Merhabalar! Genel olarak ben de düşüncelerimi pek dile getiremiyorum. Çoğunlukla ya pek umursanmıyorum ya da anlattığıma değecek bir sohbet içerisine giremiyorum. Belki de anlattıklarım insanların pek ilgisini çekmiyor olabilir. Bir süredir düşüncelerimi ve hislerimi dile getirmek için ben de bir ortam ve yol arıyorum. Şu sıralar kişisel bir blog veya YouTube gibi bir platformda paylaşım yapmak kulağıma hoş geliyor açıkçası. Hem yeni arkadaşlıklar edinip yeni sohbetlere katılabilirim, hem de kendimi ifade edip sosyal ihtiyaçlarımı da karşılayabilirim. Bunu denemeyi düşünüyorum. Sizin de bunu bir gözden geçirmenizi tavsiye ederim. Belki işe yarayabilir, hatta keyifli bile olabilir.

İçinde bulunduğun durumu kabullenmeye bak.

Hmm. Eğer 18 yaşının altındaysan bu devirde asosyal ol daha iyi. Dersini çalış iyi bir üni kazan daha sonra arkadaşlar edinirsin. Sınıf arkadaşlarından başlayıp yavaş yavaş çevre edinirsin. Zaten kendi çevrende çekingen hissetmezsin.

Aynı sorun çok uzun zamandır bende de var ya. Kafamın içinde gayet akıcı cümleler kurabiliyorum ama iş konuşmaya gelince heyecandan "eğvle eğvle"den fazlasını söyleyemiyorum. Hep sosyal fobiden bunlar. Biraz öz güven sahibi olmak lazım.

Psikoloğa git.

Kalabalık ortamlarda konuşamıyorum ama evde yalnız olduğum zamanlarda sesli bir şekilde aklımdan geçen her şeyi söyleyebiliyorum. Bunu bir de kalabalık ortamlarda becerebilsem başka hiçbir şey istemeyeceğim.

Kalplerini kırman gerekiyorsa kıracaksın. Bu durumu sen kaldırabiliyorsan onlar da kaldırabilir.

9. sınıf öğrencisiyim ve sınıftaki herkes cahil. Bir konu hakkında yorum yapacağım sırada sözümü sıkça kesiyorlar. Dinlemesini bilmeyen insanlarla -eğitimsiz insanlardır kendileri- aynı ortamda eğitim görmek zorundayım. Hiç abartmadan söylüyorum: Sınıfta aklı başında olan bir tane insan evladı yok. Arkadaşlarımı üzmemek için yüzlerine bu cahilliklerini fazla vurmuyorum ama her insanın bir sabır noktası vardır ve bir gün o nokta aşılırsa kalplerini çok fena kıracağım. Sizin de dediğiniz gibi beni olduğum gibi sevmeliler, ben onların sevdiği gibi olmamalıyım. Kalabalık ortamlarda konuşamıyorum ama evde yalnız olduğum zamanlarda sesli bir şekilde aklımdan geçen her şeyi söyleyebiliyorum. Bunu bir de kalabalık ortamlarda becerebilsem başka hiçbir şey istemeyeceğim. Bende 9. Sınıfım benimde aynı sıkıntım var maalesef ben bir konuda karşımdakine karşı düşüncelerimi dile getiremiyorum istediğim gibi, kafama hep şu sorular takılıyor, arkadaşlarım ne der, ne düşünürler hakkımda, çoğunluk beni anlar mı, bana tepki gösterirler mi vs. Sorular takılıyor birebirde sıkıntı yok ama kalabalık ortam banada sorun yaratıyor aklıma şu günlerde bir soru takıldı acaba bu yaşadığım sorunlar bilgisayar başında ve oyun başında aşırı vakit geçirmemden mi kaynaklanıyor? Eskiden o kadar geçirmezdim ve böyle değildi belki de bizi saran bu aygıtlar yan etki yapıyor olabilir sosyal hayatımıza yani belki...

