Ailen ölünce al çantanı dünyayı gez boş ver.

Müziğe veya yazılıma başla. Ayrıca bayağı alakasız olacak ama içimden geldi söylemek istedim. Kendini gereksiz hissettiğinde Atatürk'e onun bu ülkeye devrimle getirdiği alfabeyle sövenleri hatırla.

Belki de aşırı düz bir öneri olacak hocam ama hiç bir işe girmeyi denemediniz mi?

Yaşınız kaç?

Askere git. En azından bir amaç ve bir yere aitlik hissetme duygusu kazanırsın. Yaşın geçmediyse MSÜ'ye de girebilirsin.

Denedim şuandada işteyim ama performansım eleştiriliyor.

Aynen 100 TL ile dünyayı gezecek.

Müsaadenizle annemin ninesinin ben 5 yaşındayken söylediği ve hiç unutmadığım bir sözü nakledeyim, "evladım her b. klu taş gün gelir g. t silmeye yarar" demişti, ümitsiz olmadan hayat çorbasını habire karıştırmak gerek, silinecek birşeyler muhakkak çıkar..

Mesleğim yok ve hiçbir işe yaramayan bir beceriksizim. Şu an ailem bana bakıyor ama yarın öbür gün onlar da olmayacaklar, mutlaka bir gün ölecekler. Ben gelecekte ne yapacağımı bilmiyorum ve çok üzülüyorum. Bana tavsiyeleriniz nelerdir?

Otur dersini çalış. Şu an umutsuzluğa kapılıp boş boş oturursan o zaman ailene yük olursun.