Oyun Türk ailelerine göre haşa günah gibi bi' şey. Sırf oyun oynamayayım diye annem babama iyi bir laptop aldırttırmıyor. Eski hurda bi' laptop verdiler elime onunla idare ediyorum artık.

Uzun zamandır aklımda olan bir şeyi aklımda paylaşmak istedim bugün; sürekli kısıtlanmak, önüne engel koyulmak, gerek aile tarafından gerek diğerleri tarafından. İster küçük bir şey olsun, isterse büyük bir şey, bunu hepimiz yaşamışızdır. Mesela küçükken marketten bir çikolata almak istiyorsunuz ve yüksek ihtimalle annenizden: "Hayır, onlar sağlıksız vb." gibi cevaplar alıyorsunuz. Bir kere alınsa ne olacak sanki! Bu, küçük bir örnekti, sürekli kısıtlanıyoruz ve bu bir yerden sonra o kişiden nefret duymama sebep oluyor. Bir diğer örnek ve beni en çok üzen şeylerden biri; bebeklerin evdeki objelerle oynamasının engellenmesi. Elinden çekmeler, önünden almalar, ne yani ağlayınca daha mı iyi oluyor? Bırak kendine zarar vermeyecek bir şeyse oynasın. Bu benim ailemde fazla yok ama kendi parasıyla alacağı şeylerde bile önüne geçilen gençler var. Neymiş oyuna para verilmezmiş, yok öyle de böyle. Kendi düşüncelerini çocuklarına da empoze etmeye çalışıyorlar ve bir güzel de başarıyorlar diyebilirim. Kendi parası değil mi bırak alsın. Kararlarımız sürekli aile tarafından veriliyor ve bu ilerideki hayatlarımızı da etkiliyor. "Şu gençleri bir rahat bırakın." diye haykırmak istiyorum. Zaten Türkiye gibi bir yerde doğmak yeterince sıkıcıyken bir de sizinle uğraşmayalım! Yine kendi ailemden örnek vereyim, bilmem sizde de var mı? Bana ve kardeşime sitem ediyorlar, sözlerini dinlemediğimizi, kendi kafamıza hareket ettiğimizden yakınıyorlar ve bunu aileye karşı gelmek olarak nitelendiyorlar. Zaten o karşı gelme lafı beni çileden çıkarıyor, ne yani sizin davranışlarınızı ve kararlarınızı doğru bulmayıp eleştirince karşı mı gelmiş oluyoruz! Onların bazı kararlarını doğru bulmuyorum, bu yüzden kendi yolumu izliyorum. Kendilerini hala 20. yüzyılın ortalarında zannediyorlar. Eskiden aileye karşı gelinmezmiş çünkü ebeveynlerinin kararlarını ve davranışları yanlış da olsa kabul ettikleri için anlattıklarından bu sonuca ulaşıyorum. Bende durum böyle, bilmem sizde de böyle mi?

İnşallah ayrı yaşıyorsunuzdur çünkü bunun gibi adamlar baba değil zır deli oluyorlar.

Keşke sizin yerinize olabilseydim, beni zorla çalıştırıp parama el koyuyorlardı.

Off varya şu an kendi anne-babama söylesem öylece kalırlar.

5 saniye kuralı; Ödevin var ve aklına onu yapmak geldi. 5 saniye içinde harekete geçmezsen onu son gününe kadar ertelersin. 5 dakika kuralı; Ödevin var ve yapsam mı? Yapmasam mı? Diye düşünüyorsun. "5 dakika yapmaya başlayıp ondan sonra karar vereceğim" diyorsun ve 5 dakika sonra zaten yaptım şunu bitireyim deyip ödevini bitiriyorsun. Daha ayrıntılı yardım alabileceğin bir psikolog YouTube kanalını öneririm: Beyhan Budak.

Benim ailem bana teknolojik hiçbir şey almıyor bende kavga edip isyan çıkarmak yerine çıraklık yapıp aldım.

