Hocam mutlu olmam için, sırrımın sonuca kavuşması gerekiyor. Ama olmuyor ne zaman bitti desem lanet şey yine karşıma çıkıyor! O sırrım bitse dünyada ki en mutlu kişi ben olurum. Şimdi 2 seçeneğim var ya çok mutlu olacağım ya da hayatımın sonuna kadar mutsuz. Daha açabilirim, ama hassasa girer.

Ben doğduğumdan beri annem çalışır, geçinme mücadelesi falan. Beni teyzem ve anneannem büyüttü diyebilirim. Annem hala çalışıyor. Anca pazar günleri yapabilirim fakat o günler nedense uyanamıyorum. Sırlarım bir insanın depresyona girmesi için yeterli, bu konuda sağlam kalmayı başardım. Fakat birileri ile saatlerce dert gidermek isterdim şahsen.

Psikolojik desteğe ihtiyacınız var gibi duruyor. Tabi sırrınızı bizimle paylaşırsanız belki çözüm bulabiliriz.

1. evcil hayvana sahip olamam, evimiz çok küçük. Kaplumbağa gibi tatlış bir hayvanım vardı. Vefat etti kendisi. 2. yeni şeyler öğrenmeye çalışıyorum. Rubik küp çözüyorum. Megaminx, 3x3, 4x4, 5x5, 2x2 ve snake cube çözebiliyorum. 3. bu aralar kakegurui izliyorum. Sarıyor fakat anca haftada 1-2 bölüm izliyebilyorum.

Geçer umarım. Evcil bir hayvan edinin hayatınızı güzelleştirir, kafanızı dağıtın yeni Şeyler öğrenen yeni bir diziye başlayın.

Buyrun bir kaç tavsiye de benden: Himouto! Umaru-chan , Ouran High School Host Club, Erased , Angels of death, Karakai Jouzu no Takagi-san.

Hocam mutlu olmaya çalışır mısınız? Sizce ne olsa acılarınız hafifler?Ben de ölüme yaklaşmadım ama. Gözlerimin önünde babamı ve annemi 5-6 defa neredeyse kaybediyordum. Bunun acısı daha fazla olmaz mı? Ama ben bir gün bile yılmadım. Dedim ki Furkan (kendimle bu konuşmayı maks 10min 4 yaşında yaptım.) bu yaşam senin, yaşadıkların mazaret olamaz. Mahvedeceğin hayat yine senin hayatın. Kendine mukayit ol yoksa yolun sonunda ışık yok.

Bu konu hakkında yorum yapmak istemiyorum

Sıkıntı orada hocam, sırrım hakkında hiçbir şey yapamam, sadece oturup izliyorum. Ve bu beni çok yaralıyor.

Hocam bu şüphe olmaktan çıktı, artık felsefem haline geldi. Bu beni çok üzüyor.

Herkes anonim hocam. Burada ki biri sizin diyebileceğinizi aleyhinize kullanamaz. Belki sırrınızı açarsanız bir çare bulabiliriz. Ama yine de kendiniz bilirsiniz.

Hocam insanı derinden sarsacak bir şey mi? Hocam anladığım kadarı ile şu an durumunuz iyi. Geçmişi boş vermeyin, basit bir şey değil. Onu kabullenin. Onunla yaşamaya çalışın. Anneannenizi güzel bir yemeğe götürün sonunda helallik isteyin. Göçtüyse her bayram mezarına gidin. Yaptığınız şeyler çok da önemli değil. Zamanında bencil olabilirsiniz. Ama değişmek güzeldir ve siz en zorunu düşünce yapınızı değiştirmeyi başarmışsınız. Artık işiniz daha basit. Sizden bir isteğim var. Bugün erken kalkın. Annenize ve kendinize çaysa çay kahve ise kahve yapın. Annenize gülümseyin. Oda size öyle karşılık verecektir. Üzdüğünüzü düşündüğünüz insanlardan helallik isteyin. Gönlünüz rahatlar. Karamsarlık bir parazittir ve istediğiniz zaman onu çıkarıp atabilirsiniz. İpler sizin elinizde unutmayın.

