Senin de anlayışlı olma adına sabrını daha çok zorlaman gerekiyor. O annen senin anne ne demek düşün sana en vefalı demek en sabırlı demek biraz da onu anla.

Siz de haklısınız, 9 yıldır satranç oynuyorum ama turnuvalar Online yapıldığı için yine bilgisayar başında olmam gerekiyor. Bisiklet sürmeyi seviyorum arada çıkıyorum dışarı.

Yaşadığınız olaylar sizi olumsuz etkilemiş belli, peki annenizi karşınıza alıp detaylı bir şekilde konuşmayı denediniz mi? Denediniz ama yaramadıysa diğer aile büyüklerinden yardım istemeyi deneyin. İlerde durum daha da kötüye gidebilir.

Çok basit oyunlara gereksiz vakit harcıyacağına, gelecekteki hayal ettiğin meslek için kendini şimdiden geliştir. Onun için iş fırsatlarını yakala ve para kazanmaya başla. Öbür türlü aileni hiçbir şekilde ikna edemezsin.

Sana uymaması önemli olmamalı senin için, olması veya olmaması da önemli olmamalı. Yani çıkar kafandan sorun etmeyi bırak nasıl olursa olsun ama sabırlı ol anlayışlı ol ve önüne çıkan engelleri de aşmaya gayret et.

İster inan ister inanma ama ailen o önyargıyı düzgün kıramayacakları için, her zaman gereksiz bir vakit olarak üstüne yapışacak. Çalışıyorsun ancak ne kadar maaş kazanıyorsun aileni etkileyebilecek kadar mı? Yoksa kendine yetecek kadar mı? İkinci seçenekse pek etkisi olacağı söylenemez. Sıkıntını artık başka şeylerle gider ülkede zor ama hobi edin.

@ÇAĞATAY TORUN Sabır tavsiyeniz yerinde bir düşünce, fakat bunları tekrar okumanızı tavsiye ederim. Çoğumuz olgun davranabilen, mantık çerçevesinde düşünebilen, sınırı aşmayacak şekilde davranabilen ve sabredebilen insanlarız ama 5 yılda bırak insanı taş çatlar.

Hocam bence bu hafife alınacak bir durum değil. Karakter değişiminden söz ediyoruz, annenin bariz bir etkisi var. Arkadaşımız da bazı şeyleri elbette alttan almak zorunda ama fazlası kendisine sadece zarar verir.

İyi geceler, 5 yıldır resmen işkence çekiyorum, annem sürekli beni baskılıyor, kendi olmayan hayallerini benim üzerimde uygulamaya çalışıyor, dershaneye, yurta gitmem için beni zorluyor, gitmek istemiyorum deyince o zaman sen okumayı sevmıyorsun okulunu değiştirelim diyor, sosyalde takılıyorum oyun oynuyorsun, oyun bağımlısısın diyor. Ben düzgün yazı yazamam ve kendi yazdığımı okuyamıyorum bu yüzden hocanın yaz dediklerini bilgisayardaki metin belgesine kayıt ediyorum, 2 dakika geç kaldığım derste yok yazılıyorum bana derse girmiyorsun diyor. Anlatıyorum anlamıyor, bu gün de kitap okuduktan sonra arkadaşlarla Among Us oynuyorduk (günde 1 saat oynuyorum) şalteri kapattı sonra bütün sinirimi kardeşimden çıkardım . Bütün enerjimi emiyor resmen, eskiden sakin, sabırlı bir insan iken şu an agresif ve ağzına geleni söyleyen birine dönüştüm, ne yapabilirim bilmiyorum. Sırf rahatlamak, iyi zaman geçirmek için buraya katılmıştım, yardımcı olursanız sevinirim.

Çalış üniversite kazan çık o çemberden yapabileceğin en iyi şey bu olur ki ben de aynen öyle bir durumdaydım çalıştım kazandım.

Ben ders çalışıyorum anlamında söylemiştim, Allah'tan bir maddi sıkıntımız yok.

Onun yaptırmak istedikleri bana uymuyor, dershane ve yurta gitmek istemiyorum, haklısın da dedim ama fayda etmedi.

Olay şu, insan sevdiği birinin yaptırmak istediklerine neden karşı çıkar ve katlanamaz, anlayışlı olamaz ya da; cevabı kendi içsel sorunlarını kenara bırakamadığı çözemediği için vakit asla ayırmak istemez sabırlı ve anlayışlı da olmaya vakit bulamaz. Bundan vazgeçmesi gerekiyor; birkaç güzel söze kelimeye bakar anneciğim tamam tabii ki demek onun sorunlarının yarısından fazlasını çözer bunu anlaması gerekiyor.

Karakterinin olumlu bir değişime dönüşmesi düşünmesi ve anlayışını artırmasıyla mümkün ve tabii sabırla, yoksa aksini kendisi hazırlar.

Denedim, maalesef babam da biraz ilgisiz, ne yaptığım onun umrunda değil.

Usta bazen aileler her şeyi bildiğini zanneder ama bilmezler sizin aileniz bunu yapmaya devam ederse kötü olay olur gibime geliyor.

Dostum ders çalışmak artık yeterli gelen bir durum değil. 17 yaşındasın sen onu 18 say ve artık ayaklarının üzerinde durmanın vakti geldi. Sorun maddi sıkıntının olup olmaması değil, sorun oyun oynamandan dolayı ailenin senin hala büyümediğini görmesi yanlış bir görüş olabilir bence ancak durum bu. Sana bir örnek vereyim kardeşim, şuan ben yazılım adına Program dillerini ve İngilizcemi geliştirmeye çalışıyorum bu arada da Freelancer iş kovalıyorum. Ve bende senin gibi oyunlarla kafa dağıtıyordum ve azar işitip duruyordum. Ancak para kazandığımdan beri herhangi bir laf duymadım ve devamlı kendimi geliştirmeye çalışıp, bir yerlere gelmeye çalıştığımdan çocuk gibi davranmaktan vazgeçtiler. Burada ki asıl kilit nokta sorumluluk durumu maalesef ailelerimizi seçemiyoruz ancak kendini kanıtlaman gerekicek. Baskıdan kurtulmak istiyorsan sadece yollardan bir tanesi.

Kaç yaşındasın dostum?

Evet, baskıcı aile cidden can sıkıcı olabiliyor. Hatta psikolojini bile etkiliyor. Senin tek yapman gereken annenle konuşmak, gerekirse defalarca konuşmak. Annende senin kötülüğünü istemez, seni düşündüğü için yapıyor zaten. Fakat baskılayıcı olması çok yanlış.