Arkadaşın dediklerinin hangisinden psikologun yeterli olmayacağını, psikiyatrinin zorunlu olduğunu çıkardınız? Söyleyin, biz de bilelim.

Bir psikiyatriste görün kardeşim durum vahim gibi.

Onu biliyorum evet bende var malesef eskiden anksiyete sıkıntısı çekerken çok fazla vardı olmayan olaylara ağlayıp sinirleniyordum şimdi okadar çok yok

Şu anda bir tedavi görüyorsanız devam edin hocam ben sonuç alamadım falan deyince tedaviyi bıraktınız sandım. İlaçla tedavi gerekiyorsa doktorunuz söyler size zaten.

Psikolog değil psikiyatriste görünün bir de ikisi farklı.

Maladaptive daydreaming olabilir bir araştır istersen.

16 yaşındayım gün içinde hayatım bilgisayar başında geçiyor gerçek hayatta hiç arkadaşım yok 4 yıldır hiçbir şey değişmeden internette dolaşıyorum. Şu an kendimi geliştirdiğim alanda para kazanıyorum. 3 4 yıldır Tanıdığım sanal arkadaşlarım var onlarla konuşuyorum ancak Onlarında yüzünü sesini hiç bilmiyorum. Ama böyle internette bir kızla konuşuyorum direkt evlilik hayalleri kuruyorum ya da bir erkek oluyor yıllardır konuştuğum onunla gezip eğlendiğimi beraber yan yana oturup iş yaptığımızı sohbet ettiğimizi düşünüyorum. Ya da işte YouTube sosyal medya algoritmaları vb. kendi ilgili olduğumuz alanlar hakkında yanımda oturuyormuşçasına konuşuyorum ve 1 2 saat boyunca böyle konuşuyorum. Dışarıdan biri görünce artık garipsiyor çünkü dışarı çıktığımdada sanki yanımda kadın ya da evlendiğim sevgili olduğum anlaştığım bir kız var onunla el tutuşuyorum ancak yanımda biri yok sadece hayal dünyamda orada biri var. Zamanında ağır işte fırında çalışıyorum 10 saat ekmek DOS'e getir götür yap orada da uzaktaki boş duvara göz kırpıyordum orada biri var ya da kendi kendime şakalar yapıp kendi sorduğum sorulara cevap veriyordum. Ve bu 10 saat boyunca sürüyordu fırından çıktığımda kafam düşünmekten Cıbıl cıbıl olmuştu artık. Şu andada gerçek dünyada gibi hissetmiyorum çünkü tanıdığım arkadaş olduğum kimse yok. Sadece ailem var. Ve aileme şu ana kadar hiç konuşmadım kendi düşüncelerimi söylemedim onlar ne derse yaptım Kariyer seçimlerimde de istemesem bile ailem olduğu için Onlara onay verdim. Anne babamdan en küçük azar işitince ağlamaya başlıyorum yıllardır böyleyim aileme karşı bir şey demiyorum Kendimi bu şekilde daha entelektüel ve Hayalperest biri olarak görüyorum ama artık açılmak istiyorum dışarıda insanları görünce Kendime kızıyorum. Oturduğum yerde para için bütün hayatımı bıraktığıma ne yapabilirim? Son düzenleyen: Moderatör: 2 Nisan 2023

Sürece devam edin demekten başka bir şey demek elimden, elimizden gelmez. Bunun haricinde yaşadığın gündelik yaşamdaki sorunlarına bir arkadaş tavsiyesi istersen bu konu altında beni etiketleyebilirsin.

Yapmaya çalışacağım

Öylesine yapmaya çalışacağım deme, yap.

Profesyonel desteğe ihtiyacın var gibi. Bende yalnızımdır fakat bu kadar ileri seviye kendimle konuşma huylarım yoktur.

Bu sorun varsa, kendini sürekli meşgul tut çok zor ama hayal kurmamaya çalış hayal kurduğunu fark ettiğinde etrafındaki şeylere odaklan ve atıyorum aa bu hırkanın rengi maviymiş gibi cümleler kur yani hayal aleminden çıkmaya çalış, kesinlikle ve kesinlikle müzik dinleme çünkü müziğin ritmine göre hayal kuruyorsun eğer tempolu bir şeyse enerjin yükseldiği için ona göre hayal kuruyorsun güliyorsun yürüyorsun vs. düşük çalıyorsa hayal kurduğun senaryolar daha ağır oluyor ve gözlerinden yaş gelmeye kadar gidiyor. Bu yüzden müzik asla dinleme. Diğer bir çözüm ise kendine bir uğraş bul kafanı dağıttıkça ister istemez hayal kuramayacaksın, kendini gün içerisinde yor yani hayal kurmaya enerjin kalmasın spor vs yap.

Aile içinde kavgalar oluyordu yani ben sessiz olduğumda öyle dövülmedim 2 3 tokat falan vurulmuştur. onun dışında Ailem küçüğüm diye hatama bağırdılar yapma dediler yani küçüklüğümde bunlar oluyordu ve dedikodular kulağımın dibinde konuşuluyordu bende gitgide insanlardan soğumaya başladım

Arkadaş çok hızlı duygusal değişimler yaşıyor /kendi kendine konuşuyor sanki birisi daha varmış yanında gibi normal bulmuyorum bunu. Konu metnine bakarsanız cümleler birbirini tutmuyor bir uyumsuzluk var yazdıklarında biraz öznel olacak ama dikkati yerinde olan bir insan böyle bir metin yazmaz diyebilirim.

Küçükken ağır bir travma yaşadın mı?

Hiç bilemiyorum yıllardır böyleyim dayanılmaz bişey görünmüştüm zaten psikologa anlatmıştım ancak çokta bi çözüme ulaşamadık Yani az çok geçmişti ancak şimdi tekrar başladı psikolog iyi gelmişti

Hocam bu forumdan şifa bulamazsınız verebileceğimiz birkaç basit tavsiye var zaten onlarda doktor yardımı kadar olmaz. 1)tedavinize devam edin. 2)ilaçlarınızı aksatmayın. 3)kontroller oluyordur illa onları kaçırmayın. 4)mutsuz olacağınız ortamlardan uzak durun. 5)sevdiğiniz şeylere vakit harcayın 6)arada açık havaya çıkın bir kafede kahve falan için.