3 yıl geçmiş. Bu gönderiden 1 yıl sonra bahsi geçen kişi ile aramızı düzelttik ve sonra tekrar bitti. Olmayınca zorlamamak gerekiyormuş gerçekten

Evet. Bu olaya bir süre üzülüp sonradan bundan ders alıp eskiden nekadar aptalmışım, dert ettiğim şeye bak dedirten tarzda bir olay.

Üniversite nedeniyle şehir dışına çıkarken sevdiğim kızla vedalaştım. Sadece sarılmıştım, daha yeni sayılırdı duygularımız. Abisi görmüş. Şehir dışına çıktım, birkaç gün sonra birden mesajlar kesildi. Telefonuna el koymuşlar, ayrılmaya zorlamışlar. 2 hafta haber alamadım. Sonra Facebook üzerinden mesaj geldi olayı açıklar nitelikte. O gün bitmek zorunda kaldı, bir daha ulaşmadı bana. Ulaşmaya çalıştığımda da bir sonuç alamadım. O öyle dümdüz gitti. Başıma geldi, mecbur kabullendim. Aileden aileye, kızdan kıza değişir durum. Peşinden koşup ikna edebileceğim bir durum yoktu. Üzülme takma demeyeceğim, üzül. Elbet geçer, unutamazsın ama umursamamaya başlayabilirsin. Aşkı sevgiyi unutmak diye bir şey yok. Kendini harap etme yeter. Ağlayabiliyorsan ağla, ağlayamamanın verdiği rahatsızlık biraz kötü. Belki ileride tekrar bir araya gelirsiniz, olacağı varsa olur önüne geçemezsin zaten. Olmayacaksa da ne yaparsan yap olmaz. Bırak hayat senin yerine uğraşsın dursun.

Hayırlısı olsun. Biri gider biri gelir.

Dostum şöyle bir şey var ben eşimle üniversite hazırlıkta tanışıp o yıl evlendim. Dayanamadım. Ailesi de tabii normal olarak çok erken dedi. Ben dedim seni istemeye gelirim yanlız onay olmazsa yıldırım nikahı kıyarım olur biter dedim. Şuan evliyiz ailelerde çok iyi anlaşıyorlar. Onay verme sebepleri ailesi eşime saygı duyuyor. Güveniyor. Yani iş biraz kızda kalıyor. Şahsen problemli bir çocuk değilsen ailenin onay vermemesi bana hep yobazlık gelir. Ama iş kızda bitiyor dediğim gibi, yanlış anlama ama çok sevse o kız kıyametleri koparırdı o evde. Ve şuanda okulumuzu okuyoruz gayet mutluyuz. Benim bölümüm ön lisans seney mezunum işim hazır. Bir yandan ev diziyoruz. Ailemin yardımı çok tabii sağolsunlar. Ama olay evlenmek değil dediğim gibi seven kız ailesine sevdiği adam için dik durur kararlı olur.

Bu arkadaşa katılıyorum.

Merhaba, ilişkimizin 2. yılı dolmasına sayılı günler kala kız arkadaşımla ayrıldık. Olaylar şöyle gelişti: İlk önce kız arkadaşımın ailesi telefonuyla fazla vakit geçirdiği gerekçesiyle telefonunu aldılar. Normalde mesajlarını okumazlardı ama bu sefer merak etmiş olacaklar ki okumuşlar ve konuşmamızdan hoşlanmamışlar. Bence konuşmalarımızda bu kadar kötü bir şey yoktu ama onların düşüncesi farklı oldu tabi. Başka bir yerden kız arkadaşımla konuşuyordum ve benimle bir sorunu yoktu. O gün eve gittiğinde kötü bir tepkiyle karşılaşmış olacak ki sonraki gün mesaj attığında ise ayrılmamız gerektiğini söyledi. Ailesi tarafından baskı görüyor anladığım kadarıyla. Beni hala sevdiğini ama bitmesi gerektiğini söylüyor. Sizce ailesinin sakinleşmesini beklemeli miyim yoksa hiç umut yok mu? Ve olaya olan yorumlarınızı, benim yerimde olsanız ne yapıcağınızı da yazarsanız sevinirim.

