Hocam cok zor dönemler geçirmişsiniz. Allah size kolaylık versin, elbet birgün şansınız yaver gidecek.

Çok ders çalışın. Güzel üniversitelerde okuyun. Çok güçlü insansınız. Sağlıklı günler dilerim.

Arkadaşlar o kadar yazdığım şeyi okuyup da gerek kendinden ekleme yapan olsun, gerek tavsiye veren olsun herkese teşekkür ederim. Gelen yorumların gidişatıyla ilgili yapabileceğim eklemeler; Son bir yıldır Allah'a olan inancımı kaybettim, nötr takılıyorum. Evlenmek, Türk adetleri, araba almak, sevgili yapmak bunların saçma olduğunu anladım, ama asıl dikkat çekmek istediğim nokta bir derdim sıkıntım olduğunda kız arkadaşımla rahatça konuşabilmemdi. O da yok. Yorumlardan bağımsız olarak yapabileceğim eklemeler; Yakında staj yapmaya başlayacağım, çoğu hocanın Online dersine birkaç ay boyunca sadece ben katıldım, sonra hocayla baş başa kaldığım için girmek istemediğimde hocaların en fazla tepki gösterdiği kişi yine ben oldum. Kullandığım sosyal medya uygulaması kalmadı, sadece uzun zamandır öylesine bekleyen Facebook hesabım duruyor, birkaç aydır girmediğim. Onun dışında eskiden en fazla kullandığım Instagram uygulamasını tamamen bırakma isteğim de ayrıldığım kız arkadaşımdan uzaklaşma isteğime bağlıydı zaten. Şu an sadece oyun oynuyorum, Netflix izliyorum, forum sitelerinde dolaşıyorum. Ama tek üye olduğum forum burası var, ekşi sözlük'te de gündem haberlerini okuyup çıkıyorum genelde. Önceki yazımda bahsetmiş olduğum atakların benim bünyemdeki en ünlüsü de e-posta değiştirme takıntısı. Yaklaşık nereden baksanız bir 10 tane değiştirmişimdir şu ana kadar. E-posta değiştirip format attım bilgisayara nereden baksanız en az 5-6 kere. Bunların hepsi son 6 ay içinde gerçekleşti. Sonuç olarak tarafsız ve duygusuz olarak hayatıma baktığımda, kimseyle konuşamayan, içe dönük, biraz asosyal ve çekingen, hayatı boyunca yalnız kalacak bir insan görüyorum. Ama her şeye rağmen devam, tekrardan herkese teşekkürler.

Kendi kötü hissettiğin zaman hiç bir şey düşünme ve sadece yapmak istediğin şeye odaklan bütün dikkatinle. Biraz daha iyi hissetmeye başladığın zaman düşünmen gereken şeyleri düşünürsün. Abinin madde kullanımı konusunda tedavi alması gerekebilir.

Çok uzun, özet geçebilecek var mı?

Arada bende 60-70 bölümlük serilerini izliyordum takla kingin bana da oluyordu bunlar, normal bence bu olay.

Hocam Altındağ gibi bir yerde bunları yaşamanız normal. Yaşanan çevrenin önemli olduğunu düşünüyorum. Ailenizin birbirinden ayrı olması sizi ve abinizi derinden etkilemiş. Aile bölündükten sonra çocukların da biraz başıboş kalması oldukça kötü oluyor. Kız gibi meseleler hiç önemli bile değil. Kız, bilgisayar, araba bunlar gelip geçici şeylerdir. Yaşadığınız bunca şeye rağmen yine de hayat mücadelesinde pes etmeyin.

Bir kardeşin olarak bu mesajı yazıyorum. Dinini bilmiyorum fakat namaz kılıp kur'an okumanı önereceğim. Eğer ki Müslüman isen bunları yapıyorsundur, eğer yapmıyorsan yapmanı öneririm. Bunun dışında fazlasıyla kitap okumanı öneriyorum. Belki vesile olurum diye; 90-100 senelik bir ömrü boşa yaşıyor olamayız. Dünya hayatında bile bu kadar anlam varken bu anlam boşa gidiyor olamaz. Bunun sonucunda da ahiret yani öldükten sonra da hayatın olduğuna biz Müslüman'lar inanıyoruz. Bu dünyaya sınanmak için geldik. Allah sabır versin diyeyim. Selamun aleyküm, iyi geceler...

Takma kafana. Meseleleri mesele etmezsen ortada mesele kalmaz

Hocam normalde uzun yazılar okurum, sıkıntı olmaz ama konuya yazan bazı arkadaşlar da paragrafsız veya az paragraflı yazmış. Arkadaşlar lütfen gözlere saygı biraz, alakasız olsun varsın paragraflara ayırın. Böylece daha çok kişi yardımcı olabilir.

