Hocam sizin adınıza üzüldüm ama kardeşinizi düşünmenizi tebrik ederim.1. sebepe gelecek olursak telefona reklam engelleyici kurabilirsin ayrıca normal YouTube yerine YouTube kids kurabilirsin telefona.2. sebep için aklıma herhangi bir şey gelmiyor maalesef.

Ben bu durumu pek anlayamıyorum. Mesela en basitinden 12 saat çalışan insanları ele alalım. 12 saatin üstüne minimum 1-2 saat de yol var diyelim. E hadi uyudum, dinlendim. Geriye ne kaldı? Nerede yaşamak? Nerede kaldı ailemle vakit geçirmek, hayattan zevk almak? Benim de babam yıllarca 12 saat çalışıyor ve psikolojik olarak bu durumdan çok etkileniyor. Herhangi bir sohbete girme girişiminde bulunduğum zaman hemen bir şeyleri yaptığı işe bağlıyor mesela. Bu çok acı bir durum. Neredeyse hayatı yaptığı iş ve birlikte çalıştığı insanlardan ibaret olmuş. Bir insanın bu durumda kalmasına çok acıyorum. Bu insanların eşi ve çocukları da var. Böyle bir psikolojide ne kadar iyi ebeveynlik yapabilir ki?

Farkında olmaması da ilgisizliğini gösterir. İşi var veya çok çalışıyor zaman ayıramıyor vs. yani tamam hayat şartları ortada anlıyorum bu durumu ama kimse içinde olduğu kötü şartları değiştirmek için çabalamıyor. Bugün özellikle İstanbul'daki işçilerin hayatı o kadar berbat o kadar vasıfsız ki işsiz kalmaktan vasıfsız işçilerle aynı ortamda olmaktan çok korkuyor ve iğreniyorum. İçlerinde kaldıkça beynim çürüyor. Çocuğunu düşünen ilgili ve bilinçli bir ebeveyn çocuğunun daha iyi şartlar altında yetişmesi için elinden geleni yapmalı. Gerekirse şehir değiştirmeli. İşini gücünü değiştirmeli. Hiçbir şey yapmadan öyle saldım çayıra mevlam kayıra deyip olanı biteni izlemek bildiğin umursamamak oluyor.

Hocam telefon 5, 6 senelik, oyunları kaldırmıyor. Kardeşime başka odaya git desem oraya gidince unutur bile, ben halamlarla konuşmadığım için gitmiyorum yoksa aynı odada tutmam. Babam işinden dolayı eve gece geç saatlerde geliyor maalesef çok zaman ayıramıyor.

Ben olsam babama söylerdim özellikle sesi kalınsa yerinize halleder.

Düşünmeniz çok iyi hocam. Telefonu elinden alınca veya istediği herhangi bir şeyi yapmadığınızda ağlıyorsa sıkıntı. Bağımlılık düzeyine gelmemesi lazım.

@Chester Bennington sanırım benziyoruz, benim de kardeşim kötü yönde gidiyordu daha doğrusu artık o hala babaanne ortamında duya duya daha fazla merak etmeye başlamıştı. Babamı ikna ettik bir tablet aldık çocuğa, şimdi boş zamanlarında ondan bir resim istiyorum veya bir karakter istiyorum onu çiziyor sizde kardeşinizin bu tip bir hevesi isteği olduğu bir alan bulup motive edin o ortamlardan uzaklaşmasını sağlayın küçükse bile sürekli konuşun bilgilendirin yani. Zamanla düzelir sonrası zaten başlangıç zor olur çoğu şeyi yapmak istemez ikna edici bir şey bulun ve yaptırın, sonra kendisi de yapmak ister devam eder.

Hocam babana bildir ve biraz bir ağırlığın olsun kardeşini koru.

Benim kardeşimde anasınıfına başlayınca resim yapmaya başladı hocam. İlgilenirse o alana yönlendirmek isterim bende. Tavsiyeniz için çok teşekkürler.

Bu söylediklerinizin hepsine çözüm var. Leş aile üyeleri hariç. Maalesef ne halayı ne babaanneyi çöpe atamazsınız. Kendi kokuşmuşluklarını kardeşinize yansıtmamalarını sadece umut edebilirsiniz. Veya aile olarak direkt olarak görüşmeyi keseceksiniz. Başka çare yok.

