Yaklaşık 4-5 sene önce ailecek tatile gitmiştik. Babamla arabayla riskli bir yolda gidiyorduk, yol dar ve sağ taraf dağ sol taraf ise uçurumdu. Arabayla bir araba bizim yolumuzdan gidiyordu az daha çarpıyorduk karşı tarafın ani refleksiyle kendi yoluna geçti, eğer o an karşı taraf refleks yapamasaydı büyük ihtimal araba ve biz bitmiştik.

Adı üstünde çocuktuk işte akılla mantıkla yapılacak bir şey olsa yapar mıyım

peki mermi nereye isabet etti?

@Poyraz Kuzgun kopekler yere dusen insana saldırmazlar. Biyoloji hocama da suru seklinde gelmişler. Kacarken takılıp dusmuş ve kopekler de kovalamayı bırakıp gitmişler.

Evet pompalı tüfeği temizlerken namluda mermi kalmış hazneyi boşaltmıştım fakat sıkışmış tam tüfeği kucağıma aldım namlu tam gırtlağımda dizlerimin üstüne aldığım gibi patladı 2 saniye içinde oldu ve o anı unutamıyorum sadece 2 saniye.

Gecmis olsun hocam. Cok kotu bir anmis.

Uzun yoldayız 140km/h hızda gidiyoruz yolun sağından arkası kasa olan transit atladı önümüze milim farkla durduk desem yeridir az kalsın arkadan giriyorduk. 2. olarak da sağ şeritte bisiklet sürerken karşıdan sol şeritten gelen aracın önüme atladı son adna sağ çevirdim gidonu onu çevirsem arabanın altındaydım gerçe çevirincede dikenlerin içine düştüm.

Silah işte hocam 10 kerede baksan şeytan dolduruyor lafı gerçek.

2 ay önce sanırım spor salonundan çıktım martı ile eve dönüyorum, yokuş aşağı iniyorum yolları bildiğiniz hendek şeklinde kazmışlar, 1 saniye daldım ve ön teker çukura girip giden mu denilir bilmem anında sola doğru döndü ve özel bölgemi sıyırdı, o gidon eğer sadece 2 cm daha sağa gelseydi ölüydüm, arkadaki kamyonette hızlı gelseydi tabii iyi kurtardım.

Ben ve kuzenim arasında geçen bir hikaye var çocukken evde kuzenimle oynarken eskiden kalma tüfek vardı bizde duvara asılı ama içi boş fişekleri başka yerde gizliydi yerini öğrenip fişekleri alıp ben içine doldurup tüfeği ateşe hazır hale getirip kuzenimin özel bölgesine ateş etmemle beraber tüfek elimden sıçradı feci bir şekilde patlamıştı evdekiler panik olmuştu bayağı ama Allah'tan nasıl olduysa sıyırdı kuzenime bir şey olmamıştı.

gecmis olsun

İki defa kendi hatam yüzünden trafik kazası atlattım, ikisi de gerçekleşmiş olsa ölüydüm.

Biri geçen aylarda araba savruldu acemi olsam ölümümün üstünden 3 ay geçmişti. Diğeri de bıçak yedim boşluğumdan ama bana gelmedi ceketimi parçaladı.

Merak ettimde kuzeninize bu olayı hatırlatınca ne diyor? Bir de iyi rakip eleme yöntemiymiş

Son 2.5 yılda 3 defa. Her birinde daha da canlandım. Özellikle birini ağır çekimde yaşadım. O patlamanın hissi ara ara gelir. Çok az ayarlarımı bozar hatta bir süre. Diğerleri yine neyseydi, zaten o riski bilerek dikkat ediyordum.

