Her gün mutlu olduğum halde sıkılıyorum. :/ Eskiden herşey çok güzeldi.

Dünyanın umrumda olmadığı, sabahtan akşama kadar maç oynadığım, sümüğümü tişörtümle sildiğim zaman utanmadığım zamanlara, bilgisayarı bilmediğim zamanlara, 7 Numara gibi efsane dizilerin olduğu zamana, dünyadaki hiçbir olayı umursamadan sabahtan akşama kadar arkadaşlarımla boğuştuğum zamanlara ve en önemlisi dünyanın farkına varmadığım hayata dönmek istiyorum... Çok mu şey istedim acaba?

Soru çözerken karşıma çıkmıştı bu paragraf.

Evet ama şimdi artık kendimize bakacak yaşa geldik kimse birşey yapmıyor bizim için.

Aynen öyle hocam çevremde gelişen olaylara karşı ilgisizim. Hiçbirşey beni teşvik etmiyor. Kendimi tamamen sanal aleme verdim gerçek dünya umurumda değil. Depresyondur diyecem ama anti-depresan kullanmama rağmen böyleyim. Artık beynimin düzelmesini umuyorum kendiliğinden. O duyguları içten yaşadığım, herşeyi pırıl pırıl hatırladığım eski bilincime dönmek istiyorum.

O kadar umutsuz olmayin canim ben genelde yapcak biseyim kalmayinca falan boyle uzuluyorum. Biraz hayal gucu kullanip yeni hedefler bulmak lazim. Asagi yukari her akranim benzer duygular icinde. Bu yaslarda normal, annem babam da oyle demisti. Kendinize mesgale bulun, kafaniz dagilsi. Belki geni firsatlar cikar karsiniza.

90'larin baslarini özlemiyor degilim...

Ben şu an 3 ay öncesine dönmeyi o kadar çok istiyorum ki

Mesela bu insan benim hayatımı iyi yaşadığım yıllarda nasıldı neler yapıyordu gibi. Sanırım obsesyonum var.

Yaz tatilinin başlangıcı

Hocam bakış açısını değiştirmek gerekiyor.

Aynen öyle hocam. Sanki tüm yaşayacağımı yaşamışım ve herşey bitmiş gibi geliyor.

Çocukken "keşke büyümesem" diyen çocuklardandım. Büyüklerde stresi görürdüm. Bizde eğlenceden başka bir şey yoktu, sorumluluk yoktu, saflık vardı.

Geçmişi zerre özlemiyorum. En çok merak ettiğim "Bu yüzyılın sonunda ne tür teknolojik gelişmeler olacak?".

Hocam biliyorum bu çok saçma ama mesela sokakta bir insan görüyorum içimden diyorum acaba bu ne yapıyordu o yıllarda?

Bizde hırsız-polis oynardık ayağımızdan başlar kim hırsız olacak diye belirlerdik parmaklarımızla.

Ben 2013 yılını çok özlüyorum hayatımda geçirdiğim en iyi yıl 2013 çünkü o zamanlar sosyal bir insandım herkesle rahat rahat konuşabilirdim ama şimdi her şey değişti.

Geçmişimde çok Sevdiğim birini kaybettim. Çok acı veriyor. O yüzden hayır özlemiyorum.

Kendi ayaklarımız üzerine basmak zor geldiği için seviyoruz geçmişi, nede olsa ekmek elden su gölden yaşıyorduk değil mi eskiden

Bende öyle bir sorun yok. Belki de bulunduğum çevreden kaynaklıdır. Hiçbir zaman eski çocukluğunuza dönemezsiniz ama büyük çocuk olabilirsiniz. Neredeyse 21 yaşındayım. Bulunduğum sitedeki 6-12 yaş arası çocukları yazın haftada en az 2 kez topluyorum. Önce sitemizin yanındaki parkta 3 saat boyunca koşturup maç oynuyoruz. Sonra hepsini bakkala götürüp cips, kola vs. alıyorum. Ve inanın bana o gün dünyanın en mutlu insanı oluyorum. Hiçbiri teknolojinin daha farkında değil. Hayat böyle daha güzel oluyor. Mutluluk size gelmiyorsa siz onu oluşturacaksınız. Siz de benim gibi yapabilirsiniz.

Bu konunun açıldığı zamanı özlüyorum...

Mahallede 10-15 kişi toplanıp top oynamayı, saklambaç oynamayı ve orta okul arkadaşlarımı özlüyorum.

Evet, ben de özlüyorum... Çocukken mahalle çocuklarıyla akşama kadar oynadığım Top'u özlüyorum Yine mahalle çocuklarıyla oynadığımız Hırsız-Polis ve oynadığımız diğer oyunları özlüyorum Eski dizileri özlüyorum Eski Türk filmlerini özlüyorum Atari'mi, Mario'yu özlüyorum Far Cry 1 ilk çıktığında PC'min oyunu kaldırmayıp donarak, takılarak ilerlemesini özlüyorum

Bu biraz alakasız olmuş.

Benzer yastayiz, benzer duygular icindeyim. Gelecek aci ve anlamsiz degil ama sikici ve keyifsiz geliyor. Hayatimin doyum noktasina ulastim gibi sanki. Mesela yazliga gitmeyi hayal ederdim kucukken, yazlari mutlu olurdum. Yasimiz buyudukce hayaller de buyudu ama imkanlarimiz ayni kaldigi icin hayallerimize ulasma ihtimalimiz azaldi sanki. Bunun verdigi bir dus kirikligi var ben de. Gerci her zaman boyle hissetmiyorum, cogu zaman daha keyifliyim ama yalniz kalinca bu duygular tetikleniyor sanki.

Boşverin hocam teknolojisiz büyüsünler esiri olmasınlar bizim gibi.

Evet arkadaşlar soru açık ve net. Ben sürekli geçmişimi özlüyorum. Eskiden hayat bambaşka güzeldi. Özellikle 2000'li yıllar. Çok iyi hatırlıyorum ilk okula giderken kurtlar vadisi dizisini izlediğim ve bilgisayarla yeni tanıştığım yılları. Geçmiş hep tatlı gelirken bugün ve gelecek acı ve anlamsız geliyor. Kısacası çocukken hayatımı daha iyi yaşıyordum ben. Sizde de aynı durum var mı?

90'lı yılların sonu ve 2000'li yılların başını çok özlüyorum. Her gün Pokemon izler, cipsten taso çıksın diye deli olurdum. Hey gidi günler hey! Ne güzel günlerdi. Hayat artık o kadar anlamsız ki anlatamam.

Nasıl, anlayamadım?

Büyüdük, boh vardı da büyüdük, sorunlar, dertler eskiden Hügo ve Tolga Abi'yi izlemeye yetişmek iken şimdi ülkenin bölünmesi oldu, nasıl özlemeyelim eskiyi. -Yazım hatası.