Hiç imrenilecek bir şey değil.

Hocam ailenizin ekonomik düzeni de bozulabilir. Ayrıca aileniz başka çocuk istemiyor olabilir. Bir birey, doğurmakla iş bitmiyor. Onu topluma faydalı bir birey yapamayacaklarsa hiç iyi olmaz.

Merhaba, ben tek çocuğum, okuldaki arkadaşlarım haricinde 2.5 yıldır düzgün arkadaşım olmadı. Okullarda pandemi dolayısıyla kapanınca kendimi yalnız yalnız takılırken buldum. Geçen hafta bisiklet sürerken çevremdeki insanların kardeşleriyle bisiklet sürdüğünü, eğlendiğini görünce imrendim açıkçası. Şanslı yaşıtlarımın yanında her zaman bir şeyler yapabileceği bir kardeşi varken benim sap gibi kalmam üzdü açıkcası. Aileme söylemek istiyorum "benim neden kardeşim yok? Neden yapmadınız?" Diye ama konuya girmeye utanıyorum. Nasıl söyleyebilirim tavsiyelerinizi bekliyorum. Bu arada yaşım 14'e dayandı ve bu eksiklik beni germeye başladı. Teşekkürler. Son düzenleyen: Moderatör: 23 Kasım 2020

Dost arkadas edinmek zor kafa dengi olmasi lazim mesela ben senin yaslarinda iken PlayStation 1 arkadasim vardi iki kisilik oyunlar oynardik onunla bazen onun evinde bazen benim evimde ve aradan o kadar yil gecmesine rahmen iyi bir dostlugumuz var çocukluk arkadasliklari okulda veya iki uc senedir tanidigin arkadasliklara benzemez sana tavsiyem neye ilgi duyuyosan o kafada olan arkadas edin.

Kardeşim ve abim var ama keşke yalnız olsaydım.

Çoğu kişinin aksine ben kardeşimi çok severim. Aramızda 10 yaş fark var, dolayısıyla çok arkadaş gibi büyüyemedik ama kendi kanından anlaşabildiğinin biri olması ben iyi hissettiriyor. Abilik otoritesi bambaşka bir şey. Başı sıkıştığında ilk bana gelir, böyle bir kişinin olmaması bence hoş değil. Bir de benden büyük var, onu da severim ama pek hayrı dokunmuyor Ha annen baban fırına yeni ekmek atmak için biraz geç kalmış, bu saatten sonra olsa da büyük ihtimal ilgilenmeyeceksin çünkü aradaki yaş farkı buna çok fazla mani olacaktır.

Ben de hep kendimden küçük bir kardeşim olmasını istemişimdir, seni çok iyi anlıyorum. Zaman geçtikçe alışıp kabulleniyorsun. Ailenin maddi durumu da müsait olmayabilir, istemiyor da olabilirler. Tek kendini de düşünerek hareket etmemek gerekir. O yaşlarda bu tür şeyler çok doğal. Benim de ablam olmasına rağmen diğerleri gibi onunla vakit geçirmedim, dediğin gibilere ben de imrenirim. Dünyanın sonu değil. Kardeşin yerini sağlam dostluk alabilir, zamanla kardeşten farkınız olmaz. Gereksiz ekleme: Benimkiler de boşandı, ikisi de şu an başkasıyla beraber. Bana da kardeş gelebilir, bak ilk evliliklerinden gelmedi diye diğer evliliklerinden gelmeyecek değil. Seninkiler de boşanırsa kardeş gelebilir yani, demek istediğim o. Son düzenleyen: Moderatör: 23 Kasım 2020

Kardeşinin olmaması büyük rahatlık sebebi bence. Ailene istediğini aldırtabilirsin ve sadece senin olur.

Bir şey istediğin zaman daha kolay alınır çünkü ailenin bütçesini bölecek kardeş yok, ailenin sahip olduğu her şey yalnızca sana ait vb. Şimdi sıkıcı gelir doğrudur ama uzun vadede tek çocuk olmanın ekmeğini yiyeceksin bol bol.

Bence asla imrenilecek bir şey değil bir kere sahip olduğun her şey %50 oranında bölünüyor sana alınacak eşyalar mal, mülk, sevgi ayrıca hiç anlaşamama gibi bir durumunuzda olabilir bu da aile içi şiddet e sebebiyet verebilir ailen zora girebilir gibi bir sürü olumsuz etken var iken bir kardeş istemek bana göre kötü ayrıca bekara karı boşamak kolay derler. En iyisi böyle devam et. Kendine kardeş yerine geçebilecek bir dost edinmeye bak, ya da bir hayvan.

Kardeşim var memnun değilim nedeni ailem ne alırsam yaparsaam ona da yapmamı almamı oynatmamı falan istiyor yaşım 18 sayılır 12 yaşında kardeşim var salak salak konşuyor oyun oynamıyor hep arkadaşları ile oynuyor bir bilgisayar adlım her gün oynuyor benden fazla oynuyor bende kızınca bir sıkıntı oluyor isteme bence bunları da düşün büyüdükleri zaman senle flaan oyun moyun oynamıyorlar.

Aynı olayı 15-16 yaşlarında en yakın arkadaşım da ailesine söylemişti. Sonucunda kardeşinin olamayacağını çünkü evlatlık olduğunu öğrenmişti O geldi aklıma.

Ne desem bilemedim. Ben de çocukluğumda yalnız büyüdüm, çevremde yaşıtımı geçtim yaşımın civarı yoktu. Arkadaşlarımı sadece okuldan okula görüyordum. Yalnız olmayı öğrenmen lazım, kendine başka aktiviteler bul.

Fakat hocam şöyle düşün istediklerini aldıktan sonra sıkılmaya başlıyacaksın tek kişi nereye kadar. Örneğin bir konsol aldınız ama beraber oynayacak kimse yok. İkinci kol öylesine bekliyor 2 yılda bir gelen kuzenim gelince anca oynuyorum iki kişi. 50 tane konsol mu yoksa düzgün bir kardeş/abi deseler kardeşi seçerim.

Arkadaş edinmeye çalış, sen de zamanını güzel geçirecek insanlar ile tanışırsan, dostluk kurabilirsen dışarıdaki insanlara imrenmezsin. Ailenin çocuk yapıp yapmayacağına sen karar vermeyeceksin tabii.