Zamanınızı aldıysam affola. Ben 15 yaşımdayım babam yok, sadece annem var. Bu zamana kadar çok sıkıntılar yaşadım atlattım. "Köpek bağlasan durmaz" denilen evde yaşadım 2 yıl, benim için çok zor bir şeydi. Bu yaşadıklarımın sadece %20'si. 2 ay yurtta kaldım, allaha şükür şu an evimiz güzel bazen bunları yaşayacak ne yaptım diye kendime soruyorum. Sosyal bir hayatım kalmadı, içime kapandım. 8-9 yaşlarımda çok sosyal bir çocuktum, hiçbir şey yapasım yok bütün gün 15-16 saat bilgisayar başında vakit geçiriyorum. Derslere bile girerken sıkıla sıkıla giriyorum, hiçbir şeyden zevk almıyorum. Bu durum ailem yüzüne oldu, sanki omuzlarımada bir yük var gibi hissediyorum. WhatsApp'tan falan mesaj atan arkadaşlarıma bile cevap vermiyorum, uzaklaşmak istiyorum herkesten. Neden böyle oluyor? Bu durumu atlatmam için ne yapmam lazım? Hala dertle ve sıkıntıyla uğraşıyoruz. Mutluluğu sadece oyunda buluyorum, kendi paramı biriktirerek yeni bir bilgisayar alacağım. Şu zamana kadar hep kendi paramı biriktirerek bir şey aldım. Dayım bana bir telefon almıştı sadece, sırf telefonu açmadım diye kırdı telefonu zaten yollarımızı ayırdık onla da. Demek istediğim artık sosyalliğim bitti, bütün günümü bilgisayar başında geçiriyorum. Ne yapmam lazım bu durumdan kurtulmak için? Son düzenleyen: Moderatör: 27 Şubat 2021

Ne istediğini cidden biliyor musun? Uzaklaşmak istemenin nedeni; zihninin ihtiyacını, arzuladıklarını doğru olmayan senaryolarla eyleme dökmesi ve bu şekilde dillendirmeye çalışması. Çok bir varyasyonu yok aslında, belki birkaç neden.

Bilemiyorum Hiçbirşeyden Zevk Almamaya Başladım. Bunun İçin Bütün Günümü Bilgisayar Başında Geçiriyorum Az çok Para Kazanıyorum yapıcak birşey bulamadığımdan.