Bende bir dönem bu bahsettiğin şeyleri yaşıyordum. Kendimi geliştirerek başladım işe. Sonra kendime değer verdiğim için etrafımda olan insanlar da arttı haliyle. Kasma bu kadar. Tanışmak istersen mesaj yazabilirsin.

Ben teşekkür ederim size yardımcı olabildiysem ne mutlu bana.

Yarın bir kızla tanıştığında, bir iş başvurusuna gittiğinde heyecandan titremek istemiyorsan, elinin ayağına dolaşmasını istemiyorsan bir şekilde o odadan kendini çıkaracaksın. Böyle amaçların yoksa da amaçsız bir şekilde ev, okul, PC şekilde hayatını idame ettirebilirsin. Sosyallesmenin en başında tanımadığın insanlarla konuşma vardir. En basitinden esnafa selam vermen bile sana fayda sağlar. Bir iş bulup çalışsan daha iyi acilirsin.

Bir şey diyeceğim fakat abartmadan uygula. Bazen kendin olduğun için arkadaşların olmayabilir biraz değişmen de gerekebilir. Esprili, cana yakın, sempatik biri olmaya çalış. Bu arada kaçıncı sınıfsın ne güzel derslerim iyi diyorsun ama sınav notlarına göre mi iyi derse katılmana göre mi iyi önemli olan bu. Kendimden örnek vereyim. 8. sınıftan 9. sınıfa geçiş benim için en zor dönem olmuştur çünkü 8. sınıfım rüya gibi geçiyordu esprili ve hocalar tarafından sevilen biriydim, sevgilim vardı, arkadaş çevrem çok genişti, 8. sınıfta dersler kolaydı her şeyi dalgasına yaşıyordum hiçbir problemim de yoktu ve aşırı rahattım. 9. sınıfta kimseyi tanımıyorum kimse esprilerimden anlamıyor ve kimseye kanım ısınmıyordu çok gergindim hatta sıramda otururken bile kaskatı kesiliyordum. Bir ara hasta olmuştum sırf öksürmemek için kendimi kasıyordum o kadar yıkıkdım sana öyle diyim yani. Yavaş yavaş sosyalleşmeye başladım. 1 adım atıyordum karşılığını alıyorudum devam ediyordum ortam zaten kendi kendine oluşmaya başlıyor. Şuanda 10. sınıfdayım tüm okula beni göstersen aa bu çocuk şu şu değil mi falan diye konuşurlar ayrıca 9. sınıfda boyum çok kısaydı ve dalga geçiliyordum bunlara da takma şimdi boy falan gelip geçici şuan 166 oldum mesala ortalama bir boy. Sana tavsiyem kendini başkaları yüzünden üzme bu hatayı ben yaptım sen yapma. Burda verilen tavsiyeler sihir yada büyü gibi hemen sana etki etmez olay sende bitiyor kararında bir özgüven ve biraz sıcakkanlılık ile arkadaş bulman çok kolay. Büyük ihtimalle bu mesajdan uyarı alacağım uykuluyum hata yapma ihtimalım %80.

Klasik asosyallik daha doğrusu sosyallik işini becerememe. Tavsiyem roman hikaye araştırma gibi konularda kitap okumaya başla. Günlük 20 sayfa okusan bile yeter. Spora başla. İster ağırlık antrenmanı ister basketbol. Yeter ki birisi olsun. Cep telefonun varsa bir iki küçük mercek alıp parklarda çiçekleri çekerek insanlar içinde rahat takılabilirisin. Bende senin gibiydim. Durumunu anlayabiliyorum. olaya sadece manita açısından bakma. O zaman işler daha rahat olacak. Ve en önemlisi vazgeçmeyi anla. Kendinle zaman geçirmeyi öğren. İstersen psikiyatriste de gidebilirsin. İlaç tedavisine başlayacaktır.

Teşekkürler değerli yorumun için, dediğin gibi yapmaya çalışacağım.

Hayat bazı şeyleri takmak için çok kısa mutlu olmanın birçok yolu var, fakat bir yol çizmeden bodoslama gitmek için çok uzun aman dikkat et

Kitap senin sosyal becerilerini geliştirmez. Kitap kurdu olup da, halen sosyal beceriye sahip olamamaktan asosyal yaşayan insanların yazılarını okumuştum. Ben onların yalancısıyım. Özgüvenini ve sosyal ilişkilere alışıklığını arttırman gerek. Verilen öneriler zaten hep bu şekildedir. Eğer olmuyorsa da zorlamaya gerek yok bence.