Kısmen aynı şeyleri yaşıyoruz, ama yaşamaya mecbursun ne kadar bıksanda eğer inandığın din Müslümanlık ise ibadetinde ol yeter. Ayrıca abinin tedavi alması gerekebilir bu konuyu konuşabilirsiniz, buna yaşadığın çevrede önemli mesela benim evimin yanı orman ve her gün kötü olaylar oluyor ormana kız atma vs.. Ayrıca sevgili muhabbeti yaşın gelmedikçe hiçbir zaman önemli değildir, çoğu hava atmak için yapar sevdiğinden değil, +20 yaşında geldiğinde düşünebilirsin. Bazı arkadaşların yarı yolda bırakırsa sakın canını sıkma içinden sürekli şu cümleyi kur "beni arkadaş olarak kabul etmeyen birine neden üzüleyim?". Ayrıca ilgin nereye ise oraya yoğunlaş kafandaki yükü azaltabilir. Ama düşersende kimseden yardım bekleme "düşenin dostu olmamış ki batanın olsun." - ceza

Sevgili olmadığında daha iyi aslında, sevgili çok kafa şişiriyor. Bekarlık harbiden sultanlık yav Son düzenleyen: Moderatör: 13 Temmuz 2021

Arkadaşlar haklı. Böyle geçici şeyleri dert etmeyin. Tamam haklısınız uyuşturucu falan cidden kötü fakat elbet birgün abiniz de bundan vazgececektir. Aşk, teknoloji ve benzeri konularda da moralinizi bozmayın, onlarda hep gelir geçicidir, biri gider öbürü başlar. Benim hayatım boyunca hiç sevgilim olmadı, birini sevmedim de fakat bunu dert etmiyorum çünkü elbet birgün aradığınız şey kapınıza gelecek. Size önerim olabildiğince az moralinizi bozmanız ve olanları unutmak için yeni yöntemler edinmeniz. Örneğin benim moralim bozulduğunda ben Ets 2'yi açıp biraz uzun yol yapıyorum, ayrıca arkadan da slow müzik çalınca beni rahatlatıyor. Sizde böyle bir yöntem bulabilirseniz daha mutlu olabilirsiniz.

Bende çok şey yaşadım senin gibi ama yaşadıklarım senin yaşadıklarının yarısı bile etmez. Sen benden daha çok şey yaşamışsın. Nasıl desem kader midir yoksa başka bir şey mi. Ara sıra bende keşke ailemi kendim seçebilmem derim. Gerçi ben alışalı da çok oldu.

En güzelini yapıyorsun. Benim sinirimi sosyal hayatla alakalı bir şey bozarsa kendi kendime diyorum ki. "Sizinle mi uğraşacağım herkesin kendi hatası, saçmalığı kendine bana ne" Bunu dedikten sonra alışmak zor olacak ama çok daha iyi hissedeceksiniz.

Hayatını kitap olarak yaz, deli gibi satmazsa namertim.

Hayat: Kötü. Ana baba: Ayrı Abi: Sarhoş bağımlı falan ama iyi adam. Sevgili: Yok. Arkadaşlar: 1dost ama ara açılmış sanırım.

