Merhaba dostum, dilerim verdiğim tavsiyelerim hayatında ufak da olsa bir etki yaratır. Ben bu durumdan muzdarip bir ergendim zamanında bildiğin. Hayatım boyunca böyle gidecek zannedip sürekli bir şeylerden, monotonluktan sıkıldığımı, şikayetçi olduğumu vs. söylerdim. Daha sonra kendime saçma bir kural koydum. Eğer bir şey yapmak istiyorsam, bunun için ya hemen harekete geçecektim ya da yapmak için kendime net bir hedef tarihi verecektim. Nitekim, bu kural bende işe yaradı. Gerçekleşmesini istediğim şeyler için çalıştım, kendime günlük görevler verdim ve kendimi ödüllendirdim. Kendime bir level sistemi geliştirdim ve yaşadığım gün sayısı içerisinde 86.400 saniye olduğunu öğrenip günlük 86.4K altın ile oyuna başladığımı varsaydım. Kısacası kendimi bir oyun evreninde karakter olarak canlandırdım. Sorumluluklar yan görevler oldu. Sıkıcı ama hikayede başka kapılar açan yan görevler. Hayatımı sevmeye başladım. Yargılarımı değiştirdim, sevmiyorum dediğim her şeye yeniden bir şans verdim ve bazılarını gerçekten sevmeye başladım. Müzik okumaya karar verdim, kararlarımın arkasında durmaya çalıştım çünkü bilirsin oyunda ana görevleri terk etsen dahi hikaye içinde onu er ya da geç yapacaksın. Zaman kaybetmemek için altınlarımı iyi kullanıp görevlerimi zamanında yapmaya gayret ediyorum. Hayatındaki NPC'leri merak et ve onlarla etkileşim içerisinde olmaya devam et. Sana birbirinden farklı hikayelerle geliyorlar. En önemlisi içerisinde bulunduğun döngüden çıkmak için sana göre sıra dışı olan ne varsa merak et ve denemek için kolları sıva. Hareket etmeden hiçbir şey değişmiyor. Kendini gerçekten sev ve sınırlarını zorla. Hayatın kötü geçiyor ve haz alamıyorsan emin ol suçlusu hayatın değil çünkü misafir gittiğin bir kişinin evi kirli ise suç evde değil sahibinde deriz. Aynı mantığı hayatına uygula. Seni var olduğun için seven şeyler var, olmaya da devam edecek. Keşfe devam dostum. Olduğun yerde ayağına gelmesini bekledikçe, giden altınların olacak.

Çoğu zaman bende böyleyim. Vortioksetin kullanıyorum. Doktor yazdı. Hep uyuma isteği vardı, hala var. İlham ve enerjiye ihtiyacım var ama Dünya'daki hiçbir şey, hiçbir kimyasal bana enerji veremeyecekmiş gibi sanki. Sanki ölüye enerji içeceği içirmek gibi etkisiz.

Arkadaşlar hiçbir şey yapmaya vaktim olmuyor ya da istemiyorum. Neden bilmiyorum son zamanlarda böyle olmaya başladım. Okul 2 de başlıyor ben ilk derse girmiyorum. Genellikle parkta oturuyorum. Ondan sonra geçiyorum okula saat 17.30 da okuldan çıkıyorum antrenmana gidiyorum 9 gibi antrenman bitiyor. 10-10.30 gibi evde oluyorum ve hiçbir şey yapmadan uyuyorum. Sabah 8 gibi uyanıyorum ve yaptığım tek şey sosyal medyada gezmek oluyor. Ne dizi izleyebiliyorum ne oyun oynayabiliyorum. Aylardır sinema veya tiyatroya gitmedim. Gidesim de gelmiyor. Bu durumu yaşayanlar varsa tecrübelerini anlatabilir mi acaba? Kafayı yiyeceğim.

Her insanın hayatında zaman zaman olan şeyler monotonlaşmışsın sevdiğin bir arkadaşin var konuşmaya çalış dertleşmek iyi gelecektir.

Psikoloğa danışabilirsin.

Güzel, eğlenceli, seni güldürecek veya senin de onu güldürebileceğin yani iyi geçineceğin bir arkadaş bul. Varsa onunla takıl. Eğer arkadaşın yoksa özür dilerim. Çok klasik olacak ama spor yapabilirsin. Fiziksel sağlığın ve görünüşün iyi olursa otomatik akıl sağlığın da iyi olur. Hem spor ve beslenmeye önem verirsen gerçekten fark edeceksin ki hayatına bir düzen gelmiş.