İnsan duygularının yeterince farkındaysa neden olmasın? İnsanın fikirleri de sağlam temeller üzerine kuruluysa objektif yorum yapmaya yardımcı olur. Bunu çok basit bir olay üstüne çok uzun düşünerek test edebilirsiniz, eninde sonunda düşüncenizin duygulardan arındırabilecek kadar farkına varabilirsiniz.

Tamamen objektifim. Soruları alayım

Ölçütler net ise kesinlikle.

Messi mi Ronaldo mu hocam?

Hayır. İnsanız ve bir tarafımız ne olursa olsun ya merhamete ya da caniliğe çekiliyor. Kişiden kişiye farklılık gösterecek milyarlarca olay var ve bu olayların sonunda vereceğimiz tepkiler yaşanılan olaydan sonra ki duyguya göre değişiklik gösterir. Sevin sevilin.

Hayır, mümkün değil.

Sanırım hayır.

Kısaca eğer bir konunun ucu sana dokunmuyor bir ilgin, sevgin herhangi bir duygun yoksa o olayla ilgili olursun ama varsa olamazsın.

Pek mümkün gözükmüyor. Herkese eşit davranmanazsın, en büyük örnek öğretmenlerdir

Yönetimi, üst benliğe bırakabilir ya da 40'ıncı mertebeye ulaşabilirseniz olabilir. Fakat, çevresel ve içsel etkilerin yoğunluğu göz önüne alındığında; %100 objektif bakış, insan için çok da gerçekçi bir yaklaşım değil. Tabii, "bu olamaz" deyip de kestirip atılabilir mi? Sanmıyorum. Her çabanın, bir getirisi olacaktır.

Mutlak doğru yoktur 2+2 = 4 doğrusu haricinde mutlak doğru yoktur. Çevremdeki tartışmalarda veya gördüğüm, duyduğum herhangi bir tartışmada ya da bilgi alışverişinde verilen fikirlerin öznel olduğunu, ne kadar ortaya nesnel doğru atılsa da onların da öznel doğru olduğunu fark ettim. Örnek verecek olursam; 10... www.technopat.net

Ben çokça objektif olmayı denedim, belki yıllar boyunca. Ancak bazı konularda taraflılığımı istemediğim halde yavaş yavaş göstermeye başlıyorum. Bir konuya karşı objektif olmak için o konuya duygusal bağımızın veya fikirce bağlılığımızın olmaması gerekir. Bence bu da birçok insanda yok.

Her konuda mümkün değil bence.

Bence dıştan evet. Ama iç dünyasında hayır diyebilirim. Demek istediğim, mutlu görünebilir dış dünyasından.

Yüzde 90 mümkün ama yüzde 10 ne oldu peki?

Objektif davranılabilir ama bir konu kişiyi etkiliyorsa savunduğu bir fikri olmaması mümkün değil. Bunun için salak olmak lazım.

Bunun için bence tamamiyle farklı bir varlık olmamız gerekirdi. Ama insanız ve inadına bir noktada da hep subjektifiz. İllaha ki duygularımız ve düşüncelerimiz baskın çıkacak, buna yapacak bir şey göremiyorum maalesef. Objektifliği bir noktada iyi görüyorum çünkü önümüzre olanı gösteriyor. Bilim ve sanatın ayrımı gibi bir durum bu. Ve kişi kesinlikle kendini objektifliğe yakın hissedip o şekil bir insan olmaya çalışabilir fakat bir noktada kesinlikle subjektiflik onu da bulur.

Bende böyle düşünüyorum tam olarak.

Aslında düşününce objektif olmak için duygusuz olmak lazım gibi, çünkü bir şeyi istememiz ve istememiz büyük ihtimal hiç öyle görünmese bile o şeyden veye herhangi bir şeyden korktuğumuz için olabilir. Yani korku olmaz duygusu olmaz ise bu seferde çoğunlukla haz aldığımız şeylere yönelebiliriz ve iyi objektif bakamayız, hiç duygumuz olmaz ise her şey iyi veya kötü olabilir bizim için, bunları da tekrar insanların koyduğu iyi veya kötü algısını bir kural listesi vb. bir şey haline getirerek bakar isek yine objektif bakmış olmuyoruz sanırsam, çünkü kendimize göre belirli bir şeye göre bakıyoruz ve etkisini bilmediğim, insanın hiçbir mantığı olmamasına rağmen canının isteme durumu hala aktif olur mu emin değilim. Yani sonuç olarak objektif olmak için bir sürü olasılığa bakabiliriz, ama hangisinin doğru veya yanlış olduğu veya her ney içinse bizim seçimlerimize, yani kişiye kalmış bir şey sanırım.

Tabii ki ronaldo.

Bence herhangi bir insan her konuda objektif olabilecek niteliklere sahip değil. Kısacası hayır.

