2020'de bunu okumak beni bir hayli bilgilendirdi çok teşekkürler!

Ruhun varligini bu sekilde mi ispatlamis oluyorsun? Insan olunce hafifler, iste o agirlik kaybi olsa olsa ruh olmalidir. Bu kafayla hicbir seyi ispatlayamazsiniz siz.

Hahaha. Bu tamamen senin dayatman işte. Buna materyalizm denir. Şu an sen materyalist söylem de bulunuyorsun bu yaptıgın söylemler bilim degil felsefedir. Hiç gülecegim yoktu. Ruhun bilimsel olarak ne oldugunu bilmeyen birisin diyor. Sen şu an materyalizm felsefesini bize bilim diye yutturmaya çalışıyorsun. Aynı şeyi EA denilen vasıfsız site admini de yapıyor.

Güzel yazı olmuş.

Bu nasıl bir tartışma ya? Bir taraf kaynak verirken diğer taraf kaynak vermiyor Arkadaşlar, bir fikir öne sürüyorsanız kaynak verin. Şu gülünç geliyor: +Abi ruh var. -Nasıl var ya, açıklar mısın? +Abi var işte var yani Sayın @BERWAR bu gibi kaynak vermeden, gram araştırma yapmadan, kendi inandığı şeyleri bile araştırmayan tipler ile tartışmamanızı öneririm zira hiçbir işe yaramayacak. O arkadaş her zaman kafasının dikine gidecek, hayatta başarılar deyip yollamanızı öneririm. Uğraşmaya gerek yok cidden.

He senin bu öldükten sonra oluşan kilo kaybına ruh var demek demen, yakın zamanda ruh kanıtlanacak demen aciz değil onlar aciz evet. Öldükten sonra oluşan kilo kaybını ruhun varlığına kanıt göstermek acizliğin daniskasıdır.

Bak işte bir türlü kabul edemegin ve anlamadıgın bir şey var. Kanıtı olmayan bir şeye var dememi bekleme diyorsun ruh için. Ben ruh var deyince aciz ya da yobaz oluyorsam sen de ruh yok dersen aciz ya da yobaz oluyorsun. Arada fark yok. Ben bilim adamı ya da bilimsel site adı altında ruh var ve ya yok demiyorum. Kimseye dayatma yapmıyorum. Arada büyük bir fark var beni o siteyle kıyaslayamazsın ama kıyaslıyorsun. Sana bunu açıkladım hala aynı şeyleri yazıp konuşuyorsun. Ben eger yobazlık ve ya acizlik yapıyorsam bilime göre bu evrim agacı sitesi de aynı şeyi yapıyor. Bilim deney ve gözlemlerden oluşur ve bazı şeyler kanıtlanamadıysa teoriktir daha zamanı gelmemiştir. Ruh yok demek bir dayatmadır ve ahkam kesmektir bilime tamamen terstir. Ruhun bilime göre kanıtlanamayan teorik bir şey olması gerekiyor şu an. Kendinle çelişmedigin bir gün konusalım sana daha fazla cevap yazmak istemiyorum.

Simdi bir defa ortada saldiri yok, abartma. Paragraflarca yazmissin ama cok temel eksiklerin var. Sen bir sey curuten taraf degilsin, ispatlamak durumunda olan tarafsin. Neden? Cunku orijinal iddiayi ortaya atan tarafsin. Nedir o iddia? Ruh vardir. Ben basitce senin ruh gibi sofistike iddiayi temellendirme yontemini elestiriyorum. Baya ilkokul seviyesi bir sey senin dedigin. Olunce agirlik kaybi olur, demek ki ruh var.

Gülünç olan işte senin ruh yok demen ama ruh var diyene de gülünç demen. Kendinle çelişiyorsun. Ben zaten Ruh var diye kimseye dayatma yapmıyorum. İsteyen istedigine inanır. Gaz çıkarmayla benim verdigim örnegi çürüttügünü sanıyorsan esas gülünç olan senin bu söylemin. Bilimsel olarak ruhun varlıgı ya da yoklugu kanıtlanamamıştır... Ama ruhun varlıgının kanıtlanması en azından yakındır. 2050 de bilinçlerimizi başka yapılara aktarmanın çalışmaları yapılıyor neyden bahsediyorsun sen? Ruh yok demek bilimsel açından yobazlıktır altını çizerek 3. defa yazıyorum. Ben bilimsel bir sayfa da ruh yoktur ve ya vardır desem aynı şey benim içinde geçerli. Ben bu makaleyi yazsam ruhun varlıgı yoktur ve ya vardır demem. Ruhun varlıgı henüz kanıtlanamamıştır derim ya da ruhun varlıgıyla ilgili teoriler ortaya koyardım. Bu adamın yaptıgı bu yorum aşırı yanlıştır... Benim EA'ya laf söylememin sebebini anlamadıgını varsayıyorum. Bilimsel makaleleri çevirip araya kendi aciz firkini serpiştiren makakeler yazıyor. Aynı şeyi enes batur yapınca içerik çalıyor deniyor. Makaleleri aktarıp paylaşmasına laf söylemiyorum tabi.. Nedense her şeyi açıklama geregi duyuyorum çünkü yazdıgım şeyleri zerre anladıgınızı düşünmüyorum. Makale paylaşmakta ve okumakta sorun yok EA sitesini bu sebeble hatta destekliyorum yazmaya paylaşmaya devam etmeli. Ama kendi aciz fikirlerini hiç bir vasfı olmadan dayatıyor bu arkadaş. Bu sebeble ben o siteyi takip etmiyorum.

