Hayat büyük çoğunlukla karşına çıktığınla yetinmeni gerektiren bir süreçtir. İstersen 7 cihanı dolaş, bir dost bulamayablirsin ama bakkala giderken birini görürsün ve o senin ömür boyu dostun olur. Elimizde değil.

Bence, biraz işi oluruna bırakman iyi olacaktır. Sen kendin ol, seni kendin olduğun için seven biri, seninle arkadaşlık etmek isteyen biri illaki çıkacaktır. Canını sıkma güzel kardeşim.

İnancı olanlar için konuşcam, olmayanlara saygım var. İnsan için en büyük zarar Allah'tan uzaklaşmak en büyük fayda Allah'a yakınlaşmak. Demek istiyorum ki etrafına bak senin Allah'a yaklaşmana sebep olacak birisiyse rahat ol. O gerçekten inancına sadık biriyse o kimseden zarar görmezsin ve o kimse dünyasınıda, ahiretini de düşünen dengeli birisidir. Yaşayışı gerçekse böyle bir insan zor bulunur. Ama insan isterse Allah'tan Allah böyle salih bir kimseyle seni karşılaştırmaya kadirdir. Ahiretini zarara uğratcak biriyse uzak dur bu senin için daha hayırlıdır. Hatta böyle ahiretine zarar verecek kimselerle takılmaktansa yalnız kal ondan daha hayırlıdır. Bu zamandaki afiyet nasıl dersen insanlara yaklaşım konusunda orta olmak aynı zamanda ya hayır konuşmak ya da susmaktır. Yaşadığımı söylemeye çalışıyorum. Nefislere ağır gelsede inancı sağlam olan için bu zamana göre ilaç bu. Şüpheliysen bu konuda yine dua ile çözersin. Başka türlü insanı çözemezsin kimi vardır. Müslüman görünür zarar verir. Kimide vardır belki farklı görünür fayda verir. Kalpleri Allah bilir. Başka türlü feraset ve tecrübe ister. Böyle kimselerde zaten temkinli olurlar. Test etmeden kimseye güvenmezler vesselam kardeşim Allah seni salih kimselerle karşılaştırsın gerisi ahirete göre hesap edilirse hep zarar oluyor.

Kendin gibi bir dost bulmak tesadüf müdür değil midir bunu söylemek bana düşmez. Ben burada yine bir grilik olduğunu düşünüyorum. Grilik ne mi hemen açayım. Doğada sadece siyah ve beyaz yoktur, ara tonlar da vardır. O gri bu gri yapma bana buni. Gırgırı da yaptığımıza göre evet dostum basit bir formül var, kaliteli ortamlara girersen kaliteli insanlar bulursun. Bunu denedim mi? Evet. Ama benim derdim biraz daha farklı. Kafa yapımın uyuştuğu insanlarla tanıştım. Yapmak istediklerimiz ortaktı, keyif aldıklarımız ortaktı. Mesela lisede kimisi serserilikten keyif alır, kimisi yeni teknolojiler hakkında konuşmaktan, üreteceği çözümden, gördüğü problemden, öğrendiklerinden konuşur. Kimisi vardır fazlasını denemek istemez hayatta. Karşınıza çıkanlar aynı olmamıştır, doğru yapayım fazlasına bulaşmayayım der, kimisi de vardır heyecanı sever, hevesi vardır. Ben biraz fazla ilgi alanına sahip biriyimdir. Denemekten mutlu olurum, bu benim için yaşamdır. Ama gelin görün ki etrafımda en yakınım dediğim insanlarda bunu bulamıyorum. En yakınım dediğim biri yok belki... bunun olmasını isterdim. Demek istediğim bu özellikte eğlenebileceğim, sıkılmadan muhabbet edebileceğim kişilerle dara düştüğümde arayacak kadar yakın değilim, bir telefon uzağımda değil... ilişkiler emek istiyor. Şunu da eklemeden geçmeyeyim şu görüşü çok sevdim. Bir parametrenin değişmesi belki diğer parametrelerin de değişmesine sebep oluyordur. Çok doğru bir tespit bana kalırsa. Içinde bulunduğunuz ortama yönlenirken elinizde bir seçim hakkı muhakkak var. Ağaç değilsin ki a dostum, yerini değiştirebilirsin, yerini değiştirdiğinde sağın mı solun mu daha iyi çıkacağını bilemeyebilirsin sadece.

