Senin dediğini anladım. Düşündüğüm zaman sanki gözlemci bakış açısı gibi. Bir filmi izler gibisin ve tıpkı filmde ki karakterlerin seni görmediği ama senin onları görmen gibi.

O tarz değil benimki ya, ben kolumu kırdığım ve kafamı yardığım için yendim onu.

Aynen öyle! Daha çok oyun desek daha mantıklı etkileşimde bulunuyorum sonuçta.

Ben de ameliyat olana kadar içimde organların olmadığını düşünüyordum. 12 yaşında falandım sanırım.

Şöyle bir benzer durumum var, karşıdaki kişinin canlı olduğuna inanasım gelmiyor. Sanki bir rüyanın içine sıkışmış uyanmayı beklerken karşılaştığım bir iki kabus gibi.

Çok tuhaf bir his, sanki sadece gözümden ibaretmişim ve olanları izliyormuşum gibi geliyor. Mesela, ben sadece kafayım ve vücudum beynimin emirlerini yerine getiriyor gibisinden. Yani gördüğüm her şey; farklı bir cismin aksine çok sıradan ve ortamla bütünleşmiş gibi geliyor. Bunun bir sebebinin D her günün dizili boncuk gibi aynı olmasına bağlıyorum bazen. Anlatılması çok zor bir his, en doğru tanım "ruh gibi" hissediyorum sanırım. Diğer insanların beni gördüğü gerçeği tuhaf geliyor mesela vb. Neden buraya yazdım bilmiyorum ama belki benzer durum yaşayan vardır diye veya içimde tutmamak için sanırım, benzer durum yaşayan var mı?