Arkadaşlar merhaba, muhabbet kuşum en yakınım kardeşim dediğim kuşum sabaha karşı öldü. Sabah okula kalkmıştım bir baktım kafesin altında gözleri açık sıcacıktı aldım elime hareket etmiyordu hemen koştum bizimkilere ölmüş başına su çarptım belki kalkar diye 3.5 yaşındaydı hep konuşurdum adı Bim'di onu BİM'de bulmuştum dostluğumuz orada başlamıştı kimseye anlatamadıklarımı ona anlatırdım evde tamir yaparken kart tamiri hep omzumda dururdu ya da geçer sandalyede otururdu en olmadı monitörde dururdu oyun oynarken gelir öperdi mausu degil beni tut derdi sanki çağırırdım Bim diye. Gelirdi yanıma omzumda dururdu şarkı dinlerdik beraber c Cengiz Kurtoğlu, Müslüm Gürses sesini çıkartmazdı severdi klavyeye çıkar patır patır ses yapardı evde beraber dolanırdık. Hep omzumda dururdu hep yemek yerdik video izlerdik ya da yatardık video izlerdik. Salonda yerde gezerdi uçardı biraz egzersiz yapardık beraber öperdi beni kızım güzelim benim ama son zamanlarda dışarı çıkmak istemezdi ya da az dururdu. Yarım saat kanat çırpar uçar hemen girerdi. Sabah gömdüm kötü oldum dokundu bana evde sessizliği çok belli özlüyorum özlüyoruz. Son düzenleyen: Moderatör: 16 Ekim 2021

Çok motive edici bir cümle.

Ona çok benzeyen bir muhabbet kuşu alıp en azından üzüntünüzü biraz giderebilirsiniz bence. Başka yapacak bir şey yok.

Öyle yapmaya çalışacağım aklıma geliyor hep hep yanımdaydı çünkü.

Sağlık olsun boş ver dostum üzme kendini.