2008 oncesi. Hem bebektim hem de markette 50 TL'lik alisveris yapip eve boyum kadar 3-4 posetle geliyorduk. Simdi 50TL ile girince donunu da istiyorlar. Su donemde yasayip olmemeyi dileyen insanlar bayagi garibime geliyor benim. Bu kadar agir yasam kosullari altinda yasam surdurmek acayip zor.

Ben en çok arkadaşlarla okulu kırıp yağmurda çamurda internet kafeye gittiğimiz dönemleri özlüyorum.

2-3 yıl önce. Sınavlarım 80 in üstünde, Beşiktaş'ın efsane kadrosu var. Eski bilgisayardan arkadaşlarım ile CS:S oynuyorum. Her gün boş boş oturuyorum.

Sokağa çıkıp mahalleden arkadaşlar ile boş arsada top oynadığımız zamanlar.

Mutlu olduğum çocuk olduğum gelecek kaygısı olmayan anı yaşayan o küçük halime dönmek isterdim her şey güzeldi o günlerde.

Hayatımın henüz en mutlu dönemini yaşamadım. O gün THY Akademi'den mezun olduğum gündür. İnşallah, göreceğiz.

2008'de ben lisedeydim. Kendimi yaşlı hissettim şuan. Lise döneminden güzeli yok. İyi bir üniversitede okudum ama lisedeki ortamımı hala özlüyorum. Lisedeki arkadaşlar anın kıymetini bilsin. Yoksa giden, geri gelmiyor.

Ben şu virüs döneminden kurtulmayı bekliyorum.

3-4 sene öncesi. Lise zamanları. Hiç bir derdimiz yok. Bütün gün gırgır şamata, çıkışta da döner-ps yapardık.

Onu gördüğüm an...

2002 - 2003 yılları da güzeldi. Türkiye Dünya Kupası üçüncüsü oldu. Sertab Erener Eurovision birincisi oldu.

Hiç aklımdan çıkmıyor ki... Her an aklıma geçmişten rastgele anılar geliyor. Halbuki o anı yaşarken mutlu olduğumun farkında değilmişim. Sonradan o anlar aklıma gelince "aslında mutluymuşum" diyorum. En kötüsü de bu işte.

12 yaş ve öncesi.

Günümün tamamını bilgisayarla geçirdiğim zamanlardı galiba.

2013'e kadar her şey güzeldi benim için.

2014-2015 neden mi? Galatasaray Şampiyon oldu. Windows 10 çıktı. Gözlük takmaya başladım. Ve en önemlisi Dolar düşüktü.

Anlaşılan herkes benim gibi sorumlulukların az olduğu zamanlara özlem duyuyor.

Hafızlığımı bitirdiğim gün. Keşke her gün bana o gün gibi gelse.

Çoğunluk lise zamanları diyor, bizim lise zamanımız da coronaya denk geldi.

Üniversite. 23 yaşındayım. 4 sene üniversite okudum. O 4 senede bulduğum mutluluğu huzuru diğer 19 yılda bulamadım. Öğretmenler çok cana yakındı. Bazı günler sabah 8 - 11 ders programı olurdu öğlen biterdi. Okuldan çıkıp cafelere giderdik. Kaleye çıkardık. Eğlence mekanlarına giderdik. O günlere geri dönmek için her şeyimi veririm.

Benim de okulum bitti. Aslında son dönemim fakat virüs yüzünden kötü şekilde bitti.

Ortaokul zamanım, yani bundan 1 yıl önce. Şu an çok mutsuzum.

Şöyle bir geriye dönüp baktığınız zaman, stres, hayat kaygısı yıpratıyor mu sizi? Şu günlerime dönseydim ya da şu dönem başkaydı dediğiniz bir döneminiz oldu mu? Ben lise zamanlarımı çok özlüyorum nedense. Derler ya lise başkadır diye hakikaten doğruymuş.

Gecmise değilde geleceğe bakıyorum. 17.09.2020 mutluluktan uçuşa geçtiğim tarih olacak.

Bizim okulda uzaktan eğitime döndü. Pazartesi online sınav var. Umarım zorlamazlar öğrencileri.

Bundan bir yıl öncesi, 2019. Oyundan başka derdim yok. Bugün ise her gün ders derdi var. Ama seneye de geçen sene gibi olacağım. Şu sınavımı bir atlatayım.