Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et Evvel zaman için de taa Orta Çağ İskandinavyasında geçen bir aşk hikayesi hala söylene gelir bu zamanlara. Şöyle başlar hikaye, bir dişi dağ trolü genç ve yakışıklı bir şövalyeye aşık olur ki bu şövalye de herkesin gözdesi, özgüveni cesareti dillere destan bir genç adamdır, Herr Mannelig'dir kendisi. Ama bizim kızımız bilmez ki bu beyefendinin talibi çoktur, onun da kalbi başkasındadır. Aşkını ilan eder bir gün şövalyeye, der ki ona "Herr Mannelig Herr Mannelig, benimle evlenir misin? Sana vereceğim tüm şeyler için. Eğer istiyorsan sadece evet veya hayır de, benimle evlenecek misin, evlenmeyecek misin?", sonra anlatır Herr Mannelig'e ona vereceği hediyeleri, on iki değirmeni, savaş meydanında şanı daha da artsın diye altın yüzükten kılıcı, beyaz ipekten gömleği. Herr Mannelig dinler kızı ve şöyle der: "Hediyelerini memnuniyetle kabul ederdim eğer Hristiyan bir kadın olsaydın. Ama biliyorum ki sen kötü bir trolsün, sen en kötü ruhun çocuğusun." Bu cevap üzerine koşar trol mağarasına, günlerce aylarca ağlar kalbindeki büyük acıyla. Öyle bir ağlar ki hatta tüm dağlar sarsılır, kuşlar gelirler yanına onunla beraber ağlar, ama kimse dindiremez gözyaşlarını. Belki bir trol değil de bir İskandinav güzeli olsaydı bu hikayenin esas kızı böyle bir masal hiç olmazdı. "Güzellik" tarihin başlangıcıyla dikilmiş insanların karşısına, göstermemiş arkasında nasıl bir kalp var, ne duygular var. Orta Çağ'daki bir şövalyeden Bilgi Çağı'ndaki bir mühendise, doktora değişen hiç mi bir şey olmaz? Velhasıl insanoğlunun güzelliğe verdiği önem taa hücrelerine işlemiş azizim. Sürprizbozan: Kaynak Her şey kanla başladı...: Herr Mannelig

Abimle Age of Empires oynayıp Her Manneling dinlediğim günler aklıma geldi başlığı görünce, hey gidi hey.

Bayadır görünmüyorsun. Şu felsefe bölümünde ontolojik tartışmalar falan mı yapsak ne?