Benim ortaokulda hiç arkadaşım olmadı çünkü konuşacak konularımız uyuşmuyordu ve ben kendi istediklerimden bahsetsem rezil olurum diye kimseyle konuşmuyordum, sanırım bu tam utangaçlık değil, ama lisede ilk yaptığım şey sınıfımdakilerin konuşmalarını dinleyip onların sevdiği oyun, film, dizi, müzik gibi aktivitelerini takip ettim. Bu sayede ne tür şeylerden hoşlandıklarını bularak örneğin bir müzisyen yeni şarkısı üzerinden konu açabildim ya da yeni bir oyun üzerinden aklına ne gelirse. İlk başta çok zorlandım konuşurken ama 5 kişi, 10 kişi derken artık çok takmıyorum bile. Bir tek sorunum var o da asla kızlarla konuşamıyorum hiç yenemedim utangaçlığımı ve yaklaşamadım bile.

Merhabalar. Utangaç ve asosyal büyüdüm pek arkadaşım olmadı, geçen sene liseye başladım biraz açıldım birkaç arkadaşım oldu, baba sevgisi pek görmedim genellikle diğer kardeşlerime daha çok ilgi gösteriyorlar bende bilgisayarımın başında duruyorum, yanlarına gitsemde beni fark etmiyorlar, sadece işleri düşünce yanıma geliyorlar en büyük sebepte internet vesaire onceki konularım arasında var, sevgilim oldu kullanıldım sonra ayrıldı 1 hafta içinde, hayatım bu gibi şeyler yüzünden alt üst olmuşken utangaçlığım yüzünden hiçbir şeyi beceremıyorum, biri girdi hayatıma çok özel çok değerli bugün okulumu asıp yanına gittim erken gelmiştim buluşma yerine, soğukta bekledim birkaç saat, ondan sonra yürüdük, yürüdük konuştuk sadece yürüdük her şeyi doğru yaptığımı düşünüyordum ki kız çok sıkıcısın biz birbirimize zıtız aşırı utangaçsın dedi. Ondan sonra kendimi affettirdim yani ben öyle düşünüyorum, awm ye gidip saatlerce oturduk, yanında oturup sadece hiçbir şey yapmadım utangaçlığım yüzünden sonra başka erkekleri arayıp onlarla telefonda konuştu bayağı mutlu ve eğlenceli gozukuyordu, bende onu öyle gorunce mutlu olmuştum çok saftım, sonra annesini arayıp erkenden gitmek istedi benden bir şey diyemedim giderken arkasından bekledim, arkasına bile bakmadan gitti, çok berbat biriyim ben utangaç ve ezik pek arkadaşım olmıyıcak okulumdan okuluma gidip gelicem utangaçlığım yüzümden arkadaşlarımla aktivite yapamadım. Her beden dersinde onlar eğlenirken ben bir köşede oturup onları izledim tek dostum ismi makarna kedim vardı. O da öldü ona bakmayı bile beceremedim, biriyle arkadaş olmak istesem ya beni terslerse diye ya rezil olursam diye korku var içimde. O yüzden her günüm aynı utangaçlığımı yenemıyorum. Ne kadar vıdeolar izlesem ne kadar tavsiyeler alsamda hala aynı saçma gelebilir ama belki tavsiye verirsiniz diye düşündüm hiç pozitif değilim. Utangaç berbat biriyim böyle olmak istemıyorum ama elimdende bir şey gelmiyor

Utangaçlığım yenemıyorum ki

Bu iş başkasının tavsiye vermesiyle, onun dediklerini uygulamayla düzelmez ki. İş sende bitiyor kendini utangaç olduğuna iyice alıştırmışsın ve bu da özgüvenini kırıyor, açıkçası biraz çapkınlaşarak bunu yenebilirsin başka türlü zor. Bir kızla olmadıysa diğer kıza geç onla da olmazsa diğerine ve baktın ki kız muhabbeti kesecek gibi terk edilen değil terk eden ol.

Kendine şöyle şeyler demeyi bırak. Hayatında hala o kız varsa çıkart. Ben de senin gibiyim. Toparlanıp sosyal birisi olacağım. Sende böyle olmayı bırak. Sende insansın ötekiler de, ne farkınız var? Utanmanın bir anlamı yok. Son düzenleyen: Moderatör: 15 Ocak 2022