Kral benim şu ben insanların gerçek olabileceğine inanmıyorum. Yani şöyle tek insan benim diğerleri bir robot gibi. Yani zihnim böyle düşünüyor böyle değil biliyorum fakat zihnimde böyle takıldı. Düşünmemek ya da kendi haline mi bırakmak en iyisi bilmiyorum

Dostum bu düşüncelerden anladığım çok boş zamanın var. İstersen bu düşüncelerin hakkında bir kitap yazmayı deneyebilirsin böylece hem sorgulayıp hemde vakit geçirmiş olursun. Aynı düşünceleri ben hemen hemen her insanın kurduğunu düşünüyorum. Evet biraz değişik bir şey sanırım. Dostum bence sorgulamalıyız. Bu hayat için, yaşamak için önemli. Biz ne için varız ne için yaşayacağız bilmiyorum fakat bunu sorgulamak bana yaşama isteği veriyor.

Ya benim şu soruya aklım fena takıldı komik gelebilir ama "Diğer insanlar da benim gibi mi? Hepsi düşünebiliyor mu." Hani belki çocukken sen de sormuşsundur kendine hepsi robot benim için yaratıldılar filan diye. Bu baya aklıma takıldı ve hani insanlara bakış açımı değiştirdi bundan nasıl kurtulabilirim.

Testislerine yumruk yersen o birkaç dakika içinde hayatı daha kolay sorgulayabilirsin evlat.

En iyisi bu olacak sanırım. Geçen senede bir sürü düşünce kafamı bitirmişti. Teşekkür ederim, iyi günler.

O zaman bir hayat amacı edin.

Ne yapabilirim? Aklıma takıldı ve ciddi rahatsız ediyor.

Ben de simülasyonda yaşıyoruz sanıyorum bazen. Gerçekten de dünya, simülasyon olabilir. Bunlar kaygısal şeyler. Simülasyon olsa ne fark eder diyorum, hayatıma devam ediyorum.

Neden algılayamazdık?

Ergenlik dediğimiz şey tam olarak bu zaten. Sorgulamaya başlıyorsunuz. Beyniniz geliştiği için. Sorgulamak iyidir ama kendinizi bir şeylere verin.

Burayı tam anlayamadım fakat benim de aklıma garip fikirler gelirdi. Acaba psikolojik sorunlu muyum derdim. Ama alakası yok, herkesin aklına zaman zaman garip fikirler gelir.

Ergenlik deniyor dostum yaşadığın şeye. Önce kendini sorgularsın sonra insanları daha sonra varlığı. Senin şu an yaşadığın: ana karakteri sen olduğun bir simülasyon projesi. "Biz senin için yaratıldık ve sen ölene kadar yaşayacağız." Dünya senin etrafında dönüyor ve bu filmin ana karakteri sensin. Durum böyle olsa bile biz Truman Show gibi bunu kavrayamazdık. Sorgulayacağın olgular yaşın ilerledikçe değişecek, hayatın anlamsızlığı gelecek yakında hazır ol.

Gerçek, algı ile alakalı değildir. Herhangi bir şeyin gerçek olması da sizin algılayıp, algılamamanızla alakalı değildir. Siz bir olguyu sadece, size etkisi ile değerlendirebilirsiniz. Öncelikle, çevrenizdekilerle daha fazla iletişime geçin; sonrasında, gerçeği sorgularsınız. Ufak bir not; "gerçek" felsefi olarak, nesnel ya da nesnelliği üzerine kafa yorulan bir kavramdır. Bireysel arayışlarla pek de bir alakası yoktur. Bilgin ne kadar artarsa, gerçeğe o kadar yaklaşırsın.

Hobi edin.

Amacım var elektronik mühendisi olup bir şeyler geliştirmek istiyorum ama yine de amaçsızlık boşluk var.

Bir de kendini diger insanlarin yerine koyarak etrafa ve kendine bakmaya ne dersin?

Baylar selam şu sıralarda kafamın içinde acayip bir soru var. Bu insanlar gerçek mi? Gördüğüm insanlar gerçek mi? Elbette gerçek fakat ben bunu zihnime kabul ettiremiyorum. Onların da benim gibi olduğu filan zihnim kabul etmiyor. Şunu söyleyeyim arkadaş yok şu ara tatilde zaten eve tıkılıp kaldım. Sanırım bu yüzden kafayı yemek üzereyim. Kendimi Truman Show'daki gibi hissediyorum. Bir de içimde acayip bir boşluk ve amaçsızlık hissi var yaşım 16 hormonlardan mı kaynaklanıyor? Evde kafayı yemek üzereyim.

Hiç kolay değil...

Şunu söyleyeyim arkadaş yok şu ara tatilde zaten eve tıkılıp kaldım. Sanırım bu yüzden kafayı yemek üzereyim. Arkadaş edin, sosyalleşmeye çalış, gruplar içerisine katıl , sosyal medyadan insanlarla da konuşabilirsin örneğin valorant tarzı sesli sohbeti olan oyunlar gibi ama dikkat et seçeceğin arkadaşlarına.

Sizinki takıntı o zaman. Psikologla görüşün.