu kadar takıntı yapmanı anlayamadım. Uyanık olduğun vakitleri sorun yapmak yerine "Ben lüsid rüyalar" görebiliyorum diye sevinmen gerekiyor, çünkü bunu görmeyi başarmak iyi ve nadir bir şey.

Psikoloğa gitmeyi düşünüyorum zaten. Fakat burada sadece samimi bir destek arıyorum, hani hayatın, gerçekliğin yaşamaya değer olduğunu bana anlatacak birileri. Eskiden hayattan çok zevk alırdım. Yemin ediyorum ağlayasım geldi şimdi.

Acilen psikolojik yardım almalısın, lucid dreams uyuşturucudan beter bir şey hayatını mahvedersin.

Psikolog tanı koyamaz. Psikiyatriste gitmen lazım.

Çok teşekkür ederim

Çok bilmişler gelmeden psikologa başvur. Burada, bu soruların cevabını verebilecek biri olduğunu sanmıyorum. Yeri de değil zaten. Tabii ki boş pohpohlamalar duymak istiyorsan bir şey diyemeyeceğim.

Konu ölü gibi ama umarım sorununuz çözülmüştür. Yazdıklarınızı okurken kendimi sizin yerinize koydum da koymaz olsaymışım. Kötü hissettim, geçmiş olsun.

İyi bir şey olduğunu sanmıyorum. En azından benim için değil.

Geçti çok şükür. Konuyu tanıyamadım hatta. Ve dedim ki kendi kendime, sanırım zaman cidden her şeyin ilacı.

Psikologa gitmeye karar verdiysen üstüne alınma. Ben, böyle yerlere başvurmayıp internette böyle şeylerin cevabını arayanlar için dedim.

Merhabalar. Birkaç senedir takıntılarım var. Başta gayet masum, günün belli ve kısa zamanlarında ortaya çıkan takıntılardı. Gün geçtikçe, zaman, mekan, varlık/yokluk vb felsefik konular üzerinde takıntılar yaşamaya başladım. Takıntılarımı yok etmek için bu konular üzerine düşündükçe düşünce yapımı istemeden değiştirdim. Artık durup dururken kafamdan alakasız, saçma cümleler akmaya başladı. Öyle ki oturduğum yerde bir şeyle ilgilenirken, orta da bir şey yokken, "Hadi canım!" , "Olmaz ya öyle, şöyle yapalım" ya da "Arabanın tekeri siyah" gibi bulunduğum durumla ilgisiz şeyler kafamdan su gibi akmaya başlıyor zaman zaman. Ya da artık bir iş yaparken, yanında 2-3 tane de düşünce kurmaya çalışırken kafayı yiyecek konuma geliyorum . Artık takıntılarım ve düşünce bozukluklarım hayatımın her yerinde, kötü huylu bir virüs gibi sarıyor beni. Çevremdekiler de fark etmeye başladılar, ama ben sürekli inkar ediyorum. Tabi günlük hayatımın bir kısmını takıntılara teslim ederken, uykularım da bozulmaya başladı. Yukarıda bahsettiğim zaman, mekan takıntılarım yüzünden çoğu rüyamda, örnek vermek gerekirse, 2 Aralık 2019'da uyuyup, 10 Eylül 3001 senesinde uyanıp, kafayı yiyecek duruma geliyorum. Sık sık rüya içinde rüya görmeye başladım bunun gibi. Kafamı yatağa koyar koymaz, bahsettiğim, sürekli kafamdan akan saçma düşünceler görüntü de kazanıp rüyaymış gibi kafamdan akıyor. Bilmiyorum kendimi anlatabiliyor muyum, fakat çok büyük sıkıntı içerisindeyim. Gelelim Lucid Rüyalar'a. Lucid rüyalar, uyumadan hemen önce, ya da gün içinde kafanıza bir takım kelimeleri, veya olayları iyice kazırsanız demek gibi, ve rüyanızda da zamanda yolculuk yaparsanız, bilinciniz yerindeyken kafanıza "imkansız" diye kazıdığınız şey, rüyada olunca, bilinç devreye giriyor, ve "Böyle şey olmaz, rüyadır bu!" diyor. Böyle olunca da bilinçaltınızın oluşturduğu sahte dünyaya, bilincinizle dahil oluyorsunuz. Bu yüzden rüyanın kontrolü tamamen sizde oluyor ve istediğinizi yapabiliyorsunuz, ve ultra gerçekçi bir şekilde hissederek! Kulağa ne kadar hoş geliyor değil mi? Benim için gelmiyor işte. Çünkü gerçek hayat sıkıcı gelmeye başlıyor. Rüya aleminde uçup kaçmak verken, sabah kalkıp İnstagram'a girip zaman geçirmek cazip geliyor. Şimdi kafanızda oturuyor mu sorunum? Rüyalar gün içinde genelde düşündüğünüz ya da yaşadığınız şeylere göre şekillendiği için, takıntılarım yüzünden zihnimi meşgul ettiğim konular, dediğim konular rüyalarıma giriyor, girince bilincim açılmaya başlıyor, sonra rüyalarım yerini ultra gerçekçi deneyimlere bırakmaya başlıyor. İşin kötüsü, bazen rüyamda yaşadıklarımı gerçek zannedip günlük rutinlerimi yapmaya çalışıyorum. Diyorum ki bu bir rüya olmalı, ama bir yerlerden atlama korkuyorum. Ya gerçekse ve ben ölürsem diye... Lucid rüyalara girmeye yeni yeni başladım, ve diyorum ki, bu kadar sınırsız bir dünya var ise, her istediğimiz yapıp haz duyabiliyorsak, neden sürekli uyuyup kendimi tatmin etmeyeyim. Çünkü gerçek hayatta bir şey istiyorsak emek sarf etmeliyiz, ama emek sarf etsek de her istediğimizi yapamıyoruz. Ama orada böyle bir şey yok! Belki de uyanıkken yiyip içip yatsak sadece, zaten mutluluğu bulacağızdır, belki de gerçek hayatı sadece uykuya hazırlık olarak kullansak, bir ihtiyaç olarak... . Gerçek hayatla neredeyse birebir aynı bir deneyim yaşatıyor çünkü Lucid Rüyalar. Ek olarak uyandığımda acaba hala rüyada mıyım diye düşünüyorum bazen. Dediğim gibi, rüyalarım çok gerçekçi ve bazen rüya içinde rüya görüyorum. Bu da beni bu soruları sormaya sürüklüyor. Detaylara girmiyorum yazıyı fazla uzatmamak için, zaten yeterince uzadı. Gördünüz mü? Delirmeye başlıyorum sanki değil mi. Lütfen birileri bir şey desin ve beni bu durumdan çekip çıkarsın. Gerçek hayattan sıkılmaktan korkmak ne demek biliyor musunuz siz?