Bir an önce liseyi bitirip üniversiteye geçerek istediğim mesleğe sahip olmayı düşünüyorum, zaten son senem.

Daha da mütevazı olmaya çalışacağım. Kibir ve gurur insanın ruhunu içten çürüten duygular.

Ben tekrardan insanlardan bağımsız, içe dönük, insanlarla ilişkisini kesmiş, sadece bütün gün kitap okuyan eski kişiliğime geri döneceğim.

İnsanlara yeniden sıcak davranmayı deneyip belamı bulacağım.

Bu ülkeden bulduğum ilk fırsatta gitmeyi düşünüyorum.

Para konusunda sıkıntın yoksa dönem uzat derim.

Böyle düşünmemenizi tavsiye ederim ben de aynı hatayı yaptım hep sonuç odaklı geçirdim öğrenciliğimi şimdi ise o günlerimi arıyorum.

Vermiyorlar işte ya bir alsam tüm Avrupa'yı dolanacağımda ya üniversitemin bitmesini bekliyeceğimki daha 4 yıl var ya da evleneceğim 1 yıl sonra biraz uzak yani şu anda.

Dijital medya işimi yoluna koyup, sınavlarımı halledip, mühendislik hayalime başlamak istiyorum. Okul/Üniversite değil, gerçekten, uzaktan kumandalı araç prototipleri yapmaya başlamak istiyourm inşAllah.

Haklısınız tabii ki de hocam, her şeyi zamanına göre yaşamak lazım. Ben de zaten öyle birisiyim de işte 12 senenin ardından bir bıkkınlık da geliyor yani. Artık bir üniversite ortamına, meslek hayatına vs. girmenin vakti geldi. İstediğim bölümü okumak için sabırsızlanıyorum desem daha doğru olur belki.

Üniversite de aynı şekilde oluyor. Sonsuz sefalet. Farklı olacağına inanıp kendini kandıra bilirsin ama etkisi çok uzun sürmez. Oku oku sonu yok aşırı boş işler. Ben biran önce madde bağımlılığına sarıp kendimi yok etmek istiyorum. İnsanların 60-70 yaşına kadar böyle boktan memlekette hayatta kalabilmesi ve üstüne yaşamlarından tatmin olması tuhaf geliyor, kabul edemiyorum. Yada bobin silahı yapıp fromtal lobuma çifi saplayayıp ne olacağına bakacağım.

Bu kadar çok istiyorsan aldın bile umarım istediğin gerçekleşir ben nüfus müdürü olsam o passaportu sana verir vizeni de alırdım

Brezilya pasaportu almayı düşünüyorum umarım alırım.

Artık düşünemiyorum... Kaybediyorum, karşısına geçtiğim bu iğrenç hiyerarşiye yeniliyorum. Kendimi idam kararı almış ve 7/24 ölüm korkusuyla duran Atatürk gibi hissediyorum.

Elimde olmayan bir sebepten dolayı hayatımdaki köklü değişikliği düzene sokmak. Ardından Agatha Christie okumaya başlamak.

Lucid rüyalarla yaşamak istiyorum fakat olmuyor.

Haftaiçinin acısını çıkartmak için sabahlamayı ve öğlene kadar uyumayı düşünüyorum.

Şanslıysam 40'ıma kadar emekli olmaya oynayacağım.

Düşünmüyorum, aklıma ne gelirse onu yapıyorum.

Kitap okuma çok iyi ama insanlarla ilişkini kesme. İyiye iyi kötüye mesafeli yaklaş. İnsan fıtratı çok yalnızlığa gelmez. Çoğu arkadaşım zamanında 'kadınlara güven olmaz, tek başıma yaşıcam'derlerdi. Şimdi evlenen kesim evlenmeyen kesime göre çok. Demek istediğim erkek olsun, kadın olsun iyi çevre edinmeye bak. İyi akşamlar.

Her gün şunları şunları yapacağım diye kafamda bir liste oluşturmayı düşünüyorum ve bunu 40-50 gün boyunca gerçekleştirmeyi düşünüyorum. Bu süre zarfında Technopat'a girmemeyi düşünüyorum.

Veli toplantısından terlik yemeden çıkmak istiyorum

Okulu bitirip bu ülkeden kalkan ilk uçakla kurtulmayı istiyorum.

Hayatıma hiç bir kadın sokmadan bu hayatıma devam etmeyi düşünüyorum. Bir kaç plan dışında da pek planım yok. Sadece yaşayıp göçüp gitmek istiyorum.

"Robotlarda Şehitlik Kavramı" tezini okuyacağım. Kulağa çok fantastik geliyor.

Yurtdışına uçmayı düşünüyorum.