Öyle yapıyorum zaten. 11 yaşımdan beri yazılımla ilgileniyorum. Kusursuzluk takıntım olduğu için, her projeme bitmeye yakınken/bitmişken, daha yayınlamadan, sıfırdan başlıyordum. Bir süre önce nasıl bir durumda olduğumu fark ettim, ilk projemi yayınladım.

Ee ne anlamamız gerekiyor burdan? 2 dersten yüksek alınca başarılı bir insan olmuyorsun dostum, insanların kafa yapısı farklıdır. Bazıları yarım saatte anlayabilir bazıları 4 saatte anlayabilir. Günün sonunda 4 saatte anlayan hayatta çok daha iyi bir yerde de olabilir. Küçük olduğun için ergenliğine veriyorum, saçma sapan şeyler yazarak insanları demotive etme.

O çocuğa bunu yapmaya hakları yok. Gelecekte ciddi derecede hayatına etkisi olabilir bunların.

Eğer dertlerini evin masasından alıp, okulun masasına taşırsan seni sıkıcı biri sanırlar. Daha aktif ol, şakalar yapmayı dene, sorular sor, onlarla dersler ve oyunlar, hayat hakkında sorular sor. Bu şekilde yavaşça arkadaş ol zamanla bir tane kafa dengini bulursan bu sefer gerçekten dertleşecek bir arkadaşın da olur.

Doğru olan tabii ki bu değil. Ancak sizin burada kendinizi örnek gösterip saçma sapan şeyleri ortaa sürmeniz yanlış. Şuan konumuz mesela sizin lisede son gün çalışıp kaç aldığınız değil. Bu şekilde saçma yaklaşımlar yapmanıza tepki gösterdim. Bu söyledikleriniz psikoloji olarak arkadaşı daha da geriye çeker. Bunun yerine söylediklerinizi nasıl aşabileceğini anlatabilirsiniz mesela. Göz doktoruna gitseydin, ailen sana disiplin vermeye çalışıyor yazmak çok sağlıklı mı duruyor?

Asıl gerçeklik dedikleriniz ise keşke bende o gerçeklikde yaşayabilsem.

Yaşatan umutu daima ararım hayatın içinde, sorarım bu dünyaya her gün neden hiç adil dönmezsin diye?

15 yaşında bir çocuk yaşıtları GTA 5 kaldırır mı diye soruyorken bunları yapabiliyorsa başarılı sayılır. Çoğunluktan bir farkı var çünkü. Göstermek istemeyebilir onun tercihi. Depremin konuyla değil hayatın kendisiyle alakası var. Ailesinin monoton ve standart bir sekilde onun duygularını ve düşüncelerini umursamadan vaat etmek istediği hayatın sadece bir kaç saniye içersinde nasıl yok olabileceğine bir örnek. Başarılı sayılmak için bazen sadece bir adım bile yeterlidir, ama merdiven sayısı artarsa yetmeyebilir. Onun merdiveni daha çok yeni, bu konuda attığı bir adım bile onu yaşıtlarından ve çevresinden başarılı kılar. Bu tıpkı madem derslerden hep bahsediliyor, bende örnek vereyim. Notunu 70'den 80'e başarılı sayılıp, 50'den 100'e yükselten kişinin de başarılı sayılması gibidir.

Neymiş asıl gerçeklik? Öğretmen olduğu veya bir gecelik ilişkiye girip anne-baba olan insanları hayatta çok başarılı veya birşeyler başarmış biri gibi sanıp onların her dediğine veya yaptığına göz yummak mı? İşte tamda bundan bahsediyorum, hayattan korkuyorsunuz dediğim kısım tamda bu. Eğer onları dinlerse başı veya sonu belli bir hayatı olacak, işten eve evden işe, yazılım konusunda bu yaşta bu kadar başarı elde etmiş iken neden kendini geliştirmeyip beynini sadece fikirler üretmeye adamasın? Psikolojik sorunlar, üzüntüler ister istemez hayatı boyunca onla olacak çünkü bu hayatın gerçeği. Ailesinin ona yaptığı bile buna tam bir örnek, hayatını garanti altına almak istiyorlar. Hayat garanti altına alınacak veya duyguları, yaşananları hiçe sayacak kadar anlamsız veya monoton değil. Çok değil bir kaç ay önce sevdiğimiz bir sürü insan, ses, gülümse ve duygu bir toprak oldu enkazın altında. Hayat risk alarak yaşanır, risk alan ya başarılı ya başarısız olur ama asla monoton olmaz. Belki binlerce başarısız deneme Bir "Büyük Başarı" getirecek. Size tavsiyem kendinize "Benim su sokakta geçen insandan farkım ne ve neden varım?" Sorusunu sormanız. Hiçbirimiz yeterince iyi veya yeterli olmayabiliriz, ama farklı olan, yaratıcı olan olabiliriz.

