Kürecikli arkadasim daha yolun basindasin bence oku, daha fazla oku. Herseyin basi egitimden geciyor, öyle hemen ise gireyim para kazanayim hevesine girme. Okumadan para kazanilmiyor bazi uc örnekler haric.

Millenial diye tabir ettiğimiz yeni nesilsin. 18 yaşına gelmişsin. Ergenliktesin diyebiliriz sanırım. Bunalımda olduğunu düşünüyorum. Çok uzatmayacağım... Tavsiyelerim: Açık Öğretim'den bi'şey olmaz. 4 yıllık bir üniversite okumazsan geriye dönüp baktığında kafanı duvarlara vurursun. Öyle bir çağ geliyor ki, eğitimsiz insanlar bile iş bulmakta zorlanırken vasıfsızların aç kalması işten bile değil. O yüzden kendine bir çeki düzen ver. Kusursuz dost arayan dostsuz kalır. O yüzden insanların kişisel ve cinsel tercihlerine çok takılma. Kimse masum değil ve dünyayı düzeltmek sana kalmadı. Kendin iyi insan ol, örnek ol yeterli... Bisiklete bin, yürüyüş yap. Tabi doktorun tavsiyesini al önce. Fıtık ciddi bir konu. Onu düzeltmeden spora başlayamazsın. Mesela Deadlift veya Squat yaptın diyelim, belini daha da kötü yapabilir. Mesajı çok geç vakitte girmişsin. Uykunu düzene al. 12:00'yi geçirme. Erken kalk. Sosyal medya kullanımını azaltıp kitap oku, bilgi edin, kendini geliştir. Böyle... Sağlıcakla.

Ne yapmalıyım? Çok geniş bir istek. Yani Antik Dönem'de olsak Sokrat'ın yanında başla talebeliğe derdim de.

Anladım, çok hareket etmeyen birisisin, hareket etmek istiyorsun ama emin ol yorulmak kadar çekilmez, zor bir şey yok. Hele ki o ağrılar bitiriyor adamı. Zaten spor salonuna yazılırsın diye dedim. İşteyken çok yorulmana rağmen spora vakit ayırabileceğinden eminsen inşaatta işçi ol. Senin kararın.

Günlük hayattan tecrübe ettiğiniz, deneyimlediğiniz şeyleri. Ve ufak bir dikkatle okursanız bir daha anlayacağınızdan eminim.

Tamam dostum bakayım.

Bir işle meşgul olmamanın getirdiği sıkıntılar. "Çalışan demir pas tutmaz" denmesinin elbet bir maksadı vardır. Kafanı dolu tutman gerekiyor, yatmak kadar zararlı bir şey yok insana. Tembelliğe bahane üretme yani Bu şekilde kendine olan güvenini de zedelersin.

Bir dala merak sar. O dalda araştırmalar yap. Bu astronomi olur, fotoğrafçılık olur, yazılımcılık olur vs. . Kendini bir konu üzerinde profesyonel yap. Ek olarak diğer dallara bak. Bu hareket, insanın yaşama duyduğu heyecanı gün yüzüne çıkartıyor. Farklı pencerelerden bakabilmeni sağlıyor...

Aklıma bir an Steve Jobs'ın Stanford'daki mezuniyet konuşması geldi, başlığı görünce. "Size bir öykü anlatayım." Güzel bir başlık. Tam olarak bizden ne hakkında yardım istediğini anlayamadım doğrusu. Son düzenleyen: Moderatör: 27 Kasım 2017

Yorulmak istemiyorsan, hep yatmak istiyorsan özel güvenlik ol. Asgariyi al, yat. İş yerinde kitap oku, ders çalış, film izle falan... En azından geleceğine yatırım yaparsın. Para sorunun varsa çözülür. Sistem değişmediyse ortaokul mezunları özel güvenlik olabiliyor bildiğime göre. Para sorunum olduğu için ve üniversiteyi yüksek ihtimal başka şehirde okuyacağım için, üniversiteye bir-iki yıl geç başlayıp, o süreçte para kazanmayı düşünüyorum. Çünkü üniversitede, gittiğim şehirde para lazım olacak. Gerçi para mezar hariç her yerde lazım. Lise mezunlarının çalıştığı işler arasında en rahatı diye biliyorum. Benim babam özel güvenlik, 2 gün evde, 8 saat işte. Orada da zaten sürekli oturuyor, 1 saatte bir, 6,7 dakika yürüyerek devriye atıp, tekrar yerine geçiyor. Babamı ve güvenlik arkadaşlarımı ziyarete gitmiştim, oradan biliyorum. Şansın yaver giderse, zengin bir yere girersen 2000 ve daha fazlasını da alabilirsin. Ama On dokuzundan gün alman lazım. Bu arada alkolü azaltmanı öneriyorum. Şimdiden kendini keşfetmeye başla. Sanata falan ilgin varsa geliştir, örneğin piyano çalmak vesaire. Çok değerlisin ve paha biçilemez bedenine çok fazla yüklenip, ciddi hastalıkları sahiplenme.

