Kişinin, karşılaştığı zorlukları aşabilmek için türlü türlü denemelerinde başarısız olması sonucu, o konu ya da olayın herhangi bir çözümünün olmadığını düşünmesi ve bu düşüncenin kırılamayacak şekilde kemikleşmesidir. Tanımlananın etkilerini daha iyi anlamak için M. Ö. 73'de Roma Cumhuriyeti'nde Spartaküs önderliğindeki kölelerin hareketine bakabiliriz. Öncesinde özgür bir birey olan Spartaküs; esirleşmesi sonrasında, toplumda kuşaklar boyu boyunduruk altındaki insanlara bir şekilde liderlik ederek yaklaşık 3 yıl süren bir hak savaşına girişmiştir. Bu savaş esnasında bazı kazanımlar, bazı kayıplar gerçekleşmiştir. Fakat M. Ö. 71'de Crassus'un Spartaküs'ü alt etmesi neticesinde kazanımlar tamamen kayıplara dönüşmüş ve kölelere karşı daha sert önlemler alınmasına vesile olmuştur. Olayın özüne bakılacak olursa; hareketi başlatan özgür kişi alt edildiği vakit, köleliği özümsemiş ya da köleliğe karşı çaresizliği öğrene öğretile kanıksamış diğer bireyler ne yapacaklarını bilememeleri sebebiyle tekrar eski hallerine dönmüşlerdir.

Bu bitmiş toplumlardan çıkan liderler tarafından kullanıyor. İnsanlar normale erişince kendini üstün sayıyor. Siyasiler bunu çok kullanır. İlk öğrenci yeni yasi gelmeden önce ne kadar çaresiz olduklarını anlatır ve sonrası ise iyi bir duruma getirdiğini anlatır. Bu sayede bağlılık artar. Aynı Hayvan Çiftliğinde ki Napolyon gibi.

Konuyu görünce aklıma bu geldi Güzel olmuş, elinize sağlık.

Güzel örnekmiş.