Dostum benim ya. Yaklaşık 4.5 sene önce 1.5 sene birisiyle çıktım. Ailesi o kadar çok güveniyordu ki bana anlatamam. Birbirimizi çok seviyorduk bundan eminim. Sonra kız arkadaşım bu duruma alıştı çevresine karşı biraz daha rahat davranmaya başladı. Kızdım sadece "Kıskanıyorum lan." dedim. Bunu söyledim sadece sonra beni sevmiyorsun diyerek ayrıldı 3.5 saat'lik mesafe vardı aramızda ve ben sabahın 4'ünde kalkıp 5 dk görmek için o kadar yol gidiyordum. Doğum gününde gecenin 2-3'ünde havai fişek atmıştım. Anlatsam destan olabilir belki... Yani ayrıldı benden. Sevdiğimi biliyodu aslen. Ama sebebi gerçekten çok fazla değer vermemmiş. Gerçekten onu sevdiğimi kanıtlamış olmammış. Ondan sonra 3 senelik bir ilişkim oldu ta ki 2 ay önce ayrıldık. Aslen 1.5 senelik kız arkadaşımı unutmak için çıkmıştım ve alışmıştım kıza. İnanırmısın bilmiyorum, bizim durumumuzda senin gibiydi. Sakın yanlış anlama beni, aradan 1.5 sene geçmişti biz çıkarken tartıştık küçük bir sebepten, 2 hafta konuşmadık hemen gidip birisini bulmuş kendinden büyük hemde, hayvan gibi birisini bulmuş... Sonra "Hayırdır kızım ya" dedim, bana dediği "O benim arkadaşım, çıkmıyoruz vs..." çıktıklarını biliyordum instagram hesapları vardı. Ama göz yumdum sevdiğimden dolayı tamam dedim. Sonra yatılı yurt'a gitmeye başladı. Gizli gizli telefondan yazabiliyordu. İnan bana hergün gece 2.30'u bekliyordum o yazsın diye 1 sene böyle geçti. Abisi ile tanışmıştım. Herşey çok mükkemmel gidiyordu. Sonra aile mevzusu açıldı annesi biliyordu beni daha önceden demişti. Sonra annem seni öğrendi dedi. Daha önce dediğini unutmuştu gerizekalı çünkü. Babamda resimlerimizi gördü konuşamayız dedi ara verelim dedi. Yok dedim ara vermeyelim, ben beklerim sen gelene kadar dedim. Yıllarca beklerim sorun değil benim için yeter ki sen kal. Tamam dedi 6 ay görüşemedik yüz yüz'e nede telefon ile. Bu o sırada birisini bulmuş yalandan yüzük takmış. O kadar çok yer gezmişler ki of say say bitmez dostum. Sonra biyerden haber alıp buluşacakları yeri öğrendim. Çaktırmadan 1 saat önceden gittim beklemeye başladım. Lan ben yaklaşık 2.5 sene kız ile çıkmışım elini tutup yanağından öpmekten ileri gidemezken çocuk dizine oturtmuş resmen Uzaktan öyle tebessüm ede ede izledim. Yanlarına gittim "Allah ayırmasın" dedim. Çocuk "Eyvallah dostum" Dedi. Sigara istedim sohbet kurdum Kız arkadaşım kıpkırmızı olmuş böyle anlatamam. İç çamaşırı vardı çöpün kenarında onu aldım poşete koydum. Kız arkadaşıma yönelterek bizde unutmussun dedim. Beklediğim harekettte işte o an geldi. Çocuk döndü ne diyosun demeye kalmadı orda birbirimize girdik ben karakolda kaldım 1.5 gün. Kimsecikte gelmedi yanıma. O gün karakolda sabahlarken şunu öğrendim "Değer vermemek değilde verdiğini göstermemek lazımmış. Sevdiğini belli etmeden sevmek gerekmiş. Karşı cinse güvenmemek gerekmiş. Kimseyi sahiplenmemek gerekmiş. Hepsi yalancıymış..". Sonra rahatladığımı farkettim gerçekten üstümden yük kalkmıştı resmen. Önümde yıllar vardı üniversitem, ondan sonraki hayatım. Mutalaka birisi karşıma çıkıcaktı. Üniversite son sınıftan önce çıksa'da zaten geri çeviririm. Son sınıf'ta biri olursa evlenirim abi. Kısaca'sı bu. Gerçekten sevmek için çok genciz biz dostum. Şu dünyada baba oğlunu kandırıyorsa, ilin kızına güven olmaz. Herkes herşeyi çıkarı için yapar. Kızları anlamaya sakın çalışma bak! Zamanın boşa gider beynin paradoks'a girer içinden çıkamazsın. Kızlara karşı tek tepkin tebessüm etmek olsun fazlası onlara fazla. Ha sana tavsiyem. O durumda sakin davranman. Kıza tamam de bende seni seviyorum, ama öyle olması gerekiyosa içim ne kadar el vermese bile öyle olsun de. Vay bee derse eğer ki, genellikle derler küfürü bas ver yolu gitsin. Önünde çok yıllar var ohoo, hayatta çok güzel şeyler var. Mesela kulaklığı takıp paten sürmek, video oyunlara dalıp gitmek. Ya da matematik sorularının esiri olmak Kendine iyi bak takma kafana herkes gider salla gitsin...

Son olarak eklemek istiyorum. Umut'lanma olmaz ise üzülürsün. Bekleme gelmezse harab olursun. Başka şeylere odaklanmaya çalış. O zaman gerçekten onsuz'da hayat olduğunun farkına varabilirsin. Şöyle düşün olursa kardasın, olmaz'sa sorun yok...

Uzun süreli olup da epey bir şey yaşandıysa, arada illaki insanda izi kalıyor unutamıyorsun hiç. Geçmiş olsun.