Kendini durdurmayı dene. Düşünürken arkadan bırakma isteği gelsede sen dalıyorsun ve çıkamıyorsun.

Bende ise acaba şu gün şöyle olsaydı düşüncesi var

Bunun bir çözümü yok. Sadece yapabileceğimiz buna alışmaktır. Hayatın kanunu böyle. Eskiler hiçbir zaman tekrar etmeyecek gelecekteki yaşayacaklarımız şeylerde şimdiki zamanla aynı olmayacaktır. Evet eski anıları gözümüzde canlandırmak güzel lakin yolumuza bakmalıyız. Yoksa gelecekte bu zamanı çok özleyeceğiz.

Herkes yaşar normal bir şey ama geçmişe kafa yormamaya çalış bende de aynısı oluyor ama artık düşünmüyorum. Sadece başka şeylere odaklanmaya çalış.

Ergenlik döneminin başında veya ortasında böyle şeyler normal. Bazen bir konuyu o kadar çok kafana takacaksın ki, elin ayağın titreyecek.

İşte sorunda orada. Kendimi bir kere girdim mi kaybediyorum ve içinden çıkamıyorum.

Aman hocam ben aklımdan atmaya çalışıyorum. Daha beter edeceksiniz

Böyle hisseden çok var hocam bende az çok böyleyim ama yapılabilecek tek şey şu ana odaklanmak ve olabildiğince anı yaşamaya çalışmak değmez bu kadar takmaya.

Hocam özlediğin insan ile olan güzel anılarınızı düşünün ve düşünürken şu şarkıyı açın lütfen. Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Evet, ömür kısa. 5 günlük dünya lafı maalesef doğru. Bence önemli olan bu 5 günlük dünyada mutlu olabileceğimiz kadar mutlu olmak, sevmek-sevilmek, yeni yerler görmek yani bu hayat kısa da olsa bu hayatı yaşamak lazım. Geçen zamanlar içinde üzülmemeliyiz, önümüze bakmalıyız. Sizin de değiniz gibi o günler bir daha geri gelmeyecek. Ve bu hayat da bu denli kısaysa o halde niçin arkamıza bakıp da üzülelim ki?

Bende de aynı durum var. Büyüdükçe zaman hızlanıyor. Eski güzel, dertsiz, tasasız olduğumuz zamanlara dönmek istiyorum.

Tabii ki de amaçlarım var ve bunlar doğrultusunda çalışıyorum ancak ne zaman bu durum aklıma girse çıkmıyor. Hani çıksa bile bir 10 dakika çıkar 1 saat sürer. Ondan sonra aynı döngü gibi düşünün.

"Unuttum denemez ama etkisi azaldı."

Evet oluyor. Eskiden hiçbirimizin hiç bir derdi tasası yoktu. Kaygılarımız yoktu sadece keyfimize bakıyorduk. Biz büyüdük o güzel anılarımızdaki insanlarda büyüdü herkes kendi yoluna gitti. Şimdi sokakta görünce selam bile vermiyorum. Çünkü her şey zamanında güzeldi. Şimdi kendine gel ve önüne bak evet eskiyi yad etmek güzeldir ama bu kadar çok düşünmen seni çok depresif yapar.

