Hocam bir konuşabilir miyiz desen yeterli. Ses tonundan anlar hoca bir sorunun olduğunu. Senden kimse soğumaz. Eğer soğursa kendisinden yardım isteyen birine ters davranacak kadar düşmüş biridir. Soğumasının sana faydası dokunur. İçin rahat olsun. Kimse gereksiz yere soğumaz senden. Yardım istemek gereksiz değildir. İnsan, insan için var.

Şu an ki yaptığın hareket sınıfta ezik izlenimi veriyor haberin olsun. Soğumasınlar diye yaptığın hareketler konuşulup mal deniliyor ve kendinden daha çok soğutuyorsun onları.

Sogurlarsa soğusunlar bende konuşmuyorum banane ne düşünürseniz deyip geçiyorum takmayın.

Tek çözümü daha çok insan içine çıkmak, ilacı bu. Bende daha çok zorluyorum kendimi artık.

Yaşadığınız durum sosyal anksiyete gibi, sürekli insanları düşünme konusunda ben de öyleyim ama fiziksel olarak da etki etmiş size. Bunun ne kadar zor olduğunu, ne kadar beyni yorduğunu biliyorum o yüzden size verebileceğim 2 tavsiye var. 1. olarak bir psikoloğa gidin çünkü şuan kendiniz düzeltebilmeniz imkansız. 2. ise bunu demeden önce mutlaka önce psikoloğa sorun o da ortam değiştirmek. Eğer birkaç yıldır aynı yerdeyseniz ve hala arkadaşınız yoksa bunu bir de ortam değiştirmekle çözebilirsiniz ama dediğim gibi okuldaki ortamı bilmediğimden önceden biriyle danışın.

Ailem izin vereceğini sanmıyorum. Bir tane öğretmenim var. Onu çok seviyorum. Bir sorunun olduğun da benimle konuş diyor.

Konuşmaya başlamadan önce ben bunu yapamıyorum pek dediğin bir şey varsa onu anlatabilirsin, senin özgüvenini nasıl etkiler bilmiyorum ama ben hocalarıma duygularımı çok iyi anlatabilen birisi değilim, bundan dolayı konuşmanın başında bunu açıklamıştım. Bu sizi rahatlatabilir çünkü hocanın bu durumu bildiğini bilirsiniz ve cümlenin devamını daha iyi getirebilirsiniz. @inosh arkadaşımın da dediği gibi eğer derdinizi buraya kendi kendinize anlatabildiyseniz hocaya da büyük ihtimalle anlatırsınız. Son olarak konuşacaksanız en az 20-30 dakika olacak bir zaman aralığı bulmanızı tavsiye ederim. Çünkü süre az olursa nasıl bitireceğim, ne kadar konuşabileceğim diye hocan da sen de acele edebilirsiniz.

Ne güzel işte bisiklet sürmek'te çok keyiflidir.

Hocam sevdiğim kişilere öyleyim.

Sosyal anksiyete gibi geldi. Bir psikoloğa görünmen iyi olur.

Ben de anlatamıyorum. Hatta hocamın kendisi çağırmıştı. Bir sorunun mu var diye. Derslere katılmıyorsun dedi. Ben halsizim dedim. Normalde yine bu sorunum vardı. Bu arada o hocamla konuşmak istiyorum. Çok seviyorum. Çocuklara yaklaşımı çok iyi. Özellikle bu yaş grubuna. O yüzden onunla konuşmak istiyorum. Ama onun da bazen morali bozuk oluyor. Canı sıkılacak diye korkuyorum. Nasıl konuşmaya çağıracağım bilmiyorum.

Utangaçlık değil de sosyal anksiyete gibi, bende de var. İnsanlarla göz teması kuramıyorum elimle oynamaya başlıyorum sürekli.

Bende zamanında çekingen bir insandım ve böyle düşünürdüm; acaba insanlar benden farklı mı düşünüyor, hayatı farklı mı görüyor vs. Öyle düşüncelerin olmayabilir, ben sadece kendimde geçtiğim için bu dönemden bu şekil de yazdım. Hocanızın konuşma tarzını seviyor isen ve kendini onunla konuşurken rahat hissediyorsan konuşabilirsin elbette. Seni anlayabiliyorum çünkü zamanında benim de insanlarla iletişime geçerken ve kalabalık ortamlara girerken elim ayağım titriyordu, birbirine giriyordu fakat sonradan insan gerçekten pişman oluyor. Ya ben niye kendimi kasmışım, neden rahat olamamışım diye. Dolayısıyla sal kendini rahat bir şekil de iletişim kurmaya çalış insanlarla. Kolay olmadığını biliyorum fakat üstüne gidersen zamanla aşarsın bana güven.

