Otuzuma az kaldı, hayatım kötü değil. Çok sevdiğim ve beni seven bir eşim var. Canımdan parça bir kedim, külüstür bir arabam bir de başımı soktuğum kendi evim. Yavaş yavaş daha iyi günlerimiz olsun diye çabalıyoruz. Acelemiz yok, huzur olsun yeter.

13 yaşında gün geçtikçe gerçekleri biraz daha anlayan mutsuzlaşmaya başlayan bir lemurum.

13 yaşımdayım, yani ergenliğin o garip etkilerine ve hayatın saçmalıklarına yeni yeni adım atmaya başladım. Gün içinde dolu oluyorum yine, yapmam gereken pek çok şey oluyor. Düşünmem gereken de. Hayatımdan isyan etmiyorum ama, ufak tefek şeylerle çok daha güzel olabilirdi benim için. hayatımdan memnunum ama tam olarak mutlu değilim.

16 mutsuzum.

16, şu anlık mutluyum ama gün geçtikçe neşem de eksiliyor. Sanırım şu an mutlu olmamın tek sebebi de sonunda düzgün arkadaşlar bulmuş olmam.

Hem Technopat'taki kitlenin yaş durumunu hem moral durumunu öğrenmiş oluruz. Eskiden bayağı istediğiniz ve elde edip edemediğiniz şeyler var mı? Şu an sahip olduğunuz sorunlar var mı? Ve nelerdir? Ben: İstediğim şeylere sahip olamıyorum. Çözemediğim sorunlarım var. Mutluluk veren şeyler var ama belli zamanlarda. Genelde moralim bozuk. Rüzgarda savrulan bir yaprak gibiyim. Gittiğim yönde bir kontrolüm yok. Hayatta zerre kontrolüm yok. Sanki bir filmi izliyor gibiyim. Kendi başıma gelenler ne diye geldi diye sorgulayıp duruyorum ama cevap bulamıyorum. İstediğim şeyleri elde edemiyorum. Sorunlarımdan ne kadar denesem de kurtulamıyorum.

12, hiç de iyi değilim. Okul tacizcilerim var.

15. Mis gibi staja gidip maaşımı alıyorum. En azından istediğim her şeyi alabiliyorum. Çok iyi bir duygu, mutluyum.