Sevindim hocam adınıza. Keşke biz de 1 ayda çözebilsek bazı şeyleri

Aileleri değişek haftada 50 TL verir okul için, 7 binlik sistem iste 3.5 senede gelirse sevin.

Anlık olarak abim gelip klavyeden avucuma para sıkıştırdı kalsın sende bu dedi sonra iç çekerek gitti. Abim Technopat'ın videolarını izleyen biri. Ve forumda hesabımın olduğunu biliyor. Umarım düşündüğüm şey değildir yoksa bayağı moralim bozulacak. Buradan da abime not bırakayım. Bunları okuyorsan lütfen bana belli etme. Bu konuyu ailemin öğrenmesini istemiyorum.

Hocam böyle dönemler olabilir tabii ama durumunuz dediğin gibi orta ve baban para harcaman için sana fırsat tanıyor demek ki kazancı var ve oğluna katkıda bulunmak yardımcı olmak istiyor. Çekinmeniz normal ama aileniz sonuçta. Size bakmakla yükümlüler belli bir yaşa kadar. Ekonominizi elinize alana kadar. Ben de aynı sorunu yaşadım kendi paramı kazandım kendi paramı harcadım. Size önerim bu kadar sorun etmemeniz. Ailenizle bu konuyu görüşebilirsiniz seni anlayacaklarını düşünüyorum ama bu yaptığın onlara daha kötü gözüküyor olabilir. Oğullarının para harcamamaya çalışması çok pinpirik gibi davranması gibi şeyler.

Hocam benim babam işlerinde 24 saat çalışan biri. Yani bir sabah gidiyor ertesi sabah geliyor. Geldiği zamanki yorgunluğunu görmek içimi parçalıyor. Bir ay önce de babam işten geldiği zaman bana sesi titreyerek "çok yoruldum oğlum" Dediği için aynı gün psikolojime zank diye etki etti. Kendi kendime "adam bu kadar uğraşıyor ben de boş boş oyun oynuyorum bir iki faydam dokunsun" diye düşünüp sattım hesaplarımı.

Hiç komik değil.

Hocam şu an maddi durumunuz nasıl? Ben de sizin gibi olmayı isterdim şahsen babamla bilgisayar mevzusunu konuşuyorum taksitle alalım ben ödeyeyim sana her ay diyorum ancak inatla almıyor. Neyse beni boş verelim siz bir suçluluk duygusu hissediyorsanız aileye katkıda bulunmayı deneyin o suçluluk duygusu gider, ben de sizin gibi bir şey katmadan ailemden bir şey istemeye utanıyorum bu yüzden bazen babamla beraber çalışmaya gidiyorum bir nebze olsun rahatlatıyor.

Saçma gelebilir ama bu saatte 12-13 yaşında bir 8. sınıf öğrencisi olarak kendimin yaptını örnek verebilirim ranzanın alt katında tek şeyi düşünüp 84'ün en depresif şarkılarını dinliyorum. Bu tarz şarkılar beni rahatlatıyor ne kadar fayda eder bilmiyorum ama seni de öldürmez. Son düzenleyen: Moderatör: 19 Eylül 2022

Ailenizin durumu orta seviye diye belirtmişsiniz, bence öyle zor bir durumda değilseniz ihtiyaçlarınızı aldırmanızı öneriyorum, bu kötü bir şey değil, öyle bir hobi edinmek istiyorsan da istemeni öneririm onlardan, sonuçta onlar annen ve baban ve durumunuzda bunları alabilecek seviye de sanırım çoğunlukla, bu kötü bir şey değil, hayatını yaşamaya bak, fazla kasma.

Hocam size vereceğim en büyük tavsiye derslerinize bol bol çalışmanız. Çünkü madem babanızın banka hesabından para eksildiğini görünce delirmek yerine iyi bir üniversite kazanıp iyi bir meslek sahibi ol hem aileni maddi olarak güzel bir destek verirsiniz hem de sizle gururlanırlar. Ve belki de sizin bu kadar dert yandığınız kadar babanızda belki sizin kendisine kırıldığınızı veya parasıbı kabul etmediğinizi düşünüp üzülebilir. Belkide çok başka sorunlarınız da var sanabilir. Bence kendi hayalleriniz de önemli ama içinizin rahatlaması için ailem ben ne yapsam gururlanır diye düşünebilirsiniz.

Maddi durumumuz orta seviye. Bundan bir ay önce içime aşırı sıkıntı düştüğü için bütün oyun hesaplarımı satıp parasını babama verdim ama yine de içim rahat değil. Bana bir şey almak istediklerinde teklif bile etseler huzursuz oluyorum.

Abartılacak bir durum değil bu yaşlarda normal ama abartmaman lazım. 25-26 yaşında hala evde yatıp babasının parasını yiyen adamlar var. Bu forumda bile.

