Merhabalar ben 11. sınıfa giden sıradan bir öğrenciyim. Kendimi bildim bileli ailemin memur olmasından dolayı sık sık şehir değiştirdik. Bu sebepledir ki hayatımda pek fazla yakın arkadaşım olmadı. Hele bir kızla hiç yakınlaşmadım. Aslına bakarsanız ben bu halimden memnun um. Lakin pandemi süreci başladığından bu yana artık daha fazla yalnız olmak istemediğimi anladım. Ergenliğimin de etkisiyle her şey anlamsız olmaya başladı. Eskiden bu yana yaptığım şeyleri "neden yapıyorum?" diye kendime sordukça cevap verememeye başladım. Kısaca her şeyin anlamı yok oldu. Örneğin; Neden ders çalışıyorum? -Üniversitede iyi bir bölüm tutturmak için. Neden üniversitede iyi bir bölüm tutturmalıyım? -Başarılı ve rahat bir hayat sürmek için. Neden başarılı ve rahat bir hayat sürmeliyim? -... Kafamda bu gibi soru zincirleri olduğu sürece hiçbir şey yapasım gelmiyor. Eminim bu ergenliğin doğal süreçlerinden biri ancak yine de bu süreci kolay atlatmamı sağlayacak tavsiyelerinizi paylaşırsanız sevinirim. Son düzenleyen: Moderatör: 30 Nisan 2021

8. sınıftayım senden 3 yaş küçüğüm aynı senin gibiyim fakat ben sonunu getirebiliyorum ve bu son hayattan gram zevk almamama sebep oluyor.

Ben de böyleyim.