Küçükken tanıdığım uzaktan akrabam, beni çok seven, eğlendiren, güldüren, sevmeyi öğreten ve en önemlisi hayvanları sevdiren bir insanın vefat etmiş olması sanırım. Keşke şimdi yanım da olsa da gene beraber eğlensek, gülsek, hayvanları sevsek.

Şu saçma sapan zamanda ekran kartımın bozulması tamir dahi edilememesi üzdü. GTX 980 gibi güçlü Ultra ayarlarda oynayan ben GT1030 bakıyorum

Allamenin jokerle albüm çıkaracağız tweetinin şaka olması beni en çok yıkan olaydır.

Forza Horizon 4'teki bütün ilerlememin aptal Cloud servisi yüzünden silinmesi sonra para hilesi yapmaya çalışırken yasaklanmam.

Fatal R'ın bırakması.

Ben dile getirebiliyorum ama birden ağlamaya başlıyorum ortada ağlanılacak hal olmasa bile.

Olayın olduğu duruma bağlı, olayın olduğu an ise ayrı, olduktan sonrası ise ayrı, olmadan öncesi de ayrı.

Matematikten 53 almak.

Hocam onu Mike Tyson için diyordu kendisi hakkında değil.

Ben sinirden ağlıyorum üzüldüm zannedip hak veriyorlar, ağlayana hak verdiklerini görünce daha da sinirleniyorum.

Yine başarısız oldum. Başarılı ve başarısız olmak varken ben 3 sefer başarısız oldum. Biraz düşündüm ; ben elimden gelenin en iyisini yaptım, daha fazla çalışamazdım. Sadece Trigonometri-Limit-Türev-İntegral konularından en az 5 adet seviyeli fasikül bitirdim. Diğer derslerde aynı olmak üzere çok çalıştım. Tabii ki bunları bahane olsun diye demiyorum. Zaten desem de kimin umurunda ki. Yani bir şey yapamadım. Ailem özel üniversiteye git istersen dedi %50 burslu olarak. Tabii ki kabul etmedim. Şehir bana yakın olduğundan Sakarya Üniversitesi Uluslararası Ticaret ve Finansman bölümünü tercih ettim. EA sıralamam 323K. Bu arada sınavı hatırlattın yine kahroldum

1200 TL dolandırılmıştım oyunda. Biraz koymuştu ama sonra geçti tabii. Yine de aklıma gelince üzülmüyor değilim.

Huzur içinde yatsın

Anlayamamıştım hocam

Sosyalde ban yemek. Tadı çok tuzlu.

Babamın ölümü

Kendi hayatım.

Dedemin rahmetli 96 model Broadway'ını satması.

Babamın damar tıkanıklığı geçirmesi

Bilgisayarımın bozulması 250 TL dolandırılmam

Lisede 5 dersten kaldığım anda çok üzülmüştüm

4 Yaşında babam vefat etti, o zaman küçüktüm anlayamadım üzülmedim. Şimdi aklıma geldikçe ona üzülürüm bir tek.

Annemin böbrek hastası ve babamın 2 ayakta damar tıkanlığını öğrendiğim an.

Yaş kaçtı?

Çok "yıkık" bir cevap olacak ama 7 yıllık kız arkadaşımın beni terk ettiği an.

Lahmacun yiyordum böyle dürüm gibi yaptım yedim eti meti arkadan aşağıya düştü

Onun elimden kayıp gitmesi.. Mouseden bahsediyorum. Tam oynarken elinden kayması çok kötü. Ruhsuz gibiyim sanırım.

Başınız sağolsun Allah yardımcınız olsun hocalarım. Benim de en çok üzüldüğüm 2 an var. 1-Hevesli hevesli bir şey anlatmak istediğimde karşımdakinin beni iplememesi. 2-Sevgilime dokunmak istediğim her an geri tereddüt ederek elimi çekmem. Böyle şeyleri sevmediğini dile getirmişti. Halbuki tek istediğim elini tutup saçlarını okşamaktı.

Bu kazadan sonra öldü.

Normal bir evde yaşayamamak.

Okulların açılacağını öğrendiğim an.

Sevdiğim bir dizinin bitmesi bu sabah yaşandı profil fotosundan anlaşılır ne olduğu.

İstediğim hayatı yaşayamıyacak olmam iyi bir şey mi sizce?

Yaşın büyük ihtimalle 14 falandır.

Derde bak be yaktın çiğerimizi gece gece kral

Aşık olduğum kızı rüyamda görmek.

Hocam bu üzücümü yoksa mutluluk vericimi anlamadım.

Babam bilgisayar aldıktan 1 ay sonra çöp bir sistem olduğunu öğrenmiştim. 7 yıldır bu bilgisayarı kullanıyorum.

Yaşı kaçtı?

Ailemin bana Discord'u yasakladığı an.

Beslediğimiz kedinin eşinin yavrularını yemesi. Bir süre sonra kendi yavrularını kendi yemesi. Yavrularını yedi diye kovmuştu annem o kediyi.

Üniversiteden vizelerden sonra memlekete dönünce babaannemin dairesinin önünden geçerken kapıyı çalmaya yeltendigimde öldüğünü hatırladığım an.

