Olabilir.

Ben ilköğretim okurken benim de arkadaşım beni terk etmişti, bir şekilde gönlünü alıp barışmıştım. Şimdi düşünüyorum da, oluruna bıraksaymışım da olurmuş. Vefalı olan hep ben oldum. Benim böyle bir farkım var tüm insanlardan beni ayıran. Evet ''tüm insanlar'' diyecek kadar iddialıyım çünkü kendim gibisini hiç görmedim. Çok az sayıda olsalar da, muhakkak vardır vefalı insanlar.

Sanal bir arkadaşlıktı ama cidden değer veriyordum.

Bir süre önce bitmiş olan bir arkadaşlığımı çok özlüyorum, çocuk benimle katiyen konuşmak istemiyor, her yerden engelliyim. Normalde benim de konuşmak istememem lazım ama içimden sürekli bir daha onun gibi biri bulamayacağım düşüncesi geçiyor. Ayrıca öfkelenip, üzülüp duruyorum. Artık bu duygular beni çok yordu daha fazla bu hisleri yaşamak istemiyorum.

Hoşlanıyorsunuz da galiba, yapacak bir şey yok, konuşmak istemiyorsa üstüne gitmek mantıksız olur. Yaşınızı bilmiyorum fakat ısrarla konuşmaya çalışıp kendinizi küçültmeyin derim.

Artık yeni arkadaşlar bulacaksın yapacak bir şey yok.

Ara sıra camına taş atın

Aynı durumu yaşadık sayılır. Ama hiç pişman değilim. LoL yüzünden küstük bizde. 3 arkadaş LoL girdik. Benim en yakın arkadaşım bile bile karşı takımı beslemeye başladı. Biz de nazikçe uyardık ama tek dediği şey random atmak oldu. Bizde sinirlendik oyundan çıktık. Sonra bana küfür edip arkadaşlıktan çıkardı. Discord'da kavga ettik 1 saat daha. Sonra bende onu engelledim. Bana bir sürü laf saydı. Ben olmadan sen hiçsin, benim bir sürü arkadaşım var senin yok gibi cümleler kurdu. Diğer arkadaşımla beraber hiç konuşmadık o kişi ile. Şimdi ben bayağı bi arkadaş edindim o evde kaldı Hiç dışarıda görmüyorum onu. Evde Genshin oynuyor.

Yeni arkadaşlar bulabilirsin.

İkinizin de cinsiyeti nedir?

Deniyorum ama o kadar yakınlaşması çok zor.

Eski konu.

Hatanı telafi et ve barışın.

Doğru üstüne gitmemek en iyisi, sadece bu hislerim geçer umarım.

Eğer büyük bir kusur işlememişsen fake hesap veyahut başka telefonlardan ulaş ama farklı hislerin varsa unutmanı tavsiye ederim.

Hocam bir arkadaşım bana küsmüştü, iki ders ağlamıştım.

Ona asla yazmamı istemiyor başka yerlerden yazamam kesinlikle unutmam lazım. Keşke unutmak bu kadar zor olmasaydı, uzun süredir acısını çekiyorum.

Öncelikle neden arkadaşlığınızın bittiğini öğrenebilir miyim mahsuru yoksa fazla bağlanmış gibisin arkadaşlıktan başka hislerin var mıydı?

Geçer geçer, başka kişiler ile takılın, farklı şeyler yapın. Kimler kimler unutuluyor.

Uzun bir süre sonrası için yazmak istedim birisi yazmış iken. Üzerinden çok olay yaşadım, çok fazla insanla tanıştım ama hep bir şekilde aklımda oldu. Evet belki eskisi kadar düşünmüyorum ama bazen hala özlüyorum, bazen hala keşke diyorum. Ondan sonra hiçbir insana ona duyduğum kadar saf ve büyük bir sevgi beslemedim. Yaptığın onca şeyden sonra ve benim yaptığım onca şeyden sonra seni düşündüğüm için kendime çok kızıyorum. En azından ilk on ay kadar aklımda değilsin.

Eğer nedenini söyleyebilirsen daha sağlıklı cevaplar verebilirim baya kızmış gibi çünkü

Fazla kafa patlatmaya öneri almaya gerek yok. Bu yaşlarda olur böyle şeyler. Bir daha onun gibisini bulamam dediklerimin çok daha iyisini buldum. Şuanki yalnzlık bulamayacağını düşündürüyor.

Ben kızım, o erkek.

Arkadaşlıktan öte bir hissiniz yoksa ulaşın ona ve bir şekilde gönlünü alın kızlar bu konularda daha yetenekli