Ben 2 yaşındaki kuzenimden yedim.

Ağzım yüzüm kanayana kadar hiç yemedim fakat üç beş anne dayağı yemiştim eskiden. Biraz da öğretmen tokatları. Yani sağlam bir dayak hiç yemedim.

İlkokulda yiyodum dayak sadece. Onun haricinde lisede bile hiç tekmeli tokatlı bir kavgaya girişmedim. Sözlü kavga derseniz ona çok bulaştım. Ama fiziksel birşey olmadı.

İlk dayağımı. Annemden yedim.

Ama şimdiki hayatı bence hak etmişsiniz ya da hayat sizi. Bende babamdan bir kafama tekme yedim sonra duvara yapışan kafayı kaldırıp daha sert baktım sonra tam sinirleniyordu ki arkadaşı engel oldu... Galiba hatta kesinlikle 3. sınıfım.

Dayak yemedim.

İlk dayağımı sınavdan 60 aldım diye annemden yedim.

10 yaşımda yemiştim. Cuma günü camiye gidiyordum. Camide işimi hallettim. Sonra evime geri dönmedim ve arkadaşıma gittim. Orada 8 saat falan kaldım. Annem de gittiğim arkadaşı tanımıyor. Sonrasında eve dönmeye karar verdim bir baktım birkaç komşu ve annem beni arıyorlarmış. Neden haber vermedim ve neden arkadaşıma gittim bilmiyorum. Neyse sonra annem beni bir gördü öyle bir vurdu ki sırtıma 5 parmağının izi çıktı. Onlar benim kaybolduğumu falan sanmış. Sonrasında bana sarıldı. O zamandan beri tuvalete bile gitsem haberi olur

Geçmiş olsun ilk dayağım galiba 1. sınıf öğretmenimden geldi...

@AdamOlanaÇokBile yaşıtlarımdan yediğim dayağı soruyorsan çocuk bana küfür etti ben de karşılık verdim. Sonra iki arkadaşı daha geldi. Üç kişiye karşı kendimi savundum ama bir yere kadar. Direkt olarak ilk dayak diyorsanız kesin annem dövmüştür ama nasıl bir dayak hatırlamıyorum.

Sokakta 3 tane tinercinin beni dövmesiyle ve paramı alıp kaçmalarıyla. Polisi aramıştım adamları buldular paramı geri aldım fakat çok kötüydü o an etraftakiler hiçbir şey yapmadılar en çok ona üzülüyorum yerde bayağı yatıyordum ağzım yüzüm kan içerisinde ve yatıyordum.

5 yaşının başlarında uçan balon satarken bir grup çocuk tarafından sağlam dövülüp balonlarım çalınmıştı. Sonra ağlaya ağlaya eve döndüm, üstüne biyolojik annem olacak şerefsiz sık sık yaptığı gibi piknik tüpünde kor haline getirdiği bıçakla işkence yapmıştı.

bi keresinde en yakın arkadaşım bana iftira atmıştı dayak yemiştim 1 kere daha yemedim

Vay be hocam öldürmeyen acı güçlendirir derler ya sizde onun canlı halisiniz galiba, hayat gerçekten zormuş...

Doğduğumda ağlamayım diye babam attı.

Ailemden hariç hiç yemedim.

Ben de ilk resmi dayağımı Konya'da Türkiye şampiyonasında yedim aga daha ilk deneyimim lan insan acır insafsız her geldiğimde kafa kafama vuruyordu zaten uzun bir şeysin, neyse bende onun kafasına bir tekme atabildim.

2003-2004 yıllarında 6 yaşındayken yurt dışında yaşıtlarım tarafından Türk olmam sebebiyle kavga etmiştim. İşte nefret böyle bir durum. Aileleri tarafından Türklere karşı nefretle doldurulmuşlar.

Şu yaşıma kadar ailemden 1 tokat bile yemedim Annem bir kez çok kızıp sırtıma 2 kez plastik terlikle vurmuştu o kadar. Onun dışında kavgacı biri olmadığım için hiçkimseden dayak yemedim.

