Size öğrendiğimde çok ilgi duyduğum bir 2. Dünya Savaşı olayını derleyeceğim. Tarihler 20 Aralık 1943'ü gösterirken, alman kenti Bremen'e B-17 uçaklarıyla ağır bombardıman düzenlenecekti. Bu bombardıman görevine teğmen Charlie Brown , ve 10 kişilik bir mürettebatla, "Ye Olde Pub" adını verdikleri B-17 bombardıman uçağı ile katılacaktı. 379. bombardıman grubuna ait B-17'ler Kimbolton hava üssünden kalkış yaptıktan sonra Bremen kentine ilerledi. Bremen, 250 kadar uçaksavar topu ile korunuyordu bu nedenle bombardıman filosu 27,500 fit(8320 metre) yükseklikten, -60 derecelik bir soğukta uçuş yaparak bombardıman görevine saat 10:30'da başladı. "Ye Olde Pub"ın ilk hedefi bir uçak fabrikasıydı. İlk bombayı göndermeden bir top mermisi uçağın tam burnunda patladı. Diğer bir mermi şarapnelleri 2 ve 4 numaralı motorlara zarar verdi. Saatler 10:40'ı gösterirken, yakınlardaki hava üssünden kalkan alman uçakları B-17'ye taciz atışları yapmaya başladılar. Bu atışlar teğmen Brown'ın uçağının hidrolik sistemlerine ve 2 nolu motoru tamamen kullanılamaz hale getirdi. Böylece uçağı kontrol etmek bir hayli zorlaştı. Aynı anda uçaksavar atışları da devam ediyor, bu atışlar mürettebatı da yaralıyordu. Kuyruk topçusu eckenrode, bir top mermisinden direkt bir vuruşla vuruldu. Yelesanko, şarapnel tarafından bacağından kritik bir şekilde yaralandı, Blackford'un ayakları, kısa süre devre dışı kalan ısıtma telleri nedeniyle üniformasının içinde dondu, pechout bir top mermisi ile gözünden, teğmen brown ise sağ omzundan yaralandı. Morfin soğuk nedeniyle donuk ve kullanılmaz haldeydi. Radyo telsizi kullanılmaz hale gelirken, uçağın dış kısmı çok kötü biçimde hırpalanmıştı. Brown, uçağının 2 nolu motoru saf dışı kalmış, sol elevatörü tamamen kopmuş ve dümen ağır hasar almış bir şekilde uçmaya çalışıyordu. O sırada yakıt ve mühimmat ikmali için yerde bulunan BF-109 pilotu Franz Stigler hasarlı B-17'yi vurması için gelen bir emirle havalandı. Stigler, B-17'ye ulaştığında içerisinde yaralı ve zor durumda olan mürettebatı gördü ve daha önce görev yaptığı Jagdgeschwader 27 filosundan general Gustav Rödell'in şu sözlerini hatırladı: "siz bir savaş pilotusunuz! Eğer paraşütlü bir adamı vurduğunuzu görür veya duyarsam, onu kendim vuracağım." Stigler'e göre bu uçaktaki mürettebat ile paraşütle uçan biri arasında fark yoktu. B-17 mürettebatı BF-109 uçağını gördüklerinde sonlarının geldiğini düşünmüştü ancak ağır hasarlı ve üfleseniz düşecek olan B-17 uçağını vurmak yerine Stigler, aşağıdan gelecek uçaksavar ateşine karşılık onlara kalkan olmuştu. B-17 pilotu Brown önce durumu anlamadı, Stigler'in niyetini çözmeye çalıştı. Stigler, Brown'u savaş halinde olmayan İsveç'e yönelmesini sağlamak için bir takım manevralar yaptı. Durumu halen çözmeye çalışan Brown, sağ bel topçusuna onu hedef almasını ama ateş açmamasını istedi. Stigler, alman hava sahasından çıkıncaya kadar, 140 km boyunca sol kanadından B-17'ye eşlik etti. Hava sahası bitiminde selam verdi ve ayrıldı. Brown, kuzey denizi boyunca 400 km daha, bir motorunun çalışmamasına rağmen uçağını uçurmayı zar zor başardı ve 448. bombacı grubunun üssü olan Seething hava üssüne başarılı şekilde indirdi. Uçuş sonrası brifing verdiği subaylarına, bir alman savaş pilotunun kendisini koruduğu ve gitmesine izin verdiği söyledi. Düşman pilotları hakkında olumlu bir duyarlılık oluşturmaması için Brown'a bunu birimin geri kalanına anlatmaması söylendi. Brown, "birisi insan olamayacağınıza ve bir alman kokpitinde uçmayacağınıza karar verdi" dedi. Luftwaffe pilotu stigler, komuta subaylarına olayla ilgili hiçbir şey söylemedi zira düşmanı koruduğu öğrenilirse infaz edileceğinden çekindi. Brown, savaşın sonuna kadar bombardıman görevlerine katıldı. Franz Stigler daha sonra savaşın sonuna kadar Jagdverband 44 filosunda bir Messerschmitt me 262 jet uçağı pilotu olarak görev yaptı. Savaş sonrası Brown, Batı Virginia'da üniversiteye gitti, daha sonra 1949 yılında yeni kurulan Amerikan Hava Kuvvetlerine geri döndü ve 1965 yılına kadar hizmet verdi. Daha sonra, dışişleri bakanlığı bünyesinde laos ve Vietnam'a çok sayıda gezi yaptı. 1972'de hükümet hizmetinden emekli oldu ve mucit olmak için Miami'ye taşındı. Stigler ise 1953'te Kanada'ya taşındı ve başarılı bir iş adamı haline geldi. 1986'da emekli olan Albay Brown, Alabama'daki hava kuvvetleri komutanlığı ve personel koleji'nde "kartalların toplanması" adlı bir savaş pilotu toplantısı etkinliğinde konuşması istendi. Birisi, II. Dünya Savaşı sırasında herhangi bir unutulmaz bir hatırası olup olmadığını sordu. Brown bir dakika düşündü ve Stigler'in kendisine eskortluk ettiği ve selamladığı hikayesini hatırladı. Daha sonra Brown, adını bilmediği alman pilotu bulmaya karar verdi. 4 yıl boyunca araştırdığı ABD ordusu hava kuvvetleri, ABD hava kuvvetleri ve Batı Alman Hava Kuvvetleri'nin kayıtları bu bilinmeyen alman pilotun kim olduğuna biraz ışık tutabildi. Daha sonra bir savaş pilotu derneği bülteni için bir mektup yazdı. Birkaç ay sonra Kanada'da yaşayan Stigler'den bir mektup geldi. Mektupta "ben bendim" yazıyordu. Telefonda konuştuklarında, Stigler olayı ve onları selamladığını anlattı. Brown, anlatılanların hepsini doğruladı, nihayet onu bulmuştu. 1990 ve 2008 arasında Charlie Brown ve Franz Stigler yakın arkadaş oldular ve 2008'de birbirlerini takip eden birkaç ay içinde ölümlerine kadar yakın arkadaş kaldılar. Stigler eğer o bombardıman uçağını düşürseydi çok imrendiği Gamalı Haç'a sahip olacaktı, fakat bu şekilde tarihte ölümsüz oldu. SON. Sabaton, bu olayı konu alan No Bullets Fly adında bir parça çıkarmıştır.