Arkadaşlar bazı arkadaşlarda olduğu gibi bende de bir senedir bir yalnızlık ve etrafımdaki dostlarmın hepsinin gitmesi sorunu var. Asosyal biri değilim. Boş zamanlarımda çalışıyorum ama nedense bu okulda hep yalnızlık sorunum var. Sizce arkadaşlar nasıl dost edinebilirim? Okulumdaki insanlar bana hep olgun olmayıp küçük geliyorlar. Kimseyle konuşmadan okuldan çekip geliyorum ama bir yerden de biraz üzüyor arkadaşlar.

Çoğu şey gibi, dost bulmak da tesadüftür. Birine denk gelirsin, belki biri sana denk gelir ve dostun olur. Ben; şansı, "değişmeyen, her zaman iyi durumda kalmayı sağlan bir puan." diye tanımlamıyorum. Durumdan duruma değişmeyen herhangi bir şey olduğunu da düşünmüyorum. Bulunduğumuz mekanlarda parametreler değişebilir, bir parametrenin değişmesi, belki başka parametrelerin de değişmesine neden oluyordur, bilemeyiz. Değişen parametrelere göre de, belki geleceğin akışı değişiyordur. Eylemlerin, olayların birbiri ile bağlantısı olup olmadığını bilmiyoruz. Olaylar, eylemler; birbirleri ile bağlantılı olabilir, olmayabilir de. Dün, beş dakika sonra kalksaydım olacakları bilmiyorum, bilemem. Tahmin etmeye çalışabilirim, doğru olabilir, doğru olmayabilir: yanlış tahminler vardır. Günlerim güzel geçiyorsa, "Geçmişte iyi ki böyle olmuş, iyi ki bunları yapmışım." diyebilirim. Geçmişin gelecek ile bağlantısı bilinmese de, şimdiki hayatımın değişmesini istemem, bundan dolayı da geçmiş eylemlerimden pişmanlık duymam. Eylemler, birbirlerini belirlenimci izleyebilir, bunu da aklımdan çıkarmam.

Dost edinmek, bilinçli isteğin sonucunda gelişen bir hareket değildir. Birileri ile iletişime geçersin ve zaman içinde o iletişim neticesinde doğan ilişki dostluğa dönüşür. Yine zaman içinde dost diye etiketlediklerinde de hatalar yapabildiğini görürsün. Anlaşmazsın, kazık yersin, rol yapanlar olur. Sonra bir bakarsın ki etrafında gecenin köründe hiç düşünmeden arayabildiğin ve iki eli kanda olsa dahi yardım etmek için uğraşacak sadece bir kaç insan vardır. Bu şans işi midir? Sanmıyorum. Sonuçta, iletişimi başlatma iradesi ve o ilişkiyi yorumlama bilinci her daim elimizdedir.

Kendine göre birini bulamıyorsan, sadece ortam olsun diye birileriyle takılıyorsan bence bu asosyal olmaktan daha zararlı. Kendine göre birini bulmak elbette şans işi ama elbet biri çıkacaktır diye düşünüyorum.

Arkadaşların sana küçük gelmesi garip. Eğer kendi düşündüğün gibi "olgun" kişiler ile takılmak istiyorsan bir ingilizce kursuna ya da başka bir kursa yazılabilirsin. Oradaki öğrenciler gır gır şamatadan uzak yeni bir şeyler öğrenmek isteyen insanlar genelde. Ancak belki küçük olmak daha iyidir, belki sen bir şeyler kaçırıyorsundur?

Kaderde varsa olur. En azından ben buna inanıyorum. Bence hiçbir şey şans değil, sadece bizim seçimlerimiz doğrultusunda şekillenen hayatımızdaki sonuçlar bunlar.

Dost dost diye nicesine sarıldım Benim sadık yarim kara topraktır Beyhude dolandım boşa yoruldum Benim sadık yarim kara topraktır Aşık Veysel çok iyi özetlemiş dost diye bir şey yok bana göre de yok, en çok arkadaşın olur.