Köyde yaşıyorum. Burada doğru düzgün akranım yok. Ama köyü çok seviyorum. Hep evde değilim, dışarıda doğa ile bolca vakit harcıyorum ama insanların içinde biraz asosyalim.

Dediklerinin hepsini küçükken 2010'lu yıllarda yapıyordum zaten?

Bu zamana kadar kafa dengim bir insana rastlamadığım ve sosyofobik bir kişi olduğum için asosyalim.

Hepsini yaptım , ama fazla arkadaşım yok, galiba biraz fazla seçiciyim.

Dışarıda yapacak bir şey yok. Kafa dengi 3 4 arkadaşım vardır onlar da konum olarak yakınımda değiller. Yeni okulumdakileri de pek sevmedim. Bilgisayarda yapacak çok şey var. Bu yüzden.

Asosyal olmak hep evde takılmak mi yoksa arkadaşlarının olmaması mi?

Hocam ilkokuldan öncesini DVD'den atari oyunları oynayarak, ilkokuldan sonrasını da bilgisayar oyunlarıyla yoğun olarak geçirmeme rağmen bu saydıklarınızın hepsini yaşadım. Hatta birkaç tane de ben ekleyeyim; bisikletlerle mahallelerde tur atardık, boncuklu silahlarla sokakta şov yapardık, kumlu yerlerde misket oynardık. Hatta sadece misket değil, belirli zamanlarda yeni akımlar çıkardı kart-taso gibi ve herkes ona yönelirdi, ayrı bir heyecanı olurdu. Mahalle ortamı harbiden güzeldi. Ben 99'luyum, hem mahalle ortamını hem de oyun-dijital ortamı yaşadım. İkisini bir arada yaşayan şanslı nesildenim sanırım.

Asosyal demeyelim de kadınlarla konuşurken biraz utangaç bir insanım. Bilmiyorum nedenini. Özellikle benimle aynı yaşta bir kız arkadaşım hiç olmadı. Sevgilim oldu tabii ki de kız arkadaş hiç olmadı. Umarım bu utangaçlığı en yakın zaman da aşarım. Yoksa kafama vurup elim de ki her şeyi alırlar bir şey de diyemem utangaçlıktan.

Şu an ki nesil konfor alanına bağımlı bir şekilde yetiştirildi. Bu da kimlik arayışında problem yaratıyor ve teknolojinin içinde doğdular. Kimliklerini bulmak için deneyimlemeleri gereken olayları sanalda aramaya başlıyorlar. Burada ebeveynlik çok önemli çünkü çocuklarını kendilerine muhtaç yetiştiriyorlar, hayata karşı bir adım atmaya alıştırmıyorlar.

Bunların hala bir tek benmi olduğunu görüyorum? Mahalle maçları ve kavgalar haricinde.

Çok naif ve şirin bir çocuğa benziyorsun.

Neden?

Futbol bilmediğimden ve fazla erkeksi davranmadığımdan dolayı erkek milleti tarafından reddedildim. Kızlarla takılıyorum. O da ara sıra. Benim gibi asosyal olan kızlar ile. Onlardan öte hayali arkadaşlarım ve animelerim ile takılıyorum...

Haklı bir yorum buna gerçekten de fazlasıyla katılıyorum. Benim de fazla arkadaşım yok çünkü çok seçiciyim her önüne gelen ile arkadaş olmuyorum olmakta istemiyorum ama gel gör ki herkes bana asosyal diyebiliyor niye mi? Çünkü benim onlar kadar fazla sahte arkadaşım yok.

Sosyal insan bir sürü arkadaşı olan insan mı oluyor? Asosyal insansa hiç arkadaşı olmayan mi?

Ben geçiş kuşağında olduğum için bunların hepsini yaptım. Fakat şu anda asosyalim. Bunun sebebiyse internet. İnternetle beraber insanlar birden çok inasana ulaşır oldular fakat ilişkilerin içi boş bir hal aldı. Eskiden az insanla görüşüyorduk fakat ilişki içi doluydu. Ben içi boş bir ilişki istemiyorum. zira zamanla o kişi yok olacak. Neden boş bir ilişki için zaman, emek karcayayım ki? Son olarak sizin durumunuzda asosyal olmuş insanlar için şunu söylemek isterim; Makine başına geçen kendileri değil, geçirten çevresiydi.

