Sonsuz cennet dediğimiz şey belki sonsuz hiçlik zaten. @CinarYilmaz Hiçlik niye korkunç?

İkisi de düşününce kulağa korkunç geliyor. Birinde yaşamaktan bıkma şansın var diğerinde zaten yoksun. Yine de sonsuz cennet hayatını seçerdim.

Deneyiminiz oldu mu? Deneyimime göre uyku ile yakından uzaktan alakası yok. Sanki o bölüm hayatımdan alınmış gibi.

Sonsuza kadar güzel bir hayat vs var olmamak. Din, tanrı hakkındaki düşünceler değişebilir ama kim neden benliğini ödüllendirme fırsatını onu yok etmeyle değişir ki?

Mutlak zekaya sahip olamayacaksam benim için cennetin bir önemi yok, sonsuz hiçlik gayet iyi.

Hiçlik diye bir şey mümkün değil. Çünkü her şey bir şeydir, hiçlikte bir şeydir. He belki de hepimiz bizden çok üstün varlıkların kendilerini simule ettiği çok gerçekçi olan bir simülasyonun içinde olabiliriz. Eğer durum böyleyse 2. seçenek olağan gibi duruyor. Peki gerçektende evreni bir yaratıcı yaratmış olabilir mi? Eğer öyleyse 1. seçenek daha olası gibi duruyor. Neyse bugünlük bu kadar felsefe yeter

Sonsuza kadar var olmak çok mu çekici geliyor? Ya zevkler tükenecek ya da alzheimer gibi unutup unutup yaşamak olarak bakınca gözdeki biraz değeri düşüyor tabi ancak sonsuz hiçliğe karşı seçilebilir.

Aklım almıyorsa öyle bir şey yoktur mantığı baya iyiymiş. Zaten kendinden daha nitelikli ve yüce bir varlığın sana sunduğu şeyi aklında canlandırabilseydin insan olmazdın. Aklımız var ama bu evrene yeter ancak.

Cennet.

Oldu. Rüyasız uykuyla aynı bence. En son doktorla konuşuyordun ve bir şekilde odaya gelmişsin, seni odadaki yatağa geçiriyorlarken geri geliyorsun.

Dünya hayatında her şey kısıtlı hocam, ve burası bir sınav. Cennete gittiğiniz zaman emin olun dünya'yı hatırlamayız bile.

Neden boyle bir ikilemdeyiz? Niye bu ikisi arasindan tercih yapiyoruz?

Hiç doğmamış olmaktan korkan var mı?

Sonsuz cennet hayatına inanmak istiyorum.

Nefis kavramı yüzünden sonsuz hiçlik asla bir seçim olamaz; içgüdülere terstir. Ama eğer sonsuz cennet hayatına ulaşmak için şart varsa, ki burada dinler tarihi ve dinler felsefesine varıyoruz; burada işler karışıyor

İnançları olan birisiyim ancak bu dünyadaki kısacık hayatımızda yaşama sevincinden bile mahrum kalmış ve hiçbir zevke varamadıktan sonra öbür dünyada sınırsız zevki sefa benim için fazla bir anlam ifade etmiyor ne yazık ki.

Şu cümleniz aklıma şu sorunsalı getirdi. Bizim dünya hayatına alışmış bedenlerimiz eğer cennet gibi bir yere giderse o tempoya nasıl uyacak?

Sonsuz cennet hayatı: 1000 yıl değil, 1 milyon yıl değil, 1 milyar yıl değil, 1 trilyon X 1 trilyon X 1 trilyon yıl bile değil. Sonsuza kadar yaşıyorsun. Ama hiç tükenmeyen, sonsuz nimetler içinde mükemmel bir hayat yaşıyorsun. Sonsuz hiçlik: Öldükten sonra sonsuza kadar uyku hali ama rüyasız uyku. Artık sonsuza kadar bilinçsizsin, hiçsin. Bir daha asla var olamayacaksın. Bu ikisinden hangisi daha cazip geliyor sizce? Veya bu ikisinden hangisi daha korkunç?

İlki daha cazip geliyor tabii ki de. Herkese o cazip gelir. İkinciyi isteyen biri ilkini seçip onu elde edebilir. Ama bir o kadar da saçma ve imkansız geliyor. Bu yüzden ilki daha korkunç. Bunları sağlayabilen bir şeyin elinde oyuncak olmak... Diğeri gayet güzel. Doğmadan önce neyse ölünce de o. Hatta bunu uyku veya anestezi etkisindeki duruma bile benzetebiliriz. En azından ben öyle olacağını düşünüyorum. Anestezi neyse ölüm de o.

Bunu moderatörlere 2. kez sormuş olacağım o yüzden umarım ban yemem: Sosyalde random atmak atmak serbest miydi?

Hiclik daha korkunc, fakat sonsuzluk gercekci degil.

İkinciyi tercih ederdim çünkü her şeyden çabucak sıkılabiliyorum. Sizlere neden korkunç geliyor anlam veremedim. Doğmadan önce de bir hiçtik. Öldükten sonra da aynısı olurdu.

