Hayatın gerçekleri...

Korkutucu olan sonsuzluk. Yok olursan yok olduğunun bile farkında olmayacağın için hiçbir problem yok.

Düşünsenize bir gün dünya hayatınız bitiyor. Sevdiklerinizden, ailenizden, eşyalarınızdan yani kısaca her şeyden ayrılıyorsunuz, öldükten sonra ne olacağız, nereye gideceğiz bilmiyoruz. Gerçekten hayat bazen anlamsız gibi geliyor. Acaba bu düşünceden nasıl kurtulabilirim? Ölüm çok garip geliyor.

Ölümün akıl almaz mucizesi, mucizevi bir gidiş. Sonsuza kadar yaşamak istiyorsak ilk adım olarak ölmeliyiz.

Aynı düşünceye ben de dalıyorum. Ailenle olan ilişkin bir anda yok oluyor, eşyaların giysilerin kalıyor ama sen yoksun. Arkadaş ilişkilerin bir anda gidiyor, var olan planların kalıyor ve bütün anıların yok oluyor, sen yok oluyorsun o dünyadan. Hayret edici.

Fazla sorgulamayın yoksa kafayı yersin.

İmzama bakın. Ölüm en önemli konu.

Hocam okula o kadar erken kalkıyorum ki eve geldikten sonra mavi ekran veriyorum, ara tatilde uykusuz kalmanın acısını çıkarıyorum. Şu anda yatıyorum.

Öbür tarafta sevdiklerinle tekrar bir araya gelme isteğini anlayabiliyorum ama hiçlikten de korkma, sadece doğmadan öncesini düşün; yoktun, hiçbir şey hissetmedin, sadece var olduğundan beri hissediyorsun, dünyada milyonlarca yıl geçti, belki de milyarlarca ama sen hiç olmadığının farkında değildin, hiçbir şey hissetmedin.

Evet, herkes doğru düşünüyor, ben yanlışım. Herkes haklı. Benim ne haddime. Madem felsefe konuşuyoruz. Doğruysa senin fikirlerin, senin fikirlerinin mutlak referans noktası nedir?

Kuranı incili Tevrat'ı ve Hz Muhammet'in hayatını okumamış birine benziyorsun.

Hocam Allah'ın varlığı veya yokluğu, dinlerin gerçek olup olmadığı, ya da neyin gerçek olup olmadığını kimse bilemez. Din tamamen insanın içinde olan bir şey. Eğer kendini kalben inançlı olarak daha iyi hissediyorsa inanabilir, kimse kimsenin inancı ile tartışmamalı, çünkü bu tartışmanın sonu hiç gelmez. Herkes kendini savunur. O yüzden konu daha fazla uzamasın, zaten lehim makinesi ile elimi pek tadım yok.

Bana da çok garip geliyor. Mezara gömülüyorsun bütün dünyadaki emekler boşa gidiyor

Tanıdığım biriyle kafede gülerek sohbet ederken bir anda yüzünün durgunlaşıp gözlerinin yukarı dikilip arka geri düşmesinden sonra (hepsi 1 saniye bile sürmedi) ''ölüm'' olaylarından ciddi derecede etkilenmeye başladım. Akşam haberlerini bu yüzden pek izleyemiyorum. Ölüm gerçekten de garip. Yarının değil 1 saniye sonrasının bile garantisi yok.

Acaba başka bir evrende seninle karşılaşır mıyız Melik hocam?

Ölümün olduğunu bildiğimiz halde bu kibir egonun insanoğlunda olması

Öncelikle; karbon bazlı olmasıyla pek alakası yok. Ölüm bir elemedir, evrimsel açıdan popülasyon içi dengeyi sağlamak için sağlıklı üreme evresinden sonra canlı yeni yavrular meydana getirdiğinde artık gereksiz ve sadece tüketici olur. Dolayısıyla ölmesinde yani ortadan kalkması zarar değil fayda sağlar. Düşünmek yani insan gibi zeka sahibi olmak evrimsel avantaj sağladı o yüzden zekiyiz ve zeki canlılar olarak insanlar etrafındaki olayları anlamaya çalışarak mantık çerçevesine oturtmaya çalışması ama bazı şeylere anlam verememesi onu dehşete düşürür tabi... Yapacak bir şey yok. Hayatın bir anlamı yok gibi.

