Merhaba dostum, anksiyete bozukluğu yaşıyorsun. Son zamanlarda seni hırpalayacak veya çok üzecek bir durum yaşadın mı?

Umarım yakında düzelir. Yoksa gidebilirim doktora. biraz önce eve yeni geldim. Şuanlık yok ama yarın gene gelecek biliyorum.

Malesef kedileri küçüklükden beri çok bilirim ama eve alamam. Düzelmeye çalışıyorum. Yarın göreceğim devam ediyor mu sorunlar diye.

7 senedir aynılarını yaşıyorum.

Şu günlerde ben de böyleyim. Kendiliğinden geçer belki. Çünkü nedenini bilmediğimiz için tam olarak anlatamıyoruz da problemimizi

Şu an yaptığınız her şeyi geçici olarak bir anda bırakıp farklı şeylere yönelin, işe yarama ihtimali var. Mesela çok parçlaı yapbozlar yapın, yemek pişirin/öğrenin, yeni dil öğrenmeye çalışın.

Bilmem. Uzun zamandır evde olan arkadaşlarım da böyle hissediyor.

Adam soru sormuş sen ne alaka diyorsun. Pozitif olman gerekmez mi? Gerçi ruh haline göre değişir cevapların o ayrı. Alınma can sıkıntın var pozitif düşünmen lazım. İnsanlarla fazla uğraşırsan can sıkıntın olur normal. Kedi evlat edinebilirsin.

Psikoloğa gitmenizi öneririm.

Olur öyle arada.

Bu nasıl bir yanıttır arkadaş, hangi zihniyetle yazmışım bunu

Klostrofobi olabilir mi? Dışarıya çıkmayı deneyin.

Şuan az az da olsa devam ediyor. 1 haftayı geçti.

Merhaba arkadaşlar, buyurun konuya: Ruhsal sıkıntı nedir ve nasıl aşılır? Merhaba arkadaşlar. Bugün sizlere öncelikle içinizde oluşan tarifi zor can sıkıntısını açıklayacağım, daha sonra ise bunun için neler yapabilirsiniz onlardan bahsedeceğim. Bu bilgiler tamamen şahsıma ait olup çok büyük düzeyde işe yarayabileceğini tezahür ediyorum. Can Sıkıntısının Tarifi... www.technopat.net

Varsa önerisi olan beklerim.

Benim yaptığım gibi içinize atmayın hocam. Depresyon da bir hastalık ve ilerleyince kronikleşiyor. Bence yol yakınken tıbbi destek alın. Ayrıca olumlama telkinini öneririm. Bir nebze rahatlatıyor.

Sen 7 milyar insanın büyüme sürecini anlatmışsın konuyla pek alakası yok. Dünyanın gerçekleriyle yüzleşmek nedir tam olarak? 23 yaşında biri olarak soruyorum benim 5-6 yaşlarında daha yaşadığım bu sıkıntıyı mı bana anlatacaksın? Sebebini mi söyleyeceksin? Ergenlik depresyonu veya şimdiki üniversiteli veletlerin girdiği triplerden bahsedilmiyor burda. Ömrü boyunca tripten çıkamayıp en sonunda kafasına sıkanlar var. Beyinle alakalı...

Canın sıkılıyordur.

Konuyu hortlatıyorum ancak, naptın düzeldin mi?

Umarım en yakın zamanda sıkıntılarından kurtulursun.

Sanaldan uzaklaş ailenle vakit gecir ve kafandakinleri atmaya calis. Kisacasi bilincaltini kandir. Mesela onceden ben uyuyamiyordum ve cevremdekinler ben uyuyacagim flan de uyursun dediler. Bende kendimi kandirdigimin farkinda olacagim sonucta, bir sey degismeyecek diye uygulamiyordum. Ama uyguladiktan sonra yarari oldu. Kitap oku, bol bol kahve ic, cay demle yani mumkun oldugun kadar rahat olmaya calis. Bende de aynisi oluyordu. İnternet'in taahhüdü bitince kapattirdik koydeyiz şu an ve cok rahatim. Meditasyon uygulamalari var. Uyku meditasyonu yap misal. Kendini rahat birakabildigin kadar birak. Doktor flan degilim. Tibbi anlamda bu bir hastalik midir? Cozumu nasildir? Orasini bilemem ama ben boyle yaptim ve sana da oneriyorum. Umarim en kisa zamanda bu kotu durum ustunden kalkar.

Takipteyim aynısı başıma geliyor 6 aydır.

