Ruh, sadece bir Dini kavramdır. Dini kavramlar hiçbir zaman gerçeklik ile konuşmaz. Kişinin inancına kalır. Bilim Ruh diye bir kavramı kabul etmez, böyle bir kavram yok. O yüzden cümlenize "inancıma göre..." ile başlayın. Böyle net tavırlarla konuşmanız "yanlış bilgilendirme"den farkı yok. Sarhoşluk olayını anlattım zaten.

=> Ölüpte dönen olmadığı sürece vaat edilene kısa yoldan kapak atmanın mantığı yok. Fifty/fifty sonucu var yani. => Ölümü dört gözle bekleyecek enayi değilim, uyku güzel bir olaydır; vücut onarılır, beyindeki hücreler yeni bağlar kurarlar veya koparırlar, hormonlar salgılanır... Peki uykundan uyanamazsan ne olacak? Hele hele alt soyuna sağlam miras bırakmadan göçersen mezarında kemiklerini sızlatırlar insanın, ölmek bile parayla olmuş.

Ama koşulsuz şartsız bunun gerçekleşeceğine inanan birinin fikri farklı olmaz mı?

1. soru için bir fikrim yok 2. soru için Evet, öyle bir vaad var fakat o kesin bir şey değil. Ölümü bekliyorum sadece hangi dinin doğru olduğunu öğrenmek için.

Uykuda beyin kullanilmiyorsa ve ruyada kendini yonetebiliyorsan gozunu kapatinca emir komuta hangi organa geciyor senin bunyede?

İyi de burada öncül kişinin uykusunda acısız bir şekilde ömrünü sonlandırdığı değil mi?

Ruh diye bir şey yok. Bu beyninle yapıyorsun. Ruhun olduğunu dinler ve söyler sadece. Zaten dinlerle ortaya çıkmıştır ruh denilen kavram. Son düzenleyen: Moderatör: 27 Nisan 2022

Kişisel görüşünüzü soruyorum. Standart/fix dini yorum, ayet, hadis vs yazmayın. Önemli olan sizin bakış açınız ve kendinizce cevabınız. Bu kıyası nasıl yapabiliyoruz? İnançlı kişiler için bir cennet vaadi var, ölümü dört gözle bekliyor musunuz?

Hocam ölüm görülecek bir şey değildir, yaşamın sona ermesidir. Aydınlık ve karanlık gibi, ölüm yaşamın artık devam etmemesine denir. Nasıl bilgisayarı kapatınca işlemcin nasıl kendisini kapatıyorsa ölünce de aynı şekilde zihin kapanacak. Eğer dini inancın varsa kıyas zaten sana kalmış, bu hayatın daha iyi olduğuna karar verirsen ona göre yaşarsın veya var olduğuna inandığın bir hayat varsa ona göre hesabını yapıp ona göre yaşarsın.

Yasamin icinde gordugumuz "kotuye" kiyasla yasamin genelinin "iyi" oldugu fikri. Yarin mi 1 milyon dolar kazanmak istersin, bugun mu? Kisa vadeli kazanc her zaman tercih sebebidir, 50 sene sonra olunce tomurcuklanan huri ile ilgilenmektense temiz ve gunesli havada yuruyus yapmak daha fazla zevk verebilir bunyeye.

Bu dünyada gerek kendi hatamdan ama çoğu da haksızlıktan dolayı o kadar kötü şeyler yaşadım ki ölümün güzel olduğunu hissetmeye başladım. Doğum nasıl ki normal bir süreç ise ölüm de normal bir süreç. Bu konuda Sultan Tarlacı'nın Ölümsözlük isimli kitabı var. Alıp okumanızı tavsiye ederim.

Uyumak sadece bedenin dinlenmesidir. Ruh uyumaz ruh uyusaydı rüya diye birşey olmazdı. İnanırsın ya da inanmazsın sana kalmış Mesela ben rüyadayken kendimi yönlendirebiliyorum. Rüyadayken düşünebiliyorum bu ruhla olabiliyor. Uykuda beyin kullanılamaz.

