Bu tür şeylerin doğuştan geldiğine inanmıyorum. Aileniz nasıl yetiştirirse; diyelim ki utangaçsınız, yok bizim çocuk çekingen falan deyip böyle bırakırlarsa böyle kalırsınız. Yok tam tersi üstüne giderler ve sürekli arkadaş edinmeniz için uğraşırlarsa sosyal olursunuz. Bir de ilkokulda olan arkadaşlıklar da etkiliyor mesela ilkokulda sürekli dışlanırsanız belki önemsemezsiniz bu olayı ama sizi içine kapanık yapabilir.

@Homelander 27 senin küçüklüğüne dayanır. Örnek veriyorum daha küçücük yaşta zorbalığa uğrarsan ve sosyalleşemezsen kendini insanlardan soyutlamaya başlarsın. Eğer özgüvenin varsa gidip sosyal etkinliklere katılmayı dene her zaman katılımcı ol. Daha sonrası emin ol insanlara anlatabiliceğin bir sürü konu olacaktır.

Arkadaşlarla değil rastgele insanlar ve genel çevrelerle konuşma bazında düşünürsek: İnsanın içindeki bir kırılma noktasıdır bende 11. sınıfta yaşanmıştı eski sessiz çocuk gitti gayet sosyal her ortamda konuşan bir adam geldi.

@Homelander 27 Dostum sana ulaşabiliceğim bi yer varmı. Hiçbirşekilde düzelmez diye bişey yoktur ben böyle insanlar tanıdım hatta biride bendim zaman geçtikçe hayatı anlıyor öğreniyorsun

Özgüvenin bence tiple de alakası var. Yakışıklı arkadaşlarım her ortama kolaylıkla girebiliyor, yakışıklılıkları sebebi ile kabul göreceklerine eminler çünkü. Ben ise hep dışarıda kalıyorum eskiden de böyleydi hele kızlı ortamlarda.

Ben asla asosyal biri olmadım ve konu açamama gibi saçma bir dersim olmadı ama bazı insanlsr baxı ortamlarda rahat edemez.

Yanlış anlamayın egodan demiyorum ama genelde çevrem yakışıklı olduğumu düşünür. Ek olarak her zaman bakımıma önem veririm. Eğer düzgün hazırlanamamışsam okula bile gitmediğim oluyor.

Bence biraz doğuştan gelen yetenekle biraz da çocuklukta ailenin tavrı ve katıldığınız etkinlikler vs ile ilgili. Ben asla birileri ile konuşurken ya da doğaçlama sunumlar yaparken zorlanan biri olmadım hatta tam aksine diksiyonum birçok insan tarafından çok tebrik edilir ancak sebebini bir düşününce daha ilk okulda orta okulda bile onlarca etkinlikte sunuculuk vs yaptım o yüzden olduğunu düşünüyorum.

İyi o zaman geçmiş olsun bana maalesef ailem o konularda pek destek olmaz hatta hiç olmaz. Bayağı geç evlenmişler zaten... Bir kere bile arkadaşlarım hakkında soru sormadılar pek umursamazlar yine de yapacak bir şey yok suçu etrafa atarak geçiştiremem. İlkokulda arkadaşlığım bayağı iyiydi aslında.

Ben kimseye konuşmam genelde içime kapanık birisiyim. Gerekli olduğu yerlerde.

Ben doğuştan geldiğini düşünenlerdenim.

Hocam şunu unutmayın ki doğuştan gelen şeyler savaşabileceğiniz şeylerdir ister utangaç olun ister şişman ister tam bir "ork" olun düzeltemeyeceginiz çok az şey vardır her şey size bağlı isterseniz tam bir "Frank Underwood" olabilirsiniz yani. İyi günler

Sosyal beceriler doğuştan gelen bir beceri gibi görünebilir ancak bu beceriler doğumdan itibaren başkalarından öğrenilir. Çocukların sosyal becerileri öğrenmede sahip olacağı en büyük etki, ebeveynlerinden veya diğer birincil bakıcılardan olacaktır.

Sanırım evet. Ben insanlarla iyi anlaşan ve çok sosyal olan birisiyim.

Belki inanılır gelmeyecek ama bu durumu düzeltebilirsiniz. Tamamen size bağlı sadece adım atmakta çok kararlı olun. Sanki akışına bırakıyormuş gibi tanışmaya çalışın birileriyle. Çok ama çok rastgele konularda konuşmayı deneyin arkadaşlarınızla.

