Zor bir durum, senin adına üzüldüm. Akrabalarından güvendiğin ve kendini yakın hissettiğin birisi varsa, bu durumu ona paylaş, istersen. Okulda sevdiğin bir hocan ya da rehberlikçi varsa, ona da bu sıkıntılardan bahsedebilirsin. Hem birine anlatmak, kişiyi de rahatlatır. Bunun dışında bu kadar kolay sinirlenmemek yararına olur. Motivasyonun, geleceğini kurtarmak olsun. Umarım parlak bir geleceğin olur.

@Megaton reis sen git bir güzel uyu. Yorulmuşsun belli. İyi geceler.

Tama abi. Dersine geçsem iyi olacaktır galiba. Tek fikrin sınavdan 80 üstü almak. Normal mi bu? @Jira

Ben en iyisi dersime döneyim ya da yatayım. Tek çarem bir vasif edinmek. Bilmiyorum dediğiniz gibi belk ben abarttım. Neyse çok teşekkürler. Bir de nedense 17 yıldır ben bu adamdan bir kere bile sevgi dair bir şey duymadım. Oda tek başına büyümüş görmemiş. Ondan pek beklemiyorum. Neyse galiba en iyisi sakinkalmak. Tavsiyeleriniz için çok teşekkür ederim. Eksik olmayın.

Seni anlıyorum... Ailenden bezdin, bıktın, ne yapacağını bilmiyorsun. Bence şöyle bir şey yap. Ya bir arkadaşın dediği gibi, bir video çekip aldıracaksın, ya da üniversiteyi bitirip evden kaçtığın gibi farklı şehirlere gidip orada bir daha aileni görmemek üzere yaşayacaksın. Yapabileceğin bunlar. Ya da en kötüsü kendine çok kötü bir şey yaparsan ailen seni hep bezdirdiğini anlayıp affedecekler. Ama senin için maliyetin büyük olacak. Not: Bunları dememin sebebi senin moralini bozmak için değil. Yani, beni anla diye söylüyorum. Ya da eğer ailenin iyi kalpli, sabırlı bir akrabası, yakını falan varsa oraya kaçacaksın. Teyzen, amcan, anneannen gibi. Eşyalarını toplayıp gizlice onların evine kaçıp olanları anlat. Bir süre orada kalırsın. Üniversiteyi bitirdiğinde farklı şehirlere git. Olur biter.

Geleceğim umrumda değil demişsin iyice saçmalamışsın Kendine gel bence.

Kuzenimin anne tarafında bir kuzeni yapmıştı babası Antalya'da çocukda İstanbul'da esirgeme kurumunda çocuğun yaşı 13.

Hocam en başında gidip bir bardak su için. Derin derin nefes alın. Siniriniz, stresiniz artık neyiniz varsa bir yere oturun dinlenin, geçmesini bekleyin.

Bu sorunu çoğu kişi yaşıyor. Bazı şeyleri kafanda zamanla büyüyüp mantıksal çözümlemeleri daha iyi yapabileceğin zaman algılayabiliyorsun. Aslında ailelerle çocuklar arasındaki sorunların ana kaynağı 2 tarafın da ortak hatasından kaynaklanıyor. Çocuk, karşısındaki yetişkinlerin bazı tavırlarını kendi mantığı çerçevesinde bir yere oturtamıyor. Çocuk yetiştirme konusunda eğitim almamış ya da empati kuramayan ebeveynler ise kendi mantık çerçevesinde yaptığı şeyin çocuk için ne anlam ifade edeceğini bilemiyor. Sakin kalmak her zaman en iyisi, köprüleri yakmamayı da bilmek gerekiyor.

Benim babamda tek başına yetimhanede büyümüş çok olmasa da psikolojik olarak biraz yıpratır ama pek etki etmiyor zaten 15 yaşındayım derslerime odaklanıp kendi hayatımı kuracağım.

Hop, ne geleceğim umurumda değil?! Daha MSÜ var, bir hayalin ve bir geleceğin var. Ailen yüzünden bunlardan vaz mı geçeceksin? Biraz daha sabır lütfen...

Aranızda 2 yaş var?

Her şeyi kafaya takmamayı öğrenmeni tavsiye ederim. Sen elinden geldiğince çok çalış, iyi bir yerde öğrenimini tamamla, gerekirse az uyuyup yarı zamanlı çalışarak harçlığını çıkar ve ilk fırsatta da huzurlu olmadığın yerden ayrıl. Huzursuz olduğun yerde yaşamak gece gündüz çalışıp yorularak uykusuz kalmaktan daha kötü.

