Bir ailen olduğuna dua et. İyi ya da kötü bir ailen var sonuçta. Her gün bunun eksikliğiyle yatağa giden nice insanlar var.

Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Herkes büyüyor ve herkes değişiyor senin gibi anne babası olmayan insanlar var kıymetini bil bence...

Bir yazarın sevdiğim bir sözü aklıma geldi: "Değişimin sizde yarattığı rahatsızlık duygusunun keyfini çıkarın" Herkes değişir, her şey değişir. Önemli olan hep iyiye, olumlu olana değişmektir. Bazen "Eskiden her şey daha güzeldi" modunda oluyor insan. Evet, çocukken her şey daha güzel, daha masum geliyor insana. Özellikle ergenlik döneminde insanın yaşadığı şeyler yıpratıyor, moralini düşürüyor. Fakat bu insanın mentalitesini güçlendirmekle birlikte, ileride yaşayacağı olaylara karşı vereceği tepkiler konusunda tecrübe kazandırıyor. Benim de vardı hassas noktalarım, ailem o konuda bir şey söylediğinde hemen öfkelenip karşı çıkıyordum, bana anlayış göstermelerini bekliyordum. Fakat bunu her yaptığımda kendimin yıprandığını, zarar gördüğünü dolayısıyla tartışmanın alevlendiğini gördüm. Üstelik ergenlik çağında yaşanan sıkıntılar insanın okul hayatını, günlük yaşamını epey kötü etkiliyor. O dönem arkadaşlarımdan kopmuştum, gün içinde enerjim çok düşüktü. Sonrasında bu tartışmaları yaşaya yaşaya söylenilen şeylere karşı tolerans göstermeye, bir nevi takmamaya başladım. Kendim bir nevi bu duruma uyum sağladım ve bu problem ortadan kalktı. Uzun lafın kısası bazı durumlar karşısında fedakarlık etmek kişinin kendisini için iyi bir çözüm olabiliyor. Sana tavsiyem bu hislerini ailenle paylaşman; onları hassasiyetlerin, duyguların ve hissettiklerin konusunda bilgilendirmen. Onlar da seni sevdiklerinden sana bir şekilde yardımcı olmak isteyeceklerdir, eğer tanımlayamadığın anlatamadığın içinde kalan hislerin veya düşüncelerin varsa psikolojik destek almaktan çekinme ki bu gayet normal bir şey. Hiçbir şeyi içinde tutma, içinden geldiği gibi tepki ver, davranış sergile ve fikirlerini dile getir. Ailen senin en yakın olduklarındır, aranızda yaşadığınız ne olursa olsun onların seni hep destekleyip arkanda duracaklarını unutma, onlara karşı içinde beslediğin bir kızgınlık varsa onları affet. Bu şekilde daha iyi hissedebilirsin. Ayrıca her şeyin geçici olduğu gibi, bu sıkıntıların da hepsi geçici şeyler. Hatta 2 yıl kadar sonra bu yaşadıklarını hatırladığında muhtemelen gülüp geçersin. Liseye geçtiğini söyledin, alışmak gerçekten zor olabilir. Bu konuda kendine zaman tanı, hiçbir şeyin senin sosyal yaşantını etkilemesine izin verme. Unutma ki, yaşadığın olaylara seni ne kadar izin verirsen o kadar etkiler. Umudunu asla kaybetme, her zaman bir çözüm yolu bulunur. Yazdığım Manas Destanı için kusura bakma :d Aklıma geleni yazdım. Buraya kadar okuduysan teşekkür ederim, umarım az da olsa yararlı olmuşumdur. Sorunlarının hallolup kafanın rahata ermesini temenni ederim.

Edit: Adı Saboteur

Abin artık olgunlaşmış gayet normal, babansa yaşlanmış oda doğal.

Kardeşim "derdin mi kalmadı be?" lafının farklı bir söyleniş tarzı vardır bilir misin? Hiç bir şey eskisi gibi kalmaz her şey değişir herkes değişir bunlar normal.

Belki de insanlar değişmiyordur, bizler büyüyüp olgunlaştığımız için garip gelip değiştiklerini sanıyoruzdur.

@Yararsız Üye sıkıntı olmayacaksa anlatabilir misin? Ya da @MurselP bana o mesajı gösterebilir misin?

Gerçekten çok üzüldüm senin adına. Ulan ne dertler varmış be.

Sonuna kadar katılıyorum.

Nerede gördüğümü hatırlamıyorum ama gerçekten çok üzücü. Rahatsız ettiyse mesajı kaldırabilirim abi.

Aslında yaşadığın şey her insanın yaşadığı ortak bir sorun diye anlıyorum. İnsan büyüdüğü zaman çevresini daha iyi anladığı için haliyle çevresini daha geniş kapsamlı düşünür, etrafında gelişen olaylara daha fazla takılabilir, bu çağımızın hızlı yaşama zorlamasının bir sonucudur. Zevk alacak bir şey bulamadığını düşündüğün anda böyle hissetmiş olabilirsin diye anlıyorum. Tabi bu zevk alma meselesi sadece yaptığın bir etkinlik veya oynadığın oyuna bağlı olan bir zevk değil, her şeyle alakalıdır, bir insana karşı bakış açın, bir başka canlıya karşı hissettiğin şeyler, kısacası yaşama biçimin zevk alma durumunu etkiler. Eğer böyle kendini arada kalmış hissediyorsan bence en iyi yol günlük tutar gibi içinde biriktirdiğin şeyleri yazmak veya hayallerini düşünüp onları yazmak olabilir. Hem böylece sorunun ne olduğunu kendi içinde çözebilirsin zamanla inşallah Biliyorum burda yazdıklarımın bazıları klişe olabilir ama bence faydası olacağını umuyorum İyi günler dilerim.

