Umarım iyileşir, çok geçmiş olsun öncelikle.. Hayat o kadar karmaşık bir yapı değil aslında, sadece insanlar öyle yapıyor. Doğru yapılması gerekenleri yapsaydı insanlar en azından daha az sorun yaşardık. Seviyesiz insanları da kafana takma, bir gün onları da görmeyeceksin sonuçta.

Yaklaşık yarım saat önce halk otobüsündeydim. Arka tarafta bir koltuk boşaldı. Sağımda benim yaşlarımda bir genç kız, solumda ise bir abi vardı. Canım çok sıkkındı bu aralar. Solumdaki abiyle muhabbet ettik, baya konuştuk. En son inişte biraz garip şeyler söyledi. Kıza sordum bir hastalığı mı var diye. Sanırım öyle diye yanıt verdi. Sonra dedim kendi kendime, "Deli de olsa akıllı da olsa uzun zaman sonra insanca dökebildim içimi." Şimdi herkes samimiyetten uzak, herkes gösteriş ve kazık atma peşinde birbirine. Bu zamanda insan olmak, insan gibi hissedebilmek, hissettirilmek zor. Buna rağmen...

Depresyon başlangıcı kokusu alıyorum biraz. Aynı düşünceleri bende yaşıyorum.