Benim sana tavsiyem şöyle olur, eğer tarih, coğrafya gibi derslerin öğretmeni olmak istiyorsan kesinlikle önermiyorum. Atanması ölüm gibi birşey, DGS'ye giriyorsun KPSS'ye giriyorsun 2 yılda bir, üstüne devlet seni 2 yıllık deneme süreci ile alıyor beğenmezse tık şutluyor. Ama tabii ki senin tercihin, eğer sayısaldan anlamıyorsan mühendislikte hiç durma çünkü ilerdeki senelerde derslerin zorlaşacak ve belkide vizelerde kalıp üniversiteyi bırakacaksın.

Öncelikle merhabalar, ilk olarak sizlere başımdan geçenleri anlatmak istiyorum. Kendimi bildim bileli sayısal öğrencisi olarak yetiştirildim. Ortaokulda bile özel sayısal sınıfındaydım boş dersler, resim, beden gibi derslerde hep matematik ve fen işlerdik. Lisedede sayısal seçtim. Meslek sayısının daha fazla olmasından dolayı. Geçen yıl 12. sınıftım. YKS yani üniversite sınavına son ay hariç hiç çalışmadım. Bu konuda hatalıyım ve bunu sonuna kadar kabul ediyorum. Neyse sınav açıklandı 70k'ya girdim. Aile baskısından dolayı bu yıl tercih yaptım ve inşaat mühendisliğine girdim. Yazın tercih sırasında bi şekilde yaparım kafasındaydım ama özellikle şuan üniversiteye başladığımdan beri sayısal derslerin ve mühendisliğin bana göre olmadığının farkına varıyorum ve bu her geçen gün artıyor. Zaten 70k'ya girmeme rağmen matematik netim çok azdı beni getiren türkçe netimdi. Üniversitedeki arkadaşlarım 40 soruda 30 net matematik ve fen yaparak gelmişler ve üniversitedeki dersleri cidden severek anlıyorlar fakat ben öyle değilim yapamıyorum isteğim yok. Anlamıyorum anlamak için çaba harcıyorum, çalışıyorum ama olmuyor. Aslında 12. Sınıftan beri eşit ağırlık olmayı içten içten çok gün yüzüne çıkmasada düşünmüştüm. Sizce şuanda bir kere daha hazırlanıp bu yıl sınava girmeli miyim? Edebiyata ilgim var ve zevk alıyorum tarih ve coğrafyayıda yapabilirim. Sadece lise matematiğine çalışmam gerek onuda yapabileceğimi umuyorum çalışarak. Sizce ne yapmalıyım? Bir şans daha vermeli miyim kendime yoksa bölümümde kalmalı mıyım?

Ailemle bu konu hakkında konuşmayı düşünüyorum desteğiniz için teşekkür ederim bu yılımı tekrar hazırlanarak geçireceğim.

Ailenizin yüzü gülecek diye kendi hayatınızı üzgün geçirmemeniz sizin açınızdan daha önemli. Aileniz ile ciddi anlamda konuşup, bu hayatın onların hayatı değil, kendi hayatınız olduğunu söyleyin. Aile faktörü tabiiki önemlidir, onların sizin üstünüzde çok emekleri var fakat çizdiğiniz yol kendi yolunuz olmalı, kendinizi nasıl mutlu, huzurlu hissedeceğinizi düşünüyorsanız o yolda ilerlemeniz size daha huzurlu bir yaşam sunacaktır. Sınıfta kalma konusunda bir bilgi yazmamışsınız, farz ediyorum ki 18 yaşındasınız. Hayatın daha başlangıcı. 1 seneniz daha bu yaşlarda çöpe gitmez, merak etmeyin. Hiçbir şey için geç değildir. Kendinizi nasıl mutlu hissedeceğinizi düşünüyorsanız, o yolda ilerleyin.