İnsanlardan beklenti içinde olmayın. Ne kadar az beklenti o kadar çok mutluluk.

Hocam Allah gecinden versin fakat illaki bir gün tek kalacaksınız o zaman kimse sizi düşünmeyecek kendinizi hazırlamanız lazım kimseden hayır beklemeyin ve hayatta hayır demeyi de öğrenmelisiniz yoksa çok şey kaybedersiniz.

Zaten herkesten azar yiye yiye öğrenmeye başladım. Kuzenim ben senin ablanım diyor. Aydın'da oturuyor. Bir ara bize gelecekti fakat İzmir'de ki kuzeninin yanına gidiyor ancak bize hiç gelmiyor. Kış zamanı yaza doğru gelirim dedi ancak 1 hafta sonra İzmir'de ki kuzeninin yanına gitti. Gel de sövme. Artık böyle şeyleri umursamıyorum ama insanı kızdırıyor. Bizim eve yatmaya gelse evden kovacak seviyeye getirdi beni.

Nasılsın diye sorduklarında iyiyim sen nasılsın deyip geçiştirin.

İnsanlar beni iplememeye başladı. Kaba tabirini biliyorsunuz. Kızın biri bana "İstediğin zaman beni arayabilirsin. Ben sana yardımcı olurum." dedi ancak sadece 1 kere telefonla aradım. Ne aradı ne sordu. Dahası var... Ben senden sıkılmam diyen insanlar beni tek tek terketmeye başladı. Hep aynı kısır döngüsü içerisindeyim. Ders mi iş mi? İş mi ders mi? Şeklinde gidiyor hayatım. Bunu herkese soruyorum. Ayrıca bir insan nasılsın dediğinde hemen sorunlarımı anlatmaya kalkıyorum. Bana defalarca yardımcı olan amcam her sözümü kısa kesmeye başladı. Benim de diğer olaylarla beraber gücüme gitti. İstediğin zaman gel, beni sürekli arayabilirsin diyor. Ve ben aradığım zaman bana cevap verdiğini geçtim niye arıyorum diye azar yiyorum. Bir de duramıyorum insanları aramaktan. Yavaş yavaş içime dönmeye başladım. "Kimseyi bundan sonra iplemeyeceğim." diyorum ancak birinden yine fikir alıyorum. "Ders mi yoksa iş mi?" sorusu hep aklımda. Sosyal'de de bu konuları çok açtım. A kişisi bana nasılsın diye soruyor ve ardından yok şuyum yok benim sağlığım kötü gibi şeyler yüzünden kafayı yedim. Şuraya dikkat çekmek isterim; herkes bana nasıl bir halimin olduğunu soruyorlar ve ben de cevap veriyorum, daha bir şey demeden edepsiz şekilde konuşmaya başlıyorlar. Benim de kalır yanım yok ya. Bundan sonra kimse anlatmayacağım diye kendime söz veriyorum ancak olmuyor. Benim birine işim düşer 3-4 kere ararım açmaz. Ki geri de dönmüyorlar. He deyip geçiyorlar. Onlar beni arıyor ve ben hemen açıyorum. Birisi daha benden istemeden yardımına koşuyorum. Aldığım tepki ne olabilir? Azar, argo kelimeler vb. Psikoloğum ve rehber hocam: "Bu durumu bir anca önce bitirmemiz lazım. Biz senin asla ders çalışmanı istemiyoruz. Arkadaş, bu sana zarar veriyor daha nesini deneyeceksin? Git işte çalış para kazan diyorlar. Zaten bir işe girsem kimseye medet ummam. Param cebimde. Mesela bu bilgisayarımı amcam aldı. 2 GB DDR3 RAM var. Bunu biraz yükseltelim dedim ve hayır cevabını aldım. Babam RAM takarız dert etme dedi ancak ben amcama yaptırmak istemiyorum. 97 tane soru bankası kitap getirdi sağ olsun ama bu sıralar beni bırakacak gibi. Ders yönünden bana yardım ediyor fakat teknolojik alet konusunda herkese bana bir şey almayın diyordu. Gel de sövme... Daha ne diyebilir ki? Kendi hayatımı kendi ellerimle yok ediyorum. Beni en iyi bilenler psikiyatri. Onların dedikleri de aynı: "Git işte çalış.". İleriki yaşlarda belki okurum ancak garanti veremiyorum. Asgari ücret benim için süper. Ders konusu başka bir şey gelirse anlatacağım. Öbür türlü derste olmayacak hayatımda. İstediğim şeylere gidip gömeceğim parayı. Tabi ne zaman iş bulursam... Dayanamaya başladım. Bunalıma girdim. Kafam da o kadar düşünce var ki birileri bana bir şey dediği zaman 2-3 kere tekrarlıyor. Sizden istediğim nokta ise nasıl bir tavır göstermeliyim?

Evet katılıyorum. Kimseden medet ummadığınız takdirde hiçbir şeye gereğinden fazla üzülmezsiniz. İlk sıranızda aileniz, ikinci sırada da kendiniz olmalı her zaman.

Günaydın kral, gerçek hayata geçiyoruz. Kimse kimsenin dertlerini umursamıyor, herkes kendi hayatına bakıyor ve senin de olgunlaşıp bunu anlama vaktin geldi de geçiyor. Bunu zihnine iyice yerleştir, kimse kimseyi anlamıyor, anlayanlar da umursamıyor. Umursarsa annen-baban umursar birde belki gelecekte seni çok sevecek biri ama çocuğundan bile seni umursamasını bekleme. Kendi hayatının bir ucundan tutup ilerlemen gerekiyor, psikiyatristin ders çalışma diyorsa bir bildiği vardır, çalışma. Bir iş ara, çeşitli aktiviteler deneyimle hoşuna giden birini bulduğunda da dört elle sarıl ve kendini geliştir. Tekrar söylüyorum, bu konuşmayı yapan ben dahil insanlar senin dertlerini umursamaz, olgunlaşmalı ve bunu anlamak zorundasın, bu yüzden tanıdığın insanlara derdini anlatmayı kes zaten umursasalar bile yapabilecekleri pek bir şey yok. İnsan bu, bencildir. Liseden yeni mezun oldun biraz hoşuna giden alanlarda makale okusan bile sınava girip barajı geçersin, oradan da AÖF'de açık öğretimden bir bölüm okursun zaten geçmesi kolay. Geçmezsen de bir şey kaybetmezsin, hayat su gibi akar gider.

Ne bekliyordunuz herkesin sizi düşünmesini mi? Anne ve baba hariç kimse kimseyi iplemez merak etmeyin

Zaten bu kafama dank etti. En kötüsü de insandan medet ummak. Onu da kestim bakalım.

Anla artık, dünyayı kötülükler sardı. Herkes kendini kurtarma peşinde işinde gücünde herkes. Milletin nabzı hızlı. Sırtını duvara yasla.