Al mutlumusn şimdi, hortlattın konu al işte al yaaa.

Şimdi gerçek hayatta tehlikeli çünkü herkesle diyalog kuramassın. Burası evinde güvendesin foruma giriyorsun.

Onlardan uzak dur. Ahlaklı olan arkadaşlarının yanında ol aralarında ol.

Yüksek fonksiyonlu otizm veya asperger'den şüphelenip şüphelenmediklerini merak ettim açıkçası.

Yapabileceğin en iyi şey bu. Spor yapmayı deneyin, başaramasanız da deneyin. Ben de spora çok ilgili değildim; aile zoruyla basketbol kursuna katıldım. Daha tek bir topu bile sektiremezken öğrentmenim bana iki top verdi ve bununla salon boyunca gidip gelmemi istedi, hiç unutmam. Şu anda kendime efsane oyuncu diyemesem de basketbolu rahatça oynayabiliyorum ki hiçbir spora ilgim yoktu senin gibi ve oynayamıyordum. Yapamıyorum olmuyor ile olmaz bu. Bu dediğime de bir bahane bulma, sadece dene. Bir ay denemek için fazla uzun bir süre değil. Tek spordan kastım bu da değil. Ağırlık kaldırma, jimnastik, yürüyüş tarzı herkesin yapabildiği sporları da yapabilirsin. Ailenin sana bu konularda yardım etmediğini düşünüyorsan hiç açma bu konuları; belki ellerinden geleni yapıyorlardır ama sana söylemiyorlardır veya kebul etmek istemediğin bir şeyler vardır, farkında değilsindir. Kimseyi sevmek zorunda değilsin, kendini mutlu ettiğin sürece. Onu nasıl yapacağını ancak kendin bilirsin.

Dostum 2 sene sonra nerede pat üniverste üniverstede dersine bak ve orada kimse uhehe diye ağlayıp dalga gör mez ya da dışlamaz kendine illaki dost bulursun mesela küfür edenler dışlayanlar muhtemelen notları kötüdür. sende onlardan uzaklaş

Şunu da yapmayı bırak. Alanında yıllarca çalışmış ve okumuş bir psikologdan daha iyi mi bileceksin gerçekten? Sana saldırmaya çalışmıyorum. Sadece şu "Kendini ifade edemeyen asosyal biri" ayaklarını bırakmalısın. Çünkü kendini kandırmaktan, eziyet çektirmekten başka yaptığın bir şey yok. Gülümse ve hayattaki basit şeylerden zevk almaya bak. Asla asık suratla gezme, gülümse. Gülümsediğinde insanlara daha çekici gelirsin ve sohbet etme şansın artar. Eğer istediğin de buysa. Ben de bu kadar yazdım ve boş yaptım ama bunları silemem. Sana ofansif geldiyse affola Hayatında başarılar.

