Arada bir açıp açıp okuduğum veya dinlediğim şiirlerdir... Hüseyin Nihal Atsız'dan Geri Gelen Mektup; Ruhun mu ateş, yoksa o gözler mi alevden? Bilmem bu yanardağ ne biçim korla tutuştu? Pervane olan kendini gizler mi hiç alevden? Sen istedin ondan bu gönül zorla tutuştu. Ve Erdem Beyazıt'tan Soru; Artık beni parktaki ağaç bile anlamıyor Siyah kedinizin kuyruğunda sallanan zaman Bir zamanlar sevinçle giyindiğim Ak bir güvercin kanadı gibi gururla giyindiğim Temiz ve mavi giysim değil artık. Yalnız imkansızlığı mı anlatır bir bulut Yağmaya hazır bekliyorsa gökyüzünde.

Evet, şimdi anladım. Romanlarca kelime okuduktan sonra anladım...

Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Yaşamak öldürür p1. 2. Verse'un başı.

Bu Gemi Ne Zamandır Burada Bu gemi ne zamandır burada Çoktan boşaltmış yükünü Gece de ölmüş, rıhtım da bomboş Mavi bir suyun düşünü uyutur bir tayfa Arkada, güvertede Ah, neresinden baksam sessizlik gene. Yürürüm usuldan, girerim bir meyhaneye İçerde üç beş kişi Yalnızlık üç beş kişi Bir kadeh rakı söylerim kendime Bir kadeh rakı daha söylerim kendime -Söyle be! ne zamandır burda bu gemi -Denizin değil hüznün üstünde. Belki yarın gidecek Bir anı gelecek bir başka anının yerine. İnsan bazan ağlamaz mı bakıp bakıp kendine. Ölü Mü Denir Ölü mü denir şimdi onlara Durmuş kalpleri çoktan Ölü mü denir şimdi onlara Kımıldamıyor gözbebekleri Ölü mü denir peki En büyük limanlara demirlemiş En büyük gemiler gibi Kımıldamıyor gözbebekleri Ölü mü denir şimdi onlara. Suratları gergin Suratları kararlı Belli ki çok beklemişler Kabuğundan çıkan bir portakal gibi gelen sabahı Suratları gergin Bir savaş alanına benziyor suratları Dudakları nemli Son defa kendi etini öpüp Yani son defa gerçek bir insan etini Hazla kapanmışlar öyle Geçirmiyor gövdeleri soğuğu Geçirmiyor sıcağı da Ve ikiye ayrılmış bir nehir gibi bacakları Akıyorlar sonsuza Ölü mü denir şimdi onlara. Kimse hüzünlü olmasın Sırası değil hüznün daha Bir gün bir şehrin alanında Bir mermer yığınının gözlerine Omuzlarına düşerse bir çınar yaprağı Hüzünlensin yaşayanlar o zaman Sırası değil hüznün daha. Öylesine sıkılmış ki yumrukları İyice sıkılsın yumruklar Saklansın diye bir armağan gibi bu katılık Öylesine sıkılmış ki yumrukları Kimse hüzünlü olmasın Kimse hüzünlü olmasın diye Sırası değil hüznün daha. Unutulsun bir gövdeye duyulan hasret Unutulsun bu alışılmış duyarlık O kadar sade, o kadar kalabalık ki Unutulmaya değer onların insan gövdeleri Ve unutulmalı mutlaka Dolsunlar diye yüreklere Dolsunlar damarlara. Ölü mü denir Ölü mü denir şimdi onlara

Bu dilden firar eden her söz, yaydan çıkmış ok gibi Sözler bazen bir hazine, bazen dermansız bir dert tipi Geçmiş dünden bahsetmek lezzetsiz Gelmemiş yarından hep mi şikayetçiyiz biz?

Ece Ayhan Çağlar - Mor külhani "Düzayak çivit badanalı bir kent nasıl kurulur abiler?"

Katılıyorum.

turkishmusic. org Sezen Aksu tartışmasındaki nohutlu dize. Buraya atamıyorum ne yazık ki.

Direk alıntı olarak aldım. Ben bu şiiri seviyorum. Sanma şahım herkesi sen sadıkane yar olur Herkesi sen dost mu sandın belki ol ağyar olur Sadıkane belki ol bu alemde dildar olur Yar olur ağyar olur dildar olur serdar olur Yavuz Sultan Selim Sürprizbozan Sanma şahım / herkesi sen / sadıkane / yar olur Herkesi sen / dost mu sandın / belki ol / ağyar olur Sadıkane / belki ol / bu alemde / dildar olur Yar olur / ağyar olur / dildar olur / serdar olur Yavuz Sultan Selim'in yazdığı bu şiirin özelliği; soldan sağa ve yukarıdan aşağı okunduğunda mısraların aynı olmasıdır. Yani dizelerin ilk kelimeleri birinci dizeyi, ikinci kelimeleri ikinci dizeyi verir...

