Bizimki iki eliyle yanaklarmızı tokatlıyordu.

Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et Okulun ilk günü bunun gibidir benim için.

İlk gün sırama birini oturdu diye dövmüştüm burnunu kırmıştım. Cevap olarak ağlamadım. Aahh koskocaman 25 sene oldu üstünden geçeli.

Bu konuda çok haklısınız.

Tuhaf ama hiç ağlamamıştım. Sınıfa girip en arkaya oturduğumu bile hatırlarım.

1'e başlarken hiç ağlamadığımı hatırlıyorum ama anaokulunda ilk gün beni beni 2-3 saat susturamamışlar annem anlatır.

Nasıl vuruyorlar, anlamış değilim. Sanki ögrenciye vurmak için öğretmen olmuşlar. Öğretmen dediğin öğrencilerini sevecek.

Okula değil dayak yemeye gitmişsiz sanki.

Ağlamaktan derslere girmiyordum.

Çok güzel benzetme yaptınız.

Nasıl yani? Korkuttunuz mu yoksa birini?

Başta ben de öyle düşünüyordum. Sonra okuldaki ortamı sevmeye başladım. Şu an PhD yapmayı düşünüyorum mesela...

Ağlamadım ama daha farklı mallıklar yaptım tıpkı şu anki gibi.

Ben hiç ağlamamıştım. Nede olsa evde de yalnızdım okulda da yalnızdım. Benim için fark olmadı.

İlk gün ağladığımı hatırlamıyorum ama, ilk gün annemle aynı sıradaydım. Yani ilk gün ailemden ayrı kalmamışım.

İlk gün bitince mezun olup bir daha gitmeyecektim sanmıştım. Ertesi günkü hayal kırıklığının benzeri yok. Aradaki bazı gereksiz "öğretmenler", dersler ve insanlar hariç iyi ki de okumuşum. İlk gün olan başka bir şeyi hatırlamıyorum.

Ben 2 sene boyunca ağladım 3. sınıfta kesdim ağlamayı

1 Yıl kreş 1 yıl anaokulu'na gittim. Eğer ilkokulu soruyorsanız hayır ağlamadım. Kreşi hatırlamıyorum. Annem öğretmen bunun büyük bir etkisi olmuş olabilir.

Tahta cetvelle vuruyordu hoca.

Ben ağlamadım hatta anneme de sen git demişim. Ama 7. sınıfın ilk günü ağlamıştım. Sen git ilkokulda ağlama ama 7. sınıftaki koca adam ağlasın.

1. sınıf çocuk burun kırıyor.

Ben sessizdim.

O sert vurmuyordu ama iyi öğretmendi. Hiç beden yaptırmazdı.

Ufakken aşırı hareketli agresif bir çocuktum. Kendi ufaklığımı dövesim var o derece haylazdım.

Kavga etmeyi bilmeyiz birbirimize girdik burnu kan revan içindeydi muhtemelen kırılmıştı.

Anasınıfına gittiğim ilk gün ağlamamak için kendimi zor tutuyordum. İçeriye girmeye korkuyordum. Diğer çocuklar tanışırken ben kenarda sessizce onları izliyordum. Anasınıfına gittiğim ilk gün ağlamamak için kendimi zor tutuyordum. İçeriye girmeye korkuyordum. Diğer çocuklar tanışırken ben kenarda sessizce onları izliyordum.

İlkokuldan hiç kaçmadım.

Hocam, 33 yıl kadar önceydi. Bana bazen anlatırlar. Ben de çok ağlamışım.

Ağladım Herkes ağlar.

Ağlamadım diyen alfadır abi.

Beslenme çantama düşen gözyaşlarımı hatırlıyorum.

Hayatımda ilk kez o gün Niagara Şelalesini görmüştüm. Aynaya baktığım zaman.

Çok korkmuştum birçok yaşıtım ile aynı ortamda bulunmak ve sırada oturmak, herhalde çocuk aklı ile işkence falan çekeceğim sanmıştım ve ağlamıştım. Ancak canım öğretmenim sağ olsun beni baya seviyordu ve sayesinde o yaşımda birçok işimi düzgün yapmıştım. Sayesinde okulu sevmiş, arkadaş ortamını ve neler yapacağımı öğrenmiştim. Sürprizbozan: . Ancak büyüdükçe eğitim sisteminin kötüye gitmesi falan beni daha da soğuttu. Şimdi ağlamayı unuttum gibi bir şey, acı çeksem bile güler oldum...

Ağlamamıştım da oluk oluk kusmuştum heyecandan. Bildiğin şelale gibi. Yediğim haşlanmış yumurtanın midemden ağzıma doğru olan yolculuğunu hala hatırlıyorum.

Ana okuluna gittiğim için annemden ayrı kalmak bana garip gelmemişti. Gerçi ana okulunda da ağlamamıştım. Sanırım yalnız kalmak içimde var.

Ankette çoğu "Hayır" seçeneği işaretledi. Doğrusunu söylemem gerekirse tam tersi olacağını düşündüm, ama öyle olmadı. Herkese iyi bayramlar.

Ben ilkokul hocamdan korkmuştum 55 yaşında beyazımsı saçı var bir de sesi kalın 1 ay zor alıştım ve kabullendim. Ağladım.

Tabii canım. Ben okula bayılmam pek ama mesela şu an kampüsteki yemekleri, ortamı, arkadaşları vs. özledim ben de.

Bizde bir kadın hoca vardı. Hep vuruyordu bazı öğrencilere. Adı Deve. Deve diye bir isim mi olur dersiniz.

Ağladım tabii, canım anamdan ayrılmışım...

Ağlattım

Zaman çok çabuk geçiyor. Bundan seneler önce küçüktüm, okula gidiyordum.

Ağlamayıp üstüne bahçede milleti organize edip saklambaç tarzı şeyler oynamıştık.

İlkokuldan kaçan var mı? Benim arkadaşlarım çok yaptı. Ama ben lisede kaçtım, hem de 11. sınıfta.

Merhaba. Hiç ağlamadım, ancak biraz şaşkın veya korkmuş olduğumu zor olsa da yine hatırlıyorum. Kolay gelsin.

Beni okula bile götürmedikleri için ağlayacak kimsem yoktu

Bende aynı sizin gibiydim. Teşekkürler.

Kreş, anaokulunda vs. ağlamadım ama ilkokulda baktım bu eğitim ömür boyu sürecek gibi bi ağlamıştım var ya okulun otoparkına kaçıp arabanın tamponuna tutunuyordum

Benim de ilkokul öğretmeni çok kulağımı çekiyordu. O yüzden nefret ediyorum ondan. Kulağım kıpkırmızı olduğu anları hatırlıyorum.

Okula ilk başladığında bazıları ağlar. Faklı ortam ve ailenin yanında olmaması, yalnız hissetmeye başlıyor kişi. Ben okulun ilk günü ağlamadım. Sadece ağlayan çocuklara baktım.