Ben de öyleyim. Birisine ufak bir miktar borç verirsem geri istemem, onda kalması için ısrar ederim ama eskiden borç aldığım vakitler küçük bir şey olsa bile zorla geri verirdim

Aynen öyle, Sana gelip şuan "zor durumdayım senin için sıkıntı olmayacaksa bir sonraki ay verebilir miyim?" dese kim olsa anlayışla karşılar hatta yardımcı bile olur. Fakat insanlar artık çok abartmaya başladı.

2 ay önce araba alırken 10,000 TL borç verdiğim yaklaşık 20 yıldır tanıdığım eleman da benimle olan arkadaşlığının borcu kadar etmeyeceğine karar vermiş galiba. Ben de ulaşamıyorum... Bir yerde denk gelirsek karşılıklı soğuk sularımızı yudumlarız.

Oradan bana bir ılık su.

Aramıyorsa sen ara o sınırı tekneyle aşmış gitmiş.

Bende yaşımın küçük olmasına çok yaşadım. Tabi maksimum 2-3 TL. O yüzden şu an takmıyorum. Ama beni gıcık eden şey vermeyeceklerini bildiğim halde beni bıktırana kadar istemeleri. Nefret ediyorum ama zorunluluk duyuyorum sanki içimden. En sonunda veriyorum ve "PUF" oluyorlar. Yoklar. Tabi dediğim gibi 1-2 TL olduğu için çok takmadım boşver. Ama sorun şu ki bu olay sadece Parada değil. Bir şeyi sürekli zorla isteyip babalarının malı gibi kullanıyorlar. Birisi 20 dakika peşimde koşturdu bisikletini versene diyerek. Ya istemiyorum vermeyeceğim geçmişte başıma 20 defa olay çıktı bu yüzden. En sonunda galiba ben indiğimde alıp sürmüştü. Bu konuda da çok sinirliyim. Benden habersiz almak nedir ya? Bisikletten iniyorum hemen alıyorlar. Şimdi bana "Cimri" diyebilirsiniz ama cidden artık gına geldi. Ben kaç kere masraf yaptım bu bisiklet olayında. Yemeğimi isteyen bile oluyordu okulda. Sonra da adım "Cimri" diye çıkıyor. Ben ne yapayım? Sürekli bunların sefası yüzünden zarar mı edeyim? Şimdi de Bisiklet Pompamı kullanıyorlar. Tabi sürekli kapımı çalıyorlar alabilir miyim? diye. Kendi paraları yok mu? Gitsinler alsınlar 15 Liraydı İnternette.

Bunun daha kötüsü aradaki ahbaplığa güvenip ödemediği borcun üstüne borç istemek şeklindedir. Hayatımdan bu tip ahbapları uzaklaştıralı epey zaman oldu şimdi ahbaplıkta her şey Alman usulü, işine gelen ahbabımdır işine gelmeyen artık değildir.

Vermeyeceklerini bildiğim için vermiyorum 1 TL bile.

Bazı insanlar küçük akıllarıyla diğerlerini kandırmaya çalışıyor. Bu durumla çok karşılaştım. En iyisi sert tepki vermek. Bir daha size bulaşmıyorlar. Ailelerinden mi böyle görmüşler bilmiyorum ama bazen kendimi çok saf hissediyorum.

Evet hiç öyle düşünceleri yok. Birisine bir eşya veriyorum işim düştüğünde "Vereceğim tamam.", "Şu an yanımda değil." Falan diyorlar. Mesela Bisiklet Pompasına bir şey olur diye onlarla gidiyorum çünkü alırlar vermezler falan. Sürekli kullanıyorum ben o Pompayı. Acil işim düştüğünde kendi eşyam için yalvarmak zorunda mıyım? Ama evet bu Hayır diyememe olayını çözmem gerek.

Acımadan "hayır" diyorum, bilgisayara oturmak ister gaddarca yok diyorum, bisikletimi ister basıp gidiyorum, acımak olmuyor ben bunu anladım, vermiyorum hiçbir şeyimi, benden büyükse de inada bindiriyorum, zorla almaya çalışırlarsa "yaşınız kaça gelmiş yaptığınız hareketlere bakın" diyorum hemen bırakıyorlar. Güzel sözden iyi niyetten anlayan yok artık, acımadan davranmak gerekiyor. İyi niyetten babamın 20.000 TL'si gitti, bu mesajı görüyorsa Allah senin nı versin, haram zehir zıkkım olsun.

Çok rahat takılıyor. Babasının malı sanki.

Cimrilik değil bu gayet haklısınız. Kapına gelip istediklerinde bizim bahane bulmamamız gerekiyor, hayır diyebilmeliyiz fakat artık bunu bile demeye korkar hale geldik bunlar yüzünden. İnsanlar hep kendini düşünüyor, ben bunun eşyasını alırsam acaba zor durumda kalır mı? diye düşünen yok.

Benim gıcık olduğum da parayı almayanlar. Küçüktüm, param ve suyum bitmişti ve okuldan çıkmamıza 3-4 saat vardı. Arkadaştan 1 tl borç ile su aldım. Ertesi gün o parayı silah zoruyla geri verdim

10 lira için benimle iletişimi kesen bi arkadaşım oldu daha yeni kazık kadar adamlarız ben verdiğimi bile unutmuşum zaten isteme gibi bi huyumda yoktur miktar ne olursa olsun yeni aklıma geldi başlığı görünce kaç gündür yazmıyor herhalde 10 lira için yapıyor. Hayat çok tuhaf.

Yüzsüz insanlar hocam.

Bu aralar çok daha fazla arttı bu durum. Artık arkadaşım dediğimiz kişiler bile 10 TL'lik eşya için terbiyesizlik yapmaya başladı. Ben eğer bir arkadaşımdan 5 TL bile alsam gece rahat uyuyamıyorum, hemen nasıl geri verebilirim, acaba yemek yemesem sonradan para harcamam gereken bir durum olur mu? Diye düşünüyorum. İnsanlar bunu nasıl yapabiliyor?

"Yav al paranı yav çıkar için dost oluyorsun yav..." diye söylenmeye başlayacak toksik insan tipi.

Bir yerden bir miktar alacağım var. Normalde ayın 5'inde verecekti, vermedi. Tamam, olabilir deyip 1 hafta daha mühlet verdim. Bugün yaklaşık olarak bu süre de doldu, para yine ortada yok. Arayan yok. Buna da tamam dedim, olabilir dedim. Haftaya perşembeye son süre dedim ve parayı almadan çıkmam dedim. Dediğimi de yaparım bu arada, o gün alırım paramı. Ancak hoş olmaz. Madem alıp karşı tarafa umut veriyorsun, o zaman borcunu gününde öde. Ödeyemiyorsan bile karşı tarafa saygısızlık yapıp geçiştirmeye çalıştırma. Pandemi yüzünden benim maaşım da düşürüldü. Paraya ihtiyacım var ve oradan gelen para işimi görecek ancak işte çoğu zaman iyi niyetinizi suistimal etmeye meyilli oluyor insanlar. Tatlı dilden değil sert ve gaddar olmaktan anlıyorlar. Ben borcum olunca onu ödemeden rahata eremiyorum. Biz mi enayimiz yoksa başkaları mı çakal, anlamıyorum.