5 gün önce ameliyat geçirdim. Risk daima vardır ameliyatta. İnan bana, canına ufak bir sorun değince, dönüşünde hayattan zevk alıyorsun Kişisel bazlı konuşuyorum, asla alınmayın. Bana kaşınıyorum gibi geliyor. Ki ben ciddi anlamda kendimce çok şükreden, kimseye bir şey demeyen biriyim

Eğer sıkılıyorsan her gün ahır gibi sınıflara giden okuldan hiç bir şey öğrenmeyip YouTube dan konuları öğrenip zorunlu olarak okula gidenleri düşün

Son açık öğretim habelerinden sonra moralim çok bozuldu yarın işe gideceğim ama uyuyamıyorum.

Kaç yaşındasın bilmiyorum. Ya ergenlik yaşıyorsun kardeşim ya da ergenlik dönemini atlatamamışsın hepsi bu. Maddi zorluk görmemişsin o yüzden girdiğin hiçbir işte tutunamazsın. Okuduğum kadarı ile ailen tarafından sana bir sorumluluk yüklenmemiş olarak görüyorum. Ailenin yapmadığını, sen kendine yap ve kendine bir hedef belirleyerek sorumluluk edin. Tabi ilk önce maddi zorluk çekmen gerekiyor. Ailenden gelen bir gelirin var ise, onu terket ve 0'dan başla, ben ne yapabiliyorum diye. Hayatın manevi değil maddi zorluğunu görünce inan bana sıkılmayı, daralmayı ikinci plana atıp, girdiğin her işte yövmiyeni veya maaşını düşüneceksin. Hayat, sandığından daha zor ve bir an önce kendine bir hedef belirle.

Yok hayır estağfurullah gerçek manada teşekkür etmek istemiştim.

Ben 15 yaşımdan beri her yaz çalışıp kendi kendime yetmeye çalışan biriyim. Ailem zengin değil ve bana verilen en küçük paranın bile lafı yapılır.

Güzel arkadaşıma güzel tavsiye vermek isterim tabiki, Lol oynamassan geçer. İyi sosyaller.

Teşekkür ederim.

Kral bu mevzuda belirli bir kaç etken var mümkünse hepsinden ayrı ayrı kısaca söz etmek istiyorum: Öncelikle 19 yaşındasın ve çoğu insan garip şekilde "19 yaşına geldim 20 yaşına geldim hala benden bir şey olmadı" gibi bir düşünce haline girebiliyor. Ancak hayat açısından çoğu insan bu yaşlarda ilk defa özgürlüğünü, sınırlarını, hayallerini ve hedeflerini keşfediyor. 18 yaş için ya da daha doğrusu liseden mezun olduğun an için insanın asıl doğduğu an diyebiliriz. Eğer böyle bir düşünce yapısından ötürü canın sıkkınsa "daha 1 yaşındayım zamanla ne olduğumu anlayacağız artık" tarzı bir kafa yapısına geçmen işine gelebilir. İkinci olarak, uğraşsızlık insanda en büyük bunalımı yaratır. İnsanın bir uğraşa ihtiyacı var ve bu uğraşın ille de sana para kazandıracak veya kas kütlesi katacak bir şey olmasına gerek yok. He tabii başka bir uğraş yerine borsada teknik analiz öğrenmek olsun başka bir meslek öğrenmek olsun veya vücudunu geliştirmek gibi bir dövüş sporu öğrenmek gibi şeyler olsun bunlara vakit ayırmak çok işine yarar. Ama bazen gidip kendine izlenecek filmlerden bir liste koyup bunları bitirmeye kafayı takmak, bilgisayara kaliteli hikayeli oyunları indirip onları deneyimlemeye kafayı takmak, hatta lolde belli bir dereceye ulaşmaya kafayı takmak bile senin için bir hedef olabilir ve bu hissiyattan kısa süreli de olsa uzaklaştırabilir. Yine de sen olabildiğince hayatın içinden uğraşlar bulmaya çalış. Müzik de olur, spor da olur, edebiyat da olur, meslek de olur. Yeter ki ilgini çeken bir uğraşta ulaşılabilir bir hedefin olsun. Son olarak, benim üniversitem 1 sene daha uzadı ve şimdi 5. senesine giriyorum ancak şimdiye kadar okuduğum 4 senenin 2 senesi uzaktan eğitime gitti, 1 sene de ben tamamen saldım hiç gitmedim. Şu an sınıfımdaki hiç kimseyi tanımadan mezun oluyorum, bazı arkadaş gruplarına da giremedim ilk senemde biraz fazla çekingendim ama bu çekingenliğimi üzerimden attığım zaman da üniversiteye gitmek nasip olmadı. Yine de üniversitenin dışından çok farklı yerlerden başka arkadaşlar edindim, o yüzden üniversiteyi çok gözünde büyütmemek ve bir şeylerin düzelmesini buraya bağlamamak da önemli. Bu sıkkınlık eninde sonunda geçecek, ancak başka bir şey veya başka biri sayesinde değil sana bağlı olarak gidecek. Geçmesini beklemek bir işe yaramıyor, sadece daha uzun süre bununla yaşarsın. Hayatta şu an hiç beklemediğim bir yerdeyim, bulunduğum konumu değiştirmem mümkün değil ama buna uyum sağlayıp daha mutlu olacağım diğer kısımlara ufaktan da olsa geçebilmek yine benim elimde. Umarım sen de daha keyif aldığın bir yaşam tarzına geçersin. Kendine iyi bak.

