1. Bölüm 2. Bölüm Stavros Kahya Harek ile konuşuyor. Stavros, cebine biraz dinar girer umuduyla Nehir Korsanları avı meselesini Kahya Harek ile görüşmek üzere Zendar meydanına gitmişti... Kahya Harek'te tam bu anlarda konuşma yapmak için hazırlanıyordu: - Duyduk duymadık demeyin, iyi dinleyin! Lordumuz, Zendar'ın koruyucusu, Kont Arrasies'in Kahyası olan ben deniz Harek onun emri üzerine sizlere sesleniyorum. Hepimizin bildiği gibi, Nehir Korsanları uzun bir zamandır Zendar'a ve dolayısıyla halkımıza sıkıntı yaratıyor. Bu şerefsizler topraklarımızda her türlü suçu işliyorlar! Ve tabii ki bizlerde bu durumun daha fazla devam etmesine göz yummayacağız! Kont Arrasies bu onun bunun çocuklarına karşı savaşacak cesur adamlar arıyor.! Zendar Halkı Kont sizi görevinizi yapmaya çağırıyor. Nehir Korsanlarını avlamak için gönüllü olanlara silah ve zırh tedarik edilecektir. İşlerinizin yolunda gitmemesi durumunda ise zararınız temin edilecektir. Üstelik her yokettiğiniz grup başına 100 dinar ödül verilecektir. Av sezonu açılmıştır.! - Ava katılmak için yazılmak istiyorum. İsmim Stavros. - Öncelikle kendini Zendar arenasında ve talimci Birader'e karşı kanıtlamalısın. Maceracı veletlerin diğer savaşçıları yavaşlatmaması ve kendilerini öldürtmemeleri için Kont Arrasies'in koyduğu bir önlem bu. Stavros'un görevi alabilmesi için önünde bir engel vardı. Dövüş yeteneklerini göstermek için arenaya ve talimciye gitmesi gerekiyordu. Ama bu onun için bir sorun teşkil etmiyordu, kendine güveni tamdı ve hiç vakit kaybetmeden direk işe koyuldu. Stavros Birader'in yanına gelir.- Kolay gelsin. - Sağol evlat. - Eğitim almak için geldim, adım Stavros. - Hoş geldin o zaman. Bu arada benimkide Birader. - Tanıştığıma memnun oldum bey baba. Neler yapıyorsun.? - Zendar'ın talim ustasıyım. Savaşçılar, dövüşçüler veya paralı askerler şehirden geçerken bana uğrarlar. Turnuvalara çıkmak yada savaşmak için burada talim yaparak kendilerini geliştirirler. Verdiğim eğitim ücretsizdir. Acemilere her zaman şu tavsiyeyi veririm; kasların ağrıyana kadar çalış, bir süre sonra etkisini hissetmeye başlayacaksın. - Öğüt için teşekkürler. - Söyle bana Stavros, daha güçlü olmak istiyor musun.? - Elbette. - Güzel. O halde başlıyoruz. Öncelikle, çalışma sahasına adım atmadan sana dövüşmenin temel prensiplerinden bahsedeyim. Senin bunları bildiğine eminim ancak bilgilerini tazelemenin zararı olmaz. - Kulağım sende. - Bir savaşçının bilmesi gereken ilk adım kendisini nasıl savunacağıdır. Darbeden korunmak dövüşün ilk kuralıdır. İkinci kural ise düşmanına hasar vermektir. Herkes eline bir kılıç alıp salladığında birilerini yaralayabilir, ama sadece gerçek ustalar sonrasında dönüp hikayelerini anlatabilecekleri kadar yaşarlar. En kolay korunma şekli kalkanla olur. Bu şekilde karşıdan gelen saldırıları engellemiş olacaksın. Ancak yandan ve arkadan gelecek saldırılara karşı açık bir konumda kalacaksın. - Ya kalkanım yoksa.? - Rakibinin vuruşlarını silahınlada savuşturabilirsin. Ama silahlarla yapılan savunmalar sadece tek bir yöne uygulanabilir. Yani