@Baran Toprak koç o seviye yüzsüzlüğe çıkmadığı sürece insana özgüven kazandırır. @freakcnsl bu ergenlik değildir. Bu bir hastalıktır. Öğretmeniniz ile konuşun. Emin olun sorun olmayacaktır.

Sosyal anksiyetede boğulur gibi hissetmeniz normal. İnsanları rahatsız etmekten korkuyorsunuz. Emin olun bir şey olmayacaktır. Kimse size kızamaz. Kızdı mı? Git müdüre şikayet et. O da mı kızdı? Ailene anlat ilçe milli eğitime gitsinler. Kimse sana gülemez.

Mesela boş bir anını bulun, teneffüste veya ders çıkışı vs. anını bulduğunuzda bir hal hatır sormaya çalışın nasılsınız iyi misiniz diye, müsait olduğunu sorarsınız, vakti varsa geri kalan her şeyi o an anlatın gitsin, hiç çekinmeyin kelimeleri dizemem diye, burda nasıl yazdıysanız bize, aynı şekilde başınızdan geçen sıkıntıları anlatın, anlatmaya çalışın elinizden geldiğince, yaparsınız inşallah.

Estağfurullah hocam Soğuması için birçok sebep olabilir. Ama genellikle durduk yere soğumaz hocalarımız bizden. Ters davranmışızdır, dersini dinlemiyoruzdur. Bunun gibi sebepler. Öğretmenler durduk yere bizden soğumaz. Soru sorduk, yardım istedik diye asla.

Anlattınız mı hocam

Kendin ne söylemen gerektiğini zaten burada söylemişsin. Bunların aynısını söyle hocana. Eminim anlayacaktır.

Yazıyı okuyunca kendimi gördüm, geç sene çok şeydim a sosyal gibiydim ama biraz kendini aşarsan yani dönem kötü herkese güvenmeyeceksin hemen ama oyunlardan yeni insanlarla tanış yani her şey senin elinde, insanların gözüne bak kendini zorla bir süre sonra basit bir şey olduğunu anlacaksın hala ben de öyleyim biraz ama geçmişe bakarak daha sosyalim.

Dostum, öncelikle yaşadığın durumu bir çok insan yaşıyor yerine göre dolayısıyla kendin hakkında olumsuz düşüncelere sakın girme ve gerekte yok. Öncelikle dünya hayatının fani olduğunu bilmelisin, bunu bilerek yaşamalısın. Günler, seneler gerçekten bir suyun musluktan akması gibi geçiyor. Eminim ki şöyle düşüncelerin oluyor; acaba diğer insanlar nasıl düşünüyor, hayatı nasıl görüyor, acaba ben farklı mıyım onlardan veya onlar mı benden farklı? Herkesi kendinden farklı zannediyor olabilirsin ama emin ol ki öyle bir şey yok. Mesela sen evde kendi kendine bazı garip davranışlar yaparsın. Emin ol o yaptığın hareketi milyonlarca insan yapıyor. Sen insansın, bende insanım. Hiç birimizin birbirinden farkı yok. Tabii ki yerine göre utanmasınıda bileceksin o ayrı. Yani ben neden sırf insanların bana karşı olacak bir takım olumsuz düşünceler için şu fani hayatımı mahvedeyim insanlardan çekinerek? O yüzden hayatta cesur olmalısın. Gerçekten diğer insanlarda senin gibi, senin düşündüklerini düşünüyor farklı değiller yani. Arkadaşların var ise beraber sosyal aktiviteler yapın. Konuşurken ses tonunu hafif arttırarak konuşmaya çalış tabii ki hemen olacak diye bir şey yok her şey zamanla olur. İnsanlarla konuşurken veyahut bir konuşma yapacakken aklına şu gelsin: "Onlarda insan, bende insanım. Ne farkımız var ki? Boşu boşuna kendimi kasmamalıyım. Hayat fani, bir daha mı dünyaya geleceğim!" diyeceksin ve başlayacaksın konuşmaya ve zamanla inşaAllah aşacaksın bu utanma korkunu kardeşim. Üzerine gitmen lazım korkunun, adım atman lazım. Hayat böyledir. Yapamadığımız, başaramadığımız şeylerin üstüne üstüne gitmeliyiz ki o olumsuz şeyler bizim üzerimize gelmesin, gelmeye devam etmesin.

1-Gidiyorsun sahile, istiyorsun oturan gruplardan çakmak! 2- Starbucks'a gidip birine hangi kahve güzel, diye sor.