Lisede, üniversitede çevresi dolu dolu olan bir insandım. Eğlendim, yedim, içtim, gezdim, tozdum. Aklına gelebilecek her şeyi yaşadım, her ortama girip çıktım. Keşlerle, alkoliklerle bir arada oldum hep. İkinci Üniversiteme başladığımda hızlı geçen son 5-6 yıldan çok bunalmıştım ve kabuğuma çekilme kararı aldım. İkinci üniversitemden kemik bir arkadaşım grubum kaldı, dışında kalanlarla görüşmeyi bıraktım. Bir de Knight Online' dan tanıştığım samimi dostum var. Şu sıralar tek yaptığım sabah işe gidip akşam eve gelip bilgisayar başında vakit geçirmek ve hafta sonları kız arkadaşımla buluşmak. Dışarıdan şaşalı gözüken, eğlenen tayfa herkese tabi ki çekici geliyor ancak içerisinde bulunduğunda gerçeklikten uzak sahte hayatlar yaşayan insanlarla dolu. Artık her şey maddi yaşantılara dayalı. Eski arkadaşlarımla evde buluşup hala kola-çekirdek yapabiliyoruz 30 yaşımıza merdiven dayamamıza rağmen. Az ama gerçek arkadaşlıklar edinmelisin, kadınların olduğu arkadaş gruplarından her zaman uzak durmalısın ve en önemlisi ne kadar çevren olursa olsun yalnız kalmanın tadını bulamayacaksın Bu yüzden sosyalleşmek için çabalama, içine sinen bir yer olduğunda zaten seni içine çekecektir.

Teşekkür ederim iyi geceler.

CSB sezdim.

Seni dışlamaları iyice bir çığır açmış. Bana en son bunu 6. sınıfta karşılık gelmiştim. Sınıfta benle beraber 7 erkek vardı 6 arkadaş beni dışladı ben onlar ile arkadaşlığımı kestim. Yan sınıf ile arkadaşlık kurdum. Bazen iyi dostuk kendi sınıfında değildir şuna bak 6. sınıfta aralarına alan yan sınıftan 4 kişi ile hala görüşüyoruz. Ben fazla ortamı sevmem eski sınıfındakiler sürekli beni çağırıyor ama 13 kişi oldukları için ben tercih etmiyorum. Bence yan sınıflar ile bağ kurmaya çalış insan zaten kendi sınıfını sevmez iyi anlaştığı bir arkadaşı olmayınca. Bu dışlayan insanların sana yolu düşerse ama yardımcı olma, doğruya doğru serte sert,.

Sık dişini üniversiteye geçince arkadaş ortamının kralını buluyorsun inan bana. Bende senin gibiydim okuldan eve gelince değil evden çıkmak odamdan mutfağa gitmeye üşeniyordum. Şimdi her akşam kahvede okey oynayıp yaşlı amcalara hesap kitliyoruz.

Burada olduğuna göre asosyal olamazsın. Çünkü burası Technopat Sosyal.

