Sorun bu işte, tam olarak bu. Artık devir değişti, herkes okuyor ancak bir o kadar da şu anki imkanlara sahip olamayan ama kafası zehir gibi olanlar ayak işlerinde heba oldu... Bunların tek suçları fakir doğmalarıydı, zeki olsalar bile okutulmuyorlardı çünkü eve getirilmesi gereken, hayatta kalınması için kazanılması gereken paralar vardı. İşte birkaç nesil böyle yok olup gitti. Aralarından sıyrılanlar iyi yerlere gitti. Okuyan, iyi meslek sahibi olan kral olsun, okumayan sürünsün, pis işler yapsın, 3 kuruş kazanıp ancak nefes alabilsin diye düşünenler çok. Bazılarının da tuzu kuru olduğundan işleri bozulmadığı sürece bu adaletsizliğe boyun eğerek her şeyinden faydalanıyorlar, ortamlarda, sosyal platformlarda da duyarcı kesiliyorlar başa. Ben yokluğu da, varlığı da görmüş bir insan olarak kendimi bir şekilde bu saçma sistemden kurtarabilidim. Ha tabii ki her şey verilen emekle, çekilen acıyla orantılı. Her cefanın bir sefası, her sefanın da bir cefası oluyor zamanı gelince. Emekçiyi şöyle özetlerim ben. 50 birim iş yapar, 2 birim kazanır, patronuna da 100 birim kazandırır...

O devlet olmasa yaşayamazsın da ondan.

Bunları söyleyen arkadaşın çok büyük oranda haklılık payı olduğuna katılıyorum ancak benim takıldığım başka bir kişisel özelliği oldu. Yapamadım, edemedim, aklım almadı beceremedim gibi kelimeleri kullanmasından anladığım kadarıyla kendisi de bir şey için emek verip kendisini geliştirme kısmında ilk zorlukta yapamıyorum diyerek havlu atan çok büyük orandaki kesim içinden biri. Durum bu bile olsa insanların temel ihtiyaçlarını bile karşılayamacağı bir konumda bırakılmalarına söylenecek bir şey zaten yok, birkaç bin kişilik azınlık için hayatını heba eden milyarlar durumu var ortada şu anda. Yalnız sistemin ne olduğu belli, Dünya'nın gidişatı belli ve bunları görebilen birisinin bu durumdan çıkması için yapması gereken şeylerin de farkında olması gerekir. Sen Dünyayı değiştiremiyorsan bile kendi hayatının yönünü belirleyebilirsin. Yapamıyorum, edemiyorum ve aklım almıyor benzeri beyanlarla bir şeyler için emek vermekten kolayca vazgeçmenin kötü tarafı ne yazık ki günümüzde bu oluyor. Bunları zamanında yapmayınca da kendini o durumda bulan insanlar zaten hayatta kalma derdinden dolayı gelişime zaman ve kaynak bulamıyorlar işte. Bu arkadaşımız da bu çıkmazın içine düşmüş, üzülüyorum.

Bütün suç halkımızın. Israrla oy vermeye devam ediyorlar.

Ülkemizde ki hayat şartlarından bahsetmiş ve haklı olarak da bezmiş. Doğru söze ne denir ki?

Hocam Video'da anlatılanlar kelime kelimesine doğru. Lakin tabiri caizse bizim halkımız sevilmeyi çok seviyor.

Artık kaybedeceği bir şeyi kalmadığı için şimdi konuşuyor. Ülkeyi sizin gibi zihniyetli insanlar batırdı. 'Beter olsun' ne demek? Yazık...

18 sene susmuş, her şey bitmiş. Şimdi mi konuşuyor? Beter olsun!

Konuşana ve arkanda sağlam birileri olmayanlara ne olduğu belli. Sen bugüne kadar ne konuştun da birilerinden bunu bekliyorsun? Zaten herkes birbirinden bekleye bekleye bu hale geldik. Kurunun yanması umurumda değil ama yaşın yanması beni bağlıyor, zira içinde ben de varım.

İnsanlar suskunluklarının bedelini çekecek! Çekirdeğini al ve izle. Acırsan acınacak hale düşersin.

Ben görürüm seni 1-2 yıl sonra çekirdek 50 TL oldu diye.

Paranın mutluluğu satın alamayacağını iddia edenler, iyi bir alışveriş merkezinin adresini bilmeyenlerdir demişler. Şu ülkede 3 kuruş için millet haftanın 6 günü tabiri caizse köpek gibi 12-13 saat alın teri döküyor. Karşılığında eşek bağlasan durmayacak bir evin kirasını, kol gibi faturaları, almadıkları/kullanmadıkları şeyin vergisini ödeyerek o 3 kuruşu da bitiriyorlar. Öğrenciyken ben de çok çalıştım bu işlerde, çok iyi bilirim yani o ortamları, çalışanları, durumları, hikayeleri. Birileri saraylarda altın klozet kullanırken birileri çocuğuna 1 çikolata alabilmek için 15 saat çalışmaya razı olup 2-3 saat daha mesaiye kalmak için yalvarıyor. Yazık, çok yazık. Allah belasını versin böyle sistemin... Alın teri işte. Herkes bu değerle, terle kazanılan paraya layık olamıyor. Sizin de bir gün cefa çekeceğiniz günler gelecektir, adım gibi eminim.

Jira abi. Devlet bize bir şey kazandırmıyorsa biz neden devlete çalışıyoruz?

Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et Çok duygulandım videoda. Sadece izleyin. Sürprizbozan: İzlediyseniz düşüncelerim Ben daha küçüğüm. Büyüyünce devletime yararlı olursam elime ne geçecek? Ben onlara yararlı olacağım fakat onlar benim yüzüme bile bakmayacak. Bir sürü örneği yok mu bunun? Yani sadece ölünce mi değerli oluyorsun bu hayatta? Sadece şehitler mi değerli? Ülkedeki bilim adamları vs. de çok önemli. Neden fazla gündemde değiller? Mesela Aselsan çıkıyor ve 1 gün gündemde kalıyor. Ömer Halisdemir ise 4 yıldır herkesin gündeminde. (O ikisini karşılaştırmıyorum. Her halükarda Halisdemir'in daha önemli bir şey yaptığını biliyorum faka Aselsan'ın buluşları da önemli. Onların da yine 1 yıl gündemde kalmaları gerek. Onlar da kahraman.) Okuduğunuz için teşekkürler. Linç atmak yerine düşüncelerinizi söyleyin ve "DUYAR" olarak adlandırdığınız şeyi de yapmıyorum. Son düzenleyen: Moderatör: 9 Temmuz 2020