Sabır, selamettir sözünü bırakıyorum buraya.

Anlatamıyorum ki ona derdimi.

Yani gerçekten bıktım; Hocaya giderim, hoca günlük en az 200 soru ister. Kursuma giderim, minnacık bir şeyimde sınıftakiler ispitler. Hemen annemin kulağına gider eve gidince sabaha kadar ben seni böyle mi yetiştirdim, insan böyle mi yapar der sabah kahvaltıya kalkarım. Aynı muhabbet canlı dersime girerim, taak diye kapı açılır. Kulaklık çıkartılır. Bilgisayar ekranına bakılır. Eğer hoca kamerasını açmamış ise kesin ben oyun oynuyorumdur, Telefondan ders videoları izleri. Ekranda hoca değil soru olduğu için sen yine oyundasın der ve bu olay komple kısır döngüye girer. Yeter artık, ne yapmalıyım?

Ekranda soru olduğu halde oyun oynadığınızı düşünüyorlarsa sıkıntı, basit bir dille ders çalıştığını anlat. Ayrıca herkes bunaldı, bu süreçte pes etmeyip devamlı çalışan kazanacak

@asimavi1538, neden güldüğünüzü açıklayabilir misiniz?