Yasal olarak yapabileceğiniz bir şey yok. Maalesef. Sizin tek hatanız satın alırken alttaki fırını göz ardı etmeniz olmuş. Komşular da zaten tamamen şans. O konuda yapabileceğiniz bir şey yok. Tek çözüm bir tık daha elit bir semte taşınmak.

Evi satın, elit bir semtte kiraya oturun. Ya da şimdiki evi kiraya verin. Annenizin, babanızın evine yakın yerde müstakil ev varsa veya şehir dışına yakın yerde satın alabilirsiniz şu anki evi satıp. Ses sorunu için ya lüks ev alacaksınız ya da müstakil. TOKİ'de yaşıyorum. Ses sorunu yaşamıyoruz. Elazığ depreminden sonra yapıldı. TOKİ'ye de taşınabilirsiniz.

Merhaba, uzun süredir yaşadığım, düşünmekten yorulduğum, işin içinden çıkamadığım bir konu var. Sorun apartmanımızdaki komşularımız. Nereden başlayacağımı bilmiyorum o yüzden aklıma geleni yazacağım. Pandemiden önce elimizdeki birikimimiz ile Tekirdağ kapaklı'dan bir ev aldık. Zor da olsa kendi evimizi aldığımız için mutluyduk. Alır almaz eve taşınmadık, bir süre daha İstanbul sultanbeyli'deki evimizde oturmaya devam ettik. Bu süre içerisinde evin kredisini ödeyebilmek için evi kiraya verdik. İstanbul'daki evimizde ses sorunu vardı. Evde televizyonun karşısında iken üst kattaki televizyonun sesi geliyordu, komşumuzun çocuğu koridorda ve odalarda sürekli koşturuyordu. Ailem vardiyalı çalıştıkları için eve yorgun geliyor, uyumaya çalıştıklarında ise gürültü sebebiyle uyuyamıyorlardı. Komşumuz ile bu konuyu defalarca düzgün ve nazik bir üslupla konuştuk, fakat sonuç alamadık. Ev bir aile apartmanı olarak yapılmıştı fakat sadece komşumuzun ev sahibi burada yaşıyordu. Ev sahibine durumu anlattık, ev sahibi de kiracısı ile konuştu, bir gün iki gün ses olmasa bile illaki yeniden başlıyordu. Daha fazla dayanamadiklari için bizimkiler taşınmaya karar verdi. Kiracımız da biz taşınmadan önce evden çıkmıştı. Aynı sorunu bu evde yaşamamak ümidiyle taşındık. İlk birkaç ay üst katımız boştu. Fakat üst kattaki kiracı evine geri geldiğinde kabus tekrar başladı. Kabus diyorum, çünkü anne ve babam çok büyük ümitler ile, sıkıntılar çekerek aldıkları ve huzur bulmak için taşındıkları evlerinde yine aynı şeyle karşılaşmışlardı. Benim uykum hafif olmasına rağmen ses duymuyordum, fakat vardiyalı çalışıp eve yorgun gelen kişi ben değildim. Belki düzelir umudu ile yine aynı şeyleri yaşamak istemedikleri için üst kattakiler ile bu konuyu konuşmadılar. Akıl edemediğimiz bir şey daha vardı ki, o da altımızdaki ekmek fırını idi. Gecenin geç saatlerinde çalışmaya gelen ustaların bağrışma sesleri, kürek ve odun sesleri de başlamıştı. Bizimkiler hayal kırıklığına uğradılar tabii. Sesler gece gündüz devam edince kiracı ile konuştular fakat değişen hiçbir şey olmadı. Eski durumumuza geri dönmüştuk ve kiracının bize söylediği tek şey "ne yapayım abi çocuk koşmayı seviyor" idi. Ayrıca yanımızdaki ve üst komşumuzun yanındaki daire binanın yanındaki boş arsanın bir kısmını çevirmiş, kendilerine bir bahçe yapmışlardı. İnsanların yaptığı ile bir sorunum yok, ama bahçede işleri bittikten sonra binaya girdiklerinde binanın içi, merdivenler hep toprak, çamur ve taş ile kaplı oluyordu. Yanımızdaki daire aylık belli bir ücret karşılığında merdivenleri gelişigüzel de olsa siliyordu. Ardından fiyata zam yapacağını söyledi ve apartmandaki birkaç daire bunu reddetti. Yönetici de bir şirketle anlaştı, haftada bir kez gelip apartmanın içini temizleyeceklerdi. Bir süre bu şekilde devam etti ancak eskiden merdivenleri silen daire para vermeyi reddedince şirket ile yolları ayırdılar. Herkesin kendi katından aşağıyı silmesine karar verildi. Sıra bize geldiğinde her zaman siliyorduk. Sonrasında bu düzen de bozuldu. Apartmanda birlik beraberlik yoktu, biz hariç herkes apartman kendi malıymış gibi hareket ediyordu. Yan komşunun televizyonu bozulur, kimseye sormadan tamirci çağırır, tamirci tüm sistemi değiştirir ve apartmandaki herkesten para toplanirdi. Sadece bir kişinin sorunu yüzünden herkes para vermek zorunda kalmış, üstüne üstlük kendi anten kablolarını düzeltip bizim televizyonun aten yerini bozmuşlardı. Bu yüzden iki kez daha tamirci geldi. Bu arada ses olayları devam ediyordu. Nihayet birkaç ay önce ustumuzdeki kiracı taşındı. Ses kısa süre de olsa azalmıştı. Sesi neden bu kadar problem ediyorsunuz derseniz, annem ve babam gecenin bir vakti uyanıyor ve birkaç saat boyunca uyuyamıyorlardı. Ayrıca 12-8 vardiyasında iken ise gitmeden önce biraz uyumak isteyen babam üst kattaki gürültü yüzünden uyuyamıyordu. Yeni kiracının gelmesi pek uzun sürmedi, bir taraftan yine başlıyoruz derken bir taraftan da belki bu sefer anlayışlı insanlar gelmiştir diyorduk. Fakat eskisinden de daha kötüydü. Bu sefer üç çocuk vardı ve çocukların annesi ile babası saat kaç olursa olsun bağıra bağıra çocukları uyariyorlardi. Kimsenin kendi ailesi ile ne yaptığı beni ilgilendirmiyor fakat ben ve kardeşim okuldan, annem ve babam da işten gelip evde yatmadan önce sadece birkaç saat birbirimizi görebildiğimiz için biraz olsun sessizlik ve huzur arıyorduk. Bina "sakinleri" ses ve kirlilik yüzünden bina panosuna astığımız yazılardan rahatsız olmuş olacaklar ki apartmanda yaşayan herkesin ortak kullanım alanı olan bu panoya astığımız kağıdı ya karalıyor ya da kaldırıyorlardı. Üstelik o kadar kutuplaşmışlardı ki selam verince selamımızı bile almıyorlardi. Bu benim zerre kadar umurumda değil, ben hayatımı kimseye göre yaşamak zorunda değilim. Eğer bu bir apartman ise burada yaşayan herkesin ortak kullanım alanıdır. Kimse kimsenin pisliğini temizlemek veya gürültüsünü çekmek zorunda değil. Ben zaten günümün 8 saatini okulda geçiriyorum. Eve gelip yemek yiyip, haber izleyip, ödev yapıp uyumaktan başka evde hafta içinde yapabileceğim bir şey yok. Bu arada altımızdaki fırın o kadar abarttı ki gece vakti fırının önüne kırmızı renk bir araba geliyor, içinden iki ayyaş inip fırına giriyor ve bağırıp çağırıyorlar. Gece gece fırının sahibini arayıp ona fırındaki işçileri arayıp adamları dışarı çıkarmalarini ve sessiz olmalarını söylüyoruz. Yani binada hiçbir şey yolunda değil. Ben ne ile uğraşacağımı şaşırdım. Bu da yetmezmiş gibi üst komşumuzun yanındaki daire yazdığımız yazıdan bu gece babamı aradı ve "oraya bir daha kağıt falan asma, şeklinde şeyler söyledi." yaklaşık 10-15 dakika boyunca telefonda tartıştilar. Yazilan yazıda şahsi hiçbir şey yoktu, daire numarası bile yazmamiştik. Bu sorunlardan dolayı eve ilan açtık ve evi emlakciya verdik. En kısa zamanda bu binadan gideceğiz. Ama bu iş böyle giderse daha da kotulesecek. Belediyeyi ara, şikayet et derseniz, fırında yalıtım olup olmaması, ses ve kolonların sağlamlığına bakılması için belediyeyi çağırdık. Gelip gürültü yapmamaları konusunda uyarıp gitmişler. Binadaki olayları şikayet etsek bir şey yapacaklarını düşünmüyorum. Bir akıl verin. Dava mı açılması gerekiyor? Yasal olarak bizim lehimize bir şey var mı? Buraya kadar okuyup yanıt verirseniz çok mutlu olurum. Şimdiden teşekkür ederim. Son düzenleyen: Moderatör: 21 Haziran 2023

