Çok fazla dışarı çıkmadığın için bence mental olarak bir yorgunluğun var biraz dışarda vakit geçir ama daha ağır birşey varsa psikolojik destek alabilirsin

Niye utandığınızı bulun önce. Sonra onları çözümlemeye çalışın. O da olmazsa zorla da olsa yaparak alışacaksınız. Son düzenleyen: Moderatör: 27 Nisan 2023

Birisine hayır desem suçluluk duyuyorum. Giyim tarzım iyi fakat bir bakkalın önünden geçerken eğer poşette başka bir yerin abur cuburu varsa utanıyorum sürekli.

"İlaçla uyutup faydası olmayacak" söylemi bence çok yanlış. Doktor desteğini mutlak alın.

Psikolojik destek almanı öneririm.

Kendinin dış görünüşünün kötü olduğunu düşündüğün için insanların sana bakmasından utanıyor olabilirsin bende öyleyim.

Ya mesela bir yere gitmem gerekiyor ya. Tanıdık bir esnaf çıkıyor sürekli rahat olamıyorum. Bana bakmadığı an hızlıca geçiyorum. Eğer bana bakarsa, içime saçma sapan konuşmak zorunluymuş gibi bir his geliyor. Esnafların önünden kafam rahat geçmek istiyorum suçluluk duymak istemiyorum. Konuşmak zorunda hissetmek istemiyorum.

Bende benzer durumdaydım sanırmı bi ara, yani bende sanırım sorun özgüven problemi vardı, bir şekilde kendimi geliştirmeye çalıştım ders ve yazılım ile uğraşıyorum o yönde, o biraz bana güven verdi gibi geliyor ve insanlarla öyle çok gülmeli tarzı konuşmasamda konuşuyordum, bir şekilde azaldı gibi. Ve tabii neyden böyle olduğunu bulmaya çalışabilirsin, insanların senin hakkında düşüneceği şeylerden mi korkuyorsun yargılanmaktan falan tarzı, suçluluğun kaynağı nedir yani birnevi, kişinin kalbi kırılacağından mı falan?

"Fazla merhamet vatana ihanettir" hocam sert davranmaya çalışın giyim tarzı değiştirme, ilgi alanı değiştirme örnek olarak

Yolda yürürken yürüyüşüm bozuk gibi hissediyorum oysaki normal yürüyorum garip hissediyorum. Elim ayağımı nere koyacağımı bilemiyorum.

İnsanların tepkileri travma yaratabiliyor.

Ben dışarı çıkmaya utanıyorum. Küçükken utangaçlığım yoktu. Dışarı çıkardım, arkadaşlarımla oyun oynardım, markete giderdim ve bunları rahatça yapabilirdim. Şimdi ise bir markete gitmeye utanıyorum. Bir esnafın önünden geçerken kolay gelsin demesem, selam vermesem suçluluk duyuyorum. Birisiyle konuşurken yanından ayrılamıyorum, işim çıksa bile kanka ben gidiyorum demeye bile utanıyorum anlamsız bir şekilde orada bekliyorum ne yapacağımı bilemiyorum kendimi huzursuz hissediyorum. Cafe'de otururken garsona seslenmeye utanıyorum. İnsanlar bana bakınca utanıyorum. Arkadaşlarımla rahat konuşamıyorum. Sürekli evde otururken kendimi huzursuz hissediyorum. İçimde sürekli anlamsız bir korku var. Bunların üstesinden nasıl gelebilirim?

Kişinin kalbinin kırılacağından değil çünkü karşımdaki kişinin umrunda bile olmadığını biliyorum. Ben kendi içimde huzursuz hissediyorum kendimi. Yani biri bana bakınca konuşma zorunluluğu varmış gibi hissedip saçma sapan yürüyüşüm otomatik yavaşlıyor karşıdaki kişide ben sohbet etmeye geldim zannedip bir şeyler anlatıyor dinlemek zorunda kalıyorum o ortamdan ayrılamıyorum çoğu insanda böyle çok iyi dinleyiciyim. Benim işim var diyemiyorum ayrılamıyorum ortamdan utanıyorum. Sürekli böyle oluyor.

O psikiyatri bölümü. Önce kaliteli bir psikologla konuşun, gerekli görürse zaten tedavi için psikiyatriye sevk eder ama ilaç tedavilik bir durum yok ortada. Utangaçlığınızın altında yatan sebepleri anlamanıza yardımcı olur. Biz burda bilip bilmeden konuşursak en fazla kafanızı bulandırırız.