Ben de buna benzer bir şey yaşadım. 21 Kasım'da önce dedemi, 10 gün sonra da 2 Aralık'ta anneannemi kaybettim. Dedemi virüsten dolayı, anneannemi tam olarak virüs de olmasa kalbi çalışmıyordu son 4-5 senedir. Kalp pili takılmıştı ölmeden 3-4 ay önce. Dedemi hiç beklemiyordum, hatta önce anneannemin öleceğini düşünüyordum. Zira dedemde hiçbir sıkıntı yoktu ağır hastalık veya kronik rahatsızlığı. Ancak 20 yıl önceye kadar bir süre sigara içiyormuş. Sonra ölene kadar bırakmış. Ciğerlerinde hiç sıkıntı yoktu. Bir de anneannemde bazen ciğerleri su topluyordu. Babaannem de ben doğmadan tam 1 yıl önce doğduğum gün olan 13 Ekim'de ölmüş. Onun da akciğer kanseri vardı. Ölmeden 3 ay önce tek akciğeri çalışıyormuş. Sonra o da öldü. Babaannemi hiç göremedim. Tek bir dedem kaldı o da biraz sıkıntılı. Hem prostat hem de şekeri var. Prostatı yok şu anda ancak şekeri var. İlginç gelen bir şey var o da diğer dedemin baston kullanırken hayatta olan dedemin bastonsuz gezip yaşının 74-75 civarı olmasına rağmen hala araç kullanabiliyor. Yaşayan dedeme pek gitmezdik bazı sıkıntılar ve işlerden dolayı. Hepsini düzelttik Allah'a şükür. Bu arada dedem babaannem öldükten sonra 2 defa daha evlendi. ilk evliliğinde kadın babaannem gibi kanser çıktı ve dedem onun tedavisi için 1-2 yeri satmak zorunda kaldı ve daha sonra öldü. Şimdiki evliliğinde ise 1 tane çocukları oldu. Çocuk şu anda 10-11 yaşında ve yeni ortaokula geçti. Tek bir korkum var o da dedemin bu çocuk tam olarak yetişkin olmadan ölürse ne olacağı. İçimdeki tek sıkıntı bu. Geçimlerini dedemin emekli maaşıyla ve ellerindeki fındıkları toplayıp satarak bir de diğer evlerinden aldığı kirayla geçiniyorlar. Merak etmeyin durumları orta düzeye yakın. Bir de bu dedemle daha çok zaman geçirmek istiyorum. İkisine de eşit zaman veya birbirine yakın bir süre boyunca yanlarında olmak istiyorum. Artık her yıl 2-3 haftalığına dedemlere gitmeye karar verdim. Rahmetli dedemin evine de gidiyorum ve yılda 2-3 defa mezarına gidiyorum aynı mezarlıkta 5 dk mesafede babaannemin de mezarı var. Böylece toplu bir şekilde halletmiş oluyorum. Ayrıca rahmetli dedemin evinin 2 katlı ve bahçeli bir ev. Kendisi yapmıştı ve alt katında teyzemler yaşıyor. Onun dışında diğer teyzem de buraya geliyor bazen. Ben o kadar üzülmedim hiç aslında. Ne de olsa bir gün biz de onların yanına gideceğiz. Ayrıca hayat devam ediyor. Ayrıca normalde duygusal bir insanımdır ancak bir akrabam öldüğünde veya dedemle anneannemin ölmesinden sonra öyle günlerce ağlamadım ve sadece bir gece yarım saat boyunca sessizce ağladığımı hatırlıyorum. Mezarlarına gömüldüklerinden 3 ay sonra gittiğimde ise annem ve teyzelerim ağlarken babam ve ben hiç ağlamadık. Hatta size belki ''deli misin?'' dedirtebilir hatta selam verdim ve belli bir süre sohbet ettiğimi hatırlıyorum. Bu arada hiç psikolojik bir travmam veya sıkıntım olduğunu düşünmüyorum. Kısacası @reddline, dostum acının biri çok da eski değil, biri de taptaze. Gerçekten kolay değil. Üstüne üstlük 12. sınıftasın ve ameliyatlı olduğunu ve rahat bir şekilde ders çalışamadığını söylüyorsun. Büyük ihtimalle ki öyle mental olarak çöküş yaşamışsın. Bence ders çalışmayı kendini iyi hissedene kadar bırak. Kendini iyi hissettirecek şeyler yapmaya çalış. Belli bir süre dinlen, kafanı dağıt. Ancak bu şekilde kendini toplayabilirsin ve geleceğine bakıp odaklanırsın. Tekrardan başın sağolsun, ruhları şad olsun. Allah kimseye göstermesin.