Yazdıklarına cevap vermeye çalışacağım. Fakat sayfalarca yazmam gerekir normalde böyle bir konuda. Öncelikle insanları antipatik bulmakta bir problem var mı ona bakalım. Her insan insanları sevmek, sevgi dağıtmak zorunda değil, yapısı gereği biraz soğuk olabilir. Annen, baban, kardeşin bu insanlar senin hayatında varolmalarını özel olarak seçtiğin kişiler değil. Aranızda anlaşmazlık çıkması kadar normal bir şey yok ve unutma sen onlarla anlaşamıyor değilsin, karşılıklı olarak anlaşamıyorsunuz. Buradaki asıl problem senin sevmemek diye nitelendirdiğin şeyin insanlardan alacağın sosyal desteğin ve sosyal yapılanmalarının önüne geçmesi, onları baltalaması. Buna izin vermemelisin. İnsanları sevmemenin sebebini bilmiyorum dedin. Anlattıklarında ilk göze çarpan başkalarından farklı olduğunu dile getirmen oldu. Düşünsene sosyallik konusunda girişken ve saldırgan insanların arasında insanın kendini geri çekmesi çok olağan değil mi? Fakat geri çekmek, seni onlardan ayırmayacağı gibi, onlara sosyal ortamda daha fazla alan tanımana sebep olacaktır. Sosyalliği bir savaşa dönüştürüp, savaşı da kendi içine taşıyorsun. Şimdi burada bir çekilişki var, insanları sevmediğini söylemene rağmen, insanların kardeşine olan sevgisine ilgi duyuyorsun. Sence bunun sebebi nedir? IQ testleri tek başına bir şey ifade etmez. Onların altında onlarca değişken yatar, testleri bozan ve manipüle eden, bu yüzden yapan uzmanın iyi olması gerekir. Psikologlar da alışılmışın dışında bir konuşma şeklini, olumlamak için böyle söylemiş olabilirler. Normalin üzerinde zekaya sahip de olabilirsin. Zeka kısmının can alıcı noktası, zekanı insanları yargılamak için kendine bahane ediyor olabilir misin? Yani onları olduğu gibi kabul etmek yerine, içten içe yargılıyor, bu yargılaman da beğenmemekle sonuçlanıyor olabilir mi? O yaşlardayken kimlik karmaşasının ve arayışının henüz başında olduğun için kafanın karışık olması normal. Biraz farklı olmaktan başka bir olayın olmayabilir. Unutmamalısın ki insanın içsel kaynağı yine insanın eylemlerine ve eylemsizliğine bağlıdır. Bir özelliğin olsa bile, yanlış yönlendirme ile körelecek. Son olarak iyi bir Psikolojik Danışman'dan ya da Psikolog'tan yardım al, konuşmak iyi gelecektir. Çünkü buradan sana yardım etmemiz mümkün değil. İncelenmesi gereken çok fazla etmen var, senin göremediğin kör noktalar. Danışmalarda bile bazen 7-8 seans yetmiyor. Ayrıca hayatına eylem katmalısın. Hobi edinmelisin. Sevdiğin şeyi yaparken tanışacağın insanların, seveceğin insanlar olma ihtimali daha yüksek.

İnsandan insana değişir sevilme olayı. İnsanları sevmeyen kendini ve hayvanları da sevmez genel konuşuyorum. İnsanlara takmayın kafayı mesela kuş alın eve yada akvaryum.

Hocam en iyisi sizin yaptığınız. Realde ümit yok gerçekten. Utanmasam beni de aranıza alır mısınız derdim de dedim de aslında. Evet insanın geçmişte yaşadığı şeyler de iz bırakır. Ben ilkokulda hep dışlandım. Erkekler arasına almazdı. Futbol falan oynayamam oradan geliyor olmalı. Yoksa fiziğim her spora uygun. Altyapı yok sadece. Onlar bahçede top oynarken sınıfta ya kitap okurdum ya da kızlarla kovalamaca falan oynardım. Sonra ortaokula geçtim. Orda herkes arasına alıyordu sıcak bir ortamdı. Ama ben alıştığım için aralarına falan girmedim. Bir hocam vardı, satranç atölyesi açmıştı. Hocamla sürekli santranç oynardık. 4 sene boyunca en sevdiğim hocamdı. Daha sonra 8. Sınıf olduk. TEOG'a çalışmamız gerekirken o zamanın kafasıyla internet kafelere kaçar, sınavlara girmez, ders çalışmazdım. Yine 429 puan yapmıştım kafa vardı herhalde. Ama ortaokul notu 314 e düşürdü. Ordan en kötü meslek lisesine düştüm. Ordan kurtulmak için 70 üstü ile ortalama yaptım. Ve Bahçelievlerin en iyi teknik lisesine girdim. Ve bugüne kadar geldim. Baya yazmışım. Nedenini bilmiyorum. 5 dakikanızı aldım belki ama can sağlığı olsun.

Hiperaktivite ilaçlarını almayın ben almıştım ilaç değil sakinleştirici sanki 1. sınıftan 5. sınıfa kadar kullandım hem okulda hiçbir şey anlamadım çünkü gerçekten çok güçlü ilaçlardı ama haksız sayılmazlar o yaşlarda bir çocuk için terminatör gibiydim ve o nalet ilacı içtiğim zaman şuradan şuraya gidemiyordum bunuda bilen sözde 'arkadaşlarım' ağzımı burnumu kırdı okuldan eve gözüm mor döndüm babam çıldırdı tabii ilaçların hepsini çöpe attı bu sayedede belki de beni özgür bıraktı artık 7. sınıftayım ve hayatımın en büyük kısmı bitmiş gibi hissediyorum bunu bana yapan piskoloğumu ve okul müdürünü asla affetmeyeceğim.