Rüyaların sebebini anlamak için, öncelikle şunu bilmemiz gerekir: "Ruh" denen ayrı bir yapı bulunmadığı ve tüm canlılar sıradan hücre yığınları oldukları için, uyku sırasında algısal fonksiyonların tamamı minimum düzeye indirilir. Arkadaş tüm sırrı çözmüş zaten. Dagılabiliriz. Bu tarz evrim agacı gibi sitelerin bilgisel makaleleri oradan buradan kopyalayıp arada kendi fikirlerini makaleye sıkıştırıp dayatma yaptıkları çok belli. Bu sebeble siteyi takip etmek ne kadar çok istesem de takip etmiyorum. İnsan öldükten hemen sonra vücuttan belli bir agırlıgın azaldıgı biliniyor. Tüm insanlar için geçerli. Buradan bile arkadaşın yazmış olduğu ruh denilen ayrı yapı yok fikrini çürütebiliriz. Bunun İnsanı içindeki ruh daha dogrusu elektriksel enerjinin birden dışarı fırlaması olduguna inanıyorum. Yani Artık o vücutta tüm canlılık bitiyor diye düşünüyorum.

Evrimağacı Facebook'tan da takip ettiğim başarılı bir platformdur. Güzel yazılarını buradan paylaşırsan sevinirim.

İspatlamasam bile en azından çürütüyorum. Zaten o arkadaşta kendi kafasına göre ruh yok derse ben de kendi kafama göre ruh var insan ölünce şöyle oluyor argümanını ortaya atarım. Eger bu kafayla bir şey ispatlayamazsın diyorsan o da benim kafamdan farklı bir kafa yaşamıyor ve ruhun olmadıgın ispatlayamıyor. Arada bir fark yok yani. Onun kafa yapısıyla ona göre cevap verdim ama senin zoruna benim söylediklerim gitmiş. Buradan samimiyetsiz olduğunuz ortaya çıkıyor. Ve kesinlikle ruh var benim fikrime göre ama konumuz bu değil. Ben böyle düşünüyorum diye yazmışım. O makaleyi paylaşan çok bilmiş arkadaş gibi ruh diye bir şey yok diye kimseye fikrimi dayatmıyorum. Ben böyle 'düşünüyorum' diye yazmışım yorum da. Okudugunuzu anlayan bir birey olsanız böyle bana saldırma geregi duymazdınız. Düşünüyorum demek ile. Ruh yok konu kapanmıştır diye fikir dayatma arasında çok büyük bir fark var. Bu adamın yapmış olduğu ruh yok dayatmasının aynısını 5 metre sakalı olan tarikat şeyhleri de müritlerine yapıyor. Aynı gökkuşagının laciverti kadar benim gözümde irite bir durumdur. Edit: Bilim sürekli kendini degiştirip yenileyen bir yapı olduğu için 'ruh' yok demek yanlıştır ve bence yobazlıktan başka bir şey degildir. Çünkü bilimin ileride 'ruh' kavramını kanıtlayacagı şüphesi her bilim adamının için de olması gerekiyor. Bilim çünkü sürekli kendini degiştirip yeniler. Ruh diye bir şey yok demek bilim insanının içindeki şüpheciligi ve merak duygusunu öldürmeye yarar ve tamamen bilime ters birşeydir. Dedigim gibi bilim adı altında makeleleri ingilizceden çevirip kopyalayıp bu site kendi fikirlerini dayatıyor o sebeble takip etmiyorum.

@Kado703 Laflarına dikkat et. Astral seyahatlerin olduğunu kanıtla da görelim. Cinler varlığıymış peh. Stephan Hawking senden öğrenecek değilim, paralel evrenlerin olduğu da kanıtlanmış bir şey değil. Bu dediklerinin hiçbiri de delil değil. Kilo kaybı da benim dediğim gibidir 21 gram saçmalıklarını kendine sakla. Ruh ve Kütlesi: Öldüğümüzde 21 Gram Kütle Kaybeder Miyiz? - Evrim Ağacı Gerçek Ne?Ruh, bilimsel bir kavram değildir. Bugüne kadar böyle bir "olgunun" varlığına dair hiçbir somut, güvenilir, tekrar edilebilir evrimagaci. org Az biraz bilimsel makale oku, sonra bana tavsiye ver. 21 Grams filmini izlemişsin herhalde, bu forumdaki üyeler enterasan gerçekten Lucy filmini de izleyip beyninin %100 kapasitesinde kullanmadıklarını sanan bir kitle var. Seninde onlardan farkın yok.

EA'ye vasıfsız demek hayli gülünç, burada bilgiden yoksun biri varsa o da sensin. Ruhun olduğuna dair en ufak bir kanıt yok. Öldükten sonra oluşan kilo kaybını ruh var demek o zaman diye rezil bir açıklamayla savunan birinin bilim sitelerine vasıfsız demesi acınası bilgi seviyesinin göstergesidir. Ruh, beyindeki milyarlarca nöronun çeşitli durumlar karşısında, sinaps bağlantıları üzerinden kurdukları etkileşim sonucu ortaya çıkan biyokimyasal reaksiyonlardır.

