Dostum aileden aileye fark var. Kimisi evladını kendilerini bakmalık ırgat yerine koyar kimisi arka çıkar kimisi evladına hizmetçi tutar. Bu kararı sen vermelisin. Şuan kendi başına yalnız bir hayat süremeyeceğine göre işkurdan vs. bir iş bulup kendine ailenden habersiz bir banka hesabı açıp paranın bir kısmını hatta çoğunluğunu orada cukkalayabilirsin. Paran birikince de ayrı eve çıkar 1 oda az bir eşyayla başlarsın, devam ettikçe ister eşya alır ister evi büyütürsün. Üniversite okumanın yaşı yoktur henüz çok gençsin 3 5 seneyle bir şeyler kaçırmış olmazsın. Ayrıca memleketin durumu ortada, okuyan çoğunluk da işsiz okumayan da işsiz. İş bul birikim yap, ayrı eve çık, kendi evini kur sonra yine para biriktirip hayallerini gerçekleştir. Asgari maaşla zor olacaktır ama bekarsın ve teksin bu senin işini kolaylaştırır. Ailen seni yaptı diye onların ırgatı değilsin seni sömürmelerine izin verme. E ama ailedir de yardım da edebilirsin eğer yardım edince sorunlar çözülüp mutlu bir aile tablosu çizilecek ise.

İşte ailemde böyle düşünüyor. Ben neden çalışayım bir anlatır mısın bana? Yazdıklarımı okumadın galiba, ailem okumamda destek olmuyorlar.

Bilgisayar bölümünden mezun oldum, şuana kadar inşaat, alçı, market, kasiyer, berber, nakliyat tarzı işler yaptım. Hepsi kötü zor işler, çünkü ailem zorla beni çalıştırmak istediği için bunlarda çalışmak zorunda kaldım.

Evet gençler 20 yaşıma giriyorum ve 16 yaşından itibaren bu lafları her gün duyuyorum. Gittikçe şiddeti artmaya başladı artık yanlarına bile gidemiyorum beni gördüklerine an bu konu açılıyor. Aileme bir türlü anlatamıyorum, ben sporcu olmak istiyorum vücudum spora yatkın diyorum ne sporu diyorlar. Üniversite okuyum diyorum kazanamazsın diyorlar, KPSS gireyim diyorum para vermiyorlar. İş yok iş bulamıyorum diyorum, "Var, işte git A101'e gir." diyorlar, ben kendimi geliştireceğim ileride beni rahat ettirecek bir meslek edinmek istiyorum ve biraz evde orada burada zaman geçirerek gençliğimi tatmak istiyorum ama anlatamıyorum. Ne yapmam lazım? Ailem şu kafada: "Biz seni dünyaya getirdik baktık, simdi yaşın geldi git asgari ücretli işe gir çalış para getir eve." diyor. Peki bunların hepsinin sebebi ne biliyor musunuz? Taksitler. Arkadaşlar taksitlerimiz, borcumuz bitiyor ve hemen ardından borç yapıyorlar. Söyle söyleyeyim 2 hafta önce taksitler bitti şu an 6.2 bin TL bilgisayar taksiti, 6.5 bin TL mutfak takımı taksiti, halı, perde ve televizyon taksiti yaptılar. Kafayı yemek üzereyim diyorum bu zor dönemlerde ne yapacaksınız bilgisayarı, takımı, televizyonu evde var zaten hepsi diyorum anlamıyorlar. Bunları taksit ediyorlar diye zengin sanmayın eve aylık 5-6k Max giriyor. Buraya kadar okuduysanız teşekkür ederim bir akıl verin ben işe girip ayrı eve gitmeyi düşünüyorum bunlar benim hayatımı bitirecek yoksa.

@Shimada Sensei Adam diyor ki çalışsam gidip faizli kredi çekecekler param benim çöpe gidecek diyor.

