Spoiler içine alsan hani? Daha bitirmeyenler de var.

Hayatın toz pembe olmadığını anladığım zaman.

Bazı şeref yoksunu yılanlar gerçek yüzlerini göstermişti özel bir günde, kendi evimde.

Kendimi oyuncu olarak hayal edip kafamda duygusal bir sahne kurgulayıp ağlamıştım, garip şekilde baya baya ağladım. Onun haricinde çok fazla ağladığımı hatırlamıyorum. Herkesin zor zamanları vardır, benimde oldu ama ağlamadım. Yapı meselesi biraz. Ağlayan kişiler bir şekilde rahatlıyor, ben yaşları içine akıtanlardanım..

Discord hesabım çalınıp, bütün sunuculardan çıkılıp, arkadaşlarıma spam attırdığı zaman. Çok ağlamıştım, hatta babama söylemiştim.

Babama bilgisayar aldırmaya ikna ederken 3 gün ağlamıştım.

Fabirinin hata yaptığı an.

Polis okuluna giderken 6 aylık kızımla evde vedalaştım. Otogarda annem eşim ve babamla vedalaştım. Annemi ve eşimi ağlarken görmek beni çok üzdü ama belli etmedim. Otobüse bindiğim zaman kendimi durduramadım ve ağladım.

Abimi kaybettiğim gün. Şimdi yapayalnızım.

Şu ana kadar çocukluktaki saçma şeyleri saymazsak, abartı ağladığım bir an olmadı. Fakat olacak gibi.

İzmir Forum Bornova'da süs havuzuna düşüp altıma yaptığım an.

Katana Zero'nun hikayesinde ağlamıştım. Bir de en çok ağladığım şey vardı. Rick & Morty'nin bir bölümünde başka bir gerçeklikte ki Rick'in hikayesi anlatılıyordu. O gerçeklikteki Rick karısı ve çocuğu tarafından terk edilmişti. Ondan sonrada kızını görebilmek için anıları duygularla birlikte yaşatabilen bir cihaz yapmıştı. Sonra ise o cihazı kafasına taktı. Hatırlamak istediği anı kızının doğum günüydü. Ve masada onun hediyesi yoktu...

Sonunda iyi olana zorla girdim. Aramadığımız yer kalmadı, ancak kimse iplemedi. Hatta dalga geçtiler.

Oyunda sinir krizi geçirip ağlamıştım.

En heyecanlandığım olabilir.

Elmas serilerinden 3. düşüşümde sinirden ağlamıştım. Bundan birkaç gün sonra da LoL'ü bıraktım. Kafa rahat

Dostlar sağolsun.

Farkındayım hocam. Aklıma başka bir şey gelmedi. Ne diyeyim...

Aşık olduğum kişinin beni sevmediğini öğrendiğimde.

Sinirden ağlamıştım. Hayatımda hiç o kadar öfkelendiğimi hatırlamıyorum, hayat resmen renk değiştirmişti. Şimdi hatırladıkça bile korkuyorum o halimden.

Doğmayan kardeşimin düşmesine 2 hafta ağlamıştım.

Hocam yakın arkadaşınızla dertleşin bence karşılıklı. Sırf bu sohbeti kurmak için geceyi arkadaşımda geçirip yine onunla sabahlamıştım, iyi de gelmişti. Onun dışında 2. cümle için klasik şeyleri tekrar yazmaya gerek yok bence, hepimiz aynı geminin yolcularıyız

The Walking Dead final season 4. bölümde sonlarda bacağımız kesikken bir ahıra giriyorduk o sahnede çok ağlamıştım.

Tam Altın olacakken -24 yemiştim.

7. sınıfta okul dönüşümde kuşum ölmüştü masanın üstünde yanında duruyorlardı o zaman olabilir.

Sürprizbozan: Rdr2 spoiler Arthur'un hastalığından ötürü çaresizce ölüşünü gördüğümde içli içli ağlamıştım. Hayatımda hiçbir oyun beni böyle etkilememişti. Birkaç gün etkisinden ciddi ciddi çıkamamıştım.

Kötü olmuş geçmiş olsun. Önemli olan üniversite o yüzden ona odaklan bence.

Yaklaşık 2 sene önceydi, şu an bakınca gereksiz ve değmeyecek bir şey için olduğunu söyleyebilirim.

Süs havuzuna basamak koymuşlar hem fotoğraf çekilin hem üstüne basıp geçin diye bende küçüktüm zıplaya zıplaya geçmeye çalışırken düşmüştüm, orada da LC'ye girip yeni kıyafet almıştık.