Galiba animeyi çok fazla izliyorsun knk biraz düşür harbi diyorum manyak olursun.

Yaralanmanın kötü tarafı geçici süre koşamamak değil midir zaten?

Sonuna kadar katıldığım bir paragraf. İnsanlar kendilerini mutlu edebilirler. Önce sorunları görmeliler ve yalnız kalıp bunu düşünmelidirler. İnsanlar yalnızken zaten kendini onarır gizliden gizliye. Zihninizde yönetimin sizde olduğunu benimsediğinizde her şeyi halledebileceksiniz. Şu an bence kendi sorununuzu fazlasıyla benimsemişsiniz. Bu yanlıştır sizin gibi iyi yürekli bir insan bunların üstesinden gelebilir ne olduğu önemli değil. Siz burada bunu yazıyorsanız bu kötü halinizden kurtulmak istediğiniz için. Kimse sizi kötü insan olarak görememeli ve eğer bu metni okuyan biri sizin kötü bir insan olduğunuzu düşünebiliyorsa bu tamamen onun salaklığıdır. Kendi zihninizde hakimiyeti kurun. Kendi zihninizi onarın. Tıpkı bir bilgisayar gibi düşünün zihninizi. Dosya sistemi hatalarını denetliyorsunuz şu an. Sonrasında biraz RAM'i işgal eden programları kafamızdan çıkarıyoruz. Dediğimi anladınız mı? Kullanıcı sizsiniz. Kötü düşünceler sadece sizi geri planda tutmaya çalışan kurmacalardır. Kendinize mutlu olmayı ve sorunları halledebileceğinizi gösterebilirsiniz. Ben her yaşadığım problemi kafamda çözerim ve hiçbir zaman sabahleyin kötü uyanmam olası bile olmaz. Zihnimi çok geliştirdiğime inanırım. Sabah kalkınca her kötü düşünce gider. Duygularım adeta tazelenir. Yeni bir güne açılırım. Herşey sizin elinizde. O psikologlara gittiğinizde sizi dinleyecekler ama gerçekten asıl çözümün hiçbir zaman sizde olduğunu göremeyecekler. Olduğunuz yere uzanın ve kendi zihninizde yönetimi alın. Kötü şeylerin sizi rahatsız etmesine izin vermeyin. Ben mesela zorluklardan güç aldığımı düşünürüm. Bazen biraz zor bir şeyler yaşamayı istediğim olur. Bir defa rüyamda birini silahla alıyor vuruyordum ama çok soğukkanlıydım. Kendimi bu stabil ve anında düşünce ve duygularımı değiştirebileceğim bir hale getirmeyi denedim. Her geçen gün daha da iyileşiyorum bu konuda. Bir gün gelecek kötü düşünceler bende yer etmeyecek. Psikopat mısınız diyorsunuz belki ama olması gereken aslında budur bana göre. İyi düşünceleri yaşarken kapıları açacaksınız. Kötü düşüncelere ise kapıyı kapatacaksınız. Yönetim sizde olduğu sürece bu kapılar sizin kontrolünüzde. Şimdi gidin ve zihninizdeki tahta yeniden oturun kontrolü yeniden alın.

Evet hocam elime 60 tane falan okumadığım kitabım var, canım okumak da istemiyor. Eskiden HP serisinin 700 sayfalık kitabını 2 günde bitirmiştim. Şimdi ise 50-60 sayfa okusam kendimi kral gibi hissediyorum.

Elbette, herkesin fikri önemlidir benim için. Dinliyorum sizi.

Naruto animesini 4 günde bitirdim. Shippuden'i de 2 haftaya bitiririm. Fazla değil benim için. Bir gecede 26 bölüm anime izleyip üzerine mangasını bitirmiştim.

Teşekkürler.

