İşsizlik sadece hiçbir iş yapmamak değildir. Aynı zamanda sevmediğin bir işi yapmaktır. O yaşlardaki insanların yüzde kaçı acaba iş hayatından memnun? Hal böyle iken bu iş değil, yaşam zorunluluklarından doğan bir işkencedir.

30 yaşına gelipte işi olmayan adam boş adamdır hiç kusura bakmayın.

Evet öyle fakat çalışmasına rağmen atanamayanlar var. Empati kurmak gerekiyor. Sorun şu anda konu sahibinin atanamaması değil sorun neden atanmak için it gibi çalışmak zorunda olduğumuz. Sistem rezalet işliyor aradan sıyrılmadığınız sürece bir şey olamıyorsunuz.

Atanamadığını anlatmış konu sahibi ve bu şekilde okuyup atanamayan çok fazla insan var. Sistem eşit ve adaletli değil. Zengin olmadığınız veya büyük bir miras tutturmadığınız sürece maalesef ki çabalamak zorundayız. Şöyle bir şey yazayım hayata nereden geldiğimiz ve nereye gideceğimiz belli değil hiçbir şeyden haberimiz yokken bir anda yaşamaya başlıyoruz. O yüzden korkacak bir şey yok hayatı en iyi şekilde yaşamaya çalışıp ölüp gideceğiz. Gününüzü böyle düşünceler ile meşgul ederek daha da kötüleştirmeyin olmuş olanlara takılmayın hep yarın olabilecek en iyi şeyleri düşünün.

Çalışıp yüksek puan alırsa atanır.

Hayatımda bana akıl vermeye çalışanların hepsi yaşlı insanlardı. Ve onların nasihatleri hiçbir işe yaramadı. Ben şunu fark ettim ki, gençlerle sohbet etmeyi daha çok seviyorum. Birçoğunuzdan büyüğümdür ve şunu bilmenizi İsterim ki, üniversiteyi bitirdikten sonra büyük bir boşluğa düşeceksiniz. Artık sınav dertleriniz bitecek, hayat Simülasyonu başlayacak. Gün geçtikçe gelecek kaygınız daha da artacak. Fan-Edebiyat veya Eğitim fakültelerinden Mezun iseniz eve kapanıp KPSS belası için aylarınızı hatta yıllarınızı vermeniz gerekecek. Muhtemelen Doğu'da, hiç Tanıdığınızın olmadığı bir yerde yeni bir yaşam kuracaksınız. Ancak mezun sayısı çok olduğundan sizin gibi mücadele Eden yüz binlercesi var. 27 yaşıma girmeme birkaç ay kaldı, yüksek lisansı bitirmiş, iki yabancı dili olan bir işsizim. Akademi torpil yuvasına dönmüş. Mühendislik bitirdiyseniz muhtemelen asgari ücretli bir işte, ekstra mesailerle Çalışacaksınız. Seçkin üniversiteleri bitirmişseniz şansınız daha yüksek. Başlangıç olarak daha iyi yerlerden Başlayabilirsiniz. Hayatımda en mutlu günlerimi yaşıyor olmam gerekirken her geçen gün daha da mutsuzlaşıyorum. Hayat, sorumluluklarımı ger gün tokat gibi yapıştırıyor yüzüme. Bir yandan askerlik. O da bizim karın ağrımız. Hele kız arkadaşınız varsa ve evlenmeyi tutturuyorsa... Bir de işsizseniz. İşte çoktan bir kuyunun içine düşmüş ve Yardım eli bekliyorsunuz demektir. 25'lerden sonra hayat o kadar monoton gelmeye başlayacak ki, bir uzaylı istilası veya Salgın hastalık ortaya çıksa bunu sevinçle karşılayacaksınız. Çünkü bir şeylerin değişmesini ama kökten değişmesini İsteriz. Çocukluğumuzda, yani güzel günlerimizde bize ürkütücü gelen bu tip düşünceler, gerçekleşseler bile bize Macera gibi gelecektir. Ev, okul ve iş üçgeninde yaşıyoruz. Bu üçgen içinde hapsolmuşuz. Okul bittiğinde sadece iki Hedefimiz oluyor: İki parmaklı bir kafes içindeymişiz gibi adeta. İşte burası Türkiye. Yaşayan insanların çoğu Bu ikili arasında gidip geliyor ve ömürleri bittiğinde ölüyorlar. Elde var hiç. Umarım emeğimizin karşılığını aldığımız, Huzur içinde yaşadığımız güzel günler gelir. Şu anda sizin yapabileceğiniz tek şey, çok çalışmak. Bu günler zor ve Vereceğiniz mücadele de zor olacaktır. Yeteneklerinizin ve arzu ettiklerinizin peşinden gidin. Zamanı iyi değerlendirin. Yoksa bir bakmışsınız yaşınız 30 olmuş ama eliniz hala boş.

Şahsi açımdan konuşmuyorum, kaldı ki benim atamayla işim yok. Çok çalışan kendini kurtarır ama şu açıdan bakalım, sadece 1000 kişi alacaklar ancak sınava giren 50.000 kişi var. 50.000 kişi gecesini gündüzüne katıp çok çalışsa yine 1000 kişi atayacaklar. Geriye 49 bin işsiz üniversiteli. Burada yanlış olan sistemin ta kendisi.