Bu yine kendi kafamızdaki cennette uydurduğumuz bir şey. Bir hafta boyunca en sevdiğimiz yemeği her öğün yiyelim, en yakın arkadaşlarımızla en çok eğlendiğimiz faaliyetleri gerçekleştirelim sıkılırız. Buysa bir sonsuzluk içinde, sonsuzluğun kendisi bile ne kadar iç sıkıcı ve karartıcı tahmin ediyorsunuzdur. Emin olun o sonsuzluk belli süre sonra canınıza tak edecektir.

"Cennet Cennet dedikleri birkaç köşkle birkaç huri İsteyene ver sen anı, bana seni gerek seni" Yunus Emre

Norveç gibi ülkeler muafiyet mi verdiler o zaman? Dünyadaki nimetlerden faydalanmayı beceremeyen bir düzene ortak olup ama cennette her şey sınırsız bu bir sınav dersen cennettekiler bile güler.

Her insanın imtihan olduğu bir konu muhakkak vardır hocam. Kimisi maddi, kimisi manevi, kimisi sağlıkla olur. Bunu biz bilemeyiz.

Var olmamak çok kötü, hiçlik kötü. Sonsuz cennet.

İnsan sıkılır sonsuza kadar. Hiçlik daha iyi.

Allah bir şekilde uydurur oralarını düşünmemek lazım çünkü cennet için tempo, uymak diye bir şey yoktur. Cennete girmeden önce ruhumuz kompile kötülüklerden arındırılıp tertemiz hale gelecek öyle gireceğiz cennete. Yani dünya hayatına alışmış bedenimizle girmeyeceğiz.

İkinci seçenek ilkini seçmeme sebebim sonsuz zevkin vereceği boşluk hissi olurdu. Düşünsenize her istediğinizi elde ediyorsunuz, her dediğiniz oluyor. Bu en başta kulağa ne kadar hoş gelsede belli bir süre sonra tek düze olacak, sıkıcı gelecek.

Sonsuza kadar cennet hayatı. Daha güzel bir şey mi var? orada hiçbir dert, sıkıntı, kaygı olamayacak. İstediğin kadar her şeyi yapabilirsin. Ama tabii cennete gitmek için iyi bir insan olup güzel ameller işlemeliyiz.

Cennet kavramı, bizlere yanlış aktarılıyor bence. Sonsuz nimetler içinde olacağımızı sanmıyorum. Biraz felsefi bir açıklama.

Bu konularla ilgili çeşitli ayetler ve hadisler vardır. Birkaç araştırma yaptım fakat bunlar benim anlatabileceğim şeyler değildir. YouTube'da bunlarla ilgili videolar izleyebilirsiniz. Sonsuz cennet kesindir, orada kalbinde en ufak iman tanesi olanlar dahi girecektir tabii cezasını çektikten sonra. Orada insanlar belirli bir yaş aralığında doğacak ve dünyanın tam tersine yaşlanmayacak, gittikçe gençleşeceklerdir. Orada her şey serbestdir istediğiniz her şey anında oluverecektir tabii ki bunlarda Allah'ın bir lütfudur.

Sonsuz hiçlik diye bir şey yoktur çünkü insan bir amaç için yaratılmıştır. Öldükten sonra berzah alemine geçilir ve kıyamet kopup hesaplar görüldükten sonra cennet veya cehenneme girilir.

Cennette olumsuz diye bir şey yoktur, her bir şey olumludur. Mutlu olmak vardır, üzülmek yoktur. Daima zevk almak vardır, sıkılmak yoktur, hiç bir şey sıkıcı gelmez.

İkinci seçenek daha gerçekçi.

"Sonsuz, mükemmel hayat" denilen şeyi kafam cidden almıyor. Çok fazla sorun var ve bu mantıksız. Ben sonsuz hiçliği seçerdim. En azından onun nasıl bir şey olduğunu az çok biliyoruz "bilinç" denilen şey sayesinde.

Bilmiyorum, ve insan bilmedigi seylerden korkar. Hiclikte hicbir duyum olmayacagi icin ne olacak, hicbir fikrim yok. Bu da korkunc geliyor.

Sonsuz cennet tabii. Kendi evrenlerimi yaratırdım cennette.

Ama sizin düşüncelerinizin tamamı "dünya" hayatına ve sınırlı olan beyinlerimize ait düşünceler. Cennet dünyadan çok çok farklı bir hayat. Eğer dünyaya ait sınırlı düşünceler ile cenneti tanımlarsak, bu düşünceleri cennet hakkında yorum yaparken kullanırsak yanlış yorum yapmış oluruz. Cennette örneğin bir elma yiyorsunuz. Siz bu elmayı yedikçe lezzeti daha fazla artıyor, azalmıyor dolayısıyla daha fazla zevk alıyorsunuz. Çevremize sunulan şeyler ve düşünme yetimiz o kadar çok sınırlı ki cennet hayatını anlayamıyoruz. Ayrıca sonsuz kudrete sahip olan Allah sizin, benim, bütün insanların cennette sıkılmamasını sağlayabilir, onun için çok kolaydır. Cennet hayatı insanın aklına, hayaline sığmayacak kadar ihtişamlı, mükemmel bir yer.