Geçmiş olsun hocam şimdilerde mutlusundur umarım.

Ingaa dediğim için popama şaplak atmıştı ebem

Ben Konya'dayım ve Konyalıyım alış derim.

Sanırım 6 yaşında falandım

Ortaokulda annemin tayini Urfa'ya çıkmıştı. Urfa'da yediğim dayağın haddi hesabı yok. Hem öğretmenlerden hem de öğrencilerden yedim. Orda dayak yiye yiye atmayı öğrendim, lisede 3 tane kavgam oldu sadece, dayak yemedim hiç.

İlk dayağımı abimden yemiştim malum sitelerdeyken yakalamıştı beni detaya girmeyeyim.

Aga be... Benim ilk dayağım sanırım 2. sınıfta öğretmenimden geldi. Sınıfın popüler çocuğu tarzı bir şeydim fakat sanırım biraz abartmışım artık milletle öyle bir konuşuyorum ki sanki hoca umurumda değil. Hoca arkamdan çıkıp tokadı yanağıma öyle bir oturttu ki titreşim hala bitmedi sanırım, her an deprem oluyormuş gibi hissediyorum Şaka bi yana gerçekten benim için bir dönüm noktası. O tokattan sonra nedense bir borçluluk duygusu mudur nedir ortalamam hep 99 üzeri geldi derslerim manyak düzeldi, e haliyle tavırlarım da... Hocanın elini öpeyim keşke şimdi yanımda olsa rahmetli... Şu an da Acıbadem Tıp Mühendisliği okuyorum o tokat olmasa üniversite bile kazanamazdım belki...

Onu hatırlamam da 2 yada 3. sınıfta zilin çalmasına saniyeler kala kapının önünde beklemeye başladık tuvalete gidecektim. Hoca öyle bir tokat attı ki hala unutmam.

4. siniftayken hocanin verdigi matematik sayfasinin ön tarafini yapip arka tarafinida Full sallamiştim sıkıldım diye babamda akşam odama girdiğinde kağit gözüne çarpmiş her yanlişim için bir tokat yemiştim

Okul bahçesinde kavgalı olduğumuz sınıfın elemanları bizim sınıftan bir arkadaşla 1 vs 10 atıyorlardı. "Koşun la Uğur'u dövüyorlar" diye bağıra bağıra aralarına daldım, bir iki tanesine vurdum, sonra arkamdan bizim sınıftan kimse gelmemiş meğerse. Bunlar ikimizi araya bir aldılar, evir çevir tekme tokat Bu olaydan sonra bir kere de mahalleden bir arkadaşın mevzusu vardı, bu gitmiş servisçinin jopunu ödünç almış. Artist artist gittik. Herifler kalabalık çıktı, jopu elimizden alıp bizi jopla dövdüler. Hep başkaları yüzünden dayak yemişim şu an fark ettim.

Ortaokul son. Yer okul. O yaşlarda izbandut gibi okuldan cocuk John Cena gibi havaya kaldirip yere firlatti. Gerisini hatirlamiyorum.

Başa gelen çekiliyor. Daha benimki gibi ne hikayeler var... Sandığınızdan çok daha fazla sayıda kişi korkunç bir hayat yaşıyorlar. Bu 3. aileye gelmeden önce çocuk yurduna verilecektim 2. aile tarafından, kısa bir süre orayı da gördüm. O yetiştirme yurdu gibi onlarcası var...

dayak yedikten sonra aynaya bakarım; hiç hoş değil gördüklerim ama, emin değilim her şey muamma...

@Megaton Hayat basit bir seçimler yolundan ibaret. Kolay olan seçimler çoğu zaman istenilen yere çıkmaz, en baştan zor gibi görünenler de aslında uzun vadede daha kolaylaşır. Bir şeyleri değiştirmek için ilk basamağı çok dik görünen zor yolu seçmemiş olsaydım şimdiki rahatlığıma ve mutluluğuma sahip olamayacaktım. Not: Oradaki -ki bitişik olacak. Ayrıca -de eki de ayrı.

Yoldan geçerken ne bakıyorsun diye bağıran 2 kekoya rastaldım.

