Bende de oluyor bu sinirlenince. Şanslıyım ki çok nadir o kadar sinirlenebiliyorum.

Bunun nedeni kişisel yapın gereğince öfkeni karşı tarafa tam olarak yansıtamamandan olur bunun kesin bir yolunu bende bulabilmiş değilim. Kızların önünde dahi pıt pıt gözyaşım aktığı oldu.

Kendi üstümde denemedim ama başarılı olacağını sanıyorum: Ağlayacağınızı fark ettiğinizde dilinizi ısırın.

Aynı sorun bende de var biri beni sinir etsin bir kavgaya gireyim hemen gözlerim dolar ne korkuyorum ne de lafın altında kalıyorum ama bir ağlama geliyor karşıdakine de laf çıkıyor çok gıcık bir durum çözümü de yok sanırım.

Evet gıcıklığımdan oluyor aslında, ilk okulda bir çocuk kafama oyuncak fırlatmıştı daha sonra onu dövmüştüm canım yanmamıştı ama sinirden ağlıyordum çok utanmıştım.

Sinir olduğunuz kişinin aklınıza gelen tüm değerlerine küfür etmek tüm sinirinizi alır hocam. Tavsiye değildir ama deneyebilirsiniz.

Arkadaşlar bu aralar okulda birisiyle kavga ediyorum diyelim ki çocuğa sinir oldum gözlerimden otomatik olarak yaş akmaya başlıyor, ağlıyorum diye de sinir oluyorum göz yaşlarım 2'ye katlanıyor bunu yaşayan ve çözüm bulan veya yapmam gereken bir şey var ise söyleyebilir misiniz?

Bu durum çok normal, büyük ihtimalle kavgacı bir kişiliğiniz yok, uzlaşmayı daha çok seviyorsunuz ve haksızlığa katlanmıyorsunuzdur. En kesin çözümü bu kişilik özelliklerinden vaz geçmek olacaktır, peki değer mi Sürprizbozan ama anı kurtarabilirsiniz çok basit bir şekilde. Konsantre olun ve işin ciddiyetini kavrayın, buradaki ciddiyet sertlik değil mizaçla alakalı olan bir ciddiyet olmalı yani komik bir konuda da ciddi olabilirsiniz, sert olmakla arasındaki ince çizgiyi fark etmenizi umuyorum. Ne kadar yoğunlaşırsanız o kadar fazla çalışacaktır kafanız, bu tarz şeyleri de zamanla aşarsınız. Son olarak ciddi de olsanız büyütülmemesi gereken şeyleri gözünüzde fazla büyütmeyin.

Bu normal bir şey çocuğa gıcıklığından oluyordur. Aynısı bende de oluyor. Çözümü konusunda yapacak bir şey yok. Bir refleks bu. Maksimum ilkokulda öğrettikleri gibi saniye sayarsın. Başka çözüm bilmiyorum ben.

Duvara yumruk atıyorum ben bu başıma gelince. O acıdan ağlamayı unutuyorum.

Günlük hayatın stresi karşısında olumsuz duygulara kapılacağınızı anladığınız an Allah'ı hatırlayın. Huşu duygusu içinizi kaplar, dinginleştirir.

Sinirden ağlamak normal diye biliyorum.

Ağlamaya tam başlayacakken çocuğu dövün.

Hayatımda 1 kere kavga ettim çocuğun dişi kırıldı bu yüzden bir daha etmedim sinirimi hep içimde tuttum çoğu zaman sinirlenince bende de oluyor.

Ben de yaşıyorum. Aslında üzülmüyorum, sinirleniyorum ama dışarıdan üzülmüş gibi görünüyorum. Aşırı gıcık ediyor. Ağlarken kafamdan rastgele matematik işlemleri yapıyorum. Ağlamam geçiyor.

Attığın iftirayı sil.

Çok utanç verici bir durum ortaokulda hocayla en ufak tartışmada sinirlenip gözlerim doluyordu. Çözümü sinirlenmemeye çalışmak.

Hayattaki en kötü şey elinden gelen hiçbir şeyin olmamasını hissetmek, çaresizlik. Bence ağlatan da bu. Kalkıp ağız burun dalan birisi olacak olsan muhtemelen ağlamazsın. Çözümsüzlük üzüyordur seni. Laf anlatsan anlamaz, bir de haklı gibi üste çıkar. Ağlamaktan başka ne çaren kalır ki?