Düşüncemi şartlandırmıyorum aksine demek istediğim annenizin sizi şartlamaya çalışması zaten olması gereken anne rolünde olmak için.

Peki bunun için bir şart sunuyorsa? Zaten yapması gereken annelik görevi ile alakalı sizi kendisine şartlamaya çalışmışsa. Sanırım bu duygusal taciz ve istismarın en önemli örneklerinden.

Dünya böyle zaten. Zayıf insanı kim neden sevsin? Mesela sürekli dert anlatan birisinden uzaklaşırım, direkt kaçmaya çalışırım çünkü hayat kısa ve hayatımı dert dinleyerek geçiremem. Bence yakınmaktan ziyade kendinizi geliştirmeye çalışın derim.

hayat güçsüzlüğü affetmez. hayatım boyunca tek bir şeye asla tahammül edemedim: Teslim olmak. hayatın güçlükleri ruhumu sertleştirdi ve bana yaşamasını öğretti. -Mein Fuhrer.

@Deutz, kendini geliştirme olayı alanından alanına göre değişkenlik gösterir. Benim burada demek istediğim, sürekli kitap okuyabilirsiniz. Sürekli öğrenici olun, vaktinizi elinizden geldiğince boş geçirmeyin. Nerede nasıl, ne konuşacağını bilen kişiler olduğunuz sürece biri olmazsa diğeri illaki olur. Tamamen karamsarlığa kapılmanın hiçbir mantığı yok. Bu arada kendinizi nasıl geliştireceğinizi bilmiyorsanız kendinizi sorgulayın derim önce. En basitinden boş vaktinizde kitap okuyun. Hem konuşmanızı hem kelime haznenizi geliştirir.

"Kendinizi geliştirin." cümlesine o kadar gıcık oluyorum ki. Örneğin yazılım alanında nasıl ilerlerim diye insanlara soru soruyorum, adamlar bana kendini geliştir diyor. Kendimi geliştirmeyi bilsem sana soru sorar mıyım? Yol göstereceklerine, tavsiye vereceklerine kendini geliştir deyip aradan kaçıyorlar. Zayıf olmak bizim suçumuz mu? Kişilik özelliklerimiz bizi zayıflığa itiyorsa ne yapmalıyız? Çevremizdeki insanlar zayıf insanlara yardımcı oluyor mu, kendilerini keşfetmek için kolaylık sağlıyorlar mı? Allah kimsenin başına vermesin bu durumu, gerçekten çok zor.

Gerçekten sizi tüm zayıflığınız ile kabul edecek kimse yok ve sevecek. Anneniz bile en temelinde içinde yaşadığımız dünyada. Ne düşünüyorsunuz bu konuda? Son düzenleyen: Moderatör: 23 Ocak 2020

Evet bu dediklerin kaliteli ortamlarda zayıf olmadığını gösterir güzel üniversitelerde zayıf olmadığını gösterir ama genel ortamlarda göstermez genel ortamda cahil, boş laf yapan birisi olursan yeterli oluyor.

Zayıflıklarını kabul eden kişi seviyordur. Zayıflıklarını kabul etmiyorsa annen bile olsa sevmiyordur zaten.

Bence ne dediğini sen bile bilmiyorsun. Düşünceni şartlandırmak yerine ne istendiğini tam olarak düşün.

Bir anne , çocuğunu karşılıksız tüm zayıf ve özürlerine rağmen sever. Annenize göre siz dünyanın Brad Pitt'isinizdir.

Diksiyon kursuna gidiyorum, psikoloji kitapları okuyorum, hobilerim ile alakalı forum sitelerini kurcalıyorum, çoğu insanın dikkat etmediği ufak detaylara hakimim. Zayıf noktam olan aşırı heyecan ve kaygılı olmamdan dolayı bütün çabalar boşa gidiyor. Evde ne güzel konuşuyorum, diksiyon sınıfında bir nebze olsun heyecan gidiyor ama dışarı çıkıp insanlarla konuşmaya gelince ben iyice kontrolden çıkıyorum. Dediğim gibi zayıflıklarım var diye hayattan dışlanıyorum. Kimse durumu anlayıp hoşgörülü davranmıyor. Kimisi anlıyor anlamasına ama bu durumu fırsata çevirip benimle dalga geçip egosunu tatmin ediyor.

Zayıf insanları kimse sevmez. Kendini geliştirmelisin Sevgi tek başına yetmez. Herkesin bir beklentisi var bu hayatta. Alış veriş döngüsü

@Snowsatt, bir insan ne olursa olsun kişiliğinden ödün vermemeli. Bulunduğum ortam cahil diye cahil gibi davranmam mesela, siz de yapmayın öyle. Bir süre sonra onlar gibi davranmaya başlıyorsunuz. Üzüm üzüme baka baka kararır diye atalarımız boşa dememiş.