Benim de Discord'da arkadaşım olmuştu, ancak herkesin gerçek hayatta bir sürü arkadaşı olduğu için hiç kimse Discord'daki arkadaşını önemsemiyor. Bir anda hiçbir sebep yokken engelliyor, mesajlarına bakmıyor, sadece işi olunca yazıyor.

İlla okulda arkadaş bulmana gerek yok, benim ilk arkadaşım facebook gruplarından olmuştu mesela Sadece sohbet etmeye açık ol, ilgili olduğun konularda etkinlikler olursa onlara git. Ama suratını asma yeter ki, gerçek şu ki kimse kimsenin mutsuzluğunu, nefretini taşımak istemiyor, tüm isyanını ona kusmanı istemiyor. Acı ama gerçek ve maalesef ki .

Hocam ailenizi şikayet edin. Onların size böyle bir şey yapma hakları yok. Hatta gerekirse dövdüğü zaman darp raporu almaya çalışın. Allah sabır ve kolaylık versin hocam...

Anlayacak bir baba olsa emin olabilirsin buraya yazmazdı zaten dostum.

Daha yeni kurdum. Şu an zarar ediyorum.

Peki onlar bu çocuğun geleceğini düşünmüyorlar mı sonrasında ne olacak diye? Konu sahibi niye düşünsün?

Kendine güveniyorsan şiddete başvur. Baktın haksız yere dayak yiyorsun al sopayı geçir kafasına . Sorumluluk kabul etmiyorum bu arada ama bir şeyler gerekiyor artık.

Umuttur insanı yaşatan.

Onları bir güzel döv bence sopayla falan. Dokunamayacak hale gelsinler. Ya da polise git.

Dostum ayrıntıları bilmiyoruz, çok yorum yapamayacağım. Ancak yaşıtları ağzından salya akarak bilgisayar oyunları oynarken 11 yaşında çok ufaktan bile olsa yazılıma yönelmiş olması iyi bir şey. 18-19 yaşında yazılım bilgisi ile işe girip başlasa bile çok iyi. Yaşıtları maddi olarak ailesine bağlı iken ve mezun olduklarında ne yapacaklarını bile bilmiyorken, belki 4-5 sene ailesine maddi olarak yük olup boş bir üniversite geçirip asgari ücretle işe başlayacak yaşıtları varken çoktan 5 sene önceden para kazanmaya başlamış olabilir. Okumak her zaman mantıklı bir tercih değil. Çok düz düşünerek yorumluyorsun.

Adamın derdi bir şeyler üretmek veya yararlı olmak değil... Günü kurtarmak. Çünkü hayattan korkuyor, insanların dediklerine itiraz edecek, isyan edecek bir fikir veya düşüncesi yok çünkü. Olanı kabul et, sana yanlış denileni onların "doğrusu" yap.

Keşke fark etse ama ne yazık ki Türkiye'desin o yüzden geçmişini düşünmektense geleceğini kurtarmaya çalış.

Şu anda 11 yaşında mısın?

Bu durum ailenin senden nefret ettiği anlamından ziyade büyük ihtimal ailenin en büyük çocuğu sen olduğundan bütün ihalelerin sana kaldığını anlatıyor. Her 10 geniş aileden 4. ünde bulabilirsin bu sorunu. Senin tek sorunun odanda sabahtan akşama kadar oturman. Şahsen benim çocuğum yada kardeşim olsan benimde dikkatimi çekersin. Sürekli evdeki odada oturup sadece okul-ev yapman senin sağlığın ve gelişimin açısından da zararlı. Boş vakitlerinde okul arkadaşların yada mahalle arkadaşlarınla gidip gez. Hiçbir yerde arkadaşın yoksa eğer denize yakın yerde yaşıyorsan sahile inip kulağında kulaklıkla koşular ve yürüyüşlerde yapabilirsin.

