@BilgisayarKurdu, evet, aynen öyle, katılıyorum sana. Fakat şu ''Garantisi olmayan, Bazıları, Her şey'' olayını kısaca açalım: Mesela; ölüm asla geri gelmez. Pişmanlığı da çözüm değildir. Artık ölen mezarda, sağ kalan ise hapiste çürüyecektir. 60-70 yaş sonrası, servetini kaybetmiş bir insan; kayıp ettiği servetini asla geri getiremez, buna ne ömrü ne de gücü yetmez artık. (Tabi mucizeler hariç, insan hayatında mucizeler, 2-3 joker hakları vardır) Bunların dışında çözümü olmayan hiç bir şeyi görmedim açıkçası. Arkadaşınızın olayına gelirsek; evet, bazı insanlar aslında çektiği acısını asla dışa yansıtmazlar, bu onların çok güçlü olduğunu yansıtıyor da diyebiliriz. Fakat bi de şöyle karakterler var: Vurdum duymaz, Kalpsiz... Dünya batsa umurlarında olmaz, keyiflerine bakarlar hep. Bunlar kalbi yalnızca kanı pompalasın diye taşırlar. Bir diğeri ise; Zayıf... 1500 Kg'lık kasaya 250 CC'lik motor taşırlar. Sen artık ona ''Yahu mübarek, dünya halidir, olur böyle şeyler'' de dur. Ona göre hayat artık bitmiştir.

Senin bahsettiğin ev, arabaysa tekrar kazanırsın. Ama sevdiklerini kaybedersen, kendini kaybedersin.

"Kaybedeceğiniz hiçbir şey yoksa kazanamayacağınız hiçbir şey yoktur" Çok afilli bir film afişine benzemiş. Sizce bir insanın kaybedecek bir şeyi olmaması mıdır dibe vurmak? Çünkü bana sorarsanız her zaman kaybedecek şeyler vardır o halde kazanamayacağımız şeyler de vardır. Dibe vurmak eğer her şeyi kaybetmekse yeni bir sayfa açmak imkansız. Eğer benim gibi inançsız bir insan iseniz arkanızda hiçbir zaman sizi kollayan bir varlığın olmaması hissi hiçbir zaman ileriye dönük bir kaygı duymadan yaşamanıza izin vermez. Ve tüm dinlerde vaad edildiği gibi sonsuza kadar yaşamayacağını, her an yaşamının son bulma ihtimalini göz önüne alan biri sizce her şeyi kaybedip dibe vurma cürretini gösterebilir mi? Velhasıl kelam Lafı uzatmanın anlamı yok 3 saatlik felsefe sınavının ardından çıkmış biri olarak beynim alev almadan önce uyuyayım en iyisi. er34po Dostum ismini çok duyuyorum burada bu yazıya da bir bakıver fikrini almış olayım tanışmışta olayım

Eğitim sistemi bir değişse, belki bir şeyler yolunda gider

''Kaybettim! artık hayatta tutunacak hiç bir dalım kalmadı'' deyip hayatına son vermek midir? ''Kaybettim! ama tekrar geri kazanabilirim'' deyip hayata 4 elle sarılıp ''kaybettiklerimi geri alabilirim'' demek midir? İster maddi ister manevi, hiç fark etmez. Şu kazanma olayına gelirsek : Evet, insan oğlu kazanmak için mutlaka bazı bedeller ödemek zorunda... Bu bedel, kimisi için yalnızca bileğinin emeği, kimisi için ise yaşamak için öldür, veya doymak için aç bırak taktiğidir. Burayı açmama gerek yok sanırım, zaten anlaşılmayacak bi tarafı yok. Mevcut olanı kaybetmek... Bu aslında hayatın sonu demek değildir. Evet, insanın gözünü bi açmada her şeyin yok olduğunu görmek, asla dayanılacak bir durum olmayacaktır, ama bu yine de hayatın artık bittiği anlamına gelmez. Böyle bir düşünce bana göre ikinci bi zayıf noktadır yani ikinci kez yapılacak olan hata demektir. Hayat, biz ancak toprağa gömüldüğümüzde son bulur. Kaybedilen ister maddi ister manevi olsun, her şekil geri kazanılır.

Ölmek iyidir aslında. Hiç sıkıntın sitresin kalmıyor. Şimdi YGS telaşı var 1 günde 5 tane derse çalışıyorum. Kafa kalmıyor kendime zaman ayıramıyorum.

