3. sezon başlamış, 7 bölüm olmuş, ben daha yeni fark ediyorum. Hocam haber vereydiniz keşke Güzel olmuş tekrar elinize sağlık.

Yok, üşenmedim. İnsanlara hayatları boyunca verilen bir süre var. Nasıl kullanacağın sana bağlı. Bu üç sezon içerisinde güzel dostluklar edindim ve hem yazarken hem de onlarla konuşurken keyif aldım ve bundan dolayı onlara minnettarım.

Kusura bakma ama üşenmedin?

Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et @Efeisot Kmr @The10thDoctor @Ellie Williams @377660 @ThePentium @Amazing Jaagub. ''Burada bomba bulacağından emin misin abi?" ''Bilmiyorum jaguub ama bakacağız işte. Bizim de elimizden geldiğince yardım etmemiz gerek diğerlerine ancak birazdan ayrılmamız gerek." ''Beni bırakıp gideceksin yani?" ''Hayır jaguub. Zaten sona geldik." diyerek ileriye attı kendini Burak. Jaguub da hemen arkasından gelirken mermiler ve bombalarla dolu olan mekana giriş yapmışlardı. Mekan oldukça büyük olduğundan alt katlarda Pentium ustanın da aynı yerde olduğunu görüp hemen armaya koyuldu onu Burak: ''Abi orada durumlar nasıl?" ''Burada hiçbir şey yapamayız, her tarafta muhafızlar etrafı gözetlemekte, sizin orası nasıl?" ''Burası gayet iyi abi, yanımızda kimse olmadığından bomba işlemini başlatabiliriz." ''O zaman sen başlat, biz de bu arada buradan çıkacağız. Çocuğu da çıkart Burak." dedi usta. Burak ise ne yapacağını biliyordu. ''Jaguub," dedi gülümseyerek. ''abim gitarın gemi kısmında kaldı. Asansörleri kullanmadan git tamam mı?" ''Beni böyle kandıramazsın." dedi jaguub ise. Burak çocuğu daha birkaç saattir tanıyordu ama nasıl biri olduğunu öğrenmişti bile. ''Gel o zaman." diyerek ağzını çevik bir hareketle kapatıp aşağıya doğru fırlattı. Aşağıdaki Pentium usta onu hemen düştüğü yerden alarak sordu: ''bir şeyin yok ya evlat. Elindeki kalkanı da kullanmış oldu böylece. Ah Burak." Jaguub ağzı kapalı olduğu için bir şey söyleyemedi ama arkada bıraktığı adam için ağlıyordu. İşin ilginci onu arkasında bırakan adamda ağlıyordu. ''Hayatım boyunca birçok şeyi yanlış yaptım, elime yüzüme bulaştırdım ancak o zaman şüphelerim vardı, kaybedeceklerim şeylere dair şüphelerim. Şimdiyse böyle bir durum yok. Artık elimde hiçbir şey kalmadı zaten. Hadi bakalım, sevdiklerimi kurtarabilecek miyim?" Elindeki düğmeye baktı ve parmağıyla bir süre ona basamadan oynadı, kendini kandırıyordu aslında. Hala şüpheleri vardı ancak artık şüphelerinin bir değeri kalmamıştı. Bekledi, bekledi sonra düğmeye bastı ve tok bir ses yükseldi bilgisayarcı merkezinin en dibinden. ''O öldü." dedi göz yaşlarıyla Pentium usta. 0 Bu aralar çıkartmayı düşündüğüm kitabımın üzerinde son çalışmalarımı yürüttüğümden İntergalaktik maceramıza biraz ara vermek zorunda kaldım ve bu bölümde kısa oldu ancak güzel ve uzun bir final bölümü ile telafi edeceğim bunları. Birkaç güne görüşürüz.