Bugün yine, kendi kendime konuşuyorum. Ne zaman bitecek bu yorgunluk bilmiyorum. Belki de ben bundan keyif alıyordum, Yalnızlıktan değil sevilmekten korkuyorum. Kızma hemen bana, bakma öyle yorgun. Zaten kırgınım, ruhum bugün daha solgun. Nereye kadar dayanırım, böyle konuşarak? Bir gün belki kaçarım kendimden, korkarak. Hiç sormadım, neden bırakıp gitti insanlar? O kadar da itici değildim, alışamadılar. Bir kürek verin bana, ıssız bir okyanus. Belki yakın dostum olursun sevgili yunus. Sen de benden gitmek istersen bir gün, Söz veriyorum, sessizce öleceğim o gün...

Aşk garip birşey. Uçaklar gibi. Çok harika birşey ama küçük bir çakıl parçası bile mahvedebilir.