Diğer düşündüğünüz gibi kişisel gelişim olayları bence yalanın daniskasıdır. Kimse hiç bir şey kaybetmeden bir şey kazanamaz. Her şeyinizi kaybederseniz her şeyi kazanabilirsiniz. Kimse dibe vurmak istemez çünkü herkes kazanacaklarını değil kaybedeceklerini düşünüyor. Buralarda, okulda, fb gibi saçma platformlarda bir şeyler elde etmek istediğini söyleyen elemanlar, bir şeyleri feda etmezseniz hiçbir şey kazanamayacaksınız. @er36po, @Neşeli Enginar hocam her yere etiketliyoruz sizi kusura bakmayı verin. Ne düşündüğünüzü merak ediyorum

Size katılıyorum çünkü hayatta bir şeyler kaybetmeden pek çok şey kazanılabiliyor.

Yeniden başlamak diye bir şey yoktur her şey seninle birlikte gelir, senin adınla anılır battığın ve çıktığın kişisel gelişime ben de inanman zararını gördükten sonra. Hayat kumuşsan, sevdiklerin varsa, yaşantını bi' düzene sokmuşsan neyin kumarını oynayacaksın?

Allah canını almasın, benim de kafamı karıştırdın Düşünüyorum... düşünüyorum... Dur, şöyle bi cevap vereyim: ''Her Şey'' her şey demektir. ''Genelde'' olsa haydi neyse. ''Her şey'' kısmını geçtikten sonra hemfikiriz aslında. Fakat, Evden İşe- işten eve olayı ancak Çitanın Ceylan avı bıraktığı gün son bulur! Ha yok, ben işin alaveresine gidip enayi sırtında geçinirim, der iseniz, evet, bu da mümkündür. Yoksa bol paralı-rahat bi hayatın ömür boyu sarf edilen çaba ile elde edildiğini bilmediğinizi sanmıyorum. 10 sene çalıştın çabaladın ve ''dur 1 sene de yan gelip yatayım'' dediğiniz an, o 10 sene harcadığınız çabayı unutun. çünkü o artık midenizde. Kaybetme korkusu İnsanların genelinde var mı? Evet var. Eğer bu korku olmasaydı insanlar Zombiler gibi birbirlerini yerler miydi sanıyorsunuz.

Hayat bir çok şey yapılabilecek kadar uzun, tek bir hayatta yatırım yapmak için fazla kısadır. Bakınız, kimse çalışmamalı demiyorum. Elbette "enayi sırtı"nda da geçinirsiniz, ki ne demek bilmiyorum, banklarda yatıp kalkmak olarak okuyorum, ancak olması gerekenin bu olduğunu söylemiyorum, ki zaten olması gerekeni anlatmaya çalıştığım da meçhul. Çita elbet ceylanı avlasın hocam, ceylan derisi bir kaban da yapsın kendisine, hakkıdır! Ancak insanlar ile hayvanlar arasında bir fark vardır ki, insanlar dibi görünmeyen bir kuyu gibidir, hayvanlar dümdüz bir çayır çimen... İnsanlar komplike varlıklar ve de yorumlamaları çok farklı işliyor. Hayvanlar genel olarak sadece hayatta kalmayı düşünürken, bu bir insanın düşündüğü en son şeydir. Dolayısıyla bir insanın düşündüğü tek şey karnını doyurmak değildir, çitaların aksine Bir insan dilediklerini yapmak için çalışmalıdır. Yani eğer bir kişi, bir şirket kurup parayı avucuna almak istiyorsa, elbette yapması gereken budur ancak; eğer bir insanın istediği şey bir doktor olup tüm hastalıkları iyileştirmek de , buna rağmen hala para peşinde ise, 10 sene çalışıp çalışmaması ne ifade eder ki? En nihayetinde yaptığı hiçbir şeyin kendi için bir anlamı yok, böyle bir hayatı kim niye istesin ki? Bak yine beynim bulandı. Bu arada kaybetme korkusu olmayınca insanlar birbirine girmezdi herhalde. Ama o bambaşka bir olay. Bu arada inançsız olmanız bir durumu değiştirmiyor kral hocam. Ayrıca yazdıklarımda özellikle dini durumlardan uzak durmaya çalıştım... Ayrıca kimse kendini dibe vuramaz zaten. Yok öle bir şey yani. Ama biz oldu diyoruz işte.

