Nasıl bir işte çalışyorsun?

Yaş 18, birkaç ay önce işbaşı yaptım. Açıktan üniversite okuyorum. İşim gereği mental ve fiziki olarak çok yoruluyorum ama başka çarem yok. İşe başlayınca hayatım bir anda değişti. Artık erken kalkmak zorundayım. Bazı konularda patrona hesap vermek zorundayım. Aklımda bir ton şey tutmak zorundayım. Günümün neredeyse tamamını ait olmadığım bir yerde ve tanımadığım insanlarla geçiriyorum. Her sabah kalkıp işe gitmek nedensiz çok koyuyor. İş yoksa para da yok. Çalışmayana ekmek vermezler biliyorum, vakit nakittir ama ne yaparsam yapayım alışamıyorum. İşimi sevmem gerektiği konusunda kendimi avutamıyorum. Sürekli yorgunum, sürekli halsizim, bazen düzgün düşünemiyorum. Kendime ayırdığım vakit yetemeden uyumam ve tekrar uyanıp işe gitmem gerekiyor. Diyeceksiniz ki "ee hepimiz çalışıyoruz, hepimiz aynı durumdayız." Doğrudur fakat akıl almam gerekirse; aklıma takılan düşüncelere bir ayar çekin. Ben ne yapıyorum? 18 yaşımda hayatımı mı harcıyorum yoksa kendime/geleceğime yatırım mı yapıyorum? İş mi değiştireyim? Anı yaşa felsefesine mi sığınayım? Katlanıp yükselmeye mi çalışayım? Bir işte çalışıyorum ve mutlu olmalıyım çünkü kendi maaşımı kazanıyorum ve kendi paramla artık fatura vs giderlerini karşılamak heyecan verici görünüyor. Söylemeliyim ki çalışıyorum evet ama sanki sadece emekliliğimde rahat edebilmek için yapıyorum. Hepimiz öyle yapıyoruz. Açıkçası oradan nasıl görünüyorum bilmiyorum, boş yakarışlarıyla ergenlikten çıkamamış bir adam mı hayal ettiniz? Ya da kendinizinkini mi sorguladınız? Aslında söyleyebilirim ki mola saatinde tuvalete gidip aynaya baktığımda altmışında rahat edebilmek için gençliğini harcayan biri görüyorum... Bana nasıl bir tavsiye verebilirsiniz?

Dostum 20'sinde gördüğün ile 60 ında gördüğün aynı değildir. Bu zihniyeti acil bırakmalısın koskoca gençliğini çöpe atıyorsun bence. Bu düşünce ile okulu bırakıp işe girenler kafasını duvarlara vuruyor, senin fırsatın varken hayatını artık düzene sok.

Altmışında rahat etmek tamamen hayal o zamanların boşuna olduğunu gençliğinde daha çok risk alman gerektiğini kendini çok farklı alanlarda denemen gerektiğini keşkelerle düşüneceksin. Ayrıca emeklilik, uzun bir süre zamanını başka insanlara satarak onların kazançları için çalışarak 30-40 yıl yaşayıp en sonunda sana kalan bir miktar parayla köşeye çekilmek değildir. Uzun uzun yazıp tavsiyeler vermeyeceğim ama iki kitap önereceğim bu kitaplarla başlar devamını da kendin getirirsin. İlk kitap Bilgenin Güncesi: Naval Ravikant - Mutluluk ve Zenginlik Rehberi : Eric Jorgenson, Uğur Gülsün: Amazon.com.tr: Kitap bu kitabı 2 günde bitirmiştim bana zamanın değerini, nasıl zamanımızı başkalarına satmak yerine kendimize harcayabileceğimizi, kişisel gelişimin ne olduğunu, zenginliğin ne demek olduğunu, zenginliğin ne anlam ifade ettiğini ve daha sayamadığım çok şey öğretti tavsiye ederim, okudukça da kitapta görüşlerini öğrendiğin kişi olan Naval Ravikant'a hayranlıkla bakacaksın. İkinci kitap Yatırım 101: Mevduat ve Dövizden Tahvil ve Hisse Senetlerine Yatırım Hakkında Bilmeniz Gereken Her Şey : Michelle Cagan, Mihriban Doğan + Kargo bedava bu kitap yatırımla alakalı çok temel şeyleri öğretiyor ki zaten kitabın adında da geçtiği gibi 101 giriş anlamına geliyor. Yatırımın temellerini anladıktan sonra yavaş yavaş Benjamin Graham, Warren Buffett, Robert Kiyosaki gibi yazarlarla yatırımın faydalarını çok daha iyi anlar ve uygularsın.

Labirentten 60 yaşında da çıkarsın 30 yaşında da.

Yazdıklarını 24 yaşında hala düşünüyorum ve zike zike çalışıyorum 7 gün 14 saat, seni rahatsız eden şey nedir onu bulmalısın mesela ben çalışmayı sevmiyorum ama para için, hayattan geri kalmamak için katlanıyorum. Yaşıtların eğlenip gezerken sabah 5'te uyanıp işe gitmek rahatsız ediyor hele ki b ktan bir hayat geçiriyorsan. Ben her insanda bu sorunlar var sanıyordum ama senin yaşlarında anladım birçoğu böyle şeyleri düşünmüyor evet hayatları belki bizimkinden daha zor olanlarda var ama sabah çıkıp gece eve gelmek ona yetiyor rahatsızlık hissettirmiyor. Ne yapmak istediğine karar vermek 18 yaşında biraz zor olabilir ama hedefini belli etmek zorundasın. Maalesef iş hayatının güzel bir yanı yok sevdiğin iş falan hikaye ev sahibi kapıyı çalıncaya kadar, her şey nelere katlanabileceğinle alakalı. Başlığa cevap vereyim gerçekten gençliğin hakkını verebilecek bir bünyen ve bütçen varsa gençliğini yaşa yok yapamam dersen o zaman sıradan biri olup geleceğe yatırım yapacağını sanıp ay sonunu bile getiremeyenler kervanına katıl. Kendimce bir şeyler yazdım sürçülisan ettiysem affola.