Teurastaja.

Teurastaja.#5440

Reis takma kafana herhangi bir durumda belirtmek istersen veya kafana eser yazmak istersen discordum : ΉIDЯΛ

Kelime haznesi veya diliyle alakalı bir problem olduğunu sanmıyorum, yazısı gayet düzgün. Bunlar dışında sayabileceğin herhangi bir psikolojik problemin var mı acaba? Tekrarlayıcı davranışlar gibi.

Kendimi gördüm ama karşı cins konum biraz daha açık. Utandığımdam hakkımı bile alamıyorum, diyorum önemli değil konuyu açmama değmez diyorum ama gece aklımı yiyor bu konular hep sonradan pişman oluyorum.

İnan hiçbir şeyi umursamıyorum akışına bıraktım ne olursa olsun.

6Açıkçası bende 11. sınıfa geçtim imam hatip Lisesin'de okuyorum ne kadar ıstemesem'de bazı Sebepler'den okuldan ayrılmıyorum. Her neyse bende sanal Ortamlar'da çok rahat oluyorum ama iş gerçek ortama geldiği zaman genelde susmayı bir Kenar'da oturmayı tercih ederim. Küçükken 5-7 sınıf zamanlarım'da sosyal biriydim. Nedense sonradan asosyelleşmeye başladım bu durumun o zaman farkında değildim. Başıma bir olay geldi bunun sonrasında'da. Orta Okulu'da imam hatip okudum ondan dolayı kızlarla muhabbetim olmadı. Lise yi hala imam hatip de okuduğum için yine kızlarla muhabbetim yok. Bazılarınız diyebilir imam hatiple kızlarla konuşma'nın ne alakası var diye açıkçası çok fazla etkiliyor. Benim gibi bayağı tanıdığım var ondan imam hatip e gitmenizi önermem. Her imam hatip okuyup mezun olan kişiler üzerinden bir yanlış bilinen bilgi var. İmam hatip te okuyanlar dini iyi bilir müslümanlığın ne olduğunu bilir vesaire. Açıkçası ben imam hatip e gidiyorum ama deistim. Evet dini bilgilerim var ama benim gibi imam Hatip'de okuyan ama müslüman olmayan çok kişi var. Neyse neden bu konuya girdim açıkçası bilmiyorum bir içimi dökmek istedim. Ben muhafazakar bir ailenin çocuğuyum en büyük Etken'de asosyal Olmam'da sanırsam bu hep kızlardan uzaklaştırılmaya çalıştım gibi aklımda kurguladım sanırsam o yaşlarda. Imam hatipler arasında farklar var bir de bizde her şey ayrı ayrıydı. Kantin'ler farklı bahçe'ler farklı, bir okul girişinde erkek ile kız yan yana olabiliyor. Törende bile onlar arkada biz önde olurduk arada bir bahçe mesafe bir de. Benim gerçekte asosyal olmamı bunlar gibi etkenler tetikledi. Üniversite'de düzeleceğimi düşünüyorum ama. Neden ailene bu konutu açmıyorsun derseniz. Ailem açıkçası cahilinde cahili adam gibi iletişim kuramıyorlar imam hatip harici bir okul yok onların gözün'de. Konuşma olarak dilim iyi ne kadar asosyal Olsam'da. Kendimi evde sürekli bir şeyler ile meşgul ediyorum. Bir başka sorun konfor alanımdan çıkamıyorum. Ne kadar denesem de hep bir engel hep bir hüsran. Bir Keresin'de cuma namazına gitmemiştim o zaman müslümanım kızların bahçesine girip 5-7 sınıf arasında bir zamandı öylesine yürüyordum. Kendi bahçem bonboştu. Direk fark edildim kızların bahçesin'de bayan öğretmen beni öyle bir azarladı ki sanan da dersin suç işledim. Bir de bunu kızların yanında yaptım kızlar bir gülüyor o hocanın varya neyse. Bu olayda bende psikolojik olarak etki bıraktı. Kendim asosyal olmak istemedim ama zorla olduruldum. Ama üniversitede kendimi toparlamaya çalışacağım kızlarla konuşmaya çalışacağım ve bulunduğum ilde değil başka ilde ünüversiteyi okuyacağım. Biraz yazım uzun oldu kusura bakmayın.

