İnsanların cebindeki para her yıl değersizleşiyor. Günümüz Türkiye'sinde bir insandan günahını bile parayla alıyorsunuz. Cebinde parası olmayan, parası olup da bir şey almaya yetmeyen insan psikolojik olarak aşağılık kompleksine giriyor. Ki bu da insanları dışarıya karşı agresifleştiriyor. Menfaatçilik, torpil, tahammülsüzlük, tamah edememezlik, beleşçilik, kolaya kaçma vb. hat safhada. Azar azar ama sık sık yapılan zamlar vatandaşı boğmaya başladı. Diğer ülkelerle olan ilişkilerimiz bile halkı etkilemeye yetiyor. Örneğin ABD ile olan orta halli ilişkiler halktaki nefret duygusunu açığa çıkarabiliyor . Daha nice sebepler var. Lafta Osmanlı hoşgörüsü uygulanmaya çalışılıyor ama mültecilere olan içimizdeki nefret her gün daha da artıyor. Halk eskiden olduğu gibi kutuplaşıyor. Sağcı solcuyla, solcu ise sağcıyla geçinemiyor . Gençlerdeki teknolojiye olan düşkünlük sosyal ilişkileri ciddi derecede azaltıyor. İnsanlar yüz yüze bakarken bile samimi olamıyor bazen. Bu durumu şu anda düzeltebilecek bir siyasetçinin piyasada olduğunu düşünmüyorum. Uzun vadede de ülkemizin birçok kategoride düzeleceğini düşünmüyorum.

Ya moruk sen tabi vatan hainisin ya. Sen bizim yüce kralımıza nasıl laf edersin. Terbiyesiz. Hemen o lafı geri al yoksa hainlikten müebbet yersin HA. Ayrıca ben kralımız damadıyım bana hakaret edersen 500 falaka cezası!

Diğer illeri bilmiyorum ama İstanbul tam öyle oldu. Herkesin bir acelesi, işi, koşuşturması var. Bu tayfaya biz de dahiliz tabii ki. Trafikte 2 saniye geç kalksan adam 5 dakika kornaya basıyor. Kimsenin kimseye tahammülü kalmamış, kavga çıkartmak için yer aranıyor. Gülmeyi geç, insanların insanlara insan oldukları için bile saygısı kalmamış artık. Ülkenin gittiği duruma göre orantılı işliyor ama. Pek de garip bulmuyorum bu sebeple. Halk mutsuzsa, illaki bunun dışa yansıması görülür.

İnsanlar arasında artık psikolojik bir savaş var. Top ve tüfek devri yerini psikolojik savaşa bıraktı. Özellikle ekonomi insanların hayat şartlarını yüksek derecede zorluyor. A veya B ülkesi olarak değil hemen hemen tüm toplumlarda bu mevcut. Eşitlik ve adalet kavramı yerini torpil dediğimiz insan ayırma yöntemine dönüştü. Bir işe girecekseniz ya da bir iş yeri açacaksanız ilerlemeniz ya da işe alımınız tanıdığınız veya torpiliniz yoksa zorlaşabiliyor. Maddi açıdan alım gücü düşük, insanlar sadece iş ve ev arasında hapis kalmış durumda. Bu durum devletler arası psikolojik bir savaştan ötürüdür. Hangi devlet olursa olsun yönetim kadrosu zayıf ise sorunlar git gide büyüyecektir. Uzun süreçte ele aldığımız zaman basit bir örnek verebilirim. Bundan hemen hemen 100 - 150 yıl önce insanlar toprak ve teknoloji için savaşırlardı. Fakat şuan bu sebepler yerini ekonomiye bıraktı. Yani maddi sıkıntılar insanı bedenen ve ruhen yordu. Herkes sabahları geç saatte işe gidip erken saatte işten çıkıp ailesi ile vakit geçirmek ister. Herkes sevdiklerini mutlu etmek için onlara vakit ayırmak ister. Tabi sadece sabah geç gidip akşam erken çıkmak çözüm değil. Bir baba ailesinin isteklerini karşılayamıyorsa, bir bekar yeni bir yuva kurmak için adım atamıyorsa bu tamamıyla ekonomik bir sebeptir. Kısaca benim görüşüm insanlar eğer maddi yönden nefes alabiliyor olsaydı bu denli gerginlik, sinir ve öfke olmazdı.