İnsan elindekilerin değerini gerçekten kaybedince anlıyor Erkan abi. Ancak kaybedilen her şeyin kazanılabileceğine asla inanmıyorum. Hayat tecrübelerine ve kişiliğine, bilgine ve fikirlerine saygım sonsuz. Kaldı ki bu hayatta acı denilebilecek hiçbir ama hiçbir şey de yaşamadım, hayat benim için hep güllük gülistanlıktı, etrafıma baktığımda halime şükrediyorum her defasında. Karıymış, kızmış bunlar zaten hava civa, doğanın kanunda yazıyor zaten bunlar Ama şu noktada inanılmaz derecede haklısın ki o da şu ; "Kaybettiklerimizin ardından kendini kaybetmektir asıl kayıp olan şey" Daha ben 3 gün önce her zamanki bisikletçime gittiğimde karşımda yine aynı kişiler vardı. 1 gün önce neyse 1 gün sonra da gördüğüm kişiler aynı kişilerdi. Ama aralarından birinin, yarım saattir aralıksız bisiklet üzerine konuştuğumuz birinin daha dün gece babası kendini evlerinin bahçesindeki ağaca asmıştı. Allah Allah dedim, acaba şakamı? Nasıl bu kadar güçlü olabilir bir insan? Ağlaması gerekmiyor mu? Acaba fazla ağlamaktan kafayı mı yedi? Ama işte dışarıdan zayıf gördüğün insanlar kendi içlerinde sanıldığından çok daha güçlüler. Hayata 4 elle sarılmak diye ben buna diyorum. Giden gitmiştir, babası bir daha gelmeyecek. Babasını bir daha geri kazanamayacak. Aradan geçen zamanı bir daha geri kazanamayacak. Ama o andan itibaren sahip olduğu zamanı, kendine eziyet ederek geçirmeyecek. Bu konudaki şahsi tezim şudur : İnsan her şeyini kaybederse, sahip olduklarının kıymetini gerçekten anlar ancak asla geri kazanabileceğinin garantisi yoktur. Umarım sizinle aynı fikirdeyimdir.

Bahsettiğim sadece ev araba gibi şeyler değildir. Hatta neredeyse onları hiç kastetmedim. Şimdi diyeceksiniz "Daha 15 yaşındasın velet nereden biliyorsun?", demeyin. Tüm arkadaşlarımın beni yapmadığım bir disiplin suçtan ötürü sorumlu tutması ve disipline gittiğim zamandan beri arkadaşlarımın sayısı bir elin parmağını geçmez. Kaybedecek hiçbir şeyiniz kalmadığında, bu durumdan ötürü hiçbir korku yaşamazsınız. Bilhassa aile, sevdiğiniz insanlar konusu böyledir. Öte yandan, her şeyi kazanmak, yeni sayfa açmak mutlu olmak anlamına gelmiyor. Ayrıca mutlu olmak da bir düzene bağlı kalmak değil, güven hissinden kaynaklanır genelde. Ancak düzen hassas ve bir o kadar da kısıtlayıcıdır. Dolayısıyla herhangi bir düzene bağlıyken mutlu olmak işkence gibi olmalıdır. Her şeyini kaybetmiş bir insan düzenden de, güven ihtiyacından da yoksundur. Haliyle bu kişinin, büyük ihtimalle, mutluluğuna yön veren şeyler kendi kişisel istek ve arzularıdır. Tabi ki her şeyini kaybetmiş bir insandan bahsediyorsak, bu kişinin bağlı kaldığı bir etken de bulunmadığından kaynaklı, gerçekte ne yapmak istediğini de keşfedebilmesi en büyük ihtimaldir zannımca. Her şeyini kaybeden birisinin ayakta duracak mecalinin kalmaması gerçekten boş bir adam olduğunu göstermez mi? Yani hayatındaki tüm istekleri kendinden başka şeylere bağlı bir adam, varlık içinde yaşadığı zaman gerçekten kendi için, yapmak istedikleri için yaşamış mıdır? Sanmıyorum

@Qwerty delisi, enayi sırtı, bankalardan yatıp kalkma ya da benzeri mesleklerden ibaret değil. Çita Ceylan olayı da örnekti. Rahat bir hayat, dilediğini alabilmek için ömrü boyunca mücadele etmek gerekmektedir. @English Teacher, ''Dibe vurmak eğer her şeyi kaybetmekse yeni bir sayfa açmak imkansız.'' Buna kişiye göre değişir demek daha doğru olur. ''Artık bitti'' deyip dünyadan elini çekip hayatına son verenleri de ''Yeniden başarabilirim'' diyenleri de görmeniz, duymanız mümkündür şu hayatta. Bunun inançla alakası var mı diye soracak olursanız, evet, bence var. Tanışmasına tanışalım da, tanışma teklifiniz de avatarınız gibi alaycı olmuş dostum.

