Cok zor bir durum. Senin yaslarinda ben de boyleydim, buyuyunce acildim. Son düzenleyen: Moderatör: 22 Ocak 2022

Niye utanıyorsunuz? Utanmanıza yol açan duygu ve düşünceler neler tam olarak. Rezil olma korkusu falan mı?

Bisiklet bile rahat süremiyorum.

Hocam basketbola başlayacaktım ama çok pahalı. O yüzden başlamayacağım maalesef

Eğer bu tür olaylara bağlı olarak kaygılarınız oluşuyorsa, yaşanan bu olayların duyarsızlaştırılması gerekiyor. Terapi yani. Şöyle anlatayım benim 2.5 ay önce yaşadığım bir olay vardı. Kendimi o kadar çok rezil olmuş gibi hissetmiştimki, sanki o an resmen bitmiştim hayat benim için durmuştu. Fakat sonradan bu düşüncelerin sahte olduğunu, rezil olmadığımı, anladım. Bunu sizede anlatmaya çalıştım, 1000 soru çözmek örneği ile. Sende de aynı durum olduğunu düşünüyorum. Yaşanan ve yaşanılacak olaylar üzerine kafandaki sahte düşünceleri empoze ediyorsun ve öyle yanlış düşünceler oluşuyor. Psikoloğa gidemiyorsanız bu dediğim doğru düşünceleri, bi düşünün derim. Şuan için aklıma gelenler bunlar ile sınırlı.

Aslen ekonomik bir terim. Yukselmeden once en dibe vurmak.

Hocam benzer bir durumu bende birkaç sene öncesine kadar yaşıyordum. Psikoloğa, psikiyatriye falan gitmenize gerek yok. Söylediğiniz her şeyi bende yaşadım hatta forumda açılan sizin gibi psikolojik rahatsızlık yaşayan birçok insanla ortak rahatsızlığımın olduğunu bile bilmiyordum, okurken anladım ve hepsini kendi içimde zorlansam da çözdüm. Şu an 17 yaşındayım ve birkaç yıldır spor yapıyorum ve rahatsızlıklarımın büyük ölçüde önüne geçmeyi başardım. Spora başlayın, basketbol, futbol olabilir. Takım oyunu gerektiren bir spor olmalı. Ani kararlar almanız gerekeceği için kafanızda isteseniz bile "millet bana mı bakıyor" gibi düşünceler olmayacak. Aslında önemli olan insanların size bakmasını umursamama becerisine sahip olmak değil, zaten insanların umurunda olmadığınız için bu düşüncelerle zihni meşgul etmeye gerek olmaması. Çok komplike düşünmeyerek "aemaan" diyebilmek önemli hocam. İstediğin herhangi bir şeyi sana olumsuz etkilerini göz önünde bulundurarak "aemaan yapayım, ne olacak sanki" gibi cümleler kurabilmelisiniz. Hiç içinizden gelmese bile o tarz cümleler kurun. Çünkü çevrende gördüğün ve yapabileceğin bütün aktiviteler, kullanabileceğin aletler vs hepsi sen kullan, yap, bin, al, sür, arkadaşlarınla gir içine gez, dolaş diye var. Hepsi senin gibi insanların eğlence ihtiyacını gidersin ya da işlerini halletsinler diye senin, benim için oradalar. Bana göre içimizde yaşadığımız her psikolojik rahatsızlığı kendimiz biraz zorlarsak çözebiliriz. Psikoloğa falan gitmeye hiç gerek yok. Dediğim gibi spor yapmak özgüven arttırır, bu çok önemli. Karmaşık düşüncelerin içerisinde kaybolma. Çok ciddi bir rahatsızlığın yok sen istersen geçer ancak. İyi forumlar, esen kal...

Agac yasken egilir.

Hocam korkmuyorum. Dediğim gibi 5 tane projedeyim. Sürekli sosyal etkinliklere katılıyorum. Geçmiyor. Hatta gün geçtikçe artıyor.

J egrisi olabilir yasadigin.

Dedigim gibi ailene soz gecirmelisin, artik cocuk degilsin.

Kendin git cocuk ergen psikiyatriye. Veli sorarlarsa izin vermediklerini, gizli geldigini soylersin.

Kendimden örnek verecek olursam benim de buna benzer zamanlarımda hiç arkadaşım yoktu. Sadece müzik dinleyip kafama bir kapüşonlu geçirip zaman öldürüyordum. Sonrasında kendimde buldum cevabı üzerine giderek çözmeyi denedim. Ve sonuç gayet de iyi oldu. Eminim sende de öyle olacaktır. Arkadaşının olmamasına üzülme gelip geçicidir genel olarak sen sosyal açıdan zenginleşmeye çalış. Sevdiğin aktiviteleri uygula. Diksiyon ve Hitabet açısından kendini geliştir. Dış görünüşüne önem ver. Gerisi geliyor. Bunu başaracağına inanıyorum.