Yaşamayı güzel bulanlar ölümü kendileriyle kıyaslayıp acıdan korkuyorlar, bu yüzden de yaşamayı yani acıdan kaçmayı seçiyorlar. Acıyı ve korkuyu sevmiyorlar. 2. soru için inaçlı olmam gerekirdi ama gerçekten insansaydım en azından ölümden soransı için bir amacım olurdu, şu an çok boş bir hayattaymışım gibi geliyor.

Olur tabi. Zaten genel gecer bir "yasam iyidir" kanisi yok toplumda. Ben kendi perspektifimden cevapladim. Ayrica olumun yasamdan kotu oldugunu bilen sag insan da yok, biraz yanlislanamaz hipotezle yola cikiyorsun : )

Ölümü dört gözle bekliyorum çünkü mutlu olacağıma inanıyorum. Şu an yaşadığım dünyada yaşarken sanki olmam gereken bir yer var ama ben oraya nasil gideceğimi bilemiyorum ; ölüm sanki beni çağıran bir kurtuluş, ölümü düşünmemekten kendimi alıkoyamıyorum. resmen bir rahatlık evresi gibi geliyor ölüm. Dünya yaşamak için pek bir boş geliyor ; anlık geçici sevinçler, kurulan boş arkadaşlıklar ve kurulan evlilikler sadece zamanı geçirmek için ya da ölüme giden yolda birkaç kişiyle belli bir zaman aralığında yol almak için öyle boş ama ölümü dolu kılan da zaten bunun boşluğu ne kadar ironik bir o kadar da trajikomik.

Yok daha neler, hocam çok ciddi bilgi yanlışınız var. Beyniniz hiçbir zaman durmuyor, durunca ölmüş oluyorsunuz. Rüyayı da böbrekler vasıtası ile değil, beyin ile görüyorsunuz. Araya ruh katıp katmamak size kalmış ancak beynin buradaki yeri su götürmez bir gerçek.

Belli bir yaştan sonra ölümü bekliyorsun. Hayat gençken daha güzel tadını çıkar. Ayrıca ölümü görmeden demişsin ölürsen zaten bilincin olmayacak yani ölümün iyi olup olmadığı pek de önemli değil ben ölümden sonrasına inanmıyorum sadece bu dünyada varız ya da uzayda evrende ne dersen de. Son düzenleyen: Moderatör: 27 Nisan 2022

Favorilere ekledim müsait zamanda okuyacam.

İnançlı kişiler ölümü dört gözle beklemez ölümden sonraki hayatını dört gözle bekler. Yoksa bir insan ölüm acısını ne yapsın ne işe yarayacak? İnsan ölüm acısını es geçmek ister. Kim olursa olsun.

1. Ölüme inanmıyorum. Yani dine göre ölüme. Yok cennet yok cehennem inanmam. Bana göre bilim ufugunda ortaya çıkmış kanıtlanmış her şey doğrudur. Buna Evrim dahil. 2. Ben değilim ama yakınlarımdan tanırım, kimse ölmek istemez. Yani psikolojik sıkıntılar ile boğuşmuyorsan.

28 ama bu tür şeylere çoktan kafa yordum, kavradım ve bir kenara koydum. Artık düşünmüyorum bu tarz şeyleri. Bir ara gün ışığı altında dünyayı değilde uzayın boşluğunu hayal ederdim. Bence görecek çok şeyimiz var tadını çıkarın. Adı üstünde ölmüş artık yok yani sadece anılarında artık öyle bir bilinç yok varlık yok

Uykuda beyin kullanılmıyor ruhla hareket ediliyor. Beyin uykuda aktif olsa sabah uyandığında hemen işine konulabilir insan. Sarhoşluk çekmez. Son düzenleyen: Moderatör: 27 Nisan 2022

Ölümü görmedik ama geri dönen de olmadı. Dolayısıyla ölüm bizim için bilinmezdir. Dönüşü yoktur. Bu bilinmezlik durumu korkunç olarak nitelenebilir. Çünkü insan bilmediğinden korkar. Korku da olumsuzdur. Olumsuz olduğu için kötü bir şey olarak değerlendirilebilir. Dolayısıyla ölüm kötüdür. Bu yüzden yaşamak güzel olarak düşünülebilir.

