Anadolu'da bu sorunu "karıya götürmek" yöntemiyle tedavi ediyorlarmış. Ben de söyleyenlerin yalancısıyım.

Kaç yaşınızdasınız? Eğer 18 ya da altındaysanız normaldir, ben de bazen tıpkı siz gibi bunalıma giriyorum ve hemen hemen aynı şeyleri düşünüyorum. Pandemide işin içine renk kattı desek, yanlış bir şey söylemiş olmayız sanırım. Her ne kadar asosyal bir kimliğe sahip olmayı benimsiyor olsam da; pandemi hayatı beni bile yordu. Hiç gezmek istemeyeceğim yerleri gezmek, hiç yapmadığım şeyleri yapmak istiyor oldum bir anda. Boş vaktiniz çok ise hobi edinin, kafanızı rahatlatır. Son düzenleyen: Moderatör: 18 Kasım 2020

Son zamanlarda ben kötü hissediyor muyum diye sordum az önce kendime. Kötü hissetmiyorum ama bazen neden bu dünyada olduğumu ve ne yapacağımı geleceğimi düşündüğüm zaman üzüntü değil de daha çok korkuyorum. Dünya üzerinde 'kötü' insanlar bu kadar artmışken insan üzülmemeli. Korkmalı bence.

Ben de bu aralar fazla bir şekilde çikolata vb. şeyler tüketiyorum aslında dikkat ederdim fakat üstümde inanılmaz bir bunalmışlık var.

Merak etmeyin. Hepimizin psikolojisi alt üst oldu. Öğrenci arkadaşlar bir türlü ders yapamadı, esnaf ise zararda v. s. Bu süreçten önce psikolojiniz nasıldı? Ülkecek bittik zaten, psikolojiler falan darmadağın. Bende artık hiçbir şeyden zevk almamaya başladım. @kino Corona var sen karıya git diyorsun XD?

Bu pandemiden ötürü herkesin hayatı kaydı zaten, tek sizin değil. Her şey aniden, çok kötü bir şekilde oldu. Pandemi biterse hepsi çözülecek inşallah.

Ben hissetmiyorum <3.

Yazamadığım şeyleri yazmışsın resmen, sağlığıma hiç dikkat etmiyorum hergün bir sürü çikolata içecek ne varsa tüketiyorum, her gece sorgularım her gece uyumadan önce hayal kurarım ve bu hayallerin hiçbiri gerçek olamayacağı aklıma gelince üzülüp sinirlenirim hatta daha demin yaşadım iki saattir bunalıp telefona bakmaktan uyuyamıyorum her gecem böyle geçiyor.

Depresyon olabilir mi? Belirtiler var çünkü...

Sanırım son zamanlarda herkes kendini bitmiş tükenmiş hissediyor. Bazılarının elinde her türlü maddi manevi imkanı var, bazılarının ise yok. Ben şükürler olsun ki imkan sahibi bir bireyim ve şikayetçi olduğum çok bir konu yok. Neden böyle oluyor, neden hep isteksiz , neden sürekli bir sıkılmışlık halindeyim ? Bu durumu nasıl çözebiliriz? Sanki yapmak istediğim her şeyi yapmışım, daha fazla kendime veya başkalarına hizmet istemiyorum gibi. Mesela yarın akşam için özellikle yemek istediğim bir yemek yok, kahvaltı için de. Binmek istediğim bir araba veya net olarak gitmek istediğim bir üniversite yok. Yapmak istediğim meslek henüz aklımda şekillenmiş değil. Nasıl mutlu olacağımı bilemiyorum. Risk almak istiyorum sanırım biraz ama bu beni mutlu eder mi emin değilim. Mesela kumar oynasam, 10 bin TL ile girip 1 milyon TL ile çıksam belki de. Ne yapacağım ki o parayı? Sevineceğimi sanmıyorum. Ne yapabilirim yani neyime yarar o para? Bugün hangi oyunu oynasam mutlu olurum bilmiyorum. Şimdi yatsam ve sabah erken kalksam mutlu olur muyum hiç bilemiyorum. Daha güzel, daha yakışıklı gözükmek neyime yarar bilmiyorum. Kilo vermek, kendime özen göstermek neyi etkiler bilmiyorum. Başka insanlara aşık olmak beni mutlu eder mi bilmiyorum. Daha da sayabilirim ancak anlatmak istediğimi anlattığımı zannediyorum. Sizce neden böyleyim veya böyleyiz? Bu durumu nasıl çözeceğiz?

18 altındaysanız normal bu tür hisler. Herkeste oluyor tek sizde yok.

Forumda sık sık bu tarz konular açılıyor, çevremdeki akranlarım hep böyle. Sadece bir varsayımdı ayrıca. Öyle olmayanlar da vardır elbet.

Hadi arkadaşı linçleyelim.

Sanmıyorum, bazılarımız için çözülür belki ama öncesinde de şimdiki kadar olmasa da bir sıkılmışlık vardı içimde. İsteksizim.

Cumartesi günü istemsizce kız arkadaşımla ilişkimi tek taraflı kestim, nedeni de yok. Hayattan hiçbir şey anlamıyorum.

Burası Türkiye birader. TÜRKİYE'YE HOŞGELDİNİZ.

Aynısı bende de var diğerlerinin hayatlarını görünce kıskanıp sinirleniyorum tutamıyorum ve neredeyse her şeyden bunaldım hiç sağlığıma falan dikkat etmiyorum hiçbir şey yapasım gelmiyor bazı günler uyandığımda neden bu dünyadayım? Neden yaşıyorum? Diye sorular soruyorum fakat cevap bulamıyorum.

Derdiniz yok çünkü. Ayı geçirme derdi yetiyo bana.

Pavyona gitmek tam uygun.

Tamamen çökmüş durumdayım, diğerlerinin hayatını görünce kıskanıp sinirleniyorum, en ufak şeylere bile sinirleniyorum. Pandemi bittikten sonra da düzeleceğimi düşünmüyorum.

Şunu ben söylesem 1 hafta ceza yerim galiba

Prezervatif hayat kurtarır.

O sıkılmışlık bende de var. Eskiden doya doya CS:GO, Metin 2, Valorant oynuyordum son 3-4 aydır bir sıkılmışlık var benim için de.

Bütün ülke sad mood.

Çöküşüm hep vardı, tam 10 yıldır her günüm bir öncekinin aynısı.

Herkesin böyle olduğunu nereden çıkarıyorsunuz?

Hayalimdeki yaşam buydu vallahi. Hiç evden çıkmadan ders görmek. Başka bir şey dilesem kabul olacakmış demek ki.

Aynen öyle. Ne iyi hissediyorum ne kötü. Hissetmiyorum ya da. Bilemiyorum. Tuhaf. Fani olmanın kötü yanları sanırım bunlar. Elimizdekiler belki yarın belki yarından da yakın sanki çok kolay elde etmişiz gibi gidecek. O değil insanın bir şey yapası da gelmiyor böyle olunca. Herkes yapıyor diye yapıyorum çoğu şeyi.

Havalardan bence. Öğlen kalkıyorsun zırt diye akşam oluyor. Dışarı zaten çıkılacak gibi değil heryer hastalık, virüs. Güneş yüzü gördüğümüz yok. Haliyle bir buhran çöküyor.