Teşekkürler. Müzik iyi gelmiyor, denedim. Daha çok sosyalleşmek biraz rahatlatıyor.

Ciddi görmemekle olmaz. Sadece kendinize eziyettir bu. Siz bir daha düşünün bunu.

Sorununuzun yalnızlık olduğunu düşünüyorum. Doğru mu?

Ben senim. Sürprizbozan Kira adalettir!

Spor, sosyal hayatım, hobilerim var zaten.

Karatede C sınıfı milli sporcuyum. Ek olarak calisthenics'e merak saldım.

Farkında olduktan sonra düzeltmesi kolay olur. "Kendinize ve çevrenize yarar sağlayabilecek işler yerine kendinize zarar, anlamsız işler ile uğraşmayın. Sigma, redpill saçmalıkları olsun, ergence dertleriniz olsun, gerçek olmayan duygularınız olsun, çevrenizdeki pislikler olsun... Bunların hiçbirini; kendinizin, kendi işinizin önüne geçmesine izin vermeyin. Eğer bir kusurunuzun olduğunu düşünüyorsanız çevrenizden uzak bir yerde düşünün. Kendinizi sorgulayın, kendinizin farkına varın; ne olduğunuzu, neler yaptığınızın farkına varın. Gerçek bir kusur ahlaksızlığınızdır, bilinçsiz olmanızdır, vurdumduymaz olmanızdır, sorgulayamamanızdır, düşünememenizdir, konuşmayı bilmemenizdir... Onun dışında yalnız olmanız, kimsenin sizi sevmemesi, sevgilinizin olmaması, kızlarla konuşamamanız... Bunun gibi küçücük sorunlar çevrenize bağlı sorunlar olabilir ya da çözümünü bildiğiniz sorunlardır. Ağlamak çözüm değildir. "Küçücük" dediğim sorunlar, sizden değerli değildir; bunlar için kendinizi yıpratmayın." Zamanında yazdığım bir öğüt.

Sosyalleşir misin?

Kaygı bozukluğum var, bu sebepten dolayı bir anda mutsuzluk hissi yaşıyorum. Yıllardır keyif veren şeyler bir anda keyif vermemeye başlıyor. Modun o kadar düşüyor ki hiçbir şey yapasın gelmiyor.

Sosyal biri olduğunda düşüneceğin farklı şeyler olacağından onları illaki unutur ve mutlu olursun.

Düşündüm. Durumu o kadar ciddi görmüyorum.

Evet.

Keşke dediğiniz yaşlarda başlamış olsaydınız daha güzel olurmuş. Ama yine belirli bir seviyeye taşıyabilirsiniz kendinizi.

Eskiden ufak şeyleri kafama takmazdım. Şimdi istemsizce hepsini içimde biriktiriyorum. Belli bir zaman sonra biriken şeyler beni mutsuzluğa sürüklüyor. Bu ruh halinden gün boyunca çıkamıyorum. Ders çalışmama engel oluyor. Tek yapmak istediğim kimselerin olmadığı bir yere gidip düşünmek, saatlerce düşünmek. Yani öyle büyük bir derdim yok, insanlar neler neler yaşıyor. Ailem hayatta, sağlığım yerinde. Ama içime çöken o sebepsiz duygu bunalımından kendimi bir türlü kurtaramıyorum.

Mutsuzluğuma sebep olan şeyi bir süredir arıyorum. Henüz bulamadım.

@439902 Dediklerinizde haklısınız ama beynime söz geçiremiyorum. Sanki bu durumu kabullenmiş gibiyim. Anlamsız geliyor. Üstesinden gelemezmişim gibi.

Varoluşsal sancılar çekiyorsun galiba

Çok umursamamaya çalış; birşeyler ile uğraş, boş durma...

Sebebi var mı acaba?

Ah, filmdeki düşünceyi hayatıma geçirebilsem.

