Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

GREEN İşte yemişler, çiçekler, yapraklar ve dallar! İşte kalbim, çarpıntısı yalnız senin için! O bembeyaz ellerin kalbimi kırmasalar! Bu küçük armağanı dilerim hoş göresin. Ben geldim işte, çiğlerle bezenmiş olarak; Alnımda seher yelinin dondurduğu çiğler, Yorgunluğumu alsam ayak ucunda bırak! Hayal etsem o tatlı demleri birer birer. Bırak unutayım başımı taze göğsünde! Hala aklımda lezzeti son öpüşlerinin. Hayırlı fırtınadan sonra sakin, asude, Uyusam biraz, madem uzanmış dinlenirsin. - Paul Verlaine

Evet, gerçekten çok güzel çıkarımlar var ve çok güzel bir şiir. İçindeki her şey gerçek, hiçbirisi yalan değil.

Değerli hocam, sanırım bir hiciv attınız ve önüme düştü. Söyler herkes bir bir, Dinlemez ki bir bir, Aklından geçer bir bir, Düşünmez ki bir bir, Bilmez aslında söyleyen, Bilmez ki sorsun sorsa bilir.

Geceye adım adım ilerlerken bir şiir bırakalım, içimizden bir yerlerden gelen bir şiir. Ne hasta bekler sabahı Ne taze ölüyü mezar Ne de şeytan bir günahı Seni beklediğim kadar Gelme istemem gelmeni Yokluğunda buldum seni Bırak vehmimde gölgeni Gelme artık neye yarar Necip Fazıl Kısakürek

Dünyayı çocuklar yönetsin Dünyayı verelim çocuklara Hiç değilse bir günlüğüne Allı pullu bir balon gibi verelim oynasınlar Oynasınlar türküler söyleyerek yıldızların arasında Dünyayı çocuklara verelim Kocaman bir elma gibi Verelim sıcacık bir ekmek somunu gibi Hiç değilse bir günlüğüne doysunlar

Nadanı terk etmedin yaranı arzularsın, -Niyazi mısri

Celladına aşık olmuşsa bir millet İster ezan, ister çan dinlet İtiraz etmiyorsa sürü gibi illet Müstehaktır ona her türlü zillet. Dünya üç beş bilgisizin elinde Sanırlar ki tüm ilim kendilerinde Üzülme, eşeği eşek beğenir Bir hayır var sana bana kötü demelerinde. Felek ne cömerttir aşağılık insanlara Han, hamam, dolap, değirmen hep onlara Kendini satmayan adama ekmek yok Sen gel de yuh çekme böylesi dünyaya. Her gün biri çıkar, başlar ben, ben demeye Altınlarıyla gümüşleriyle övünmeye Tam işleri dilediği düzene sokar Ecel çıkıverir pusudan: Benim, ben diye. Ömer Hayyam Gitme o güzel geceye usulca, İhtiyarlık yanmalı ve saçmalamalı gün kapandığında; Öfkelen, öfkelen ışığın ölümünün karşısında. Akıllı adamlar bilmelerine rağmen karanlığa gömüleceklerini sonlarında, Sözleri şimşek çaktırmamış olduğu içindir ki onlar Gitmezler o güzel geceye usulca. İyi insanlar, son defa ellerini sallarlar, öylesine ateşli bağırarak Faydasız işleri yeşil bir koyda dans ediyor olabilir ama onlar da, Öfkelenirler, öfkelenirler ışığın ölümünün karşısında. Güneşi uçarken yakalamış olan vahşi insanlar, Ve öğrenen, çok geç, yas tuttuklarını onun yolunda, Gitmezler o güzel geceye usulca. Kör gözlerin göktaşı gibi alevlenip ve şenlenmesini, Kör eden bir görme gücüyle gören ağır hasta adamlar da Öfkelenirler, öfkelenirler ışığın ölümünün karşısında. Ve sen, benim babam, hüzünlü tepede orada Yalvarırım, lanetle ve kutsa beni şimdi acımasız gözyaşlarınla. Ama gitme o güzel geceye usulca. Öfkelen, öfkelen ışığın ölümünün karşısında. Dylan Thomas Vayeke Nabi duxwe nan u henar, Kire vali dıkım diya defterdar Nabi

Gelmek yanına, hissetmek seni... Benim için rüyaların en güzeli. Varlığın bana armağan, yokluğun zulüm, Bulamam böylesine güzeli. Her anım sana varır, Her saniyem seninle çarpar. Bir neden bulsa aşkına dağlar, Onlar da nedensiz ayağa kalkar.

