Şu an okul ev okul ev yemek para içecek ihtiyaç her şey aileden geliyor, çalışıyorum ancak eksik hissediyorum onlar işe giderken evde rahat rahat oturup ders çalışmayı içim almıyor. Zamanında gider çalışırdım şimdi bırakınca içime sıkıntı girdi. Bu zamana kadar ne sorumluluk ne de kendi kararımı verdim verebildim 16 17'i me gireceğim halen dışarı insanların yanında nasıl konuşacağımı bilmiyorum birinin yanına gidiyorum davranışımdan dolayın gidiyorlar. 11 12 yaşımda yapamazdım yaşla geçer ileride kendi kendime düzelirim dedim ama halen aynı. İçimde fedakar bir insanım bunu dışımada yansıtıyorum maalesef. Zamanında anksiyete tedavisi alıyordum. Halen devam ediyor düşünmekten çıldırırdım saatlerce delirirdim ancak bu dertlerimi küçümsüyorum millet çalışıyor yoruluyor ben evimde rahat rahat oturup dertlerime hüzünlenmem beni güldürüyor saçma geliyor. Zaten kendimi bu kadar ezdiğim için yıllarca ne biri ile konuştum konuşmamak para harcamamak için zorladım kendimi. O yaptıklarımı düşünüp daha cimri olabilirdim diyorum artık kafayı yiyeceğim. Hemen meslek sahibi olup çalışmak istiyorum ailemden yemek istemiyorum artık.

Anksiyete izin vermiyor

18 Yaşına kadar ailen sana bakmakla mükellef zaten, sen istesen de istemesen de. Ne zaman ki yasal dokunulmazlığın kalkar reşit bir insan olursun o zaman kendi evine çıkıp bir işe girerek hayatını devam ettirebilirsin, şuan ki statün öğrenci. Bunun dışında işte çalışmak harici ekstra bir şey yapmanı kimse senden beklemiyor merak etme.