@Yararsız Üye bir gün sizi tanımak isterim. Allah yardımcınız olsun. Umarım bundan sonraki hayatınızda amaç olarak gördüğünüz dilediğiniz her şeye ulaşırsınız. Allah'a emanet ediyorum sizi. İyi forumlar.

Konu başlığını görünce eli kolu olan, nefes alabilen şeklinde düşündüm. Gayet yaramaz ve istediğim oyuncakları almak için sürekli ısrar eden biriydim.

Ailem bir şey demezdi küçükken cam kırmama. Her gün camcı bizdeydi.

Fena garibandık. Çatapat vardı hatırladığım, mantar tabancası. Çivi batırmaca oyunu. Hava yağmurluysa sevinirdik, zira çiviler sağlam batardı. Ben mahalle mahalle dolaşıp "şans talih kader"diye bağırırdım. Elimdeki kartonda seçilen yuvarlağı kazırlardı. Oyuncak çıkarsa alırlardı. Ama ben hep dayak yediğim için eve züğürt dönerdim. Sonra tartı tarttırırdım Konak'ta. Hiç unutma ilk kazancımla havradan patlıcan domat almıştım. Sonra evin yolunu kaybedip, abilere ağlaya ağlaya sormuştum.

Çocukken yaramazken büyüdüğünde uslu oluyorsun. Her şey tam tersi. Son düzenleyen: Moderatör: 12 Ağustos 2020

Annemin anlattığı kadarıyla çok usluymuşum xd?

Aynen, eski oyuncaklar çok güzeldi. Çok özledim küçüklüğümü.

Kolu başı her yeri sürekli kırılan durmadan ağlayan. Düğüne giderken ağlayıp ailemi eve getirtecek kadar huysuz ve yaramaz bir çocuktum. Umarım çocuğum bana çekmez yoksa yandım.

Öncelikle hoş geldiniz. Ben sürekli cam kırardım bundan 18 sene önce. Camcı gelirdi her gün. Bir daha yapmayın diyordu camcı. Ben inadına kırıyordum. . İnşallah size çeksin güzel huyları. Harika insansınız çünkü. Teşekkürler! - Technopat Sosyal Yazıyı okudunuz mu bilmiyorum ama, inşallah görmüşsünüzdür. Teşekkür ederim.

CS 1.6 oynayan asosyal bir velet idim.

Göz kusuru biraz da genetik. Kendimi bildim bileli monitörlere bakarım. Geçen sene Şubat ayında göz muayenesine gittim. 0.25 ve 0.50 çıktı. Ama 3.5 az değil heleki 7 yaşındaki birisi için.

Ben çok bilgisayar oynuyordum 7 yaşından sonra gözlerim 3:50 miyop oldu( bir de evden çıkmadığınım için retinam yakına alışmış ve miyop ömür boyu neyse asıl konuya gelelim ben mantar tabancasıyla ellerimi yakmıştım hala yara izleri duruyor işte öyle ateşle cook oynardim çatapat patlatırdim evde ne manyakmışım be.

Bende şaşıyım sağ gözüm 6 sol gözüm 5 numara, ama gözlerimi şaşı yapınca herşeyi net görebiliyorum, gözlüksüz, gözlerim şaşı olmadığı zaman herşey buğulu gibi gözüküyor. Evlenene kadar gözlük takıyordum burun ameliyatı oluca takamadım bir süre sonra baktım ki takmama gerek yokmuş, şuan gözlük takmıyorum. Ve 4 yaşından beri gözlük takan biriydim, 19-20 yıl gözlük taktım, son 3-4 yıldır takmıyorum.

Hiçbir şey yapmıyordum. Kardeşim yok ablam var. Küçükken sadece oyuncakla oynayıp TV izliyordum. Ve her sabah erken kalkıp TV izliyordum ve PC'de web oyunu oynuyordum başka hiçbir şey yapmıyordum ve o zaman daha 4-5 yaşlarındaydım.

6 yaşında kadar fena yaramazdım. Annem yaka silkiyordu resmen. Okula falan gidince anca düzeldim.

O kepçelerle cam kırardım.

Balkondan adamın kafasına çiş yapmışım

Fiziksel görünümümün garipliği dışında ciddi bir sağlık sorunum yok. Sadece özgüvensizim. Sorduğunuz için çok teşekkür ediyorum.

Oyuncak kırmaya ve oradan oraya koşuşturup bir şeyleri kırmaya bayılırdım. Anneannem sağolsun beni bir kere bile üzmedi çocukluğumda. Annem o zamanlar çalıştığı için anneannem bana annelik yapmıştır. Hatırlarım da bir gün markete gittiğimizde rafın hepsini aşağı indirmiştim.