Ben de aynı durumu birkaç yıl evvel yaşıyordum. Ama artık eh yetti be dedim. Bundan böyle yavaş yavaş kendimi açtım. Eğer birinin sana bir şey demesinden korkuyorsan yine de söyle gitsin çünkü demeyecekler. Benim sorunum, ile senin sorunun belki farklıdır ama bence ilk önce yapmalıyım demelisin. Hatta demişsin ama bırakmışsın. Eğer bu böyle gitmez diyorsan yeniden ben değişmeliyim demen gerek.

Anlatacak birşeyler öğrenmeye bak. Sonra onları insanlara anlat. Artık gerisi sana kalmış

Sosyal zekan ve özgüvenin de ciddi problemler olduğunu düşünüyorum, bol bol kitap okumanı ve diksiyon eğitimi almanı tavsiye ederim. Bunun çözümü ancak üzerine gitmekle olur.

Seni anlıyorum Discord verirsen daha samimi şekilde konuşabiliriz.

Aynı sorundan muzdaribim internette rahatım ama gerçek hayatta değilim bu yıl liseye geçeceğim o zaman kendime çeki düzen vereceğim bence siz de iş hayatınıza başladığınızda kendinizi değiştirmeyi deneyin.

İşitme engelli olmak üzere bende böyle durumdayım. İşitme engelli olsam bile normal insanlar konuşabiliyor ve duyabiliyorum. Orası şükrediyorum. Üniverstiye kazanıp iyi işimi bulup tek başına hayatı rahat sürdüreceğim galiba.

Reis takma kafana herhangi bir durumda belirtmek istersen veya kafana eser yazmak istersen discordum : ΉIDЯΛ#5729. Karşı cinsle benimde hiç aram olmadı yani konuşabiliyordum ama asla açılamıyordum. O kadar cesaret toplayıp söylediklerimde bile hep reddedilmiştim. Bir yerden sonra artık sonucunu bildiğin için söylemek daha kolay oluyor. Belki ileride bir umut beklemediğin bir cevap karşılar seni.

23 Yaşındayım, seninle aramda 2 fark var. 1.'si ailemin beni her konuda olduğumdan daha iyi ve yüksek görmeleri. 2. Si hep kovalanan taraf oldum Onun dışında hayatımda hiç bir dönem birine ihtiyaç duymadım, birisiyle konuşmadım, veya ilk yazan/sohbet başlatan olmadım. Çocukluğumdan beri bir çok psikolojik sorunum var, insanlardan uzak kalmak hep 1. tercihim olmuştur. İnan bana ne demek istediğini anlıyorum ve bunun bir sorun olduğunu düşünmüyorum kardeşim. Önerim ise, spor tarzı bir şey veya bir hobi bulman yönünde. Çalışmayı düşünmeden önce sanat düşün bi... belki bir sanat dalına karşı dahilik vardır içinde. Problem olarak görüyorsan zaten eninde sonunda düzeltirsin.

Acil çözmen lazım bu konuyu. İstersen ilerde milyonların olsun eğer böyle bi problemin varsa çok psikolojik sorun yaşarsın . Tavsiyem bi dövüş sanatı bul kick box gibi. Ya da fitness'a başla direk. Emin ol gerisi gelir teşekkür edersin bana bi gün.

Senin gibi insanları görünce gerçekten çok şaşırıyorum. Bence senin sorunun küçüklükten beri yetiştiğin ortam ve yetiştirilme tarzın. Küçük yaşlardan beri sokaklardayım. Liseyi dışarda okudum. Lisede bile baya ortam yapmıştım. Olay sende bitiyor. Kendini iyi pazarlayacaksın ağzın iyi laf yapacak sokak tabiriyle yırtık olacaksın o zaman saygı duyulan birisine dönüşüyorsun.

