Sadece 1 kereliğine konuştuğunuz bir insana içinizi açmaya sıcak bakar mısınız? Yani tanımadığınız kişiye rahatlamak amaçlı içinizi döker miydiniz?

Kimseye içimi dökmedim, dökmem de.

Aslında burada "içini dökmek" kısmını açmak gerek. Ben bunaldığımda ya da sorun yaşadığımda rahat rahat konuşurum ama bazen bazı durumlar yaşıyorum ki ne olursa olsun söylemiyorum kimseyle paylaşmak istemiyorum. "İçini dökmek" bazı sıkıntarını anlatmaksa sorun yok dert paylaştıkça azalır ama tüm sıkıntılarnı anlatmaksa bu kısımdan bakarsak içine kapanık bir insanım bile diyebilirim.

Asla. Çok yakın olduğum insanlara bile içimi dökmeden önce binlerce kez düşünüyorum.

Asla.

Sadece bir kereliğine konuşup, bir daha konuşmayacaksak ve kimse bilmeyecekse evet. Ama böyle bir şey olmayacağı için hayır.

Sanal ortamda belki. Gerçek hayatta olmaz.

Belki beraber çözüm bulunur.

Ne yakınlarıma ne de tanımadığım birine içimi dökmem, içimde tutarım, en sonunda da birine patlarım, basit ve tatlı bir döngü.

Hiç tanımadığına dahi içini dökme ihtiyacı hissedilebilir, içindekinin rahatsızlığına bağlıdır bu. Normalde döker miyim, hayır yapmam. Dur bir saniye, bu da içini dökmek olmuyor mu?

Katılıyorum anonim isem içimi dökersem pişmanlık duymam.

Tamam, sen anlatmakta özgürsün. Ben anlatmamayı tercih ediyorum. Dert edindiğim hiçbir şey, başkasını ilgilendirmiyor. İster ufak bir kavga olsun, ister ailevi bir şey olsun, ister hayati bir sorunum olsun. Yardım almaktan, başkalarıyla konuşmaktan keyif alabileceğim bir şey olsa, dert edinmiş olmam zaten. İrdelemenin anlamı yok.

Hayır.

Neden?

Olabilir ama hala dediğimin arkasındayım bu iş "derde bağlı". Ben başka bir arkadaşım ile yaşadığım ufak bir kavgayı anlatırım mesela ama kız arkadaşımla yaşadığım kavgayı anlatmam çünkü o derdi başkası cözemez, çözmemeli.

Yerine göre.

Tanımadığımız kişiye içimizi dökmek tabi ki rahatlatır ama bir yerde karşında ki insanın seni anlaması ve bilmesi gerekiyor. İnsanlar bana içini döktüklerinde empati yapıp tam olarak hissetmeye çalışıyorum. Bence en iyisi bu.

Yok irdelemiyorum dedimlerine ve fikrine saygı gösteriyorum. Sadece konuyu açıklamak istedim sizlik bir şey yok sadece alıntılar denk geldi.

Ben çok takıntılı bir insanım aslında her şeyimi böyleydi şöyleydi diye anlatmam ama genel olarak üstü kapalı bir şekilde anlatırım benimde böyle bir hatam olduğunu düşünüyorum. Ama bu beni rahatlatmıyor hatta aksine çoğu problemi bir araya getirince daha bir sinir oluyorum.

İnsan bazen mantıklı ve objektif düşünemiyor ya tanımıyorsun senin hakkında hiçbir şey bilmiyor ve objektif yorum yapabiliyor.

Sosyal'deki arkadaşlarım dışında gerçek hayatta tanımadığım birine içimi dökmem.

Dökersen hata edersin o kadar diyorum.

Evet o hatayı hep yapıyorum ama bir kere rahatladıktan sonra umrumda olmuyor, artık anı yaşamaya başladım sanırım.

Reelde tercih etmem ama nette birine içini döküp biraz rahatlamanın zararı olmaz herhalde.

Bende işe yaramıyor o. Dertlerimi başkası bilince tam tersine daha çok strese giriyorum. Hoşuma gitmiyor. Sorunlarımı kendi başıma çözme taraftarıyım. Kendimi açtığım, içimi döktüğüm kişi sayısı çok azdır.

İnsan insandır, gerçekte veya sanalda, tanıyor veya tanımıyor hiç fark etmez. Bir insana hiçbir şekilde güvenilmez. Bir insanı tanıyor olmanız onu iyi veya güvenilir biri yapıyorsa size geçmiş olsun. Tanıdığınız insan ile tanımadığınız insan arasındaki tek fark, birisi acı gerçekleri sizin yüzünüze söyler, diğeri arkanızdan. Ama ikisi de aynı şeyi düşünecektir, ortada hiçbir fark yok. Bu durum senin arkandan konuşulmasını mı yoksa yüzüne söylenmesini mi tercih ettiğine göre değişiyor yani.

Olaylar çözülmedikten sonra sahte bir rahatlama hissi kime ne için yarar ki?

Evet, @hadwiger mesela.

Konunun ne olduğuna göre değişir.

Ben de seni tanımadığım için hayatımdan detaylıca örnek vermeyeceğim. Güven özellikle son günlerde çok değerli ve asla kolay kazanılmıyor ancak bu fikri dogmatik buluyorsan sana bırakıyorum. Deneyip görmek bedava.

Seni tanımayan biri nasıl çözüm bulsun ki?

Ben nedense hep yaparım bunu. Gerek oyunda gerek yüzyüze gerek bu forumda.. Pişman oluyorum ama ne yapayım böyleyim

Nerden biliyorsun hayat nasıl bu kadar keskin olabilir ki?

Anon iken içinizi dökmek daha iyi sonra ''arkadaş'' dediğiniz kişiler sizin hiç beklemediğiniz bir anda zayıf noktalarınızdan vurabiliyor.

Tanışalım