Hayal kurmak kötü bir şey değil. Hayalini gerçekleştirmek için çabalamamak kötü. İnsanlar sana hep garanti olanı önerecekler. "Tıp oku, akademisyen ol, çevre yap, ders çalış, devlette işe gir; mesleğin olsun, sigortan yatsın" tarzı şeyler söyleyecekler. Hayalleri gerçekleştirmek için fedakarlık yapmak gerekir. Bu günde 5-6 saat ders çalışıp iyi bir üniversite kazanmakta olabilir dersleri salıp kendini müziğe adamakta. Ders çalışan çok daha büyük bir ihtimal hedeflerine ulaşacak ama eğer kendini müziğe adayan kişi hayallerine kavuşursa ders çalışandan çok daha iyi bir hayat sürecek. Yüksek puanlı bir fen lisesinden mezun oldum bu sene. Arkadaşlarım çoğunlukla tıp, mühendislik istiyorlar, daha doğrusu istediklerini sanıyorlar. Çoğu ile konuştum ve şu soruyu sordum "Eğer ünlü bir futbolcu, müzisyen, aktör-aktris vb. olma şansın olsaydı tıp veya mühendislik seçer misin? " . Çoğunun cevabı "Tabi ki müzisyen, aktör-aktris, futbolcu olurdum" oldu. Kendi kendime bu soruyu sorunca gördüm ki ben mühendis olmak istiyorum, bana dünyanın en iyi futbolcusu olacaksın bile deseler yine mühendis olmak isterdim. Örnekleri uzaklarda aramaya fazla gerek yok. @Recep Baltaş bence yakın çevreden çok güzel bir örnek. Almanca öğretmeni olmak yerine kendi istediği mesleği, tutkulu olduğu teknolojiyi seçti. Evet belki çok uzun zaman hem maddi hem manevi zorluklar çekti, Almanca öğretmenleri çoktan bir yere atanmış maaşlarını alıyorken o dergilerde sabahladı ve kimse teknoloji editörlüğünün bu noktaya geleceğini tahmin edemezdi fakat eninde sonunda Technopat sitesinde editör ve Türkiye'de teknoloji dünyasında sözü geçen insanlardan biri oldu. Bence hayallerinin peşinden koş. Sen neden ünlü bir aktör, müzisyen olamayasın ki?

Şuan şu yorumu görmek o kadar mutlu etti ki anlatamam. Çevremde kime desem inanmıyordu. Ben her seferinde onlar yapıyorsa ben neden yapamıyım ki diyordum ve hayalimin peşinden koşucam. Çalışırsam yapabileceğimi de düşünüyorum. Bana doktor olmak, öğretmen olmak gibi meslekler hep hayatını yaşayamamak gibi geliyor. İyi para kazanıyorsun ama hayattan zevk alamıyorsun bence. Bende hayalim için çaba göstericem

Arkadaşlar ben çok hayal kuruyorum. Mesela şu Stranger Things'de ki Millie Bobby Brown varya onun hayatına özeniyorum. Küçük yaşta belirli bir şöhrete ulaşmış ve hayatının keyfini çıkarıyor. En güzel yerlere gidiyor, eğleniyor ve tek yaptığı şey ailesinin zamanında onu bir reklam filminde ya da normal bir filme sokmuş olması . Okul ders kaygısı yok. Hem özeniyorum hem kıskanıyorum. Benimde hayalim o yönde mesela. En büyük hayalim ve olması için her şeyi yapacağım şey müzik ya da oyunculuk konusunda şöhrete ulaşmak. Buradan belirli bir parayla Amerika'ya gidip orada elimden geleni yapıp globalde ünlü birisi olmak istiyorum ve bunu yapabilmiş insanlara çok özeniyorum. Her ne olursa olsun hayatımda asla ve asla normal bir işte 10 saat çalışıp sadece pazar günü tatili olan ve maksimum 2,3 şehir görmüş birisi olmak istemiyorum. Johnny Depp, Kurt Cobain gibi insanlardan olmak istiyorum. Biraz saçma ama nedense çok özeniyorum. Her gün hayatıma dair planlar yapıyorum ne yapmam lazım diye. En çokta yapamamaktan korkuyorum. Herkes yaptıysa ben de yapabilirim diyorum. Sizce çok mu fazla hayal kurup bunu çok takıyorum. Sizden görüş almak için yazıyorum. Bunları sizin fikirleriniz nelerdir? Son düzenleyen: Moderatör: 14 Temmuz 2019

Millie Bobby Brown'a bende özeniyorum. Yaşın kaç bilmiyorum ama tiyatro ve oyunculuk eğitimi alabilirsin. Amerikaya gitmekte baya mantıklı bence Work&Travel ve ya turist vizesi alıp amerika da oyunculuk eğitimi alınabilir ya da amerikada çalışıp kazandığın parayla türkiyede oyunculuk eğitimi alabilirsin. Ünlü olmak herkesin hayali ama bence yazılımcılık okuyup ya da kurs'larla yazılım dili öğrenip, yazılımcı olup amerikaya ya da başka bir ülkeye gidip iyi paralar kazanabilirsin.

Unutmamak gerekir ki hangi işi yaparsan yap, neyle uğraşırsan uğraş asla her zaman mutlu olamazsın. Hayatın biz insanlar için bir kuralı vardır. Hayal kur-kurma, hayallerine ulaş-ulaşma, hayat seni bir şekilde mutlu eder sonra üzer sonra mutlu eder sonra üzer ve bu böyle ölene kadar gider. Bunu anladığınız zaman hayattan pek de fazla beklentiniz olmuyor. Özendiğiniz tüm insanlar hayatlarında her zaman mutlu olmuş insanlar değillerdir. Şöhretle büyüyen bir insan için şöhret sahibi olmak çok sıradandır, senin gördüğün gibi bulunduğu duruma ölüp bitmiyordur. Her hangi bir hedefinize ulaştığınızda çok mutlu olacaksınız, ardından bu yeni şeylere alıştığınızda eski modunuza döneceksiniz ve tekrar yeni bir hedef kurup ona ulaşmaya çalışacaksınız ve bu böyle döngüsel olarak devam edecek. Bana göre zengin-fakir farketmez her insan hayatı boyunca hem üzülür hem sevinir, hatta belki de bu üzülüp sevinme durumları birbirine yakın orandadır.