En iyi şekilde hazırlanın.

İşte insanların cevaplayamadığı aklının ermediği yerde dinler devreye giriyor.

Umarım öyle olur. Yok olduktan sonra anlamını falan düşünemeyeceksin.

Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Evet ama insanlar ya dinle ya da bilemeyiz diyeceklerdir o yüzden sorgulamayın bence.

Allah yanlış bir şey yaptığında kimi cezalandırıyor? Sana tövbe etmen için zaman veriyor, tövbe etmeyip ahiret gününde eğer bir günahın varsa seni affediyor, eğer çok günahın varsa ama birine bir hayır yaptığın zaman yine seni o kişinin hatrı için affediyor, sana zorunlu kıldığı ibadetleri eğer yapamayacak bir sorunun varsa affediyor, Allah inanmayan kuluna bile yardım ediyor. Onun başına bir kötülük gelecekse koruyor, onu nimetlerinden esirgemiyor. Onu da diğer kullarından hiç ayırmıyor.

Aslında yok olmuyorsun evrende var olan hizmetine devam ediyorsun fakat bambaşka şekilde.

Çünkü öleceğini biliyorsun ve ona döneceğini de. @XEfe. Bey Tanrı seni tehdit etmediği sürece korkmana gerek yok. Zaten çünkü Tanrı tehdit etmez. Bu tamamen insani davranış. Eğer gerçekten de Tanrı'dan tehditler aldığını düşünüyorsan yanılıyorsun. Anı: Bundan 13-14 yıl önce eniştem, Allah hakkında ileri geri konuşmuştu. Aslında çokta bir şey dememişti. Sadece kendinden emin şekilde tebessüm ederek yukarıyı işaret ediyordu ve hani nerede? Diyordu. Henüz yaşım 15 idi, gönülden inanıyordum. O an kafamdan aşağı kaynar sular dökülmüş gibi tarifsiz bir korku hissetmişsin. Sanki o lafları ben etmişim gibi. Enişteme her baktığımda onu şeytan kırmızısı ve boynuzlu görüyordum. Yani bu şekilde canlandırıyor ve hayret ediyordum. Hayret ediyordum çünkü bir insanın böyle bir fikre kapılmasına anlam veremiyordum, nasıl olabilirdi ki? Bu imkansız gibi geliyordu. Aslında işte o zaman anlamıştım ama bunu öğrenmek için uzun yıllarca düşünmem gerekti.

Şimdi senin kodun 123, bunların bir araya gelmesiyle oluştun.. Öldün, öldükten sonra bilinç yok.. Hiçbir şey hissetmiyorsun. Uyku gibi.. Sonra 1,2,3 kodları öldükten sonra bir ara tekrar birleşiyor ve sen tekrar ortaya çıkıyorsun.. Yaşama kaldığın yerden devam ediyorsun.. Ve belki bu 1,2,3 kodları, yani senin kodun gelişecek.. Bir zaman gelecek ki belki de uzaylı dediğimiz kavrama ulaşacaksın.. Yani biz de uzaylıyız, üstün bir türe dönüşecek kodların.. Öldükten sonraki zaman dilimini hiç anlamayacaksın.. Nü hüzün, ne mutluluk. Tekrar canlandığında geçen süre 0 saniye olarak hissedilecek... Bu işin matematiksel kısmı.. İnançlı kesimin düşüncesine göre de reenkarnasyon var.. Yaşam döngün sürekli ölüm ve başlangıç olarak devam ediyor.. İnanmak istediğini seç, lakin yine geleceksin.. İhtimaller sonsuz. Bir kere gelen, bir daha gelir.. Ve evren büyüyüp geliştikçe, belki kodların bir yıldıza bile dönüşebilir..

Belki öyledir belki de değil ama çok düşünen kim? Bu kadar da kapalı olmaya gerek yok.

Ben de tam tersine dinleseymişim diyorum. Fiziksel acı kadar olmasada şu an çektiğim acının tarifi yok.

