Neden sorunun kaynağını araştırmıyorsunuz? Babanızın iyi olmadığını belirtmişiniz sebebi ne? Sizin istediklerinizi vs almaması/alamaması falan mı yoksa farklı şeyler mi? Ayrıca arkadaşlarınız vesaire yok mu hiç. Arkadaşım, dostum diyecek bir tanıdığın yoksa sorunu kendinde aramaya başlamanı öneririm. Ailenin istediği kişi olmaya en yakın seviyeye gelmeye çalıştın mı hiç? Tamamen öyle ol demiyorum ama ister istemez bir aile ferdi çocuğunun istediği gibi olduğunu görünce sevgisi daha da artar veya herhangi bir başarı sergilersen.

Üzüldüm aga gerçekleri oraya da yaz ayıp değil.

Dostum sıkıntını anlıyorum zor zamanlar. Bir çok insan benzer hislerle yaşıyor. Zaten şu hayatta elbet bir gün geberik gideceğiz. Benim çok sıkıntılı dönemlerim oldu. İntiharın eşiğine geldim. Ama her zaman şunu söyledim 1 gün daha! Belki yarın daha iyi olabilir. Hayat dediğim gibi bir gün sonlanacak. Sen istesen de istemesen de. O yüzden benim gibi yap ve yaşa yaşayabildiğin kadar.

Hocam tavsiyemi dinleyin bilimsel kısmına hiç girmeyeceğim sadece dinleyin, uygulayın işe yaramazsa da mutsuz olmazsınız zaten; 1 artık rutininizi değiştirin, 2 aldığınız duşları soğuk suyla alın, 3 depresyona girdiğinizi kabullenmeyin , 4 sevdiğiniz insanlara daha yakın davranın, 5 hayatın temposunu hissedin sürekli akan değişen ve iyileşen şeyleri görün , 6 sizi mutlu hissettiren şeyler arayın, 7 stres olduğunuz şeylere kontrollü maruz kalın burası cidden çok önemli: Sizi rahatsız eden şeylerden kaçmayın sadece bunları takmadan ve etkileirni yok veya az sayarak hayatınıza devam etmeye çalışın. Not: Bu en önemli maddelerdendi. Umarım bu durumdan kurtulursunuz ve unutmayın he şey sizde saklı, dünyayı gören kara kutu sizsiniz ve ne zamanki kendinizi açarsanız o zaman bu boşluk kurtulmaya o kadar yaklaşacaksınız. edit: bu konularda bana göre en faydalı kişi karşı cinsten sevdiğiniz ve sizi anlayan ya da her şeyi dalgaya almayıp müthiş dinleyici diyebileceğiniz can dostunuz.

Bazen hayata baktığımız gözlükleri çıkarıyormuşum gibi oluyor. İnsanlara dışarıdan bakıyorum. Bir adam, elinde çanta, takım elbise, 2 dakikada bir kol saatini yokluyor. Bir de başka bir adam, çok da dikkat çekmeyen bir kıyafet, önünde seyyar bir tezgah, sabahtan akşama kadar bağırıyor. İlginç olan ise iki adam da mutsuz. İkisi de yine birşeylere sahip olmak istiyor. Seyyar satıcı eve ekmek götürmek için, takım elbiseli adam ise kendine yeni bir cep telefonu, bilgisayar veya tablet vs. Almak için uğraşıyor. Bazen diyorum bu insanlar gerçekten mutlu mu? Neden insanoğlu hep bir her şeye sahip olma duygusu içinde?

Psikologlar açık mı bilmiyorum evden dışarı çıkmadığım için ama açıksa yardım al. Ya da açılınca yardım al işte. Suyun altında ağlama nöbetleri bana göre çok da normal bir şey değil. Git ve profosyonellerden yardım al.

Ben de.

Her zaman boşluk hissi kötüdür hocam bende yaşamıştım, umudunuzu kesmediğiniz sürece bir ışık bulursunuz.

Hocam benim de bir uğraşım vardı. Müzik ile uğraşıyordum. Yazdığım parçaları kayıt ettiğim bir stüdyo vardı. Orası bana kazık attı. Yazdığım parçaları kayıt ediyor, İnternete yüklüyordum. Ama video platformunun "yorumlar" kısmında müziklerime "çalıntı" diyenler oldu. Bende konuyu araştırdım. Stüdyo benim videoyu yüklemeden önce parçanın sözlerini biraz değiştirip başka bir isimdeki kanala yüklüyormuş. Güvenim kırıldı tabii. O günden beri müzikle uğraşmıyorum. Sadece "beat" denen müziğin altyapısı nı oluşturup kanalıma yüklüyorum. Reklam olur diye kanal ismini yazmadım.

