Ne için yaratıldığını sorgulamaya itmedi mi bu düşünceler? Ben sıkıldığımda bu tür düşüncelere kafa yorarım. Felsefe ve bilimi neden ayırdığımızı düşünüp dururum. Şunu izle bütün bakış açın ve sıkıcı hayatını değiştireceğine inanıyorum. 1.5 yılda hazırlanmış kısa 7 belgesel. -KIRMIZI ASA-

Bana göre cs 1.6 san andreas gibi oyunlar boş. Sizin anılarınız depreşiyor ama çoğu zaman "oLdLaR hATIrlAR" diyenlerden de tiksinmiş biriyim. Bana göre cs 1.6, gta sa sadece çöp kutusu. ama zevkler ve renkler tartışılmaz tabii

CS:GO ne olduğunu bile bilmeyen eski oyuncularız biz eskiden CS 1.6 oynardık internetten o kadar keyifli olurduki hey gidi günler heyy...

Merhaba. Öncelikle samimi olacağım o yüzden yargılayıcı veya alaycı tipler çıksın direkt. Foruma yeni girdim benim gibi olan insanları görmek ya da başka insanların dertlerini anlamak için. Sorun şu 13 yaşındayım ergenliğe yeni yeni giriyorum 4-5 yaşlarımdan beri fazlasıyla CS:GO oynamış birisiyim 3000 saatim var bir gün uyandığımda şaka gibi oyundan gram zevk almamaya başladım. Aradan 1-2 yıl geçti 7. sınıfım şu son 5-6 aydır hayatı çok sorguluyorum oynadığım hiçbir oyundan zevk almıyorum ülkenin hali yüzünden vs. değil eskiden bir yere giderdik misafirliğe giderdik çok heyecanlanırdım çok eğlenirdim acaba çocukluktan çıktığım için hayatın toz pembe algısından kurtulduğumdan gerçekleri görmeye başladığımdan kaynaklı mı yoksa ne bileyim mastürbasyon vs. yüzünden mi çünkü inanın anneme babama anlatıyorum coronadandır evladım deyip geçiştiriyorlar oyunlardan bir 20-30 gün uzak duracağım belki eski zevkimi tekrar alırım diye. Foruma 7/24 giren birisi değilim yine kontrol ederim. Her cevap benim için önemli iyi forumlar.

Sen 3000 saat CS:GO oynamisin. İyi bir insan olamazsin. Seni oradaki insanlar cokta tilt etmistir.