Benimki oyun değil bilgisayar bağımlılığım var neredeyse her gün bilgisayarla uğraşıyorum Bence çok fazla oyun oynamamızın sebebi eğlenememekten kaynaklı gibime geliyor. Şimdi hocam eğlenmek için neler yapılabilir? Arkadaş edinebilirsin ama bulabilirsen tabi bazıları dalga geçiyor bazıları ihanet filan ediyor. Yada arkadaşlarla anlaşamıyorsun. O zaman sinemaya gidelim? Sinema için her gün gidecek halimizde yok. Çünkü ekonomizin durumu belli Günde 100 tl kazanıyoruz bunun yarısı masraflara gitse bir de bunun 40 tl sini her gün sinemaya harcıcak değiliz ya? Lunaparka gidelim? lunaparkta yarım saatlik eğlenceye 10-15tl gidiyor Bowling oynamaya gidelim? Çok pahalı Piknik yapmaya gidelim? Arkadaş ekibi olması daha iyi olur ne öyle tek başına sıkılırsın ha birde akrabalarınız piknik yapmaya gidiyorsa belki yanlarına gidip takılabiliriz de aslında... Peki ya ne yapıcaz son çare evde bilgisayar oynamak kalıyor hem ailenin yanındasın hem de evdesin Yani oyun oynamaktan başka çare gelmiyor o da aileniz ne kadar izin verirse

Sahipsiz evi savunmaya çalışan bir kadın var benim burada. Bir gün sebepsiz yere sırf merak edip eve girdiğimiz ve bir şey bulmamamıza rağmen polisi araması gıcık etti. İntikam almak için 10 tane kırkpatlar ve 20 tane torpili birleştirip bahçesine atıp kaçmayı düşünüyorum. Umarım küçük dili korkudan boğazına kaçar da akıllanır

Bize de anlatta bizde uygulayalım

KPSS kazanıp eve çıktım.

Şunu okuyunca aklıma geldi, Ailem her sene okul bitince "seneye artık bilgisayar yok" derlerdi hala kısıtlamayı unuttular

@yusufYAZICI155 Durumlar nasıl gidiyor? Oyun oynamaya devam mı? . GNU/Linux diye bir işletim sistemi var. Eğer teknoloji ile ilgileniyorsan ve ileride teknolojik ile alakalı bir işe girmek istersen seni ileriye taşıyacak. Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et @metallica1983 söylediğim deney Princeton Üniversitesi'nde yapılmış. Kendi bulduğum kaynağını bir türlü bulamıyorum ama şurada ki forumda üyelere gösteriyormuş. Şekerin Zararları Ve Neverfap'e Olan Etkisi Şekerin Zararları Nelerdir? Şeker Bağımlılık Yapar mı? Şekerin Neverfap'e Olan Etkisi Nedir? Selamlar dostlarım, bu yazıda hepimizin az çok tükettiği şekeri her açıdan ele alacağım. Şekerin neden çok fazla tüketilmemesi gerektiğini, nasıl bağımlılık haline dönüştüğünü, neverfap süreçlerine olan... www.neverfapturkiye.com

Şu oyunlara para vermek boşuna lafı benim de sinirimi bozuyor hemde bayağı bozuyor.

Bak, bunu unutmuştum. Maalesef öyle

Biz Sizin İyiliğinizi İstiyoruz Yalanı - Türkiye de Ailelerin Köle Yetiştirmeleri | DonanımHaber Forum Türkiye de bu durum üzerine istatistiki bir araştırma yapılmalı! ülke genelinde çocuklarının düşüncelerine saygı duymadan büyütülen kaç çocuk var diye forum. donanimhaber.com Burada ayrıntılı şekilde yazmıştım. Ek olarak az önce evleneceğim kişiyi tartışıp eleme falan yapıyorlardı... Allah kimseyi ailesiyle sınamasın

Bu arkadaş feci gitmiş Sürprizbozan: +18

Aileme göre internet kafeye gidip oyun oynamak kumar.

O günlere ulaşırız inşallah. Bide eşin sinir hastası biri oluyomuş dakka başı trip atıyomuş. Off daha beter olur.

Onada ailelerimiz karar verir heralde herşeye verdikleri gibi.

Evet, bunu bir türlü aşamıyoruz. Doğrusunu söyleyince de saygısız evlat oluyoruz.

Some T. C kızı problems.