Bunların hiçbiri çalışmaman için bahane değil. Sonsuza dek ailenin yanında kalamazsın, sonsuza dek onlar sana bakamaz. Çalışan arkadaşın yok mu? Üniversite okuyan yok mu? 2-3 kişi çıkın eve, kendi kendinize geçinin. Kirayı bölüşürsünüz, 5 bin TL'ye yakın para girdi mi eve mis gibi geçinirsiniz borç morç olmadan. Ailenden kurtulursun. Okumak mı istiyorsun? Online olarak çalış, YKS'ye hazırlan üniversitene git. Devlet her ay isteyen herkese 650 TL para veriyor. Seneye 750 TL olur muhtemelen. Kredi çıkarsa geri ödüyorsun üniversite bittikten sonra, burs çıkarsa ödemiyorsun. Benim lisede sınıf arkadaşım sadece bu YouTube videolarıyla tıp kazandı. Ne dershane ne okul. Destek olmasalar da emin ol bir şekilde okuyabilirsin. Yurtta kalırsın gerekirse yarı zamanlı çalışırsın. Zor olur mu? Olur. Okumak isteyen adam başarabilir mi? Başarabilir. Cidden ailen anlattığın kadar kötüyse onlarla yaşama. 20 yaşında adamsın, kendi ayaklarında duramaz mısın sanki? Arkadaşın yoksa da kendin çıkabilirsin. Kiralık dairelere bak. 1+1, asgari ücretle karşılanabilecek bir tane bulursan iş bul, çık git kendi evine.

Onlar seni dünyaya getirdiyse onların sana bakması gerekiyor. Elon abimin şöyle bir sözü vardır:

Hocam sizinkiler zevkleri için borç yapıyorlar kendi hayalinizden gidin. Zorunluluk olsa tamam derdim. Fakat kimi ailede gelir 3K ise gider borçlardan 4 5 k oluyor o aileler napıcağını bilemediğinden çalış diyor.

20 yaşında istediği bölümü kazanan tanıdığım vardı. Bunu yapabilmesinin en büyük destekçisi ailesiydi zira şükür ki ailesi senin gibi düşünmüyordu. Lise'de mezuna kalmasına rağmen çocuğun boşluğa düşmesine izin vermediler. 2. mezun senesinde istediği bölümü kazandı. Çok varlıklı bir aile de değiller, normal bir aile işte. Aile her şeydir. Bazı insanlar küçük yaşından itibaren kendini ailesinden soyutlayıp, ayakları üzerinde durabilirken bazıları 30 yaşına gelse bile arkasında aile desteğini arar. Öyle aileler var ki onlardan ayrılıp kendi ayaklarının üstünde durmana bile izin vermiyorlar. Tabii ki bu durumdaki en iyi seçenek, aileden ayrılıp zor da olsa kendi ayaklarının üstünde durmaya çalışmak. @Yararsız Üye askerlik demiş ki mantıklı da bana göre. Zira aileden de uzak kalmayı sağlayabilir. Okumayı düşünürsen, eğer bir temelin yoksa zorlanırsın. Ama Ayrı bir eve çıkarsan, hem okuyup hem de çalışmayı deneyebilirsin belki. Bilmiyorum, ülke olarak da zor zamanlardan geçiyoruz, o nedenle pek bir şey gelemiyor aklıma...

Work And Travel nedir araştır istersen, birazcık onun için borca girsinler. Kendini kurtarırsın, biriyle evlenirsin.

Hocam selamlar, Öncelikle yaşım büyük değil hayat tecrübem nirvana değil ama tavsiye vermek isterim: askere gidin MSÜ geçip subaylık veya yedek subay olun sonra nato sözleşmeli asker olursanız 4200tl rütbenize göre düzgün para alırsınız sonra para biriktirin emekli olunca ev alır araba alırsınız zaten hükümet askerlere ve asker emeklisi kişilere fazlaca yardım ediyor spor alt yapım var demişsiniz düşünün bence, artık evden çıkın o ev içerisinde size huzur yok onlar sizin çalışıp onların borcunu ödemenizi bekliyor aileniz olsa bile kendinizi ezidrmeyin ayrılın asker olun veya ilgili olduğunuz mesleği yapın. Ayrıca, para kazanmak işi zor değil meslek tecrübeniz varsa düzgün bir iş arayın bence.

Onlara zıt ol kendini geliştir ardından njet aile de onlara

Son cümlenin peşinden git.

Maalesef arkadaşım yok.

İşsiz güçsüz adama kimse günahını bile vermez ne kredisi?

Bunu bi araştırmak istiyorum tam olarak ne bilmiyorum bakınayım biraz.

Yapmak istediğin, hevesli olduğun bir meslek var mı?

Arkadaşın varsa arkadaşının evinde yaşa. Bir süre çalışıp üniversite okuyabilirsin. Belki bir şey olabilirsin.

