Arkadaşlar seri yardım. Yeni bir aşk, yeni bir dünya. 8 ay önce. 4 ay platonik, 2 ay arkadaş, 2 aydır da sevgilim. Birbirimizi çok seviyoruz, gelecek hakkında planlar kuruyoruz vs. ben hep aşıktım ona. Ama o erkek arkadaşı ile arası açıldığı için inadına benimle konuştu. Sonradan tanıdıkça hoşlandı. Ama ben ilk görüşte aşıktım zaten. Neyse şu an ikimiz de çok seviyoruz. 2 gün önce bizim eve gelmiş. Zaten benim yüzümden annesi telefonu vermiyor. 15 gündürde görüşemedik. Beni görmeye gelmiş ben de abimdeydim. Kardeşim evde olmadığımı söylediğinde gözleri sulanmış. 10 dakika sonra ben geldim. Haberi alır almaz onların parka gittim. İçeri girerse veya çıkarsa göriyim diye. Parka vardım eski sevgilisiyle gördüm bankta. Kız bayağı uzak oturuyordu ve yüzüne bile bakmıyordu. Sonra gittim selam verdim. Şaşırdı ve sarılmaya çalıştı. İttim, bayağı üzüldü. Olayı anlatmaya başladı. Anlattıkları gerçek geldi çünkü oturuşundan belliydi isteksizliği. Bu olaydan sonra kafayı yemeye başladım. Ve ne kadar açık giyinmicem desede arada kaçamak yapıyor. Çok sevdiğini biliyorum her dakikam "Şu an beni aldatıyor mu acaba? "düşüncesi ile geçiyor. Anlam veremiyorum. Bu sebebi yokken bile ilişkinin başından beri vardı. Bu olaylardan sonra artmaya başladı. Vazgeçmemi söylemeyin yapamam zaten. Sadece bunun bir çözümü yok mu? İçime bir acı oturuyor düşünmeye başladığım anda. Hatta bu yazıyı yazarken bile. Arkadaşlarım selam veriyor bana, bende onlara veriyorum. Ve sevgilimede elleri arkada "merhaba yenge" diyorlar normalce. Sonra eve dönünce "Sevgilimin gözüne normal bakmadı, sevgilimde ona ilgili gibi baktı sanki." gibi düşünceler sarıyor yine. Neden oluyor ya delireceğim artık. Yardım edin ne yapmam gerek...

Zaten konuşuyoruz hocam bu konuları onla. Tatlı bir şekilde dalga geçiyor "he utku aldatıcam ya seni ben, hatta şu anda aldatıyorum 5 kişiyle" diyor. Sonra aşkım saçmalama gibisinden davranıyor. Ama bu şakası bile benim psikolojimi ne kadar sarsıyor bilmiyor. Hiç beklemediği anda kontrol ediyorum bu aralar. Bir sıkıntı olmadı. Ama kafaya takmamak elde değil. Sizde yaşamışsınız biraz yol gösterir misiniz?

Ben sevgili üzerinden değil de normal hayattakı sıkıntılarımı çok fazla kafaya takardim. Sonra kendi kendime oğlum "s lak" mısın sen boş boş konulara kafanı yorma diye diye kendimi ikna etmeye çalıştım. Sonra da zaten bu sene sınava hazırlanıyorum kendimi sınav hariç başka bir şeye odaklanmamam lazım diye şartladim. Şu anlık iyi gidiyor umarım bozulmaz ama tavsiyem bazen kendi kendinize sorun ben neden bu kadar kafaya takıyorum diye sorgulayın aklınıza bir sürü düşünce gelebilir hepsini unutmak için ne biliyim bir aktivite bir uğraş edinin mesela stres atmak için oyunlar oynayın ya da sevgilinizle beraber yapmaktan hoslandiginiz şeyleri yapın. Zaten bir süre sonra bu kendiliğinden geçer diye düşünüyorum.

Hamile bırakırkenki ruh halimi diyorum. Tabii ki dedikleriniz doğru.

Mükemmel bir tavsiye

Kafayı sıyırmışsın. Sana kim ne derse desin fikrin değişmez. En iyisi kızı hamile bırak daha istese de seni aldatamaz.

Hocam "bi tık" kafayı sıyırmışsınız gibi. Beni yanlış anlamayın size dostane bir öneri çok fazla kafaya takmayın ben de bir şeyi fazla kafayı takınca mantıklı düşünemiyordum ne kadar aptal davranışlar sergiledigimi sonradan anladım. Ha eğer gerçekten şüpheleniyorsaniz gidin sakince sevgilinize durumu açık açık izah edin.

Sevgi dolu bir ilişkiyse olur. Azgın hareketlerde gözüm yok. İyi moral oldu gülmeme sebebiyet eyvallah hocam.

Hamile bırakmak azgınlık değildir 1 ailenin temellerini atarsın. Sevgilini hamile bıraktın mı artık ortak noktanız ve amacınız vardır demektir.