Şu an YKS'ye hazırlanıyorum. Hayatımda hep bir şanssızlık varmış gibi geliyor. Hep bir sıkıntı bir dert. Artık kafayı yemek üzereyim delireceğim. Hele geçen günden sonra cidden uyuyamamaya başladım. Şöyle anlatayım: Sabah uyandım saat 6 gibiydi erken kalkmışım bir yattım geri saat 8'e yakın. Evim okula uzak olduğu için kahvaltı etmeden çıktım. Ruhsuz gibi otobüste okula giderken otobüs durunca dışarı baktım yol çalışması var. Oradan inip aç halimle 15 dakika yürüdüm. İlk dersten sonra bari bir açma bir simit alayım dedim cüzdanımı açınca bir "he fu ed up" moment yedim para almayı unutmuşum. Diğer teneffüs birinden borç alayım dedim müdür ansızın 2. ders deneme başlattı sağ olsun aç aç 3 ders öğlene kadar deneme çözdüm üstüne kitapçığa su döktüm bir de oradan denemede 25 dakika gitti onunla uğraştım. Öğlen birinden para bulup anca yedim bir şeyler yemekhaneden. Dersteyken nöbetçi geldi fotoğraf çekimi için indirdiler tam bana sıra geldi önümde 2 kişi var makine bozulmuşmuş 10-20 dakika onu bekledik. Üstüne matematik dersi kaynadı son dersteyiz ben en arkanın bir önündeyim. Arkamdakiler o gün cıvımışlardı hocayı kızdırdılar biz de arkadaşımla bir soruyu çözüyorduk kitaptaki geldi bize patladı. Kimya hocası zaten ciddidir bayağı sinirli bir hoca müdür yardımcısının yanına yollattı bir de ikisine dil döktüm boğazım ağırdı. Okul çıkışı telefonumu aldım akşam şarja takmıştım hiç almamış sabah da açmadım zaten bir baktım %8. ama daha kötüsü şarj söketini kırmışım. En azından dershaneye gidince takarım falan diye düşünmüştüm. Neyse arkadaşla yürüdük bekliyoruz otobüs. Bekliyoruz bekliyoruz. Sonra bir merak edip bir gittim önceki durağa. Anaaaa yol çalışması varmış. Bir 30 dakika orada gömmüştük. Yürü babam yürü bekledik bindik otobüse gittim dershaneye.1.5 ders arada kaynamış tabii oturdum sıraya. Bizim derslikte tam güney cephesi. Klima da çalışmıyormuş elektrik yokmuş sırtımdan bir güneş vuruyor cehennem gibi. Orada da zamanı geçirdikten sonra bir çıktım saat 8 yürüyorum o karanlıkta eve. Normalde otoyolun yanında bir kalabalık cadde var oradan yürüyorum eve ancak o gün orada da çalışma var direk kapatmışlar. Ara sokaklardan eve yürürken çıkmasın mı 10 kişi suri. Normalde 185 boyum 80 kilom var düzenli fitnessa da giderim Ama yani 1-2-3 tamam da 10 kişi suri olmaz öyle. Baktım bana tip tip yürüyorlar tak topuk ara sokaklar. Bayağı hizli koştum kayboldum o karanlıkta saat olmuş 9. telefonun şarjı yok annem babam aramış yanımda para yok pul yok gece gece karanlık kimse yok arkamda bıraktığım Surilerden dışında. Neyse bir yol buldum bizim evin orsa köprü var bir tane otoyolun üzerinde onu gördüm vardım eve. Duş alacağım kombi bozulmuş aldım buz gibi soğuk suyla duş aldım. Tüm günün stresinden kurtulmak için çay içtik sohbet ettik ailemle yemek yedim. Sonra kafa dağıtmak için bir el oyun oynayayım dedim. RX 570 sağ olsun ha bire WattMan ha bire ısınma çözüm bulamıyorum bulamıyorum o kadar günün stresinden sonra sinirden bir koydum kasaya temperli cam çatladı elim kanadı. Tabii herkes yatıyor o sıra. İndim aşağı sardım alkollü bezle. Oturdum kanepeye lokinin yeni sezonu çıkmış bari onu izleyeyim bir bölüm. Hacı dizi var ya 5 saniye ilerliyor 20 saniye donuyor o kadar tilt oldum ki internet öyle bir sapıtmış ki bir de onunla uğraştım en son sinirden ağladım kumanda elimdeydi patlayacak gibiydi. En son süt kaynattım bir salep yaptım onu da halıya döktüm bir de onunla uğraştım gece gece. Tüm bunlardan sonra yatağa yattım hayatı sorgulamaya başladım uyuyamadım sinirden ağlamaktan imanım zayıfladı neredeyse. Dediğim gibi bugünden sonra hayatım çok değişti bunların 5'te 1'ini her gün yaşıyorum, kafayı yiyeceğim artık. Ne yapmalayım sizce? Ben mi kafaya takıyorum anlamıyorum. Son düzenleyen: Moderatör: 15 Ekim 2023