Ölümün soğuk nefesini ensende hissetseydin böyle demezdin. O anlar aldığım her nefesteki oksijen moleküllerini teker teker hissedebiliyordum adeta. Zihnim açık, görüşüm berraktı. (2014 - Silopi)

Şunu da söylemeden geçmeyeyim. Kimsenin kişisel etik ve değerlerini bilmeden böyle cümleler kurma. Cahilsin denmesi benim gözümde ana-avrat sövülmekten daha kötüdür. Ben sana saygı duyuyorum çünkü verdiğin örnekleri bilimsel kanıtlara dayandırıyorsun. Ama anlamadan kendi doğrularını insanlara kabul ettirmeye çalışıyorsun. Normalde benimle bu şekilde konuşan biri ile muhattap bile olmam. Ki ilişkimi kestiğim insanlar oldu.

Ölümden sonra ne olacağına inanıyorsun? Merak ettim de.

Kabullenmek zor işte.

Ölüm olayının canlının karbon bazlı olmasıyla alakası yok dedim, nerenle okudun acaba? Canlılar ölür evet, silikon temelli bir canlı da var olabilir teorik olarak ve o da ölmek zorunda. Bunu demek istedim. Ben mi dedim savaşalım diye? Ayrıca diğer hayvanlar biraz daha zeki olsa gruplaşıp daha komplike çatışmalar yaşamazlar mıydı? Zeki olmamızın bedeli de bu dediğin gibi bunda bir sıkıntı yok. Sorun şurada ki bunun doğada bir hükmü yok dostum. Dünyanın içinden geçtik diyorsun. Ee ne yapalım şimdi. Daha doğrusu doğa ne yapabilir? Bunlar evrimin sonucu yani ne diyebilirim ki? Ne demek istediğini tam anlamadım ama yanlış sorular sorduğunu ve yanlış düşündüğünü söyleyebilirim.

Evrimsel biyoloji... Dostum seninle muhattapımı kesiyorum sen sıyırmışsın.

Dostum kendime yenik düşüp cevap vereceğim sana. Felsefe yapmıyoruz aslında zaten. Felsefe yapmaya gerek olmayan bir durumda iken neden felsefe yapayım ki. Sen cahilliğinle felsefe yaptığını sanıyorsun. Sana cevabını veriyorum felsefe yapmana gerek yok. Buyur sana akademik bilimsel cevap. Konuyu bilmeyerek şöyle olabilir, böyle olabilir diyorsun. Demene gerek yok cevap evrim ve evrimsel psikoloji. Şimdi git entropi falan oku, anlar mısın bilmem ama... Benim gibiler de nasıl oluyor onu aç istersen.

Yani din falan katmıyorum tartışmak da istemiyorum sadece kendi fikrimi söylüyorum. Ölüm, üzerine düşününce çok mucizevi ve mükemmel bir şey aslında. Tanrı burada sadece kendisini hatırlamamızı istediği için ölümü yaratmış bence. Hayatta her şeyin bir ömrü bir kullanım limiti var. Sevdikleriniz, bağlandıklarınız aileniz her şey ölüp gidecek ve sonunda yine Tanrı kalacak. Bu yüzden böyle düşünüyorum.

Çünkü hiçbir şey kesin değil.

Ölümü düşününce herkese aynı oluyor o yüzden fazla düşünmüyorsun ya da normal bir durum ve her canlının başına geleceğini kabul etmelisin.

Dostum uyandığında, uyandığını nasıl anlayacaksın? Bebekler doğmadan önce baya bir dış dünya'ya hazırlanıyor.. Ve tekrar doğum şüpheyle, yorgunlukla olacak diye bir kaide yok. Yanlış anladıysam anlatmanı beklerim.

Ölümü değil yaşamı düşün. Hayatı güzel yaşaman için bir tüyo vereyim. Öldüğün zaman her şeyin başa sarılacağını ve şu anda yaşadığın hayatı tekrar yaşayacağını düşün. Gerçekten de şu anda yapmakta olduğun şeyi yapar mıydın, gerçekten onunla konuşur muydun? Her depresyona girdiğinde, kendini bir çıkmazda bulduğun zaman bu ihtimali düşün her şeyin tekrar tekrar yaşanacağını. Hayatına buna göre şekil ver.

Hayat zaten anlamsızdır. Herşey boşunadır. Bazen yaptığım herşeyin boşuna olması beni üzüyor.