Evvelden eve girmek istemezdik ama şimdi dışarı çıkmak istemiyor insan. Zaman önemli galiba

Para yok pul yok. Çocukluk iyi geçti burada yazılanların çoğunu yaptık ama 8-9 senedir böyleyim kimse kalmadı çevrede. Huzur namına bir şey kalmadı.

İnsanlar aptal. Kendime uygun kimseyi bulamadım. Onlar aptal dünyalarında yaşarken ben kitap okuyorum film izliyorum ve oyun oynuyorum. Kızlarda umrumda değil. Yüceltecek bir yönleride yok. Kendinizi küçük düşürmeyin karşı cins için. Onlarda insan ve kusurları var.

Olay arkadaş aramak değil. Hobilerinin, eğitimlerinin peşinden gittiğin yolda bir sürü insan tanıyacaksın ve o kişiler sana basamak olacaklar.

Kardeş dediklerinin çoğunu yaptım ben fakat öyle çok sosyal değilim nasıl oluyor bu iş.

Zile basıp kaçıyodum. Bu yetmez mi?

Araba kaçırma haricinde sayılanların hepsini ben de yaptım, asosyalliğin bunlarla bir alakası yok. Herkesin diline dolanan asosyallik palavra çünkü. Asosyalim diyen bütün gününü arkada Discord açık, arkadaşlarıyla oyun oynayarak geçiriyor. Teknolojinin sosyalleşme anlayışını değiştirmesi dışında yine bir değişiklik yok.

Bazı insanlar beni buna zorladı.

Bunun büyük çoğunluğunu yaşadım da sadece 2 yıl. Çok güzel zamanlardı da çok kısa sürdü. Dediğini 7 hatta 8 yıl yaşamam gerekirdi. Ebeveynlerin de suçu var. Benim amcam ailevi sebeplerden ötürü yengem ile boşandı böyle böyle gitti mahallenin çocukları. Bizim mahalleye 6 sene önce gelsen herkes kolasına maç yapar, maçı kaybeden kolayı almaz birbirini döverdi. İyi günlerdi iyi ki hatırlattın.

Birkaç kişinin tepkisinden dolayı genel düşünme bence. Ayrıca herkes istediği gibi davranabilir, boşver.

Tamam, yapan herkese aferin. Asosyalliğinizle mutlu olun ve alıntılamayın artık. Ne diyeyim? Bir şey yazdık, bela oldu başımıza...

Biz küçükken eve girmek istemezdik, şimdiki çocuklar dışarı çıkmak istemiyor

O iş uzmanlık gerektirir yoksa ensene şaplak yersin.

Normalde hiç asosyal falan değildim, sonra oturduğum sitedeki arkadaşlarımın neredeyse taşınıp gitti. Diğerlerinin nerede olduğunu bile bilmiyorum şuan. Onların yerine 10 yaşındaki çocuklar var işte.

Güzel bir soru. Genetik olarak bir etki var mıdır bilmiyorum ama daha çok büyüdüğüm çevrenin etkisiyle diyebilirim. Asosyal olmak bir son değil. Bunu çok iyi öğrendim son birkaç yıldır. Kendinizi ne kadar çok çekindiğiniz işleri yapmaya iterseniz zamanla o çekincelerinizi daha az hissetmeye başlıyor ve yeniyorsunuz.

Daha önce bir işte çalıştın mı?

Eskiden de tinercisi, kekosu, sarhoşu ve bilimum çeşit tiplemesi vardı sokaklarda. Ama eskiden halk mutluydu, suç oranı düşüktü ve herkes herkesi tanıdığından yapıcı bir güven vardı. O devirde çocuk olanlar ne demek istediğimi anladı bile, hatta gözlerinde canlandı. Şu anki ebeveynler ebeveyn değil. Çocuğa tablet, telefon, PC verip de bir köşeye çekilen adama baba, kadına da anne demem ben. Bir şekilde çocuk sahibi olmuş bilinçsiz bireyler derim.

