Doğru bir tespit. Tersinde bakarsak, geleceği öngöremediğimiz bir durumdan rahatsız oluruz. Rahatsızlık düzeyi artar ise bu korkuya dönebilir.

@painkiller Özel olmaması bir yana, zayıf düşmek istemiyoruz. Muhteşem bir ego var hepimizde. En tepede olmalıyız, her şeye hükmetmeliyiz. Her şey etrafımızda dönsün, her şeyin sebebi bizler olalım kaygısı var. Buna karşı çıkan kişi bile bir tür ego sergiler. Şimdilik zor ama "bir gün bizim türümüz geriye düşerse" düşüncesini bile kabul etmek istemiyoruz. Hepimiz tek bir yerden geldik. Aynı yapı taşlarını taşıyoruz ama başka bir varlığın zirveyi ele almasına tahammülümüz yok. Bu da içgüdüsel olarak bizlerin savaşı maalesef. Her tür devamlılığı için savaşır. Elleriyle bir rakip oluşturmak da istemez.

Okumazsan, araştırmazsan insanlar hep kendini en üstün varlık olarak görmeye devam edecek. Dünyadaki en üstün ve vahşi tür olabilir. Yarın bir gün kendinden daha akilli yaşam formlarıyla karşılaşsalar nasil tepki vereceklerini ben de merak ediyorum. Belki de bizden daha akıllı formlarla temas kurduk bile. Bana göre başka galaksilerden daha akıllı formlarla doğrudan temas kurmadıkça Homo Sapiens kendini böyle görmeye devam edecek.

Hayvanlar aleminde de bu sıkça görülüyor. Misal bir kedi bir cismi uzun süre koklar ve patisini atınca hareket anında korkarak geri sıçrar. Devamında korkmaz ve ondan zarar gelmediğini kavrar. Korktuğumuz şeyleri kavramamız gerekiyor.

Sanırım bir tek ben korkmuyorum. Direkt "umurumda değil" ya da "ne kadar zor olabilir ki?" deyip geçiyorum.

Konuyu görmüşken Sabahattin Ali'nin kitabından alıntı yapayım: "Dibinde bir ejderhanın yaşadığı bilinen kuyuya inecek bir kahraman bulmak, muhakkak ki, dibinde ne olduğu hiç bilinmeyen bir kuyuya inmek cesaretini gösterecek bir insan bulmaktan daha kolaydır." Evet insanoğlu bilinmezlikten korkar. Bugün ülkemizin durumuna binaen bile bununla ilgili birkaç şey söylenebilir ama siyaset, din gibi konulara girmek zorunda kalırım o yüzden bir şey demeyeyim.

Hayatta kalma içgüdüsü. Bilmediğin şeyin sana zarar verip vermeyeceğini de bilmiyorsun. Mantıklı düşünmeden önce aniden hamle yaparak kendini korumaya alıyorsun. Korkarak hamle önceliğini ele geçirip tehlikeden kaçınıyorsun. Artık DNA'larımızda genetik kodlama mıdır nedir bilmiyorum. Evrimsel süreç işte...

Bu daha mantıklı evet. Yani iddaa edilen tek özel yeteneğimizin aslında o kadar da özel olmadığını görmek istemiyoruz sanırım

Yapay deniyorsa yapılmış birşey, bir kaç koddan oluşuyor yani ya koduyla oynanırsa hack ya bozulursa, yada kendi kodlarını yazmaya veya değiştirmeye kalkarsa ki örneklerini gördük. Birbiri ile konuşan 2 robot kendi aralarında kimsenin anlamadığı bir dil geliştirdi çözemediler ikisininde fişini çekmek zorunda kaldılar nasıl güveneceğiz nasıl korkmayacağız.

Bacon'ın dediği gibi "Bilgi güçtür." Bilmemekte güçsüz hissettireceğinden mütevellit korku duyması normaldir. Ama sorudaki "hep" kelimesinden dolayı daha derin düşünmek gerekiyor. Kimi hayatlar vardır bilmemek heyecanlandırıp, meraka iter. Göreceli.

Bilemediklerinden korkuyorlar anlam veremiyorlar.

Korku tamam mücadele edilebilir ama insanoğlu anlayamadığı şeyden önce korkup sonra ona mana vermek istiyor. Buna anlam veremiyorum aslında. Galiba kolay kaçmak biraz içgüdüsel bir durum.

