Yalnızlığın farklı türleri vardır yalnız kalmak, yalnız bırakılmak ve kendi isteğinle yalnız olmak. Kendi isteğinle yalnız kalıyorsan bunun başlarda sıkıntı çıkarsa da sonradan yararlı olacağını düşünüyorum diğer iki ihtimal ise genelde kişiye zararı olan ihtimaller.

-İnsan yapısı gereği yalnız kalabilir mi? -Yalnızlık gerçek manada üretkenlik sağlar mı? -Yalnızlığa yapılan bu övgüler ne kadar doğru? Ve aranızda gerçek manada yalnızlık yaşayan var mı? Hayat nasıl gidiyor?

Yalnızlığın hem iyi hem kötü yanları var 26 yaşındayım bugüne kadar genellikle hep yalnızdım ama - yanları + yanlarından daha fazla emin ol.

Yalnız bir insan yalnızlığından bahsedebilir mi hiç kardeş? - Ramiz Karaeski

Mesela şöyle düşün. Sen dünyaya gelirken yalnız gelirsin, yalnız gidersin. Fakat insan yapısı gereği insanlarla sosyalleşmeye mecburdur. Her şeyin bence belli bir sınırı var. Günde kendine zaman ayır. Yalnız kal çok etkili oluyor. Bolca düşünüyorsun. Karar veriyorsun ne yapacağına falan. Bence üretkenlik sağlar ama bir yere kadar. Mecbur kalırsın bir şeyler öğrenmeye illa ki.

Yalnızlığını paylaşmak isteyen arkadaşlar aranır buradan sesleneyim

İnsana bağlı. Benim düşüncem hayatta bir sorun veya sıkıntı yaşamayıp yalnız yaşayıp yalnız ölen insan olmaz, olamaz. Bir yerden sonra kayışlar kopar. Olgunlaşır, değişir aklı başına gelir ve bir şekilde o yalnızlıktan sahte ilişkiler de olsa kurtulur. Lakin hayatta kötü bir tecrübe edindiyse veya aklına geldiğinde dehşete kapıldığı bir anı yaşadıysa, insandır. Ölene kadar yalnız yaşar, sadece kendine bakar. Kimseye güvenmez, karşıdan biri adım atmadıkça kimseyle konuşmak istemez. Sosyal kelimesi, sadece bu kelimeyi kullanıldığında anlamlı bence başına veya sonuna bir şeyler eklenince insanı uyuz ediyor. "Sosyalleşmek" zorluk derecesi düşük olan bir kontrat sanırım

Yanlızlığın temeli mutsuzluğa dayanır. Mutlu insan oturur, çay keyfiyle sohbetin tadını çıkarır. Tabii ara ara yanlızlık da iyidir.

İnsandan insana değişebiliyor yalnızlık eşiği. Ben hala memnunum.

İnsanların sosyal ihtiyaçları olduğuna inanıyorum ancak bu yalnız kalamayacağı anlamına gelmiyor. Örneğin ben yalnız olmayı seven hatta tapan bir insanım ancak yine de arkadaş ortamına girmeyi de seviyorum.

Çok insanla konuşsan ne olacak az kişi olsun sağlam kişiler olsun. Ben kendimi düşünüyorum mahallemdeki insanlar bana selam veriyor ama ben onlara vermiyorum okulda da samimi olduğum 2-3 kişi var şu ana kadar hiçbir eksisini görmedim ama kişiden kişiye değişebilir kimisi sosyal ortam sever kimisi sessiz sakin ortam sever.

Yani bilmiyorum ama insanın bir sıkıntısı olduğu zaman sırtını sıvazlayan bir ele, omzuna uzanan bir kola ihtiyacı oluyor. Keza mutluluktada öyle.

Elbette sosyallik iyidir ancak ben yalnızlığı daha çok tercih ederim. Öyle night club'lara gitmem türkü barlara giderim. Arkadaşım yoktur dostum vardır. Biraz da yapı meselesi.

İkili sistem daha iyi ama yalnızlıktan. Yıldızlar bile tek yaşamıyor.

Kesinlikle katılıyorum ama tamamen kopmamak lazım.

Bence sosyal olmak istemeyen insan yoktur kötü çevre vardır ya da yeteri kadar anlaşıldığını değer verildiğini düşünmüyordur, böyle şartlar altında yalnız kalmak en iyi seçenek olacaktır.