"Siz hiç kızlar vs erkekler ortada sıçan oynadınız mı?" cümlesini görünce duygulandım bayağı. İmansız gibi vuruyordum kızları vallahi o zamanlar Şimdiki aklım olsa bilerek vurmam. Çocukken nimetle şaka olmaz kavramını pek bilmiyorduk tabii. Ayrıca bir arkadaşa tur atsın diye o zamanın parası ile 1 milyarlık Bianchi Mask bisikletimi vermiştim, çocuk geri beş güne döndü. Nasıl bir tur attıysa artık...

Ben asosyal değilim ama adam akıllı arkadaş bulamıyorum.

Ben bu durumu teknolojinin gelişmesine bağlıyorum. İnsanlık için gelişmesi tabii ki önemli fakat bu saydığımız güzel zamanların ölümüne sebep oldu. Artık kimse o zamanları tekrar yaşayamayacak. Bir yerden verirken, bir yerden aldı. Katılan olur, katılmayan olur ama kesinlikle suçlu belli En basitinden bizim çocukluğumuz ile şimdikileri kıyaslıyoruz ve durum ellerde uçuşan tabletlerden ibaret. Bütün insanlık telefonlara, sosyal medyalara gömülmüş, her şeyi sanal olarak yaşıyorlar. Dışarı buluşmaya gidiyoruz, bir kişi telefonu kenara bırakıp sohbet edelim demiyor. Maalesef insanlar robotlaştı. Üzücü...

Smackdown harici su savaşları da oluyordu.

Çevremdeki insanlara göre asosyalim ama bence değilim. Kendi tercihim. Biraz duygusal bir insanım. İnsanların çıkarcı olması, kırılmaktan, aldatılmaktan korkmam nedeniyle onlardan uzaklaşıyorum. Duygusallık iyi değil son zamanlarda bu huyumu bırakmaya çalışıyorum.

Ortamda benim gibilere bolca hakaret edildiği için. Düşüncelerimi normal karşılayacak bir insan bulamadığım için.

Geçici asosyalim... 6 yıldır aileden uzakta okudum şimdi uzaktan eğitimle memlekette olunca hiç arkadaşım yok burada

Bu dünya daha hoş göründü ama daha karanlıkmış.

Tek değilim bence.

Para yok. Gerçi olsa da 7 24 evde olurdum.

koyalım da hemen linç yemeyelim.

Merak ettiğim olay ve kendimde de gördüğüm olay buydu. İş hayatına girip insanlarla birebir ilişki kurmayınca çekingenlik, asosyallik artabiliyor. Bunu kırabilmenin en güzel yolu çalışmaktır. Cafe olur, market olur insanların sürekli gelip gittiği isteklerini birebir alabildiğin zaman zaman anlaşmazlık yaşadığın durumlarda duruma göre hareket ettiğin bir iş olması tavsiyemdir. Tabi şu pandemi dönemi dışında olması daha iyi olur.

Ortamım yok bremın.

Bu nedir arkadaş ya, 2 ay önce neden yazmışım acaba?

Fazla konuşmayan bir yapım olduğu için insanlar benimle arkadaş olduktan bir süre sonra sıkılıyor veya değişmemi istiyor. Sonuç olarak da etrafımda kimse kalmıyor. Kalsa da benim için yakın olduğunu, onlar için sıradan bir arkadaş olduğumla kalıyorum ve karşılıklı kalıcı bir yakın arkadaş ilişkisi kuramıyorum.

Fazlalığa gerek yok. Fazla olunca da işler kahverengi bir şeye sardı. Böyle iyi.

O keyfi yaşayanlar sadece anlar. Normal karşılamak gerek. Keşke o güzel günlere dönsek, keşke.

