Küçük bir neden olabileceğini düşündüğüm şey gençlerle bir arada olma isteği.

Nasıl yani? Akademisyenler mi kötü? Yoksa şirketlerin aldığı insanlardan mı bahsediyorsunuz?

O kariyeri hedeflemişler ve lisans sonrası öğrenim hayatlarından itibaren o yolda ilerlemişler. Dolayısıyla özel sektör tecrübeleri olmuyor çoğunun. En az 30-35 yaşlarındayken doktoranızı bitirdikten sonra özel sektöre geçmek ve orada tutunmak hiç kolay olmasa gerek. 40'lı 50'li yaşlarda ise iş yeri değiştirmek bile zordur artık. Özel sektör tecrübesi olanlar veya meslek lisesi tahsilli olanları da zaten hocalıkla kalmıyor, danışmanlık yapıyorlar, özellikle İstanbul'da ve sanayi şehirlerinde. 1980'lerden önceki mühendislik hocalarının birçoğunun özel sektörden yolu geçmiştir mesela. Ayrıca özel sektöre göre çok daha rahat ve özel sektör kadar yüksek performans kaygısı olmayan bir iş üniversite hocalığı ve profesörlük kadrosunun itibarı hala bir miktar daha fazla.

Akademisyenler neden üniversitede hocalık yapmayı seçiyor? Mesela, profesör olan biri; bunca bilgi birikimine olmasına rağmen gidip özel şirkette neden çalışmıyor?

Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Okulda da araştırma görevlisi olarak çalışıyorlar, ders veriyorlar. Bence daha iyi. Ben de akademisyen olmayı istiyorum.

Zaten çoğu zaman firmalara danışmanlık yapıyorlar. Sadece hocalık yaptıklarını düşünmeyin.

Ülkedeki genel akademisyen ortalaması kötü. Çoğu Anadolu üniversitesi lise kıvamı eğitim veriyor. Dişe dokunur kalitede eğitim veren üniversiteler saysanız bir elin parmağını geçmez.

O şirketlerde çaycı olamayacak insanları profesör yapıyorlar...