Ben de değilim. Türkiye hayatı çok stresli.

Hayat bu hocam inişler ve çıkışlar olur. Ayak uyduramazsan maalesef mutsuz kalırsın hep.

Güzel kardeşim belki bu yaşlarına özel olabilir. Tabi ki ülke şartlarına çok bağlı bu durum ama eğlenebileceğin, aktivite yapabileceğin tarzlar ara. Spor yap mesela, bilmiyorum bütçeni tabi. En kötü sahilde yürü. Sabah saatini kur, yemek düzenini değiştir. Bir hedef koy. Hayatta ki en zor hedef, inan bana hedefsizlik.

Çok doğru ama tam tersi etki de olabilir.

Özeti bu aslında 'hayat bu hocam' Çok takmamak lazım yoksa valla sonuç hep kötü

Ben hala anlayamadım değerini.

Çabalayıp başaramadığımı düşünüyorum.

Benim anlatmak istediğim durum farklı, senin anladığın durum farklı. Sorumluluk sahibi olması gerektiğini ve hayatta hedefi olmadan yaşayamayacağını dile getirip anlatmaya çalıştım. Bir konuyu anlamadan başkasına cevap vermemen gerekir. Hele konu sahibi değilsen seni ilgilendiren bir durum değildir. Herkes özgürce fikrini ve deneyimlerini beyan edebilir. Herkesin kafası uyuşacak diye bir kaide yok. Bu arada noktalama ve yazım hatalarını göz ardı ediyorum. İyi haftalar dilerim.

Öncelikle iyi sosyaller. Ben birkaç ay önce işe girdim 2-3 hafta çalıştım çıktım. Çalışamadım sanki ruhum daralıyormuş gibi hissettim. Spora yazıldım 3-5 gün gittim geri kalanını gidemedim. Aylardır evde oturup LoL oynuyorum birkaç haftaya üniversiteye gideceğim ama ne heyecan ne heves var. Sigarayı her gün bırakacağım diyorum kendime ama hiçbir zaman bırakamıyorum. Hayat sanki ellerimden gidiyor ve tutamıyormuş gibi hissediyorum. Sizin hayatlarınız nasıl gidiyor memnun musunuz yaşadığınız hayattan? Ben değilim.

Çok sevdiğim bir sevgilim var ama bu sıralar çok soğuk hissediyorum sevgilime karşı. Sevgim azalmadı ben azaldım.

Bir kıza aşık ol bak nasıl şenleniyor hayatın.

Bende 2 yıldır sevgilimle beraberim ne olursa olsun birbirimizden vazgeçmedik. Bahsettiğim konu bu değil. Yanlış insan diye yorum yapmak doğru değil!!

Teşekkür edip kenara çekilme bence. Psikolojik destek almak yanlış ya da ayıp bir şey değildir her ne kadar bizim toplumda en küçük şeyler "manyak, deli" gibi damgalanıyor olsa da çok umursama bu gibi şeyleri. İnsanların ne dediği ve düşündüğü değil, senin kararların önemli olan. Probleminin çözümünün Sosyal'de olduğunu düşünmüyorum. Gerçekten 2-3 aylık bir danışmanlık ile kendin için çok büyük adımlar atabilrsin.

Daha çok gençsin. Yeni bir şeyler dene. Yeni bir hobi edin, sağı solu gez, birileriyle tanış. Hayatına bir amaç ve anlam kat. Bir yerde gönüllü ol ya da kendine bir hedef belirle ve özellikle hayatındaki stresi azalt. Düzenli spor ve egzersiz yapmaya çalış ve bunu devam ettir. En önemlisi, kendine olan saygın hep aklında olsun. Özgüvenli ol. Kendinle gurur duy ve kendine dair sevdiğin şeylere daha fazla odaklanıp, olumlu düşüncelere daha fazla odaklanmaya çalış.

Öyleyse çareyi doğru yerde aramıyorsun. Psikolojik danışmanlık almanı öneririm.

Haklısın bende de öyle olmuştu.

Birkaç haftaya üniversiteye gideceğim demişsin ama yaş kaç?

Bana sıkıcı gelmiyor. Daha 18 yaşındayım ve fotoğraftaki arkadaşın içinde neler var neler. İçerisinde keşfedilecek çok şey var bu arkadaşın. O yüzden bana sıkıcı gelmiyor.

Benim de senden farkım yok. Ben de aynı durumdayım. Ama bir farkla, ben ailemden 5 kuruş bile para almadım. Bende senin gibi kendi yağımla kavruluyorum. Başarılar ve kolaylıklar dilerim.

Bir süreliğine Dosya Ekleri 28336795_1846741988957381_3504516042559197721_o. jpg 90,1 KB · Görüntüleme: 21

Bu işlerin maddi zorlukla hiçbie alakası olmadiğını düşünüyorum konuyu açan arkadaş tükenmiş ve hayattan bıkmış ama sen diyorsun ki biraz maddi sıkıntı çek bunun çözümünün bu olmadığını düşünüyorum ergenliklede alakası olduğunu sanmıyoeum hixbir zaman maddi sıkıntı çekmedim ne ergenlikte ne daha sonra yine de hayattan her zaman keyif aldım ayrıca girdiği her işte maaşını düşünmesi mutluluk kaynagı mı?