çocuklarım bana çok düşkün zaten ama eski eşimin sıkıntılarına katlanamıyorum.

Senin özelin beni ilgilendirmez de, hamile bir kadından boşanıp tekrar evlenip çocuk yapmak nedir ya? Her insan hak ettiği şekilde yaşar.

arkadaşlar farklı farklı insanların düşüncelerini almak kötü mü? her önüme gelenle dertleşememki. Burda kimse kimseyi tanımıyor anonimiz hepimiz. Saygı çerçevesinde dertleşmek istedin hepsi bu

Hocam, @Crypto Guard doğru söylüyor. Çocukların suçu yok, eğer şimdi onları bırakırsanız ileride sizden nefret ederler. Ayrıca bir yandan babasızlık duygusuyla mutsuz olurlar. Hayatı onlar zindan etmeyin bence...

Vicdanın rahat değilse çocukların ile aranı sıcak tut, elinden başka bir şey gelmez.

hukuki yollara başvur. Çocuklarımı görmek istiyorum demen yeterli. Bu senin en doğal hakkın. Eşinle muhattap olmamak için de çocukları sana getirip ona geri götürücek olan bir aracı bulman kafi gelir. Allah yardımcın olsun. Sana diyeceğim tek şey, yarın öbür gün olur da başka bir kadınla evlenirsin. Ne pahasına olursa olsun seni çocuklarından uzaklaştırmasına müsaade etme, böyle bir girişimde bulunursa da ondan da boşan.

bir kaç hafta mı 7 yıldır aynı sorun

Kişinin kendi iradesine ve isteğine kalmış bir şey çünkü 'konu dışı' kategorisinde açılabilir bir konu aksini düşünüyorsan çıkabilirsen forumdan rica ediyorum, kasıyor çünkü.

Öncelikle başınıza gelenler için geçmiş olsun hocam, ne evlendim ne de çok ciddi bir düşüncede ilişki yaşadım. Ancak size birkaç tavsiye verebilirim. Eski eşinizle aranızdaki olayları çocuklara yansıtmamak için elinizden geleni yapın ve çocuklarınızı asla terk etmiş gibi bırakmayın. Zira uğraşmaz ve çabalamazsanız eski eşiniz bu durumu aleyhine kullanıp sizi kötü gösterebilir haliyle çocuklarınız ileride sizden nefret edebilir. 2. olarak tavsiyem yeni bir ilişki aramanız olacaktır, evet çok zor ve eskiden yaşadığınız durumdan ötürü de istemiyor olabilirsiniz ama emin olun en iyisi böyle olacaktır. Zira çocuklarınız büyüdüğü zaman sizin de sunacağınız kanıtlar arasına girer, hem de eski eşinizle aranızda geçen birçok sorunu unutmuş olursunuz ve çocuklarınıza daha iyi imaj verirsiniz.

Eski eşiniz yüzünden çocuklarınızdan uzak kalmamalısınız. Sizden bir can onlar. Bu hayata bağlanmak için bundan geçerli başka ne sebep olabilir? Yerinizde olsam mahkeme dahil her yolu denerdim ama çocuklara eksikliğimi hissettirmezdim.

Babamı küçük yaşta kaybetmiş biri olarak babasızız büyümenin ne demek olduğunu biliyorum ve babam kendi rızası ile gitseydi bırakın görmeyi gördüğüm ilk yerde yüzüne tükürürdüm.

Ne alaka abicim? Adam dertleşmeye yazmış kötü birşey yok bence...

Burası çoluk çocuk dolu, yararı dokunmaz buranın. Mutlu değilsen boşan gitsin, kendi hayatına bak.

Hayır hocam onu demiyorum, çocuklarınızla alakalı ne düşündüğünüzü diyorum. Bence tekrar düşünün. Yoksa eski karınızla olan ilişkinize karışmak bize düşmez.

Abicim kendi adıma konuşayım annem ve babam ben 3 yaşındayken ayrıldılar. 21 yaşındayım. Babamla ortalama 5 yıldır hiç konuşmadık ve kendisinden nefret ediyorum desem yeridir. Ama bu ne annemin ne de başkasının suçu. Tamamen kendi suçu olduğu için bu duruma geldik. Sen çocuklarına kendini unutturma. Davanı vb de aç çocukları görmek istediğine dair. Kendini unutturma, güzel bir baba olmaya çalış. O çocuklar zaten nankör değilse seni unutmaz severler.

Eğer çocuklarının yerinde olsaydım; hiç görmediğim babam beni hiç görmek istememişse ondan nefret ederdim.

