Evlenmek istemeyen biri olarak yazıyorum. 22 yaşındayım. O çocuk için elimden geleni yapacağım. Maddi ve manevi yönden her desteği vereceğim. Hayatımın sonuna kadar.

Eğer imkanım olursa gelecekte. En küçüklerinden bir kız ve bir oğlan evlat olarak edinmek isterdim.

Büyük bir sorumluluk, lakin o çocuğu mutlu etmek gibisi yoktur. Onun gülmesi yeter bence.

Hayvan mı alıyorum çocuk sahibi mi oluyorum? Evcil haycan olsa tabii ki sahiplenirdim de çocuk biraz daha farklı bir konu. Ayrıca kendi çocuğumun olmasını isterim. Bu arada mesajı sinirliyim gibi algılamayın

İmkanı olan herkesin yapması gerekir. Evlat edinilen çocuk büyük ihtimalle size öz evladınızdan daha vefalı davranacaktır. Kendi ailenize şu anki davranış şeklinize göre zaten bunu kıyaslayabilirsiniz. Doğal yolla çocuk sahibi olamayanlar zaten evlatlığı da kendi çocukları gibi severler. Çevremde örneği var. Bilmeyen birisi öz anne-kız zanneder. Aynı zamanda bir insanın daha iyi şartlarda büyümesini sağlayacaksınız. Hem evlat sevgisini hem manevi huzuru bir arada yaşayacaksınız.

Çocuk sahiplenmeyi bakkaldan ekmek almak mı sanıyorsunuz?

Neler yaşadıklarını buraya yazsam 10 gece ağlarsınız bu çocukların piskolojisi çok bozuk ve hayata kazandırması çok zor.

Herkes adına konuşma cüretini kendinde nasıl bulmuşsa bu yargıya da öyle ulaşıyor muhtemelen.

Sen herkes adına konuşma cüretini kendinde nasıl buluyorsun? Kimse evlat edinmek zorunda değil.

Ananız babanız sizi evlat edinmediyse dedikleriniz boş.

Hem maddi hem manevi bir zorluk üstüne üstlük çok büyük bir sorumluluk almanız gerekiyor, bu konular sandığınız kadar kolay değil çok titiz olmanız gerek zira yetimhanedeki bir çoocuğun psikolojisi pek de iyi olmayacaktır... Öz çocuğunuz için aldığınız sorumluluğun çok daha fazlasını alacaksınız çünkü yetimhaneden alacağınız bir çocuk kim bilir neler yaşadı kim bilir psikolojisi nasıl? Bu sorumluluğu da çoğu kişi kaldıramaz.

İnsan mantığına uyanı söylüyorum ben, içgüdüler böyle işler. Senin canından senin kanından birisi olmadıkça, asla o seviyeye çıkmaz.

Zaten öyle olacak. Gerçek bu hocam. Ya anne ya baba, bunlardan birisi illa öz evlatlarıyla daha çok ilgilenecek. En zor kısmı burası.

Yo kimse öyle sanmıyor. 4 sayfa mesajda zor bir şey ama çok güzel ve kendi çocuğumu isterdim mesajlarıyla dolu. Okumadıysan özet al, buyur.

Suriyeliler 3 çocuk yapmak yerine 2 yapıp 1 evlatlık alsa yetimhanede çocuk kalmaz. Kendi çocuğuna içgüdüsel olarak bakabilirsin veya bakma ihtiyacı hissedebilirsin ama söz konusu evlatlık olduğu zaman normal bir ailenin tercihi olmayabilir. Kadın kısır, başka sorunlardan dolayı hamile kalamıyordur ama çocuk sahibi olmak istiyorsa evlatlık bir çözüm olabilir. Diyelim çocuğunu terk eden aile çocuğuna yıllar sonra kavuştu o zamana kadar senin büyütmenin bir anlamı kalacak mı? Şahsen evlat edinmek bana göre değil.

Katılıyorum ama evlat edinmek her insanın yapabileceği bir şey değil. Ben zamanı geldiğinde evlat edinmeyi tercih edeceğim şahsen.

