Avel- Enayi Bi kırtık – Çok az Cahal – Genç bilgisiz cahil Pişo – Kedi Hayfıni almah - Öcünü, karşılığını almak.

Şorda'yı biz de kullanıyoruz ama ''ıhı''nın kullanımı bizde şu şekilde, ''ıhı len ıhı gözün görmeyo mu?''.

İstanbul'da yaşıyorum. İstanbul Türkçesi kullanıyorum, memnunum. Memleketimin şivesiyle çok ilgilenmiyorum açıkçası. Ama has Ankaralı görürsem ''gardaş demekten ve cümlenin sonuna la eklemekten'' çekinmem. Bunlar samimiyet göstergesidir, unutulmamalıdır.

Bizim köyün websitesi buna özel sayfa yapmış Çoğunu ilk kez görüyorum. Abaru: Hayret telaş ifadesi Hangırdamak: Alay ederek yüksek sesle gülmek Ağzını Sanırtmak: Boş boş bakınmak Hardalaşmak: Oyun amacıyla güreş tutmak, yıkışmak, şakalaşmak Arap dudağı: Tandır yanına çıra koymak için yapılan küçük çıkıntı Helki: Kova Aşşığı kurşunlamak: Turnayı gözünden vurmak: Hereni: Büyük, yayvan kazan Ayran geven: Mıymıntı Hincik: Şimdi, şu anda Bahale: Bak hele Hiyeri: Be adam! Bandıkmak: Çok Sıcaklamak Hoşaf soğutmak: Yarenlik etmek, dostça bir arada olmak. Baruu: Korku ifade eden bir ünlem Hoşkiş geçmek: Yaranmak için çabalamak, yağ çekmek Bazar ekmeği: Somun ekmeği Istar: tezgahı Halı Bıkrık: Belin kalça kemiği tarafı Irasına gelmek: Rastlaşmak Bişekil: Şekilsiz, çirkin görünme İlaşı: Ayıp bir şey Bunek: Danayı bağlamaya yarayan ip Kanıyaklı: Kadıncağız, kızcağız Bunelek: Yazın hayvanlara musallat olan bir sinek Galan, taman: Cümlelerin sonuna gelir, nereye koyarsan koy her yere uyar Caddıra: Başına buyruk inatçı ve kavgacı Kerme: Katmanlaşmış, parçalara bölünmüş hayvan dışkısı Cavurdamak: Gürültü yapmak Kesirinden gelmek: Sırf inat olsun diye yapılan şey Celfin: Genç tavuk Keşşik: Ev hanımlarının mevsimlik işlerdeki imecesi Cıbra: Üzüm posası Kıranta: Saçları ağarmaya başlamış, oturaklı, iyi giyimli adam Cımgı: Kıvılcım Kırışmak: Cilve yapmak Cırnak: Tırnak Köfter: Üzüm suyu ve nişasta ile yapılan yöresel tatlı Çaşarat: Yosma Köreken: Damat, güvey Çolpa: Beceriksiz Guşane: Büyük tencere Dandininde oynatmak: Her istediğini yaptırmak Küncü: Susam Derdinden tere yatmak: Üzüntüden hasta olmak Maane: Kusur bulmak. Devramber: Ayçiçeği, günebakan Marzıman: İri yarı adam, adamın dibi Dıkılmak: İçeriye girmek "çocuklar içeri dıkılın" Mertlemek: Hoplamak, zıplamak Dırdıbık: Sebepsiz yere kavga çıkarmak Mısmıl: Murdar olmak Domuşmak: Ayakta durmak, somurtmak, yüzü asık olmak Mısmıl oturmak: Yaramazlık yapmadan oturmak Dölek durmak: Yaramazlık yapmamak Mızıklanmak: İşi ağırdan alan mızmız Duşku: Akılsız, düşüncesiz, sersem Mirav: Bahçe sulayan kimse Efdiği daralmak: İçi sıkılmak Nahal geldin: Ne zaman geldin Ehnezimiş: Uzun süre kullanmaktan erimiş Neşeel: Nasıl Enek: Sermaye Nörüün: Hal hatır sorma ünlemi, ne yapıyorsun manasında Epitmek: Yellenmek Nöörüpbatın: Nasılsın neler yapıyorsun Eşgane: Kiler Zamanın behrinde: Vakti zamanında, geçmiş zamanda Fıcıtmak: Fırlatmak "daşı bir fıcıttım kafası yarıldı" Ödü sıtmak: Çok korkmak Fiskin: Ağaç sürgünü Ötürek: İshal, amel Fotuk: Yeşil renkli burun akıntısı Papara: Soğanlı, domatesli yemek Gamga: Kabuk Pelezimek: Heyecanlı bir şekilde koşmak Gabala: Rastgele, toptan, miktarı belli olmayan Pırasıt: Bağ ve bahçelerde sebze meyve için sınırları belirlenmiş bölümler Gabış: Hayvan , kel Peşkir: Havlu Ganara: Doymayı bilmez adam Pindir: Peynir Garsamba: Gereksiz nesneler, öteberi Pörüşmek: Solmak Gıcılamak: Öfkeli ve telaşlı yürümek Pürçüklü: Havuç Gıyadalı: Azıcık açık, kapı pencere için Samarık; Kandırılmaya elverişli, tembel Gicişmek: Kaşınmak Saptan gelmiş golük gibi serilmiş: Yorgun düşmek Gocaoğmak: Peynirli, soğanlı ekmek parçası yemeği Savat: Çene bölgesi Gopmak: Koşmak Savuşturmak: Uğurlamak Göde: Şişman Sındı: Makas Götün götün gitmek: Geriye gitmek, geri geri gitmek Sıracalı: Hastalıklı Gunnamak: Doğurmak Sızgıt: Kuyruk yağı ile kızartılıp küpe basılan kışlık kuşbaşı et Günülemek: Kıskanmak Siftinmek: İşi yapmamak için oyalanmamak Sohranmak: Söylenmek Sinmek: Saklanmak Soğukkuyu: Lastik ayakkabı Sorutmak: Sessiz keyifsiz bir halde durmak Soyha: Ölen insandan kalan giysiler Sünepe: Halsiz cılız Şaplak: Tokat Teleme: Az pişmiş yumurta Tızıkmak: Hızlı koşmak Uğra: Ekmek açılırken onun yapışmaması sağlayan kepek Uyku semesi: Uyku mahmurluğu hali, uyku sersemliği Ümüğü ötmek: Yokluktan ve açlıktan perişan olmak Velesbit: Bisiklet Yanaz: İnatçı Yanır: Kirli Yekinmek Bütün gücüyle kaldırmaya çalışmak Yazağır: Yani Zıbarmak: Mecburen uyumak Zığarmak: Yüksek sesle karşı gelmek Zıymak Ayağı kayıp düşmek, kaymak Zibil: Çöp (mecazi anlamı gereğinden çok Geberyat: Yatmadan önce yenilen yemek