Bak bu konuyu da anlatayım, aslında bu soru tamamen materyalizmin kafanda bug'a girerek oluşturduğu bir sorudur. Bir muhabbet tarzında yazayım sorunun ne kadar saçma olduğunu anla. Örneğin önce üzerime ardından masaya su dökülüyor. Elbisem ve masa ıslanıyor. Sen: Abi bu masadaki ıslaklık neredendir? Ben: Sudandır. Sen: Peki üzerindeki ıslaklık neredendir? Ben: O'da sudandır. Sen: Ohoo! Sende ne sorsam sudandır diyorsun, peki sudaki ıslaklık neredendir? Suyun ıslaklığı nereden diye bir soru sorulmaz, ıslaklık suyun iktiza ettiği bir özelliktir. Su ıslatır, suya nasıl ıslandı diyemezsin. Zaten kendi özelliği, amacı o. Islatır ama ıslatılmaya ihtiyacı yoktur. Zatında kaynağını barındırır. Sen: Abi bu penceredeki ışık neredendir? Ben: Güneştendir. Sen: Bu denizin üzerindeki yansıyan ışık neredendir? Ben: O'da güneştendir. Sen: Aga sende her şey güneştendir diyorsun, güneşteki ışık neredendir? (404 Error) Güneş ışık kaynağıdır, güneşteki ışık neredendir diye bir soru çok saçma olur. Zaten zatında aydınlatmak vardır, güneş aydınlatır. Kendisi aydınlanmaz. Aynı şekilde su ıslatır, ıslanmaz. Yine aynı şekilde Yaratıcının özelliği, zatında yaratmak vardır yaratılmaz. Her şeyi ıslatan suyu kim ıslattı diye bir soru olamadığı gibi her şeyi yaratanı kim yarattı gibi bir soru da olamaz. Yaratılanların kaynağı o, yaratma özelliği zatında var. Senin maddi gördüğün evren yapım yıkım reaksiyonları üzerine kurulduğu için materyalizmi en öne alıp bu soruyu soruyorsun. "Herşeyi yaratanının yaratıcısı" gibi Sonsuz bir sayı doğrusunda en baştaki sayı nerede demek gibi. Zamanım olsa aslında seninle çok uzun konuşmak isterim, sorularının hepsinin cevabı kırmızı asa serisinde var. Videolar çok kısa, birazcık zaman ayırıp izlersen aklında hiçbir soru kalmaz. Ve de şunu eklemek isterim, tek başına aklına gelen soruları yine kendine sorup "Ya çok saçma, tabi ki böyle olamaz" gibi kendi kendine cevaplar veremezsin. Her soruyu araştırman gerek, çünkü yıllar önce bende bu konulara uzak biri iken aynı hataya düşüyordum. Dört işlemden başka bir şey bilmeyen bir ilkokul çocuğunun Türev-İntegral'e "bu ne saçmalık" demesi gibi bir durum ortaya çıkıyor ama bunun farkında olmuyorsun. Bakış açın kırmızı asa serisiyle tamamen değişecektir. Senin mantığın sorunun cevabı olmadığı kararını veremez. Sorunun cevabının doğru olup olmadığı kararını ancak verebilir. Bu iki arasında çok kilit bir noktadır.

İstediğin şeyleri sürekli elde edersen bir yerden sonra çoğu şey zevk vermez. Örnek vermek gerekirse bende oyunlardan eski zevki almıyordum sonra okuldan mezun oldum işe girdim. İşten eve gelince akşam yatma saatine 4-5 saatlik bir vaktim oluyor bu 4-5 saatlik vakitte oyun oynamak o kadar çok zevk veriyor ki anlatamam. Sürekli istediği şeye sahip olunca insan bir yerden sonra değerini bilemiyor. Bazen istemediğin şeyleri yapıp beyni normal şekilde çalıştırmak lazım.

