Herkesi mutlu etmek imkansızdır.

"Herkes" olarak ifade edilen grubun mahiyetine göre değişir. Ahlakı ve erdemi önceleyip, mutluluğun erdemli hareket etmekte olduğunu önemseyen bir topluluk için bu mümkün olabilir. Fakat haz ile mutluluğu ayırt etme konusunda yeterli gayreti göstermemesi sebebiyle, zevk temelli yaşantıyı mutluluk zanneden insanların gözlerini doyurabilmek pek mümkün olamayacağı için, koyulan yasalar ne kadar çoğunluğun ya da herkesin refahı için olsa da kendi çıkarı için o yasaları delmekte bir beis görmeyenler varlıklarını sürdürecektir ya da kişisel çıkarlarını, bir şekilde toplumsal çıkar için feda etmeleri onların mutsuzluğuna vesile olacaktır. Mutluluk denilen olgunun; insani ya da düşünsel olgunluğu tamamlamadan, gerekli bilgiye ya da bilgilere ulaşmadan, insanın kendi varlığını anlamadan, hasıl olması pek mümkün gözükmemektedir. Bu minvalde, "mutluluk nedir?" sorusu tam olarak cevaplanmadan oluşturulacak yasaların da evrensel mutluluğu oluşturması olası değildir.

İmkansız.

Hayir, herkesi mutlu edecek yasa olmaz, ahlak yasasi hic olamaz. Zaten ahlak yasa gibi kesin cizgilerle belirlenemez. Oturup hangi durumlarda hangi miktarda para calmanin ahlaksizlik sayilmayabilecegini saatlerce tartisabiliriz mesela ve yine de net cizgilerini belirleyemeyiz.

Olamayacağı ile ilgili en az 5000 kelimelik deneme yazabilirim fakat olacağı ile ilgili 100 kelimelik deneme yazamam. Olması çok çok düşük bir ihtimal.

Soruyu düzeltiyorum: Dünya'daki herkesin uyması gereken evrensel ahlak anayasası yazmak mümkün mü? Yasa, doğası gereği uyulması zorunlu olan şeydir. Benim ve diğerlerinin uymak zorunda olduğu şey nasıl olur da herkesi mutlu edebilir ki? Bana göre ahlaksızlık olabilecek bir şey, anayasada ahlaki bir şey ise beni mutlu etmesi imkansızdır.

Bence olmaz ya. Bence ahlak anlayışı tamamiyle kişinin perspekfiyle kişiye göre oluşuyor. Bu konuyu okulumdaki felsefe öğretmenimle de tartışmıştım. Tabii eğer Full olarak dediğim gibi bir dünya da yaşasaydık muhtemelen ortam arınma gecesi gibi falan olurdu. İşte o noktada da devreye inanç ve toplum yasaları giriyor. Onlar da bir toplumu toplum halinde tutabilmek için belli başlı ahlaki şeyleri yasak tutmuş oluyor. Ve bizim ahlaki görüşmüz, bu yasaklar altında kendi ahlak perspektini oluşturmaya devam ediyor. Bence evrensel olarak bir ahlak yasası olsa şu açıdan iyi olabilirdi. Belli bir yasa ve tek olacağından dolayı yani evrensel olmasından dolayı etkisi artar ve anlaşılması daha kolay olurdu. Ama baktığımız da hepimiz bu koskoca dünyanın içindeki varlıklarız. Hepimiz de farklı kültürlerden gelmeyiz. Hepimiz de kendi ahlaki perspektiflerimizi oluştutuyoruz. Yani sen gidip bir ahlaki yasa koysan evrensel, Amerika'daki adamla, Avustralya'daki adama aynısı yapmasını bekleyemeyiz ki. Çünkü bence bu noktada işin içine coğrafi, kültürel, kişisel ve çıkarlar üzerine kurulu faktörler giriyor. Öyle bir şeyler işte, bu yüzden olmaz bence. Felsefe bölümünde inanç haricinde bu tip konularda görmek iyi geliyor. Felsefe'nin bu tip bölümleri benim daha çok hoşuma gidiyor galiba.

Herkesi mutlu edebilecek evrensel bir ahlak yasası olabilir mi? ne yazardınız fikirlerininiz nedir?

Herkes ahlak ve edep kurallarına göre yaşamak isterse evet fakat onun dışında imkansız.

Köle düşünceler. Evrene teslim olmak.. Ancak evrene teslim olursan özgür olursun.. O da özgürlük mü kölelik mi bilinemez.. Bence herkesin mutlu olabileceği bir ihtimal var.. Lakin bugün değil..