Öncelikle eleştirinize bir yönden katılıyorum bir yönden de eksik buluyorum. Sadece ders çalışmak veya bir sınava hayatımızı bağlamak tamamen bir zorunluluk. Fakat dediğiniz gibide herkes ilerlemek istediği alanda sadece gelişmek istese bu da bir çıkmaza sokar. Sen patron olmak istiyorsun, örneğin iyi bir teknoloji firmasının Ceo su olmak hedefin fakat senin altında da çalışanlar olmalı ki işler yürüsün, fakat bu seferde herkes kendini ilerletmek istediği alanda çalışmak istese veya adım atmak istese alt kademede çalışan bulmak imkansız olur. Sonuçta kimse düşük kademe de kalmak istemez. Burada karşımıza eğitim ve sınav denilen kavram çıkıyor, çok katı bir eleme sistemidir sınavlar, hayatını işaretlediğin şıklar belirler. Böylece sosyal hayatı şekillendirir, kim yönetimde olmalı kim ise bu yöneticilerin ayak işlerini yapmalı diye. Tecrübe konusuna gelirsek, kimse anasının karnından yetenekli doğmaz, yeteneklerine göre gelişim sağlar, bunlarıda zamanla kendinde keşfeder.

Orası öyle ama anadolu lisesindeki öğrencilerin kafasında okumak, meslek lisesi öğrencilerinin kafasında mesleğe atılmak daha cazip geliyor. Meslekte 12. sınıfta zaten stajyer oluyorsun ve işyeri senden memnun kalırsa okul bittiğinde hala onların yanında çalışmaya devam ediyorsun. Birde mesleğin avantajlarından işyeri açma belgesi veriyorlar, bazı fabrikalarda sadece meslek lisesi mezunu insanları alıyor. Ama okuyup açıkta kalan çok insan var.

Açıkta kalsan bile kendi yeteneğine ve birikimine göre para kazanacağın mesleklere yönelirsen okumak çok da boş değil.

Eğitim ekonomiyi biliyorum, ancak girişimci adayları ya da ajans şirket vb. türü yerlerde ya da ticaret vb. ye atılmak gibi şeyler ilk akla gelen şeyler olmalı. Sayısal yapan her şeyi yapar. Mantığında galiba şu hayatta o kadar yaşanılacak şey var. Halen oturup hedeflerimiz için matematik çalışmamız gerekiyor Millette kendini iyice strese sokup internetteki şeylerden mi etkileniyor artık ne saçmalık.

Okuyanlar açıkta kalıyor, ben mesleğe atılacağım.

Sayısal oku yeğen ne gerek var harflere.

Ben 4 yıllık grafik tasarımı istiyorum eğer kazanırsam 2. ünim olacak, ama kazanmam için matematik istiyor ve bölümün hiçbir alakası yok matematik ile.

Okuyun da memur olun oğlum/kızım.

Her yıl 2 milyon insanın girdiği üniversite sınavı olmasa ve herkes istediği bölüme sınavsız gidebilse daha mı adil olurdu? Eğer hedefin misal veriyorum mühendislik okumaksa, Türkçe'ye de Tarih'e de katlanmak zorundasın. Çünkü sıralama yapman gerek. Ben üniversitede bile sevmediğim derslere giriyorum, sınavlarında iyi not almaya çalışıyorum. Kendini geliştirmek sadece ders notu veya ders çalışmak değildir. Sosyal beceriler kazanmak da kendini geliştirmektir. Kitap okumak da, haberleri takip etmek de... Günceli ve geçmişi takip ettiğimiz her an kendimizi geliştirmiş, bir adım ileri atmış oluyoruz zaten. Ama bunlar tek başına yeterli değil. Örneğin kendi bölümüm olan endüstri mühendisliğinde senin bahsetmiş olduğun girişimcilik dersleri veriliyor. İlgin varsa kayarsın, alacağını o dersten alırsın. Kuracağın şirketin matematiksel modellemesini yaparsın, karar problemlerini yazarsın. Daha sağlam temeller üzerine şirketini kurmuş olursun. İstiyorsan da üniversite okumadan gidersin, bir şirket açarsın. Ya tutarsa hesabı... Bu işler bakkal hesabıyla olsaydı herkes girişimci olurdu. Kimse çok severek ders çalışmıyor. Gelecekte daha rahat koşullarda yaşamak için çalışıyor. Bu da kapitalist sistemin bize dayattığı bir durum. Ne yapmak istiyorsan onun hakkında çalışmalısın, ders veya değil. O konu hakkında gördüğün her bilgiyi kapman lazım. Okumak şart olmasa da başarılı olmak için o konuda yetkinlik sahibi olman lazım