Bu zorluğu kaldıramam muhtemelen, ama eğer ileride fikrim değişirse ve eşim de uygun görürse bir çocuğun hayatını kurtarabilirim.

Evlat edinirim diyenlerin yarısının bunu yapmayacağına kalıbımı basarım. Zor ve sıkıntılı bir süreç. Bu arada cengizhan mesajınıza ithafen dünyanın anasını sevmiş bir adam. Ne kadar çocuğu olduğu belli değil, birçoğunu görmemiş duymamış. Böyle birisi evlat edinse kime fayda?

Durun daha bize vermiyorlar bu yaş da. Yarın gidip almayacak kimse yani. Sakin araştırıyoruz biz. Doğrudan Turbox sistem almayan tipleriz.

Reşit olunca istediğini yapar. Ama en fazla 2 haftaya geri dönüyorlar genelde. Bu konuyu çok merak etmiştim senin gibi.

Ben de size onu söylemeye çalışıyorum zaten, o çocuğu gülümsetmek kolay olmayacaktır, çünkü o yaşında kim bilir neler yaşadı. Eğer siz o çocuğu mutlu edemezseniz bu sizi de çok etkileyecektir. Eğer bu sorumluluğa dayanabilirseniz edinin ama ben buna dayanamam ki çoğu insan da aynı şekilde.

Aman, onlar almasınlar, çocukları da kendilerine benzetirler.

Zorunda diye bir şey demedim, iyi oku!

Ama bunun yerine Afrika'da su kuyusu açsan daha çok çocuk mutlu olur ve daha çok sevap point kazanırsın.

İlerde yetimhaneden alındığını öğrenince ne yapacak? Ya gerçek anne babasını ararsa bu durumlar beni endişelendirir, yetim olduğunu öğrenince size öz anne babası gibi bakmaz.

Bence evlat edinmek yerine masraflarını karşılamak onu ve senin için daha iyi.

Böyle mantığı seveyim. Bataklığa saplanmış yeterince çocuk varken yeni bir çocuğu da bataklığa saplamak mı mantık, onun yerine bu bataklıktaki bir çocuğu kurtarma şansı varken hem de? Son düzenleyen: Moderatör: 11 Haziran 2021

Düşünmesi bile çok hoş. Bir çocuğun hayatını kurtarmak. Bu çocuk ailesini trafikte kaybetmiş olabilir. Belki terk etmiştir ailesi onu. Ne çileler çekecek anasız babasız. 3 çocuk yapmak yerine birini evlat edinmek gerekli. Dünya zaten oldukça karışık bir yer. Bir insan daha arttırmak yerine, bir insanın hayatını kurtarmak müthiş bir şey. Toplum bu konuda çok ön yargılı. Tabi bunun bir takım şartları var. 18 yaş fark olması gibi. Maddiyat gerekli. Çok büyük bir sorumluluk. Diğer çocuklarından ayırmamalısın. Asla kimseden görmeyeceği sevgiyi görecek o çocuk. Özellikle ülkemizde çok zor bu olay. Sadece evlat sahibi olmayanlar yapmıyor bunu. Cengiz Han gibi bir hükümdarın bile evlatlık çocukları vardı. Bu konuya olumlu bakan var mı? Düşüncelerinizi almak istiyorum. Ortaya bir konu attım. Sadece boş bir sohbet konusundan daha hoş olur herhalde. Sahura kadar sohbet gibi, ama konumuz evlat edinmek. Son düzenleyen: Moderatör: 10 Haziran 2021

İllaki sıkıntılar yaşayacak ki yaşanılan çevreye göre yaşadığı sıkıntıların miktarı onu intihara kadar sürükleyebilir. Hayatta olmayan birini sen var ettin, yaşadığı tüm sıkıntıların sebebi sensin. Sen, onu dünyaya getirmeseydin bu sıkıntıların hiçbirini çekmeyecekti ama sırf kendi keyfin için onun bu sıkıntıları çekmesine sebep oldun. Evlat edinmek böyle değil, o çocuk zaten hayattaydı ve ebeveyn sevgisine açtı. Sen, ona sahip çıkarsan onu kötü bir hayattan kurtarmış olursun.

