Kurgudan yana sıkıntım yok ki. Gerçekçilikten kastım doğallık değil. Konu buraya nasıl geldi? Kafasına 100 mermi boşaltıldığında ölmekten veya bir şey olmamış gibi kalkıp dolanmaktan bahsediyorum.

''Benim için'' kısmını okurken gözlüğünüzü çıkarttınız herhalde. Sevmek zorunda mıyım?

Oyunu, filmi ya da daha doğrusu sunulan içeriği belirlenen hatlar içerisinde ele aldığımdan dolayı sorun olmuyor. Felsefi ya da mantıksal açıdan bakacaksam zaten bu içeriklerle de haşır neşir olmamam gerekir. Red Dead Redemption 2 gibi ayrıntıları bol olan oyunda bile cebimizden 200 tane şişe çıkabiliyordu.

Çünkü o düşmanı öldürmen değil, zekanı kullanıp çeşitli yollarla ondan kaçman gerekiyor. Tek kişilik oyunlarda bile oyuncuya karşı bu tarz challenge'lar olur.

Aynı şeyi kopyala yapıştır yaparak herkesin mesajına cevap olarak göndermem mesaj kirliliğinden başka bir şey olmayacak.

Kendi soruna kendin yanıt veriyorsun aslında. Online oyunda rekabet nasıl ön plandaysa, tek kişilik sana göre gerçek olmayan oyunlarda da hayal gücü ön planda. ''mış gibi'' yaptığımız için zaten güzel geliyor. O yaratık 100 mermi yiyip ölmeyecek kadar güçlü olduğunu hayal gücümüzde canlandırıp buna inandığımız için zevk veriyor. Yoksa yaratığın 100 mermi yemesini bir kenara bırak, o yaratık dünya üzerinde yok bile. Şimdi kalkıp RE2'ye ''Zombi diye bir şey yoktur, kalkıp bunun oyununu mu yaptınız ne kadar saçma'' demek akıl tutulmasından başka bir şey değildir. Gerçekte yapamadığımız şeyleri oyunlarda yapabildiğimiz için oyun oynarız zaten. İnsanlığın doğasında var bu. Tüm medeniyet koca bir ''mış gibi'' ve varsayımlar üzerine kurulu.

Oyunları sadece eğlence, korku ve zaman geçirmek için oynuyorum, ev de boş boş oturup koltuktan koltuğa bakmak yerine bir oyuna girip zaman geçirmek daha zevkli.

GTA vice City'de botlar duvara doğru yürürse direk oynanmayacak listeye mi eklersiniz ben yürümesi bitene kadar gülüyorum.

"Korku filmi saçma olduğu için izlemem"den sonrasını okumamam gerekirdi. My bad.

O halde karşıma çıkmamalı diye düşünüyorum o karakter. 100 mermi sıktığımda hayatta kalacaksa benim için oyundan aldığım zevk tamamen yok oluyor. Hiç kalmıyor.

Ben de almıyorum.

Ben de fantastik olaylardan zevk alan birisiyim mesela, bu kişiden kişiye değişecek bir durum. Ancak sizin ki biraz daha garip bir durum çünkü oyun piyasasında fazlasıyla realistik bir oyun bulmak kolay değil. Çünkü bu sektörde bu tarz oyunlar fazlasıyla tutuluyor ve birçok oyuncuya erişiyor. Oyunlarda pek mantık aramamak gerekiyor, eğer bu tarz oyunlardan pek haz almıyorsanız oynayabileceğiniz oyun listesi epey daralır.

Fazlasıyla realist bir insansın bunu bilmen gerekiyor öncelikle. İkinci olarak ise RE2 Remake'daki karakterin ölmeme sebebinin oyunun içinde hikayede anlatılmış olması lazım. Yani bazen olan şeyleri bir sebebi vardır oyunlarda. Size tavsiyem realistik oyunlara el atmanız veya simulasyon tarzı uygulamaları veya oyunları denemeniz.

Her oyunun kendine has bir yapısı oluyor. RE serisi ise uçuk bir yapım. Muhtemelen oyunun zorluk ve gerici atmosferini beğenen oyuncular için her yıl aynı oyunu süsleyip çıkarıyorlar. Ona bakarsan Escape From Tarkov oyununda da gerçekcilik tavan yapmış durumda ancak ağır zırhlı bir kaska 2 şarjör boşaltmak mecburiyetinde kalıyorsun ama oyun online ve rekabeti tavan yaptığı için zevk alıyorsun. Oyun oynarken oyunun yapısına da uyum sağlamak gerekiyor, olay o.

Bahsettiğim gibi RE2 remake'daki nemesis karakterinin ölümsüz olma sebebi oyunda ve hikayede zaten anlatılıyor. Onun dışında bazı oyunlarda düşmanlar "bullet sponge" dediğimiz bir özelliğe sahip yani birden çok defa kurşun sıkmak ya da darbe yapmamız gerekiyor öldürmek için bunun sebebi ise oyunun zorluğunu arttırmak. Mesela Witcher 3 oynuyorum ben her yıl, geçen yıl bitirirken oyuna realist bir mod yükledim karakterlerin levelleri insanlar şövalyeler ne kadar güçlü olursa olsun 2 3 kılıç darbesinde ortadan ikiye ayrılıyorlardı ancak ben de tek yiyordum. Eğer mod olmasaydı 200 defa kılıç sallamam gerekebiliyor. Böyle şeyler de var.