Güzel hoş dedim yazdıklarınıza. Daha hemen önce babam bağırdı. Saçma bir neden boş verin. Ben pek fazla yaşayacağımı düşünmüyorum. İleride başka bir ülkeye taşınma gibi isteklerim var. Zaman nereye sürükler göreceğim. Ama şunu söylesem gene sizin babanızın bir gerilme nedeni var benimki de hoşuna gitmeyen her şeye. Özellikle tikim olan her şeyi yaptığı için daha da kötü bir hale sürüklüyor.

Herkes değişir... Kimse asla aynı kalamaz. İstese de kalamaz. Abinin 15 yaşındaki gibi "deligöz" olmasını bekleyemezsin. Adam kaç yaşına gelmiş, işe girmiş ve para kazanma derdinde. Sana eskisi gibi davranmasını bekleyemezsin zaten. Ha, boş zamanlarınız olur, eski günleri yad etmek bahanesiyle eğlenebilirsin. Eski günleri yaşayabilirsin. Ama abinin sana tamamen istediğin gibi davranmasını bekleyemezsin. Ailen konusuna gelirsek, otur onlarla birlikte. Konuş, eskiyi özlediğini söyle. Farklı etkinlikler yap. Babanla cesurca konuş. Konuşmadan hiçbir şey çözülmüyor, emin ol. Benim babam dünyanın en adi insanlarından biri. Ama yine de babam, yapacak bir şey yok.

Ailendeki herkes değişmedi onlar aynı sadece senin fikirlerin ve ideaların geliştiği için sana değişmiş geliyorlar. Onların yaptığı hareketleri küçükken doğru ya da yanlış olarak ayıramazdın ama büyüyünce sana göre yanlış ve doğru olarak ayrılmaya başladı. Tabii ergenliğin verdiği sivri uçlarda buna bir etken.

Bu tür durumların Lise çağında olması çok normal lütfen ailenize de şans tanıyın özellikle de babanıza. Örneğin benim babam sürekli eve geline bağırır ve sinirlenirdi amma o yıl beni de dükkanına götürünce anladım ki dükkandaki elemanları hiçbir işi beceremiyorlardı hatta daha önce kendi suçlarını benim üzerime bile atmışlardı. O günden beri babam sinirlenirse 'Tamam baba, anladım baba' diyerek geçiştirir hiç yoksa daha çok sinirlendirmem. Ayrıca bu tarz olayları yaşaman çok normal çünkü pandemi süreci hiç kimseye yaramadı herkes hiç düşünmediği şeyleri düşünmeye başladı desem yeridir.

Bence fazla üstüne gitme ve zamanı iyi değerlendirmeye bak. Dediğin gibi hızlı geçiyor.

Ne saçma konu derseniz kendi ailenizi düşünün. Eminim hak vereceksiniz. Anılarımın hiçbirini unutmuyorum. Normal bir insanın hatırladığının 2-3 kat fazla eski anıyı hatırlarım. Her ne kadar iyi bir şey olsa da kötü anıları da peşinden getiriyor. Benim o kadar tanıdığım veya akrabam olmasına rağmen tek bir insanım, çoğu şeyi arkadaşlarımdan başka kimseye söylemiyorum ciddi olduğum aile gibi yerlerde kesin net kötü bir şey olmadıkça kimseye anlamadığım ve içime attığım için üzüldüğüm durumlar oluyor. Baştan herkesi yazmak istiyorum umarım bana bir fikir verirsiniz. 2010'dan bu güne... Abim: Bir oda da 3 koltuk ve Pentium 4, FX5200 ve 512 RAM'li canım gibi sevdiğimiz ve beni ta buralara kadar getiren, PC hevesi veren bilgisayarımız vardı. Abim geçemediği bölümlere sinirlenip monitöre tokat bile attığı olmuştur. Masanın en tepesinde küçük tüplü televizyonda Adana'lı dizisinde gemideki bomba imha bölümünü izlediğimizi hatırlıyorum işte size baştaki yazıdan bir örnek. Abim o zaman lise idi ben lise oldum şu an işe bile girdi. Ama eski deligözlü halinden eser yok. A iken b oldu işte. Keşke tüm her şeyimi alsalar da o zamana dönsem. Babam ve annem için hemen hemen aynı düşüncedeyim: Babam sadece 10 yıl önce çok çok iyi bir insandı. Onu çok severdim. 10 yıl önce sigara içerdi. Hep bırak dediğimde kızardı. Üzülerek yazıyorum ama onu eskisi gibi sevmediğim oluyor. Anlık sinirlensemde gene de seviyorum. Anlık olanlar birikiyor ve ortalığı batırıyor. Benim son yıllarda bazı ses ve hareketlere karşı aşırı duyar gibi bir hastalığım oldu ve en ufak şapırdamak gibi sesler o kişiye anlık felaket öfkelenmemi sağlıyor. Üzülerek gerçekleri kabullenip yoluma devam ediyorum. Günler su gibi gidiyor. Mutlu zamanlarınızı iyi harcayın benim gibi eskiyi özlemeyin.

@Yararsız Üye biliyorum bu arkadaşı görmüştüm forumlarda. Bu tür şeyler biraz daha özel ve ağır olduğu için anlatmayabilir ama selam olsun. Son düzenleyen: Moderatör: 9 Aralık 2020

Bu arada ergenlikten dolayı da babaya bir kin olabiliyor. Bu dönemde kendini frenle. Gaza basarsan duramıyorsun.

Ergenliğe girdiysen bunlar normal gelir ama şunu da söyleyeyim her insan ağaç gibi her mevsim aynı olmaz.