Üzüldüm senin adına. Daha kötüsü de biz kuşa baktık sen yeterince sahip çıkmadına gelir ya laf böyle her şeyi söylemek hatta ortalığı yıkmak istersin ama sonra bir işe yaramayacağını anlayıp boşluğa bir anlamsız hissiyle çekilir gidersin. Yukarıda ki söyleyen arkadaş gibi bir gün hepimiz öleceğiz. Şuan yeni bir hayvan sahiplenme isteği varsa içinde ayrı eve çıkmadan bunu yapma aynı sonuçları yaşama. Daha çok kafa dağıtacak şeylerle ilgilen.

Sende ölüceksin. Böyle düşün. Tabii insanın canı sıkılıyor

Benimde Hint bülbülüm vardı bi ara hocam, 2 taneydi biri dişi biri erkek, ilk başlarda onlara iyi bakıyordum mutlu gözüküyorlardı, sonra bir süre sonra bunlar yumurtlamaya bile başladılar 3 kez yumurtladılar fakat hepsi boş çıktı. Ondan sonra özellikle kız olanı baya depresifleşmeye başladı. Konuşmuyor hatta kafese elimizi attığımızda hareket bile edemiyordu. En sonunda annemle birlikte bi petshop'a satmaya karar verdik. Abinin dediğine göre erkek ile kız'ın arasında yaş farkı olduğu için büyük olan küçüğü dövüyormuş. O yüzden depresif takılıyormuş. İçinizi daha da kararttıysam özür dilerim sadece benzer şeylerin de başımdan geçtiğini bilin istedim. Hala aklıma gelince vicdan azabı çekiyorum keşke fikri ortaya atan babanız kuşla ilgilenseydi ve kardeşiniz kuşu korkutmasaydı. Neyse efenim keşke'ler bir şeyi değiştirmiyor, ona en azından iyi bakmaya çalıştığınız, ve onun da bir canı olduğunu bilip onu önemsemişsiniz kızmayın kendinize, eminim gittiği yerde mutludur. Başın sağolsun yoldaş.

Unutunca bitecek mi? Gerçek olan bu...

Harbiden üzüldüm ya. Keşke ölmeseydi mekanı cennet olsun.

Az önce petshopa gittim; birkaç gündür muhabbet kuşum küçük mızılamalar dışında hiç ses çıkarmıyordu, elime aldığımda hareket edecek hali kalmadığı belliydi, kirli kafesinde titreyerek yatıyordu sadece. Kuşumu petshoptaki kişiye gösterdiğimde direkt çok hasta olduğunu söyledi, beni dinlemiyordu bile, hemen ilaç içirdi hayvana, bana sordu "İnsana alışkın mıdır?" üzgün bir şekilde "Pek değil" dedim. Yarın tekrar getirmemi söyledi, ondan sonraki gün de... Ama yine de yaşamasının zor olduğunu söyledi. Kim bilir içinden ne biçim sövmüştür bana... 1.5 yıl önce babam çıkarmıştı bu fikri, kuş alacaktı. Kuş uzun bir süre salonda ailem ile birlikte durdu, küçük kardeşim onu sürekli korkutuyordu bilerek, ne kadar yapma desem de o durmuyordu. Kendim ailemi zar zor ikna ederek kafesini yüksek bir yere yerleştirdim; orada daha dirlik içindeydi, yalnız başına... Evde onunla ilgilenecek tek kişiydim, birçok defa kuş ile ilgilendim; onun güvenini kazanmaya çalıştım, özenle. Onca gördüklerinden sonra bizden resmen nefret ettiği belliydi ama en azından ondan bağışlanmayı isteyebilirdim fakat benim kuş ile sürekli ilgilenecek durumum yoktu, yapamazdım. Daha çok ses olduğu için, kuş da geceleri benim gibi uyanık kalabildiği için onu salondan odama almak istedim ama ailem bunu onaylamadılar. Muhabbet kuşu bakmanın bizim için zor olduğunu anladığımda aileme kuşu satmayı ya da başka birisine vermeyi önerdim; sürekli, sürekli söyledim bunu ama onaylamadılar. Onlara göre kuş bizi çok seviyordu, bizi görünce hemen hareketleniyordu; buna inanmak daha kolay olduğu için... O depresif bir kuştu, üzgündü, yalnızdı, benim gibi; hayvandan az çok anlayan birisi bunu bilebilirdi. O, kızdı. Bir gün, ailem ona erkek almış. Kuşun yumurtlayacağını falan düşünüyorlardı, sanki ortam çok uygumuş gibi... Bu iyi birşey idi, en azından yalnız olmayacaktı. Kısa sürede kaynaştılar, birbirlerinin ağzına kusmasından belli oluyordu ama bir gün erkek nedeni belirsiz öldü; kız kaldı yalnız başına yine. Tekrar eş almayı önerdim, sürekli söyler olmuştum bunu, maaştan sonra alacaklarını söylüyorlardı Eş almak kolay değildir; kuşu petshopa götürürsün, kuş eşini kendi seçer. Ailem sanırım üşeniyordu... Kuşun yemini, suyunu bittikçe yeniliyordum; kafesini pislikten arındırıyordum, onun kafesine değişik şeyler almayı düşünüyordum. Onun dışında ne yapabilirdim? Odamdaydım çoğunlukla, salona çok gelmezdim... Bir gün hastalanıp öleceğini biliyordum, o günü bekliyordum. O gün geldi işte, az önce bu yazıyı yazarken kuşum öldü... Doğru düzgün adı bile yoktu biliyor musunuz? Üzgünüm, herşey için. Artık dirliğe kavuştun canım, sana yeteri kadar değer veremediğim için üzgünüm. Son düzenleyen: Moderatör: 23 Ağustos 2023

