Neden geçmişi düşünüyor musunuz sorusu sorulunca herkes ekonomiden bahsediyor yeter artık gına geldi. Tamam doğru ekonomi kötü işsizlik var her şey var ama bu ekonomi 11-12 yaşındaki çocukların düşüneceği şeyler değil bırakın aileniz düşünsün yaşamınıza bakın ileride sizde düşünürsünüz.

Sende o zaman kimseye kırıcı bir söz söyleme vicdanın rahat olsun

Ben pazartesi birşeylerle uğraşırken kendi kendime cuma bu halimi hatırlayacağım diye düşünüyorum cuma geldiğinde pazartesi böyle demiştim diye hatırlıyorum ve sürekli bu bu şekilde devam ediyor artık bende takıntı oldu

Müziğin duygulara etkisi çok büyük. Bazıları özlem bazıları öfkeyle sarar vücudu.

Yalnız değilsin dostum bende de takıntı hastalığı var hatta bu yüzden pisikolojim bozuldu birçok sıkıntılar çektim.

Normal birinden 10 kat fazla düşünürüm, zamanında psikoloğa gitmeseydim sırf bu yüzden şizofren olmuştum büyük ihtimalle.

İstemesem bile beynim zorla düşünür. Kendisini o derin sulara atar durur.

Kuşlar da uçuyor zaten deyip susalım mı? Ülkenin durumu çok açık. Kimse ekonomi yüzünden eğlenemiyor, istediklerini alamıyor. Ne konuşmamızı bekliyorsun? Dün kaç kere uçan martı gördüğümüzü mü anlatalım? Dediğiniz yaşlarda ki bir çocuğun aklı başı yerinde ise zaten dediklerinizi konuşacak.

Evet düşünürüm, birine kırıcı bir söz söylediğimde veya söylediğimi sandığımda kafama çok takıyorum.

Düşünürüm. Keşke böyle yapsaydım ya da yapmasaydım dediğim çok şey var ama geçti bir kere.

İyi akşamlar sevgili sosyal üyeleri nedense saat geç olunca bir geçmişi düşünüyorum mesela ilkokul arkadaşlarımla yaşadığım o mükemmel anları sizde geceleri geçmişi düşünüyor musunuz?

Bazende kırıcı olmayan şeyler desem bile kafama takıyorum, acaba alındı mı vs. diye.

Her zaman müzik açar, reddedildiğim anı düşünür ve o kişi ile hayaller kurardım. Görüyorum ki yanlış yapıyormuşum. Artık bir şeyleri yoluna koymanın vakti geldi.

Daha 2-3 ay öncesini bile düşünür hale geldik. Zira fakirleştik, umutsuzlaştık, hayallerimiz daha da hayal hale geldi.

Bu dünyadaki tek amacınız bir şeyler alıp satmak mı?

Daha geçmişte 80'e üzülen insanlar iken şimdilerde 50'lere seviniyoruz. Tabii çok düşünüyoruz.

Evet düşünürüm ama güzel şeyler gelmez benim aklıma genelde kötü şeyleri düşünürüm.

Berlin de ölmeyi bekleyen Alman askerlerini düşünürüm. Halkı tarafından seçilen ve halkını o günlerde umursamayan birisi yüzünden bekliyorlardı. Onun dışında beni mutlu eden bir anım yok sanırım.

Bazen pişmanlıklarım için düşünürüm.

Kim düşünmez ki? Eskiden umudumuz vardı, hayallerimiz vardı, mutluyduk...