yukarıdan gelenleri, yanlardan gelenleri ya da dikine gelen saldırıları engelleyebilirsin. Bu yüzden rakip çok dikkatli izlenmeli ve hamlesine başladıktan hemen sonra hareketinin yönüne göre sen de savunmaya geçmelisin. Böylece rakibin saldırıyı gerçekleştirdiği yönden savunma yapman kolaylaşır. Şayet rakibin hamlesinden önce savunmaya durursan rakibinin hamlesi korunmadığın yönden gelebilir ve bu ona seni devirme şansı kazandırır. - Peki saldırı.? - Güzel soru! En iyi savunma saldırıdır. Pek çok savaşçının kullandığı bir taktik olan silahını çekip saldırı konumunu almak ve savurmak için doğru zamanı kollamaktır. - Aslında merak ettiğim başka bir şey daha vardı. Birader, kendin hakkında bana ne söyleyebilirsin.? - Anakarada otuz yıl boyunca dolaştım, ta ki Zendar'a varıncaya kadar. Pek çok yoldan gittim, hepsi de genelde altın uğrunaydı. Turnuvalarda gladyatör olarak da çarpıştım, bazı ülkelerin onurları uğruna da paralı asker olarak savaştım, bir tüccar oldum ve bir sürü şey de sattım, hatta bir haydut gibi kimilerinin mallarını bile çaldım. Artık yaşlanmaya, gezgin olmanın gerektirdiği gücün elimden yitip gitmesine şahit olmaya başladım. Bu yüzden, artık bende son yıllarımı bu barışçıl kentte senin gibi gelip giden gençleri gözleyerek geçirmeye karar verdim. Genç adam, maceların sırasında bir sürü zor karar vermen gerekecek, tıpkı bir zamanlar benim yapmış olduğum gibi. O yüzden şu kulağına küpe olsun, yaptığın bazı seçimler bütün yaşamını etkileyebilir. Yaşamım beni bir çok kere zorladı. Aralarında hatırlanmaya değer sadece üç tanesi var. 1210 yılında doğdum. Onaltı yaşıma geldiğimde, memleketimdeki sessiz ve sıkıcı hayattan bunalmaya başlamıştım. O eski günleri şimdi gerçekten çok özlüyorum, ama artık sadece hatıralarımda varlar. O kadar gençtim ki, dışarıda nelerin olduğunu düşünmeden duramıyordum. Kalradya benim için bir hikayeydi ve bende onun baş kahramanıydım. Kendi efsanemi yazacaktım ve sonunda bir gün, daha fazla dayanamayarak ailemin bütün karşı çıkmalarına rağmen elimde bir kılıçla evimden ayrıldım. Dünya savaş ve yıkımla dolu, ama aynı zamanda henüz yeşermemiş heyecanlarla da. Fakat hiç bir zaman düşlerimdeki gibi olmamıştı. Bir sürü şey yaşadım, birkaç yeni arkadaşım oldu. Evde oturmaya devam etseydim, bunlara asla sahip olamazdım. Ancak evden ayrıldıktan yılar sonra, bir gün karlı bir gecede; çok fazla içip sızıp kalmıştım. O gece rüyamda memleketimi gördüm. Ertesi sabah uyandığımda, bütün işlerimi bir kenara bırakıp hemen eve dönmeye karar verdim. Lakin, köprünün altından çok sular akmıştı. Eve döndüğümde gördüm ki savaş, geçmişimdeki her şeyi silip süpürmüştü. Harabeleri ve şehrin dışındaki mezarlar hariç her şeyi. - Eğer evde kalsaydın, şimdi bu kararından belki daha da pişman olabilirdin. - Başka bir olay da ben yirmialtı yaşındayken oldu. Svadya Krallığı'nın acilen taze birliklere ihtiyacı vardı, ben de haftalığı 50 dinara onların ordusuna katıldım. Savaşlarla geçen bir kaç aydan sonra, Vaegirli askerleri öldürmekte gösterdiğim başarı subayın dikkatini çekti ve