Bizim millet akıllanmadıkça ölümler daha devam eder. Kardeşimi okuldan almaya giderken gördüğüm maskesiz insanların sayısı maskeli insanların sayısını 2'ye katlar, belki de daha fazla. Önlemini aldığı halde hastalığı kapıp ağır geçirenler-vefat edenler için ise üzgünüm.

Ama biz ölen kişiyi inceliyoruz. Ölümü değil.

İnsan her şeye alışıyor, normaldir. Bir telefon alırsın 2 gün sevinirsin sonra normal bir alet oluverir.

Ölüm ölümdür. Yaşı için de, genç için de.

Bugün dikkatimi çekti. 2 Ocak 2022 itibariyle salgında hayatını kaybedenlerin sayısı 80 bini geçmiş bulunuyor. Bu, PKK ́nın ilk saldırısını gerçekleştirdiği 25 Ağustos 1984 tarihinden bu zamana kadar (yani 38 yıl içerisinde) hayatını kaybedenlerin sayısından daha yüksek. Vikipedi sitesinde yazdığına göre 8.128 TSK mensubu, 356 emniyet görevlisi, 1.341 köy korucusu ve 43.019 PKK ́lı olmak üzere her iki taraftan ve 15.828 sivil dahil toplam 68.672 kişi ölmüş. Salgının ilk günlerinde herkes panik havasıyla marketlere, bakkallara ve eczanelere saldırırken ölü sayısı Türkiye-PKK çatışmalarını geçtiği bir ortamda eskisi gibi olmasa da hayatlarına sakin bir şekilde devam edebilmeleri ilginç bir durum. Benim uzmanlık alanım değil ancak aranızda sosyoloji okuyan arkadaşlar mutlaka vardır. Onlar ne demek istediğimi daha iyi anlamış olabilirler belki. Peki sizin bu durum hakkındaki görüşünüz nedir?

Üzücü. Her gün bir yolcu uçağı düşüyor gibi bir şey neredeyse.

Keşke kimse ölmese ama ölüm maalesef var.

Koronavirüsün öldürdüğü insanların çoğunluğu vücudunda sorunlar olan veya yaşlı kişiler. PKK'nın öldürdüğü insanlarsa henüz genç, orta yaşlarda, daha yapacak çok şeyi olan normal insanlar. O yüzden karşılaştırmak çok saçma.