O kadar gaza getirdin ki balkondan atlayasım geldi

Dünya'ya ne için geldiğini hatırla.

Okumak ve yetersizlik Eğer okumak istiyorsan 1-2 yıl gibi bir süreç içerisinde istediğin bir bölüm hakkında derslerine düzenli olarak çalışıp, gayet yüksek puanlar elde edebilirsin. Genelde de bir kısım öyle yapıyor ve başarılı da oluyorlar. Başarısız olanına henüz denk gelmedim. Sıfırdan başlamak Bundan 3 ya da 4 sene sonra, cebinde 50 TL para ile kendini başka bir şehirde yalnız başına bulabilirsin. Hepimiz bazı şeylere sıfırdan başladık ve başlamak zorundayız. Aksi halde hayatımızı nasıl ilerletelim ki? Mecburen işin ucundan biz de tutmalıyız. Yoksa ruhen çok daha kötü noktalara da gelebileceğimize inanıyorum. Zaten biz insanlar bir şeylerle uğraştıkça, geliştikçe daha iyi hissedebiliriz. Okula tekmeyi basmak ve meslek öğrenmek Çalışmak deyince aklına para kazanmak kadar, meslek öğrenmek de gelmeli. Bir yerde garson olmak ile pasta imalatı işine girmek ya da berber olmak bir değil. Dediğim gibi şu an ortalama 17 yaşındaysan bir ya da iki sene tabiri caizse "hayvan gibi" çalışıp, istediğin bölüme girmek imkansız bir şey değil. Ya okumayı seçersin ya da ustalaşıp, belki de ileride kendi dükkanını da açacağın bir mesleğe dahil olursun. Gelişim ve zevklerimiz İster okul oku, istersen de işe gir ama her durumda da yabancı dil öğrenmeye çalış derim. Gün içerisinde yarım saatini ya da bir saatini ayır ama yine de başar. Bu senin için her zaman artı olur. Benim verebileceğim en önemli tavsiyelerden birisi de bu. Fakat bir yandan da yine yapmaktan zevk aldığın uğraşlara, yani hobilerine dönebilirsin. Kendini tamamen bir noktaya uyarlamaya çalışma. Yine arada bir kafanı dağıtmaya çalış. Bunun bir tek dozu önemli. Pişmanlığımız Ben de büyük pişmanlıklara imza attım ama olana da ölene de çare yok. Senin derdin kendini daha iyi hissetmek ve yükselmek olmalı. Geçmişteki hatalarını sürekli düşünürsen kendini de kötü hissetmeye devam edersin. Kendine de, başkasına da iyilik yapmaya çalış ki, daha huzurlu olasın. Zaten bu tür şeyleri atlatmanın başka bir yolu var mı, bilemem. Fakat kötülük denilen şeyi de iyilik kapatır. Ara sıra birilerine faydamızın dokunması lazım. Neye ilgimiz var? Bunu ben de bilmiyordum ve şu anda da kısmen bilmiyorum. Neyden zevk aldığını, neye yeteneğin olduğunu bir şekilde test edebilmen, kendini keşfedebilmen lazım. Ben bunu, yani hocamın dediğini yaparak sürekli elemeler yaptım. En sonunda da 4-5 tane şık bıraktım. Bir süre sonra ise birini seçeceğim. Aslında üç soru ve üç cevap var. Başarısız mı olduk? Evet. Peki başarılı olabilir miyiz? Evet. Nasıl? Bağlı kaldığımız hayallerimiz ve disiplinin getirdiği çalışma hissi ile onları gerçekleştirerek. Artık kritik bir yaşa geldik ve çoğumuzun çocukluğundaki gibi her zaman yeme, içme, yatma lüksüne sahip değiliz. Bizlerin de kayda değer uğraşları olması gerekli. Ne yapmak istediğini, kafandan hangi fikirlerin geçtiğini, hangi noktaya yoğunlaşacağını bizlere anlat, biz de elimizden geldiğince fikir vermeye çalışalım. Belki bu şekilde kendini daha iyi hissedebilirsin.

Kafanı boşaltman lazım senin. Gir bir el LOL at kendine gelirsin.

Çok kötü bunalimdayim arkadaşlar. Önceden yaptığım çoğu hatayi, o zamanki kafa yapımı hatırladıkça kendime kızıyorum. Liseyi birakip acik liseye gecmem, kendimi cok ustun gormem... Bunlari hatirladikca kendimi tuhaf hissediyorum şu ergenlik keşke bir an önce bitse de kurtulsam.. Yasitlarim üniversite hayali kuruyor ben ise tüm gün boş boş geçmişi düşünüyorum. Bu durumdan nasıl kurtulurum? PC'yi bıraktım her şeye 0'dan başlasam ne meslek yapacağım bilmiyorum gerçekten çok kotuyum. Son düzenleyen: Moderatör: 2 Şubat 2019

Sınavlara tekrar girip kalan eğitim hayatına devam edebilirsin. Ha eğitim hayatı çok mu önemli Türkiye gibi bir ülkede bu ayrı tartışılır

Büyüyünce geçer.

Mesleğin iyisi kötüsü olmaz. Az çok para kazanacağın bir iş bul. Bir yandan da okul işleriyle ilgilen. Üniversite bitirmek artık bir kıstas değil. Sanayideki oto tamircide çalışan çıraklar çoğu üniversite mezunundan daha çok para kazanıyor. Kişisel anlamda kendimi geliştiremedim diye üzülüyorsan kişisel gelişimin zamanı ve sınırı yok her an kendine bir şeyler katabilirsin. O yüzden üzülmek yerine harekete geç!

Calisin, calisin, calisin. Ne kadar zaman kaybedersen o kadar kötü oluyor. Ben üniversite yüzünden iş hayatına geç atıldım. Şimdi keşke okumasaydim da iş hayatına atilsaymisim, diyorum. Bu dedigim benim gibi tabela universitelerinde zaman kaybedenler için. Alaninin en iyisi olan bir şeyler kazandiginiz üniversiteler için değil.