Günlük hayatınızda herhangi bir konuda bir takım problemlerle karşılaştığınızda ya da işlerinizi hallederken arkadaş, eş, dost, akraba yardımlarına mı başvurursunuz yoksa kimseye bulaşmadan kendiniz mi yaparsınız yani kendi yağınızda mı kavrulursunuz?

Duruma bağlı aslında. Mümkün olduğunca kendim halletmeye çalışırım. Ama içinden çıkamazsam eş dosttan yardım isterim.

Bugüne kadar insanlardan medet umarak planladığım hiçbir şey gerçekleşmedi. Gerçekleşenler beni yordu... Medet beklemek de tüm iş yükünü/istekleri karşı tarafa yüklemek değil, iş dağılımı yaparak ortak olmak ya da bir şeyi yaparken gruplaşmak. Ortaokulda - lisede - üniversitede 4 kişilik projeler verilirdi mesela. Benim gibi dakik olanlar projedeki rolünü eksiksiz tamamlarken diğer işe yaramaz grup üyeleri bizim gibiler tarafından hep sürükleniyordu. Hatta proje teslim ve sunuş anında da çok büyük bombalar patlatıp yarı yolda bırakabiliyorlardı bizi. İşte geçmişteki basit konulardan üstüme eser kalan disiplin ve düzenlilik durumu var bende. Lider olma ve sürekli yapılanları kontrol etme isteği de var. Nerede çokluk orada b kluk sözüne katılarak birçok konuda yapacaklarım konusunda kendimden başkaya kimseye güvenmem. Ortak çalışılan işlerde muhtemelen diğer grup üyelerinin de yaptıkları işleri denetlerim ve gizliden de olsa kontrol ederim. Ama bin bilsen de bir bilene danış sözüne sonuna kadar katılırım. Bilmediğim ve yetersiz kaldığım konularda işin erbaplarına danışmadan hareket etmem. Hayata yalnız geldik, yalnız veda edeceğiz. İnsan kendi kendine ayakta kalabilmeyi öğrenip birçok konuda kendini yetiştirmeli ve kimseye muhtaç olmadan yaşamalı. Mottom budur.

Olaya da bağlı. Ortaokulda slayt hazırlarken hoca 3 kişi falan yapın dedi. Ben o kadar hazırladım ettim sözde onlar seslendirecekti "KINIK BN UTANIOM" gibi bir tepkiyle karşılaştım. Dediğim gibi olaya bağlı. Eğer ki ilişki işleri falansa buraya sorarım. Ama genelde kendi işimi kendim yaparım.