Hayat boktan çünkü kendimizi bu döngüden çıkaracak paramız yok. Parası olan insanın zamanı da olur, bu zamanı değerlendirecek değişik aktiviteleri de olur. Milletin emeklisi emekli olunca 3 yıllık dünya turuna çıkıyor, bizimkiler iş aramaya başlıyor. Haftalık çalışma saatlerinin en fazla olduğu ülke yine burası. Devlet hem paramızı hem de vaktimizi sömürüyor.

Hiçbir şey yaşamın ve var olmanın getirdiği sorular ve stres silsileleri kadar darlamaz insanı. İnsan bazen bıkar. Bazen hiç olmamak ister. Bazen kaybedecek şeyi yoktur insanın, bazen çok şeyi vardır da kaybetmemek için uğraşından boşa gider tüm hayat zevki. İyi insan olmak her zaman en doğrusudur. Senin iyiliğini reddedenlerse sefil et çuvalından başka bir şey değildir. Sabır en büyük erdemdir. Sabrın bir sınırı yoktur aslında. İnsan sınırı kendi koyar. Sabrın sonu mutlu eder insanı. O yolda beklediği süreye değdiği için. Hayattan zevk almanın tek yolu beklentilerini sıfırlamaktan geçer bence. Biraz da kendinin farkında olmaktır bu yol. Diğer insanlara bakıp kendine şükretmeli bazen insan. Kimse bu dünyaya şanslı gelmez. Tabağındaki yemeğin, bardaktaki suyuna dahi şükretmelidir insan. Hiçbir beklentin kalmadığındaysa sonuçlar beklenmedik gelir. Mutlu olursun. Mesela bir sınava en iyi performansın ile çalışırsın. Ama 100 üzerinden 90 vs. beklememelisin. Her zaman en düşükte tut beklentilerini. 20 bekle, 50 bekle. Sonuçta sınava çalıştığın için yüksek alırsın ve mutlu olursun sonucunda. Ama beklenti ve hedefleri birbirine karıştırma sakın. Hedefini üstte tutarsan sıfırladığın beklentinin sonucunda hedefe ulaşmak ekstra zevk ve mutluluk verir. Elinde bol maceralı bir hayat var. İstesen de, istemesen de bu hayatı tek güzel ve zevkli kılacak sensin. Uçan kuşa bile mutlu olmak da, başarılarına rağmen üzülmek de senin elinde. Dediğim gibi, seni ancak sen mutlu edebilirsin. Kimseyi dinleyip üzülme. Kendini sev ve mutlu ol. Senden mükemmel, muhteşem başka biri yok bunu da unutma.

Oyunun kuralı bu.

Sıradan bir insan gibi sızlanıp sürekli arkana bakmak mı, yoksa önüne bakıp geleceğe akılda kalıcı imzalar atmak mı önce bir düşün. Tabii ilk seçenek kolay, ikinci seçenek zor ama önemli olan hayatta başına gelen iyi veya kötü her şeyden bir kıssadan hisse çıkararak yoluna devam etmek. Seçim senin.

Teşekkür ederim.

Eğer bir amacınız ya da hayalleriniz yoksa zaten hayattan zevk alamazsınız. Hayat kısa. Yiyin için keyfinize bakın. Hiçbir şey kendini hayatınızdan önemli değildir.

Hayattan zevk almamak için bir neden? Başıma aşırı bunaltıcı olaylar geldi yani insanı intihara bile sürüklerdi yaşa göre. Ama ben yinede zevk aldım, hayatın kuralı bu. Başına olaylar gelir veya gelmez ama sürekli tebessüm etmen lazım etmezsen hayat sıkıcı bir yere dönüyor. Her şeye pozitif olup gülmeye bak. Olamıyorsan destek almanı tavsiye ederim psikologdan. Mesela ben gittim hafif dozlu bir ilaç verdi zaten dünya ahiret kopsa umrumda olmayan bir insanım, onu bir içtim offff beynimi kaybettim.

Bu aralar zevk alabilen adamın aklından şüphe ederim. Kendini izole bile etsen akrabaların, eşin dostunun sağlığını düşünmek bir insanı yeterince olumsuz etkilemiyor mu arkadaşlar? Birtek ben mi böyleyim yoksa. Not: Karantina da 23. gün.

Kurallar çiğnenmek için vardır.

Altın kural, altın kuralların olmadığıdır. Öyle değilmi.

Sonunda ölüm olmasaydı, zevk alamazdım. Hayat, büyük bir sınav. Bir adım ileri, iki adım geri.