şire - baklavada vs kullanılan çoğu kişinin şerbet olarak bildiği kaynatılmış su şeker karışımı sıvı

"Gardaş", "La bebe"... İkisini de kullanmıyorum.

"Özen iyi bağ" kendine iyi bak anlamında kullanıyoruz. "Kesime gelmedi" genellikle rahatıma gelmedi şeklinde kullanılıyor ama farklı şekillerde de kullanan var

Ankara'da doğup büyüdüm. "Bebe" lafını hiç kullanmadım ve çevremde de kullanan yok. "Gardaş" ve "la" kelimelerini ise günlük hayatta arkadaşlarımla, samimi olduğum kişilerle konuşurken sıklıkla kullanıyorum. "K" harfi yerine "g" harfini kullandığım da çok oluyor.

Bizim burada da Ankara'daki gibi ''Lea bizim olan'' kullanırlar. İster tanı ister tanıma ama o ''Lea'' kelimesini kullanacaksın.

Çekirdek > Çiğdem Simit > Gevrek Sigorta > Asfalya Çamaşır Suyu > Klorak Bilye > Meşe Demin > Temin Diyeyim anlarsınız ama bunların hespini normal kullanıyorum doğma büyüme İzmirli olduğum halde. Herhalde bende sorun var. Hiç çiğdem - gevrek - asfalya demişliğim yok. Son olarak; Adam > Atatürk

Buralarda ''La, bebe, gardaş'' çok fazla kullanılır. Hatta arada İstanbul'a gittiğimde bana Angara Bebesi derler direk. Birde aklıma gelmişken bizim eski servisçimiz Çorumluydu. Öyle sevdiği kişilere takılmak maksadıyla ''Culuk'' derdi. Hindi demekmiş. Bi abimizin adını öyle koymuştu az gülmedik.

Horda = Şurada. Şorda= Şurada. Ihı = Şurada. Enderde = Şurada. Heyye = Aynen, evet. Bakaan = Bakayım. Gunnamak = Doğurmak. Motur = Motor. Gancık = Dişi. Heyye kelimesi dışındaki kelimeleri pek kullanmıyorum. Serik Şivesi

Ben Afyonkarahisar yöresine ait kelimeler ile başlıyorum. -Şaddak = Şımarık. -Muzur = Yaramaz. -Haşgeş = Haşhaş. -Annec = Yön tarifi, ilerisi demek. -Dızık = Koş. -Kösülmek = Yorulmak. -Peşkir = Havlu. Daha bunlar gibi 200-300 tane daha kelime var. Son düzenleyen: Moderatör: 24 Mayıs 2020