İnsan kendine geliyor değil mi? Üstelik orda anıların varsa bir başka güzel oluyor. Nostalji yaşatıyor insana. Bu yaz köye gitmiştim, çok başka dünyalar.

Ben genelde İlkbahar veya yazın gidiyorum ve baya kalabalık oluyor. Her köşesinde ayrı bir anım var, anlatsam roman olur herhalde Arkadaşlarla mantar toplamaya çıkardık çok güzel olurdu, dağ bayır çayır demeden dolaşırdık. Mantarı haşlama değilde sobanın üstünde pişirirdik. Zehirli mantarlara dikkat et ha

Hiç gitmedim ama sanki atalarımdan kalan bir miras gibi içimde bir doğa özlemi var. İnsanlardan ve arabalardan, şehir ve şehrin gürültüsünden uzaktaki bir alanda kendi evimi yapmak isterdim. Sabah gözlerimi açtığımda ilk olarak o evin çatısını görmeyi, kendi yaktığım ateşte bitki çayı yapmayı, o dağ manzarasına karşı kahvaltı yapmayı çok isterdim.

Biraz goygoy yapmak istedim. Bunu benim gibi yaşayanlar var mı? 7-8 yaşına kadar bir köyde yetiştiğim için böyle sanırım bu durum fakat beni benden alıyor. Mesela şuan canım ormana gidip kar içinde ateş yakıp mermer üstünde sucuk ekmek yapmak istiyor. Yani bu durum çok zevk veriyor veya ilk bahar zamanı ormana gidip mantar toplamak, avlanmak aşırı zevkli. Oyunlarda aldığım zevkin çok daha fazlasını alıyorum. Bunu küçük yaşta köyde yaşadığımdan dolayı böyle olduğunu düşünüyorum. Merak ettiğim böyle eskiden yapmayı sevdiğiniz şeyleri özlediğiniz oluyor mu?

Neden goygoy olsun? Doğayı, hayvanı, dünyayı sevmeyen bir canlıdan insan mı olur? Ben şehirden çok doğayı seviyorum, insandan çok hayvanı seviyorum. Kimse kusura bakmasın İnanmazsın belki ama çocukluktan beri hep hayalimdir, şöyle göl manzaralı ormanlı bir çiftlik.

Herkeste vardır bu doğa özlemi. Aşık Veysel boşuna mı demiş "Benim sadık yarim kara topraktır." diye.

Aslında nadir değil. Sen, ben gitsek büyük ihtimalle bulamayız ama toprak altında oluyor o mantar ve üstünde çıkan bir ottan buluyorlar. İlk silah deneyimimin videosu var ve pek hoş değil bulursam buraya yüklerim

Şehirde büyüdük belki ama doğada hele ki ormanın içinde bisikletle gezmek kadar keyiflisi yok. Bu yokuştan ne inerdim

Övünmek gibi olmasın ama iyi odun kırarım. Zaten olmazsa olmazımız, rutinimiz. Kafa boşaltmaya birebirdir ve eğlencelidir. Tavsiye ederim, tam F/P ürünü

Önceden 8-9 yaşlarında babamla birlikte mantar toplardık. O mantarları eve götürüp haşlayıp yemesi o kadar güzel oluyordu. Anlatılmaz. Cidden anlatılmaz. Bir an önce kış gelsin. Köyümü özledim

Şuan bir yanım atla git köyüne çık dağ evine diyor ama iş gibi saçma sapan problemler var. Doğadan uzaklaştıkça hayatımın daha kötü olduğunu düşünüyorum

Bizim oralarda epey mantar çeşidi olduğu için hepsinden farklı şeyler yapılıyor. Kızıl Mantar, Ayı mantarı, Domalan mantarı falan. Özellikle son mantarın ismi çok manidar. Ne alaka bende bilmiyorum

9 yaşında köyden istanbul a geldik köyümü ve güzel havasını özledim evimize yakin yerde dere geçerdi balık tutardık hava çok sıcaksa yüzerdik yaylalarında koşardım. Şimdi ise 17 yaşındayım.

Umarım yakın zamanda veya gelecekte bu isteğinizi yerine getirebilirsiniz. İnsanlar eskiden bu şekilde yaşıyordu. Bu onların normal hayatıydı. Şuan durum hiç öyle değil. Bunları yapmak bile zor artık. Çok üzücü geliyor bana