Kardeşim, araştırmalara bakarsın. Ölen insan bedeninde 21 GR kaybolur O dediğiniz olayların hiçbiri değil ayrıca Araştırın sonra konuşun, bilimle gelin.

'Evrim agacına laf etmek' güzel bir yaklaşım. Lafa gelince bazı kesimler hiç bir şeyine eleştiri yaptırmıyor çok faşistler dersiniz buna eminim. Ruh yok demek yobazlık degildir ruh kesin var demek yobazlıktır diyorsun. Bunu söylemen bile kendinle çeliştigini gösteriyor. Ve ben bilim de böyle bir şey olmadıgını anlatıyorum. Bilim sürekli soru sorar deney ve gözlem yapar, araştırır. Ruhu kanıtlayamadıysanız ruh yok deyip geçiştirmek bilime göre yobazlıktır. Bunun sebebi bilim de önce teoriler ortaya atılır hatta öyle teoriler vardır ki ortaya atılan. O zamanın en degerli bilim adamları bile bunlara güler dalga geçer. Küçümser. Ama o teoriyi kanıtlamak için başka bilimciler iyi kötü elinden geldigince deney yapar araştırma yaparlar. Ve en sonun da teorilerini kanıtlarlar. Bu bir çok defa olmuştur. Evrim agacının vasıfsız şahısları bu sebeble bilime aykırı konusuyorlar. Ruh yok deyip geçiştiriyorlar. Enes batura dış ülkeden içerik çaldıgını ifşa eden bir çok kişi olmuştu. Yabancı youtuberlar ne yapıyorsa 1 hafta sonra onların aynısını yaptıgı söyleniyordu. Jahrein ve bir çok yayıncı bunu eleştirmişti. Büyük ihtimal bunu konudan bagımsız sana yazsam sen de aynı kafa yapısın da olurdun. Benim evrim agacı hakkında yaptıgım yorum da bu şekilde. Çok degerli bilimsel makaleleri alıp araya kendi aciz fikirlerini sıkıştırıp kimseye bilim diye dayatmaya hakkı yok.

Evrim Ağacı sitesine laf etmek, birkaç makale yaz da görelim seni. O sitede sizin gibilere yer yok. O sitedeki bilgiler sizin beynizin almayacağı şeyler. Ruhun olduğuna dair en ufak bir bulgu yok. Ruh yok demek yobazlık değil ama kanıt olmadan ruh kesin var demek asıl yobazlıktır, bunu diyen de sensin yukarıda attığın mesajda. Ölen insanda kilo kaybı olur, bunun nedeni de idrardaki sıvının boşalması, dışkının boşalması ve akciğerdeki havanın boşalmasıdır. Bu kilo kaybı da her ölü de aynı değerde de olmaz. Bu kilo kaybının nedeni de ruh değildir.

Son 1.5 yıldır aynı tepkiyi veriyorum. Kaynak sunduğunuzda kabul etmeyip üzerine alınmayan tipler dolmuş durumda. Sadece kendi bildiklerini gerçek sanmaları ve doğruları görmezden gelmeleri akla mantığa sığmıyor. Yanlışını kanıtlasanız bile canını alsanız bile fikirlerinden vazgeçmeyeceklerine eminim. Tek bildikleri sağda solda ağlamak. 0 çaba...

Ruhun bilimsel olarak ne olduğunu bilmeyen birisin. Ruh, beyindeki milyarlarca nöronun çeşitli durumlar karşısında, sinaps bağlantıları üzerinden kurdukları etkileşim sonucu ortaya çıkan biyokimyasal reaksiyonlardır bu kadar. Ölümden sonra oluşan kilo kaybını ruhun varlığına delil sunan birinden böyle yorumlar beklenir zaten. Cevap yazma zaten bu bilgiden yoksun düşüncelerini kendine sakla.

