O kadar yalnızım ki İnstagramım bile yok. Evden okula işe geri eve yaşıyorum.

Arkadaşım yok. O yüzden yalnızlık çekiyorum ve canım çok sıkılıyor ya, sizde durumlar neler? Son düzenleyen: Moderatör: 18 Nisan 2023

Hayır çekmiyorum, bu şekilde yalnız olduğu için üzülen ve bunu dile getiren insanlara da gülmekten çekinmiyorum. Yalnız iseniz bunu kabullenip başa çıkmasını öğrenecek veya bu durumu kabullenmek istemiyorsanız sosyalleşmek adına çaba sarf edeceksiniz. Gerisi düşük insanların yapacakları hareketler olur.

Arkadaşlarım var samimi ama onlarla dışarı çıkıp aktivite yapacak imkanım yok. Hem küçük şehir hem ülkenin ekonomik durumu

Hocam kesin vardır sizinde benim kadar yalnız yoktur.

Arada yalnızlık hissine kapıldığım oluyor. Fakat bazenleri de yalnızken daha mutlu hissetiğimi farkediyorum. Siz mutluluğu kendi içinizde bulamazsanız isterseniz 1000 tane arkadaşınız olsun ve yanınızda olsun hepsi, yine de o iç yalnızlığı çekersiniz. Bu durum kesinlikle böyledir. "İyi hissetmek" adında bir kitabı okumuşluğum var ve inanın bana tüm bunları detaylı bir şekilde -kalın bir kitap halinde- anlatıyor. Bu sadece yalnızlıkta değil, her şeyde böyledir. Siz içinizdeki o saf mutluluğu yakalarsanız bir kişinin paylaştığı bir tane bisküviden bile haz alırsınız. Olay olumlu düşünebilmek. Kimse bunu zayıflık veya kabullenişlik olarak görmesin sakın. Mutlu olmak istiyorsanız o doğal saflığı yakalamalısınız. O yüzden çocuklar hep mutludur. Saftır onlar, deneyimleri yoktur. Zihinleri tertemizdir. Cesurdurlar. Mutlu olmak istiyorsanız bir çocuk gibi düşünün.

Evet.

Sanal olarak 10'a yakın arkadaşım var. Daha geçenlerde DC grubu kurduk. Her birini ayrı ayrı çok seviyorum Reel olarak ise 3-4 tane var. Memnunum diyelim ya, az olsun öz olsun diyorum ben.

Yok. Ama az olsun öz olsun.

Eline sağlık, çok güzel yazmışsın.

Üniversitede olabilir. Lise gibi az insan yok ve olgun insanlar geliyor.

1-2 saat görüşmeyince sosyal pilim bitiyor.

Evde tek kalırsam evet.

Benim de gerçek de arkadaşım yok sanal da var onlar ile de Max 2 saat takılıyorum Yanlızlık çekmiyorum böyle memenum yani.

Birkaç aydır evet. Okula gidemiyorum, kız arkadaşımdan ayrılmak zorunda kaldım çesitli sebeplerden. Dolayısıyla sigara tüketimim arttı, seçim gecesi için stokladığım viskiyi neredeyse bitirmişim haberim olmadan. Aylardır ufak ufak tüketmenin getirisi sanırım. Yalnızlık kötü etkilemiş beni. Neyse ki en azından ufak motivasyon kaynaklarım var da yaşıyoruz bir şekilde.

Hocam bana kalırsa o kadar umutsuzluğa kapılmayın. Yine oradan edinme ihtimaliniz var. Benim yok çünkü güvenilir ve samimi bulduğum tek kimse yok. Üniversiteden üniversiteye göre değişebilen bir durum. Şanssızım diyelim.

Aynı.

Bence biz Kayseri de yaşadımız için arkadaş bulamıyoruz TikTok'da da çok fazla dek geliyorum

Arkadaşım var fakat 1-2 gün görüşmeyince dışarı çıkmayınca sanki hiç arkadaşım yokmuş yıllardır dışarı çıkmıyormuşum gibi sıkılıyorum. Buna ne denir tam eminde değilim galiba farklı şeyler yaşamam lazım.

Evet, arkadaşlarım var fakat ben de yalnızlık çekiyorum.

Yalnız olarak büyüdüm öyle de devam ediyorum. Yalnızlık benim için artı bir şey.

Bu durumda bir tek yalnız sen değilmişsin. Dosya Ekleri Screenshot_20230418-161406. png 114,9 KB · Görüntüleme: 119

Hayır hiç kimse yok. Ne lise ne de üniversiteden falan hiçbir arkadaşım yok. O kadar sıkılıyorum ki tek başıma anlatamam. Bir şey yaşasam her zaman içime atıyorum. Mutlu olunca, üzgün olunca, bir şey başına gelince falan hep içime atarım. Her şeyi içimde yaşıyorum. Hiç kimseyle konuşmamamın yüzünden gerçekten normal konuşmayı unuttum bile diyebilirim. Ses seviyemi, konuşma tarzımı vs. ayarlayamıyorum. İnsan biriyle arkadaşken nelerden konuşur, neler yaparlar, nereye giderler, ne olur falan hiç biri bende yok. Yazdıklarımda gram abartı yok gerçekten. Yalnızlık güzellemesi yapan ne kadar kimse varsa da hepsine ayar oluyorum. Yaşamadan bilemiyorsunuz nasıl bir şey olduğunu. Her dışarı çıktığımda sahilde, caddede dolaşan, kafelerde oturup çay kahve eşliğinde mutlu mutlu muhabbetini eden arkadaşları gördükçe inanın çok kötü oluyorum ve hava alıp rahatlayacağım yerde eve gidiyorum geri. Nereye kadar sürecek bakalım bu.

Hayır hem de hiç. Annem babam bile gidince içimde kelebekler uçuşmaya başlıyor evde yalnızken anlam veremediğim şekilde aşırı mutlu oluyorum. Evde insanlar varken PC başına geçip hiçbir şey yapmak istemiyorum mesela, ama tek başıma kalınca sürekli içimden bir şeyler yapmak geliyor. Hatta bu bayramda bütün akrabalardan kaçıp ailemi de köye gönderip tek başıma kalmayı düşünüyorum. ... A konu arkadaşlık üstüne miydi? Arkadaş mı o neydi?

Forumlarda takılarak aşılabilir. Mesela ben 4 forumda ve Reddit'de aktifim.

Kafa dengi bulamıyorum yoksa arkadaş yok değil çok konuştukları için uzak duruyorum çok ve boş konuşan insanlara tahammülüm yok.

Hocam aynı bende üniversiteye gideceğim ama oradanda olmayacak tabii ki arkadaş.

5 yıldır tek başımayım Allah var gam yok Ahlakın bozuk olduğu yerde yalnızlık şifadır