Arkadaşlar benim bir sorunum var. Bu olayı yaşamış olanlardan tavsiye istiyorum. Kendimi çok beğenmeye başladım. Kendimi hep özel biri olarak düşünüyorum. Ya da özel olmak için uğraşıyorum. Düşüncelerim çok önemli olduğunu diğerlerinin düşüncelerinin benimki gibi karmaşık olmadığını gibi saçma şeylere inanmaya başlıyorum. Bildiğiniz herkesin yaptığı normal bir şeyde kendim yapınca daha farklı olduğunu düşünüyorum. Bunların saçmalık olduğuna inanıyorum ama bir yandan da benimsiyorum. Çok garip bir duygu...

Çok teşekkür ederim.

Bu ne? Fal mı bakıyorsunuz böyle Ne güzel hizmet Ben de psikyatristler, psikologlar neden online çalışmıyorlar diye düşünüp duruyordum Puahah...

İçini doldurup hakkını verebiliyorsan güzel olabilir narşizm.

Söyleyeceğim şeyler, kesinlikle, ''kendinle barışık olmamandan'' çok daha üstün bir özellik olmasıdır. ''Ego''lu olmak konusu enteresan bir konu, uzman değilim ama bir iki kelam etmek isterim. ''Ego'' benliğimizin en üst düzey göstergesidir. Tabii ki bunu verimli yönettiğimiz zaman ''ego'' sahibi oluruz. Bu bizi biz yapar, gücümüzü korumamızı sağlar. Egolu diye bir durum, kelime yok ki... Egoist vardır bir de ego, süperego vardır. Şu zamanda, bu hayatı yaşayacağım diyorsanız fikrimce çok da abes olmayan bir durumdur. Birazdan kendi sorunumla alakalı açacağım konuyla da alakası olduğunu düşünerek, kendin de göreceksin ki sadece ''narsist'' din, vicdan konularıyla ilgilenmeyen bir insan, nacizane yargılarıma göre ancak ve ancak yaşıyor sayılır. Gel gelelim, yanında olmaktan haz etmediğim ve şiddet duygumun en uçları gördüğü durumlara sebep veren ender insanlardır.

Bunu bir psikoloğa anlatman daha iyi olur.

Gayretleriniz için çok teşekkür ederim. Sanki ben diğer insanlar robot gibide ben gerçek bir insanın düşüncelerine sahibim gibi geliyor. Diğer insanlar basit ben ise karmaşığım gibi geliyor. Sanki benim düşüncelerim özgün diğer insanların düşünceleri kopya gibi. Bir nevi bazen kendimi tanrılaştırabiliyorum ama bununda farkındayım. Garip bir duygu çözümlemesi zor.

Kafam güzelken bende hep böyle düşünürüm merak etme. Korkulacak birşey yok böyle devam.

Dolarla kendini karşılaştırdığında durum ne oluyor ona göre bir yorum yapabilirim

Öncelikle yaşını öğrenmek istiyorum. Eğer küçüksen, çoğu kişinin atlattığı bir şeydir. Bir zaman herkes böyle olur, olgunlaştıkça ve bir şeylerin farkına vardıkça geçer. Önemli olan durumun farkında olmak ve ileriye taşımamak bence.

Kimseye aldırma, kendini olduğun gibi kabullen, kendi yaptıklarının farklı olduğuna inanıyorsan dünyayı değiştirebilme potansiyelin var demektir.

Hocam, aynen ilettim. Yaşınızı bilmiyorum ama bir çok insanda görülüyormuş. Tek ilacı zamanmış. Zamanla böyle bir duygu kalmayacakmış.

Öncelikle şu soruyu bu konunun okulunu okuyan arkadaşlara soruyorum: Narsist bir insan, narsist olduğunu kabul eder mi? Böyle bir yardım talebinde bulunur mu? Bulunabiliyorsa, bu insana nasıl egolu diyebiliyoruz?

Aynen fal bakıyoruz. Yakın bir arkadaşım psikolog, kendisini arayıp sordum, hem de hal hatır sordum. Kendisine gelen hastalarla da böyle durumlar ile karşılaşmış. Klavyeden yazmak çok kolay.

En son gittiğimde pek yaramamıştı bende gitmeyi planlıyorum ama tam bilemiyorum.

Hocam siz hala bir psikoloğa gitmediniz mi? İlk size psikoloğa gitmenizi söylediğimiz zaman başkalarını birbirine düşürmekten keyif alıyordunuz. Daha sonra rüya ile gerçeği karıştırmaya başladınız, o zaman da doktora gitmenizi söylemiştim. Şimdi de kendinizi çok beğeniyorsunuz. Eğer bunlar gerçekse, hala doktora gitmek için neyi bekliyorsunuz?

İşte benim kafam güzel değilken böyle...

Konuyu açmandaki amaç nedir? Yardım istiyorsan konuyu biraz daha açsan iyi edersin. Daha iyi yardımcı olabiliriz.

Üstat bence yalnızlıktan bir dost edin ne bileyim insanlarla konuş kendini bazen küçümseyeceksin.

Bu kadar narsist, kibirli insanların yeri yok bende. Ben tanımıyorum onları. Bana bir şey anatamazlar ki! Sürprizbozan Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Kendine tapıyorsun yani?

Gerçekten öyle mi? Bu soruyu sorup uzun uzun düşünmelisin. "Gerçekten üstün müyüm? Üstünsem ne gibi üstünlüklerim var?" gibi. Çünkü mesnetsiz bir şekilde kibirlenip kendini yüceltmek farklı; kendi kabiliyetlerinin, yapabileceklerinin ve yapamayacaklarının neler olduğunu bilip ona göre kendini değerlendirmen farklı durumlar. Bunun haricinde; ergenlik döneminde olduğunu düşünüyorum ve bu tarz durumlar yaşanabiliyor. Ancak daha detaylı bir analiz ve bilgi için bir psikologla yüz yüze oturup konuşman elbette herkesin önerdiği gibi daha iyi.

Kendine aşık mısın yoksa tapıyor musun? Bu bir tür kişilik bozukluğudur, profesyonel olarak yardım alman lazım. Burada kimse sana tam destek sunamaz.

Madem bu kadar egolarının içinde boğulan bir insansın ne söylemek istediğimizi sen belirler misin lütfen? Bu durumda sana ne dememizi bekliyorsun yani?

Kendini nasıl beğeniyorsun? Aklından ne geçiyor? Lütfen düzgün cevaplar ver. Psikolog arkadaşıma danıştım. Kendisi bu soruları yöneltmemi söyledi.