Lise 10 da olmama rağmen dışarı çıkmama izin vermiyor. onları nasıl ikna ederim?

Kasım'da 18'ime girdim. Gerçekten kendimi özgür hissediyorum. Mesela dışarı çıkasım mı geldi? Anne ben çıkıyorum diyorum Tabii ki izin vermiyor ama ben reşitim arkadaş.

Dışarıya ne gerek var diye bi insan eve hapsedilir mi ya. Bu şekilde giderse ilerde insanlarla iletişim sorunu yaşarsın. Bu yaşlarda sosyalleşmek önemli.

Saçmalık. İyi o zaman arkadaşın ihtiyaçlarını sen cebinden karşıla. Aile önemlidir. Hekez sırt çevirir aile kolay kolay çevirmez. Yanlış düşünüyor olsalar bile kotü niyetli değillerdir. Aile olmak tüm toplumlarca önemlidir. Son düzenleyen: Moderatör: 7 Kasım 2022

Benim de ev yakın arkadaşlarım hep sigara kullanır ama ben hiç içmedim.

Evden kaçmakla tehdit edin. Yani bazen aileler tutucu olabiliyorlar. Aksine bende evden çıkmak istemezdim sizin yaşlarınızda. Annem zorla dışarı çık, insan içine karış derdi. Zamanla değişiyor her şey.

Belki sana yansıtmadıkları bir sorunlarınız vardır. Btçeyle ilgili olabilir örnek vermek gerekirse. Onun dışında lise çağları en güzel zamanlardır. Ben eve girmiyordum neredeyse lisedeyken Otel gibi kullanıyordum tabiri caizse evi. Ailenin kafa yapısına göre de değişecek bir durum nasıl bir aile yapınız var bilmiyorum ama ilerde çok pişman olurlar onu söyliyim. Adapazarı gibi bir yerde de çıksan ne olabilir ki yani cidden anlamsız.

Çevren tehlikeli ise izin vermemeleri normal

O birkaç yıl önce bizimkilerde de vardı aynı sıkıntı, arkadaşlarımı eve çağırıp çok yüksek sesle Electric Funeral vs çalınca hep beraber, pes ettiler.

Ne ters bir insanız benim ailemde beni eve sokmuyolar biraz evden dışarı çık arkadaş edin diye babam evin kapısını kilitliyor. gece 11 de açıyor. Malum babam evde çalışıyor. Patron

İşte bu noktada yine senin kendini ifade etmen gerek. Neden çıkmak istediğini açıkla. Bu, belki rahatlamak, temiz hava almak için parka, yürüyüşe gitmek, belki uzun zamandır görüşmediğin ya da görüşemeyeceğin arkadaşın ile buluşmak olabilir. O anki duruma bağlı olarak değişir anlatacağın cümleler. Ağzın laf yapması lazım bu durumda tabii. Bazen abartarak anlatabilirsin konularını ilgi çekmek için ama mantıklı bir yanı da olması gerektiğini de unutma.

Evet benim bir arkadaşım vardı aynı bu şekildeydi ailesi güvenmiyordu gerçi bizde güvenmiyorduk, ailene kendini kanıtlaman gerek ben 11 yaşımda Samsunu tur attırıyordum aileden yana sıkıntım yoktu.

Lise 10 değildir o, lise 2'dir. Lise 10 olsa duramazsın Büyük ihtimalle kötü arkadaş ortamı yüzünden kötü bir alışkanlığa yakalanma ihtimalinden korkuyorlardır. Bu korkularla da çocuk yetiştirilmez ama. Eğer arkadaş ortamın iyiyse, temiz çocuklardan oluşuyorsa, ailenin bildiği kişilerse en iyi bu şekilde ikna edilebilir herhalde. Sokakta çok pislik var ama uyarsan çok var. Sen bilinçli biriysen kimse sana bir şey yapamaz.

2 kardeş kullanıyoruz hesabı

Eğer 18 yaşından büyüksen yani reşitsen aileni sallama. Reşit bir bireyin kararlarına ailesi karışamaz.