Allah başka dert vermesin.

Sevdiğim kişilerin bir gün öleceği gerçeği aklıma geldiğinde.

Bir akşam baktım adamın biri why vac ban yazmış bende baktım harbi vac yemişim zaten önceden de konu açmıştım bu vac hakkında hala her gece yakıyorum türkiyeye dönebilsem bari sigara içesim var çok.

2008 yılında kız arkadaşımı trafik kazasında kaybettim. Çok uzun bir süre her aklıma geldiğinde ağladım çünkü ona olan davranışlarımdan dolayı çok pişmandım. Haberi alıp hastaneye gidip kendime geldiğim andaki halimi anlatmaya kelimeler yetmez. Hala haberi aldıktan sonra hastaneye giderken arabada çalan Şebnem Ferah'ın bir şarkısını duyduğumda istemsizce gözlerim yaşarıyor. Tabii bu bana ders oldu, bir daha sevdiğim kişilere narsist bir pislikmişim gibi davranmadım. Kendime şu soruyu soruyorum; 10 dakika sonra karşımda olan kişinin kötü bir haberini alınca çok şey kaybetmiş gibi hisseder miyim? Cevabı evetse o kişiyi üzecek bir şey yapmamak için elimden gelen her şeyi yapıyorum, daha da fazla değer verip mutlu etmeye çalışıyorum.

Başlıkta da belirttiğim gibi nedir bu an? Birazcık dertleşelim. Son düzenleyen: Moderatör: 16 Ağustos 2021

Sürprizbozan: RDR2 Ağır Spoiler Arthur Morgan'ın hasta olduğunu öğrendiğimde ve oyunun sonlarında öldüğünde gerçekten anlamıştım.

Sürprizbozan: AOT season 4 spoiler Mikasanın ereni öldürmesi.

Anneler candır ya... Keşke bağırmasaymışsınız

Çocukluktaki şeyleri saymazsak en son Sneijder Galatasaray'dan ayrıldığında üzülmüştüm. Aslında onu da saymamam lazım, gelişmiş olduğumu söyleyemeyeceğim.

Sinir hastasıyım sinirimin seviyeleri var olur olmadık şeylerde çok yüksek olabiliyor çok sinirlenmem gereken yerlerde düşük olabiliyor bundan 3 yıl önce ailemin kredi borçları canıma tak etti harçlık isteyemez duruma gelmiştim bir gün evde bildiğiniz delirdim bağırmaya başladım bayağı anneme bağırdım ama öyle böyle değil içimden şunlar geçiyordu "öyle laflar edeyim ki vicdan azabı çeksin üzülsün üzülebildiği kadar" sonra bir de kapıyı vurup çıktım tam ayakkabıları giyiyorum kendime geldim dedim ben ne yaptım demin, daha apartmandan çıkmadan ağlamaya başladım sonra eve yakın bir parka gittim yattım banka 2 saat hüngür hüngür ağladım anneme öyle bağırdım diye.

Acaba özel değilse olayı anlatabilir misiniz?

@312971 rica etsem anlattığın bir konu veya mesaj linki atabilir misin. Sevdiğim birisin, bilmek isterim olayı...

@Shimada Sensei hocam içinizi dökebilirsiniz eğer özel değilse.

Kur'an-ı kerim kursunda hocanın beni fena dövmesinden 5 dakika sonra fena ağlamıştım.

Amcamların, halalarımın vs. hatta eşek kadar kadın babannemin bile sadece paramızın peşinde olduğunu, onu kaybettiğimiz gün de kendi evimizde bizi aşağıladıklarını gördüm. Olay bu. Zaten gerginim, hayattan bezmişim, yorgunum, üzgünüm eve dönüyorum bir de o itleri görüyorum bilmiş bilmiş yok böyle yapsaydınız yok şöyle yapsaydınız siz öyle rezil insanlarsınız teröristsiniz şusunuz busunuz diye zılgıt çekiyorlar, kendi evimde yahu!

Sorun yok aga.

Emre, ilkokul 3. sınıftan beri tanıdığım, Almanya'da büyüyen bir çocuk. 1. sınıfta Türkiye'ye geliyor. Kulakları %50 duymuyor. Daha önceden beyninden ameliyat olan biri. Hastalığının adını ögrendiğimde çoktan göçüp gitmiş bu dünyadan, göğüs kanseri. 4. evre. Kanser olduğunu bilmiyordum. Vefat haberini alınca öğrendim hastalığını. Keşke yaşasaydı...