Hocam o zaman çok önermediğim bir şey sunuyum. Bir hedef koyun kendinize. Hayatınızı onun üstüne yaşayın. Bir akarabamdan örnek vereyim. Çocuk anne ve babasını yılda bir bile görmüyordur belki. Spora taktı kafasını. Hayatı tamamen spor üstüne. Böylece acılarını bastırıyor. Siz de böyle bir uğraş bulup tüm gücünüzü ve aklınızı o uğraşa haracayabilirsiniz. Kafanızı meşgul tutarsanız hayat daha az acılı olur. Benim kendi yöntemim şu: Hayal kurmak. Ben hayallerimde yaşarım. Bazen sisayasetçi bazen bir doktor olur konuşma yaparım. Anlık zevk ve hazlar verirdi bunlar insana. Deli değilim, konuşmayı zihnimde hayal ederim. Bu beni meşgul eder. Ve sıkıntılarımı unutturur.

Teşekkürler hocam, ilginiz için.

Eğer size yardımcı olacaksa birkaç güzel anime önerebilirim hocam.

Bu sözler alıntı mı? Yoksa kendi fikirleriniz mi? Eğer sizin fikirleriniz ise bravo, çok güzel ve yerinde olmuş. Eğer alıntı ise bu güzel sözü benimle paylaştığınız için teşekkürler. Her şeyi abartan biriyim. İçimde yaşadığım duyguları o kadar abartıyorum ki, artık sıkıldım. Değişmek istiyorum.

Herkes ve her şey değişebilir yalnızca tercihlerinizi kendi fikir ve seçimlerinizle yapın, bir şeyi gereğinde fazla düşünmek sonunda bireyin canını sıkıyor şahsıma yönelik bir tavsiye vardı bu konu ile ilgili bilimsel olarak günlük dışarı çıkıp yürüyüş vb. şeyler yapmak stres, kaygı hormonların salgılanmamasına katkıda bulunuyor diye.

Zıtlıkların birbirini var ettikleri ile ilgili bir hayali tartışmalar var zaten anlattıkların kadarı ile veya anlatmadıkların ile kimse seni tanıyamaz ve doğru bir fikir beyan edemez lakin naçizane fikrim fikirlerini, yaşadıklarını bir doktorla paylaş. Hatalar ve vicdan azabı her insanda var ve bunlar insanı insan yapan şeyler. Karamsarlık bir duygudur ve insanın kendini yalnızca bir duygu olarak görmesi geçici bir yanılgıdan ibarettir duygular gelip geçici kalıcı olansa bireyin kendisidir ve son olarak şunu söyleyeyim "karanlığın sonu şafaktır" bu söz daha can alıcıydı ne yazık ki unutmuşum.

Tavsiye olarak film-dizi türevi şeylerden çok kitaplara gömülmenizi tavsiye ederim meraklı, ilgili olduğunuz bir konuyu barındıran bir kitaba. İnsan kitaptaki olayları anlamaya ve betimlemeye çalıştıkça gündelik hayattan uzaklaşabiliyor.