Yaşınız kaçtı? Son düzenleyen: Moderatör: 27 Nisan 2022

Nasıl yani? Annemin babaannesi uyurken öldü.

Sabah sarhoşluğunuzun sebebi beynin kendini kapatmış olması değil. UYKU: BİZ UYURKEN BEYİN NE YAPAR? | FMA Gelecek Yönetimi Akademisi www.fmaakademi.org Buyrun güzelce okuyun.

Kan basincini, hormonal dengeni, vucut sicakligini, kalp ritmini, bagirsak ve bobrek hareketlerini kontrol eden organin sence hic calismama luksu var mi insan gibi kompleks bir organizmada?

1. Herhangi bir kıyas yapabilecek yeterli veriye sahip olmadığım için hangisinin daha iyi olabileceği hakkında bir kanaatte bulunamıyorum. 2. İnancım yönünden baktığımda ise ölümümün pek de iyi sonuçlar doğuracağını düşünmüyorum. Sadece sözlü itikatın yeterli gelmediği, amel dengesinin artıda olması gerektiği kanısındayım. Az çok kendimi de bilme gayretinde olduğum için sonum pek iyi değil gibi bakalım önümüzdeki zaman dengeyi düzeltmeye yetecek mi? Bunun dışında genel olarak; ölümü düşünmek yerine, sonuca etki edebileceğimiz hayati olgular hakkında enerji sarfetmeyi daha faydalı buluyorum.

Dünya hayatının son bulması olarak ele aldım ben zaten ölmeden nasıl ölümden sonraki hayata varacak? Herkes acı çekerek ölmüyor.

Nereden belli?

Aslında demek istediğim, çocukken hediye edilen ve o zamanın en değeri ekran kartına sahipken zaman geçtikçe piyasaya hiç göz atmayıp hala nasıl çok iyi bir ekran kartı olduğunu savunabilirim? Bu durumu ölümle aynı seviyeye koyuyorum, yanlış mı yapıyorum acaba?

Bir seyi degerli kilan onun piyasaya gore pozisyonu mudur, senin gozundeki kiymeti midir? Hala degerli sandigin ama piyasaya gore eskimis ekran karti ornegi, "iyi" oldugunu sandigimiz hayatin baska birisi icin "kabus" oldugu gercegine ornek oluyor. Perspektif meselesi aslinda. Hayatta yapamadigin bazi guzel seyleri yapilabilir kilan her arac iyiye hizmet eder. Bu bir ekran karti olabilir, saglam bir arkadaslik olabilir, guzel bir sevgili olabilir. Kisisel tanima bakar. Dincilerin standardize olmus cennet tasviri bogucu ve sığ.

Doğmadan önceyi hatırlayıp deneyimleyebilen var mı? Peki öldükten sonra herhangi bir şey deneyimleyebilecek? Evet cevabı biliyorsunuz. Doğmadan önce hiçbir şey deneyimleyemediysek öldükten sonra deneyimleyebileceğimizi düşünmek mantıksız olur. Tabii eğer bir yaratıcıya inanıyorsanız işler başka. Ben öldükten sonra dünyada uğraştığım gibi ne tanrıyla uğraşacağım ne de insanlarla. Huzur...

Eğer ölüm farklı versiyonlu veya verdiğiniz örnek gibi gelişebilen veya eksilebilen bir olgu olsaydı aynı yere koyabilirdiniz fakat 5000 yıl önceki ölüm ile bugünki ölümün bir farkı yok.