İmanlı olarak ölmek istiyorum. Azap görsem bile mutlu olurum yine. Diğer dünya mutlulukları geçici.

Multuluk bazı olayların sonucu ve benim amacım . 3 farklı çeşitte mutlulukları keşfetmek de amaç olabilir.

Amaç da sonuç da aynı. Bir şeyi mutlu olma amacıyla yapıyorsun sonucunda mutlu oluyorsun yani sorduğun soru aslında yanlış.

Mutluluk sadece bir duygudur. Ve insanoğlu için neden bu kadar önemli bilmiyorum. Yani üzülmekte bir duygudur. İnsanlar neden hep mutlu olmak istiyor gerçekten çok garip.

Şu anki hissiyatım ile değerlendirdiğim vakit; mutluluk, bir sonuç olarak ele alındığında başka unsurlara da gerek duymaktadır ki bu, bir olgunun doğruluğuna yaklaşabilmek için önemli bir etkendir. Sadece kendi ile başbaşa ve kendinden beslenen herhangi bir şeyin doğruluk ile iştiraki yine kendincedir. Amaç olarak değerlendirildiği vakit de onu amaç belleyen insanın yetkisine hapsolma potansiyeli mevcuttur. Fayda yönünden ele alındığı vakit, hangisinin çapı daha geniş ise cevap büyük ihtimalle odur. Aslında, mutluluğu amaç edinmenin kişinin kendinden başkasına olan yararı; gayesi mutluluk olan için, çok da mühim değildir. Son düzenleyen: Moderatör: 27 Temmuz 2021

Bu saatte karar veremiyorum yarın düşüneceğim

İkinci cümlenizden hareketle, herhangi bir şeyi mutlu olmak için yapmak konusu; beynini ya da kendisini yeteri kadar tanimayan insanların düsturudur, denilebilir mi?

Mutluluk sonuçtur. Amaç memnuniyettir. Memnun olmadan mutlu olamazsınız.

Sonucumdur benim hayatımda.

Sonuç olarak amaçları mutlu olmak değil midir?

Mutluluk bir hayaldir...

Mutluluk ne amaçtır ne de sonuç. Mutluluk; bir uğraşın içindeki verdiğin çabayı yaşamaktır.

Sürprizbozan Bu durumda teşekkür etmem lazım sanırım, zannımca sapyoseksüelliğe doğru bir meylim mevcut @ZCPS21

Mutluluk aldatmacadan ibaret. Mutluyum diyen insan sadece daha az mutsuzdur o kadar.

Herkes olarak ifade ettiğinize dahil olanlar, yüksek ihtimalle; mutluluk zannettikleri, kısa süreli hazzın peşindedir.

Mutluluk hem araç hem de amaçtır. Araç olarak kendini mutlu hissederek daha iyi çalışabilirsin. Örneğin bir çikolata yemek insanı mutlu eder, daha çok çalışmayı sağlar. Amaç olarak mutlu bir yaşam kurabilirsin.

Amaçtır, herkes mutluluk için yaşar.

Bir şeyi mutlu olmak için yapıyorsan bu senin için bir amaç oluyor. Ancak beyin için mutluluk hormonu bir ödüllendirmeden ibaret olduğu için bu bir sonuca dönüşüyor.

Mutluluk amaçtır. İnsanlar mutluluğa sahip olmak için çalışırlar. Bazen bu açık olur bazen gizli.

Bu verdiğiniz örnek ile mutluluğu kişisel olarak nitelendiriyorsunuz ve bu, zaten zamanımızda kabul edilen hal. Sorun, kavramı kişisellikten kurtarma cabası; yoksa, seçenek mutlulukların çarpışması halinin devamı gibi duruyor. Ortada bir cevap varsa, tekrara sebep olmamalı.

Mutluluğu amaç edinmek, süreli mutluluklara gebedir. Amaca ulastığındaki haz geçince, mutluluk da biter.

Mutluluk görecelidir. Örneğin, mutsuz bir insan mutlu olmak ister. Onun için bir amaçtır, mutlu insan zaten mutludur. Onun için de bir sonuçtur.

İkisi de kabul edilebilir. Mutluluğu amaç olarak edinen kişi aslında çok fazla şey istiyor diyebiliriz. X kişisi için mutluluk, okulunu bitirip iyi bir iş sahibi olup güzel para kazanmak olabilir. Bunların hepsi o kişi için "mutluluktur". Eğer bunlara ulaşamazsa, beklentisini karşılamazsa büyük bir mutsuzluk hali kaplar kendisini. Eğer başarırsa "amaç" edindiği mutluluğa erişmiştir, ve amacına ulaşmıştır. Artık amaçsızdır ve yeni, daha büyük mutluluklar koyar kendine. Hiç beklentisi olmayan birisi için ise sonuçtur. "Beklenti" mutluluğa vurulan büyük bir zincirdir.

Amaçları mutlu olmaktır lakin, o amaçla ulaştıkları ise sadece haz ya da zevktir. Amaç ile sonuç denk değilse, bir yerde sorun mevcuttur.