Sevdiğiniz bir şiir ya da bir dize var mı? Ben başlıyorum, Mevlana'dan: Allah der ki; Kimi benden çok seversen onu senden alırım. Ve ekler; Onsuz yaşayamam deme, seni onsuz da yaşatırım. Ve mevsim geçer, gölge veren ağaçların dalları kurur, Sabır taşar, Canından saydığın yar bile bir gün el olur. Aklın şaşar, dostun düşmana dönüşür. Düşman kalkar dostun olur. Öyle garip bir dünya, Olmaz dediğin ne varsa olur. Düşmem dersin düşersin. Şaşmam dersin şaşarsın. En garibi de budur ya; Öldüm der durur yine de yaşarsın...

İstanbul'da kalktı tren mevzusu mu?

Nazım Hikmetin: "nasıl etmeli de ağlayabilmeli. Farkına bile varmadan? Nasıl etmeli de ağlayabilmeli. Ayıpsız, Aşikare, Yağmur misali?"

Orhan Veli Kanık'ın öncüsü olduğu Garip akımının gerçek şiir anlayışını yansıttığını düşündüğümden dolayı özellikle Orhan Veli Kanık şiirlerini beğenmekteyim. Ayrıca estetik olarak Fransız şairlerinin de şiirlerini beğenmekteyim. Bu mesajımda Orhan Veli Kanık'ın sevdiğim şiirlerinden biri olan ve eski usul ile yazmış olduğu "Odamda" şiirinden şu pasajı paylaşıyorum:"Kardeşini öldürüyor Kabil, İçimde bir yalnızlık duygusu;Ölüm kadar uzun yaz uykusu, Sıkıntı ile geçilen sahil."

32 sene hizmet verdim 32 sene. 650 gayme maaş var 650 gayme. Tüpüne zam gazına zam. Zam oğlu zam hani bize @@ Bu devirde herkes hep ben der. Kimi gönülden kalender. Yaşam dediğin böyle işte. Altını şer incisi ker. İşten çıkarken adama. İngilizce @ günü yağ. E tabii ebe si@@@@ şart olur. Dedim usta ne dili bu. Ban is coming.

https://www.siir.gen.tr/siir/n/nazim_hikmet/yasamaya_dair.htm Ayrıca Genco Erkal bu şiiri gayet güzel seslendirmişti. Sürprizbozan: Fazıl Say - Yaşamaya Dair Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Ey benim iyimser hallerim Çabuk aldanışlarım Hep inanışlarım Alttan alışlarım Hatayı hep kendimde buluşlarım Değmeyecekleri kafaya takışlarım Yoktan yere akıp giden gözyaşlarım Herkesi insan yerine koyuşlarım Hepinize elveda Ben artık kimsenin Hiçbir şeyi olmayacağım. Nazım Hikmet

J'ai retiré ce radium de la pechblende Et j'ai brulé mes doigts à ce feu défendu O paradis cent fois retrouvé reperdu Tes yeux sont mon Pérou ma Golconde mes Indes -Louis Aragon Şiirden ziyade nazım formatında bir tiyatro oyunundandır fakat: I heard upon his dry dung heap, That man cry out, who cannot sleep: "If God is God, He is not good, If God is good, He is not God; Take the even, take the odd, I would not sleep here if I could Except for the green leaves in the wood And the wind on the water. -Archibald MacLeish I, a stranger and afraid In a world I never made - A. E. Housman Her kasr-ı bi Şirin çun bistun viran Her kuh-i bi Ferhad kahi be dest i bad -Hafız Şirazi Yine zevrak-ı derunum kırılıp kenare düştü Dayanır mı şişedir bu reh-i seng-sare düştü O zaman ki bezm-i canda bölüşüldü kale-i kam Bize hisse-i mahabbet dil-i pare pare düştü -Şeyh Galib

Bende tarçın sende ıhlamur kokusu. Yürürüz başkentin sokaklarında. Bir nehir şu tutuk konuşan cumartesi. Üstünde iki yonga: Çarşamba, bir de cuma. Ayrılık lafları etme sevgilim. Önümüz temmuz önümüz ağustos nasıl olsa.

