Amaan, ekmeği dolarla mı alıyoruz arkadaşlar boşverin. Ayda 1 kere et yiyebiliyoruz şükredelim, zaten etin çoğu zarar makarnaya devam. Sürprizbozan

Selçuk erkek kuaförü.

Yaşım 72 değil, daha yakın zamanda yapılmış şeyler bunlar. Bazen gerçekten anlayamıyorum, bahane bularak bir şey başaran tek bir kişi bile yokken hala bir sürü örneğe rağmen neden bahane üretmeye devam ediyorsunuz? Neredeyse hiçbir ülkede tahsille, liyakatla birilerinin koltuğuna geçemezsin çünkü o koltuğun sahibi çok önceden bellidir. Başka koltuğu ya da o mevkiyi kendin yaratırsın. Bunu da anlayamamışsınız bu kadar yıldır. Bahaneler bahaneler... Coğrafya gerçek anlamda çalışmaktan kaçmayan, gece gündüz bir şeyler için emek veren insanlar için bir kader değildir.

Sağ olasın ama benim yaptığım büyüklük değil, gereklilik. Coğrafyaya mahkum olmak istemiyor musun? O zaman yapman gerekenler belli, kendi hayatının kurallarını bu coğrafyaya değil de başka ülkelere göre kurmak istiyorsan iyi bir eğitim sağlamaya çalışacaksın, bunu yapamadıysan kesinlikle yabancı diller bileceksin ve işinde iyi olup girişimci olacaksın. Ailemden imkan gelmedi deyip uğraşmayı bırakırsan, nasılsa ödenmesine daha çok yıllar var diye düşünüp 18 yaşında gelecekte ödeyemeyeceğin borcun altına girersen, sadece 1 defa denemişken başaramadım deyip pes edersen coğrafya kaderin olur. Çalışıp emek vermiş, uykularından ve sosyal hayatından bir süre uzak kalmış insanlara bir sorun bakalım. Kaç tane başarısız denemenin ardından pes etmeyip başarılı olmuşlar ya da başarılı olmak için ne kadar çalışmışlar? Mesela şu anda çalıştığım 3 sözleşmeli şirket var, kaç tane şirketle görüştüm hatta gidip onların yerinde mülakata girdim diye soran olursa söyleyeyim: 60+ yabancı şirketle iletişime girdim, ancak bu kadarında başarılı olabildim de o ülkelerdeki şirketlerle anlaşabildim.

Ekonomi ve yönetim iyi olsa, açtığın dava avukat tanıdığın olmadan da sonuçlanabilse, eğitim seviyesi artsa ve insanlar tarihi eserlere yazı yazmasa... güzel ülke aslında.

Yerimizden ayrılmayacaktık .

En sevdiğim söz.

Kaderdir.

