Bizim eve geç girdi 15 yaşında maddi imkanımız yoktu. 15 yaşına kadar hep internet kafeye kaçardım babam yakalayıp döverdi. Bilgisayardan uzak tutardı ben istedikçe o istemezdi. Kuzenlerimde ve arkadaşlarımda olunca bende olmazdı bende kuzenlerin bilgisayarı ile oynayınca fazla oynatmazlardı bilgisayara bir şey olunca bana kızarlardı. Ben bozmadım desem de kabak bana patlardı. Tabi 15 yaşında öğrenmedim bilgisayarı 4. Sınıfta format ve parçaları takıp çıkarıyordum arkadaşlarım bilmezdi merakı yoktu ben yapıyordum. Amcalarım laptobu vardı en son ben kalkmıştım bilgisayardan sorunsuz kapatmıştım ve yine başkası geçince açılmıyor bilgisayar, kabak yine başımda patladı. Arkadaş nedir bu şans bende en son ben oturdum mu ben bozuyormuşum. Şimdi kızanlar bana yolluyor amcalarım falan bilgisayarı ben tamir ediyorum. Önceden kızan aile şimdi yap diye söylüyorlar. Yani kısacası hep merak ederdim merakımı itince hırsla bilgisayarı öğrendim ve bozulunca dedim ki hep bende bozuluyorsa bende yapmasını öğreneyim derken yazılım ve donanımda pro oldum sonunda. Halen ilkokul arkadaşlarım bana der bilgisayara böyle oldu ne yapabilirim diye. Şimdi tabi mesleğim Harita Kadastro ama halen daha bilgisayarı çok ama çok severim bırakamıyorum. Mesleğimi severim fakat bilgisayarı daha çok seviyorum nedense. Bence iyi yaptılar bilgisayarı almamaları ve kızmaları beni bu mesleğe yönelttiler. Belki her şey elimde olsaydı bilgisayar merakım olmayacaktı.

3 yaşımdayken bilgisayar evimize girdi bende bilgisayarı çözmeye çalışıyordum. Yardım pencerelerindeki resimlere bakıyodum falan malum okumayı bilmiyorum. Abim kağıda "Oyunlar 1" yazmıştı ona bakarak yazıyodum. Okula gitmeden bilgisayarda kendi başıma okumayı öğrendim. Daha sonra okul başlayınca bunu ilerlettim. Bilgisayarı anlayana kadar en az 10 defa çökertmişliğim var. Bir kere kayıt defteriyle uğraşmıştım pc açılıyodu ama sadece duvar kağıdı görünüyodu görev yöneticisi hiçbir şey açılmıyordu. Bilgisayarcı bunu kim çökerttiyse helal olsun demiş yapamamış en son format atmış. Babam sağolsun bana izin veriyordu kızmıyordu. Bir kere okumayı yarım yamalak bildiğim için insert tuşunu internet olarak okumuştum ve hep ona basmıştım sonra nasıl olduysa pc çöktü. Bilgisayara yanlış BIOS güncellemesi atınca BIOS çöktü yeni anakart değiştik falan. Ve bunların hepsi Windows Vista varken oldu. Bunları yaşadığım bilgisayar ise halen evde 11 yıldır çalışıyor sadece anakart ve PSU değişti. Şimdi evde bilgisayarda bir sorun olursa genelde ben bakıyorum ben format atıyorum. Babam yasaklasaydı çökerttiğimde şimdi burada değildim. Ama bunların başında merak var. Kimse bilgisayardan anlamayınca o zaman kendim karıştırıp öğrendim.

3 yaşında iken BattleField 2 ve GTA oynamamdan geliyor merakım. O zamandan beri teknoloji meraklısıyım.