Bahsettiğim konulardan. İlk sayfada ki kişilerin önerileri gibi.

Öncelikle yazılarımı okuyacağınız için size en başından teşekkür etmek istiyorum. Bu konuda kendimden bahsedeceğim. Malatya'da 19/9/1999'da doğdum. İstanbulda büyüdüm. Genelde her çocuk için yaramaz kelimesi kullanılır fakat ben gerçekten bu kelimeyi hak ediyormuşum. Küçükken beni yatırmak için az debelenmemişler bizimkiler. Uyurken çaydanlıklar olmadan uyumamak mı dersin, elimde çıtçıtlı kalemi açıp kapatmak mı dersin, bakıcımın elini bıcaklamak mı dersin, evi yakmalar mı dersin. Hayal edebileceğiniz, edemeyeceğiniz çoğu fantastik yaramazlıklar bende vardı. Yani anlayacağınız çok kırmalı dökmeli, neşeli, aksiyon dolu bir çocukluk geçirdim. Fakat şu an tam tersiyim. İlk okul 1. sınıftan beri okulu sevmiyorum. İlk öğretmenim sözleşmeli, emekli bir öğretmendi. Çok takıntılı, dedikoducu bir kadındı. Onun sayesinde okuldan soğudum ve lise 1 i 2 kez okuyup, daha doğrusu sırf evden okula gidip gelmekti derken okul hayatım son buldu. O zamandan beri de sadece evde yatıyorum. Evet evet doğru duydunuz sadece yatıyorum. Dışarıya çıkıp gezmiyorum bile. Çok nadir olur dışarıya çıkıp gezmek benim için. En son 5 gün önce çıkmıştım dışarıya. Okul hayatım bittikten sonra açık öğretime yazıldım şu an devam ediyor ama pek umrumda değil. Eskisi gibi devam ediyor okul durumu yani. Ondan sonra bir süre işlere girdim ama en fazla çalıştığım süre 2 gün idi daha uzun hiç bir yerde çalışmadım. Sevmiyorum çünkü saçma sapan insanlarla aynı ortamda bulunmayı. Ayrıca haksızlığa gelemeyen bir yapım var. Sırf yatmaktan belimdeki kaslar o kadar güçsüzleşmiş ki 3 4 ay önce fıtık başlangıcı oldu ve bunun üstüne hala da yatıyorum. Hareket etmem lazım benim. İşin özü şu an ne yapacağım ne edeceğim bilmiyorum. Sigara vs kullanmıyorum. İçki olursa sağlam içerim ama... İşe girsem diyorum bütün gün temiz bir yorulurum, bol bol hareket etmiş olurum. Akşam oluncada evin yakınlarında spor salonuna yazılıp vucuduma estetik katıp, bel kaslarımı dikkatli bir şekilde güçlendirip fıtığı en başından çözüme ulaştırırım diye düşünüyorum. Hiç arkadaşımda yok işin özü. Hepsini hayatımdan çıkardım bir süre önce. Nedenine gelecek olursak 10 yıllık kardeşim dediğiniz kızın size onun en yakın arkadaşıyla sevgiliyken bana cinsel davranışlarda bulunması diyorum. Kısacası artık erkek - kız ayırmadan kimseye güvenmiyorum. Tanışmak etmek yakınlaşmak isteyen kızlarıda şu saate kadar hayatıma almıyodum. Dikkatli seçeceğim çevremi ileride. Dövme yaptırmak istiyorum boynuma ve tüm parmaklarıma. Öyle kocaman abartılı olmayacaklar. Minimal orta, küçük yaptırmayı düşünüyorum. Daha 18 yaşımdayım. Ve bu yaşları bir daha bulamayacağımıda biliyorum. O yüzden siz büyükler, küçükler, yaşıtlarım fikirlerinizi çok merak ediyorum. Ne yapmalıyım? Ne yapayım? İnanın şu satırları tüm içtenliğimle yazıyorum. Yetkili arkadaşlara bir not: Bu seferlik yazım hatalarım olduysa, ki oldu. Lütfen onları bu konuda görmemezden gelin. Konu sona erince verirsiniz konumda ve yazacağım cevaplar için olan uyarıları. Anlayış göstereceğinizi biliyorum. Şunları yazarken ki hallerimden iki dal bırakayım şuraya..

Yani şöyle beden gücü kullanmaktan ziyade, yürümeli veya biraz hareketli bir iş olsa iyi olabilir. Paso oturmak veya ağır işleri kast etmiyorum.

Şimdi ne dersiniz bilmiyorum ama elimde yurt dışına gitme fırsatı var. Şansımı oralarda denesem diyorum. Para biriktirip yurt dışına akrabalarımın yanına gitmek mantıklı bir hareket olur mu sizce? Almanya dan bahsetmiyorum. İngiltere, İsveç, Hollanda gibi ülkeler. Ayrıca bana önerebileceğiniz kitaplar var mı?