15 yaşındayım. Liseye gidiyorum. Dersleri yapamıyorum. Geçen sene belli bir yerden sonra hiç Online derslere katılmadım, sadece sınav gününden önce 1-2 saat çalışmayla ortalamamı 80 yaptım. Bu sene ilk dönem ortalamam 65 oldu. İkinci dönem 75+ yapacağımı söyledim. Çok baskılıyorlar ve bu konuda cahil oldukları için daralıyorum. Okul çok kötü geçmiyor bazen derslerde kafamı sıraya koyuyorum, arkadaşlarım falan kötü geçmiyor, sıkıcı olmuyor ama evde çalışmam gerekiyor ve ödevleri bile yapasım yok. Hayır yani bir karşılığı da olmayacak. Asgari ücret seviyesinde bir paraya başkasının kölesi olmak için 6 senemi daha heba etmek istemiyorum. Ve müziğe karşı ilgim var. Müzikle uğraşmak istiyorum. Çok mükemmel ötesi bir not almayacaksan ders çalışmak gereksiz. Benim amacım okula gitmemek. Okula gitmeyince tüm gün bana kalacak, bende günde birkaç saati freelancer olarak çalışmaya ayırıp geri kalan zamanlarda kendime zaman ayırmayı, müzik yapmayı düşünüyorum. 3 sene falan günde birkaç saat ayırmayı giderek buna ayırdığım zamanı arttırmayı düşünüyorum. Geçici heveslerden vazgeç falan demeyin. Bir anda mucize olmayacak biliyorum. Üniversiteye gidip asgari ücret kazanmak yerine üniversiteye gitmeden asgari ücret kazanmak varken neden 4 senemi heba edeyim. O 4 yılda hem para kazanırım hem müzikle uğraşırım hem de hayatımı yaşarım. Biliyorum hayat kolay değil ama freelancerlık aracılığıyla o 4 yılda günde birkaç saatimi ayırarak asgari ücret kazanacak seviyeye illaki gelirim. Bana dersle alakalı bir şey dediklerinde içim daralıyor. Yaşıtlarıma baktığımda çoğunun benim 11-12 yaşımdaki halim gibi olduğunu görüyorum. Cringe ergenlerden değilim ben. Özgüveni yüksek bir çocuk yetiştiremediler, zaten maddi durumları da iyi değilmiş doğduğum sıra, gerçi şu anda yoksulluk sınırı 15 ve bizim gelir 7-8 ama neyse. Maddi durumu iyi olmayan ve psikolojik olarak çocuk yetiştirmeyi bilmeyen herkes çocuk yapmasa keşke. 11. sınıfta da açığa aldırmayı düşünüyorum. Bu 6 sene boyunca kapasitemin olmadığı bir işkenceye katlanmak yerine hem hayatımı yaşayıp hem müziğimi yapıp hem freelancerlıkla uğraşmayı düşünüyorum. Hem bu süreçte kazanacağım parayla eve maddi destekte sağlamış olacağım. Ama bu konularda konuşmaya çok korkuyorum. Ne diyeceğimi bilemiyorum. Konuşmak, artık boşuna ders çalışmakla zaman kaybetmemem gerektiğini söylemek istiyorum ama özgüveni yüksek bir çocuk yetiştiremedikleri için kendimi pek ifade edemiyorum. Bu dönem yapabilirsem ortalamamı 75 yapmaya çalışacağım çünkü söz vermiştim ama bu dönem bitince konuşmayı ve 11. sınıfta açığa geçip eğitim hayatıma devam etmek yerine hem hayalimi yaşayıp hem para kazanmayı düşünüyorum. Liseyi açıktan bitiririm. "oku da adam ol, sen yeter ki oku" gibi şeylerin zamanı geçti. Artık okul okumanın hiçbir değeri yok, okul okumadan sürekli artan asgari ücret seviyesinde bir para kazanabilecek iken neden 6 yıl daha yapamadığım bu işkenceye katlanıp zamanımı boşa harcayayım. Onlara bu durumu nasıl izah edebilirim bir tavsiyeniz varsa sevinirim. Son düzenleyen: Moderatör: 1 Mart 2022

Çalışmak para kazanmak konusunda belli bir alanda kendimi geliştirmeyi ve freelancer olarak para kazanmayı düşünüyorum. Çalışmayacağım demiyorum freelancer olarak çalışacağım. Kendimi de geliştireceğim. Bir konuda üniversiteye gidip oradan asgari ücrete çalışmama gerek yok. Asgari ücretten fazla parayı üniversiteye gitmeden kazanabilirim bu yüzden üniversiteye gitmek istemiyorum ve zamanım olmasını istiyorum aynı zamanda girişimci olmakta istiyorum. Risk falan umurumda değil.

Liseyi bitirin sonra pişman olmayın.

Meslekteysen önün açık söyleyeyim, bu kadar karamsar olma.

Gerçeklere hoş geldin. Belirli bir yaşı aşmış insanlar olarak karşılaştığımız ilk gerçek yaşamak için çalışmak zorunda olduğun gerçeğidir. Eğer sen geleceğini şimdiden kurmazsan ileride çok zorlanırsın. Yapabileceğin tek şey okumak, eğer girişimcilik gibi bir hayalin yoksa. Eğer hem okumayıp hem de çalışmazsan bu seni büyük bir depresyona sokar daha sonra da intihara sürükler. Yaşamak istiyorsan çalışmak/okumak veya kendini geliştirmek zorundasın. Senin yaşındayken ben de öyle düşünüyordum fakat şikayet edip sızlandığımda veya bahane ürettiğimde elime hiçbir şey geçmediğini öğrendim. Şimdi İrlanda'da okuyorum ve sadece okuduğum için 2500 Euro burs alıyorum ve üstüne üstlük çalışıyorum. Sen kendini geliştirirsen insanlar senin peşinde koşarlar fakat işe yaramaz bir insan olursan sürekli dışlanırsın. İçinde bulunduğun dünyaya ayak uydurursan en büyük hazzı yine sen alırsın. Hiçbir şey yapmasan bile tek bir konuda kendini geliştir emin ol işine yarayacak (Örnek: Bir arkadaşım botanik okudu, mezun olduktan sonra çok zengin birinin evinde bu işlerle uğraşıyor. Aylık 3000 dolara çalışıyor, botaniğe ilgisi vardı ve bu konunun üzerinde kendini geliştirdi daha sonra hiç hayal bile etmediği bir parayı kazanıyor ve sevdiği işi yapıyor.).