Yaşım 30. Kendimi bildim bileli yalnızım.

Bende aynısı ne yapacağımı bilmiyorum

Kendimi ezdirmek istemiyorum ama muhabbet için en azından gerekli mi öğrenme vb. için?

Sakatlık diyelim bilek dönmesi ve o zamandan sonra hiç top oynayamıyorum korkuyorum çünkü o acıyı hissettim.

Gerçek arkadaş yapamıyorsanız bence sanal arkadaşlığı sevmeye çalışın. Benim sanaldan bir sürü arkadaşım oldu. Hepsi olmasada bayağı bir kısmıyla çok iyi anlaşmıştık. Gerçekten güzel bence.

Bütçe olarak bir sıkıntımız yok çok şükür ama sorun o değil ben Isparta'nın ilçesinde oturuyorum ve burada gezebileceğin hiçbir yer yok yazın dışarı çıkmayı denedim ama olmuyor tek başına da insan sıkılıyor ne bir AVM ne bir eğlence merkezi var.

Bir tane abi var okulda her öğlen bilardo oynuyoruz ve ben onunla konuşamıyorum yalnız olmamıza rağmen o da beni konuşturmaya çalışıyor ve yılın sonunda sen bülbül gibi konuşacaksın diyor başka kimseyle de iletişim kurmuyorum daha doğrusu kuramıyorum.

Spora başlayamıyamıyorum çünkü hem travmalarım var hem de ayağımdan dolayı belki fitnessa yazılabilirim ama 15yas 1.60 boy ne kadar doğru olur bilemiyorum.

Merhaba arkadaşlar, ben çok yalnızım. Hiçbir arkadaşım yok ama gerçekten 1 tane de olsa yok bu yaz boyunca hiç dışarıya çıkmadım sadece evde şarkı dinledim. Dertlerimi kimseye anlatamıyorum sanal arkadaşlık sevmiyorum. Aile sorunları yalnızlık falan çok sıkıldım artık asosyal hissediyorum kendimi. Liseye yeni başladım ve bir abiyle bilardo oynadık ve bana neden hiç konuşmuyorsun dedi ben de artık anlıyorum çok asosyal oldum ama isteğimden dolayı değil. Biriyle iletişim kurmaya çalışıyorum ama olmuyor. Ne yapmam lazım? Bir sürü travmalarım var ve bunları yenemediğim için futbol basketbol vs. oynayamıyorum, sadece müzik dinleyebiliyorum.

Biraz farklı mesela bir insanlar konuşmak istiyorum ama laf ağzımdan çıkmıyor daha doğrusu çıkaramıyorum derse katılmak istiyorum elimi kaldıramıyorum çünkü konuşamıyorum ama bu da canımı sıkıyor sınıftakilar birbirleri ile gülüp eğlenirken ben camdan dışarıya bakıyorum.

Benim Mardin'den var keşke yanlarında olabilsem

Başta hata yapma korkun olmak üzere tüm korkularına resti çek kardeşim. En fazla ne olabilir ki diye düşün. Ne kimse senden üstün ne de sen kimseden üstünsün hepimiz insanız, neticede birçok şey bizim irademiz altında. Hayat çok kısa ve bu kısa hayatın en güzel dönemlerindesin. Değmeyecek sebepler seni değmeyecek sonuçlara getirmesin, yaşa gitsin. Bebekken bir balon uğruna ağlamak şimdi sana nasıl saçma geliyorsa ileride şu anki haline tasalanmak o şekilde saçma gelecek. Sana ilham veren kendisine ve çevresine faydalı insanlarla ol. Ve herhangi bir spora başla. Çok faydasını görürsün. Unutma her şey gelip geçici ve hayat cesurları sever.

