Şu an 16 yaşındayım hayatımda hiç doğru bir kişi olmadı her ne kadar çıkan kişilerin doğru olduğuna kendimi inandırsam bile gün battığında ortaya çıkıyordu. Herkesin yüzü ya da doğru kişi çıktı ben kaçırdım veya göremedim hayatım boyunca yalnızdım ve o arka sırada oturup derse katılmayan hayatı iplemeyen tipte bir insandım. Mutluluğu tatmak için arayışa çıktığım da asla varamadım 7 milyar insanın içinden 1 kişiyi bulmak samanlıkta iğne aramaya benzer doğru kişinin çıktığında kaybetmekten korkuyorum. Ailenin değerini falan bil diyenler olacaktır biliyorum babam ben 1 yaşındayken terk etmiş annem desen sanırım benden nefret ediyor ve bunu haykırıyor belki ben yanlışım belki o böyle günlerde birinin elinden tutup yardım etmesi var olduğunu bilip iyi hissetmek ne güzel düşünceler değil mi? Belki sadece düşünce olarak kalacak ya da şanslıysak doğru kişiyi bulacağız. Hayat Single Player devam etmiyor arkadaşlar bunu fark ettim. Küçükken hep sonsuza kadar tek yaşarım ben diyordum ama yokluk insanın içini yiyip bitiriyor ve tükeniyorsunuz hayatta mutlu olduğum 2-3 veya anı vardır onun haricinde tanımını bile bilmiyorum. Canım sıkıldığında dertlendiğimde konuşabileceğim birileri olmadı hata bende mi?

Hani yok eğer kız falan dersen girme yok gireceğim dersen bir anıl piyancı aç kızlardan zaten otomatik soğutuyor. Diğeri ise neden kendini yalnız bıraktın ki olmadı en kötüsü belediyenin bu spor veren yerleri falan var git oraya orada hem tanış hem spor yap en önemli vereceğim öğüt ise kimseye fazla bağlanma.

Kişinin bakış açısına göre değişir.

16 yasina kadar ne görüp ne yaşadın da yasin geçmiş, evrende dişi kalmamis gibi konusuyorsun?

Aradığın şey bir insan değil ekonomik özgürlük ve kendini daha fazla tanımaya ihtiyacın var. Huzurlu veya mutlu olmak için birilerine ihtiyacın yok. Sana kendinden başka kimse teselli veremez. Üzüldüğünde birilerinden teselli aramak karamsarlığa düşmek yerine sebepleri düşünüp başkasının gözünden olaylara bakıp değerlendirmelisin. Doğru kişi kısmına gelince sana nasıl davranılması gerektiğini yine en iyi sen bilirsin ve bu kendin için en doğrusunu anlamanda sana yol gösterir.

Evet sende.

Emmh? Neyse...

Doğru kişi olmaz, doğru çıkar olur. Artık şu doğru kişi hümanistliğini bırakın, gerçekçi olun, bütün ilişkiler çıkar üzerinedir. Bu çıkar dediğimiz şey salt maddi değil, manevi çıkar da olur, duygusal çıkar da olur ama hepsi çıkara dayalıdır. Örneğin sevmek ve sevgili olmak da çıkara dayalıdır, sevgi bittiğinde ilişki de biter. Bu nedenle insanları karşılıksız ilişki üzerine değerlendirmeyin, inek öldüğünde her şey biter.

Boş vaktin nasıl geçiyor?

Burası cevap veriyor zaten, daha yolun başındasın champ, her şey anında olmuyor maalesef.

Mesela kız degil dostum 16 yasında ailen tonla borcun icinde bir sosyal ortamda dönüp bakan bile yok kimsin necisin diye yanına gelip konuşanın yok yaşamıyorsun bile sadece rap müzik dinleyerek tatmin oluyorsun ve bir yandan ailen senden nefret ediyor. İnsan sığınacak bir kapı arıyor değer verildiğini hissetmek istiyor. Sadece duygularımı paylaşmak istedim tüm samimiyetimle insanların ne yaşadığını bilemezsiniz 16 yaşında ne yaşadın ki diyecek kadar büyük bile olsan yaşadığın şeylerden ders almadığın sürece bana ders verebilecek düzeyde olamazsın insanları küçümseme.