Merhaba, ben Efe. 13 yaşımdayım. Öncelikle bu konuda ailem anlaşamıyorla beraber birkaç şey daha söylemek istiyorum. İçimi dökmek istiyorum. İlk olarak kendimle başlayayım. 3-4 ay öncesinde erkek arkadaşlarımla çok iyi anlaşırdım. Her hafta sonu dışarı çıkardık, gezerdik. Sonra bu arkadaşlarımın ve yaşıtlarımın her hareketi bana batmaya başladı. Hareketleri cringe geliyordu bana. Sonra yavaş yavaş hepsinden uzaklaştım. Çok toxic, tek yaptıkları şey oyun oynamak olan, kendini geliştirmeyen çocuklarla günlerimi geçirdiğimi fark ettim. Kızlar bana duygusuz, odun diyorlar. Neden? Bence değilim dediğimde ise öylesin ama bilmiyorsun derler. Kişilik olarak eğlenemeyen, ciddi bir çocuğum. Sınıfta herkesin güldüğü espriye gülmem. Hoşlandığım bir kız vardı. Geçen sene Ekim'den beri hoşlanıyorum. Herkesle konuşurum, erkek-kız fark etmeksizin. Ancak hoşlandığım kızla konuşamıyorum, beynim uyuşuyor adeta. Ancak artık çok geç, şu an istesem de konuşamam. Kız devamlı denemelerde okul 1. si oluyordu. Burs ile özel okula gitti. Şu an özlüyorum ama yapacak bir şey yok, yoluma bakmam gerekiyor. Kendimi hep geliştirmek istiyorum, ama başlayamıyorum. Bununda çevre faktörünün etkili olduğunu biliyorum. Toxic arkadaşlarımla ilişkimi kestim, tamam eyvallah. Ama ailem? Annem çok fazla sigara içiyor. Sabah aç karna arka arkaya 2 tane bile yakıyor. Annem bir işte çalışıyor. Çok fazla oyun oynuyor ve film-dizi izliyor. Tüm vaktini buralarda öldürüyor. Beni hiçbir zaman ciddiye almıyor. Fikirlerimi önemsemiyor. O oyun oynarken okulda olan bir olayı anlatmak istiyorum, hep hı hı diyor, gözünü bilgisayardan ayırmadan klavyeden yazi yazmaya devam ediyor. Bende yavaş yavaş odama dönüyorum. Yeterli ilgi ve sevgiyi hiçbir zaman alamadım. Teyzem köyde bazen seviyor, başımı falan okşuyor ama ben rahatsız oluyorum. Çünkü alışmadım ki. Annemle babam çalıştığı için 3 yaşlarımda evde yalnız bırakıldım. O zamanlar NTV Spor izler otururdum. Evde çok fazla yalnız kalmışlığım var. Babaanneme gittim, o zamanda yalnız kaldım. Babaannem çalışmaya gitti ve ben yine yalnızım. Ancak yalnız kalmayı severim, yalnız kalmaktan korkmam. Hep problemlerimi kendi içimde çözmeye çalışırım. Babama gelirsek, babam da sigara içer, ancak annem kadar değil. Babam eli marifetli bir adam. İş yerinde sevilir. Bir sürü hediye çeki, plaket, belge aldı. Annemle hep bir tartışma içindeler. Babamın haklı olduğunu düşünüyorum çünkü annem zaman öldürmekten başka hiçbir şey yapmıyor. Ev hep dağınık, ama benim odam toplu. Çamaşırların hiçbiri katlı değil, hepsi bir koltuğun üzerinde duruyor. Babam katla diyor, annem tüm gün oyun oynuyor sonra babamın eve gelmesine 1 saat kala saat gece 12'de çamaşır katlamaya çalışıyor. Ben anneme anlatamıyorum. Bir de sonra trip atıyor. Notlarım her zaman şu ana kadar hep iyi olmuştur. 94 ortalama aşağısı yok. Ama annem neden 98 değil diye üzerimde baskı yapıyor. Babam anneme seni boşayacağım dedi. Ben de bıktım artık bu evdeki seslerden. Boşanmaları benim için daha iyi olur. Ama ben iki tarafta da kalmak istemiyorum. Annemle asla kalmam. Teyzem kabul ederse kalmayı çok isterim. Tam da bu sene LGS senem ve zor bir dönem. Yazdıklarımda anlatım bozuklukları elbette olacaktır affola. Konuyu neden açtım bir fikrim yok. Görüşlerinizi belirtebilirsiniz. Sorunuz varsa sorun. Her şeyi anlık bir sinirle yazdım, ne yazdım hiç hatırlamıyorum. İlerde bunları okuyup, ne ergenlik geçirmişim vay be! demeyi umuyorum. Son düzenleyen: Moderatör: 4 Ağustos 2022

Babanizda kalmayı neden istemiyoesunuz? Bence bu durumda babanizda kalmak daha iyi.

