Mutluluk, beynimiz için karmaşık bir süreç. Kendisini tetikleyen ve ona bağlı çalışan pek çok hormon var. Bu hormonların salgılanmasına neden olan pek çok unsur var. Hayatın karmaşıklığı, mutluluğun ortaya çıkmasına neden olacak pek çok parametreyi doğuruyor. Bu parametreler aynı zamanda mutsuzluğa neden olacak etkenleri de içeriyor. İlk insanların hayatı ne kadar basit ise, mutsuzluğun ortaya çıkma sebebi de o kadar az olacaktır. Kaldı ki bu aynı zamanda mutluluğun ortaya çıkması için de az faktörün olduğu anlamına gelir. Başarılı bir avdan dönmek onlar için bir mutluluk sebebi olurdu. Çocuk doğurmak ve ebeveyn olmak da keza mutluluk sebebi olurdu. Bir aile üyelerinin ölümü onlar için mutsuzluk olurdu. Bunların dışında ilk insanları mutlu veya mutsuz edecek kaç tane faktör sayabiliriz? Mesela Paleolitik dönemin sonlarına doğru daha fazla tanrı-tanrıça figürinleri ve idollerinin olduğunu görüyoruz. Neolitik dönemde bunların sayısında ciddi bir artış var. Ve bunlar belli bir din anlayışının olduğunu gösteriyor. Bolluk, bereket ve Ana Tanrıça inancı doğrultusunda insanlar kendilerini mutsuz edecek faktörlerden korunmak için ilkel bir din anlayışı geliştirmiş. Boş zamanlarında taşlardan, kemiklerden ve ahşaptan alet edevat yapımının yanı sıra figürin ve idol yapımı onlara bir nevi mutlulu katıyor olmalı diyebiliriz. Akeramik Neolitik dönemin sonunda, çanak-çömlekli Neolitik dönemde pişmiş topraktan yapılma figürin ve idoller büyük miktarda artmıştır. Hele ki Mezopotamya'da Uruk Dönemi'nde M. Ö. 3. binde çömlekçi çarkının icadıyla pişmiş toprak üretimler seri üretim haline gelmiştir. Bu da belli bir talebin olduğunu gösteriyor. Yukarda saydıklarımın yanı sıra mutluluğu bir anlamda sarhoşlukla da bağdaştırıyor olabilirler. İlk fermente içeceklerin icadıyla birlikte alkole bağlı sarhoşluğun getirdiği mutluluk hissinin bu bağlamda bağımlılığa dönüşmesi ve daha fazla mutlu olma hissini doğurması kaçınılmaz. İçeceğin yanı sıra tütün ve benzeri otları kullanarak sarhoşluk hissi yaşamak da aynı kategoride diyebiliriz. Bunları bazen belli ritüeller doğrultusunda transa geçmek için kullanmak da din anlayışı ile sarhoşluk hissinin birleştirilmesinden türetilmiş bir mutluluk arayışı gibi görünüyor. Sonuç olarak ilk insanlar bizden daha mutlu değildir. Çoğu zaman duygusuz takıldıklarını düşünüyorum. Yaptıkları icatlar, mutsuzluk sebeplerini azaltmak veya mutsuzluğa sebep olan unsurlardan kaçmak üzerine kurulu.

İlk insanların az sorumluluğu olduğu bariz. Bu az olan az sorumlulukların başarımı da mutluluğun kaynağı olabilir. Kısa bir örnek ile ilk insanlar ne yapar mesela avlanır ve avını ailesi veya kabilesi ile tüketirdi. Bir avlanma başarısı ile hanesinin günlük tokluk hissini karşılayıp onları idame ettirmesi onun için mutluluk kaynağı olarak nitelendirilebilir. Fakat günümüzde ise sırf yemek yeme ile bitmiyor, faturalar ve kiralar gibi maddi sorunların ardından bence onlardan daha önemli ve ağırı çocuklarının sorumluluğu gibi manevi sorumluluklar var ve bunlar sadece düşünmeden aklıma gelenler. Bundan dolayı sadece ilk insanların günümüze göre daha az sorumluluğu olması, sadece karın tokluğu ve bir ailenin varlığı gibi 2 etkenden mutlu olabilme ihtimalinin daha yüksek olduğu bir insan türüdür.

Mutluluk dediğimiz şeylere bakalım. Şu an bizi ne mutlu eder? Muhtemelen havadan 20 bin dolar para gelse hepimiz mutluluktan havaya uçarız. Veya hepimizin bazı hayalleri, hayattan istekleri, beklentileri var ve biz bunları gerçekleştirdikce mutlu oluruz. Örneğin güzel bir üniversite okumak, güzel bir maaş almak, evlenmek, çocuk yapmak... Liste uzar gider Eski insanlara bakarsak eğer tarım toplumundan öncesinde çok fazla hedef ve amacımız yok aslında. Günde 2 tane mamut avlamak, kolayca ateş yapmak, güzel bir eş bulup üremek, Günümüz dünyası bize sonsuz seçenek sunduğu için hedeflerimiz de sonsuz, ulaşabilecegimiz çok şey var ve sürekli maymun iştahlı davranıyoruz. Kaç aylık maaşımızı yatırıp iPhone alıyoruz ve 4 gün mutluyuz, 5. Gün bizim için normal oluyor. Ertesi zaman hedefimiz bilgisayar almak, tablet almak... Tüketim toplumuna dönüştüğümuz için hep bir şeyler satın alarak mutlu olmaya çalışıyoruz ve bu mutluluklar çok kısa. 4 gün mutlu olmak için 4 ay aralıksız çalışıp yemeyip içmeyip para biriktirip iphone alıyoruz. İnsanın önünde ne kadar çok seçenek olursa o kadar çok kısa süreli mutluluk yaşıyoruz. Toplumsal olarak da sürekli değişiyoruz. Şu an sokakta aç bir kedi görsek hepimiz üzülüyoruz ama eski insanlar bunu görmezden geliyordu hatta kimileri için bu yemek olup onlara mutluluk veriyordu. Özetle kültürel değişimler, kapitalist sistem, tüketim toplumu insanı giderek daha hırslı ama hirslarindan aldığı mutluluğu minimum seviyeye getiriyor

İlk insanlar daha mutluydu çünkü cahillerdi. Önlerine çıkan her sorunu hikayeler ile anlamlandırmaya çalışıyorlardı. Örneğin ilkel bir insan yıldırım düşmesi hakkında şöyle düşünecekti; tanrılar beni böyle cezalandırıyor. O halde bende tanrılara iyi davranmalıyım. Ama modern insanlar ise yıldırımın doğal bir olay olduğunu biliyor ve her an üzerimize düşüp ölme olasılığımız var. Ve bu korkutucu. Ama ilkel insan kendi uydurduğu hikayeye sarılarak kendini güvende ve mutlu hissediyordu. Yani kısa "Cehalet Mutluluk'tur."

Arkadaşlar selamünaleyküm. Felsefede münazara yapacağız ilk insanlar daha mutludur konusunu savunmamiz lazim karşı taraf gunumuzun insanları daha mutludur. Onu savunacak acaba ilk insanlar neden daha mutludur görüşünüz var mı bu konu hakkinda? Son düzenleyen: Moderatör: 6 Aralık 2023

İlk insanlar daha mutluydu. İnsanlık kendi sonunu getiriyor. İyi günler.