Cemal Süreya / Kadınlar Susarak Gider Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Bu siiri ogretmenim okumustu, derin cikarimlar yatiyor.

Gel vur hançeri kalbime Kalbim kana bulansın Fazla ileri gitme Çünkü orada sen varsın. Başka şiir bilmiyorum.

Köylüleri niçin öldürmeliyiz? Çünkü onlar ağır kanlı adamlardır Değişen bir dünyaya karşı Kerpiç duvarlar gibi katı Çakır dikenleri gibi susuz Kayıtsızca direnerek yaşarlar. Aptal, kaba ve kurnazdırlar. İnanarak ve kolayca yalan söylerler. Paraları olsa da Yoksul görünmek gibi bir hünerleri vardır. Her şeyi hafife alır ve herkese söverler. Yağmuru, rüzgarı ve güneşi Bir gün olsun ekinleri akıllarına gelmeden Düşünemezler... Ve birbirlerinin sınırlarını sürerek Topraklarını büyütmeye çalışırlar. Köylüleri niçin öldürmeliyiz? Çünkü onlar karılarını döverler Seslerinin tonu yumuşak değildir Dışarıda ezildikçe içerde zulüm kesilirler. Gazete okumaz ve haksızlığa Ancak kendileri uğrarlarsa karşı çıkarlar. Adımbaşı pınar olsa da köylerinde Temiz giyinmez ve her zaman Bir karış sakalla gezerler. Çocuklarını iyi yetiştiremezler Evlerinde, kitap, müzik ve resim yoktur. Bir gün olsun dişlerini fırçalamaz Ve şapkalarını ancak yatarken çıkarırlar. Köylüleri niçin öldürmeliyiz? Çünkü onlar köpekleri boğuşunca kavga ederler. Birbirlerinin evlerine ancak Ölümlerde ve düğünlerde giderler. Şarkı söylemekten ve kederlenmekten utanırlar Gülmek ayıp eğlenmek zayıflıktır Ancak rakı içtiklerinde duygulanır ve ağlarlar. Binlerce yılın kalın kabuğu altında Yürekleri bir gaz lambası kadar kalmıştır. Aldanmak korkusu içinde Sürekli birbirlerini aldatırlar. Bir yere birlikte gitmeleri gerekirse Karılarından en az on adım önde yürürler Ve bir erkeklik işareti olarak Onları herkesin ortasında döverler. Köylüleri niçin öldürmeliyiz? Çünkü onlar yanlış partilere oy verirler Kendilerinden olanlarla alay edip Tuhaf bir şekilde başkalarına inanırlar. Devlet, tapu dairesi, banka borcu ve hastanedir? Devletten korkar ve en çok ona hile yaparlar. Yiğittirler askerde subay dövecek kadar Ama bir memur karşısında -bu da tuhaftır- Ezim ezim ezilirler. Enflasyon denilince buğday ve gübre fiyatlarını bilirler. Cami duvarı, kahve ya da bir ağaç gövdesine yaslanıp Onbir ay gökyüzünden bereket beklerler. Dindardırlar ahret korkusu içinde Ama bir kadının topuklarından Memelerini görecek kadar bıçkındırlar Harmanı kaldırdıktan sonra yılda bir kez Şehre giderler! Köylüleri niçin öldürmeliyiz? Çünkü onlar otobüslerde ayaklarını çıkarırlar Ayak ve ağız kokuları içinde kurulup koltuklara Herkesi bunalta bunalta, yüksek perdeden Kızlarının talihsizliğini Ve hayırsız oğullarını anlatırlar. Yoksulluktan kıvrandıkları halde, şükür içinde Bunun, Tanrının bir lütfu olduğuna inanırlar. Ve önemsiz bir şeyden söz eder gibi, her fırsatta Gizli bir övünçle, uzak şehirdeki Zengin bir akrabalarından söz ederler. Kibardırlar lokantada yemek yemeyi bilecek kadar Ama sokağa çıkar çıkmaz sümküre sümküre Yollara tükürürler. Ve sonra şaşarak temizliğine ve düzenine Şehirde yaşamanın iyiliğinden konuşurlar. Köylüleri niçin öldürmeliyiz? Çünkü onlar ilk akşamdan uyurlar. Yarı gecelerde yıldızlara bakarak Başka dünyaları düşünmek gibi tutkuları yoktur. Gökyüzünü, baharda yağmur yağarsa Ve yaz güneşleri ekinlerini yetirirse severler. Hayal güçleri kıttır ve hiçbir yeniliğe -Bu verimi yüksek bir tohum bile olsa- Sonuçlarını görmeden inanmazlar. Dünyanın gelişimine bir katkıları yoktur. Mülk düşkünüdürler amansız derecede Bir ülkenin geleceği Küçücük topraklarını ipoteği altındadır. Ve birer kaya parçası gibi dururlar su geçirmeden Zamanın derin ırmakları önünde... KÖYLÜLERİ, SÖYLEYİN NASIL NASIL KURTARALIM? Şükrü ERBAŞ

