Kaybedecek hiçbirşeyin yok. Ortam yapmak sevgili yapmak gaye olursa zaten ya daha da dibe batarsın, ya da tiyatro yaparsın. Önemli olana yönelmen gerek. Olan bitene değil. Ya da olmuşa. Önemli olanı bulana kadar da yakınında olup biten şeyleri değerlendirmen ve doğrusuna yönelmen gerekiyor. Yani alışkanlıkların, düşüncelerinin alışkanlığı vs vs. gibi işin düşünsel tarafını hallet, kabulleneceksen kabullen ve sorumluluk al. Sorumluluk aldıktan sonra önemli olanın yolculuğuna başlamış olursun. Senin için iyi olan neyse ona yönelip, üzerine gidip geliştirmen senin için bir gaye olmalı. Yaşadığının değil yaptıklarının haddi hesabı hem sende kalır hemde sorulur. Ortam işin boş vakitlerini doldurma kısmıdır. Gereksiz değildir ama, önemli de değildir. Spora başla şunu yap bunu yap diye bin tane tavsiye veririm ama hiçbirini araştırıp uygunluğunu sorgulamadığın müddetçe boşa kürek çekmiş olursun. Genel yargı ve tavsiyelere de yönel ancak bunun faydalarını da araştır. Uygun görürsen değil, uygunsa yap, sorumluluk al. Önce bunları halletmediğin müddetçe zevki işleri meslek haline getirmenin zerre faydası yok. Kısaca fayda, zarar ilişkisi çıkarmanı söylüyorum; düşüncelerin, yaptıklarının ve alışkanlıklarının arasında. Bu konuda tavsiye alman güzel, farkındalık var; ama o farkındalık isyana, şikayete yetmesin. Kendi içinde tekrar tekrar oku şu yazıyı, ne eksiklik görüyorsan ona yönel. Ama bu senin fikrin olmasın, yanlışın neyse onu açığa çıkar, sorumluluk al ve düzelt hepsi bu.

Hocam öncelikle cevabın için teşekkürler. Ama sevgili yapmak konusundaki deyimini anlamadım. Onun için ne yapmam gerek? Gayem en başta bu olaylara sebebiyet veren kişiliğimi ve birtakım takıntı halini almış kötü huylarımdan kurtulmak.

Selam arkadaslar. Benzeri bir konuyu daha önce açtım fakat yeterli öneri olmayınca konuyu tekrar açma ihtiyacı hissettim. Kişiliğimi belirtmek adına geçmişten birkaç örnek vermek istiyorum.. Ben hayatımda çok olaylar yaşadım ve artık biktim. Hicbişey mi yolunda gitmez arkadaş? Gitmedi ve gitmiyor. Nereye kadar böyle gidecek bilmiyorum. Tanriya çokça dua ettim değişen bir şey olmadı. Bu da tanrı inancimi zayiflatti. Ne karakterimden ne hayatimdan memnun değilim. Bugüne kadar hep sessiz, pasif, efendi oldum ama faydasindan çok zararini gordum. Her okul ortaminda paid olmam yuzunden ilkokul, ortaokul, lise zorba elemanlar okul hayatimi zehir ettiler bana. Her gun kendime hakaret ediyorum bu hayatimdan oturu. Ve nereye kadar böyle gidecek diyorum. Psikologa da başvurdum ama hiçbir faydalari olmadi zira hastalari müşteri gibi görüyor olsalar Gerek. Şu an kendimi çok yalnız, boşlukta ve üzgün hissediyorum hocalarım. Ne bir sevgilim oldu şu yasima kadar ne bir can dostum. Can dostum dediklerim beni sırtımdan bıçakladı. Kuzenlerim bile bana sırtını döndü sadece işleri dusunce ariyorlar. Sürekli ters giden şeyler pozitif hiçbir şey birakmadi. Şu an yapayalniz kaldim çevremde de. Şu yasima kadar da hep arayan soran taraf ben oldum. Beni ezik duruma dusuren de ezik ve saftirik karakterim. Kendimden bu yuzden nefret etmeye basladim. Bir defa tam dedim sevdiğim olacak red yedim. Ilk başta birisi ile arkadasi olunca iyi gidiyor fakat sonra sarpa sariyor beni umursamiyorlar. Bunlarin hepsiyle birlikte motivasyon da kalmayinca ders calisma vs de hicbirisini yapacak gucum kalmadi ve bende birakmadilar. Gelecek kaygisi çekiyorum. Şimdi bana diyeceksiniz ki buraya neden yazdin? Hocam anlatacak kimsem olmadigi icin bende buraya yazma istedim. Artık dayanacak gücüm de takatim de kalmadi. 19 yaşındayım ama 50 yaşında birisi gibi hissediyorum ve artık sürekli mutsuz, depresif hissetmekten biktim hocalarim. Değişen tek şey üniversiteye gidiyor olmam ama onun disinda durum da aynı ortam da eleman da. Karakterimi degistirmek istiyorum ama degistiremiyorum. Geçmişim bu şekildeydi. Şu an üniversitedeyim yine ayni sekilde ne arkadaş ortamım oldu ne de beni seven bir sevgilim oldu. Tatile girdik tüm gün yurttayım kimse arayip sormuyor sorduklarim da dönmüyor moralim bozuldu. Artık değişmek istiyorum ama bir türlü değişemiyorum ve kötü huylarimdan da kurtulmak istiyorum. Bunun için ne yapmam gerek? Daha sonra sevgili yapmak için ne yapmam gerek dostlar? Sanaldan buluşmak icin yazdığım kızlar bahane bulup buluşmuyor. Geçen de bir kıza açıldım ondan da red yedim. Sanaldan açıldım ama kampüste yüzyüze söyleyince de redddetti. Okulda da tanıdığım arkadaşlar ve kızlar ne fakültede ne de yurtta gelip selam bile vermiyor. Bu çok koyuyor agalar. Artık her şeye 0 dan başlamak istiyorum. Artık Kişiliğimi değiştirmek, ortam yapmak ve ben de herkes gibi sevgilim olsun istiyorum. Bunlar için ne yapmam lazım? Yardimci olmanizi ve gerçekçi işime yarayacak ve hedefime ulaşacağım tavsiyeler vermenizi rica ediyorum. Buraya kadar okuduysaniz teşekkürler.

