Bisikletim yok. Tüm arkadaşlarım köyde oturuyor. Ki okuldan böyle şeylere pek zaman kalmıyor.

Zararlı bir yol ama mantıklı geldi.

Yaşını bilmiyorum ancak lise de filan okuyorsun durumu rehber hocana anlat. Rehber hocan ailenle bu durumu çok güzel görüşebilir. Ben lise de rehber hocam aracılığı ile ailemle öyle bir şey paylaştım ki inanamazsınız bile. Ve bu günlere gelebildim. Bence bu dediğimi ihmal etme. Muhakkak bir düşün en azından.

Hocam keşke beni de etiketleseydiniz, böyle bir ailem olmasa da bazen olduklarından anladım gibi, psikoloğa gitmeniz en iyisi ama umarım psikoloğa karşı görüşleri de iyidir.

Hocam oyun arkadaşı arıyorum diye konu açarsanız orada iletişim bilgilerimi verebilirim moderatör abiler ona izin veriyor tabii siz konuşmak isterseniz siz hangi platforma uygunsanız orada konuşuruz.

Hocam çılgınca gelebilir ama onları delirdiğinizi ikna edin. Sonra psikiyatriste götürürlerse zaten psikiyatrist onların ağzının payını verir diye düşünmekteyim. Böyle ailelerin başka ikna yolu yok.

Hocam aileniz size çok sert davranıyor her şey kısıtlı yasak neredeyse sizi tanıyorum daha önceden sizinle konuşmak isterim belki bir yardımcı olurum rahatlarsınız ama forumda başka bir iletişim adresi paylaşmak yasak.

Hocam konuyu okudum fakat psikolog yerine hiç oturup ikisi ile güzel bir uslüp ile bir konuşmayı dene anne baba diye başla.

İlginç bir fikir rol yapma yeteneğim olsa deneyebilirdim de dakikasında anlarlar o kadar yeteneksizim.

Bir yakının var ise ona söyle o ailenle konuşabilir.

Bak ya da güzel bir psikolog bul. Devlet hastanelerinde bulursun. Kendin git görüş. Ailenle olan sorunları anlatırsın. İllaki aileni de psikoloğa götürmene gerek olmayabilir yani. Doktor sana nasıl yaklaşman gerek nasıl davranman gerek ne yapman gerek gibi çoğu şeyde yardımcı olabilir. Onun yönlendirmesi ile çoğu şeyi halledebilirsin. Yani ailene destek aldıramıyorsan kendin git destek al. Zaten zaman ilerledikçe de çoğu şey değişecektir.

Tuhaf ama babamın ikna kabiliyeti müthiş. Her durumda kendini haklı çıkartmayı başarabiliyor. Daha da tuhafı haklı olduğuna kendisi de inanıyor ve hiç kimseyi dinlemiyor. Sadece fikirlerini haklı çıkartmaya odaklanıyor.

Denedim. Hoca babamla konuştu. Üstü kapalı bir şekilde eğitim için olanak sağlayın gibisinden ikna etmeye çalışmış babam rehber hocasına kızmış. Geldi evde bayağı söylendi.

Bende o taktik işe yaramıyor ailesi baskıcı muhtemelen onlarda da işe yaramayacak.

Sorun büyük gibi yani özgüveniniz zayıf herhalde bir de ailenizin baskısı var onlara bir şey anlatılamıyor benim ailemde öyleydi alıştım ne derlerse desin umurumda değil hayata tutunacak bir şeyyin varsa komple ona odaklan bilgisayarım ve mükemmel bir dostum var bağırdıklarında azarladıklarında direk aklıma onlar geliyor konuşmalarını göz ardı ediyorum.

Merhabalar. Daha önce bahsetmiştim baskıcı bir ailem var. Normal ailelerin kızmayacağı, umurunda bile olmayan sebeplerden kızıyorlar, kısıtlıyorlar. Onlara göre normal bir durum ama benim psikolojimi bayağı olumsuz yönde etkilemeye başladı. Çok bunalıyorum, artık basit şeylere bile sabretmekte zorlanıyorum. Onlar ise her şeyin normal yolunda gittiğini zannediyorlar. İçinde bulunduğum psikolojiden haberleri yok. Olsa bile sen sıkıntı görmemişsin bizim yaptığımız şeyler olması gereken şeyler derler muhtemelen. Onlara olayın ciddiyetini kavratmak istiyorum. Oturup adam gibi konuşamıyorum. Söylemeye çalışınca dilim tutuluyor, sesim titriyor. Aklımdakilerin tek kelimesini bile söyleyemiyorum. Yazmayı denesem okuduktan sonra yine yüz yüze konuşmak isteyecekler ben yine tutulup kalacağım. Aklıma gelen tek çözüm psikoloğa anlatmak onun ailemle konuşması. Ama psikoloğa gitmek istediğimi nasıl söyleyeceğim? Soru çözerken konsantrasyon sorunu yaşıyorum, sürekli halsizim uykumu alamıyorum ve bir sağlık sorunum yok. Bunları söylediğimde psikoloğa götürmeyi akıllarından bile geçirmediler. Psikoloğa gitmek istediğimi nasıl söyleyebilirim ya da üzerimde oluşturdukları baskıyı görmelerini nasıl sağlayabilirim?