Uyardığınıza göre tek çare dava kalıyor. Haklı olduğunuz için avukata falan gerek olmaz, Barolar Birliğinin tahsis ettiği avukat komşular için yeterli olur. Ancak alttaki fırın için aynı şeyi diyemem. Davada bir şansınızı deneyin ama dükkan için bir sonuç çıkmayabilir. Onun da tek çözümü yalıtım ama büyük işçilik gerek. Tabanda şapa kadar inilmesi lazım ve onu da sizin yapmanız lazım ki bu hem çile hem de para demek. Dava komple lehinize işler. Toplum içinde yaşamasını bilmeyen şahıslara karşı davadan başka çareniz kalmamış ve onu da kazanırsınız.

Cevap için teşekkür ederim. Fırın konusu ile ilgili yazmadığım bir şey de var. Tam hatırlamıyorum fakat apartmanların altındaki fırınların sadece satış yapması için bir yasa çıkmış. İmalat yapan fırınlar bina kolonlarına zarar veriyormuş. Ayrıca fırının bacası ile apartmanın bacası da ayrı olmalı ama tabii ki bu da mevcut değil. Belediyeye şikayet ettiğimizde bununla ilgili sonuç alamadığımız için bunun da dava ile sonuçlanacagini düşünüyorum. Evi satıp taşınacagimiz için de bununla uğraşmanın mantıksız olduğunu düşünüyorum ama yapacak başka bir şey yok. Bu arada gerçekten çok sağ olun. Gecenin bir vakti hem koca yazıyı okumuşsunuz hem de yanıt vermişsiniz.