Vicdan azabını çoğunlukla iyimser insanlar çekiyor. Sizde öyle birine benziyorsunuz, tabii buna en iyi çözüm kendinizi nötr yapmak. Biraz umursamaz ve kötü olmayı deneyin, istediğiniz noktaya gelince durarsınız, bu biraz fazla zor olabilir.

Dinini neden değiştirdin?

Hocam işin dini kısmını tamamen boşver. Sizde OKB var gibi duruyor. Acilen psikoloğa gidin. Ruh kanseri gibi bir şey.

Teşekkür ederim. Gerçekten beni ifade etmişsiniz. Küçüklüğümden beri çok dindar bir aile ortamı ile yetiştim. Görmediğim okumadığım halde birçok şeye inandım. Hep bana o yaratan sana neler yapıyor. Bir tane namazı hor görme vb. bu tarz şeyler derlerdi. Hep ona borçlu hissederdim. Umarım bu durumdan kurtulurum. Arkadaşlarım ile konuşurken, yemek yerken, oyun oynarken vb. her zaman aklıma gelir şu vicdan azabı. Bu konuşmanız beni biraz daha ferahlattı. Çok teşekkür ederim tekrar.

Anladım, öneriniz için teşekkür ediyorum. işe yarayabilir deneyeceğim.

Haklısınız. Sadece buraya danışayım dedim.

Dediğim gibi burada sadece kişisel görüşlerimizi söyleyebiliriz fakat sorununuzu çözemeyiz, profesyonel birileri ile görüşün eminim çözüm bulunur.

Kendini rahat bırak.

Ne yapmalıyım tam olarak?

Dön diyenlerinde çoğu zaten sözle müsliman. Umarım en yakın zamanda seni rahatlatacak doğru yolu bulursun. Sana gerçekten tarafsızca yardımcı olacak insanlarla tartışmalısın bunu. Ya da islam diniyle size saçma gelen şeyleri konuşabileceğiniz biriyle tartışabilirsiniz.

Bazen içimdeki o yanılgıyı kırıyorum. Diyorum artık anı yaşayacağım. Evet gerçekten o vicdan azabı yaptıklarını düşünme isteği gidiyor. Ama bir kaç saat veya gün sonra geri geliyor. Bazen o yanılgıyı kırıyorum ve çok uzun süre vicdan azabı çekmiyorum. Mesela en fazla 6 ay boyunca hiç vicdan azabı çekmediğimi hatırlıyorum. Bir zaman sonra tekrar geliyor o vicdan azabı.

Aslında evet OKB gibi. Ama ben bastırabiliyorum. Eğer 2-3 kez umursamamayı denersem 4. kez başarabiliyorum genelde. Diyorum hayır niye suçlu olayım, benden neden nefret etsin ki vb. birkaç gün ay vb. kurtulabiliyorum. Belki sadece çözüm umursamamak. Bir çok kişi ile tartıştım şu din mevzusunu. Hep kendi haklı olduğunu düşündü. O yüzden artık pek konuşmuyorum bu konuları. Bu vicdan azabı bazı günler hiç gelmiyor.

Hayvanat bahçesinde yıllar boyu zincirlendikten sonra serbest bırakıldığında kendi isteğiyle kafese tekrar giren hayvanları bilir misin? Kendini bir kul olarak görmeye, sürekli hatalı olan olarak görmeye ve sürekli tapınman gerektiğine o kadar inanmışsın ki, üstünden atamamışsın. Bu zamanla hafifleyecek ve gidecek. Genellikle dinden çıkıldıktan sonra insanlar boşluğa düşer, seninki de ona benzer bir şey. Gökteki bir adama değil de kendine inanmayı öğreneceksin. Sadece kendine güvenmeyi öğreneceksin. Sadece kendine dayanmayı öğreneceksin. Zor olacak, şu anda da zorlanıyorsun ama asıl hayat bundan sonra başlayacak. Tamamen arınman gerekiyor. Sorgula, düşün, kendini yeniden inşa et. Güneşli günleri göreceksin.

