Böyleleri zor bulunur dünyada mahalledeki kedi ve köpeklerde bizi kovalasın anca.

Okuduktan sonra filmini izlersin üşenmek ne kelime

Köpeğin heykelini mermi yapmak için alıp eritmişlerdi sanırım öyle hatırlıyorum.

Filmi de çok güzel. İnsana dokunuyor yani.

Bazılarına '' aman öyle deme, hayvanlara hakaret olur'' dediğimiz olay bu işte. Eşine, dostuna, Haçiko kadar kaç tana sağlam insan dostunuz var? Biraz düşündüm, aklıma gelmedi öylesi.

Aynen izlenmesi gereken bir film gibi izleyeceğim bu akşam.

Okumaya üşendim birisi anlatabilir mi?

Akita beslemeyen anlayamaz, zamanında hem erkek hem de dişi 2 tane akita inu yetiştirdim. Tabi o zamanlar köpek yetiştirmede çok acemiydim ama benim akitalar gibisini bu ülkede görmedim. Köpeklerim ölünce çok üzülmüştüm. İsteyenler buradan bakabilir fotoğraflarına. Maki_48 - Petarkadaş

Şimdi adamın bir köpeği varmış adı haçiko'muş bu köpek adamla beraber metroya gidiyormuş köpek adamı saati saatinde bekliyormuş bir gün adam geri gelmemiş kalp krizi geçirmiş ölmüş ama köpek hala beklemiş 9 yıl beklemiş ve oda ölmüş.

Sahibim belki gelir diye beklemiş.

Tüm köpekler sahiplerine karşı sevgi besler. Haçikoya özel bir durum değil sahibinin mezarını kazan, başından ayrılmayan bir sürü örnek verebiliriz.

Bunun filmi de vardı.

Filmini izlemiştim. çok iyiydi ve gerçek bir hikaye olması daha da önem kazandırıyor.

Böyle köpeğim olsa metroda bırakmam yanımda dolaştırırım her zaman

Teşekkür ederim beni büyük bir zahmetten kurtardın Vay be 9 yıl hiç üşümemiş mi o hayvan? Ne yapmış orda 9 sene?

Haçiko (10 Kasim 1923 – 8 Mart 1935) Odate'de doğdu. 1924 yılında Tokyo Üniversitesi'nde görev yapan Japon profesör Dr. Hidesabura Ueno, küçük bir köpek yavrusu edindi. Profesör Ueno, köpeğine Japoncada "sekiz tane" anlamına gelen Haçiko adını koydu. Safkan akita cinsi beyaz bir erkek olan Haçiko, her sabah üniversiteye gitmek için evden metroya yürüyen sahibine eşlik etti. Metronun dış kapısına kadar getirdiği sahibini uğurladıktan sonra da eve döndü. Çok geçmeden bir akşam üniversite dönüşünde metronun çıkışında Haçiko'yu kendisini beklerken gördü profesör ve çok şaşırdı. Bu akıllı köpek sahibinin eve dönüş saatlerini hesaplayarak ve aynı yolu kullanacağını düşünerek metronun önüne gitmişti. Ondan sonraki bir yıl boyunca, Haçiko her sabah sahibini metroya kadar götürdü, her akşam iş çıkışında da metronun önünde karşıladı. Hiç saatini şaşırmadı. Ama bir akşam metrodan çıkmadı profesör. Haçiko gözleri metronun kapısında gece boyunca bekledi. Bir sonraki akşam yine yoktu profesör. Üçüncü akşam metrodan yine çıkmadı. Üniversite'de kalp krizi geçirip ölmüştü profesör... Haçiko her akşam ''sahibim metrodan gelecek'' diye inatla bekledi. Haftalar, aylar boyunca her akşam Tokyo metrosunun Shibuya istasyonu'nun kapısına gitti. Haçiko tam 9 yıl boyunca sahibinin gelmesini bekledi. 11 yaşındayken metronun kapısında öldü. Kaynak: Hachikō - Vikipedi

9 yıl mı...? Vay be!