@Hexagram Havlamak sadece onlardan biri ne yazık ki.

İlk ay hiçbir şey yemedim doğru düzgün 1 ay sonra olay ciddiye binince diyetisyene gittim kilo vermistim ilk ay ama çoğu kastan gitmiş bana diyet listesi hazırladı birinin sizinle doğrudan ilgilendiğini kilonuzu kontrol ettinizi bildiğinizden kendi kafanıza göre yaptığınız diyetten daha azimli oluyorsunuz. Şükürler olsun kurtuldum hayatımı zorla şekillendiren yüklerden.

Pardon bu benim diğer hesabım ceza yemiştim de bu 2. hesabım.

Öncelikle size kendimi anlatayım, aşırı derece de asosyalim ve bilgisayara arkadaşım gibi davranıyorum garip ama internet gittiğinde bile ne yapacağım diye kendimi sorguluyorum. Şimdi bana dışarı çık takıl falan diyeceksiniz kuzenim bile olsa ne yaparız ne ederiz bilmiyorum dışarı çıkarım ancak filim izlemek için annemin, babamın yanında bile içim bi garip oluyor canım hep bilgisayar istiyor çünki o benim için ayrı bir dünya çünki orada kafam rahat. İşte ben böyle biriyim ne yapmam gerekiyor bir yardım edin. Bu arada yaşım 17. Son düzenleyen: Moderatör: 18 Haziran 2017

PC başında vakit geçirmek dışında ne yapacağınız hakkında bir fikrinizin olmaması neden kendinizi küçük görmenize yol açsın ki? Sosyal aktivitelere de pek bir ilginiz yok anladığım kadarıyla. Göz ve genel sağlığınızı koruyacak molaları vermeyi unutmadan PC ritüeline devam edin derim.

Sevdigin seyi bir sorunmuscasina nitelendirme cevrende gercekten kardesin gibi yakin insanlar yoksa gidip sagda solda yapinmak icin ortamlara giren insanlarla ayni ortamda bulunma. Hee hicte sosyallesme evinden disari cikma demiyorum sadece sorun olarak gorme. Blog ac kucuk bir youtuber ol zaman gecirdigin seyin de sana bir getirisi olsun 3-5 sene sonra bu konuyu actigini hatirlamiyacaksin

Cagimizin popüler ergen hastaligina yakalanmissin. Merak etme büyük ihtimal kalici degil.

Olur öyle. Rahatsız olduğuna göre ne yapman gerektiğini biliyorsun. Üniversite eğitimini ailenden uzak bir yerde yap. Bir yıl yurtta kal. Böyle böyle açılırsın.

Kız konusu açarsan birkaç ay ilerler bak mesela gece gece al kuzenlerden veya kardeşlerinden birini çık dışarı gez. Sorunlarından bahset içini dök. Tabi ben bunun yerine gece yarısı tek başıma yolda yürürken sigara içerek yaptığım için ve sizin sigara içmediğinizi varsaydığım için böyle söylüyorum. Arkadaşlar gelip geçer, aile hep kalır. O yüzden ailenle iken rahat ol. İçini dökecek birini bulursan rahatlarsın.

Geçer o merak etme sen. Ben 16 yaşımda senden çok daha kötü bir haldeydim. Kilom 100 civarıydı. Bırak dışarı çıkmayı balkona çıkmıyordum. Koyu perde almıştım odaya güneş ışığı girmesin diye. Bir ara yalnız öleceğim diye düşünüyordum ciddi ciddi. Banyoya girince vücudumun haline bakıyordum, yer yer ağlıyordum ama hiçbir şey yapamıyordum. Diyete başladıktan en fazla 1 gün sonra kendimi sucuklu yumurtaya bandırılmış kocaman ekmeği ağzıma sokmaya çalışırken buluyordum. Eee ne oldu biliyor musun? Bir b k olmadı lise sondayken bir sabah kalktım diyete başladım hiç aklımda yokken 35 kilo verdim 8 ayda. Ama hala asosyalim öyle böyle değil. Spora başladım işte o zaman ben salondaki arkadaşlar ile dışarı çıkmaya, muhabbete etmeye başladım çünkü aynı kafada olduğum insanlar vardı orada. Şimdi hiç canını sıkmıyorsun benim gibi biri bile değişebiliyorsa sen hayli hayli değişirsin.