Her gün aynı şeyleri yapıp nasıl zevk alabilirsin? Uyanıyorsun, yemek yiyorsun, günlük yapman gereken işleri yapıyorsun, insanı ihtiyaçlarını görüp uyuyorsun ve tekrar uyanıyorsun tekrar yemek yiyorsun tekrar yapman gereken şeyleri yapıyorsun. Hayatta her şey ilk defa yapıldığında zevkli gerisi fasa fiso. Hayat boktan.

Hayır zevk almıyorum, hayat merhametsiz, öteki dünya neden farklı olsun ki.

O zaman bende kuralları çiğnerim.

Karantina 38. Gün.

Asıl sorulması gereken soru: Hayat bizden zevk alıyor mu? olmalıydı İnsanın doğası gereği birçok duyguyu aynı anda yaşayabilmesidir, yani bu da onu kaçınılmaz bir sona götürür. Mesela ben dışarıda takılınca genellikle para ve hayatın zorluklarını görüyorum. Hiçbir şekilde üstlenmek istemediğim için uzaklaşıyorum, eninde sonunda beni pençesine alacağını da biliyorum. Ancak hayata kafa tutmak istiyorum. Kendi iradem ile kendi hayatım ve çevremi yaratmayı düşünüyorum. Ancak diğer kişilerinde bana katılması gerekiyor

imtihan dünyası burası. insanlar ve cinler için. vefat ettiğinde ruh çıkıp cesed kaldığında dünyada imtihan biter. zaman çok kıymetli.

Arkadaş yaralı galiba.

Bilmiyorum neden ama hiçbir şeyden zevk alamıyorum hep stres içinde hissediyorum yaşam isteğim hiç yok ne yapacağımı şaşırdım hep mücadele ettim ama elde sıfır. İyi insanlar bu dünya da neden hep kaybeder ki iyi niyetmizi hep suistimal ederler. Sizle biraz sohbet etmek istedim, biraz da olsa ferahladım bunları yazarak.

Yeni tatlar yeni şeyler denemek her zaman için iyidir tabi insan nankör bir varlıktır o yüzden yine sıkılabilir sin ama yeni şeyler denemen seni bu çaresiz bir düşünceden uzaklaştıracaktır tabi bu virüste nerde yapıcaksın yeni şeyleri evde bilgisayarın varsa bilgisayarında ufak çaplı oyun lar oynıyabilirsin kız arkadaş edinebilirsin yeni insanlarla tanışabilirsin yeni insanlarla tanışmak her zaman favorimdir denemeni kesinlikle tavsiye ederim hayatta başarılar hocam ama aklında kalsın sen değerli bir kişisin kendine de bunu ilet her zaman gül hayata olaylara takıyorsan çok olaylara akışına bırak biraz hayat gitsin tabi ölçülü olarak

Kuralları çiğnediğiniz zaman iyilikten çıkılabiliyor. Örneğin ben; iyilik yapıldığı zaman altında bir açık ararım, insanların düşünceleri bile evrimleşti. Herkes çıkar düşüncesiyle uyanıyor. Saf iyilik yok. Hep tekme yiyorsanız elbet bir gün siz yumruk atmayı öğreniyorsunuz.

Yarınlar yokmuşcasına çalış, para kazan, çabala, pis işvereni zengin et... Ne için? O hayalini kurduğun ışıklı bilgisayar, pahalı araba, geniş ev için... Bunlar çok önemli tabi. Yıllarca bu angaryayı çekersin... Ama o gün gelir kavuşursun onlara. Elini gezdirirsin o kasanın üzerinde, atarsın ellerini o yumuşak direksiyonun üzerine ya da kanepede uzanıp etrafına bakarsın o geniş evde... O anda içini bir düşünce kaplar, siz de onu beyninizin en derin köşelerine atarsınız, üzerine de en kalın duvarı örersiniz. Bu duvarın kalınlığı, almak istediğiniz şey için ne kadar çalıştığınız ile doğru orantıdadır. Ama asla yeterince kalın değildir. O düşünce kemirir de kemirir beyninizi, siz o işlemcinin gücünü test ederken, arabayla test sürüşü yaparken ya da evin koridorlarına tablolar asıp son rötüşü atarken... En sonunda o efsanevi cümle dudaklarınızdan dökülür gider: "Çok ta bir şey değilmiş yani." Cevap: Almıyorum.

Şu sıralar hayır.

Zevk mi o da ne?