O sırada geçen ay banyo edip okula giden ben...

Karşıdakileri nasıl gördüğüne bağlı. Sınıfın karşısına çıktığında seni yargılayan, bacağına, koluna, yüzüne bakan insanlar düşünerek çıkarsan rahat edemezsin, kendini hep kasarsın. Fakat aynı şekilde sınıfın karşısına çıktığında üstünde eksik bir şey olmadığını hayal edip karşındakileri arkadaşların olarak, seni yargılamayan tipler olarak düşünürsen rahatça mutlu bir şekilde yapman gerekeni yapabilirsin. Demem o ki kimse öz güvenli değil, öz güven doğuştan gelmiyor. Ortamdan ortama değişiyor. Utanmaz olmak ile öz güvenli olmak aynı şey değil.

Çok iyi konuşurum, muhabbet açmasını iyi biliyorum.

Tamamen bebeklikte ve erken çocuklukta ailenin sana davranış biçimi ve çocuk piskolojisiyle alakalı. Babanın karakteri de erken çocuklukta yansımakta. Kısaca genetik olarak olmasa da doğuştan gelir. Fakat terapiyle veya kişisel gelişimle onla bunla aşılabilir.

Kendinize yakin hissettiginiz birini bulamamissinizdir bence, ayeica sosyal olmaya falan calismayin bence bir insan asla ve asla tam anlamiyla degisemez. Size onerim kendi huyunuza suyunuza gisen bieini bulup onunla beraber ikiicine kapanik takilmak

Sizce doğuştan mı gelir, sonradan mı kazanılır? Çünkü ben bildim bileli hep böyleydim. Utanmakla falan alakası yok. Direkt konu falan açamıyorum yani. Eskiden biraz depresiflik vardı ama artık yok öz güvenim de tam. Küçükken zaten hiçbir problemim yoktu ama yine diğerlerine nazaran hep az iletişim kurmuşumdur. Sadece anneme karşı çok fazla konuşurum. Sizde durumlar nasıl?

Hocam artık olmaz vs diye düşünmeyin bugün ihtiyacınız yoksa bile yarın öbür gün bir mülakata gitseniz yine konuşmaya ihtiyaç duyacaksınız siz olabildiğince pratik yapın şansıniz olursa etkinliklere katılıp sunuculuk falan yapabilirsiniz ya da evde kendi kendinize konuşun şimdi bir dusununce ben çok yapıyorum ve etkisi oluyordur herhalde.

@Homelander 27 ne kadar güzel işte kızlar tarafında 1-0 önde başlarsın. bence senin sorunun konu açamamak değil bulamamakta kimsenin seni yargılicağını falan düşünme sadece konuş. Şu hayatta ne kadar boş keko insanlar var onlara bak kendini avut kendini geliştirmeye düzeltmeye çalış.

Doğuştan gelmeyi geçersek, burada ki en önemli faktör çevresel etkenler, aile ortamı, büyüme şartları ve koşulları.

Anladım hocam sanırım artık bu durumu değiştiremem kaç kere denedim olmuyor ne yapalım artık kardeşime bir şeyler öğretmeye çalışıyorum benden daha iyi olsun istiyorum. Şu an okulda iyi çevresi var, yardımcı olmaya çalışıyorum benim gibi aptalca hareket etmesin diye. Hep dertlenecek değilim sonuçta bu gerçeği kabul edip yaşamaya bir şekilde devam edeceğim. Etkinliklere çok az katılırım fakat katıldığımda genelde en iyi konuşmayı falan benim yapmama özen gösteririm. Ailem dediğim gibi hiç umursamaz, kimle arkadaşım onu bile bilmiyorlar. Diksiyonum, fiziksel özelliklerim falan iyi ama işte bende sorun var.

Doğuştan gelmekle birlikte çevresel etkenlerle daha iyiye veya daha kötüye gidebilir.

Yetiştirilme tarzı. İstanbul'un bozuk semtlerinde büyüdüğüm için ailem asla kimseyle konuşma çağırırlarsa gitme gibi şeylerle büyüttü. Dışarı bile zor gönderiyorlar gönderince de camdan gözetliyorlardı. Benim konuşamamamın, özgüvensizliğimin nedeni bence bu. Arkadaşlar arasında sorun yok ama samimi olmadığım insanlar ile konuşamıyorum.