Bir hoş oldum ele güne karşı Herkeslerden utandım Bir yanım insanlı kahve Dünyalar dolusuydu bir yanım Ah beyler söylemesi güç İşim bitince kahvelik olurum Bana cezveler tutulunca Bir yanlara çevrilidir başım İşte bu yüzden arayı bozdum Dünyalar gözükmedi gözüme Nelere dadandım o yüzden Mehtaba alıştım pisi pisine Yollar benimmiş gibilerden Durmaklı yürümekli bir gece Kahvenin etrafında şiirler uçuşur Herkes bir şeyler bırakır çarşıların içinde Alıştım bir kere işim iş Köşe bucak alaca duman En azdan bir gökyüzü Çarşıyı görmeden edemem Kahveci kahveye uzanır şurda Akşamı bitiren yanıma gelir Bir de utanmak olmasa Dünyayı seviyorum demektir İçime siner mahallenin kokusu Gökyüzü karışıksa kuşların işi Ya içim içime sığmıyorsa Ne denir kötüdür insanların gidişi Sonra benim bir kötü huyum daha Anlatmak istemem kendimi Uzaklarda çorbalar pişer Şu benim yalnızlığıma karşı Ah beyler söylenir mi hiç Az buçuk işim iştir Bana cezveler tutulunca Gökyüzü bir daha değişir Fethi Naci ve Edip Cansever. 1960, Kapalıçarşı