Okuduğunuzu anlamakta güçlük çekiyorsunuz sanırım. Benim yazdıklarımı bir daha okuyun. Ben dedim ki ''Onlardan fikir almalı, düşüncelerini ve öğütlerini elbette dinlemeliler çünkü bizden daha tecrübeli, daha bilgililer''. Siz bunun aksini savunarak egolu, her şeyi ben iyi bilirim, kibirli bir yapıyla ''Ailesi zerre karışamaz hiçbir şeyine'' düşüncesindesiniz. Ben karışmak kelimesine takılıyorum ve bunu savunmuyorum. Elbette karışamaz ama dediklerimi bir daha okursanız anlarsınız. Ailenin fikirleri, hatta yakınların fikirleri dinlenir, ama yine kararı o birey kendisi verir. Ben fikir alınması taraftarı biriyim. Onlar bana karışmasın hiçbir şekilde, ben istediğimi yapayim değil. Zaten bilgili anne babalar karışmaz, neyin ne olduğunu açıklar ve kararı ona bırakır. Aslında bu sadece reşit biri için geçerli değil, çocukluktan gelen bir şeydir. Küçük yaşlardaki bir çocuğa sorumluluk verilir ve işleri kendi yapması sağlanır. Madem Doğu - Avrupa muhabbetine girdiniz ben de size şunu söyleyeyim o zaman. Japonya ilkokullarında hizmetli yoktur çünkü oradaki küçük çocuklara kirlettikleri yeri kendileri temizleyip toplanması öğretilir. Öğlen yemeğinde masayı hazırlarken her çocuğa öğretmen görev verir kimisi masa örtüsünü, kimisi tabakları vs. koyar ve yine bu sayede sorumluluk duygusu aşılanır. Ama hiçbir ülkede şu öğretilmez; ailenizi önemsemeyin, onlar size reşitken ne derse desinler dinlemeyin, çünkü bireyler bağımsızdır istediğini yapar. Böyle bir sözü hiçbir gelişmiş ülke demiyor. Ama şunu diyor; ailenizin düşüncelerini önemseyin, onların fikirlerini alın ancak onlara bağımlı olmayın, fakat bağlı kalın. İşi bilenlerle konuşun, mantıklı fikirler alın, ama yine kendiniz sentezleyerek kendi düşüncenizle hayatınıza şekil verin, ona göre hareket edin. Çünkü bu sizin hayatınız, bir başkasının yaşadığı değil. Bu sizin hayatınız, sizin olmalı. İşte bunu söyler Avrupa'lılar. Bireyden değil, toplumdan güç doğar. Toplum olmak da bağlı olmayı gerektirir. Herkes kendi düşüncelerini ortaya koyar, istediği nasılsa ahlak kuralları çerçevesinde davranır, fakat aynı zamanda sosyaldirler. Fikir alırlar, tartışırlar, işin doğrusunu yanlışını her ne kadar reşit veya üstü bir yaşta olsalar dahi büyüklerinden, ailesinden öğrenirler ancak birçoğu demez ki ''bana karışamaz''. Yani bu söz ve düşünüş çok saçma bence. Karışmaktan kimse bahsetmemeli çok bencil bir düşünüş tarzı. Karışmak değil ki benim dediğim bir kez daha söylüyorum fikir almak, doğrusunu yanlışını dinlemek, öğrenmek ama yine sonunda kendi fikrini ortaya koyarak onu hayata geçirmek. Bu hayat kimin, benim. Aileyi silip atmak veya umursamazca başkalarını dinlememek, bu demek değil bağımsızlık ve bağlı olmamak. Gerçek bağımsızlık kendi fikirlerini ortaya koyarak yaşamaktır. Bu tanımın içinde aileni sil ya da kimseyi dinleme yok, olamaz. Konuya ışık tutması için bildiğimiz insanların sözlerinde gidelim. Konfüçyus der ki; ''Konuşmaya değer insanlarla konuşmazsan insanları, konuşmaya değmez insanlarla konuşursan kelimeleri yitirirsin. Sen öyle biri ol ki ne insanları, ne de kelimeleri yitir''. Kesinlikle öyle. Ancak bu şekilde insan değişir, insanlık gelişir. Aynı şekilde Lev Tolstoy da der ki; ''Doğru bildiğini yap, başkasının dediğini yapma. Bu en iyisidir''. Bu cümlenin konuyla doğrudan ilgisi var. Açılımı benim dediğim gibi. Doğruyu öğrenmek için öncelikle doğru nedir onu öğrenmek gerek tabii. Doğru bilgi de ya yaşayarak , ya da insanlarla iletişimde olunarak öğrenilir. İşte tekrar ve tekrar söylüyorum. Doğruyu bilmek için sosyal olunmalı, kibirli değil. ''Bana dokunmayan yılan bin yaşasın'' atasözü çok saçmadır ve en sevmediğim sözdür. Bu kısaca sizin dediğinize çıkıyor. Reşit birine ailesi karışamaz. Ben zaten başından beri bunu savunmadım. Cümlelerimde de daima aile veya başkalarıyla fikir alışverişi olması gerektiği ve doğru bilgiye ulaşıldığı zaman birey kendi nasıl istiyorsa öyle davranmalıyı savundum. Sözümün yeterince anlaşılmadığını düşünerek şu şekilde düzeltiyorum aynı mantık. ''İnsan ailesine ve insana bağlı kalmalı, bağımlı değil''. Özgürlük kelimesini de toplumlarda nasıl karşılık bulduğunu araştırmanızı tavsiye ederim.