Evden kovulduktan sonra benim de yoktu. Lise, liseden sonraki 2 yılki mesleki gelişim dönemim, sonraki 5 yıllık üniversite dönemimin günlük raporunu buraya yazayım: Lise: Sabah 7:30'da kalk ve hazırlan, 8:00'da ofisi aç (ofiste yattım 2 yıl), diğer çalışanlar geldiğinde 8:30 dersine okula git, 17:00 civarlarından okuldan çıkış, 18:00'da şirkette ol, gece 2-3 gibi uzak masaüstü servis taleplerini kapat ve teknik servisteki işleri bitir, birkaç saat uyu sonra yine kalk. Bazen sabah 3-4 gibi organize bölgede fabrikalardan birinden geliyordum. Fırsat bulduğun boşlukta ders çalış, ödev yapmaya zaten vakit hiç olmuyor. Lise sonrası: Sabah 08:00'da iş başı yap, akşam 18:00'da şirketten çık, 19:00'daki yaklaşık 2 yıl süren Microsoft+Cisco eğitimlerine git, 23:00'da eğitimden çık ve 23:30'da şirkette ol, sonra yine ne kadar teknik servis ve uzak teknik destek talebi varsa kapat. Üniversite: Haftanın 5 günü 08:30-09:00'da okul başlar ve Salı hariç 16:00-17:00 arası okul biter, yurt odasına dönüp üstünü değiştir, 18:30 gibi İvedik Organize'de çalıştığın şirkete git, gece bekçi köpekleri eşliğinden çalış, 2-3 gibi odana dön, uyuyup ertesi güne devam et. Şansın varsa ve odana 10-11 gibi dönebiliyorsan ders çalış, sınavlara hazırlan... Hacettepe'de tıp okuyup tamamen kendi geçimini barda çalışarak sağlayan arkadaşım da vardı, onun işi üniversite döneminde benimkinden de zordu. Bu dediklerimde abartı olan 1 kelime bile yok. İsteyen yapıyor; gerekirse uykusuz kalıyor, gerekirse her gün 4-5 şirketin kapısını aşındırıyor, gerekirse reddedilen 1 başvurudan sonra 60+ başvuru yapıyor, bu sürede dil de öğreniyor, eğitimini de bitiriyor. Tutturmuşsunuz imkan yok, imkan verilmiyor... O zaman diğerlerinden farkınızı ve hırsınızı göstererek imkanlarınızı kendiniz yaratın, girişken olun olmayan fırsatları bile zorlayın. Teknik servisteki üçlü koltukta 2 yıl geçirip, duş almak ve çamaşır yıkamak için bir fırsat kollarken bana imkanlar mı verildi? Şu bahane bulma huyundan vazgeçseniz her şeyin yapılabildiğini göreceksiniz.

Ekonomimizin kötü olmasının sebebi de adaletsiz yönetilmemizin sebebi de bizleriz. Bu seçimi biz yaptık hükümeti biz seçtik ve çalışmamayı biz tercih ettik. Yazacaklarım bu kadar...

Fakir olarak doğmak senin suçun değil, fakir olarak ölmen senin suçun.

Coğrafya kederdir.

Vallahi dostum en son gezmeye Kadıköy'e gittim o da 1 yıla yakın bir süre boyunca para biriktirdiğim bilgisayarımı almak içindi.

Benim ailemde yokluktan geliyor, vaktinde çok çalışmış çabalamış insanlar. Her türlü çalıştılar, vergi ödediler, faturaları ödediler ama sonuç belli. Ezan seslerinin kulak patlattığı bir yerdeyiz, doğru düzgün tatile gidemiyoruz, taksit olmadan doğru düzgün hiçbir şey alamıyoruz. Ben kendi gördüklerim ve duyduklarımdan böyle anlatıyorum. Okulda öğretmenlerim, çevrem bile anladığım kadarıyla refah ve bolluk müjdeleyerek çalışın demiyor, en azından faturaları ödersiniz, geçiminizi sağlarsınız tarzı.

Hangi kuaför?

Kader olmasının yanında büyük bir bahanedir. Yapmak istediklerinizi bu kılıfa uydurarak kendinizi kısıtlamayın. Yapmaya çalışın, olmuyorsa varsın coğrafya kader olsun.

Doğru yer, yanlış zaman. En şanssız nesil biziz sanırım.

200 bin yıllık insanlık tarihinde Orta Doğu'ya denk gelmek

Kuaförde çalışıyorum. Almancılar damlamaya başladı. Bir çocuk geldi 7-8 yaşında. Baba alman-Türk anne Rus. Annesi Arapça öğretmeni, çocuk Türkçe, Almanca, Rusça, Arapça biliyor. Ülke ülke gezmiş. Benim 16 yaşımda yaşadığımın 3 katını yaşamış. İmrendim açıkçası, ki ben herkese imrenmem iyi der geçerim. Sonra başka bir çocuk geldi Fransa'dan 4-5 yaşında. Meyve suyu ikram ettik. Çocuk basit bir meyve suyunu içerken bile şekilden şekle hayalden hayale geçti . Ama onun yaşındaki Türk'le konuşunca araç fiyatları vs konuşuyoruz. Gerçekten üzülüyorum. Konu hakkında ne düşünüyorsunuz? Son düzenleyen: Moderatör: 13 Temmuz 2021

Büyüğümsün. Gerçeteken tebrik ederim.

