İnsan beyninin %100 çözüldüğünü varsayalım, tamamen mekanik bir bedene geçtiğimizi ve artık hastalık gibi kusurlu oluşumlardan uzaklaştığımızı, ölümsüz olduğumuzu varsayalım. Sizce bu noktanın devamında bizleri nasıl bir gelecek bekliyor? Bu mekanik beden ile yorulmuyor, beslenmiyor ve ölmüyoruz. Bunun etik sonuçları sizce ne olacak? Duygular, hisler bu tip kavramlar ne olacak? Bizler yine insan mı olacağız yoksa gelişmiş bir makine olup sadece verilen amaca hizmet eden birer robota mı dönüşmüş olacağız? Son düzenleyen: Moderatör: 10 Ekim 2020

Alita filminde bu konu işlenmişti yani tabii ki o biraz abartı ama o filme yakın durumlar oluşabilir düşüncesindeyim.

Ghost in the Shell ve Matrix gibi bu tür gelecek senaryolarının farklı yorumlanmış yapımlarından yola çıkarsak o şekil bir dünyada bile illa ki bir düşman ile farklı şekillerde mücadele etmek gerekiyor. Gerçekte ise olasılıklar sınırsız. Hastalık tarzı hiçbir kusur kalmazsa ve yorulmuyor, beslenmiyor, ölmüyorsak, bu durumda yapılabilecek en hafif ve en hızlı uzay aracını yapıp evrenin farklı bölgelerine doğru yolculuğa çıkıp keşif yapılmaya başlanabilir. Keşfin amacı da yeni kaynaklar bulmak ve gezegenleri kolonize etmek olabilir. Belki dünyaya bile bu şekilde ilk tek hücreli basit yaşam oluşumları bırakılmıştır. Fakat bu senaryoya göre onu bırakanların yaşamını ilk kim sağladı diye en başa kadar düşünmek gerekiyor. Bu durumda da illa bir yerde bilinçli bir dokunuş yerine rastgele bir olasılıkla yaşamın gelişmiş olması gerekir ki milyarlarca yıl içinde en üst düzey zekaya ulaşıp başka gezegenleri kolonize edebilsin. Bunu bir kenara bırakırsak, o uzay gemisindeki yolculuk süresinde de beden uyku modunda olur, zihin ise isteğe bağlı rüya modunda olur herhalde. Duygular ve hisler konusu ise, onlar bizim bir zayıflığımız olmaktan çıkıp avantajımız haline gelebilir. Duygusuz bir robot olmak ile duyguları yüzünden mantıksız/hatalı kararlar veren insan türünün ortasında, ikisinin de iyi özelliklerini almış yeni ve üstün bir ırk ortaya çıkabilir.