Uyarınız için teşekkürler. Beni hain ilan etmeleri umrumda bile olmaz.

Parası olmayan insan sinirli olur, aşağıdaki video hayatımda izlediğim en mükemmel röportaj. Ne yazık ki parası olmayan adam her şeye sinirlenir, parası olmayan insan sinir stres yaşar ne yazık ki. Düşünceleri bile çoğu zaman ön yargılıdır, meyillidir yanlışa. İnanın banka hesabımdaki paralar bollaştığı dönemler ben bile pamuk gibi oluyorum. Trafikte - yolda - arkadaş çevresinde denk geldiğim hiçbir olumsuzluğu takmıyorum, gereksiz tepki vermiyorum, umursamıyorum bile. Parası olan adam umursamaz, stres yapmaz, sinirlenmez Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Siper alin. Biri sizi hain ilan edebilir.

Ülke ülke değil ki içinde insan olsun... Bizimki ler sadece insan görünümünde ne kadar şanssızım ki burada doğmuşum...

Bu aslında benim görüşüm de olabilir fakat gözlemlediğim kadarıyla insanlarımız gün geçtikçe daha sinirli ve sert tavır takınmaya başladı. Sizce bunun asıl sebebi nedir? Toplumdaki eşitsizlik, ırkçılık ve cinsiyetçiliğin artması yüzünden mi insanlar değişiyor acaba? Ben asosyal olmama rağmen değişiklik olsun diye yürüyüşe çıktım yanlışlıkla omuz attığım adamdan özür diledim adam gelip beni boğazladı arkama bakmadan kaçtım. Son düzenleyen: Moderatör: 20 Aralık 2018

Öyle demeyin galaksi bizi kıskaniyor. Başka gezegenlerde yaşam olup olmadiği bile kesin değil. Hadi devletin belgesel kanalinda afrikali gosterelim. Halk Sükretsin.

Ekonomik sebebler insanları boğuyor.

Bunun birden fazla sebebi var. Mevcut iktidarın gelmesiyle birlikte Türklerin profili de değişmeye başladı. Giderek Araplaşan, görgüsüzleşen, agresifleşen, kadını ihtiyaç gidermek için bir araç olarak gören bir millet haline geldik. TBMM'de dahil küfürler, sandalyeler, yumruklar havada uçuşuyor. TBMM'yi de geçtim, Cumhurbaşkanının dahil üslubunda hatalar var. Bir Cumhurbaşkanı nasıl olur da bir insanın soyadıyla dalga geçebilir? Bu ne rezalettir, bu ne saygısızlıktır? "Portakal mıdır, mandalina mıdır" sözü nasıl bir üsluptur? Bir problem varsa bunun çözüm yolları bellidir, hakaret etmek neden?Milletin giderek agresifleşmesinin bir diğer sebebi de hükümetin yanlış politikalarıdır. Örneğin; yanlış eğitim politikaları, yanlış ekonomi politikaları gibi sebeplerdir. Mantıklı politikalar üretilmiş olsaydı insanlar bu halde olmazdı, bunun başka açıklaması yok. Demek ki problemler zinciri var fakat bunu gören yetkili yok. Bir diğer sebep de katledilen iki kavram: adalet ve hukuk. Bu kirli düzen karşısında insanlar kendi kanunlarını oluşturmaya kalkarlarsa işte o zaman iş işten geçmiş olur. Yukarıdaki sebeplerden dolayı sokakta yüzü gülen insan sayısı bir elin parmaklarını geçmez! Bir diğer sebep ise zihniyet! Evet, maalesef kanayan yaramız: zihniyet! Nasıl çözülür, çözülebilir mi, bunu da artık bir zahmet memleketimizin psikologları, sosyologları, tarihçileri tartışsın.