Sınavlara sadece 1 ders erkenden çalışarak çoğundan 80 üstü aldım üstelik sorularda zordu siz deprem bölgesinde öğretmenlerin daha hassas olduğu bir yerde yapamadınız bunu.

Asla öyle insanlar olmam ama çocuğum disiplinli olmalı, aklını kullanabilmeli, özgürce kendini ifade edebilmeli ve zekasını göstermeli.

Her öğretmen bir büyük gibi olmuyor hocam. Gidip ailesine anlatır anlattıklarını, ailesi yine yüklenir millete neden bizi anlattın diye. Birazcık mantıklı düşünebilen bir öğretmen olması lazım. Kendini derste belli eder zaten.

Ben gençliğimi yaşayamadıktan sonra düzgün yerlere gelsem ne fark eder?

Anonim olacağım, dolayısıyla paylaşamam. Kısaca özetlemem gerekirse sunucu barındırma ile alakalı bir proje.

Dostum arkadaşın yazdıklarını okumadın galiba. 99 alsam da neden 100 almadın diye azar yiyorum diyor. Konu bu değil burada. Ergen beynine sahip bir aile var, bir genci saçma sapan sebeplerle psikolojik ve fiziksel olarak zehirliyorlar. Konu sahibi ile aranızda 4-5 yaş civarında bir fark var. Belki konu sahibi senin yaşındayken çok sağlam paralar kazanıyor olacak. Ben 80 alıyorum sen neden 80 alamıyorsun gibi saçma sapan cümleler yazmamanı öneririm. Tek azar yememeni sağlamış anlaşılan.

Bilgi olarak eksik değilim, yaşım yetmiyor.

15 yaşında çocuk babasına sopayla vursun babasıda kessin çocuğu değil mi?

Bu ülkede babasından dayak yiyen herkes babasına saldırsaydı nüfus yarıya düşerdi. Hayatın gerçeklerini bilsen bu gerçeği de bilirdin. Ondan boş tavsiyelerle hiçbir çocuğun hayatına etki etme.

Sınavdan 80 almam ailemden azar yemememi sağladı.

Verdiğin öneri çok ergence. Sonrasında ne olacak, düşünme kabiliyetin yetmiyor mu?

Büyük ihtimalle yaşı çok büyük değil ve aile ilgi ve şefkatine ihtiyacı var etkilenmemesi çok zor olur onun için.

Eklemekte istiyorum, yazılım alanına iyi yönelirse ve bu psikolojik olaylarını aşarsa 19-20 yaşlarında hayal edemeyeceği paraları kazanabilir.

Ee yani, konuyla olan alakası nedir? Konumuz senin kaç aldığın değil. Kendinle karşılaştırman da vallahi komedi ya. Başkalarıyla kendini karşılaştırıp ego kasan tiplerdensin sanırım.

Darp raporu alsın? Son düzenleyen: Moderatör: 19 Kasım 2023

11 yaşında kim beni işe alır?

Şirket kurdum zaten, daha ne yapayım? Şu an şirkette tek eksik olan şey popülerlik, onu da çözeceğim.

Az önce ses kaydı almaya başladım. Discord hesabım 13 yaşından küçük olduğum gerekçesiyle silindi. Hesabı kurtarıp kurtaramayacağım henüz belli değil.

Şu anda bile etkisi var. Ailemin gözüne battığım için sürekli baskı altında hissediyorum. Her zaman çok stresliyim. Diğer insanların yanında bile kusursuz, robotton farksız davranmaya çalışıyorum. Dolayısıyla insanlar beni sıkıcı buluyor, benimle arkadaş olmuyor. Kusursuz olmaması gerekçesiyle yaptığım projeleri bitirmeye yakından/bitirmişken daha yayınlamadan sıfırdan yapmaya başlıyorum.

Aile dışında hiç tanıdık bir büyük yok mu?

Durum nedir hocam? Halinize üzüldüm bence kamera yada ses kayıtları ile polise verilebilir. Yada karşı çıkabilirsiniz evden kaçmak gibi şeyler yapabilirsiniz önermiyorum tabi ama tepki göstermek olur. Yada bunlara katlanıp alışıp 18 yaşınıza geldiği anda bağı kesin paranızı biriktirin taşının yurda falan gidin.

