İşin kötüsü en iyi arkadaşım diyebileceğim birisi yok.

Şimdi de güzeller var. Şansımı seneye deneyeceğim.

Evet, bizde de vardı fakat neyse ki şimdilik yok. - - - Güncellendi - - - Bu arada yazdıklarıma orantılı mı bilmiyorum fakat yaş: 15

Sercan Yeşil dediğiniz gibi yapıyorum zaten ama sınıfta deyim yerindeyse hayatın sürekliliği için devamlı birileriyle kontak kalman gerekiyor. Bunu değiştirmek istiyorum.

En düşük notu 90 ise bana çok uzakmış hocam Çünkü benim en düşük notum 10.

Yok hocam ben o kadar derin değilim Yeri geldiğinde her türlü muhabbeti bizde yaparız. Fakat terbiye sınırlarını aşmadan. Yav geçen gün arkadaş 3 tane sırayı birleştirmiş uyuyor, içeri hoca geldi kalk dedi. Çocuk hocaya yav bi uyutmadınız, susun a.. na k.. im ya diyor. Var mı böyle bir şey yav? Hocada iki bağırıyo sonra gene devam. Zaten genelde çoğunun annesi babası boşanmış. Ya da anne-baba çalışıyor, bu çocukları da kendi kendini yetiştiriyor.

Aslında dediğim gibi yanlızlık bir taraftan benim de hoşuma gidiyor ama nereye kadar böyle. Adamlar gülüyor ben gülemiyorum.

Bizde zamanında söyledik bunları fakat merak etme onlar ile bir yerlere geliniyor

Şu günlük hayatıma hiçbir şey katmayan sadece belli saçma sınavlardan geçmek için öğretilen derslerden mi bahsediyorusunuz?

Bir Abi tavsiyesi vereyim o kezbanlar ergenlikde lise 4 de taş olacak çoğu potansiyel gördüğün ile arayı iyi tut.

Sınıfta kızlardan yaşına göre en olgun davranan bir arkadaşım yazdı. Yerinde olsam hiç üşenmeden okurdum. Beni bayağı düşündürmüştü. Son düzenleyen: Moderatör: 23 Ocak 2014

Aynı durum bende de var. Sadece 2 arkadaşım var. Karakter meselesi bizde de söz konusu. Ben İstanbul'dan Giresun'a taşındım ama birde öyle berbat bir durum var... Burada dışarıda hiç bir plan yapmıyorum. Kimseyle görüşmüyorum vs. Kültürler zaten farklı. Kafalarda farklı. Sıkı 2 arkadaşım var. Onlarla da sadece telefonda görüşebiliyorum. Ne olursa olsun arkadaşlarından vazgeçme.

Arkadaşlar hiçbir şeye yaramaz diye düşünüyorum ben. Fazla arkadaşa sahip olmak hiçbir anlam ifade etmez; sadece fazla arkadaşınız olduğunda bulunduğunuz ortamlara daha fazla hükümünüz oluyor. Size hiçbir faydası da olmuyor açıkçası arkadaşların. "Arkadaşlarına tutun", "Arkadaşlarını bırakma" sözleri açıkçası yalandır diye düşünüyorum. Her zaman bir dert doğurur günümüz arkadaşları.. Hele ki okul ortamında belki de ilkokuldan beri gördüğünüz aynı yüzler sizi korkutacaktır. Onların hep fazla arkadaşı vardır; sizi dışlarlar. Yapacağınız en uygun davranış açık liseye geçmek. Sonuçta şu anki eğitim imkanı bulamayacaksınız, ama hergün o kişileri görmek daha mı iyi? Diplomaları önemsiyor herkes, benim şahsen umrumda değildi açık liseye geçtiğimde. Lisenin ne anlamı var ki? Sonuçta üniversite değil. Sınava çalışıp çalışmamak sizin kararınız, - en harika liseye gidip üniversiteye giremeyenler bile var -. Yanlızlık her zaman en iyisidir, insanlar tarafından dışlanmayı umursamayın... Son düzenleyen: Moderatör: 13 Ocak 2014

Bu arada bizim sınıfta da öyle bir eleman var, Recep adı. Her sınavda fake atıyor. en düşük notu 90. Ama esprilere bayağı gülüyor... Senin gibi değil ama sana yakın.

