Adana'da nerede yaşadınız bilmiyorum ama Çukurova ilçesi gerçekten cennet, Yüreğir veya Seyhan'ın güney kesimlerinde yaşadıysanız dediğiniz doğru.

1 gün olmadan özlüyorum şehrimi, üstüne yorgun oluyorum artık illallah ediyorum. Komşulara da bir şey diyemiyorum artık içim içimi yiyor. İnsanları yanlış anlamaya başlıyorum, oranın insanları tuhaf geliyor. Bir de Adana, Mersin civarında olduğumuz için çok sıcaktan bunalıyorum. artık ruhum hastalanıyor sıkıntıdan. Çok yorgun oluyorum hiçbir şeye hevesim olmuyor. Tüm yaşam sevincim yok oluyor bir gün geçmeden. 5 yaşında da bu huyum vardı 19 yaşındayım, aynı şey. Ne yapmam lazım? Ben hiçbir şekilde kanım ısınmıyor başka şehre.

16 yıl Yüreğirde kaldım, 6 senedir de Sarıçam tarafında oturuyorum şimdi taşıdığımız yer gerçekten iyi, çünkü etrafında insan yok denecek kadar az Çukurova tarafını elbette biliyorum Adananın tamamını bisikletle dolaşıyorum fakat Çukurova tarafları da bozulmaya başlamış durumda bir tek daha batı taraflarda bulunan Güzelyalı ve Menderes üstü kesimleri iyi olarak gördüm. Bilmiyorum belki de benim iyi bir şehir olarak standartlarım yüksektir fakat ortalama olarak beğenmiyorum pek.

Adana Mersin tarafındaysan şehrini özlemen çok doğal bir şey 18 yıldır Adanadayım 4 senedir de Mersinde okuyorum gittiğim gün şeker dağıtacağım buralardan sanırım. Bu kadar rezil bir şehir olamaz sanırım. Her açıdan sıkıntılı yerler hele ki Mersinin doğusunda ise daha da kötü. Adanayı anlatmama gerek yok. Biraz kötümser yaklaştım ama gerçekler bunlar.