Ben bu konuyu daha önce biraz düşündüm açıkçası. Öncelikle evlat edinmeyi kesinlikle düşünüyorum tabi ileride eşim de bunu kabul ederse ama evlat edinemesem bile kesinlikle maddi anlamda elimden geldiğince çocukların eğitimine katkı sağlamaya çalışacağım. Ben bir bebeği evlat edinmeyi düşünmüyorum açıkçası çünkü ileride anlatmanın çok zor olacağını düşünüyorum. Bu nedenle evlat edinmeyi düşüneceğim kişi 5-8 yaşları arasında olacaktır. Cinsiyetine gelirsek, ben kız çocuklarını daha çok sevdiğim için kız çocuğu evlat edinirim sanırım. Şunu da belirtmeden edemeyeceğim. Ne kadar evlat edineceğim desem de aksiyon almadan kesinlikle çok fazla düşüneceğim. Çünkü bu basit bir karar değil. Sadece benle alakalı da değil. Evlat edinelecek çocuğun size nasıl tepki vereceği de çok önemli. Maddiyat ve zaman konusunda kesinlikle yeterli olmalısınız.

Evlenmeyi düşünmüyorum. Yetimhaneden çocuk sahiplenmek istiyorum. 22 yaşındayım. Birkaç sene sonra evlat edineceğim. O çocuğu büyütüp ve okutup onun güzel yerlere gelmesini istiyorum. Mutlu olması için elimden geleni yapacağım.

Böyle düşünmen çok yanlış, eğer senin ailen bir suçluysa bu sebeple hapisteyse senin yapabilceğin bir şey yok keşke güzel ailem olsaydı dersin ama değil mi, işte bu çocuk yetimhanedeki çocuk sen onu alıp istediği gibi bir hayatı yaşatabilirsin, bu senin karakterine kalmış, böyle bir beyinsiz düşünce şekli olamaz.

Ne kadar istesen de gerçek çocuğun kadar sevemeyeceksin, ne kadar denesen de gerçek çocuğunu her zaman ondan önde tutacaksın. Tek bir çocuğun o olursa farklı olur tabii. Son düzenleyen: Moderatör: 10 Haziran 2021

Bu yargıya nasıl varıyorsunuz ki?

Evlat edindiğim çocuğa da sıkıntılar yaşatabilirim ve bundan ben sorumlu olurum, hiçbir şey değişmez. Hatta evlatlık olduğunu bildiği için durum daha da kötüye gidebilir.

Sana göre böyle ona göre öyle. Hem yeni çocuğun bataklığa batacağını nerden biliyorsun? Üslubunu da düzeltmen lazım.

Ya çocuk annesine gitmek isterse?

Herkesin kendi tercihi, ben çocuğumun benim kanımdan olmasını isterim annesinin karnında büyüyüşüne tanık olmak onu en güzel şekilde büyütmek isterim.

Size hak veriyorum, insan bir tuhaf oluyor.

Bu lanet dünyaya bir çocuk daha getirmek yerine bu lanet dünyadaki bir çocuğun hayatını kurtarmak oldukça iyi bir fikir. Tabi ebeveynlik bana göre değil ama ola ki fikrim değişirse çocuk yapmak yerine evlat edinirim.

Yüzlerce örneği var bunun. Kanunen çocuk senindir. Annesi gelip ben pişmanım çocuğumu verin diyemez. Dese bile alamaz. Çocuklarda gitmek istemezler. Bir yabancı sana ana/baba olmuş. İnsan gurur duyar bundan. 18 altı ise evlat edinilen kişi haberi bile olmaz. 18 yaşına geldin diyelim. 18 sene sana bakan anne, baba dediğin kişileri bırakıp bir yabancıya gitmezsin. Bu yabancı öz annen/baban.

Hocam düşünüyorum, içgüdülerimden yola çıkarak.

Dalga mı geçiyorsunuz siz?