Bende aynı durumdayım. Çalışkan olan 2 arkadaşım var onlarla takılıyorum. Ama çok sarmıyor. Eski arkadaşlarımı çok özledim. Hepimiz tek bir can gibiydik. Hepimizde farklı liselere gittik. Çok zor gerçekten.

Okula gitmeyi benim için işkence haline getirdi sınıfım. O derece nefret ediyorum dalbudaklardan.

Sınıf ortamında işler değişir. Şöyleki bir anda uzaklaşılmaz birkaç yöntem vardır mesela ; 1) Kendinizden soğutursunuz ki tavsiye etmem 2) Sadece o kemik kadronuz ile muhattap olursunuz 3)Yada açık açık görüşmek istemediğinizi söylersiniz

Peki ya sınıf ortamındaysanız bunu nasıl uygulayabilirdiniz?

Dediğim gibi rehberlik servisine bir uğrayın.

Derslerimi etkilemiyor da derslerim zaten kötü Aslında kimseyle konuşmadığım için birilerini incitme ihtimalim de yok. Kimse benle konuşmadığı için incinmem de. Aslında böylesi daha iyi ama dediğim gibi imkanlar el vermiyor. Öğretmenlerin hepsi aynı değil tabi ki ama bir kısmının öğrencileri umursadıklarını bile düşünmüyorum.

Ya, hayatta her zaman anlaşamadığımız insanlar elbette olacaktır. Bu işin tek yolu sabırdır. Çoğunuzla aynı yaşıtım, çoğunuzdan büyüğüm, çoğunuzdan küçüğüm. Ama cidden kafaya takmayıp, gerçek amaca odaklanmalı insan.

Aslında HighPixel dedikleriniz bana da çok mantıklı geliyor. Ama uygulamaya gelince karakterimden dolayı uzak duramıyorum. Ozan çıkışlık bir iş yok

Seninle aynı durumdayım hocam. Ben burslu olarak özel liseye gidiyorum. Tahmin edemeyeceğin kadar zengin p#çi varki kendimi zor tutuyorum. Ben kendimi karekter olarak sessiz görürüm. Fakat öyle bir sınıfa düştümki aklın hayalin durur. Yeri geldiğin bende küfür ederim. Fakat her şeye küfür eden bir sınıfın içindeyim. Özellikle bu Fethullahcıların okuluna gittimki hani namazdı falan düzgün çocuklar vardır diye. Hepsi hikaye, bildiğin islah yurdu. Millet çocuğunu adam olsun diye göndermiş. Benim hayatta en sevmediğim şey terbiyesizliğin şaka zannedilmesi. Bizim sınıftada aynen öyle bir durum var. Şu an lise 3 deyim. 3 senedir giidiyorum 1 gram alışamadım şu sınıfa. Sınıfta denemelerdi felan birinci oluyorum. Derslerim orta derecede fakat sınıfa göre birinciyim. Sınıf çıkmak istedim çıkarmadılar. Çünkü eğer bende gidersem sınıfta adam akıllı adam kalmayacak. Yav herkes birbirini eziyor. En zayıfından en ayısına kadar. Kavga felan çok yok ben yapılı olduğum için laf atmaktan başka bir şey yapamıyorlar. Bende onlara atıyorum öyle geçip gidiyor günler. Fakat ben bundan rahatsız oluyorum çünkü ben bu karakterde bir insan değilim. Yani senin anlayacağın o sınıftaki lanet yalnızlığı bende çekiyorum

Hadi bakalım kolay gelsin.

Çok tasnif etmemekle birlikte sorununu çıkışta halledebilirsin

Yerinde olsam iyi bir arkadaş bulup, onunla ortak olan ilgi alanlarımızı konuşurdum.

Onun işe yarayacağını pek sanmam. Sınıf değiştirmek de istemiyorum.