Technopat sosyalde pek çok üyenin konu ile ilgili bilgiye aç olduğunu gördüğüm için bu yazıyı paylaşmak istedim. Yazı evrimagaci. org platformundan alınmıştır. "Merhaba arkadaşlar, Sayfamız okurlarından Sn. Keremcan Gümüştaş'ın rüyalar ile ilgili sorusu üzerine böyle bir açıklama yazısı yazmaya karar verdik. Umarız herkese faydası olur. Rüyaları anlamadan önce, "uyku" dediğimiz biyolojik olayın ne olduğunu, ne zaman, nasıl ve neden evrimleştiğini anlamamız gerekiyor. Bunun için, şu iki yazımız size fazlasıyla yardımcı olacaktır: Uykunun Kökeni ve Evrimi Üzerine Düşünceler... Uykunun hayatımızdaki yeri nedir? Uykunun evrimsel kökeni nedir? Doğal Seçilim, neden uyku süresini azaltacak yönde işlemez? Dolayısıyla uykunun kökenlerine daha fazla girmeyeceğiz. Doğrudan rüyaların neden oluştuğuna değinmek istiyoruz: Rüyalarla ilgili ilk bilimsel çıkarımları yapan kişi, belki de beklenildiği üzere, Sigmund Freud'dur. 1900 yılında yayınladığı bir makalesinde Freud, rüyaların ve özellikle de anlamlı olan rüyaların beynin fonksiyonlarıyla alakalı olduğunu ileri sürmüş ve o döneme kadar rüyalara yüklenen metafizik anlamların hepsini yok etmiştir. Günümüzde yapılan tüm araştırmalar da, yine beklenildiği üzere, rüyanın bedenden ayrı bir olay olmadığını, beyindeki sıradan biyokimyasal tepkimelerin bir ürünü olduğunu göstermiş ve daha önemlisi, bilim karşıtlarının "ruh" denen kavramla ilgili iddialarını desteklemek amacıyla ileri sürdükleri "Göz mü görür, beyin mi?" sorusuna nihai bir nokta koymuştur. Bunlara yeri geldikçe değineceğiz. Rüyalarla ilgili çalışma yapmak gerçekten güçtür, çünkü araştırmacıların başkalarının rüyalarını aktif olarak "görmeleri" şu anda, günümüz teknolojisi ile mümkün değildir. Bu sebeple araştırmacılar, doğrudan beyne ve nöral aktiviteye yönelirler. Bu, rüyalarla ilgili bize çok sayıda bilgi verir, doğrudan rüyaların görüntüsünü şimdilik vermese de. Rüyalarla ilgili bir araştırma yapmanın bir diğer güçlüğü de, rüyaların kişiden kişiye değişen bir doğası olmasındandır. Kimi insan gördüğü rüyaların çok büyük bir kısmını hatırlarken, kimisi neredeyse hiçbirini hatırlamaz. Kimi çok berrak ve anlaşılır rüyalar görürken, kimi anlamsız ve soyut rüyalar görür. Kimi insan rüyalarını günlük yaşantısına bağlarken, kimi gelecekle ilgili mesajlar bulunduğa ve anlamlar taşıdığına inanır. Ne var ki bilimde, subjektiviteye yer yoktur ve bu yüzden bunları göz ardı edecek metotlar geliştirilmelidir ve geliştirilmiştir de. Tahmin edebileceğiniz gibi, tüm insanları tek bir tabana çeken ve bütün bilimleri bir araya bağlayarak doğayla ilişkilendiren tek bilim, Evrimsel Biyoloji'dir ve rüyalar da, Evrimsel Biyoloji'nin ortaya çıkması ve gelişmesi sayesinde açıklanabilmeye başlamıştır. Evrimsel Biyoloji bilim insanlarına tarafsız ve güçlü bir araç sunmuş ve bu sayede çok daha kapsamlı araştırmalar ve değerlendirmeler yapılabilmeye başlanmıştır. Teknolojinin gelişmesiyle beyin dalgalarının tamamı net bir şekilde gözlenebilmeye başlanmış, Evrimsel Biyoloji'nin sağladığı Evrim Ağacı sayesinde türler arasındaki ilişkiler çözülebilmiş ve bunun sonucunda rüyanın kökenleri de ele alınabilmeye ve arkasında yatan sebepler çözülebilmeye başlamıştır. Özellikle Psikoloji ve Antropoloji'nin, Evrimsel Biyoloji'nin gelişmesiyle birlikte açıklayıcı güçleri katlanarak artmış ve rüyaların kökenine dair güçlü açıklamalar getirilebilmeye başlamıştır. Rüya, 2000 yılında Revonsuo tarafından "uyku sırasında yaşanan, hayali bir bilince dayalı deneyimler" olarak tanımlanmıştır. Rüyaların, yukarıda verdiğimiz yazılarda açıkladığımız gibi, Dement ve Kleitman tarafından 1957 yılında, uykunun REM döneminde görüldüğü keşfedilmiştir. Ancak 1988 yılında yapılan bir araştırma, rüyaların NREM dönemde de görülebileceği; ancak genellikle REM dönemde görüldüğü veya başladığını ortaya çıkarmıştır. NREM dönemde görülen rüyalar çok daha bulanık olarak hatırlanabilmektedir; nadiren REM'deki kadar parlak ve net hatırlanabilir olmaktadır. Daha sonradan, teknolojinin gelişmesiyle birlikte Elektroensefalografi , Elektro-okülografi ve Elektromiyografi sayesinde sırasıyla beyin aktivitesi, göz hareketleri ve kas hareketleri arasındaki ilişkiler çözülebilmeye