Açıkçası Sosyal'deki herkesin biraz da olsa teknolojiye merakı var fakat bu merak nereden geliyor? Ben kendi hikayemi anlatayım. Ben daha 5-6 yaşlarındayken bilgisayarları çok severdim her ne kadar fazla bir şey anlamıyor olsam da ama bilgisayar ile oynamak için birinin bana oyun açması lazımdı. Bizimkiler de daha küçük yaşta bilgisayar ile fazla haşir neşir olmamamı istemiyordu sağlığa zararlı diye. Ben de hep babamın yanına gidip "baba bana oyun açar mısın diyordum". Babam da genelde açıyordu ama bazen izin vermiyordu. Ben de kendim açamıyordum o yüzden okumayı öğrenmek istiyordum. Her akşam babam işten geldikten sonra yanına otururdum ve bana okuma yazmayı öğretmesini isterdim. Babam da beni yanına oturup teker teker harfleri ögretirdi (sırf okuma yazma biliyorum diye sınıf atladım bu yüzden ). Ben de kısa sürede okumayı kapmıştım ve istediğim zaman gidip "İnternet Explorer'a" Oyunlar, Kral oyun falan yazıyordum ama büyüdükçe bütün yaşıtlarımın oynadığı oyunlar bana dandik gelmeye başlamıştı ve ben de oyun indirmeye çalışırdım fakat bir türlü indiremezdim. Babam kızar diye de babama söyleyemezdim. En sonunda bizim binadaki abilerden görerek Metin2'yi indirmiştim(bilgisayar bozulur diye çok korkmuştum ) (7 yaşındaydım )ama bir türlü kuramamıştım. Bende bizim Kutay Abiye söylemiştim sağ olsun hem oyunu kurdu hem de bana oynamayı falan öğretmişti. Neyse çok uzadı bu. Kısa anlatayım biraz daha. Ben 3. sınıfa geçtiğimde babam bilgisayarımızı satmıştı yeni evin borçlarını ödeyebilmek için ben de çok ağlamıştım. Okuldan bir geldim bilgisayar her zamanki yerinde yoktu, gidip anneme sorduğumda ise baban sattı dediği gibi ağlamaya başlamıştım. 1 hafta boyunca babam ile konuşmamıştım. Babam ben 4. sınıftayken yeni bilgisayar almıştı çok sevinmiştim. 5. sınıfta çok merak saldım bu programlama dillerine falan 700-800 sayfalık C ve Visual Basic kitapları okumuştum bu konuda kendimi bayağı bir ilerletmiştim. Ondan sonra yeni bilgisayar istemeye başladım ve internetteki bütün forumları dolaştım tek tek ve ilk başta masaüstü yerine hazır bir masaüstü düşündüm. Biraz daha araştırınca bu toplama işlerine falan bayağı bir merak sardım ve ona karar verdim. Parçaları aldıktan sonra kendim çok korkarak monte etmiştim ama bir sorun çıkmamıştı. Ondan sonra da hep oyun falan yapmaya çalışırdım kuzenimin yardımıyla bir şeyler yapmıştım fakat umduğumu vermedi. Ben de bayağı bir azim yaptım falan halen yeni bir girişimde bulunmayı düşünüyorum ama birkaç kişi daha bulmam lazım. O yüzden bu planı biraz askıya aldım. Herhalde çok fazla uzattım muhtemelen kimse tamamını okumayacak o yüzden bitiyorum. Geri kalan kısmını yazmaya üşendim açıkçası telefondan yazıyorum çünkü. Siz de kendi hikayelerinizi yazın. Hesabımı 2016 senesinde açtım ama aktif olarak 1 aydır buradayım. Son düzenleyen: Moderatör: 24 Ağustos 2017

Sanırım 5 yaşında hayatıma bilgisayar girmesinden geliyor. Az bakkallara götürmemiştim GTA kasıyor diye.

Atari salonlarında ailemin izni olmadan arkadaşlarla gitmeye çalışırdik. Baya eskilere geldim size göre galiba. Internet cafelerin meşhur olduğu dönemlerdi ama nedense internet cafe merakım olmadı. PS salonlarına giderdik. O zaman Ps1 bile oynamıştık ilk. Ps2 gelince de cafelere oraya gitmek için can atardik. Bilgisayarda ise Fifa 2005 çok severdim o zamanlar. Şu an halen teknoloji merakım olsa da bazen de uzak kalmak istiyorum.

Bilgisayarı babam getirdi ve ben her öğrenmeye çalışırken bozuyordum. Öyle öyle öğrendim. Çalışma sistemi, parçaların görünüşleri ve tabi ki filmlerdeki hackerlik olayları etken oldu ama benden bir haçker olamadı.