Öncelikle herkese merhaba, bu konuyu anlatıp hem içimi dökmek, hem de tavsiye almak istiyorum. Küçük bir kız kardeşim var ve onu çok seviyorum, ona iyi bir hayat yaşatmak istiyorum. Annemlerde istiyor ama, çocuğun beyninin içine ediyorlar. Bundan birkaç sene önce küçücük çocuktan "evlilik", "bebek doğurmak" tarzı laflar duydum. Biraz gözlemleyince, bu sorunun sebeplerini tespit ettim. 1. sebep: Annemin bakmaktan sıkılıp eline telefon vermesi. Video izlerken denk geliyorum, çocukların izlenmelerinden 3, 5 kuruş fazla kazanmak için saçma saçma videolar çeken Minecraft kanallarını izliyor. Onu geçtim, YouTube'un muhteşem kwai reklamları çocuğa gerçekten çok iyi örnek oluyor . Ne zaman elinden almaya çalışsam, annemle kardeşim bana düşman kesiliyor. Kardeşim alıştırıldığı için kızıyor ağlıyor, bu maalesef ki normal. Ama anneme bakıyorum, kardeşim affedersin eşek kadar olmuşsun sen düşünemiyor musun bu çocuğa ne olacağını? Diyor ki, "okulu başladı, telefonu vermeyeceğim artık." ama nasıl oluyorsa hala o telefon elinde, beynini kenarı bırakıp o videoları izliyor. Annem bazen sinirlenip telefonu yasaklıyor (yasak kalma süresi maksimum 2 gün.), babaannemlere, halalarıma falan gidiyorlar. Orada da halalarım telefon veriyor, gelde sinirlenme şimdi. Bir tane ilerizekalı olanı var, ne zaman telefon verse, "ne olacak? İzlesin çocuk" diyor. Bu kafada bir insandan bir şey beklemek zaten hata. 2. sebep: Bir önceki sebepte yazmıştım, sürekli babaannemlere, halamlara gidiyorlar. Orada çocuk yanlarında oturuyor. Bunlar sohbet adı altında dedikodu, çocukların duymaması gereken konuları konuşuyorlar. Ne konuştukları gram umrumda değil. Kendi aralarında istediklerini konuşsunlar, umrumda olan çocuğun yanında bunları konuşmaları. Çocuğun yanında yok şu evlenmiş, yok şu boşanmış vs. saçma saçma konuşuyorlar, küfürleri saymıyorum bile. Televizyonda da olmazsa olmaz programlar açık, kadının kocası kadını aldatmış gelmiş özür diliyor, kardeşimde bunları duyuyor. Anladığınız rezalet bir ortamda büyüyor. Çocuğa bu yaşta eğitici şeyler öğretmek yerine, roman şarkısı açıp "kıvırt", "oyna" tarzı ahmakça ithamlarda bulunuyorlar. Gördüğümde kızıyorum, yapmayın diyorum ama tepki yiyorum. Sanki çok önemli, eğitici bir şey öğretiyorlarda bana tepki gösteriyorlar beyin yoksulları. Babamdan para istemesini öğretmişler, o ilerizekalı olan "hala", aklına geldikçe "git para iste babandan" diyor . Çocuğa para sevgisini öğretmeye çalışıyor herhalde ahmak. Çocuğa paradan önce saygı, sevgi öğretmeyi bilmiyorlar. Anneme argo konuşup hakaret ettiğini duydum, sinir krizi geçirdiğini gördüm. En kötüsü, şekerli yiyecek yiyemediği zaman delirme seviyesine geldiğini gördüm, sebebi ise yine halalarım ve annem. Annemde bu konuda kızıyor ama engelleme konusunda etkisiz eleman, konuşmaya korkuyor. Ben konuşuyorum, tepki görüyorum. Ulan cahil, o şekerlerin içinde ne olduğunu daha kendin bilmiyorsun, bir de onları çocuğa yediriyorsun. Hadi sadece ara sıra, nadiren al, sen onu da yapmıyorsun. Ne zaman aklına gelirse alıyorsun. Senden giden tek şey cebindeki 10 TL, çocuktan giden şey ise maalesef sağlığı. Maalesef eskiden bende kardeşimin yanında 2, 3 kere argo kelime söyledim. Oradan da duydu, ben çok küçükken yanımdaki ahmaklar sürekli küfür, argo ile konuşuyorlardı. Bende eskiden "kardeşinin yanında küfürlü konuşursan havalı olursun" tarzı düşünüyordum, şu an bundan dolayı utanıyorum. Şu sıralar olanların farkına vardım, kendimi düzeltiyorum. Hala kardeşimden yaşına hitap etmeyen kelimeler duyuyorum ve engellemeye çalışıyorum. Halamlarla bu ahmakça davranışlarından dolayı konuşmuyorum, annem ise konuşmamamdan şikayetçi fakat hiçbirini takmıyorum, sadece kardeşimi düşünüyorum. Annem ve kardeşim halamlara hala gidiyor ve çocuk o rezalet ortamda kalıyor. Bunu nasıl engellerim diye düşündüm. Annemle konuştum bana "eskiden sana çok baktılar" tarzı cümleler kuruyor ve beni dinlemiyor. Olan maalesef kardeşime oluyor. Zamanınızı çaldığım için özür dilerim ama gerçekten içimi dökmeye ihtiyacım vardı.

