Yakın çevrende birileriyle iletişim kurmakta zorlanıyorsan sanaldan öncelikle birileriyle arkadaşlık kurarak arkadaşlık ilişkilerinin nasıl yürüdüğünü öğrenmeye çalış, ardından o insanlarla aynı şehirdeysen buluşmaya falan çalış. Eğer karşı cinsle iletişim kurmaksa amacın ilk adımı genellikle her zaman erkekler atmak zorunda kalıyor ilgi çekici bir tipin yoksa tabii. Seninle bir ortak noktamız var genellikle ben de lisedeki çevreme göre olgun olduğumu düşünür anlaşamazdım bu yüzden kütüphanelerde çok zaman geçirerek genelde kütüphanede takılan insanlarla arkadaşlık kurardım ve en verim aldığım kalıcı dostluklarımda bu tarz yerlerden çıktı. Öncelikle arkadaş olmaya çalış, sohbetlerin muhabbetlerin arasına katılmayı, fikrini dile getirmeye çaba göster, bunları yanlış, noksan veya seni komik duruma düşürecek şekilde yapsan bile hiçbir şey kaybetmeyeceksin.

Zaten ben bunu desteklemiyorum ahlaksızlık yapmamalı.

Ahlaksızlıkla ne alakası vardır, benim aklımın seviyesinden şüphe ediyorsunuz sanırım, ortam müsait olmadığı için konuşmuyorum benim istediğim doğru dürüst bir insanı bulmak. Herkesin yetiştirilme tarzı farklı, bu yüzdende 16 yaşında nefsinin kurbanı saf ergenleri benimle kıyaslamanız doğru olmaz.

Boşver gereksiz bir şey bu şekilde devam et onların hepsini geçersin.

Şimdi onlarla konuşup arkadaşlık kurmaya çalışmadıysan senin sorunun bence arkadaşlık kurmaya çalış.

Büyük hedefim yok kendimi geliştirdiğim alanlar var. Ama okulda 9 10 saat oturduğum yerden kalkmayıp özet çıkarır ders çalışırım eve gelip gecenin 12 1 ine kadar ders çalışırım beynim yoruluyor, 10. sınıfım 2 yıldır yaptığım tek şey bu. Çevremde herkes eğlenip gezip tozuyor hem de çalışıyor, ve daha yüksek notlar çıkarıyor. Yıllardır hiç çevrem olmadı biri ile dahi arkadaşlık kurmadım tek başıma olduğum için içe dönük yetiştim bu beni daha da karanlığa itti. Şimdide ne konuşabiliyorum adamakıllı nasıl cümle kuracağımı bile bilmiyorum. Zaman geçtikçe daha garip bir hal almaya başladı. Şu an psikoterapi görüyorum biryandanda ilaç tedavisi alıyorum eskiye göre biraz daha iyiyim. En azından artık normal insanlar gibi gerçekçi düşüncelerim var. Önceki zamanlarda hayal dünyasından ibaret bir dünyam vardı. Bunun öncelerinde sanaldan bir kız ile konuşuyordum. Anca buradan oluyor daha yüzünü sesini duymadığım biri ile konuşuyordum. Yazılı olsa konuşmak az çok içimi rahatlatıyordu. Bıraktı bir daha konuşamadım zaten. Kendim zamanında fırın fabrika işi yapmıştım onu söylemek istiyorum çünkü dert ettiğim şeylere saçma diyorsanız 10 12 saat sıcağında altında iş yaptığım için daha ön plandayım. Sosyal ortamlara hiç alışkın değilim gerçekten şakasınada olsa küçümsenmek alay edilmek vesaire hiç alışkın olmadığım ve karakterime uygun görmediğim için ciddiyetli olgun birini arıyorum öyle birini de hiç göremedim bulamadım. Üniversite okuyacağım zaman 20 23 yaşımda daha olgun bir zihniyete sahip olurum insanlarla güzel bir şekilde konuşurum diye tahmin ediyorum. Gerçekten artık dayanamayacağım. İleride evleneceğimide düşünmüyorum bir kızla konuşabilecek potansiyelde biri değilim. Psikoterapi gördükten sonra kendiminde diğer insanlarla eşit olduğumu anladım kendimi üste çıkarmak içinde bir nedenim kalmadı artık. Nasıl sosyalleşeceğim?

Kime göre neye göre zehir? Dışarda gezip ahlaksızlık yapmasındansa efendi gibi evde oturması daha iyi.

Spor salonuna gidebilirsin arkadaşın elbet olur birlikte çalışmaya falan başlarsınız bir süreden sonra. Hem sağlık hem öz güven getirir sana.

Bu şekilde hayatını zehir ediyor. Konu sahibine önerim biraz konuşmayı dene insanlarla.