Benimde yıllardır aynı, Annemlerin akrabalarıyla olan, Babamın akrabalarıyla olan whatsapp grubunda olmayan tek kişi benim. Bir şeylere körü körüne inanmayan, sorgulayan, mücadele eden biriysen bunlar normal. Kendi öz kuzenim yıllardır bizimle kaldı, beni kendi düğününe bile davet etmedi. Aile ve Akraba ilişkileri Türkiye'de en kutsal görünüp, en sahte ve samimiyetsiz ilişkilerin bulunduğu insan topluluğudur. Kolay değil ama zamana bırak, ben alıştım. Üniversitede şimdi ne istersem yapıyorum, onlar da bakakalıyorlar.

Kesinlikle polise veya sosyal hizmetlere vs. git. Hayat böyle yürümez be dostum. Üzüldüm haline. Allah yardımcın olsun.

Eğer 5 sene sonra yaşıyor olursan etiketle konuya merak ettim sonucu.

8. sınıfta sırf yalnız olduğum için kötü insanlarla arkadaş olmuştum. Şu an çok pişmanım.

Böyle insanların anne-baba olmaması gerekiyor.

Yazılı sonuçlarımı gördü. Beni şimdilik WhatsApp'tan azarladı. Eğer 3 gün içerisinde yanıt yazmazsam...

Konu sahibi 20 yaşına kadar düzgün bir yere gelemeyecek eğer bu kafayla devam ederse her şeyi fazla kafaya takıyor sosyal değil belki kendisini sevmiyor çok şartçı kendisini herkesten her şeyden soyutlamış. Sizce bu mu doğru olan?

Hocam sizin önünüzde tek bir yol var ailenizden etkilenmemeye çalışmak. Yaptıkları şeyler onların yaşadığı şeyler ailelerinin onlara yaşattığı şeyler siz de ileride ebeveyn olursanız sizin bunları yapmamanız gerek size tavsiyem en rahat ve kolay olan 18'den sonra komple bağınızı kopararak bambaşka bir şehre taşınıp orada kendinize bir hayat kurmanız. Biliyorum dediğim kolay bir şey değil ama aileniz yüzünden hayata biraz erken başlamanız lazım o evde kalarak sağlığınızı daha da bozarsınız.

Onu bunu bilmem ancak kendimden gördüğüm gerek yaş ilerlemesi gerek spora başlayıp cüsse olarak büyümek ilk başta anlattıklarından insanı kesinlikle koruyor, bir şey yapmadan önce acaba o ne der diye düşünmeden yapmıyorlar. Tecrübeye dayalı konuşuyorum.

Yazılım öğrendiğini söyledi. Şuan yapabileceği en mantıklı şeyi yapıyor zaten. Yazılım öğrenip freelance bile çalışsa çok güzel paralar kazanabilir. Derslerine çalışsa zaten arkasında yüksek ihtimal maddi destek veren bir aile olmayacak. Üniversite hazırlık kısmı da çok kötü geçecek. Tek ders çalışmayla iyi bir yere gelinmiyor yani. Yaşını bilmiyorum ama sen ne yapıyorsun mesela? Son ders sınava çalıştığına göre önemli işler kovalıyor olmalısın.

Konu sahibi 11 yaşında yazılıma başlamış. 15 yaşında şirket kurmuş. 20 yaşına kadar; ya iflas edecek, ya para kazanacak, ya da ølecek. Başka bir ihtimal yok.

Sen haklı olduklarını nasıl çıkarttın bu cümleden? Ailem 50'nin altında alsam elbet laf yaparlardı bende laf yememek için azıcık kendimi zorladım ve sınavıma çalışıp idareten bir puan aldım

Hep aklıma geliyor, ama unutuyorum. Bu sefer unutmayacağım.

Eh, haklısınız . Kardeşim ödevini yapmamış, bıçaklayıp geliyorum.

Aylık geliriniz ne kadar?

13 yaş altıyım diye Discord hesabım kapatıldı demiştin. 15 yaşımda şirket kurdum diyorsun?

Evet bunu söylüyorum ben de. Üstteki tahminen 19 yaşındaki arkadaşta sebepsizce toxiclemeye çalışıyor.