İsteklerinin doğrultusunda belli bir karakter inşaetmemişsen keyfi ilişkilerin sana bir faydası olmayacaktır. Önce yapılması gerekene odaklanman ki daha sonra yapacağın şeyler senin için gerçek anlamda bir keyfi istek veya sosyal ihtiyaç haline gelsin. He şuan öyle değil mi dersen, öyle ancak elinde başka bir değer kavramı yokmuşcasına bu ilişkilere odaklanmanın sonucunu ve sürecinin olumsuz geçeceği kanatindeyim. En azından işi meriçliğe sürüklememek için kendine odaklanmalı ve eksik olan neyse onu açıklamalı ve çözmelisin. Kötü huylarım dediğin o sebeplerin karakterize durum sebebiyle bir alışkanlık eseri olduğunu kabullenmelisin en başta. Değiştirmek istiyorsan üzerine irade koyarak yeni değerler inşa etmeli, aranda saygının olduğu bir karakter inşa etmelisin. Ondan sonra yapacağın ilişki zaten hayatının temelini oluşturmayacaktır ya da bir gaye haline gelmeyecektir. İşin karakter kısmını çözdünmü diğer tüm aşamaların, hedeflerin bile değişir. Diğerleri gibi olmak adına onlarla kendini kıyaslamanın en başta bir faydası olmayacaktır. Herkesin hayata atılma, yetişme süreci farklıdır. Herkes yetişmiş de değildir. ama erdemler seviye olarak birbirine benzer. Ve bu nedenle bazı erdemler herkesçe kabul görünen değerleri bulundurur. Bu sayede insanlar birbirlerinin karakterize durumunu daha iyi kavrayabilir ve yakınlık kurmanın kolaylığı da buradan gelir. Eğer kendi üzerinde sevmediğin belli hal ve durumlar, özelliklerin varsa önce bunları olumlusu ile alışkanlık ve düşünce yoluyla değiştirip düzenle ki kendine saygılı olabileceğin ve seni geliştirmeye sevk eden bir karakterin olsun ve sende bundan memnuniyet duy. Ayrıca kabul et ve kabul et ki başkaları da seni kabul etsin ve bugün için çok zor gözüken ve bir hedefmiş gibi duran sosyal ilişkilerin ne kadar kolay birşey olduğunun farkına var. Elbette bunun bir pratiği var, deneyim ister ancak deneyimsiz başlamanın da getirdiği bir zarar yoktur. Hatta sağlam karakter ile bu süreç kısalacaktır. Yani sana en başından beri diyorum ki; ileride kendine saygı duyduğun, sevdiğin özelliklerin olduğu zaman ve ilişkiye olan uygunluğun oluştuğu zaman eskisi gibi ilişkiyi bir hedef olarak görmeyeceksin bunun başka bir açıklaması yok, yani hedefin doğru değil ve en azından sana bu ilişkilerin kolay geleceği ve düzeltmen gerektiğini de farketmiş olduğun karakterize problemleri öncelikli olarak halletmen gerektiğini bir kişisel fikirden ziyade, doğana göre uygun olması gerekeni söylüyorum. Sorgulayarak başla, bu yazdıklarımı tekrar oku. Tekrarladıklarıma bir bak ve düşün, doğrusunu bul, harekete geç. Yanıldıysan ya da yanıldıysam daha doğrusunu bulana dek sorgula. Doğru olana bu şekilde yönelmiş olursun ve sorgulamaların eylemsel olarak üzerine gittikçe karakterize durumun değişecektir. Tabii doğru olanı araştırmaya devam et ki bildiğini okumuş olma. Yani bu yorum tek başına yeterli değil ancak sorumluluk al, sorgula, harekete geç gibi açıklamaların gayet temel olduğunu düşünüyorum. Şimdi, bu yazıdan daha doğrusunu bulana kadar, hatırla ve tekrar oku.