3-4 yaşlarındayken robota, yoğurt diyordum. Okula gidince düzgün söyledim.

Ablamla dövüşürdük sürekli. Benden 1 yaş büyüktü zaten. Arkadaş gibi takılırdık.

Biz iki kardeşiz. Benden 1 yaş küçük erkek kardeşim var. Komşumuzun oğlu 3 yaşında telefonla oynuyor. Zorla bırakıyor telefonu dediğiniz gibi.

Tam tersi oldu. Evde yaramazdım, dışarı çıkmaya başlayınca uslu oldum.

Bende evdeki camları indirirdim. Şimdi yapsak ne olurdu?

Ben küçükken tuvalette ayrı olarak yıkık dökük bir boşluk vardı. Kafamda aslında orada birinin yaşadığını ama iletişime geçemediğini kurmuştum. Her tuvalete girdiğimde oraya seslenip ne haber falan derdim ve çıkarken de kovalar diye koşarak kaçardım. Oranın havalandırma boşluğu olduğunu bu yaşımda ögrendim. Ama bence orada biri yaşıyor. Böceklerden korkmasam kafamı sokup bakardım.

Hocam benim tek kötü huyum sorduğum soruya cevap alana kadar hiç durmadan sormammış. Aslında şu anda öyleyim yani bakarız kelimesini cevap olarak kabul etmiyorum. Son düzenleyen: Moderatör: 12 Ağustos 2020

Bende de vardı, erkek kardeşimin saçını çekerdim.

Küçük bir halının üstünde elimdeki oyuncak arabayla saatlerce oynarmışım. Sinekten, köpekten, çime basmaktan, hayvanlara dokunmaktan ve balondan korkarmışım. İçine kapanıkmışım zaten. Yüksek sesten hoşlanmazdım. Kalabalık ortamdan olabildiğince hızlı kurtulmaya çalışırdım. Ödevlerimin hepsini yapardım. Sosyal biri olmasam da çevrem beni çok sevdiğinden mutluymuşum. Küçükken çok ciddi ameliyatlar geçirdim. Ailem hep destekledi beni. Ama ben hep güçsüzdüm.

Çok akıllıydım küçükken!

Evin en küçüğüyken de usluymuşum kardeşim doğduktan sonrada usluydum. Şimdi ise yaramazım

Emzikli şeker ve horoz şekeri bunları hiç unutmam.

Geldim işte ban yemiştim yeni kalktı bu günlerde çok yiyorum 3 günde 4 ban yedim

Çılgın kundak anım; Ablamla aramızda 1.5 yaş olması sayesinde arkadaş gibi büyüdük. Yaramaz çocuklardık ikimizde. Özellikle hiç uyumazdık okulda yemediğimiz aburcuburları akşam yatakta piknik yapardık. Annem işe uyandı tabii. Ablamı çakmak tutarak uyutuyordu. Yoksa imkanı yok uyumaz. Bir gün bizim oda da unutmuş. Ablamda alıp aynanın dış hattına çakmağı yakıp tuttu. Sonra baş parmağı ile bastırdı. Ateş söndü parmağıda acımamıştı. Sonra beni çağırdı. Gel sana bir şey göstereceğim diye. Sonra yaktı çakmağı tuttu aynaya çakmağı çekip parmağını koyunca parmağı acımıştı. Sonra bir çekti parmağını ateş sönmemiş! Zar zor derdimizi anlatacak yaştayız tabii anne ateş naio anne ateş naio diye dolaşmışız evde. Sonra annem inanmamış tabii kim olsa inanmaz. Odaya geldiğinde ateşi söndürmek için su falan tuttuk öyle söndü. Eğer perdeye sıçrasaydı şu an bu evde değildik muhtemelen. Bunun gibi bir sürü anımız VA ablamla.

Ben 3 yaşındayken kardeşimle birlikte cam kırardık. Kardeşimin uzaktan kumandalı arabasını cama atarak kırardım. Her gün camcı gelirdi bize. Adam bile bizden bıkmıştı, o kadar yaramazdım. sizler peki?

