Bence aynı şey. Ve hiç de korkutucu değil, hatta merak uyandırıcı. Asıl sorun ölürken çekeceğiniz acı. Ameliyatta verilen narkoz sonucu oluşan durum ile ölüm bence aynı şey. Biri üstüne organlarınızın durmuş hali. Bana daha çok benlikten bahsediyorsunuz gibi geldi. Bende çağrıştırdıkları şey olarak bilinci uyanık olma durumu olarak kabaca nitelendirebilirim. Benlik ise ayrı bir şey. Hafızasını kaybetmiş birisi yürüyebiliyor, sizi görünce tepki veriyorsa bilinci vardır ama benliği yoktur.

Aramızda pisikopatlar var.

Kısa ve net cevap, Ölmek.

Kendi fikrim hocam, ölüm beni korkutmuyor. İsterse doğumdan önce neyse o olsun. İsterse bir Yaratıcı tarafından sorguya çekileyim. Dinlerin ve Tanrı'nın %100'de 100 kanıtı olmadığı için öldüğün zaman hiçbir şey olmamış gibi hissedeceksin. Korksan bile öldüğün zaman her şeyin bitecektir. Tanrı eğer bizi sorguya çekerse iki taraftan birine gideceksin. Buda senin ebedi hayatını oluşturacak.

Bence bilincini kaybetmek daha korkunç ama ölümün nasıl olduğuna bağlı olarak ölüm de daha korkutucu olabilir küçükken ölümden çok korkardım çünkü denilenlere göre öbür tarafta ruhumuz hep var olacaktı yani sonsuza kadar ölüm olmadan bu da beni korkuturdu orada sonsuza kadar ne yapacağımızı düşünürdüm hep

Bilinç kaybetmek.

Ölmekle bilincini kaybetmek arasında şahsen fark yok, birinde tamamen kullanılmaz bir varlık oluyorsun. Diğerinde tamamen yeni bir insan oluyorsun ölüden gene farkın yok. Ölüm korkutucu değil ayrıca.

Bilincimi kaybetmektense ölürüm daha iyi.

Yani O, diğerleri ve o günler olmadan mı? Öldürün gitsin.

Bu güne kadar yaşadığın her şeyi unutmuş olacaksın, senin varlığın silinmiş olacak. Yaşayan kişi sen değil başkası olacak, ölmüş olacaksın yani :")

Sorun yok.

Yaşadığınız tecrübelerle, edindiğiniz bilgilerle belirli bir yaşa geldiniz ve yaşadıklarınız şimdiki bilincinizi oluşturdu. Bu oluşan bilinç ile varlığınızı barındırıyorsunuz. Peki ya bilincinizi kaybetseydiniz? Bilincinizi kaybedince bu güne kadar yaşadığınız bütün anılarınız yani siz kaybolmuş olmaz mıydınız? Dünyadaki varlığınızı beyniniz tutmuyor mu? Anılarınız ve hatıralarınızı depolayan bir beyniniz var, yaşadığınız bir kazada bu bilinci kaybetmek sizin varlığınızı silmez mi? Diğer insanların beyinlerinde sizinle olan anıları konunun dışında tutuyorum. Ruh kavramına inananlara soruyorum: Şimdi bilincinizi kaybettiniz fakat hala yaşıyorsunuz , bedeniniz hala duruyor ve yaşıyorsunuz fakat bilincinizi kaybettiniz. Sizin ruhunuz ne görevi görüyordu peki? Siz bilincinizi kaybedince bütün varlığınız silinmiş oldu fakat sizin inancınıza göre ruhunuz hala yaşıyor. Ruhunuz benliğinizi oluşturuyorsa bilincinizi kaybettiğiniz zaman ölmüş oluyor musunuz? Ruh kavramına inanan arkadaşlar şimdi sizin için ruh kavramının ne anlama geldiğini oturun ve düşünün daha sonra bilincini kaybeden bir insanın ruhuna ne olduğunu aşağıya yazın.

Bilincini kaybettiğinin farkında olmayacaksan korkutucu olmaz. Ölümde korkutucu değildir ölüm şekline bağlı olarak. Korku sadece bilinmezliktir. Kapının arkasında bir kedi var dediğimde korkmadan o kapıyı açarsın ama bir aslan var dersem o kapıyı açmakta tereddüt edersin. İnsan bilmediğinden emin olmadığından korkar. Kapsamlı düşünen insanların genelde ateist olma nedenleri budur. Zeki insanlar ateist olmaz fazla düşünen insanlar ateist olur. Farklı düşünmek veya düşünebiliyor olmak bir insanı diğer insanlardan farklı kılar. Dinine bağlı yaşayıp buna uygun hareket edersen ebedi hayatta rahat edeceğini düşünerek yaşarsın korku ve endişeyi en aza indirirsin. Ya da yok sayıp öldükten sonra bir hayatın olmadığına ikna edersin kendini sonuç olarak ateist olursun. Rahat hissedersin. Aslında her ikisi de insanın kendini bir şekilde mutlu etmek için çabası ve kendini kandırma yöntemidir? Beyin her zaman kendini iyileştirmeye ve mutlu etmeye meyillidir. Bunun en büyük ispatı bir yakınımızı ya da başımızdan geçen bir kötü olayın zaman geçtikçe etkisinin azaldığını görüyor olmamızdır. Hayat sadece ikna olamayanlar gereğinden fazla empati yapıp her yönüyle düşünen insanlar için zordur. Fazla düşünmek ve bir şeylere inanmamak insanların seni kolay kandıramıyor olmaları başta iyi bir şey gibi gözüksede her yönüyle düşünüldüğünd daha mutsuz bir hayatın ta kendisidir.