Askerlik tecilim ne zaman gelecek ulan? Bi' türlü tarih oturtamadım, bekle bekle sıkıldım

Benim de bozuk hocam

Üniversite bitti. Askerlik bitti. 11 ay oldu eve geleli ve sadece 10 gün çalışıp işi maaş ve çalışma şartları yüzünden bıraktım. Şu an iş arıyorum ve emeğinin karşılığını verebilecek bir iş bulamıyorum. Bazı maaşı yüksek işlerde ise 2-3 iş yapmanı istiyorlar boşuna okuyoruz galiba keşke zamanında kuaför de çalışıp kuaför olabilseydim çok cüzi miktarlarda sermaye ile kendi işimi kurup kendi işimin patronu olabilirdim. Boş bulunduğum zamanlarda hep aklıma gelen sorular şu an sıfırdan 1-2 meslek öğrenmeye başlasam en azından kendi işimin patronu olup normal çalışanlara göre daha rahat bir şekil de geçinebilirim diye düşünüyorum. Umarım geleceğe daha parlak bakmak için ülkemiz adına güzel gelişmeler görürüz.

Teşekkürler yazdıklarınız için. Ders çalışsam da toparlayamam. 1 buçuk ay kaldı okul açılmasına toparlayamam da zaten bir beklentim yok. Benim de tek babaannem kaldı.

Eskisi gibi arkadaşlarımla eğlenemiyorum. Önceden 3 4 kişi oyun oynardık sabahtan akşama kadar artık kimse yok.

Derdim şu artık şemsiyeler yetmez oldu ama ciden hayata kimse beni sevmiyor oyunlarda, hayata kimse beni sevmedi oyunlarda hayatımda hiçbir şeyim kalmadı. Son düzenleyen: Moderatör: 10 Ağustos 2021

Gözlerim bozuk, bazen içime çok dert oluyor.

Dedem. Dedemi özledim. Toprağı bol olsun.

Kendim yatağa uzanıp dertlerimi düşündüğümde epey bir karmaşıklık karamsarlık içine giriyorum merak ediyorum acaba diğer insanların ne gibi dertleri var benim derdim aslında bir okyanusda küçük bir damla mı? Merak ediyorum sizin ne gibi derdiniz var?

Üniversiteler uzaktan mı yüz yüze mi olacak bunu dert ediyorum şu anlık.

Sonumuz hayır olsun hocam, hayat devam ediyor.

Çok iyi bir liseye gidiyorum fakat son 3 yıldır mezunları kötüleşmeye başladı ve bana en yakın iyi lise Fatih'te ve Fatih'e gidersem yurtta kalmak zorunda kalırım.

Aksiyon olmaması hayatta. Derdim bu.

Ben de özledim. 3 ay önce COVID'den diğer dedemi kaybettim. Bugün de diğer dedemi kaybettim. Anneannemi de çok özledim o da COVID'den dolayı öldü. Kendim ameliyatlıyım, çok fazla oturamiyorum. Ders çalışamıyorum ve bu sene 12. Sınıfım 2 yıldır adam akıllı eğitim almadım ve şu an ders çalışamıyorum. Son düzenleyen: Moderatör: 10 Ağustos 2021

Babannemi özledim toprağı bol olsun cennet olsun, 7 sezonluk Fortnite Battle Pass hesabımı hard diskin içinde yandı ama bozulduysa kurtarma ihtimali var diye biliyorum, para derdindeyim, okul derdindeyim hala okula yazılamadım ama yazılmayı bekliyorum.

1- Staj projem için 15 günüm kaldı. Ama henüz başlamadım 2- Sevdiğim kız tarafından sevilmiyorum. Arada aklıma geliyor

Başınız sağ olsun...

Zeki olmamam şu hayatta en çok dert ettiğim durum. Ne vakit çok okuyan, başarılı olan, analiz yeteneği sağlam ve mantıklı olan insanlar görsem imreniyorum.

Şu anki derdim %90 korona olmam. Ondan önce de yok muydu türlü türlü vardı. He en büyüğünü unuttum obsesif kompulsif bozukluğum var ve yenemiyorum şu anda.

Allah rahmet eylesin hocam.

Maçtan geldikten sonra 2.5 lt kola şişesindeki buz gibi suyu kafama dikledim boğazım çok acıyor.

Sağ olun hocam.