Küçükken çok usluydum şimdi her derdimi içime atıyorum, sinir problemim var az da olsa, en ufak bir şeyde arkadaşımı döverim, bundan 2 sene önce fazla arkadaşım yoktu hep duvarı yumrukluyordum ellerim hep yaraydı bu yüzden, şimdi biraz iyiyim ama sinir geçmedi arkadaşlarımı hala dövüyorum hele pek samimi değilsem

Yaşadıkları ve bir aileden başka aileye kalite kontrolüyle geçen bir eşya gibi görünmesini kabullenemeyip denilenleri asla yapmayan, her zaman kendi burnunun dikine giden ve sürgün edilen, kural tanımaz, hiç kimsenin yardımını istemeyen, pes etmeyen, kendisini tüm ailelerinden izole etmiş, kendini kanıtlama hırsıyla intikam duygusunu karıştırmış bir şeydim. Sözün özü evlat olsa sevilmez denilenlerdendim ama hiç kimse bu çocuğa o yaşlarında ne yapılmış olabilir de bu hale gelir diye sormadı... 3 farklı soyad, biri biyolojikler olmak üzere 3 farklı aile sahibi oldum. Hepsinin vicdanına tüküreyim.

Allah bağışlasın, maşallah. Zaman çabuk geçiyor dediğiniz gibi. Güzel anılarınızı anlatmışsınız. Bundan dolayı teşekkür etmek istiyorum size. Bizimle paylaştığınız için.

Oyuncak manyağı, en iyi arkadaşı yastığı ve TV olan, sürekli ağlayan, Flash veya Shockwave'i bir türlü kuramayan bir çocuktum. Son olarak ablamın da yüzünü cırmayı, saçını filan çekmeyi ihmal etmezdim

Çocukken evin önünde kazılmış bir çukur ve çukurun içinde de mahallenin şebeke suyu geçen boru vardı. Çocuk aklı işte birkaç tane ufak taş attım kırılmadı. Ondan sonra koca bir taş alıp atmamla suyun 10 metre havaya fışkırması bir olmuştu. Kazılan koskoca çukur suyla doldu taştı. O sırada korkarak pencereden olayı izledim.

Keşke daha önce tanışsaydık. Babam çok izliyorum diye CN'i şifreleyip gidiyordu. Bana da çöp TRT Çocuk kalıyordu.

Yok hocam silmemin sebebi siz değilsiniz. Şimdi yanlış bir şey olur kurallara uymam yönetim ekibindeki arkadaşları yormak istemem.

Peltek olduğum şu yaşıma kadar robota vobot dedim hala diyorum hahaahahah

Kardeşimle oyun oynardık. Kardeşimden 1 yaş büyüğüm. İkiz gibi büyüdük.

@Trieetz kusura bakmayın

Ben muhtemelen tutuklanırdım. O zamanlar dükkanlarda kameralar pek yaygın değildi.

Bizim çocukluğumuz ne kadar kötüde olsa güzeldi ya şimdiki çocuklar cidden kafalarını telefondan kaldırmıyor 3 yaşındaki kardeşim dahi eline telefonu alınca zar zor bıraktırıyoruz.

@706143 uslu çocuksun.

Her zaman gelin siz. Hoş geldiniz. Dikkat edin.

Kendimi süpermen zannederdim, pencereden aşağı atladığımda uçacağımı sanıyordum, halamın durdurduğunu hatırlıyorum.

Çok mazlum bir çocukmuşum. Öyle ki annem demediği taktirde yerimden bile kalkmazmışım.

Annem evde yokken ablam bakardı bana 5-6 yaşındayken. Ateşle de oynamayı çok severmişim. Neredeyse evi yakıyormuşum bir gün. Perdeler falan yanmış ablam söndürmüş. O olaydan sonra bir daha öyle bir şey yapmadım. Yani önlemimi alarak aynı şeyleri yapmaya devam ettim

Pek yaramaz bir çocuk değildim ben ya. Oturur televizyon başına sabahtan akşama kadar cizgi film izlerdim. Babam inatla cizgi film kanallarını şifrelerdi bende bir şekilde bulurdum sonra silmeye başladım bende babamı izleyerek kanal yüklemeyi öğrendim bir tane nokia 5800 vardı oradan bir şekilde kanal TP'sini bulup taratıyordum bakamayınca da kanal D kanalının TP listesini aratınca cortoon network geliyordu onunla yetiniyorum. Anasınıfında ilk gün ortalığı ayağa kaldırmıştım çok iyi hatırlarım o zamanlarla arkadaşla az ceza almadıydık.

Bir dükkanın tüm camlarını indirmiştim çocukken, haklı sebeplerden dolayı. Aslında usluydum ama yaşadığım yerin şartları bir şeylere zorladı.

Emekleme döneminde yaramazmışım. Hatırladığım kadarıyla ben daha çok insanlara bulaşmayan, sessiz ama sinirli biriydim. Gerçi şu an da öyle sayılırım. Sinir problemini yendim ama.