Kardeş, bilgisayar mezunu olduğunu söylüyorsun, koronadan çoğu insan işsiz kaldı. Bu aralar bir iş bulursan ne mutlu sana, bölümün ile ilgili bilgisayarcılara, konsol satan spotçulara, tekno marketlere iş müracaatı yap. Yeterli para kazanana kadar geçici de olsa gir bir iş yerine çalış. Sporcu olmak istiyorsan izinli günlerinde spor akademisi şartlarını, müracaatlarını araştır, sınavına girersin. Kös kös evde oturmakla ha bugün ha yarın bir şey olmaz. Yaşın genç çık dışarı iş yerlerini tek tek ısır, mutlaka bir yerden parça kopartırsın. Biraz cesaret, maaşını aldığında ailen sesini keser emin ol.

Hangi bölümden mezun oldunuz lisede? Hiç çalıştınız mı bu zamana kadar? Eğer çalışmadıysanız meslek edinmeye çalışın. Asgari ücretle tek başınıza da olsa inanın yaşamak kolay değil. Mezun olduktan sonra iş bulabileceğiniz bir üniversite okuyabilirseniz okuyun. Böyle yazıyorum çok kolaymış gibi ama farkındayım ben de üniversite okumanın çalışmanın vs. kolay olmadığını. Yapacak başka bir şey yok gibi sanki. Özele mi giriyorum bilmiyorum ama bu durumları ailenle konuştun mu?

Bunun çözümü çalışmamak mı peki? Şaka mısınız?

Kanka o zaman ailene yük olmadan bir iş bulup çalışıp kendi paranı kazanacaksın, boş zamanlarında kendini geliştiriceksin bunu yapıp iyi yerlere gelen çok insan var. Biraz düşünürsen onlarda bu yaşına kadar seni büyütüp bakıyor 20 yaşına gelmişsin hale onlara muhtaçsın? Bence hiç durmadan kendine bir iş bulmaya bak iyi kötü.

Biraz üzerinden zaman geçti bu gönderiden sonra biraz yol aradım kendime bilgisayar üzerinden kazanmaya başladım epey iyi paralar kazanıyorum şu süreçte ne kadar devam eder bilmiyorum ama ailem epey bağlandı. 2 aydır evin tüm masraflarını ben karşılıyorum ve dediğim gibi tüm her şeyi gerçekten bana yüklediler. Yaşın gelmiş tabii gidip çalışcaksın diyen arkadaşlar umarım anlamıştır. Mevzu çalısmak değil ailenin tüm yükü senin sırtına yüklemesi ve şu an da o durumdayım kendime üst baş almadan tüm cebimdeki parayı veriyorum, zorla alabileceklerinden değil, artık kendimi onlara kanıtlayıp şu yükten kurtulmak istiyorum.

Üniversite okumak istediğini de söylemiş ailesine. Hiçbir şekilde destek çıkmadıklarını yazmış. Nasıl okuyacak peki? Kolay mı bu işler git üniversite oku demekle de olmuyor. Aile destek olmadıktan sonra kolay kolay bir şey yapılmaz bu hayatta.

Bir işe yatkınsan o tür iş yerlerine başvur. İş bulamıycam diye vazgeçme. Ben 16 yaşımdayken bütün gün evde pc oynayıp, sokakta geziyordum. Babam zorluyordu hep. Haklıydıda. Bir eczanede işe girdim. 2 yıl çalıştım kendi ekipmanlarımı kendi telefonumu aldım. Şuan 18 yaşındayım. Hem tecrübe edindim, hemde lise bitince çalışacağım bir iş oldu. Yaşın benden büyük. Endişelenme.

Sadece arkadaşın demek istediğini anlattım kardeşim.

@351633'nin dediği gibi bence asker olun. İyi bir subay olursanız paraya para demezsiniz. Hem maddi hem manevi değeri büyük askerliğin.

Bu kadar şikayetçiysen ayrıl yanlarından. Arkadaşın varsa birlikte eve çıkabilirsiniz. Vücudum spora uygun demişsin, askere gidip oradan yürüyebilirsin.

