Ne alakası var kardeşim her ülkede, her toplumda ebeveynlerin bilinci ile alakalı bu durum.

Mesela neden ağırlıklı olarak erkek çocuklar dayak yiyor. Kızlara sadece bağrılıyor.

Eşit olmasını bekleyemezsiniz, aileler ilk çocuğu ve ikinci çocuğunu farklı yetiştiriyor genelde, tecrübe sonuçta. Bir de fantastik aileler var, çocukları birbirinden üstün tutan, onlardan bahsetmiyorum.

Neye göre sorduğuna bağlı. Aile içinde kız ve erkek çocuk ya da aynı cinsiyette olsa da çocuklar için aynı imkanın sağlanmasını soruyorsan bu aileye göre değişiyor. Toplumsal olarak çocuklara eşit imkanlar sağlanıyor mu sorusunun cevabı ise bariz şekilde belli, hayır. Eğitim konusunu bir ele alalım: Zengin bir aileden gelmiş bir çocuk hayata zaten 1-0 önde başlıyor, o ailenin içinde tecrübeli ve vizyoner biri varsa çocuk 2-0 öne geçiyor. Eğitim sırasında da en iyi eğitimi parayla satın alabildiği için 3-0 öne geçiyor, bunun da üstüne ailesi çocuk yetiştirmeyi bilip hem sorumluluk verip hem gelecek açısından bir çalışma isteği yaratmayı başarırsa 4-0 önde oluyorlar.

Haklısın ama ben aile içinde kız erkek ayrımı olmadan eşit davranılmasını istiyorum.

Ben eşitlik derken aile içi eşitliği anlatmaya çalışıyorum.

Her çocuğa aynı davranılması için ebeveynleri fabrikadan çıkarmamız gerek.

Zengin doğanlar peki.

O zaman çok sorun yaşayan kişi var.

Hocam fikrinize katıldığımı belirtmek için beğenmek yeterli gelmedi, yazarak belirtmek istedim. Ben de aynen dediğiniz gibi düşünüyorum. Yaşamak için üstün bir mücadele vermeleri gerekmediğinden asla benliklerini açığa çıkaramamış insanlar olup kendilerini gerçekleştirmeden hayatlarını yaşamaya devam ediyorlar. Parayla ulaşılamayacak şey olmadığını düşünmek doğru fakat para sadece bir araç. Amaçsız bir insanın elinde kağıt olmaktan öteye geçmeyecektir. Eminim sizin bizim gibi insanlar daha fazla parası, imkanı olsa öncelikle bunu eğitime ve kendini geliştirmeye adar. Elbet bizim de ulaşmak istediğimiz zevklerimiz var dolayısıyla bizi mutlu edeceğini düşündüğümüz şeylere de ulaşmış olurduk parayla fakat kendini gerçekleştirmemiş bir insanın ulaşmaya çalıştığı hazları da hep yarım kalır. O yüzden maddi manevi en büyük varlığımız aklımız, kararlılığımız ve insaniyetimiz diyelim. Aile içerisinde imkanların ve muamelelerin farklılıklarına gelecek olursak, her şey ailede bitiyor. Şahsen ben kız erkek fark etmeksizin güzel bir çocuk yetiştirmeyi başarmış aileleri takdir ediyorum. Çünkü ülkenin bu şartlarında dahi -yine kız erkek fark etmeksizin- boyun eğmeyen ve kendi ayakları üzerinde durabilen, bir gayesi olan bireyler yetiştirmek ve bunu ayrıma düşmeden gerçekleştirmek cidden zor. Aslında söylenebilecek çok şey olmasına rağmen aile içinde kız-erkek çocuk ayrımına girmeyi hiç istemiyorum çünkü dünya kadar etken var. Özellikle kadınların ülkemizde çektiği sıkıntılar üzerine korkarak kız çocuğu yetiştiren aileler bir yana korkunun dozunu artırıp her şeyini kısıtlayan ve üzerine giden aileler mi dersiniz, erkek çocuğunu diğerlerinden üstünmüş gibi yetiştirip ülkemizin asıl tehdit unsuru olan bireylerini yetiştiren aileler mi. Ortada yanlış olan çok şey var fakat bunun nedeni yine ailelerde bitiyor, ebeveynlerin ailesinde ve onların da ailelerinde. Zinciri kıran insanlar çıkana dek diğerleri birbirini suçlamaya devam edecek. O yüzden ne kadar eşitsizlikten şikayet etsek de bu bizim akıl payımız olsun. Eşitlikçi ebeveynler olmaya özen göstererek bir şeyleri değiştirmeye başlayabiliriz gelecekte.

Aileden aileye değişir ona katılıyorum imkanlar neden eşit değil onu çözmeye çalışıyorum.

Aileden aileye değişir, erkek çocuğu olan herkes dövüyor mu? Hayır. İmkanlar tabii ki eşit değil, eşit olmaması da gayet normal.

Aile içinde bile çocuklar çok fazla ayrıma uğrarken 2 farklı aile arasında çocuk yetiştirmeden tutun her şeye kadar binlerce fark doğal olarak oluşur. Çocuk yetiştirmede maddi ve manevi imkanlar büyük rol oynar. Dünya'ya gelen herkes bir şekilde bebeklik, çocukluk, ergenlik dönemini atlatıp birey oluyor ama önemli olan kısmı birey olana kadar nasıl bir hayat yaşadığı. İyi bir gelecek yaratmak için illa ailenizin sınırsız imkanları olması gerekmiyor ama ailesinin imkanları sınırsız olanların, iyi bir gelecek yaratmak için işleri epey kolay oluyor. Daha zor şartlar altında büyüyen çocuklar ise iyi bir gelecek için kendisinden ayrılan çocuklara göre 12 kat daha fazla çalışmak zorunda kalıyor. Zengin arkadaşlarıma ve bir de kendime bakıyorum. Çoğu sırf üniversite hayatı görmek için üniversite okudu. Ben geleceğimi kazanmak için okudum. Çoğu şu an okuduğu işi yapmıyor, kimi babasının cafesini işletiyor, kimi holding başında, kimi galerici. Ben 10 yıl önce düşündüğüm ve planladığım işi yapıyorum, çünkü babamın bana sağlayacak bir işi yok. Ama güzel bir farkımız da var. Onlar her zaman para için babalarının ağızlarına bakmak zorundayken ben kimseye bakmıyorum, kimseye hesap vermeden hayatımı dilediğim gibi yaşayabiliyorum.

Birisi kötü davranırsa.

Her aileye göre değişir.

Hayır, hiçbir zaman da olmadı olacağını da düşünmüyorum. En basitinden diğer aileleri geçtim aile içinde bile çocuklarına aşırı ayrımcılık yapan insanlar var, bunu önlemek için halkın eğitimli insanlardan olması lazım. Ülkemizde de eğitimli, çocuk yetiştirmeyi bilen aile sayısı fazla değil hele ki bu zamanlarda.

Ben bu sorunun sadece ülkemizde olduğunu düşünüyorum.

Türkiye'de aile bireyleri her çocuğuna farklı davranıyor. Örneğin karne günü bir kız 1 getirirse sadece kızılıp yollanılıyor, ama bir erkek 2 alsa direk pata küte dalınıyor.

Sadece başlığa bakarak ve okul açısından bakarsak değil.