Bir ergenlik çaģına gelmiş olarak buna katılıyorum.

Bende ergen yaştayım ancak demek istediğim, bir yaptığı yanlışı öbürkü gün doğru görüp diğer gün başkası kendisi gibi düşündüğü için sinirlenen daha mantığı oturtamamış ergenler içinde diyorum. Genellikle sorgulamayan yada sorgulayınca çok anlamsız şeyleri sorgulayıp kendine dert edinen ergenler ve geneli böyle malesef. bana şunu yaptı bunu yaptı okulda şu şunu demiş psikolojim bozuldu. Şimdi Bir öğrencinin bütün sorumluluğunu ailesi ve ihtiyaç gereçlerini yiyeceğini ailesi ödüyor. Aileside çocuğa güveniyor okulda çalış üniversite oku çalış diye ama çocukta bundan yararlanıp yalan dolanla yiyor içiyor harcıyor gezip tozuyor eğleniyor. Sonrada 'Benim şuyum kötü şuyum iyi ben kendi kararlarımı verebiliyorum vb.' Bak kardeşim depresyon dediğin şey okadar basit bir şey değil be yeter ya. 16 17 yaşıma geldim ama şu çocukların psikolojisi banada saçma geliyor biliyorum çıldırtıyor, Bende anksiyete var ve daha birini tanımadan konuştuğu için çocuk içinde seni başka bir açıdan yorumlayıp öyle eleştiriyor kendini akıllı zannediyor. Doğruyu anlatsan kendi görüşlerini doğru görüp tartışmıyor. anlamazlar dalgaya vurur çünkü düşünmüyor farkındalık yok yaş çevresinde bu durumla çok karşılaşıyorum. Beni anksiyetem zorluyor ama yinede olgunlukla karşılıyorum. Yani sadece sevince sadece sevmek, hep en iyisi o olmak, kendini kararlarımı verebilirim der ama 2 saat sonra. Sevgilisi kötü emoji attığı için depresyone girdiğini sanıp ağlamaya çalışır Bu çocuklar gördükçe dahada çıldırıyorum, ve herkesi aynı keseye atmak dahada çıldırtıyor be kardeşim. Neyse anlayan yazar zaten. Bu durumu yaşayanda ya yazmaz yada bana karşı gelip gereksiz tartışmaya girer genelide 15 16 yaşında oluyor zaten okadar çok gördüm konuştum artık hepsine empati yapabiliyorum.