Eskiden silip silip defter, kitap kullanırlarmış. Şimdi de böyle durumlarda şaşırmayız galiba.

Sadece Türkiye'de yaşayan insanlar cevap verirse daha iyi olur. Siz hayatınızdan memnun musunuz?

Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Hem katılıyorum, hem katılmıyorum. Şahsen benim hayatımdan memnun olmam için gerekenler 1+1 ev mükemmel bir bilgisayar, PS5 ve direksiyon seti ve şu anki Türkiye şartlarında TEK başıma 6 bine yaşardım diye düşünüyorum. İleride de büyük ihtimal böyle olacak evlenmeyi düşünmüyorum.

Age of History II bile alamıyorum memnun degilim. Son düzenleyen: Moderatör: 26 Haziran 2022

Evet. Ne kadar şu günlerim sıkıntılı geçse de nefes alabildiğim her an mutluyum. Ekonomi de bir düzelse.

Kişiye göre değişen birşey bu. Ben senin aksine insanlardan uzaklaşmak isteyen biriyim aksine.

Kendimden örnek vermek istiyorum. Bence hayat yaşamaya değer. Lise 1'deyken okulun boş olduğunu hissedip okulu açığa aldırıp çalışmaya başladım. Bu süreçte her işe girip tecrübe kazandım. Böyle böyle azimle çalışıp büyük bir şirketlerde çalışmaya başladım. Şu an grafik ve web tasarımcısım. Şu anda çalıştığım yerde ayıptır söylemesi 11250 TL maaş aliyorum. İlk yıllarda aklimin ucundan geçmezdi buraya kadar gelebileceğimi. Eskiye bakarak maddi dururum iyi ve başardığımı görünce hayatın yaşamaya değer olduğunu görüyorsun.

Hangi bölüm?

Konunun asıl amacı ekonominin ve yaşantının kötü olduğunu tekrarlamaksa evet kötü. Kendi açımdan memnunum denebilir. Türkiye'de birçok insan yaşantısından memnun değildir zaten, bunu sokağa çıktığımda çok daha iyi anlıyorum.

Hayır.

Kanka fazlası da zarar be hatta yıllar gectıkten sonra deliye dönüyorsun.

İdare.

Konunun başını görünce vazgeçtim cevap vermekten.

Hayatımdan memnunum. İktidarın yaşattıklarından memnun değilim.

Bu aralar güzel gidiyor ya.

Değilim. Her gün mültecilerin yarattığı problemleri, ekonomik sıkıntıları, sadece sözde var olan ifade özgürlüğünü, beceriksiz muhalefeti, rezalet iktidarı görmekten sıkıldım, bunlar düzelmediği ya da ben ülkeden gitmediğim sürece hayatımdan pek memnun olabileceğimi sanmıyorum.

Aynen öyle.

Hayır. Sosyal olarak daha da hayır. Sadece 4 kişilik bir aile ve 1 yakın arkadaşınız olduğunu düşünün. Arkadaş zannettiğim kişilerden bahsetmiyorum bile.

Her ne kadar kötü ekonomi ve en basit ritim oyununu kasarak oynatan bilgisayarım varken memnunum.

Bir Volvo S90'ım olup bir de yüklü param olsaydı olurdum. Tabii ki de her şey para değildir fakat bu ülke de mutlu olmak babanın arabasını kaçırıp kaza yaptıktan sonra babanın sana kızmamasından daha zordur. Yok.

Ben konuyu normal aile hayatı olarak sandım. Yoksa memnun olmak mümkün mü? Bence değil.

Yine oyundu, kitaptı, spordu diye idare ediyoruz ama kendimizi kandırıyoruz.

Öyle bir delikanlı varsa o delikanlıdan bi GTA 5 alırım.

Yalnızlıkta bir süre ne kadar dayanılabilirki? Kafa dağıtacak dertleşecek ortam olmadan paranın ne anla mı?

Ailen yobaz, katı, ve yasaklayıcıysa senin karakterin nasıl olabilir? Psikolojik sorunların olabilir OKB, anksiyete, şizofreni gibi ya da dış görünüşün kötüdür hayatın kötü etkilenir. Kız arkadaşın olmaz. Parayla birçoğunu çözersin estetik falan ama daha bir sürü etken var saydıklarım sadece birkaçı. Ayrıca saydıklarım çok para istemiyor asgari maaşla bile 4-5 aya yapabilirsin saydıklarımı.

