Arkadaşlarım, oyun, çizgi dizi ve filmler.

Müzik, kafa dengi arkadaşlarım, derslerim, sevgilim ve film izlemek.

Yasama baglayan bir şey yok benim için. Zevk aldigim tek şey oyun oynamak ama artik zevk almamaya başladım. Hayattan sogudum diyebilirim. Daha once belirtmistim hastalik ilerledikce boyle oldu.

Ölüm korkusu.

Şarkı hayattan da ha kötü gerçek değil kurgu beni hayata bir şey bağlamıyor. Sanırım ölmek'den korkuyorum o yüzden yaşıyorum bir de beni yaşama bağlayacak şeyler arıyor olabilirim.

Hedef.

Beni yaşama bağlayan bir şey yok dümdüz yaşıyorum diyebilirim.

Müzik, bisiklet ve PC.

Müzik, arkadaşlarla takılmalar ve çalışmak.

Et yemek ve PC. Başka hiçbir şey yok.

GO brrr Saian?

Temel ihtiyaçlarımı giderebilmem yetiyor.

Ailem, müzik, hedef.

Var mı ki? Yaşmaya bağlayan ibadetlerim vs.

"Sabreden derviş, muradına ermiş" sözü.

Aşk her zaman mutluluktur

Yazılım mühendisiyim, her gün bilgisayarla iç içeyim, iyi bir maaşım var, eve de gelip Playstation 5'imden 4K TV'mde FIFA, oyun bilgisayarımdan da Rainbow Six Siege oynuyorum, bir yandan da Cyberpunk ve Dying Light 2'yi sabırsızlıkla bekliyorum. Arada arkadaşlar geliyor 4-5 kişi deli gibi oyun oynuyoruz. Ve şişko bir kedim var ben PS oynarken kucağımda yatıyor. İşte bunun hayalini kurmak bile çok mutlu ediyor ama şuan önümdeki saçma sorulara bakınca geri soğuyorum. 7 ay sonra önüme çıkacak olan 200 aptal sorunun bu hayalimi yok etme ihtimalini düşünmek bile çok kötü, korkunç. İnsanların tüm hayatı rasgele 200 soruya bağlı gerçekten sistem o kadar aptal ki... Herkes kabullenmiş bunu kimse hiç karşı çıkmıyor halbuki ki o kadar berbat bir durum ki bu... Sistem kadar insanlar da aptal. Ne demiş Che Guevara: "Özgürlüğün en büyük düşmanı halinden memnun kölelerdir." Neyse çok konuşmayayım malum Silivri soğuktur önümüz de kış zaten.

Bilgisayarlar ve Linux.

Beni yaşama bağlayan şeyler çevrem ve öldükten sonra ne olduğunu bilmemem.

Kuşum, ailem ve Witcher evreni

Yemek. Uyku. Forza Horizon 4. Kızlar. Uçaklar. Eski yıllar. Telefon. Para. Müzik. Oyun.

Annemin börekleri

Yaşamak.

Bilgisayar ve alamayacağım şeyleri almanın hayallerini kurmak.

Din ve aile dışında sizi mutlu eden bir şey var mı? Bu ekonomi böyleyken nasıl mutlu olabiliriz demeyin. En ufak ayrıntı bile sizi mutlu edebilir. Şahsen beni yaşama bağlayan müzik.

Enes batur izlemek ve 2017'ye geri dönmek remix adam videoları ve gülmeme challenge.

Mutlu olmak zorunda mıyız?

Barış akarsu, sevgilim, ailem, müzik, dostlarım.

Dershaneye gitmek ve dönmek en yakın arkadaşla sohbet ederek.

Yalnız kalmak.

Aranıyor... Yükleniyor... Bulunamadı. Ben niye yaşıyorum ya? Neyse yaşıyorum işte.

Aşure yemek .

Hayaller.

müzik pc telefon yemek go brr :/

Güzel yemekler, Dünyanın en güzel yerlerini keşfedebilme ihtimali, Doğal güzellikler, bisiklet gezintileri, doğa gezintileri, PC'de oyun oynamak, güzel müzikler, sanat eserleri ve kitaplar. O güzel sevilesi arabada bile yan koltuğuma koyduğum her gün sevip sevip raflarına geri koyduğum kitaplar.

Gelecek için yapılabilecek planlar kurup onları yapmayı hedeflemek. Bir döngü içerisinde bir yaşama sebebi oluyor. Benim şu andaki hedefim bisiklet ile Türkiye'nin bir ucundan diğerine doğru 2-3 kişilik bir toplulukla sürmek. Bunu başardıktan sonra bir gün duş alırken kendime yeni bir şeyler bulurum herhalde

Sevgilim, hayallerim.

Rota.