Evet, memur olmadan ekonomi yürümez ama konuda anlatılmak istenen ülkemizdeki memurluk dışındaki mesleklere başarısızlık olarak bakılması. Herkes okuyup memur, doktor, mühendis vs. olursa ve bunlar dışındakiler başarısız, işe yaramaz, aptal muamelesi görünce ne olacak? Kim risk alacak, kim ülkeyi geliştirecek, kim yeni şeyler deneyecek, kim bir şeyler üretecek? İyi memur, aldığı emire iyi itaat edendir. Memura kim emir verecek? Bu durumun en iyi örneği ülkemiz.

Ben zaten sizin dediğiniz ve anlatmaya çalıştığınız şeylerin farkındayım uzun zamandır. Demeye çalıştığım şeyi siz anlamamışsınız asıl. Bazı insanlar özeldir ve misyonları vardır. Herkes bu misyonları gerçekleştirebiliyor olsaydı dünya bugün olduğu gibi olmazdı diyorum sadece. Memur olmak alt sınıf olmak değildir. Ya da normal bir maaş ile çalışmak standart bir insan olmak değildir. Kimisinin kapasitesi olmasına rağmen sadece standart bir hayat yaşamak istediği için öyle yaşar. Kimisi de daha fazlasını ister ve atılımda bulunur. Asıl benden size tavsiye bir şeyleri "standart vatandaş" kalıbı altında görmektense her şeyin bir nedeni ve yeri olduğunu iyi anlamanız.

Nedense böyle motivasyon konuşmaları, konuları bana artık absürt ve komik geliyor. Sizin dediğiniz hesap ile herkes bir şekilde kendini aşsa, bir atılımda bulunsa, dünyayı veya çevresini değiştirmeye kalksa, şuanki içinde bulunduğumuz sistem çöker. Herkes girişimci, yönetici, idealist veya insanlığı ya da dünyayı değiştirecek kapasitede birisi olamaz. Herkesin yapmaktan hoşlandığı ya da hoşlanmasa bile yapmak zorunda olduğu işler var. Birisi memur olur, diğeri girişimci olur. Zaten emin olun herkes kabuğunu bir şekilde kırıp da olabileceği en yüksek kişi olduğu zaman bu konuştuğumuz konunun bile önemi kalmıyor. Nadir olan şey değerlidir. Herkes başarılı ve nadir olmaya kalkarsa o da normalleşir. Hepimiz bir çarkın parçasıyız. Hepimiz bir dişlinin birer farklı kısmıyız. Aynı olmaya kalkarsak o dişli bozulur. Katılmıyorum bu tarz konulara. Riski herkes alamaz, herkes aldığı taktirde bir anlamı olmaz. Risk, risklikten çıkar.

Gerçekten öyle hocam. Küçüklükten beri aileden geliyor bu dar hedef olayı. Bi baltaya sap olamamış yaşı olan insanların çocuklara böyle "çalış adam ol" yada "ekmek parası kazan" gibi şeyleri anlattıkça düşmeye devam edeceğiz. Ekmek parası kazan ne demek ya? Babam bile böyle dese kızıyorum. Ne kadar saçma düşünce? Maaş kazanılır da bunu ekmek yada adamlığa bağlamak bir yere götürmez. IQ farkı işte. Gerçekten akıllı bir insanın ağzından böyle kendini küçük düşürücü sözler çıkmaz, çıkamaz.

Evet ülkemiz girişimcilere ve hakeden insanlara destek konusunda örnek bir yer değil. Fakat şuan isimlerini ezbere bildiğimiz çok başarılı insanların arkasında her zaman bir devlet gücü mü vardı? Bazı şeyler sadece çabalayarak ve inanarak oluyor. Başarmak isteyen illa ki başarıyor. Örneğin Apple'ı kuran Steve Jobs Apple'dan kovulurken vazgeçseydi yine bunları konuşmuyor olurduk. Her şey destek, ülke, ortam değil. Ülkeler bu konuda bir etken ama sonuca varmak için kesin bir çıkış kapısı değil bence.

Diğer ülkelerde defalarca risk alıp başarısız olabilirsin, ancak Türkiye'de olamazsın. Bizde ticari girişimin sonucu başarısız olman karşılığında gördüğün muamele vatana ihanet gibi bir hal alıyor. Maddi ve manevi ikinci bir fırsat sana bir daha genellikle sunulmuyor, hatalarından ders almana izin verilmiyor. Ailelerimiz kendi alamadıkları eğitimi bize aldırarak kendilerini tatmin etmeye çalışıyor. Ben İTÜ'yü kazandığımda ailem övüne övüne bitiremedi. Daha sonra ailemin sağlık sorunları sebebi ile hazırlık sınavlarına çalışmak yerine 4 ay ameliyatlı babama baktığım ve dükkandaki tüm işin yükünü 1 yıl sırtıma alarak proficiency sınavını veremediğim ve Deu'ya geçmek zorunda kaldığım için başarısız ilan edildim. Şimdide bu senin son şansın diyorlar, oysaki benim halihazırda tekniker ve teknisyen diplomam var ve asla mühendis olmak istemedim.

