Off hocam off ne olacak halimiz.

İstediğim hayatı yaşasaydım, şuan burada değil dışarda arabada geziyor olurdum.

Yaşamıyorum, maddi hayat açısından ölmüş, manevi dünyamda yaşıyorum artık.

İstediğim hayatı yaşasaydım burada olmazdım Ü Sürprizbozan @Gabalı

Stresliyim, günde 1.000 TL alsaydım bile kendimi yiyip bitirirdim.

Selamlar. Aranızda istediği hayatı yaşayan var mı? Türkiye şartları sebebiyle ilgi alakam olan yerlere yönelemedim ve çok ta meraklı olmadığım bir mühendislik bölümü öğrencisiyim. Gelecek kaygısı çok fazla. Her Türk gencinin hayali gibi yurt dışına çıkmak istiyorum. Çünkü burada bir motivasyonum yok. Gelecekte istediğim işi yapamayacağım. Siyasi bilimler, işletme tarzı yöneticilik, planlama programlama tarzı şeyler ilgimi çekiyor fakat neden bu bölümleri okumadığımı tahmin etmeniz de oldukça kolay diye düşünüyorum. Ne olacak gelecekte, ne yapacağız gerçekten merak ediyorum. İngilizcem var, planlarım var, çizim programları biliyorum ve öğreniyorum, yazılım öğrenmeye çalışıyorum, kitap okuyorum, okulda projeler ve kluplere katılıyorum, farklı bir yabancı dil arayışına girdim, her bilgiye açığım ama motivasyonum yok. Boşa kürek çekiyor gibiyim. Sizde durumlar nasıl? Her hayal ettiğim şeyin olacağını beklemek tabii ki yanlış bir şey ama en azından umudum olsaydı biraz fena olmaz mıydı? Ben mi abartıyorum bilmiyorum ama meraklı olmadığım ve iş bulma konusunda sıkıntı yaşayan bir bölüm okumam, hiç alakam olmayan ve pek sevmediğim bir şehirde okumam, 2. sınıf bir üniversitede okumam üst üste gelince pek hoş olmuyor açıkçası. Kendimi iyi ifade edebildim mi bilmiyorum. Umarım derdimi anlatabilmişimdir. Ne olacak bizim halimiz?

Hayır.

Cahil olmak lazım mutlu/memnun olmak için. Cehalet mutluluktur, cahil olun.

Türkiye de yaşamak öyle bir şeydir ki okulda çalınan formu öndeki sivilceli serseriden bilirsin. Ve çocuk kimliğini istiyordur.

İstediğim hayat için yaşıyorum.

En son ne zaman mutlu olduğumu hatırlamıyorum.

Hayır. Mutsuzum.

14. yaşıma gireceğim ve 8 ay sonra LGS var. 07:00'da uyanıp okula gidiyorum, 15:00'te biten okuldan sonra okula tekrar LGS hazırlık kursu için gidiyorum. 17:00'da biten bu kurstan sonra 23:00'a kadar tüm ödevlerimi, ders tekrarlarını yapıp test çözüyorum. Daha şimdiden gecem-gündüzüm, hafta sonum kalmadı. Benden hep en iyisi olmam beklendi, oldum. Elde ettiğim başarı harici sonuçlar ise: Bu yaşta beyazlayan bir saç, Dışlanmak, Yazılıdan 90 altı bir puan alındığında maruz kaldığın aile baskısı, 2 derece miyop göz... Benim bu yaşta deliler gibi oyun oynayıp gezmem gerekirken kitap ve derslerin arasında saçımı beyazlatıyorum. Kısaca, HAYIR.

Boş boş ingilizce testi çözüyorum hiçbişeyde anlamıyorum

Türkiye'de yaşadığını hatırlayınca gelen pişmanlık hissi...

Tabii ki de evet, herkes istediği gibi yaşıyor.

Yaşamıyorum. "Buna da şükür" diyenleri bekliyorum...

Sevdigim bir esim ve isim, saglikli cocuklarim ve ailem var. Kesinlikle istedigim hayati yasiyorum