Bu sabah kedimi kaybettiğim zaman. Çok şükür 1 saat önce evin yolunu bulup geldi kızım.

Civcivlerim vardı 15 tane analarıda vardı sadece 1 civciv bırakmış ve anayı yaralamis o gün çok üzüldüm.

Geçmiş olsun hocam. Ananemin bir sözü var "Baktığın yüze tükürülmez, tükürdüğün yüze bakılmaz."

4-5 gün ağladığımı hatırlıyorum ama neden olduğunu hatırlamıyorum.

Allah rahmet eylesin.

İnsan çok kişiyi kaybedince ne yazık ki hissizleşiyor. Ama ilk ölüm haberleri hep o yürekte bir başlangıç oluşturur. Sonrasında yerini "cız" etmeye bırakır.

Benim birden çok böyle üzüldüğüm olay var fakat sanırım en büyükleri babamın hayatımda ilk ağladığını anı görünce ve 16 senelik bilgisayarımda en büyük arıza çıkıp yeni bilgisayar alma zorunda kalmam.

Öyle hocam hayattaki en büyük pişmanlığım bu zaten.

Babam bilgisayarı yasaklamıştı.

Sabaha karşı 5 sularında babamın işe gitme vaktiydi, hakkımda iğrendiğini ve bir halt olamayacağımı söylemişti. Uyumadan önce biraz ağlamıştım o ise benim uyuduğumu sanıyordu. Bu olay üzerinden bayağı bir zaman geçti ve şu an adım adım zirveye doğru ilerliyorum. Söylediği lafı zirvedeyken yüzüne çarpacağım.

En son animeyi bitirdikten sonra gelen pişmanlık hissi yüzünden ağlamıştım galiba.

Anlatmasam daha iyi. Belki bir gün unuturum, bu şekilde anlatırken bile o berbat gün aklıma geldi.

Sürprizbozan: RDR2 Spoiler Dutch artık sonlarda gerçekten kontrolden çıkmıştı. İlk başlardaki babacan tavırlarından eser kalmamıştı. Ve evet; eğer Arthur Tüberküloz olmasaydı, Micah'ı rahatlıkla durdurabilirdi.

Reis bu benim için sevdiğim yemek gibi. Hangisini seçeyim?

Beni de üzdün.

Böyle spoiler mi olur yaw. Sürpriz bozan koysana. 3. sezondan sonra baymıştı ama belki izleyecektim? Konu bakmaya geldik büyük spoiler yedik.

Sürpriz bozanla yapamıyorum nedense pardon.

Özel değilse, neden?

Kanka her spoileri açmamayı çoktan öğrenmen gerekirdi.

Aynısını bizde yaşadık hocam, bunlar kendi ailenden birileri olunca daha çok koyuyor.

Kendinizi yoğun bakımda hayal edin fakat gözünüz kapalı ve ses duyuyorsunuz "beni duyuyor musun?" Gözüm kapalıyken ağladığımı bilirim.

Senelerdir emek verdiğim steam hesabımın vac yemesi o gece çok koymuştu bana hala her gece yakıyorum.

Zamanında ben de robert kolejini 5-6 soru ile kaçırmıştım seni anlıyorum. Adrese dayalı sistem nasıl pek bilmiyorum ama keşke bir tanıdık falan bulup adres değişikliği yapsaydınız nüfus müdürlüğünden. Ben ortaokula giderken herkes böyle yapıyordu.

2018 Temmuz'u. LGS'nin ilk uygulandığı yıldı. Öyle bir döneme denk gelmişti ki LGS'den yüzde 14'lük dilime girip ucu ucuna nitelikli liseleri kaçırmıştım. Adrese dayalı saçmalığı yüzünden geçen sene yüzde 84'lük dilimden öğrenci alan okula yerleşmiştim. Arkadaşlarım ise bazıları hiç sınava girmeden bazıları yüzde 88'e girip yerleştiğim liseden çok daha iyi olan geçen sene yüzde 15'lerden öğrenci alan liselere yerleşmişlerdi. Anlayacağınız bir kaç soru ile nitelikli okulu kaçırıp mümkün olabilecek en berbat okula yerleşmiştim. Diğerleri ise berbat sonuncu sıralamasıyla mümkün olabilecek en iyi okullara yerleşmişlerdi. Ağustos sonuna kadar ''böyle adaletin taaa.'' diye geceleri ağladım. Son tercihte zorla iyi bir adrese dayalı liseye girdim. Ama bir kaç soru ile nitelikli liseyi kaçırmamı hala aklıma gelince tuhaf oluyorum.

