Dediğim gibi herkeste farklı oluyor. Sizin depresyonunuz da ilaç seviyor, ancak benim depresyonum boş oturarak geçmeyi seviyor. Ama ilaca başlamak kesin çözüm değildir, ölene kadar vücudu zehirlemek yerine geçmesini beklemek daha iyi bir şey.

Depresyon çok bulaşık bir şey, gerçekten her şeyi bırakana kadar gitmiyor. Bir şeylerle uğraşmaya çalışınca artıyor, hasta gibi bir köşede yatınca azalıyordu benimki. Tabii herkeste ayrı hareket ediyor olabillir, orasını bilemem.

Hala depresyonda olan biri olarak ''maddi rahatlık ve finansal özgürlüğümü kazanmak'' motivasyonunu belirledim kendime kısa süre önce. Ben de senin gibiydim. Biraz saçma olacak ama kazandığım paranın çoğunu gençliğimde sahip olamadığım teknolojiye ve Fast Food'a yatıracağım. PS5 alamayacağım ama PS6 çıkarsa şayet almak istiyorum ya da RTX 4000 serisi. İnsanlarda bulamadığımı teknoloji bana sunuyor. Ve ona ulaşmam için işimi layıkıyla öğrenmeli ve hakkını vererek yapmalıyım. Şimdilik küçük motivasyonum bu. Büyük motivasyona gerek olunca düşünürüz. İnsanların ne dediği umurunda olmasın.

Bir kaç gün dinlenmeyi deneyeceğim. Pek işe yarayacağını sanmıyorum ama olsun.

Tabi ki öyle haklısın ama içimden çalışmak gelsede o adımı atamıyorum.

Depresyon 3 ay boyunca sürüyorsa psikolojik sıkıntıları olabilir. Buda kısa bir zaman değil.

Ben yapsamda yapmasamda depresyondayım. Karaciğerim sonunda iflas edecek. Günlük 19 tane ilaç içiyorum. Alasını yaşadım ben depresyon denen illetin.

Kimin çalışma isteği var ki?

Merhabalar, Ortaokula giderken yetenek sınavlarıyla kontrbas bölümünü kazanmıştım dokuz eylül üniversitesinde. Tüm ortaokulumu orada okudum ve liseye girerken hocamla aramızda anlaşmazlık oldu konservatuara devam etmeyip normal liseye gittim. Tabi bu süreçte müziği asla bırakmadım kontrbasa devam ettim elektro gitar ve bas gitarda hatrı sayılır bir seviyeye geldim ve yakında 8. yılımıza gireceğiz kontrbasla. Bu süreçte konservatuardaki hoca emekli oldu ve yeni bir hoca geldi. Şu an konservatuardaki kontrbas bölümündeki arkadaşlarımla aynı seviyedeyim. Enstruman öyle bir şey ki günde 4'ya da 5 saat çalmanız gerekiyor ayriyeten normal okul dersleri var çünkü TYT sınavından geçerli bir puan da almalıyım ki yetenek sınavına girebileyim. Sıkıntı şu ki ben enstrumanımı çok seviyorum, çalmasını da çok seviyorum ama çalacak güç bulamıyorum ve üşeniyorum. Normal derslere de çalışmıyorum. Yaklaşık 3 aydır hayatım bu şekilde. Böyle devam etmek istemiyorum bu motivasyonu nasıl sağlayabilirim?

Ne yaparsan kendine dostum, hepimiz için geçerli bu. Her şey de çalışarak kazanılmıyor tabii, bazen şans işi.

Yaşınız nedir? Anladığım kadarıyla üniversite öğrencisiniz. Motivasyonu öyle saçma sapan videolarda aramayın mesela benim bulunduğum ortam, çevre, ev bir motivasyon sağlıyor bana. Kaybedeceğiniz bir şey yoksa çalışmazsınız, tembellik yaparsınız saçma sapan şeylerle vakit geçirirsiniz. Sun Tzu'nun sevdiğim bir sözü vardır, motivasyon versin diye söylemiyorum vermesin de zaten:"İnsan doğası gereği zora düşmedikçe yeteneklerini sonuna kadar kullanmaz" sizin ve bütün tembellik yapanların, çalışmayanların durumu bu. Başarılar.

Psikolojik olarak rahatsız olduğum için engelli kartı aldım. %40 oranım var. Ben Şubat ayında hastaneye yattım. Psikolojim o kadar bozuktu ki. Mesela akşam 11 gibi yatıp akşamüstü 6 gibi kalkıyordum. Yemek yiyip hemen hastaneye sakinleştirici iğne yaptırdım. Hemde 3 hafta boyunca. Hastaneye yatmak durumunda kaldım. Hastaneden çıktıktan sonra daha düzelmedim. Hala daha düzeldiğim yok ama ilaç beni rahatlatıyor. Sabah aksam sakinleştirici hap atıyorum . Geçmesini beklemek saçmalık. Sen yaşamadın sanırım. Tok açın halinden anlamıyor işte. Sorunu yaşayanlar anlar ancak beni. Sizle sabaha kadar tartışabiliriz . O derece zor.

Hevesiniz kırılmıştır, kısa bir depresyon süreci olabilir. Birkaç gün yataktan çıkmayın, kafanız toparlanır, ruhunuz dinlenir. Birkaç gün sonra sevdiğiniz şeylere ilginiz, motivasyon kaynaklarınız geri gelir. Bana da çok sık oluyor, fazla zorlamayın kendinizi.

Sihirli sözcük falan yok. Disiplin en önemlisi. Bu disiplini biz yapamayız. Sana ne söylersek söyleyelim yine sende bitiyor.