Farklı düşünenlere "aptal" veya "mal" gibi yakıştırmalar yapmak da Sosyal'de moda oldu herhalde.

Bana oluyordu ama onlarla konuşa konuşa yendim. Çok kötü bir şey.

Aynı durum bendede var, şahsen korkumun üzerine giderek yavaş yavaş geçmeye başladı. Hiçbir zaman karşındakinin insan olduğunu unutma. Onun senden bir farkı yok.

Böyle bir şey yok. Süper kahraman gibi davranmanın lüzumu da yok, her insan bir şeye/bir bireye "muhtaç" olabilir. 40 yaşında bir adam kendi başına yenemediği yavru köpek fobisini 5 yaşında bir kız çocuğundan yardım alarak yenebilir. Bazı olaylarda destek alınması en sağlıklısıdır, eğer arkadaş ne yapsa bile bu fobiyi yenemiyorsa kendisini böyle kabullenmek yerine yine en iyi seçenek olan psikolojik desteğe başvurmalı. Bunun fiziksel olarak rahatsızlanıp doktora danışmaktan bir farkı yok.

Ben sana katılmıyorum. Bu bilimlerin hayatımızın en küçük detayına kadar tecavüz etmesine izin vermekten yana değilim.

İlaca gerek yok. Aynı durum ilkokul 1. Sınıftan beri vardı, bu sene işe girdim ve insanlarla kaynaşmaya başladım. Bu sorun ortadan kalktı. Sosyalleşmeye çalış zor ama yapacak bir şey yok.

Derdi çekmeyen bilemez. Herkesi kendiniz gibi görmeyin, öyle hanım evladı falanda olmayla alakası yok hem ne kadar saçma bir tabir bu! Neyse siz çok sosyaldiniz pardon.

Evet yüzü kızarıyor, biz de bunun için Dermatoloji falan önermiyoruz, doğrudan zihinsel bir terapi öneriyoruz. Bütün korkularının sebebi ve genel anlamda yaşadığı özgüvensizlik duygusu ile başa çıkmakta alacağı desteğin önemi yadsınamaz. Bunda gülecek bir şey de yok. Arkadaş başı dik bir şekilde gidip bu konuda başkasına "muhtaç" olabilir. Gerekirse ilaç yazılır, gerekirse başka bir tedavi uygulanır. Ama bir şekilde normal formuna ulaşır. Belki kendi de bunu başarabilir ancak başaramadığı takdirde -ki böyleleri çok var- ne yapacak bu adam?

İçinde ne fırtınalar kopan ancak en yakınına bile danışamayan insanlar var. Biraz empati yapmak lazım, herkesi kendimiz gibi sanmamalıyız. Ne yaparsa yapsın zihnindeki cehennemden kaçamayan, yaşı fark etmeden depresif düşünceler içinde boğulanlar var. Biraz geniş pencereden bakın olaylara. Hayır yani en ufak bedensel rahatsızlıkta doktora koşuyorsunuz da ilaç tedavisi/psikolojik desteğe gelince mi bu kadar sert erkek oluyorsunuz? Müslüman geçinmesine rağmen her haltı yiyen; içki içen, flört eden, kızlarla yatmak için kırk takla atan ama "domuz" kelimesini duyunca gözlerinden alev çıkaran arkadaşlardan farkınız yok

Parmağınız çizilse psikolog yardımı alacaksınız bir sakin olun arkadaşlar Abartılacak bir durum yok ilaç tedavisi nereden çıktı? İnsanlarla tanışa tanışa, kaynaşa kaynaşa alışacaksın böyle basit sebeplerden kendini hasta falan zannetme. Her insanda vardır çekingenlik, bunu aşman için doktora ihtiyaç yok, ilaca ihtiyaç yok.

Çok küçük bir detaya odaklanıyoruz. Fakat sen sorunu genelliyorsun. Ben topluluk karşısında yüz kızarması meselesinin bireysel cesur girişimlerle alt edilebileceğinden bahsederken sen profesyonel destek merkezlerinin küçük sorunlarla da ilgilenebileceğinden bahsediyorsun. Beni diğer küçük sorunlar ilgilendirmiyor. Sadece burada topluluk karşısında yüz kızarması sıkıntısının son derece teknik veya kişisel bir şey mi olduğu hakkında kafa yormaktayız. Ben bu sorunun karanlık korkusu kadar temel bir kasis olduğunu iddia ediyorum. Bu kasisi herkes atlatabilir ve bir hekime de ihtiyaçları yoktur. Sakın sorunu genelleme ve gereksiz verilerin zihnimi bulandırmasına izin verme.