Rica ederim. Aslında insan doğruyu bulunca bundan başka insanların da faydalanmasını istiyor. Bunu anlatmaktan zevk alır hale geliyor ki İslam'da Allah'ın bir esması olan Rahman isminin bir yansıması diyoruz. Örneğin her yerde görmüşsündür, Youtube'da yüzlerce Müslüman vs Ateist röportajları var. Ya kardeşim bu Müslümanlara para mı veriyorlar ki eline mikrofon alıp her önüne gelene yaratıcıyı anlatıyorlar. Videonun reklamlarını da kapatıyorlar. Aç reklamı bari para kas diyorsun izleyenler sayesinde. 2 milyon abonesi var o kanalların ama yapmıyorlar. Dünyanın alıştığımız huzur ve mutluluk sistemine tamamen ters bir şekilde parasız, mal mülksüz kolayca mutlu olabiliyorlar. Bunu nasıl yaptıklarını da insanlara yaymak istiyorlar. Çünkü bunu aynen benim gibi depresyonlara girip cevapsız sorular içinde boğulup, hayatta her insandan bir tekme yiyen ve intihara doğru giden hiçbir vucut hastalığına denk düşmeyecek manevi bir hastalıktan, İslam gibi mükemmel bir din ve yaşayış tarzını keşfedip manevi bir ilaçla kurtulan insanlar yapıyor. Senin "hayattan zevk almıyorum" cümleni duyunca içimde ister istemez yardım etme hissiyatı beliriyor. Bu yaradılıştan sana tahsis edilen bir duygu bir latife. Maddiyatta bunu bilim ile kanıtlayamazsın. Kansere karşı bir ilaç bulduğunda herkesin faydalanmasını istemek gibi. Ya adam anne babasından ayrılmış, mal mülkü satıp şehir değiştirip Hayalhanem'e hizmet etmeye gelmiş. Mutluluktan havaya uçuyor. Dert tasa kalmıyor, üstelik bu müessesede insanlara hizmet ederken bunu söylüyor. Bu duruma nasıl girdiklerini düşünmeye kalkınca mantığın hiçbir şekilde buna bir cevap bulamıyor. Bunları görünce bir arayış içine girdim. İnan ki her şey önyargıları kırmakla başlıyor. "Kulum bana bir karış yaklaşırsa ben ona bir arşın yaklaşırım" hadisi çok ilgimi çekmişti. Araştırmaya başladıktan sonra birden hayatında garip olaylar olmaya, her sorunun cevabı sen garip bir şekilde önüne çıkmaya başlıyor. Şuan bir inancın olmadığı için yaşadığım duyguların etkisini muhtemelen sana aktaramıyorum ama gerçekten muazzam bir bakış açısı ve aydınlanma kazanıyorsun. Bak şuan dediklerime saçma, hurafe, olmaz böyle şey diyebilirsin. Ama kesinlikle böyledir deyip, araştırmayacağım deme. Örneğin Kırmızı Asa izlemeni önerdim. Bunu izle, sonra gel seninle muhabbet edelim. İstersen sana Neden bir yaratıcı olduğunu düşünmemiz gerekiyor? Yaratıcı varsa illa bir dine mi mensup olmalıyız? Olacaksak niye Hristiyanlık değil de İslam? gibi konuları anlatabilirim. Bunları düşünmemiz gerekiyor, kafa yormamız gerekiyor çünkü bir kere geliyoruz ve kimse sana ölümsüzlük iksiri diye bir şey vermiyor. Her gün birilerinin öldüğünü görüyorsun ve ölüm yokmuş gibi yaşıyorsun. Bak sana Risale-i Nur'da okuduğum bir temsili hikayeyi aklımda kaldığı kadarıyla anlatayım; Birden gözünü açıyorsun sen ve bir adam uzun bir yoldasınız. Yolda yürümeye başlıyorsun ve yol ikiye ayrılıyor. Sağ ve Sol yol. Yolun ayrım noktasında bir görevli/personel var. Bu görevli sana bazı bilgiler veriyor. -Sağ yolun bir sahibi, bir yaratıcısı var ama sol yolun yok. Sana sağ yoldan gidersen belirli kurallara tabi bir yere gideceğini söylüyor. Sana bu kurallar biraz özgürlüğünü kısıtlıyor gibi gelebilir ama senin için en iyisi bu. Örneğin kırmızı ışıkta durmak zorundasın. Sen kendi bakış açınla arabanın içindeyken kırmızı ışıkta durmadan