Travmalarım var ne ? Ha travmadan kastın bu değilse herkesin travmaları var, onları aşmak için bahaneler yerine çareler üretmeni tavsiye ederim. Gelecekte geriye dönüp baktığında pişman olma derim. Yani 13-14 yaşındaki çocukların gün boyu bilgisayar ve telefon başında takılması ve birbirine hocam diye hitap edip ekran kartı yarıştırmaları bana biraz mantıkdışı geliyor . Yani adaletin olmadığı bu dünyada 5 yaşından beri mücadele içinde olan insanlar var. Senin hayatındaki sıkıntıları bilemem ama genel itibarıyla dert edilmeyecek şeyleri kendine dert eden insanlar aslında kendi cezalarını kendileri vermiş oluyor. Herkes seçimlerinde özgürdür ne diyelim. İyi insanların işinin rast gitmesini temenni ederim. İyi akşamlar.

Dikkat ederseniz sorun olmaz hocam. Ben günlerce yattım ama yine de devam ediyorum.

Kendine yeni sayfa açmadığın sürece bu durum değişmiyecek gibi duruyor aç yeni bir sayfa kendini hazır hissettiğinde bambaşka biri ol denemediğin yapmadağın şeyleri yap

Aynısı.

@Chris W4lker lisenin ilk günü nasıldı chriscim

Yazıl hocam sorun olmaz. Sana iyi gelir beni toparladı.

Hocam bir arkadaşla tanışıp onun ortamına girmek en kolay yoldur böyle böyle çoğu arkadaşlarımın ortamı oldu. Başta herkes sana bakıyormuş gibi hissedip değişik hissedebilirsin ama gerçeği görene kadar yani kimse kimsenin umurunda olmadığı gerçeğini öğrendikten sonra. Hepimiz rezil olmuşuzdur bu olaylar 2-3 hafta sonra kimin aklında kalıyor ki. Mesela bir ortamda rezil oldun diyelim 2-3 tane insan senle bir süre dalga geçip bırakır hatta belki arkadaş olursunuz ileride ve yakın olduğunuzda anlarsınız çoğu zaman hayatlarının ne kadar aciz ve kötü olduğunu yapabildikleri tek eğlence bu onlar için her şeye gülüp geçmek lazım aslında ama yapamıyoruz.

Hocam yani ezdirmek istememek çok haklı sebep. Fakat çoğu şey hata yapılmadan öğrenilmez. Bazı konularda özellikle hata yapman daha sonrada hatanı analiz edip yapman gerekeni öğrenmen gerekir.

Bütçe durumunu bilmiyorum ama eğer evden dışarı çıkarsan her türlü sosyalleşirsin. Mesela yaşadığın şehirde hiç gitmediğin bir yere gitmeye çalış. Tanımadığın insanlara soru sor. Buraya nasıl gidebilirim diye. Bu şekilde yavaş yavaş insanlarla konuşmaya başla. Lisede illaki arkadaşın olacaktır. Onlarla birlikte gez farklı ortamlara gir. Kendine bir liste oluştur ve dışarda yapmak istediklerini, şunu çok denemek istiyorum yada yapmak istiyorum dediklerini yaz ve sırayla bunları yap. Mesela Taskboard diye bir uygulama var. Kendin görev ekleyip o görevleri yapmaya çalışıyorsun. Ajanda gibi. Bu tarz uygulamalarla kendine görevler ver ve bunları yapmaya çalış. Bu şekilde hem eğlenirsin hem de sosyalleşirsin.

Anaokulundan beri aynı farklı arkadaşlarım oldu ama muhabbet etmeye konuşmaya çekiniyorum.

Hocam benim psikolojiyle aram biraz iyi. Sizin sorununuzun çözümünü az çok tahmin edebilirim. Bakın eğer yapamıyorsanız. Yapamayın. Yani biriyle konuşmaya çalış ama konuşama önemli değil. Gerekirse aşağılan ama yeterki konuş. Yavaş yavaş ne yapman gerektiğini nasıl konuşman gerektiğini öğrenmeye çalış ve eninde sonunda öğreniceksin. Sana yalnız olduğun için kimse acımayacak annenden başka onu da söyleyelim. Biri seni konuşturmayacak sen gidip konuşcaksın.