Niye kıskanıyorsun ki? Sen de herşeyi hazır almak mı istiyorsun, poponu arkadan toplayanın mı olsun istiyorsun?

hocam biliyorum ama maalesef beynin kapatma tuşu yok.

Değiştirilemez şeyler için ağlıyorsun yani, anladım.

Hiçbir şeye takılmadım. Böyle şeylere alınan biri değilim. Hatta ciddi manada hiçbir şeye alınan biri değilim. Sadece sunduğunuz tavsiyeleri küçük olduğumu düşünerek sunmamanız için küçük olmadığımı belirttim.

Hocam bana göre bunun sebebi kendimizde olan potansiyelin farkında olup hiç birşey yapamamak. Bu yüzdende insanların aileden gelen veya şans eseri elde ettikleri başarılarını kıskanıyoruz.

Değil zaten. Bir başkasıymış gibi davransalar başarılı olamazlardı. Kim ne ise o.

Einstein başta olmak üzere tarihteki en önemli insanlar, bilim insanları, büyük müzisyenler, sanatçılar, yazarlar antisosyal dir. Değerini kıymetini bilin. Bu bence bir eksiklik değil.

Gerçekten öyle ya da böyle, iyi ya da kötü bir cevap duymak istiyordum ve bu oldu. Gerçekten kişiliğim üzerinde ne denediysem fazla yapay kaldı. Teşekkür ederimm. Burada anlamadığım bir nokta var. Sosyal beceriler de bir kas gibi geliştirilemez mi? Yani bir süre kendimi ittirsem, zorlasam zamanla artık benim için bir rutin gibi olacağı için bu çekincelerden kurtulamaz mıyım sizce?

Normalde umurumda değildir ama son zamanlarda insanları kıskanmaya ve bazı kişilere takıntılı olmaya başladım. Kıskanmaktan kastım birinin vücudunu gördüm ve kıskandım falan değil. Daha sosyal zekaya sahip ya da zengin vs. insanlara imreniyorum. Kısaca elinde olmayan sebeplerle şanslı olanları kıskanmaya başladım. Öyle bir hal aldı ki sağa sola bakmaktan önüme bakmamaya başladım. Bunu nasıl çözerim sizce? O sosyallik bende olmadığı, ortamlara giremediğim ya da rahat olamadığım için kıskanıyor ve o kişileri takıntı haline getiriyor gibiyim.

Hocam dediğiniz gibi. Ben de öyle biriyim ama burada elimde olmuyor işte. Bu takıntı olayı yüzünden psikiyatriye bile gitmiştim. Evet eksiklik değil ama sorun şu. Üniversite hayatımda bu şekilde olmaktan memnun değilim artık. Önceden gerçekten çok memnundum. Tüm zamanımda kendi kendime takılıyordum. Ama artık sıkıcı gelmeye başlıyor. Ha sorarsanız bana öyle ortamlar da ilgimi çekmiyor. Sorun tam da bu işte. Ben içinde bulunduğum durumlardan memnun olamıyorum. Biri beni çağırıyor bir ortama. Gittiğimde de orada mutlu olamıyorum. Aşamadığım tek nokta burası şuan maalesef.

Yarı yarıya. Orada yazdığım gibi doğuştan şanslı bulduklarımı kıskanıyorum. Mesela spora yapıp iyi vücut yapan birini görünce bu beni spor yapmaya itiyor. Ya da birinin ilk başta ben gibi olduğunu görüp sonraları gerçekten sosyal biri haline geldiğini görürsem beni itiyor. Ama tam tersi olduğu zaman boş durabiliyorum sadece çünkü nasıl bir yol izlerim bilmiyorum. İnsanlarla sosyalleşemiyorum mesela ama nasıl bir yol izlerim bilmediğim için hiçbir şey yapamıyorum.

Bunu aşamazsınız ve aşamayacaksınız. Öyle olmak istediğinizde de beceremeyeceksiniz ve çabalarınız yapay kalacak. Bu durum sizi daha fazla rahatsız edecek. Sizin karakteriniz / kişiliğiniz bu. Bunu kabul edin. Ve bir eksiklik olmadığını da bilin.

Kanka ne kadar maddi durumun olmasa da arkadaşlarınla daha fazla sosyalleş git en azından çekirdek kola yap bir şey yap kendi hayatına bak insanları umursayarak hiçbir yere varamayacaksın. Kendine farklı uğraşlar bul hobiler edin.

Bunun sonu gelmez. Önemli olan şu; kendinize değer katıyor musunuz? Neler ile ilgileniyorsunuz ve başkalarının sizi kıskanacağı yeteneklere sahipsiniz? Bunların üstüne gidin ve kendinizi geliştirin.

O kadar laf ettim ama siz sadece küçük lafına takıldığınız için arkadaş bulamıyorsunuz. Espri kabiliyetiniz var mı peki?

Hocam sosyalleşmek istiyorsanız doğal davranın sohbetlere dalın ve karşınızdakinin sizden farkının olmadığını unutmayın.

Ergenlik kokusu alıyorum ama insanları düşünme daha büyük düşün vizyonunu genişlet insanlar sadece boş konuşur onları kafana takarsan delirirsin boş ver rahatına bak gitsin. Bunu dinle iyi gelir. Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Dediğini anlıyorum. Demek istediğim burada uyum sağlamak istemem değil. Uyum sağlamayı sevmem pek. Demek istediğim şu: Zaman zaman dışarı çıkıp kafa dağıtacak birini arıyorum ama yok. Ya da sınıfta ders öncesi konuşacak birini arıyorum ama yok. Şuan bunu halletmek istiyorum sadece. Yani kendi arkadaş ilişkilerimde bunları bulamıyorum ve dışarıdan baktığımda inanların arkadaşlıkları daha hoş geldiği için oluşuyor sorunlar.

Oda öyle olmak zorunda değil. @seffabullut kardeşim bak anlıyorum küçük birisin belli ki ama bunlar sen başarmadan senin olmaz kıskanarak bir şeye sahip olamazsın çalış başarılı ol senin olsun benim başarı hakkında bir blog yazım bulunuyor istersen okuyabilirsin bu hayatta başarılı olmak dışında seçeneğin yok unutma bu maçta yalnızsın ve top sende durup izleyecek misin gol mü atacaksın?

Bu kıskançık sende "Ben de böyle olmalıyım" hissi yaratıp bunun için çabalamana, hırs yapmana sebep oluyor mu? Yoksa sadece bunları düşünüp kabuğunda ağlayanlardan mısın?

Herkesin hayatı kendine. Kıskandığın zaman o kişinin yerine geçebiliyor musun? Hayır. Sen kendine bak, diğerlerini boş ver. Kendinin en iyisi olmaya çalış. Başkalarının hayatını takip etmekle sadece kendine zarar verirsin.

Hayır. Birinde bir şey var. Çalışarak sahip olmuşsa sıkıntı yok. Hatta saygı duyarım. Ama birinde bir şey var ve doğuştan öyle. O zaman imreniyorum.

İnstagram kullanıyorsanız bırakın hocam. Bende de vardı bundan 4 5 ay önce bu durum. Sosyal medya da sürekli lüks hayatını sözde lüks diye paylaşan insanları görünce kıskanma durumu oluyordu. Sonra bir gün okulda bu sosyal medya da lüks takılan birisinin benim gibi normal birisi olduğunu görünce anladım. O günden beridir şu İnstagram denilen vakit kaybı insanları tembelleştiren uygulamayı kullanmıyorum.