Öncelikle şöyle başlamak istiyorum. Eskiden insanları biriktirmek bir sanattı ama şuan bence insanlardan kacabilmek bir sanat oldu. Benim tek samimi iki arkadaşım var Biri abim diğeri ise benden 10 yaş büyük olan oyunda tanıştığımız ama samimi olduğumuz ve şuan ufaka çaplı kendi aramızda ikinci el ve sıfır sistemler kuruyoruz kendisiyle. Bi hedefin yokmuş bı biraz kötü bi hedef belirle ve o hedef için çabala bu sayede edindiğin arkadaşlıkların seni hedefine taşıyabilecek yada seninle benzer hedefleri olan insanlar olacaktır. Emin ol herkez senin gördüğün kadar mutlu değil 1 olanı 3 anlatıp anlattıklarına senden önce inanan insanlarla dolu çevremiz. O yüzden kıskanmana hiç gerek yok içlerine girince anlıcaksın zaten ne olduklarını. Hayat dönen bir kısır döngü şuan sosyalleşmek istiyosun zincirlerini kırmak istiyosun ama zicirlerini krııp çok cevre edinince derdin de artıcak kendi derdini kımseye anlatamazken onların da dertlerini dinlemek zorunda kalıcaksın ve sonra canın sıkılacak ve tekrar insanlardan kaçmaya başlıcaksın. Bu evrede insanları çözmüş olacaksın tecruben artıcak bu da seni ileride insanlarla daha muhabbetin başında iken az cok neyin ne olduğunu anlamanı sağlıyacak. Tavsiyem kendini kasma ama çokta boşlama bi hedef belirle ve hedeflerine emin adımlar at zaten hedefine giderken sana yol gösterebilecek sana arkadaşlık yapabilecek insanlar bulacaksın. Şuan bir hedefin yok oyun oynamıyorsun sürekli ders calışmak adamı zaten sıkıyor zaman öldürmek için çevre edinme o çevreden zaten hayır gelmez burda detaylı yazmaya kalksam satırlar sığmaz herkezin hayat tecrubesi hayata bakış açısı ve hayatın ona sundukları farklı o yüzden kısa ve öz genel tavsiye : Hedef - Zaman - Sabır - Azim Ve Başarı Bunları yapabilirsen zaten güzel bir çevre standart bir hayatı yakalarsın iyi forumlar.

Çevrenin fazla olması iyi değil bence. Az çevre az dert. Tabikide kendi kafa denginde ara sıra gezebileceğin arkadaşların olmalı ama fazlasını takma bile.

Bazı insanlar yapısı gereği böyledir, bu bir kusur veya eksiklik asla değildir. Olay tamamen farklı insan gruplarına dahil olmak ve kendini "Olmak istediğin kişi" gibi tanıtmak. Bu rol yapmak veya iki yüzlülük değildir; dünyaya bir defa geliyorsun ve iyi vakit geçirmek istiyorsun hepsi bu.

Teşekkürler yorumun için, 10. sınıfa gidiyorum, derslere katılımım var notlarımda genel olarak iyi, boyum 1.85 onda bir problemem yok, dediklerini dikkate alıcağım

Şekil olarak kitap okursan tabi bir işe yaramaz. Başka bir forumda okumuştum. Çocuk instagramdan kitapları takip ediyor, arkadaş istekleri alıyor derken buluşma ayarlanıyor... Hobilerin hiçbirisi size arkadaş kazandırmaz. Bunu hiç bir şey yapamaz. Ancak kendiniz gibi olduğunu gördüğünüz kişilerle daha kolay iletişime geçip en azından ilk sohbet konusunu ortak hobinizden açabilirsiniz.

Evet bıktım artık, asosyallikten. Kendimi açıp anlatabileceğim sadece 1-2 arkadaşım var. Onların dışında arkadaş diyebileceğim kimsem yok. Topluluğa çıkma korkum yok fakat dışarı çıkıp arkadaşlarımla vakit geçiremiyorum çünkü yoklar. Dahil olduğum bir arkadaş çevresi yok. Derslerim iyi fakat umutsuzum. Bir hedefim yok. Okulda dışlandığım zamanlar oluyor. Hayattan bir beklentim yok. Fiziksel görünüşüm de çok iyi değil zaten. Oyun oynayamıyorum kendimi grafik ve teknolojiye verdim. Önceden böyle bir problemim yoktu fakat dersleri takmamaya başladım bu sene. Discord'tan birkaç tane arkadaşım vardı fakat bilgisayarım zaten kötü olduğu için onlarla vakit geçiremiyorum. Bazen her şey üstüme geliyormuş gibi hissediyorum. Sanki bu hayatta hiçbir vasıfım yokmuş gibi. Diğer insanlara karşı sürekli gülüyorum fakat içten içe yanıyorum. Arkadaşlarıyla eğlenip zaman geçiren insanları görünce çok kıskanıyorum. Var mıdır bu problemime bir çözüm? Ne yapmam gerekiyor? Düşünceleriniz çok önemli, teşekkürler. Dosya Ekleri photo-1473830394358-91588751b241. jpg 41,9 KB · Görüntüleme: 132 Son düzenleyen: Moderatör: 20 Kasım 2019

İlerde yüzünü güldürecek şeyler ders notların değil anılarındır... Tabii derslerini boş verme Bir işe gir part time veya sosyal ortamlarda takıl spor kulüpleri, konserler, sinema, tiyatro