Küçükken çok şey yaptım, gerek eğlendim gerek ağladım. Dissosiyatif kimliklerim ile yaşadım ama hiç umudumu kaybetmedim. Dalga geçtiler ama dinlemedim.

Benim çocukluğum zamanında pek apartman yoktu, hep yer evleri vardı, evlerin damları daha havadar olduğu için uçurtma uçuracağım diye evlerin damları mekanım olmuştu. Tabi damlarda koşarken çıkardığım seslerin ahengini Mozart duysa herhalde kıskanırdı. Mahalledekiler artık o seslerin ritminden benim olduğumu anlıyorlardı. Bir gün gece çalışan gündüz yatan bir gece bekçisi uçurtmamın canına kıyınca tek kişilik müzik resitalim de sona erdi.

Nasıl dayandınız? Çok zor olmuştur sizin için.

Tam tersi küçükken yaramazdım şu an usluyum.

Ben de koltuğun arkasına geçip naylon mu ne yakmışım. Dedemin anlatışına yanık kokusunu almasalarmış koltuk yanacakmış.

Dünyanın en sakin çocuğuymuşum annemin anlattığına göre, en çok anlattığı şey ise otobüste paso kızların kucağında yolculuk yapıyormuşum, küçükken burnumda ve gözüm de kimin gözü kaldıysa 1 gözüm görmüyor burnumda büyük Allah belalarını versin, ki hiçbir şey değişmedi hala ormanda şu ağaçta sabit duran hayvan gibiyim kimseye zararım yok sesim soluğum çıkmaz.

Çok güzel denk geldi. Küçükken açtığım TikTok hesabım tüm akrabalarıma yayıldı Trolcük seni TikTok 2016 yılında bytedance tarafından kurulmuş. Şu an 15 yaşındasın. 15 yaşla 7 yaş arasında 8 yıl var. Ayynı şekilde 15 yaşla 8 yaş arasında da 7 yıl var. 2022'den 7 yıl çıkardığımızda 2015 oluyor, 8 yıl çıkardığımızda da 2014 oluyor. 2016'da piyasaya sürülmüş bir... www.technopat.net

Babam zaten o zamanlar kablo TV servisinde çanak kurulumu tarzı işlerle uğraşıyordu eski uydu alıcısı forumlarında burgazlı adı altında bayağı bir yazısı vardır. Bir de babamdan kat kat daha bilgili bir abi var aynı forumlarda teknoka adı altında vardır bilgisayar işine merakımı uyandıran kişidir kendisi bende onlara çekmişim forumlarda dolanıyorum.

Ben de sizi bekliyordum.

Erkek kardeşimle birlikte kapalı olan cama oyuncak atarak kırardık.

İlk defa kendi fotoğrafımı atıyorum. O kamyonların, kepçelerin hepsini içi açılıp kapatıldı. Bir kaçı işlemden sağ çıkamadı.

Cam kırmayı çok severdim. Ailem bir şey demezdi. Çok akıllı çocuktum! Hahaahahah

Ben 3-4 yaşına kadar evden çıkmamışım en ufak argo kelimem yokmuş, çok usluymuşum. Sonra dışarıya açılmaya başladıkça şımarmışım.

Soldaki sizsiniz herhalde. Çok tatlı çıkmışınız.

Yapılabilir. Şu an öyle oyuncaklar yok. Bilmeyenler için şunu belirteyim. Metaldendir o kamyolanrın üst kısımları.

Aslinda cocuk da degilken boyle 10-11 yaslarindayken kardesimle birlikte karsi evin catisina kolilerce yumurta firlatmistik. Komsular annemle bayagi bir tartismisti. Boyle bir animdir.

Aptaldım, masumdum. Hazcıydım, ciddiyetsizdim, gerçek dünyadan uzaktım. Özürlü gibiydim, zor kavrardım...

Yeniler bilmez bu şapkayı.

Çok usluydum, saçmalık. Keşke yaramaz olsaydım, her şeyi yapar eğlenirdim. Çocuğum diye ses çıkaramazlardı.

Ortanca çocuktum. Her türlü suç üstüme kalırdı. Abimle geceleri Smackdown izleyip koltuktan koltuğa kapışamalarımızı unutamıyorum. Çok 619 yedi benden, o da unutamaz gerçi.

Okulda bana karışan insanları çok pis döverdim okul tuhaf bir okuldu yatılı okuldu hapishane gibi çeteler vs vardı okulda ama gerçekten hapishane gibiydi.