Anlam objede olmaz, sen objeye anlam yuklersin. "Hayatin anlami" bu sebeple zaten sacma bir soz obegi. Sana gore anlamsiz olmasina bizim yapabilecegimiz bir sey yok, bize gore ne anlam ifade ettiginin de senin icin bir anlami yok.

Çok uzatmadan kısaca nihilizm görüşü gibi yaşamın herhangi bir anlamının olmadığı düşünceleri kafamı çalkalıyor. Ama depresif vs. değilim genel anlamda mutlu birisiyim. Ne tür bir manyağım ben?

Nasıl bir anlam aradığına da bağlı. Varoluşunun ödüllendirilmesini istiyorsan ilgili kurallara göre oynarsın; iyilik yaparsın, ibadet edersin. Ödüllendirileceğini düşünmüyorsan anlamsızdır hayat; ben hangi açıdan bakıyorsam benim dünyam da odur. Sen istenen açıdan bakamadığın için cezalandırılmazsın, cezalandırılıyorsan da cezayı veren mutlak adalet sunamıyordur. Senin için anlamsızsa öyle kalabilir, kimsenin karışmasına ihtiyacın da yoktur. Karışanı hayatından çıkarırsın, anlamsız dünyanda bir tık daha mutlu yaşarsın. Anlamsız buluyorsan illaki depresif olman da gerekmiyor, kendi gerçeğinde takıl gitsin.

Bu göreceli bir kavram, hayattan umudu kalmayan insanlar için hayat anlamsız gelir ancak bazı kişiler en ufak şeyde bile mutlu olabilir. Onlar için de hayat çok anlamlıdır. Tahminimce son yaşadığınız olaylar falan canınızı sıkmış olmalı ki hayatın anlamsız olduğunu düşünüyorsunuz.

Hayatın anlamsız olduğuna dair bir iddiada bulunabilmek için, hayata dair her olguya cevap verebilmiş olmak gerekir. Tüm iştirakleri anlamlandırıp/anlayıp, hangi sebeplerin, hangi sonuçlara yol açtığını ya da hangi sonuçların, hangi sebeplerle olageldiğini bilmek gerekir. Diğer türlü, anlamsız olan sadece bireyin hayatıdır ve o da çapı kadar yer kaplar.

Yaşamın bir anlamı yok zaten, ona anlam katması gereken sensin. Mesela benim yaşam amacım, yemek yemek ve oyun oynamak.