Bence insanı hayatta tutan şey dertleridir. Çünkü bizi ilerlemeye teşvik ederler. Henry Ford'un çocuğu hayatta istediği her şeye emeksiz ulaşabildiği için babasına teşekkür edip intihar etmiş. İntihar notunda yaşaması için bir sebep olmadığını belirtmiş.

Boşver aman kardeş umursamadan devam et hayatına. Ne oluyorsa olsun, uğraşmaya değmez sonra benim gibi efkarlı olup içme.

Takma kafana akışına bırak.

Arkadaşlar merhaba, konu başlığı ultra konu dışı farkındayım... Neyse konumuza gelelim: Arkadaşlar hayatımda okul derdi bitiyor çevre derdi başlıyor, o bitiyor sağlık derdim başlıyor, para derdini pek takmıyorum o başlıyor, sosyal dertler başlıyor, psikolojik dertler başlıyor... Benim gibi olan vardır peki halimiz ne olacak? Ne yapmalıyız? Son düzenleyen: Moderatör: 19 Ocak 2018

Bu yaşımda(21) 3000 lira banka borcum var toplam, herkesin bi' derdi, bi' kaçamadığı var yani anlayacağın. Sal gitsin er ya da geç düzelecek bazı şeyler.

@clejXXX Her şeyin seni bulduğunu söylüyorsun, belki de senin davranışlarında bir yanlışlık olabilir bazı konularda. Hem ne insanlar var dertlerine derman bulamıyorlar ve elin ayağın tutuyorsa haline şükretmelisin. Daha da kötü hissedersen psikolojik destek alabilirsin ama sakın kurşun döktürme, üfürükçülere okutma falan böyle batıl ve aptal olaylara sıcak bakma.

Bence bu psikolojik. Sürekli kendini şansız, yorgun, bitkin hissetmek... Kafanı dağıtmanı öneririm. Ya da bir psikolojik desteğe.

Hayatın kanunu bu. Biri biter diğer başlar eğer biri biter diğeri başlamazsa dertlerinle uğraşmazsın bir süre sonra hayat sıkıcı olur. Önemli olan dertlerin içindeki güzellikleri görebilmek .

Evet, psikolojik olarak rahatlatmaya çalışan işçiler. Psikiyatr diyemiyorum maalesef. Aşırı şekilde mesafe olması, samimiyetsizliğin tavan yapması, 25-30 dakika boyunca o odadaki duvarların üstüne gelmesi, doktorun 30 dakika boyunca susmayan çenesi ve 1 saniyeliğine bile değişmeyen ses tonu... sonucunda daha kötü bir gün. Sadece Türkiye'de mi var, bilmiyorum ama gerçekten can sıkıcı bir durum. 2+2'ye 5 diyen çocuğa, 'eh işte biraz yaptın, biraz hallettin, hadi zorla.' demek veya 'evet, güzel ama şöyle yapsan daha iyi olur.' demeleri gibi. Yani hiç hatalarını dile getirmemeleri. Böyle yapınca o kişi daha çok başarısız oluyor. Forumda gerçekçi olan çok insan var. Bence buradaki tavsiyeler, fikirler, düşünceler daha çok rahatlatıyor insanı. Mesleğini aşkla yapan o psikiyatrlar bana hiç samimi gelmiyor. Önermiyorum... Ben ve tanıdıklarım dahil çoğu insan pişman oluyor. Denetleme, düzen diye bir şey kalmamış sonuçta. Yaptığın işe bakacak kimse olmadıktan sonra baştan savma yapıyorsun. Sayısız örnek olduğu için kötülemiş gibi oldum. Ama maalesef şu işi hakkıyla yapan bir kişiye bile denk gelmedim. Memleketteki insan psikolojisinden anlamayan herkesi tek tek seçip, psikiyatr yapmışlar. Adamlar kötü bir iş için emek vermişler. Resmen özenle seçmişler. Neyse Umarım ben haksızımdır.

Bence kendine bir hobi edinmelisin. Spor, müzik, resim vb. şeylerle uğraşmak insana gerçekten sorunlarını unutturuyor. Ben spor ile uğraşıyorum ve cidden psikolojik açıdan ve ayrıca sağlığıma çok faydası oldu sana da tavsiye ederim.

Gitmesinde bir sakınca yok, ne de olsa plasebo etkisi diye bir şey var

Kendini bunlara şartlandırma.

Hayatın amacı bu zaten. Acımasız olacak ki tecrübe edinebilesin, bu belalara karşı nasıl mücadele edeceğini öğrenebilesin. Yoksa hayatın anlamı kalmaz. Bu belalara karşı da sakın susup oturma. Okulda biri sana laf mı söyledi durup dururken, 1-2 sabret sonra karşılığını ver. Kavgaysa kavga. Her şeye sabreden birisi olarak sanmasınlar seni. Benim okul hayatım da hemen hemen böyle. Sanma ki hepimizin hayatı sütten çıkmış ak kaşık...

Kesinlike haklısın dostum, sonuçta o da bir insan ve gerekli eğitimi almış orasında sıkıntı yok. Fakat düzgün diksiyonluların psikiyatr olmasının sebebi, insanı aldatıp moral vermek için gibi geliyor yani iş bende bitiyor.

Senin gibi düşünen çok insan var. Psikiyatra gitmeni öneririm. Seni psikolojik olarak rahatlatacak şeyler söyleyecektir. Belki ilaç takviyesi yapar.

Olmuyor zaten, sosyal hayata uyum sağlayamıyorum. Diksiyonum, ses tonum, fiziğim iyi kız bulmak istiyorum, şimdiki kızların zaten niyeti belli özetlemeye gerek yok asker tipin var diyor herkes. Ama sosyal fobi midir veya başka bir şey midir ondan dolayı sosyal hayata uyum sağlayamıyorum aptal durumuna düşüyorum sorunum o. Benden düşük IQ'lu insanlar bile sosyal hayata rahatça uyum sağlıyor, kendimi gerizekalı olarak görmüyorum ki, değilim zaten. Ne kadar çabalarsam çabalayayım, bir yerde elimde kalıyor. Allahtan derslerim iyide açık liseyi erken bitirip güzel bi üniversite güzel bir bölüm tutturup hayatıma devam edeceğim, inşallah bir aksilik çıkmaz yine.

Geçmiş olsun diyerek baslayayim. Sen elinden geleni yap, didin, çalış. Olmazsa da kasma kendini. Biraz sal hayatı gitsin.

Herkesin bir derdi var, durur içerisinde... Emin ol tek değilsindir, inşallah üstesinden de gelirsin bu dertlerinin.