Yüz kızarmasından bahsediyoruz. Güldürme adamı. Bak. Şunu iyi anla. Sadece yüz kızarmasından bahsediyoruz. Bunun için teknik destek al, diyen adam rahatsızdır, esasen. Fakat yine de bir muhattabım olarak seni meclisten hariç tutuyorum. Son düzenleyen: Moderatör: 26 Ekim 2017

Psikoloğa git.

Son kelimen ağır olmuş biraz yavaş ol bence Anlamaya çalıştığım şey psikologu aileden yukarıda tutmamanız gerektiği. Önce aile, önce arkadaşlar. Onlar çözemezse elbet gidilir psikologa. Psikologa danış önerisinden önce ailene - arkadaşlarına bir danış desek daha doğru olur.

Eyvallah sağolun arkadaşlar sorunun çözümü kendini korktuğun şeye itmekmiş yavaş yavaş düzeltiyorum.

Arkadaşlar üniversite gidiyorum bir ortama girerken tanımadığım insanlar olduğunda yüzüm ateş gibi yanıyor kizarıyor. Bu sorunu nasıl geçiririz olan var mı? Son düzenleyen: Moderatör: 26 Ekim 2017

Öyle bir yakıştırma yapmadım. Her konuda çeşitli danışmanlarımız etrafımızda olacaksa kendi beynimizin ve fizyolojik kudretimizin ne anlamı kalır? Genç yaşımızda neden yatalak ve yardıma muhtaçmış gibi davranalım? Bu çok saçma.

Skandal yorumlara imza atıyorsunuz. Bireysel iradenin ve sabrın zamanla aşabileceği şeyleri psikoloji, psikiyatri ve yaşam koçluğu gibi alanlara taksim etmek ve kiralatmak aptallıktır. Burada sadece konuyu açan arkadaşın tanımadığı insanları gördüğünde yüzünün kızarmasından bahsediyorum. Yoksa bu disiplinler tabii ki de insanlığa faydası olmuş ve olmaya da devam edecek disiplinlerdir.

Seninde benim gibi Sosyal Fobi hastalığın var. Tedavi ol.

Eğer bu içinde bulunduğun ortam sana uygun değilse zaten durmak istemezsin de, sana uygunsa, ne insanlar senden üstün, ne de sen onlardan üstünsün. Eşitsiniz, takma yani fazla. Söylemesi kolay diyeceksin ama yapmaya çalış.

Sosyal fobin var benim gibi. Psikiyatriste gitmiştim 2 sene oldu yaklaşık. Selectra diye bir ilaç verdi ve beni terapi için bir psikoloğa yönlendirdi. 6 ay boyunca gittim terapilere, psikolog ilk olarak senin bu durumu kabullenmeni ve üstüne gitmeni istiyor. Yani çabalamadan bunu yenemeyeceğimi söyledi. Korkularımı, endişelerimi bir kağıda yazdırmıştı bunları belirledikten sonra üzerlerinde kendimi zorlamaya başladım. Yani evet ilaç desteğiyle falan faydası oldu. Ama tek kötü tarafı ilaç bağımlısı oldum

Psikoloğa gitmek için hasta olmaya gerek yok ki. Bu durum en iyi psikolog yardımıyla atlatılır, ilaç milaç o bence de gereksiz ama psikolog karar verir buna.

Bende de vardı böyle bir şey. Arkadaşlarım yakışıklı olduğumu söylüyor fakat ben kızlarla konuşamıyordum. Sonra bir konuşmak istedim sorun ortadan kalktı. Üstüne git.

Eskiden bende de olurdu. Geçiyor sonradan. Özellikle bir çevren varsa.

