Selam ykula, Öncelikle belirtmek isterim ki doktor değilim. Bilgisayar mühendisliği öğrencisiyim. O yüzden sana nöroloji bölümünün önemini doktor değil, hasta gözünden yazmak istedim. 3 yaşında tanıştım epilepsi hastalığıyla. Ben hatırlamıyorum, annem anlatır hep detayları. Doktor doktor gezmişiz. Anneme çocuğunuz ehliyet alamayacak, topluma katılamayacak, sorunlu bir birey olacak diyen bir doktor olmuş o zamanlar. Bir anne olarak o acıyı taşımak çok zor bir durum. Daha sonra işinde daha iyi doktor aramaya başlamışız. Profesör Doktor Adnan Ziyalar ile tanışmam o zamanlara dayanır. Kendisi bir baba şefkatiyle hastalarına yaklaşan, hayatta çok çalışmanın önemini çok iyi bilen muazzam bir kişilikti. Hayatını biraz araştırmanızı öneririm. Biraz daha toparlarsak ben 18 yaşıma bastığımda epilepsiyi yendim. İlaçları bıraktım ve olumsuz hiç bir semptom görülmedi. EEG'lerim temiz çıktı. Bunda en büyük pay kendisine aittir. Benim hayatımı kurtaran insan. Ne zaman zor günler geçirsem rüyalarıma girer. Ben de onun yanına gitmeyi çok isterim. Nasipse yakın zamanda yine gideceğim. Kendisi Karacaahmet mezarlığında yatıyor. Ruhu şad olsun. Bir doktor, bir insanın hayatını nasıl değiştirir bunu çok iyi yaşadım. Eminim ki nöroloji bölümünü seçip işini severek yaparsan ileride sana minnettar hastaların çok olacaktır. Umarım hangi bölümü seçersen seç insanlığa katkın çok yükseklerde olacaktır. Sevgilerimle.

Benim babam beyin cerrahı ve benim de eğer tıp kazanmak istiyorsam her zaman bu mesleği para için yapanlardan değil sevdiği için yapan insanlardan olmamı ister. Kendisi bana diyor ki eğer tıpla kafayı bozmadıysan seçme. Dünya güzel mühendislik, diş hekimliği ve eczacılık bölümü var. İnsanlar bayram tatili yaparken sen nöbet tutacaksın, gecenin üçünde herkes uyurken seni arayacaklar belki acil ameliyata gireceksin, yıllarca okuyacaksın kaldı ki üniversiteyi bitirip TUS'u ilk senende bile kazansan devamlı kendini geliştirmeye devam etmelisin çünkü cerrahi ustalık isteyen bir iş der. Kısaca eğer kafanı tıpla bozmadıysan ve ben her şeye ama her şeye hazırım diyorsan tıp seç. Aksi takdirde tüm hayatınca boyunca aynı gittiğin doktor gibi tıp seçtiğine yanar ve bu mesleğe ancak küfredersin.

Selam Sosyal! Önümüzdeki yıl üniversite sınavına gireceğim ve hedefim yaklaşık 4000 civarı. Başarabileceğime inanıyorum. Neyse asıl konuya geçelim. Doğuştan kaynaklanan önemsiz bir Nazofarenks kisti kontrolü için geçenlerde nöroloji'ye gittik. Çıkmamıza yakın doktorun fikrini almak amacıyla işinizden memnun musunuz tarzı bir soru sordum. O da kısaca özetlersek; bana bu devirde doktorluğun yapılacak meslek olmadığını, çok pişman olduğunu mesleğin bayağı bir zorluklarının olduğunu anlattı. İnsanlardan bayağı bir çekmiş ve içini boşaltacak yer arıyordu anlaşılan Beni bayağı bir soğuttu açıkçası. Çevremde gerek arkadaş çevresinden tanıdığım olsun gerek akraba olsun bayağı bir uzman doktor var ama nöroloji bölümünden bir tanıdığım yok açıkçası. Yaklaşık 5 yıldır sabit olan hedefimi sorguluyorum şuan. Aranızda doktor olan varsa -ki vardır- yardımcı olabilir mi? Memnun musunuz? Cerrahlık yapabilecek psikolojiyi çok rahat kaldırabileceğimi düşünüyorum. O yönden sıkıntı yok. Ama gelir olsun veya türlü zorluklar olsun pişman mısınız?