Kim ne derse desin tek çaresi: zaman.

Hocam unutabileceğinizi sanmıyorum.

Elimde olan bir şey değil.

Ya başkalarına yöneliceksin ya da tek çare zaman, şuana kadar başka türlü olduramadım.

Eğer unutamıyorsan peşinden koşmaktan başka bir şans yok gibi en azından "Uğraştım ama alamadım" demeni sağlar

Evcil hayvan besle. Unuturuyor onun varlığı gerçekten seversen.

Cidden unutulmuyor. Onu unutmaya çalışırken daha çok aklıma geldiğini fark ettim. Bu yüzden akışına bırakmaya karar verdim. Bensiz mutluysa öyle kalsın, ben alıştım sayılır.

Özleme, en iyi yöntem tersini yapmak, yapın faydasını görün.

Bir kaç kez denedim ama bir şeyler hissetmezken, karşı tarafa hislerim hakkında yalan söyleyemezdim. Bu yüzden bitirmek istedim hepsinde.

Zaman ayırdığın için teşekkür ederim. Hepsini teker teker deneyeceğim. Herkese iyi akşamlar. Yalnızca Lex'e teşekkür ediyormuşum gibi oldu ama hepinize teşekkür ederim arkadaşlar. Kendinize iyi bakın.

Kendine zarar veriyorsan bu özlemin sonucunda, hal ve hareketlerini rasyonelleştirmeye çalış fakat bunun dışında zararı dokunacak -fazlasıyla ucu açık- reaksiyonlar göstermiyorsan, ortada çok da yakınacağın bir durum yok bana kalırsa. Özlem duymak, aslına bakarsan sandığın kadar da kötü bir his değil.

. Ne diyeyim bol bol okumanızı tavsiye ediyorum üşenmeyin bu kadar alışırsınız zamanla.

Yüzleşmeden kastın bunu kabullenmekse; 'zamanla' cidden paşa paşa yüzleşeceksin . Kimse unutulmaz değildir; senden çok daha travmatik özlem hallerini yaşayanlar var; herkesin hayatımda böyle süreçler vardır. Hayata karşı olan hissizliğini özlem duyduğun kişiye bağlama; depresyonda olabilirsin ki zira pandemi süreci de senin depresyona girmende etkili olmuş olabilir. Dolayısıyla sağlığına öncelik ver çünkü bu durum hayatını uzun vadede olumsuz etkileyebilir. Mutluluğa da atıf yaptığını görüyorum, sana sevdiğim bir Prof'un mutluluğa dair söylediklerini aktarayım belki yeni bir bakış açısı kazanırsın; "Mutluluk ağrısızlık mıdır? Mutluluk sıkıntısızlık hali midir? Değildir ki. Mutluluk bir bütün olarak halinden memnun olma duru mudur? Bize kadim bilgilerle ve anlatılarla gelen Hz. Eyüp'ün her tarafını kurt basmasına rağmen şükretmesi hikayesi niçin anlatılır? Sürekli derisinden girip çıkan bir parazit enfeksiyonuna sahip bir insan düşün, manzara iğrenç bir şey, öyle bir insanın bile kendini hoşnut hissedebileceği bir hayatın mümkün olduğuna dair bir versiyon aktarıyor bize sistem. Ama biz şimdi sinek ısırığı olunca hayatımız kararabiliyor. Kafamıza bir düşünce takılınca bundan kurtulamayacağımızı sanıyoruz. İçimizden gelen istek, arzu ve baskılanmış duyguların ittirmesine nasıl yanıt vereceğimizi bilmiyoruz. Bunların hepsi aslında bakarsan, küçük ve hayatta yönlendirme etkisine yol açan problemler. Fakat biz bu problemleri susturmayı öğrendiğiniz için o problemlerin bize, o işaretlerin bize açacağı kapıları göremiyoruz. Yani problem olarak düşündüklerimiz bize hayatı her şeye rağmen yönlendirebilme ve karar verebilme gücü veriyor. Mutluluk ağrısızlık hali değil, TDK'nın sözlüğünde yazdığı gibi; "İnsanın bütün arzu ve isteklerine süresiz olarak ulaşabilme hali" gibi bir tanım değildir; bu tanım bir deliliktir. Böyle bir şey olamaz. İnsanın arzularını doyuramazsın. Her an tatmin ve ağrısızlık hissi mümkün değil. Sandalyede oturduğumdan dolayı bir tarafım ağrıdığı için mutlu olmalıyım zira sağlığı sürdürebilecek aksiyonu alabiliyorum, oradan istediğimde kalkabiliyorum. Yani mutluluk hali hayatın bütünüyle ilgili bir şey. Ağrısızlık, sürekli haz vs gibi tanımlandığında zevk ve sefanın peşinde ömür tüketen herkes haklı. Ama bu tanımda sıkıntı var, zira insan asla bu tanımla doymuyor, mutlu olmuyor. Bütün dünyayı ver Mars'a bakar orada ne var diye. İnsan böyle." Umarım bir kıvılcım oluşmuştur kafanda.

Unutmak. Zor ama unutmalısın, hayat devam ediyor sonuçta.

Böyle uzun uzun yazmak yerine bölerek yazın gözü çok yoruyor.

Ben de unutamıyorum. Cidden insanın elinde olan bir şey değil.

Çok özlediğim birisi var. Ne yaparsam yapayım bir şekilde onu buluyorum karşımda. Kimi zaman dinlediğim müziklerin sözlerinde oluyor bu, kimi zaman ise birlikte yürüdüğümüz yollarda. Kısacası özlüyorum ama nasıl bırakırım bilmiyorum. Tavsiyeleriniz var mı?

Unutamayacaksın Bunu anla önce. Aklına getirme, Onu hatırlatan her şeyi sil. Müzik, Eşya veya ne varsa. Zamana bırak

Ben de uzun suredir kız arkadasimla görüşemiyorum ve iliklerine kadar özledim. Günün sonunda o kişiyle buluşulcaksa zamana bırak, iyi şeyler dusun ve kavuşmak için elinden geleni yap. Ama hikayende böyle bir son olmayacaksa unutacaksın. Zor olsa da zorundasın. Eğer mevzu aşk ise yeni denizlere yelken açacaksın önüne bakıp unutmak icin. Aksi taktirde... gibi kendini parcalarsin sadece.

Nasıl yüzleşeceğim peki?

Kaslı adamsın git başka güzel kız bul senin için çok kolay, ben hayatımda kız eli tutmadım senin gibi kaslı olsaydım keşke.

Ayrıca şunu bil ki özel olarak bir durumdan yakınıp sürekli buna ilişkin derman aramak yakındığın durumu beyninde güncel tutmanı sağlar. Senden çok daha kötüsünü yaşayan çok insan oldu, yaşadıkların olağan, bunun normal olduğunu kabullen ve zamana bırak. Duygularını bastırma özlediğinde özleminden kaçma.

B12 eksikliği bu konuda çok işe yarıyor sana da tavsiye ederim.