Ya geçeceksiniz bunları kardeşim Sen önce her şey nasıl kaybedilir bunu bir araştır. Her şeyini kaybedersen ayakta duracak mecalin kalmaz, her şeyini kaybedersen yaşamak için bir sebebin kalmaz, her şeyini kaybedersen kendini de kaybedersin. Sizin her şeyiniz sahip olduğunuz ev, araba veya paradan ibaret ise evet, tekrardan kazanabilirsiniz. Kader denilen, talih denilen bir şey vardır. Talihin kötü ise ne kadar çabalasan da çok ileri götürmez seni hayat, kiminin ise bahtı iyidir, az çabalar ama hayat onu çok ilerilere atar? Daha doğduğun ilk andan itibaren şans faktöründen %9999 etkilenirsin. Her insan çabalayarak kazanabilir ancak hayat kimini 10X öteye zıplatır kimini başka yerlerde zıplatır

Çok fazla resmi görünmeyi sevmem Ama alaycı gibi görünmek istemedim yanlış anlamayın da

Aklıma FMA geldi. Abartı şeyleri katmadığımız sürece katılıyorum bu görüşe

Konuyu ne kadar dikkatli okudun bilmiyorum ancak arkadaş tam tersini anlatıyor

Anlatmak istediğim şeyi anlatamamışım. Bakınız efem, elbette kaybedilen her şey geri kazanılamaz, ancak bahsettiğim durum bununla ilgili değil. Öte yandan, "her şey"den kastımı açıklayayım kavram karmaşası daha da büyümeden. Her şey demek; istediğiniz her şey demektir. Aç gözlü bir insan "önünde göremediği her şey"i ister. Daha doyumlu bir insan da ne istediğini bilir ama, bakmayın siz, istediklerini aldıktan sonra daha çok ister. Dolayısıyla insanlar aç gözlüdür ancak, değinmek istediğim nokta bu değil tabi. Kaybedilenleri geri kazanma isteği de geride bıraktığınız güvenlik hissiyatına geri dönme isteğinden ötürüdür ki, ölünce eğer, öteki dünya hesaplarını falan hesaba katmaz isek, herhangi bir isteğiniz kalmaz. Zira her şeyi beynimiz sayesinde gerçekleştiriyoruz ve bunların bir çoğu şuan için bilimsel olarak anlamsız bir yaşama isteğinden ötürüdür. Bu eleman ölünce her şey biter. Yani ciddi manada yok olursunuz ve sanıldığı üzere korkulacak bir şey değildir, tekrar edeyim; öteki dünya olayını hesaba katmaz isek, çünkü tüm algılarımız, korkularımız, mutluluğumuz beynimizde dalgalanan bir yaşam isteğinden kaynaklanıyor. Toparlayayım, eğer camdan oluşmadığınızı, üzerinize toprak atılmadığı sürece hiçbir şeyin bitmediğini kavrarsanız, her şeyi kazanabilirsiniz. Ölen babanızı hayata geri döndüremezsiniz, bu bir gerçek ancak bunu bir saplantı haline getirip her şeyi unutup ağıt yakmak sapıklıktır zira siz kendi hayatınızı yaşarsınız. Bunun dışında tüm ömrümüzü besi hayvanları gibi işten eve, evden işe geçirmek de saplantılı, aptalca ve anlamsız bir hayattır. Bu şekilde yaşayacağıma 40 sene dolu dolu yaşamayı tercih ederim. Tabiki bunu yazdıktan sonra yarın okulda yazılı kağıdını yırtıp gözetmene " JUST DO IT!" diye bağıracağım. Orası ayrı bir kafa ayarı konusu tabisi. El-Özet'Ül Guddüs: Yazar aslında ne demek istiyor kısmı: Kazanabileceğimiz şeyleri kazanamamızın sebebi kaybedeceklerimizi fazla düşünmemizdir. Tüm bunlardan en kestirme kaçamak yapmanın yolu ise dibe vurmaktır. Kaybedecek bir şey yoksa, kazanamayacağınız hiçbir şey yoktur! Konuyu toparlamak için kendimi yırttım ama anlatmak istediğim çok basit bir şey. Azcık dağılmış olabilir