Hayatınızda en çok üzüldüğünüz an neydi?

6 yıl boyunca her gün yazdığım günlüğümü denize düşürdüm.

Dedemin vefatıydı sanırım. 1 ay oldu. Huzur içinde yat güzel insan

Yks saçmalığı yüzünden spora ara vermek zorunda kaldığım gün.

Sınıfta kalmanın bile zor olduğu ülkede biraz çalışıp gayet geçebilecek zamanım var iken, kendimin başarabileceğine inanamayıp sınıfta kalmayı yeğlemek. Ve sonuçlarına katlanamayıp ağlamak.

Köpeğim kanlı sıçınca.

Bu hayat bize oynuyor be hocam

Kedimin 4 yaşına 1 hafta kala ölüşünü unutabilmem mümkün değil. Daha kötüsünü yaşamadım.

Bugün aldığım 2 tişörtü metroda unuttum ve bunu eve gelince fark ettim.

Facebook hesabımı çaldırdığım an. Bir Minecraft Premium uğruna.

Naptın hocam?

İstediğim hayatı yaşamak için artık çok geç olduğunu ve bunu sağlayacak faktörlerin sadece %20'sinin benim elimde olduğunu öğrendiğim an.

Dedemin vefatı diyebilirim. Birkaç sene önce vefat etti, çok severdim dedemi. Gittiğinde 2 yıl hiç unutamamıştım acısını. Keşke gelip herşeyin bir şaka olduğunu söylese ve herşey normalmiş gibi devam etsek.

5 TL'lik cam şişede su aldığım an ve o esnada karşımda 1,50 TL'ye daha büyük su satılıyor olması.

2. mezun senemde üniversite sınavının açıklandığını öğrendiğim an.

Kesinlikle katılıyorum. Daha 10 dakika önce düzgün çalışan şey gitti. Bize her şey haram. İlla burnumuzdan gelecek.

2.5 yıllık ilişkimin bittiği an galiba.

18 yaşıma kadar konuşacak olursam; 1- İlk sevgilim beni sevmesine rağmen ilişkimize ara verelim demesi. Ergenlik ve ilk sevgili tabii ki, çok etkilemişti beni. 2- Yakın bir arkadaşımı bir kazada kaybetmem. 18'den sonrasına girmeyelim...

Az önce yaşadığım an. PS4 Fat kasamın CD çıkarma tuşu algılamıyor. Tüm hevesim kırıldı şu an ağlayarak ekrana bakıyorum.

Anneannemi 1 yaşındayken kaybetmek. Herkesin dediğine göre bana 1 yıl boyunca çok bakmış bir de amcam dediğim, babamın 20 yıllık arkadaşı koronadan vefat ettiğinde bayağı üzülmüştüm.

Şeker hastalığı az yemek değildir. Gayet bilgisizsiniz hocam. Şeker hastaları istekdiklerini yer ve en sıkıntılı hastalıklardan biridir. Kontrolü çok zordur, benim 2 gündür şekerim 250 300 seyretmeye başladı hep iğne vuruyorum, bu mu sıkıntı değil?

Türkiye'nin ekonomisinin her geçen yıl gözümün önünde eridiğini öğrendiğim an.

"Half-Life 3 çıkacak" isimli haberin yalan olduğunu öğrenmek.

Bende bırakın hak vermeyi suçlu olduğun için ağlıyorsun diyorlar.

Üzüldüğüm değil fakat en çaresiz hissettiğim an 14 yaşında bir ebeveynimi kaybettiğim andı.

Babamın rahmetli olduğu gün.

Cenk Hoca'nın karısıyla 1 yıl cinsel ilişkiye girememesi. "1 yıl anasını satayum yav. Cinsel ilişkiye bile giremedim."

Annemin küçük yaşta emes hastası olduğunu anlamak.

En çok üzüldüğüm değil de en çok sinirlendiğim an yakın sandığım arkadaşım bana " 2 yıl önce arkadaşım değildin şimdi de olmasan olur" demesiydi.

Ailemle yaşadığım evimden ayrıldığım an. Kaldığım öğrenci evinde uyumaya çalışırken ağlamıştım.

Hala hayatta olduğumu fark ettiğim an.

Matematikten 87 aldığım an.

Arkadaşım öldü.

Hatırlamıyorum. Ailemden birine veya ülkeye bir şey olursa başka bir şeye daha çok üzülemem.

Kendimi dile getiremediğim ve haklı olup kendimi açıklayamayıp sinirden kudurduğum 4-5 anım var. Onlar.

Sanırım öyle bir anım yok, umarımda olmaz.

Diyabet olduğumu öğrendiğim zaman. Acilin koridorlarında kafamı eğip hüngür hüngür ağlamıştım, zor günlerdi.

Yalnız o cenk hoca değil.

2 yıllık plotoniğim tarafından dalga geçilerek reddedilince.

Dışardan sert gözüküp, içinde naif bir insan olarak bir çok konuya üzülmüşlüğüm olmuştur. En çok en az diye nitelendiremiyorum.

Kedimin ölmesi

Dikkat edersen sıkıntı olmayan bir hastalık bende şeker hastasıyım. Şeker hastalığının açılımı: Az ye.