Bana da yeni yeni olmaya başladı ve durduramıyorum. Korona yüzünden evde kaldığımız günlerde başladı

Buradaki kişilerin tavsiyelerinin geçici olduğunu düşünüyorum ve sizinki bir psikolojik sorun o yüzden bunun çözümünü en iyi uzmanlar bilir, vakit kaybetmeden gidin bence.

Bende de oluyor.

Sorununuzun ne olduğunu size anlatmaya çalışayım. Bebekken dünya çok güzeldir, temel ihtiyaç ve bakım karşılandığı müddetçe kafada sorun neredeyse sıfırdır. Çocukken bu güzelliğe başka güzellikler eklenir ama yeni öğrenilen bazı olumsuzluklar da eklenir, böylece bir denge kurulur ve dünya yine çok güzeldir. Gençliğe adım atıldığında güzelliklerin yanında bazı kaygılar, bazı sorumluluklar hissedilir ama dünya yine çok güzeldir. Gençliğin zirvesine gelindiğinde güzel olarak bildiğiniz, yaşadığınız bir çok şeyin pek öyle olmadığı hissi oluşur. İşte tam olarak tanımlayamadığınız bu his sizde bir boşluk ve belirsiz sıkıntı oluşturur. Çünkü dünyanın gerçekleriyle yüzleşmek üzeresiniz. Aile gibi gördüğünüz arkadaşların aslında öyle olmadığı, dost bildiklerinizin aslında çıkardan ibaret olduğunu ve ayakta kalmak için savaşa hazırlanmak zorunda kaldığınızın duygularıyla baş başa kalırsınız. Bu herkeste olan ama herkeste farklı seyreden genelde kısa bir süreçten ibarettir. Artık yaşamın zorluklarıyla ve sorumluluklarıyla yüzleştiğiniz için bunu sorun etmek yerine yaşam savaşını en iyi şekilde verme tecrübesi kazanmaya bakmalısınız. Zira bir çokları bunun farkına varma şansına sahip olamadan yaşam savaşına plansız-programsız girerek başarısız bir ömür geçirebiliyor. O yüzden anlam veremediğiniz bu sıkıntılı dönemi aslında bir şans olarak değerlendirebilirsiniz.

Dostum tam olarak dediklerini anlıyorum. Ortalama 9 senedir belli ilaçları kullanıyorum psikiyatri önerisi ile. Bu genelde küçük yaşta farkındalık adı altında başlar, ve hayatının sonuna kadar taşıyacağın 'minör depresyon' olarak kafanda kalır. Seni hep bekler. Hep gölgen gibidir. Herkesin mutlu olduğu bir ortamda seni derinlere daldırır, gülmen gerekirken her şey boğazına düğümlenir. Bazen de panik atak ile birlikte gelir. O zaman çekilmez olur... Çok çaresiz duruma geldiğinde plan yapmayı bırakman ve akışına göre devam etmen gerekir. Psikolojik olarak seni bunaltan şeylerden uzak durmanı ve geleceği kafana takmamayı öğrenmelisin. Bizim gibilerin başka bir kurtuluşu yok sanırım... Yani bunu ben demiyorum 23 senedir peşimde olan o gölgem diyor.

Merhaba arkadaşlar. Yaklaşık 3 gün önce yavaş yavaş içimde bir ağırlık oluşmaya başladı. Hatta bazen nefes alamıyormuş gibi oluyorum. Birden derin nefes alıp hızlıca verdiğim oluyor. Ama bunu ben değil istem dışı beynim yapıyor. Kafamı dağıtmak için müzik dinliyorum arkada da oyun oynuyorum. Oyuna dalıyorum, müzik kötüyse bir anda içime ağırlık çöküyor onun şokuyla bir anda kendime gelip hemen müziği kapatıyorum. Film, dizi izlerken dalıyorum ve oradaki oyuncuya empati kuruyorum durumu kötüyse onun halini düşünüyorum ve gene bir anda içimde ağırlaşma gibi şeyler oluyor. Günden güne şiddeti artıyormuş gibi oluyor. İnsanlara bu durumumdan bahsetsem de ellerinden bir şey gelmiyor. Birkaç gün önce Amerika'da yaşamak, orada çalışmak gibi şeyler düşünüyordum. İnternet'ten videolar izliyorum. Hatta durduk yere oraya gitsem ne yaparım gibisinden düşünmeye başlıyorum. Sorularıma cevap bulamıyorum ve o soruların, soru işaretlerinin oluşturduğu ağırlık daha da bunaltıyor. İşin garibi kendi bilincimle düşünmüyorum. Bu istem dışı oluyor. Gelecek kaygısı mıdır bilemedim. Kime söylesem geç bu hayalleri gibisinden şeyler söylüyorlar ve tabii sonra o da üzüntüye sebep oluyor. Ama bu iş konusunda ciddiyim. İnsanların dediklerine alınır oldum. Bir an önce umursamadığım şeyler çok gözüme batıyor. Arkadaşlarım beni satar gibi hareketleri oluyor. Yapacağım, edeceğim diyorlar ama yapmıyorlar bile. En çok oyunda görüşüyoruz. Yaptıkları hareketler son günlerde çok gözüme batmaya başladı. Bunalma sorunları başladığından beri insanların beni ektiğini, salladığını düşünüyorum. Eğer ki içimizde varsa böyle küçük ama insanı delirten sorunları yenen yazabilirse çok sevinirim.