Mining Şiiri Derine, hep derine kazıyoruz Nerede çağımızın o Altın kalbi çağımızın altın kalbini arıyoruz üzerimizde ağır bir yeryüzü. Gökyüzünden uzakta çok uzakta. Derine, hep derine kazıyoruz Madencileriz biz. Devrimcileriz biz. Patlarız volkan gibi çağ yenmeyecek bizi Yorgun değiliz.

@R. B. D sal şuraya şiirlerinden birkaç tane.

Nadanı terk etmedin yaranı arzularsın.

@R. B. D hocam bizlere ilham kaynağı oluyorsunuz doğrusu. Bu da benden olsun: Bu alem ki misk-i amber kokan bir sanat, Gerer biz fakir fanilere kol kanat. Aklında tut unutma ölüm var ucunda, Ne üz kimseyi, ne de yüreğini kanat. Enerjini sakla, müsaade etme vampirlere, Yıkılma karşılarında, kalıcı ban at.

Nadanı terk etmeden, yaranı arzularsın Hayvanı sen geçmeden insanı arzularsın "Men arefe nefsehu kad arefe rabbehu" Nefsini sen bilmeden Sübhan'ı arzularsın Sen bu evin kapusun henüz bulup açmadan İçindeki kenz-i bipayan'ı arzularsın Taşra üfürmek ile yalınlanır mı ocak Yönün Hakk'a dönmeden ihsanı arzularsın Dağlar gibi kuşatmış benlik günahı seni Günahını bilmeden gufranı arzularsın Sen şarabı içmeden serhoş-u mest olmadan Nicesi Hak emrine fermanı arzularsın Cevzin yeşil kabuğunu yemekle tad bulunmaz Zahir ile ey fakih Kur'an-ı arzularsın Gurbetliğe düşmeden mihnete satışmadan Kebap olup pişmeden püryanı arzularsın Yabandasın evin yok bir yanmış ocağın yok Issız dağın başında mihmanı arzularsın Ben bağ ile bostanı gezdim hıyar bulmadım Sen söğüt ağacından rumman'ı arzularsın Başsız kabak gibi bir tekerleme söz ile Yunus'leyin Niyazi irfanı arzularsın -Niyazi misri

Artık demir almak günü gelmişse zamandan, Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan. Hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol, Sallanmaz o kalkışta ne mendil ne de bir kol. Rıhtımda kalanlar bu seyehatten elemli, Günlerce siyah ufka bakar gözleri nemli. Biçare gönüller! Ne giden son gemidir bu, Hicranlı hayatın ne de son matemdir bu. Dünyada sevilmiş ve seven nafile bekler, Bilmez ki giden sevgililer geri gelmeyecekler. Bir çok gidenin her biri memnun ki yerinden, Bir çok seneler geçti, dönen yok seferinden. Y. K Beyatlı. Ezberimden yazdım.

@eth ve @Kernelginar ve @Üstat Doktor üstatlarım, beni şımartıp bu mecraya şiir bırakmamı istemişlerdir. Bu şiiri, bütün forumdaşlarıma armağan etmekten kıvanç duyarım. Günlerden karanlık gün, Önümüz kapalı dün gibi, Bilmez ki yarının aydınlığını, Konuşur karanlık dün gibi, Oysa görse önünü, Görür karanlığın sonunu, Gönüller doğacaktır yeniden, Bir dolu sevgi ile, Doğru yola girmek zordur bilesin!, Ama unutma ki senin doğrun kendinedir. Doğru bilgiye aç ol, Yanlış bilgiye tok ol. Erişince yarına bilesin, Nankörlük yapma ölesin. Karanlığı sen aştın bilesin, Karanlık dünde kaldı bilesin.