Bu adamla ilgili bir konu içinde bana sormuşlardı hakkında ne düşünüyorsun diye. Sanırım o zaman tanımadığım için bir şey demedim. Fakat köprünün altından su fazlaca geçti ve sabit fikirli bir insan olmadığım için bu adam hakkında yeni bir düşüncem oldu. Anladığım kadarıyla Twitch üstünden değişik hareketler yapıp para kazanan ve kazandığı parayla spor yapmaya çalışan utangaç fakat biraz bu işi zorunluluk gibi yapan biri yüzü yayınlarına nazaran asık gibi.

Oğuz şaşinin Half-Life 2 videolarını izlemişliğim var ve izlerken çok eğlendim şahsen çok iyi konuşuyor.

Kendi mi gördüm sanki bende okulda bayağı insanlarla konuşabiliyorum ama dışarıda çok sesiz oluyorum konuşmak istiyorum ama konuşamıyorum bir insana karşı çok zor açılıyorum.

Video'da anlattığı şeylerin neredeyse tamamı benim içinde geçerli.

Düşünüyorum.

Oğuz abim 3 üniversite bitirmiş. Aslında bu adamın ailesi zengin. Yayından pek para kaldırmıyor. Ailesinden para geldiği için bir işte çalışma gereği duymuyor. Bütün gün evde bu yüzden.

Hepinizin yaşadığı şeyleri bir bakıma ben de yaşadım arkadaşlar. 22 yaşımdayım şu an ve halen nadiren de olsa tek başıma dışarıda yemek yiyemem mesela, her zaman bir yere arkadaşımı falan çağırırım. Tek başıma işlerimi yapamam. Hep yakın bir arkadaşıma "hadi sen de gelsene" falan derim. Gelmezse muhtemelen o işi yapmam bile. Ancak bu bence dediği gibi kalıtsal bir şey değil çünkü zaman zaman geçtiği de oluyor. Lise zamanı çok prestijli bir yerde stajyerlik yaptım ve her öğle yemeğinde yemeğimi tek başıma yedim. Utanma, daralma sıkıntım hiçbir zaman olmadı çünkü her zaman onu yapabileceğimi ve yapmak zorunda olduğumu biliyordum. Hayatıma baktığımda özellikle sosyal olduğum anlara, her zaman mecbur kaldığım veya onu devamlı hale getirdiğimde sosyalleştiğimi görüyorum. Sizlere de bunu tavsiye ederim. Ne için utandığınızı, neden yapamadığınızı bulmanız ve onun üstüne gitmeniz gerekiyor. Dışarıda tek başına yemek yemeye utanıyorsan, üstüne gideceksin kıpkırmızı olsan dahi oturup yiyeceksin bu yemeği. Emin olun bu dünyada hiçbir şey kendi kendine geçmiyor. Konfor alanından çıktığınız vakit o sosyallikte bünyeye geliyor zaten. Olay konfor alanını terk etmekte ve bunu sürekliliğe bağlamakta yatıyor. Bu kadar olumsuz düşünmeyin, özellikle Oğuz Sasi'nin dediği gibi her zaman öyle olacağını da sanmayın. Düzeltmeye çalışın, yeni şeyler deneyin. Düzeltilmeyecek şey yoktur emin olun. Hatta kendimden ilginç bir taktik vereyim. Siyasete girmek istemiyorum ancak çok utandığım anlarda falan kendi kendime ülkenin %60'ı bla bla partiye oy veriyor, o tiplerden mi utanacağım diyorum ve ciddi şekilde utancım, sosyal kaygım epey azalıyor. Hatta TikTok gibi ortamlara bakarsanız, cidden yaşadığımız ülkede bizim gibi düşünen insanların sayısının çok az olduğunun farkına varabilirsiniz. Ne kadar saçma salak insanlar var etrafınızda farkında değilsiniz. Onlar bizim gibi düşünemediği için aslında o kadar malca hareketler yapıyorlar. Emin olun, biraz da bir şeyleri düşünmemek, takmamak gerekiyor. Kız konusunu falan da takmayın gerçekten, olacağı varsa oluyor. 10 üzerinden 3-4 tipim vardır. Çirkin değilim ancak yakışıklı hiç değilim. 4 yıllık bir ilişkim var ve ben hiç açılmadım. Son düzenleyen: Moderatör: 25 Temmuz 2022

Problemlerinizin üstesinden gelemeyeceğinizi hissediyorsanız profesyonel destek alın. Hayat, gerçeklikle uyuşmayan, gelip geçici olmayan kaygılarla yaşanmaz.

