O zaman takma. İlacı dolandırılmak veya arkadaş tarafından ekilmek olabilir.

Bence bahsettiğiniz şey çok fazla takmak değil de çok fazla düşünmek, kimi zaman iyi kimi zaman kötü bir huy. Çok düşünen insanlar en alakasız şeylerde bile altında bir sebep yattığını düşünmektedir. Hem duygusal hem de mantıksal açıdan her şeyi değerlendirirler, beyin asla dinlenmeyip her şeyi analiz etmeye uğraşır. Çok düşünen insan içten içten kendini yiyordur, bana göre probleminiz çok fazla duygusal olmak. Çok düşünmek zararlı değil ta ki duygusala bağlayana kadar. Başka insanlar için üzüle dururken kendinizi unutuyorsunuz. Tam bu durumu anlatan bir söz var: Dünya düşünenler için bir komedi, hissedenler için bir trajedidir. -Hugh Walpole. Siz düşüncelerinizle hissediyorsunuz. Bana göre bunun en mantıklı çözümü özgüvenden ve biraz da başka birilerini düşünmemekten geçiyor. Başka birini düşünmemekten kastettiğim şey insanlara iyilik yapmamak tarzında değil, insanları direkt olarak düşüncelerini düşünmemek. Verdiğiniz örneklerden size örnek vereyim. Mesela birisinin PC'si yandığında o kişinin üzüntüsünü ve düşüncelerini düşünmek yerine, ona nasıl yardım edebileceğinizi düşünün. Eskiye takılma hakkında da geçmişte kalan şey geçmişte kaldı ona yapılabilecek bir şey yok . Birisiyle tanıştınız ama niye tanıştı, neden tanıştı gibi şeyler için de yukarıda dediğim gibi başkasının düşüncesini düşünmenize gerek yok çünkü zaten düşünmenin bir anlamı yok. Sizin onu düşündüğünüz kadar acaba o sizi bu kadar düşünüyor mu? Tanıştığınız veya düşündüğünüz insanlar, onları düşündüğünüz kadar sizi düşünüp sorguluyor mu? Yani kısacası çok düşünen adama dünya dar gelir, erken yaşlanır. Emin olun dünya öyle bir hal aldı ki düşünme birimi diye bir şey çıksa, sokaktan 10 tane insanı getirip düşünme birimlerini toplasak sizin gibi insanların düşüncesine yetişemez. O yüzden çok fazla takmamak lazım, hayata bir kere geliyoruz. Bazen başkasını düşündüğün kadar kendini de düşünmen lazım. Sağlıcakla kal.

Dostum fazla empati yapma. Acıma insanlara bu kadar, kendine yakın hissetme bu kadar. Gerçekçi bir şekilde kötü taraflarınıda gör. Çık dışarı kalabalık ortamlarda kendini rahat hissettiğin şekilde gez. Kan testi versene bende B12 ve D vitamini eksikliği varmış. Kendime geldim alınca bunları doğrudan beyne etki ediyor bazı hastalıklar ve eksiklikler. Psikoloğa bir şey demene gerek yok. Sen konuş o anlar. Sorunlarını ve olanları söyle sadece. Destek veren kişi 2. görüşmenden sonra seni tanıyacak ve öneriler yapacaktır. İlk gitmende pek konuşmayacak. Seni analiz etmesi gerekli. Muhtemelen uyku sorunun var. Gece için bu şikayetlerini psikiyatriste söylersen sana bir uyku ilacı verir. Gündüz kullanma ilaç etkisinde araba dahi kullanılmıyor. İlaç istemiyorsan doğrudan psikoloğa gidebilirsin. Senin yaşındaki kişilerin duyguları daha hassas oluyor. Daha çabuk değişebiliyor. Bu yaşda şekil alıyor kişiliğin. Sağlıklı insanlar her zaman iyi yetiştirilmiş kişiler oluyor. Ana olaylara yaptığın işe veya sorunlara nasıl çözebilirim diye yaklaş. Gerçekçi ol boş kuruntu yapma. Boş ver koronayı çık gez saat 1 de. Ben 2 gün önce hastanede doktora abi dedim. Unutmuşum resmi ortamları.

Onuda yaşadım hocam

Mesela forumda gezerken birisi PC'em yandı diye bir konu açıyor, içim resmen ağlıyor gözlerim sulanıyor o kişi için ağlayacak konuma geliyorum... Ya da şöyle oluyor, Çok eski bir konu aklıma geliyor acaba şöyle olur mu böyle olur mu diye kaygılanıyorum, resmen beni yiyip bitiriyor aklımda oluşan fikir. Birisiyle tanışıyorum, acaba neden benle tanıştı neden iyi davranıyor bir amacı mı var diye kafamda sorular beni öldürüyor. Yakın zamanda yeni bir PC alıcaz, eski PC'si olanları görüp onlara haksızlık yapıyormuş gibi hissediyorum mesela. Her gün oluyor bu, artık delirmek üzereyim... Psikoloğa gitmeli miyim? Gidersem ne demeliyim? Lütfen beni aydınlatın. Benim sorunum ne? @SuiCast