Ben psikopat değilim, hayat çok sıkıcı kardeş.

Yeni doğmuş bir bebek ölüdür diyebilir miyiz senin mantığına göre?

Sürekli kötü düşünüp kendi kendine sinirlenip canın sikilmayacak bunu düşünmek bile bana huzur verdi.

O birkaç yılı yaşayan kişi de seni öldürmüş oldu, ödeştiniz :")

@hasuna Bahsettiğin anime hangisi?

Sonsuz huzur. Doğmadan önce neyse o. Ölebileceğimiz için şanslıyız.

Kesinlikle katılmıyorum. Başka bir yerde daha yazmıştım, insan sonunu bilmediği şeyden korkar. Ölümden sonra ne olacağını biliyor musun? Var mı oraya gidip dönen tanıdığın falan? Dine göre ölümden sonra karşımıza bir melek çıkıp; kitabımız, dinimiz, peygamberimizi soracak, ona göre kıyamet gününe kadar bi' odada bekleteceğimizi kıyamet sonrası hak ettiğimiz yere gideceğimiz bildirilir ama kimse bunun doğruluğunu %100 kanıtlayamaz.

Ölüm çok büyük bir hediye. Bana asıl korkutucu gelen bir Tanrı'nın varlığında sonsuza dek bilincimizin olması.

Evet, ölünce daha iyi bir karar ver bence.

Hocam hafıza sıfırlanması olarak düşünürsek dilinizi bile tekrar öğrenmeniz 2-3 yıl alicak gerisini siz düşünün.

İkisi de güzel.

Evet diyebiliriz bilinci yok, hatırası yok, anısı yok. Sadece anne/baba yetkisi ile yaşıyor buda onu ölü yapıyor. Ölünün tek farkı hareket etmemesi ve tüm yaşamsal faaliyetlerini bitirmesi.

Beyinde ki bilinci, HDD gibi düşünelim. Bedenimiz ise Bilgisayar olsun. Ruhumuz ise işletim sistemi. Anılarımız ise kişisel dosyalarımız olsun. Diyelim ki biz hafızamızı kaybettik. Yani Windows'un içinde ki kişisel dosyalar silindi ama hala Windows duruyor ve ruh var olmuş oluyor. Ruhu bir işletim sistemi gibi düşünebiliriz. PC'ye format atınca içinde ki Windows gitmiyor kişisel dosyaların siliniyor. Yani aynı mantık. Umarım anlatabilmişimdir.

Ölünce muhtemelen iğneden korkan insan gibi olursun. İğne yaklaşır ve koluna girer. Anlık tepki verirsin ve iğne çıkar. Bitti derler. Ölüm de muhtemelen öyledir. Anlık bir korku acı, sonra puf pamuk. Ama bilincini kaybetmek seni öldürmez, süründürür. Hayatta olursun ama ne yaptığın veya sana ne yaptıkları meçhuldür.

Yazıyı yanlış okumuşum 1 yıla kadar birçok şeyi tekrardan öğreneceksiniz yazıyor sandım.

Aradan rahat 4 5 yıl geçti sanırım. Lise 3 gibi izlemiştim şu an üniversite 3 teyim:') unuttum vallahi yaşlandık sanırım. Hem sonu ağlatıyor izlemeye gerek yok bence hatırladığımda bile kötü oldum.

Ölmek çünkü o zaman hayata dönemeyiz o ruh artık o beden de değil. Ama bilicimizi kaybedersek en azından hayatta olacağız.

Bence bilinç kaybetmek daha kötü. Kim olduğunu bile unutuyor insan. Onun dışında bilinç kaybetmekte bir nevi ölümdür bana göre.

Bilinç kaybetmek daha kötü.

Ölmek daha korkutucu bence.

Bilinci kaybedip birkaç yıl farklı biri olarak yaşadıktan sonra bilincinizin tekrar geldiğini düşünün. Bilinciniz tekrar geldiğinde o birkaç yılı yaşayan kişiyi öldürmüş oluyorsunuz. Bunun düşüncesi bile ölümün kendisinden korkutucu.

Hayır, ruh durmuyor. Hafıza kaybı sadece kişisel verileri silmek değil bütün HDD'yi boşaltmak anlamına geliyor. Bütün HDD boşalınca ruhun bir işlevi kalmamış oluyor. Sorduğum soruyu bütün HDD'yi boşaltmak olarak anlayabilirsiniz.

Senle 10 dk sohbet etsen ben kalpten giderim