Senle tanışmak istiyorum, gerçekten ilham kaynağı. İstagram varsa tanışabiliriz, bazı sorularım olacak.

Hayatın ne getireceği belli olmaz. O yüzden bir bakmışsın bugün başarılı olan yaşıtların yarın hiçbir şey. Yani kendi yolunu çiz, hedeflerini belirle sana yapamazsın diyenleri de umursama.

Aslında ben sporla ilgileniyorum fakat çevremde kiler senden birşey olmaz diyorlar ben çabalıyorum fakat onların yorumları bazen aklıma geliyor ve moralim bozuluyor ve bir boşluğa düşüyorum gelecekte hangi işle uğraşacağım diye.

Beklentilerin çok yüksek olabilir mesela ben hiç takmıyorum hangi meslekle uğraşacağımı asgari ücretle de geçinirim diye düşünüyorum. Kafana takma kesinlikle bir yolunu bulursun boşta kalmazsın. Yaptığın sporu devam ettir bırakma dünyanın en güzel hislerinin başında gelenlerden biride yapamazsın dediklerinden sonra yapıp onlara göstermektir. O his tattığın en güzel şeylerden

Arkadaşlar yaşıtım olup başarılı olan kişileri görünce hiçbir isteğim kalmıyor sizce bu durumdan nasıl kurtulurum? Son düzenleyen: Moderatör: 24 Mart 2019

Çalışman gerekir. Tek çözüm yolu bu.

Kardeşim böyle düşünmenin bir sonu yok. 17 Yaşında olsursun bir bakarsın büyük bir takım da 17 18 yaşın da adamlar dünyanın parasını kazanıp, başarılarına başarı katıyor olurlar. 40 Yaşına gelirsin bir bakarsın adamlar iş adamı olmuş, bakan olmuş, savcı olmuş dünyanın parasını kazanıyorlar, başarılı oluyorlar. Yani herkes kendinden sorumlu. Sende kendi en üst noktana çıkmalısın. Hiç bir şey için hiç bir zaman geç olduğunu düşünmüyorum ben. 45 yaşında akrabam sınava girip, hukuk okuyup, avukat oldu. İlham kaynağım her zaman o adam olmuştur.

Öyle düşünürsen hayat gerçekten kötüleşir. Ben 20 yaşındayım 1 ay sonra 21 olacağım. 21 yaşımda hala para kazanamıyorum. Hala bir üniversitede mühendislik okuyorum. Hala aileme bağlıyım. Ama 21 yaşındaki Kylie Jenner 20 yaşında milyarder oldu. Bu olaylar böyle gelişti o benden daha iyi şeyler başardı diye kafamı duvara mı vurayım. Ben elimden geleni yaptım. Bu kadar becerebildim. Sen yeter ki elinden geleni yap sonra millet neler yapmış ne kadar para kazanmış takma. Yaşadığın hayattan zevk almaya çalış. Örneğin Emre Mor lan adam İnstagram'den beğendiği kıza Türkiye fiyatı 2 milyon civarı olan bir otomobil hediye etti. Ben daha kız arkadaşıma 1000 TL civarında hediye alamıyorum. Napayım şimdi oturup ağlayayım mı. Elimden gelen bu daha fazlada yapamıyorum deyip hayattan zevk almaya bakacaksın. Bunu demenin şeklide gerçekten yaptığın işleri en iyi şekilde yapmaya çalışarak olur. Son düzenleyen: Moderatör: 24 Mart 2019

Hepimiz illa bir gün öleceğiz. O yüzden size önerim, şu kısa hayatı başkalarına imrenerek geçirmeyin. Mutlu olduğunuz zevk aldığınız şeyleri yapın.

Çok sağolun arkadaşlar bana cidden yardımcı oldunuz hepinize teşekkür ederim.

Öyle karamsarlaşma. 2 senelik bir bölüme girer DGS yaparsın en kötü. 4 sene var daha önünde meslek lisesinden bile mühendislik kazanabilirsin. Sen yeter ki çalış. Elinden geleni yap sonrasına bakarsın.

