Ben lise ve universiteyi disarda okudum. Mezun oldugumda annem ve babam yaslanmaya baslamisti. Tek uzuntum onlarin gorece daha genc oldugu senelerde birlikte olamamis olmak. Lise 3, uni 6, toplamda 9 sene boyunca senede 3-4 defa gorusebildim. Onun disinda kendi ayaklarin uzerinde durmayi, kendi problemlerini kendin cozmeyi ogrenirsin. Yalniz yasamaktan korkmaz hatta seversin.

Görüşüne saygı duyuyorum ama okudugum yer Kıbrıs ve yaşam git gide pahalılaşıyor. Tabii ki de ailemin desteği sayesinde zorlukları aşabiliyorum fakat ilk senem oldugu icin zorlanabiliyorum alıştıkça düzenimi daha rahat oturtacağıma inanıyorum. Ayrıca yurt dışına gidebilmek için ekstradan kendim de bir şeyler yapmaya çalışıyorum ve bunu hayat zorluğu olarak görmüyorum fakat manevi ve maddi olarak bazen zorluk olabiliyor bunu inkar edemeyiz. Son düzenleyen: Moderatör: 26 Şubat 2019

Ben şu an ailemden uzak okuyorum arkadaşlar. En büyük sıkıntı genelde para oluyor ama tek başına ve arkadaşlarınla bu zorlukları deneyimlemek de bir yandan güzel oluyor. Sizce dışarıda okumanın en büyük zorlukları neler? Kendi deneyimlerinizi benimle paylaşırsanız sevinirim.

On numaradır, ben İstanbulda yaşıyorum ve İstanbul Üniversitesinde de okuyabilecekken bilerek Trakya Üniversitesini seçtim. Hem İstanbula yakın hem de ayrı yaşamak amaçlı. Üniversite aynı ilde okunmaz İstanbuldaki arkadaşlarımda Edirneye yanıma geldiklerinde hep pişman olduklarını söylemişlerdi İstanbulda kaldıkları için.

İlk başlarda zor gelir alışınca gitmek istemezsin

İnşallah bu sene ayrılacağız. Üniversiteye başlamadım daha. ( 12. Sınıfım ) madene yazıldım. Çıkarsa okumam ve evlenene kadar aileme destek çıkarım. Sonuçta beni dershaneye verdiler ve 12 sene boyunca bana kol kanat gerdiler.

En sevdigim his o oluyor zaten kendi ayaklarımın üstünde durma hissi.

Bence hiçbir zorluğu yok. Tabi devletin verdiği aylık geliri ve cüzi miktarda ailesinden para alanlar için bu yorumum. Zaten paran var yurtta'da kalıyorsan ne zorluğu olabilir ki? Tek sıkıntısı ailenden uzak olman onun dışında bir zorluğu yok. Yaşlar olmuş 20 aileden uzak kalmayıda hayat zorluğu olarak görüyorsanız ne bileyim bişey bulamadım söyleyecek.

Niye 12? Sen okula başlayana kadar başkası mı kol kanat geriyordu sana?

Uzak kalmanıza üzüldüm ama sana bir şeyler katmasına sevindim doğrusu.

Arkadaşa katılıyorum. Ayrıca kendi ayakları üstünde durmayı da açmak lazım. Hayatını hala anne-babandan aldığın maddiyatla idame ettiriyorsan kusura bakma kendi ayakların üstünde durmuyorsun kardeşim. Ama gelirini kendin sağlıyorsan işte o zaman kendi ayaklarını üstünde duran kendi tasarrufları olan özgür bir birey olursun.

Say say bitmez Zordur, yine söylüyorum çok zordur. Bu düzene alışınca da ailenle yaşamayacağını söyleyebilirim. Zor olduğu gibi getirdikleri de olur. Ayakta tek başına durmayı öğretir hayat sana.