Merhabalar herkese iyi geceler diyerek başlamak istiyorum. Bazı arkadaşlar yazıyı gün içi ya da akşam vakitlerinde görebilir ama neyse konuya geleyim, laf salatasına lüzum yok. Başlıkta belirttiğim gibi insanlara karşı bir antipati duyuyorum. Yaşım 17 lise 3 öğrencisi olduğumu belirteyim. Konusu çok açıldı, konuları okudum ama kendim de yazma gereği duydum. Bu antipati hissi nereden geliyor bilemiyorum ama neredeyse ailemle bile anlaşamıyorum. Okulda hiç sosyal değilim, sınıfım zaten 22 kişi. Yapı olarak da pısırık, küfür ve kavgadan uzağım. İçine kapanık asosyal yani. Şu ana kadar hiç kimse ile sohbet ettiğimi hatırlamıyorum. Bir WhatsApp sohbetim bile olmadı. Bir de yazıda biraz tutarsızlık bulabilirsiniz. Bu da benden kaynaklı. Kendimi ifade edemiyorum bazı konularda. Bu da burada etkili oluyor galiba. Onun dışında 7 yaşında bir kardeşim var ve ona bile antipati duyuyorum. Ama neden? Hiç anlamıyorum. Geçmişte yaşadığım şeylerden demek istiyorum. Ama sadece ilkokulda dışlanmam dışında bir şey yok. Küçük çocuğu kıskanıyorum bildiğiniz. Akrabalarım onu daha çok seviyor gibi geliyor. Ama küçük olduğu için onu sevdiklerini bünyem kaldırmıyor. Çocukken çok hiperaktiftim ve çok psikolog ziyaret ettim. IQ testi bile yaptırdım. Ama normal üstü çıktı. Psikologlar olduğumdan zeki olduğumu söylediler. Bunu da konuşma şeklimden anladıklarını söylediler. Ama daha kendini ifade edemeyen asosyal biri nasıl zeki olabilir? Benim olayım nedir? Kendimi bile tanıyamıyorum. Vesvese ağır basıyor. Evde kalmaktan olabilir. Karantinanın iyi geçtiğini de söylemek doğru olmaz. Üzgünüm bu kadar boş yaptım, ama bunları da silemem. Lütfen bana yardımcı olun.

Hocam üzülmeyin bence karantin döneminden dolayı evde canınız sıkılıyor. İstemsizce sataşmak ya da kıskanmak geliyor içinizden. Ayn sorunu bende kardeşlerimle yaşadım. Lakin vakit ayırın kendinize mesela bilmediğiniz şeyler öğrenin örnek bir rehber yapın paylaşın video çekin. Video montajlamayı öğrenin. Ya da imkanınız varsa güzel bir müzik enstrümanı alın ve onu çalmayı öğrenin YouTube videolarına bakarak. Kafanıza hiçbir olayı takmayın. Kardeşinizlede iyi geçinin hocam. Ailen yere düştüğünde her zaman senin yanında olur.

Evet bir de gerçek hayatta sınıf arkadaşlarım falanda dahil onlara normal insanlardan nefret ettiğimin 2 katı kadar nefret ediyorum bilmiyorum çok saçma sapan hareketleri falan var alkol ve sigara içmeyi marifet sanıyorlar tipik ergen mantığı bir de 1 sene geç yazıldığım için onları benden daha alt görmek gibi çok kötü bir huyum var ama bu elimde olabilecek bir şey değil.

Bende bu zamanlarda ders çalışıyorum ilk orta okuldan geldiğimde altyapım yoktu günde 3-4 saat çalışarak alt yapımı kapattım ve 9. sınıftan çalışmaya başladım şu anda notlarım sözel hariç iyi çok fazla sayısala abanıp sözele abanmadığım için 10 ve 9. sınıflarda zorluk çektim ama bu sene fazla zorlanmadım.