Maalesef hepsi var hocam.

Hocam yaşı daha küçük, yoldan tek geçemez. Birde balkondan veya camdan park gözükmüyor, başka yöne doğru bakıyor.

Rica ederim hocam, resim şart değil zevkine göe değişebilir. Müzik aletlerini falan da deneyebilir, kaykay veya patende sürebilir. Daha çeşitli bir sürü şey var, aslında şimdiden kardeşinize bunları öğretirseniz büyüdüğünde işine çok yarayacaktır haberiniz olsun.

Maalesef bu durum değişmez gibi en azından akrabalarınız konusunda çok şanssız olabilirsiniz, kardeşine her zaman bu yapılan yanlışların öğretilen doğru denen aslında saçma ve yanlış olan para isteme, küfür, argo gibi kelimeleri kullanmaması konusunda uyarmaktan başka bir çare gelmiyor aklıma.

Benim de annemle yengelerim hep insanları çekiştirip duruyorlar sürekli kim ne yapmış ne etmiş diye ben onlarla muhabbet etmiyorum diye çok sinirleniyor. Ne yapayım kimin ne ettiğinden boşa kafa şişirmek. Kardeșin de belli bir yaşa gelince neyin ne olduğunu kavrar ondan şuan yapacağın şeyler ne kadar yararlı olur bilemiyorum.

Hocam anasınıfında arkadaşları varmış, evimizin önünde de park var. Orada çoğu çocukla arkadaş. Fakat parka çıktığı zaman genellikle eve girmek istemiyor, bazen annemle tartışa tartışa geliyorlar.

Bence de. Babası bu sorunu kökten halleder. Hatta o halana da ağzının payını verir.

Bu raddeye gelene kadar herhangi bir eylemde bulunmadıysa en az annesi kadar kızının durumu umrunda değildir.

Yani bu saatten sonra teknolojiyle alakasını tamamen kesemezsiniz. Artık hayatın büyük bir bölümünü kapsıyor çünkü. Benim önerim bağımlılığını yönetmeniz. Yani sizin bir şey demenize gerek kalmadan kendi sorumluluklarını bilmesi lazım.

Gördüğümde biraz kendimi gördüm, eskiden ağlardım ağladığımda kızarlardı, 4 5 yaşında aile içi kavgalar dışında birşey görmedim, biri sövüyor biri dedikodu yapıyor, bu dediğin türü şeyleri bende yıllarca duydum ve hatta benim yaptığım hatalar yüzünden bana s2lak derlerdi, ve bunuda yanımda derlerde benim yanımda benim dedikodumu yapıyorlar, Zaten sosyal bir ortamım yoktu, ailemede birşey diyemiyordum. O yüzden aileme bağlanmaya başladım ders yapmak istemezdim ağlardım ağladığım için babam tokat atardı, okuldan alıcam şunu yapıcam diye tehdit ederdi amacı susturmaktı ama bende korkuyordum. O yüzden aileme hiçbirzaman karşı gelmedim gelmeye korktum. Ağladım ağladığım için ya biri küfür ediyordu yada vuruyordu. Bu hem aile hemde çevrede olduğu için. Kendimi etraftan iyice soyutladım. Şu an 16 17 yaşıma geldim, şimdi biryere gittiğimde yanlış birşey diyip bana kızarlar diye korkuyorum. Zamanı bu yüzden kendimi tamami ile hayatın zevklerinde mahrum bırakıp yaşıyorum. Yaşım geldiği gibi askere gidip sivil hayattan uzaklaşmak istiyorum bakalım. Bu olaylar yüzünden, sosyal çevreden tamamen iletişimimi kestim. Yapmayın ya yeter şu saçma dedikodu şeylerin iğrençliği yapmayın ya. Ya hala aklımdan gitmiyor. Halen aklımda korku oluştuyor lan anlatmayın çocuklara.

Hocam hiçbirimiz düşünemedik ama sokağa çıksın arkadaş edinsin onlarla oynasın

En kötü kendin götür başında bekle bankta otur kitap oku ona da örnek olabilir belki

TRT Çocuk oyunları vardı bir de.

@Chester Bennington Minecraft ilk sürümlerinden indirmeyi dene. Çocuklar sever oynamayı.

Hocam işte cahillik günümüzün en büyük sorunu.

Evet tabii kişiden kişiye değişir. Benim babam bizimle konuşmaya çalıştığı için öyledir belki.

Video oynamak yerine doğrudan oyunu yükleyin oynasın. Yanlarında durmasın içeride başka odaya gitsin orada otursun. Babanızda otorite eksikliği var sanırım. Şekeri koşullu olarak verin mesela ödevini yap, odanı topla gibi

Farkında olmayabilir geç geliyormuş işten.