Okuldan felan gerçekten sevdiğin birini bul ve onunla internet kafeye git. Oynarken sohbet etmeye çalış.

Filtreleri diyorsunuz şimdi anladım. Kusura bakmayın.

Havlamak derken? Yanlış mı yazdınız yoksa cidden "Hav Hav" mı? Espiriyi anlayamadım da biraz hakaret gibi geldi.

İnsanları sev, onlarla olmaya çalış. Ama yapamıyorsan hayvanları sevmeyi deneyebilirsin.

Eğer insanlar seni daha önce gördüyse, onlarla tanıştıysan, gidip konuşmak 2 kat daha zor olur. ''Niye geldin'' durumu olur, ki haklı da bir durum. Eğer ortamını sevmiyorsan senin anlayacağın türden söylüyorum; Ortama format at. Okulunu değiştir, arkadaşlarını değiştir, git farklı ortamlarda gez falan, yani yeni arkadaş ortamları bul kendine. Yoksa ileride sıkıntı çekersin. Bunu benim sana söylemem pek uygun olmayabilir ama yine de mantıksız değil. Ayrıca ben bilgisayardan resmen ''bıktım''. Sırf dışarıda yapacak işim olmadığından dolayı başında 5 saatten fazla kalıyorum ama o kadar istemiyorum ki. Daha 2 hafta olmadı yeni sistem toplayalı. Ama o bile bende bir heves uyandırmadı. Yani asosyal'in bir altıyım ben de. Senin durumun biraz ileri gibi, bende insanlardan utanma, aktivite yapmak istememe gibi bir şey yok, aksine istediğim gibi bir arkadaş ortamım olsun, takılalım istiyorum ancak pek öyle insanlar bulamadım ben. Yani kafama uyacak türden insanlar. Ama sen aramaya tenezzül bile etmemişsin, aynı yaştayım, seni anlıyorum ama böyle olmaz. Bilgisayar yeri gelince evet, sana bir eğlence çıkarabilir ama aslında bir demir yığınından başka bir şey değil . Bak, herkes sevdiği şeyi yapar, sen içinde bulunduğun durumdan memnunsan, sonu kötü olsa bile devam edebilirsin. Biz sana tavsiye veririz sadece. Ama şayet ki bulunduğun durumdan memnun değilsen, tek yapman gereken sadece dışarı çıkmak ve insanlarla konuşmaya çalışmak. Utanma! Neden utanıyorsun! Kimse seni ezmek, dövmek, laf atmak istemiyor. İnsanlar canavar değil. Sen nasılsan onlar da öyle. Empati yap, sen 10-25 kişi, kendi arkadaşlarınla gezsen, sonra bir kişi size baksa, normal olan sizin onun yanına gitmeniz mi, onun sizin yanınıza gelmesi mi? İşte oradaki kişi sensin. Sen gideceksin onların yanına. İzlediğin filmlerden, dizilerden konuş, oyun muhabbeti yap, ne bileyim konuşacak bir şeyler bul işte. Eğer bunu yapmak istemiyorsan asosyal olmaya mahkumsun. Çalışmayana ekmek yok

