Öyle bir şey demez merak etme ama seni bu kadar derin bir durumdan o kişi çıkaramaz senin de gayret etmen gerekiyor yoksa ne derse desin sen kendi içinde her zaman kendine yenik düşeceksin o irade denetimi çok zorlu bir süreçtir.

Ne sıkıntım olduğunu bilmiyorum sadece çok fazla bunaltmaya başladı dayanamıyorum.

Umarım, genellikle bu tarz doktorlara halk para tuzağı dediği için bir ön yargı oluştu istemsizce boş seans haftaya var haftaya alıp gitmeyi planlıyorum.

Milletteki bu psikolog fobisi nereden geliyor anlamadım. Birkaç saatini ayırıp deneyeceksin. Bu kadar. Sevmesen bile tecrübe olur, sana farklı bakış açısı katar. Gitsem ne olacak ki düşünceleriyle hayat boyu iki adım ilerleyemezsin. Mahkemeye çıkıyormuş gibi gergin olmana gerek yok. Zaten senin durumunda sayısız insanla uğraşıyordur. Nasıl yaklaşacağını bilir ve seni zor duruma sokacak sorulardan kaçınır. Kimse seni sorguya çekmeyecek. İçin rahat olsun. Oraya gitmeye çekinip korkarsan sevdiğin müzikleri aç, sevdiğin yiyeceği al, sevdiğin kıyafetleri giy. Bunlar sana ekstra rahatlık ve huzur sağlar. Konfor alanındaymış gibi hissedip daha az strese girersin. Gergin ortamlarda her zaman işe yarayan bir yöntem. En kısa sürede git ve erteleme. Ertelersen sonu gelmez.

Bence psikologlar çözüm yolu değiller ben eskiden gitmiştim çok yapmacık davranıyorlar tabiri caizse bizi ma yerine koyuyorlar konuşulmuyor en iyisi kendi içinde nokta koyup kendin ile anlaşmayı becerebilmek.

Eğer dediklerin doğruysa buraya yazman bile başarı. Paronayaya varmış senin durumun doktora gitmelisin. İyi gelecektir.

Yaşadığım yerde bildiğim önerilen bir psikolog var ama cidden beni dinleyip benim sıkıntılarıma veya bu hastalığıma çözüm bulma önerisindemi olacak yoksa parasını alıp "çok fazla bilgisayar oyunları oynama" tarzında bir cümle kurup parasını alıp gönderecek arada kaldığımdan gidemiyorum.

Sosyal olmadığımdan dolayı okul hariç günün geri kalan kısmı kendimle geçiyor kendi kendime konuşmaktan sıkıldığım için kendimi karşımda dinleyici olarak gelip beni dinliyor ama yine de o korku gitmiyor küçüklüğümden beri insanlarla iletişim kuramadım ama karantina döneminden sonra tamamen bağım kesildi etrafımdaki insanlar yaptığım hobilerle dalga geçince daha da içe kapanıklaşmaya başladım bu yüzden bu şeyleri atlatamıyorum birisine anlatmaya çalışınca da cümleler dolanıyor ve kitleniyorum.

Gitmen çok doğru bir karar dostum. Umarım bütün sıkıntılarından arınırsın.

Başka yollara başvursan bile, o para her türlü cebinden çıkar. Sağlık her şeyden önemli. Ayrıca sürekli gidip gitmeyeceğin belli değil. Bazı psikologlar insanların beynine arkadaş gibi yerleşmeye çalışıyor ki sürekli gidip konuşma ihtiyacı hissetsinler. Buna izin vermediğin sürece cebinden fazla para çıkmaz.

Psikolog fobisi değil de gidecek olan parayı düşünüyorum ailemin durumu iyi olsa bile bir yandan o düşünce var haftaya boş seansları var alıp gitmeyi düşünüyorum.