başlamıştır. Araştırmalar, genel olarak uykunun farklı aşamalarında uyandırılan insanların rüyalarından hatırladıklarıyla, bu elektronik aletlerden alınan bilgilerin kıyaslanması aracılığıyla yapılır. Diğer hayvanların da rüya gördüğünden eminiz; pek çoğumuz uyurken koşmaya çalışan köpekler veya bir av peşindeymiş gibi davranan kediler görmüşüzdür. Ancak onlar herhangi bir bilgi veremedikleri için, rüyaları uykunun hangi döneminde gördüklerini ne yazık ki bilemiyoruz. Bu şimdilik araştırmalarda çok önemli bir engel teşkil etmiyor çünkü davranış bilimciler, sadece hayvanların davranışlarından yola çıkarak da rüyaların etkilerini belirleyebiliyorlar. Örneğin yapılan ilginç bir araştırma, beyni ve algısal yetileri daha gelişmiş türlerin rüyalarının daha karmaşık, fizyolojik etkilerinin daha güçlü ve davranışsal belirtilerinin daha şiddetli olduğunu göstermiştir. Bu sebeple insanlar rüyalara aşırı anlamlar yüklemektedirler. Rüyaların Nedenleri İle İlgili Teoriler Rüyaların sebebini anlamak için, öncelikle şunu bilmemiz gerekir: "Ruh" denen ayrı bir yapı bulunmadığı ve tüm canlılar sıradan hücre yığınları oldukları için, uyku sırasında algısal fonksiyonların tamamı minimum düzeye indirilir ; ancak vücut canlılığını sürdürmek için çalışmaya devam eder, buna beyin de dahildir. Doğayı algılayabilmemizin tek sebebi, beynimizin duyu organlarından gelen bilgileri hücresel boyutta, biyokimyasal olarak değerlendirebilmesidir. Uyku sırasında duyu organlarından sinyal aktarımı devam eder, ancak beynin ilgili bölgeleri bunu gün içerisinde olduğundan çok daha az işler veya neredeyse hiç işlemez. Bunun haricinde beynin pek çok bölgesi dinlenme durumuna geçer. Ancak halen pek çok bölge çalışmasını sürdürür, yukarıda verdiğimiz yazıda açıkladığımız gibi vücudun ve beynin içerisindeki kimyasalların düzenlenmesi sağlanır ve daha pek çok işlem arkaplanda yürütülür. Örneğin büyüme hormonları salgılanır, hücre içerisinde biriken kimyasalların atımı ve hücrelerin çalışmalarının düzenlenmesi sağlanır yani kısaca genel beyin ve vücut bakımı yapılır, yeni güne hazırlanılır. İşte bu işlemler sırasında beynin bazı bölgeleri, kapalı olan diğer bölgeleri uyarabilmektedir. Çünkü en nihayetinde, dediğimiz gibi, beyin de sıradan bir hücre yığınıdır ve ne kadar büyüleyici olsa da, doğaüstü veya metafizik hiçbir tarafı yoktur: hata yapabilir, yanılabilir. Neden rüya görüldüğü ile ilgili pek fazla fikir ileri sürülmüş; bazıları pek çok araştırmayla desteklenerek teori olarak görülmeye başlamıştır. Bunların başında Hobson ve McCarly tarafından 1977 yılında ileri sürülen aktivasyon-sentez hipotezi gelmektedir. Bu hipoteze göre rüyalar ön beynin, beyin kökü tarafından uyku sırasında üretilen rastgele sinyallere verilen tepkilerdir. Bu rastgele sinyaller, uyku sırasında beyinkökündeki faaliyetlerin sürmesinden kaynaklanır. Beyin bölgeleri arasındaki geçiş kapılarından sızan bu elektrokimyasal sinyaller, ön beyinde görüntü olarak algılanır; çünkü biyokimyasalların yapısı, buradaki hücreler tarafından algılanabilecek yapıdadır. Uyanıkken, aradaki geçiş kapıları aktif olarak çalıştığı için bu istenmeyen görüntüler oluşmaz. Ancak bazı hastalıklar, hasarlar ve genetik sebeplerle bu rölelerde sorun meydana geldiğinde, uyanıkken de rüya görülebilir . Bu bulgular, hipotezin günümüzde bir teori olarak değerlendirilmesine sebep olmaktadır; ancak araştırmalar sürmektedir. Ancak 2000 yılında Domhoff tarafından yapılan bir araştırma, bu hipotez/teorinin henüz tamamlanmadığını, eksik yanları olduğunu ortaya koymuştur. Çünkü beyinkökünden salgılanan kimyasalların rastlantısal etkilerinin rüyalar içerisindeki düzgün kronolojik sıraları sağlaması mümkün değildir. Rüyaların çok büyük bir kısmı soyut ve gerçeküstüdür. Mekanlar, kişiler ve olaylar hızla değişir. Kronolojik sıra bulunmaz. Ancak rüyaların bir kısmı da oldukça sistematiktir, düzen içerisinde ilerler, mekan ve kişiler değişmez, zaman akışı hissedilir. İşte Domhoff, bu tip rüyaların da açıklanabilir olması gerektiğini düşünmüştür. Kendisinin ve bazı diğer bilim insanlarının çalışması göstermiştir ki, beyinkökü rüyaların tetiklenmesinde önemli bir rol oynasa ve karmaşık rüyalarımıza sebep olsa da, rüyanın asıl