Merhabalar, 2009 ve 2015 arası çok ağar bi asosyallik yaşadım, bu asosyalliğin nedeni çok fazla bilgisayar oyunları oynamamdı. Sosyal aktivitelerimden uzaklaşmaktan: alışveriş yapmayı, yolda yürümeyi, insanlarla konuşmayı unutmuştum kısacası kafamdaki sosyal algı yok olup gitmişti. Yeniden insan olmayı öğrenmem gerekiyordu insanların deyimini kullanırsak sosyal olmak diyorlar. Sürekli insanları yabacılayan ve kendi kendini toplumdan dışlatan birisiydim, sanki hayallerde yaşıyordum, arkadaş canlısı sevecen bi iş ortamına kavuştuğumda bu sorunlarımı %80 oranında çözmüştüm. Ama bir yandan iş hayatını götürmek diğer yandan oyunlara devam etmek çok iş değiştirmeme neden oldu, aslında içten içe çalıştığım iş yerlerinden hep şikayetçi oldum ve '' her işsiz kaldığımda oyunlar benim sosyal kazanımlarımı yok etti. '' tırnak içindeki kısmı fark ettiğimde sorunumun kaynağını anlamıştım Ben diğer asosyaller gibi insanlardan çekinmezdim: konuşmayı severdim ama kalabalık ortamlara hayatta giremezdim o tür ortamlarda sıkıyordum kendimi ve diğer insanlar gibi sosyal bir bakış açısı getiremiyordum hayata, hayattan keyif alamamak gibi bi durumdaydım. Hiçbir zaman diğer insanlar gibi sosyal hayatın keyfini öğrenemeyecek miyim? Diye her gün defalarca soruyordum kendime, Oğuz Atay'ın değimiyle '' İnsanlardan Kaçıyordum. '' Benim gibi bir Asosyalin tillahı bile sosyal bir kişilik kazanabildiyse emin ol sen de başarabilirsin, zannedersem senin benden farklı olarak tek sorunun ekstra olarak kendini küçük görmeni sağlayacak şeyler yaşaman asosyal denildiğinde sosyal davranışlar sergilemeyen ve en önemlisi de bu kısım '' Sosyal hayatı çekici bulmayan, sosyal hayattan keyif alamayan ve doğal olarak sorununu fark edemeyip kendini ekranlara hapseden ve ekranlardan uzaklaştıkça oyun saatlerine bağlı olarak krizlere giren '' bir insan modeliyle karşılaşıyoruz, bir kere oyunları kafanda hafif, hafif günden, güne bitirmeye çalış, olmadı. Bir İşe gir, Spora yazıl zaten sabahları yorgun kalkmaktan ister istemez bi noktadan sonra oyunlardan tiksine bilirsin, hatta Online oyunda yıllardır geliştirdiğin karakteri düşünmeden sil, oyun süresini sıfıra indir eğer bunu yoğun bilgisayar oynadığın zamanlarda yaparsan 3 ay boyunca oyun, oyun diye kudurabilirsin içinde bir parça daha asosyallik yetişmesine izin verme ileri ki zamanlarda haftada 6 saat altında oyun süresini aşmamak zarar vermedi bana, daha sonra oyunları bıraktığında girdiğin krizler daha az etki edecek. Sana bir müjde asosyallik bir hastalık değildir ama pek çok hastalığa yol açmakla kalmaz sen tedavini olmadığın sürece bütün zamanını sünger gibi emer. Bana da sosyalleşmek doğru bir hamle gibi gelmiyordu, ama ben bu şekilde iyileştim. Yardımcı olabildiysem ne mutlu bana... Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Evet hocam dışarı çık takıl diyeceğiz, çünkü bu yazarak, okuyarak, dinleyerek aşacağın bir problem değil, yüzleşerek yaşayarak aşacağın bir problem. O yüzden sorunlarınla yüzleşmelisin aşmak için.

Hakaret anlamında kullanmadım, kimsenin ne yaptığına karışamam. Fakat insanın kendi kendini köpeğe dönüştürüp her yere yayması sizce mantıklı mı? Yapana kesinlikle bir lafım yok, herkesin kendi özgürlüğü ne de olsa. Fakat Türk milleti olarak bir akım, moda başladı mı ipin ucu da kaçıyor yani.

Bence o ritüele devam etmeyin. Hiç arkadaşınız olmasa bile çıkın dışarı, hava alın. Doğayı, insanları izleyin. Günü gelecek, meslek hayatınızda insanlarla karşı karşıya geleceksiniz. İnsanlar sizin etkili konuşmanıza, iletişiminize çok ama çok önem verecek. Unutmayın ki her şey dozunda iyidir. İyiliğin bile çok fazlası zehir etkisi yapar.

Çağımızın ergen hastalığı Snapchat'te havlamak değil miydi, ben mi yanlış biliyorum?

Hocam zayıflama formülünü söylesen güzel olur.

Yazdıkların için sağol kardeşim ama okul ile ilgili bir problem yok. Problem aile, kuzenler flan kimse benim kafamda değil onlar bana yaklaşıyor ama nasıl karşılık versem, ne konusu açsam diye düşünüyorum sorun orda yani.