Arkadaşlar selam bugün sizle bir konu tartışmak istiyorum. Oğuz sasi hakkında, Twitch yayınlarında olsun YT yayınlarında olsun hep garip grup hareketler yapan, bizi güldüren, gerçekten samimiyetini içtenlikle hissettiğim parlak bir adam. Yayınlarında ara sıra yalnızlıktan konuşuyor ara sıra varoluşumuz hakkında konuşuyor. Hakikaten iyi dinlerseniz çok da mantıklı konuşuyor. Tamam kamera karşısında değişik hareketleri var ama bu ayıbı değil, ve kimse geri zekalı demiyor çünkü herkes böyle hareketler evinde yapmıştır adam yaptıklarından rahat. Rahat da olsun... Geçen bir videosuna denk geldim aşağıya koyduğum videoyu izledikten sonra aşağıdaki yazılarımı okuyun. 1 dakikalık video zaten. Link: Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et Evet arkadaşlar burada yalnızlığından vesaire bahsediyor, ailesinden de sanki ümidini kesmiş, ve anksiteye probleminin olduğunu söylüyor. Anksiyete sanırım bende de var, size şöyle söyleyeyim. Sosyalleşmeyi sevmem, asosyalleşmeyi de sevmem. Evin dışına çıktığım zaman hafifte olsa ürperme hissi geliyor. İnsanlardan umudumu kesmişim, okul arkadaşlarıyla sosyalleşmeyi asla sevmem. Okul içinde sosyalleşirim o ayrı tabii... Genellikle kaygı çok oluyor. Sasinin de dediği gibi, hiçbir zaman bir awmnin üst katında yemek yiyemem, nedenini bilmiyorum ama insanlardan utanıyorum arkadaşlar. Okul arkadaşlarıyla dışarı çıkmam ve çıkarsam eziyet gibi gelir. Daha doğrusu arkadaşlara bir garezim yok, tamamen okul ile alakalı. Kaygı problemi olanların çoğu geçmişte bir travma olay veya unutulmayan bir kötü anı yaşanmıştır bence. 17 yaşına gireceğim. Aslında sevgili yapmaktan çok çekinirim. Yani tamam öyle 7/24 PC başında oturan sivilceli çubuk Ali olarak düşünmeyin, o kadar da asosyal değilim. Sporla da aram iyi, vücut dengem iyi, sağlığım iyi çok şükür. Sevgili yapmaktan neden çekiniyorum bilmiyorum. Aslında yapmak istemiyorum arkadaşlar zaten boş beleş işler. Bu güne kadar yapmadım üniversite de ciddi bir ilişkim olmayana kadar yapmam. Mesela atıyorum alya diye bir kızı sevdim, ona açılamam içimden hep şöyle düşünürüm, boktan hayatına bu kızı da mı sokacaksın? Ya ben gerçekten aşık olmadım ya da cidden bu işler bana gelmiyor. Yarı asosyal bir insanla nasıl çıkıp eğlenebilir ki değil mi? Yüz hattım gayet yerinde, aynaya karşı barışığım, kendimi iyi bulurum, bazen normal. Herkes gibi. Geçen yılki olay beni bayağı derinden sarstı. Okula sınıfça ilk buluşmamız herkesin ve 1-2 hafta kaynaştık hemen erkekler kızlar sınıfça. Fakat ters giden bir şeyler olmuş. Sınıfımızdan bir kız benimle kafayı bozmuş, kendimi ondan uzak tutmaya çalıştım. Hayatımda bu kadar nefret edebilirim yani karşı cinsten bu kadar. Zaten bana gelmiyor bu ergen muhabbetleri. Kıza beni rahat bırak sülük gibisin falan filan yazdım ki uzak dursun artık. Kızında sınıfta grubu var ve bana düşman kesildiler. Kendimi bir yokluğun ortasında buldum. Bu sene sınıfımı değiştireceğim ve önüme bakacağım. Oğuz Sasi'yi o kadar iyi anlıyorum ki, insanlar bana göre değil. Çoğu ortamda farklıyım çok şükür halimden anlayan abim, ablam ve ailem var. Fena bir öz güven kaybım var. Eniştem de bayağı destek oluyor, eski e-sporculardan dır kendisi. Hayatı gerçekten yaşamış biri kendisi. Üniversite zamanlarında çalışırken çok pastaneden atılmış, çok kafeden haksız yere atmışlar öğrenci zamanlarında. O bana ciddi anlamda destek oluyor. Kendisi 29 yaşında. 2 sene sonra YKS sınavım var, siyasi işler değişirse sınav sistemi değişir diye bir taraftan umutluyum. Hedefim subaylık Allah'ın izniyle bir an önce okul ızdırabından eziyetinden kurtulup iş hayatına atılmak. Belki gerçek aşkımı bulup evlenmişimdir de. Okuldan nefret ediyorum arkadaşlar. 3 ay tatilin hiç bitmemesini istiyorum. Neden istemediğim insanlarla aynı ortamda olmak zorundayım ki? Oğuz Sasi topluma alışamadığını ve hayatımın büyük kısmında da böyle olacağını söylüyor. Yalana gerek yok ama bende öyle hissediyorum. Belki büyürsem algılarım değişir. Oğuz Sasi tek olmanın da güzel bir şey olmadığını ara sıra söyler yayınlarında. Evin her şeyinde ben sorumluyum. Çamaşırı ben asıyorum, yemeği ben yapıyorum ve bu zor diyor. Kamera karşısında çok rahat bir adam fakat dışarıda aynı şeyleri yapsa, ya da yapsa demeyelim aynı şeyleri konuşsa utancından yerin dibine girecek bir adamım diyor. Neyse arkadaşlar kafanızı gerçekten acayip şişirdim, oğuz sasiyi anlatıp bir yandan da derdimi dökeyim dedim. İyi geceler. Allaya emanet olun. Son düzenleyen: Moderatör: 24 Temmuz 2022

Aslında tam tersi, yanlızlıktan sıkıldığım için yayın yapıyorum lafını her zaman vurguluyor. Sanırım normal geliri olan birisi.