22 yaşındayım. Gerçekten hayatımın belli dönemlerinde beni zorlayan çok olay yaşadım. Buna rağmen o zamanlarda bile kendi sevdiğim türleri olan Rock/Metal yönünde şarkılar dinledim. Aşk acısını Rammstein-Amour ile yaşadığımı bilirim. Tamamen insanın kendi zevkleri devrede bence. Efkarlı müzik seven insan mutluyken bile onları dinleyebilir.

Elbet ki ben de bir gencim fakat yaşıtlarımın çoğunun dinlediği şarkı tipinin çokça efkar, aşk acısı, üzüntü ve depresif şarkılar olduğunu fark ettim. Nedir bu insanların duru mu? Neden bir insan kendini üzmek için şarkı dinler? Elbet benim zevkim bunlar değil fakat hani çözemedim olayı, şu yaştaki bir insan ne yaşamış olabilir de böyle şeylere bu kadar sarabilir? 25-30-45 hadi 50-60 yaşındaki insanları anlarım fakat 10-20 yaş arası ne alakadır? Soruyorum sadece. Son düzenleyen: Moderatör: 20 Mart 2020

Çok absürt bir müzik dinleme tarzım olduğu için bir şey diyemiyorum Kulağıma ne hoş gelirse dinliyorum ama içinde favorilerim de var tabii ki.

Küçüklüğümden beri Metal-Rock müzik dinliyorum, gürültü kirliliği diyen oldu, baş ağrıtıyor diyen ebeveynlerimdi, "bu müzik değil ki!" diyen de oldu . Açıkçası ben insanları müzik zevkine göre yüzüne karşı yargılardım. Linç yemekten ciğerim soldu, artık içimden yargılıyorum beni yıldırdılar BTS'ciler, bir furyadır bayağı başımız ağrıdı. =negatif). =pozitif). Sadede gelirsek depresif şarkı dinlemenin kimseye yararı yok bence, " - " bu sizin duygu durumunuzsa, bunu ani bir şekilde "-+++-" buna çıkarıyor. Yani duygularıma tercüman oldun durumu yaşanıyor. ="bunu da üzüntü-coşku karışımı bir duygu hali olarak varsayabiliriz." Ama uzun vadede bu "-> " negatif yığınına dönüşüyor. İnsan kendi kendini böyle bir ruh haline sokmak ister mi? Psikolojik olarak da bu "ahh sevdim ama terk etti, dünya bir türlü gülmedi yüzüme, bu fani dünyada boşa yaşıyoruz" haline girmiş oluyoruz. Bunu daha sonra fırsatım olursa blog olarak yazacağım.

Üzülmek için dinlemiyoruz. Üzgün olduğumuz için dinliyoruz. Gerçi ben sırf üzücü şarkılar dinlemiyorum ama üzücü şarkılar da yok değil.

Tüm gün depresif şarkı dinlerim, şuan da dinliyorum. Üzgünlüğüne daha çok üzgünlük katıyor ve hoş geliyor.

Aleyna Tilki dinleyip doğru yolu buluyorum.

Daha çok enstrümantal için dinlediğimden mental halimin bir etkisi olmuyor.

Kendini uzmek icin degil, zaten uzgun olan hislerine tercuman oldugunu dusundukleri icin dinliyorlar bence. Ben de insanlari muzik zevkine gore cok yargilarim, sevmedigim bir ozelligimdir ama elimde degil.

Hiç sevmedim, sevilmedim hiç aşk hayatım olmadı, ama ben sadece 1-2 tane öyle aşk şarkısı dinliyorum onlarda melodisi kulağıma güzel gelenler, neredeyse hiç Müslüm Gürses dinlemedim, gençler bu konulardan çok duyar kasıyor, bu dönemde herkes aşık.

Depresif müzik dinlemek bilerek kendine acı vermek diye düşünüyorum. Ha illa ki zevkine dinleyende vardır ama ben ısınamadım. Nerdeyse hiç dinlemiyorum böyle daha iyi hissediyorum.

Zevk meselesidir. Ben Türkçe rap ağırlıklı dinlerim ama bir süre sonra sıkar. Arabeske kayarım. Öyle pek efkarla dertle alakası yok. Ergenim bende

Genç ya da yaşlı ayrımı yapmaya gerek yok bence. İnsanlar mutsuz, umutsuz. Dolayısıyla ruh hallerine uygun olan müzikleri dinliyorlar. Asıl problem, aynı acı ya da hüzün içerisindeyken ruh hallerinden farklı müzikler dinlenmesi. Kısacası delirme.

İnstagram story'lerinde paylaşmak için olduğunu düşünüyorum

Zevk meselesi, örneğin ben uzakdoğu müziklerini dinliyorum. Birçoğunuz BTS'i falan sevmiyor, ancak ben seviyorum. Şahsen asla hüzünlü bir şarkı dinlemedim, dinlemeye de niyetim yok.

Bazilari gostermek icin, bazilari sevdigi icin dinliyor. Muzik zevkine de karismazsin yani insanin.