beni çavuş olarak terfi ettirdi. Savaşların sonunda, Vaegirliler bozguna uğratıldı. Geleceğin savaşçı yıldızı olarak, bir kontun kişisel muhafızı olmam önerildi ve biraz da şansın yardımıyla kralın verdiği ziyafete davet edildim. Eğer orduda biraz daha fazla kalsaydım, bana küçük bir arazi bile verilecekti. Bir gün bir Vaegir köyünün yakınlarından geçiyorduk. Lord, beni akşam yemeğine bir kaç inek ve yatağına bir kaç tatlı kadın getirmem için yolladı. Ama köyün bütün sığırları haydutlar tarafından kaçırılmış ve tüm genç kızlarıda evlenip şehre taşınmışlardı. Küplere binen lord, derhal bütün köyü yakmamızı emretti. O güne kadar hiç böyle bir şeyle karşılaşmamıştım. Tamam insanları öldürüyorduk ancak bunlar kendilerini savunamayan masum kişiler değildi. Bunu engelleyemezdim ama seyirci kalmak gibi bir niyetimde yoktu. O yüzden gece gizlice ordudan kaçtım, ve tabii ki ünümü, işimi ve alacağım topraklarıda kaybettim. - Bana sorarsan ayrılmamalıydın, ki böylece topraklar sende kalırdı ve halkını korurdun. - Sonuncu olay ise otuzuma bastığım gün, Carina adında bir kadını eşkiyalardan kurtarmamla başlamıştı. Tıpkı beyaz bir lale kadar güzeldi. Ben de görür görmez gönlümü ona kaptırmıştım. Hislerim karşılıksız değildi, o da bana yanıktı. Babası biricik kızını kurtardığım için bana minnettardı ve bende bunu fırsat bilerek onunla evlenebilmek için izin istedim, ama babası buna karşı çıktı. Kızını zengin bir tacir ile evlendirmek istiyordu ve bana şöyle bir soru sordu: 'Benim sevgili kızıma rahat ve mutlu bir yaşam verebilir misin.?'... Utandım, ve ondan düzenimi kurmak için para toplamam gerektiğini söyledim ve bana bir yıl zaman vermesini istedim. Ertesi sabah, Carina'nın evini terk ettim. Peşimden geldi ve köyün çıkışında, gitmemem için bana yalvardı. Benden onu kaçırmamı istiyordu, zengin olup olmadığımı umursamadığını ve zorlu bir hayatı yaşayabileceğini söylese de, onu reddettim. Babasının sorduğu soru bana hala acı veriyordu. Ben de leydime bir gün çok parayla ona döneceğimi söyledim. Ağlayarak koşup gitti. Birkaç yıl sonra tüccarlık yapmış, tutsak alınmış, haydutluğa bulaşmış biri olarak döndüğümde babasından aldığım tek cevap şu oldu 'Carina Veluca'da bir soyluyla evlendi.' Gözüm dönmüştü, babası bana bir söz vermişti ve bunda durmayarak onu evlendirmesini yedirememiştim. Her şey bir anda olmuştu, kendimi kontrol edememiştim. Öfkeme yenik düşerek babasını öldürdüm... Sonradan öğrendimki Carina o soylu ile kendi isteğiyle evlenmiş, beni bir yıl boyunca beklemiş ve dönmemden umudu kesilince ona yalan söylediğimi düşünerek benden intikam almak için o adamın evlilik teklifini kabul etmiş. Babasına yaptığım şeye köpekler gibi pişman olmuştum ama iş işten geçmişti artık. - Ne desek boş. Haklısın işte kör talih.! - Evet bu kadar gevezelik yeter. Talim sahasına girmek istiyor musun istemiyor musun.? - Evet sanırım hazırım. Stavros, Birader'in hayat hikayesini dinledikten sonra talim sahasına geçtiler. Stavros herbiri bir öncekinden daha zor olan dört aşamalı bir eğitimden geçecekti. Tamamlaması için ardarda 3 müsabakayı kazanması gerekiyordu. Talim alanındaki bütün seviyelerdeki rakiplerini birbir indiren Stavros kabiliyetiyle Birader'i çok etkilemişti. Stavros dövüş eğitimi yapıyor.