geçersem daha rahat ederim diye düşünebilirsin fakat kaza yapmaman için bu kurala uymak lazım gelir. Bu şehri kuran seni senden daha iyi tanır. Bu kurallar senin için en iyisidir. Burada senin emniyetin bizim için önemlidir. -İkinci yol olan Sol yol ise sahibi olmayan tamamen özgürce yaşayabileceğin Free takılabileceğin, rahat bir yol. Bu yoldan gidersen sahipsiz, kuralsız bir yere gideceksin. Fakat buradaki serbestiyet ile birlikte bir tehlike ve güvensizlik vardır. Bütün sorumluluk da size aittir. Seçeceğin yolda zorlama yoktur! Adam düşünüp taşınıyor ve biri sağ yola diğeri sol yola gidiyor. Şimdi sol yolu seçen adamı izliyoruz; Sol yola girip ilerliyor, dağ tepe aşıp geniş ve sonu görünmeyen uçsuz bucaksız bir çöle giriyor. Bu çölde yürümeye devam ediyor ve arkasından gelen bir ses işitiyor. Kafasını çevirip bakıyor, bir de ne görsün? Bir arslan peşinden ona doğru hücum ediyor. Birden kaçmaya başlıyor, ileride 60 arşın derinliğinde bir kuyuya gözünü kestiriyor. Başka kaçış yolu yok, bomboş bir çölde tek çareyi orası gözüküyor. Kuyuya doğru koşup, 60 arşın derinliğindeki o kuyuya atlıyor. Kuyunun yarısına kadar düşerken, içeride bulunan bir dala sımsıkı yapışıyor ve aşağı düşmüyor. Kuyunun duvarında yeşermiş o ağacın sağda ve solda iki kökü var. Bir kökünde beyaz, diğer kökünde siyah bir fare var. Bu fareler küçücük dişleriyle bir kökten diğer köke sürekli gidip gelip sırayla o dalın kökünü yavaş yavaş kemiriyorlar. Adam yukarıya bakıyor, kuyunun ağzında arslan pençesi hazır vaziyette onu bekliyor. Aşağı bakıyor, kuyunun dibinde dehşetli bir ejderhaya benzer yaratık, ağzını açmış onun düşmesini bekliyor. Kuyunun duvarlarına bakıyor, akrepler, yılanlar, türlü türlü zararlı böcekler yer etmiş. Dolanıyorlar. Kafasını nereye çevirse ayrı bir dehşetle karşılaşıyor. Sonra tutunduğu dalın bir ucuna bakıyor ki mükemmel meyveler, elmalar, incirler, portakallar var. Bir ağaçta çeşit çeşit meyveler var. İşte bu adam akılsızlığından anlamıyor ki bu işte bir iş var. Ortam bu kadar dehşetliyken bu ağaçta bir mükemmellik var. Fakat hiç umursamıyor. Bulunduğu durumun vahimiyeti verdiği korkuyu unutmak için gözlerini kapatıyor ve kendini cennette hayal ediyor. Düştüğü çaresizliği kendi kafasında hayal ederek güzelmiş gibi kendini kandırıyor. Aynen şu şekilde yapıyor; Şu elmayı yersem mutlu olucam, bak elim şu incire yeterse valla mutlu olucam. Dalın biraz daha uzak ucundaki karpuzu görüp, bak şunu da alsam varya dünyanın en mutlu insanıyım diyor. Sana soruyorum bu insan böyle bir durumda gerçekten mutlu olabilir mi ya? Ya fareler zaten kemiriyor o dal kırılacak banko düşeceksin, etrafın akreplerle çiyanlarla kaplı. Aşağıda senin düşmeni bekleyen bir ejderha var, yukarıda arslan her an pençesini vurup sana zarar verebilir. Ama sen diyorsun ki şu meyveleri yersem mutlu olucam. Gerçekten mutlu olabilir mi? İmkanı yok mutlu olamaz. İşte bu 60 arşın kuyu senin 60 yıllık ömründür. O tutunduğun dal senin tutunduğun hayat dalındır. O siyah ve beyaz fareler senin ömrünü kemiren gece ve gündüzdür. Yukarıdaki arslan her an gelecek olan ecelindir. Aşağıda bekleyen ejderha ise muhakkak ki ölüp içine düşeceğin karanlık toprağın altındaki kabrindir. Etrafındaki böcekler, akrepler ve türlü türlü haşeratlar da hayatın boyunca başına gelen olaylar, sıkıntıların hatta şuan bu konuyu açmana sebep olan müsibetlerdir. Ve