Öncelikle anlatacaklarımda hiçbir şekilde abartma veya etkili olması için hafif yalanlar falan yok direkt başından sonuna kadar saydam bir şekilde anlatacağım. 7-8 yaşlarımda ailemin maddi durumunu hiçbir şekilde sorgulamadan deli gibi sağda solda gördüğüm şeyi isteyen bir çocuktum. O kadar inatçıydım ki almadıkları zaman odama girip kapıyı kilitler ve onlar alana kadar çıkmazdım. Böyle yapınca her istediğimi alıyorlardı ve hiçbir şekilde bu kadar inatçı olduğuma kızmıyorlardı. Bu böyle 10 yaşıma kadar devam etti. Ama çok ilginçtir ki 10 yaşına girdikten sonra en ufak bir şeyi bile istememeye başladım. Bir anda huyum değişti ve şu an da 15 yaşındayım hala aynı. Okul için paran var mı diyorlar yalandan var diyorum, bazen zorla para verdiklerinde gece gizlice gidip cüzdanlarına geri koyuyorum. İhtiyacım olsa bile o parayı aldıktan sonra garip bir suçluluk duygusu biniyor üzerime dayanamıyorum veriyorum geri. Ya da mesela dün babam giysilerin kalmamış internetten bir şeyler beğen de alayım dediğinde gerçekten ihtiyacım olmasına rağmen gerek olmadığını ısrar ederek söyledim. Sebebini bilmiyorum. Yaklaşık 1.5 sene önce de ısrarla bana oldukça pahalı bir bilgisayar aldılar. Aldıktan sonra sevinmekten çok ailemi zor duruma soktuğumu düşünerek iade etmelerini istedim ama babam şov yaptığımı sanıp kabul etmeyerek bu konuyu daha fazla açmamamı istedi. Bu bir alışkanlık oldu ve tam anlamıyla farkına yakın zamanlarda vardım. Bu konu hakkında bir sürü örnek verebilirim. Basit bir çikolata bile alsalar yemeyip abime veriyorum. Nedense sürekli bir yük olma hissi geliyor. Birkaç arkadaşıma anlattığımda çoğu psikoloğa görünmemi önerdiler bir kısmı da dalga geçti. Son olarak da sürekli gizlice babamın banka hesaplarına bakmaya başladım. Parasında eksilme olduğunu görürsem içim içimi yiyor. Çok anlamsız bir durumun içindeyim ve bu beni rahatsız etmeye başladı. Ne yapmalıyım?

Hocam psikoloğa gidin bence, hem içinizi de dökmüş olursunuz. Bence bu kadarı fazla oyun hesaplarını satmak falan.

Dostum cok sıradan olacak biliyorum ama ebeveynlerin yaşıyorken değerlerini bil. Onlar senin için her sabah kalkıp işe gidiyor. Annen sizin için her gün yemek yapıyor, ev işleriyle uğraşıyor. Asla böyle bir olayın için de kendinizi kaybetmeyin ileride kendi ayaklarınız üzerin de durmanız gerekirse çok zorlanırsınız. Aç kalırsınız, hiçbir şey sahibi olamazsınız. Bana kalırsa ihtiyacınızın olduğu şeyleri aileniz e söylemeniz eğer aileniz zor durumdan geçiyorsa gerekirse kendiniz o parayı kazanın istediğinizi alın. Kendinizi babanız yerine koyun. Sizin bu olay da olduğu gibi bir oğlu olsa ne yapardınız, nasıl düşünürsünüz. Empati yapmak bağlarınızı güçlendirecektir. Babanizin gözünden bakarak bazı şeylerin farkına varabilirsiniz. Umarim bu olaydan en mutlu şekil de çözebilirsiniz. Size önerim "var mısın" adlı kitabı okumanız. Hayatiniz da başarılar dilerim aklınız da bir sorun kalırsa yazarsanız yardımcı olabiliriz. Teşekkürler.

Yine de psikolojik yardıma gitmekte fayda var hocam. Hayat bu, bazıları yatarak para kazanır bazıları ise canını dişine takarak para kazanır. Ben olsam bu gazla daha da derslere odaklanırdım size de tavsiye ederim gelecekte iyi bir üniversiteden mezun olup babamı bu hayattan kurtacağım derseniz iyi bir motivasyonunuz olur, benden bu gecelik bu kadar size iyi geceler hocalarım.

Ama bunlar fazla işte, psikoloğa şu an gerek yok. Kendini denetlemeyi bil.

Hocam sorununuzu çözmeyebilir belki ama şu açıdan bakmanız belki yardımcı olur. Bu dönemde ne alırsanız kardasınız. Enflasyonu yenmenin tek yolu bir şeyler almaktır. O yüzden onu sattım bunu verdim şunu bana sakın almayın falan demen çok yanlış olur. Giysi örneği vermişsin mesela konuyu açalı bir ay olmuş. O günden bugüne bile fiyatlar arttı. Babanın banka hesaplarını da kontrol etmeni çok tavsiye etmem. Çünkü bazı dönemlerde belli ödemeler olabiliyor ve o ay daha az miktar olabiliyor hesapta.

Gene saçma aynı kendim gibi ama ne dinliyorsunuz mesela.

Hocam yazdıklarımı okumadınız sanırım. Ben ailemden bir şey almalarını veya benim için para harcamalarını istemiyorum direkt.

Ailenize bu durumdan bahsedin hayatınıza asla bu şekilde devam edemezsiniz. Kesinlikle bu durumun çözülmesi gerek sizin için.

Ne kastettiğini anlamadım arkadaşın sanırım dalga geçmiş. Aylık 150 euro harçlık alıyorum şu an ve bana yetiyor. Bazen insanlar umutsuzluğa kapılınca bir anda talih başına gülebiliyor. Konuyu oluşturduğum zamanlarda hiç param yoktu ve depresyondaydım. Ama şu an her şey yolunda gibi. Yardımcı olan herkese teşekkürler.

Uyudunu galiba iyi geceler

Hocam her şey rayına oturdu 1 ay olmuş. Sorun yok şu anlık problemlerimi yavaş yavaş çözdüm.

80ler. Yabancı müziklere daha yatkınım. Şu an working on the weekend dinliyorum.

Hocam her dakikam müzikle geçiyor zaten. Hayatımda şu sıralar çok fazla istemediğim şey olduğundan tek çözüm yolunu müzikte buluyorum.