Daha çok küçüksün. Ne olduğunu anlat belki yardımımız dokunur.

Polise gidip olayları anlatırsan seni esirgemeye yerleştirebilirler. Okuyup maaşını aldığın zaman da anneni kurtarırsın onun elinden. Geçmiş olsun, aile şans işi gerçekten ve ben bu konuda şanslı kişilerdenim.

Çocuk esirgeme kurumuna 18 yaşından sonra giremezsiniz. Size tavsiyem 18 olduğunuzda direk mahkemeye başvurun. Darpları video kaydına alın.

Fiziksel şiddet görüyorsanız polise bir şekilde ulaşıp yardım isteyin. 17 yaşında olsanız da siz hala bir çocuksunuz devletin gözünde. Sizi korumak zorunda. Gerekirse kendi ailenizden bile. Ama tabi bizim polisimiz genelde barıştırma yoluna gidiyor önce. Onları bir şekilde akıl ve beden sağlığınızın bu durumu daha fazla kaldırmayacağını ikna edin. Bir pedagog veya psikolog ile görüşmek istediğinizi belirtin. Bu yaşta böylesine bir öfkeye ve düşüncelere girmeniz sağlıklı değil. Mutlaka yardım almanız gerekiyor.

Oku bir yandanda çalış. İstersen kendine ev arkadaşı bul. Daha rahat olur. Yarızamanlı asgari maaş iş yok diye biliyorum. Nerede oturuyorsun.

Yardım etseniz. Bakın şu an maniki düşünemiyorum. Bana bu yurtta nasıl kalırım yolunu gösterin. ya da araştırıp yardı edin.

O şehirden bayağı bir uzak bir yere yatılı üniversiteye git kalıcı olarak. Ya da bu konuda ciddiyim biraz para al. Gizli gizli bavul ya da çanta hazırla en azından biraz giysi ve para al ve evden kaç. Artık dediğim gibi aldığın parayla başka bir şehire gidip devlet okulunda falan mı okursun bilmem.

Kısa bir video kaydı alabilirsen o durumlarda alırlar seni. Yada kendine bir zarar verip aldırtabilirsin. Duvara kafa atabilirsin mesela, onun gibi şeyler.

Yaş değil deneyim insanı olgunlaştırır. Bu kadar çabuk parlayan birisi analitik düşünme yoksunudur.

Doğru, Pazar ve pazartesi uyumadım. Yalnız kimya sınavı yalan oldu, 50 bile alamiyacagim ama hayırlısı artık.

Polise gidebilirsin reis belki yardımcı olurlar. Allah yardımcın olsun.

Bakın bu adam bana sürekli hakaret eder hatta bugün kavga ettik. Ben savundum o vurdu. İkjdgil bu. Canımı axitmasa bile yetti bir gün ben gireceğim. Kimse bana şerefsiz köpek falan diyems. Evet benden daha zor hayat geçiren vardır ama ben bıktım. Zaten ileride yuva falan kurmak istemiyorum. Tek başıma yaşayacağım. En azından ünite gidince. Bakınız bubadam bana gidip çalış para kazan falan demedi ama bıktım. Ben aileye bagimo onsan değilim. Hatta hiç pişmanlık duymam. Belki 30 yaşına gelince yapsaydı derim falan ama kararımı verdim mi. Neyse uzun yazmayacağım. Düşünce affet falan diyorum ama yeter. Bittimtin artık.

Kavga ya.

Ne yaşadığını bilemem, şu an nasıl olduğunuda bilemem. Ama hiçbir şey aileden önemli değil. Bence sen anlık sinirden böyle düşünüyorsun.

Sana tavsiyem ailene sahip çık ve iyi geçinmeye çalış. Dışarıda senin ailendeki kişilerden çok daha kötü insanlar var. Ailenin kıymetini bil. Her ne olursa olsun ailenle iyi geçinmeye çalış. Bu söylediklerimi aileni kaybedince çok daha iyi anlarsın. Elindekilerin kıymetini iyi bil. Dünyada çok kötü insanlar var. Ve iyi geçin ailenle. Üzme onları. Onlarla ne derdin varsa karşısına oturup anlat derdini. Çözülemeyecek bir şey değildir eminim.

