Hikayeyi değil, oyunda geçen olayları baz alarak yorum yapılmış. Hikayeyi, ana dilinde anlamadan oynayan biri için yapılabilecek bir yorum. Oyunda şu var, bu var. Oyunu oyun yapan unsur, içinde ne olduğu değildir diye düşünüyorum arkadaşlar. Sığ bir yorum bence. Diyalog takibinde sıkıntı yaşayan arkadaşlar dil paketi ile Türkçe altyazılı oynamayı deneyin.

Sanırım Mekanik'in eleştirisinin aynısını yazdınız. Oyunun mekanikleri işkence değil öncelikle. Oynadıysanız anlarsınız. "Oyunun bölündüğünü" diyerek neyi kastettiniz anlamadım ama farklı bir yöne de evrilmiyor oyun. Aynı süreçten devam ediyor. Bu yaptığımız seçimler de sona giderken ya yardım sağlıyor ya da zorlaştırıyor. Oyunun içerisinde bunlar var çünkü hikayesi gereği var. Oyunu gene oynadıysanız dediğimi anlarsınız. Ayrıca 18 yaşında veya üstündeler bunları yapan karakterler. Bunda da bir sorun göremedim ben. Senaryoyu sevmeme nedeniniz sadece buysa yaptığınız saçma. Son eleştiriniz mantıklı ama bunu oyuna veremezsiniz. Oyunla alakası yok. Oyuna karşı söylenmiş bir söz sadece. Ama saçma, evet.

Makinenin eleştirisi yeterli bence. Zamanı geriye sarma özelliği oldukça iyi. Yaptıkları ilk değil, ama idare eder diyebiliriz. Hikayesi de, rakiplerinden daha geride. Özellikle TWD gibi oyunlar varken.

Oynamadım daha çok izledim ama tamamını izlemedim Steam de indirime girince aldım belki denerim bir ara.

Bana ergenler için yapılmış klişe bir hikaye gibi geliyor ondan sevmiyorum.

Ergen hıkayesı olarak goruluyor. Buralarda daha karanlık, gerçekçi içerikler hos bulunuyor. İnsanların zevklerı yapcak bır sey yok.

Hocam eleştiri videolarına bakarsanız genelde sevmemişler. Benim de oynadığım en güzel ilk 3 oyundan biridir kendisi.

Ciddiye almıyorum. İki tane eleştiri videosu izledim, hikayesi sıradanmış, yok gerçekçi değilmiş vs. tarzı eleştiriler. bu oyunun hikayesi sıradan değil. Direkt olarak ''aa iki tane üniversiteli ergen var'' tarzı bakan bir insan diyebilir bunu ancak. Gerçekçilik konusuna zaten hiç bulaşmıyorum, oyun bu. CoD'da zibilyon mermi yiyip ölmemek ne kadar gerçekçiyse geri alma olayı da o kadar gerçekçi. Sırf eleştirmek için eleştirmesin bir insan. Kanallardan bir tanesi gidip CP2077 ile kıyaslamış yani. Bu kanalın dediğini oturup niye değerlendireyim, ne gerek var?

Ilk oyunu ben de ergen hıkayesı olarak goruyorum ancak zevk alarak oynadım. İki zaten abı-kardes hıkayesı olmasından dolayı cok sevdım. Kısaca sızle aynı fıkırdeyım ancak ulkemızdekı dusunce zıt yonde.

Zaten 12 liralara düşüyor. Öneririm. Oyunun sonuna bir etkisi olmasa da oyun içindeki etkileri görmek güzel hissettiriyor seçimlerde.

Dediğiniz gibi o da olabilir. Süper güçler arasında bir alakasızlık var zaten de belki de oynanışı değiştirmek amaçlı yapılmış bir şeydir.

LiF serisi zaten herkese hitap eden bir seri değil. İlk oyuna başladıktan sonra ilgisini çekenler devamını da oynuyorlar. Bu türe aşina olduktan sonra zaten LiF serisi gibi oyunlar rafine zevkleriniz arasında yer alır.