Bu benim kendi deneyimim merdiven altı bir yerde destek görmedim gayet bilinen bir yerde görüştüm ve kendi yaşadıklarımdan bir öneride bulundum. Arkadaşın geçtiği dönemlerden belki de en kötülerinden geçtim bu hava veya laf olsun diye değil gerçekten bu böyledir kendini ikna edemezsen çevreye duyarlılık geliştiremessin düşüncelerini kendine sakla gibi hadsiz bir yorum yapmak ve gereksiz entel tavırlar ile haklı çıkmaya gerek yok. Bir bildiğimiz var ki bizde kendimizden örnek veriyoruz oturduğumuz yerden psikoloğa gidebilirsin deyip başka fikirlere yüz çevirmek sadece gereksiz bir gerginlikten ötesine geçemiyor maalesef. Kısacası benim önerim kendine zaman ayır problemlerini uzunca düşün sonra bunları aklında basitleştirmeye ve büyütmemeye çalış evet çok klişe bir öneri ama detaya inebilirsen tüm sorunların zamanla çözülebilir.

Sağlıklı düşünemiyorum. Bu beni rahatsız etmeye başladı asosyallikten farklı bir boyuta geçti eskiden sadece içe kapanıklığım vardı ama karantinadan sonra hayatım durmaya başladı. Ruhum tamamen içe kapanmış gibi hayatımda kimse yok kimseyle konuşamıyorum herkesten korkuyorum birisiyle konuşmaya başladıktan sonra zihnim karşımdaki kişi kötü biriymiş gibi bana zarar verecekmiş gibi hissettiriyor ve bir daha konuşamıyorum hiçbir derdimi anlatamıyorum, ailemden birisine bile anlatamıyorum. Sanki benim kötülüğüme kullanacaklarmış gibi çok defa denedim bu sorunumu insanlarla konuşmaya başladım sevindim insanlarla iletişim kurduğum için ama sonrasında anında hepsiyle iletişimi kestim artık çok rahatsız olmaya başladım kimse ile ilgili sağlıklı düşünemiyorum arkadaş edinemiyorum insanlardan daha da uzaklaşmaya başladım bu korkumun nasıl olduğunu hiç bilmiyorum hiç sosyal bir çocuk olmadım ama arkadaş edinebiliyordum artık hiçbir şey yapamıyorum psikoloğa veya psikiyatriste gitmek istiyorum ama nasıl olacağını bilmiyorum buraya yazmamın nedeni artık içimde birikmesinden bıktım her gece çok kötü bir durumda oluyorum. Bir şey yapmaya çalışırken eziklik duygusu oluyor insanların ne diyeceğini düşünmeden duramıyorum bu beni fazlasıyla sıkmaya başladı kendimi nasıl rahatlatacağımı bilmiyorum. Dışarıda dururken telefonumu bile açamıyorum sadece saate bakıp geri koyuyorum insanların benim izlediklerime veya baktığım fotoğrafları görünce dalga geçeceklermiş gibi geliyor. Ne yapacağımı hiç bilmiyorum artık bıktım bunaldım.

Senin kötü tecrübenin olması arkadaşın için aynı olacaktır diye bir kaide ortaya koymaz. Yaniltici cevap yardımcı olmaz dostum düşüncelerini kendine sakla.

Bende anlattığınız gibiyim. Kimseyle konuşmuyorum. Asosyalin kralıyım. Kimseye güvenmiyorum. Ailem bazen bir şey sorunca -Bilmem tarzında cevaplar verebiliyorum. Umursamazlık var. 6 senedir çalışmıyorum. Ne için çalışayım ki diyorum. Emek bazen boşa gidiyor. Dünya da değilim gibi. Yalnız ben vahşiyim insanlıktan çıktım. Sadece hobilerimi yapabiliyorum. Kimse çalış diyemez bana zorla verilmiş bir komut gibi geliyor. Herkes haline şükretsin. Sizde şükredin daha kötü durumda olanlar var.

Psikologlar bugünler için.