Vallahi ilk dayağımi 4. sınıfa giderken yedim bir tane abi vardı 18 19 yaşlarında ensesine şaplakmi ne atmıştım ondan sonra kaçtım ama beni bir dövdü hayatımda öyle dayak yemedim ulan küçücük çocuğum 2 tokat at bırak.

Ağlamadın mı.

8. sınıfta alçılı koluyla kafama kafama vurmuştu vizcansız.

1 kız için kavga eden orangutanlar, seri bu konuya bekleniyorsunuz.

Hayatımda 2 kere kafamda bira şişesi kırıldı. Kaç kere kafam yarıldı ben bile sayamadım. 1. olay yanlış hatırlamıyorsam 12-13 yaşımdayken gerçekleşti. Evimin 2 sokak ötesinde 16-17 yaşındaki bir çocuk arsa gibi bir yerde engelli bir kızı dövüyordu. Ben de o aralar daha veletim ama kanım kaynıyor. Engelli çocuğa vurduğunu görünce dayanamadım, bunu o velet halimle itmeye çalıştım. Önce sağlam bir şekilde birkaç kere vurdu bana. Yerde gördüğü bira şişesini kafamda kırdı. Başım falan döndü, nevrim döndü birkaç dakikalığına. Sokaktan arkadaşlar olayı görüp yanıma koşarken bahsettiğim it de kaçtı. Daha sonra onu bulup birkaç kişi dövmüştük. İntikam alındı. 2. olayda 23-24 yaşımda b ktan bir olay yüzünden gerçekleşti. Gece vakti arababayı park edecek yer arıyoruz, bir köşe bulduk derken 2 tane tinerci çıkıp buraya çekemezsin, oturuyoruz dedi. Yanımdaki arkadaşım da inattır biraz, çekeriz, çekemezsiniz derken çektik. Bunlar arabayı tekmelemeye başladı. Arkadaşım indi yere yatırıp dövdü bir tanesini. 2.'si ona atladı. Ben de arabadan inip ona atlarken tahmin etmediğimiz bir 3. kişi arkadan şişeyi kafamda kırdı. Biraz sarsıldım ama arkamı dönüp o vurduğu şişeyi başka yerlerine sokacak şekilde vurdum ona. En son hatırladığımda elimi hissetmiyordum. Arkadaşım da bir miktar hasar aldı. Bu olayda da hem dayak yedik, hem de dayak attık. Sokakta kavga etmek kötüdür, pisi pisine ölürsünüz kimsenin ruhu duymaz. 2. olayda kafamda şişe kırmak yerine bıçağı taksaydı arkamdan belki de şu an hayatta değildim. Bu yüzden ne kadar fiziksel olarak sağlam olursanız olun işiniz bir arkadan takılan bıçağa, yediğiniz 1 mermiye bakar. Kimde ne var bilemezsiniz. Herkes sizin gibi erkek olmaz.

Şu an 17 yaş. İlk dayağımı 14'te yedim. Sadece bir ense şaplağı attım. Çocuk abarttı da abarttı. Arkası da sağlamdı, bende gelecek kimse yok. Giderken oynatma listesi oluşturdum eski dokunmatik telefonlardan vardı bende. Sagopa Kajmer - Hep Taarruz Var ve Sansar Salvo - Bombalar Hedef Bulur. Teke tek çağırmıştı ama oraya gittiğimde 4 kişilerdi. Ben diyorum ki teke tek gel, hala sen bana nasıl vurursun diyor. En son ben dellendim vurdum çocuğun surata. Gerisi zaten Sagopa Kajmer - Hüsrana Komşuyum dinleyip dönmüştüm. Ertesi gün bayağı rezillik yaşadım, haberim olmadan annem babam okula gelmiş, okulda karizma falan kalmadı. Neyse ki son seneydi Teog'a girip kapattım o ortamı. Son düzenleyen: Moderatör: 23 Temmuz 2020

Hiç dayak yemedim hep dayak attım. Sürprizbozan Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Ne? Polisi ara hala varsa o.