Yurtların daha mı iyi olacağını düşünüyorsun. Kim ne derse desin umrumda değil. Ailen senin için emin ol kötü bir şey istememiştir. Bırak uzun bir süre düşün ve olayın yatışmasını bekle. Diğer arkadaşlar da hangi kafayla yazıyorlar anlamıyorum. Kapıyı çek çık ne!

Akşam biraz herkes uyumasını bekle yatakta gizlice sessiz olmaya çalış. Ve babanın cüzdanını bul. Kendine yeteceği kadar para al. Ve evin dışarı kapısını aç sessizce ve kaç. Biraz giysi alsan yanına iyi olacak. Hatta yemekte al. Her şeyi almayı çalışınız. Sonra evden kaçın isterseniz 18 yaşınızı bekleyin sonra pasaport ehliyet alıp şehirden kaç ya da tekneye bin yurtdışına kaçmayı dene her şey yeteceği kadar al evden bundan dolaryı. Büyük ihtimalle ailen polise haber vermiş olacak. Ama bu konuda sahil güvenlik sıkıntı olacak daha dikkatli yerlere gitmeye çalışın kendinize yoldan harita alın pusula yapın elinizden geldiği her şeyi yapıp kaçmayı başarın. Ama eve dönersen died olursun neyse iyi günler.

Ya maddi bağımsızlığını kazanıp tek yaşamaya başlayacaksın ya da üniversiteyi farklı şehirde okuyup orada kalıcı olacaksın. Başka yolu yok...

@Yararsız Üye abi beni ciddiye alıp konuştuğun için sağ ol. Yani öyle uzun zuzun yazdın, çok sağ ol. Tavsiyeleriniz işime yarayacaj emin olun. Yarın sakın kafa ile hepsini okuyacağım. Tekrar teşekkürler.

Cevap bu. Ekonomik özgürlüğünü kazanmadan yapacak bir şeyin yok.

Öncelikle olay ne özel değilse anlatırsan sevinirim, bir anlık aceleye gelsin istemeyiz zararlı çıkarsın sonra. Eğer hemen gitmek istiyorsan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı'nı arayabilirsin, muhtemelen eve birini yollarlar daha sonra artık 18 ine kadar mı eğitim öğretim bitene kadar mı bilmiyorum fakat gitmek istiyorum dersen iki ağlayarak olayları anlatarak %99 gidersin. Fakat unutma, yaptıkları şey ne bilmiyorum fakat çok ağır değilse böyle bir şey yapmaman taraftarıyım. Aile herkesten önce gelir benim için, bunu en çok son zamanlarda anlıyorum. Eğer cidden evi terk etmek istiyorsan ne yazsamda fark etmeyecek senin için. Şunu da yazmadan geçmeyeyim, öyle hop ordayım hop burda olayını yapamazsın, gidersen eğer geri dönmen uzun bir süreç, ailen geri kabul etmeyebilir başlarım sana diyerek. Yani ciddisin evet anladım, amacım kötü değil kesinlikle fakat eğer işin içinde bir gram bile naz varsa bence bir daha düşün çünkü dediğim gibi, gidersen kolay kolay dönüşü olmaz. Hayat cidden çok zor, heleki böyle bir ortamda... Son olarak: Alo 170 Çalışma ve Sosyal Güvenlik İletişim Merkezi. Hayatta başarılar dostum, ümidini kaybetme hiçbir zaman hiçbir olay yüzünden, her ne olursa olsun hayat mutlu olmaya ve yaşamaya değer.

Ne hakkında girdiniz?

Bu babalar neden hep sıkıntılı ya benimki de öyle

Film mi bu. Nasi yapayım. Ben öyle para falan alamam. Tama biraz yol falan alırım 200n300 ama çok değil. Gururluyum lanet olsin. Ne yapmam lazım? Kafayibyedim galiba. Neden mantıklı düşünemiyorum ben? Başı falan ağrıyor böyle. Ağlama istiyom ama olmuyor.