Ya açıkça anlatmak gerekirse oyunu oynayan kitle çok severken eleştirmenler nefret ettiğini söylüyor. Bu hikayesi biraz sıradan kaldığı için olabilir ama bu kadar neden nefret ediliyor anlamıyorum. Hippi tarzını seven bir insan değilim. Çok ergence içerikleri de sevmem ama bu oyun nedense kendini sevdirdi bana. Oyunun sonunda ağlamıştım yani. Ben öyle duygusal biri de değilim. Ağladığım tek sahne RDR2'deydi. Oyunun 2015 için çok güzel ama dönemimiz için hikayesinin güzel mekaniklerin orta olduğunu düşünüyorum. Geri sarmayı "pantolona laf ettim geri alıp düzelteyim." kafasında değil de yaptığımız seçimin diğer türlü nasıl olacağını save almadan öğrenebilme olarak düşünmekteyim. Hikayesini sevme sebeplerimden çok küçük bir nedeni de benim bir arkadaşımı kaybetmemdi. Oyun bana o yönden de yakın geldi biraz. Ama çoğu sahneden duygulanmıştım. Sizin düşünceleriniz neler?

Yani, evet dediği kadar kötülemeye gerek yok. Biraz fazla abartmışlardı. Çok tartışılan iki incelemesi var, lis ve metro 2033. Ve Metro 2033 hakkında dediklerine katılırım, tüm oyunları oynayıp tüm kitapları okumuş biri olarak. Geri sarma özelliği, yani özgün olmadığını belirtti ama bir oyunda olmayan bir özellik. O yönü güzel mesela. TWD'de bunun eksikliği pek belli oluyordu. Hikayesi, yani kötü değil. Güzel de bence. Ama, yani piyasada Walking Dead varken çok bir şey diyemem. Ki teması cok sıradan, öyle aşırıabartmışlardı. N bir tema değil. Ve TWD'nin teması da daha önce yapıldı, ama aktardığı duygu ve yaptığı drama çok daha iyiydi. 1 ve true Colors'u oynadım. Dediğim gibi iyilerdi ama daha iyileri vardı, orası öyle. Ki ign kaç vermişti true Colors'a, 9.5 ya da 9 falandı. Pek şişirmişlerdi.

Kesinlikle katılıyorum size. Ben de önceden başlayıp ilk bölümü anlamayıp bırakan biriyim. Genelde bunu diyenler ilk bölümden dolayı diyor.

Ben ilk oyunu oynadığımda 25 yaşımdaydım. Oyun ergen hikayesi değil. Oyunu gerçek anlamda kavrayarak, diyalogları, hikaye gelişimini ve senaryosunu anlamadan, oyunun yarısına bile gelmeden bırakarak değerlendiren insanların çoğunlukta olduğunu düşünüyorum.

Önyargıdan dolayıdır diye düşünüyorum. Serinin tüm ana ve ara oyunlarını oynadım ve hepsi ayrı güzeldi. True Colors'ı Dontnod'dan alıp Deck Nine'a vermeselerdi daha güzel bir şeyler çıkardı yine.

Life is Strange 2 eğer Max'in devamı olarak çıksaydı veya oyuna yeni oyun parasına Episode ekleyip 10 bölüme tamamlasalardı daha çok satarlardı bence.

Ben ilk oyunu gayet severek oynamıştım. Millete çocuk oyunu gibi mi geliyor ya da önyargılı mı oluyorlar bilemiyorum.

Kim sevmiyor yahu? Ben hiç görmedim Life is Strange'e ağır eleştiri getiren biri. Hikayesi de kesinlikle sıradan değil. Bu dediğim yalnızca 1. oyun için bu arada, kalanları oynamadım Before The Storm hariç.

Hocam Max'in devamı olması yapımcıların aklındaki fikre uyan bir şey değil diye düşünüyorum. LiS evreninin sadece Max ve Chloe'den ibaret olmadığını, başka hayatlarda da değişikliklere sebep olduğunu belirtmek için ayrı hikaye yaptılar bence. İkinci oyunda zaten önceki oyundaki karakterlerin ve Arcadia Bay'in başına ne geldiğini öğrenebiliyoruz.

Oyunu oynadınız mı peki? Bitirdiniz mi yani?

Sadece LiF için değil ama genel olarak hemen her oyun kendi anadilinde oynandığı zaman anlamlı oluyor. LiF de istisna değil. Geçekten oyunu hazmederek, anlayarak oynayınca hikayesi anlaşılıyor. Çok rush edilecek bir oyun da değil ve ağır aksak ilerliyor. Bunun gibi bir çok sebepten dolayı sevilmemiş olabilir. Life is Strange ve Life is Strange Before the Storm benim çok hoşuma giden 2 oyun. Son oyunu bayılarak oynamasam da hoşuma gitmişti.

