Onlar öyle dese ne olacak? Kazanırsanız aksine onlara onların düşündüklerinden daha fazlasını yapabildiğinizi göstermiş olmuyor musunuz? Derlerse desinler yani çok önemli olduğunu sanmıyorum.

Hepsini taklaya getirip hukuk fakültesini kazan evlat. İnsanlar her zaman konuşur. Kendilerini ilgilendirse de ilgilendirmese de...

Merhaba, küçükken çok tembeldim özelikle ilkokul ve ortaokul, lise de yine biraz daha iyidim. Ama fazla değil. Ben hukuk fakültesini kazanmak istiyorum. Ama daha 2 yıl önce çarpım tablosunu bile bilmiyordum. Ama böyle bir yere varamacağı mı düşündüm, ve kendimi geliştirdim. Bu yıl ilk defa üniveriste sınavına giricem, büyük bir ihtimalle istedim bölümü kazanamayacağım, ama kazansam bu tembel bu bolümü nasıl kazandı, bunun gibi saçma sapan şeyler söylecekler biliyorum, böyle düşüncelere sahip olmaktan ve onların bana böyle şeyler demesinden çok korkuyorum. Ne yapmalıyım?

Kimin ne dediğini umursayan biri değilim şahsen. Hele hele hayatımda ileride yüksek ihtimalle bir daha görmeyeceğim kişilerin ne düşündüğünü ne dediğini asla umursamam. Ayrıca bu kişiler yapamazsın dedikçe gaza gelip daha fazla çalışma gibi bir şey de boş bir motivasyon. Böyle basit şeylerle motive etmem kendimi. Üniversite kazanıcam sonra hava atıcam "bana yapamazsın dediniz noldu?" aman ne kadar önemli.

Ne kadar zeki olursan ol, sınavda çalışmadan çok yüksek derece elde etmen pek mümkün değil. İlk 50.000'e kadar olur ama üstü zor. Tembelsen bile zorlayıp günde en az 5-6 saat çalışman gerekir. Sene başında herkes sıfırken çoğunluğun TYT'si 60-80 net arasındaydı fakat sene sonunda 100-115 arasına çıktı bu netler. AYT netleri de aynı şekilde konu ve deneme ile yükseliyor. Kötü yanı şu ki kazandıktan sonra daha çok çalışman gerekecek. Ben de kısmen tembel ( 9-10-11'de yattım ) birisi olarak şu an mühendislikte ders çalışmaya zorla alıştım diyebilirim. En boş dönemimin en boş haftasında bile 10-12 saat derse girip 10-12 saat de ders çalışmam gerekiyordu. Sınav haftasında ise YKS tempomdan az çalıştığımı söyleyemem, hatta bu sefer aynı sürede çok daha zor olan konuları öğrenmek zorunda kalıyordum.

Hocam bence sıkıntı sizde değil eğitim sistemimizde. Çoğu öğrenci yüksek öğretime kadar laboratuvara bile girmemiş oluyor ki buna ben de dahilim. Yıllarca okuldaki fizikten nefret ettim sürekli formül ezberliyoruz diye. Bir süredir elektronikçi bir abimizin yanında takılıyorum bir nevi çırak olarak. Gerçekten söyleyebilirim ki sadece elektronik değil, fiziği de ne kadar sevdiğimi fark ettim. Evde sürekli atölyemde uğraşıp bir şeyler öğrenmeye çalışıyorum. Yanlış anlamayın, bunu şunun için söyledim; kendinizi tembel diye nitelendirmeyin bence. Ben de sevdiğim şeyi bulana kadar evde tüm gün yatıp film falan izliyordum sadece. Ha şimdi de kimseye bir faydam dokunmuyor o ayrı Ama en azından zamanımı keyif alarak geçiriyorum. Siz de bunu düşünerek çalışın. Kim ne derse desin. Zaten sevdiğiniz işi yapmaya başladığınızda bu yaftalamayı da kıracağınızı düşünüyorum.

Şunu herkes diyor da nedense ben yaşamadım öyle bir şey. İsmini vermek istemesem de diğer mühendisliklere oranla daha zor bir mühendislik bölümü okuyorum ama liseden daha kolay geliyor bana üniversite. Derslere her gün çalışmaya gerek yok, 3-4 günde bir tekrar etmek yeterli oluyor. Sınav takvimi zaten üniversitede bellidir. 2 hafta önceden eksikler tamamlanırsa derslerden kalmak çok çok düşük bir ihtimal. Ha ortalama olarak çok yüksek olmaz belki orası ayrı ama yine de hiç de saç baş yolduran bir zorluk yaşamadım.