Aklın başka yerde, aşık mısın? Veya öyle bir isteğin mi var?

O merak duygusunuda biliyorum. Bu yaşadığın şeyleri yaşarken ufaktan lirik duygular içinde oluyorsun, ama daha önemlisi, yaşadığın şeyleri hatırlayınca, ve özellikle başkalarına anlattığın zaman daha bir sürükleyici gibi oluyor. Boşver dostum bu tür duygu durumlarını. Ha adı ne diye sordun ben de sana cevap verdim; kendine yabancılaşmak: depersonalizasyon. Yani bu daha sonra daha değişiklik bozukluklara sebep olabilir. Bu senin elinde her şeyden önce. Düşünme işte boş işler

Hayata kendin bir anlam yüklemediysen geçmişte, zaten bir anlamı yok hayatın. Anlam yükleyen bizleriz. Hayatının anlamını kaybetmen için önce bir hayat anlamı belirlemen gerekiyor. Senin sorunun kendini tatmin edecek bir hayat amacı bulamaman olabilir mi?

Korktuğumda ne kadar kötü etkiler bilmiyorum ama siz bunu söylemeyince ve irdelememem gerektiğini söylediğinizde olayın hakikatini tam manasıyla öğrenemediğim zaman bu beni daha da kötü etkiler. Siz bunu dediğiniz zaman merakım daha da arttı. Yaşadığım olayın 'kendinle yabancılaşma' durumu olabileceğini söylediğiniz için teşekkürler.

Direkt aklında değil, daha derinlerde olabilir. Bilinçaltı diyoruz buna. Biraz zaman ver, baktın geçmedi; o zaman yine konu aç.

Bence tamamen psikoloji bir durum. Bende ara sıra oluyor daha sonra geçiyor bu durum.

Sorun yapmamak lazım şimdilik. Belki geçicidir, devamlılık sağlarsa bir sorun var demektir.

Konu hortlatma olabilir, ondan dolayı söyledim.

Yani dediğiniz yukarıda da dediğim gibi her 2-3 ayda bir yaşıyor olsaydım olabilirdi. Ancak son ay içerisinde sıkça yaşadığım için, ve bu ay içerisinde de "kendimi boşlukta hissetmemi" tetikleyecek olan şeyin hayatın amacını bulmak için kafamı çok yormamam ve bunu çok önemsemediğimden dolayı yaşadığım şeyin sebebinin hayatın amacını bulamamam olduğunu pek sanmıyorum. Diğer arkadaşa da söylediğim gibi son zamanlarda herhangi bir olay yaşamadım, büyük bir derdim vs. yok. Kendimi gayet normal hissediyorum.

Kaç yaşındasın bilmiyorum ama kendini keşfetmek genelde genç yaşlarda başlar. Bilincinin farkına varma, etrafı sorgulama, yaşamı sorgulama ve sürekli büyüyen bir kanser olan "anlam arayışı". Hazır paket istersen dinler var, kendin bir anlam katmak istersen bulması yıllar sürüyor ve bulsan bile ölene kadar taşıyacağının garantisi yok. Bugün anlamlı gelen amaç 5 yıl sonra manasız olabilir. Kendini keşfetme yolculuğunun sonu yok çünkü kendin diye bildiğin kişi tamamlanmış birisi değil. Öğrendiğin her yeni bilgi seni değiştiriyor ve ölmeden önceki o son "sen" haline getiriyor. Ölmek bile tamamlanmaya yetmiyor. Kendini boşlukta hissettiğinde "neden yaşıyorum, neden uğraşıyorum ki?" diyorsan, yukarıda yazdığım şey yüzünden. Tutunmak için bir dalın yok. Sorgula, kafa yor, araştır, tartış; kendini boşlukta hisset, kendini iyi hisset, istersen hissiz ol bunların önemi yok. Belki birkaç gün sonra belki birkaç gün sonra şu an hissettiğin şeyler aklına bile gelmeyecek. Hiçbir his sonsuza kadar sürmüyor, en fazla travman olur bu konu hakkında. Dünyaya katabildiğin anlam bile biyolojik etkilere muhtaç. Kendini iyi hissettiğinde her şey çok anlamlıdır fakat kendini kötü hissettiğinde her şey anlamsız ve boşadır. Gerçek diye kabul ettiğimiz şeyler sadece bizim algılarımız. Vücudunda salgılanan kimyasallar seni yönetiyor, sen bu gerçeği ne kadar çabuk kabullenirsen o kadar rahatlarsın.

Aklın başka yerde olması bu kadar farklı bir şey mi cidden? O zaman ben aklın başka yerde olmasını yanlış biliyormuşum. Hayır aşık değilim, öyle bir isteğim yok. Diğer türlü de gayet normalim, yani büyük bir derdim vs. yok.