Bu zamanda o yaptığınız yapılmaya çalışması olanaksız geleniyor. 4-5 kişi fatura bölüşülüyormuş, çadırda falan kalıyorsunuz sanırsam. Günde 12 saat barda çalışmanın yanında nasıl tıp okumayı planlıyorsunuz? Part-time çalışmak isteseniz bu sefer maaş düşecek, giderleri bölüştürsen kira masrafı var. Kitap masrafı var. Bireysel giderlerde var.

Sen çalışmaya devam et turco

Ekonomi kaderdir.

Atam ülkenin şu halini görse kemikleri sızlardı.

Sibirya ormanları da çok soğuktur şimdi. Coğrafya kader midir? %95 için öyledir ama %95'ten çok daha fazla çalışıp hedeflerini doğru seçmiş kişiler için değildir. Siz de %5 içinde olmaya çalışın, olabilecek en iyi eğitimi alın, kendinizi %5 içinde tutacak şekilde geliştirin sonra da istediğiniz yurt dışı kapısına yönelin. Hatta dövizle kazanıp burada kalmayı da tercih edebilirsiniz.

Çöl gibi yerden iyidir en azından.

Haklısınız hocam, ama %5 içinde olmaya imkanı yetmeyenleri ne yapalım? Ailesi asgari ücretle çalışan, düzgünce okuyamayan, ders çalışamayan, fırsatı olmayan insanları ne yapalım? "Onlar ömür boyu sefalete mahkum, biz kendi yolumuzda ilerleyelim" tarzı mottolarla mı yaşayalım?

Coğrafya kaderdir sözü en büyük hakarettir. Kader, sizin belirlediğiniz kararlardır.

Ya tıp okumayı geçeyim ki o bile imkansıza çok yakın bir şey çoğu kişi için, diyorsunuzki barda çalışarak geçimini sağlasın. Günde 12 saat barda çalışsın bir de tıp okusun. Asgari ücret 2825 TL, kira masrafı, internet masrafı, elektrik masrafı, su masrafı, yemek masrafı, kitap masrafı desen geçimini sağlıyor mu sence? Bu asgari ücretide part-time çalışan insanlara da verildiğini düşünmüyorum. Yani basit bir şey değil işe bulmak, işin devamlılığını sağlamak. A-101, BİM'deki insanları işe alan işverenler bile o insanların orada uzun süre çalışacağını düşünerek diplomalı insanları alıyor. Desenki "Abi ben ufak geçimimi, harçılığımı çıkarmak için part-time çalışacağım" anında kapı dışı ederler. Baya baya umut ticareti yapiyorsunuz siz, az mantığını kullanan birey bu söylemlerin aşırı uç olduğunu bilir. Tek üzüldüğüm nokta bu tür motivasyon yazılarını okuyan insanlar gaza gelip, adrenalin etkisiyle çalışarak sonuçta hüsrana uğrayacak. Zengin - Fakir kontrolündeki fakiri fakiri tutmak için fakiri bir gün zengin olacağı umuduyla daha da fazla çalıştırarak zengini daha da fazla zengin etme. Kısacası umut ticareti değil midir bu anlattığınız?

Bu tür fikirler kulağa hoş gelebilir lakin pratikte uygulanamaz sadece anlık adrenalin etkisiyile ilerlendiği düşünülür. Barda çalışarak geçim sağlanıyorsa KYK mağdurları ne diye var, şu an herhangi bir yerde işe girmek istesem günde 12 saat asgari ücretle çalıştıracaklar. Şartların zorlaştığını, zamanın sürekli daraldığını görmezden gelemeyiz. Eskiden tahsille, liyakatla bir yerlere varılıyordu ama artık tamamen yaşam kalitesi Babadan oğula geçer bir hale dönüştü. Baya baya kast sistemi var. KPSS 1.'leri mülakatla eleniyor, öğretmenler atanamıyor. İstenildiği kadar çok çalışılsın mutlaka bir yerde sınırlar belirlenecek, bir yerde problemle, tıkanıklıkla karşılaşılacak.

