Öncelikle ateistim, konumuza dönersek merhamet bazen iyi bazen kötü sonuçlanır. Merhamet etmek aptallık değildir tabiki de. Mesela Adolf Hitler'i kurtaran adamın yaptığı merhamet aptallık değildir bir hatadır sadece. Merhamet binlerce insanı kurtarabildiği gibi binlercesini öldürebilir yani belirsiz hareket eder. Allah yardımcımız olsun sadece Allah bilir Allah'ın işine karışmayın o her şeyi bilir. Son düzenleyen: Moderatör: 17 Haziran 2018

@CLM Project "İnsanları seven kişi" olarak bahsedilen İsa'dır diye düşünüyorum. Hristiyanlık inancına göre İsa, insanların günahlarının bağışlanması için çarmıhta bedenen can vermiştir. Dünyadaki gelmiş geçmiş bütün acıların asıl sebebi de merhamet. Eğer tanrı Adem'e merhamet etmeseydi, merhamet için can verir miydi İsa? Acı çeker miydi Muhammed? Ve şimdi de tanrı insanlara duyduğu merhamet yüzünden ölüyor. İnsanlar inançlarını kaybediyor. Tanrı artık ölüm döşeğinde, yavaş yavaş ölüyor.

Merhamet ile aptallik arasinda bir iliski yok. Yavrusuna merhamet gosteren bir anne aptal midir? Kanadi kirilmis kusu alip iyilesinceye kadar evde tedavi etmek aptallik midir? Sana gucsuzken kotu davranan kimseye gucten dustukten sonra merhamet gostermek aptallik midir?

Dostum zaten espiri yaptım. Bir çok filozof ya da felsefe düşünce tarihi ile ilgili kitap okudum. Yani ciddi algılandığında, yüzeysel gözüküyor yorumum tabiki Ayrıca; Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Merhamet hem güç, hem de güçsüzlüktür. Öncelikle savaş sonucu olan güçsüzlük uzun vadede güç getirebiliyor olabilir. X ırkı sağlıklı, güçlü, kusursuz doğsun diye ``ayıplı`` bireyleri ortadan kaldırmak gaddarlık, ancak gelecekte küçük bir açıdan da kahramanlık olabilecek bir unsurdur. Bu doğrultuda güçsüze merhamet edilseydi uzun vadede güçsüzleşme sonucu geri düşülecekti. Bu noktada merhamet doğrudan güçsüzlük olmasa da genel bakılırsa güçsüzlük. Ancak öbür türlüsü her ne kadar kurgusal olsa da bazı çalışmalarda görebileceğimiz ``Kollarımı kesersen tekme atarım. Bacaklarımı koparırsan ısırırım. Kafamı da alırsan ruhum seni asla bırakmaz.`` şekli yorumların arkasında sevileni korumak, iyileştirmek yatar. Karşılık vermeden durdurmaya çalışmak, belki de merhamettir. Bu merhamet, şüphesiz güçtür.

Nietsche dogru söylemis. En sevdigim kitabidir: Böyle buyurdu Zerdüst

Dünyada merhametlilerin yaptığı aptallıklardan daha büyükleri olmuş mudur? Ve dünyada merhametlilerin aptallıklarının neden olduğu acılardan daha fazlasına neden olan bir şey var mıdır? Söyleyin bana dostlarım, merhamet insanları seven kişinin çivilendiği çarmıh değil midir? Şeytan bana bir seferinde şöyle demişti: " Tanrının da bir cehennemi vardır ve bu cehennem onun insanlara olan sevgisidir." Geçenlerde onun şöyle dediğini duydum: Tanrı öldü, tanrı insanlara duyduğu merhametten öldü." Sizi merhamete karşı uyardım. Merhamet insanların üstüne kara bir bulut çökmesine neden olacak. Havanın verdiği işaretlerden gerçekten iyi anlarım. Böyle buyurdu Zerdüşt.

Dostum konu dine kaymasın diye pek konuşmak istemiyorum ama benzetmen bana mantıklı geliyor. ''İnsanları seven kişi''nin İsa olması. En son Tanrı konusunu falan ortalık karışmasın diye kilitlenmesini talep ettik. Neyse. Merhamet olmasaydı bugünleri görebilir miydik? Görüyoruz ama acılar çekerek yaşıyor büyük çoğunluğumuz. Gerçekten insanların ölüm sebebi merhamet, başka etkenler de var tabii de ilişkiye bağlı ölümlerde merhamet baş sebep oluyor.