Ne alaka?

Burada kimse uzman değil ama bence fazla atma içine çık dışarı yapmadığın şeyler yap eğlen insan aynı şeyleri yapınca artık bir yerden sonra sıkılıyor hiçbir şeyden zevk almıyor ben eskiden çalışırken hiç sevmediğim bir patronum vardı sesini duyunca midem bulanıyordu harbi diyorum bir keresinde kusmuştum psikolojik mi bilmiyorum ama böyle olmuştu.

Hint dizileri izlemektense kendimi odaya kapatıp anksiyeteli şeklinde ölmeye razı olurum

Hocam baya aylar geçti arasından. Evet 1 ay sonra geçti ama ondan sonraki 6 ayda arada 1 günlük gelip gitti. 2021 yılında hiç yaşamadım. Şuan iyiyim.

Güzel bir yemek yiyin sonrada bol bol yatın televizyonda hint dizileri izleyerek ailenizle sohbet edin inşallah kısa sürede düzelir mutlu olursun.

İnsan duygularıyla yaşayan, zihniyle karar veren bir canlıdır. Negatif duygular ise oldukça şiddetli hissedilir ve insan bundan beslenir. Evet, duygular insanı besler. Umutsuzluk, başaramama korkusu, kendini sevememe, kendine güvenmeme, parasızlık, imkansızlık, birilerinin bir şeylere çaba sarf etmeden hemen ulaşabiliyor olduğunu görmek. Bunlar hep insanı yıpratır. Yine de her şeye rağmen umut vardır. Yapmayı en sevdiğimiz şeyleri yapalım. Ama sorumluluklardan da kaçmayalım. Daha neşeli müzik de dinleyelim, ağlayalım ve kahkaha atalım. Sınırlamayalım ruhumuzu. Zaman akıp gidiyor. İstesek de istemesek de ölüyoruz. Ruhunuz solmasın forumdaşlarım.

Çok üzecek gibi şeyler yaşamadım ama ortanın altı ve küçük boyda birikmeler oldu.

Teşekkür ederim, güzel yorum.

Bilmiyorum ama nerden başladıysa böyle ABD düşünmekden sonra başladı. Şuan araştırmayı falan bıraktım biraz daha rahatladım bırakmak çok iyi geldi. Tek güvendiğim İngilizcem. Bu konu hakkında ciddiyim ama hasta etti işte. Bugün dün gibi sabah sorunlar devam etti. Sonra geçti. Umarım bu hafta sorunları atlatırım. Gerçekden çok bunaltan hastalıklar.

Kulübe hoş geldin. Şaka bir yana yurt dışında yaşamayı düşünmeye başladığımda aynı şekilde hissetmiştim, buradaki gerçekler ile yüzleşince dumura uğruyor insan.

Seninki depresyona gitmeye başlamış hatta varmışsın bende de çok oluyor hiç halim yok hatta yorgun değilim ama üzerimde bir ağırlık var ne kadar uyursan uyuyım geçmiyor. Stres kaynaklı diye düşünüyorum. Bence stresini gözden geçir

Arkadaşlar dün ban yemiştim şimdi yazma fırsatım oldu. Dün saat öğlen 2'de anlamsız şekilde bir anda tüm sorunlarım durdu. Bu sabah kalktığımda kötü hissediyordum. Film falan izledim ama geçmedi. Şu an bunları yazarken iyi hissediyorum gibi. Bu aralar Chloe Grace Moretz'in filmlerine sarmış durumdayım. Acaba sorun son zamanlarda sevdiğim oyuncu yüzünden mi? Biliyorum çok saçma bir soruydu ama şu aralar nedenini çok araştırıyorum. Yakın zamanda doktora gitmek istemiyorum. Çünkü bu işe abim de girecek o da iyiliğimi ister ama insan bu psikolojideyken ailesine bahsetmek istemiyor.