Ben girdiğim ortamda benden başka birisi varsa sinirim bozuluyor. Şaka bir yana ya arkadaş çevreni genişlet ya da eski arkadaşlarını bul, dostluğunu tazele. Aktivite yapın.

Benim canım sıkması ayrı bir durum beynimi yoruyor çok fazla. Sabah kalkıyorum 2 saat sonra sanki 2 gündür uyumamış gibi oluyorum.

Önce kendini sevmeyi bilmek lazım cancağızım. Sonra sınırlarını, yapabildiklerini, hayallerini, hayal edebildiklerini. Korkma, herkes insan, herkes sen ve ben. Herkes biz. Ne saçmalıyor bu diyeceksin, hayat bazen felsefi temellidir. Karşındaki insan da senin gibi düşünüyor. Bunu unutma, rahat ol.

Benim kadar böyle durumu yaşıyan yoktur, gel gör ki en özgüvenlisi de benim. Böyle durumlarda beyinden geçen cümleleri sadece izlemek yeterlidir. Onlarla çay kahve muhabbeti yapıp daha da büyütmeyin. Uzun süre dışarı çıkmayınca böyle oluyor ama 1 saat falan sonra bu düşünceler tarihe karışıyor..

Adam korkuyorum demiyor ki sadece o an olabilecek şeyler üzerine çok kafa yoruyor ve birçok senaryoyu aklından geçiriyor buda beynini yoruyor. Aynı sorun bendede var mesela bu yorumu yazarken 3-4 farklı şekilde nasıl yazabileceğimi aklımdan geçirdim isteyerek olan birşey değil beynim kendi kendine yapıyor.

3-4 kişi olunca fazla kafama takmıyorum fakat kalabalık ortamda çok tedirginim. Bir psikolog araştırdım belki yardımı olur.

Benimde öyle mesela otobüsle okula gidiyorum sabahın körü aklımdan 1000 tane senaryo geçiyor. Şunu şöyle mi yapsam, şu kadın gelip bana şunu dicek bende şunu dicem vs. gibisinden binbir türlü şey.

Ben de kalabalık ortamları sevmem 3 kişiden fazla olmayacak girdiğim ortam. Sürekli diğer insanlar yanlış anlamasın, şunu mu yapsaydım diye düşünürsem insanlar beni yanlış tanır kendimi düzgün tanıtamam. O yüzden en iyi bildiğin neyse mantığına uygun gelen, içinden geldiği gibi davran. 1 - 2 hafta zorlanırsın belki ama sonra karşındakiler de sana alışır sen de rahatlarsın. Sürekli ben özgüvensizim dersen öyle olursun. Ben psikoloğa gittiğimde insanlarla muhabbet edecek konu bulamıyorum. Aklıma söyleyecek söz gelmiyor demiştim. O da bisiklete ilk kez bindiğinde rahatça sürebilmiş miydin? Bu da onun gibi ne kadar çok konuşursan, iletişim kurarsan o kadar çok bu özelliğini geliştirirsin demişti. Bu yöntemin dezavantajlarından biri insanların seni yine de yanlış anlaması ya da anlayışsız, sorunlu tiplere denk gelip tekrar eski haline dönmen. Mutlaka böyle birkaç kişi çıkar. Ben kendi sorunumu tam çözemediğimden ancak bu kadar yardımcı olabilirim. Psikoloğa gideceksen de iyice araştır. Her psikolog bu tarz olaylardan anlamaz hatta daha da kötüleşmesine sebep olur.

Ekstra olarak bunu kime önerdiysem işe yaradı. Mesela sokakta birisi geçerken onu durdurup saati falan sorabilirsin. Kendine her gün birisiyle sohbet etme kuralı koy. Ama sürekli farklı birisi olacak.

Bu durum yüzünden gün bitmeden ben bitmiş oluyom. Akşam bişey yapacak gücüm bile kalmıyor...

Pek bir bilgim yok. Ama genellikle özgüven aşmak için insanlar üstlerine doğru gidiyorlar özgüven artsın diye.

Kalabalık bir ortamda kendimi rahat hissedemiyorum. Aklımdan binbir türlü senaryo geçiyor. Bunu yanlış yapar mıyım, öyle mi yapsaydım, yanlış bir şey yapar mıyım gibi şeyler. Rahat hissedemiyorum bu yüzden. Bu sorunu sizce nasıl aşarım? Psikologa gitmem yardımcı olur mu? Son düzenleyen: Moderatör: 13 Aralık 2019