80 milyon değil 7 milyar olarak düşün.

Bu kadar fazla ekonomik, sosyal, siyasi sorun varken insanlar sosyalleşmeye, yeni insanlarla tanışmaya, başkalarının derdiyle ilgilenmeye, başkalarını mutlu etmeye maalesef zaman ve zihin ayıramıyor. Ancak birbirlerini seven ve saygı duyan insanlar ise ne olursa olsun bir şekilde karşısındakinin derdini öğrenmek ve çözmek için çaba sarf ediyor. Kişilere, davranışlara, ortak ortamlara göre değişen bir durum.

Olay karşı cinsle ilgili değil, zaten orası ayrı hikaye. Olay şu, Türkiye'de nüfus yoğunluğu bu kadar fazlayken neden yalnızlık çekiyoruz? Neden derdimize derman olabilen, bizi dinleyip sorunlarımızı çözmeye çalışan insanlar bulamıyoruz? Neden herkes birbirine yardım etmek yerine eleştirip dalga geçmeye çalışıyor? Özellikle popüler kültürün harmanladığı Z kuşağı mizahı sürekli başkalarıyla alay edip dalga geçme odaklı. Kimse kimsenin yanlışını alttan almıyor. Not: Yalnız değilim ama yalnız olan çok insan var. Bu anlayışsızlık, yalnızlık ve mutsuzluk neden başladı? Son düzenleyen: Moderatör: 30 Ocak 2021

Her şey olabilir, neticede bu sorunlar toplumsal. Ben her insanı saygıyla karşılayıp sorunlarını dinlemeyi tercih ediyorum, aksini asla yapmam. Ancak insanlar, özellikle şu anki kuşak aşırı bencil, çabuk tüketici, umursamaz ve alaycı.

Kapitalizm ve modernitenin arzusu bu çünkü, insanları bireyselliğe itmek, toplumdan koparmak. Yalnız kalan insan ne yapacak? Televizyon izleyecek, internete girecek vesaire. Buralarda da kapitalizm ve modernitenin propagandalarına maruz kalacak ve neticede de bu propagandaların tesirinde kalıp değişecek. Ortaya uyuşuk, pısırık, iletişim becerisi düşük, kontrol edilmeye müsait bir insan tipi çıkacak. İnsanlar birbirlerinden koptukça, yalnızlaştıkça düşmana karşı daha savunmasız bir pozisyona geçecek. Sürüden ayrılanı kurt kapar, misali toplumdan koparılan her kişi de böylece düşmanın kolay lokması haline gelecek. Benim okumam bu şekilde.

Bilmiyorum.