Bir olay yaşandığında olayın sinir düzeyi yükselince çok fazla mantık dışı kararlar vermeye müsaitiz. Oysa sinir anında çözümsüz gibi görünen şeylerin çözümü aslında çoğu zaman çok basit oluyor, karşıdakine karşı açık olamama ve güven vermeyi tercih etmeme yolu basit bir sorunu bile çıkmaza götürüyor. Kafana takma, sorunlar hep yaşanır. Babana ve kendine birkaç gün sonra bir çay ya da kahve yap, geç karşılıklı olarak "olgun" "yetişkin" olma adayı bir oğul olarak sohbet et. Yaşanılan sorunları konuş, arada bir tansiyon yükselecek gibi olur ama sakın işi kavgaya götürme. Çoğu sorumluluğu sen üstlenecek olsan da en azından ortak bir yol bulmak için yetişkin bir tavır sergilersin, hem babanın çaktırmasa bile hoşuna gider hem belki bundan sonraki iletişim şekliniz değişir. Ortak yol hiçbir şekilde bulamıyorsan da kavga etmeye, denilen bir şeyi çok fazla şahsi alıp olayı büyütmeye gerek yok. Baktın huzurunu sağlayamıyorsun, yapman gereken şeyleri zaten biliyorsun. Sorunlar karşısında sakin kalmayı başaranlar genellikle en doğru kararları verip duruma göre reaksiyon almayı bilenler oluyor. Maalesef bende bu eksik, eski işimin stresinde bu verdiğim tavsiyeyi kendim başaramadığım için komple kariyer değiştirdim 26 yaşındayken.

Ne dediğinizin farkında mısınız? Sonra "Törk aöle yoposo" Hocam iyi misiniz? Tartışmalar normaldir. Çok mu büyük tartışmalar döndü?

Hocam iyi misiniz? Özel değilse tartışmanın nedenini söyler misiniz? Belki de çok büyük bir şey değildir size öyle geliyordur?

Kendi gelirin olmadıkça ailenden kurtulmak zor fakat sen okuyacağım diyorsun.

Hocam gözü nasıl çizdireceğim ben? Kesin elenirim ben. Mucize olup gözümün anlık düzelmesi gerek. Asker emeklisi adam biraz değişik falan. Bilen bilir inat oluyor ve sinir bozucu gibi. Ama ben böyle değilim. Tamam adam olamadım ama asi bir ruhim var.

Öncelikle tavsiyem biraz uyuman, şu anda pek sağlıklı düşünmüyorsun. İkinci tavsiyem ise üniversiteye gidene kadar sabretmen, orada ne istiyorsan onu yaparsın, eve gitmek istemiyorsan da gitmezsin. Çocuk esirgeme dediğin yer otel değil, yüzlerce insanla yatacaksın kalkacaksın daha çok zorlanırsın.

Bence otur biraz düşün biz neden kavga ediyoruz diye. İşte o zaman doğru sonuca ulaşacağına eminim. Gerekirse alttan alan taraf hep sen ol. Kavgadan hep kaçınmaya çalış. Sabretmen gereken fazla yıl kalmamış zaten gerekirse üniversitede il dışı yazıp evinden ayrılırsın.

Galiba uni de burs alırım. Tek gelirimin Kendim paramı kazandığım aciklasam. Yazdıklarımı baktım biraz tonla yazın hatam var kusura bakmayın.

Forumu bırakma sebeplerinden birisi bu. Artık dayanamıyorum baba denilen kişiye. Durum anlaşılmaz. Çocuk esirgeme denilen yere nasıl gidebilirim? Ona benzer yerlere. Yarın sınavım var. Ne yapacağım bilmiyorum ama sınav sonrası nereye basvurmam gerekiyor ise hazırım. Psikolojik ve fiziksel ne desen var. Yazarken bile saçmalıyorum. Sabrım çok iyidir hala dayanirim ama artık yeter. Artık bir gün kontrolünu kaybedip gireceğim. Ya ben ya o. Psikolojik bozuk şu an. 2 3 saat önce gene girdik birbirimize. Hatta yazdıklarım mantıklı olmayabilir Türkçe açısından. Nasıl yazdığıni bile biliyorum. Yardım edin. Yas 17 2 ay sonra 18 olacağım, nasıl oluyor bu işler? Bana 2 ay dayanin demeyin. Artık onları reddettiğimi anlasınlar. Aile falan umrumda degil. Hatta geleceğim umrumda değil. @Yararsız Üye Allah aşkına üzgün atmayın lütfen yardım edin. Ben kararımi verdim. Kesin bitireceğim. Ne olacak ise olsun. Okuyup kurtulmak istiyorum. Sonucu ne olursa olsun. Kontrolü kaybedersem kötü seyler olacak. Yazarken ufaktan elim titriyor falan. Lanet kimya dersine çalışıyorum. Kafayı yedim galiba. Daha fazla kalırsam bunların yanında geleceğim daha kötü olacak. Lütfen.

