Kıyamet tellallığı yapmak istemem ama zemine, binanın sağlamlığına vs. bakmışsınızdır umarım. Uçuk olmayan fiyatlı ev dediniz kıllandım biraz.

Anladım. İyi olmuş ayrı eve çıkman. İmkanım olsa ben de ayrı eve çıkmak ve öyle hayatıma devam etmek isterdim. Ama maalesef ne çalışabilirim ne de param var, bu yüzden imkansız. Barınmak insan hakkıdır. Bence her bireyin güzel bir evi olmalı. Ne yazık ki ev kadar pahalı bir şey yok.

Kaç yaşındasınız?

Uçuk fiyatlı olanları da gördük maalesef.

Sizin icin daha iyi olacaksa sevindim hocam.

Düşüneceğim son şeydi hocam. Harabe evlere bile 15k+ istiyorlar. Benim tuttuğum bina 8 yıllık olduğu yazıyordu ama ne kadar doğru sormadım bile. Çünkü alternatifler daha kötüydü.

Hocam hayat hikayenizi bir nebze de olsa blog halinde yazar mısınız? En azından yaşadıklarınızı, zorluklarınızı vs. iyi olur okurlar için.

İnan bana dostum ailesiyle sorun yaşayan ne kadar fazla insan olduğunu öğrensen çok şaşırsın. Neyse ki çözümü olmayan bir sorun değil.

Katılıyorum, depremde uçuk fiyatlı olanları da yıkıldı.

Ne kadara tuttunuz, özel değilse?

Benimde yardıma ihtiyacım var.. Çok baskı içerisinde büyüdüm ve 23 yaşına giriceğim hala aynı baskı devam ediyor. Artık öyle bir bıkkınlık var ki eski yıllarıma baktığımda yine mutluymuşum, gittikce mahfoluyorum.

Ne yazık ki İstanbul'da kiralar kabul edilebilir değil. Para cebimde kalsın diye bu yaşıma kadar erteliyordum ama ruh sağlığımın daha önemli olduğuna karar verdim. İstanbul şartlarında çok uçuk fiyatta olmayan 1+1 küçük bir ev bulabildim. Şu an biraz tuhaf hissediyorum. Geriye sadece bir kedi sahiplenmek kaldı. Eminim daha iyi hissettirecektir.

İç Anadolu'dan İstanbul'a taşındım taşınalı pişmanım ya, çok dert bir şehir.

6.500₺, Bu bile çok pahalı aslında ama diğer absürt fiyatları görünce ölümü gösterip sıtmaya razı etme durumu oldu. Geçen yılki konulara bakıyorum, insanlar 2-3K kira ödüyorum yazmış.

1+1 amerikan mutfaklı bir evde minimalist yaşamak bekarın hayalidir

İsterseniz kedi sahiplenmeyin. Benim kedilerim var. Çok ilgilenmek gerekiyor. Büyük sorumluluk ve getirisi de fazla yok. Kediler efendi gibi takılıyor evde. Ben önermiyorum yani. Düşününce keşke en başından sahiplenmeseydim diyorum.

İmkanım olsa 1 saniye bile düşünmeden sadece 1 odalı eve bile çıkarım, gerçekten kafam artık kavga, tartışma yada insan sesi kaldırmıyor.

''Ruh sağlığımın daha önemli olduğuna karar verdim.'' diye yazmışsın. Neden? Sende mi ailenle sorunlar yaşıyorsun yoksa benim gibi?

Ne iş yapıyorsun bize ne önerirsiniz?