Normal.

Gayet keyifliyim.

Sorun şu yakın arkadaşım yok.

Sosyalleşin insanlar vakit geçirin tabii ki yaptığınız normal ama sosyalleşmek de iyidir.

Sanırım o kişiyi daha bulamadım.

Değil. Gitgide gerçek hayattan ve insanlardan uzaklaşmaya başlarsın. Meslek, iletişim ve sosyal statü açısından çok fazla sıkıntılar yaşarsın.

Kendi kafa dengi birini bul ortam sarar.

Yalnız olmak bazen iyi. Kafa dinliyorsun düşüncelerinle uğraşıyorsun falan filan. Ama aşırı yalnızlık iletişim sorunları yapıyor. En azında bende öyle.

Kaliteli insanla takılırsan üstüne güzel bir şey tanımam. Kötü arkadaşların olacağına olmasın daha iyi.

Bende öyleyim arkadaşlarım var ama can kardeşim dediğim kimse yok. Böyle iyiyim. Bir üstadında dediği gibi "icat çıkarma otur oturduğun yerde".

Herkesin zevkleri farklı gayet normal.

Zevkleri bir kenara bırak. Bende müziği çok seviyorum. Yanlız kalmayı öğrenmek iyidir, bir zaman gerek duyarsın fakat bilerek yanlız kalma. Arkadaşlarınla konuş sohbet et. Kendi kendine de bir şeyler yap. Ben sadece yakın arkadaşlarımla sohbet ediyorum genel olarak. Bir ortamda kimseyle konuşmam fakat yakın arkadaşlarımla bayağı bir konuşur eğlenirim. Yani hem kendinle hem de arkadaşlarınla vakit geçir.

7/24 sokakta başkalarıyla vakit geçirmene gerek yok. Arada bir kafa dağıtmak için vakit geçirmeyi sevdiğin kişilerle gezip sohbet etmek yeterli olacaktır. Ben de az çok yalnız kalmayı seven biriyim ama işte haftada bir dışarı çıkıyorum.

Herkes sosyal olmak zorunda değil. Anormallik de iyidir İnsan kendiyle vakit geçirmeyi sevmelidir ve bu zordur. Siz bunu başarmışsınız.

Değil, %90 pişman olacaksın ileride. Çevreni kaliteli insanlarla doldurmaya çalış.

Sosyalleşmek her zaman iyi değildir.

@VOIDDD dostum 18 yaşındayım. Önceden yani 1 sene önce olsa arkadaş bul derdim ama hiç gereği yok eğer mutluysan halinden.

Elbet bir gün bulursun.

Bence kötü bir şey. Herkesten kendini soyutlamak genelde ''asosyal'' lakabıyla tanınmana sebep olur. Atılgan ve konuşkan olsan daha iyi bence.

Şu an 15 yaşındayım. Fakat 11-12 yaşlarımda hep birilerinin yanında olayım, birileri ile vakit geçireyim isterdim. Ama artık bir ortama girdiğim zaman hemen yalnız kalmaya çalışıyorum. Konu utanmak değil çekingen bir insan değilim insanlarla konuşabiliyorum. Ama 5 kişi ile akşam gezmektense tek başıma muziğimi dinlemeyi daha çok seviyorum. Bu normal mi?

Hocam kendi kendinize vakit geçirmekten keyifliyseniz gerçekten çok güzel, ama yine de insanın hayatında bir kaç dostu olmalı görüşündeyim.

23 Yaşımdayım. Şu an dışarı çıkmak istesem bir tane bile çağırabileceğim arkadaşım yok. Ha arkadaşlarım var ama samimiyetim yok. Bana kalırsa yalnız olmak çok iyi bir şey. Ben alıştım. Böyle olmayı da seviyorum açıkcası.

Yalnızlık kötümserliğe yönlendirir. İnsan sosyal bir varlıktır. Yaşamak için birbirimize ihtiyacımız var. Tabi Yalnızlığada ihtiyacımız var bunun altın ortasını bulman lazım. Bende akşam toplu boş boş gezmeyi sevmem sana önerim hazır gençken bir spor klübüne yazılman.

Hocam ben insanlarla konuşabiliyorum. Bakın mesela 3 arkadaşım olsa kafeye gidelim derse ben onu değil de yalnız kalmayı seçerim ondan bahsediyorum.

Alışmak zor.

Yalnız olmak düşündürür, düşünce insanı süründürür. Dozunda ilişki iyidir ancak ucunu çok kaçırmamak gerekir.

Yalnızlık kötü, buna alışmak çok kötü.