Sürprizbozan: Witcher Serisi Hakkında Spoiler Witcher 1'de Grand Master'ı öldürdüğümüzde Grand Master'ın elinde Alvin'e verdiğimiz amuletin olduğunu gördükten sonra Alvin'in Grand Master olduğunu düşünmem oyunun içimde büyük bir boşluk bırakarak bitmesini sağlamıştı. Witcher 2'de de Letho'yu öldürmemek ve öldürmek arasında kalıp öldürmüştüm. Onu öldürmeyi seçmem, Witcher 2'nin de bir boşluk bırakarak bitmesini sağladı. Witcher 3'te ise cidden mutlu bir şekilde oyunu bitirdim. Harbiden Geralt üçlemesinin son oyunu gibi hissettirdi. Geralt artık hikayesini tamamlamıştı. Tabii hala o Grand Master olayını merak ediyorum.

Hiçbir oyun bitiremedim tek yaklaştığım oyun This War of Mine ve hikayeli oyunları çok sevmiyorum

Assains Creed Origins bitirince içimde bişe olmuştu ve Bayek'e falan anlamsızca özlem duymuştum.

The Last of Us üzüntüm part 2'sini oynayacak PS4'umun olmaması.

Watch Dogs. Sevmeyeni çok olsa bile benim en sevdiklerim arasında ilk 3'e oynayacak kadar vardır belki. Araba sürüşünü kimse beğenmese bile ben çok severim. Büyük Potansiyeli vardı ama Ubisoft'un yaptıkları yüzünden potansiyelini kullanamadı. Keşke Aiden'ın hikayesi devam etse...

Red Dead Redemption 2.

Tek bitirdiğim GTA oyunu San Andreas'tır. Oyunu ilk bitirişimdeki heyecanı asla unutamam.

Seçerek oyun oynadığım için çoğu zaman oluyor ama en çok God Of War da hedefe ulaştıktan sonra gelen rahatlama.

Kendimizin bile fark etmediği cinsten bir tebessümdür bu. Oyun hikayesini kendi içinde yaşayanlar bilir sadece. Oyuna ilk girdiğinizde menüde çalan o müzik sizde hafif hafif bir şeyler uyandırır. Oyunu bırakıp müzik eşliğinde menüdeki arka planı bile izlemek istersiniz bazen. "Yeni oyun" yazısına basarak artık oynama vaktinin geldiğini anlarsınız. Önce sizi meraklandıran bir ara sahneye geçiş yapılır. Ardından grafikler ve oynanış kontrol edilir. Eğer oyun sevdiğiniz bir türden ise sabırsızlık sizi oyunun diğer bölümlerine doğru götürür. Ve artık oyunu sahiplenmeye başlarsınız. Yönlendirdiğiniz oyuncu da kendinizi görürsünüz. Her görev farklı bir keyif verir size. Bir gün oyunun sizden ayrılacağı aklınıza gelsin istemezsiniz. Artık oyunu kavramış ve her bölümde zevk alarak ilerleyen bir oyuncu haline dönüşürsünüz. Yavaş yavaş son bölüm size doğru gelmeye başlar. Ve sonunda bir gazi edasıyla oyunu bitirmişsinizdir. Oyunun son sahnesinde çok etkileneceğiniz bir olay olur ve geride bıraktıklarınız aklınıza gelir. Yaptığınız görevler, sürdüğünüz arabalar, çatıştığınız sahneler ve belki yapamayıp en baştan başladığınız görevler. İçinizden hafif bir "vay be" dersiniz. Çünkü yönlendirdiğiniz oyuncu sizsinizdir. Siz zorlanmış, keyif almış ve hem üzülmüş hem mutlu olmuşsunuzdur. Yavaş yavaş ekran kararır. Bu sırada artan bir müzik sesi duymaya başlarsınız. Bu müzik o anki duygunuzu belirler. Oyunun sizde bıraktığı izleri fark ettiğinizde yüzünüzde küçük bir tebessüm oluşur. Gözünüzde oyundan bazı kareler canlanır ve sandalyeden kalkma vaktinin geldiği anlamış olursunuz. Umarım her insan bu yazdıklarımı yaşama şansı bulur. Bunları yazmama vesile olan oyun ise az önce tekrar bitirdiğim Mafia 2. Sizinde böyle duygular yaşadığınız bir oyun var mı? Yazımı okuyan ve cevaplayan herkese teşekkür ederim.

8. seviye zorlukta bitirdiğim Civilization 5.

Uzun zamandır hikayeli bir oyun bitiremedim. Sanırım en son geçmişi yad etmek için GTA Vice City i tekrardan oynayıp bitirmiştim. Oyunu ilk kez bitirdiğim zamanki hislerimi anımsayamıyorum ama en son oyunu 1 gün içinde %100 e yakın bir oranda bitirince kendimle gurur duyup hey gidi günler diyip haklı bir gülümseme ile belki de çoğumuzun yaptığı gibi oyun dünyasında birkaç saat daha amaçsızca vakit geçirmiştim. Uzun bir süre zevk alarak oyun oynayabileceğim bir bilgisayarım olmadığı için mecburen Hikayeli oyunları internet kafelerde oynamaya çalıştım ama save dosyalarımı saklayamadığımdan dolayı aynı görevleri baştan tekrar tekrar yapmaktan sıkılıp arkadaşların ısrarı ile online ya da Lan bağlantı ile oynanan oyunlara yönelmiştim. Bir gün bilgisayar aldığımda ben bu oyunları oynarım dediğim için YouTube da ya da Twitch'te bu oyunlara dair içerikleri izlememiştim. Hep kendim görüp öğrenmek istemiştim Ve yıllar sonra artık güzel bir sisteme sahibim ama hala güncel ya da eskiden oynayamadığım hikayeli oyunlardan 1 tanesini bile bitiremedim. Nedendir bilmiyorum ama oyun oynarken eskiden olduğu gibi kendimi oyunun içinde hissedemiyorum ve kendimi oyundaki görev akışına bırakamıyorum bir türlü. Uzun süre uykusuz kalmak pahasına oyun oynayan ben 1-2 saat sonra sıkılıyorum. Belki online oyunların getirdiği kötü bir alışkanlıktır bilemiyorum. Umarım zamanla bu durum değişir.

Life is Strange ilk iki oyununu ve Assasin's Creed serisinin baştan 3. oyununa kadar tüm oyunlarını oynadım ve hepsinde de ağladım. Özellikle Assasin's Creed III oyununda...

NFS MW 2005 oyunun sonunu görünce tebessüm oluşmadı değil

The witcher 3

Grand Theft Auto: Vice City. Tek bitirdiğim G. T. A. oyunudur. Öyle güzel bitti ki...

Twd final sezonu.

Az önce The Walking Dead: The final season oyununu bitirdim ağlamak istedim ama duygulanmadım sizin sayenizde yaptıklarımı hatırladım ve beni duygulandırdınız teşekkür ederim. Kısa da sürse yaptıklarımı hatırlattı ve resmen o oyunu tarif ettiniz tekrardan teşekkürler.

Tam tersi. Oyun bitince içimde benden büyük bir boşluk oluşuyor.

Piyasa için değişik bir tarzla çıktı ve bende çok severim. Keşke başka firmada olsaydı. Çok gelişirdi.