Dostum aslında bi tık uzun şeyler yazabilirdim ama seni korkutmak istemiyorum. Sadece bu konunun pek üzerinde durma. Kendine yabancılaşma durumu bu. Eğer durumun iyiyse psikoloğa bile gitmene gerek yok. Sadece bu konuyu bence irdeleme, ve kendini kaptırma. Demem şu ki, bu yaşadığın duygu durumu durduk yere olan bir şey değil. Bilinçaltında bir şeyler bu gibi duygu durumlarına neden oluyor. En iyisi seni üzen, kötü eden, moralini bozan, olumsuz şekilde etkileyip düşündüren herşeyden uzak durmaya çalış. Emin ol bu tür şeyler geçecektir.

Olayı normalde 2-3 ayda bir yaşıyorum ama şu son 1 aydır sık sık başıma geliyor.

Bu adam ben ya, bana da aynısı oluyor sanki ben yürümüyorum yaşamıyorum ama bende 15 saniye sürüyor en son 1.5 ay önce olmuştu ondan sonra bir daha olmadı.

Az önceki arkadaşa dediğim gibi; yıllardır devam eden bir şey bu. Yani sizin dediğiniz gibi kendime doğru adım atmaya başladıysam ben ayağımla ilerlemiyorum demektir bu. Ve ben kendimi az çok tanıyan birisiyim.

Kendine yabancılaşmak diyorlar psikiyatriler genelde. Ama bence kendine doğru adım atan insanlarda var olan bir durum bu. Kısacası yolun başındasın. Bence bu yoldan uzak dur. Kendini irdelemeye başlarsan işin içinden çıkamazsın.

Bu aralar bana çok sık olan bir olaydan bahsetmek istiyorum. Kendimi boşlukta gibi hissediyorum ve sanki o haldeyken vücudumu kontrol eden kişi ben değilmişim gibi oluyor. Ne yaptığımı, nasıl yürüdüğümü, ne düşündüğümü falan biliyorum ancak bunları yapan kişi ben değilmişim gibi oluyor. Hani tanrısal bakış açısıyla yazılmış hikayelerdeki karakterler gibiyim. Tek karakter var ve olayı anlatan benim. Yakın zamanda buna benzer yaşadığım olay; Geçenlerde markete gittim abur cubur vs. almaya, ilk girdiğimde hiç sıkıntı yoktu el arabasını falan aldım Aslında neler yaptığımı hatırlıyorum ama nasıl yaptığımı bilmiyorum, sanki kendi kafamın içinde oturup olanları izliyormuşum gibi. alışverişimi yaptım. Kasiyere parayı verdim, ve tam o sırada "sen öğrencisin lan bunlar ne " Deyip sırtıma vurdu. O sırada sanki kendi bedenime gelmiş gibi oldum, garip bir hissiyattı. Ne olup bittiğini anlıyor, kendi bedenimim kontrolünün bende olduğunu hissediyor gibiydim. Bu yaşadığım olayın bir ismi var mı?

@Orion Nebula Düşüncelerini duyduğum kişi yani ben = X, o anki düşünceleri duyabileni ise = Y olarak düşünürseniz daha anlaşılır olur. Kendimi 'boşlukta' hissettiğim zaman "neden yaşıyorum, neden uğraşıyorum?" gibi şeyler demiyorum. O dediğiniz zaten sizin de mesajınızın başında söylediğiniz gibi bir kişinin anlam arayışı içerisinde olduğunda kendisine soracak olduğu sorulardan birkaçıdır. Düşündüğüm şeyler birisinin market alışverişinde aklıdan geçen şeyler. Sıkıntı bunları benim düşünmüyor olmam, başkasının düşüncelerinin olması ve benim bu düşünceleri duyabiliyor olmam. Eğer kendi düşüncülerimi duyabiliyorken ki düşüncelerimi soruyorsanız. Onlar soru dahi değiller, onlar benim kendi düşüncelerim. Anlatımım garip gelmiş olabilir sebebi konu hakkında pek bir bilgiye sahip olmamam ve durumunda garip olması. Vermiş olduğunuz diğer tavsiyelerden ötürü de teşekkür ederim.

İçeriden istediğin ve devamlı üzerine düşündüğün bir şey var. Bilinçaltın devamlı onun üzerine gidiyor. Benim yorumlarım böyle, genelde boşluk hissi hayatında bir şey istemene rağmen olmadığında olur.

Hocam buraya yazması daha iyi olur bence takip edebiliriz.

Olayı normalde 2-3 ayda bir yaşıyorum ama şu son 1 aydır sık sık başıma geliyor. İşte o sorunun bir ismi var mı?

Başlığı böyle yazmadım. Yani durduk yerde, bir anda hayatın anlamını kaybetmek normal bir şey mi? Günü boş geçirmiyorum, zamanımı bolca ayırdığım hobilerim var.

Zaten cevabı başlıkta vermişsin. Kendini boşlukta hissettiğin için anlamı kaybetmişsin. Merak etme bir sorunun yok, ilgilenecek bir şeyler bul.