Sosyal medya hiç kullanmadım.

Hocam iş arkadaşlarınız ile sohbetinizin olması şart.

Bu yazdıklarına göre üzgünüm ki çok yanlış bir bölüm seçmişsin..

Hocam Allah yardımcınız olsun bir yandan okumak bir yandan büyük meblağda borç ve otizm gibi hastalık. Çok zor Allah yardımcınız olsun bellboy yorucu bir meslek olarak görüyorum daha kolay bir iş varsa girmenizi öneririm.

Espri filan yapın.

Hocam sosyal medyadaki şakaları mı yapıyorsunuz?

Korkular üzerine gidilerek yenilir. İnsanlarla konuşmaktan cekindikce daha kotu bir hal alır durumun. Üstüne git, kimse seni yemez. İşini yap.

Ben de aynı şekilde insanlarla konuşmayı sevmiyorum çünkü genelde saçma konuşuyorlar. O kadar sinir oluyor ve sıkılıyorum ki anlatamam. Önceden utangaçlığımdan işe girmeyi hiç istemiyordum fakat işe girdikten sonra gördüklerim beni rahatlattı. İki kelimeyi yan yana getirip konuşamayan insanlar öyle bir özgüvenle yaşıyorlar ki onların yanında insanın özgüveni artıyor. "Bu angutlar yapabiliyorsa ben neden yapamayayım" düşüncesi geliyor.

Hocam çalışmak zorundasınız yoksa icra gelince evde boş boş oturursunuz.

23 yaşındayım, psikoloji son sınıftayım. Slightly asperger sendromum var. Sosyal becerilerim çok düşük. 150 bin lira borcum var ve artık kredi kartlarım da patlamış durumda. Daha önceleri işe girdiğim oldu ama en fazla bir ay dayanabildim. İnsanlarla bir arada olmaktan, konuşmak zorunda olmaktan nefret ediyorum. Fakat evde yapabileceğim bir iş de bulamıyorum. Bellboy olarak işe başlayacağım. İnsanlarla konuşmak zorunda kalacağım çok korkuyorum. Sizden ne beklediğimi de tam olarak bilmiyorum. Yorumunuz, öneriniz varsa dinlemek isterim.

Hocam sosyallikle ilgili ciddi sorunlarım var. Dedeme söylediğimde ise "yiyecekler mi seni" diyor. Gerçekten haklı olabilir. Çok saçma ama yine de söylemek istedim.

Ne yaptın ki 150k borcun var bu yaşta?

Cevaplarınız için teşekkür ederim. Haklı olduğunuz noktaları anlayabiliyorum. Bölümü bir meslek edinmek değil de kendi sorunlarımla baş edebilmek için okudum, kişilik bozukluğum da var. Çalışmak zorunda olduğumu da farkındayım. Ama defalarca deneyip yapamadığım bir şeye zorunda olmak çok canımı yakıyor.

İnsanlar beni anlamıyor ben de onları anlayamıyorum. İnsanların hislerini, jest ve mimiklerini, hareketlerini, cümlelerindeki duyguları veya içerdiği ironiyi algılayamıyorum. Bana komik gelen şeyler de ilgilerini çekmiyor. Salak olduğumu düşünüp iletişimi kesiyorlar.

Maddi destek verecek kimsem yok. Çalışmayınca da, benim olmayan parayla, minimal harcamalarla hayatta kalmaya çalışıyorum. Kira ödediğimi de düşünürsek bence az bile harcamışım.

Hocam çalışmak hayatın gerçeği insanlarla içli dışlı olduktan sonra alışıyorsun hastalığın üstüne gitmeden çözemezsin.

Hocam sadece YouTube kullanın. Fazla kendinizi kaptırmayın yeter.

İyi hissettirdi teşekkür ederim

Hocam ryderla hırsızlık yapın borcu ödersiniz Şaka bir yana ama Allah yardımcınız olsun hocam bu zamanda ülke şartları bayağı zor.