Şeker er inden daha fazla bağımlılık yaptığı ve zarar veren bir şey olduğu bilimsel olarak kanıtlandı. En başta farelere eroin ve şeker tattırıldı ve ikisinden de belirli miktarda ortama konmaya başlandı. Sonuçlara bakıldı ki eroin yerine sürekli şekeri yiyorlar. Diğer bilimsel deneylerde de insanların çoğunlukla yediği ama içeriğinde kaç küp şeker olduğunu bilmediği ya da öğrenmek istemediği şeyleri küp şeker şeklinde yemeye başladı. Aynı zamanda önceden yaptığı Spor'un iki katını yapmasına rağmen sonuçlarda, eğer böyle yemeye devam ederse kalp yağlanmasından tutun da karaciğer yağlanmasına kadar gideceği yönünde bulgular bulundu. Şimdi herkes diyecek ki tek çikolatadan ne olacak? O zaman "tek er inden ne olacak" diyen bir düşünceye sahipsinizdir. Oyunlar tamamen dopamin bağımlılığı adına yapılmış yazılımlardır ve tamamen bağımlılığımıza odaklanır. Eskiden oyun bağlısı birisi olarak söylüyorum ki bazen benim bile oyun oynayasım geliyor ama hemen o düşünceden çıkıp farklı ve yararlı bir şeyler yapmaya çalışıyorum. O kadar büyük bir bağımlılık olduğunu oyunları bıraktıktan sonra anladım. Eğer bağımlılık değil diyorsanız 1 sene oynamamayı deneyin ve sonuçları görün. Tabii ki bağımlılık düşüncesini bildiğim için kesinlikle iknar edeceksiniz. Bu psikoloji er in vb. bağımlıklarını yaşayanlarda da varmış. Benim ailemde de böyle durumlar olabiliyor ama onların söylediği sözler doğru olsa da bize yanlış geliyor olabilir ve böyle bir durumda dikkatli olup söylediği sözlerin doğruluğundan emin olmamız gerekiyor. Yani söyledikleri şeyler bizim iyiliğimiz için olabilir. Tabii ki yanlış söyleyeceği sözler olacaktır ve bu konuda ki karşıt düşüncelerinizi onlarla paylaşarak tartışma ortamıyla birlikte çözüme kavuşturabileceğiniz kanısındayım.

Gerçekten bu konuda görüşlerine kesinlikle katılıyorum. Online oyunları bir zamanlar roleplay oyunu oynuyordum arkadaşlarım vb. vardı. Sabah akşam oynuyordum hatta artık oynamak bile istememeye başladım ama oynama zorunluluğum varmış gibi hissettiriyordu. Sonra birgün herkesi yüzüstü bıraktım sınav bahanesiyle ve kurtuldum. Şimdi artık tek kişilik oyunları oynuyorum o da 2 saat filan fazlası sıkmaya başladı. Neden oyun oynuyorum çünkü psikolojik sorunlarım nedeniyle hiç bir şeyden zevk alamıyorum o yüzden oyun ile telafi etmeye çalışıyorum. Ailem oyun oynadığımı gördükçe psikolojik olarak sanki ailem benim oynamamdan nefret ediyor başka zaman oynasam daha iyi olur gibi bir baskı hissediyorum. Ailem olmayınca da sabahtan akşama kadar oyun oynayınca sanki öbür zamanlarını kullanmış ve zevkini doyurmuş gibi hissettiriyor. Ama oyuna daha çok bağımlı oluyorum.

Herkes kendileri gibi olsun istediklerinden dolayı bu davranışları sergiliyorlar, karşısındakiler umurunda olmuyor genelde böyle kişilerin. Anne baba olmaları bu durumu değiştirmiyor.

80 TL ile kalmıyor sadece ama bir alışınca bir para yatırmaya başlıyorsun 80 TL sana 200 250 lira oluyor

Pişman değilim.

Sağolun.

Türkiye olur gibi.

Ben gidiyorum huylarını işe yarıyor çoğunlukla.

Ben bazı şeylerimi ailemden habersiz yapıyorum çünkü kızıcaklarını biliyorum.

Ailelerimiz eski yıllarda zorluklar çektiği için bize de çektirmek istiyor ama haksızlar. Bizim zaten durumumuz çoğumuz için zor. Üniversiteyi kazan iş bul vs. Daha bu yaşta gelecekte nasıl ev araba alacağım diye düşünüyorum.

Boş yapma ya. Ne aileler var çocuklarını öldüresiye dövüyor. Sen ne anlatıyorsun?

Bütün ülkenin 80% böyledir. Ailelerin yarısı her şeye karışmakta.

Doğru hocam bunu yaparken aşırıya kaçabiliyor bazı aileler.

