Atam böyle düşünseydi sarı saçlı mavi gözlü adam Fransızca biliyor gider Fransa'da memur vs olurdu hayatını yaşardı. Hepimiz için umut etti ve başardı.

O işler öyle kolay değil...

Keşke o kadar kolay olsa keşke.

Hayatta bir yerlere gelmekte o kadar kolay değil işte.

O zaman gelince yeni bir hayat kurabilmek için zamanın olmayabilir. Ebeveyn gibi sana yol gösteren kişiler olmayabilir.

Konuyu görünce üstünde düşündüm. Bana sahip olduğum her şeyi yarın kaybedeceğimi söyleseler ya da bir anda kaybetsem en azından hayattayım diye mutlu olur muyum? Olmam, açıkçası bu kadar şeyi kaybetmektense ölmeyi tercih ederim.

Sormak isterim şu an da ne tecrüben var? Şu anki tecrüben ile iyi bir durumda mısın? Şu anki tecrüben ile iyi bir durumda değilsen her şeyini kaybettiğin zaman nasıl hızlıca toparlayıp iyi bir duruma ulaşabileceksin? Motivasyonunuzu bozmak istemem ama milyonda bir gerçekleşen "şans" olaylarını motivasyon kaynağına dönüştürmemenizi tavsiye ediyorum.

Bu halde konuşmak zor. Umarım bu kararı vermek zorunda kalmam. Ama burda otururken söyleyebileceğim şey hiçliğe karışmaktansa yaşamak için çabalamayı tercih edeceğim olurdu.

ölümün ardında ne var bilmediğim için bir tık korkutucu geliyor.

Herkes ileri planı yapmakla zaman geçiriyor bazen hayatın tadına o an bakacaksın iş işten geçtikten sonra değil.

0'dan başlangıç güzeldir. Neyi nasıl yapacağını bilirsin. Aynı hataları yapmazsın. Aşık olmak gibi

Zengin ve başarılı insanlar tek seferde başarılı olmuyor genelde. Bir çok başarılı insan, birden fazla kere batıp en sonunda o deneyimle yükseliyor.

30-35 yaşına kadar baba parasıyla geçinmiş biri her şeyini kaybederse bu kişi hiç tecrübesi olmadığı için hayat kuramaz. Ama 30-35 yaşına kadar bolca iş ve birçok tecrübe edinmiş biri tekrar yeni bir hayat kurabilir. Bu arada muhtemelen motivasyon sayfalarını görmekten her şeyi o yönde görür oldunuz. Ama cevabınızın yorumumla alakası bile yok.

Meraklı olmanı engelleyen ise aptallardan başka kimse değildir. Şeklinde'de yazabilirsiniz hocam.

Evet kimse böyle düşünmüyor. Hayatta her şeyini kaybeden ama tecrübesi sayesinde hızla toparlayan binlerce insan var.

Ölüm.

Elindeki her şeyi kaybetsen bile öğrendiğin ve deneyimlediğin bilgiler var bunlarla yeni bir hayat kurabilirsin.

Bence değiştirmek mantıksız. Böyle yazdım böyle devam etme taraftarıyım ben.

Büyük ihtimalle asla toparlanamassın, hayatının sonunda kadar çalışıp ölürsün hiçbir şey başaramassın fakat ölmek daha başka bir şey.

Yaşamımın bir anlamı olduğunu sanmıyorum. Hiç kimse varolmamıştır ve olmayacaktırda. Bu anlamsızlıkta yaşamak zaten saçmayken maddi manevi herşeyini kaybettikten sonra zaten ruhen ölmüş olursun bedenin yaşasa n'olur?

Hem söz doğru, hem imza.

Sizin tercihiniz ne olurdu? Ölüm mü çaresiz yaşamak mı?

Hayat ancak geriye doğru anlaşılır; ama ileriye doğru yaşanmalı.

İmzamdaki ilk söz alıntı. İkinci sözü de ben yazdım. Teşekkür ederim hocam.

Her şeyi kaybetmekten kastın ne? Sağlık bunun içine giriyorsa her şeyi at çöpe gitsin.

"Yeri geldiğinde inekleyeceksin, yeri geldiğinde binekleyeceksin" demiş ünlü düşünür Acemi Cadı.