Seneye üniversite sınavına gireceğim. Fakat daha önce anlattığım gibi psikolojik sıkıntımdan dolayı ders çalışmak biraz sıkıntılı. Önceki açtığım konuda o yüzden bilgisayar programcılığı düşündüm. İster olsun ister olmasın. Bir sınav yüzünden sağlığımı bozamam. Gider normal bir işte çalışır keyfime bakarım. 266 puan demiştim. İkinci öğretim istiyorum hem de. Hem çalışır hem okurum. Bana bu mantıklı geldi. Asıl demek istediğim paragraf ve problem sorusu çözmem işe yarar mı kafa dağıtmak için? Yani hobi olarak. Belki kendimi ders çalışmaya sevdirebilirim. Ama zorlamadan yapacağım. Sizce nasıl bir bakış açısı? Kitap okumayı da seviyorum. Beyin antrenmanı yapmış olurum. Buna bağlı olarak şunu sormak istiyorum; paragraf ve problem çözerken kendimi geliştirdiğimde yazılım yaparken hayal gücüm gelişmiş şeklinde düşünebilir miyim?

Öğrencilerden birinin 3 günde 1 kitap bitirip istediği bölümün yanından geçemeyişine şahit oldum. Umurunda olmayan öğrencilerin Avrupa'daki tatillerinden fotoğraflar görüyorum. Olay bence kapasite paragraf çözmek insanı hızlandırıyor sabah uyandığında ilk işin olsun bence.

Bunların istisna olduğu varsayıyorum. Adam Cerrahpaşa'yı tutturmak için canla başla mücadele ediyor. Bilgisayar programcılığından mezun veya alaylı yazılımcı istisna olarak çıkıyor. Ama genele bakarsak ders çalışanlar daha rahat iş buluyor. Bir ilk 100 var birde ilk 100k var. Böyle düşünürsek nasıl olur?

Tek alandan uzmanlaşmıyorsun işin zor ortaokullara bakıyorum liselerle 1 yıl çalıştım çok tecrübem yok.