Merhabalar, şu anda 11. sınıfa gitmekteyim. Okul okumak hakkında çok fazla endişem var. Direkt konuya değinmek istiyorum, benim içimde en ufak okuma isteği yok arkadaşlar. Derslerim kötü olduğu için değil. Kötü olmayan bir üniversiteye gidebilmek için her gün saatlerce ders çalışmam gerek ve ben Türkiye'de buna değer olduğunu düşünmüyorum. Maalesef bunu anlamam biraz uzun sürdü. Her gün 4-5 saatimi derse verip mesleğimi kazansam bile asla bir asgari ücretle çalışan Avrupalı'nın refahını geçemeyeceğim düşüncesi yiyip bitiriyor beni. Hayata başka bir şekilde girmek istiyorum. Girişimler olur, ticaret olur fark etmez. Ama ben asla tam anlamıyla refah bir hayat sunmayacak bir meslek için yıllarca okuyup gençliğimin büyük bölümünü dersle ilgilenerek geçirmek istemiyorum. Bunu aileme de anlatabilirim, ama çok üzüleceklerini biliyorum. Beni okutmak için senelerce dershaneye yolladılar, o kadar zaman ayırdılar ve paraya kıydılar, hepsi boşa gitmiş olacak. Bilmiyorum gerçekten, buradan geri dönmeli miyim, Türkiye'de okumaya harcadığım vakit değer mi bilmiyorum. Belki bunu okuyup bunları yaşayan yaşı büyük abilerim, ablalarım vardır. Nasıl bir yol izlediniz, pişmanlığınız var mı? Yardımcı olabilir misiniz? Son düzenleyen: Moderatör: 3 Ekim 2021

Eğer potansiyeli yüksek biriyseniz yurt dışında okuyun.

Bende öyle düşünüyorum. Belki de yaşım küçük diye öyle düşünüyorum ama aile arkada o kadar kolay bırakılır mı ya? Hele evin tek çocuğuysanız.. Yurt dışına gitmeyi istiyorum ancak zor geliyor.

Bende senin gibi düşünüyorum. Şu anki şartları göz önünde bulundurduğum zaman tamamen boşa okuyacakmışım gibi geliyor. Sırf bu yüzden dershaneye gidip ailemi zora sokmak istemiyorum. Çünkü her şey boşa gidecekmiş gibime geliyor. Bir taraftan da aileme bakıyorum okumayınca böyle oluyor. Çevremde büyüklerim pandemide üniversiteyi dondurdu ve farklı meslekler yapmaya başladılar, memnun olduklarını söylüyorlar. Son zamanlarda istemsizce gelecek kaygım oluşmaya başladı. Ne yapacağım, hangi mesleği yapacağım onu bile karar veremedim. Ben artık her şeyin tamamen bilgi, okul ve yüksek eğitim olduğunu değil, girişim, yetenek ve potansiyel olduğunu düşünmeye başladım. Belki yanlış düşünüyorumdur, bilmiyorum ancak akıl almak isterim.

Paranız var ise türkiyeyi bırakın gidin. Arkanıza bile bakmayın. Geri dönüşü yok bu zamanların. Maddi durumu iyi olsa çoğu genç defolup gider bu ülkeden. Ben dahil.

Bir arkadaşım ailesiyle İngiltere'ye gitti. Babası asgari maaş alıyor. 3 kişilik aileler. Mis gibi yaşıyorlar. Yakınlarıyla görüntülü görüşüyorlar. Arkadaşım gram İngilizce anlamıyordu. Hep İngilizce konuşan insanların arasında olunca ister istemez öğrenmiş. Eğitim sistemi hiç stresli değilmiş. Türkiye'den çok daha rahat burası diyor. Ekonomi desen daha iyi, eğitim desen daha iyi, insanlar desen Türkiye'deki kadar cahil değil. Daha ne olsun hocam. Aileyi bırakmak sizi biraz yıpratabilir ama hallolmayacak şey değil.