17 yaşındayım, 3 senedir kız arkadaşım yok ve hayatımda bir defa kız arkadaşım olmuştu. Onun da bırakın kız arkadaşı elini bile tutamamıştım, o zamanlar çocuk olduğumuz için ailesinden habersiz evcilik oynuyorduk zaten. Onunla küstükten sonra biraz daha olgunlaştım ve kendi yoluma devam etmeye başladım, arkadaşlarımla geziyordum ve klasik ergen hayatı bilirsiniz işte. Daha sonradan bilgisayara olan ilgim başladı. Daha doğrusu bilgisayara değil de internete olan ilgim. İşler biraz daha ciddileşince çoğu arkadaşımla resmi bir küslük olmasa da aramızı açmıştık zaten. Geriye bir tek gelip geçici sınıf arkadaşlarım ve en yakın arkadaşım diye adlandırdığım arkadaşım kalmıştı. Müzik ilgim biraz kabarmaya başladı, önceden sadece underrated Türk rapçileri dinlerken Amerika sanatçılarına yöneldim. Bugüne kadar gerçek hayatta müzik zevki benimkiyle aynı olan tek insan bile göremedim. Çoğu ya Türk rapçileri dinlemeye devam etti ya da nötr takılmaya başladı. Bundan yaklaşık 2, 5-3 sene öncesinde yavaştan psikolojik ataklarım başladı. Ama atak dediğim şey ismini bile bilemediğim çok basit şeylere takılmak. Mesela bazı zamanlar bilgisayarımdan nefret etmeye başlıyorum, telefondan sürekli eski YouTube videoları seyrediyorum. Mesela bir gün geceden başlayarak sabaha kadar telefonumdan takla king seyretmeye başladım. Mesela başka bir örnek bir gün sadece telefonumdan Ekşi Sözlük'teki "yaşadığınız paranormal olaylar" başlığını okumuştum. Yaşadığım psikolojik ataklar adını bile bilmediğim önemsiz şeyler işte. Ama bunlarla mücadele etmeyi öğrendim, mesela tam bunlardan birisini yaşamak üzereyken bilgisayarımı tekrar açıp içimi sizlere dökmek gibi, bir nevi mücadele etmek diyebilirim. Annem ile babam ayrı, annem, abim ve ben olmak üzere 3 kişi yaşıyoruz. Abim zaten en az haftada bir olmak üzere eve sarhoş dönerdi, yemek ısıtırdım, onu yerdi ve saçma şeyler anlatıp odasına gidip uyurdu. Bu alkol olayına zaten annem de alışmıştı ve her ne kadar sevmese de abimin eve sarhoş gelip uyuması olayı normal gibi bir şey olmuştu. Bağımlı olduğunu zaten biliyorduk. Ama son zamanlarda annem ile abimin eve sarhoş geldikten sonra içki kokmadığını fark ettik, dün de sarhoş geldi. Ama içki kokmuyordu, bu durumda sizin de aklınıza gelmiş olabilir ki uyuşturucu içiyor olmasından şüpheleniyoruz. Yakın arkadaşım dediğim, çoktan aramızın açıldığı arkadaşım da öyle bir insan. Arabalardan hoşlanır ve büyüdükçe yok orada içiyoruz gelsene, burada içiyoruz gelsene ayağına yatar. Öncesinde arkadaşımdan abimin esrar içtiğini duymuştum. Ama esrar içen bir insanın alkol sarhoşluğundan daha öte bir seviyeye gelmeyeceğini biliyorum. Bugüne kadar oradan buradan edindiğim bilgiler sayesinde esrarın o kadar da ciddi bir uyuşturucu olmadığını biliyorum. Çoğu şeye rağmen kendi yolumu çizmeye devam ediyorum ve her düştükten sonra daha güçlü ayağa kalkıyorum. O kadar şeyi yazıp okuduktan sonra, bunları size anlatmamın bile moralimi büyük ölçüde düzelttiğini farkettim. Okuduğunuz için teşekkürler.

Konunla biraz alakasız ama zamanında ve halen devam eden ailemde geçmişte yaşadıklarından dolayı alkol ve sigara bağımlılığı var. Annem ve babam günde 3 kutu bira kesin içiyorlar. Ben alkole karşı değilim ama insanların bunu düzenli olarak yapması artık sinir ediyordu. Geçenlerde Corona Cerveza aldım, içtim. Önceden de ne zaman sarhoş olacağımı bildiğim bir seviye vardı. İçtim ve düşündüm. İnsan içincede bir şey değişmiyordu. Küçükken babam eve haciz geldiğinde arabaya biner ve şehrin ücra bir köşesinde arabadan inip, Ahmet Kaya veya Sezen Aksu kaseti takııp sigarasını içerdi. Annem evde benim oyalnmam için Pioneer müzik setinin verirdi. Annem de sigarasını, birasını -ve başka içkileri- içerdi. Ama hiçbir şey değişmezdi. Ortam yine gergin ve soğuktu. Babam eve gelirdi, herkes suskundu. Sonra ben bir soru sorardım, annemle babam cevap vermezdi. Sonradan fark ettiğim kadarıyla insanlar sadece yapmak istedikleri şeyleri kaybetmekle kalmıyor, umutlarını da kaybediyordu. Ben ailem konusunda çok takıntılı bir bireyimdir. Annem, babam veyahut ben hata yaptığım zaman bunu düşünürken kendini kaybeder ve kendimi içten içe tüketirim. Bence siz bunu yapmayın. Çözüm yolunu da bilseniz ya da üretseniz veya yapsanız bile bazı şeyler için artık çok geç oluyor. O yüzden bence artık bazı şeyleri takmayın.

Hocam öyle demeyin ya. 3 sene oldu ne yaparsam yapayım, unutamadım.

Ailesi ayrı, abisi içki ve belki uyuşturucu bağımlısı, arkadaşlarıyla arası kötü.. Kısacası berbat bir hayatın içini düşmüş dostumuz

Maalesef olmaz hocam. Üşenen çok insan var, bazen üşengeçlik iyi şeylerin önüne geçebiliyor. Sürprizbozan Beni kötü anlamayın hocam, bildirim temizleyip geliyorum.

Yardımcı olmak isteyen her türlü yardımcı olur, merak etmeyin.