Soru açık ve basit. Neden insan anlayamadığı şeyden korkar? Yapay zeka, bilim, gelişim, ilerleme, robotsal üretim vs. daha tam olarak hayata geçmemesine rağmen insanoğlu bunlardan bu kadar korkuyor? İlk çağlarda şimşek çakmasını anlayamadığı için buna tanrı dedi bazı toplumlar. Çoğu yararlı şey aslında anlaşılamadığı için yıllarca zararlı sayıldı. Ya da anlamsız birçok şeye mana yüklendi yersizce. Bunlar hep korkudan mı? Bir yapay zekanın bir insanın işini daha iyi yapacağından dolayı bir korku mu? Önemli Uyarı: Konuyu din veya siyasete çekip kavga çıkarmaya çalışana bütün yetkilerimi kullanırım ona göre

Anlayamadığı için korkuyor. Korktuğu şeyi, bir şeye benzetemediği için ya da bir şekilde nitelendiremediği için korkuyor.

Korkar. Bu şey bilinen olduğunda korku da geçebilir. Mesela yağmurun vücudumuza değse bile bize zarar vermeyeceğini biliyoruz. İlk zamanlardaki insanlar belki de bunu bilmedikleri için, ilk defa karşılaştıkları için yağmur ataladığında bile yaşam alanlarından dışarı çıkamıyordu. Buna anlam yüklemeye çalışıp, zihinlerinde düşünüyorlardı. Ama bir gün bir ''kahraman'' bunu tattığında ve insanlar ona zarar gelmediğini gördüğünde artık yağmurun zararsız bir şey olduğunun kanaatine varıp, ona uygun bir şekilde yaşantılarına devam edebileceklerini anlarlar. Örnekler çoğaltılabilir. Yapay zekadan korkmak bana saçma geliyor. Yapay zekayı üreten de biz insanlarız. Kendi ürettiğimiz, kendi mühendisliğini yaptığımız bir şeyden neden korkalım? İşimizin yerini alacak diye mi? Belki. Onların insan gücünün yerini alması, yeni meslekleri de beraberinde getirecektir. İnsanoğlu ne kadar teknolojide gelişse de insan gücüne ihtiyaç duyacaktır. Zira mükemmel kodlanmış olsa bile bir kul yapısı hata yapabilir, bu hatayı düzeltecek ve tamamlayacak yine insandır.

Bence korkunun genel sebebi bilmemektir. İnsan gelecekte ne olacağını bilmediği için endişe duyar en basit örnek olarak. Geçmişte insanlar bu zamanki teknolojilere sahip olamadıkları için her şeyi bilemiyorlar, her yeri göremiyorlardı. Bu yüzden de bazı konularda duyduklarıyla yetinmek zorunda kalıyordu. Mesela bir mağara vardır, içeriden korkunç sesler geliyordur. İnsanlar o mağaradan korkarlar, girmek istemezler. Ancak nedeni içeriye girip korkunç bir şey görmeleri değildir. İçeridekinin ne olduğunu bilmemesidir. İçeriden gelen korkunç kükremeler yankılanan bir kedi sesi olsa bile insan onu görmediği için hep bir korkuyla yaklaşacaktır. Öğrenene kadar da korkmaya devam edecektir.

Bilmediklerinden de, bilmeye de korkar insanoğlu. Biraz klişe olacak ama "Cahillik mutluluktur." denilmiş. Mesela moralim bozuluyor diye haber okumayı ve Facebook, Twitter gibi ortamlarda takılmayı bıraktım. Çünkü bilmek istemediğim şeyleri görüyordum ve moralim bozuluyordu. Şimdi bu durumda ne oluyor? Altyapım olmuyor, kendimi o konuda kandırıyorum, sorumluluklarımdan kaçıyorum ve sonuç olarak da elbette korkuyorum. Özetle birileri çıkıyor, "Neden şimşek diye bir şey var?" diye soruyor, birileri de "Amaaaan boş ver, ben hayatımdan bu şekilde memnunum, bırakayım başkası düşünsün bu konuları." diyor. Şimdi bilen mi, yoksa bilmeyen mi daha mutludur? Cahil bir insanın çıkıp da, "Ben mutsuzum, hayatımdan şikayetçiyim, dur bazı şeyleri değiştirmeye çalışayım." dediğini duydunuz mu? Ben duymadım. Ha tabii cahil insan çoğu yerde rezillik içinde yüzer ama gecenin sonunda başını yastığa koyduğunda düşünen mi, yoksa cahil mi mutludur, ona dikkat çekmek istiyorum ben. Olay kendimizi kandırmak ya, bunu da sanırım hep yapacağız.