Hem kendin soruyorsun hem de konuyla alakası nedir diyorsun. Ne kendimi onunla ne de bir başkasıyla karşılaştırdım ona ufacık da olsa kendisini sıkması gerektiğini söyledim. Son düzenleyen: Moderatör: 19 Kasım 2023

Sınıf arkadaşım vardı 11. sınıfda sadece 2 yıllık yazılım bilgisiyle bir şirkette işe başlamıştı sen 2 katı tecrübelisin neden başlayamayasın?

HTML, CSS, JS, PHP, Node. js, Python, Java biliyorum. Şu anda üzerinde çalıştığım birkaç proje var. Umarım başarılı olurum.

Çocuğa ders çalışmak dışında tavsiye veremeyecek, hayatlarında memur olmak dışında vasfı ve idealleri olmayan insanlara yönlendirmeyin. Onun şuan dertleşmeye ve samimiyete ihtiyacı var, saçma sapan sisteme ait olan bilgilere değil.

Dostum realistik bakıyorum ve gördüğüm şeyleri söylüyorum. Yaşıtlarının ailesinin parası yok demedim zaten, çok zengin bir ailesi bile olsa sonuç olarak 18-19 yaşındaki çoğu üniversite öğrencisi ailesine maddi olarak bağlı yaşıyor. Kol kopma örneği de komik bu arada. Erken yaşta yaşıtları oyun başından kalkmazken yazılım hakkında çok basit şeyler bile öğrense bu onu çok ileri atar. Üniversite okumak günümüzde çok da mantıklı değil zaten.

Hayır.

Bu söylediklerinin önceki mesajların ile alakası yok işte. Sahip olduğu aileyi hiç bir şekilde memnun edemeyecek, buna emin olabilirsin. Herkesin ebeveyn olmaması gerekiyor. 80 aldım diye ailemden azar yemedim demiştin mesela, bu senin bahsettiğin gibi bir konu değil dostum. 10 sınavdan 9'unda 100 alsa, 1 sınavda 99 alsa, 99 aldığı için bağıracaklar. Birazcık yapıcı davranmanı öneririm. Yazdıkların birbiri ile çelişiyor çünkü.

Şirket kurmak çok basit bir iş. Her şirket gelir sağlamıyor. Yaşın kaç dostum?

Aga be... Eğer hala yapıyorlarsa gizli bir kamerayla veya gizlice telefonla videoya çekin.

11+4=15.

Öğretmen aileme anlatır. Zaten yapabileceği başka bir şey yok.

Üniversite sınavına hazırlanıyorum.

Bunların yanı sıra, kurtulmak içinde bir tık finansal özgürlüğe ihtiyacın var. Açık konuşayım 15 yaşımda DropShipping, Trading ve kodlamayı bir arada yürütüyorum. DropShipping hobi gibi oldu, sıkılınca ürün atıyorum. Aklıma geldiğinde reklam yapıp müşterilere geri dönüş yapıyorum . Trading zaten 15 dakika mı almıyor. Kodlama en çok vakit alan kısım. Hepsinden biraz biraz bilgi birikimim var. Bu konuda yardım edebilirim. Dehşet karlar etmiyoruz ancak şimdi bile kar etmesek geleceğe bir tık daha tecrübeli başlıyoruz. Yanlış anlama senden ücret talep etmeyeceğim. Dediğim şey şu: bir şeylere yönelmeye çalış, onun dışında şu anlık işe girip rahat etmen gerekli, bir yerde çıraklık bile seni geçici süre idare eder. Ayrıca sporada gitsen iyi olabilir. Yoksa ailenden uzak kalmak -güvendiğin- birisine anlatmadığın sürece zor.

Umarım yazılım öğrenerek iyi yerlere gelir, 11 yaşından beri öğreniyormuş en az 4 senelik bir geçmişi var çoktan bir yerde düşük maaş ile işe başlayabilirdi. Kendisini avutmak için elinden geleni söylüyor ama nafile.