7 yıl oldu boşanalı

Sosyal'de teknik konularda evet ama bu tür hassas konularda isabetli ve destek olabilecek yanıtlar geleceğini düşünmüyorum. Yanlış yönlendirilmeyin. Aklınızdan o zarar verme fikrini çıkarın. Siz olabildiği kadar çocuklarınızı görmeye çalışın, ilgilenin, arayın ve sorun. Yollarınızı ayırmışsınız, bu saatten sonra yapabileceğiniz pek bir şey yok. Geride kalan çocuklarınız var.

%90'ı ergenlerden oluşan bir platformda bu tarz konulara sıcak bakmıyorum.

Bu tür hassas konuları buralarda açmamalısınız. İleride böyle konularınızı silmek istediğinizde, ne kadar ısrar etseniz de, silmeyeceklerdir.

İstiyorum.

Hocam çocukların suçu yok. Bence eski karınıza olan siniriniz yüzünden böyle düşünüyorsunuz. Çocuklarınızla bağı kesmeyin, babasızlık zor gelir çocuklara... Bence birkaç haftayı kendinize ayırıp iyice düşünün.

Konu dışı kategorisinde "Dertleşmek istiyorum, boşandım" başlığında açılmış bir konu.

Benzer durumları yaşamadan kimse bir şey diyemez ama çocukların için bir şeyler söylenebilir. Bence asla kendini unutturmamalısın. Yani seni bilmeliler. Hayat bu ileride ne olacağını bilemezsin belki de ilerleyen yaşlarında çok özleyeceksin ve onlar yeni aileler kurmuşken onları, torunlarını görmek isteyeceksin. Terk edersen şayet karşılarına çıktığında seni istememeleri daha olası olacaktır ve hep bir tarafları eksik, babasız şekilde büyümüş olacaklar. Demem o ki alacağın her kararı önce çocukların için almalısın bana kalırsa.

Dostum buranın yaş ortalaması 10-15 iyice canın sıkılır sal gitsin burayı. Eğer imkanın varsa psikolojik destek alabilirsin zor bir süreç ama imkansız değil. Daha gençsin enseyi karartmanın anlamı yok.

Özelinizi burada anlatmamalısınız.

Bence bazı arkadaşlar gerekeni gayet güzel söylemişler. Kimse bir başkasının yaşadığını yaşamadan bilemez o yüzden ne kadar empati yapmaya da çalışsak o durumu yaşayan kişi kadar iyi bilemeyiz. Sadece diyeceğim şudur bizzat yaşamadım ama bence babası varken bir çocuk için babasız kalmak, babasının vefat etmesinden daha acı bir şey belki de. Bu söylediğim belki size saçma gelecektir yargılayabilirsiniz ama bence öyle çünkü ileride belki de hatayı kendinde arayıp kendini suçlayacak, en azından bir süre. En kötü kısmı ise kendi babasından göremediğini o çocuk ileride kendi çocuğuna nasıl verebilsin.

Abicim falan hayırdır? Kelimelerine dikkat et.

Kötü bir şey söylememiş adam beyefendi. Hakaret mi etmiş?

iç dış birşey kalmadıki herkese anlatamazsın böyle derdini ama soyla medya olunca kimse kimseyi tanımıyor ve rahat bir şekilde içini döküyor söyleyemediklerini söylüyor. yaşı küçük bebeler zaten yorum yapmaz. Psikoloğa gittim stadrat cevaplar aktivite olarak yüzmeye git kafanı dağıt gez kitap oku ne bu kafa sanki bilmiyorum bunları yapmayı

dertleşmekle destek istemek ayrıdır. Ben kimseden destek ismiyorumki içimi döktüm binevi belki benimle aynı durumda olan vardır, yada anne babası ayrı ama görüşmeye devam eden yada nefret ediyorum ondan diyen vardır demi.

Hocam Allah sabır versin ama internet hele hele Technopat bunun için çok yanlış bir yer çünkü burada seni anlayabilecek biri yok çoğunluk çocuk senin emsalin ve yaşadıklarını yaşayan çok çok azdır. Bence bir dostun veya rastgele bir mekanda biriyle rastgele konuşun daha çok içinizi dokersiniz.