Coğrafya kader değil, hükümet kaderdir. Güzel ülkemizi bu hale sokanlar ve onlara destek verenler düşünsün...

Köprün var, yolun var, suyun var geziyorsun tabi coğrafya kaderdir, böyle ülkeyi nerede bulacaksın?

Babalarımız hep bize laf ediyor ama onların zamanındaki fırsatların 10/1 şu an yok, 1 kişi çalışsa aileyi dolandırıyordu rahat, Avrupa'ya vasıfsız bile olsan rahatça gidiyordunuz, benim babam 3 ay çalışıp ev almış.

Bence de. Ama yine de gelecek bizim elimizde.

Orta Doğu kederdir

Umut ticareti yapmak demek, asla gidemeyecek durumdaki birinin önünde havuç sallamak demek. Bu anlattıklarımı ben yaptım, gururla burada anlatıyorum. Etrafımda bir sürü insan yaptı, onlarınkini de gururla anlatıyorum. Binlerce insan sıfırdan Nobel kazanmaktan tut başarılı girişim başlatmayı başardılar. Sen diyorsun ki bu umut ticareti... Buna umut ticareti denmiyor, ben de umut taciri değilim. Burada "gerçek anlamda" maçası sıkıp çalışanların neler yapabildiğinin fiziksel örneklerini veriyorum. Sana ve senin gibi daha okuyan onlarca kişiye bu anlatılanlar o kadar uzak ihtimaller, yokluk denilen şeyin ne olduğundan gerçek anlamda o kadar habersizsiniz ki imkansız geliyor. O imkansızları gerçekleştiren binlerce kişi varken sizlerinki sadece bahane. Sizler akşam yemeğinde düzenli et yiyemiyorum diye hayıflanırken, ben ve etrafımdaki kişiler 10 tane içi boş kıytırık poğaça ile 5 gün idare ederek bir yerlere geldiler. Ben 16 yaşında evden kovuldum da ayaklarım üzerinde durmak zorunda kaldım, 16 yaşında ailesinden kendi isteğiyle uzaklaşıp Ayvalık'tan Aydın'a okumaya gelen ve geceleri hastane kantininde çalışarak ev arkadaşlarıyla kirasını çıkaran kız da tanıdım. Yaptığım şey umut ticareti değil, sizlerin gerçek anlamda çaba gösterecek kendine güveni ve isteği yok. Binlerce insan gerçekten emek verip istediği her şeyi elde eder, sizler de böyle bahanelerle uzaktan bakıp "imkanımız yok" diye şikayet edersiniz ancak.

Hocam zaten ben elimden geldiğince çabalıyorum. Ben yüz yüze ders yok deyip ders çalışmayı kesmedim. Aksine tüm arkadaşlarımdan çok çalıştım ve meyvesini aldım. Sadece yazmak istedim.

Coğrafya değil verdiğimiz oy kaderdir.

Coğrafya kader değildir, sandık kaderdir.

4-5 yaşında çocukla araç fiyatı konuşmak mı? Burada mübalağayı fazla kaçırmışsın gibi.

Coğrafya evet kaderdir fakat bu sözün arkasına sığınarak hiçbir şey yapmamak çok daha kötüdür. Genel olarak söylüyorum.

Gezmeye o kadar parayla gidip bilgisayar alıyorsun. O kadar vermeseydin bilgisayara. Hem elinde suyun da vardır daha ne istiyorsun?

Coğrafya kaderdir.