Benim sadece 1. sınıfta bir de memleketteyken arkadaşım olmuştu o gün bugündür yalnızım ailem olsun ya da akrabalarım olsun ayıplıyorlar ama takmıyorum. Belki üniversitede olur umarım.

Hep yalnız yaşadım. Yaşım çok büyük değil. 18 yaşındayım. Şu ana kadar tek tük arkadaşlarım oldu. Genelde evde takılırım. Arada bir arkadaşlarımla dışarı çıkarız, sohbet muhabbet ederiz. Halı saha maçlarını ben ayarlamazdım. Hep çevresi çok geniş olan arkadaşım ayarlardı, beni de alırdı.

Yalnızım 10 yıldan beri hiç arkadaşım olmadı özgüvensizlikten biraz mesela siteden bakıyorum herkes maç oynuyor evine gidiyor benim için hava hoş bir nedeni de kötü anılarım artık bu şehirden bıkmış durumdayım gerçekten.

''Kendinizi, kendinizle zaman geçirmeyi yalnızlık sanmayacağınız şekilde yetiştirin." Demiş Tarkovski amcam. Yalnız da olsan, sosyal çevresi çok geniş bir insan da olsan hayatının merkezine kendini koymadığın sürece o yalnızlığında da seni üzecek ve seni kullanacak insanlar ortaya çıkar. Bu demek değil ki tüm insanalar ''tüü kaka.'' Yalnızlık başka şeylere mahsustur, insanlar yapıları gereği sosyal ve diğer insanlara bağımlı varlıklardır. Her şeyi dozunda yaptığınızda güzeldir. Günlerce, haftalarca evden sadece işinizi halletmek için çıkmanız da kötüdür, günlerce ve haftalarca bir arkadaştan diğerine koşarak evi sadece otel olarak kullanmanız da kötüdür. Ha tabii ki neye göre kime göre kötü diyeceksiniz? Bana göre. Ben bu ikisinin ortasını tutan bir insan olarak hem bir ton arkadaşa ve çevreye hem de yalnız kaldığımda kendimle mutlu ve huzurlu olabileceğim şekilde kendimi yetiştirdim. Bazen de insanın ne kadar geniş çevresi olursa olsun sadece yalnız kalmak istiyor. Yalnızlık da güzeldir, yerinde...

Karakter yalnız kalmaya uygun bir zemin hazırlıyorsa kalabilir. Örneğin kalabalık insan topluluğu arasında bulunmayı sevmiyorsa, insanlarla diyalog kurmayı ya da göz göze gelmeyi sevmiyorsa kalabilir. Sessizlik ve sakinlik ortamı oluşturulursa neden olmasın? Her kafadan bir ses çıkmayan bir ortamda zihninizi daha çok ve verimli çalıştırabilirsiniz. Ailem dışında çok fazla insanla diyaloğa girmediğimi söyleyebilirim, yani annem ve babam sadece. Arkadaşlarımla genel olarak sosyal medyadan ya da mesajlaşma yoluyla iletişim kurarım. Sevgilim yok, olmasına da gerek yok çünkü gereksiz bana göre. Nedenlerini anlatmam gerekirse sayfalar sürebilir, başka bir konuda tartışırız onu. Son olarak hayatım gayet iyi gidiyor. Beni umursamayan ve kendi çıkarları doğrultusunda benle ilişki kuran insanlara mesafemi koydum artık, kişisel gelişim açısından iyi bir yol katettiğimi düşünüyorum. Bana göre yalnızlık bir seçimdir, zorunlu koşullardan meydana gelen bir eylem değil. İnsanın kendi seçim mekanizması var ve buna göre hayatını kuruyor, fikirlerini belirliyor.

Sevmeyi falan değil, yalnızlığı öğren, çünkü zor zamanlarda, en çok ona ihtiyacın olacak... Charles bukowski Yerine göre yaşadığım sözdür. Fakat sevmekte güzeldir. Ama her zaman acıtır insanın canını. Kız arkadaşını seversin terk eder. Anneni seversin bir gün vefat eder. Kitap seversin biter. Bilmiyorum bu hayat nasıl geçer...

Öyle bir şey yazmadım hocam merak etmeyin

Ailen arkadaşının olmasını mı ayıplıyor?

Yalnızlık gerçekten lazım. Asosyal olun demiyorum. Yalnız kalabildiğiniz bir yerin olması şart. Tek eve çıktım. Hayatımda hiç bu kadar üretken olmamıştım.