Kaç yaşındasın bilmem ama bu saatten sonra sana haset olmamayı mı öğretelim? Kendi hayatına bakıp milleti düşünmeyerek kendine faydalı olmakla başlayabilirsin.

İçinde bulunduğum durumdan hiç memnun olamıyorum. Birinde bende olmayan bir şey görünce, benim gitmediğim bir yere gidince, benden sosyal olunca vs. imreniyorum. Ama imrenmem ortama ya da kişiye bağlı değil. Mesela bir x kişisi biriyle bir ortama gidiyor. Normalde hayatımda gitmeyeceğim bir yer ama o an gidemediğim için imreniyorum, kıskanıyorum, içimden bir şey beni yiyor. Ya da liseden arkadaşım başka bir arkadaşıyla buluşuyor. Normalde o ortamdan gram keyif almam ama çağırılmadığım için içim içimi yiyor. Bunu nasıl aşabilirim?

Forumda özel psikolog veya başka bu işlerden anlayan kişiler olduğunu sanmıyorum tanımadığım için birşeyde söyleyemem.

Hocam psikiyatri onaylı şekilde okb'm var. Yani öyle takma dememle takmamayı başaramıyorum maalesef.

Daha önce hiç yalnız kalmamışsın belli ki hep etrafında birileri var demek en güzeli yalnızlık emin ol.

Ben hiç takmıyorum kim ne yaparsa yapmıştır sende takma yaşın kaç bilmiyorum fakat gerek yok kendi yoluna bak hobiler edin takıl kafana göre.

Hayır tam tersi. Hayatımın yarısından çoğunu yalnız geçirdim desem yeridir. Geçen seneye kadar insan sevmeyen bir yapım vardı.