Hic alakasi yok. Bir kere "Su anki sistem" diye bir sey yok, surekli degisiyor. Sinav isimleri, icerikleri, puanlama yontemleri vs hep degisiyor. Hatta ayni sinav donemi icerisinde degisiyor. Hatta bir kac kere degisiyor. - Iyi universite az, ogrenci cok. Bir eleme mekanizmasi kesinlikle gerekli. Bu eleme sistemini ya universitelerin eline birakacaksin, her ogrenci lise diplomasi ile universiteye basvuru yapacak ve universitenin sinav ve mulakatlarindan gececek; ya da merkezi bir sinav yapacaksin. - Eger universitelere kisisel olarak basvuru yapilirsa, iyi bir liseye gitmek daha fazla onem kazanir. Lise not ortalamasi, lisedeki aktiviteler vs daha da onemli hale gelir. Ancak ogrenci icin bu zordur ve sinav degerlendirmesi cok daha subjektif hale gelecektir. - Eger merkezi sinav yaparsan, okudugun lisenin onemi azalir. Merkezi sinavdan yuksek puan aldiktan sonra lise okumana bile teknik olarak gerek kalmayabilir. Bu durumun onune gecmek icin katsayi prensibi katilabilir ancak onun da getirdigi dezavantajlar var. Ayrica bir ogrencinin matematik kabiliyetini anlamak icin "asagidaki islemin sonucu nedir" gibi sacma sapan hesap makinesinin cozebilecegi sorulari sormanin cidden bir anlami yok. Universiteye gittikten sonra ogrendiklerinin cogunun yerine daha "dogrusu" geliyor. Lise caginda ogrencilerin mesleki hedeflerinin olmasi, buna gore bir mufredata tabi olmasi ve bu baglamda calismasi gerekiyor. Meslek liselerinin, imam hatiplerin, fen liselerinin cikis noktasi bu. Insanlari yalnizca sayisal/sozel vs gibi ayirmak mantikli degil. Daha fazla ayrim, daha esnek mufredat ve ona gore bir eleme mekanizmasi gerekiyor. Universite sinavinda matematik sorularinin coguna dogru cevap veren adayi karsima alip "neden iki negatif sayinin carpimi pozitiftir" diye sorsam yuzume bos bos bakacakmis gibi bir his var bende. Cidden cok bos bir egitim sistemimiz var. Halbuki kafasi zehir gibi calisan bir suru insan var, harcanip gidiyorlar.

Hoca sınıftakilere hayalinizdeki mesleği soruyor. Öğrenci mühendis olmak istiyorum diyor. Hoca bu kafayla biraz zor olursun diyor. Bundan ne beklersin öğretmenler bile sıkıntılı. Ülkede normal olan bir şey yok zaten. Atatürk'e bile saygı kalmamış. Atatürk'ü bile TikTok'ta alay konusu yapmışlar. TikTok'ta 2 para için bağıra çağıra dileniyorlar.

