Bazen, hatta çoğu zaman yaşadığım hisleri doğru düzgün kelimelere dökemem. Bende böyle bir eskiye özlem var daha doğrusu eski benliğime özlem var neşeli, öğrenmeyi daha çok seven, sürekli gülen, öz güvenli olan benliğime maalesef eskiye göre kötüyüm bu kötülüğü fark ediyorum değiştirmek istiyorum ama olmuyor kendi kendimi yiyorum. Saçlarım döküldü, sakallar karıştı birbirine 2 yılda çok yaşlandım gibi. eskiyi bastırmak zor yaşananları unutmak yaşanmayanları ummak zor inşallah ben önümüzdeki yıl başka ülkeye taşınıp yeni bir hayat kuracağım. Bana çözüm bu gibi geliyor.

Ne kadar büyürsem büyüyeyim, hiçbir zaman aklımdan Türkiye'de çoğunuzun adını bile bilmediği sessiz sakin küçük bir şehirde olan anılarım aklımdan çıkmıyor. Çoğu rüyamda gerek kabus ya da mabus olsun orayı görüyorum sabah uyandığımda gözlerimi açana kadar sanki o zamanlardaymışım gibi hissediyorum. Bazen acaba gelecekte oraya dönsem o zamanlar gibi olamaz ama biraz daha bastırabilir miyim diye düşünüyorum, siz olsanız bunu bastırmak için ne yapardınız?