Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Hayatım boyunca çok kötü hayat yaşadım ama benden daha kötü yaşayanlar da vardır. Psikolojim yerimde değil dunya benım uzerıme gelıyor ne sanalda ne hayatta doğru dürüst arkadaşım dıyecek kımse yok. Derdımı tasamı anlatacak kimse yok. Annemın yanında kalıyorum zor hayat yaşıyoruz ama çok şükür geçınebılıyoruz annem olmasa sanırım ne yapacgımı bılemem. Burnumdan ameliyat olacağım sarı sıvı akıyor. Belımde sıkıntı var, bacagımda sıkıntılar var. Sol omuzmda damar sıkışılıgı ve fıtık var. Ama yine de bir şekilde hayattan zevk almaya çalışıyorum, mutlu olmaya çalışıyorum. Yardım etmeye mutlu olmaya yakınımdaki insanları mutlu etmeye çalışıyorum.

Eksiklerimi tamamlıyor, olanların bakımını yapıyor, dökülenleri topluyor, gereksizleri atıyor, ardıma bir önüme kırkbir defa bakıyor, biteviye ilerliyorum. Mutluluk değil de bir tatmin duygusu var elimde.

Hero 27 Ekim 2021 #19 @hergeceaglıyorum

Sebebi TR. Aylık 15k kazanan dükkan sahibi tanıdığım bile memnun olmayıp topuklayarak kaçtıysa sorun ülkededir diye düşünüyorum.

Ama spora gidebiliyorsun. Bazılarımız durumu olmadığı için bırakmak zorunda kalıyor.

Durumumu açıklayacak bir cümle: Doğacak başka ülke mi bulamadın?

Berbat durumdayım.

Vergi.

Dersler, ödevler, aile baskısı.

Hayatta kalma çabası.

Hayatım son iki aydır oldukça iyi gidiyor mutluyum huzurluyum.

Hero 27 Ekim 2021

Monoton.

Türkiye'nin ne durumda olduğunu merak ediyorum. kimisinin keyfi yerine sanki paşa torunu gibi kimisi ise açlıktan ölecek gibi. Siz ne durumdasınız? 1 Durumunuzu bir cümle de özetleyin. 2 Detaylı şekilde hayatınızı anlatabilirsiniz. Ben: 1 Neden bu dünyaya geldim ki? 2 Hayatım hiç iyi geçmiyor. Sanki hayatımdan 10 yıl çalışmış gibi. Herkese kötülük yapmışımda herkes benden intikam alıyor gibi her taraftan bir şey oluyor. Okulumu sevmiyorum. Okuldaki insanları da sevmiyorum. Sizi tanımasam bile okulumdakinlerden daha iyisiniz. Geçim derdine kafayı taktım. İnternet ne kadar muazzam olsa da benim istediklerimi karşılamıyor. Neredeyse hiçbir içeriği tam olarak sevemiyorum. Hep bir kusur görüyorum. Bir tane bile idolüm örnek aldığım biri yok. Sanki bambaşka, daha beter bir evrenin içine girmiş gibiyim. Bu birkaç yılda önceden yaşamadığım kadar acı çektim. Delirdiğimi de düşünüyorum ara sıra. Sanki beynim bozulmuş gibi. Eskisi gibi beynimin çalışmadığını düşünüyorum. İntihar eşiğine gelmiş birinin nasıl hissettiğini biliyorum. Sanki bir kuyuya düşmüş gibisin. Sadece dimdik yukarı bakarsan küçücük bir ışık görebiliyorsun ama kafanı kaldıracak durumda değilsin. Çünkü bıkmışsın yorulmuşsun. Ve doğal olarak herkes gibi yalnızım. Üstüne ders çalışamıyorum. Şu an en çok istediğim şey başarılı olup bir iş bulup maaşlı olmak. Eğer benim gibi durumda isen lütfen sende yaz. Belki sebebini bulabiliriz.

Coğrafya kaderdir. Bu kadar diyebilirim.

Neden çok önemli deyilsen anlatabılırmsın

Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et Kendi hayatımda herhangi bir olumsuzluk yokken ülkenin içinde bulunduğu durum yüzünden olumsuzluklar yaşıyorum. Aslında Türkiye'de yaşamasam mis gibi bir hayatım var.

Hayatım yok.

Ne açlıktan ölüyorum, ne de paşa torunu gibi yaşıyorum, hayatta kalmaya çalışıyorum. Standart iş ev rutini her gün.

Aynı döngüyü tekrarlıyorum. Okula git, eve gel, bilgisayara bak, yemek ye, spora git, uyu ve tekrarla.

Bir döngünün içinde sıkıştım sanırım ödevleri yap, okula git, eve gel, biraz dışarı çık, saat akşam 9 da tekrar eve gel, bilgisayar oyna ödevleri yap, uyu.

@hergeceaglıyorum

Onlar atlatılır canını sıkma işe gırınce daha fazla olacakç.

Durumum: @hergeceaglıyorum

Okul git gel bilgisayar. Okul git gel bilgisayar. Hayatım bu şekilde. Benim hayatımı yaşamak ister miydiniz? Arkadaşlarımla sadece bilgisayardan konuşuyorum ve sadece okulda sosyalleşebiliyorum. Oturduğum yer şehrin dışında bir bölge olduğundan burada arkadaşlarım yok ama etrafımda kafe gibi yerler var. Maddi durumda problemim yok dediğim gibi sosyal hayatım yok. Motor alma hayalindeyim ama daha 1 yıl var A1 ehliyet için. Hayatım kısacası döngüye girdi ve her gün bu şekilde geçiyor. Bende alıştım aslında mutluyum diyebilirim. 1 cümleyle açıklamak gerekirse gelecekten umut bekliyorum ve sanırım asosyalim.

Yorucu terletici sinirli ve hep baskılı.

Dün kuzenim ziyarete geldiği Türkiye'den Kanada'ya gitti. Ben ise hala Türkiye'deyim. Hayatım böyle gidiyor işte.