Sporcu olmak için artık epey geç kalmışsın. 20 yaşında spora başlanmaz, uluslararası bir sporcu düzeyine gelinir. Üniversiteye gitmen için önce kazanman gerekiyor, hayat şartlarından dolayı da olabilir ama bununla ilgili dışarıdan profesyonel bir destek almadan doğru düzgün bir yeri kazanman pek olacak şey değil. Kazansan da bir yandan okuyup bir yandan para kazanmak zorunda kalacaksın, lisede 16 yaşından üniversiteyi bitirdiğim 24 yaşına kadar bunu yapmak zorunda kaldım. Tavsiye etmem, çalışmak istememenin nedeni gerçekten sadece ailene paranı vermek istememense, çalışkanım ve günde 3-4 saatlik uykularla yıllar geçirebilirim dersen dene. Üniversiteden önce öğretmen ve özel ders ücreti için para kazanırsın bir yerde, ders almak ucuz bir şey değil. Bir diğer seçenek ise gelecek gördüğün bir işe girip yıllarca çalışmak olabilir. Askerlik seçeneğini de düşünebilirsin, orada iyi para biriktirip sonrasında bir iş girişimi başlatabilirsin ancak istifa şartlarını ve tazminatlarını bilmiyorum. Araştırman lazım.

20 yaşındaymışsın, 20. Üniversite okumak isteyen adam şu anda 2. sınıf olabilirdi. Kusura bakma ama ailen haklı. Koskoca adamsın evde boş boş gezerken hiç mi kötü hissetmiyorsun?

@efemint, kendi ayaklarında durabilmen için önce bir maddiyatının olması gerek. Bu yüzden çalışmaya başla, öğrenci evlerini araştır ve katıl. Hatta 1+1 şeklinde evler bile bulabilirsin. Sonra aileymiş, o şöyle dedi, o bunu yaparım dedi vs. safsata tek kelimeyle. Bu yazdıklarım, yapılamayacak kadar zor değil. Sadece çaba gerektiren amaçlar.

Güzel arkadaşım, nasıl "kullanamıyorsun"? Bir açıklar mısın? Adamlar sana TV izletmiyorlar mı? PC'yi vermiyorlar mı? Durumunu tam olarak bilmediğim için kesin bir şey söylemiyorum ama. 20 yaşındasın! Shimada'nın dediği gibi, neredeydin 2 yıl boyunca? Bunları bize açıkla, ona göre yardımcı olalım. Kaldı ki eve 5-6 Bin maaş giriyor. Ailenin taksitle aldığı şeyler, keyfekeder değil. Ev ihtiyacı ve olağan şeyler. Ailen okumayı, kültürü önemsemiyor olabilir. Sen kendin bir şeyler çabala ama. 20 yaşındasın, artık küçük değilsin ki evde oturasın. Çalış. Emin ol, ailen seni en basitinden aç bırakmıyor. Kapıya koymuyor. Çünkü iyiliğini düşünüyor. Eksik yanları -okuduğum kadarıyla- var mı var. Ama artık iş işten geçmiş. Büyüksün. Kendi sorumluluğunu alabilecek yaştasın. Gir işe, çık ayrı bir eve. Ailen bir kelime bile söyleyemez.

Arkadaşlar işin sağlını hiç umursamıyorlar ve hep kendi borçlarını bana yük etmeye çalışıyorlar bu yüzden ben çalışmak istemiyorum. Yani para olsun ne iş olursa olsun soğuk, sıcak, pis iş bir aile çocuğuna neden para için resmen kölelik ettirir anlamıyorum. Yapmayın ne olur artık borç yapmayın diyorum anlamıyorlar yemin ederim şu doğa, hayat sevgim olmasa 5dk durmam intihar ederim artık çekemiyorum.

Kimseye söylemeden aile danışmanına git. Devletin ücretsiz yerleri var. Siz bana il ve ilçenizi söyleyin ben hem telefon numarasını hemde yerini bulayım.

İngilizce düzeyin nedir? Tavsiyede bulunacağım.

Dostum yaşın el verişli, vücunda bir engel yok. O zaman "yapman" gerekeni yapıp, iş bul. Bulduğun gibi hemen ayrı eve çık; ailenle olan iletişimine mesafe koy. Bu arada @Shimada Sensei 'ye %100 katılıyorum. Kusura bakma gerçekler acıtacak ama işsiz işsiz evde dolaşma. Ailenin lafları yine iyi, bunu da bilmelisin. Kapının önüne koyup, bu konuyu açamayadabilirdin. Askerliğini yap önce. A101, Bim, Burger King gibi yerlerde çalışmaya bak. Ekmeğini buradan çıkartmaya çalış. KPSS, üniversite sınavı vs. yalan. Sağlam bir altyapın yoksa, çalışkan bir öğrenci değilsen -moralini bozmak istemem ama- çok zor.