Birkaç sene önce saat gece 02:00 civarı falan evime gidiyorum. Evimin olduğu yer şehrin merkezinde fakat zamanın da zenginler arsaları alıp alıp bırakmışlar, etrafta boş arsalar falan var. Neyse eve 150-200 metre kaldı yolun ortasında yerde bir karartı var. Uzaktan ne olduğunu anlamaya çalışıyorum. Yanına yaklaşınca fark ettim siyah bir köpek. Dedim nasıl olsa uyuyor yanından geçip gideyim. Sonra ayak sesimi duydu birden kafayı kaldırdı baktı, bende hiç kıpırdamadım sabit durdum. Yolun ortasından kalktı gitti öteye kaldırıma yattı, böyle geçip gideyim diye izin verir gibi. Neyse geçip gidiyordum birden havlama sesi geldi. Döndüm baktım tekrar kafası yerde uyuyor. Ama havlama sesi gelmeye devam ediyor. Sonra kafamı bir çevirdim yan tarafta bir arsa vardı bir çift göz bana bakıyor. O olduğu yerde havlıyor diye bende tekrar sabit durdum kımıldamadım. Bu birden üstüme doğru koşmaya başladı. Arada bayağı mesafe var kaçsam mı yoksa kımıldamasam mı diye. Kaçsam da zaten yakalayacak belli. O koşmaya başlayınca bir baktım arkasından bir sürü geliyor. En az 10 tane köpek o an yani bildiğin ayaklarım korkudan kitlendi hareket bile edemedim. Bir can havliyle kaçmaya çalışayım dedim, yerde çakıllar varmış ayağım kaydı düştüm. O an düşündüğüm tek şey biri ısırmaya başlarsa diğerleri de ısırır kesin öleceğim çok acı çeker miyim acaba. Hani hayatın film şeridi gibi önünden geçiyor derler ya onu diyen boş yapmış öyle bir şey yok. Acı çeker miyim çekmez miyim tek düşündüğün o. Gözlerimi kapattım ısırmalarını bekliyorum birden ses kesildi. Kafamı çevirdim bir baktım hiç biri yok. Sonra ilerden 2-3 tane 20li yaşlarda birileri geldi kardeş iyi misin falan dediler. Onları kim kovaladı dedi. Dedim benden başka kimse yok kimse kovalamadı dedim. Onlar seni parçalardı orda sanki biri varmış gibi hepsi bir yere döndü baktı sonra birden kaçtılar dedi. Neyse eve geldim üstümü bir çıkardım. Dizler, dirsekler omuzum kollarım çakıllar düşünce her yerimi jilet gibi kesmiş parçalamış. Bizimkiler geldi durumu anlattım neyse hastaneye pansumana gittik. Her gören motor kazasımı diye soruyor. En son doktor geldi, motor kazası değil mi dedi. Yok benimkisi köpek kazası dedim. Bir ara sinir krizi gibi bir şey geçirdim kahkaha atıp gülmeye başladım. Millet parçalanmamış yerin kalmamış hala gülüyor musun dediler. Ulan 15 dakika önce ölürken acı çeker miyim diye düşünüyordum şimdi burada pansuman yaptırıyorum ölmemişim daha ne isterim iki üç damla kandan bir şey olmaz dedim. Tabi 2 aya yakın evde yattım. Dirseklerde ve bileklerde ağrılar vardı. Aradan 2-3 yıl geçti ama o yaraların izleri vücudumda hala duruyor her gördüğüm de köpekler aklıma geliyor. Tabi o günden beri köpeklerle aram yok köpek fobisi başladı ve akşamları dışarı çıkamıyorum.

