Benim de hiç arkadaşım yok. Yalnızca ilkokulda 1 arkadaşım olmuştu. Onun dışında olmadı. (Yaş 31) Yalnız olmak ile yalnız hissetmek çok farklı şeylerdir. İnsan yalnızsa ve yalnız hissetmiyorsa bu insana pek zarar vermez diye düşünüyorum. İnsan eğer yalnız hissediyorsa, işte bu insanı mahfeder, delirtir, yıpratır, insanın ömrünü kısaltır.

Zaten aman aman hergün heryeri gezdiğin arkadaşın olmasın. Sınıftakiler ile kaynaşmaya çalışmayı dene ve fazla gezmeni tavsiye etmem.

Aşırı mantıklı

Güven sorununu önce sosyal platformda konuşarak hallederler daha sonra yüz yüze konuşmayı denerler. Konuda bazıları yaşını falan söylüyor bazıları da kendini anlatma biçiminden belli ediyor zaten.

Üniversiteyi şehir dışına yazarsın istediğin rahata kavuşursun 4 seneliğine. Dişini sıkacaksın bu dönemlerde maalesef daha önünüzde YKS var asıl sınav stresini ve darlanmayı YKS senesi yaşayacaksınız gibi. Konum olarak farklı yerde gözükmek istiyorsanız konu açın yardım etsinler.

Yalnızım diye açılan bir sürü konu var, oradaki insanlara yazın hem onlar hem de siz yalnızlığınızı gider miş olursunuz.

Dayanmanız gerekiyor. Bir şey yapabileceğinizi sanmıyorum.

Böyle de olması gerekir. Ama nedense böyle olmuyor. Yaş, cinsiyet, kişinin ne isteyip ne istemediği burada önemli. Güven sorunu da var tabii.

Merhaba aslında hem öneri için hem de içimi dökmek için böyle bir soru soruyorum bu sene liseye geçtim okulda mahallede hiçbir arkadaşım yok oyun oynamıyorum bilgisayarımda yok zaten bazen dışarıya hava almaya bile çıkasim gelmiyor sadece sabah okula gidip gelip ders çalışıp kitap okuyup uyuyorum. Yani böyle asosyal gibi bir şey olmamin sebebini de bilmiyorum yakışıklı falan da değilim LGS'ye öyle aşırı da çalışmadım yüksek bir puan da almadım ama üzerimde aile baskısı çok var. Nereye gitsem kimle buluşsam karışıyorlar. Hep konum at diyorlar. Sizin de önerilerinizi alabilir miyim ne yapabilirim?

Kendi kendinizle yetinmeye çalışın hocam. Mesela benim de çok fazla arkadaşım yok, olsa olsa 3-4 tane arkadaşım var ve bunlar da bana yetiyor. Hatta sınıftakilerle bilerek arkadaş olmuyor, takılmıyorum çünkü ortamları, muhabbetleri gerçekten berbat. Hatta bir ara kendileriyle biraz takılayım dedim fakat pişman oldum, birbirlerinin değerlerine sövmeler; samimiyetsiz konuşmalar falan beni gerçekten baydı. Üstteki @trans_women hocamın da dediği gibi, yalnız olup yalnız hissetmek var; yalnız olup yalnız hissetmemek var. Eğer yalnız olursanız ve yalnız hissederseniz kendinize eziyet edersiniz. Ek olarak, sınıftaki "asıl NPC'lerin" "NPC, Asosyal, Ucube, İnek, Hayatsız" gibi lafları hiç mi hiç umurunuzda olmasın. Sınıfta kafa denginiz birini bulup takılırsanız sizin için iyi olur, bulamazsanız da canınız sağ olsun; çok da önemli değil.

Böyle bir yalnızlık sürecinden sonra edineceğin ilk arkadaşına dikkat etmeni tavsiye ederim. Birlikte zaman geçireceğin yanlış bir kişi hayatının farklı yöne evrilmesine sebep olabilir. Mesela benim ortaokulda oyunla falan işi olmayan çalışkan bir öğrenciyken arkadaşıma uyup okuldan kaçıp internet kafe ile tanışmam, akabinde derslerimin bozulmasını örnek verebilirim.

Rahata kavuştum hocam. Zonguldak merkezdeyim. Yurt penceresinden denizi seyrediyorum. İnsanlar biraz asosyal. Tek takılacağım sanırım ama bunun dışında memnunum. Konu sahibi için söyleyebileceklerim çevresindekiler boş insanlarsa uzak dursun, kendisine göre birilerini arasın. Bulamazsa kendisine hobi edinsin.