Sosyal ortamlarda konuşamayan, arkadaşı olmayan, arka sıralarda tek başına oturan, utangaç, içine kapanık, kızlarla konuşmaya bile çekinen, herhangi bir soru sorduklarında susan ve yüzlerine boş boş bakan bir tipim. Vücut olarak yaşıtlarıma göre iyiyimdir. 17 senedir bir tane bile kız arkadaşım olmadı. Belki bu yaşıma kadar kızlarla maksimum 100 kelime etmişimdir. Erkek arkadaşım sayılı olmuştur şimdi hiçbiri yok. Hepsi yalan arkadaşlıklardı sanırım. Bana mesaj atıp hadi bugün bir yerlere gidelim diyen hiç kimsem olmadı. Hatta birkaç arkadaşıma mesaj attım görüldü atıp mesaj atmadılar. Sürekli benimle dalga geçerlerdi bu çocuk neden konuşmuyor diye? Yanıma gelip neden konuşmuyorsun diye sorarlardı yine cevap veremezdim. Pek fazla konuşmadığım için beni aralarına almazlardı bir köşede oturup onları izlerdim. Kızlar bana bir şey deyince nutkum tutulurdu yine susardım. Hep merak etmişimdir sosyal ortamlarda konuşmayı, karşı cinsle konuşmayı. Bana bu soruna destek olacak hiç arkadaşım çıkmadı. Her türlü çözümü denedim, psikolojik yardım aldım ama hiçbir işe yaramadı. İnsanlarla konuşmayı denedim ama birkaç gün sonra aynı hale döndüm. Sadece gerektiği zamanlarda konuşan, gerçekten samimi olduğum insanlarla rahat konuşabiliyorum, hareket edebiliyorum. Aile'yi sorarsanız beni hep küçük düşüren, bu çocuk beceriksiz, bir işten anlamaz diyen bir ailem var. Ergenlikle alakası yok bunun. Tüm okul hayatım bu şekilde sıkıcı geçti. Şu an 12. sınıfa geçtim ve stajım var. Meslek lisesine gidiyorum. Staj bittikten sonra çalışmayı düşünüyorum. Stajım bittikten sonra tek başıma yaşamayı düşünüyorum. Üniversite gibi bir hayalim yok maalesef. Bu şekilde sosyal ortamlardan mahrum kalarak yaşamaya alıştım. Pek bir zorluk yaşamıyorum. İçimden geldi yazmak istedim, rahatsız ettiysem kusura bakmayın. Umarım ileride ölmezsem buraya gelip bu mesajı okuyup yüzümde umarım tebessüm oluşur.

Benim de arkadaşım yok ama ben kendim arkadaş edinmiyorum. Senin dediğin gibi kız arkadaşım olmadı, hep arka sıralarda otururum, konuşmam ama bu durumdan memnunum.

Birileri ile konuşurken aklına bir şey mi gelmiyor yoksa bana kötü bir şey diyebilirler diye mi korkuyorsun?

Cevapla Etiketle İfadeler: Arda KC ve rico teknomi4 Hectopat Katılım 28 Eylül 2019 Mesajlar 1.996 Çözümler 12 Yer Toussaint Düklüğü 19 Temmuz 2020

Bende genelde kekelediğim için pek insanlarla konuşmayı sevmem dostlarım haricinde. Benimde arkadaşım yok 4 dostum var. Hiç sevgilim olmadı kızlarla konuşamam genelde. Çocukluktan beridir kekelediğim için artık böyle yaşamaya alıştım. Dostlarla dalgada geçiyoruz kendinle barışık ol bu dünyayı başkası için değil kendin için yaşıyorsun.

Arkadaşlar hepiniz için diyorum insan evde tıkıla tıkıla dışarıda ne yapacağını bilemiyor bende böyleydim yazın çalışmaya başladım babamın yanında gerçekten bana çok faydası oldu artık hiç böyle bir sorunlar yaşamıyorum.

Ben de sizin gibiydim çocukken, ondan sonra özgüvenim cidden çok düştü ve şu an aynı bu arkadaş gibiyim