Açılmayacağim ki. Tavrına göre devam edeceğim galiba.

Yaşım 15, 10'uncu sınıfım. İlk başlarda kızın bana baktığını falan hissetmedim. Ara ara yanıma geliyordu. İlk 1 ay falan fark etmedim. Sonra birkaç kez çok net baktığını gördüm. Ara ara bakıyor mu diye kontrol ettiğimde yakalıyordum. Cidden bir şeyler hissediyordur diye düşündüm. Ara ara konuşuyorduk falan. Her boş olduğumda, bir eylem yapmadığımda aklıma o kız gelmeye başladı. Abayı yaktığımı fark ettim. Bir süreden sonra ara ara sınıfta yan yana ve arka arkaya oturmaya başladık, yanıma o da geliyordu. Bir gün nerede yaşadığımı dahi sormuştu. Bir insan benim nerede yaşadığımı ne yapabilir ki? Son olarak bu çarşamba yanıma başka bir kız geldi. Yanıma gelmek için sordu. Ben de refleksten gel dedim işte. Dediğim kız ise yanıma gelen kızı görünce ön sıraya dahi oturmadı, başka yere geçti. Daha da konuşmadık. Yanına gitmeye çekindim. Yanına gidip yakınlaşmalı mıyım? Aslında sosyal biriyim yakınlaşabilirim ama ya hoşlanmıyorsa ya da kafamda kurmuşsam diye korkuyorum. -Bu arada bu olay benim içime çok dert oldu, aileme anlatabilirdim ama anlatamadım.

Yakınlaşmadan kastım açilma degil zaten. O kadar sosyal ve özgüvenli olmama rağmen konuşamıyorum ya.

Öyle düşünüyorum ben de ama onay almaya ihtiyacım vardı.

Yakınlaşmazsan uzun yıllar unutamazsın ve sana dert olur. Yakınlaşıp reddedilirsen bile nt diyerek rahatlarsın. Elinden geleni yapmışsındır çünkü. Ret cevabı inan daha çok rahatlatır seni platonik olmandan.

Güven bana, platonik ilişki seni çok yorar. Hayattan aldığın keyfi düşürür. Ret bu kadar etkilemez seni, tam tersine artık düşünmek zorunda olmadığın için rahatlatır. Ayrıca, ya kabul ederse? Her türlü Win.

Ertelersen ileride hep bu ana dönmek isteyeceksin. Geçmişe bağlı yaşamak zor.

Hepimiz geçtik bu dönemlerden. Kaybedecek bir şeyin yok, güven bana. Gerçekten hoşlanıyorsan platonik takılmak sana büyük zarar verecek. Git açıl, cevabını al. Rahatlayacaksın.

Hocam bence hiç gerek yok Arkadaş kalın.