Ya en başından beri böyle bu. Hiç değişmedi ama son zamanlarda daha bir agresif olmaya başladı. Ve ben yıllarca ara sıra sinirlendiği ve bana patladığı durumlarda sakince konuşmaya çalıştım. Adam inadına kendi yanlışını doğru diye yedirmeye çalışıyor bana. E ben de insanım yani. Benim de bir sınırım var. Kafamdaki 40 tilki hareket etmeye başlayınca çareyi ayrı ev olarak düşündüm. Yüzüstü bırakmam tabi ama birazcık empati duygusunu kazanması gerek.

Veda konuşması yapın. Şöyle huyların var, bu durumlar rahatsız ediyor, ilişkimi senle keseceğim, bana kattıklarından çok zararın var. Bunu ciddi dille söyle, oturup düşünürse gelişme vardır, karşı çıkıyorsa koca adamı ikna etmen imkansız.

Cümleyi yanlış anlamadıysam benim gibi bir kardeşin olsa kavga edersin. Hayır ben odama çekilip susmanı beklerdim

Benzer bir dertten ben de muzdaribim. Aşırı nankör ve bencil bir kardeşim var. Bir yanlış yapınca önceki tüm iyiliklerinizi unutan cinsten. Affedici bir yapısı yok. Sinir krizi geçirmemek adına arama şeffaf bir duvar koymakta çözümü buldum. Beni sinirlendirecek bir şey yapamaması adına sınır koydum. Ben ise onun aksine bir iyiliğini görünce yanlışlarını tolere edebilen bir insanım. Zıt karakterleriz. Burçlarla ilgilenen varsa akrep burcu diyim kendisi için. Bazen öyle şeyler yapıyor ki bu sefer de onu affedersem kendime saygıma ne olacak noktasına getiriyor çoğu şeyde. Bir olay olduğu zaman sanki at gözlüğü var ve sadece karşısındakinin yanlışlarına zoom yapıyor. Bir kere de kendi yanlışını görüp kabullenmiyor. Kendi yanlışını görse de düzeltme zahmetine girmiyor. Empati ve anlayış duygusundan yoksun. Epey de yazmışım Ben de önerilere açığım.

Ben çok özeniyorum sizin gibi iyi geçinenlere. Onun yerine kas kafalı bir kardeşim var

Pardon ya senin kardeşin gibi demek istedim ufak bir hata olmuş.

Hayır. Pek muhabbetim de yok uzun zamandır. Mutlaka kardeşlerden biri uyuzluk yapmak zorunda sanırım. Simülasyon kuralları böyle galiba.

Mantıklı. Bunu yakın zamanda uygulayacağım teşekkür ederim. Yapacağım konuşma son konuşma olacak, eğer sonrasında bir gelişme kaydedemezsek ben def olup gideceğim. Katlanılacak gibi değil.

Gayet iyi geçiniyorum.

Benim kardeşim yok ama olsaydı ve benim kişiliğime yakın bir insan olsaydı tabii anlaşırdım. @8bitlikadadam gibi bir kardeşim olsaydı var ya ne kavgalar ederdim.

Hangi birini sayayım

Bende nefret ediyorum ailem onun yanında duruyor

Yazım yanlışıdır hocam öyle birine benzemiyor.

Şükür, ablamla guzel geçiniyoruz. Herkesin bir ablasının olmasını isterdim. Ağabeyime gelecek olursak, kararsızım. Hem de çok. Ne ablamla ne de benle güzel bir iletişimi var. Ablamla hiç konuşmuyor, benle de ihtiyacı kadar. Bizden uzak, hem de çok.

Toxic kardeşler bize denk geliyor sanırım.

Güzel benzetme Aklıma Matrix 1'deki Simulacra & Simulation kitabı geldi teşekkür ederim

Sekiz yıldır aynı evde yüzünü bile görmüyorum, ben bir çözümünü bulamadım. Defalarca abimi memnun etmeye çalıştım ve işe yaramadı. Kronik sorun herhalde bu, hep de ezince ilişkimi kestim. Öyle yaşıyorum artık.

