Hacım haklısında herkesin derdi kendine büyük derler ya ondan yoksa ne dertler var.

Bazen diyorum ki kız arkadaşımdan ayrılim arkadaşlarımla konuşmim ailemle diyaloğa girmim sadece uzaklaşım herkesten her şeyden.

Önerin için çok sağ ol yapmaya çalışacağım.

Çok takmamaya çalış. Bende de vardı. Biraz maddi birazda psikolojik problemlerden kaynaklanıyor. Ayırca çocuklukda yaşadığın travmalar ve çevre baskısı da eklenebilir. Yapman gereken şey şükretmek. Nice kötü insanlar var huzur evinde hastanede ve mezarda. Düşünmek iyidir ancak fazlası adamı deli eder. Bişeylerle sürekli meşgul olmaya bak. Faydaları şeyler olsun uğraşacağın şeyler. Seni mutlu eden şeylerle daha çok vakit geçir ve bilgi sahibi ol sadece kitap olarak düşünme. Forum siteleri, araştırmalar, yaşlılarla sohbet beyin fırtınası vs...

Türkiye'de yaşamanın nimetleri bunlar. Her Türk gencinde olan, buraya sana tavsiye vermeye çalışacak hatta tavsiye verenler arasında 10 kişiden 9'unun yaşadığı sıkıntılar. Aramıza hoş geldin.

Herkesin dile getirmiyor oluşu bu dertlerden muzdarip olmadıkları anlamına gelmez.

Welcome to my world.

Merhaba arkadaşlar çok uzun zamandan sonra bir konu açayım dedim bu aralar çok kararsız gibi veya çok aptalca davranıyorum gibi. Çok takıntılı olmaya başladım. Vücüdumda küçücük bir derdi bile abartıyorum. Hayattan bunalmaya başlıyorum arkadaşlarımla eskisi kadar samimi değilim. Eskiden herkesi güldüren kişiyken şu an sesiz sedasız takılıyorum kız arkadaşım var. Ona çok takıntılı yaklaşıyorum hesabında 1 tane falan erkek arkadaşı var. "sadece onunla konuşma bununla gezme sınıftakilerin hiçbiriyle konuşma" tarzı diyorum. Aklım hep eskiden olan hatalara yanlışlara gidiyor. Ne yapmam gerek bilmiyorum. Son düzenleyen: Moderatör: 2 Şubat 2022