Hmm haklısınız, peki bu durumdan kurtulmak mümkün mü? Toplumda ''kötü'' olarak görülen bu durumdan kurtulabilir miyiz? Cevap kesinlikle hayır ancak @nexpugnable gibi insanlar kötü görüp bu durumdan nasıl sıyrılabileceklerini düşünüyor.

Ön yargılı olmamak gerek klasik sözdür. Asıl şeylerden uzak tutar bizi bu konular.

Bu cümlenizi biraz daha açabilir misiniz?

Ön yargı günümüz toplumunda kesinlikle gerekli bir dürtüdür, ancak her zaman bu dürtüyle hareket etmek doğru değildir. Örneğin, içinizden bir ses karşınızdaki insanın sorunlu, tekinsiz biri olduğunu söylüyorsa, bu kişiye katil muamelesi yapmayın ama bu ihtimali her zaman aklınızın bir köşesinde tutun.

İnsan, birçok olayla karşılaştığında, herhangi bir deneyim sahibi olmamasına rağmen, iyi veya kötü yönde bir fikre sahip olur. Bu fikir, bazen kişiye yarar sağlayabilirken bazen de fazlasıyla zarar verebilir. Peki, bu fikrin var olması önemli midir? Örneğin, bir insanın karşısındaki kişinin hal ve hareketlerine, kılık kıyafetine göre, o bireyin kişiliği ve özellikleri hakkında önceden fikir sahibi olması gerekli midir? Yoksa bu fikir, oluşması kötü ve kabul edilemez mi?

Kişi önce kendini iyi bilmelidir sonra kendini denetlemeyi bilmelidir. Ön yargı aslında bir öngörüdür, kişi öngörebilir ama "ön yargı" denetim altında tutulmalıdır. Bir kişi, dayanağı olmayan yargılarını başkalarıyla paylaşmamalıdır ayrıca da birisinin dediği dayanaksız bir şeye %100 inanmamalıdır, kefil olmamalıdır. Başınızda kulaktan dolma bilgi olmamalı. Ön yargılar, eylemlerinizi etkilememelidir. Örneğin tanımadığınız serseri görünüşlü birisi ile tanımadığınız düzgün görünüşlü birisine aynı şekil davranmayı bilmelisiniz. Bir kişi tarafından başınızda oluşturduğunuz bir yargıya hemen "%100 doğru" dememelisiniz. Söylemesi kolay olabilir... Oldukça tarafsız, özgür bir baş yapınız olmalı.

Sadece ırk veya dine bağlamıyoruz o konuda endişeniz olmasın. Ayrıca yukarıda da sizin gibi bunun bir savunma mekanizması araçlarından birisi olduğunu belirttim. Benim merak ettiğim konu toplumda var olan ''ön yargılarınızdan kurtulun!'' tarzı sözde tavsiye olan bu saçmalıkların doğruluk payının ne olduğu.

Gözlem ve Analiz ile bir kişi hakkında düşünceye varabilmek önemli bir yetenektir. Önyargı ve bu bahsettiğim yetenek arasında büyük bir fark var. Önyargı, hiçbir dayanak olmadan bir kişi hakkında vardığın düşüncelerdir. Dayanak olmadan hiçbir şekilde fikir söyleyemezsin. Referans olmadan bir doğru çizemezsin. Ben bu yüzden bu yeteneği önyargı diye nitelendirmeyi doğru bulmuyorum. Soruna gelecek olursam evet bir kişi hakkında "analitik varsayımlar" yürütmeyi bilmek gereklidir.

Net bir şekilde "bu kötüdür, kötü olduğu için kurtulmalıyım" demek doğru olmaz bence, çünkü önyargı dediğimiz şey vücudun savunma mekanizması ama ne kadar uzak durman gerektiğine karar verebilirsin.

Hocam ön yargı her zaman 2. Planda olsun bazı durumlarda sizin işinize yarar her zaman kötü bir şey değildir.

Her zaman ön yargılarınıza güvenin.

Dediğiniz hemen önyargı bildirme durumu refleksif bir analitik varsayım yürütmektir. Bir durum olmuştur sen onun bir benzerini geçmişte yaşamışsındır, bu durumda beynin hemen sana o anki olayların sonuçlarını hatırlatır. Kapsamlı düşünerek ulaşılan her sonuç analitik varsayım kapsamına girer. Bu işlem çok hızlı işlediği için önyargı zannedersin ama durum farklıdır. Buna önyargı demek doğru değil.

Ön yargı bir savunma mekanizmasıdır. Bunu sadece dine veya ırka bağlamayın, gece vakti sokakta üstü başı dağınık, kapşonlu, yalpalaya yalpalaya yürüyen adama karşı duyacağın korku da bir ön yargıdır ve nadiren de olsa seni tecavüzden kurtarabilir.

Ön yargılı olursanız kişinin ne kadar iyi yönünü görürseniz görün yine de fikriniz zor değişir. Bence gerekli değil.

Bu olgu üzerine düşünmelisin, beynin zaten veriyor uyarıyı.

@Fikop verdiğim örneği düşün İstesen de ön yargılardan kurtulamazsın, kurtulsan bile faydası kadar zararı da olur muhtemelen, sonuçlarını kimse tahmin edemez. Dediğin gibi saçmalık bu tarz şeyler. Kokoş Batı'nın boş dertleri bunlar.

Analitik varsayım, bir veya birden fazla duyu organıyla toplamış olduğumuz verilerin beyin süzgecinden geçirmesinden sonra bir sonuca varılarak bunların yürürlüğe koyulması değil midir? Önyargı beyin süzgeci kısmını es geçerek geçmişte var olan bir deneyim vb. olay sonucu kişinin elde etmiş olduğu bir bilgiyi yine analitik düşünmeye benzer şekilde toplamış olduğu verileri beyin süzgecinden geçirmek yerine ezber olan bir deneyimi baz alarak kararı direkt olarak dışa vurmak değil midir? Temelde aynı sayılabilecek, ancak farklı olan iki kavramı tartışıyor gibiyiz. Ayrıca bir şey düşünceyi veri toplamadan elde edemeyiz. Sizin dediklerinize göre ben hiçbir şekilde önyargılı olamam. Çünkü istesem de istemesem de her yaşadığım an çevremden veri topluyorum ve bunları istemli veya istemsiz olarak değerlendiriyor, duruma göre tepki veriyorum.

İçgüdülerin sebebiyle bilinçaltında bazı olgular yaşanıyor, son değerlendirmeler içinse karşındaki veriyi düşünerek analiz ediyorsun. Belki önyargı sürecine bilginin değerlendirilip işlenmesi de diyebiliriz. Neticede problemi analiz ederek sonuca göre eylemde bulunuyorsun.

Gerekli değil. Kötü bir şey.

Soru yanlış anlaşılmış gibi. Kötü yönden kişiye karşı "iğrenme" şeklinde tabir edilebilecek bir önyargıdan bahsetmiyorum. Her konuda olan önyargıdan bahsediyorum. Ne kadar "ikinci planda olsun", "kötü bir şeydir, yapmayın" tarzı cümleler ile inkar edilse de, beynin her zaman bir köşesinde var olmaya devam edecek bir olgudur. Bu olgunun varlığına kucak açılmalı mı? Yoksa doğamızda olan bu olguya karşı direnilmeli mi?