Değerin bir şey başardığın da bilinir.

Benim notlarım iyi ne yalan söyleyeyim ama yine de karşılaştırılmaktan hiç haz etmiyorum. Bizde pek yok zaten ama bazen X öyle yaptı, X böyle yaptı denildiği oluyor. Ben pek takmıyorum, kendime odaklanıyorum. Ailenin yaptığı oldukça yanlış.

Karşılaştırmaya maruz kalmayan çocuk var mı? Bunun çocuklara ne kadar zarar verdiğini hiçbir zaman anlamayacaklar. Zaman zaman ben de maruz kalıyorum; neymiş elin çocukları şöyleymiş, böyleymiş.

Ben garip bir durum yaşıyorum akrabalar arasında en örnek çocuk benim onlara göre ama okul ve dershanede durum farklı beni hep batırıyorlar beni LGS için bile sen 4.28 dilimdesin bak herkes 2'lik dilimde yapmış falan diyorlar.

Benimkiler bu konularda çok iyiler. LGS iyi geçmedi ve canın sağolsun deyip geçtiler. Derslerim iyidir genelde kötü aldığımda sıkma canını falan diyorlar. Sen de karşılaştır. A komşusu da oğluna PC almış de mesela.

Bir ailenin kesinlikle böyle davranmaması lazım. Karşılaştırıldığınızda ben onlar değilim diyebilirsiniz. Belki dinlerler.

Olmaz mı be hocam yok şunun çocuğu böyle yapıyor mu bak onun bunun çocuğu ne kadar çalışkan

Tek basarisi cocuk yapmak olan ebeveynlerin cocuklarini yaristirma hirsini aklim hic almiyor. Bu ulkenin zihniyeti cok aci bir yere dogru gidiyor. Toplumda saglikli birey kalmayacak bu gidisle. Karsilastirmalari kafana takma dostum. Baligi agaca tirmanmak icin egitmeye calisip basarisiz olunca ona kizamazsin. Sen kendinsin ve karsilastirilman gereken tek sey gecmisin. Kendine odaklan ve her gun bir onceki gunden daha iyi olmaya calis yeter.

Sadece ben mi yaşıyorum bilmiyorum ama benim ailemde akrabalarımda garip. Sürekli yarış içindeler yani kuzenlerimle beni düşman gibi yarıştırmaya çalışıyorlar. Böylece birbirlerini yendiklerini falan sanıyorlar. Açıkçası kuzenlerim bana göre çok daha iyi. Lise sınavında derece yaptı bir kuzenim ve fen lisesinde okuyor şuan. Diğer kuzenimde maddi açıdan durumu iyi olduğu için kolejde okuyor. İkisininde notları iyi. Ben onlar gibi olamadım. Ders çalışmayı bıraktım ve notlarımı düşürdüm. Akrabalarım beni ne zaman görse aşağılamaya çalışıyorlar. Ailemde kuzenlerimin notlarının iyi olduğunu duyunca sürekli beni aşağılıyor bir onlar gibi olamadın diyorlar küfür bile ettiler burada söylemek doğru olmaz. Gerçekten kaldıramıyorum böyle bir ortamda yasamak çok zor sanki yarış atı olmak için doğmuş gibi hissediyorum.

Alenen veya değil her Türk gencini hayatının bir döneminde buna mevcut kalıyor. Tabii ki bilinçli bir aile bunu yapmamaya özen gösteriri ama onlar bile zaman zaman bundan vazgeçmiyor. Yapılacak şey maalesef yok.

Çevrenize çok yazık.

Buna maruz kalmayan kesim en fazla %5'tir. Kalan %95 (ben de bu %95'e giriyorum) buna maruz kalıyor.

Bizim aile de pek farklı sayılmaz, hiç birini umursamıyorum. Kendini bir şey sanan, tek vasfı ders çalışmak olan aptal kuzenimle karşılaştırıyorlar. Karşılaştıranlar da çok zeki insanlar değil. Lisede 3 sene boyunca sınıfta kalmış kuzenim bile not hakkında boş boş konuşuyor. Sabretmesi bazen inanılmaz derecede zor oluyor.

Siz de kendisini başkalarıyla karşılaştırın. İlla kusurlu olduğu şeyler vardır.

Hemen hemen herkes bu durumu yaşıyor. Ben de halen yaşıyorum. Ama sizdekinin tam tersi durumlar var. Ben yokluk içinde büyüdüm. Bu yokluğa rağmen kendimi zamanında geliştirdim bir şeyleri öğrendim ve başarılar sağladım. O yokluğa rağmen derece yaptığım yerler oldu. Dershane sınavlarına katılırdım bazıları ücretsizdi bazılarını da öğretmenim sağ olsun beni de alırdı listeye. Sınavın birinde %90 burs kazandığım halde kabul ettirmedim zira yokluk devam ediyordu. Bu sadece yaşadıklarımdan bir tanesi, daha fazlası da vardı bunun gibi. Ama mutluydum, yılmıyordum. Akrabalarım ise benden çok daha iyiydi bu anlamda. Yokluk yoktu onlarda ama bil ne vardı? Boş kafa, cahillik, boş çene ve niceleri... Benden daha iyi olmaları gerekirken benden kat kat berbattılar ve devam ediyor halen bu durum. Bir araya geldiğimizde ise bil bakalım kim daha kötü duruyor? Ben. Ben çalışmıyormuşum, benden adam olmazmış ve ben çok sinirli biriymişim. Çalışmıyor diyen kim? Okumayı başaramamış cahilin teki. Bundan adam olmaz diyen kim, benim yaşımın 3 katı olan bir büyüğüm. Yapamazsın edemezsin diyen kim, hiçbir haltı başaramamış kuzenlerim. Ama başaran kim? Elbette benim. Etrafımdaki eksi yüklülere rağmen artı yüklerimi arttırıyorum! Sana tavsiyem doğrundan şaşma. En iyi yol bildiğin yol. Yanlışıyla doğrusuyla sana ait olacak bir yol. Hataların seni daha da yükseltecek ve başarıya ulaşacaksın. Doğrular ise seni geliştirecek olanlar.

Buna maruz kalmadan büyüyebilen şanslı en fazla 3-5 çocuk vardır herhalde. Ben en çok kardeşimle karşılaştırılıyordum not konusunda ve mezuna kaldı diye şimdi o benimle karşılaştırılıyor. Kendi çocuğunu sürekli ezerek psikolojisini sonsuz bir döngüyle mahvetmek gelenekleşmiş artık bizim aile yapımızda.

Bir kendim olamadım vallahi.