Büyük bir dayak yediğimi hatırlamıyorum. En fazla arkadaşlarım şaka olsun diye hafifçe vurmuşlardır.

Hiç dayak yemedim, kimseye de dayak sayılacak vurmadım.

İlkokulda sınıftan linç yemiştim yanlış anlaşılma sonucu. Bir anda sınıf Suriye'ye döndü saniyelr içinde yerdeyim kızlar bile beni tekmeliyordu

Çok fena dayak yiyecektim mahalle büyüğüne yanlışlıkla küfür ettim.

15 yaşımdayken sevdiğim kız için tokat yemiştim. Şimdi o günlere bakıyorum da, ne kadar da aptalmışım.

Cevabım arkadaşla aynı. Üstüme gelinmediği sürece kimseyle kavga etmem.

Dayak yemedimde, en son 2 keko ile kavge ettim. Bıçak çekerler diye bir şey demedim oysaki çubuk adamlardılar. Biz bir küçük arkadaşla markete gidiyorduk, tabii onda da küçük olma sorunundan kaynaklı olarak herifler çağırınca direk gitti, ben dedim sallama ama hala gidiyor mal gibi, orada dayak yemesin diye öne ben geçtim. Herif beni ittirmeye çalışıyor hareket etmiyorum, adam baktı "bu olduğu yerde duruyor" bir tane vurdular sertçe, ne canım yandı ne de kızarma oldu ama tabii bıçak korkusuna 2 laf edip gittim.

Dayak yiyeceğim kavgaya girmem.

Sevdiğim kız dış görünüşüm ile dalga geçmişti. Vücudumda hasar olmasa bile kalbim asla aynı kalamayacak.

Bizde geri vites yok bu nedenle çok hırpalandık.

İnandırıcı gelmeyebilir ama hiçbir zaman dayak yemedim. Dayak attım ama.

5 kişi dövmüşlerdi, ardından iş kamu davasına dönmüştü. Sonuç ise darp edildiğim için o 5 çocuğun hepsinin siciline işlendi.

Yemedim fakat yiyecektim. Çok sağlam yiyecektim.

Dayak yemedim, kimseyi üzmedim ve ya sinirlendirmedim, ve buna gerek yok.

Hayatınızda yediğiniz en büyük dayağınız.

Mahalleden bir çocukla kavga ediyordum. Ben çocuğu döverken kardeşi ve kardeşinin arkadaşı olaya dahil oldu ve üçü birden bana daldı. (Kardeşiyle 1 yaş var aramızda) Çok abartılı bir dayak yemedim zaten yediğim tek dayak bu.

Orta okulda bir çocukla iyi bir kavga etmiştik. Benim burnum kırıldığı için tomografi çekinmiştim ve o gün beynimde araknoid kist olduğunu öğrenmiştim. İyi ki kırmış burnumu sağ olsun.

2009 ya da 2010 yılında daha üniversitedeyken 3 çift olarak (3 erkek 3 kız) Ankara şehir merkezine indik. Güzelce eğlendik, geri dönmek için Kızılay'ın orada taksilerin olduğu yere doğru yürürken 8 tane barzo kızlara sözlü tacizde bulundular. Benim aklımdan geçenler ise şu oldu; hazır çakırkeyf durumundayız, çok fazla bir şey hissetmeyiz. Susup gidersek daha sonra hiçbir şey yapmamış olmanın verdiği sinirle kendi kendimi yerim. Diğer 2 arkadaşım da aynı şeyleri düşünmüş olacaklar ki birlikte kızlara siz taksiye binip eve gidin diyerek taksiye bindirdik. Tabii kızlar beyin olarak bizlerden daha çabuk olgunlaştıkları için mantıklı olarak saçmalamayın birkaç barzonun lafını takmayın dediler. Biz yine de kızları taksiye bindirdik, şoföre gidecekleri yer için parayı uzatıp gönderdik, sonra 3 tane yarı sarhoş salak olarak bu 8 kişiye hiçbir şey belli etmeden uçarak daldık. İlk birkaç saniye afalladıkları için altımıza aldıklarımızı iptal ettik ama sonra fark ettik ki sarhoşluk seviyemiz yiyeceğimiz dayağın acısını hissettirmeyecek kadar değilmiş. Gerisini anlatmaya gerek yok... Bende kırılan bir yer olmadı ama diğer 2 arkadaşımda kırıklar oldu. Bunu başka konuda da anlatmıştım, direkt kopyaladım.

Sporda yemek sayılıyorsa, 2 hafta önce spor salonunda savunmam gereken bir tekme geldi, savunamadım, o tekmeyi yedim. 2 haftadır ağrıyordu, daha bugün geçti ağrısı.