oluştuğu yer olan ön beyin kısmı rüya oluşumunu kendisi başlatıp sürdürebilmektedir de. Kısaca nasıl rüya gördüğümüzü toparlayacak olursak: beynimiz devasa bir hücreler, daha spesifik olarak sinir hücreleri ağıdır ve gün boyunca çok yoğun olarak çalışmaktadır. Uykuya daldığımızda, beynin büyük bir kısmı kapatılmakta, ancak bir kısmının biyokimyasal faaliyetleri sürmektedir; özellikle de beynin kendisini ve vücudun geri kalan bölgelerini düzenleyecek olan kısımların faaliyetleri. Özellikle düzenleme için kullanılan bu kimyasallar, hücreler arasında seyehat ederek beynin farklı bölgelerini etkileyebilir ve uyarabilir. Veya beynin çalışmayan bölgeleri, bu bölgelerde bulunan hücrelerin ister istemez ürettikleri kimyasallardan etkilenerek bazı sinyallere sebep olabilirler. Sonuçta anlaşılması gereken, beyinde de de, diğer tüm canlılığı oluşturan hücrelerde olduğu gibi gibi, fizik ve kimya yasaları dahilinde çalıştığı ve ortada belli bir kimyasal ve bununla tepkimeye girip farklı ürünler üretebilecek diğer kimyasallar varsa, bu tepkimelerin gerçekleşmek zorunda olduğudur. Hücreler, DNA ve diğer düzenleyici moleküller sayesinde büyük oranda bünyelerindeki biyokimyasal tepkimelerin alan, şiddet ve tipini sınırlandırmışlardır; ancak bu nihai değildir ve dışarıdan giren kiymasallar bile genetiğin dikte ettiğinin dışına çıkılmasına sebep olabilir. Rüya görme sebebimiz de, uyku sırasında beyinde üretilen kimyasalların, "uyuyan" hücrelerden ötürü aktif olarak durdurulamaması sonucunda beynin beklenmedik tepkiler vererek uyarılmasıdır. Beynin çalışması son derece sıradan kurallara tabi olduğu için, rüyalar da aynı kurallara tabidir. Rüyaların Evrimi: Neden Rüya Görüyoruz? Rüya görmemizin nedenlerini görebilmek içinse, başta belirttiğimiz gibi Evrimsel Biyoloji'den yararlanmamız gerekmektedir. 1993 yılında Winson, REM uykusunun sadece keseli ve plasentalı memelilerde bulunduğunu, diğer hiçbir hayvan grubunda evrimleşmediğini açıklayan bir araştırma yapmıştır. Daha sonra yapılan araştırmalar, REM uykusunun yaklaşık 130 milyon yıl önce, keseli memeliler ile plasentalı memeliler birbirlerinden ayrılmadan önce yaşayan türlerde evrimleştiğini göstermiştir. Daha sonra bu özellik, iki dev memeli grubuna da dağılmış ve hemen her üyesinde görülür olmuştur. Buna sinapomorfi diyoruz. Ancak türler arasındaki farklı REM uykusu fizyolojileri, bu türlerin evrimleşmeleri boyunca REM uykusuna dair de doğal seçilim etkilerinin olduğunu bize göstermektedir. Antropologlar, REM uykusunun evrimiyle birlikte rüyaların ilk defa oluşmaya başlamasının canlıların hayatlarını tehlikeye attığını düşünmektedir. Çünkü çok gerçekçi rüyalar gören canlılar, rüyalarında hareket ederek kendilerini ciddi tehlikelere sokabilirler. Bu yüzden doğal seçilimin rüyaların netliğini azaltacak şekilde işlediği düşünülmektedir. Bu da doğrudan rüya fizyolojisinin değişmesine sebep olmaktadır. Bir diğer grup bilim insanı ise, rüyaların ilk oluştuğunda beynin uyku durumundan çıkıldığının sanmasıyla beklenmedik aktivite gösterdiği ve bu sebeple kişilerin uyku felci geçirdiklerini ileri sürmektedir. Bu sebeple uykuların şiddetinin azalması yönünde de bir doğal seçilim uygulanmış olmalıdır. Bu durumda, rüyaların canlılara avantaj sağlayan bir etkileri de olmalıdır ki, evrimsel süreçte yok olmadan korunabilmiş olsunlar. Bu noktada, çok önemli ve geniş kabul gören iki diğer rüya teorisinden bahsetmek gerekir: Tehdit Provası Teorisi ve Zihinsel Prova Teorisi. İsimlerinden de anlayabileceğiniz üzere bu kuramlara göre rüyalar, gerçek hayatta olabilecek olayların bir provasıdır. Dolayısıyla beyin, rüyaları ne kadar gerçekmiş gibi algılarsa, gerçekte olabilecek olaylar o kadar prova edilmiş ve gerçek hasarlara sebep olmadan beklenmedik durumlara karşı deneyim elde edilmiş olabilir. Bu önemli kuramların pek çok ayrıntısı ve birçok bilim insanının yaptığı bağımsız çalışmalar vardır; ancak burada bunlara girmeyeceğiz. Temel olarak bilinmesi gereken, rüyaların her ne içerikte olursa olsun canlılara gerçek olmayan bir ortamda deneyim elde etme şansı sunar ve bu sayede gerçek hayattaki yaşama ve üreme şansları artar. Örneğin ilkin atalarımız doğadan kaynaklı bir tehditle ilgili