Bazı insanlar olur özgüveni yüksek olur, yeri geldiğinde konuşmasını ve nasıl takınılması gerektiğini bilir kısaca bu kişiliğe sahip insanlarda asosyal olabiliyorlar bu türler genelde insanlardan soğumuş, yalnızlığı sevmelerinden dolayı sosyal takılmayı tercih etmezler. Asosyal olma durumu sadece arkadaş, ortam, sosyal faktörler, özgüven eksikliğinden vs. ibaret değil. Kişinin yapısından yaşadıklarından ya da kendi tercihinden de olabiliyor.

Peki bunların hemen hemen hepsini yapmış biri olarak bugün insanlardan uzak durmaya çalışmam ve dışarıda kendime göre şeyler bulamamam neyle açıklanabilir? (Oysa ki Salçalı ekmekten, Anne 5 dakika daha diyip gece yarılarına kadar dışarda oynamak, komşu çocuğuyla atari oyunları oynamak, yani epey renkli geçti çocukluğum.)

Küçük yerde doğdum neredeyse hepsini yaptık. En güzeli iftar sonrası topluca saklambaç oynamaktı.

İnsanları tanıdıkça oyunları sevmeye başladım...

Yaşadığım şehir'in gezme ve yer gıtlığı. Kafa dengi kimseyi bulamamış olmam.

Yeni nesil neden mi asosyal? Çünkü bunları yaşayamadı: Siz mahallede müstakil, bahçeli ve meyve ağaçları olan teyze ve amcanın bahçesindeki ağaca çıkıp ekip olarak erik/dut/incir yediniz mi? HAYIR. Siz hiç karşı mahalle ile mahalle maçı yaptınız mı? HAYIR. Mahalle maçından sonra anlaşamayıp birbirinize girdiniz mi? HAYIR. Arkadaşınız camınızın önüne gelip ''Jiraaaaaaa, in lan dışarı hadi top oynayacağız'' dedi mi? HAYIR. Siz hiç kızlar vs erkekler ortada sıçan oynadınız mı? HAYIR. Siz hiç küçükken kuran kursundan kaçtınız mı ya da kuran kursunda dersi trolleyip smackdown oynadınız mı? HAYIR. Siz hiç kola ve çekirdek yapıp geceye kadar sohbet ettiniz mi? HAYIR. Siz hiç araba kaçırıp alemlere aktınız mı? HAYIR. Siz ''akşam ezanında evde ol'' tabirini bilir misiniz? HAYIR, bilmezsiniz. Siz hiç bisiket konvoyu yapıp arkadaşınızdan 1 tur isteyip, 10 tur attınız mı? HAYIR. İşte bizim nesil, yani 90 ve 2000'lerde çocuk olanların hepsi bunları yaptı/yaşadı. Bugün 2 kelimeyi bir araya getirip konuşamayan, semtinden dışarı çıkmamış, 2 insan veya kız görünce eli ayağına dolaşıp uzaylı muamelesi yapan bir nesil var. Neden? En güzel yıllarınızı salak saçma bilgisayar oyunlarında geçirerek çürüttünüz. Veee size kötü bir haberim var. Asla o yıllar geri gelmeyecek ve asla o giden yılları bir daha yaşama şansınız olmayacak. Tren kaçtı gençler.

Yalnızlığı seviyorum. Çevremdeki gereksiz insanlar yüzünden asosyal olduğumu sanmıyorum. Çevremde benim kafada olan insanlar olsa da yalnız kalmayı tercih ederim. Sanırım doğuştan var.

İşte bunu anladıkları gün o zaman mutsuz olacaklar. Bilgisayar başından ibaret değil bu hayat. Arkadaşların bunu anlaması lazım. Sokaklarda çocuk sesi yok, top oynayan çocuklar yok. Bisiklet süren gençler yok. Nereye gidiyoruz insanlar olarak bilmiyorum. Dijital kölelik derlerdi hep. Gerçekmiş meğer. Özgür olun, hür olun. Hayatınızı iki yarı iletken yığınına vermeyin.

Bu tip insanlar Twitch'te büyük ihtimalle Jahrein'i takip ediyorlardır.