Maalesef LGS sınavında iyi bir puan elde edemediğim için -çalışmadım- bulunduğum konumu değiştirmemin ortamı değiştireceğine pek inanmıyorum. 377 puan aldım fakat sağ olsun iyi eğitim sistemimiz nitelikli okulları dahi niteliksiz hale çevirdi.

Neden zorlanıyorsunuz? Mesela fikirlerinizi dile getirmek isterken sizi zorlayan düşünce nedir?

Asosyal olmaktan rahatsız değilim zaten çünkü insanların samimi olduğunu düşünmüyorum fakat düşüncelerimi söylemek istediğimde veya bildiğim bir konu hakkında fikirlerimi dile getirmek istediğimde zorlanıyorum.

Ailem içerisinde sadece ben asosyal ve çekingenim, en azından düşüncelerimi dile getirebilmem için tavsiyelerde bulunursanız sevinirim.

O zaman takıldığın ortamı değiştir. Sana uyacağını düşündüğün, seni mutlu eden, kendini iyi hissettiren insanlarla takıl. Fazla seçici olmak seni yalnızlaştırır fakat cahil insanlarla olmaktansa az ve kültürlü arkadaşların olsun daha iyi. Cahil insanlarla vakit geçirme, zamanla onlar da seni kendilerine benzetir ve kültür seviyeni düşürürler. Doğrularınla ya da yanlışlarınla seni kabullenecek insanlar bul. Kimse mükemmel değildir. Cehalet de en büyük hastalıktır. Hallerine bak, gül ve geç. Bırak onlar seni susturduklarını sansınlar sen de cahilin yanında kitap gibi sessiz ol.

Bende böyle sorunlar yaşıyordum başta neden herkes gibi sosyal deilim die düşünüyordum. 1 yaş küçüksün benden 10. sınıftayım bende bu asosyallik sorununu en çok orta okulda cektim 8. sınıfa kadar kendi ortamım vardı 5 kişi onun haricindeki kimselerle konuşmuyordum çok boş insan var bu ülkede 8. Sınıfta kendim gibi birisi buldum ona biraz açıldım erkekti imam hatipte okuyordum ortaokulda zaten genelde böyle şeyler olur her neyse 8. Sınıfta açıldım kişi açıkçası çok kültürüydü dışlanırdı genellikle ancak sınav zamanları çocuğun adını hatırlarlardı aynı sınıfta oldukları zaman bendede fenden çok yararlanırlardı sınav zamanları sonrasında sonradan ama bıktım ve hepsinin kopya çektiğini hocaya söyledim zorla çekmek istediklerini ve 0 sözlü notu verdi hoca onlara benim söyledi mi söylememişti hoca bu dürüst lükten dolayı zaten dersi gecenlerden oldum sonrasında anladılar benim söyledi mi ve temiz dayak yemişimdir o dayak sayesinde açıkçası çok aşalandım lise sınavına girdim 2004 luyum ve yüksek bir okul kazandım öylece asosyallikten kurtuldum saygı duyulmaya başladım 9 da herkese açıldım kültürlü insanlarlayım şuanda ortam değişmeden olmuyor. Açıkçası ortam değiştirmen gerekli yani liseni deyiştir ve asosyal ken yaptıklarından ders çıkar

Ailen ya da çevren sana hak etmeyeceğin şekilde mi davrandılar da böyle hissediyorsun?

Bundan öncesinde de sorun yaşıyordum fakat cahil insanların bulunduğu ortamda konuşmak istediğim zaman ya susturuluyorum ya da fikirlerimi açık bir şekilde ifade edemiyorum.

Welcome to Türkiye. Aynen kardeşim diyip ortamdan uzaklaş. Bu arada bunu çoğu kişi yaşıyor. Bu ülkede kime sorsan kuantum fiziğini biliyor zaten. Bilmeyen yok. Ben: Bir bilmecem var sosyal Sosyal: Hadi sor sor Ben: kendisi bir ülkedir Sosyal: Acaba nedir nedir? Ben: Cehalet denince akla Sosyal: Tamam şimdi oldu Ben: Hemen onun adı gelir Ben+Sosyal: TR TR TR. Eti reklamının ritmi ile söyleyin.