Aslında tanıyamamak her evrede oluşan hatalardan birinden kaynaklanabilir. Kodlama evresinde, duyu organlarımız bilgiyi o an doğru algılayamayabilir ve yanlış kodlarsınız. Depolama evresinde kendi içinde türlere ayrılıyor ve burada bilgi kaybolup gidebiliyor. Geri çağırma evresinde ise örneğin ışık dalgaları ve kişinin adı arasındaki eşleştirmeyi doğru yapamamızın sonucu olarak, o ışık dalgalarını tekrar belleğimizde aramaya kalktığımızda neye eşlendiğini bulamıyoruz. Bağdaştırma, dediğiniz gibi bilginin kalıcılığı için çok önemlidir. Örneğin bilgiyi ezberlemek yerine, o bilgiyle başka bir bilgiyi eşleştirmek, bilginin kalıcılığını artırır.

Benim bellek ya da algoritma sorunum var sanırım. Yüzleri genellikle hatırlamam. Beni tanıyan ama benim tanıyamadığım tonlarca insan var çevremde. Alınıyorlar haklı olarak, yine de elimden bir şey gelmiyor.

Bellek, öğrenilen bilginin akılda kalması, depolanması ve gerektiğinde kullanılabilmesidir. Belleğin bu işlevi yerine getirebilmesi için bilgi üç evreden geçer: Kodlama, depolama ve geri çağırma. Tanımadığımız bir insanı ilk gördüğümüzde ve aynı insanı bir süre sonra tekrar gördüğümüzde belleğimizde ne olur? Bir ortama girdik ve Ahmet adında birisiyle yeni tanıştık diyelim: Kodlama evresi: Burada, duyu organlarıyla çevreden aldığımız bilgileri , buna karşılık gelebilecek başka bilgiyle kodlarız. Yani Ahmet'i gördük ve tanışırken ise sesini duyduk. Ahmet'ten gelen, Ahmet'e özgü olan bu ışık ve ses dalgaları duyu organlarımız tarafından algılanır, belleğimizde "Ahmet" adıyla eşleştirilir. Depolama evresi: Bu eşleştirilen bilgilerin akılda tutulmasıdır. Depolama da kendi içinde türlere ayrılır. Ardından ortamdan ayrıldık ancak başka bir yerde Ahmet ile tekrar karşılaştık: Geri çağırma: Ahmet'i tekrar gördüğümüzde, onun suratından gelen ışık dalgalarının belleğimizde karşılığı aranır. Ahmet'i daha önce de görmüştük ve ondan gelen ışık dalgalarını "Ahmet" ismiyle eşleştirmiştik. Belleğimizde, bu ışık dalgalarının neyle eşleştirildiği bulunur ve karşılığının "Ahmet" olduğunu buluruz yani tanırız.

Evet ses de olabilir tabi. Ben sadece yaşadığımı anlattım. Konu genişletilebilir tabii ki. Bu yüzden ceza aldığım için aşırı duyarlıyım! Bir tane de teknoloji seven Edebiyat öğretmeni çıkmadı ki arkadaş!

Benim bellekler yüksek frekanslara çıkınca yüzü değil sesi tanımlıyor, hocam bi yardım edin. Konular güzel sıkılmıştım insanlara kasa beğendirmekten.

Kesinlikle. Ezber unutuluyor ama bagdastırma yontemıyle cok gereksiz bilgiler bile dusununce zihninde canlanıyor.

Peki diyelim ki Ahmet'i tanıyamadı o kişi. Bu kişinin hangi aşaması gelişmemiş oluyor? Kodlama evresi mi, depolama evresi mi, geri çağırma evresi mi? Mesela ben gordugum bir kisiyi asla unutmam ya da okudugum bir bilgiyi gercek hayatla bagdastırınca aklımdan cıkmaz seneler de gecse. O zaman benim bu evrelerim daha mı gelişmiş oluyor? PC RAM'inin işlevini beyinden çalmışlar

Yaşanılan tuhaf bir şey var. Benim başıma ara sıra gelen bir tuhaflık. Bazen şu da olabiliyor. Kalabalık bir sokakta ilerlerken gözler ister istemez karşıdan gelen insanların gözleriyle yüzüyle temasa geçiyor. Ardından da bu temas sırasında sanırım bellekte yer ediyor. Ama biz bunun farkında bile olmuyoruz. Ve aradan bir süre geçtikten sonra yolda birini görüyoruz ''ben bunu bir yerden tanıyorum'' diyoruz içimizden. Oysa tanımıyoruz. Sadece yolda ilerlerken belleğe kaydedilen bir görüntü bu. Bilmiyorum size de oluyor mu ama bana sık sık oluyor.