Bu arkadaşa katılıyorum. Neredeyse 2 sene eve 2-2.5 saatte geldim şartlardan dolayı, biraz abarttığınızı düşünüyorum.

Değil kardeşim. Açıktan kaydını yaptır geç. Kimse sonra ne yapmışsın ne etmişsin bakmıyor

O işler Aileye bağlı muhtemelen Ailen izin vermez ki verse bile açığa geçmek çok zor artık ayrıca bende okuldan nefret ediyorum ama yapacak bir şey yok maalesef...

En yakındaki liseye nakil yaptırabilirsin mesafe olarak rahatlamış olursun.

Açığa geçişler kapatıldı maalesef... Bu sene saçma bir sistem geldi ve zorunlu olmadıkça açığa geçilemiyor.

Ortalama dakikada 100M ile yürüdüğümüzü düşünürsek yaklaşık 10 dakikalık yol nasıl uzak olabiliyor her sabah 3 saat yol çeken insanlar var. O yaşlarda bazı şeyleri abartı haline getirmeniz normal, özellikle bu tarz sinir bozan olaylara maruz kalmanız üzücü ancak buna karşı koymaya çalışın. Maalesef ülkemizde bu tür olaylar çok yaşanıyor, onlardan biri olmamanız dileğiyle, iyi geceler.

Aileniz okul müdürüyle konuştu mu?

Geçen bir konu daha açmıştım, size gayet normal ve memnunum gibi gelmiş olabilirim ama öyle değil. İlk defa sınıfımdan nefret ettim ve okulum evime uzak. İlk haftadan bıkmışken nasıl 4 seneyi 1200 metre yürüyerek geçirebilirim. Okul hevesim arada artıyor ama hemen geçiyor ve lanet ediyorum. Okulu bırakmaya da yeltenemiyorum ailemden dolayı. Şu anlık dayım bırakıyor okula ama diğer haftalar ne yapacağım bilmiyorum. Normalde evim okula 5 dakikalık mesafedeydi ama malum ev sahibinin "kızım oturacak çık" demesiyle bizim çıkıp onun evi 12-15 bin TL'ye kiralık yapması da ayrı kanıma dokunuyor. Her aklıma geldiğinde ağlayasım geliyor, okula gitmek istemiyorum tüm gün yatmak istiyorum. Odamdan çıkmak dahi istemiyorum. Kısaca bu olan olaylardan dolayı okul hevesim kalmadı hele ki ortaokul sınıfımı köpek gibi özlememin de etkisi var. Bir akıl verin 14 yaşında bu psikolojide olmak ne kadar normal? İyi geceler.

Maalesef, şu anki sistemde herkes lise okumak zorunda.

Ben liseye gitmek için hergün 3 km yol yürürdüm. Aynı zamanda ufak kardeşim ilkokula gitmek için o da 3 km yürürdü. Erzurumun sogunda karların içinde debelene debelene giderdi ufacık çocuk. 1200 metre hiç bir şey. Öyle böyle bitti. Önemli olan insanın okumaya hevesinin olması geri kalan bahane. Bu arada herkes lisede okumak zorunda değil. Bu ülkenin ameleye de ihtiyacı var.