Onu birkaç kişi daha dedi. Hatta düşermiş gibi yapıp usulca kendini yere bıraksaydın da olurdu boş yere yaralanmazdın çekip giderlerdi dediler. Sonra bir arkadaşımı da kovalamışlar oda düşmüş onu bir kaç tane dişlemişler. Bence bu durum köpeğin cinsine göre değişiyor. Birisi de bazı köpekler yürürken kolumuzu salladığımızda bunu tehdit olarak algılarmış o yüzden de saldırabilir. Köpek görürsen elini cebine koy veya sallamadan yürü dedi. Bir de karınları açsa zaten hiç şans yok. Buradakiler zaten açlıktan merkeze iniyor her yer de bir sürü var. Şimdi belediye ye şikayet etsen yazık günah içim elvermiyor kafese tıkayacaklar falan nerde nasıl baktıkları bellisiz. Etmesen başı boş böyle sürü halinde tehlikeli geziyorlar. Sabahın kör karanlığında küçük küçük çocuklar okula gidiyor birinin önüne çıksalar sıkıntı.

Küçükken evimizin karşısında bir bakkal vardı sürekli oraya giderdim ev ile bakkalın arasındaki yoldan geçerken kaç kere ezilme tehlikesi atlattım bilmiyorum.

Arkadaşlar ölümden dönme anılarınızı anlatır mısınız? Mesela ben yazın bisiklet sürüyordum dik olmayan hafif eğimli bir yolda ellerimi bırakmış gidiyordum. Sonra birden bir rüzgar vurdu bisiklet kendini sağa doğru çevirdi aniden, döndüğü yerden de araba geliyordu son anda gidonu tutup çevirmiştim yoksa arabaya çarpıp arkadaki bahçeye uçuyordum.

28 katlı binanın çatısına çıkmıştım, bacaklarımı sarkıtıp oturayım derken az kalsın kayıp düşüyordum.

Küçükken mahallede küçük bi bisikletim vardı, onu sürerken dengem kayboldu düştüm bisikletimin tutma yeri demirdi o boğazımı kesmişti, sonra babam hastaneye götürdü boğazıma krem sürdüler hiç unutmam.

Hocam çocukmuşsunuz ama niye yani kuzeninizin gelecekte ki çocuklarından ne istediniz?

Küçükken nerdeyse 2 kez araba çarpıyordu 2 sinde de koluma çarptı ucundan yırttım. Bunun haricinde bu sayılır mı bilmiyorum. Kalp rahatsızlığım bulunuyor 1 keresinde bir yere gitmem gerekiyordu hafif tempoyla koşuyordum giren bir ağrıyla yere yıkılmıştım 3-4 dakika sonra anca kalkabilmiştim ayağa.

Motor ile ciddi bir kazadan donmustum. Keskin bir viraja 120-130 hizlariyla yaklastim. Duramadim, obur seride de girdim. Araba gelmedigi icin cok sansliydim. Motor da abs olmasaydi ucurumdan asagi gidiyordum. Cok guzel dag yollariydi.

Dikkat et bebeğim.

Motor kazası geçiriyordum nehire uçacaktım, motor da motor olsa keşke 30 zor yapıyordu şans meselesi.

Yan duvara denk geldi 1 duvar ötede annem vardı mutfakta yani o vurulsaydı o gün kendi kafama sıkardım herhalde.

Babam bana zamanında araba sürmesini öğretiyordu bastım gaza arabanın dengesini kaybettik. Araba neredeyse 720 derece döndü ve az kalsın dereye uçacaktık.

Yıllar önce Ankara'da 19 Mayıs Stadyumu'nun altındaki kulüplerden birinde amatör olarak oynuyordum. Antrenmana geç kalmıştım, oradaki dolmuş duraklarına hemen gelmeden göbekte indim dolmuştan, başka bir dolmuşun önünden direkt yola koşar adımımı attım sarı bir şey geçti önümden film şeridi gibi. Bir adım daha önde olmuş olsam ne olurdu bilmiyorum.

6. sınıftayken kantinden simit almıştım. Bir ara büyük bir parça yutmuşum. Boğazımı tamamen tıkadı. Nefes alamıyordum. İyice kızarmıştım nefessizlikten. Soğuk terler döküyordum ki bir anda boğazım açıldı. Büyük parça simit mideme düştü ama ben bitmiştim. Soğuk terler döküyordum en son.