İnsanlarla iletişime geç. Birkaç haftaya toparlarsın.

Direkt yatarım.

Ağlamaya meyillim fakat istediğim zaman dökemiyorum. Ağlamak çok iyi geliyor. Yakın zamanda daha önce hiç girmediğim bir ortama gireceğim. Benim için daha iyi olacak fakat içimde yeni insanlarla tanışmaktan ve daha önce hiç girmediğim bir ortama girmekten dolayı heyecan var. Heyecan olunca üzüntü, korku duygularını da çok yoğun yaşamaya başlıyorum. Kendimi telkin etmeye çalışsam da bilirsiniz, pek işe yaramıyor. Galiba fazla büyütüyorum gözümde. Yeni ortamlara ve insanlara hemen alışmayı başaran birisi değilim.

Geçici çözüm istiyorsan komedi videoları izleyebilirsin. Kalıcı çözüm istiyorsan kendine bir uğraş bulman lazım. Ahşap mı oyarsın, evde kendi ihtiyaçlarına göre elektronik devreler mi yaparsın, gitar mı çalarsın ona sen karar ver. Boş boş kaldığında bunlar olur.

2 yıl geçmiş üstünden. Artık ne sorunu varsa çözmüştür.

İçini rahatlatması gereken kişi kendinsin ama ben şöyle bir şey ekleyim, benimde kendi deneyimimdir. Birisi ile tanışacaksın, görüşeceksin diye heyecan yapması gereken kişi sen değilsin. Kimse birisiyle görüşecek, tanışacak diye heyecanlanmıyor, çünkü bu kadar küçük şeyleri takmıyorlar. Küçük şeyleri takmamak da düşünmemekten geçiyor. Düşünmemeyi düşünmek de, düşünmemekten geçiyor. Yani kısacası gereksiz şeylere kafa yormamak gerekir, dediğim gibi kimse heyecanlanmıyor, kendine bundan pay çıkar, koz olarak kullan kafandaki düşünceyi yenmek için. Kimse düşünmüyorsa, ben neden düşüneyim? Onlar benim yerime düşünsün oldu bitti. Onlardan eksik bir yanın var mı, var ise zamanla kapanır, kapanmayacak bir şey değil. Kimse muhteşem değil.

Bildiğiniz hiçbir sebebi yoksa, gezmeyi sevmiyorsanız uyuyun. Seviyorsanız çıkın koşun, enerjinizi falan tüketin. Zihninizi başka bir şeye yönlendirmiş olursunuz en azından. Ya da ağlama kabiliyeti olan bir insansanız direkt ağlayın hiç kasmayın kendinizi, diğer ikisinden daha çok rahatlatır.

Bilgisayara oturmam, her derdimin ilacı gibi geliyor ancak kalkınca tekrar devam...

İbadet ve dua.

Çok haklısınız hocam, teşekkür ederim.

Sorum başlıktaki gibi. İçimde anlam veremediğim bir üzüntü, korku, heyecan var. Çok garip hissediyorum. Duygusal bir insanım, ağlamamak için kendimi zor tutuyorum. Ne yapmam lazım?

Sevdiğim şeyleri yaparım.

Böyle saçma düşünceler için zamanımı harcamazdım. Zaman değerli. Böyle şeylere kafa yoracağıma yapmayı sevdiğim şeylere odaklanırdım.

Müzik dinler, video izlerim, oyun oynarım illaki bir şeyler yaparım.

Anksiyete, panik atak olabilir. Ağlayabiliyorsanız ağlayın fazla düşünmeden. Heyecan yapmadan uyuyabilecekseniz uyuyun. Spor yapabiliyorsanız spor yapın . Fazla düşünmeyin bir çözebileceğiniz veya düşünebileceğiniz bir nedeni yoksa. Daha fazla olur, düşünürseniz.