Hayır, kesinliklikle öyle biri değilim ben. Babam ile ilgili sorunu buraya yazmaya uygun bulmadım sadece. Yani anlayacağınız para pul meselesi değil.

Selam. Arkadaşlar her şey sanki üzerime geliyor. Babamı sevmiyorum. İyi bir insan değil çünkü. Kendimi banyoya kilitleyip suyun altında ağlama nöbetleri geçiriyorum. Bazen vadeyi doldurmuş gibi hissediyorum. Uzaklaşmak, hiçbir beşeri unsurun olmadığı bir yere gitmek isteği geliyor. Böyle olunca evden çantamı alıp çıkar, anneannemin yanına gelirdim. Ama bulunduğu mahalle karantina ya alındığı için gidemiyorum. Sanki bir haber gelecek bütün sevdiklerimi kaybedeceğim hissi geliyor. Annemi küçük kardeşimi anneannemi... Barış Manço-Gülpembe şarkısını dinleyip hüzünlenmek... Çok ayrı bir his gibi geliyor. Sanki o his bana özel, başka kimse o hisse ulaşamayacak gibi geliyor. Sizlerden 2 çift moral almadan uyuyamam galiba. Bana yardımcı olur musunuz?

kodumun hayatı...

Siz sorunu yazmışsınız o da yalnızlıktan kaynaklanıyor. Yalnızlığınızı giderim arkadaş bulun, edinin. Veya bir kız arkadaştır vesaire. Hiç kız arkadaşım olmadığından nasıl olur bilemiyorum fakat bazı arkadaşlarım kız arkadaşlarıyla konuşarak onların tavsiyeleriyle veya onlara olan sevgilerinden dolayı sorunlarını çözüme ulaştırıyordu.

Yeter artık, bıktım böyle hayattan. Olmaz olsun böyle dünya.

Herkesin farklı sorunları oluyor, herkes hayatının belli bir bölümünde yaşamaktan nefret ediyor ancak bunların tek çözümü bir plan yapıp o planı uygulamak ve mücadele etmek. Ben de şu an yaşamaktan nefret ediyorum, her gün rüyalar görüp uyandığımda ilk düşüncem intihar mı etsem oluyor ancak bunları hemen aklımdan uzaklaştırıp mücadele etmeye devam ediyorum. Gözü kara olmak lazım, gözümü kararttım öleceksem bile intihar ederek ölmek yerine istediklerim uğruna mücadele ederken ölmeyi tercih ederim. Bu düşünceyle disiplinli bir şekilde ilerleyince kısa sürede ummadığın şeyler başarıyorsun. Şahsen ben kendimi zaten yaşamayan birisi olarak görüyorum ve kaybedeceğim bir şeyin olmadığını düşünerek her zaman her şeyimi ortaya koyuyorum, işin sonunda kazandığım zaman ise sonuçtan memnun kalıyorum.

Çünkü bozuk yönetimler sen sabhatan akşama eşek gibi çalışsanda sana hak ettiğini kazandırmaz ve para babaları da gününü gün eder, bu röportajı izlemelisin, ancak bence konuya dönelim sen söylediklerimi uygula derim. Link burada: Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et.

Yerinizde olsam vaz geçmem bazı şeyler hayata tutundurur insanı.

Yaşamanızın bir anlamı olmalı hocam. O anlamı bulmak da size düşüyor.

Gerçekten sağ olun. Gözümü açtınız resmen. Değerli hissettirdiniz. Başka birisi olsa bu kadar ilgilenmez belki de. Tekrar sağ olun. İlgilendiğiniz için teşekkür ederim

O halde hayatını zevk alacak noktaya getirmek için emek ver. Kimsenin hayati oturduğu yerde güzelleşmiyor. Önce cefa sonra sefa.

Hayattan gerçekten zevk almıyorum. Çıkarlarına düşkün insanlar, zevk ve mal mülk düşkünlüğü. Birde yeni dünya düzeni çıktı. Çıksa ne değişecek sanki. Ne varsa zenginlere var. Söze gelince müslümanız, paylaşmayı biliyoruz. Bla bla bla... yeter artik böyle hayat olmaz olsun.