Denecek söz yok ki, ölen herkes unutuluyor bu hayatta ama insan işte kendisi unutamıyor öldüğünü, öldüğünü gördüğü kimseleri, unutmanın kötü yanı bu, iyi yanı hayatımızı devam ettirmemizi sağlaması, yoksa bu hayat işkenceye dönerdi.

Teşekkürler, üstüne korku olunca daha da kötü oluyor. İlk kuşum, bana hasta satmışlardı. 2. kuşum ise 2 hafta sonra intihar etmişti. Bu ise, 4 sene boyunca yoldaşlık etti...

Allah rahmet eylesin.

Kedi, köpek ve kuş ölümleri çok üzüyor. Küçükken limon adında bir kuşum var dı, ölünce 1 hafta boyunca ağlamıştım.

Hocam şu yaşıma kadar en az 3 kuşumu kaybettim. Acısnı çok iyi biliyorum. Özellikle öldükten sonraki o elinde kalan cansız bedeninin naifliğini tarif dahi edemem... Başınız sağ olsun hocam.

Geçmiş olsun, çok zor. Benim de kuşum var, yazınızı okurken gözlerim doldu.

Başınız sağolsun bu arada, umarım O'nun acısından öte mutluluğunu hissedersiniz.

Ah be.. Gece gece ne güzel yatacaktım içimizi yaktın be.

3 yıl önce benim de başıma gelmişti. İlk başlarda çok arıyorsun ama sonradan üzüntüsü hafifliyor. Her zaman yeni bir tane almak istedim ama elim gitmedi.

4 yıllık arkadaşım, kader ortağım, uğruna - 10 derecede dışarıda gezindiğim arkadaşım, elimde büyüyen kuşum öldü. Bir anda kuruluk hastalığına yakalandı, tek seferde gitti. Ne bir belirti gösterdi, ne bir ipucu verdi. Biliyorum, bu çok önemli bir durum değil ama, içimi dökebileceğim tek yer buraydı. Dinleyenlere teşekkürler.

Sizin adınıza üzüldüm hocam. Vallahi ne deyim arkadaş kaybetmek çok kötü bir durum.

Başın sağ olsun. Diyebileceğim bir şey yok. Aynı acıları ben de yaşadım. Allah kimseye yaşatmasın, diyeceğim ancak ölüm kaçınılmaz maalesef. Çok önemli durum değil, falan diyerek de üzme beni. Nasıl önemli değil?

Ölüm kimse için korku ögesi olmamalı, biliyorum bu diyeceklerim belki inanmayan insanların kabul etmeyeceği bir şey olabilir ama bu hayatın geçiciliği hiç bir şeye engel olmamalı, nasıl ki bu hayatta yaşama zevki diye bir şey var ise, bunlar hayatı mutlu edecek şeyler, neticede yolun sonunda "Başardım" diyebilmek var. Tabi bizlerin istisnasız ortak bir özelliği var ki dünyada adaletin olması, iyi ile kötünün karşılığını bulabilmesidir. Bu dünyada bunları tam olarak bulabilmek her zaman mümkün mü, değil. Bu yüzden bunların karşılığının verileceği bir şey olmalı.

Evet hocam kolay değil ama o üzüntüler boşa gitmez elbet inşallah, belki ummadığınız anda beklemediğiniz bir güzellik sizi bulur.

Unutmak, ne güzel nimet. Tadı kötü ilaç gibi aynı. İlk başta acı veriyor ama, tedavi oluyorsun. Tabi süreç maalesef daha kötü.

İnşallah diyelim. Üzen şeylerden biri ise, acı çekerek gitmesiydi...

Benim de balığım ölmüştü. Geçmiş olsun hocam.

Allah sana sabır versin kardeşim seni tam olarak anlayamıyorum ama ne kadar üzgün olduğunu aşağı yukarı anladığımı düşünüyorum.

Genelde yem yemediği içinmiş ama, benimki yiyordu. Neden oldu bilmiyorum.

Kuruluk hastalığı neden olur?

Ah be abi... Sana ilgi gösterip seni sevenlerin gitmesi çok üzücü bir şey.

Üzdün be kardeşim

Aslında hepimizin bir gün öleceği gerçeğiyle yaşıyoruz ve en kötü tarafı bu.

Bu biraz da öfkelenmeye benzer, ilk başta her şeyin kötü olduğunu düşünürsün ama öfken geçtiğinde düşündüklerinden dolayı pişman olursun, ne demişler Bu da geçer ya hu...

Gerçekten üzüldüm senin için ama hayat bu işte, ne yapabilirsin ki.

Benim de tavşanım ölmüştü yıllar önce. Hala rüyalarıma girer. Tavşanım köyde bir ahırda yaşıyordu ve bazen rüyamda onu görüyorum. Her rüyamda onu gördüğümde aynı yerde oluyor. Ahır ve çevresi.

İnsan bilir, gidiciyi anlar. Önceden anlaşılsaydı, daha da az koyardı. Ama tek saat. Daha dün akşam iyiydi, uçuyor, konuşuyordu. Sabah solgundu biraz. Sonra pet Shop'a götürdüm. "ilaç verebilirim ama, sabaha kalmadan gider" cümlesi beni aldı götürdü. Elim ayağım boşaldı, ne yapacağımı bilemedim. En büyük korkularımdan biri gerçekleşti.

Aga gözümden yaşlar gelerek okudum merak etme acısı gecmesi zor ama sen onu kolladın yedirdin icirdin ucurdun oynadın yardım ettin sevap kazanmış oldun tek caren beklemek...