Yanlış düşünüyorsun. Abiler dediğim ODTÜ'de, İTÜ'de okuyan gençler. Ayrıca orası necmettin erbakan tarafından kuruldu. Bir araştır istersen.

Karışmak gibi olmasın ama biraz yanlış düşünüyorsun bence. Hayal kurmaya devam etmelisin. Çabalamaya devam etmelisin. Yaşın kaç bilmiyorum. Galiba 10. sınıfsın. Hiçbir şey için geç değil. Hala çok gençsin. Hayallerini gerçekleştirebilecek koca bir hayat var. Çabalamaya devam et.

Hayal dünyanız ile konuda anlattıklarınız ile arasında bir bağ bulamadım. Neyse, ne diyeyim bundan sonraki hayatınızda başarılar.

Hep öyle başlar zaten..

Burada "Ben en büyük mafya" olacağım desen bile bir şey diyemeyiz. Sana doğru yolda ilerle. AGD kuran kursu olan mı? Sakallı abilerin jiplerden inip namaza gelen çocukları av gördüğü El-Patronlar'ın yeri. :/

@Akari aslında hala planlarım var ilerisi için motivasyon için teşekkür ederim. Konu başlığı'da içimden geldi. Galiba başlık olmadı.

Peki kanka. Ben patronları demiştim aman neyse.

İlkokul'da hırslı bir çocuktum. Öğretmenim bu özelliğimi severdi. Hırslı olmama karşın başarılı değildim. Çünkü verilen ödevi yap ve kalk tarzındaydı. O zamanlar savcı olmak isterdim. 5. sınıfa geçtiğimde özel okul ortamına uyum süreci çok değişik ve uzun ilerledi. Bazen durduk yere okulda ağlardım. Sebebi o zaman izlediğim yetim dizisini kendi ailem ile kıyaslayıp korkmamdı. Şimdi düşününce çok utanıyorum. O sınıfı not şişirme ile geçtim. 6. sınıfta işler iyi gitmedi çünkü okul kapandı. Babam beni oturduğumuz yerin "en iyi" devlet okuluna almak için uğraştı. Burada özel okuldan ve okuduğum ilkokuldan çok daha değişik bir ortamdaydım. Hiçbir zaman derslere gerektiği kadar önem vermemiştim. Belki tembeldim. Ama girip çıktığım çevreler yüzünden hiçbir zaman bunun benim suçum mu yoksa başkalarının mı bilmeyeceğim? 6 da ailem özel hoca tuttular ama hiç hocanın sözünü dinlemedim. 7'de biraz toparlamaya çalıştım ama yeteri kadar olmadı. 6'da ve 7'de malum ergenlik mevzuları başgösterdi. Okulda sırf yalnız kalmayayım diye yanına gittiğim arkadaşlarım müstehcen içeriklere karşı bağımlılığımın başlamasına sebep oldu. İlk gördüğüm de inandığım tanrı'ya, Allah'a karşı utandım. Yazın Agd'nin yatılı kuran kursuna gittim. Orada gerçekten çok samimi arkadaşlar ve bana bir kardeş gibi davranan terbiyeli abiler gördüm. Oraya hiçbir yeri değişmem. Yaz bitince bu sefer LGS hazırlığı başladı. İlk dönem para düşkünü ve ilgisiz final dershanesine gittim. 2. dönem buna ek olarak özel hoca geldi ama LGS'de de başaramadım. Düz bir liseye kaydoldum. LGS'den önce henüz okul açılmamışken bir lise beğenmiştim. İstanbul'daki en iyi liselerden biri. Eğer çabalarsam yapabileceğine inandım. Ama olmadı. 9. sınıfta matematiği sevmeye başladım. Benim için tarih kadar kolay oldu. Daha sonra pandemi girdi ve okula 1 yıldır gitmiyorum. Ailemden soğudum çünkü LGS hedefimi ve aldığım puanı gördükten sonra dalga geçer oldular. Artık bir meslek hayali falan kurmuyorum ve okulunda hiç önemi kalmadı bende. Artık tek istediğim hafızlık yapmak ve öbür dünya için mücadele etmek. En azından Allah'a şükrediyorum. Çünkü hayal ettiğimi yapamama rağmen şimdi bu dünyada ne yapmam gerektiğinin bilincine vardım. Şükürler olsun Allah'ım!

Siz ahiret için çalışıyorsunuz değil mi? Allah hem ahiret hem de dünya için çalışmamızı emreder. Allah ne diyor ayetinde "Kendini hiç ölmeyecek zanneden kişinin çalışması gibi dünya için çalış, yarın öleceğini zanneden kişinin korkması gibi günahlardan kork." (Münavi. Feyzü'l-Kadir, II/12; Kenzü'l-Ummal, III/40, hn: 5379). Umarım anlatabilmişimdir. Kısacası Allah' ın emri hem dünya için hem de Ahiret için çalışmaktır, insanlığa faydalı olmaktır.