Sorum başlıktaki gibi. Kimi insanlar bir yaratıcının var olduğuna ve kusursuz olduğuna, dünyadaki dinleri de onun gönderdiğine inanır. Kimi insanlarsa dinlerin gerçek olmadığını fakat yaratıcının var olduğunu savunur. Kimileri ise direkt yaratıcının var olmadığına. Sorum ise şu. Bir yaratıcının var olduğuna inanalım. İnanış tanrının tek ve kusursuz olduğunu savunmasın. Bu tanrının; dinleri, insanları din savaşlarına sürükleyerek kendisini bulmaması veya yaklaşmaması için göndermiş olma olasılığı nedir? Sürprizbozan: Yorum yapmadan önce Hiçbir inanışa laf etmiyorum, sadece bu teorinin çok mu uçuk olduğunu sorguluyorum.

Yaratıcı hakkındaki tahayyüllerin hayata tesiri nedir? Yeryüzünde en fazla sözü geçen insan değil midir? Tanrı ister iyi olsun, isterse kötü Bu beğenmediğim hayat, benim eserim değil midir?

Bana iyi gelmiyor böyle şeyleri düşünmek. Şu an olan hayatım açıkçası gayet iyi. Yani bana en mantıklısı zamanın da İslam gibi geldi öyle de devam ediyor. Bunlara kafa yormak cidden bana kötü geliyor sanırım.

Peki ya cennete giden birisi kendi isteğiyle yeni bi dünya bi evren yaptıya cennetteki kişiye tanrı/allah diyorsak.

Bu epey masraflı bir yol olmaz mıydı? Dünya'ya din gönderebilecek güçte bir tanrının, insanlığı kendinden uzakta tutmak için parmak şıklatması büyük ihtimalle yeterli olacaktır. Ama fikirsel gelişme ve felsefi haz almak açısından, gerçekten hoş bir soru.

İnandığım şey zaten buna yakın. Aklıma takılan başka bir düşünceyi sorma isteğinde bulundum.

Haklısınız fakat ben düşündükçe daha ötesini hedefliyorum ve bu hayatımın her alanında iyi oluyor.

Bence böyle bir olasılık yok. Çünkü kulağa mantıksız geliyor.

Felsefe bölümünü yeni keşfettiğim için sanırım bütün konuları hortlatacağım Dediğiniz gibi tek ve kusursuz bir yaratıcının var olduğuna inanalım. Kum tanesi kadar bir galaksideki dünya denen gezegenin içinde yaşayan kusurlu canlıların savaşması onu neden ilgilendirsin ki? Kendisini bulmamamızı istiyorsa bunun tek yolu insanların birbirini din adı altında katletmesini sağlamak mı sizce? Ayrıca kendisinin varlığına inanmamamızı neden istesin ki? Belki barış içinde yaşarız diye mi?

Ya aslında ben Hulk'sam?

Sonsuz bir döngü.

İnsanlardan kendini saklama gayesi güden tanrı neden onlara hakikati değil de kötü niyetli bir şekilde dinleri göndersin ki hiç göndermez ve konu açılmadan sorular cevaplanır. İlkel olarak düşünürsek ki burada temel dini antik çağdaki dini inanışları baz alarak düşünüyorum doğa'daki açıklanamaz olaylara kendinden üstün bir varlığı bağlayarak bunun güvencesine girmiş ve buna göre ahlaki sınırlar berillemiş sonra bu fikirlerine ters düşen fikirler vs. buradan kutsal kitaplara bağlarsak tanrı'nın kendisinin gönderdiği lakin insanların bunu değiştirmesi sonucu yeni kitaplarla hakikat açıklanıyor neticede Hegemonya'nın sayesine saklanmış birey kendi çıkarlarına göre bilgileri yorumlarını değiştirmiş. Dinleri kötü niyetlerine göre insanlığa gönderdiğini düşünmüyorum saf bir şekilde ifade edersek kötü niyetli insanların din gibi hassas bir konuda insanlığı güç uğruna kullanması der geçerim.

Aslında bu konular için bir ara çok kafa yormuştum ama hepsi boş oldu. Açıkçası sonsuz bir döngü olayına inanmasam bile bana yakın geliyor. Yani öldükten sonra yeni hayatımıza kavuşuyoruz ama geçen hayatlarımızı hatırlamıyorum. Yani açıkçası bunlar çok kafa yoruyor. Şu an günümüzdeki dinler arasın da bana göre en mantıklısı İslam. Bu tür şeylere daha kafa yormak açıkçası insanı maffediyor...

Ya aslinda kiyamet olmus ise? Yani kiyamet koptu ve cennete giden birisi dedi ki: Ey tanri sen bizi yarattin simdi sen dunyaya gideceksin ve insan gibi yasayacaksin. Aslında hepimiz tanrinin bir parçasıyız. Kimimiz engelli, kimimiz fakir, kimisi zengin, kimisi zeki vs. Tanri bunu yaşasın diye bulunulan bir istek olabilir mi? Şahsen ben cennete gitsem bunu isterdim galiba.