Allah sabır versin.

Kardeşim yaşın daha da büyüyüp ilerledikçe anlayacaksın. İnsanların yapısı huyları değişmez. Herkes kendi kararlarının ve yapısının sorumluluklarını çeker. Burada anne babanın en büyük hataları seni arada bırakıp yıpratmaları. Önünde uzun ve ülke şartlarından dolayı zor bir gelecek var. Söylendiği gibi kolay olmuyor fakat anne ve babanın arasında ki problemlelerden mümkün olduğunca kendini soyutlamaya çalış. Çalış ki kendini kurtarabilesin, anne babanın sorunları arasında geleceğini yok etmeyesin. Kendine mutlaka arkadaş edin çevrenden çünkü insansın ve bunaldıkça konuşup rahatlamaya ihtiyacın olacak sıkı bir dost zor zamanlarında iyi bir destekçin olacaktır. İlgi duyguğun alanlara ağırlık ver mesela şarkı söylemeyi seviyorsan üretmeye çalış. Resim yapmayı seviyorsan kağıdın ötesine geç tablo al ona resmet vs vs. Bu senin odağını sorunlardan alıp seni mutlu eden şeylere çekecektir. Okulunu geleceğini asla boşlama zaten bunalıyorum evde huzurum yok gibi bahanelerin arkasına girme. Annenin babanın yaşına geldiğinde çok daha farklı donanımlı bir insan olacağım diye kendini şartla ona göre çalış. Ve asla karamsarlığa düşme unutma yarın bugün gibi olmayacak. Hayat hep akıyor ve zaman geçtikçe her şey değişecek.

Belki annen ile baban boşanabilir. Eğer annenin güvenilir babası varsa annen ile birlikte yanına gidebilirsiniz. Maddi olarak sıkıntınız olmaz. Devlet her türlü yardımı veriyor. Annen de işe girerse krallar gibi yaşarsınız.

Sevdiği birisi ile evlensin demek istemiştim. Lise de illaki eli yüzü temiz birini bulur gibi.

İlk fırsatta kurtar kendini o evden. Hatta 18 yaşına gelince kaç evlen. Ya da büyü de ki artık kavga etmeyin yeter be diyin. Baban seni dövmeye gelirse ne yapıcan beni mi dövcen? Diyebilirsin. Fakat bu yaşlarda sabretmen gerek.

Kaçın kurtarın kendinizi hocam oradan. Allah sabır versin.

Evli insanların çocuk yapmadan önce zihinsel bir teste tabi tutulması gerek.

Oku kurtar kendini.

Allah sabır versin. İnşallah en yakın zamanda rahata çıkarsın.

18 yaşında evlenmesi ailesinin kavgasından daha tehlikeli pisikolojik olarak. Yaşınızı bilmiyorum fakat gerçekten kötü bir durumdasınız Allah sabır versin.

Okuladaki rehber öğretmenine git her ne kadar çoğunlukla bir şey bilmiyor olsa bile yardım edebilir. Allah sabır versin.