Hocam güzel bir hayat yaşarsak neden ahiret hayatından korkayım? Hatta daha ahiret hayatı. Cennet hayatı güzel bence.

Öleceğim kardeşim daha ötesi yok, elbette sorgulayacak.

Büyüyünce ölüm bazen tatlı gelecek, o yüzden şu an hayatın tadını çıkart diyorum.

Fazla düşünmek insana kafayı yedirir dostum.

Yani beni çok ama çok etkileyecek bir olay olmadığı sürece ölüm neden tatlı gelsin ki?

Depresyondaysan: Geçmişte yaşıyorsun. Endişeliysen: Gelecekte yaşıyorsun. Mutluysan: Anı yaşıyorsun... Lao Tzu

Sen annen ve babandan korkmuyor musun? Peki evreni yaratan Allah'tan neden korkmayacaksın?

Ölüm anında da ne olacağını kimse net olarak söyleyemez. Belki hiç acısız bir ölüm yaşayacaksın, hiçbir şey hissetmeyeceksin. Belki de yanarak öleceksin. Bu o anki ölüm şekline bağlı bir acı. Bana korkutucu gelmeyen şey ölüm anındaki acı değil, ölümün kendisi.

Ateist olarak ölmek bana garip gelmiştir her zaman. Öldüğümüz zaman karanlık bir boşlukta bile olmayacağız.

Asıl yok olmamak kötü bence. Ölmüşsün gitmişsin, öldükten sonra tüh ya yok oldum mu diyeceğiz? Beni korkutan şey ahiret hayatının öldükten sonra sonsuza kadar devam etmesi.

Anladığım kadarı ile dışarı çıkacak zamanın falan kalmıyor diyorsun ve eve yorgun geliyorum diyorsun. O zaman şöyle yapabilirsin; 1) Erken yatıp sabah uykunu alıp okuluna gideceksin ve geri kalan zamanında dışarıda olan aktivitelerini yapacaksın. 2) Erken yatıp sabah uykunu alıp okuluna gideceksin ama dışarı çıkmak istemiyorum diyorsan şu aktiviteleri deneyebilirsin; Yazılım. Dizi veya film izleme. İçerik üretme Edit yapabilirsin. Daha fazla içerik bulabilirsin ama aklıma gelenler bunlar.

@spinozapsinoza tamamdır halletim.

@XEfe. Bey Korktuğundan eminim. Tanrı'ya küfür et, onu sevmediğini ve hatta ondan nefret ettiğini söyle. Onu sevmek zorundasın, çünkü seni cezalandırmak için hazır olduğuna inanıyorsun.

Öldükten sonra yok olmak çok kötü bir şey, umarım öyle olmaz. Yoksa ne anlamı kaldı sevdiğim insanları ölünce de görmek istiyorum.

O da bizim boşluğumuz. Zor. Kabullenmek gerek sadece. Yani tanrıyı bulup hesap soramayacağım.

Düşünürsen her zaman aklında bu sorular olacaktır. En kısa zamanda kendine yeni hobi alanları bulup bunu kafandan atacaksın veya bunu bir şekilde düşünmeyeceksin. Eğer bunları bir şekilde yapamazsan bunu kafandan atamayacaksın ve kendi kendini yiyeceksin.

Sorgulamak deliliktir demedik. İnsan aklı bazı şeyleri anlayamıyor. Bu nedenle, sorgulamanın sınırını aşmak insana ciddi anlamda zarar verir. Yukarıda sürekli insanları 'sorgulama' yapmaya zorlayan şahısın, bir şey bildiğini sanmiyorum. Palavradan karşıt görüş, maksat kaos olsun. İyi forumlar.