özür dilerim

Ailenizin bu olay da sizden fazla payı var bence. Sizden daha çok onlar kuşunuzla ilgilenmemiş gibi. Huzur içinde yatsın.

Yok, kötü hissetme...

Anneni sen mi öldürdün? Annen senin yüzünden mi öldü? Eğer senin yüzünden ölseydi ne yapabilirdin..?

ben teselli etmek için söylemiştim hocam

O7 asker

Yanlış düşünceleri düzeltirsin ama doğru olanı örtmek doğru bir davranış değildir. Teselli bu konuda kötü bir davranıştır. Onun yerine susacaksın.

başınız sağolsun hocam

İlgilenmek mi, ne ilgilenmesi... Bu hayvan ölmeyi hakediyor muydu? Kendi pis kişiliğimden dolayı can aldım. Hayatımdaki en utanç verici zamanlardı... Aslında olmamam gerekirdi; iğrençlik kanıma işlemiş, bir gün bunları unutup tekrar sapkın birisi olacağım. Giden hayat geri gelir mi?

Okurken beynim zonkladı O7 hocam Allah rahmet eylesin.

sabır gerek hocam... bu arada doğum gününüz kutlu olsun nice yıllara hocam

Bakamayacaksanız hayvan almanızı önermem. Eski kedilerimden birinin yavrusu ile 1 günlüğüne akrabalara gitmiştik. Biz uyuduktan sonra yavru kediyi alıp yıkayıp balkona koymuşlar. Resmen bir cinayetti bu. En aptal insan bile yavru bir kedinin yıkanıp balkona konulmaması gerektiğini bilir. Daha hayvan bakmayı bile bilmeyen insanlar kendilerine hayvan sever diyerek geziniyor. Sahiden yazık.

zaman alışmayı öğretir ama unutmayı hiç bir zaman öğretmez hocam ben de annemi kaybettim böyle teselli oluyorum

Geçmiş olsun hocam

En azından son anlarında senin onunla ilgilendiği bilerek gitmiş uzaklara.

Allah rahmet eylesin

Üzücü..

Bazı hayatlar başka hayatlar için de varolur. O kuşun hayatı da senin hayatın için varmış demeki ki. Yapman gereken kendini sapkın, zalim falan ilan etmek değil. Yapman gereken şey hatalarından ders çıkarmak. Ortada bir suç var doğru ancak suçlar her daim cezayı gerektirmez. Dizginler senin elinde. Ya bundan böyle güzel bir patikadan gidersin ya da dikenli yollardan. Belki sana bir şey olmaz ancak atın her şeye de dayanamaz.