"İnsanlar aptal" bu tamamen avunmaktan başka birşey değil. Çok insan tanıyıp doğru insanları ayıklayamamış olman insanları aptal yapmaz. Sonuçta okuduğun kitapları, filmleri ve oyunları da insanlar yaptı. Bu tamamen içedönük olmanın sonuçları.

Eskiden sorsan, bunu ben seçtim derdim. Şimdi fark ediyorum ki elimde değilmiş. Asosyal olduğum için asosyalim.

Asosyal değilim, bilmiyorum.

Hocam üniversiteye başladım. Henüz yüz yüze tanışıklığım yok kimseyle. Geçen sene halk eğitimin İngilizce kursuna gidiyordum. Kimseyle konuşmadım kimse de benimle konuşmadı. Lise de çok sıktılar canımı. Doğal olarak güvenmiyorum artık. Genellemeyse genelleme tekrar aynı şeyleri yaşayamam.

İnsanları sevmiyorum. Bak mathilda, insanlar için gözlerini feda etsen, zaten kördü derler.

Değilim. Bu arada arkadaş isteyen varsa; Epic: ErdincOTA PS: ErdincOTA Riot: BlackHereTR Steam: ErdincOTA

Herkes sokakta arkadaşlarıyla oynuyor. Benim arkadaşım yok. Olmasında zaten. Hiç biri benim kafama uygun değil.

Arkadaşım var ama Discord ortamında dışırda desen sadece okul arkadaşları onuları da okulda görüyom o kadar.

Annem öyle yapmış beni itiraf ediyor. Ama haklı bizim bura tekinsiz. Veya annemin bana empoze ettiği bir fikir.

Gerek duyulan şeyler, gerek şahit olunan şeyler insanlardan soğuttu. Yani istediğim zaman gayet iyi iletişim kurabiliyorum. Ama kurmak istediğim söylenemez.

@Jira dediklerinizin hepsini yaşadım. Bunlar ile alakası olduğunu düşünmüyorum.

Bu sene McDonald's çalışmayı düşünüyorum. Şimdiye kadar çalışmadım. Sadece Technopat Sosyal bilgi aldım yazılımsal ve donanımsal sorunların çözümünü öğrendim.

Yanlış insanların arasına girdiğim için.

Küçükken iyidi sonradan taşındığımız yerde hiç yaşıtım veya yaşıma yakın biri olmayınca dışarısı ile fazla samimi değilim, daha çok İnternet üzerinden arkadaşlarım var.

Cidden çok güzel günlerdi hocam. Zile basıp kaçmalar, torpil atmalar, dereye giden toplar Sabah çıkar, akşam yemeğine gelir geri giderdik. Gece geç saatlere kadar gezerdik. Neredesin diye de sormazlardı zira neredeyse herkesi tanıyorduk zaten. Ramazan aylarında iftar sonrası saklambaçlar, teravih sonrası maceralar... Kur'an kurslarında hocanın kestiği karpuzun dilimini diğerlerinden önce almak için verdiğimiz savaşlar Allah affetsin teravihten kaçmak için hocanın secdeye gidişini beklediğimiz günler Kış günü elinde poşetiyle eve gelip kaymaya çağıran dostlar. Kimi zaman yolda birbirimize işaret eder, diğerini sırf gıcıklık olsun diye yere yatırıp kara basardık. Aynısını sonra da o bize yapardı her yerimiz sırılsıklam olana kadar. Avuçlara yazılan GTA VC hileleri ve birisi görüp gülmesin diye saklamalar. Yazsak dediğin gibi uzar da gider hocam. Güzel günlerdi hepsi. Bazen üzülüyorum. Ne hale geldik? Kültüründen bi' haber, çocukluğundan bi' haber ve toplumdan bi' haber kimseler olup gidiyoruz.

6 Yaşımda Zuma oynayarak başladım oyun hayatıma. Hala devam ediyorum, oldukça sosyal olduğumu düşünüyorum. Elimden geçmemiş nadir hikaye oyunu vardır. Şu anda da aktif olarak Online FPS oyunları oynuyorum. Ayrıca saydığın maddelerin %90'ını yaptım. Asosyallik bilgisayar oyunlarıyla değil. Teknoloji bağımlılığı ile bağdaştırılmalıdır bence.