LiF gibi senaryo gereği, hikaye gelişimi diyaloglar üzerine fazla dayalı başka oyunların da oyuncular tarafından sevilmeyeceği gerçeği normaldir. Emily is Away diye bir oyun serisi var, sadece yazılı diyalog üzerine bir oyun. Diyalogları kaçırmadan takip ederek oyunu bitirdiğinizde oyunun anlatmak istediği anlayabilirsiniz. Bir başka örnek verebileceğim oyun Quantum Break ve Control. Yukarıda örnek verdiğim iki oyunu sadece önünüze çıkan düşmanlara ateş ederek de bitirebilirsiniz, diyalogları kaçırmadan, anlayarak da bitirebilirsiniz. Oyunu oynayış şeklinize göre ''güzel bir shootermış'' da diyebilirsiniz ''güzel bir hikayesi varmış'' da diyebilirsiniz. Life is Strange serilerinin de sorunu bence insanların hikayeyi anlayamamaları.

Sevilmiyor çünkü gerçekten de çok kötü bir oyun. Oyunun dinamikleri ve oynayış tarzı tam bir işkence. Alternatif son kavramına karşı değilim ama oyun bu kavramı çok aşırı derecede abartmış. Oynarken oyunun sürekli farklı bir yöne evrildiğini, oyunun bölündüğünü görüyorsun. Saçmalık. Senaryosu da bence kötüydü. Onu da abartmışlar. Uyuşturucu, suç, psikolojik dram, intihar gibi öğeler var. Elbette olabilir. GTA, Saints Row, Total Overdose gibi oyunlarda da var bu öğeler ama o oyunların doğası gereği varlar. Bu farklı bir oyun. Olmasa da olabilirken zorlama bir şekilde eklenmiş gibi duruyor bu öğeler ve yapmacık kalıyor. Bu nedenle senaryoyu da beğenmedim. Son eleştirim ise türüne yönelik. Macera oyunu falan diyorlar buna. Hayatımda hiç macera oyunu görmeseydim bile inanmazdım büyük ihtimalle. Benim bildiğim Tomb Raider, Return to Mysterious Island gibi oyunlar macera oyunudur. Bu oyun macera oyunu falan değil. Bildiğin psikolojik dram dizisini oyuna çevir, adını da Life is Strange koy, al işte. Dram oyunu. Hem oyundaki krakterler acı çekiyor, hem de oynarken sen. Çifte haz, ne güzel.

Haklısınız. Eleştirmenler biraz alışmış ve kendi sevdikleri tarzlara göre yorumluyorlar sanırım.

Hocam aynısını dedim. Kitle olarak iyi bir kitleye sahip fakat Türk eleştirmenler oyunu beğenmiyor. Daha çok YouTube'dan inceleme yapanlardan bahsediyorum. Hayal kırıklığı diyen var, Square Enix'in en kötü oyunu diye de var.

Yerin dibine gömerek eleştirenler genelde homofobik insanlar oluyor.

Metascore'u 83 , user score'u 8.6 olan bir oyun. Steam üzerinde %96 olumlu incelemesi var. Sevmeyen belli bir kısım olacaktır ki normal o da. Genel itibariyle oldukça sevilen bir oyun. Geri sarmadan ziyade hikayesi çok kapsamlı ve güzel. 2'den itibaren biraz daha çıta aşağıya düşmüş diye biliyorum ama.

Kültür olarak bizde fazla benimsenemediği için. Bize uzak. Ayrıca oynayan kitle içinde Türkçe alt yazıya ihtiyaç duyanlar bu oyunu kötü yorumluyorsa zaten çok da önemsememek gerek. Ben bütün serilerini severek oynamıştım.

Öyle zaten. Genel olarak AAA oyun dışında başka bir şey oynamaya alışamamış insanlara gitmiyor bu tarz oyunlar. Eleman Metro serisini oturup oynuyor, S. T. A. L. K. E. R'dan haberi yok. Açıyor AC: Origins'in bomboş açık dünyasında fetch quest yapıyor, bundan keyif alıyor ama Elex'in hikayesini beğenmiyor. Joel-Ellie söz konusu olunca ''duygusallık fest'' yapılmış olmuyor ama Max-Chloe söz konusu olunca ''ergen'' oyunu oluyor. Çoğunlukla oyun kültürü olmayan, oyun oynamaya son zamanlarda başlamış, dediğim gibi AAA oyun dışında oyunlara ''oyun'' gözüyle bakmayan insanlar. Far Cry 6'nın metascore'u 74, Deadly Premonition'ın 59. NieR Automata'ya sırf grafikleri anime tarzı diye olumsuz yorum yapanlar var.

Makine çok kötü olarak değerlendirdi bence. Hikayesi rakiplerinden bana göre çok da geride değil. Eşit sayılır. Geri sarma özelliğini makine sevmedi zaten.