Okulun rehberliğini denediniz mi? Rehber hocaları bu tür bölümlerden mezun olur genelde.

Sosyal anksiyete. Yenmenin tek yolu uzerine gitmek.

Teşekkür ederim hocam. Benim hep vardı yalnız. Ana sınıftan beri öyleyim. Sadece bu sene daha farklı.

Hocam vermiyorlar izin. Büyüyünce atlatırsın bu kadar büyütme diyorlar.

Herkesin hayatı bir değil, kendine uygun çözümler yaratmak lazım bence. Milletin şunu yap, bunu yap demesi bana saçma geliyor. Sosyal fobilileri birbirinden ayıran şey de hayat standartları sonuçta. Erkek kardeşin olur, onun sayesinde sosyalleşirsin. Kız kardeşin olur, onun arkadaşlarına sulanma ihtimalin olur Kız kardeşin yoksa "kızı nerden bulacağım" diye kafa patlatırsın çünkü. Anne, baba sosyalse, sosyal olmanın çok da ilginç olmadığını farkedersin. Ailenin parası vardır, dışarda takılma şansın olur. Benim gibi parasızsındır, dışarı adım bile atamazsın.

Ben de senin yaşlarındayken öyleydim . Şu an ise 18 yaşındayım ve artık dışarıda çok serbest dolaşabiliyorum, insanlarla çok daha rahat konuşuyorum, insanların benim hakkımda neler düşündüklerini önemsemiyorum. Tabii ki zamana ve senin kararlılığına bağlı bu fobiyi yenmen. Dışarı çıkıp 2-3 arkadaş takılan kişilerin sohbetine dahil olmak vb. şeyler yapabilirsin . Şu videoyu da izlemeni tavsiye ederim yararlı olacaktır. Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Psikiyatriste gorun, yardimci olacaktir.

Abartma diyorlar. Sosyalleş geçer diyorlar. Yapamıyorum diyorum. Yapabileceğim bir şey yok diyorlar. Öneriniz var mıdır?

Hocam ben kızım. Annem ve babam sosyal. Dışarıda takılmayı seviyorum ama ailem çok izin vermiyor.

Tuhaf görünüp insanların seni yargılayacağından korkuyorsun galiba. Aslında öyle birşey olmayacak, ama sen öyle olacağına inanıyorsun. Şimdiye kadar hiç böyle bir durum yaşadın mı? Yargılandın mı yani, rezil oldun mu?

Şu an aynısını ben de yapıyorum. Kafama bir kapüşon geçirip müzik dinliyorum. Öyle yapacağım. Son cümle nedense beni mutlu etti teşekkür ederim.

İlk 2 cümle ben ama artık bu duruma üzülmüyorum.

Maalesef. Ailem izin vermiyor.

Kaygı oluyor. Şunu yaparsam rezil olurum. Ya şunu yapamazsam. Ya insanlar bana dik dik bakarsa. Tuhaf görünürsem. Ya beceremezsem. Benden memnum olmazlarsa. Öyle kaygılar.

Bu bahsettiğiniz korkularınızın temelinde daha önce yaşadığınız bir olay yatıyor olabilir mi? Ve ya eskiden beri böylesinizdir, ama tetikleyici bir durum yaşamış olabilirsiniz ve bu da sizin durumunuzu ağırlaştırmış olabilir. Ayrıyeten okulların uzaktan eğitim verdiği dönemde hep evdemi vakit geçirdiniz. Mesela benim rahatsızlığımın tetikleyicisi bu olmuştu bu yüzden soruyorum.

Her zaman öyle beni yargılıyorlar. İnsanlara iyi davranıyorum, hep arkamdan iş çeviriyorlar. Onları seviyorum, sayıyorum beni umursamıyorlar.

İllaki sevdiğin arkadaşların vardır. Onlar ile vakit geçirmeye çalış sosyal ilişkilerin kuvvetlenir. Sonrasında ailen ile ciddi bir şekilde konuşman gerekiyor hafife alınabilecek bir durum değil.

Arkadaşlarım hep diyor çarşıya gideceğiz gelecek misin diye soruyorlar. Ben de hep hayır diyorum. Çok istiyorum. Ama sadece istemekle kalıyor. Umarım yenerim.

Hocam kursa bile ailem götürüyor beni. 2 adımlık yeri bile ailem götürüyor.

