Karşı tarafın kültürünü biliyor olmalısın ki hareketlerinden şüphe duyasın. Ama rakibinin seni hiç tanımadığı bir yüz ile karşısına çıkarsan ve bunu normal şekilde elde edemeceğin için yapmak sıkıntı benim dediğim. Yoksa haklısın savaşta her şey mübah olabilir ama ben nötr bir durumda tabiri caizse çakallığı ben yapıp stratejimi değil de kültürümü ezip geçersem sıkıntı gibime geliyor. Kendi komutam altında gerekirse ben dahil tüm askerlerim ölebilir bu benim stratejik bir hatamdır ve bu yüzden yenilgi elde etmişimdir, ama gidip de zora düştüğüm için kendi milletimin ilkelerini göz ardı edemezdim. Osman pamukoğlu da benim düşüncemin bir benzerini savunuyor okuyabilirsiniz konuyu araştırıp belki ben size kendimin sınırlarını anlatamamışımdır?

Dediğim gibi ben centilmenlik tarafında değilim. Komutam altımdakileri değil düşmanımı öldürmeye bakarım. Gerekirse su kaynağını zehirlerim, yemek tedariğini engellerim vs. Herkes aynı düşünmüyor sonuçta.

Herkes senin gibi centilmen olmaz. Başarıya giden her yol mübahtır diye hareket eder.

Tavla oynamazsın o ayrı mesele ama ben kendi ilkelerimi zora düşünce çiğneyeceksem ne farkım kalır yenilenlerden. Sonuç olarak ben kendi planımı batırmışsam kendi ilkelerini çiğnerim ki bu haksız rekabet olur ben o savaşı kaybetmem gerekirken kendi namıma has kurallarımı göz ardı edip o savaşı kazandıktan sonra kime bunu zafer diye anlatabilirim. Bu şey gibi aslında senden daha kaslı yapılı bir adama karşı yumrukla baş edemeyince karşı tarafın senden beklemeyeceği bir hareket mesela bıçak ile karnına darbe vurmak onu gafil avlamak olur bu sana uyabilir sıkıntı yok ama ben desteklemiyorum. Edit: Arkadaşlar ben daha nam bakımından düşünüyorum yoksa zaten ezip geçerim eğer ben kazanıcaksam ama bu bana yakışmaz demek istiyorum çünkü bu bir zorlama rakibin seni zor duruma düşürmüş olmalı ki sen de kendi ilkelerini göz ardı edecek seviyeye gelmiş olasın ki bu zaten her şeyi özetliyor.

Çinli bir eski milattan önceki bir komutan olması lazımdı diye hatırlıyorum, adamın şöyle bir ilkesi vardı: Eğer savaşta kazancaksan normalde yapmaman gereken şeyi bir kereliğine savaş için istisna tutabilirsin diyordu yanlış hatırlamıyorsam. Sizce haklı mı? Bence çok karaktersiz bir hareket. Mesela diyelim ben a devletiyim ve sömürge yapmaktan çekiniyorum, aykırı buluyorum ama savaşta zorunlu olarak himaye altına alırsam ben bunu zafer olarak adlandırmam. Ben kendi kurallarımın dışına çıkarak kazandım bu savaşı. Yapılır mı yapılır ama ben rahat uyuyamazdım. Siz ne düşünüyorsunuz?

İtalyanlar kurtuluş savaşında bunu yaptılar.

Doğru aslında.

Buna Makyavelizm denir. Bu akım ne kadar devleti yönetenin, devleti yönetmek, iktidarda kalmak için "Her türlü yol mübahtır." durumunu savunsa da, devletin faydası için de "Her türlü yol mübahtır." düşüncesini savunur. Akımı oluşturan Niccolo Machiavelli'ye göre hükümdarın tek amacı, devleti yaşatmak ve devletin gücünü arttırmaktır.

Bende senin gibi olmak istiyorum ama zihnim beni hor görüyor böyle bir şey yapmanın oyunbozanlık olduğunu aklımdan çıkartamıyorum.

Ben gerçekliğe farklı gözle bakıyorum o kadar, idealler yerine çıkarları tercih ediyorum dolayısı ile. Sana iki tane yapım önereceğim; birisi Pshyco Pass öbürü ise Neon Genesis Evangelion. İzle ve yorumla, hiç anime izlemediysen izlemesi zor olabilir.

@sasi savaş dediğin şey ekstrem bir durum, o alana kazanmaya gidiyorsun, ideallerin doğrultusunda komutan altındaki milyonları öldürmeye değil. Senin yumruk yumruğa dövüşebileceğin tek yer izleyicisi bol olan arena, sokakta kavga edeceksen neyin nereden geleceğini bilemezsin. Belki karşındaki bıçak çıkaracak, belki arkadaşı arkandan sana saldıracak... ne olacağını bilemezsin. Daha geçenlerde adamın birini sokak dövüşünde arkadan bıçakladılar, şakası olmuyor bu işlerin.

Adam savaş taktiği demiş sen diyorsun himaye, ikisi farklı şeyler. Savaşta doğru veya yanlış olmaz, önüne çıkan adamla oturup çay eşliğinde tavla oynayamazsın.