Herkes hayatının bir/birkaç döneminde, istese bile uyuyamadığı dönemlerden geçmiştir. Bazılarımız ise anlık olarak bu dönemde. İnsan neden "tat" almaz? Neden bıkar? Bir zamanlar mutluyken neden bir anda bitsin ister. Gülen biriyken bir anda beyni düşüncelerini susturamaz? Bizi bıktıran insanlar mıdır, yoksa kendimiz mi yedik bitirdik kendimizi?

Şu an o zamanlarımı ozluyorum 1 2 saat uykunun bıle yettıgı zamanları şu an ne kadar uyursam uyuyayım hep uykum varmıs gıbı bır halım var aslında uykum yok halsızlık yorgunluk gıbı halbukı o zamanları ıstıyorum şu an.