sen böyle vahim bir haldeyken sanki ölüm yokmuş, o kabre girmeyeceğim, o hayat dalı kırılmayacakmış gibi kafanda her şeyi unutup; Ya bak şu üniversiteyi kazanayım mutlu olucam, şu işe gireyim dünyanın en mutlu insanı benim, bak şurada bir evim bir arabam olsun başka bir şey istemem diyorsun. Sen gerçekten bu durumda mutlu olabileceğini düşünüyor musun? Hem madem herşey geçici ve fanidir ve ölüm ölmüyor ve kabir kapısı kapanmıyor ve zahmet ise rahmete kalboluyor; elbette biz, sabır ve şükürle tevekkül edip sükut ederiz. Bütün bu olayları sol yoldan değil de sağ yoldan giden adam gibi sahibinin olduğunu ve bunun bir imtihan olduğunu biliriz. O ağzını açıp bekleyen ejderhanın aslında Rabb'e gidecek yol olduğunu, yukarıda bekleyen arslanın senin için bir alem değişikliği olduğunu, kısacık dünya ömründen ebedi hayata geçiş olduğunu, etrafındaki haşerelerin, böceklerin bir imtihan olduğunu biliriz. Ve kırmızı ışıkta dur diyorlarsa elbette bir bildikleri vardır diyip bu yolu araştırırız. Örneğin birden uyanıyorsun önünde bir perde var ve en sevdiğin kişiyi örneğin eşini o perdenin arkasında bıçaklarla kesiyorlar. Ve senin elinden hiçbir şey gelmiyor, perdenin gölgesinden o bıçak darbelerini, kesme seslerini duydukça için içini yiyor. Burada korkmanın sebebi o bıçağın eşine temas edip zarar vermesi olduğunu zannedersin. Hatta bunu okurken de onu kastettiğimi sanırsın. Ben diyorum ki araştır! Aslında o bıçağın bir sahibi var, o bıçak doktorun elinde ve eşini kanserden kurtarmak için ameliyat ediyor. Birden bütün düşüncelerin değişip o bıçak için para bile verirsin. Aynı şekilde araştır ve gör! Bu musibetlerin bir sahibi var. Ağzına düşeceğin ejderha da yukarıdaki arslanda sahipsiz değil. Aynı şekilde sende yaratıcının varlığını araştırmazsan bu belalar içinde kaybolup hayatta mutlu olamazsın. Gözünü kapatan gündüzü gece yapmaz, ancak kendine gece olur. Umarım yazdıklarımın bir faydası dokunur. Çünkü ben Rabb'imi tanımadan önce tabiri caizse hayatımın bir hayvandan farkı yoktu. Ve şuan başıma kötü bir olay gelmiyor, gelse de hikmetinden haberdarım. Bıçağın kimin elinde olduğunu biliyorum. Beni hiçbir şey üzemez. Sende üzülme kardeşim! Lütfen bu hayatta neden olduğumuzu, bu olayları neden yaşadığımızı merak et. Benim bunları düşünmekten gözüme uyku girmiyordu, sende düşün lütfen. Sana her türlü ispatı, yaratıcının varlığını kanıtlarım. Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et Ve daha fazlası; Sürprizbozan: Tıkla! Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Ben de aynı problemi benzer dönemlerde yaşamış birisi olarak söyleyebilirim ki yeni hobiler edinmek çok faydalı oluyor. Açıkçası ben oyun oynamayı eğlenmek için değil de vakit geçirmek için zorla oynadığımı fark edince bir süre bilgisayar başından uzaklaştım. Başka hobiler edinerek boş vaktimi kullandım. Yürüyüş yapmak bile daha mutlu olmamı sağlıyordu. Bütün bu sürecin sonunda da daha mutlu bir ben olarak geri döndüm. Ayrıca arkadaşlarınla daha çok vakit geçirmeni, rekabetçi oyunlar oynamamnı ve mastürbasyondan kafanı uzaklaştırmanı öneririm. Zaten kafan başka şeylerle dolu olunca mastürbasyon aklına bile gelmiyor. Son zamanlarda Rimworld, Total War, Crusader Kings gibi oyunlar oynuyorum ve benim için rekabetçi oyunların verdiği stresin yerini huzur aldı. İstemediğin bir şey için kendini zorlama, mutlu kal.

