Lisede arkadaşımın annesi, birebir aynısı hatta daha beteriydi. Arkadaşım annesini severdi. Ama annesi boş yere tartışma çıkartır, bağırır çağırır sonunda ağlama krizine girerdi. Arkadaşım bu tarz durumlarda direkt evden uzaklaşır ve hiç cevap vermemeye, konuyu uzatmamaya çalışırdı. Askere gitti geldi, onunda güzel bir kız arkadaşı oldu. Evlenmeye karar verdiler. Arkadaşıma ilk sözüm, kız arkadaşın annenle birlikte yaşayabilir mi ya da ne kadar dayanabilir? Ne kadar tahhamül edebilir. Sen evlen ama ayrı eve hatta farklı ile taşın bence dedim. Şu an farklı bir ilde mutlu mesut yaşıyor. Tavsiyem mücadele edemiyorsan uzaklaş.

Psikolojik desteğe ihtiyacı var. Bırak alıp götürsünler. Hastaneye nereye kapatırlarsa kapatsınlar. Bir insan kendi öz çocuğunun üzerine bıçak ile yürüyorsa katil potansiyeli vardır. Aynı olayları yaşamış olsaydım ve annem bana bıçak çekip tehdit ediyor olsaydı annem olduğuna falan bakmaz gereken neyse yapardım. Bu bir delilik çünkü.

Çok teşekkür ederim yanıtın için, kendim için alternatif beceriler edinmeyi ve gelecek zamanımda birçok işe sahip olabileceğim şekilde öğrenim sağlıyorum. Birkaç yıldırda dijital olarak kendim sağlıyorum gelirimi, kendi hayatına ortak olabilecek birisiyle olmak o huzuru tekrar sağlıyor.

Merhaba, ilk öncelikle bu yazının biraz uzun olacağını düşünüyorum ve sadece gerçekten bu durumlar hakkında doğru karar mı alabiliyorum; ya da yanlış düşünceler içerisinde miyim diye emin olmak için yazıyorum. Küçüklük yaşlarımdan beri annem en ufak hatalarımda beni ağır öfkelenmeler ile uyaran birisidir, kendisi hipertansiyon hastası fakat bunun asıl nedeni de kendi yaptığı davranışlar yüzünden oluyor. Çocukluk zamanında bana karşı söylediği ve ettiği hakaretler nedeniyle içekapanık bir çocuk olduğum vakitler oldu. Lise birinci sınıfla beraber o döneme kadar geçirdiğim akademik hayatım berbat ve aptalcaydı. Çocukluktan beridir kendimi stresli ve çok mutsuz hissederim bu tarz şeylerden dolayı, aşırı takıntılı bir kişiliğimde oluştu. Son iki yıl içerisinde annemin bana karşı baskılayıcı tavırları fazlasıyla arttı ve, bazı ufak tartışmalar içerisindeyken mutfaktan bıçak alıp gelip, gözlerini fal taşı gibi açarak tehdit ettiği olmaya başladı. Üzerimde ki baskı ve iğrenç düşünceler yüzünden birkaç hobi deneyimlemek istedim, internet ile gayet samimiydim fakat tüm stresimi boşaltabileceğim herhangi bir aktivitem yoktu. Fitness ile ilgilenmeye başladım, hala da devam ediyorum fakat tam stresimi boşaltamıyor olduğumu söyleyebilirim. Babamdan söz edeyim bu konulara katkı olarak biraz da, kendisi annemin hasta olması nedeniyle her dediği ve yaptığı davranışlara cevapsız kalarak bana "hasta o" etiketini yapıştırarak geçiştiriyor. Oysaki belki de annemin bu kadar kaba ve sinirli olma cesaret duygusunu besleyen şey sessiz kalmaktır. Babamla ettiği tartışmalarda genelde annem ön planda kalıyor olsa da, sorgulayan bir kişiliğim olması nedeniyle annemle uzun tartışmalarımız oluyor. Kolumdan ittirmeleri, ağır vurma denemelerine karşı son bir yılda pek sabredemiyor olmama rağmen kendimde doğru bulmuyor olmama rağmen kolundan tutarak "anne ne olur vurma, yapma sakinleş" diyorum fakat bunu olay sonrası akşamında babama "oğlun bana vurdu" diye anlatarak közlüyor. Son birkaç aydır bu durumlar fazla olmaya başladı ve son yaşadığım ilişkide narsist bir insanla uzun süre çıkmış olmam nedeniyle bu olaylar bütünleşerek beni adeta yıktı. İlişkiyi kapatabilmiş olsam da, annemle aramda olan bu tarz şeyleri hiçbir zaman çözemedim. Her bir davranışımda, kusurum bile olmayan şeylerde baskıcı uyarılarak "anne stresle yaklaşma" dememe rağmen "stresli değilim, hayır!" diye bağırmalarına tanık olmaktan oldukça usandım. Son iki aydır ise sık sık tartışmalarda bıçakla üzerime yürüyor ve telefonumdan 155'i tuşlayarak tehdit ederek uzaklaşmasını sağlıyorum. Ona karşı son tavırlarımın iğrenç ve saygısızca olduğunu biliyorum, bazen çok usanarak küfür ediyorum pişmanlığını çok duyuyorum fakat gerçekten bu olanlar çok bunaltıcı ve insanlara anlatarak ajitasyon yaptığımı düşündürmek istemediğimden kendi içerimde tartışmak bitkin hale getiriyor. Dört gün öncesinde beni ağır azarlayışı ile bedenimi tamamen stresten kenetlendiğini hissettim, o günün gecesinde 39.6 derecesinde ki ateş ile kendim ateşimi dindirmeyi denedim. Çocukken sık kez havale geçirmiş olmam nedeniyle yaptım bunları, tansiyon oranını ve stres durumunu ölçen bazı cihazlarla kontrol ettiğimde tansiyonumun çok yüksek ve stresimin ise 100 üzerinden 75-80 arası seyrettiğini görüyorum birkaç gündür. Yurtlardan birisine gitmeyi düşünüyorum fakat, babam gerçekten bana çok iyi yaklaşan birisi bırakabileceğimi sanmıyorum. Annemin bu konular hakkında yardım almasını istiyor da olsam akıl hastası gibi bir tanım konarak evden alınmasından da endişe duyuyorum babama mahcup olma korkusu ile. Olayı özetlemeyi denedim umarım yeterince anlatabilmişimdir, kendimi iyi hissedebilmek konusunda neler yapabileceğimi önerebilirseniz teşekkür ederim. Yazının başında söylemeyi unuttum, 17 yaşındayım. Son düzenleyen: Moderatör: 15 Temmuz 2022