Hayır sınav sonuçlarını bekliyorum. Geçen sene elektirikçide çalışıyordum ama yıkıldı. Yeni dükkanın yeri bana uzak. Olmazsa fabrika.

Hemde nasıl. Sırf bu yüzden 4 derece gözlükleri takmadan yürüyorum.

Kusursuz dost arayan dostsuz kalır. Elbet seninle arkadaş olmak isteyenlerde vardır, sırf kafa dengi değil diye ilgisiz davranma. Biraz zaman geçir bakalım, belki seni çok seven birisi çıkar karşına hocam

Arkadaşım bile yok hocam.

Sanal arkadaş bulun, utangaç biri iseniz.

atakan iyi niyetin için teşekkür ederim, bunu daha önce düşündüm ne yazıkki aynı değil yakın illerde bile yaşamıyoruz. zaten oyunlardan edindiğim iyi arkadaşlıklarım var. yalnızca reelde kimsem yok bundan yakınıyorum.

Bendede aynı durum var. Geçmişte hemcinslerimden yediğim kazıklar soğuttu beni artık. Şuanda da bunu çok sorun etmiyorum açıkçası. Beni en çok üzen gönül işlerinin yarattığı hüzün.

Ben artık alıştım sayılır. Tek yaşamanın da avantajları var elbet. Benim tek istediğim dertleşebileceğim, derdimi paylaşabileceğim bir kız arkadaş. Gel gör ki evren "tek istediğin" şeyde pek cömert olmuyor.

okuldan birkaç arkadaş var mesela, birkaç defa çıkıp vakit geçirmişliğim de var. muhabbet ediyoruz mizah, espri anlayışlarımız dahi uyuşmuyor. kırıcı olmasın diye gülüp geçiyorum. artık sorun bende mi diye düşünmeye başladım. tarumar haldeyim velhasıl.

Dışarı çıkma aktivitesi dışında benim aynadaki yansımam olabilirsin.

Diğer vaktimi alan işlerin ardından. Technopat'ta birileriyle bir konuda tartışmak bile çok keyif veriyor. Sosyal hayatta arkadaşlık kurabilmen için genel olarak uyumlu olmalısın o kişiyle. Uyum olmadı mı çok sıkıntı. Buranında bu yönünü seviyorum. Konuşuyorsun karşılıklı bir konuda sorun çözülünce bitiyor gidiyor.

Sormayın. Ara sıra alışveriş amaçlı merkeze gittiğimde sevgilileri birlikte yürürken görmek koyuyor adama.

Yalnızlık iyidir, onu tecrübe etmek hayat için önemlidir. Onun dışında tüm arkadaşlarınla kafa dengi olmana gerek yok, az da olsa iyi anlaşabildiklerinle takılmaya bak.

20 yaşındayım.

Bende aynı. Fakat bir yerden sonra takmaya başlıyorsun. Üç adım atsam iki tane çift ya da arkadaş grubu görüyorum.

Sen zaten baştan yalnızmışsın. Sadece yeni ayıkmışsın durumu. Ben de yalnızım. Tercihi değil ama yapacak birşey yok. 1 tane dostum var 6 senelik arkadaşım bir o var. Başka da yok. Alışırsın.

Belki de ondandır yalnızlığının sebebi. Yaşam tarzın yani. Üniversite ortamında arkadaşsız kalmak biraz zor çünkü. Ya da illa üniversite olmak zorunda değil grupça yapılan aktivitelere katılmaya çalışabilirsin gönüllü olarak.

O zaman sanal arkadaşlarınız ile aynı şehirde yaşıyorsanız yüz yüze buluşun.

Yalnızlıktan zevk alırsan gerisi pek umrunda olmuyor. Kimsenin hayatına göre haraket etme, onları memnun etmek için hareket edersen maalesef kendi kendini kandırmış olursun. Her kimse tarafından kendine ilgi duyulsun diye kendini küçük düşürme zaten kaliteli insanlarla arkadaşlık bağı kurarsın zamanla.

benim dışarda konuşacak kimsem yok. alışırsın artık yapacak bir şey yok

Yaşınız kaçtı acaba?

Okuyor musunuz?

Değil mi? Heryerde bize inat çift var sanki. Üzmüyor değil adamı.

Hocam bir çok etkinliğe katıldım. Merhaba dediklerim sanki şahsına küfür etmişim gibi tepki verdi. En sonunda bir piknikte yalnız kalınca küfür edip eve gittim. Yani hocam üniversitede de yalnız kalırım ben. Bu arada sanaldan iki tane arkadaşım var ama onları tam olarak arkadaş olarak saymıyorumm. Zaten şuana kadar asla gerçek bir arkadaşım olmadı. Hepsi arkamdan vurdu ve uzun vadede büyük zarara uğrattılar.

hayır utangaç değilim, sanal arkadaşlarım zaten var ayrıca.

Dostum nabza göre şerbet ver. Onların güldüklerine gülmeye çalış. Mecbur adapte olmak zorundayız. Onların yanında öyle takıl uyum sağla.

17 yaşındayım, en yakın arkadaşlarımla aram bozuldu. Üstelik saçma bir kız meselesinden dolayı ve benlik bir problem bile yok, arkadaşın lüzumsuz kıskançlığından dolayı. Kafa dengi tek bir arkadaşım var, o da yeni bilgisayar aldığından beri ne benimle dışarı çıkıyor ne arayıp soruyor. Günlerimi ders, belgeseller filmler, kitap ve oyunlarla geçiriyorum. Dışarı çıkınca yalnız başıma çıkıyorum ailemle de pek anlaşamıyorum bu ara, aklımı yitireceğim yahu. N'apmalıyım daha önce hiç bu kadar yalnız hissetmemiştim. Genelde tarih felsefe ve bilimle ilgileniyorum. Gidip bir kütüphaneye bakmayı düşünüyorum hem kafa dağıtırım hem de aklı başında düzgün insanlarla arkadaşlık kurabilirim belki diye.

Yalnızlık insanı yoruyor be. Nerden mi biliyorum? 5 senedir dostu geçtim arkadaşım bile yok.

Sevgili peki? Cevap belli gibi ama

ne olacak bu hal..