Kesinlikle katılmıyorum bu yoruma. İnsan hangi yaşta olursa olsun büyüklerine, özellikle de ailesine bağlı olmalı. Şu anlamda bağlı olmamalı; onlardan fikir almalı, düşüncelerini ve öğütlerini elbette dinlemeliler çünkü bizden daha tecrübeli, daha bilgililer özellikle de 18'ine yeni girmiş ergen birilerinden bahsediyorsak. Bu konuda fazla bilmişlik yapmamak gerekli ''Aa yok ben 18 oldum reşitim ne derseniz diyin ben yine kendi bildiğimi yapıcam'' demek aslında onlara karşı büyük bir saygısızlık olmaktan ziyade aşırı egolu, kibirli bir kişilikten çıkmış yanıttır ki böyle olan kişiler hayatta hem mutsuz olurlar hem de aile bağları kopar. Aile bağları kopmuş biri de evsiz küçük bir çocuğa benzer aslında. Elbette insan büyüdüğünde belli başlı şeyleri görüp tecrübe edindiğinde bunu ailesiyle paylaşarak ''Baba / Anne / Abi / Abla, tamam sen öyle diyosun ama bak ben de şöyle şöyle tecrübe edindim o iş öyle olmaz'' diyebiliyorsa o birey, ciddi anlamda ailesinin anlayışına sığınarak kendi kararlarını ve davranışlarını sergileyebilir. Ama bunu demek için de tabii ki bir şeyleri önce tecrübe edip iyice öğrenilmesi gerek. Aksi taktirde bir birey her ne kadar reşit olmuş olsa dahi, ailesine hem bağlı kalmalı, hem de onların tecrübesini kendi bünyesine almalı. Bunu şuna benzetiyorum; öğretmen sınıfa gelir bir konu hakkında öğrencileri bilgilendirir. Aslında burada anne ve baba ya da abi ve abla da aynı konumdadır. Onlar da bizim için birer öğretmendir. Hiçbir fark yoktur. Öğretmen de yıllar boyu edindiği bilgileri aktarır, aile bireyleri de aynı şekilde çocuklarına. Öğretmen dinleniliyor da ebeveynler neden dinlenmesin, takılmasın, umursanmasın?

Admin nedeniyle yazı yazamadım. Soruyorum nedenine ne gerek var diyor. Oturduğum yer adapzarı ve ailemin bana güvendiğini düşünüyorum. Örneğin arkadaşlarla avmye gidicez diyorum ne gerek var diyor

Burda gittikçe aile sorunları baş göstermeye başladı noluyor ailelere ya herkes aynı sorundan şikayetçi.

Birey olmayı öğrenememiş bir Orta Doğulu'dan başka bir yorum beklenemezdi zaten. Doğu kültürlerinde problem budur işte. Asıl olay sürünün bir parçası olmaktır Doğu'da, bireyin kendi başına çok bir önemi yoktur. Sürü önemlidir, birey değil. Batı kültüründe ise durum tersidir. Bireyin kendisi önemlidir ve bireyler bağımsızdır çoğu zaman. Bu yüzden de Batı'da özgürlük varken, Doğu'da yoktur. 25-26 yaşında hala anne babasının yanında yaşayan Türk garip karşılanmazken aynı durum bir Avrupalı ya da Amerikalı'da son derece garip karşılanır. Bu, Batı'da bireyin bağımsız ve önemli olduğunun sadece bir örneğidir. 18 yaşına gelmiş insan da bireydir ve ailesi zerre karışamaz hiçbir şeyine. Ama sen dünyayı kendi köyünden ibaret zanneden, Doğu kültürünü içselleştirmiş bir insan olduğun için anlayamıyorsun bu dediklerimi. Bak sen anla diye tane tane Bilal'e anlatır gibi yazdım. Bilgisiz ve yanlış düşüncelerinle insanları yanlış bilgilendirme.

Ben de şaşırdım bir an.

Onları kendine güvendirmen gerek. Kendinin böyle kötü alışkanlıklara kaptırmayacağını, bilmiyorum ama belki arkadaşların zararlı maddeler kullanıyorsa senin kullanmayacağını ve daha da önemlisi neden kullanmayacağını kendinden emin bir şekilde anlatman gerek. Eve dönüş saatini garantileyerek söylemen, dışarı çıktığınızda arkadaşlarınla nereye gideceğinizi ve neler yapacağınızı onlara söylemen gerek. Bu sayede hem onların sana olan güveni artmış olacak, hem de izini kapmış olacaksın. Gotcha!

Esenler, Bağcılar, Esenyurt, Güngören, Bayrampaşa, Tarlabaşı tarzı bir yerdeysen normaldir.

Bulunduğunuz yer sebebiyle de olabilir. Kötü alışkanlıklar kişinin kendisinde biter. Bulunduğum okulda sigara ve alkol kullanan çok ama ben asla kullanmadım.