Mutluluk, hayatta kalma eyleminin başarılı bir şekilde gerçekleştirilebildiği durumda ortaya çıkan hormonel bir ödüldür. Kısaca sonuç.

Sonuç.

Mutluluk andır.

Mutluluk mutsuz insanlar için amaçtir Mutluluk mutlu insanlar için sonuçtur.

Her şey beyinde bitiyor evet doğru ancak bizler farkındalığı olan canlılar olarak buna müdahale edebiliyoruz bir şekilde. En basit örnek olarak mesela beyin açlık sinyali yolluyor ve belirli zamanlarda yemek yemeni söylüyor. Diyet yapan birisi bu sinyale iradesiyle karşı koymayı seçebiliyor. Bu şekilde beynin yemek yeme isteğini bastırıyor.

Mutluluğu amaç edinenin vah haline. Yıpranır. Psikiyatri tabiri ile "Depresyona sofra açar." Neden mi? Mutluluk bir duygudur. Duyguların kontrolü elimizde değildir . Aniden kaybeder aniden bulursunuz. Psikolojide bir kavrama duyarlılık arttığında tersine de duyarlılık artar. Yani mutsuzluğa. Mutluluğu amaç edinip mutlu olamadığınızda bilinçaltınızdaki "mutsuzluğa yakalandım eyvah mutlu olamadım e mutluluğun tersi de mutsuzluktu eyvah" inancı devreye girer ve sonra en yakın Prozac'ı bulmak için psikiyatrinin yolunu tutarsınız. Mutluluk bir sonuçtur. Ortaya çıkan üründür. Mutluluğu amaç edinen insan bu dünyada fazla barınamaz. Dikkat ederseniz intihar mektuplarında mutlu olamıyorum ortak paydası çok fazladır.

Hayır. Tam tersi gibi. Benim demek istediğim şöyle ki, vicdani açıdan düşünerek karşılıksız bir iyilik yapmak bizi mutlu edebilir. Ancak beyin için vicdan ve karşılıksız iyilik gibi kavramlar söz konusu değil. O sanki bizden farklı düşünüyormuşçasına kendi yararına olacak şekilde hareket ediyor. Yani biraz ilkel hareket ediyor gibi denebilir. Biz irade ile beynin faydacılık tavrının önüne geçip karşılıksız iyilik yapabiliyorsak, bu durum beynini ve kendisini iyi tanıyan insanın düsturu olur.

"Amacım mutlu olmak" diyen bir insanla hiç karşılaşmadınız mı? Yanlış olan soru değil, soru zaten yanlıştan doğuyor. Amaç, kişisel bir olgudur. Nereye çıkacağı belli değildir. Sonuç ise meydana gelmiştir ve etkilenen insan sayısı sebebiyle, kişisellikten çıkar. Aslında "amaç ve sonuç aynıdır" demek yanlıştır. Ayrıca, insanın bir şeyi yapma eğilimlerinde tek etken mutluluktur denilemez.

Mutluluk yaşanılan andan zevk alabilmektir. Yani bir amaçtır.

Psikolojik bir saçmalık. Bir anlamı yok yani.

Sürprizbozan ben daha kendime bakamıyorum hocam, sırtıma bir yük daha bindiremem.

Mutluluk bir duygudur. Duygular, ortaya çıkabilmeleri için çevresel etmenlere ihtiyaç duyarlar. İnsan ise ulaşınca mutlu olacağını düşündüğü bir olguyu amaç edinebilir ki o da mutluluğa sebep olur. Mutluluk; diger bütün duygular gibi gelişen olay, durum ve benzerlerinin sonucudur. Mutluluğu yanlış idrak etmiş insan; asıl amacı olan olgunun muhtemel zararları sebebiyle o duruma karşı olana, "sen benim mutlu olmamı istemiyor musun?" şeklinde bir serzenişte bulunabilir. Lakin istenmeyen ana nokta, asıl amacın zararlarının bertarafıdır.

Ikisi de degil bence, mutluluk yan urundur. Amacin doktor olmaktir, doktor oldugun icin ara arar bununla mutlu olursun. Amac -> doktor olmak Sonuc -> Doktor olunmasi/olunamamasi Tek basina mutlu olmak bir amac olamaz, bunun icin fazla abstrakttir. Bir sey yapar ve o sey sonucunda yan urun olarak aciga cikabilir. Bazi durumlarda cikamayabilir de.

Olgular, kişisel anlamlandırmalarla anlaşılamaz ya da o olguya dair ortak bir bilinç oluşamaz ve bu şekilde değer biçildiği vakit ise fayda, her daim bireyselliğe hapsolur.

Ego, alter ego, süper ego da bunların hepsi beyinde değil mi? Bilebildiğimiz kadarı ile düşünce ve iradenin kaynağı sonuçta.

Sürprizbozan Manitaların yanaklara para koparmak için öpücük kondurması amaçtır, bu durumda ise parayı vermem sonuç olur ancak manitalardan zırnık koklatmam sana @Andar Han