Üzülerek kendi sorunuzun cevabını vermişsiniz diye düşünüyorum. Yaklaşık 365 günüm sevgi aşk saçmalığı yüzünden tam manası ile ''ÇÖP'' oldu. İnsan, zamanında ve miktarında aşık olmalı.

Aslında duyguların geneli için böyle bir tablo oluşturabiliriz. Bunun neden böyle olduğunu merak edenler, şu konuya göz atabilirler. Neden Sonuç İlişkisi ve Mutluluk Hakkında Görüşlerim

Elin de değil ki insanın aşık olmak, bir anda olursun. Tabi bir kıza kendini zorla da aşık edebilirsin. Aşk bence bir hastalıktır, karşılıksız olunca ruhsal açıdan çöküyor insan, neyse elim yoruldu. Şu PC yi alayım da o zaman tam yazarım.

Öyle bakacak olursak vatan sevgisi de insanı insanlıktan çıkarır. Önemli olan doğru zamanda, doğru yerde karşılıklı bir sevgi yaşamak.

Çoğu kişi insanı insan yapan şeyin sevgi olduğunu düşünür, ama bizi hayvanlardan ayıran şey akıldır. Çok seven-aşık olan kişiler insanlıktan çıkıp düşünemeyen varlıklara dönüşüyor. Sevginin fazlalığı şiddete de yol açıyor, bunları da göz önüne alarak, sizce sevgi bizi insanlıktan çıkartıyor mu? Sevgi ve aşkın ayrı kavramlar olduğunu biliyorum, ama ikisinde de insanlıktan çıkabiliyoruz. Sizin düşünceleriniz nedir?

Ben aşkın/sevginin ''uyuşturucuya'' benzediğini düşünüyorum, zaten sizin yanıtlarınızda bunu destekliyor. Birden çok güzel bir kız ya da platoniğiniz sizden hoşlandığını söylese evde deli dana gibi tepinirdiniz, en azından ben öyle yapardım. Ama size arkadaşlarıyla bir oyun oynadığını söylese, ya da aldatsa, o öfkeyle neler yapardınız? Tıpatıp ''uyuşturucu değil mi? Bir kere verirler sana bedavaya verirler, iyide hissettirir, ama alamadığın zaman kuduz köpekten farkın kalmaz. Filmlerden gördüm. Tabii kide sevgi olmalı hayatlarımızda ortalıkta Frank Castle gibi gezmeyelim, ben sadece bu konuda derdi olanlar belki aydınlanır diye yazdım, sevgi gerekli ama aşk o kadarda gerekli bir şey değil bence.

Sevgi- Aşk nedir ya? Bir yerden sonra bitip tükendiğini göreceksiniz. Yerine alışkanlık ve geçmişten kalan bağ kalıyor. Tabi istisnalar hariç. Bana göre boşa kürek çekmekten öte birşey değil. Hatta bittiği zaman geçirilen zamana acınması.. Hayvan sevgisi, vatan sevgisi ayrı konular. Emin olun bir hayvan sevgisi 2 insanın beklentili anlaşmalı sevgilerinden kat kat fazla ve karşılıksızdır. İnsan çıkarcı bir varlık hayvan değil. Bol bol hayvan sevin insandan uzak durun

Vatan sevgisi deyip, karşılıklı sevgiye bağlaman çok saçma olmuş. Altında ki toprak canlanıp sana ilan-ı aşk etmeyecek sonuçta. Ben bireysel sevgiden bahsediyorum, ne alaka vatan sevgisi?

Optimum seviye her zaman en doğru olan mıdır? Sevdiğin kız seni aldatıyorsa tabii ki sakin kalamazsın. Aşkın yanıtsız bırakılmışsa kendini içkiye vermen işten bile değil. Kara sevda dedikleri şeyde ya kız, ya erkek ölüyor zaten. Kıskançlık, aldatma... Fakat tabii ki darp, katl... Meseleyi bu noktaya vardıranlar ahmak ve şerefsizdir. Son düzenleyen: Moderatör: 26 Şubat 2018