Ben de zevk almak istiyorum da. Resident Evil oyunları mesela, oyunda ölümsüz bir karakter olduğunu görünce asla oynanmayacak oyunlar listeme ekliyorum direkt. Saçma çünkü. Korku filmleri için de aynı şey geçerli, çok saçma hepsi benim için. Asla korku filmi izlemem. Korktuğum için değil, saçma olduğu için. Sadece zombi temasını severim. Siz Resident Evil 2 Remake'teki herifin kafasına 100 mermi sıkılmasına rağmen ölmediğini görünce oyundan soğumuyor musunuz? Nasıl gerçekçilikten tamamen uzak şeylerden zevk alabiliyorsunuz? Yanlış anlamayın, zevklerinize karışmıyorum. Sadece ben de zevk alabilmek istiyorum. Son düzenleyen: Moderatör: 21 Ocak 2022

Bende fantastik oyunlari ve filmleri hic sevmiyorum. Sadece zombi temasini seviyorum, Left 4 Dead sagolsun.

Simulasyon olmak zorunda degil cunku oyun. Futbol oynamadiginiz oyunlardan nasil zevk aliyorsunuz gibi bir soru bu. Zevk almanin tek parametresi realizm ya da futbol degil cunku. Cebinde petrol rafinerisi tasidigin Factorio oyunu en zevkli oyunlardan biri benim icin.

Haklısınız bu konuda, zombilerden yana sıkıntım yok. Zombi en sevdiğim temalardandır. Ama zombi denen şeyin kafasına mermi yediğinde ölmesini beklerim. TWD dizisindeki gibi. Z Nation dizisindeki gibi bir adamın zihin gücüyle zombileri yönlendirebiliyor olması dizinin bütün gerçekçiliğini yok ediyor benim için. Gerçekçiliğin de bir ayarı var.

Gerçekliği bir kenara bırakıp deneyimleyin.

Böyle düşünürsen hiç bir oyundan zevk alamazsın. Zevk alabileceğin tek şey sokağa çıkıp gerçekten yaşayan bir insanın kafasına sıkmak olur ki bunun sonucunun ne olacağını biliyoruz. CS:GO gerçekçi ama burda da normalde 1 mermide ölmesi gereken adamların 100 canı var. Mantıklı mı? Değil. Zevkli mi? Evet. Her şeyde mantık ararsak bütün bir oyun sektörünü çöpe atmamız gerekir.

Haklısınız, James Bond'un her film dünyayı kurtarması aşırı gerçekçi değil tabii. Aynı şekilde dediğiniz gibi canavarlar tek mermide ölseydi oyun çabucak biterdi ve zevkli olmazdı. Ancak bu şekilde düşünsem bile oyunu ciddiye alamıyorum çünkü karşımda 300 mermi sıksam bile ölmeyecek bir canavar olduğunda, bir şekilde beynimi bunun mantıklı olabileceği konusunda ikna edemiyorum. Zombi olmasında sıkıntı yok benim için, canavar da olabilir. Ama mermi süngeri olması veya tamamen ölümsüz olması büyüyü bozuyor. Gerçekçilikten kastım tamamen simülasyon, gerçek hayat benzeri olması değil, kabul edilebilir seviyede olması. Yukarıda verdiğim örnek gibi. TWD izlerken dizide zombiler var diye saçma gelmiyor, ama Z Nation izlerken adamın zihin gücüyle zombileri kontrol edebilmesi saçma geliyor ve bütün büyü bozuluyor.

Demek ki o türdeki Single Player oyunlar size hitap etmiyor hocam. Ne bileyim mod var ise oyunda aktif edip mermi olayını halledebilirsiniz veya zorluğunu kolaya çekersiniz. Oyun oynarken, film izlerken falan ne oynadığınızı bilmeniz ve odağınızı yaptığınız şeye vermek gerekiyor aksi takdirde oyunlardan zevk alamazsınız. Mesela ben televizyondan maç izlemeyi sevmiyorum ancak tribünden tezahürat etmesinin keyfi ayrı oluyor, adrenalini iliklerine kadar hissediyorsun.

Ben gidip tüm yorumları okumadım. Forumda açtığınız konunun başlığı: "Gerçekçi olmayan şeylerden nasıl zevk alabiliyorsunuz?". Bu konuya da kendi bakış açımdan yaklaştım. Bu da yeni çıktı galiba. Genel bir soru soruyorsunuz. Katılımda bulunuyoruz. "Hep aynı tarz yorumlar geliyor" diyorsunuz. Bu kadar ofansif olunca ödül falan mı veriliyor? Ne kadar manasız çıkışmalar.

