1817-1914 arası yaşamıştır. Edebiyat kuramcısı olarak yeniliklere öncülük etmiş, döneminde "üstat" olarak tanınmıştır. Kafiye kulak içindir anlayışını benimsemiş, eski şiirin savunucusu Muallim Naci ile abes-muktabes tartışması yapmıştır. Eski-yeni edebiyat tartışmasında yeniyi savunmuştur. Güzel olan her şey şiirin konusu olabilir diyerek şiirin alanını genişletmiştir. Biçim olarak divan şiiri geleneğine bağlı kalmış, aruz ölçüsünü kullanmıştır. Şiirlerinde romantizm, hikaye ve romanlarında realizm akımından etkilenmiştir. Aşk, doğa ve ölüm temalarını işlemiştir. Eserleri: Şiir: Zemzeme Niyad Ekrem. Yadigar-ı Şehab-ı Pejmürde. Roman: Araba Sevdası Hikaye: Muhsin Bey. Şemsa. Tiyatro: Afife Arjelik. Çok Bilen Çok Yanılır. Atda. Vuslat. Eleştiri: Takdir-i Efkan.