Ülkenin yarısının hedefi memur olup sabah 9 akşam 5 çalışmak olduğu sürece bu ülkeden ne Tesla çıkar, ne de Elon Musk. Ne Amazon çıkar, ne de Jeff Bezos. Kimsenin böyle olmasına gerek yok ama herkesin bu kadar basit hayallerinin olması, ülkenin geleceği ve vizyonu için berbat bir durum yaratıyor.

@Jira hocamın da dediği gibi insanların hayalleri çok basit. Elbette saygı duyuyorum hayallerine ama başkalarının hayallerine bakıp dalga geçiyorlar. O zaman bir koymak istiyorum suratlarına. Adama diyorum ki "giyilebilir jet suit yapacağım şöyle şöyle olacak" fizik kurallarını ihlal eden bir şey bile değil adam gelmiş bana "y n başını yaparsın" diyor. Açıkladığım halde nasıl olacağını adam bunu diyor. Parasal olarak çok emek isteyen bir şey evet ama bunları sayma diyorum hala aynısını diyor.

Bu ülkede katma değer katacak yüksek cirolu bir iş yaparsan ilk önce gelip mafya çöker. Fabrikalara, restorantlara ve esnaflara çöküp talan ediyorlar. Köfteci yusufa bile se at p ker çökmeye çalışmıştı. Bu ülkede elon musk ayarında iş yapmaya kalksan derin devletle başın belaya girer. Bu ünlü isimlerin çıktığı ülkedeki adalet sistemine ve işleyişe bakmak lazım önce. Bu ülkenin gelişememe sebebi insanların tembel olması değil. Çok farklı politik sebepler var. Son zamanlarda Kemal Sunal filmleri izliyorum ve bakıyorum da 50 yılda bu ülkede hiç bir şey değişmemiş, değişmeyecek de.

Çoğu kişi risk almadan, konfor alanından çıkmadan geleceğini "garanti iş" ile pekiştirme derdinde. En iyisi çoban olalım dağda çürüyelim.

Size tavsiyem bir şeyleri boş bulmayı bırakıp anlattığım gibi anlam çıkarmaya bakın.

Yazıyı beğendim güzel bir öğreti olmuş fakat hayat böyle. Sen memur olursun moton yaşarsın diğeri girişimci olur batar çıkar. Hepsi döngünün bir parçası. Herkeste bahsettiğin imkanlar olmuyor. SAbah kalktığında, aynaya baktığında elinde 3-5 liradan fazla olmayan biri karnını doyurmaktan, bu hayattan en kolay şekilde kurtulmaktan başka bir şey düşünemez. Risk almak insanın doğasında yoktur. Risk alanlar ise nadir olanlardır, farklı duygularla dünyaya gelmiş kişiler olur genelde.

İlk iPhone modeli 3 gün önce 15. yaşını kutladı. Çoğumuzun aklına telefon satın almak geldi değil mi? Aslında gelişmek için risk almanın, pasif düşünenlerden uzak durmanın dersini vermeye çalışıyor bu olay bize. Hayatımdaki tanıdığım insanların %98'lik kısmı hiçbir şekilde risk sevmiyor. %99'luk kısmı geleceğini üniversite diplomasında sanıyor. Hiçbiri doğru değil. Elon Musk'ın kitabını okurken gerçekten çektiği zorlukları, arkasından vurulmalarını, başarısız denemelerin aslında gerçek başarıdan daha değerli olduğunu ve aslında ders çıkarmanın başarıdan daha kazançlı durum olduğunu anladım. Ben nedense 2 ve 3. derecen ailemden çok farklı düşünüyorum. Sanki bizimkilere ait değilmişim gibi. Çoğu insan sıradan bir hayat yaşayıp emekli olmak istiyor. 1-2 tane sevdiğim abilerim harici yurtdışına açılıp kendini geliştirmek isteyeni tanıyamadım. Bu TR zayıfladığı için yurtdışına gitmek değil; farklı kültürleri görmek, konfor alanından çıkıp kendini geliştirmek gibi şeyler. Gelişmek istiyorsanız kendiniz ile rekabet edin. Sabah uyandığınızda aynaya baktığınızda gördüğünüz kişi sizin düşmanınız. Gün bitip yatağa yattığınızda, o aynaya bakarkenki anınızdan daha gelişmişseniz, rakibinizi bir kez daha yenmişsinizdir. İnsanlar dar düşünüp, erken pes ediyor. Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Bu yazdığımı yada yazılmış olan bu tür şeyleri Dünya nüfusunun %10'dan fazlası bile görmüyordur. Ben da insanlar o 10'luk dilime girmesinin ne kadar önemli olduğunu anlattım. Siz 90'lık dilimde kalıp standart vatandaş olmak istiyorsanız sizi tutamam tabii.