Yapılan iyilik karşılıksız kalmaz.

Şu alemde tesadüf olan tek şey tesadüf kelimesinin kendisidir. Ay'a çıkmasına rağmen onun mehtabını kaybeden bizler hedefi Mars'a diktik ama burnumuzun dibindeki kendimizin farkında değiliz. Bu işler insanın kendi içinde yaşadığı bir his meselesi. Tasavvufta yaşadığın olay tarzında çok fazla hikaye var.

Arkadaşlar, ben lise son öğrencisiyim. Ortaokul 8'den beri hep istediğim bir şey vardı ama bir türlü olmuyordu. Zaten hesap anonim o yüzden yaptığım iyiliği rahat rahat anlatabileceğimi düşünüyorum. Her neyse, dün öğle arası okuldan çıkmış yemek yemek için çarşıya iniyordum. Yaşlı bir tane kadın sokaktan geçenlere el sallıyordu. Bana da el salladı, bende ona el salladım ve yanına gittim. Biraz muhabbet ettikten sonra bir ihtiyacı olup olmadığını sordum. Bana domates ve biberinin bittiğini ama parasının olmadığını söyledi. Neden bilmiyorum ama sanki kafamdan aşağı kaynar sular dökülmüş gibi oldum. Neyse 30 dakika bekle, ben geleceğim deyip manavın yolunu tuttum. Öğrenciyim, siz de bilirsiniz fazla paranız olmuyor ama dün bende 120 TL vardı. Gittim ve istedikleri şeyi aldım. Herhangi bir karşılık beklemiyordum. Yanağımı sıktı ve hakkını helal et dedi. Ben de gülerek helal olsun dedim. Şimdi buraya kadar normaldi her şey. Beni şaşırtan şey ise ortaokul 8'den beri olması için her şeyi yaptığım ama olmayan o ihtiyacım anında dün gece oldu. Dini inanç olarak müslüman değilim. Deist-Agnostik arasında gidip geliyorum. Arkadaşlar 5 yıldır olmayan şey cidden karşılık beklemeden yaptığım bu iyilik sayesinde olmuş olabilir mi? Yoksa tesadüf mü? Son düzenleyen: Moderatör: 24 Şubat 2022