Arkadaşlarım vardı hepsi arkamdan iş çevirdiler. Durduk yere küstüler. Ailem ile konuşuyorum. Büyüyünce geçer diyorlar.

Hocam öneriniz var mı?

Merhabalar. Konu garip gelebilir. Ama bıktım. Evet, doktor değilsiniz. Sadece tahmin edebilirsiniz. 14 yaşındayım. Ergenlikten sonra olmaya başladı. Biri ile konuşurken ellerim ile oynamaya başlıyorum. Terliyorum. Elim ayağım titriyor. Hatta istemsizce etimi kanatmıştım. Herkes beni izliyor gibi. Biri beni izlerken bir şey yapamıyorum. Hoca bana bakmadığı halde önünde soru çözemiyorum. Bana bakıyormuş gibi hissediyorum. Sürekli acaba şunu yapsam kızar mı falan düşünüyorum. Mesela matematikte cevabı buluyorum ama yanlıştır diye söylemiyorum. Oysaki cevap doğru çıkıyor. İnsanlarla göz temasından kaçınıyorum. Hep kalabalık ortamlardan kaçınırım. Sizce sosyal anksiyete midir? Nasıl yenebiliriz?

Otobuse de mi binemiyorsun? Bayağı agir o zaman senin durum. Vakit kaybetmeden aileni ikna et. Son düzenleyen: Moderatör: 22 Ocak 2022

Korkma, sonmez bu safaklarda yuzen al sancak.

Muhtemelen uzaktan eğitimde hep evde bulunmanız sosyal fobinizi arttırmış. Bende aynı şeyi yaşadığım için biliyorum. Ama benim geçmişte yaşadığım birtakım olaylar da anksiyetemi olumsuz etkilemişti. En sonunda çok rahatsız olmaya başladım ve psikoloğa gittim. Şuan EMDR terapisi görmekteyim. Sizin yapmanız gereken en önemli şey aklınızda bulunan olumsuz düşünceleri olumluya dönüştürmek ve yapabildiğiniz kadar korkularınızın üzerine gitmek olacaktır. Ve kendinize bir hobi edinmelisiniz. Zihniniz boş vakit buldukça olumsuz düşünceleri canlandırıp sizi yormaktan başka birşey yapmayacaktır. Düşünmeye vaktiniz olmayacak şekilde gününüzün tamamını dolu geçirmelisiniz. Devamlı olarak birşey ile ilgilenin. Şu yaşınıza kadar sınıfta birçok soruyu cevaplamışsınızdır, doğru yada yanlış. 1000 soru cevapladığınızı varsayarsak bu kadar soruyu doğru yada yanlış bir şekilde cevapladınız ve ne oldu? Bittiniz mi? Herkes sizinle alay mı etti? Dünyanın en rezil insanı konumuna mı düştünüz? Bunların hiçbiri olmuyorken, siz ''ya olursa?'' düşüncesiyle gününüzü mahvediyorsunuz. Şimdiye kadar 1000 soruya cevap verdiniz buna mı cevap veremeyeceksiniz ki. Doğru düşünce budur.

Sosyal fobisi olan birisi takım sporu falan yapamaz. Yapabiliyorsa sosyal fobi değildir o. Küçükken beden dersinde mecburen futbol oynamak zorunda kalıyordum. Bizim takımdan elemanın bana pas atması çok ilginç gelmişti, topa vuramadım heyecandan. Genelde ben kaleye geçerdim mecburiyetten. Ayakla aut kullanamazdım, topu sanki karpuz fırlatıyormuş gibi gönderirdim. Bi kere ayakla kullanayım dedim, çocuğun kafasına doğru gitti. Bana küfür ediyordu. Futboldan anlayan birisiyim bu arada, özgüven olsa belki çoğundan iyi oynardım. Taktik, maktik anlıyorum baya. Ama işte. Millet 6-7 yaşında topu ayağına alıyor, ben daha doğru düzgün ayağıma top alamadım. Top sektirmeyi de bilmiyordum, hala sırrını çözemedim o olayın.

Geciremezsin, aynı benim gibi, duruma alışman gerek. Son düzenleyen: Moderatör: 22 Ocak 2022

Bir tane anket veriyorlar. Bu kadar.

Ailemin psikoloğa izin vereceğini sanmıyorum. Bir aktiviteyi düşününce bile utanıyorum. Dediklerinizi düşüneceğim.

Yapacak bir şey yok hocam. İzin vermiyorlar.

Mesela? Yapamıyorum işte. 5 tane projedeyim hala daha geçmiyor.

J eğrisi ne?