Yani arkadaşlar sizler mi çok narinsiniz ben mi çok odunum bilmiyorum ancak basit şeyler için koştur koştur psikologlara para akıtmanın mantığını göremiyorum. İnsanın bir numaralı destekçisi - psikologu ailesidir, dostudur, arkadaşlarıdır. Bir derdiniz varsa bunlarla konuşur bunlarla dertleşirsiniz, bunlardan yardım dilersiniz. Siz dilemeden önce bu kişiler size destek olur. Ben mahalle ortamında büyümüş bir insanım, bütün bina kendi ailemden oluşuyor. Yan binada hangi katta kim oturuyor bilirim, sokağın en başındaki teyzeyi tanırım. Mahallede herkes birbirini tanır, bilir. Karşı binadaki ailenin çocuklarıyla çocukluk zamanlarınız aynı sokakta top oynayarak geçmiştir. Böyle bir ortamda büyümüş birinin bu tarz sebeplerden ötürü para karşılığı destek alması inanın çok saçma geliyor kulağa Gülerler insana. Psikologun derdi sanki sana destek olmak. Herkes paranın peşinde kardeşim biraz gerçekçi olalım Sen bu tarz basit problemleri eşinle dostunla veya ailenle aşamadığın için bu durumlara düşüyorsun zaten. Daha bu yaşta bu kadar basit problemleri parayla aşmaya çalışırsan vay senin haline diyorum ileride. Söylediklerimi yanlış anlamayın ama bir erkek bu kadar hanım evladı gibi davranmamalıdır, kızıyorum ben böyle şeylere Psikologa gitmek için elle tutulur sebeplerin olur, eşin dostun destekçin yoktur o halde gider danışırsın.

Bizler psikologlar gereksizdir, gitmeyin demiyoruz. Ergenlik çağının özelliklerinden ötürü çekingenlik çeken bir çocuğu direkt olarak psikologlara yönlendirmek yerine ailesi - arkadaşları tarafından sosyal bir hayata kavuşturmaya çalışmalıyız diyorum. Havuza gönderirsin, kurslara gönderirsin, yeni yeni insanlarla tanışa tanışa bu korkusunu - çekincesini aşar diyoruz. Ama kızlarla yatmak için takla atan birileriyle aynı kefeye koyuluyoruz. Hangi kafayla yazdın sen onu ben halen anlayamadım cidden Daha geçen sayfada sırf bu yüzden ilaç bağımlısı olduğunu kabul eden arkadaşımız oldu. İhtiyaç duyacak seviyede rahatsızlık duyan, çaresizlik içerisinde olanlar gitsin, yeri geliyor ben de öneriyorum bir psikologa danışması gerektiğini, hiç mi görmediniz? Ama bu kadar basit sebeplerden de hasta olmayan adamı hasta psikolojisine sokmasınlar bir zahmet. Seans başı vereceği ücreti oğluna harçlık niyetine verse eminim çocuk daha fazla sosyalleşir, çevresiyle iletişim halinde olur Korkmayın, aman ben aksini söylersem yobaz ilan edilirim diye çekinmeyin Bu kadar basit şeyler için cebinizdeki paradan olmayın açık açık söylüyorum düşüncelerimi. Moda oldu nedense. İhtiyaç başka şey efendi.

Sosyal anksiyete bozukluğu/özgüven eksikliği var muhtemelen. Bu kolay kolay kurtulabileceğin bir durum da değil maalesef. Korkunun üzerine gitmek ve hatta psikolojik destek almak gerekiyor.

Hocam siz Mt2 oynuyordunuz galiba kullandığınız sistemde kasma sorunu varmı?

Sorun tamda budur. Sülalesinde sorunları danışacağı kimseye güvenmemek psikiyatr tedavisi için gerekçelerden biridir. Bazı şeyler vardır insan bilhassa yakınları bilmesin ister ama bunalımdan çıkıp için rahatlamak içinde yapmayacağı şey yoktur. İşte burada devreye psikiyatristler giriyor. Şuna emin ol ne kadar başarılı bir psikiyatristte olsa o kişi eğer tedaviye ihtiyaç duyan kişinin tanıdığıysa böyle durumlarda tedavi bir başka psikiyatrist arar. Psikiyatr tedavisini gereksiz olarak düşünmek hatadır. Her insanın hayatında bir dönüm, kırılma noktası olur. Benim dönüm noktamda bundan 8 sene önceydi. Tükenmişlik sendromuna karşılık psikolojik tedavi görmeseydim şimdi ne halde olurdum düşünemiyorum.