Kimseyle muhatap olmamak en iyisi.

Hocam kişiliğiniz ile alakalı. Benide okulda arkadaşlarım işi düşünce ararlar. Bir yere çağırmazlar. Öyle insanlar dediğiniz gibi sizi saf iyi bir insan gibi gördüklerinde kullanmaya başlarlar. Ben aramıza biraz mesafe koydum. Bazen hayır diyebilmek önemli.

Yav, zaten insan direkt menfaatçi bir varlık. Doğduğun zaman niye ağladın sanıyorsun. Çünkü, anne şefkatine ihtiyacın vardı. Bakıma muhtaçtın.

Çevresi tarafından seviliyorsa ve aktifse normaldir. Kulüp vs. tarzı durumlarda aktiflik bayağı oluyor. Ama okulun son 2 yıllarında insan sayısı çevrede azalıyor. Her türlü az insan iyidir.

Arkadaşlar genel anlamıyla insanlar bir şeye ihtiyaç duymadıkça ne beni arıyorlar ne beni soruyorlar hadi onu geçtim ben aradığımda hep meşgul olduklarını ifade ediyorlar. Bu durumu kendi kendime düşündüğümde de insanlar birbirlerini ya sevmedikleri için boşlamayı ve aramamayı tercih ederler veya benim onlara göre hiçbir getiri sağlayabileceğim bir yönümün olmayışını sorgulamaya başladım. Bu durum hem hemcinslerim hem de karsi cinslerimde çok fazla oluyor ne yapacağımı gerçekten bilmiyorum. Birinin işi düştü mü yer yerinden yarılır arar veya hiçbir alakam ve ilgimi olmadığı tüm insanlar arıyor gerçekten hayattan soğumama sebep olmakla beraber sahip olduğum aşırı düşünme problemini körüklüyor. Tavsiyelerinize açığım.

İş ortamında'da böyledir, bir plastik işine başladım, 10 gün içinde son 3-4 gündür rahattım, vardiyam değişmediği için, başka ustalara kaldım, adamlarda kendi adamlarını sokuyor, her şekilde bir yerde menfaatçi biri çıkacak.

İnsanların karakterleri ve doğası böyle, bunu değiştirmek için yapabileceğimiz bir şey yok. Tek çaresi çevreni oluştururken dikkatli olmak yani insanları hayatına alırken ve hayatından çıkarırken ince eleyip sık dokumak. Ayrıca bu konularda acımasız olmak ve kendinden taviz vermemek elzem.

Üniversite değil, genel olarak insanlar böyledir. Çok zor bir şey seni seven, iyi niyetli bir arkadaş bulmak. Ama bulduğun zamanda sende onun değerini bilmelisin, yoksa o da gider.

Fazla ulaşılabilir ve kolay Evet'ci olma. İşleri yokuşa sür gerekirse kavga et. Muhtemelen insanlar seni çantada keklik gördükleri için böyle davranıyor. İnsanlara ne kadar kötü davranırsan o kadar değere binersin. Benden sana bir abi tavsiyesi.

O enerjiyle alakalı bir şey. Sosyal anksiyeteden dolayı ben de hep silik kalıyordum okulda falan. Haliyle çoğu kişi iplemiyordu. Sosyal, ağzı laf yapan girişken bir elemanın iplenmediğine hiç şahit olmadım. Tamamen o enerjiyle alakalı.

Ben buldugumu düşündüğüm bazi zamanlar yasiyorum lakin o kişiler de aşırı sosyaller ve insanların içinde kaybolup gidiyorlar kim deger vermis vermemiş unutuyorlar gibi geliyor mesela bir ornek vereyim cok sevdiğim bir dostum var okuldan adamin cok arkadasi var ve çevresi aşırı geniş ben ise daha dar ama sevdiğim insanları tuttuğum bir çevredeyim lakin çocuk çevresini genişletilmesi benimle olan iletişimini ve bulusma sıklığı azaltti ve şu an sadece mesajlasiyoruz agamla aynisi kiz arkadaşlarım için de geçerli ya benim verdiğim deger görülmüyor ya da bu nasıl olsa deger veriyor abi deyip geçiyorlar ben anlamis degilim hocam.

Siz de onlara karşı meşgul olun.

Çıkarcı, bencil, menfaatçi, egolu her türlü insan üniversite olsun veya iş hayatında mevcuttur. Hayat sana bunlara karşı nasıl davranmanı gerektiğini ve çözüm bulmanı öğretir. Çokluğun olduğu yerde huzur olmaz. Az insan iyidir. Benim üniversitede çok tanıdığım var. Okul bittiğinde aynı lisedeki gibi birkaç kişiyle görüşürüm. Çıkarcı bencil vs. olan insanlardan uzak dur. Gerekirse tek başına takıl ve gez. Kendini seven insan her yerde rahat eder. Birkaç kişiyle sağlam arkadaşlığın olsun. Çok güvenme tabii. Dengede olsun.

Eskiden çokça insan vardı şu an arayan soran maksimum 2 arkadaş var onlarda aşırı sosyaller ve çevresi tarafından aranan arkadaşlarım ondan hiç müsait olmadıklarını söylüyorlar.