Aramız bozuldu hocam :/

Bana da öyle geldi. Ne yapmalıyım bilmiyorum. Sırf bu yüzden notlarım düştü. Öğretmenimle konuşmak istiyorum. Ama onun canını sıkıcağım diye korkuyorum. Cidden sıkılmaya başladım bu durumdan.

Hocam daha konuşmadan aklımda düşünüyorum elim ayağım titriyor @inosh hocam kusura bakmayın rahatsız ettim. Mesela bir hocaya nasıl davranırsak bizden soğur?

Bir buyugun olarak sana tavsiyem oncelikle bu konuyu ebeveynlerinden hangisine daha yakin hissediyorsan ona aktar. Icini dok bir nevi. Sonrasinda ise sana tavsiyem sadece akisina birak. Kim niye senden sogusun ya? Konusamiyorsan daha cok konus, dans edemiyorsan daha cok et. Bunlari simdi yapmazsan ileride cok uzulursun.

Bence hayatı ve yaşadıgın durumu kafana çok fazla takma akışına bırak gezmeyi deneye bilirsin kafan dağılır hava alırsın.

Teşekkür ederim hocam. Siz de yendiniz mi?

Canını sıkmazsın. Git konuş.

Klasik cevaplardan birisi gibi olabilir belki ama eğer kendinizi bu konuda çok rahatsız hissediyorsanız psikoloğa gidebilirsiniz, tedavi süreci iyi gelir belki. Utangaçlık atlatması çok zor bir şey, kolay değil elbet, özellikle bu sahne korkusuna dönüştüğünde çok büyük sıkıntı oluyor uzun yıllar boyunca, şahsen ben de 20 yaşımda olmama rağmen sahne korkusu var çocukluğumdan beri gelen, yaşınız büyüdüğünde ister istemez bu halinizden arınacaksınız hiç merak etmeyin, az da olsa yavaş yavaş azalacak bu şey, bu yaşlarda çok normaldir. En azından aynaya bakmak bunu yavaş yavaş azaltır. Bir de lütfen ilerde yalnız olacağınız ve hiç bir şey yapamayacağınız korkusu gelmesin çünkü hayat çok değişken, illa ki ilerde bir değişiklik yaşarsınız ve geriye bakıp vay be diyeceksiniz elbet.

Hocam ailem izin vermiyor. Bir tane öğretmenim var. Bana bir kere mutsuz gözüküyorsun sorunun ne dedi. Yorgunum demiştim. Oysaki kafamın içinde bir sürü şey geçiyordu. Dedi istediğin zaman benimle konuş dedi. Ama yapamıyorum. Konuşmak istiyorum. Acayip sıkıntı vermeye başladı. Öğretmenimle mi konuşsam bilemedim.

@İnoaa79 ve @Serendipity hocalarım öğretmenimi nasıl konuşmaya çağıracağım? Son 2 ders oluyor zaten dersimiz. Son ders konuşacağım çıkışta. Nasıl başlayacağım?

Hocam ailem ergenliktendir deyip geçiyor. O yüzden hocama anlatmak istiyorum.

Hocam bu hafta karantinadayım. Dışarı çıkıp bisiklet sürüyorum.

Yapmaya çalışıyorum. Ama geçmiyor. 4 tane projeye soktu beni bahsettiğim öğretmenim. Ama olmuyor.

Hocam ana sınıftan beri böyleyim. Umarım geçer.

Hoca bazen çok mutsuz oluyor. Normalde pozitif biri. Umarım mutsuz gününe denk gelmem.

Anlatacağım hocam teşekkür ederim. Nasıl konuşmaya çağıracağım?

Senden soğuyacak bırak soğusun. Ben de utangacım. Bu kadar kafaya takmaya gerek yok. Yavaştan sosyalleşmemiz gerekiyor sanırım.

Ben anneme içimi döktüğümde düzgün bir şekilde konuşmuştuk. Öğretmenine başvurmakta güzel bi seçim.

bu dediğinizi yaparsa daha da utangaç olur kendine olan güvenini azaltır.

"Hocam bir şey hakkında konuşmak istiyordum da müsait misiniz?" diyebilirsin.

İlkokul'da yaşamıştım ben bu durumları. Kendi başıma yenmeyi başardım.