rüyalar görerek bu tehdit henüz gerçekleşmeden deneyim elde edebilirler. Tabii ki burada unutulmaması gereken, rüyalardaki mekan ve kişilerin mutlaka daha önce görülmüş mekan ve kişiler olmak zorunda olduğudur. Rüyalarda beyin mekanlar ve kişiler yaratamaz, sadece hafıza hücrelerinde halihazırda var olan kişi ve mekanları çağırabilir. Yani rüyanızda hiç tanımadığınız yüzler görmeniz, onları daha önce görmediniz anlamına gelmez: sokakta yürürken, televizyonda, reklam panolarında, vs. gördüğümüz her bir yüz, eğer hafızamızda küçük bir yer bile ettiyse, rüyada çağrılıp kullanılabilir. Dolayısıyla kişinin rüya içerisinde görüğü olaylara dair de bir fikri olması gerekir; ancak genellikle mekanlar ve kişilerin farklı kombinasyonları ile sonsuz sayıda farklı senaryo var edilebilir. İşte bu sebeplerle, rüyaların etkilerinin matlaştırılması ile gerçeğe yakın tutulması arasında bir trade-off bulunmaktadır. Sabitleyici Doğal Seçilim sayesinde evrimsel süreçte iki uca kayan bireyler de elenir ve ortalama bir rüya gerçeklik değerine ulaşılır. Elimizde, bu düşünceleri destekleyen bilimsel veriler de bulunmaktadır. Beklendiği üzere, eğer bu Tehdit Provası Hipotezi ve Mental Prova Hipotezi doğruysa, rüyaların çoğu olumsuz durumlarla ilgili olmalı ve bireyi bunlara hazırlayacak içerikte olmalıdır. Hall ve Van de Castle tarafından 1966 yılında yapılan bir araştırmada, 500 deneğin rüya raporları toplanmış ve değerlendirilmiştir. Bunların rüyalarının rastlantısallık sınırlarının oldukça dışına düşen bir şekilde, %80'inin olumsuz duygulara dair rüyalar olduğu görülmüştür. Ayrıca bu olumsuz rüyaların istisnasız her birinde, farklı şekil ve şiddetlerde tehdit unsurlarına rastlanmıştır. Bu deney, 1994 yılında Merrit ve diğerleri tarafından da tekrar edilerek doğrulanmıştır. Yani rüyalar, rastlantısal sebeplerle tetiklense de, rastlantısal olarak değil, bireye fayda sağlayacak şekilde oluşmaktadır. Bu da bireylerin evrimsel başarısını arttırmakta ve neden rüya gördüğümüzün sebebini açıklamaktadır. Rüyalarla ilgili söylenebilecek daha çok söz var. Örneğin Bilinçli Rüya denen olayda, kişi rüya gördüğünün farkına varır ve dilediği yönde rüyasını geliştirebilir. Bu olgu sırasında vücut uyku halindedir; ancak beyin tam olarak uyku halinde değildir. Bu yetenek de evrimsel süreçte mümkün kılınmış olabilir ve temel olarak beyin dalgalarının uyanıklık ile uyku arasında olmasından ve beynin uyku halinden yarı-çalışır hale geçmesinden kaynaklanır. 1980 yılında Laberge tarafından gösterildiği gibi, popülasyon içerisinde doğal olarak çok az kişi bu yeteneğe sahipken, çalışma yoluyla da öğrenilebilmektedir. Bu teknikler, uykuya dalış sırasında insan beyninin çeşitli fiziksel yöntemlerle uyarılmasını ve beyne "Uyuyorsun; bunun farkına var." bilgisinin gitmesinin kişi tarafından öğrenilmesini sağlamakla ilgilidir. Kişi, günlük yaşantıda, "uyanık olduğunu hatırlamak" ile ilişkilendirdiği bir hareket için beynini eğitir. Örneğin gün içerisinde, belirli aralıklarla bir yandan parmağını şıklatır ya da bacağının belli bir noktasını cimdiklerken, "Şu anda uyanıksın, bunun farkında ol." şeklinde zihinsel pratik yapar. Uzun süren çalışmalar sonrasında beyin bu fiziksel harekete şartlanır ve birey tekrar etmese de, bu hareket yapıldığı anda beyin "uyanık olduğuna dair" uyarılır. Daha sonra bazı meditasyon ve gevşeme teknikleriyle uykuya dalma olayı modellenir ve kişi tarafından iyice öğrenilir. Sonrasında da, uzun yıllar süren çalışmalardan sonra, kişi uykuya dalma sırasında kendisini bu öğrenilmiş ve şartlanmış fiziksel hareketi yapmaya koşullar ve beyin uykuya dalmadan önce uyarılır ve beden ve beynin büyük kısmı uykuya dalsa da, kişi uyanık olduğuna kendini ikna eder ve uyanık kalır. Bu sayede, REM'e girilip rüya başladığı andan itibaren rüyasını kontrol edebilir; çünkü beynini aktif olarak kullanarak, ön beyinde oluşan görüntüleri uyarabilir. Öyle ki, bu yeteneğe sahip kişiler üzerinde yapılan araştırmalarda, kişilere uykusırasında toplamda kaç defa REM'e girdiği sorulmuş ve %100 başarı ile, gerçekten girdiği REM sayısı tam olarak kişi tarafından bilinmiştir. Tabii bu olay, düzgün bir uykuya izin vermediği için kişide yorgunluğa sebep olabilmektedir. Yine