Hala iyi bir bilgisayara sahip değilim ve geleceğe yönelik umudum az olduğundan geçmişe özlem duyuyorum.

Çünkü eskiden dert ve tasa yoktu, küçüktük tek eğlencemiz oyun oynamak okula gitmekti. Yaş büyüdükçe dertler, sorumluluklar ve ülkenin halini de yavaş yavaş anlamaya başlayınca maalesef hepimiz bu duruma geldik. Küçüklüğümden beri çalıştım kendime bir şeyler almak, bilgisayarımı yükseltmek ve değişik değişik teknolojik alet almak için. Aylık 5 basamaklı maaşlara da ulaştım istediklerimin en iyilerini de aldım fakat hiçbir şey değişmedi hayatın monotonluğu hala devam ediyor ve edecekte. Bu durumlara ayak uydurup adapte olmaktan başka çaremiz yok.

Oyunlardan hala zevk alıyorum ama hayat pahalılığı bizi çok yordu.

Toplum olarak mutlu değiliz, ülke gündemi her kesimi ister istemez etkiliyor. Özellikle ekonominin kötü olması bizi hayattan soğutan şey. Siyasetten beynimiz şişti, kendimize vakit ayırıp keyif alacağımız hiçbir şeyi yapamıyoruz. Kısıtlıyız, fakiriz karın tokluğuna çalışıp 600TL olan oyunları görünce şevkimiz kırılıyor. Herkes sinirli herkes gergin, herkes yaşam savaşı veriyor. Dert çok derman yok, umarım herkesin yaşam enerjisi geri gelir bol şans dostlar.

Hayattan keyif alıyor musun? Bize ne oldu?

Çünkü sahip olabiliyorsun kolayca, çünkü eskiden oyunlar yeni yeni gelişirken seni hayrete düşürüyordu, çünkü doydun... diye gider. Küçükken filmlerdeki şeyler hayrete düşürürdü bizi. Şimdi artık doyduk. Yapılabilirliğini, arka planını biliyoruz. Artık şaşırtmıyor. Doyduk.

Büyüdükçe seni mutlu eden şeylerin listesi gittikçe azalıyor. Küçükken tek derdin oyun oynamaktı ve tatlı geliyordu. Şuan da tatlı gelir fakat kafandaki binlerce şeyi silip atamaz. @THE_YORULMAZZZ arkadaşın dediği gibi eskiler güzeldi.

La 64 MB ekran kartı için çalıştığımız yıllara ne oldu be! Hayatın zevki falan kalmadı

Eskiden güzel bilgisayarım olsun da günlerce oyun oynayayım derdim, şimdi güzel PC var ama o hevesim yok. Maalesef artık çocuk değiliz.

Bize ne oldu yeni şeyler çıktı biz eskilere alıştık eskiler güzel gelir yenilere yenilikçi bir yapımız yok hayattan gram keyf almıyorum boşa yaşıyorum 11. sinifa giden bir ümit var diye yaşayıp aslında ümit diye bir şey olmadığını öğrenip ölmeyi düşünüp aile gücümün düşük olduğu spor yapmayıp hiçbir kızla konuşamayan internet olmazsa yaşama amacı olmayan kitap okuyup siyasetle imtihanı olan su dünyanın insanıyım. Spora git dediler spora gidecek param yok zaten ailenim durumu yok Kitap oku dediler okuduk ne oldu Hayalinin peşinden git dediler sayısal ister sayısal yapımız yok Arkadaşlarla takıl desen cebimde 1 kuruş para yok ne yapayım Anti depresan içen adamım derslerim boş ailem çalış der çalışma umudum yok her şeyden bıktım.

10 yıldan fazla süre 2. nesil i3, 4 GB RAM ve SSD'si olmayan bilgisayarda FPS 60ı neredeyse hiç görememiş olsa bile kahkaha ata ata Minecraft, CS:GO ve Team Fortress 2 oynadım. Şu an canavar gibi bilgisayarım var ama bana deseler ki şu anki bilgisayara karşı o zamanlara döneceksin, kabul ederdim

O eski halimizden eser yok be hocam... Eskiden mi güzeldi, eskiler mi güzeldi...

Belki ileride bu zamanları da çok özleyeceğiz o yüzden anı yaşamak lazım her türlü engele rağmen. Maelesef giden zaman geri gelmiyor.

Geçmiş birikiyor. Geçmiş özlemi oluyor.

Aynı durum. 2 oyun alayım keyfime bakayım diyorum, indirimden indirime anca.