İsmet Özel'in Kanla Kirlenmiş Evrak şiiri muazzamdır Kanla Kirlenmiş Evrak Şiiri

Otuz Beş Yaş Yaş otuz beş! yolun yarısı eder. Dante gibi ortasındayız ömrün. Delikanlı çağımızdaki cevher, Yalvarmak, yakarmak nafile bugün, Gözünün yaşına bakmadan gider. Şakaklarıma kar mı yağdı ne var? Benim mi Allahım bu çizgili yüz? Ya gözler altındaki mor halkalar? Neden böyle düşman görünürsünüz, Yıllar yılı dost bildiğim aynalar? Zamanla nasıl değişiyor insan! Hangi resmime baksam ben değilim. Nerde o günler, o şevk, o heyecan? Bu güler yüzlü adam ben değilim; Yalandır kaygısız olduğum yalan. Hayal meyal şeylerden ilk aşkımız; Hatırası bile yabancı gelir. Hayata beraber başladığımız, Dostlarla da yollar ayrıldı bir bir; Gittikçe artıyor yalnızlığımız. Gökyüzünün başka rengi de varmış! Geç farkettim taşın sert olduğunu. Su insanı boğar, ateş yakarmış! Her doğan günün bir dert olduğunu, İnsan bu yaşa gelince anlarmış. Ayva sarı nar kırmızı sonbahar! Her yıl biraz daha benimsediğim. Ne dönüp duruyor havada kuşlar? Nerden çıktı bu cenaze? ölen kim? Bu kaçıncı bahçe gördüm tarumar? Neylersin ölüm herkesin başında. Uyudun uyanamadın olacak. Kimbilir nerde, nasıl, kaç yaşında? Bir namazlık saltanatın olacak, Taht misali o musalla taşında. Cahit Sıtkı Tarancı Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Tarık Tufan- Anna şiiri Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et Şöyle de bir seslendirmesi var. Şiirin en sevdiğini olmaz bence. Her duyguya ait bir şiir var. Her şiir bir cinayet unsurudur bence.

gerçek bir klasik... müthiş bir zekanın ürünü. saygı duymamak elde değil. yine sizlerle bir şiir paylaşmak için buradayım. bu sefer daha modern zaman serbest şiiri paylaşacağım sizlerle. Resullulahla Benim Aramdaki Farklar resulullah süper bir insandı, ben o kadar değilim, resulullah yolda ebu bekir'i görse 'es selamu aleyküm ya sıddık' derdi, ben yolda ebu bekir'i görsem tanımam. resulullah asla yalan söylemezdi; ben annem ölürken hiç ağlamadım. ben annem ölürken çok ağladım çünkü annem gırtlağından hırıltılar çıkarırken nasıl terliyordu, görmeliydiniz. resulullah azrail'i yolda görse tanırdı; ben azrail'i annemin yanında görseydim ona bir çift lafım olurdu, derdim ki şimdi yani af edersin ama o sıktığın annemin gırtlağı. resulullah olsa ona bunları söylesem o bana gülümserdi; o bana gülümserdi ben ona derdim ki, anam babam yoluna feda olsun ey allah'ın resulü; fakat şu koca melek, annemin gırtlağını sıkıyor, bir şeyler yapamaz mıyız? resulullah orada olsaydı annemin elini tutardı derdi ki 'kızım ha gayret! '; ben orada olsaydım annemin elini tutardım ve derdim ki 'anneciğim ölmesen...' ben oradaydım annemin elini tuttum ve dedim ki 'anneciğim seni ben...'; annem döndü bana bir baktı o bakışı görmeliydiniz resulullah o bakışı görseydi merhametten ağlardı; ben o bakışı gördüm haşyetten bayılacaktım ama annem elimden tuttu. ne tuhaf, anneler ölürken bile çocuklarının anneler ölürken bile çocuklarının ellerini bırakmıyor ne tuhaf... resulullah çok şanslı bir insan annesi öldüğünde o küçücüktü; benim annem öldüğünde ben küçücük değildim, zaten şanslı birisi de değilimdir, filmlerim iş yapmaz. annem daha yeni öldü fazla uzaklaşmış olamaz! olamaz dedim annem son nefesini alıp da vermeyince verse de ben alsam onu, içim ferahlasa, siz de görseniz resulullah tutsa annemin elinden birlikte geçseler çölü nasıl olsa resulullah da ölü annem de ölü. Ah Muhsin Ünlü

"Yaş otuz beş! Yolun yarısı eder." sözünü edip 46 yaşında vefat etmesi garip hissettiriyor.

Onun üstündeki, evet :^)

Ah şiir yazabilsem keşke.

Meyve ağaçlarını sarınca karınca Günah var mı karıncayı kırınca? -Kanuni Sultan Süleyman Yarın Hakk'ın divanına varınca Süleyman'dan hakkını alır karınca. -Ebusuud Efendi Sürprizbozan: Bu dizelerin hikayesi Kanuni Sultan Süleyman, ağacının karıncaların bastığını görünce ilaçlamayı düşünür ama bu konuyu Ebusuud Efendiye yukarıdaki dizesini yazarak sorar. Ebusuud Efendi de bu soruya yukarıdaki dizesini yazarak cevap verir. Benim çok hoşuma giden bir hikayedir, dizelerde öyle.