Bende aynılarını yaşadım. Tek kişilik oyun oynamanız bağımlılığınızı yenmenizi değil, zevk bölgenizin artık eski oynadığınız Online oyunlar ile yeteri dopamin salgılamasındandır. Artık eskisi gibi Online oyunlardan aldığınız zevki daha farklı bir kategori olan tek kişilik oyunlardan almaya çalışıyorsunuz. Aynı bağımlılık hala devam ediyor. -> Büyük ihtimalle bu sözüme katılmayacaksınız ama ben size kendi yaşadıklarımı anlatıyorum çünkü ben de Online oyunları bırakıp farklı kategorilere yöneldim ve evet, kendimize söylememiz çok zor ama bu bir bağımlılık. Aileniz büyük ihtimalle oyun oynadığınızdan çok yakınıyor ve size kızıyor. Bu çok normal çünkü sizi dışarıdan nasıl zararlı bir iş yaptığınızı, nasıl zamanınızı boşa harcadığınızı görüyor ve sizi sevdiği için de bunu yapmamanız için size kızıyor. Aileniz ile bu durumu tartışıp kendi düşüncelerinizi söylerseniz gerçekten de yardımcı olmak için ellerinden her gelen yardımı sağlarlar. Şahsen ben abimden çok yardım aldım. Kendime bu bağımlılığı itiraf edemiyordum ve abim bana çok kızıyordu ama bir yerden sonra neden bu hayatı yaşıyorum? Ne ders çalışıyorum? Neden bu boş oyunu oynayıp, bu karakteri level atlatıp her gün kalkıp bunu yapmalıyım? Sorularını sorunca bağımlı olduğumu anladım ve abime anlattım. O da benim için elinden geldiğince yardım etmeye çalıştı. Zaten oyun oynasam da bana kitap okuma alışkanlığını o sağlamıştı. Oyunları bırakmam için psikoloğa bile yollayabileceğini söylemişti. Neyse ki psikoloğa gerek kalmadan oyun bağımlılığımı yendim.

Bu biraz abartı sanki ben babamı laflarımla yeniyorum kaybedince susuyor daha da üsteliyorum konuyu hemen kaybediyor.

Eve çık başka bir yolu yok.

Aynen öyle.

Yemek konusunda babam her hafta "Bu şeyler çok zararlı bak burada güzel yemekler varken o yenir mi?" diyor. Kırk yılın bir başı salam yiyorum ona da kızıyor babam bide asitli içeceklere de kızıyor içmeyin diye. Haklı ama öyle hep içmiyorum bazen 1-2 ay ara veriyorum sonra 1-3 gün içip tekrar ara veriyorum. Bir de annemle geçen gün Bim'e gitmiştik kasiyerde sıradaydık önündeki hanımefendi "Pardon mesafemizi koruyalım" dedi. Annemde diyorki "Tabi!, koruyalım mesafemizi içten söylenerek maske takmışız ne mesafesi" diyor. Yani kadın uyarıyor annemde böyle ters tepki veriyor kendi doğru bir şey yaptığını zannediyor yani bazı doğru zannetikleri şeyleri yanlış yapıyorlar. Allah'a şükür benimkiler kısıtlamıyorlar sadece benimle konuşarak uyarıyorlar. Bir de ben evde hep oturduğum için ailem beni dışarı çıkartmaya çalışıyorlar. Sizin aileleriniz böyle mi bilmiyorum ama benim çevremdeki arkadaşlarım aileleri bazen izin vermiyorlar.

"O işler öyle olmuyor usta!" Uzaklaştıkça daha da baskı artıyor.

Siz yine de çok atarlanmayın ama hakkınızı da yedirtmeyin ortasını bulmak lazım ne kan kustur ne köle ol ama katılmadığım bir nokta var: Aileden gizli bir şey satın almayın görürlerse sizin başınız yanar Onun yerine Ücretsiz oyunlarda hesap kasıp satın o parayla alın sorduklarında dersiniz kendi oyun hesabımı sattım öyle aldım diye onlarda aaa demek para dönüyor bu işlerde derler içlerinden ama çaktırmazlar

Babaya yumruk ne manyak herif

Bence de eğer baskı gören arkadaşlar ki ben de baskı görüyorum diyebilirim. İletişimi kessinler evde de çok durmasınlar bisikletle dışarıda gezebilirler ya da bir akrabalarında yatılı kalabilirler 2-3 günlüğüne kafaları dağılır.