Buraya yazdıklarını gidip babana anlat biz ne yapabiliriz ki? Git adam akıllı konuş babanla baban belki bilmiyordur alerjini. yayla mevzusu

Valla inan okulum olmasa bir abi olmaktansa, dost olmak isterim sana. Ama sabah 7, akşam 4 okulda oluyorum, üstüne bazen ek iş, ders falan derken zamanım kalmıyor. Ama yinede dertleşmek istersen, güvenirsen, discordunu yaz ekleyeyim seni, müsait olduğum her an dertleşirim seninle kardeşim. Belki bu konuyu görüp oyun oynamaya müsait, zaman aralığı daha çok olan bir arkadaşta bulabilirsin. Çözümü içten sağlayalım o zaman, sonuçta bu forumda yazılar yazan herkesin bir nefesi ve sesi var, robot değiller.

Ben 12:30-20:00 arasında evde olmuyorum. Discord hesabım 13 yaşından küçük olduğum gerekçesiyle silindi, kurtarıp kurtaramayacağım henüz belli değil. Eğer hesabımı kurtarabilirsem veya yeni hesap oluşturursam; unutmazsam Discord hesabımın kullanıcı adını buraya yazarım.

Okulda sevdiğin güvendiğin bir öğretmenin var mı?

16 yaşındaydı 11. sınıfda iken

Aile dışında bir büyüğünle konuş bunları, kimseyi bulamazsan öğretmeninle konuş.

Ya burada ne tuhaf insanlar var çocuğa hesap sorar gibi yazmış yok niye çalışmadın bilmem ne.

Boş boş tavsiyeler vermeyin.

Kanıt yok ki. İşlerine gelmediğinde "Sen hayal görmüşsün." diyorlar, konu bitiyor.

Dostum bardağın her zaman dolu tarafından bak, bu yaşta çoğu yaşıtın GTA5 acıyor mu diye sorular sorarken, sen yazılım konusunda kendini geliştirip, üstüne şirket açmışsın. Şuan başarılı olmayabilir, olamayabilirsin. Gayet normal. Bildiğin yolda devam et, herkes bir bahane sunacak. Benim için de sunmuşlardı.

Hayatın gerçekleri bunlar canım tanıştırayım. Yazdığı yazıda küçücük çocukken yediği dayağı anlatmış. Kısasa kısas.

Arkadaş garip bir kafa yapısında. Yüksek ihtimal o da liseye gidiyor. Kendi son ders çalışıp 80 aldığını falan yazmış, kendince kendini avutuyor paşam. Lise notuyla güzel bir hayat kurulduğunu sanıyor.

Kesinlikle sorun sende değil ondan emin ol.

Demotive etmiyorum gerçekleri fark etmesini sağlıyorum hayat sizlerin anlattığı gibi toz pembe değil ne yazık ki. Çocuğun nasıl dayaktan kaçabileceğini anlatıyorum, derslerine çalışsa zaten düzgün bir yerlere gelebilecek. Madem hiçbir şey yapmıyor/yapmak istemiyor sonuçlara katlanması gerekecek.

Telefonla çekmek sıkıntı hocam ses kaydı başlatıp telefonu cebine koyarsa kolay yakalanmaz.

Ailesi burda haklı olan kısım gibi disiplin vermeye çalışıyolar falan diyorsun. 80 aldığım için azar yemedim diyorsun. Ne çıkıyor burdan?

Yaptığın projelerin linkini paylaşabilir misin?

Kusursuz olma derdiniz yargılanmaktan korkutuğunuzdan mı yoksa kendinize yakıştıramadığınızdan mı? Bütün bunların aslında hiçbir önemi yok çünkü insan doğası gereği kusurlu bir varlık. Asıl önemli olan yaptığınız hatalardan ders çıkarıp sağlam adımlarla ileriye yönelik adım atmanız. Sıkıcılık konusu tartışılır. Bir başkasına sıkıcı gelen birşey bir başka kişiye ilgi çekici gelebilir. Sizin yapmanız gereken şey ise size ilgi çekici gelen şeyleri paylaşan birilerini bulup onlarla sohbet etmeniz. Siz hiçbir yaşam belirtisi vermeyip bitkisel hayattaymış gibi okulda 10-12 kelime cümle edip evde odanıza kapanırsanız en büyük kötülüğü siz kendinize yaparsınız. Okul herşey demek değildir. İleride hoşlandığınız birine ne açalabilirsiniz ne de iş görüşmelerinde kendinizi kabul ettirip işe girebilirsiniz. Sürekli insanlarla diyalogtan kaçarsanız başınıza birşey gelse derdinizi bile anlatamazsınız. İnsanlarla iyi veya kötü her türlü diyalog çok önemlidir.