Dediğiniz kulağa mantıklı geliyor ve biraz da dopamin detoksunu çağrıştırıyor. Acaba bütün hayattan genel soğumamın sebebi bilgisayar mıydı yoksa kendi kafamda büyüttüğüm için mi öyle sanıyorum. Bu çelişkiye çok düşmeye başladım son zamanlarda. Ya her şey normalse? Ya ben abartıyorsam? Ama bilmiyorum işte.

Dopamin detoksu denilen bir şey var, bazıları işe yaradığını söylüyor. Belki işe yarar diye söylemek istedim. Bunun dışında, ergenliğin etkisi de var. Mastürbasyon ve oyunlardan bir süre uzak durun. Kendinize uğraşacak yeni şeyler bulun. Kitap okuyabilirsiniz, resim, müzik ve benzeri şeylerle ilgilenebilirsiniz. Veya yapabiliyorsanız arkadaşlarınızla buluşabilirsiniz.

Öncelikle yazımı ciddiye alıp bu kadar uzun bir cevap yazdığın için çok teşekkür ederim. 2. olarak gerçekten büyük bir aydınlanma yaşadım. Bu islama hatta komple dinlere karşı bakış açımı değiştirdi gerçekten çok teşekkür ederim. Gerçekten baktığım açının mantıksız olduğunu fark ettim. Böyle hiçbir sonuca ulaşamayacağımı, sadece kendini tekrar eden bir şeye varacağımı fark etmemi sağladın. Forumda sizin gibi saygıdeğer kişiler varsa gerçekten bu platforma sık sık gireceğim demek. İlgilendiğiniz için sağ olun gerçekten hocam iyi forumlar.

Şu an kim zevk alıyor ki dostum? Etrafındaki insanlara dikkat ettiysen herkes agresif ve mutsuzlar. Ülke ekonomisi, gelecek kaygısı insanları mutsuzluğa ve agresif bir yapıya dönüştürüyor. Böyle giderse yurtdışına kaçmaktan başka mutlu olamayacağız.

Aynı şeyleri bende yaşıyorum büyük ihtimal bunun kaynağı ergenlik denen dönem.

Normal dostum, oyundan zevk aldığın zaman sen oyunu bir ödül olarak görüyordun. Zevk almamaya başladığın zaman da sanki oyun seni istyiorda sen onu istemiyormuşsun gibi. Sana hayatı sevdirecek bir işin ya da bir kişi yok ki zevk alasın. Gün gelecek sana hayatı sevdirecek bir kişi de çıkacak karşına. Gün gelecek tüm hayatının geçirebileceğin bir işde çıkacak karşına. Sen anı yaşa sadece, sende kendin için çabala. Mesela müzik seviyorsan müzik aleti öğren, resim seviyorsan güzel çizim yapmayı, kitap okuyorsan felsefe mi roman mı ne sevdiği öğren. Zamanını boşa geçirme, bugün boşa geçirdiğin zamanı yarın iş yaparak ödeyeceksin eğer şimdiden boşa zaman geçirirsen. Gün gelecek öleceksin, ölmeden önce ne yapmak istiyorsan ertelemeden yap. İşte o zaman zevk alırsın hayattan.

Kafamdaki şeylerin bir kısmının tercüme edilmiş hali gibisiniz. Bende bir gün fark ettim ki ben bu oyunları eğlendiğimden ya da istediğimden oynamıyorum. Zorundaymış gibi, pervasızca sadece vaktimi öldürüyorum. Oyunlar zevkten çıkıp rekabete dönüşmüş bunu fark ettiğimde hem kendime ettiğim eziyeti gördüm hem de oynadığım oyunlardan aslında nefret ettiğimi.

Bir pdr öğrencisi olarak söylebilirim ki okulundaki rehber öğretmeninle bütün konuları konuşabilirsin. Kafandaki problemlerin çözümlerine beraber daha kolay odaklanacağınız için senin için çok faydalı olacaktır. Zaten buradaki gibi orada da gizliliğin esas olacak.