Dinlemiyor hocam. Haddini aşma diyor bana. Babamda ne yapmaya çalışıyorsun sen? Falan diyor anneme.

Babama söylediklerimi anlatamıyorum. Bana karşı bir ön yargısı var. Her şeyi ben yapıyormuşum gibi. Geçen gün banyo yaptım bir tane havlu vardı kenarda, biz normalde asarız havluları. Dokunmadım o havluya, gittim yeni havlu aldım. Çıktım banyodan, aldığım havluyu aynen yerine astım. Babamda madem banyodan çıktın bu havluyu niye asmıyorsun diye bağırıyor. Benim havlum değil o ben kendimi havlumu astım diyorum. He o zaman başkası vardı evde onun havlusu bu diyor. Sonra o da triplere giriyor. Çok tartışma çıkar gibi duruyor, şu an bile kimseyle muhatap olmamaya çalışıyor evde.

Ya oğlum derdim var anlasana şaka bir yana dinlemeyin yazık vallahi moral yükseltici şeyler dinleyin sıkmayın canınızı gidin kafa dağıtıcı şeyler yapın sporla uğraşın ailenizin karakterini değiştiremezsiniz olmuyor Türkiye'deki ailelerin çoğu öyle zaten yalnız değilsiniz liseyi kazanamazsanız çok üzülmeyin zaten çok bir şey değişmeyecek üniversiteyi kazanıp kazanmamak size bağlı umarım istediğiniz olur.

Babanla neden kalmak istemiyorsun?

Nasıl dayanıyorsun? Senin adına üzüldüm, ben olsam gerçekten dayanamazdım. Hadi annen trip atıyor babanla aran iyi olsa neyse, ikisiyle de konuşamıyor muşsun. Aile içi olaylara çok karışmamak gerekiyor fakat teyzenizin yanında falan kalabilirsiniz. Ayrıca "başımı okşuyor ama rahatsız oluyorum" yazmışsınız, anneniz öyle yapmıyor diye rahatsız olmana hiç gerek yok çünkü teyzen seni seviyor ki öyle yapıyor. Teyzene falan anlattın mı bu durumu?

Allah sabır versin kardeşim üzüldüm senin adına.

Annen kötü bir dönemden geçiyor olabilir belki çoğu şeyi unutmak için böyle bir şeye başvuruyor. Eger yazdığın gibi teyzenle iyiysen psikoloğa gitmesini söyleyin.

İleride pişman olacaksın, neden özelimi anlattım, diye. Affedersin ama okey 101 oynayan bir annenin çocuğuna bakacağını sanmam. Bir şeye takarsa birakmaz insan. Annen seni mutlaka seviyordur. Fakat coğrafya kader demekte lazım. Türkiye'de ki annelerin çoğu böyle. Sana bir tavsiye, anneni asla takma. Sadece maddi destek almak için yanına uğra. Onunla ilgilenme.

Üzüldüm bunları okuduğuma. Anneniz ne oyun oynuyor acaba başını kaldıramayacak kadar, merak ettim açıkçası.

Benimkilerde boşanacak gibi benim yüzümden bosanamıyorlar

Efkarlı şarkılarla kendinizi üzmeyi ne kadar çok seviyorsunuz?

Takma yaşlarımızda aynı isimlerimizde tüm gün spotify'da Taladro, No1 dinleyip boş gözlerle hayatı izliyorum bu bile yeter

Okey, 101. :/

Arkadaşınız olmuş hocam hiç değilse çoğu arkadaş yüz üstü bıraktı

Tebrik ederim seni zor bir ailede büyüyüp derslerine odaklanmiş gurur duy kendinle anne babayi boş ver sana değer verenlere odaklan LGS'yi kazanamazsanda takma ben çok üzülmüştüm zamaninda umurumda değil artik her şeyi yasaninca anliyor insan.

Annenizle normal bir şekilde iletişim kuramıyor musunuz? Yaptığı şeyleri yüzüne karşı söyleyebilirsiniz, tabii seni dinliyorsa.

Hocam hedefim İzmir fen lisesi. Kendimi büyük şehire atıp, sosyalleşip kendi kafama uygun arkadaşlar edinmek istiyorum. Sanki kazansam her şey düzelecekmiş gibi geliyor bana.

13 yaşindasın olgunca derdini anlatmişsin ne güzel yapabilecek bir şey yok ailen kotüyse sosyalleşiceksin evi otel gibi kullanicaksin derslerine calis LGS'yi kazanamazsanda üzülme onemli olan universite sinavi ayrica o karnelerle çok rahat güzel bir okula girebilirsin daha çok yolun var çalişip kendi hayatini kur