Ben de sınıfta yalnızım, birkaç hocaya açınca yine düzelmedi durum. Ondan dolayı ben de herkese artık ruhsal anlamda yorgunum diyorum. Şimdi şöyle düşünün hocam, küçüklükten beri bu durumla karşı karşıyasınız ve maalesef geçmemiş, bazen çok zor da olsa bir adım atmanız gerekir çünkü şimdi atmazsanız ileride gerçekten çok pişman olacaksınız. Ben bunun örneğini çok gördüm. Hem hoca olduğundan sizi de fazla yormayacak hem de yeni bir şey başardığınızdan size motivasyon verecek bir hedef, yorgunum dediğiniz hocaya içinizi biraz daha açmak çözebilir çünkü hal hatır soran hocaların normal hocalardan daha etkili olduğunu düşünüyorum. Ben de sınıfta hiç konuşamazdım, bunu az da olsa çözebildim. Kendime şöyle bir kural tasarladım, 5 saniye içerisinde yapabileceğim bir şey ise o düşüncemi 5 saniye içerisinde söyleyeceğim. Mesela laf atan bir arkadaşımın sırayı çekmesini istiyordum arkaya ve utandım kendi kendime, sonra ise hemen kendimi zorlayarak söyledim bir şey olmadı. Biz sırf kırmayalım diye o kadar hassas düşünebiliyoruz ama insanların geneli maalesef bizim gibi düşünmüyor.

Sıkmazsınız hocam.

Bir hoca bunu diyebiliyorsa hiç çekinmeyin lütfen, bir öğretmenin en önemli görevi öğrencisine iyi bakmaktır, siz anlatmaya çalışın, çekinmemeye çalışın, öğretmeniniz sizi çözmeye çalışsın, siz içinizden ne geliyorsa anlatın yeter ki.

İleride açılırsın kardeşim, içine kapanlık, utangaç olmak şu dönemlerde gayet normal.

Evet hocam. Öğretmenim beni çok rahatlatıyor. Canını sıkmam değil mi? Zaten kendisi bana dedi istediğin zaman benimle konuş diye.

Sosyal anksiyete. Bu yaşadığın stresin sebebi ne? Rezil olurum, bana biri laf atar cevap veremem, benim hakkında kötü düşünürler diye mi kendini sıkıyosun.

Teşekkür ederim hocam. Kesin yapacağım Arkadaşlar yeniden merhabalar. Mesela titreyince aynı zamanda terliyorum da. Birkaç arkadaşım vardı. Meğer hepsi arkamdan iş çevirmiş. Mesela biri beni izleyince hiçbir şey yapamıyorum. Herkes beni izliyor gibi hissediyorum. Araştırdım bana sosyal anksiyete geldi. Umarım hocamla konuşunca geçer.

Ailem ergenlik deyip geçiyor. Öğretmenimle mi konuşsam? İçimi boşaltmak istiyorum.

Psikoloğa git ve tecrübe etmen lazım. Çok kafaya takmamalısın, karşındakilerde senin gibi birer insan. Kendini sevmek için başkalarının fikirlerine ihtiyacın olmamalı, yani biri senden hoşlanmadıysa bırak hoşlanmasın. Bazı şeylerin "öyle olması gerektiği için öyle" olduğunu anlaman lazım. Fazla düşünürsen daha anksiyete olursun ve fazla düşünmek hayatını sadece daha tatsız yapacak. Az düşünmeyi, bazı şeylerin "olması gerektiği" için gerçekleştiğini anlamak lazım. Sosyallik ise dediğim gibi, tecrübeden ibaret. Anksiyeteyi kırıp kendini sosyal olmaya, o göz kontaktını kurmaya kendini zorlayıp o korkunu da yenince özgür oluyorsun.

Merhabalar. 14 yaşındayım. Yalnız olmayı seviyorum. İnsanların hepsi kötü gibi geliyor. Biriyle konuşunca elim ayağım titriyor. Hemen elimle falan oynamaya başlıyorum. İnsanların gözlerine bakamıyorum. Terlemeye başlıyorum. Boğuluyor gibi hissediyorum. Geçen proje için dans etmemiz gerekiyordu. Sallanmamız bile yeterliydi. Ben put gibi durmuşum. Elimde olan bir şey değil. Hareket edemiyorum. Donup öyle kalıyorum. Sanki bedenim bir şey tarafından engelleniyor gibi. İnsanların bana olan düşüncelerini çok kafama takmaya başladım. Benden soğuyup bir daha konuşmayacak diye korkuyorum. 2 sene önce en azından insanlarla konuşurken gözlerine bakabiliyorum. Şimdi konuşmadan bile gözlerine bakamıyorum. Terlemeye başlıyorum. Ne yapmalıyım? Bana rahatsızlık vermeye başladı.

Teşekkür ederim hocam. Konuşacağım kesin. Sarılasım geldi size

Kafana takıp moralini bozma dostum, ilerideki yaşlarında, meslek hayatında açılırsın.