Zerdüşt ne konuşmuş be öyle? Merhamet, seni nasıl tanımlasam ki? Kimileri her insanın içinde senin olduğunu söylüyor, kiminde pek azsın, kiminde fazlasıyla varsın. Ama şu kesindir ki merhametli olanlar, merhametsiz olanlardan daha fazla üzülüyor bu dünyada. Merhametli davranmayı erdemlik olarak tanımlayan da var ama bana daha çok aptallık gibi geliyor. Ama acı çeken bir varlığın, can çekişmesini ya da inlemesini izlemek gerçekten merhametsiz olmayı gerektirir. Yani az da olsa merhamet gereken bir şey, fazlası var olursa diğer insanlar bunu suistimal ediliyor ve üzülen taraf merhamet eden taraf oluyor. Bence de merhamet, insanları seven kişinin çivilendiği bir çarmıh gibi. Çarmıha gerilen kişi de merhamet edip aptallık eden kişi oluyor diye düşünüyorum. Seni gidi lanet olasıca Zerdüşt, soru işareti bıraktın kafamda.

Filozofları deli diye yaftalamak tarih boyunca sıkça örneğine rastlanmış popüler bir yaklaşımdır. Ne de olsa cehennem başkalarıdır Halbuki Nietzsche akıl sağlığını 1888 yılında kaybetmiştir. Zerdüşt ise 1882-1885 yılları arasında yazılmıştır. Nietzsche akıl sağlığını kaybettikten sonra eserlerinin kontrolü, Yahudi düşmanı bir Alman milliyetçisi olan kız kardeşi Elizabeth'in eline geçmiştir. Nietzsche'nin düşüncelerini kopyala yapıştır biçiminde yeniden düzenleyen Elizabeth, fikirlerin çarpıtılmış halini, özellikle Übermensch fikrini, "Güç istenci" adlı bir kitapta yayınlamıştır. Bu çarpık versiyon 3. Reich'te onaylanan bir kitap haline gelmiş ve bir nazi propagandasına dönüştürülmüştür. Nietzsche'ye yönelik süregelmiş ön yargının kaynağı hep onun düşüncelerinin yanlış anlaşılmasından dolayıdır. Nietzsche bu yaklaşımı da önceden görmüş, kendi devri tarafından anlaşılamayacağını ifade etmiş, kitaplarında da sürekli buna yer vermiştir. Örneğin Şen Bilim'deki fenerle tanrıyı arayıp bulamayan adam deli, Zerdüşt ise düşman ve hor gören olarak anıldı. Yazabileceğim çok şey var ama, bir alıntıyla bitireceğim. Nietzsche'nin dili, üslubu, ve anlatımındaki aforizmaların da yanlış anlaşılmasında etkisi büyüktür. " Tüm inançların müminlerine bak. En çok kimden nefret ederler? Değer levhalarını yerle bir eden caniden; bu ise yaratan kişidir. Yok ediciler denilecek onlara, iyilik ve kötülüğün hor görücüleri denilecek. Fakat onlar mahsülleri toplayan ve eğlenenlerdir."

"Bu dünyada zulümden doğan merhamet ve merhametten doğan zulüm vardır." Yanlış hatırlamıyorsam, Code Geass animesinden bir sözdü.

Merhamet tam olarak nedir bilmem de, merhameti kesin olarak haketmeyenlere merhamet gostermek kisinin kendine karsi son derece merhametsiz olmasidir arkadas! Seytan azapta gerek. Bunun haricinde kalan hersey merhametli olunmayi oksijen gibi hakeder

Ne yani, merhameti bırakalım da acımasız pişkin mi olalım? Merhamet, insanın manevi organıdır.

Dünya hassas kalpler için bir cehennemdir sözü boşuna denmemiş.

Zerdüşt'ün frengiden beyni yanmış olabilir mi acaba?

Merhamet, özellikle hayvanlara yaklaşma biçimi bizleri kötü adamlardan ayırır.