Çocukken her şey daha kolay, masumdu sanki. Büyüdükçe hayatın kahpe yüzünü görüyorsun.

Şair ne demiş ; "Dün dündür, bugün bugündür. Dolu dolu yaşadım gümbür gümbür." Şaka bir yana hayatın zorluklarını akıl kesmeye başladıkça eskiye özleminin olması çok doğal. Geçmişte güzel hatıraları olmuş çoğu insan için bu böyledir. Her işte olduğu gibi bunda da abartmamak lazım. Hayat akıyor ve zaman kısa.

Eski günleri hatırlamak güzeldir ancak mutlu günlere pek takılma hatalarına bakıp onları düzeltmeye çalış.

Şu anki yaşamından memnun değilsen ve önceden daha güzeldi diye benim gibi içten içten söyleniyor isen gayet normal durum gibi bence.2015-2016

Bana da hep gelecekte yaşıyormuşum gibi geliyor. Sanki hiçbir şey yokmuş gibi ve bir süre sonra olmayacak gibi. Ya da sanki şu an olanlar değil de başka şeyler varmış gibi. Geçmişi özlemek ise beni kızdırır midemi bulandırır. Bencillikten başka birşey değilmiş gibi bence; geçmişi ya da eski dostların hatırlayıp düşünmek.

İnsan bazen keşke hayatımda 1 kereliğinede olsa geriye gidebilme hakkım olsa diyor. ;(

Günde zibilyon kere düşündüğüm konudur. Sık sık nostalji yapmışlığım da vardır. Bunu daha da ileri götürüp zırıl zırıl ağlamışlığım da vardır. İnsanın geçmişi özlememesine hiçbir engel yok, eğer geçmişi karanlık değilse.

Sadece güzel hatıraları hatırladğınız için böyle düşünüyorsunuz. Şuanı düşünürseniz geleceğe göre geçmişte yaşıyoruz. Yani gelecekte özlem duyacağınız zamanları. Peki neden şimdi tadını çıkara çıkara yaşa mıyorsunuz?

Doksanlarda çocuk olmak bambaşka bir şeydi. Özlememek elde mi

Büyüdükçe sorumluluk artar, anksiyete başlar. Toplumun tabularını iliklerinde hissetmeye başlarsın, yıllarını verdiğin dinini sorgularsın, itibarını düşünürsün. Küçükken bunların hiçbiri yoktu ve güne başlayınca derdimiz havanın güzel olmasıydı. İşte bu yüzden geçmişi özlüyoruz. Geçmişi özlememiz demek çaresizlik içinde olduğumuzun göstergesidir. Maddiyata ulaşınca işte o zaman carpe diem.

Sizi bilmem ama yakın çevremden gördüğüm; 94'lü nesilde -ben de dahil- had safhada olan durumdur.

Hayattan zevk falan almıyorum hiçbir şeyden eğlenmiyorum keşke istediğim geçmişe istediğim kadar dönebilsem

Geçmişte yaşaya yaşaya bir de bakmışsın bugünü yaşayacak halin kalmamış. Bence her gününü güzel geçirmeye bak ve anı yaşa

Sanki bugünde değil, geçmişte yaşıyorum. Bugüne bir türlü gelemiyorum, olmuyor. Adı üstünde "geçmiş" ama genel olarak baktığımda iyiydi be. Hızlı mı geçti zaman ne?