Bu ülkenin büyük bir kısmının gerçeği fakat bir "bireyin" bu duruma düşmemek için yapması gerekenlerden ve örneklerinden bahsediyoruz kaç mesajdır. Ben hiç 2-3 yabancı dil bilen, vasat üstü bir okuldan mezun olmuş, kendini geliştirmek için her fırsatı değerlendirmiş ve kendine şans yaratmak için gece gündüz şirketlerle iletişime geçip de yokluk çeken birini görmedim. Varsa bana bunların hepsini karşılayan birini göster, ilk olacak. Çünkü bu kişilerin kıymeti "bu ülkede" bilinmese bile yurt dışında açık kapı mutlaka buluyorlar. İlk denemede olmuyor, 5. denemede de olmuyor, 50. denemede bile olmayabiliyor ama mutlaka bir şekilde başarıyorlar. Yukarıda da yazdım, şu anda anlaştığım şirketlerle çalışana kadar 60+ şirketle temasa geçmem gerekti. Pes mi ettim? İmkan vermiyorlar diye mi sızlandım? Burada tartışılması gereken konu imkansız mı yoksa yapılabilir mi konusu değil. Çünkü bunları zaten yapan binlerce öğrenci, geçmişte yapmış yüz binlerce insan var ve bir şeyler başarıyorlar. Şu tartışılmalı; bir ülkede insanlar bu kadar umutsuzluğa ve düşük hayat şartlarına göğüs gererek bir şeyler başarmak zorunda mı? Bence de insanlar benim ve bu binlerce kişinin karşılaştığı zorluklarla karşılaşmamalı ama maalesef bazı şeyleri kendimiz seçemiyoruz. Duruma göre yol planı oluşturmak zorundayız başarılı olmak için.

Mezun olduğum 2013 yılında kira 500 TL, 5 kişi kalınıyor. 100 TL kira kişi başı. Çoğu zaman dışarıda olan öğrenci grubunun aylık faturaları/5, bunun üzerine ulaşım ve barda yenilen 1 öğünü çıkar geri kalan 2 öğün. Part-time işten gelir 400 TL + 250 TL burs = 650 TL gelir, kitap için de sponsor aranıyor burs benzeri şekilde. 550 TL kira sonrası, 60-70 TL ortalama fatura giderleri. geri kalanı cepte, 100 TL civarı da ulaşım tutuyor. Hesap çok basit. 2009-2013 yılları arasında başka aile ile yaşayan Kütahya'da okuyan ortanca kız kardeşim de cebinde sadece 300 TL aylık harçlık ile okudu. O parayı al, bugünkü enflasyona göre hesapla. Güzel bir söz var; kişi, en çok birlikte vakit geçirdiği 5 kişinin ortalamasıdır. Etrafında "imkanım" yok diye sızlanan 5 kişi yerine, bizim gibi 5 kişi olsaymış sana da bunlar imkansız gelmezdi. Hele hele laf altından yalancı demeye getiriyorsun, bu forumda beni bu kadar yıldır gerçek hayatımdan da tanıyan kişiler var. Ya bir şeyi doğru düzgün de ya da alttan alttan demeye çalışma. Benim yerime onlar sana anlatsın yıllardır olanları. Senin gibi imkansız deyip, imkanım yok deyip her şeyi reddedenlere değil de dediğim şeyleri yaşayanlara yıllardır burs veriyorum. Onların da hikayelerini sana burada anlatsam neler dersin çok merak ediyorum. Daha geçen yıl 9 Eylül Tıp'tan mezun ettiğim kızın babası, 4 sene önce aileye çok büyük bir borç bırakıp hayatını kaybetti. Onun çektiği zorlukları, burs için kiracım olan öğrenci arkadaşı aracılığıyla bana gelene kadar yaşadıklarını da anlatayım istersen. Senin "imkanım yok" dediğin imkanlara gıpta ederek bakıp bir yerlere gelmiş o kadar çok kişi tanıdım, burs aracılığıyla da her yıl yeni birisini tanıyorum ki sizlerin bu "imkan yok" diye şikayet etmenize gülerek bakıyorum. Sizler şikayet ederken, sizlerden çok daha kötü şartlardaki kişiler atı alıp Üsküdar'ı geçiyor çünkü.

Dostum hiç hayatımda lüks olmasın mı? Kuru ekmek ve su ile ömür mü geçireyim?

orta doğu da doğacaksak barı katarlı olsaydık. para var en azından.

Hayat hiç adil değil hocam