Konu aile içi üstünlük kazanma taktiklerine dönmüş. @ZeroTw02 insanların suyuna gitmek zaten herkesin tahmin edebileceği bir taktiktir.

Paranın nasıl kazanıldığının ve nasıl harcanmasi gerektiğinin bir çocuğa öğretilmesi lazım. Çünkü para ona istediği vakit gelirse ve her elde ettiği parayı istediği şekilde harcarsa, ilerleyen yaşlarında ya da hayata atıldığında kendi ekonomik durumunu dengelerken bocalayabilir. Maddi engellemeler konusundaki hareketlerin çıkış noktası bu olabilir. Öğretme şeklindeki problemler için bir şey diyemem, sert şekilleri açıklamasız kısıtlamaları sevmiyorum. Sonuçta bir şeyi öğretebilmek için pek çok yol tercih edilebilir.

Sana karşı dürüst olacağım çünkü eskiden olan düşüncelerimin benzerini yaşıyorsun. Bu söylediğin düşüncelerin hepsi bilgisayarı oynamak için beyninin yaptığı koruma sistemi. Beyin oluşturduğun konfor alanından asla çıkmak istemez ve sende böyle çeşitli bahaneler üretirsin. Bu yazıyı okurken bile onların bahane olmadıklarına dair bana yeni bahaneler yazacaksın ama unutma benimle değil aslında kendinle savaşıyorsun. Konfor alanından çıkmak zor bir şey ama imkansız değil. Zaten kolay olsaydı herkes kitap okuyan kendini geliştiren bireyler olurdu ama öyle değil. Ben oyun bağımlılığımdan oyunları silerek kurtuldum çünkü internetim iyi olmadığından her indirmede geceleri açık bırakıyordum. Tabii oyunları silince yüklemek aşırı zor geldi. İlk başka böyle yaptıktan sonra baktım ki, düşük GB oyunlar oynamaya başlamışım. Hemen Steam vb. ne varsa hepsini sildim ve gidip kitap okumaya başladım. Aslında kitap okuyan birisiydim ama şimdi daha fazla zaman ayırmaya başladım ve gerçekten kitaplar dostun olabilir. "Yanlıl adım attığınızı fark ettiğinizde, geri çekilmekten çekinmeyin. Hatada ısrar etmemek, hatasız olmaktan daha önemlidir." -Mustafa Kemal Atatürk

Artık demiyor.

Polise ihbar edin siz en iyisi aileniz sizi köle olarak görüyor.

Ailemin izin vereceği en son şey.

Hayır. O crack CD oyunlarını elle alabildikleri için bir şey demiyorlar internetten alayım desem hemen dolandırırlar diye başımı şişiriyorlar.

Küfür mü var içinde?

Söyleyin, en kötü ne olabilir ki?

Ailenin bilgisayarı camdan aşağı fırlatmasını istiyorsanız yapın.

Kuş beyinli, köylü, devletçi zihniyet %95'i böyledir. Adam kendisinin kısıtlanmasına karşı çıkmıyor ki kendi çocuğunu mu kısıtlamayacak?

Kusura bakmayın da öyle olmuyor.

Bizim zamanımızda böyleydi canım!

Geçen o kadar sıkıldım ki hayattan Azrail'e mesaj attım ''Gel beni al'' diye. ''Alamam'' dedi, kahpelere, canilere, cahillere, düşmanlara, kıskananlara ve Boomer'lara inat yaşa diye.

Bu saf takıntı bana kalırsa, korumacı ve öğretici, 'senin iyiliğin icin' diye bir tutum adı altında birisi üzerinde baskı kurmak ve yönlendirmek. En azından belli bir dönem boyunca yaşanmış olması, yaşanıyor oluşu sürekliligi ve bu şekilde ortaya çıkıyor oluşu bunu takıntı haline getiriyor bence. Ve evet türk ailelerinin çoğu böyle yada neredeyse bütün aileler böyle diyerek biraz normalleşmiş oluyor bu durum. Zaten böyle bir şey başa geldiğinde yapılan ilk şey bir normalleştirme sürecine sokabilmek adına yol aramak oluyor gibi.

Babam.

Benim anneannem vefat etti babaannem köyde.

Benim de, çözüm olarak ailenizden habersiz almayı deneyebilirsiniz.

