Yakında 19 yaşında olacağım ve hala bir işe girip çalışamadım ve depresyonumdan hiç kurtulamadım. Toplamda 5-6 kere işe girmişimdir ama ya ağır hareket ettiğimden kovuldum ya da ben beceremediğimden, çok stresli hissettiğimden, bunaldığımdan çıktım işten birkaç güne. 1 yıldır psikiyatriye gidiyorum ama en ufak bir iyileşme yok en son 1 hafta önce gittim daha etkiliği olduğunu söylediği bir antidepresan grubundan ilaç verdi normalde ssrı ilaçlar kullanırken şimdi snrı grubundan bir ilaç verdi ama etkisi 2-4 hafta arasında başlıyormuş. Açıkçası bu ilaçtan da umudum pek yok yani umarım işe yarar ama sanmıyorum. Benim şikayetlerim duygusuzluk, yani hiç ağlıyamıyorum, sevinemiyorum. Üzülemiyorum da. Onun haricinde en büyük şikayetim hiçbir şeyden keyif alamamak eskiden yine video oyunları oynamak, anime, film, dizi izlemek keyif verirdi şimdi hiçbiri ilgimi çekmiyor hep yatmak istiyorum bir an önce akşam olsun da uyuyayım diyorum. Özgüvensizin tekiyim, ne sesim çıkar ne kendi hakkımı savunmaya kalkarım. Sadece psikiyatri ile çözülecek bir durum mu bu? Elimden bir şey gelemiyor majör deprasyon yüzünden ne spora yapmaya enerjim oluyor ne de dışarı çıkmaya.

Öncelikle çevrenizi düzenleyin odanızı temizleyin arkadaşlarınızı filtreleyin. Sonra kendinize bir amaç belireyin. Üniversite kazanmak olabilir, bir meslek edinmek olabilir, bir dil öğrenmek olabilir bunlar gibi hedefler koyun. Yavaş yavaş düzene girecek.

Böyle olmaz önce dışarı çık bir yürüyüş yap. Sanırım mesleğin yok. Zamanın da var. En kötü 2 yıllık bir hedef seç kendine yks çalışmaya başla. Bunun yanında İngilizce'ni geliştirmeye odaklanan. İmkanın varsa spora git. İlgin varsa bir müzik aleti öğren. Şu an psikolojik olarak kötü olmandan kaynaklı. Yataktan ayrıl. Yüzünü yıka temiz hava al. Böyle yaşamın gitmeyeceğinin farkına var.

Hiç bir zaman pes etmeyin hocam, ben de öyleyim mesela. Kano kursuna başlayıp becerisizliğim yüzünden 1 aya kalmadan atılmıştım. Yaşıtlarım futbolda ezip geçiyorken ben pas bile atamıyorum. Bu mutsuzluğunuzun elbet bir sonu gelir. Ayriyeten kendinize bir hobi bulun, ilgilendiğiniz basit bir tanesi olsun. Örneğin ben kodlamayla uğraşıyorum. Siz de örneğin çiçeklerle ilgilenebilir, yada sizi ilgilendiren başka bir şey yapabilirsiniz.

Neden pes etmemeliyim ki? Bu kadar çabalamanın bana mutluluk getireceğinin garantisi var mı? Hobi bulamıyorum çünkü hiçbir şey zevk vermiyor kolay kolay. İlgimi çeken şeyler vardı ama depresyondan sonra onlara olan ilgimi de kaybettim. 2021 yılı gibi depresyona girdim bu arada.

Hayatınızın zor olduğunun ben de farkındayım hocam ama bunlar hayatın gerçekleri. Pes ederek bir yere varamazsınız. Bir gün gelip "Aaa ben böyle miymişim" demenizin bile garantisi elbet var. Ben size güveniyorum hocam.

Odamı toparlayabilirim sanırım. Arkadaş konusuna gelirsek zaten yok denilecek seviyede. Hedef ne koyabilirim bilmiyorum, içimden hiçbir istek gelmiyor tek hedefim sürekli uyuyabilmek.

Kitap okuyun. Akışına bırakın.

Üstüne gidin. Zorlayın kendinizi.