2 gün önce bir arkadaşımı morgta gördüm. Kendimi bildim bileli arkadaşımdı. Ne yaparsam yapayım onunla yapardım. Koronadan öldü. Hayatım şu an çok anlamsız. Sanki yaşamak için bir sebebim kalmadı. Her gün başkalarının ölmesini düşünmek hayatımı karartıyor. Sanki yine birinden ayrılacakmışım gibi. Yine hayatımın anlamı kaybolacak gibi. Son düzenleyen: Moderatör: 5 Ocak 2021

Allah rahmet eylesin, mekanı cennet olsun inşallah. Tavsiyem, psikiyastriste gitmeniz yönünde. En azından derdinizi paylaşacak bir yetişkin bulursunuz.

Başın sağ olsun, zamanla alışırsınız ne desem bilemedim geçmiş olsun gidenin yeri doldurulmuyor fakat hayata devam etmek lazım.

Bunun çaresi zaman. Hayat devam ediyor. Başın sağ olsun ne diyeyim. Ama ne kadar yakının da olsa bir şekilde bir süre sonra normal yaşamına dönüyorsun, dönmek zorunda kalıyorsun. Ölüm hayatın bir gerçeği. Yapacak bir şey olsa da yapsa keşke ama yok.

Koronadan hayatını kaybedenleri morgda ziyaret etmeyi bırakın, cenaze namazlarının kılınmasına bile izin verilmiyor diye biliyorum. Bulaşma riskinden ötürü.

Sende öleceksin, belki şu an, belki bunu yazarken, belki de bu yazıyı okurken, bunu bilemeyiz ölüm dünyanın bir kuralıdır.

Allah rahmet eylesin.

Hocam Allah rahmet eylesin. Hocam ne kadar söz yazarsak yazalım hiçbir şey ifade etmeyecek. Bunu kendimden biliyorum. Size tek tavsiye vermek isterim. Psikiyatrist doktoruna gitmenizi öneririm.

Eskiden PS4 oynardım. Şimdi kolu elime aldığımda arkadaşımla oynadığım PES oyunları geliyor. Onu da bırakıyorum.

Başınız sağ olsun hocam. Tüm vefat eden iyi insanların mekanı cennet olsun. Aynı duyguları ben de yaşadım. Zaman geçtikçe hafifliyor acınız. Hafiflemezse yaşanılamaz o acıyla.