Din konusunda insanların seni baskılamalarına izin verme. Görmezden gel. Kendin için en iyi olanı yine kendin seçeceksin, başkaları değil.

Konumuz zaten buydu. Yaşadığınız şey suçluluk duygusu. Bunu terapi görerek ya da kendi içinizde telkin yaparak iyileştirebilirsiniz.

Dostum zaten dine girersem bu daha çok artacak. Ben sana diyorum ki Müslüman olduğum zamanlar da vardı. Hatta bence Müslüman olarak doğmasaydım bu sorun olmayacaktı bile. Bana sürekli tövbe et denirdi. Bende sürekli tövbe ederdim.

Ben de bir insanı kırdım mı diye saatlerce hatta günlerce düşünürdüm. Olaylar bir yerden sonra gerçekten sarpa sardı. Artık sadece kendimi düşünüyorum mutluluk konusunda. Beni mutsuz eden veya çok düşündüren ne varsa hayatımdan çıkardım. Kim veya ne olursa olsun. Biraz da olsa hissizleşmeni önerebilirim, ben kafamı böyle rahatlattım. En önemlisi de beni mutlu eden şeylere odaklandım.

Bence dinini değiştirmemiştir. Sadece dinden çıkmıştır.

İnsanın halinden anlayan, affediciliği her daim olan, kulunun bilmeden yaptığı şeyler için sorgulamayacak bir yaratıcı olduğunu bil, ona sığın, hepsi geçecektir.

Ecnebiler buna Pure OCD der hocam. Yani sadece düşüncesel OKB. Ben de aynı hastalıktan çocukluğumdan beri muzdaribim. OKB o internette okuduğunuz belirti kalıplarına girmenizi gerektiren bir şey değil. Yıllardır bu konuda yerli yabancı her yerde araştırma yaptım. Psikoloğa da gittim.

TR de din hakkında inanılmaz az fikri olan kişiler var, ben şahsen inansamda kimseyi zorlamam. Eğer birileri inat ederse raporla istersen, zorlama ve gereksiz mesajdan. Gerçek dünyada ise kafa at gitsin.

Aslında dinden çok diyenlerde var, herhalta biri tövbe ederse zaten kafayı yer. Küçükken size pek açıklıyıcı olmamışlar, bir de birazdan gene kafayı yiyeceksiniz bence, insanlar sizi zorla imana getirmeye çalışıyor bildiğin.

Teşekkürler. Gerçekten ülkemiz neye inandığını bilmiyor. Diyorum bak böyle bir ayet var bana o kadar dön diyorsun. Diyor yalan söylüyorsun hangi ayet. Sonra bakıyor cidden doğru diyor sen anlamamışsın.

Deneyeceğim teşekkürler.

Haklısın. Hepsi dine dön diyor. Dönsem ben dönerim. Bu arada teşekkürler.

Profesyonel bi' destek almanı tavsiye ederim.

Burada pek bir çözüm bulamazsınız bence, en iyisi bir psikolog ile görüşmek olur.

Arkadaşlar istemsiz bir vicdan azabı var. Eskiden Müslüman'dım sürekli ellerimi yüzüme koyup tövbeler ederdim kötü bir şey yapmasam bile bunu yapardım. Vicdan azabı çekerdim. Etrafımdaki kişiler sorunca başım ağrıyor o yüzden derdim. Şimdi istemsiz ellerimi yüzüme koyup vicdan azabı çekiyorum. Bence eskiden kalan bir şey. Küçüklüğümden beri bunu yapardım. Günlük hayatta bazen böyle ellerimi koyup tövbe ederdim. Kötü herhangi bir şey yapmadığım halde. Nasıl kurtulurum. Sanki bu yaptığım şeyleri düşünmeyince içimde bir vicdan azabı hissediyorum. Artık tövbe değil. Böyle yaptıklarımı düşünüyorum. Kötü bir şey yapmadığım halde "acaba bunun kalbini kırdım mı?" vb. Nasıl kurtulurum bu alışkanlıktan.

Böyle bir şey olmadığını ve yanlış bir şey yapmadığını düşünerek kendi içinizde telkin edebilirsiniz. Pozitif düşünmeye çalışın.