Bu uzun bir yazı olacak. İçimi dökmeye ihtiyacım var ama maalesef benimle samimi olarak konuşacak bir arkadaşım bile yok. Ben de size anlatmak istedim. Öncelikle ben bir kız çocuğuyum, yaşım pek büyük değil fakat farkındalığım yüksek. Annem ve babam sürekli birbirlerine hakaret ederek kavga eden insanlar. Sürekli birbirlerine ağıza alınmayacak derecede kötü olan iftiralar atıyorlar. Babam aşırı derecede umursamaz ve sevgisiz bir insan, annemle hiçbir zaman ilgilenmedi. Hatta annemin evde olmadığı günlerde onun arkasından bize karşı annemi kötüleyip duruyor. Annem ise her ayrıntıya takılan, duygusal, paranoyak bir insan. Babamın en ufak hakaretinde bile bir olay arayıp kavga başlatıyor. Tüm bunlara rağmen babamın boşanmama sebebi tamamen çıkarlarına dayanıyor bu belli bir şey. Annem niye boşanmak istemiyor onu bilemiyorum, bir takıntı haline gelmiş gibi. Evet 5-6 yıldır bu durumun içinde hayatımı sürdürüyorum. Bu çok zor bir şey fakat alıştım sanırım. Asıl konu ise şimdi başlıyor; Bu hafta annem istenmeyen bir hamilelik yaşadı. Babam 1 gün bile geçmeden doktor ayarlayıp, annemin fikrini bile sormadan bu çocuğu aldırttı. Annem 2 gündür gözümün önünde oturduğu yerde aniden ağlamaya başlıyor. İyi değilim diye bağırıyor. Babamla çok şiddetli kavgalar ediyor. Fakat ben eminim ki tüm bunlara rağmen yine boşanmayacaklar. Ben ise tüm bunlar yaşanırken kendi odama çekilip geleceğim için endişeleniyorum. Bu yaşıma kadar psikolojimi bir şekilde korudum ama olaylar zaman geçtikçe şiddetleniyor ve ben artık bunları kaldıramaz hale geliyorum. Fakat içimde geleceğe dair ufak bir umut var, hayallerimi başarmak istiyorum. Ayrıca sınavlarım var, çalışamadım. Kötü not alınca da bana kızacaklar... Hiç sormayacaklar, düşünmeyecekler bile çocuğun psikolojisini biz kötü etkiliyoruz diye. Bazen şaka ile karışık söylüyorum üzüntümü, "Geceleri sürekli kavga ediyorsunuz, rahatsız oluyorum." diyorum. Sen karışma diyorlar. Psikolojik yardım alamam çünkü dediğim gibi yaşım pek büyük değil, ailem de izin vermez. Tüm bunlara rağmen her şeyin başı olan babama karşı duyduğum sevgimi kesemiyorum, Bu yüzden kendime kızıyorum. Çıkmaza giriyorum ne yapacağımı bilemiyorum... Buraya kadar okuduysanız çok teşekkür ederim. Not: Cuma günü bu konuyu sileceğim. Fazla özel karıştı. Son düzenleyen: Moderatör: 20 Mayıs 2021

Benim de ailem ile sorunlarım var ama bu raddeye çıkmadı. Allah sabır versin. Kavga ettikleri zaman kulağına tak kulaklığı müziği sonuna kadar aç. Bu etkisini azaltır diye düşünüyorum.

Cidden ne denir bilmiyorum, YKS'ye kadar sabret. Üniversiteyi başka şehirde okursun. Bu arada kaç yaşındasın? Merak ettim.

Ben kendi hikayemi anlatacağım. Benim annem ile babam aldatma sebebiyle boşandı. Buna vesile olan benim. Zaten anneme şiddet uyguluyordu. Bir gün bir anda otobüse binip anneannemin yanına gittik. Anneannem lanet bir insan olduğundan bizi 1 ay bile tutmadı evinde. Bizde kiraya çıktık ve yardıma başvurduk. Gıda yardımı(3 kez), kömür yardımı(3) ve para yardımı yani 1200 TL yardım aldık. Annem temizliğe gitti. Ben burs kazandım. Ayrıca vakıflar da yardım veriyor. Şimdi Allah'a şükür evimiz ve arabamız da var.

Sabredip üniversite seçiminde evden gitmek dışında seçim hakkınız yok. Yaşınız ne kadar küçük bilmiyorum ama sabırdan başka bir yol yok, bebeğini aldırtmak bir anne için ne kadar zordur ama babanızın hemen aldırması işin boyutunu çok arttırmış. Tekrar sabır diliyorum. Dersinize odaklanın, şu an düşük diye ileride de düşük olacak diye bir gaye olmamalı.

Allah sabır versin hocam, böyle durumlar zor.