Kredi çekebilecek yaştasın, dene şansını. Başka bir aile bireyinle görüş. Biraz destek olsunlar, gerisini getirirsin. Mülakatlara iyi çalışmana bile gerek yok, vizeyi aldığın an oradasın.

Gece gece üzüldüm şimdi. Allah herkesin gönlüne göre versin ne diyeyim. Umarım bu lanet durumdan kurtulursun bir gün kendine ait işin, evin barkın olur. Kolay değil...

Ne öğrenmek istiyorsun? Yardımcı olabilirim. Orayı arayacaksın ve randevu alacaksın. Benim psikoloğum var. Bazen haftada 2 defa gidiyorum. Beleş olmasa o kadar gitmem. Neyse konuya dönecek olursak sürekli senle ilgilenecek psikolog bul. Psikiyatri ve psikolog ayrımı yapmayı unutma. Psikiyatri ilaç tedavisi, psikolog konuşma terapisi. Gerisini sen bilirsin. Psikolog ilaç kullan derse kullan. Yani bunun içinde Psikiyatriye gitmen gerekecek.

Dostum kaç yaşındasın bilmiyorum ama gerçekten vicdanın yokmuş gibi konuşuyosun okutacak durumları olmasa tamam gitsin çalışsın mantıklı ama evladın okumak veyahut gençliğini yaşamak ister çok doğal bunlar yani köle gibi çalıştırmaya nasıl kıyabilirsin kendi çocuğuna ilerde böyle davranmazsın umarım. Benim ailem orta halli 22 yaşındayım başarısız üniversite yılları geçirdim hobilerim yüzünden hala arkamdalar yaşıtlarım iş güç sahibi ben hala okuyorum ikinci üniversiteme başlıcam belki 27-28'ime kadar okuyucam ama iş hayatına çıktığımda içimde keşkelerim olmayacak her istediğimin peşinden koştum. Bu arkadaşımızda genç üniversite okumak isteyecek tabi ki gezecek eğlenecek yeri geldiğinde. Yani sizin bu vicdansızlığınız, düşüncesizliğiniz karşısında aileme bir kere daha şükrettim. Dostum sana da tavsiyem evet zor ama hem çalışıp hem okumak devletten de KYK kredisi alırsın tek başına kimseye minnet etmeden okuyup hayallerinin peşinden koşabilirsin. Umarım dilediğin gibi olur yaşantın.

Üniversite sınavına hazırlan. 650 TL kredi veriyor devlet. Kendi oturduğun şehirde bir okulda okursun masraf olmadan.

MMORPG oyunlarında item, para satışları yapıyorum piyasa bağlı bir şey bazen 100 bazen 500 TL günlük alıyorum.

Bence o tarz konular halledilebilir.

20 yaşında kazık kadar adamsın. Profesyonel sporcu olacak yaşı geçmişsin. E bu zamana kadar üniversiteye gitmediysen pek bu işlere kafa da patlatmamışsın belli ki. Hayatını yaşamak istiyorsan ailenden ayrılıp, kendi hayatını kazanarak yaşayabilirsin. Ailen senin finansal kölen değil.

Bende isterim çalışıp para kazanmayı ev, araba alıp ailemle güzel hayat sürmeyi ama onlar ben çalıştıkca taksit yapmak için beni çalıştırmak istiyorlar. Asla ve asla parayı değerlendiremiyorlar. Şuana kadar ne bir evimiz oldu ne bir kötü arabamız. Hep borç hep boş şeyler alıyorlar.

Senin kredi çekmen şart değil, dediğim gibi bir aile bireyin de çekebilir

Ben bir süre çalışıp kendim çekmeyi düşünüyorum hiçbir aile yakınım ile samimi değilim. Küçük bir kredi çeksem bile bir eve çıkıp iş hayatına atılmam yeter diye düşünüyorum.

Hocam krediye hiç girmeyin derim giren birkaç kişi gördüm. Adam ay sonunu nasıl görüceğini şaşırıyor.

Konuyu saptırmadan meraktan soruyorum bilgisayar üzerinde hangi işe başladın? Güzel paralar kazanıyorum dedin belki bizde örnek alırız.