Dostum, açıkladım ama tekrar açıklayayım. Online oyunlarda önemli olan şey gerçekçilik değil, rekabettir. LoL'ün veya CS:GO'nun gerçekçi olmasını beklemiyorum çünkü bu oyunların bir şey anlatmak gibi bir dertleri yok. Tek önemli olan şey klavyenin başındaki diğer oyuncudan iyi misin kötü müsün, bu kadar. Rekabetçi bir oyundan neden gerçekçilik bekleyeyim? Tamamen gerçekçi, ağır simülasyon oyunları ben de sevmiyorum zaten. Sıkıcı oluyorlar bir tık. Ama kafasına 3 şarjör boşaltılan bir karakterin kılına bile zarar gelmemesi benim için oyunun bütün büyüsünü yok ediyor.

Resident Evil pek oynamadım ama bildiğim kadarıyla haritada dolaşıp ekipman topluyorsun ve topladığın ekipmanları kullanarak karşına çıkan yaratıkları öldürerek ilerliyorsun. Yapımcı tek mermide düşen yaratıkların oyuncuya zevk vermeyeceğini düşünerek onları biraz daha güçlü yapmış olabilir. Boss yaratıklarda ise zaten her oyunda zor ölmeleri ve sıradan bir yaratığa göre oyuncuyu daha çok zorlamaları için ekstra zorlaştırıyorlar. Aksiyon filmleri de öyle. 1 tane ana karakter karşısına çıkan 100 tane adamı madara ederek öldürüyor. Gerçekte bu imkansız bir şey ama bize bu aksiyon filmlerini kaliteli görüntü, ses, oyunculuk, senaryo ile sunup izlettirmeyi başarıyorlar. Her oyunun kendisine has bir takım özellikleri ve yapısı oluyor. Sevdiğin/sevmediğin türleri belirleyerek oyunları oynayabilirsin.

Hayatımda daha saçma bir konu görmedim. Böyle düşünürseniz sadece oyun sektörü değil, edebiyat, müzik, tiyatro ve sinema vs. de kurgu. Bence sizin canınız sıkılmış.

Kendinizi ben sevmem diye şartlamayın ve rahatlayın bence biraz. Takmamak lazım gerçekçi değilse değil, her oyun gerçekçi olacak diye bir kural yok zaten. Hem zaten sizin de gerçekçi olmayan oyunları sevmeniz de şart değil. Zevkler özneldir.

Abi bu mantıkla FPS oyunlarını kaldır at çöpe. Bin mermi yiyorsun siperde bekleyip can dolduruyorsun. Ne olması lazım, tek mermi yiyince ''ağhh'' diye yere mi yığılmamız gerek? Sadece gerçek hayatta olabilecek şeylerle bir oyunu kısıtlarsan, o oyundan niye keyif alayım ki ben? Ben de bir ara senin gibiydim, bu neden böyle, şu neden şöyle diyip duruyordum; ha bazen hala öyle oluyor. Mesela Crysis 2'de öldürmemiz gereken bir baş kötü var, o baş kötüyü öldürme şansım olmasına rağmen karakterin cutscene'de öldürmemesi kafama takıldı, sonra kendi kendime saçma olmuş dedim sadece. Bazen ''saçma olmuş'' diyip geçmek gerekiyor, ne düşüneceksin üstüne allah aşkına.

Konu mesaj yoğunluğu değil. Üslup. Bir fikri beyan etmenin yöntemi vardır. "Bu tür fikirlere katılmıyorum. Daha farklı bir bakış açısı bekliyorum." dersiniz. Beğeni butonuna basıp devam ederim. Ama böyle "aynı yorumlar" demenin manasız bir tavrı var. Konunuz genel yapıda bir içerik barındırıyor. Sayısız benzer yorum gelebilir. Yorum paylaşanlarda da "diğer yorumlara bakayım, benzemesin" gibi bir fikir yürütme gayesi olmayabilir. Doğaldır.

Online oyunda mantık aramıyorsan tek kişilik oyunda neden mantık arıyorsun? Squad'da gerçekçi değil ki. R'ye basarak mı şarjör değiştiriliyor gerçek hayatta? Veya savaşta tüm yedek şarjörler dolu bir şekilde gökten mi iniyor? Bu söylediğiniz argümanla her oyuna bir kılıf bulunabilir çünkü gerçekçilik ve gerçek farklı olgular. Squad gerçekçi demişsiniz ama orda da ölen adam sonraki oyunda tekrar canlanıyor. E ölmemiş miydi o adam? Nereye gitti ölümü?

Bence senin problemin zaten realizm degil, bullet sponge sevmiyorsun. Sadece ve sadece 3rd person hikayeli oyunlarda realizm eksikligi beni rahatsiz ediyor demek basli basina garip. Sonucta bu subjektif bir sey, 3 kelimeli ismi olan oyunlari da sevmiyor olabilirsin; yapacak bir sey yok.

Hep aynı tarzda yorumlar geliyor, diğer oyunlardan örnek veriyorsunuz. Ben de hep aynı cevabı veriyorum ama nedense sürekli aynı örnekleri vermeye devam ediyorsunuz. Aynı şeyleri anlatamayacağım, yoruldum.

Eğer odamda anime kızı yoksa hayatın ne anlamı kalır?