Kimse ne olacağını kesin bir dille anlatamaz. Milyonlarca ihtimal var. Hangisinin olacağını öldükten sonra göreceğiz, belki de göremeyeceğiz. Bilincimizin olacağı da kesin değil. İnsanlar sadece bazı ihtimaller üzerine konuşuyor ve aslında bakarsak hepsinin gerçekleşme ihtimali birbiriyle aynı. Yani öldükten sonra başka bir hayatın başlamasıyla bizim farklı bir insanın vücudunda dünyaya geri gelmemiz aynı ihtimale sahip. O yüzden beklemekten ve öldükten sonra görmeyi ummaktan başka bir seçeneğin yok. O kadar düşünülecek bir şey de değil bana göre. Yüzyıllardır insanlar ölüyor, doğuyor. Doğanın kanunu bu şekildeyken öleceğimize çok şaşırmıyor ve garipsemiyorum. Çok korkutucu ya da gerici bir şey de değil. Öldükten sonra pişman olacağınız şeyler yapmışsanız -sadece ahiret inancına göre değil- ondan dolayı pişmanlık duyarsınız sadece. Korkutucu bir şey olduğunu düşünmüyorum.

İnsan vücudu organik, çürüyen bir makine. Vakit'ini dolduran ya da bozulan işlevini kaybediyor dostum. Bu süreci ne kadar çabuk kabullenirsen o kadar iyi olur.

Beni heyecanlandıran durum. Düşünsenize aslında ölmeyen kimsenin bilmediği bir durum olmakla beraber istediğiniz zaman bunu deneyimleyebilirsiniz de. Ne olacağını bilmiyorsunuz. Yani önünüzde bir gizem durmakta. Yine de bilinmeyen bir sebep yaşamam gerektiğini söylüyor.

Hiç ölürken bir insan gördün gözünle? Gözler sadece boşlukta öyle bakıyor bomboş. Kimisi de pişmanlık duyuyor sadece. Kimisi de hala çırpınıyor. Sanki yaşasa ne değişecek ki hayatında? Hayatın amacı insan olmaktan ibaret. Bir gün ölüp gideceğiz ve aslında bunu garipleştiren biziz. Çünkü hiç ölmeyecek gibi yaşayıp eğleniyoruz. Aklımıza getirmek bile istemiyoruz. Ölüm kimisine göre son kimisinde ise başlangıç. Hayat felsefesi olabilir bu satırlar: Vakit varken tomucukları topla, zaman hala uçup gidiyor ve bugün gülümseyen bu çiçek yarın ölüyor olabilir.

Benim ölüm ile ilgili merak ettiğim bir soru var ama kimse cevaplamıyor. Halbuki foruma kaç kere sordum, hiç kesin bir cevap alamadım bilgi sahibi olan bir hocama sormak isterim.

Bende katılıyorum bazı şeyleri çok sorgulamamak gerek.

@XEfe. Bey başka bir evren olduğunu pek düşünmüyorum eğer varsa neden karşılaşmayalım. Sürprizbozan: Not Yanlış anlamayın ama Abdulmelik isminden pek haz etmiyorum. Mümkünse Melik söyleyin.

Ben bir hayatı daha kaldıramam, bu yeterli.

Her an kafama mermiyi yiyip yok olup gidecektim. Boş, anlamsız ve soğuk et yığını haline gelmek. Ne ölüm anından ne de sonrasından korktum. Bu tamamen biyolojik bir tepki. Karanlıktan bu yüzden korkarız.

Evet ama çok düşünürsen nietzsche gibi delirirsin.

Ölüm bu bir gün tüm yaptıkların tüm sevdiklerin elinden kopacak istersen dünyanın en zengini ol istersen en fakiri istersen çalışkan biri ol ister tembel elinde sonunda tüm uğraşların boşa çıkacak yıllarca uğraştığın şeylerin elinden kopması üzücü bir durum ölünce ne olcağını bilemeyiz belki dinler belki siyah boşluk belki de hayal bile edemeğimiz şeyler her olasılık mevcut kesin bir şey yok ama 50 yılın sonunda bir tepede güneşi huzur dolu bir şekilde izleyebileceğim bir yer olmasını isterdim artık dert yok tasa yok sadece huzur var.

Ölüm garip evet. Bazen düşünüyorum ve zaten ölmeyecek miyiz? Bu telaş niye diye. Her şeye rağmen yaşamak güzel ama bazı zamanlar keşke ölsem diyorum.

Ölüm garip olmasaydı yaşam yaşam olmazdı. Ölüm olmasaydı sevdiklerinizin de anlamı kalmayacaktı. En kötü ihtimalle yok olacağız, bedenen. Ama sadece bedenen.

Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et Ne yalnızlık ne de yalan Üzmesin seni Doğarken ağladı insan Bu son olsun, bu son

Hayatın boyunca hiç ölümü tatmadığın için farklı ve anormal gelebilir farklı şeylerle uğraş unutursun.

Beyninde baloncuk patlamış.

Ölüm var ve olmaya devam edecek. Düşünmek ölümü yok etmiyor yada ertelemiyor. En iyisi hiç düşünmeden anı yaşamak.

Bir anlamı yok. Evrende bildiğimiz kadarıyla nesnel bir anlam yok. "Anlam" kavramını insan türü bir şeylere değer katmak için uydurmuş. Bu yüzden oldukça öznel olmakla beraber yalnızca bir illüzyondan ibaret. Yine de bizi robot gibi olmaktan alıkoyan bir olgudur kavram. Buna rağmen anlamlara fazla kapılmak, bir noktadan sonra kendini kandırmak olur.

Kariyer yapmayı bırakıp felsefe üzerinde yoğunlaştığım sorudur.

Neyse hocam, ayrıyeten bir konu açıp sormak daha mantıklı.

Ne oldu ona? Beyin kanaması mı?

Ben musevilik, Hristiyan'lık, ve İslam dininin Allah tarafından gönderildiğine ve kutsal kitapların İncil, Tevrat, Kur'an'ı Kerim'in Allah'ın sözleri olduğuna samimi olarak inanıyorum. Bu benim kendi görüşüm. Soruyu sorma amacım bir gün dünya hayatının son bulup eşyalarımızdan, sevdiklerimizden ayrılıp emeklerimizin son bulmasının yani dünya hayatında her şeyin gelip geçici olması ve kısa olmasının garip gelmesi.

Bu yazıyı okumadan yaklaşık 2 saat önce dedemin vefat haberini almam pek tesadüf olmasa gerek. Her şeye hazırlıklı olmak gerek.

Konu felsefe ama çoğu kişi psikolog kesilmiş. Sorgulamayı ve düşünmeyi delilik olarak gören toplum ne kadar ileriye gidebilir? Bence insan hayatı kozmik bir şaka!

Biyolojik olarak tüm canlılar kendini koruma eylemindedir, bunda bir sorun yok. Fakat bireysel düşünce olarak bazı canlılar ölmekten daha fazla korkarlar. Karanlıktan korkma olayında da aynı durum geçerli. İnsan bilmediği şeylerden korkar. Fakat bazıları daha fazla korkarken bazıları daha az korkar.

Ölüm korkusunun özeti işte.

Eğer doğruysa; o halde Tanrı'dan neden korkuyorsun? Anlamsızca kozmik şaka gibi olan bu gariplikte, anlam bulman ve hayatını buna adaman gerekir. Fakat yaşadığın ölümün dehşeti sana bu garipliği hissettiriyor. Sen kendini kandırsan da kandırmasan da. Korkmana gerek yok, her anını izleyen, yanlış bir şey yaptığında seni cezalandırmak için bekleyen bir Tanrı yok. Neden korkuyorsun ki?

Çok düşünmek delirtir nietzsche ye bak anlarsın.

Merhaba, yaşınızdan kaynaklı olabilir merak etmeyin tutunun bir hedefe ya da bir hobiye o zaman sabır ve zamana bırakırsınız zaten geçmiş oluyor sonra.

Alakası pek yok gibi? Bu söyleminden ölmeyen karbon bazlı bir canlı var anladım. Zaten karbon bazlı olmamızın nedeni evrimdir. Dediklerinin hepsi zaten canlı olmamızdan dolayı. Bunu neden düzeltmeye çalışmanı anlamadım? Düşünmek hakkında söylediklerimi o anlamda söylemedim ama senin argümanın üzerinden yürüyeyim. Avantaj sağladık da bir b k mu oldu? Dünyanın iklim dengesinin içinden geçtik. Tebrikler avantajımızı "Dünya Yok Edici" skillini açmak için kullandık. Evet, düşünebiliyoruz o zaman savaşalım. Hatta gereksiz yere takı, giysi vb. için hayvan öldürelim de soylarını tüketelim. KATILIYORUM BU AVANTAJLARA...