Ülkemizde 19 milyona yakın öğrenci var ve bu öğrenci topluluğu birçok ülkenin nüfusundan fazla. Tembel öğrenci bulunduran 19 milyonluk öğrenci topluluğumuzda; şu anki sistemden rahatsız olup, bilimum yeni sistem anlayışları ortaya atmaktadır. Bu sistemler, öğrenci nüfusu 1 milyonu geçmeyen sistemlerin kopyası. Nasıl yani? 1. Uygulamalı eğitim. Uygulamalı eğitim, 30 kişilik sınıflarda imkansız durumda olan bir eğitim sistemidir. "Okul yap" diyenler olacak. Bütçe yetmez. Okul yapmak, ev yapmak gibi değildir. Hadi yaptık diyelim. Sınıflar 15 kişilik oldu. Öğretmeni nereden bulacağız? Herkes öğretmen olamaz. Öğretmenlik bambaşka bir meslektir. Hadi öğretmen de bulduk. Sınıfları nasıl dolduracağız. Sırasıydı, tahtasıydı, gitarıydı, topuydu. Hadi bunları da yaptık diyelim. Ama öğrenci ne durumda? Yapılan yatırımın öğrenci tarafından dönütü olacak mı? Birbirimizi kandırmayalım. Türk insanının ortalama IQ'su 85'i geçmiyor. Bu sistem uygulamaya konulursa, Türkiye ekonomisi cidden tamamen batar. Ve eğitim de batar. En az 10 sene eğitimden geri kalırız. 2. Senaryo olan devletin kişiye meslek vermesi. İnsanoğlunun beyni, sevmediği işte çalışmaz. Sıkılır, verimsiz olur. Adamda zeka varsa; gidip onu keşfetmek yerine, başka mesleğe koyarsak mahvoluruz. Test falan var diyenlere söylüyorum, 14 milyon öğrenci için bu test yapılması imkansız. Yapılsa da hangi ülke olursa olsun torpil döner. 3. Senaryo, full sınavlı sistem. Bu sistem en iyi sistemdir. Tembel ve asalak öğrenci grubu bu sistemi benimsemez. Çünkü bu sistemde ders çalışma ve yarış vardır. Yarış her zaman en iyisidir. İyi olan, en iyi yere gider. Ağlamaya gerek yok. En iyisi, her zaman en iyi yere gitmek zorunda. En kötüsü de en beter yere gitmek zorunda. Bir kızı 10 kişi sever, 1 kişi alır hesabı. 1 bölümü 1 milyon kişi ister, 500 kişi girer. 4. Senaryo. Sistemi devamlı değiştirme; Bu senaryo en tehlikelisidir. Dış mihraklar diyorlar ya, işte o dış mihraklar bunu çok sever. Kanser gibidir. Ülkede rayına oturmayan bir şeyler olduğunun göstergesidir. Avrupa Birliği'nin bizi almamasının sebebi budur. Diyeceksiniz, Avrupa Birliğine ne gerek var? Orta Doğuyu görüyorsunuz. Suriye'yi görüyorsunuz, Türkmenistan'ı anlatmaya gerek yok zaten. O coğrafyadan bir beklentiniz olmasın. Hani Türk devletlerini birleştirme senaryoları var ya. Hepsi foseptik çukurunda. Bir Azerbaycan var, o da bizden bile daha hızlı gelişiyor. Türkiye'nin kurtarıcısı Türkiye'dir. Yalnız kovboy hesabı. 5. Senaryo: Kim ne istiyorsa o olsun. Bu sistem zaten çocuk hayali gibi. Ben astronot olmak istiyorum. Nasıl olacak? Devlet aile gibidir. Bazı şeylere para yetmez. Devlet baba gibidir. Sana yokluğun, fakirliğin acısını çektirmek istemez. Devlet ana gibidir, kılına zarar gelmesini istemez. Kimse istediği mesleği yapamaz. Ben pilot olmakta isterim, doktor olmak da isterim ama zekamız yetmez. Herkes, her şeyi yapamaz. Bu sistem de eğitim sistemini mahveder. Özet: Şu anki sistem, en mükemmel sistemdir. Sıkıntılı olan, ders konularıdır. Gereksiz bilgiye aşırı yer veriliyor. Bu yüzden, sorgulamayan nesil yetişiyor. Sorgulamadığımız için zannediyoruz ki sistem kötü. Sistem iyi. Sadece yazılımı kötü. Fazla kodlanan bir şeyler var. Format atıp güncellemek gerekiyor. Ayrıca orijinal olmak gerekiyor. Son düzenleyen: Moderatör: 15 Temmuz 2018

Hocam ben sadece sınavlı sistem mükemmeldir dedim. Sizin dedikleriniz de doğru ama her üniversite kendi sınavını yaparsa ne paralar döner siz biliyor musunuz? Sadece Türkiye için geçerli değil. Sizin dediklerinize katılıyorum ama 1. sırada olana katılmıyorum. 2. Sırada olan cümleniz sanki bir değişik geldi. "Merkezi sinavdan yuksek puan aldiktan sonra lise okumana bile teknik olarak gerek kalmayabilir" diye yazmışsınız ama 3. sıradaki madde içinde "Lise not ortalamasi, lisedeki aktiviteler vs daha da onemli hale gelir" diye yazmışsınız. Bir torpil ile sınava girip lise okumadan üniversiteye geçen adam bu ülkeye her dakika zarar verir.

Sistem isterse mis gibi olsun öğretmenler işe yaramayınca bir şey olmuyor. İlkokuldayken okulun en iyi karakalem çalışmalarını yapıyordum. İnternet üzerindeki gibi gerçekçi değildim ama motor, araba, ev, sandalye, şişe veya elektronik eşyalarını yaşıma kıyasla efsane çiziyordum. Sonra ortaokula geçince öğretmenden siyah kalem yasak diye bayağı azar yemiştim. Ardından az boya kullanıyorum diye de yedim. En sonunda da boş boyalı alan bırakmamamız gerektiğini söylemişti. Bende sevmediğim işi niye yapayım mantığı ile sadece cin ali, ağaç çizip etrafı boyuyordum. En son gelen hoca daha manyaktı iyi ki liseye geçtim. Gerçi içimdeki resim sevgisi çoktan kayboldu.