Bugün çantamı bir dükkana emanet edip bir yere gidecekken çantaya ismimi not bırakmak için matematik defterimden yaprak kopardım. Akşam eve gelince farkettim ki defterimi unutmuşum. Adam dükkanda güvenlik kamerası yok ama yine de sen bilirsin demişti çantayı emanet ederken. Ben de başka bir imkan olmadığı için oraya emanet etmiştim. Şu anda ise içim içime sığmıyor. İmkanım olsa gece bile defteri alabilmek için şehrin öbür ucuna yürüyeceğim galiba. İşin en kötü yanı unuttuğum defter matematik defterim ve bana en çok lazım olan defter . Başkasından fotokopi çekip vb. halledebilirim ama yine de içimde aşırı bir huzursuzluk, karamsarlık var. İnşallah bu gece düşünmeden uyuyabilirim.

Umarım sağ salim kalmıştır dükkanda. Fotokopi ile bir şekilde halledilir fakat benim içimi kemiren farklı bir şeyler var. O kadar telaş, huzursuz oldum ki odamda sebepsiz yere dönüp duruyorum. Sanki defter dünyanın en önemli şeyiymiş gibi.

Tek derdin bu olsun kardeşim. İnşallah yarın sağ salim alırsın.

Matematik defteri olmadan sınavda "full çekmiş" birisi olarak o kadar kasma. En kötü arkadaşlarından alırsın.

Bilgisayar oynamak gibi aklını dağıtacak bir şeyle uğraş zaman çabuk geçer yatar kalkarsın

Ah be. Anılarım depreşti. 10. sınıfın 2. dönemindeydim. Sınava az bir zaman kala yeni eve taşınmıştık ve bu sırada matematik defterimi kaybetmiştim. Sınavda 15 almıştım. (İlk sınavım 70'ti.)