Evet yerine göre öyle.

Lise 12de benzer şeyler yaşadım asosyalliğimle dalga geçilmesi dışında. Sana yamuk yapanı affetme, rezil falan olma millete. Üniversite güzel bir ortam, eğer istediğin bölüme gidersen aynı kafa yapısnda adamlarla tanışıyorsun.

Şunu da söyleyeyim kendini geliştirmenin verdiği zevki hiçbir şey veremez. Dil öğrenmek, bir alanda araştırmalar yapmak, kitap okumak, spor yapmak.

Yorumunuzun bir kısmına katılıyorum bir kısmına ise katılmıyorum. Başta dedikleriniz doğru. Hele ki bu gençliği görünce kesinlikle katılıyorum. Bir kız için anında satabilirler. Ama kız arkadaş konusuna katılmıyorum. Bir insan bazen ailenden bile daha çok önemseyebiliyor sizi. Veya siz onu. O zaman ise o kişiyle aile oluyorsunuz. Bu tabii ki size ve karşıda ki bireye bağlı. İkisi de dışarıda gözü olan insanlar ise dediklerimin hepsi boşa.

Hocam selam. Ben federal polis. Hocam şimdi ben yalnızım. Çok ilginç. Hocam arkadaşım vardı 3 tane onlarla kavga ettik konuşmuyoruz. Kendileri ayrıca okula eskiden yaptığım şeyleri şimdi yapmışım gibi anlatarak okul ben soğuyor. Psikolojik rahatsızlıklarım var. Hocalar yalnız olduğumun farkında ve sınıfta bana: Oğlum senin hiç arkadaşın yok mu? Dediklerinde sınıf kahkaha atıyor ben rezil oluyorum. Bana eski bir arkadaşım: "kimse seni skne takmıyor" dedi. Hayattaki neredeyse bütün hobileri denedim. Çizim yapmayı ve kitap okumayı severim. Tek dışarı aktivitem annemle alışveriş merkezine gitmek. Bu olanları sadece anneme anlattım tüm detaylarıyla. Kendisi bana: "kafana takma, daha üniversite hayatın, iş hayatın olacak. Böyle boş ve namusu olmayan insanları kafana takarsan üzülürsün." dedi. Hayatımda bir şeyleri değiştirmek istiyorum ama nasıl işte. Karikatür çiziyorum. Normal derece zenginim diyebilirim. Oyun oynarım (GTA V, Valorant, LoL, RDR2). Yani ne yapayım? Spora gitmeyi düşünüyorum. Giyim tarzımı falan hepsini kökten değiştirmek, geçmişi silmek, kendime temiz bir sayfa açmak istiyorum ama nasıl?

Kötü arkadaşların olacağına yalnız kal daha iyi. Bence de spora git kafanı dağıt.

Kesinlikle. Aynı şeylerden bahsediyoruz. Karakter önemli olan.

Bu yüzden yalnızlık, bazıları kabul etmese de büyük bir lütuftur aslında.

çelimsizim işte. d

Hocam katılıyorum size ama doğru insan ayrımını yapmak çok zor örneğin eş olmadan çok samimi sevecen görünenler evlenince şeytan çıkabiliyor . Ve bence bütün aşığım diyenler çok seviyorum diyenler de bir süre sonra sıkılıyorlar. Gerçekten öyle. Yani aşk, sevgi güzel şeyler ama geçici olduğu bir gerçek. İşte o zaman bir ilişkiyi kurtaracak ta karakter, saygı meselesidir. Sizin dediğiniz aile oluyorsunuz lafı da boyle ilişkilerdir. Uzun evlilikler bunların üstüne kurulmuştur. Sevgili olayını bahsetmiyorum bile tak diye bırakıp gidebiliyorsun seni seven insanı.

Daha yaşınız genç. Eğer ki istiyorsanız değiştirin. Başkaları sizi sevsin diye değil. Anneniz doğru demiş. Ama bu olanlar iş hayatında olmayacak diye bir şey yok. Aptal insan dünyanın her yerinde var. Kendinizi o aptalların içinden çıkarın yeter.

Bu zamanda yalnız kalmak daha iyi. Bir söz var. ''Ahlakın bozuk olduğu bir toplumda yalnız kalmak şifadır'' Sadece karı kız meselesi ile ilgili değil bu söz tanışacağın çoğu insan sana köstek olacak ruhu yozlaşmış kişilerdir. Sana iyi davranan, seni seven birileri olsa dahi bu hisleri kalıcı değil, geçici. Bu hayatta seni karşılıksız ve sürekli seven ailendir. Asosyal ol demiyorum kesinlikle herkesle konuş. Kötü bildiğinden iyi bildiğine ama kimseyle samimi, dost olma. Ortamlara ayak uydur. Kızlarla konuşmaktan çekinme. Ama dozu da kaçırma. Kimseye güvenip, sevgili olma .