Okudum tamamını. Benim evime 4. sınıfta girdi. Etrafımda bilen kimse yoktu ve ben sadece 3 4 defa internet kafeye gitmiştim oda abiler açıyordu NFS ve Vice City'i. Evimize girdiğinden beri kendi başıma 1 yıl gibi sürede ögrenebildim neden derseniz hafta 1 2 saat oturabiliyodum. 5. sınıfta saldılar ve henüz 12 yaşında kısa bir zamanada oyun yükleme, crackleme gibi şeyleri yapıyordum. Sonra ForumExE ile tanıştım Transformice sayesinde. Orada hile işlerine giriştim. (Rahat 4 yıl boyunca oynadığım online oyunlar hepsini hileyle oynadım). Sonrası uzun her şey biraz biraz yaptım. Basit proglama, Visual Basic, Transformice serveri açmam, rahat 1 ay açık kalan forumum ve beni bu dünyaya taşıyan Transformice ve Wolfteam hilelerine selam olsun . Sonra 10. sınıf başında bizim emektar vefat etti. Rahat 3 4 yıl bilgisayarsız kaldım. Technopat'lada 2016 gibi tanıştım.

Misafirliğe gittiğimizde tüplü monitörden GTA Sanandreas açardı misafirliğe gittiğimiz ailenin çocuğu. Sonra arabayı garaja çekerdi ve bana sorardı ; Hangi spoiler güzel durur? Hangisini alayım? Sonra dedim ki şunu şunu yap, güzel olur. İnatla gider tam tersini takardı arabaya O günden sonra içimi inanılmaz bir hırs bürüdü Benim de adım Gökhan'sa sana bunun hesabını sorarım dedim Bugünlerde format amaçlı kasasını yolluyor bana. Soruyorum hangi işletim sistemini kurayım? Diyor ki Windows 10. Tamam diyorum, Windows XP kurup yolluyorum Hahahaha

Benim merakım çok küçükken başlamıştı kimsenin evinde olmamasına rağmen bizim evimizde bilgisayar vardı. Babam ordan her tasarımını yaptıkça klavye mouse'a bastıkça daha da dikkatimi çekerdi. Bana nasıl kullanılacağını 4 yaşımda öğretmişti açıp kapatmayı, metin belgesinde adımı yazmayı öğretmişti. Tabi bu ilgim zamanla arttı hep derdim bu bilgisayarlar nasıl çalışır bana o yaşlarımda sihirli bir makine gibi geliyodu.9-10 yaşlarımda kendim bilgisayarım da sorunumu nasıl düzeltebiliceğimi internetten araştırıyodum. Evde bulunan bilgisayarlar donanımsal sorun çıkınca teknik servise götürüyoduk. Ortaokulun sonralarına yakın Yaman diye bir arkadaşımla tanıştım onun da teknolojiye merakı vardı her tenefüs bu konular hakkında konuşurduk. 8. sınıfta kendim laptopu sorunsuzca söküp toplamıştım. Mesleğiminde bu yönde olmasını istiyorum Bilgisayar mühendisliği, Yazılım mühendisliği gibi.

Benim ki biraz farklı nefret ederdim bilgisayardan ilk başlarda, ondan sonra ağabeyim "internet cafe"ye götürdü, daha 5-6 yaşlarında CS oynamaya çalıştım, CS 1.5 efsanelerden. Ağabeyim mouseyi çevir dediğinde ben sağa sola kaydırmak yerine mouseu olduğu yerde çeviriyordum. Ondan sonra programlamaya falan baktım ama şimdi çok pişmanım keşke daha küçük yaşlarda baksaydım programlama vs. işlerine. Ama neyse zararın neresinden dönersek kar. Bir de ben bir şeyin ne işe yaradığından ziyade nasıl çalıştığına bakan birisi olduğum için fazla merak ederdim. Ama fazla merak iyi değilmiş.

Yağmurlu bir gündü, her şey bilgisayarın GTA San Andreas'ı kaldırmamasıyla başladı...

Teknoloji hayatın bir parçası. Bizim gibi ya da en azından benim gibi asosyal insanların hayattan kopmamasını sağlayan bir parça. Doğal olarak insan merak ediyor