Yok @AsjasFıdas1000 ben de o söze inanmam. En iyisi yalnız kurt olmak, zaten bir meslek edineyim, evlenirsem dövün beni, atın beni denizlere... Yalnız kurtlar asildir. Siz de öylesiniz. Çok güzel bir şiir olmuş Kemal abi. Çok güzel sahneydi ya. @Anakin SkywaIker dozaj önemli dostum, yoksa uyuşturucu koması gibi aşk koması falan olur. İşin sonu gerçekten ölüm olabilir aşk konusunda. Ama sevgi gerçekten zorunlu bir ihtiyaç gibi. Mesela Maslow'un ihtiyaçlar hiyerarşisine bakalım: Sevin ve sevmeyen insandan da uzak durun.

Değerli filozoflar, aramızda tartışmaya gerek yok konu başlığını görüyoruz ve buna göre yorum yapmaya çalışıyoruz. Megalaxy sakin ol dostum. Sadece bir örnekti, yanlış bulabilirsin ama saygı çerçevesinde mesaj yazalım tüm konulara. Bölümü kapatmasınlar sonra. Aşk bir b ktur, yemeyen yoktur, demişler. Sevgi ile aşk çok farklı şeyler. Ama ikisi de insanı değiştiren hissiyatlardandır. Aşksız kalın ama sevgisiz kalmayın ya da narsist olup kendinize aşık olun.

Bu durumu bizzat yaşıyorum. Aşık oldum ve asıl beni üzen şey kız beni arkadaşı olarak görüyor. Bir çok yerde onu düşünmeden edemiyorum. Bana kafayı yedirtiyor, sürekli onu düşünüyorum. Sırf işime bu sebepten dolayı konsantrasyon olamıyorum. Bazı durumlarda insanlıktan ne yazık ki çıkartabiliyor.

Bizi her şey insanlıktan çıkartıyor. Ekmeğinde çoğu zarardır, suyunda çoğu zarardır, aşkında çoğu zarardır. Aşk için katil olabiliriz, intihar edebiliriz fakat aynı şey diğerleri içinde geçerli. Su için hırsızlık yapabiliriz, ölebiliriz, öldürebiliriz falan... Her şeyi gerektiği kadar kullanmak lazım.

Ya sen öyle yazınca tekrardan baktım da, sinirle yazmamıştım aslında ama sanki herife bütün nefretimi kusmuş gibi gözüküyorum. En iyisi fazla bağlanmadan sevmek, aşk ise bir yerde gerekli bir etmen sanırım.

Ödül veriyorlarsa, ben bu sözü çürütüp, inancınızı zedeleyebilirim. Seninde dediğin gibi, yalnız kurdum ben. Bu söze olan itikadını sarsabilirim İsmail. Suya attım bir taş, çıkardı bir ses faş faş Kafama biri vurunca, gözümden geliyor bir yaş Hüsniye Hüsniye, beni döndürdün deliye İstersen beni sor Veli'ye, Diyecek ki 10:30'da binecek Hüsnü gemiye

Her şeyin bir ölçüsü olduğu gibi sevginin de bir ölçüsü olmalıdır. Bu hayatta ne sevgisiz yaşanmalıdır ne de sevgi arsızı olarak yaşanmalıdır. Aşkın dozunu kaçıranlar hayatlarını mahvedebiliyorlar hatta bazen bu olayın sonu bazen intihara kadar gidebiliyor. Emin olun aşık olduğunuz bir kişi için canınızı feda etmek çok büyük bir fedakarlık, canını feda etmek her şeyini feda etmek demek. Unutmayın bu hayatta tek canınız var. Aşkın kimi insanları, insanlıktan çıkma derecesine getirdiğini biliyoruz. Bu kişiler bir yerden sonra ''mecnun'' diye anılabiliyor. Akıl çalışmıyor yani. Aşk olmadan da yaşanabilir ama sevgi olmadan yaşanamaz bence. Bu hayatta en huysuz-aksi olan insanın bile sevgi duyduğu bir kişi-kavram vardır. Ben, duygularına göre değil, mantığına göre hareket eden bir insan olmama rağmen bu hayatta sevgi hissi duyduğum şeyleri sıralamam uzun sürer. ''Azı karar, çoğu zarar'' demişler.