LGS'ye ilk giren döneme ait biri olarak o sene böyle bir talihsizlik yaşadığım için bayağı üzülmüştüm. Notlarım genel olarak herkesten yüksek olsa dahi 60 ortalamayla giren çocuk benden yüksek bir yer tutturuyordu hiç bir şey bilmesede. O sene depresyona girmiştim. Şuanda da kendimden çok daha "düşük" insanlarla okuyorum. İdare etmeye çalışıyorum bir şekilde. Sırf tekrar aklıma getirmemek için şu yorumu bile yazmamak istemiştim sanırsam. Tek çözümüde sevdiğin bir şeyler yap. Oyun oyna, seviyorsan kitap oku. En önemliside sosyal bir hayat.

28-30 yaşında bir abi vardı, Ankara Mamak'ta oturuyordu, altında Tofaş, başını soktuğu gecekondusu vardı. Anlayacağınız iyi bir işi veya geleceği yoktu anca ailesini anlık olarak idare edecek parayı anca kazanıyordu. Bu insan hep çalışıp hem üniversitede eğitim aldı, arabasını ve evini satmak zorunda kaldı fakat şimdi refah seviye öncesine kıyasla en az %400 artmış durumda. Yani yaşın, maddi imkanın, cinsel tercihin, dini görüşün vs. ne olursa olsun, düzenli çalışma ve azim ile 5-6 yıl uykusuz kalıp hayatının geri kalanını paşalar gibi yaşayabilirsin. Sevdiğin işi yaptığın sürece pişman olmazsın. Düşün, 30-35 yaşında böyle bir adımı atmak, en baştan yabancı dil öğrenmek, kaliteli içerik üreten konuma gelip kendisi, eşini belki şu an çocuk sahibi oldu ise çocugununda hayatını çok ileri dereceye taşıdı. Altında en son hayalini kurduğu 300SEL ve eski evine kıyasla cennet gibi evi var. İnsanların dedikleri, düşündükleri veya içinizdeki azimin köreldiğini düşünüyorum, sende biraz çabala bir noktadan başla, elbet hak edilen noktaya ulaşırsın.

