Estağfurullah. Anlatmak iyidir. Öbür türlü içinizde birikir. Ve küçük bir olaysa bile gitgide büyür. Yardımcı olabildiysem ne mutlu bana

İyi ki sen yalnız kalmışsın

Sizin adınıza doğru bir karar vermesini başka insanlardan beklemeyin. Biz bu olayın içerisinde doğrudan bulunmadığımız için isabetli bir karar veremeyebiliriz. Sadece gözlemleyebiliriz. Size eskiyi tercih et diyenlere yenilerle de mutluyum diyorsunuz. Eskilerin ana kuzusu olduğunu söylüyorsunuz. Ama yenilerle iken kendinizi ispatlama gereği duyuyorsunuz. Karışık bir durum size ben olsaydım ne yapardımı söyleyemem söylene de fazla itibar etmeyin derim çünkü o siz değil. Sizi siz bizden daha iyi bilirsiniz. Ama bence hangi ortamı seçerseniz seçin kimseye kendinizi ispatlamayın. Sadece aynadakine odaklanın ve aynaya baktığınız kişi görmek istediğiniz kişi mi ona bakın. Onun dışında umarım doğru yolu bulursunuz ona bir yorum yapamayacağım.

Yok sanırım dediğimi yanlış anladınız. Tabiki hiçbirisine ihtiyacım yok çok şükür ancak tek başına hayat yaşanmaz.

Bunu diyen birinin "Sosyal" adı altında bir forumda olması oldukça ironik.

İşte görüyorsunuz ya hocam ben de çok düşünürüm ve düşüncelerimi aktaracak yer ararım dışarıda bunları aktarmaya utanırım ama bu forum sağ olsun rahat rahat her şeyi aynen sizin yaptığınız gibi yazabiliyorum.

Size ne oluyor?

Hocam sanki biraz sert cikistiniz gibi. sosyalleşmeden hayat olmaz ki.

Hocam oturmayın evde illa daha çok arkadaşınız olur dermanı olmayan dert yoktur akışına bırakın bir de bakmışsınız ki mutlu olmuşsunuz. Mesela siz sıkıntınızı bir türlü anlatamıyorsunuzya bende dermanını anlatamıyorum insan hiçbir içinde yaşadığı şeyi dışarıya mükemmel bir şekilde dökemez. Sabahın gecesi olduğu gibi gecenin de bir sabahı vardır sadece bazen bu gece biraz uzun ve zorlu sürer bu zamanda yardıma ihtiyaç duyarsınız ama ben size buradan yardım edemem kafa dengi bir arkadaş bulmaktır tek çare ama dediğim gibi ileride geçer.

Kanka olmuyor öyle alfa havalarına falan girince hiçbir şey olmuyor hayatın bir anlamı olmuyor köpek değil arkadaş sahiplenmek lazım olayı yanlış anlamayın.

Mümkünse arkadaşın olmasın ihtiyacında olmasın.

Bir kere daha okudum dediklerini daha çok sosyalleşmeye çalış tedirgin olma insanların seni mükemmel görmesine gerek yok onları aklında daha düşük seviyelere çek. onların da birçok kusuru olduğunu unutma onlarda insan sen de insansın.

Eskiler daha iyi. Eskilere takıl.

Teşekkür ederim. Aslında bu konuyu sormam ne kadar yanlış onu fark ettim ancak kafamı o kadar uzun süredir kurcalıyordu ki anlatamam. İlla ki bir yerlere kusmam gerekiyordu.

Kardeşim takılacağın birkaç arakadaşın olsun fazla kalabalık iyi değil.

Sen niye atlıyorsun? Nereden kanka oluyoruz? Nedir bu gereksiz samimiyet? Neyse, insan gibi cevap vereyim sana. Şahsen insanlara ihtiyacım olmadığı için arkadaşlık mevzularına girmiyorum. Yalnızlık sultanlıktır, kafan rahat oluyor hiç yoksa.

Bende de aynısı oluyor.

Sen bence bir karar zaten verdin ve seni destekleyecek insan arıyorsun sadece. Hmm diyeceksin çoğunlukta böyle dediyse tamamdır. Eğer yanlış isem düzeltiniz. Eğer değilsem destekçi aramayınız. Buna ihtiyacınız yok. Rahat hissedeceğiniz şekil hangisiyse öyle yapın

Anlamıyor musun zevk alıyor onlarla birlikte olmaktan ama ilk başta utanıyor kendini rahatsız hissediyor.

Ama hocam dediğim gibi sonradan alışıyorum ve zevk alıyorum onların yanında olmaktan.

Sana rahatsızlık verenlerden uzak dur olsun bitsin.

Teşekkür ederim öneriniz için 5 yıldir süren gecedeyim hocam ya 18 oldum hala geçmedi şu lanet duygular.

