Bu saydıklarınız da günümüz Türkiyesi'nin genel problemleri. 2 yorumunuzda da eksileri/dezavantajları ve problemleri dile getirmişsiniz ama sinema ve televizyon bölümüne yahut medya sektörüne özel bir şey göremedim. Ülkemizde, her bölümde her sektörde olan şeyler bunlar. Sonuçta 3. dünya ülkesiyiz. Konu sahibinin sorusuna cevap vermem gerekirse; Türkiye üzerinde plan yapma çünkü pişman olursun. Milliyetçiliği, vatanseverliği bırakıp yurtdışı planlamaları yapman lazım. Dile getirdiğin 2 bölüm de buna müsait değil. Anladığım kadarıyla matematiğin iyi değil çünkü düşündüğün bölümler EA, Sözel bölümler ve buna göre senin yerinde olsam güçlü bir üniversitede YBS veya ilgi duyduğum herhangi bir İİBF bölümü okuyup bu ülkeden kurtulurdum. Ha, illa ki Türkiye'de kalacaksan savcı kadar avantajlısı yok. Maaşı iyi derdim ama bırak onu dokunulmazlık falan bir yığın ayrıcalık alıyorlar. Yani, maaşa gelene kadar bir sürü avantajı var.

Sadece sevdiğim mesleği yapmaya çalışıyorum. Sırf matematiğim iyi diye mühendis olmak mantıklı değil bence.

Olmadan bilemeyiz. Son düzenleyen: Moderatör: 11 Ağustos 2022

Savcı suç haberini alması ya da suçun oluştuğu anı bizzat görmesi durumunda devlet adına hareket edip araştırma ve soruşturmayı yapan kişidir. Savcılar araştırma ve soruşturmaları sonucunda iddianame hazırlar. Savcılarında mesleki dalları vardır cumhuriyet savcıları gibi ama konu çok uzar.

Sizden, bu mesleklerden birini yaparsam bu işi basamak olarak kullanma ihtimalimi, birbirinden farklı şeylere ilgimin olma ihtimalini düşünmezi beklemek haksızlık olurdu. Pardon.

İzin vermeyecekler çünkü. Mülakat o kadar önemli değil ki. Akademisyenlik hangi bölüm olursa olsun rezil bir iş. Sen belki de işi yapmak için günlerini harcayacaksın, başkası "hocam ne kadar şıksınız bugün!" cümlesi ile seni ekarte edecek. Sen kamera türlerini ezberleyeceksin, başkası senaryonun ne olduğunu bilmeden derslere girecek. Sektörün içinde yükselme gibi bir fikriniz olmayabilir ama sektörden uzak kalamazsınız ki. Adını vermek istemediğim bir fakültedeki dramaturji ve tiyatro bölümünü çok iyi bilirim. Bunlar sinema ve televizyoncular ile kan kardeşi gibiler. Ama iki grup da aynı. Hepsi birbirinin arkasını kazıyor. - Liyakatsızlığa. - Yağcılığa. - Kaytarmaya. - Herkesin işini senin yapmana. - Umutsuzluğa. - Çalıştıklarından sonuç almamaya. Hazırsan ol tabii. Ahkam kesmiyorum yanlış anlaşılmasın. Hayat senin, ne istersen onu yap elbette. Fakat akademisyenler, yazarlar, radyocular, televizyoncular, yönetmenler, hocalar, yapımcılar... Hepsi birbirinden neredeyse birbirinden pis insanlar.

Savcılar suçları yerinde teşhis ederler. Topluma - Kuruma - Devlete karşı işlenmiş suçlara karşı adaletin sağlanması için iddianameler hazırlayarak faillere dava açarlar ve delilleri mahkeme heyetine sunarlar. Savcılar aynı zamanda itiraf - bilgi - ihbar edindiği andan itibaren çalışmaya başlar. Devlet namına adaletin sağlanması - toplumsal düzenin aksamaması adına çalışırlar.