Niye kızlarla konuşmuyorsun. Hepsi mi kezban?

Her gün onlarca insanların arasında olacaksınız ve sadece 3-5 kişiyle muhabbet edip dertleşeceksiniz. Böyle bir dünyası olan var mı? Varsa nasıl becerebildi? Son düzenleyen: Moderatör: 23 Ocak 2014

Karaktersiz insanlar. Lise 2'ye gidiyorum.

32 kız iyi bir avantaj

1-2 haftaya olur.

Öncelikle uyarınız için teşekkürler mobilden girdiğim için otomatik düzeltme olabiliyor yoksa ikisinin arasındaki farkı bilecek Zihniyetteyim. Ayrıca zihniyetimi değiştirmemi tavsiye etmişsiniz teşekkür tekrar uyarı için fakat cümle sonundaki işaretini şaka yaptığım anlaşılsın diye koymuştum Demekki katı zihniyetler anlayamamış, tekrardan uyarılarınız için teşekkürler.

Size katılmıyorum arkadaş yerine dost edinin deseniz daha mantıklı en gerekli zamanlarda bazen aileniz yerine dosta danışmanız gerekecek, okula gelirsek ben onada katılmıyorum düz lise mezunuyum ve şunu anladım ki okulda hiç bir şey öğrenmemişiz anadolu ve öğretmen liselerindeki hocalar herzaman daha iyidir. Çünkü öğretmenler de sınavla okullara gidiyor.

Oyun yerine derslere vurman daha mantıklı.

Gençler az sakin herşey zamanla oturur yerine.

Sınıfını değiştir? İlla sınıfındakilerle takılacaksın diye bir kural yok. Teneffüs olduğunda, öğle aralarında git onlarla takıl.

Tamam sakin agalar. Ben sınıfta hep güler yüzlüyümdür, kimseye sinirlenmedim şu ana kadar. Fakat konuda da belirtildiği gibi belli başlı insanlarla takılıyorum diyebilirim. Yani şu sıralar arkadaşlarımın "Kimya" sını çözmeye çalışıyorum diyebilirim. Sen buraya içini dökecek kadar yazdıysan bir problem vardır demektir. Ki bu da büyük bir problem, peki niçin büyük? Okulda en az 6-8 saatini geçiriyorsun ve hafta içi ana-babandan çok arkadaşlarınla görüşüyorsun. Alışmak zorundasın. Fakat günün büyük bir bölümünde görüştüğün insanlar sana eşek şakaları, ahlaksız ve terbiyeden nasibini alamamış kişilikte hareketler yapıyorsa ve bu derslerini de etkiliyorsa bu sorun çözülmelidir. Sorunun çözüm noktasında 4 seçenek karşına çıkar: ailen, arkadaşların, öğretmenlerin ve kendin. Önce kendine bak, bir akşam düşün... O gün ne yaptın ne ettin, birini incittin mi? Veya sana ne yapıldı. Daha sonra bu yaşadıklarından hoşnut değilsen ailenle paylaş. Ve çözüm olarak da öğretmen-arkadaşlarınla iletişim kurmayı dene. Muhakkak sorun çözülecektir. Hayatının akışını kesecek bir pürüz karşına çıktığında yıkmaktan korkma, seni yıkmalarına da izin verme. Burada sana kim ne yazarsa yazsın, iş sende biter. Senin tavrın, senin mizacın ve senin davranışların saniyeler sonra ne yapacağını sana bildirir...

Aynı durumu ben de yaşıyorum. Sınıf tam 40 kişi ve sadece 8 erkek var. Onlardan 2 tanesi en iyi okul arkadaşlarımdan. Diğerleri boş beyinler. Bu yüzden hoca bana yalnızlık hakkında bir yazı okutmuştu. O 2 karakterli arkadaşla takılmadığım zamanlar fizik çalışıyorum, bazen de diğer sınıflardaki 2-3 arkadaşla takılıyorum. Ama hoca beni hep teneffüslerde çalışırken görüyor, arkadaşlarımla değil. Sonra da adım yalnıza çıkıyor.

