İşte günlerden bir gün Elagözlüm, Yeni bir başlangıçla bitecek ömrümüz. Amenna ve Saddakna, Bari hoşça geçse günümüz... Hangisine tasa edeceğiz, şaştık. "Ölüm derdi, kalım derdi" derken Dimyata pirince giden misali, Yolun ortasına ulaştık... Ölüm bir hatıra gibidir insanda; Kah hatırlanır, kah unutulur. Fakat bir gün, bir gün nihayet Gözle görülür elle tutulur... Şimdi taştan çıkardığım ekmekle, Çorba içmedeyiz sıcak sıcak. Fakat yarın kim diyebilir ki Turgut, Hatıra olmayacak?.. Unutmak istiyorum zaman zaman, Ne yapsam, ne etsem olmuyor, Kabulleniyorum, Kabulleniyorum da - gelgelelim - İçim içimi yiyor... Nasıl ki, unutamaz insan Bir kez gerçekten sevdi mi... ... Senin anlıyacağın Elagözlüm şimdiden Alıştırıyorum kendimi...

Paylaşım için teşekkürler. Paylaşım için teşekkürler.