Doğaçlama davran muhabbet açmak için yırtınma, zorlamaya gerek yok muhabbet sarmıyorsa sarmaz, baktın sarıyor karşıdakine de söz hakkı bırak sürekli sen konuşmak ve bir yerlere davet etmek zorunda değilsin. Muhtemelen insanlara yalnız olduğunu çok belli ediyorsun, bunu yapma. Hele bir de muhtaçmış gibi görünüyorsan doğal olarak kaçarlar, ben de kaçarım. Sosyal yeteneklerini geliştirmeye bak, ücretsiz diye random her kursa gitmene gerek yok, varsa hobin ilgili kursa git orada illaki aynı kafadan birine denk gelirsin. Yeni bir sayfa açmak istediğim dönemde herkesle irtibatı kestiğimde ben de aynı yoldan geçtim, bununla çok iyi anlaşıyoruz bizden olur dediğim çok insan oldu ama hep beklemediğim insanlarla muhabbetlerim devam etti. Ben zamanında tamamen doğaçlama, kasmadan yolda otobüs sorduğum ekiple ayak üstü muhabbet çevirdik, konudan konu açılınca birkaç tane ortak ilgi alanı olunca ister istemez arkadaş oluyorsunuz. 3 yıl oldu hala görüşüyoruz.

Bu dediklerinize bakarak sorun sizde qariba bir iki insandan redd cevabı alabilirsiniz ama artık her insanda redd cevabı alamazsınız. Sinemaya çıkma teklifi ediyorsunuz yeni tanıştığınız birine yani yazdıklarınıza bakarak olaylara acelece yaklaşıyorsunuz ve insanlar daha yeni tanıştığı birine hemen güvenmez.

Evet bence de tezat.

5000+ mesaj 30 makale 6 çözüm Buraya mı yansıtıyorsun dışarı açılamamanı acaba? Psikolog "Arkadaşının olmama sebebi sensin." derken, senin karşındaki kişilere olan iletişiminden mi bahsetti yoksa başka bir şey mi? Bazı insanlar açıktır veya kapalıdır, bazıları sonradan açılı veya kapanır, 30'una kadar yeterince tercübe edinip ona göre azaltıyorsun.

Kahve içmeyi teklif et daha mantıklı, sinema yanlış anlaşılır genelde.

Aynısını ben de yaşıyorum. Bir yere gidelim desem red yiyorum. Merhaba diyorum bakan yok. Ben de artık istemiyor gibiyim.

Merhaba, Başlıktaki gibi hiçbir arkadaşım yok. Bir yere teklif ediyorum gel diye kız veya erkek demeden. Red cevabı alıyorum. Bu arkadaşızlığımın sebebi benmişim. Psikoloğum söyledi. Nasıl düzeltirim diye düşünüyorum ama aklıma gelen yok. Şu günler hiç keyfim yok. Üstüme gelenle kavga ediyorum sözlü olarak. Otobüs yaşlılarla her gün polemik yaşıyorum. Küfür ediyorlar bir de. Ah keşke bi' tutmasalar. Profesyonel destek alıyorum. Böyle şeylerim yoktu. Benim suçum ama nasıl düzelecek bilmiyorum. İnsanlarla hayatım değişmediği için sürekli aynı konuları anlatıyorum. Başka bir şey yok yaptığım. Kimseyle dostluk kuramıyorum. Tanışmak için konuşmaya başlatıyorum. Bu sokaktan geçenler değil. Bizim şehirde devletin bize ücretsiz sosyal aktiviteler yaptığı yerlere gidiyorum. Orada deniyorum şansımı. Merhaba, nasılsın iyi misin diyerek bitiyor ve devamı gelmiyor. Birine sinemaya gitme teklif etttim. Nazikçe reddetti. Artık arkadaşımın olmasını istemiyor gibiyim. İnsanlar benden sıkılmış durumda. Beni istediğin zaman ara dedi. 2 gün sonra engel attı. Daha ne yapayım yani? Kendi kabuğuma çekilmek nasıl olur? Son düzenleyen: Moderatör: 30 Haziran 2023

Arkadaş dediklerini yapmana rağmen bu durumda.

Arkadaşa muhtaçmışsın gibi davranırsan tabii kaçar millet. Böyle biri bana doğru gelse ben de kaçarım açıkçası. Bu durumu çok kafana takmamaya çalış ve kitap okuyarak kendini geliştir derim ben. Aynı şekilde benim de dertleşecek arkadaşım yok ama bu sorunu kitap okuyarak ve kendimi geliştirerek bir süreliğine geçiştirebiliyorum. Discord ortamlarında oyun oynanan yerlere girip arkadaş edinmeyi düşündün mü hiç? Oradan başlayan arkadaşlıklar uzun sürebiliyor ve bir süre sonra buluşma imkanınız olabiliyor.