Dostum babam birinci sınıf noter. Okumuş biri ama tabii noterden gelen para 35000 Euro etmez. Kadıköy 1. sınıf birinci noter belki kazanır. Babam kurtçuk fabrikası da işletiyor ama o işle çok ilgilenmek istemiyorum.

Allah'tan bi o sayıyı öğrenmişsin.

Ben sizin yerinizde olsam, çalışmak yerine vaktimi tamamen kendime ya da hobilerime ayırırım. Veya şöyle bir şey de düşünebilir: Aile işi varsa onun devamı getirilir ya da aile dükkanı varsa orada takılırdım. İllaki çalışmak isiyorum diyorsanız iki yıllık bir bölüme girdikten sonra KPSS'ye girip memur olabilirsiniz... Beni sakın ama sakın yanlış anlamayın, ama gerçekten paranın yanlış insanlarda olduğu da inkar edilemez bir gerçek...

Spora gidin, dengeli beslenin ve kilo verin. Şahsen bence görüntüden önce çalışanın kalitesi önemlidir. Şansınızı genede deneyin bir şey kaybetmezsiniz.

Çok mantıklı 1 dakika bende düşündüm. Aklıma gelen her şeyi yapardım. Batar çıkardım hayatı yaşardım. Tekrar anladım ki her şey para.

Dostum satış danışmanı olacak bilgim var, mükemmel bilgisayar toplama yeteneğim de var ama çok kaba kilolu bir tipim var ve yaşım geçmiş olabilir. Liseden tek arkadaşıma bu dediğini sordum da genç ve düzgün tipli elemanlar tercih sebebi olabilirmiş.

Evden çalışabileceğiniz mesleklere yönelin hocam, hobi amaçlı grafik tasarım vs öğrenerek kendinizi geliştirin.

Selamlar dostlarım, grafik tasarım gibi alanlar yeteneklerim dahilinde değil, yani en azından en uzak olduğum konular ve hiç ilgim yok. Mesela resme de hiç ilgim yok, çöp adamı zor çizerim. Bu konu en yeteneksiz olduğum alan. Elektronik mühendisliği yapma ihtimalim daha yüksek. Dijital işleri de yapabileceğimi sanmıyorum ve yine hiç ilgim yok. Mesela kripto para ne, onu bile tam bilmiyorum. Olmadı hamallık falan yapabilirim bir süre, tabii şirketlerin elemanı olarak. Yine ücret düşük olur ama uzun süre fiziksel performans gerektiren işleri yapabilirim. Ben iş istiyorum, para değil ama yapabileceğim bir şey olsun. Gerektiğinde istifa ederim. Zaten maddi derdim zerre kadar yok. Ailem zengin ve düzenli yüklü para akışı var. Engelli hayatı yaşamak istemiyorum, derdim bu.

Yanlış anlamayın ama gerçekten ne işmiş acaba o?

Ben 5 yıldır kullanıyorum. Benim raporumda, ilaç tedavisi ile işlevselliği kısmen düzelen bir hastalık yazıyor. Ömür boyunca veya çok uzun zaman kullanacağım. Lanet bir hastalık. Kurtulmak çok zor. Yapabilecek başka bir şey yok. Aman hapını bırakma, daha kötü olursun.

Garsonluk için kabayım. Kasiyerlik daha uygun olur. Ben araştırayım.

Nerde bizde bu şans be. Tekrar isyan edip gece kendimi büyük bir sorguya çekeceğim.

Valla 1 tane daire aldılar bana, orada yaşıyorum. 5 asgari ücret kadar da harçlık veriyorlar. Kafam rahat aslında. Sen kalacak mirası bilsen, çalışmak kelimesini hayatından silerdin ama ben kendimi engelli gibi hissediyorum. Artık bir şeyler yapmalıyım. Olmadı profesyonel spora başlayacağım.

İnsanlar ya bir işi gerçekten sevdiği için belirli bir yere gelmeye çalışıyor yada hayatını daha iyi imkanlarla geçirebilmek için. Gördüğüm kadarıyla sizin böyle bir probleminiz yok. Sizin imkanlarınızda ben olsaydım canım ne isterse onu yapardım.

Hocam eğer geliriniz varsa ufak tefek yatırımlar yapmayı öğrenebilirsiniz. Sosyal olarak gelişmek istiyorsanız ve teknoloji ile ilgileniyorsanız teknoloji mağazalarında satış danışmanı olarak çalışmayı deneyebilirsiniz.

Peki bu durumuna ailen ve özellikle baban ne diyor?

Yuh! Baba mesleğini devam ettirsene...

Hobi edin. Mesela param olsa hobilerim için malzeme alırdım. Hobilerim: Bir laptop almak, Amatör radyo/telsizcilik, Bilgisayar mühendisliği, Dijital arsivcilik, 1 gigabit internet, Elektrik-elektronik, Kampcılık, Eğer çok param olursa bir arsa alıp küreğiyle kazmasıyla kendime bir ev yapmak isterdim.

İki yıllık bölüm niye okuyayım mühendislik mezunuyken? Memur falan da olmak istemem. Olacak olsam kendi bölümüm üzerinden KPSS'ye girerim.

Demirden ve kaynakdan anlıyorsanız kaynakla ilgili bir işe girebilirsin.