Merak etmeyin, ban yemedim çok şükür. Büyük ihtimalle bu gibi kelimeler geçmiyor kurallarda.

Benim ailemde bunların aynısını yapıyor. Dakika başı evden kovar gibi git gez al kardeşini gezdir deyip duruyor. Sinirim bozuluyor.

Evet.

Ülkenin durumunu anlatan en iyi söz.

Kendi aileni kurunca düzelir. Başka türlü düzelmez. İnsanları değiştiremezsin

Benim tahminim böyle yapmalarının sebebi çocukken anne babaları öyle muamele yapmış. Onlar da çocuklarına aynı muameleyi yapıyorlar.

Onlar zamanında başkaları için yaşamak zorunda kaldıkları için bizden de bunu istiyorlar. Ancak bu bizi sadece daha isyankar biri haline getiriyor. Kötü bir döngü yani.

Her şeyin bir dengesi olması lazım ama çoğu aile bu dengeyi tutturamiyor maalesef.

Allah rahmet eylesin başınız sağ olsun.

Bir keresinde babamdan 40 TL'lik bir oyun istemiştim. yok o çok pahalı almam demişti. O günden beridir yemek yemem için verdikleri paraları biriktirip oyun alıyorum.

Linux'u ne yapayım? İşletim sistemleri ilgi alanım değil. Günde 1-2 saat oyun oynuyorum, 1-2 saatte dizi film, 1-2 saat boş zaman ve geri kalanını yazılıma ayırıyorum.

Ben direk crack satın alıyorum. İndirmek için uzun süre pc başında durmak gerek. Onada izin vermiyorlar. Oyunuda bazen gece kalkıp oynayabiliyorum. Ya da annemi bi' şekilde ikna etmeyi becerebilirsem.

O yüzden evleneceğin insanı iyi sececeksin.

Yerinizde olsam aldığım maaşı bir şekilde saklamaya çalışırdım kısmen mesela dükkanın işleri zorda olduğu için biraz az verdi maaş dersin

Bi' nefes almamız günah değil o kadar.

Bazı ebeveynler kendini tanrı ilan ediyor. Ama zaten herkes bir yaştan sonra çalışıp para kazanmak zorunda.

Eğer yazılım alanında bir iş bulacaksan linux bilmen seni diğerlerinden öne çıkartır ama senin tercihin. Oyun bağımlılığı gerçekten yenilmesi çok zor bir şey.

Haydi annesi en fazla laf söyler ama babası döver. "eğer benim yaşım daha büyük ise be hayatı daha iyi biliyorum" kafa yapısına bak.

Türk ailelerin çoğu böyle.

Bu yok bende bilgisayarın başında sabahtan akşama kadar dururum ama oyun oynadığım süre maksimum 2 saat. Çoğu genç biraz olsun sorunlarını düşünmekten kurtulmak için oyuna sarıyor çünkü o sırada kendi sorunu değil karakterle ilgili bir soruna yoğunlaşır acaba şöyle mi yapsam diye düşünüp onu düzeltebilir ama ekonomik sorunlara, ailevi baskılara gücü yetmez yetse de insan yerine konulmadığı durumları çok görüyorum. Eğer anne babanın otoritesini yıkıp tartışma usülünü getirecek kimse yoksa senin dediğin gibi tartışacak ortam da olmuyor bunu da söyleyeyim, şu ana kadar 50 farklı aileyi yakından gözlemlediysem 5'i baştan çocuklarına saygı gösteriyor. 20 tanesinde genelde ailenin büyük çocuğu o zincirleri kırıyor, 25'lik kesim ise ailesinin her dediğini yapan ve sınırların dışına çıkamayan biri olup ileride en ufak bir şeyde dahi birisinden onay bekler hale geliyor.

Çünkü eskiden orijinal oyun kültürü yoktu aldıkları CD'ler crack oluyordu ve çok ucuz oluyordu en fazla 5-10 lira falan yani onların kafasında oyuna biçilen değer çok az o yüzden oyuna para verilmez diyorlar. Aynısını ben de yaşadım hocam. Orijinal oyun ile crack oyunun farkını ve oyun yapılırken harcanılan emeğin bir karşılığının olması gerektiğini belirttiğim zaman çok pahalı olmadığı sürece izin veriyorlardı. Denemediyseniz bu taktiği deneyebilirsiniz.