İdare eder, memnun olduğum kadar memnun olmadığım da birçok konu var.

Saydıklarınızın hepsi para ile gerçekleşecek hayaller ne konuda katılmıyorsunuz?

25 yaşında boş boş dolanıyorum. Sorarlarsa iş beğenmiyoruz. Evet beğenmiyorum. Geçen gün biri geldi şurada iş var git çalış boş boş yatma dediler, gidip baktım. Bir tane çay bahçesi garson arıyorlarmış. Sabah 9 akşam 9 asgari ücret. Niye beğeneyim. Yanlış anlaşılmasın bu sektörde binlerce vatandaş ekmek yiyor garsonluğa lafım yok. Ama bende 12 saat asgari ücrete garsonluk yapmak için üniversite bitirmedim sonuçta. Önümüzde KPSS var oturup ona çalışalım dedik. Kitaplar almış başını gitmiş. Kitap alamıyoruz ki. Eskiden kitap alamadığımızda üniversitelerin oradaki kırtasiyelere gider kitabın fotokopisini çektirirdik. Şimdi kitaptan daha pahalıya geliyor A4 kağıdına tonere zam geldi diyor adamlar. Korsanını bile alamıyoruz.

Hayatımdan memnunum gene şuan ki durumumuza göre rahatça geçiniyoruz ama Türkiye'nin halinden memnun değilim kendi işimide aldığım için pek sorun olmuyor ama umarım düzelmeye başlarız.

Yalnızlıkta iyidir. Bütün gün TikTok, Instagram da vs. dolaşan hayatında hiç kitap okumamış dakikada 1 birbirlerine küfür eden arkadaş çevresi yerine yalnız takılmak daha güzel bence.

Şu aralar güzel gidiyor hayatım, Allah'a şükürler olsun

Memnun musunuz derken yani maddi bir sorun yok ama psikolojim çökmüş vaziyyetde dışlanmak, arkadaşımın olmaması falan kos koca dünyada yapa yalnızım.

Eh işte. Başkasına muhtaç olmadığım sürece idare eder. Hayırlısıyla askerlik sonrası işe gireyim ondan sonra evlenebilirsem evlenerim belki. Onun haricinde beklentim yok zaten gelecek kaygısı da taşımıyorum zaten.

Tamamen aynı fikirdeyiz.

Katılıyorum. İnsan bir şekilde uğraş bulabiliyor kendi kendine ama tabi bunun için gerekli bir şey var.

Hayatım idare ederde ekonomik olarak bakacaksak şu anlık hiçbir şey batmıyor ve gayet iyi.

Klasik TR genci modundayım geleceğimi şekillendiremiyorum beni mahveden şey de bu oluyor...

Başka bir şey iste.

Hayattan memnun olabilmek için tek olması gereken şey; Para, ötesi yalandır.

LGS'den sonra iyice çöktüm

Konuya ekonomik olarak değilde sahip olduğum manevi değerler olarak bakarsak gayet memnunum.

Evet. Genel olarak hayatımdan ve yaşantımdan mutluyum. Ancak ekonomik açıdan gerçekten hiç mutlu değilim.

İdare eder denilebilir. Şu an sadece iş arıyorum.

Kesinlikle.

Vayy be sokağa cıkmak ne kadar havaliiii, şahsen ben cıkamıyorum, travma vs. Vs.

Ne istersem tam tersi oluyor ya da istediğim şeyi elde edince elimden başka bir şey kaybediyorum. Sanki hayatta belirli bir slot sayımız var ve sanki ben o slotları doldurmuşum gibi.

Ailede bana karşı maddi manevi kısıtlama ve bu yüzden evden ayrılma isteğimin günden güne artması bununda üstüne çok yetenekli uzun adamı ekleyince benim akıl sağlığım yok oldu zaten gelecek kaygısı yaşadığımı yazmama gerek bile yok böyle bir hayatı yaşamaya değer mi?

Tabii ki memnunum.