O kişilere karşı bir kaç lafım olacak ama burası saygın bir forum o yüzden içime atıyorum sen anla nasıl küfür ettiğimi. Ben ilkokulda, ortaokulda, lisede hayatından görebileceğin en tembel öğrencilerden biriydim. Notlarım her zaman düşüktü, ödevlerimi yapmazdım. Hayatım boyunca ailem hariç neredeyse bütün insanlar bu çocuk okumayacak bunu sen en iyisi sanayiye ver iş öğrensin dediler resmen. Üniversite'de 2 yıllık elektrik bölümünü kazandım . Yaşım olmuş 19 artık bir şeyler oturmaya başlamıştı düşüncelerim daha mantıklı hal almıştı. Okuduğum sürede bir yerde çalışmaya başladım. Bu çalışma hayatımda para kazanmanın ne kadar zor olduğunu fark ettim. İyi para kazanıyordum hayatımın sonuna kadar bu para ile rahatça yaşayabilirdim fakat hayatımın sonuna kadar o işte çalışamazdım çünkü iş çok ağırdı en fazla 10 sene sonra vücudum dayanmayacaktı. Bununla ilgili oturdum düşündüm bana hayatımın sonuna kadar yapacağım ve sevdiğim bir iş lazım dedim. Hali hazırda 2 yıllık elektrik okuyorum bölümü seviyordum isteğim vardı elektriğe karşı oradan yürüdüm. Okul bittikten sonra bir sene boyunca DGS sınavına hazırlandım ve kazandım. Şuan bana bu çocuktan adam olmaz sen bunu sanayiye ver diyen tiplerin dedikleri; Yaaaa Emre şu üniversitede elektrik mühendisliği okuyormuş oh oh çok iyi en iyi şehirlerden birinde yüksek puanlı zeki çocuktu ama belliydi mühendis olacağı'' böyle konuşmalar geçiyor. Benim cevabımda; yav hehe deyip geçiyorum yüzlerine karşı gülerek. Kısacası bu senin içinde olan bir kavga kendi kişiliğini keşfet bu hayatta yaklaşık 80 sene yaşayacaksan şuan yaşın 20 desem önünde 60 sene var. Bunun 5 senesini okuyup geçirdin desek 55 sene kaldı. 35 sene çalışacaksın kısacası. 35 sene boyunca istediğin zevk aldığın bir işle uğraşıp hayatının sonuna kadar mutlu olabilirsin. Yada sevmediğin bir işte her gün küfür ederek işe gidebilirsin. Kendi kişiliğini bul git bir yerde çalış bir şeyler dene aklına ne geliyorsa işleme koy ancak kendini böyle keşfedebilirsin. Milleti falan hiç takma genellikle o laf söyleyen tipler bu hayatta hiç bir işe yaramayan hiç bir iş beceremeyen tipler oluyor. Ya şimdi öğretmenliği kötülüyor gibi olacağım fakat asla öyle bir amacım yok. Bana bu çocuk okumaz diyen tiplerin alayı öğretmen veya öğretmen düşüncesine sahip kişilerdi. Anca sıradan bir öğretmen oldu hepsi SIRADAN öğrenciyi salak salak bilgiler ile dolduran SIRADAN kişiler. Öğretmenlik mesleğinde bile fark yaratamamış insanlar bana böyle sözler söylemişti. Şimdi hepsi bir şeyleri yemiş oturuyorlar. Bu kadar şeyi üşenir yazmam ama sen bu hayatta bir şeyler başaracak bir tipe benziyorsun o yüzden heba olup gitmeni istemem. Eğer benden bir tavsiye istiyorsan şuan ne okuyorsun lisede misin falan bilmiyorum aynen devam et. Ama git yarın bir İngilizce kursuna yazıl köpek gibi öğren yat kalk İngilizce yaşa. British Culture'ın konuşma kulüpleri var sadece İngilizce muhabbet ediyorsun. Ben annemin zoruyla lisede gitmiştim 2 sene istemsizce pat küt öğrenmiştim. Sonra Avustralya'ya gitme şansı geldi ayağıma ve gittim. Bir sene boyunca Avustralya'da yaşadım, çalıştım ve İngilizce eğitimi aldım. Şuan kendi dilim gibi İngilizceye sahibim. Okulda ki Doçentler, proflar falan İngilizce konusunda karşıma gelmek bile istemiyorlar. Bu hayatta kendim hakkında iyi ki yapmışım kendimle gurur duyuyorum dediğim şey İngilizce öğrenmektir. Türkçe dünyanın sadece %3 ünü oluşturuyor. İngilizce ise %100 bile denebilir. Bütün dünya birazcık olsa da anlıyor konuşuyor. Kısacası %3 ile neden yetiniyorsun? Git dünyanın %97'si ile anlaşabilecek duruma gel. Sonra yurt dışında istediğin herhangi bir ülke. Zaten dilini köpek gibi biliyor olacaksın. Son düzenleyen: Moderatör: 14 Temmuz 2019

Senin dediğin şey okulda başarı galiba adamım. İnsanların yüksek aldığını görüyorsun ve moralin bozuluyor. Eskiden bana da olurdu. Yapman gereken şey kendine uygun alanı bulup O alana zaman harcamak. Böyle devam ettikçe sende kendini kaptırıyorsun hem başarı geliyor hem bu histen kurtuluyorsun. Yani kısaca bir şey bul ona zamanını ver gerisi geliyor.

Çok teşekkür ederim abi bana zaman ayırıp yazdığın için bana ilham kaynağı olduğun için teşekkür ederim.

Kendimizi olduğumuz gibi kabul edip, kendimizi maksimum noktaya getirmeye çalışacağız. Ancak bir kere kaybettin diye pes etmeyeceksin hep devam edeceksinki kazanan tarafta olasın. Başka kişiler sen değil genin farklı huyun farklı ailen farklı. İlla ki zengin ailelerin çocuğu baştan avantajlı olabilir ama sende elinden geleni yaparsan onlara yetişirsin. Örnek olarak Atatürk bu ülkeyi hiçbir şey yokken bu hale getirdi, Amerika güçlüyse ben ne yaparım demedi sende onlara bakma. Aynı şey Japonya'da ve Almanya'da geçerli.

bende 8. sınıfa gidiyordum açıklandı sonuçlar meslek lisesi düştü artık Anadolu ya nakil isteyeceğim hep yoksa üniversite çok zor.