Peki senin ne başarın var? Sınavdan 80 almanla mı övünüyorsun?

4 kardeşiz. Ben 2. çocuğum. Dediğim gibi sürekli kusursuz olmaya çalıştığımdan dolayı hiç arkadaşım yok. Beni sıkıcı buluyorlar. Yani şöyle düşün; okula gidiyorum, sırama oturuyorum, sıramdan kalkıyorum, okuldan çıkıyorum. Gün boyu okulda en fazla 10-12 kelime konuşuyorum.

Üniversiteye git babandandan alabildiğin kadar para al, bayramda bile arama. Hakettiği bu.

Sizde bir problem yok hocam. Yaşınızı bilmiyorum ama yerinizde olsam okul yerine meslek öğrenmeye çalışıp en kısa zamanda kendi hayatımı kurmaya çalışırdım. Sanırım lisedesiniz, bu aile ile üniversite okumak çok başka dert olur.

Daha lise mezunu olmama rağmen ilk senemde bilişim şirketinde çalışıyorum gün geçtikçe kendimi geliştiriyorum ve Metin2 çar kasıyorum.

Hem yargılanmaktan korktuğum için, hem de kendime yakıştıramadığım için. Ama bu öyle sıradan insanların kusursuzluk takıntısı gibi değil. Mesela şöyle düşün; CSS kodunu alfabetik sırayla yazıyorum, yaklaşık 1000 kez projelerime daha yayınlamadan sıfırdan başladım. Yazılı olmayan kurallara , yazım kurallarına bile uyuyorum. Bir yere geç kalacağım zaman neredeyse kalp krizi geçiriyorum. Birine bir şey söylediğim zaman, aradan yıllar geçse bile, acaba ben bunu söyleyince ne düşündü diye düşünüyorum.

Bu arkadaşa göre ekstra bir iş yapmıyorsun yani. Sınavdan 80 almanda hayatında pozitif bir etki yaratmamış dostum. Başka insanları neden bu konu da baskılıyorsun?

Hocam neden doktora gitmediniz madem gözünüz bozuk? Dersi dinleyemedin, eve geldiğinde neden çalışamadın mı dersine? Sorumsuz biriymişsiniz aileniz size disiplin vermeye çalışıyor.

Ee yani bu arkadaşta mı başlamak zorunda oluyor. Ne anlatıyorsun? İleride bu arkadaşın anlattığı gibi bir ebeveyn olmazsın umarım dostum.

Spora git güçlen. Yapılanınca üzerine gelemiyorlar sadece bağırmakla yetiniyorlar .

Valla senin kafanda devam etmezse gelir. Takacak bunlar hayatın içinde olan şeyler. Zamanla aşacak ki bunu inandığımız için yazıyoruz. Ders çalışarak olmuyor bu işler, çalıştığınız zaman veya cebinizde para olduğu zaman başarılı sayılmıyorsunuz. Başarılı sayılmak için diğerlerinden farklı olanı veya aynı olanı yapsa bile içinde kendine ait bir farklılık koyan başarılı oluyor. 15 yaşında yazılım bilip şirket sahibi olmak gayet taktir edilecek birşey. Çocuğu hayatının belki de en güzel zamanlarında gereksiz umutsuzluğa ve gerçeklikten uzaklaştırılıp aptal sistemin kölesi etmek mi derdiniz arkadaş? Bırakın kendi nasıl mutlu oluyorsa onun peşinden gitsin, notları 100 olmasın 80 olsun, 90 olsun yeterki mutlu olsun. Mutlu oldukça gelişecek, insanlarla konuşacak, fikirler geliştirecektir.