Ayrı eve çıkmak kesin çözüm bu arada, ben evde annem hariç kimseyle geçinemiyordum özellikle ağabeyle. Ayrı hayat çok iyi geldi.

Kardeşiniz muhtemelen aranızda genetik benzerlik bulunmayan arkadaşlarınızın aksine hayatınızın sadece bir dönemi değil her dönemi eşlik edecek biri, bir arkadaş, destekçi, sırdaş. kız kardeşimle aramda 3 yaş var. üniversite sınavına 2. kez hazırlandığım yıl tek arkadaşımdı resmen. beraber dizi film izler dışarı çıkıp dolaşır, insta postlarını falan paslardık birbirimize.

Keşke bir ablam olsaydı diyorum bazen Kadınlar daha naif, daha sakin, daha aklı başında insanlar oluyor kanımca.

Bazen kavga etsek dahi beni en çok anlayan insanın ablam olduğunu hissetmişimdir hep. Eğer aranızda gerçekten sorun olduğunu düşünüyorsan sakince konuşmayı denemek daha iyi olabilir dostum. Ayrı eve çıktığında dahi onu özleme ihtimalin var. Aranızda çok garip bir bağ oluşuyor ne olursa olsun. O yüzden kötü de olsa yüzüstü bırakmamak gerek bence.

Kardeşim ile aramda 12 yaş var, bazı şeyler ailem tarafından bana yapılmadığı ve içimde uhte kaldığı için ona kendisine ait telefonundan bilgisayarına her imkanı sağladım. Ancak şehir dışında olduğum dönemde ailemin her hatasını görmezden gelmesi ve benim 180 derece zıttım bir karakter olması sebebi ile artık geçinmekte zorlanıyoruz. Aşırı dağınık, sorumsuz ve davranış bozuklukları var. Okul ile alakası olmadığı ancak güzel sanatlara yeteneği olduğu için okuyup mühendis olmasını isteyen babamı karşıma alarak onu bile ikna ettim bu yıl liseye geçecek. Bu resim ve müzik konusunda kendisini ilerletmediği gibi dershaneye gitmeyi isteyip 2. dönem yarı yarıya notlarını düşürdü. Ben ona hep arkadaş gibiydim artık evde yan yana olduğumuz her gün kavga ediyoruz.

Benim bir ağabeyim var kendisi 36 yaşında. Gayet huysuz, hiçbir şeyden memnun olmayan, tatmin olmayan, akıl verip sonra geri çekilen, makul, yavın biridir. Yaklaşık 1 ay önce araba aldım. Daha dün dedim ki "Bak benzin olmuş 30 lira. Bu araba önemli durumlar haricinde kullanılmayacak.". Bir sinir yaptı, bir delirdi bu! "Benzin parasını ver götüreyim" desem vermez ama arabayla kendi zevki için gidilsin ister. Öyle bir bencil ki inanamazsınız. Kendisiyle asla geçinemiyorum, asla konuşamıyorum, hatta kısmet olursa ayrı eve taşınmayı bile kafaya koydum. Ben ağabeyim olacak insan evladıyla hiçbir şekilde geçinemiyorum. Başlıktaki soruyu aynen soruyorum arkadaşlar. Onun dışında öneriniz varsa buraya yazarsanız süper olur hem milletçe faydalanırız. Lanet kardeşin şerrinden nasıl kurtulunur sorusuna çözümünüz varsa onu evime istiyorum.

Tabii ki siz de insansınız ve haklısınız. Bazı insanlarla geçinmek zor oluyor maalesef. Bir şekilde size nasıl davrandığını ona göstermeniz lazım. Genelde bu tür durumlarda en sonunda bayağı büyük bir kavga olur. İşin oraya kadar gitmesi tabii ki kötüdür fakat giderse de haklı taraf siz olacaksınız. En sonunda bir taraf özür dileyecektir. Eğer kardeş iyi yetişmişse veya bir büyük ona suçlu olduğunu anlatabilirse yanlışını anlar. Değilse de böyle kalır. Umarım kalmaz tabii.