Bilmediği şeyden korkmayan hayvan görmedim, okumadım ve duymadım. İnsanoğlu da bilinç düzeyi yüksek bir hayvandır. Bu tartışmaya açık değil. Beynimizin ilkel lobu "amigdala" yüzünden bu gerçekleşiyor. İç güdüsel davranışlarımızın merkezi burası. Eğer bilmediği şeyden korkmadığını söyleyen varsa kesinlikle yanılıyor. Mesela karşınıza bir anda uzaylı dikilse büyük ihtimal korkmazsınız. Çünkü hiçbir gerçek bilginiz olmasa da, haricen bildiklerinizin gerçekliğinden şüphe etseniz bile bu kırıntılar ufakta olsa bildiğinize dair inanç yaratır. Haliyle %100 yabancılık çekmediğiniz için korkmazsınız. Sizi şaka niyetine korkutan arkadaşlarınız olmuştur. Sizi korkutanın arkadaşınız olduğunu sonradan fark edersiniz. Ancak o ilk anlarda beyninize gelen uyarıları beyniniz işleyerek zaman kaybetmez. Savaş ya da kaç güdüsü amigdala tarafından değerlendirmeye alınmadan devreye sokulur. O sırada zarar görme olasılığı varsa veya zarar görmekte iseniz alarm zilleri çalmaya devam eder. Bu süreçte iç güdülerinizle hareket edersiniz. Sizi çocukken ilk kez köpek kovaladığında neler olduğunu hatırlayın. Bu süreçte zarar göremüyor ve zarar görme olasılığınız devam etmiyor ise, yani arkadaşınız kahkaha atmaya başladığında bile içinizde korkuyu hissetmeye bir süre daha devam edersiniz. Hatta sizde gülmeye başlasanız bile bu korku aniden kesilmez. O sırada beyniniz durumu incelemek için işleme almıştır ve işlem devam ediyordur.

Şartlandık. Sinekten korkmayı şartlanmış olsak sinekten korkardık. Sinek sana dokunursa ölürsün diye. Kısacası şartlandık.

Bence tamamiyle içgüdü.

Yabancılamaktan dolayı demek ki @İbotibo1 galiba korkuyu yönetebiliyoruz fakat korkmayı engelleyemiyoruz. Yani dış görünüşte bir şey olmasa bile nabzın yükselmesi veya adrenalin pompalanması tamamen içgüdüsel bir durum. Ve bunun kontrolü yok anlaşılan.

Bence kişiden kişiye göre değişir, güçle de alakası var ama yalnız güç değil. Çoğu şey etki ediyor. Dedikleri gibi hayvansal kaynaklanan bir şey. Kirpi ve diğer canlılarda gözlemleyebiliriz. İleride belki bu korku azalır çünkü gittikçe ahlakta ve etikte yükseliyoruz ama bir yandan da, insanların korkmasını gerektiren tek canlı yine insan.

İnsan anlayamadığı şeyden anlayamadığı için korkar

@BERWAR sorunumuz bu işte. Hep en üstün bizmişiz gibi anlatıldı ve biliyoruz. Adeta oğlunu pohpohlamaktan şımartmaktan geri kalmayan aileler gibi. Hiç eksik yönlerimizi görmek istemiyoruz ve gösterilmesine de izin vermiyoruz.

@Taptic besin zincirinin tepesinden aşağıya inmekten korkuyoruz galiba Avcı durumundan av durumuna geçmekten korkuyoruz ve evet egolarımızı kaybetmekten korkuyoruz sanırım.

Böyle bir soruyu okuduğumda aklıma hemen Batman Başlıyor'daki Ducard'ın repliği geldi. Ducard: Korkuları içine çek. Onlarla yüzleş. Korkuyu fethetmek için korkunun kendisi olmalısın. Başkalarının korkularında yüzmelisin. İnsanlar en çok göremedikleri şeylerden korkarlar.