Ben odasında tek başına sabahtan akşama kadar sessizce oturan yalnız ama çok iyi niyetli birisiyim. Nedenini bilmediğim sebeplerden dolayı annem, babam, kardeşlerim beni sevmiyor. Doğduğumdan beri durum hep böyle. Annem, babam beni hep diğer kardeşlerimden kötü görüyor. Her yaptığım şey onların gözüne batıyor, cezalandırılıyorum. Mesela arabanın arka koltuğuna oturuyorum, babam beni; neden arka koltuğa oturdun, kaç yaşına geldin falan diyerek azarlıyor. Mesela en büyük travmalarımdan birisi, bir keresinde 2. sınıftayken, İngilizce öğretmeni resim hayvanların resimlerini çizip, altlarına İngilizce isimlerini yazma ödevi vermişti. Babam sabah erkenden işe gidiyordu, ben öğlenciydim. Çizimimi beğenmediğim için anneme okula gitmeyeceğimi söyledim. O gün okula gitmedim, annem ile birlikte misafirliğe falan gittim. Babam eve gelince annem beni babama şikayet etti. Babam da o yaştaki çocuğu bırak, yetişkin bir insana bile yapılmayacak bir şekilde şiddet uyguladı. Ben bu olaydan sonra neredeyse her gün okula gittim. Kardeşim hastalık bahanesiyle okul yılı boyunca okula en fazla 1 ay gitti. Ona hiçbir şey demedi. Mesela benim alerjim var. Yaylaya gitmemem gerekiyor. Babam beni zorla yaylaya götürüyor. Her şeyime benim yerime karar veriyorlar. En ufak hatam bile onların gözüne batıyor. Sürekli beni cezalandırıyor. Sürekli abimle, başkalarıyla beni karşılaştırıyor. Tek konuştuğumuz konu ders. Bir dersten 99 alırsam, neden 100 almadın deyip ceza verecek birisi. Bu aralar hem aile baskısı, hem yalnızlıktan, hem de okula başladığım ilk ay gözümün derecesi gözlüğümden yüksek olduğu için ders dinleyemedim. 4 dersten 20-35 puan aldım. 2 dersten düşük aldığım gördüğünde bayağı kızmıştı. Bunu görünce de kızacak, telefonumu alacak. Kısaca anlatmam gerekirse durum böyle. Sizce sorun bende mi?

Oldu gece zehirlesin hiç olmadı. Saçmalamayın lütfen.

Evet, yok.

Bende 19 yaşımdayım, yaşamayan anlamaz hocam. Psikolojik sorunlar, travmalar özellikle çocukluk çağından itibaren aileyle birlikte geliyorsa onlarla yaşamak ve mücadele etmek daha zor geliyor. İnsan o psikolojinin üstüne bari dostum, beni seven birileri olsun istiyor, olmuyor, olamıyor. Bende bu konudaki arkadaş gibiydim, yaşamak dahi istemiyordum. Ama zamana inandım ve hala sadece zamana inanıyorum. Hayat o kadar sürprizlerle dolu ki bu arkadaşla belki de hiç bilmediğimiz bir anda başka bir yerlerde olacağız. Belki de o da yıllar sonra bu konuyu açıp vay be ne günlerdi diyecek. Bu forumdaki insanların en büyük sıkıntısı hayattan korkmaları, onlarla mücadele edeceklerini sanıp savunmasız şekilde açık bir şekilde saldırmaları. Hayat kimsenin düşündüğü gibi olmuyor, ne kadar geliştirirsen geliştir kendini sokakta yürürken bir avuç insan geçiyor birbirine sarılı ve mutlu, cebindeki kağıt para sayısı seninki ile asla yarışamaz belki ama cebinden taşacak kadar kağıt paralara sahip olsan dahi, onların mutluluğu ve birilerine sarıldığında olan sıcaklık ne o kağıt paralarla gelir, ne de satın alınır. Bu hayattaki en büyük şans aile, dost, akraba, insanlardır. Bu konuda şansınız yoksa yandınız, çünkü bunlar şans getirmediği sürece siz kendi şansınızı yarattığınız zaman bile topu tek başınıza sürmeniz gerekecek, çünkü kimse sizin takımınızın formasını giyip pas atmayacak.

Ses kaydı alın.

Disiplinli olmak, zekasını göstermek sanırım sadece lisede saçma sapan derslerden 80 üstü almak mı oluyor?

Bazı şeyleri fark etmesi lazım iş işten geçmeden. Darılmayacak gücenmeyecek kendisinin farkına varacak daha da fazla kendisini geliştirmeye bakacak her ne işle uğraşıyorsa.

Bir sunucu barındırma şirketi kurdum. Eğer şirket başarılı olursa, evden kaçmayı düşünüyorum.