At Kafasıyla Bir Gün Geçirmek

O savaş zaten yapıldı... İlk körfez savaşı denilen savaştı... Irak başlattı Almanya uslu durdu.

3. Dünya Savaşı? Aynı konudan neden iki tane açtın? Troll'lüyor musun?

24 Mart ne alaka? Doğum günün mü? Neyse, saçma olmuş bana göre. Kafanı bunlarla yorma.

Yatmadan önce ne içiyorsun?

İyi günler! Saat 22:58 ve yarın okulum var yatak beni bekliyor. Her neyse. 3. Dünya Savaşındaki fikirlerim. Herhangi bir gün olarak hikayemi başlatıyorum. 24 Mart Cuma. Yıl: Bilinmiyor. Türkiye saatlerinde 9:05 geçe bir "Huuuppppaa, puh puhhhh". Sesi duyulur. Mahalledeki oturan anneler ocakta biber kızartıp konuşurlar. Kimisi kızının evlenmesinden, kimisi çocuğundan... Herkes ne olduğunu anlamaz. Telefonlardaki şebeke yok olmuş. Bilgisayarlara girmeye çalıştıklarında ise;"Windows'un açılması yasaklanmıştır." şeklinde yazı ile karşılaşılır. Türkiye'deki elektrik ağları koparılıp götürülmüştür. Herhangi bir yer altına girmeye çalışma durumunda, İsrail'in dünyanın bilinmeyen okyanus kısmında gizlice kurduğu devletlerin altındaki süper güçlü bilgisayarlar ile tüm ülkelerin yer altını görmesi ile "Boooom". Fransa, Rusya, Amerika, İsrail ve birlikte olan ülkeler. Kendilerini savaştan önce gizlice dünyaya aralarının kötü olmasını gösterip, gizli planlarını yaparlar. Evet. Dört bir yandan gelen sayısız askerler. Ya ne olacaktı şimdi? Sadece dua ediyordum. Kıyamet kopsun diye... Düşünmek bile istemediğim için geçiyorum. Ülkeler paylaşmaya devam ederken. İsrail ile Rusya arası bozulur. İsrail gizli aşılarını salar. E adamlar kendilerini panzehirlemiş zaten... Ya ben? Sığınıyorum. Elime bir bazuka almış ağlıyordum. Uçurumun yanında. Kimse yoktu. Önüme bir helikopter geldi. Dikşınya dikşınya ediyordu. Ben ise kendimi salmış Azrail'i bekliyordum sadece. Halbuki adamlar bana yardım etmeye çalışıyor. 2 şansım vardı. Ya onları kendimle birlikte vurup ölmek ya da bazukamla birlikte atlamak. Hiçbirini seçemedim. Birden volkan patladı ve helikopter tribülansa girdi. Ben ise sadece 1 saniye ile kurtulmuştum. Aman ALLAH'IM ne göreyim! NASA Türkiye'nin Erzurum'daki volkanın yerine uzay üssü kurmuş. Gidecek bir yerim yoktu. Sadece oraya girmeye çalışacaktım. Girişte ağacın arkasına saklamıştım. Birden ne göreyim yanımda Nico Bellic, Uncharted'deki Sulley. Canlandırılmış yapay beyin ile doğal beyinin birleştirilmiş hali. Birden toplandık. İçimizdeki his. Bana hepsi öneride bulundu. Ya füzeye biner uzayda kendimizi uzayın derinliklerine bırakırız. Ya da burada işkence aşısı ya da zulmüyle ölürüz. Cevap veremeden kendimi füzenin içinde buldum. Sadece 3'ümüz vardık. Dünya'ya son defa bakış atıyordum gözümde o yaş, o acı anlatılamaz... Aşı ağaçlara ters etki yapmıştı. Çöl alanlarda ağaç çıkıp, 1 km boyundaydı. Çoğu insan devleşerek ölüyordu... Biz ise önümüze bakıp son gaz bastırdık ve o hız ile gözümü kapatıp açtığımda. Galaksilerden galaksilere atlamıştık. Çok susamıştık. Mars'a nasıl atladıysak atladık ve su bulmuştuk. İlk Nico, sonra Sulley ve ben. Zehirlenip öldük. Son düzenleyen: Moderatör: 8 Ekim 2015

En kısa sürede tedavi ol.

İspirto mu içiyorsun kardeş? Ne garip bir hayal güçü bu?

Bunları yazacak kafayı neyle buldun? Gerçekten merak ettim.

Benim daha iyi bir hikayem var Savas olmamis ve herkes mutlu mesut yasamina devam etmis...

Fanzeti edebiyatının 2015 yılı temsilcisi karşısında saygıyla eğiliyorum.

Elektrikler yok sen bilgisayarı açıyorsun. Oda iyi. Son düzenleyen: Moderatör: 8 Ekim 2015

Ne yazacağımı bilmiyorum.

Neyin kafası bu?

Fantezini beğendim kardeş. Nereden aldın? Son düzenleyen: Moderatör: 8 Ekim 2015