Ümitsizliğe kapıldığın zaman profil fotoğrafındaki adama bak.

Tek bir tavsiye verebilirim. Yaşadıklarına yenik düşme ve çok kafana takma. Çünkü bildiğim tek şey var, yaşadıklarını, gördüklerini çok kafana takarsan kafandan çıkaramaz içinde boğulur ve öyle kalırsın.

Sen ciddi misin? Son zamanlarda alay edercesine spam atmaya başladın bunları.

Aklını sürekli bir uğraş bulup meşgul edebilirsin. Bu oyun oynamak veya fizik vs. çalışmak olabilir sana kalmış. Boşa düşmediğin müddetçe bu tip şeyleri kafana çok takacağını sanmıyorum.

Alay değil ciddiyim.

Agan olayım aynı bensin Sen seni senin gibi sevene layıksın, bunu ben de biliyorum belki sende ama saygısızlar aşırı çok. Keşke ahlak olsa şunlarda biraz. (Not: Ben yakışıklıyım bu yüzden tipim yerine "hawli" olmamamla alay ediyorlar. Benim senin gibiler üniversitede düzeleceğini düşünüyor ama... Du bakalım hayırlısı

Bende ayni seyleri yasamistim ve yasiyorumda halen https://www.technopat.net/sosyal/konu/hayattan-zevk-almiyorum.2337793/.

İşte demek istediğim her şey istediğiniz şekilde olu vermiyor. O yüzden aklınızdaki o çoğu düşünceden kurtulun. Size zarar vermekten başka bir işe yaramıyorlar.

Kanka gidicen spora basacan basabildiğin kadar ben öyle yapıyorum.

Keşke tavsiye verebilsem ama o kadar çok insan böyle şeyler ile boğuşuyor ki, cidden söyleyecek bir söz kalmıyor. Yazılacak çok şey var aslında ama işte... El varmıyor. Umutsuzluk, tükenmişlik, anlam arayışı, güçsüzlük, yozlaşmış toplum... Nereye baksan sürekli negatif bir şey görüyorsun. Aile desen %90'ı gerçekten bir çocuk nasıl yetiştirilir bilmiyor bile. Bir çocuğu gerçek anlamda yetiştirmek içinde binlerce kitap olan bir kütüphane açmakla eşdeğer. Bir beyin bir evren demek. Sadece kendine dikkat et ve seni ne kadar iyi anladığımı bil. Harfi harfine o kadar iyi bildiğim şeyler ki yazdıkların...

Hadi hayırlısı bence de hocam. O kadar da tipsiz değilim yani 4/10 desek yeridir. Tabii üstüne özgüvensizliğim de eklenince 3/10 falan oluyordur.

Niye şaka olsun hocam cidden şaşırtıcı derecede iyi geliyor insana tavsiye ederim.

Ümidini kessen çoktan intihar etmiş olurdun.

8 mesaj geldi. Yarısı bile benim konumla alakalı değil.

Cidden artık ümidim kalmadı desem yeridir. Hiçbir şey yapasım yok. Her günüm erteleyerek geçiyor. Hayatım, gençliğim gözümün önünüden geçerken benim seyirci kalmam moralimi alt üst ediyor. Evde ailem okulda zorba tipler hayatımı resmen mahvediyor. İnsanların iiçine çıkınca kolay heyecanlanan biri olduğum için resmen işkence çekiyorum okuldayken. Tipim yüzünden de dalga geçenler oluyor. O zaman keşke evde olsam falan diye düşünüyorum. Ne adamakıllı yaşadığım bir gün var ne de gezip dolaşacağım bir arkadaşım var. Ne beni anlayan bir ailem var ne de beni seven biri. Böyle ergen ergen anlatıyorum ama erken ergenlik geçirdiğimi bile düşünüyorum. Yani umarım anlatabilmişimdir. Ailemin beni dışlamasından, arkadaşlar tarafından dışlanmaktan bıktım. Kendini sev falan demeyin. Küçüklüğümden beri sürekli aynalara bakmamaya çalıştığım dönemleri bile yaşadım ama en sonunda çirkin biri olduğumu kabul ettim. Neyse sizin beni anladığını düşünüyorum. Verebileceğiniz bir öğüt ya da abi tavsiyesi falan var mı?

Evet hocam. Ama nedense sanki hayat bana işkence olsun var gibi geliyor. Yani ümidim yavaş yavaş azalıyor. Yani sevilmeyen, sayılmayan, ortamda olduğu Bike kimse tarafından önemsenmeyen biri için hayat ne kadar zor ise. Benim de aynı derece hatta 2 katı zor bir hayatım var. Ne sevdiğim var ne sevenim. Hayatta sanki tek başımayım. Herkes bana engel olmuş sanki. Yani ne desem bilemiyorum. Çok şey düşünüyorum ama az şey yazıyorum. Anladınız diye umuyorum.

Kardeş san takmışsın spora. Onun yerine ben teşekkür ederim yinede niyetin için. Ama Birşeyinde yokki. Her şey vücutta değil akılda biter. Spor salonunada gerek yok zaten. Büyük ihtimalle gelişme çağında. Halter, dumbell, bir şeyler kaldırmak uygun olmaz diğerleri olabilir. Ama sporla her şey bitmez. Seveceği bir uğraş bulması, bisiklet sürmesi, ders çalışması, düzgün ortam ve arkadaşlar edinip vakit geçirmesi lazım.