Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Bu devirde evde oturmak "mezarda yatmakla" aynı. Elinizden geldiğince genç yaşınızda bir şeyler üretin-yapın. Sonra yapmadıklarınız için pişman olursunuz. İşten sonra zaten evde oturmaya vaktin bolca oluyor.

Evde otur kardeş zaten çalışacak biri gibi değilsin aç PC'yi sabah 8'de gece 2-3 kadar oyna.

LoL'e başla, 2-3 haftaya şimdiye kadarki dertlerinin dert olmadığını farkedeceksin. Sonra sövmek yok ama

Tamam dostum otur evde.

Sosyal fobi hakkında detaylı bilgim yok o konuya bir şey diyemem ama iş hakkında birkaç şey söylerim. Haftanın 6 günü çalışmak seni tabirinle kölelik konusuna katılıyorum. Evet maaşla modern kölelik yapıyoruz mezburuz. Haftanın 6 günü çalışıp o parayı harcayacak vaktim olmayacak kısmına takıldım ben. O para zaten yaşamımı idame etmeye ucu ucuna yeteceği için harcamaya vaktin olsa da harcayamayacaksın yetmediği için. Çalışmak yaşamak için şart bir unsur kimse severek çalışmıyor. Bir ucundan başlasan başlarda işkence gibi gelir daha sonra alışınca hayatının neredeyse tümü oluyor çalışmak. Mecburen.

Madem hem asgari ücretli çalışmak istemiyorsun hem de evde boş oturmak istemiyorsunuz ders çalışıp üniversiteye gidin o zaman.

Sosyal fobim var deyip işi kestirip atacaksan sınava falan da çalışma hiç. Her şey git gide otonomlaşıyor, görüyorsun. Gelecekte meslek sahibi olmak istiyorsan sosyal becerilerin her zamankinden de önemli olacak.

Ben iş arıyorum çalışacağım kendime PC almayı düşnüyorum.

Kardeş eğer ki işinde, mesleğinde iyi değilsen çalışma şartlarını sen belirleyemezsin. Buraya böyle bir konu açtığına göre çalışma şartlarını belirleyebilecek bir bilgi birikimin yok kabul ediyorum. Çalışma koşullarını sen belirleyemiyorsan, var olan şartlara mecburen uyacaksın kölelikse kölelik, kendini geliştirip şartları kendin koyacağın bilgi birikimine ulaştığında kölelikten kurtulursun. Ben kendimden sana örnek vereyim. Liseden sonra 2 sene İstanbul'da çalıştım, çalışma saatlerim sabah 9-akşam 8. Evden sabah çıkışım 7:30- akşam eve gelişim 9:45-10 arasıydı ve sadece pazar tatil . Şimdi ise gereken bilgi, deneyim, disiplin ile sabah 8-akşam 6 çalışıyorum ve hafta sonu tatil. Sözün özü, işinde iyiysen kuralları sen belirlersin, aksi halde kuralları belirleyecek duruma gelene kadar kurallara uymaya mecbursun.

Askeri ücret almıyorum. Sen anne baba parasi yemeye devam et o zaman. Kendi ayaklarının ütünde duracak bir insanada benzemiyorsun. Ayrıca çalışmak ayakta durmak kimseye muhtaç olmamak kölelik, değildir. Diyiceğim bu kadar ve sanada hayata başarılar

Tek başına olsa da kafede oturacağım parayı sen karşılayacaksan neden olmasın. Kafeye gidebilsem iş, para konusu mu açarım buraya?

Pardon kardeş ben yanlış gelmişim demek ki, yorumlar silinebiliyorsa siliyorum. Sana da hayatında başarılar...

Asgari ücretli bir işe girsem 6 gün boyunca çalıştıracaklar, o parayı harcayacak vaktim olmayacak. Üstelik her şey pahalı olduğu için para da yetmiyor olacak. Ayrıca sosyal fobim varken haftanın 6 günü 10 saat mesai imkansıza yakın. Sosyal fobik halimle işe alınmak bile bir mesele üstelik. Sosyalleşmeyi, arkadaş edinmeyi falan zaten geçtim, onlar benim için ulaşılması imkansız şeyler de sınava mınava hazırlanmam gerekecek. Çalışırken kendimi de geliştiremem. Evde oturmak bu durumda daha mantıklı geliyor ama evde de tetikleyici bir unsur olmuyor. Bütün gün monoton monoton evde oturmak da insanın enerjisini, motivasyonunu düşürüyor. Siz olsanız ne yaparsınız?

Baba parası bitince paşa paşa çalışırsın, bitene kadar yat.

Evde oturma kütüphaneye gidip ders çalış.

Sosyal fobinden nereye kadar kaçacaksın? Evde oturmak yerine çıkıp insanlarla sosyalleşmeye, tek başına olsa da kafede oturmaya ne dersin? Kalabalık içinde olmaya alış.

Dostum sen ne anlatmaya çalışıyorsun? Bir kahve alabilecek paran yoksa evde oturman baya mantıklı bir hareketmiş yalnız.

Hedefim 30 yaşına gelmeden emekli olmak. Bence çalışmak boş ama parasız da olmuyor. 30 yaşına kadar filan sıkıp sonrasında yatmaya çalışacağım. Eğer yapabilirsem hazıra dağ dayanmaz sözünü de çürüteceğim.

Başka seçeneğim yoksa çalışmak gibi bir seçeneğim de yok.

Her şey bilgi değil. Sermaya lazım. Sermaye için para lazım. Para için de kölelik yapmak istemiyorum. Yok öyle çalışmak zorundasın falan. Şuraya belki bi yöntem aktarırsınız diye soru sorduk. Gelen tavsiyeler kahvedeki dayıların seviyesinde kaldı. 0 bilgim var beni kim genel müdür yapar diye soru sormadık.

Kardeş ben özel güvenlik görevlisiyim "2 gün çalış 2 gün off " bu şekilde çalışıyorum. Bunun gibi kendine vakit ayıra biliceğin çok fazla meslek var lakin, çalışmamayı kafana koyarsan önüne ne koyarlarsa koysunlar kabul etmezsin. Arkadaşın sorunuda bu.

Sosyal fobini üzerine gitmeden yenemezsin. Ayrıca evde oturmak da bir yere kadar. Bir noktadan sonra hiçbir şey yapasın gelmiyor. Bence çalış insanlarla konuş iletişim kur.

Napayım?

Evde oturarak 1 ömür geçirecek paraya sahipseniz neden çalışasınızki. Onun dışında çalışacaksın zaten başka bir seçeneğin yok.