Bu dediğiniz ancak determinist bir evren kabul edersek, fatalist olursak ya da özgür iradeyi yok sayarsak mümkün olabilir.

Çoğu kişi "Felsefe kitapları okuyarak, araştırarak felsefeci olunmaz." gibi şeyler söylüyor. Sorum ise kısa ve net. Felsefeci olunur mu yoksa felsefeci doğulur mu?

Felsefe'nin ana amacı sorgulamaktır. Bir insan doğası gereği her şeyi sorgular, teorik olarak herkes felsefeci olabilir.

Doğulur, mesela ben Felsefe yapamam.

Hocamın da dediği gibi Teorik olarak felsefeci doğulur.

Olunur, ne seviyede bilgi edineceğin önceden belirli değildir. Aynı şekilde ne kadar tartışmacı olabileceği de bence belli değildir. Bu yüzden olunur diyorum.

Güzel şarkı söylemek istiyorsan, güzel bir sesin olması gerekir. Bu da doğuştan gelir. Yani güzel sesli olarak doğduysan, şarkıcı olarak doğmuşsun diyebilirsin. Bu şarkıcı olman ya da kesin iyi olacağın anlamına gelmez. Ama 'bir şey' olarak doğmak kesin olarak varsa, filozof olarak doğmak denen zırva bunun içinde değildir. Filozof olarak doğmak nedir bir kere? Bir kişi, yaşadıklarıyla şekillenir. Biraz düşünün!

Sen bu sorunun üzerine düşünmeye başladıysan zaten felsefeci olmuşsun demektir. Filozof olmak için filozof doğmak gerekmediğine en büyük kanıt sen kendinsin kanımca.

Kişiden kişiye değişir. Kesin yargılara da gerek yoktur. Felsefeyi hayatımızın çoğu anında istemeden ve fark etmeden yapıyoruz.

Sorgulayabilen herkes, felsefeci olabilir. Bence ayrımını yapmak doğru olmaz.

Bence doğulur çünkü bu da bir düşüncedir.

Hepimiz felsefeci olarak doğuyoruz, daha doğrusu buna muvaffak olabilecek kadar yetiyle doğuyoruz. Ancak kimileri, aslında büyük bir çoğunluk, bu sorgulama yetisini, merak yetisi ilerleyen zamanlarda yitirir. Kalanlar ise düşünürler olurlar. Felsefeci olmak için ortaya bir kuram atmak koşul değildir. Yani doğulur. Ama herkes tarafından bu sürdürülmez.

Hepinizin yorumları ve ilgisi için teşekkürler. Cevabın net olmadığı için bir felsefeciye soracağım bu soruyu.