Benimki çok yanlış bir yöntem ama böyle bir durumda kendi kendime bir şey olmaz yahu diyorum, ama gerçekten bir şey olmayacağını düşünüyorsan. Yani 11'inci kattan atlayıp bir şey olmaz demem

Bazı kişiler sevdiği için falan her şeyi yaparya, bende sinirlendiğimde her şeyi yaparım. Bu konularda daha çok sık sık yüzleşmen lazım korkunu yenebilmen için ya da benimki gibi sağlam bir duygu.

İlk olarak Heyecanımızın nedenlerini belirlememiz lazım. Örneğin: Reddedilme korkusu, Çocukluk çağı travmaları, Özgüvensizlik veya genetik sorunlar. Aşırı heyecan duygusunda ilk olarak heyecanlanmayı alışkanlık haline getirmemeliyiz. Sebepsiz heyecan hissi, insani bir durum olsa da heyecan hormonunu kontrol altında tutmak gerekiyor. Aşırı heyecanın En kötü etkisi düşünme ve algılama yetisini yavaşlatıyor. Güven eksikliğinin aşılması, hata yapma endişesinden kurtulmak, daha önce yaşanan durumlara dikkat etmek aşırı heyecanı yenmek için önemli bir adımdır.

Afganlar kovalarsa değil birinci ikinci kattan bile atlarsın. Ben küçükken arkadaşlara beraber caminin üst katından alt kata atlardım, bir şey olmadı. Yanında birileri olursa senin için daha iyi olabilir, birileri yapınca X yapamadı diye dalga geçilmesin diye sen de atlamak zorunda kalırsın.

Arkadaşlar, kendimden büyük işlere karşı kendime güvenemiyorum. Örnek vermek gerekirse 1. kattan atlamaya hedeflediğimde bir anda heyecan basıp yapamıyorum. Bu tür olaylarda kendimi nasıl ispat edebilirim sizler bu gibi durumlarda kendinizi nasıl ikna edip başarabiliyorsunuz?