Spor salonuna yazıl. Yeni arkadaşlıklar kurar bedenini ve özgüvenini geliştirirsin. Yüzme çok faydalıdır. İmkan varsa etrafında ya da her ne sporu yapmak istiyorsan onu yap. Yeni bir arkadaş çevresininde faydası olur.

Hepimizde oluyor.

Hocam arkadaş edinip mangala, balık tutmaya vesaire gidin. Çikolata yiyin. Pc oyunları oynayın. Hergün birşeyler öğrenmeye çalışın. Hedef koyun kendinize hedefi olmayan insan boşluğa düşer.

Evet, günüm bir günlüğüne düzeliyor. Sonra yeniden başlıyor.

Yaş?‏‏‏‏‏‏‏‏

Olabilir. Uzun zamandır hep doğmamayı istemişimdir. Dine inancımı bile yitirdim sayılır.

19 yaşındayım.

Kendimi tembel görmem, diğer insanlardan kendimi zeka olarak düşük görmem, kendimi yakışıklı bulmamam, hayatı yaşamaya değer görmemem... Araştırdığım kadarıyla düşük benlik saygısı var sanırım bende.

Neslin ile aran iyi, ailen ile aran iyi... Peki nedir bu birikenler? Sakıncası yoksa?

Hocam beni tanımladınız. Ben sürekli gülerek ya da güldürerek aştım bu durumu. İnsanları mutlu etmek beni de mutlu ediyor bunu fark ettim huzurluyum şu an. Sizde yaparken mutlu, huzurlu olduğunuz şeyi bulun.

Sizin gibi hissettiğim dönemlerimde benim de dine inancım azalmıştı. Zamanla düzelir zannediyorum. Asıl konuya gelirsek hocam. Bir süre sosyalleşmeye falan uğraşmayın, hakikaten düşünün. Beni bu duruma iten sebepler ne, neden böyle hissediyorum? Her şeyin başı sorgulamak eğer bu aşamayı gectiyseniz sosyalleşin. Ama bu aşamaya gelmediniz sanırım, yanılıyor muyum?

Biraz kafelerde gez dolaş. Sen istemesen de olur arkadaşın.

O sebebi bulamam ama aza indirmenize yardımcı olmak çok isterim. Müzik ruhun gıdasıdır, çok fazla müzik dinler misiniz? Ne zaman moralim bozulsa müzik dinlerim.

Kendine uğraşlar bulmalısın.

Bir profesyonel desteği almayı düşündün mü? Cidden normal bir durum değil bu.

Bunun olduğunu düşünüyorum.

Siz bensiniz hocam

Bu harika. Calisthenic 2 yıldır benimde dikkatimi çekiyor. Keşke 15-16 yaşlarımda böyle birşeyin varlığından haberdar olsaymışım. Yaş 47 olunca olmuyor. 1 ay önce parkta 2 hareket yapayım dedim, hala kolum ağrıyor.

Aynı sorun bende de var

Bakın, bu durum kartopu etkisi gibidir. Nasıl olduğunu anlamadan kendinizi en dipte bulursunuz. O yüzden bazı şeyleri ertelemeyin. Kulübe cidden hoş geldiniz bu arada. Giriş var, çıkış var mı bilinmez. O sebepten söylediğiniz periyodu geçerse, tereddüt etmeden yardım almaya çalışın. Verebileceğim başka bir tavsiye de yok.

Bilmiyorum. Bana sık oluyor. Şimdi olduğu gibi.

Hobiler edinin kafanızı dağıtır. Akvaryum balığı filan olur, fotoğrafçılıkla ilgilenmek olur.

"Welcome to the club."

Kardaşım 2 rekat namaz kılıyorsun, düzeliyorsun. Son düzenleyen: Moderatör: 8 Haziran 2023

Bilmiyorum, konu sadece arkadaşla ilgili değil gibi.

Spora tutkum var. Mutsuzluk bedenimi halsiz düşürüyor. Yani olumsuz etkiliyor.