Kitap okumaya önceki yerde açıklık getirdiğimi umarak. Spora bir ara başladım ama 1 haftadan sonra amaaan kim uğraşacak diye bırakmıştım. Meditasyona inanmıyorum bile Yürüyüşü de özellikle önceden çok yapardım ama hem yazdan dolayı hem de artık dışarı çıkmak dahi istemediğimden şu ara yapmıyorum. Resim için önceden çabalıyordum elime 50 cm'lik cetvel verip 60 cm'lik çizgi çek de yapamam küçüklüğümden bu yana bu böyle bazen solak olmamdan dolayı mı diye düşünüyorum. Yüzme vs de yanımda uygun ortam olsa dahi yapmak için en ufak istek dahi yok. Önceden yapıyordum hatta psikoloğum bana bu fikri ilk söylemişti. Bu da kitap okuma gibi sonradan sıkıldığım ve bıraktığım aktivitelerden oldu. Son olarak bu durumdan nasıl kurtulabileceğime dair bir fikrin varsa dinlerim.

Yapılabilecek tek şey, anne-baba olunca çocuklarımıza kendi yaşadıklarımızı yaşatmamak.

Allah'a şükür böyle bir aile tipine denk gelmedim ne engellediler ne bir şey dediler.

Katılıyorum, en büyük sebebi bu.

Keşke büyüseniz de şu halinize bakıp şu an benim sizin için içimden geçirdiğim güzel sözleri siz de kendiniz için geçirseniz. Ailen ne yaptıysa hak etmişsindir. Onun dışında hayvandan da farkının olmasını istiyorsan terbiye denilen bir şey var. Bunun ne anlama geldiğini bilmiyorsan ve bir insana veya bir çocuğa terbiye nasıl veriliri bilmiyorsan bilimsel makaleleri ve araştırmaları açıp okuyun. Ben hala aynı düşüncedeyim. Sosyal'e yaş sınırı gelmeli. Ya da en azından böyle 11 yaşındakiler konu açmamalı.

Babamla kavga ediyordum hatta en son kavga da hatta babamı yumruk atmıştım.

Eee. Şey dayak! Büyük ihtimal "sen nereden biliyorsun LAN!" diyecekler %800 ihtimal laf yiyecek bilmiş olacak terbiyesiz olacak.

Harbi mantıklı geliyor.

Aynen.

Argo var diyelim.

Bazı insanlar hala TL'yi değerli zannediyor mesela 100 TL eskiden şimdi büyük paraydı şimdi eskisi gibi değerli değil. 100 TL'yi 18 yaşında küçük birisi bile 2 günde kazanabilir.

Bence aileniz çok baskıcıysa muhattap olmayın mümkünce olabildiğince uzaklaşın.

Aileleri küçükken onlara böyle davranmış, sürekli kısıtlamış onlarda yanlış olduğunu bilmelerine rağmen kendi çocuklarına aynısını yapıyorlar. Aileme bir şey demek istemiyorum ama teknoloji konusunda çok cahil ve dik kafalılar, neymiş online oyunlardan dolayı aileler yıkılıyormuş, abiler kardeşlerini öldürüyormuş hahaha. Şu an bu foruma mesaj yazdığımı görseler büyük ihtimalle pc yi yasaklarlar. Sırf bunlar yüzünden büyüyünce aile kurup kendi bildiklerimi çocuklarım öğreteceğim, saçma sapan şeylere yasak koymayacağım

Dünyanın sonu gelir evet derse.

LoL oyunlar mı pahalı evet büyük yapımlar pahalı ama küçük oyunlar en fazla 80 TL oluyor şu anki devirde de 80 TL çok az bir para abur cuburlar da evet sağlıksız ama örneğin çikolata yedikten sonra dişlerini fırçalar isen bir sorun oluşmaz.

Umarım ban yemezsiniz hocam küfür geçiyor cümlenizde.

Benim ailemim kafasıda ütülenmiyor. Ne desem ilk cevap olarak hayır dediyse annem imkanı yok evet demiyor bir daha.

Hocam insan doğası gereği otoritesini korumak çabasındadır, normal. Her aile bunu yapar. Benim ailemde aynı.