- Sende bir şampiyonun yüreği var delikanlı! Oldukça becerikli ve zeki bir adamsın Stavros. Belki savaş seni doğurdu, belki de savaş için doğdun. Gücünü arttırmak için daha fazla talim yapmalısın. Bir gün benim başaramadığımı yapıp Kalradya'da tarih yazacak büyük bir savaşçı olabilirsin. - Teşekkürler üstadım... Fakat, gerçek bir savaşta, en iyi savaşçı bile bir orduya karşı tek başına gelemez. - Doğru, orası öyle. Ama, savaşta bazı anlar gelecektir ki senin gücün her şeyin seyrini değiştirecek. Ve eski alimler der ki... - Ne derler.? - Okuyanın yüz kişi gücüne erdiği, kayıp bir kitaptan bahsedilir. - Peki bu gerçekten doğru mu.? - Tanrı bilir ama gençliğimde bu kitabı bulmaya çalıştım. Her neyse, en sonunda sadece bir ipucu parçasından başka bir şey elime geçmedi. Artık genç değilim ve böyle fantastik bir şey pek ilgimi çekmiyor. Eğer ilgileniyorsan, sen neden denemiyorsun? Söylenenlere göre toplam beş ipucu varmış. Hepsini toplayabildiğinde bile bir şeyler elde etmek için kafanı çalıştırman gerekecektir. Talim alanındaki üstün başarısının ardından Stavros Zendar arenasına doğru yola koyuldu. Stavros Prens ile tanışıyor.- Selam. - Vay, Zendar arenası için yeni bir yüz! Hoş geldin, adamım! Beni Prens diye çağırırlar, Turnuvacı Başı benim. Arenadaki her şeyle ben ilgileniyorum, ve bu işe bayılıyorum! Eğer oyunları izlemek istersen hatta biraz bahis oynamak istersen, bana söyle yeter. Ama bir dakika, ben adamı gözünden tanırım... sen pek izleyiciye benzemiyorsun. Daha fazlası için geldin değil mi.? Arena Zendar'ın kalbinin attığı yerdir. Burada mücadeleyi ve heyecanı tadarsın, burası er meydanıdır, adamı gerçek bir dövüşçü yapar! Ayrıca, eğer istersen kendi üstüne bile bahis oynayıp para bile kazanabilirsin. - Oyunlara ben de katılmak istiyorum. - Birader'den eğitim aldın mı.? - Evet. - Tamam. O halde katılabilirsin. Bir sonraki dövüş dörde karşı dört. Mavi takım için hala biri eksik. İstersen aralarına katılabilirsin adamım. - Elbette, beni de say. - Harika! Kendi üzerine bahis oynamak istiyor musun.? - Evet, 50 dinar. - Not aldım. Dövüş başlamak üzere. İyi şanslar.! Talimde olduğu gibi arenadada aynı başarıyı gösteren Stavros zaferini seyircilerle kutladıktan sonra ödülünü almak için Prens'in yanına gitti. Stavros Zendar turnuvasında - Tebrikler! Emin ol ben bugüne kadar senin gibisini görmedim. Ne heyecanlı bir dövüştü be! Kuvvetli, cesur, atak... Kısacası mükemmel bir savaşçının bütün özelliklerine sahip görünüyorsun. Bir aslan gibi... bir kaplan gibi... İşte ödülün ve kendine oynamakla akıllılık ettin. Böylelikle 100 dinar kazandın. Prens'in Stavros'u tanımlamak için dillendirdiği o sıfat kısa sürede isminin yerini aldı. 'Kaplan' adı, birkaç saat içinde bütün Zendar çevresine yayıldı. Stavros'un kişiliğine uygun 'bey'likle de birleşen bu şanlı isim o günden sonra 'Kaplan Bey' olarak anılmaya başladı...