Ben Çanakkale'de üniversite okuyorum son sınıf. 2 sene önce yurttan tek eve geçtim. Ailem Balıkesir'de, tek eve çıkmak çok güzel çok rahat ama bütün evin yükü senin üzerinde tabi ki, temizlik yemek vb. Aileye yakın eve çıkmak bence mantıklı değil başka şehirde eve çıkılabilir ama aynı şehirde ise boşa masraf olur. Ayrıca aile her türlü uzaklıkta özlenir sonuçta dünyanın en güzel yerine de gitsen ailenin ve anne evinin verdiği huzur bir başkadır.

Ben ailenin tek çocuğu olduğum için imkansız böyle bir atılım yapmam Herkes peşime düşer, benle beraber gelir Belki evlenirsem bırakırlar peşimi. Ama ben de ailemin peşini bırakmam bu sefer, mutlaka imkan buldukça yanlarına gider hatta kalırım. Anneden babadan ayrılmak için fırsat kollamaya gerek yok bence En son ayrılmayı düşünmemiz gereken insanlar bana göre.

Aileye çok yakın yerde ayrı eve çıkmak bana göre çok mantıksız. Tabi ailenle problem yoksa. Ayrı eve çıktın diyelim birileriyle anlaşmak çok zor. Ben üç yıl ayrı şehirde tek kaldım ve memnundum. Bir arkadaşımla altı ay kaldım benim için berbat geçen günler oldu. Tabi bu kişi çok iyi anlaştığım biri değildi ama bu kadar da zor olacağını düşünmedim. Kısacası ailenle problem yoksa aynı şehirde eve çıkma. Başka şehirde de kendine yakın bulduğun birkaç kişi hariç kimseyle çıkma. Dersen ne olacak o zaman yaşa gör. Belki de senin aradığın hayat odur.

Pek bir hikayesi yok kiz arkadasimin yaninda kalmak istedigim icin evden ayrildim ve kiz arkadasimi yanima aldim. Ayrica özgürlügüme düskün oldugum icin zaten evden ayrilmak istiyordum, gerci yine senenin 2-3 ayi ailemin yanindaydim. Ama genelde hep yanliz yasadim. Ben ailemden 200 kilometre uzakta yasadim yani yakin degildik. O zamanlar hem staj yapiyor, hem ek is olarak anketörlük yapiyor yetmiyor gece teknisyen okuluna gidiyordum. O zamanlar verdigim dogru kararlarin meyvesini simdi yiyiyorum yani. Ailemi özledim mi? sorusuna gelince annemin böreklerini ve babamin siirlerini özlerdim. Ama yanlizlik insani müthis bir asci yaptigi icin pek sikinti yasamamistim. Sevgiler

Anne yemeği özletir kendini

Benim ailemle bir sorunum yok çok şükür de şu kardeşim olacak doğum hatasından uzaklaşmak için ayrı eve çıkmayı düşünüyorum da beni de bırakmaz evdekiler, evin birçok işini ben görüyorum. Benden başka yapacak kimse de yok bazı şeyleri. Ama ayrı eve çıkacak olsaydım çok güzel olurdu. Her şey serbest, saldım çayıra... Evimde cumhuriyet ilan ederdim. Evime en son sokacağım kişi kardeşim ve can dostu arkadaşlarımdır. Çok titizimdir, o pis çocukları eve sokmam yani. Dur, o sehpayı yeni aldım daha!

Merhabalar... Ayrı eve çıkış sürecinizi ve ayrı eve çıkış hikayenizi merak ettiğimden böyle bir konu açtım. Özel değilse hikayelerinizi dinlemek isterim. Hikayeden ayrı olarak sormak istediğim bir kaç soru var. 1 - Ailenize çok yakın olan ayrı eve çıkmak mantıklı mıdır? Aynı apartman veya aynı mahalle olabilir mesela. Bu soru hakkında fikirlerinizi merak ediyorum. 2- Ayrı eve çıktığınızda ailenizi çok mu özlediniz? @Neşeli Enginar yanlış hatırlamıyorsam, 17 yaşındayken ayrı eve çıktığınızı söylemiştiniz, tabi özel değilse hikayenizi dinlemek isterim.

Ufak bir hesapla ne kadar mali yük olacağını hesapladığım an bitmişti maceram. Evet insanın kanı kaynıyor, özgür hissetmek istiyoruz ama işin gerçek dünya tarafı can sıkıyor. O paralar ile insan kendine daha güzel bir gelecek inşa edebilir.

Tek çıkacaksan çık yanına kimseyi alma en yakın arkadaşını bile...

İnşallah hayallerinize kavuşursunuz.