1 aylık maaşı ile 70 tane PS5 alınabiliyor

Ben bana kalacak mirası bilsem, onu yemek yerine arttırmaya çalışırdım ki mirasın bir değeri olsun. Yoksa miras değil dümdüz para olur onun adı. Senin yerinde olsam bu kadar paraya sahipken ve internetle ilgiliyken internetten ticarete atılırdım. Şükret ki batsan bile arkanda durabilecek baban var.

Hangi iş yapıyor babanız?

Anladım hocam. Aslında ruhen bitmenize gerek yok. Sosyalleşin arkadaş edinin diyeceğim ama yaşınız da az durmuyor. Ben sizin yerinizde olsaydım her işi denerdim. Zaten geçim derdim yok. Benim için en uyumlu iş'te karar verirdim.

Spora gidiyorum da yemek mevzusu bozuyor. 3 kg antrikot yesem, mesela akşam yemeğinde, sabah yine açım. Bu konuda annemi ağlarken gördüm, mide ameliyatı olmamı istediler de kabul etmem. 1.84 boy, 124 kg. Çok daha kilolu zamanlarım oldu, şimdi göbek dışında fazla kilom yok. O kiloları da vücudu sürekli taşımam ve ağır çalışmam nedeniyle yaktım. Bu kiloda tıkandım.

Ben de 25 yaşında oyun geliştiricisiyim. Bu sene oyunumuz steamde yayınlanacak. İki kişi geliştiriyoruz bir de ufak yatırımcımız var. İstersen sen de bizimle çalışabilirsin sana yapabileceğin şeyler verir ve yeni şeyler öğretirim, arada da sohbet ederiz. İstersen projeye yatırım da yapabilirsin creditste senin de ismin geçer. Amacımız en az 10 bin avrupa oyuncusuna ulaşmak. Ben de uzun süredir evden çıkamıyorum hem bu işler yüzünden hem maddi sıkıntılar ve okul yüzünden. Dediğim gibi hem sohbet ederiz hem oyuna yardımcı olursun hem bağış yaparsın hem de bir projede adın olacak yalnız kalmazsın.

Sen dertsiz başına dert arıyorsun bence...

Hocam merakımdan soruyorum kusur görün. Bu yaşa kadar cidden nasıl çalışmadınız?

Bence insanlarla konuşabileceğin işleri seçsen senin için daha iyi olur böylece sosyal hayatında gelişir. En basitinden garsonluk ve kasiyerlik . Ne kadar asgari ücretli iş istemiyorum desende tecrübesiz olarak yapabileceğin meslekler asgari ücretle başlıyor. Zaten maddi durumun iyi işten aldığın parayı cebine atarsın.

Dijital iş öğrenin, pixelart öğrenip NFT olarak satabilirsiniz, ya da tasarım öğrenip biraz yaratıcılığınız da varsa firmaların websitelerin logolarını yapabilirsiniz.

Hayırlı yaştasın. Neler yapılmaz ki o yaşta.

Az yiyeceksiniz hocam başka yolu yok. Abartmadan az yiyin ama.

31 yaşımdayım diyorum artık, 30 yaşı doldurdum sonuçta. Bugüne kadar hiçbir iş tecrübem olmadı. Bu saatten sonra da olur mu bilmiyorum ama bütün gün evde oturmak çok canımı sıkıyor. Kim bilir belki de kıymetini bilemiyorumdur. Bir mesleğim yok. Yani yok denmesi daha uygun. YTÜ Elektronik ve Haberleşme Mühendisliğini tam 11 senede bitirdim. 11 senenin üzerine de 1 sene yatmakla geçti. Bu yüzden bu alanda çalışabileceğimi sanmıyorum, ki hiçbir şey de bilmiyorum mühendislik hakkında. Hayatım psikolojik sorunlarla boğuşmakla geçti. Gitmediğim doktor, kullanmadığım ilaç kalmadı. Kapalı hastanelerde şok tedavisi de gördüm. Çözemedim. Halen avuç avuç ilaç içiyorum. İçmeyince neler olacağını tahmin bile edemiyorum, sadece 1 günlük ara kriz geçirmeme yetebiliyor. Fiziksel olarak çok güçlüyüm, bu yüzden kendi adıma da başkaları adına da tehdit olabiliyorum. Bipolar hastasıyım. Düzenli ilaç kullanıyorum. Bir yandan da işe başlamak istiyorum. Maddi durumum ailem sayesinde çok iyi. O yüzden çok da çalışasım gelmiyor, en azından asgari ücretli bir işi sürekli yapmama gerek görmüyorum. Bim'de kasiyerlik ve ürün dizme gibi. Kendime güvenim tamamen sıfırlandı. Mühendis olmak isterken evden çok çıkmayan biri oldum. Ayrıca kimseyle arkadaşlığım da yok. Liseden bir arkadaşım var, üniversiteden de bir. Onlarla da samimi değilim. Hayatım forumlarda ve sözlüklerde takılmakla geçiyor. Bir suçum var mıydı da bu hale geldim bilmiyorum ama yaptığım hiçbir şeyden pişman değilim, sırf bu yüzden. Daha iyi bir hayatı hak etmiyorsam ve düzelemiyorsam, ben de pislik biri olmaktan çekinmem açıkçası. Belki lise sonda İstanbul Üniversitesi Eczacılık fakültesi seçseydim, bu kadar zorluk yaşamazdım hayatımda. Bu kadar kariyer hedefi de gütmezdim. Şu anda aklımı toparlamaya bile gücüm yok. Tedavi görmek de çare etmiyor dediğim gibi. Kendimi tamamen tecrit ederek yaşamak da istemiyorum.