Erkeklerden hoşlandığını söyle.

Var. Tam olarak ben, nasıl olduğuna gelirsek dışarıya karşı kabuğumu sert tutarım o 3-5 arkadaşıma gayet açığımdır.

Bizim sınıftakilerle tek ortak yönüm nefes alıyor olmamız. Ne ortak bir noktamız var ne de aynı şeyi düşündüğümüz insanlar var. Hocalar bile bir değişik. Atarlı giderli öğrenciler vs. Asıl sıkıntım espriler... Hani hep espri yapan birisi olmadım ama arada yaptığım çok iyi espriler vardır. Karikatür falan okurum hatta. Gerçekten çok iyi olan bir espriyi tüm sınıftakiler anlamayınca mal oluyorsunuz... Güzel olan kızların dahi kezban olduğu bir yer gördüm ilk kez. Hayatımda duymadığım küfürleri burada ki kızlardan duydum. Hatta geçen gün voleybol maçına bi çocuğu almadılar çıkışta kavga çıktı. Böyle gerizekalı bir zihniyet söz konusu. Halinize şükredin!

Çok var onlardan Burak bey okul. zamanı az çekmedik onlardan.

"Ders" diye birşey yoktur, bilim dalı vardır. Eğer fiziğe bir "ders" gözüyle bakılırsa, sınavdan 90 aĺmaktan başka şey olmaz. Sınav konusunda haklısınız. Pirinç ayıklıyor gibi sınavlara sokuyorlar bizi. Demek istediğim iyi bir arkadaş seçip onunla ortak ilgi alanlarınızı konuşmanız. Bu fizik te olabilir resim de. Böylelikle hem sosyalleşir hem de o alanda başarılı olursunuz. Son düzenleyen: Moderatör: 12 Ocak 2014

Sınıfta zor günler geçiriyorsun sanırım.

Zaten şu ilk dönem bir bitsin oyunlara vuracağım kendimi

Konu, konusundan dışarı çıkma potansiyelinde dikkatli olun.

Yarısı kezban diyeyim. Kızlar birbirleriyle çok konuştuklarından konuşmaya vakit bulamıyorum. Ama yine arada 2-3 tane yaşına göre olgun davrananlar var, onlarla da konuşmaya çalışıyorum. Son düzenleyen: Moderatör: 13 Ocak 2014

Peki ya o kemik kadrom benim sınıfımda değilse?

Ne yapıyorlar?

Öğrenciyi umursamayan öğretmen...

Diyorum çıkış ideal

Ben sınıfımı değiştirdim, sınıftan tabiri yerinde tam olarak "dangalak" bir tip bana taktı. Boş yere disipline gitme sebebiydi çocuk. İlk gün öğle arası sınıfta görünce ağzının payını verdim. Kilolu babyface görünce ezik sandılar herhalde. "Herkese tepkini koy, sakın milletten atar gider yeme sorun olursa ben hallederim" derdi hep Kemal abim. Adam sonuna kadar haklıydı herkes konuşur ama kimse konuştuğunu yapmaz. Zaten yapacak olan adam yapar konuşmaz. Onların seninle uğraştığı yönünü kapatmaya çalış.

Eğitim seviyeni bilmiyorum lise olarak kabul edip konuşuyorum rehberlik hocana gidip sınıfta mutsuz olduğunu ve derslerine etki ettiğini söyliyip arkadaşlarının olduğu sınıfa geçmeyi deneyebilirsin.

Düzeltmeden geçemeyeceğim. Sanırım: "Çok tasvip etmemekle birlikte sorununu çıkışta halledebilirsin" demek istedin. Tasnif: Bölümlemek, sınıflandırmak manalarına gelir. Tasvip: Bir düşünce ya da davranışın doğru olduğunu belirtme, onama, uygun bulma manalarına gelir. Aslında yorum yapacak olduğum bir konu olmamakla birlikte, alakayı sağlamak için de: Konu sahibi arkadaşa sınıf değiştirmesini, alıntısını yaptığım arkadaşa da zihniyetini değiştirmesini tavsiye ederim.