Hocam sevgili işinizi falan kafaya takmayın benim size bundan başka tavsiye verme şansım yok benim durumum sizden daha farklı ve maalesef sizden daha depresifim. Fakat 3-5 günlük eğlence için, sevgili vs. işleri için kafanızı yormayın. Yarın öbür gün birbirinizin yüzüne bile bakmayacaksınız buna "aganız" da dahil.

Benim uyguladığım bir şeyi söyleyeyim belki yaparsınız. Ben de sizin gibi insanlara bir şey anlatmaya pek güvenmiyordum daha sonra bana döndüğü ve yüzüme karşı vurulduğu için ama bunu kafaya takıp anlatmamak ya da kaliteli insanı bulup ona anlatmak yerine ne yaşarsam yaşayım benle konuşan herkese anlatmaya karar verdim. Rastgele bilgilerden bahsetmiyorum, ortamda konusu açılan satılabilecek bilgilerden bahsediyorum. Hala öyleyim. Bazı insanlar anlattığım olayları yüzüme vurmaya çalışıyor ya da aralarında dedikodu çevirip o şekilde kötülemeye çalışıyorlar ama siz pozitif ve samimi olduğunuz sürece yakın çevrenizdeki kimse hakkınızda kötü düşünmüyor. Şu an çok geniş bir arkadaş çevresine sahibim ve gerçekten öneririm. Biraz öz güvenli ve boş verebilme özelliğinin level atlaması gerekiyor diye düşünüyorum.

Seni neyin mutlu edeceğini düşün, ardından peşinden koş. Büyük olasılıkla o peşinden koştuğun şeyin, seni mutluluğa götürmediğini göreceksin. İşte olay bu, mutluluk bir nokta bir durum veya kendi varlığı olan bir şey değil. Mutluluğa ulaşmaya çalışırken harcadığımız zaman, aslında bizim mutluluk dediğimiz şey. Hayat kolay değil, oturduğun yerden çok mutsuzum demek: Sadece mutsuz olduğun öncülünün sonucu. Gerçekten mutsuz musun? Şu anda biri sana hiçbir korku hissetmeden buradan ayrılabileceğini söylese, kabul eder misin? Al sana kısa bir mutluluk reçetesi.

Nedense çevre üstüme geliyormuş gibi geliyor. Hep bir şeyler sinirimi bozuyor. Şimdi geçen ki bir olayı söyleyeyim: Kız gelmiş okulda diyor ki, 'eeeee Ahmet sevgilin var mı bari?' diye soruyor. Sonra aklıma geçmiş geliyor sinirleniyorum ama bu siniri dışa vuramam. İnsanlara bir şeyler açıklamak istiyorum ama güvenemiyorum. Örneğin sabahtan akşama kadar soru çözmüşüm, sonra akşam eve geliyorum tableti alıyorum kafa dağıtmak için. Sonra babam gelip, bırak ulan şu naleti kırımıyım kafanda diye. E kafa dağıtamıyorum bende. Uykusuzum uyuyamıyorum. Eskiden kafamı ders çalışarak boşaltıyordum ama artık oda mümkün olmuyor. İştahım yok ve çok yalnız hissediyorum. Çevremde sevgilisi vesaire olan insanlar var ve benim olmaması sinirime gidiyor açıkçası. Agama bakıyorum 5 tane sevgili deneyimi olmuş en az, gelmiş söylüyor bunu marifetmiş gibi. Bende kendimi yalnız hissediyorum açıkçası. Durum böyle yani bir şeylerde keyif vermiyor. Eskiden veremediğim kiloyu fazlasıyla verdiğimi falan fark ettim. Aşırı üzüntü hastada ediyor biliyorum ve istemiyorum hasta olmak böyle bir durumdan ama direnemiyorum yeter artık! Yardımcı olun ne olursunuz.