Benimde aynı. Önemli olan o gün olan olayları değil o gün olan düşüncelerini yazmak.

Vakit ve kağıt israfı, gereksiz.

Benim yaptığım tam olarak günlük tutmak değil. Düşüncelerimi, o anki ruh halimi not defterine döküyorum. Buna tam olarak günlük denmez aslında. Düşünce defteri demek daha doğru olur. Bu defteri her gün tutuyorum. O anki tarihi ve saati tam olarak yazıyorum. Yarısı aşk acısı ile ilgili düşüncelerimle dolu zaten. Düşüncelerinizi veya başınızdan geçen olayları kağıda veya not defterine döküyor musunuz? Yoksa bunları saçmalıktan ibaret mi görüyorsunuz?

Her günüm aynı geçtiği için tutmuyorum.

Güvenilir bir bulut depolama servisinde de yedeğini tutmayı unutmayın. Emek sonuçta

Bende böyle düşünüyorum. Ne yaşadığımızı dünyanın en yüksek boyutlu SSD'si olan beynimize kaydediyoruz zaten. Bir de kağıt defter harcamaya gerek yok. Bir de birisi bu defteri okursa ne olacak? Her şeyimiz ortada. İşte bu yüzden bu tür şeylerimi saklamak için en güvenli depolama birimi olan beynimizi kullanmayı tercih ediyorum.

Günlük tutup yaşadığım kötü olayları hatırlamak istemiyorum. Yani hayır.

Evernote uygulamasına kaydediyorum. Kısaca bulut tabanlı not alma uygulaması. Bu ihtimali de düşündüm.

Aynısını bende yapıyorum işte. Not alma uygulamasına yazıyorum. Kendimle yüzleşiyorum her gün. Dediğiniz gibi terapi görevi görüyor.

Hayır.

Her gün aynı zaten, yazmaya değecek bir gün geçirsem belki.

Yemin ediyorum bende öldüğümde yayınlanması için tutuyorum. @403052 deftere tutmuyorum. Kağıt israfı bu işin en kolay aşılabilicek kısmı. Telefondan, bilgisayardan tutuyorum.

Boş derslerde canım sıkıldığında İngilizce, Köktürkçe, Ahmetçe karışık yazıyorum.

Eskiden tutuyordum ama şimdi tutmuyorum. Eskiden dediğim de anaokuluna giderken tutuyordum. O zamankini okuyunca ne garip dertlerim varmış diye gülüyorum.

Hayatımı değilde, Esrarengiz Kasaba'da olan günlükler gibi bir şey tutuyordum. Zevkliydi. .

Değişik gelebilir ama ben öldükten sonra yayınlanması için 5 günde bir günlük tutuyorum. 2 yıldır devam ediyor bu.

3 aydır tutuyorum. Yazdığım ilk yazıları okuyunca utanıyorum ama bi' yandan da mutlu oluyorum. Kendimi geliştirdiğimi görüyorum çünkü.

Bilgisayarda txt formatında 2019'dan beri günlükler yazıyorum. Daha önceleri kağıt kalemle yazıyordum ama erişmesi ve yazım hızı bakımından dijitala döndüm. Çoğu arkadaş bunu "bugün bakkala gittim" tarzında günlük sanacak ama öyle değil, beyni boşaltmak ve gereksiz düşüncelerden kurtulmak için kafamdaki gürültüyü kelimelere dökmek müthiş bir terapi görevi görüyor. Yakın bir arkadaşımla konuşur gibi.

Bir ara ben de sizin gibi yazıyordum. Birkaç sene arayla bile olsa mutlaka yazardım. Hatta ilk yazım 1995'e dayanıyor. Ama uzun süredir bıraktım ne yalan söyleyim.

Geçmişte yazdığın şeyleri okuyabiliyor musun? Ben okuyamıyorum, çok saçma ve anlamsız geliyor.

Bu kadar uzun sayfaları ailenden veya başka kimsenin okuyacağını düşünmem. Küçükken kitap yazma hevesim vardı. Yapardım ve 1 2 sayfa bile okumadan güzel olmuş oğlum der geçerlerdi. Gerçi herkesin ailesi böyle değildir büyük ihtimal.

O kadar özel veya sıra dışı bir şey olmuyor ki. Yazmıyorum o yüzden.

Yaşadığımız hayat mı tutalım? Son düzenleyen: Moderatör: 3 Kasım 2021

Her gün aynı şeyler zaten hep aynı şeyleri yazıp kağıt israfı yapmıyorum.

Bir ara İngilizce tutardım, şimdi ülke şartları ders çalışmaktan günlüğe vakit yok.

Hayır fakat bahsettiğiniz gibi bir günlük tutmak isterdim. Arada kendi kendime de konuşuyorum fakat yazıya dökmek için zaman bulamıyorum. Ya da yeterince istediğimden emin değilim, zaman ayırasım gelmiyor. Bilmiyorum.

Aileme okutmuyorum. Ben öldükten aonra okuyabilirler ama.

Tutmuyorum. Çünkü gereksiz geliyor çoğu yaptığım şey aynı şey bunu da tekrar tekrar yazmanın anlamı yok.

Bir gün okurlar dikkatli ol. Bu arada teknolojiye de fazla güvenmeyin, sabit depolama biriminiz bozulursa emekleriniz gider. Küçükken XP bir bilgisayarım vardı. Onda hikaye şeklinde isimleri vb. değiştirip hayatımdaki olayları komikleştirerek 30 40 tane mini kitap gibi bir şey hazırlamıştım. Ama sabit disk kurbanı oldum.

Günlük değil de güzel geçirdiğim günleri telefona not ediyorum. Bazen notları açıp okuyorum. Öyle moralimi yüksek tutuyorum.