Bu biraz zor.

Oradaki kasıt o dehşetli virane olan bu musibetli hayatın bir sahibi olduğu. Sol yol bu kainatın sahibi yok diyenlerin yolu manasını taşıyor. Ateizm bakış açısıyla yaşanmasının mümkün olmadığını ancak kendini kandırıp ölümü unutturmasıyla yola geldiğini anlatıyor. Dehşetin içinde mükemmelik varken, sen o mükemmellikten o dehşet varken faydalanamazsın. Bak şöyle düşün, bir restoranttasın ve yanında adamın biri silahını doğrultmuş; "Sen hamburgerini ye, ben bi ara kafana sıkacağım." diyor. Sen bu dehşetli halde o hamburgeri rahat rahat yiyebilir misin? Yiyemezsin. Aynı şekilde öleceğimizi bile bile o ecel dediğimiz aslan kuyunun ağzında bizi beklerken, o kuyunun dibindeki kabre gireceğimizi bile bile "Ya yaratıcıyı ne düşünücem, ne gerek var? Ben hayatımda kendimi geliştirip mutlu olacağım" diyemezsin. Yani demek istediğim aslında bütün hikaye "beşerin ölümü unutma hikayesidir". Bunu anlatmamın sebebi neden yaratıcıyı araştırmamız gerektiğidir. Ölümün ardında ne olduğunu bilmeden nasıl yaşayabilirsin? Sana yan odada bir tane köpek var ve her an kapıyı kırabilir dersem sen o oda da nasıl rahatça hayatını sürdürebilirsin? Aynı şekilde öldükten sonra ne olacağını bilmeden bu hayat nasıl geçip gidecek? Hikayede şuan ki insanların ölümü unutup hiçbir şey yokmuş gibi hayattaki gayeleriyle mutlu olmaya çalışmaları. Bende diyorum ki, o kapının ardındaki köpek her türlü o kapıyı kıracak ve seni o kabre sokacak. Ölümü inkar edemeyiz. Madem ölüm var yaratıcıyı araştır ki o köpeğin aslını astarını öğren. Bu hayatını da mutlu yaşa. Yukarıda anlattığım bıçak mevzusunu hatırla. O bıçağın bir katilin değil, sana rahmet etmek isteyen bir doktorun elinde olduğunu anla. Kırmızı Asa videolarını izle, sonra konuşalım. Olur mu? Çünkü sana getirdiğim argümanlar sana çok yabancı ve bakış açınla uyuşmuyor. Bu videoları izle, sonra dediklerim mantık çerçevene teker teker oturmaya başlayacak. Anlattığım hikaye burada varmış; Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Dopamin detoksu ne bilmiyorum araştıracağım. Sağolun cevap için.

İtti tabiikide. Fakat beynimin bunu algılayacak kadar geliştiğini sanmıyorum. Bilmiyorum abi. İnanmak zorunda mıyım ki? Ya da bir tanrı varsa gerçekten ona tapmamızı isteyecek kadar egoist mi? Neden bu dünyayı yaratır? Tanrı nasıl oluşur? Tanrılar neden var? Neden dünyadayız? Neresinden bakarsam bakayım hiçbir mantık yok. Beynim almıyor. Binlerce din var. Ama hangisine inanırsan inan diğer dinler seni cehenneme gönderiyor zaten. Ben bu dünyaya birilerine tapmak için mi geldim yoksa kendimi geliştirmeye mi? Eğer iyi bir insan olacaksam bunu din için değil kendim için yaparım. Dosya Ekleri resim_2021-10-15_142057. png 271,6 KB · Görüntüleme: 62

Hocam ben anlattığınız hikayeden sadece o kadar dehşetin arasında muhteşeminde var olabileceğini anladım adamın değer yanılgıya düşmesi pek bir şey ifade etmedi benim için daha detaylı açıklar mısınız?