Bazen dengesiz olabiliyorum. Duygu değişimlerinde özellikle.

Sinirliyim, çok çabuk sinirleniyorum. Kolay sinirlenmeyen biri olmak isterdim.

İnatçı ve biraz egoist olmam olabilir. Ben bir şeyi istiyorsam, o olmalı.

Bilmiyorum.

Dövüşememem. Bir kişi ile dövüşeceğim elim ayağım titriyor ilk yumruk / tekme çok sağlam koyuyorum sadece başka bir şey yapamam. Gözümden yaş gelir böyle ama vuramam ki o bana ne yaparsa yapsın ona asla vuramam.

Rastgele birinin bana laf atmasına dayanamıyorum, sokaktaki bir otistik bile olsa ağzını burnunu kırasım geliyor.

Bende aynen sizin gibiyim hiç sevmiyorum o huyumu. Gözüm doluyo ama vuramıyorum.

Bir kişiye çok az bir şekilde bilmeden kötülüğüm dokunsa bile çok büyük vicdan acısı çekerim.

Çok çabup küserim. Fazla kavga ederim.

Maalesef bayağı egoist biriyimdir, birine karşı istemsiz üstünlük kurarım, sürekli kendimi düşünürüm, o yüzden arkadaşım yok herhalde.

Peki bunu okurken gülmüş olmam?

Fazla soğukkanlıyım, Freeride yapıyorum bu bir ekstrem spor gerek trafikte gerek dağda gerekte merdivenler çokça düşüp ölümden döndün ağzım yüzüm vücudum yara bere Kimi zaman otobüsün altında kalıyordum az daha, o ölecek miyim hissini orada çokça hissetmiştim hatta o soğukluk ve his çok hoşuma gitmişti ve gülüp gitmiştim bir tane teyzeyle, teyzem eğer okuyorsan korkuttuğum için çok özür dilerim Ayrıca insanların bakıp kustuğu ya da bakamadığı o vahşi manzaralara sakince bakabiliyorum ve yaşadığım yer biraz sorunlu olduğu için böyle şeylerle çokça karşılaştım, bıçak dahi çeken olmuştu hep sakindim, bu sakinlik bir insanı öldürebilir daha doğrusu beni öldürebilir çünkü hiç bir zaman o panik duygusuna göre hareket edemiyorum.

Ben aynı tür bir olay olduğunda evde Pavlok arıyorum, elektriği basayım kendime diye.

Biliyorum çok fazla huy saydım ama ben heryerde gülerim ciddi bile olsa.

Yok sanırım. İnatçılık olabilir.

Her şeye gülebilirim komik olmasına gerek yok kendi kendime gülüyorum.

İçimde biriktirdiklerimi pek söyleyemem. Hiç sevmiyorum bunu.

Yapma reis!

Technopata bağımlı olmam.

Bu kadar soğukkanlılık iyi değil hocam sizi ya psikoloji bozukluğuna ya da ölüme götürür dediğiniz gibi. Biraz korku her zaman iyidir.

İstemsizce çok kolay sinirlenmem.

Egoist insanım. Herkesle anlaşamıyorum.

Çok utangaç olmam. Oyunlara bağımlı olmam.

Hocam cidden bu soğukkanlılık iyi değil, evet bir gruptayken işe yarıyor ama iş kendi hayatına gelince çok kötü bir şey biraz korku olması tek başınayken doğru kararı vermemizi sağlar, ya da bu kadar soğukkanlı olmak kişiyi katil dahi yaptığı hakkında düşünceler var ki bence doğru.

Sürekli birşeylerle uğraşmam. Mesela şuan klavyeden yazarken yandada hesap makinesiyle uğraşıyorum

Çoğu zaman duygularımla haraket ediyor olmam.

Çok garip niye oluyor sizce? Biraz saçma bir soru oldu.

Her etikete bakarak 30 dakikada 40 bildirim alma gibi bir lanetim var. Gerçekten son zamanlarda aşırı derecede çok yoruluyorum ve gece 4'e kadar yardım ediyorum. Zaten 2'den sonra uykudan ötürü sarhoş gibi oluyor insan o da ayrı bir konu... Uzun lafın kısası fazla yardım etmeye çalışıyorum. :/

Sürekli olumsuz düşünceler içerisinde olmam. Bazen iyimser olmaya çalışıyorum lakin bu da fazla sürmüyor. Kendime yalan söylüyormuşum gibi hissediyorum. Eee tabi bunda hayat karmaşasının da suçu var. Tek suçlu ben değilim yani.

Fazla takıntılı biriyim maalesef.

Geçmişte yaptığım cringe bir an aklıma gelince şarkı söylüyorum istemsizce.

Bide elime en ama en en ufak kir gelse yıkıyorum ama diğer hiç bişeyimi temizlemiyorum.

Üşengeç ve tembel olmam.

Bazen insanların hobisine saygı duymuyorum.

Selam, yine saçma bir konu açıyorum. Benim kendimdeki en sevmediğim huy biraz ön yargılı olmam.