2. evlilik mi uzak olsun benden

Arkadaşlar o kadar çok hayattan bıkmış durumdayım ki anlatamam beni hayata bağlayan hiçbir şey yok hayatımda hep olumsuzluklar oluyor. Yaşım 32 geriye dönük baktığımda çok büyük keşkelerim oldu . 21 yaşımda askere gittim 22 yaşımda tezkeremi aldım ve bir anlıkla yengem ve abimin tanıdığı biriyle evlendim. 19 yaşındaydi yetiştirme yurdunda kalıyordu ve 1 ay içinde nasıl sevdiysem artık hemen evlendik. 4 ay sonra hamile bir şekilde beni terk etti. Doğum yaptı barıştık ve tekrar hamile kaldı kızıma şu an yaşları 8 ve 7 tekrar ayrıldık ve bitti. Ayrı illerdeyiz çocuklarımı tek tük görüyorum ayrı illerdeyiz. Gösterme konusunda sıkıntı çıkarıyor çoğu kez ona zarar vermek istedim yoksa içim rahat etmeyecekti mahkemeye gitsem sonuç belli kadın sevici mahkemeler. Çocuklarım bu yaşa gelene kadar bumerang gibi hep aynı sıkıntıyı çıkardı babalık yapayım derken sıkıntılara katlandım. Şimdiki düşüncem lanet olsun o kadına çocukları da artık ömrüm boyunca görmek istemiyorum düşünüyorum. Acaba çocukları hiç görmesem büyüklerinde beni gösmek isterler mi acaba yoksa onlarda mı beni unutur giderleri mi düşünceler var. Keşke biraz flört yapsaydım onunla olmayacağını anlardım. Siz olsanız anne ya da babanız siz küçük yaşta ayrılsalar ve görmediğiniz annenizi babanızı büyüdüğünüzde görmek ister misiniz? Yoksa nefret duyup görmek istemez miydiniz?

ensemizi karartmayızya neyse arkadaşlar konuyu kilitleyelim yorum yapan herkese teşekkür ederim düşüncelerini paylaştıkları için. Lütfen konuya cevap yazmayalım kapansın konu

Eski eşin çocuklarını görmene engel oluyorsa hukuki yollara başvur ve hakkını ara. Çocukların velayeti sende olmasa bile en azından görüşürsün çocuklarınla. Çocukların büyüyüne kadar arkasında dur, bir zaman sonra bu tür konuları adam akıllı konuşursunuz.

Öncelikle destek isteyeceğiniz son forum burası. Yaş ortalaması çok düşük. Şöyle düşün, bir çocuksun ve annen baban ayrı. Annen babandan ayrılmış. Baban da ''Amaan banane'' deyip bırakmış seni. Ne hissederdin? Eski eşiniz çok sıkıntı çıkaracaktır. Ayrılık sebebinizi bilmiyorum ama ne olursa olsun sırf çocuklar için katlanmanız gerekiyor. En azından eşinizin çocuklarınızı size düşman büyütmesine izin vermemeniz gerekiyor. Büyüdüklerinde iki çocuğunuzla da oturur her şeyi konuşur bütün ilişkiyi açık hale getirirsiniz.

Ben de 32 yaşındayım. Aynı yaştayız. Bazı düşüncelerin yanlış. "Kadın sevici mahkemeler" demen doğru bir cümle değil ilk olarak. Çoğu zaman bu ülkede kadınlar mağdur oluyor. Yanlış bakış açın var. Eğer kendini haklı görüyorsan, sağlam bir avukat tutarak çocuklarını almaya çalışabilirsin. Bir babaya çocuklarını göstermemek doğru değil. En azından velayetlerini alamasan da, çocuklarını düzenli olarak görmeye hak kazanabilirsin. Çocuklar için küçük yaştan itibaren baba desteğini arkalarına almak önemlidir. Zaten anne babası ayrı olan çocukların psikolojisi iyi olmuyor. Büyüdükleri zaman görmek istediğinde sana olan nefretleri ile karşı karşıya kalırsın. Annelerinin sana karşı onları dolduracağını bilmen gerek. O yüzden pes etmemen ve çocuklarının arkasında hep durman lazım. Onlar bunu hissetmeli ve bilmeli. Büyüdükleri zaman senden ne babalık görmüş olacaklar ki, seni baba olarak görmelerini bekleyesin. Bu yüzden böyle bir hataya düşme. Şu an kafa karışıklığın ve üzüntülerin yüzünden sağlıklı düşünemiyorsun. Çocuklarından hiçbir zaman vazgeçme. Şu an hangi taraf haklı bunun için yorum yapamam. Tek bir tarafı dinleyerek kanıya varılmaz. Sadece çocukların hakkındaki düşüncelerin için tavsiye verebiliyorum. Geçmişte yaşananların, yaşanacağı varmış. Bilinçsizlik, cahillik vs. ne dersek diyelim olmuş bir kere. Bundan sonra hayatını ve düzenini daha sağlam ayakların yere basarak kurarsın. Ama çocukların olduğunu unutamazsın. Desteğini onlardan esirgeme, mücadeleni sürdür. Hakkını kanunda aramaya çekinme. Bir baba olarak çocuklarını görmen senin en büyük hakkın. Tek başına çocuk yapılmıyor. Eski eşin de bunun farkına varsın. Aranızda ne geçerse, geçsin çocukları bunların dışında tutmanız gerekiyor. En önemlisi hayat devam ediyor. Kendini salma, suçlama veya başkalarını da suçlama. Seni yıpratmaktan başka bir işe yaramaz çünkü.