Merhaba Ne kadar çok ortak noktamız var!! 11. Sınıftayım ben de ve özgüven kaybı yaşıyordum bi zamanlar. Vee kimseyle doğru düzgün arkadaşlık kuramıyordum. Herrkesi kıskanırım, her şeyi. Zayıf bir kız görürüm kıskanırım. İyi bi fotoğraf mı atmış kıskanırım. Sonra düşünürüm ben neden böyleyim diye. Onlar gezip tozuyor, spor yapıyor, gayet sosyaller;ben neden böyleyim? Diyordum bir zamanlar. Aynı şeyleri yaşamışız. Ama atlattım ve şimdi sana deneyimlerimi anlatmak istiyorum ben durumun kendimden kaynaklanmadığını fark ettim. Bak, kesinlikle hata bizde değil. Sınıfımdaki insanlarla iletişim kuramamamın sebebi onların kendi içlerinde kutuplaşmaları, beni aralarına almamaları ve aksine onların soğuk davranmalarıymış. Soğuk olan benim sanıyordum. Bazen iyi ortama iyi insanlara denk gelmeyiz. Ben de öyle bi oryamda değilmişim demek ki. Sonra okul değiştirdim. Ve çook iyi insanlarla karşılaştım, iyi dostluklar edindim, güvenim yerine geldi. Sınıfındakilerle takılmak zoeunda değilsin, belki sen de benim gibi ileriki zamanlarda doğru dostlar edinebilirsin. Ama unutma. sen istersen sosyal de olabilirsin spor da yapabilirsin. Sana spor hikayemi de anlatmadım bak ben ilkokuldan beri beden dersinde dışlanan kızdım. İnsanlar daha bir topu doğru düzgün atamıyorsun deyip voleybol basketbol takımlarına almıyorkardı beni. Şimdi lisedeyim zerre değişen bişey yok. Ama ne yaptım biliyor musun? Kendimle barıştım, spora yeteneğim olmadığını kabullendim ve yeni bi sayfa açtım kendime. Evde spor yapıyorum şu an, yetenek gerektirmeyenlerinden. Hani şu kilo vermek için yapılan hareketler var ya. Bunları her gün egzersiz gibi yap. Bunun için kilolu olmana gerek yok. Bi dene bak nasıl özgüvenin yerine gelecek. Spor her zaman özgüven sağlar. İlgi alanım da edebiyattır, çok meraklıyımdır deneme falan yazmaya. Seninki de buna benzer sanırım Sen buna yoğunlaş, illa ortak ilgilerinizin olduğu arkadaşlar bulabilirsin. Bunların hepsini fazlasıyla yaşadım gerçekten ve yeni yeni sıyrılıyorum hepsinden. Sen de yapabilirsin umarım. Hoşçakal

Fazla duygusallaştırdım evet jdnxjjsjsjsj bunların hepsi ergenlikten oluyor. Nerede bunun silme tuşu Some yengeç burcu problems diyebiliriz

Hortlayan mesaja cevap yazmak zorunda değilsiniz. İyi sosyaller.

Üstüne çok durma bence bende antipadi yaşıyorum her zaman birkaç tanıdığım var 4kişi onlarla oyun giriyorum bir de sosyaldeki insanlarla sohbet etmeyi normal hayattaki kişilerle etmekten çok daha fazla seviyorum ve girdiğim 4 kişide benim gibi asosyal birbirimizi anladığımız için takılıyoruz diyebilirim antipadinin sebebini bilmiyorum dayaktan olduğunu sanmıyorum biz küçükken bayağı haylazdık babamdan iyi dayak yerdim ama bununla ilgili değil çünkü babama duymuyorum aynı zamanda çok duymasamda kardeşlerime akrabalarıma duyuyorum.

Tabi ki o daha iyisini bilir. Ama içimden kabullenmek gelmiyor. Bunu bende bilmiyorum. Yok haklısınız benim de gerçeklere ihtiyacım var. Ama asosyal ayaklarını bırakamam dediğim gibi kendimi kabullendim. Bu konuları annem ve babamla da konuştum. Yaptıkları tek şey terslemek olmuştu. Bu beni daha kötü yapıyordu. Ben normalde güler yüzlü birisiyim. Ama eve geldiğimde o güler yüz gidiyor. O gün yaşadığım şeylerin sinirini evde atıyordum. Ama güler yüzün faydasını göremedim. Hayvanlar bile daha hayırlı varlıklar. Kendi üzerinize alınamayın sakın. Genel olarak konuşuyorum. Ama bir kediyi bir insana tercih ederim. Tabi ki bende asosyal kalmak istemem. Bir iki arkadaşım olsun isterim. Ama nasıl bir insan olduğunu bilmeden hiçbir yabancı ile arkadaş olamam. Yok sizin yazdıklarınızı 3 defa okudum. Hiçbiri boş değil. Ofansif demişsiniz. En başta dediğim gibi benim gerçeklere ihtiyacım var. Vaktinizi ayırdığınız için çok teşekkür ederim. Corona kabusu bitince yeni bir sayfa açmayı deneyeceğim.