İşte nasıl ikna edeceğimi bilemiyorum. Bir de küçük bir ilçedeyiz. Sürekli uzun yol yapması gerekecek götürebilmesi için.

İşte sorun orada konuşamıyorum dilim tutuluyor. Ben kelimeleri sıralamaya çalışırken adamlar rahatça kendilerini haklı gösteriyorlar. Kendimi savunmayı bırak düşüncelerimi bile dile getiremiyorum.

Benimkiler de öyleydi. Sonra kötü etkilendiğimi kendileri farkettiler de Allah'tan , tavsiye ettiğim ekstrem yöntemlere gerek kalmadı.

Hocanın nasıl konuştuğuna bağlı işte o. Kanka direkt sen ailene bazı şeylerin farkında olmasını sağlayamıyorsan bunu ailenin ciddiye alabileceği başka biri üzerinden yapıp sağlayacaksın. Bu rehber hoca olur akrabalardan olur çevrende ailenin ciddiye alabileceği bir kişi yani.

8. sınıftayım. Kendimi lisede başka bir ilde liseye gideceğim diye motive etmeye çalışıyorum Ama yaptıkları şeyler çalışma isteğimi mahfediyor. Ders çalışamıyorum bunların yüzünden.

Nerede konuşacaksınız ailesi izin vermiyormuş ki.

Hocam kötü tepki verirlerse rehber hocasına olanları gene söyleyin. Eğer aşırı ileri giderlerse karakola şikayet edersiniz. Hakkınız var buna, kendinizi hainmiş gibi sakın hissetmeyin.

Bisikletten kastım örnekti. 18 yaşın altındaysan psikoloğa gitmek gibi imkanların zaten çok kısıtlı olacak bu nedenle gün içinde farklı bir şey yap yeter ki ortamın değişsin ve bir uğraşın olsun. Daha çocuk sayılırsın. Bir de babanı piskolog için ikna etmek yerine kan tahlili için randevu iste. İşine gelir. Hem değerlerinde bir sorun olduğundan dolayı hissediyor olabilirsin bu duyguları.

Okulda rehberlik gibi bir şey varsa onu da deneyebilirsin.

O benim de aklıma geldi yalnız hiç beklemediğim bir tepkiyle de karşılaşabilirim. Ters teperse sorun büyük.

Yani buluruz bir yer diye düşünüyorum konu sahibinin ailesi çok garip gerçekten daha önce konusunu görmüştüm benim de annem baskıcı ama bu kadar değil nazi kampı resmen.

O zaman bileğinize küçük bir zarar verin, rehber öğretmeninin bir şekilde görmesini sağlayın, sonra da olanları ve yaşadığınız zorlukları, ifade güçlüğünü anlatın, biraz da doldurun. Okulunuz böyle şeyleri önemsiyorsa tamam hayırlı olsun. Belki bir çok kişi bana hak vermeyecek ama baskıcı aileleri başka türlü ikna etme yolu yok, emin olabilirsiniz. Benimkiler de bir zamanlar baskıcı olduğu için anlayabiliyorum, hatta bu konuyu açarken ki hissinizi birebir aynısını hissettiğim oluyordu.

Dış dünyayla iletişim kurabildiğim tek platform technopat zaten.

Lise okuyorsan üniversite seçeneğine sımsıkı sarılabilirsin. Başka şehire gittiğinde her şey çok değişiyor. Elindeki bu fırsata sımsıkı sarıl. Ben üni zamanımda şehir dışına çıktığımda kendimi tanıtım. Ne seviyorum ne sevmiyorum ne istiyorum ne istemiyorum her şeyimi o zaman görüp tanıdım. Ve şimdi üni bitti işsizim ve evdeyim. Odamdan çıkmıyorum bile. Bir sorunumuz yok ama uyuşmuyorum ailemle. Odamda iş bulana kadar sabretmeye çalışıyorum işte.

Çık tenhaya bin bisiklete şartlar yollar ne olursa olsun yorgunluktan bitene kadar sür azıcık özgür olduğunu hisset, izin vermiyorlar değil kalk ne yapıp et böyle çıldırmalık bir şey yap dışarıda. Dolaylı koyduğun sınırlar var ve uzun süre izole kaldığın için mental problemin olduğunu düşünüyorsun. Bir gün bunların biteceği gerçeğini sürekli göz önünde bulundur, pısırık yaşama savaşmaya, atılgan olmaya çalış ki arada gireceğin depresyonlar kas yırtılması gibi olacaktır.