Yani zevklerin varsa elbet okulda paylaşabileceğin kişiler vardır. Ama zaten destek alıyorsan, doktor bir şeyler diyordur. Buradakilerden ne umuyorsun ki?

Çevrende düzgün insan varsa bataklıktan çıkarsın, çöp insanlar varsa daha fazla batarsın. Etrafında düzgün insanlar yoksa düzgün insan bulana kadar asosyal kal.

Klişe bir cevap vermek istemezdim ama mecbur hissettim. Eğer ağır bir depresyon veya kayıplar yaşamadıysan psikolojini düzeltmek için ilaçlara yönelmen doğru değil. Düşünce gücüyle, beynin aktif kullanılmasıyla ve sabretmeyle birçok şey çözülebilir. Almış olduğun ilaçlar da bu asosyalliğini tetikliyor olma potansiyeli taşıyor. - Diğer bir yandan günümüzde sosyallik maalesef internet alemine kaydı malum sebeplerden ötürü. Arkadaşın varsa beraber çekirdek çitlemek, top oynamak, yürümek, dertleşmek vb. aktiviteler önerebilirim naçizane. Ek olarak bilgisayarın varsa kaldırabileceği kaliteli oyunları sırayla oynamak, birkaç aylık hedefler belirleyip görev tamamlanınca kendine ödül alma hakkının olması gibi olayları da kovalayabilirsin. - Nasıl bir aile yapın, düşüncen ve ekonomik durumun olduğunu bilmiyorum. Belirttiğim şeyler insanı mutlu etmesi en olası şeyler bana göre. Amaçsızlık ve ümitsizlik de insanı yiyip bitiren en önemli düşmanlar.

16 yaşındayım. Yıllardır sosyal hayatım, hiçbirşeyim olmadı. 20 25 yaşında birtakım arkadaşlarım yaşamadan sadece görerek de hayatı tecrübe edebilirsin diyorlar. Dokunmadan hissetmek gibi geliyor bana da ancak galiba doğru gibi. Yani o kadar asosyal insan görüyorum, kimi olgun oluyor kimisi çocuksu ama olgun nitelikli olanları da oluyor. Sizce ne yapmalıyım? Bu yaşta... Psikolojik tedavi alıyorum ama alıştım ilaç kullanmaya. Ama yine de kötüyüm sosyalleşmediğim için. Bana ne gibi bir katkısı olur çevremde insan olmasının? Son düzenleyen: Moderatör: 21 Nisan 2023