Ama hepimiz insanız ve bilimsel gerçeklikleri reddedip inanmak istediğimiz her neyse ona inanmaya devam edebiliyoruz o yüzden bu sorunun cevabı bence evet.

Bir konuda tamamen objektif olmak mümkün müdür? Yoksa ne kadar tarafsız olmak istesekte hislerimiz, fikirlerimiz buna engel olur mu?

Tarafsızlık ile ilgili güzel bir örnek ve kendi anımı vereceğim size bilgi vermesini düşünüyorum. Objektif olmak için sadece "objektiflik" kelimesinin veya içeriğinin tanımını bilmek yetmez. Esas önemli olan kısım bunu titizlik ile uygulamak ve sürdürmektir. Objektiflik dediğimiz şey aslında tarafsızlık olarak lanse edilse bile insani duyguları dışa koyarak en tarafsız ve tutarlı değerlendirmeyi sağlamaktır TDK'nin sözlük tanımına göre: "Nesnel, subjektif karşıtı." olarak tanımlanır felsefi ve psikolojik olarak ise daha çok kamera gibi olaya tamamen tarafsız yaklaşmaktır objektif olmak. Objektif olmak ve öyle düşünmek için bazı kazanımları edinmek gerekir: Tarafsızlığı esas almak. Olayı değerlendirirken kişileri veya kendinizi değil nesnelliği her zaman kullanmak. Tarafsızlık sonucunda sadece statü ve statükritik olarak gözlemci pozisyonun muhafaza edilmesi. Her zaman Gri Adam olarak yani olayla alakası olmayan sonradan sadece gözlemci olan gibi düşünmek. Psikolojik ve ruhsal çözümlemeleri içeren romanların yazım kalitesi ve sanatı iyi ise yazar hep objektif olmuştur bunu gözlemlemek için bu yöntemi ayrıca deneyebilirsiniz. Anım: Sürprizbozan: Bu konuyla ilgili bir anım. Genel olarak çok fazla yaşamayı seven birisi olduğum öne sürülemez daha çok Nietzsche severler gibi "Amor Fati" ve genel olarak "Bir kere doğarız ve ölmenin en güzel yani bir kez ölmektir" ilkesi hep beğendim fikirler olmuştur. Bir gün genel olarak yaşam ile ölüm ile ilgili konuşurken bir kişiye "Zaten kişi çok iyi bir hayat yaşamıyorsa acısız bir şekil içinde yok olmayı seçecektir en azından ben olsam öyle yaparım sürünmenin manası yok." demiştim. Ardından düşünen taraf bana şu önermeyi sundu "Eğer öyle bir şeyin olmasını istiyorsan fakat mücadele edecek insanlar varsa ne yapacaksın?" bu soru üzerine şu cevabı kısaca yönelttim: "Objektif olarak bakacağım.". Bunu dedikten sonra ise ona şu objektif analizi sunmuştum: "Eğer mücadele edip daha iyi hayat şartları için savaşacak kişiler varsa elbet mümkün olacaktır lakin ben olsam onu seçerdim fakat tarafsızca bakınca ölmek yerine mücadele edecek hatta daha iyi koşullar için arayışa girelener olacaktır." dedikten sonra tarafıma şunu yöneltmişlerdi: "Az önce ölmek isteyen sen değil misin? kafamız karıştı." bunu duyduktan sonra onlara "Evet, öyle bir çıkmazı yaşasam ölmek isterdim" diye belirttim ve ardından "Fakat, objektif bakmam gerekti ve ben öyle olanı yaptım ve asla kendi fikrimi dahil etmedim." Kısaca, genel olarak bir şeyi düşünürken kendinizi ve duygu olarak sizi etkileyecek faktörleri ortadan kaldırdığınız an bu anı içindeki gibi ölmek isterken mücadeleye etmeye çalışan adam bile olabilirsiniz asıl önemli olarak 4 ilkeyi sağlamaktır.

Hocam durumdan duruma değişir. Ben tanıdığım iki arkadaşımın tartışmasında objektif olabilirim. Benimle birisi tartışırsa gene objektif olurum ama o %51 kendimi tutarım çünkü haksız çıkmayı pek sevmem. Haksız çıkacağım şeylerede girmem fakat karşımdaki ile iyi anlaşmıyor aksine kötü anlaşıyorsam onu rezil edene kadar bu davanın üstüne giderim. Konudan dışarı oldu fakat durumdan duruma değişir, objektif olabilir insanlar ama öznel yargı hesaba katılırsa zor ihtimal.

Kendi duygularına bu kadar hakim olan bir insanın olmadığını düşünüyorum. Bence insan doğası gereği istemeden de olsa bir tarafı savunacaktır.

Olur, mümkün değildir.