Arkadaşlar uzun uzun yazmayacağımm, 18 yaşında sosyal fobisi olan yalnız birisiyim, hem de çok yalnız. Benim sosyal fobim vardı, ablamla dışarıya çıka çıka alıştım biraz ama tek başıma hala çıkamıyordum. Neyse, spora gitmeye falan başladık. İyice alışmıştım insanlara, umurumda değildi çoğu şey ama spor bitti, ablam da çalışmaya başladı, ben tekrardan evde zaman geçirmeye başladım. Yaklaşık 2 ay sonunda tekrardan sosyal fobim oluştu, zaten üstüne gide gide kendimce zar zor aşmıştım, artık hiç uğraşmak istemiyorum, kendimi teselli ediyordum. Psikologa gideriz, düzelir zamanla falan diye geçen gün şans eseri eski bir arkadaşımı gördüm en son 3 sene önce konuştuğum, cidden yıkıldım. Çocuk kendini geliştirmiş, sevgilisi falan da var ve geziyorlardı, ben ise evden çıkmayan birisiyim. Bu arada şunu biliyorum, bu yazdıklarım kimsenin umurunda olmayacak, herkes ne dertler var, boş ver deyip geçecek ama hapis hayatı yaşıyor gibiyim ve geçen gün bir depresyon testi yaptım. 100 üzerinden 61 çıktı, ağır depresyondaymışım, çok yalnız hissediyorum, çok...

Tavsiye çok iyi bir gün deneyeceğim.

En güzel yaşlarımızdayız şu an. Sınav kaygın yoksa al dostlarını, atlayın arabaya alın içkinizi güzel manzara karşısında hoş sohbetten güzeli yoktur. Eğer para sıkıntın da yoksa mis gibi oluyor. Ağustos-Eylül akşamları da en güzel zamanlar bu anlar için. Nerede oturuyorsun bu arada?

Çok tavsiye ederim biz 2 kişi çıktık ama tek de olur işi bildikten sonra. Tek sıkıntısı hava durumuna bak yağmurlu falansa sıkıntı olabilir. Tabi hangi ilde bilmiyorum ama illa vardır civarında. Memlekette ise biraz daha tırmansak ayılarla yüzleşeceğimiz korkusundan ilerleyememiştik yollar falan kabalaşmıştı.

Öyle örnek verdim, 2 kişi gideriz bıçak falan hallederiz bakalım. Sağ olasın fikrin için.

Ne anlamı kaldı öyle @Furkan Demirkıran yukarıda yazdığıma dikkat et yeter gerisini kendin halledersin. Çantanda düdük fener ve çakmak bulunsun elinde de kamp bıçağı. Eğer orman böyle ıssız ve sıkıntı bir bölgedeyse yanınızda ağır kokan et, yemek, falan götürmeyin. Gerisi sizde zaten üç dört kişi bir sıkıntı çıkmaz. Çıkarsa da bir şekilde halledersiniz. Keşif iyidir, bol bol keşif.

Böyle bir olay da ne denir bilemiyorum ama ben buradayım veya sosyal medya vs. şeylerden istersen konuşuruz dertleşiriz. Takma kafaya ama dışarı çık gez dolaş insanlarla iletişim kurmaya çalış.

Kanka aynı durumdayız 3 Kişi ile konuşuyorum hiç arkadaşım yok, gerçekten hiç arkadaşım yok sıfır. Annem, Babam ve Kardeşim ile konuşuyorum sadece okuluma odaklanmış durumdayım her gün araştırıyorum. Tek gittiğim yer spor ama emin ol ben de utanıyorum. Besyo okuyorum ve cılız bir şekilde girmek istemiyorum o parkur sınavlarına. Bir yandan spora gidiyor beslenmeme dikkat ediyor bir yandan her gün en az 5-6 Saat araştırıyorum okuyorum kendimi geliştiriyorum. İnsanlara ihtiyacım yok mu? Var. Bazen konuşacak birilerini arıyor insan. Şuan önemli olan kendimi geliştirmem, dışarda takılmalarım falan geleceğimi şekillendirmeyecek hepsi anlık haz. İleride kariyerimi elime alınca bol bol arkadaşım olur diye düşünüyorum. Olmazsa da umurumda değil yalnızlık güzel bence, kafamı ütüleyen yok. Not : Ben de 18 Yaşındayım. Onedio'da test yaptım bana da bu sonuç çıktı.

Kime ihtiyacın var? Kendinden başka. Al çantanı, hamağını, bıçağını. Çık dağa. Yaban hayatı ile yüzleş tavsiye ederim bak bir bakmışsın döndükten sonra başka bir insan olmuşsun. Ha olur da birilerine denk gelirsen de yordam öğrenirsin.

Arkadaş veya kuzenlerimle giderimde sen daha önceden gitmişsin bana ormanda vereceğin taktik, tavsiye, vs. gibi şeyler var mı? Hani şöyle yap diye şunu unutma.