Arkadaş edinmeye çalışıyorum. Sivil toplum örgütlerine gönüllü olarak başvuruyorum. Oradan da arkadaşa edinemedim. Olmuyor işte. Bu yüzden içime çekiliyorum. Böyle olmasını bende istemem ama dışlanan birisi olarak insanlara tanışasım bile gelmiyor artık.

4. Madde Kendi halini hatrini soracak insanlarla dost olmaya calis diyebilirim sadece. Bir suru arkadasim var, bircogu hatrimi sorar arada bir. Geneli forumlardan tanidigim dostlar. Cok konusmasakta arada bir nasilsin, ne yaptin gibi yazarlar. Sirf kuzenin diye o sempatiyi bekleme, ne insanlar var annenden, babandan fazla onemsiyorlar. Oyle insanlari bulup kaybetmemeye calis. Reelden boyle dostlar okul disi bulmak zor. Oyunlardan bulunabiliyor artik anca. Ya da arkadasin arkadasi falan. Lucifer abimin dedigi gibi, Her zaman kendinin en iyi versiyonu olmaya calis. 3. Madde İnsanlarla iliskilerde kendini oyle kisitlamamaya calis. İnsanlar birbirine her anlamda ihtiyac duyan varliklar. Tek basina bir omuru gectim, 1 sene bile geciremezsin. Yalnizlik cok kotu sey. İnsanlarla konus, aktif ol. Mesela git disarida yemek yedigin esnafla sohbet et. Lisede haftada 1 gittigim donerciyle surekli sohbet ederim. Arada yemek ismarlar oyle dertlerini anlatir bana sorar falan.

Yaptıkların bir hata mı yoksa seni ayıran bir şey mi? Önce buna karar ver. Ardından hata olarak kabul ettiysen elinden geldiğince yapmamaya çalış ve zamana bırak.

Peki neden arkadas edinemediginizi hic dusundunuz mu? Bence bunun ustune yogunlasin. Sivil toplum orgutlerinde oyle herkesi dislayan tiplerin olacagini sanmam. Belki size oyle denk gelmistir ama bilemiyorum.

Bıktım bu halimden. PC mühendislerinin başarına Google Scholar'dan falan bakıyorum. Türkçe olanları arada sırada okuyorum. Bilmediğim materyal çok olduğu için pek anladığım sayılmaz. Aslında beni ilgilendirmediğini biliyorum. Buradan şunu çıkarmak istiyorum: Keşke bende bu kadar yüksek yerde olsaydım diye. Mantıklı bir çerçeve içinde bakınca ben yapamam. Kendimi kötü görmek amaçlı demiyorum. Yaş 22. Geçen sene 90 bin sıralama yapan kuzenim, bu yıl ilk 5 bine girdi. Tebrik etmek için 2 defa aradım açmadı. Zaten insanlarla ilişkilerim pek mantıklı değil. Araya bir konu sıkışacak ama kimse beni aramaz. Hep ben ararım. Dönmezler ben tekrar yine ararım. Açmazlarve bende üzülürüm. Halimi hatırımı bir kere arayan bile olmadı. Evet, olmadı. Olduysa bile hatırlamıyourm. Herkesin başarısını, ki benden akademik olarak daha iyi olanlara bakıyorum. Bu kıyaslama huyu nasıl geçer? Çünkü bana gerçekten zarar veriyor. Şöyle soracak olursam: Araştırmamak gerektiğini biliyorum. Bunu azalttım fakat tamamen bitmedi. Başkalarına bu konular hakkında danışmak ve bu konuda konu açan kişiyle diyaloga girmek beni harap ediyor. İnsan ilişkilerim yok. O yüzden takım olarak yapılan hiçbir işe katılmıyorum. Kendi başıma olacağım. Bir de insanların beni aramaması. Hatta halimi ve hatırımı sormaması. Bu 4 maddeye cevap verirseniz sevinirim. İyi Sosyaller.

Eğer bunlarla uğraşıyorsan boş zamanın vardır git spora, dil kursuna, kodlama derslerine satranç, futbol, basketbol kurslarına git. Buralara giderken hiç kendini kasma, doğal ol arkadaşın olacaktır. Aradığında açmayanları da bir daha arama.