Daha önce 2 yıl yrtta kaldım. Kendi işimi kendin gördüm. Yemek yıkadı yaptım. Devletin pansiyon idi. Yaşarım ben. Yok zor dersen kavga falan. Alışkınım.

O yaşlarda yaşanan, aslında abartılmaması gereken her tartışma göze büyük gelir. Halbuki ortada çok sıkıntı yoktur. Böyle olup olmadığına emin ol. Aileden ayrılmak basit bir karar değildir. İleride pişman olursun ama bağlar çoktan kopmuş olur.

Allah yardımcımız olsun.

18 yaşındasın ne esirgeme kuru mu? Gir bir işe çalış. Asgari maaş alsan çok yeterli olur. Ev kirala ufacık bir şey olsa da birşey olmaz sonuçta tek kişisin. Ben 18 yaşımda olsam öyle yapardım.

Kolay mı o? Benim okumam lazım. Tabii bir yandan çalışmam.

Esirgeme kurumu falan?

Maalesef yaşadığımız sistemin kurallarını biz koymuyoruz, kendi ayaklarımızın üzerinde duramadığımız sürece yaşadığımız hayatın kurallarını da biz koyamıyoruz. Kendi kurallarını koyman ve huzurlu olman için sistemin kurallarına göre ne yapman gerekiyorsa onu yap. Notlarının çok çok yüksek olmasına gerek yok, iyi bir yer kazan ve okurken de gelecekte sana faydası olacak kişilerle birlikte kariyer konusunda dirsek temasını koru. Çoğunluğun önüne geçersin bu şekilde, daha kısa sürede kendi hayatını yönlendireceğin adımlar atarsın. Maalesef babanın evinde olduğun sürece onun altında kalacaksın, yapacak bir şey yok. Evlatlık olduğum için ben de koruyucu olan ailelerimle büyük sorunlar yaşadım, son ailemde 16 yaşında benzer duruma gelip babama meydan okudum yaptığı bir haksızlıktan sonra. Şaka falan değil ciddi bir yumruk yumruğa girme durumu oldu, bunun sonrasında senin kurallarına göre yaşamak istemiyorum dedikten 10 dakika sonra kapı dışına konuldum. Ne oldu sonrasında? 9 yıl zor geçti, lisenin 1.5 yılı ve üniversite dönemlerinde bir yandan çalışmak zorunda kaldım, yıllarca eve dönmedim, uykusuz gece gündüz her şeyi yetiştirmek için didindim, bir dönem sağlık sorunlarım bile oldu ama en azından huzurluydum. O sayede bir sürü şey yaşadım, yaşayarak öğrendim ve 3-4 saatlik uykularla geçen çok yılın ardından şimdiki durumumu zaten biliyorsun. Sen benim yaptığım gibi yapma, ailenin desteğini tamamen kaybetme çünkü gelecekte faydaları dokunabilir ama huzurlu olmak istiyorsan başka türlü zorlukları kabul edip bir an önce bağımsızlığını kazanman şart. En azından babandan dolayı değil, kendi hataların yüzünden sorunlar yaşarsın.

Abi benim yaşım senden küçük ve senin yaşadığın şeyleri tam anlayamam. Bu sebeple sana bir tavsiyede bulunamam fakat sana hayatında başarılar dilerim. Sevdiğim bir abimsin bu forumda.

Ne olduğunu bile bilmeden sana nasıl yardım edebiliriz? Nerden bileceğiniz maymun iştahlı olmadığını? Örneğin gittin diyelim pişman olmayacağının garantisi var mı? Sorunlarını düzgün anlat ki, çözüm bulabilelim.

Oraların iş durumunu bilemem. Eğer istanbulda olsaydın seni babamın şirketine aldırırdım.

Kardesim he de gec. Aileye karsi gelmemeye calis. Zaten uni sinavini kazandiktan sonra kurtulacaksin onlardan. Sabret, uzlasimci ol. Kavgadan uzak durmaya calis. Bil ki onlar senin ailen, baska bir seyin yok bu dunya uzerinde.