Daha sabah çocuklar arkadaşlarının adını seslenerek camdan dışarıya çağırdılar ve şu an top oynuyorlar.

İnsanlarla sağlıklı iletişim kurmayı beceremiyorum.

İnsan doğasına karşı gelince ne olacağını merak ettiğim için.

Hocam, sen yazdın mı hakikatten yazıyorsun.

Dışarısı oldukça pahalı. 1 kahve bile 20 TL oldu. Az önce Jacobs kahve aldım, 1 taneden fazla fazla kahve çıkacak şekilde 32 TL'ye aldım. Filmler bedava, Youtube, Spotify vs sınırsız internet. Evden çıkmak şu dönemde zaten doğru değil. Haliyle evde olmak beni yeteri kadar mutlu ediyor.

@cihankurtulusov @Uzumaki Naruto O kadar fazla şey var ki kitap yazsan ancak bitirirsin. İlk aklıma gelenleri yazdım. Ara nesilde olup 2'sini de yaşamakta dediğin gibi güzel, ancak çocukluğunda bunları yaşayanlar cidden şanslı bir nesildir benim için.

Neden asosyalsiniz? Arkadaşınız mı yok? Evhamlı insanlar mısınız? Yoksa insanları mı sevmiyorsunuz? İyi kötü sosyal hayatı ve birçok arkadaşı olan bir insanım, merak ettim.

Fazlasıyla asosyal birisi değilim aslında ilkokul ve ortaokul yıllarında Bilgisayar oyunları ile aram çok iyi olduğu için Bana büyük zararı oldu heleki ilkokulda Yoğun oyun oynardım evde, Dışarı çok çıkmazdim ki şuanda çıkmıyorum Kısacası teknoloji yüzünden asosyal oldum bir çok insan gibi. Ama Hiç çocukluğumu yaşamadım da değil Belki eski yıllardaki gibi yaşayamadım ama Yinede bir Maç ortamımız vardı bir mahalle ortamımız vardı ki bu bizi eğlendirmeye fazlasıyla yetiyordu zaten çocukluğun da en güzel tarafı Mahallede eğlenmek değilmi

20 yaşındayım dediklerinin hepsini yaptım ve asosyalim. Sorun bende galiba

Onların suçuymuş gibi söylemişsin. Devir eskisi gibi değil artık bizim zamanımızda geceleri sokaklarda oyun oynayan çocuklar olurdu, şimdilerde sokakta sarhoşu, tincercisi hepsi var. İnsanlar çocuğunu dışarı salamaz oldu korkudan, evde teknolojiyi eline verip oyalanmasını sağlamak hem daha güvenli hissettiriyor hem de kolaylarına geliyor.

Konuşkan olmayı denedin mi? Bende bir zamanlar kimseyle konuşmazdım, muhabbet ettiğim çok az kişi vardı. Şimdi ise arkadaş grubunun çılgınıyım, bazen insanlar konuşmamdan bile bunalabiliyor. Ehliyet sınavında çok konuştuğum için komisyon bile bana ayar olmuştu. . d

Ben de ara nesilim sanırım, dediklerinizin neredeyse hepsini yaptım. Her gün topumuzu alır birbirimizin binasına giderdik. Fakat ortaokula başlayınca hem arkadaşlarım taşındı, hem de sokakta oynayacak kimse kalmayınca bunlar bitti. Öyle her gün başka bir mekan gezen birisi değilim ama asosyal de sayılmam.

"İnsanlar" kelimesiyle genelleme yaptığını sanmıyorum. Aptal insanları kastetti bence.

Dışarı çıkmamak mi asosyal oluyor? Yoksa arkadaşın olmaması mi? Asosyalligin tanımı nedir?

Değilim. Ama genede çok arkadaşım yok.

Huysuzun tekiyim ondan

Asosyal olup, suçu başkalarına atan ilk kişisin herhalde.