Bende eskiden böyleydi ama bu kadar katı değildi. 1-2 senedir rahatım, bu ''Boomer Bozması'' aileye denk gelmemişim çok şükür. Bunun asıl sorumluları en kısıtlı büyümek zorunda bırakılan, X kuşağı bireylerinin bir öncesi olan ''Boomer'' lar ve bir kısım cahil yetişen bir Türk toplumuyla bir araya geldiğinde bu oluşuyor. Adamın biri sokak röportajında diyor ki ''Şimdiki gençlerin elinde son model telefonlar var''. Sonra oradaki gençler de ''Al bak, benimkinin köşesi kırık, benimki 1-2 yıllık telefon'' diyor. Sonra da adam ''kırmasaydın'' diyor. Ulan insanlık hali, kırılabilir. Ayrıca genelde herkesin elinde 2-3 belki de 4 yıllık telefonlar var. Ben hala 5S kullanıyorum, buna bile sesim çıkmıyor. Ayrıca şiddete de başvurabiliyorlar. Hatta yine bir röportajda şehit çocuğuna ''hain'' ve sen şehit çocuğusun diye bir şeye karışamazsın diyor. Ulan babası ülke için canını vermiş. Onun sayesinde bugün rahat uyuyup yaşıyorsun. Bazen düşünüyorum da, bunları bir yere toplayıp... Neyse, sonra caniye dönüşürüm. Efendiliğimi bozmayayım. Onun yerine karşılarına çıkıp hakkımı savunurum, eğer saldırmaya kalkarlarsa yaşlı olup olmadığını dinlemem, direkt amel defterlerini kapatırım. Ha, kahvehanedir adamlar topluca saldırırlar o bile bana işlemez, gözüm döndü mü ve kaşınırlarsa da kimse onları benim elimden alamaz. Laflarım ve icraatlerimle gerekirse kaba kuvvetle derslerini veririm. Kısacası tek bir sözüm var: ''Biz aykırı değiliz, siz kabullenemiyorsunuz.'' Artık YETER! Şunu kalın ve boş kafanıza sokun, yoksa biz sokmasını biliriz.

Dışarda alan varsa çıkalım hocam.

Annem herşeyi kısıtlayan biri. Bilgisayarı bile ders yapacağım ayağına alıp kullanıyorum. Ve şuanda ders yapacağım diye alıp yazıyorum. Herşey kısıtlamalı. Çok sıkıldım bu durumdan ama yapacak bişey yok.

Çok iyi yapmışşınız.

Hocam soyledikleriniz ilgimi çekti, aldığınız herhangi bir kaynak var mı? Okumak isterim.

Bu konuda çok şanslıyım sanırım. Şu yaşıma kadar ailem bir şeyimi kısıtlamadı, ne istersem yaptım.

Benim babamın içinde bir Kuzey Kore lideri yatıyor ama aramız iyi olduğu sürece ses etmiyor aldığım şeylere. Eğer çok sinirlendirirsem Kim Jong'a bağlıyor. TV'de Müge Anlı veya haber izlerse de aynı olay baş gösteriyor. TV'deki suçluları gördükçe ah çekip "Keşke Kuzey Kore lideri gibi bir yetkim olsa" diyor.

Babama sormak yerine crack indiriyorum çünkü çoğunlukla hayır diyor.

Ben de PC'ye korsan indiriyorum ama PS4'e oyunlarımı alırım.

Alo 155 tavsiyemdir eğer işin içinde cam güvenliği varsa.

Yaşınız kaç yanlış anlamayın.

Genel bir örnek söyledim onları, zaten mümkün olduğunca sularına gitmeye çalışıyorum.

Ailen bir nevi haklı abur cubur çok sağlıksız oyunlar çok pahalı para vermek pek de doğru değil her gün aynı konular böyle isyan etmek yerine sabır edip huylarına gitsen belki daha iyi anlaşıcaksın ve mutlu olacaksın

Ben ailem hemen pes ediyor veriyor.

Tüm ülkenin durumunu özetlemişsiniz.

Ailenizin aldığınız eşyayı yok etmesiyle sonuçlanıyor.

Oda çok vicdansızlık yav o kadar da alınır mı o para.

Ben ananemlerde babanannemlerde kalıyorum bir şey demiyorlar.

Kafalarını ütülüyorum istediğim şeyi yapana kadar daha dün para lazımdı 2-3 gün ütüledim kafalarını aldım parayı.

Çok saçma oldu ama ne demek istediğimi anlamışsınızdır umarım

Benim de aioem böyle ama taktik geliştirdim ben