Anlıyorum hocam. O zaman yeni hobiler edinmeye çalışın. Mesela ben dizi vs. izlerken hiç gülmezdim son zamanlarda gülmeye başladım. İnsan alışıyor bir zamanla.

Hocam yaşadığınız yer çok soğuk değilse yürüyüşe çıkabilirsiniz. Kitap okuyabilirsiniz. Sırf zevk almıyorum diye 5 saniye yapıp bırakmamak lazım. Kendinize güveniniz tam olsun, gayret edin. Mesela aldınız kitabı sıkıcı geldi "Hmm... acaba ileride ne olacak?" diye kendinize sorular sorun ve o kısım gelene kadar okuyun. Mesela arkadaşlık çok önemlidir, pandemide arkadaşsız kaldım ve aynı duruma düştüm fakat okullar açılınca kendime geldim.

Bu çok kişisel mahrem bir soru olduğundan yanıt vermek istemiyorum.

Cidden. Ben de normalde güç kaynağı konularından başka yerlere çok nadiren yazıyorum. Bir anda kendimi burada buluverdim...

Aynısı bendede oluyor. Artık mastürbasyon yapacak libidom bile yok. Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Bende 1 yıldan beri ilaç kullanıyorum etkisini çok fazla görmedim bende de öz güven eksikliği rezil olma korkusu filan var dışarıya tek başıma çıkınca herkes bana bakıyor gibi hissediyom neden böyle oluyor anlamıyorumki 2-1 yıldan beri böyleyim.

Merhabalar tanışmış olduk.

Hocam peki içinizin daraldığı anlarda o anı uyuyarak çözmeye çalışıyor musunuz? Bende de öyle bir sorun oluyor bir şeyler yemek dışında.

yanlış anlama

Spor yapıyordum ama COVID döneminde kapanmadan sonra motivasyonum gitti ve spor salonları da pahalanınca iyice hevesim kaçtı. Açıkcası dışarı çıkmaya bile hevesim yok. Spor salonuna gitmeyi hiç düşünemiyorum. İnsan görünce içim daralıyor.

Hocam depresyonadasiniz gibime geliyor siz kolay dopamin yerine kendinize hedef belirleyip öyle mutlu olmaya çalışın stress atacak şeyler yapın kolay mutluluk insana bazen zevk vermiyor aynı şeyleri yapmayı bırakıp farklı şeylerin tadına bakın ilerde meyvesini verecektir geleceğe bakıp şuan hayatınızı karartmayın anı yaşatan yaşamak önemli hocam herkes huzur ister ama huzur siz bulursunuz gelecek kaygısı ile uğraşmayın kendinizi nasıl tanıyor ve hangi mesleği yapacağınıza karar verin o olmaz ise b planı yapıp kendinizi korumaya alın

Klübe hoş geldin dostum.

Ben de genelde pc konularından öteye geçmezdim burada nasıl bittim bilmiyorum.

Aynı şey bende de var. Artık yaptığım hiçbir şeyden keyif almıyorum.

Depresyon. Son yıllarda özellikle gençlerde inanılmaz hızlı bir artış görüyorum kendim de dahil. Sebeplerini saymaya gerek yok. Nereye baksak lanetli geliyor. Yolunda giden hiçbir şey yok. Buraya klasik çözüm gibi görünen önerileri vermeye gelmedim çünkü seni senden daha iyi kimse anlayamaz. Sadece yalnız olmadığını bil diye yazmak istedim.

Açıkcası bilmiyorum.

bunun konuyla ne alakası var

Masturbasyonu bırak.

Bende aynı durumdayım. Birçok sorun var ailevi, parasal, gelecek kaygısı, işsizlik ve neye el atsam elimde kalıyor. Açık konuşmam gerekirse ailem arkamdan ağlamasın diye yaşıyorum. Yoksa gözüm arkada kaldığı hiçbir şey yok. Bugün örneğin deprem olsa kafama tavan çökse yaşamak için çabalamam.

Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et Ama daha fazla.

Benim yaşadığım yer tepe bir yer indin mi dik bayır çıkman gerekiyor açıkçası zulüm gibi. Stresli ve kaygılı bir zamanda kitap okumak imkansız ders bile çalışamıyorum. Okurken dinlerken kafam başka yerde oluyor karşımdaki kişi anlatıp geçmiş oluyor ben "Ney anlamadım?" diye kalıyorum. Üstüne zaman kaybettiğim için ekstra kendimi suçlayıp kötü hissediyorum. Arkadaşım pek yok olanlada pek görüşmüyorum çünkü çoğusu işi düşünce konuşuyor veya samimiyetsiz geliyor.

Depresyondasın, aramıza hoş geldin. Ben de uzun süredir depresyondayım. Ne yapman gerektiğini bilirsin zaten, olay sende bitiyor.

Elbet yapıyorsunuzdur ama konunun bunla alakası yok zaten. Dostum böyle olması çok normal. Ben aynaya baktığımda ölü boş gözler görüyorum. Yaşamaktan ziyade hayatta kalmaya çalışan birini görüyorum. İnsan aynaya baktığında fiziksel bedeni yerine acı çeken bir ruh görür mü? Ben görüyorum. Eğer vurdumduymaz birisi değilsen bu ülkede bu ruh halinde olman çok normal. Yakında geçecek. Umarım...

Her ne yaparsam yapayım hemen sıkılıp soğuyorum. Dizi izlerken bile ne zaman bitecek artık deyip sıkılıyorum, hiçbir şeyden zevk alamıyorum. Ders çalışamıyorum. Dışarı mecbur olmasam adım atmıyorum. İçimdeki mutsuzluğu yemek yiyip doldurmaya çalışıyorum ama bu sefer de midemi çöplüğe döndürmenin pişmanlığını yaşıyorum. Geleceğe dair umut ve ışık görmüyorum. Her şey amaçsız geliyor. Psikolojik ilaçlar kullandım fakat faydasını görmedim. Eskiden yaparken zevk aldığım şeyleri yapayım belki mutlu olurum diyorum ama onlar bile zevk vermiyor artık. Sürekli bir telaş içindeyim geç kalmışlık hissi var. Tavsiyeleriniz nelerdir? Son düzenleyen: Moderatör: 26 Nisan 2023

Terapiste falan gittiniz mi peki hiç? Ben bu tarz durumlarda olduğumda genelde (son 1 yıldır böyleyim ben de) Sagopa Kajmer dinlerim. Siz de deneyin isterseniz.

Aynı durum bende de var işte. O yüzden bir şeyler falan bulmaya çalışıyorum.

Konu daha çok depresif bozukluk sahipleri buluşma mekanı gibi oldu vallaha. Çözüm aramaktan ziyade birbirimizi bulduk. Şahsen ben memnunum. Zamanla aşarız dostlar. İnanın İsviçre'de falan yaşasak hayat ne kadar güzel diye konu açardık buraya. Ama coğrafya kader işte ne yaparsınız.

Valla yavrum benim bulduğum en etkili yol vücut geliştirme oldu, anında düzelmiyor ama zamanla düzeliyor. İmkanın varsa para kazan, bir nevi i da yardımcı olur.

Az sıkın dişinizi. Arkamızda kalanlara borçlu olduğumuz birşey var. Halletmeden biryere gitme hakkımız yok. Son umudunuzu bırakmayın elden.

Aman hocam öyle bir şey yapmayın. Allah bir gün size umut verecektir. Kendinizi toparlamanız adına bence spora başlayabilirsiniz.