Geçmişten gelen bir eğlence ve mutluluk adına tatminsizlik yaşadığınızı düşünüyor musunuz? Ne bileyim ailenizde mesela babanız annenizle çok kötü kavgalar ediyordur küçüklüğünüz öyle geçmiştir falan filan? Sonra ister istemez belki de bir boşluk kalmıştır geçmişten gelen, olabilir böyle durumlar.

Bunu kendime hep soruyorum ve kısmen de cevabı bulmama rağmen her gün aynı döngü içinde zaman tüketiyorum. Cidden bu istemsizliği kırabilmek çok zor bir şey gibi.

Bu sorununu umarım lise 3'e gelince veya daha erken aşarsın. Çünkü lise 3'ten itibaren üniversite sınavına hazırlanmazsan çok zorlu bir süreç seni karşılıyor ve mezuna bırakmama rağmen hala aynı hataları tekrar tekrar yapıyorum.

Bende de durum aynı.

Okula gitmiyordun zaten. Kaçıncı sınıfsın?

Boş ver takıl kafana göre. Bir gün gerçekten ders çalışmak istersin o günü bekle.

Neden çalışmadığınızı ve tembellik yaptığınızı düşünün, kendinizi sorgulayın. Fakat insanın kendisini öz sorguya çekmesi bunu tarif etmek kadar basit değil. Ardından nedeni bulduğunuzda da kendinize dürüst olun ve öyle yolunuza devam etmeye çalışın.

Sınavlardan önce derslerime çalışayım diyorum fakat 2 sayfayı çabuk çabuk okuyup usanıp kitabı atıyorum yatağa. Çünkü aklım hep başka yerde kalıyor, başka şeyler düşünüyorum zaten okul kelimesini duyunca kafamdan kaynar su dökülüyor hiç sevmiyorum okula gitmeyi. Ne yapabilirim? Çalışma isteğimin geri gelmesi lazım yoksa işim hikaye..

Anladım. Olabilir daha gençsin ve benden çok da küçük değilsin. Anlayabiliyorum yani seni. (9. sınıf)

Bende de durum aynı maalesef.

Hayır aslında çok mutlu bir insanım gerek ailemle arkadaşlarımla sohbetim falan çok iyi ama okul kelimesini duyar duymaz sinir basıyor beni.

Oluruna varır her şey. Senin önemli bulup düşünmen, buraya gelip o derdini buraya yazıya dökmen bile bir adım sayılır çözmek adına. Belirsizlikler içerisindesin diye düşünüyorum ama rahat ol. Aklında hiçbir şey olmamasından iyidir belirsizlik. Çabalarsan yakın zamanda düzlüğe çıkarsın. Ama rahat ve rasyonel duygularla...