Merhabalar dostlarım, bu zamanlar bayağı üzerine düşündüğüm bir konu popüler kültür. Kişilerin artık birbiriyle aynı saç tarzı, aynı müzik zevki, aynı giyiniş tarzlarına bürünerek herkesin birbirine benzemeye çalışması hakkında sizin neler düşündüğünüzü merak ettim.

Hangi zaman aralığı ile bugünü kıyaslıyoruz? Popüler kültür kısa dönem aralıklarında bazı trendleri belirliyor olsa da geçmişle kıyasladığımızda bugün çeşitlilik çok fazla. Daha bir yüzyıl öncesinde bugün olan müzik türlerinin büyük bölümü yoktu bile. Bugün yüzlerce firma çeşitli tarzlarda kıyafet üretiyor. Birkaç nesil öncesine bakınca kimsenin onlarca çeşit giyecek şeyi yoktu. 50 yıl kadar önce erkeklerde saç tarzı denilen bir şey neredeyse hiç yoktu. Uzun saçlı bir erkek görmek, çölde kutup ayısına rastlamak ile aynı ihtimaldeydi. Yok olmaya yüz tutan sadece yöresel şeyler. Ondan da kaçış yok gibi. Kimse rahat bir spor ayakkabıya çarığı tercih etmez sanırım.

Müzik zevkleri konusunda çöplük diyebilirim. Gerçi milletinde suçu yok. Sanatçı diye kelime haznesi iki kelimeden oluşan şaklabanlar piyasaya çıkıyor. Yeni nesilde eskilerin kalitesini bilmediği için mecbur olanları sevip, dinliyor. Geri kalan konulara yorum yapmayacağım. Değişik bir hale geldi herkes.

Popüler kültür, bizlerin çoğunlukla ihtiyacı olmayan şeyleri ihtiyacımız var gibi göstermesidir.

Sana müzik konusunda katılıyorum. Yorumun için teşekkür ederim.

Aslında dünyada insanların emeksiz ve kolaydan ünlü olma çabaları ile iyice yayıngınlaşan bir akım diyebiliriz. İnsanlar artık okula bile gitmeyim, bir video çekeyim, oramı buramı açayım, para kazanayım derken popüler kültüre alet olup 2-3 ay hatta haftalar boyunca "sahte" bir şekilde ünlü olup sümüklü mendil gibi çöp kutusuna fırlatılıyor. Zaten Kapitalizm'in amacıda bu. İnsanları amaçsızlaştırıp tüketimi daha da arttırmak.

Önce kendi kültürünü öğrenmeden popüler kültüre kapılmak kültür yozlaşmasını getirir. Aşık Veysel'i, Karacaoğlan'ı öğrenmeden müzik kültürü yapılmaz. Yunus Emre'yi öğrenmeden şiir kültürü yapılmaz. Nasrettin Hoca'yı öğrenmeden mizah kültürü yapılmaz. Türk tarihinde yer alan bir çok kültür öğrenilmeden yabancı kültürler baş tacı edilmez. Kısaca önce kendi kültürün sonra evrensel kültür.