Korkmak öğrenilen bir şeydir. Küçük yaşlarda çocukların korkusuzca prize dokunmaya çalıştığını falan görürsünüz. Çünkü onun zararlı olup olmadığını bilmiyorsunuz. Sonradan etrafınızdaki kişiler sayesinde tehlikeli olduğunu anlarsınız. Ve büyüdükçe bir şeyin tehlikeli olabileceğini veya olmayacağını tahmin edebilirsiniz. Aslında biz de şu an bunu yapıyoruz. Önceden teknoloji geliştirilirken korkumuz yoktu. Çünkü bilmiyorduk. Ancak şu an yavaş yavaş tehlikeli olabileceğini anlıyoruz, ve tahmin yürütüyoruz. Şu an kimisi için tehlikeli kimisi için hiç bir sakınca yok. Yani tahmin aşamasındayız.

Bilmediği şeylerden korkar, korktuğu şeye de anlam yükleme çabasına girer. Uyku felcine "karabasan" demek gibi. Verdiğin diğer örnek ve benzerleri gibi... Yapay zeka ve genetik konularında oluşan korkuları anlayabiliyorum. Eskiden olduğu gibi görmemek lazım. Öngörü neticesinde, bazı şeylerin risklerinden korkuyoruz sadece. Elimizdeki tek silahımız düşünce yetisi. Bu konuda bizden daha üst bir varlık ortaya çıkarırsak, o zaman işler kesinlikle ters gidebilir.

Bildiklerimden korkarım.

Tamam benim buna itirazım yok zaten. Ama benim asıl sormak istediğim mantığının yetmediği şeyden illa korkmak mı gerekir? Yani neden onu öğrenmeye çalışmak yerine direkt korku hissine kapılıyor insan denen canlı. Sadece kendisinden daha güçlü olduğu algısına kapıldığı için mi yani?

Insan da hayatta kalmak ister diger tum canlilar gibi. Bilinmeyen, bilinemeyen bu sebeple bize korku verir. Hayatimizi nasil etkileyecegini kestiremeyiz. Merak edip okursaniz, her donem icin teknolojik gelismeye "basimiza bir is cikarir" diye muhalefet eden bir kesim olmustur. Matbaa icin de boyle bu, araba icin de, yapay zeka icin de boyle. Hatta yerlesik hayata gecmeyelim, avci ve toplayicikla biz iyiydik diye dusunen birileri bile kesinlikle olmustur. Insanlar kedi gibi. Meraklarina hakim olamayip baslarina bela almaya cok yatkinlar ama bir taraflari her zaman korkak. Binlerce yillik evrimlesmenin sonucunda bu satirlari yaziyorum, okuyorsunuz siz de Bugun hissettigimiz her seyin bizim hayatta kalmamiza katkisi var. Korku da bu hislerin basinda geliyor. Icinde ayi saklanan magaradan korkan, korkmayandan uzun yasiyor. Yapay zeka ile ilgili felaket senaryolarini ben gercekci bulmuyorum. En azindan benim yasam surecim boyunca. Savas, fakirlik, dogal afetler gibi insanlik boyunca can alan ve sebebi insanin kendisi olan seyler varken yapay zeka zerre korku vermiyor bana. Zaten calisma mantigina da az cok hakimim. Ama yarin Turkiye nin basina kotu bir olay gelmeyeceginin garantisini kimse veremez, esas korkum bu. Bir Hollandali, bir Norvecli bilmez bu korkuyu. Ben kacar kurtulurum belki ama herkesi de yanima alamam.

O eğitimli kişi ne kadar soğuk kanlı olursa olsun, korkuyu ne kadar kontrol altında tutarsa tutsun korkmayı engelleyemez.

Kolaya kaçma ve kendini diğer türlerden üstün görmekten kaynaklaniyor bu durum. Kendisini evrendeki en özel varlık olarak görüyor yaşadığı gezegeni evrenin merkezi saniyor. Kendisinin öleceğine bir türlü inanmiyor, kabullenmiyor sonsuz bir varlık olarak kendini görüyor.

İnsanı sadece bilinmeyen korkutur. Ama insan bir defa bilinmeyenle karşılaştığında, bu korku bilinen olur. Antoine de Saint-Exupery