Ya ciddi misin? Refleks olarak tıkladım.

Açıklamayacaksan niye yazıyorsun ki.

Ablamın nişanında babamı ağlarken görünce. Koca adamı öyle görünce bir de ablamı çok sevdiğimiz için evden ayrılışına üzülmüştük.

Sizi bilirim ben. En sevdiğiniz animelerden spoiler vermekten o kadar zevk alırsınız ki.

Bi ara bir çılgınlık yapıp ameliyatın ilk haftalarından bilgisayar oynamaya çalışmıştım. Ondan sonrası ameliyatlıyken bilgisayar oynadıktan sonra gelen pişmanlık hissi. Acıdan ağlamıştım.

Çok uzun zamandır ağlamıyorum kolay kolay ağlamam nedense en son son uykudan çok etkilenip ağlamıştım Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Allah beterinden korusun beyler, dertler bitmez.

Hayatım boyunca babam sayesinde askeri nizamda büyüdüğüm ve eğitildiğim için uğruna ağladığım hiçbir şey olmadı. Sadece bir gün nedenini açıklayamayacağım sebeplerden ötürü gözümden bir yaş akmıştı o kadar. Görüp görebileceğiniz en duygusuz insanlardan biri olabilirim

Anneannemin ölüm haberini aldığım an.

Ortaokula giderken istiklal marşında biraz arkadaşlarla konuşmuştuk okulun en bağıran hocası bizi gördü ve çok fena tehdit etti ve kızdı. O çocuk yaşta inanılmaz psikolojim bozulmuştu ve bayağı ağlamıştım.

Hocam özel değilse biraz olayı anlatabilir misiniz?

Canın sağ olsun, boş ver. Her gün hissediyorum zaten nereden nereye geldik diye.

3 ay önce bütün geçmişimi ağlayarak sonlandırdım.

Yanlış anlamayın ama nasıl becerdiniz?

Dedemin vefatı.

Neydi hocam?

Yanlışlıkla 250 dolar kaybettim borsada öğrenciyiz sonucta.

Hocam yaranızı deştik, kusura bakmayın

Hayata isyan etmiştim.

Neyse, yine de hatanızı anlamanız çok iyi bir şey. İnsan hata yapar, çok normaldir zaten. Önemli olan farkında olmak.

Sevgilimin beni aldattığını duyduğum an.

@1Mobile2gam3 annemler babamın öldüğünü söylediği ve yıllarca benden sakladıklarını söyledikleri an. Ondan sonra 2 ay göz damlası kullanmak zorunda kalmıştım

Eski bilgisayarım bozulduğu gün. Ağlamadım ama üzüntüden depresyona girmiştim.

Hayatta hiçbir şey istediğim gibi gitmiyor. Boşa yaşıyor gibi hissediyorum. O kadar söyleyeyim. Kendimi biraz boşaltmak istiyorum fakat evde gündüzleri kardeşim olduğundan onu da üzmek istemiyorum. Kendi başıma kalacağım bir anı bekliyorum.

Şuanki hedefim o. Tabi iyi bir adrese dayalı olsa dahi niteliklinin yanından geçemiyor. Artık köprünün altından çok sular geçti. Tek hedefim Üniversite sınavı. Ona da 2022 Haziran'da gireceğim.

Bilmiyordum hocam, kusura bakmayın. Densizlik ettim birden.

Dedem, anneannem ve eniştem öldüğünde bayağı kötü olmuştum o acı hiç geçmiyor 4 yıl olacak...

Eski en yakın arkadaşım beni durduk yere her yerden engelledikten 3 ay sonra beni arayıp sanki hiçbir şey olmamış gibi dalga geçerek konuşmaya çalıştığı gün sinirden oturup yarım saat ağlamıştım.

Kendimi ağlatmaya çalıştığımda en çok ağlamıştım.

Nasıl yediniz?

Tüberkülozsuz mitche tek atardı morgan. Bence suçlu dutch idi.

Ya ben özellikle böyle kurslarda dövmeyi doğru bulmuyorum çünkü muhtamelen o dövülmeden sonra bir daha kursa gitmediniz.

Ağlamak bazen sadece fiziksel olarak olmayabiliyor. Gözümden yaş akmamış olabilir ama içim acıyor... Buraya sadece bir fotoğraf koymak istiyorum, bir daha anlatmak ağır geliyor. Dosya Ekleri 1630338820846. png 17,3 KB · Görüntüleme: 33

Öbürsü gün kursa ama artık sadece öğle namazı veya yatsı namazı için camiye gitmeye başladım.