Arkadaşlar, uzun zamandır başıma gelen bir olayı anlatacağım, daha çok içimi dökeceğim. Başlıkta yazdığı gibi, sanki iki farklı kişiliğim var. Birisi karamsar ve her zaman kötü düşünüyor. Diğeri ise iyi şeyler düşünmeye çalışırken, karamsar olan onu içine çekip en kötü senaryoyu kafama kazıyor. Mesela koşarken düşüp çok kötü yaralanırsam diye yıllardır koşmuyorum. Mesela kötü bir şey oluyor ve ben hep en kötüsünü düşünerek kendimi depresyona sokuyorum. İnternette doğruluğu tartışılan beck ve deprasyon testinden neredeyse full çektim diyebilirim. Tüm soruları okudum ve içimden geçenleri işaretledim. Sırf insanlar beni kabul etsin diye, internetten çaldığım şakaları onlara yaparak güldürmeye çalışıyorum. İnsanların beni onaylamadığını düşünüyorum. Tüm sözlerde bir anlam arıyorum. İnsanlarla iletişimim yok neredeyse. İnsanlar beni kabul etsin diye şekilden şekle giriyorum. Gerekirse kendimi rezil edip insanları güldürüyorum. Ama içten içe Sürprizbozan: HASSAS İÇERİK öldüğümü hissediyorum. . Kimsenin değerini bilmediğimi düşünüyorum. Etrafımdaki insanlar çok iyi bana sürekli iyi davranıyorlar, ama ben onları hak etmediğimi düşünüyorum. Ve artık duyguları hissetmiyorum. Ağlayamıyorum, gülemiyorum ve sevinemiyorum. En fazla 15-20 dakika mutlu olabiliyorum. Geri kalanı karamsar. Bazen ben dünyada olmasaydım ne olurdu diye düşünüyorum. Sonuç hiçlik, ailem, arkadaşlarım, hepsi beni kabul ediyor. Ama ben onları haketmiyorum. Yalan söylüyorum hem de nefes alır gibi. Hayatta başarım yok. FPS türü oyunlarda berbatım. Stratejide ise en kolay oyunları bile en kolay seviyede bitiremiyorum. En az 8-9 yıldır bilgisayar ile ilgileniyorum. Ne kasa hakkında ne de yazılım anlamında bilgim yok. Artık oyun oynama isteğim bile yok. Söylemesi ayıptır fakat PS4'te Ghost of Tsushima ve RDR2 gibi şahane oyunlara sahibim, ama 1 gram oynama isteğim yok. Yazdığım kurgular müthiş fakat hepsi aklımda müthişler. Sürekli şüpheciliğim de var. Mesela okul zamanında sürekli kontrol ederdim kendimi. Doğru sınıfa mı gidiyorum diye. Her ne kadar dışarıdan bakıldığında mutlu gözüksem de eskiden kalma travmalarım var. En az 2-3 kere ölümden döndüm. Her an kötü şeyler olacakmış gibi hissediyorum. Ve size bahsedemeyeceğim iki sırrım var. Çocukken durumumuz iyi değildi ama sürekli aileme oyuncak aldırıp bir kere bile oynamazdım. Bencil biriydim. Bir anlık sinirle çok sevdiğim anneanneme küfür etmiştim. Büyüklerimin sözünü dinlemeyip onlara kötü davranırdım. Şu anda aşırı vicdan azabı çekiyorum. Keşke o oyuncakları aldırmasaydım diye, en az 10-12 senelik konular fakat çok büyük vicdan azabı çekiyorum. Geçmişte dediğim, yaptığım her hareket için vicdan azabı çekiyorum. İçten içe Sürprizbozan: HASSAS İÇERİK sonumun geldiğini düşünüyorum. Her geçen gün benim için aynı olmaya başladı. Sabah uyandığımda uyanmış gibi yapıp, annemin evden gitmesini bekliyorum. Gittikten sonra ise yeniden uyuyorum. 1-2 saat sonra uyanıp 4 ders kaçırdığımı fark ediyorum. Ama aileme derslere girdiğimi söylüyorum. Çok umursamaz biriyim. Dersleri, ödevler, projeleri hiçbirini umursamıyorum. Buraya kadar okuyan herkese teşekkürler, moderatör arkadaşlara selamlar. Gününüz iyi geçsin.

Boku no Hero Academia (4 sezon 2 film), Charlotte, Darling in The Franxx , Fairy Tail, Angel Beats, Sewayaki Kitsune no Senko-San. Bunları muhtemelen izlemişsinizdir ama bir daha izlemeye değer hepsi. Zaman geçirmek için birebir.

Kendi kendinize destek olabilirsiniz. Ben 11 yaşında iken herkes beni mutlu sanardı ama ben çok mutsuzdum, neredeyse depresyona girecektim o yaşta. Sonra kendimle yalnız kalmaya başladım sorunların ne olduğuna, nasıl bir çözüm bulabileceğimi düşündüm. Beni mutsuz eden olayları takmamaya, sevdiğim şeylere sımsıkı sarılmaya başladım. Tabi bu bende işe yaradı diye herkes de işe yarar diye bir kural yok. Sadece bir tavsiye. Anime de önerebilirim.

Hocam zaten anlatırsam, konu çok karışır. Sadece, sorun benim değil daha çok ailemin sorunu. Ben konuşurum sıkıntı değil ama olayların karmaşık hale girmesini istemiyorum. Sağ olun hocam yardımlarınız için. Diğer kısımlar için tavsiyeniz var mı?