Oda arkadaşlarımın hepsi henüz gelmedi hocam.

KYK da tek kalmayı nasıl becerdin, ilk izinde git memlekete.

Benim şehrinde bilgisayar mühendisliği yok maalesef . Sadece bir özel üniversitede var. Bakalım orası da zor gibi.

Arkadaşlar Gaziantep'ten Erzurum'a geldim. Ben küçüklükten beri akrabada bile kalmayan biriyim. Aileme çok düşkünüm. Bugün beni bırakıp gittiler. Onların da ağladığını görünce içim paramparça oldu. Odama geçtiğimden beri ağlıyorum. Yardımcı olur musunuz? Çok kötü durumdayım. Odamda tekim. Konuşacak kimsem yok yalnız bırakmayın beni bu gece nasıl biter bilmiyorum.

Bekle onları kaynaşırsınız.

Nasıl gidiyor hocam.

Umarım öyle olur. Şu geceyi bir atlatabilseydim. Durduk yere ağlama hissiyatı geliyor.

Sıkma canını kitap oku bir şeyler izle.

Ki ben bu seneyi tamamlayıp direk yataygeçişe başvuracağım memleket iyidir.

Bende KYK'ya gittiğim ilk günü hatırlıyorum, kafamı yastığa koyduğum an hüngür hüngür ağlayasım geldi sonra kendime geldim toparlandım. Okumayacak olsan 1-2 yıl sonra askere gitmen gerekecek, emir altında belki de dayak yiye yiye, her türlü psikolojik baskı altında aylar geçirecektin. Hala aile özlemi duyuyorsun, hala çocuk gibi hissediyorsun ama kabul etsen de etmesen de büyüdün, roller değişmeye başlıyor. Şimdi en azından birkaç hafta dişini sıkıp duracaksın sonra memlekete gidip aileni göreceksin. Odanın boş olması bence daha iyi çünkü odaya gidip de orada gruplaşmış, önceden de o odada kalanları görsen daha iyi bir şey olmayacaktı, muhtemelen kötü eşyaları da sana kitleyecektiler. Neyse 1 ay geçmiş herhalde alışmışsındır.