İkisi de hocam.

Hocam direkt konuşmakmı istemiyorsunuz ya da muhabbetleri ilgi çekici gelmiyor mu?

Ben bogulmadim

Aynıyız tek başıma takılıyorum en iyisi.

Ben de öyleyim. Birileri konu açmadım mı konusmam. Hiç dışarı çıktı mı bakkala falan hızlıca eve gitmek isterim. Bende de var o durum. Konuşmamak iyidir, içine kapanık olmak. Son düzenleyen: Moderatör: 8 Ağustos 2021

Bende de bu sorun var cidden çok kötü...

Asosyalliğe itiyor değil, asosyalsiniz zaten.

Ne güzel..

Hocam bende de var sanki herkes NPC gibi hiç çekici gelmiyor bazen babam anı anlatır onu dinlerim sohbet muhabbet ederiz o kadar.

Son 2-3 senedir bu durumu yaşıyorum. Sohbeti saran çok az kişiye denk geldim. Genç bedene hapsolmuş 80 yaşında adam gibi kimseyle konuşasım yok.

İnsanlarla iletişim içerisinde olacağın durumlarda eğer rahatlıkla iletişime girebilirim, derdimi utanmadan anlatabilirim diyorsan zaten ilerleyen yaşlarında, sosyal hayata iyice giriş yaptığında bunu atlatırsın.

Olabilir. Asosyallik bence bir sorun değildir. İnsanların çoğunluğu maldır. Kimisi bu mallığa uyum sağlamayı tercih eder, kimisi etmez. Sıkma canını kendine göre yaşa hayatını.

Bu durumu bende yaşıyorum yaşıtlarımın sohbetleri sarmıyor ve konuşmak istemiyorum. Kendi halimde olmak daha iyi geliyor. Ama yine de bunu kırmak için bakkala esnafa selam veriyorum. Kimseyle konuşmamak da iyi olmuyor.

İçine kapanık olmak, iyi değildir. Yalnızlık içinde boğulursunuz..

Psikolojik destek alabilirsin, çok faydası dokunur.

Merhaba, ilk kez ortaokul 5. sınıfta başladı kimseyle konuşmama isteğim. Ortaokulda zaten sınıfın en sessiz çocuğu olarak bilinirdim ne derslerde ne teneffüslerde konuşurdum konuşunca da çok kısa keser veya sıkıla sıkıla konuşurdum, şu an da 12. sınıfım ve halen devam ediyor. Bu sorunum yüzünden kimseyle doğru düzgün bir şekilde de konuşamıyorum, bu da beni asosyalliğe itiyor ister istemez. Bu sorunumu nasıl çözebilirim?