Merhaba. Öncelikle yazım bazılarınızı sıkabilir. Bazılarınızın ilgisini çekmeyebilir ama illaki okuyanlarınız olacaktır. Son zamanlarda zamanın nasıl geçtiğini anlayamıyorum. Daha dün gibi izlediğim maç, gittiğim yer, eğlendiğim vakit sanki dün gibi yaşanmışken aradan 5-6 yıl geçmiş görüyorum. Artık sanki hiçbir şey eskisi değilmiş gibi hissediyorum ve çocukluğumu daha çok özlüyor hale geliyorum. Halende bu zamanın hızlı geçmesi günden güne beni daha da sıkıntıya sokuyor. Yanımdaki kişilerin büyümesi veyahut yaşlanması ve bir daha eskiye dönemeyeceğimiz ve o eski anıları yaşayamayacağımız beni psikolojik olarak yıpratmaya başladı. Ben de biliyorum o vakitler bir daha geri dönmeyecek ama elimden hiçbir şey gelmiyor. İnanın bu duygu günden güne daha çok artarak daha. Çok üzüntüye sebep oluyor. Sanki gün geçtikçe her şey daha kötü oluyor. Artık ne yapacağımı bilmiyorum. Gerçekten çok kötü bir durum. Belki aranızda benim gibi düşünenler ve bu durumda olanlar vardır ama hiçbir şey fayda etmiyor. Yeni yerlerde gezsem, günlük rutinleri de değiştirsem spora da odaklansam, hiçbir şey fayda etmiyor. Ne zamanın yavaş geçmesini sağlayabiliyorum ne de o içimde ki özlemi dindirebiliyorum... Aranızda az da olsa bir tavsiye vereniniz olursa çok sevinirim. Veya yaşayanlarınız oluyor mu? Okuduğunuz için teşekkür ediyorum. Son düzenleyen: Moderatör: 31 Ekim 2022

Hayata atılmaya başlamanın sonuçları bunlar. Büyümekle beraber yaşantı karmaşıklaşmaya başladıkça bazı şeyler göz ardı oluyor ve onları özlüyorsun. Yani en azından ben böyle yorumluyorum.

Benim de sıkça hissettiğim bir duygu. 3 gündür yatmadan önce kitap okuyayım dedim, okurken aniden eski anılar aklıma geliyor. Kaybettiğim sevdiklerim aklıma geliyor. Ağladım bile bir keresinde. O an kendini neşelendirmek lazım. Ne kadar istemesen de çıkamasan da içinden bir anda ayılmak lazım.

İşte sorunda orda. Böyle şarkılar vs. daha çok kötü yapıyor. O yüzden şarkı dinlemeyi falanda çok sevmem.

Hocam aslında bazı şeyler gerçekten unutuluyor. Atıyorum bir kız olur veya başka eften püften konular olur ama şu aralar bu konuyu o kadar çok kafamı takıyorum ki... Bu aklımdan çıkmıyor. Bazısına göre de bu konu bir aşık olduğu kişi için geçerli oluyor.

Yaşyan biri olarak matematik fizik ıtabı falan çözmek lazım yoksa zaman akıp gidiyor keşke gitmese bir şey yapmıyorum bakıyorum 2 saat geçmiş ve hayal kurmayı düşünmeyi yaptıklarımı yorumlamayı çok seven biriyim 2 saat ayakta boş boş odada turluyorum düşüncelerle sanıyorum 5 dakika 30 dakika geçmiş ama 2 saat falan geçiyor garip keşke keşke ve keşke hayatımda keşke dediğim nadir anlardan bir tanesi.

Hayatınız anlamı yok gibi. Yani siz niçin yasıyorsunuz bu hayatı bir hedefiniz var mı? Eğer varsa bu hedefe ne kadar bağlısınız. İnsanın bu hayatta elde etmek istediği bir amaç yoksa bu onu piskolojik olarak kötü etkiler. Bence bunu kendi kendinize bir düşünün.

Hocam yani her zaman da takılan bir şey değil ama olur olmadık yerde kafama takılınca uzun süre çıkmıyor. Kafamın içinde döndükçe daha da hızlanıyor. Bu sefer daha da eskiye gidiyorum.

Bu şarkının ayrı bir havası var, durup dururken ağlayacak raddeye getiriyor insanı.

Bu durumu etkileyen bayağı bir durum var ama İstanbul'dan örnek vereyim. 1-mülteci (esenyurt'un %40'ı net mültecidir) 2- boş arazilerin tamamına binalar yapılması. 3- gitgide azalan yeşillik. 4- teknoloji. Eski mahallenize ve şimdiki mahallenize bakın farkı görürsünüz.