Kendi keyfiniz en büyük destekçiniz olacaktır. Size her gün maruz kalmak zorunda olan kişi sizsiniz. Aynaya bakarken asık değil mutlu bir yüz görmeyi tercih edersiniz sanıyorum.

Yaşayanlar bilir arkadaşlar gerçekten cok kötü bir durum.

Hocam teşhisinde bence haklısın zaten psikoloğa görünmeyi düşünüyorum zaten. Ancak ne yeterli zamanım var ne de param var şu an. acikcasi kendimi bildim bileli hep boyleyimdir sosyal bir insan miyim değil miyim bilmiyorum. Hani genelde insanlar bir grupta olur ya, ben kendimi hiçbir gruba sokamiyorum ne bazıları kadar nerd bir insanimdir ne de sosyal bir insanimdir. Düzgün sabit bir kişiliğin de olmuyor zaten ergenliğe girdikten sonra bu iş daha da kötü hale geldi bir günüm bir gunumu tutmuyor yani. Bu durumdan şikayetçiyim ama hangi durum olduğunu tarif edemiyorum bile sadece anlık öfke patlamaları geliyor.

Genelde yeni tanışınca veya bazı eskiden tanıdığım arkadaşlarımın yanında oluyor bu olay. Kendimi sürekli rahatsız hissediyorum ve sürekli uzaklaşmak istiyorum. Ayrıca benimle dalga gecilince sürekli kendimi savunmak zorunda gibi hissediyorum. Ama diğer samimi olarak nitelendirdigim arkadaşlarımın yanında olmuyor bu olay. Ama garip olan şu ki 1 1 buçuk saat sonra alışıyorum ve ben de o ortama yani rahatsız olduğum ortama dahil olabiliyorum. Fakat o ortamdan bir sebeple uzaklaşıyorum uzun bir süre ve bu döngü sürekli ama sürekli devam ediyor. Eski arkadaşlarımın yanında huzurlu ve güvende hissediyorum ama hiç heyecanlı ve mutlu değilim yani heyecan verici şeyler yapmıyorlar. Hangi arkadaş grubu ile arkadaş olmaya devam etmeliyim sizce? Biliyorum çok kişisel bir soru ancak bu soru kafamı çok uzun süredir kurcalıyor Technopat.

Evet ama iki türlü de mutlu oluyorum bu yüzden karar vermem bu kadar zor. Eski arkadaşlarım daha çok ana kuzusu diye tabir edilen tiplerden ki ben de biraz oyleyimdir. Ve onlarla takılınca kendimi ispatlamaya çalışmıyorum ama bu sefer de kendimi gelistirmem için sebep olmuyor. Diğer arkadaş grubum ise daha cesur daha özgüvenli ve daha oturmasını kalkmasını bilen tipler. Ve onlarlayken gerçekten mutlu oluyorum ama bazen de çok rahatsız oluyorum.

15 yaşında hayat kazığı yediğini sanıp yalnızlığı öven, tüm gün oyun başından kalkmayan bir ergenden sert sözler.

Hocam bir de sıkıntınızı burada paylaştığınıza göre içine kapanık birisiniz. Burada paylaşmak belki size daha cazip geldi ama eminim bir arkadaşınızla paylaşırsanız içinizi dökerseniz daha da rahatlarsınız siz fark etmeden kısa bir süre içinde gider zaten.

Teşekkür ederim yorumunuz için. Sanırım destekçi arıyorum eski arkadaşlarımı tamamen terk etmek için.

O zaman söyle onlar senden uzak dursunlar.

Okuyamıyorum zaten. Yazım kurallarından bi' habersin.

Bal gibi de oluyor. Senin insanlara ihtiyacın olmasın, tam aksine insanların sana ihtiyacı olsun.

Yağlarım eridi. Eyvallah.

Celallendim bir anda

Lafın gelişi kanka dedim ne kölemi dememi istiyorsun ve samimiyet falanda yok ortada eğer sallamak için okuyacaksan bence hiç okuma yazdıklarımı zaten doğru düzgün iletişim kuramıyorsun insanlar ile bu yüzden yanlızlığı sevdiğin belli.

Hocam zaten çok da geniş bir arkadaş çevrem yok maalesef. Olan arkadaşlarım da hala 13 yaş kafasindalar ve gerçek sorunlara çare olamayacak kadar acizler açıkçası o yüzden son çare olarak buraya danıştım. Onlardan bazen yemin ediyorum öyle nefret ediyorum ki anlatsam roman olur. Ancak başka kimsem yok dışarı rahatça çıkıp oturabilecehim. Evde de oturmak istemiyorum.

Hiçbiriyle. Arkadaşlık kadar saçma bir kavram yok şu hayatta. Kendi yaşamını ve hayatını arkadaşlarına endekslemene gerek yok.