Sinema ve televizyon okuma güzel kardeşim. Akademisyen de olma. Türk medya kuruluşları içerisinde hiç çalıştın mı bilmiyorum ama tecrüben yoksa da mümkünse olmasın. Eksi artı yapalım hatta. Eksiler; - Aşırı ego: Bu sektörde en tırt yazarın bile muhteşem egosu vardır. - Aşağılama: Daima aşağılanırsınız. Arkanızdan sürekli sizi gömerler. - Her saat çalışma: Sinema ve televizyonda durmak yoktur. Gecenin 4'ünde ofise dikerler adamı. - Çalma / aşırma: Yaptığın bir işi çalmaya çalışan çok kişi var. Hatta "bu ne boş ver bunu!" deyip kendileri yaparlar. - Yalan-iftira-liyakat: Ben Turgut Özakman okumamış senarist yazar tanıdım. Ing Bergman'ı sorunca "o kim ya?" diyen yönetmen parçası tanıyorum. Artıları; - Akademisyen olmadan önce alanı tanıman lazım. Bu da ünlü kişileri tanıyabileceğini gösteriyor. - Hadi diyelim bir senaryo, fikir falan tutturdun ki o da zor ama hadi diyelim oldu. Para kazanırsın. - Diyelim ki akademisyen yaptılar seni ki sanmıyorum ama hadi diyelim yaptılar havasını atarsın. Bu kadar. Sinema ve televizyon okumak Türkiye'de pişmanlıktır. Medya sektöründe inanılmaz tecrübelerim var. Anlatmayım bence.

Ben akademisyen olmak istiyorum. Sektörün içinde yükselmek gibi bir hedefim yok. Bir sorum var: Neden akademisyen olacağımı sanmıyorsunuz? Mülakat yüzünden mi?

Sana denk gelmemiş o halde. Ben hemen hemen her sektörde liyakatsızlık, haksızlık, mobbing gözlemliyoru.

Şahsi fikrimi sorarsan bu ortamda seni böyle bir kariyerde çok parlak bir gelecek beklemez. Amacım hiç bir meslek dalını küçük görmek değil, her meslek kutsaldır lakin her çiçek her yerde açmaz. Daha globale yönelik işler peşinden gitmelisin belli ki yaşın daha genç kendini iyi tart. 24'ten sonra insanların geneli hevesleri uğruna gittikleri yolun ne kadar yanlış olduğunu daha net görüyorlar. Sadece mutlu olmaya odaklan eğer mutlu olursan zengin de olursun.

Mülakatların kalkacağını düşünmüyorum çünkü kalkarsa savcı olmak isteyen binlerce belki de milyonca insan çıkar. Ama bana sorarsanız savcı daha iyi bende olmak isterdim ama mülakatlar ve süreç biraz fazla zorlayıcı

Akademisyen olana kadar zaten ömür vereceksin. Karamsarlığa kapılma ama torpili olmadan akademisyen olanlar meslek hayatlarının 10. senesinde bile geriye dönüp dönüp şaşırıyorlar.

Ben sinema ve televizyon okuyup akdemisyen olmakla, hukuk okuyup savcı olmak arasında kaldım. Mülakatlar kalkarsa savcı olabileceğimi inanıyorum. İki meslekte sevdiğim şeyler içeriyor ama savcı tam olarak ne yapar bilmiyorum. Bir savcının günü nasıl geçer?

Bana kalırsa ikiside olmazdım. Fırsatın varsa yabancı ülkede çalışma fırsatı olan mesleklere yönel mühendislik gibi.

İlla ikisinden birisiyse hukuk tavsiye etmem. Savcı olmayı siyasi istikrarsızlığın olduğu şu zamanlarda hiç tavsiye etmem. Akademisyen olursan en azından rahat olursun. Hukuk mezunuyum, hukuk okumak isteyen herkesi uzak tutmaya çalışıyorum. Merak ettiklerini sorabilirsin.

Kırılmadınız umarım.

İkisi birbirinden çok zıt, henüz kendini tanıma așamasındasın.

- Hizmet. - Üretim. - Sanat. - Medya. - Oyun. Sektörlerinde çalıştım farklı kollarda. Her sektörde yok hocam. Benim gözlemim bu.