Herhangi bir konu, olgu ya da durum hakkında yürütülen bir fikir alışverişi içerisinde "bence bu şekildedir" ifadesi ile fikrini belirtip, diğer yaklaşımların göz ardı edilmesi; pek çok hususun bağlantısı neticesindedir. Misal, bu haldeki kişinin; anlama ile alakalı pek de bir derdi yoktur. Kendisi o kadar derin bir bilgi birikimine sahiptir ki sorgulanamaz. Ama kendisi, her şey hakkında her türlü sorgulamayı sürdürebilir. Özünde tutarsızdır ama kendince tutarlılığı hakkında bir görüş belirtilemez. Bir şeylere karşıdır ama karşı olduğu, kendinden pek de farklı değildir. Bence derken, ben dediğinin kapasitesi hakkında bir fikre sahip değildir ama karşıdakinin bir sonraki adımda neyi tercih edebileceğinden emindir. Tüm bu eminlik ise "bence"nin kapladığı alan ile alakalıdır fakat büyük ihtimalle kapladığı alandan haberdar değildir. Bu arada bu da bence olmalı ama olmasın, bence dinlemek lazım.

Aynı şekilde ben de öyle. Eğer kesin bir ifadeyle konuşursam kaynak, nasıl bu kadar eminsin? gibi laflarla sürekli karşılaşıyorum. Bu yüzden bende artık fazlaca bence kullanıyorum. Bence işe yarıyor.

"Hangi konu olursa olsun fark etmez." dediğine katılıyorum da sadece ben en çok din için geçerli dedim ve lafımın arkasındayım. Zaten "sadece" değil, "en çok" dedim. 2010'da yapılan araştırmaya göre 7 milyar insanın %84'ü herhangi bir dine inanıyor. Bu da 6 milyar "BENCE" demek.

Katılıyorum, bence de öyle

Bu "bence"nin bir sonu yok. En çok tartışılan dindir demişsiniz ama hiç fark etmez. Her konuda karşıdaki de bence ile başlarsa konu kilit olacaktır ve haklı da olsa haksız da olsa "ben zaten bence dedim, yani benim fikrim bu" ile işin içinden kaçabilir.

Özünde; kelimeden çok, üslup ile alakalı duruma işaret etmek istemiştim. Fikir belirtirken bence demek kadar doğal bir durum yoktur. Takıldığım kısım; ifadenin, yolu tıkayan ve kestirip atan hali. @Mali the Perfect'in de dediği gibi ekseriyetle din ya da benzeri soyut mevzularda bir yöntem olarak kullanılıyor ki, asıl mesele de soyut olgularda ortak bir anlayışı yakalayabilmek. Nicelikler, direkt olarak ayrıştırılabilir lakin tartışmaların alevlendiği kısım niteliklerle ilgilidir. Burada da kabul devre dışı, anlamdan bahsediyorum.

İnsanlardan sıkıldım artık. Tahammül süreleri çok düştü. Aşağılık kompleksi oluştu. Kişiliğimi onlara göre düzenlemekten, kalp kırmamak için susmaktan çok fazla zarar görmeye başladım. Ben de insanları manipüle etme yöntemi geliştirdim kendimce. Tartışma esnasında "Tamam, haklısın ama..." ya da "Ben senin iyiliğini düşünüyorum." dediğim zaman insanlarda, "Haklısın" kelimesi sakinleştirici görevi görüyor. Denendi. Tecrübe ile sabit.

Bencede

Bazı durumlarda "bence" kelimesini kullanmak durumunda kalıyorum. Tartıştığım kişinin fikirlerinin sorgulanabilir olması o kişiyi rahatsız ediyor. O kadar agresif ve kırılgan şekilde saldırıyor ki, bende "bence" demek zorunda kalıyorum. İnsanlar, nedense kendi fikirleri olunca karşı fikirleri dinlemiyorlar. Halbuki istesem bende senin fikirlerine saldırabilirim. Yine olay dine dönecek ama "bence" sorununun en çok yaşandığı sistem dindir.