Ben öleceğimi bile bile uçağın camından veya kapısından alçalınca atlardım, belki bir umut.

"Dağ" filminin sonunda anın kıymetini bilmeyle ilgili bi' kısım vardı. @GCN Konuya yazdıklarınızı okuyunca aklıma ilk o geldi. (1:13:36 ile 1:14:26) Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Kerem gök çok iyi gerçekten.

Atladığında ölmesen bile, vücuduna çarpan şarapnel parçaları seni öldürecektir.

Son umudumu da yitirdim. Son düzenleyen: Moderatör: 2 Temmuz 2017

Ölümün sesi, çaresizliğin sesi! Görüyorsun, duyuyorsun, hissediyorsun. Evet, uçak düşüyor ve evet yapılabilecek hiçbir şey yok! Kısa süre içerisinde öleceğini kesin şekilde biliyorsun! Alarm sesleri bir bir çoğalıyor, önce bir tane, sonra iki tane ve daha sonra üç tane, ölümün geri sayımı... Düşünecek pek az vaktin kaldı, o anlarda zihnin daha kısa süreye daha fazla düşünce/hayal sıkıştırmaya çalışıyor... Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Hayatta 1 kişi kalır ve The Forest oyunu başlar... İşin şakası o da çok kötü bir durum. Ne zaman öleceğimizin veya ne kadar hayatta kalacağımızın bir garantisi yok. Yarın yokmuş gibi yaşamak lazım. Ne zaman can vereceğiz Allah bilir. Allah hepimize ölüme kadar sağlık, mutluluk, huzur versin. Güzel bir hayat yaşayalım arkadaşlar.

Çaresizlik değil cehennem hariç yeni bir sonsuz dünya.

Bu yüzden de uçağa binmiyoruz