rüya ve uykuya metafizik anlamlar yüklemek isteyenler tarafından uydurulan Astral Seyehat ise bilimsel bir olay değildir ve basitçe bir tür rüya ve kimi durumda Bilinçli Rüya örneğidir. Ancak bilim dışı kaynaklar bu olayı "ruh" ile ilişkilendirir ve bilimsel alandan çıkarlar. Dolayısıyla bilimsel dilde "astral seyehat" değil, "bilinçli rüya" tabiri kullanılır ve "ruh" denen gerçekdışı kavram ile ilişki kurulmaz. Bu bağlamda, rüya yorumları denen uydurmaların da hiçbir anlamı yoktur. Çünkü beyinde sinyaller genellikle uyku halindeki beyin aktivitesinin rastlantısal sonuçları olarak oluşur ve görüntüler, farklı kombinasyonlar ve sıralarda gelir. Kimi insanlar, bu sıraların belli anlamları olduğunu düşünse de, günümüzde bu konuda hiçbir bilimsel araştırma olmadığı için, piyasada bulunan yüzlerce rüya tabir kitabı koca birer yalandır . Belki rüyaların beynin belli bölgelerinin özellikle çalışmasıyla ilgili anlamları olabilir; ancak bunlar asla bu kitapların iddia ettiği kadar spesifik olarak bilinmemektedir ve bu kitapların yazarları bilimsel verilere değil, şahsi düşünce ve manipülasyonlara dayanmaktadırlar. Gelecek zamanlarda teknolojinin ve bilimin ilerlemesi sayesinde bu durumlar daha da netleştirilebilecektir. Beyin mi görür, göz mü? Bu soru, daha önce de belirttiğimiz gibi bilim dışı kaynaklar tarafından "ruh" kavramının doğrulanması ve bu konuda bilim insanlarını akıllarısıra köşeye sıkıştırmak amacıyla sordukları bir sorudur. Onlara göre göz veriyi iletir; ancak gören, algılayan "ruh"tur. Elbette ki bunun hiçbir bilimsel geçerliliği yoktur ve tehlikeli bir yanılgıdır. Modern bilimin çalışmaları sayesinde zaten bedenden ayrı bir olgu olmadığını bilmek bir yana, gerçekte duyu organlarının sadece dışarıdan gelen verileri alıp-aktarmak konusunda bir araç olduklarını, asıl "algılayan" organın ise beyin olduğunu net bir şekilde biliyoruz. Yani burun, kulak, dil ve benzeri organlarımızdan, sadece dış dünyanın etkisiyle üretilen elektrokimyasal sinyaller alınır ve beyne iletilir. Daha sonra bu sinyallere göre beyinde farklı biyokimyasal tepkimeler devreye girer, farklı ürünler üretilir ve bunun sonucunda, beynin belirli bölgelerindeki nöron ağlarının farklı tepkiler vermesiyle beynin genelinde bir "algı" varmış gibi hissedilir. Aslında bizim "algı" dediğimiz olay, farklı bölgelerden gelen farklı biyokimyasal ürünlerin beyin genelinde toplanıp değerlendirilmesinden başka bir şey değildir. Bu değerlendirme, zaten beyin tarafından üretilen sinyallerin, yine kendi tarafından; ama lokal olarak değil bir bütün olarak cevap üretilmesinden kaynaklanır. Yani aslında "algı" dediğimiz bir olaydan bahsedilemez. Sadece belli bir gelişmişliğe ulaşan beyin yapısının, çevresel sinir sisteminden gelen bilgileri total olarak değerlendirmesinin ürünüdür algı. İşte bu yüzden, bir beyni ve sinir sistemi olan her canlının algısı ve düşünme yeteneği vardır; ancak bu yetileri, elbette ki organlarının gelişmişliği, fizyolojisi ve anatomisi ile birebir ilişkilidir. Yani gören göz değil, koklayan burun değil, hisseden parmak değil, duyan kulak değil, tadan dil değil; beyindir. Zaten beynin bu değerlendirmeler ile ilgili kısımları hasar gördüğünde, duyu organlarının hiçbir işlevi kalmaz; bu da bize iddiamızın geçerliliğini gösterir. Umarız faydalı bir yazı olabilmiştir. Gelecekte daha fazla bilgi ekleyebiliriz. Saygılarımızla. ÇMB Ep Journal - Product Research & Review Center http://webpub.allegheny. edu/employee/r/rmumme/FS101/ResearchPapers/JackieTubo.html The evolution of dreams - Springer

Ya kardeşim aç oku biraz ya ölümden sonra kilo kaybı başka Öldükten hemen sonra kaybolan 21GR başka İkisi farklı adamlar bir sürü test yapmış kilo, gaz adını ne koyarsan koy onları düşsen bile 21 gram kayboluyor. Bu farkı anlamıyor musun hala. Çok meraklıysan ölümden sonra yaşam yoksa bak bakalım var mı yok mu? Anla astral seyahatler var, cinlerin varlıgı, paralel evrenler bunlar, Stephan Hawking oku anlarsın. İnsan gözlerine bak ölen balıgın gözlerine bak, gözlerdeki ışıltılar sönüyor bir anda bunlar yeteri kadar delil değilse, intihar et var mı yok mu anlarsın. Ayrıca kilo kaybı öyle senin söyledigin gibi basit bir olay değil anında olmuyor.