Niye tüm iyi şeyleri bir insan kendisine versin ki? Kendisine ve çevresine etecek kadar iyi şey vardır insanın içinde. Tek yapması gereken iyi şeyleri gereksiz kişilere vermemek.

Tüm odağını, şevkatini, güvenini, samimiyetini, doğruluk ve dürüstlüğünü, duygu ve hislerini, etik ve ahlakını kendine yönelten; kendini kendine adayan bir insan böylelikle otomatik, doğrudan veya dolaylı yoldan kendisinden başkalarına düşman oluyor olabilir mi?

İşte ben cevap diye buna derim!

Tamam diyelim kendine her şeyi yöneltti peki onu karşılıksız seven ailesi ne olacak? İnsan sosyal bir varlıktır eğer tek başına her şeyi yapabiliyor olsaydı insan insan olmazdı.

Sanırım, ayrımlar artacağı ve kendince yasalar çoğalacağı için; kimin gücü, kime yeterse savaşları da kaçınılmaz olur. İnsan kendine dönmeli tabii ama bu kendini bilme ve anlama ekseninde olursa, ayrımların da azalması ve belirginleşmesi sağlanabilir. Bu durum da sosyalleşmeye ihtiyacı olan insanın, sağlıklı toplumsal birliktelik oluşturabilmesi için daha faydalı olur. Birliktelik için, evrensel bir ahlak olmasa da ortak bir ahlak gereklidir.

Sanırım insan benim dediğim gibi yaparsa, belli oranda düşman edinecektir elbet. Hatta kendine dost olsa dahi ki bu kaçınılmaz bir mecburiyet olduğu için, kendi kendine isyan etmesi çok muhtemeldir. Ve sanırım insan yüzde yüz kendine odaklanamaz. Senin de dediğin ölçüde kendini ve yaşam alanını savunmak için savaşır. Gerekirse düşman edinir. İnsan, sadece kendine odakken bir noktaya kadar kendini aşacağı için ve tabi bilgi için, etkileşim ve iletişime merak yoluyla bağlanıp yönelmek zorunda kalacaktır. Sosyalleşme kaçınılmaz olacaktır. Ve böylelikle kendi kalkanlarını indirmese de yumuşatacaktır. Evrenselliği, mutlak doğrular ve etiği bir kerarı bırakıp, kendi alanlarını, kendi doğrularını yaratacaktır. Tek başına bir tanrı değil kalabalık tanrılar olacaklardır.

Bence bütün problem insanın zihinsel bir canlı olması ve bu doğrultu da doğal olmaması konuyu açan bile açık açık söylemiş "herşey insanın kendi elinde" bu herşeyin kendi elinde olma durumu "tanrı yada yarı tanrı" yı anlatır. bütün sorunda budur zaten herşeyi istedği gibi değiştirir, dönüştürür, var eder, yok eder. istedğine verir istemediğine vermez. bu çok büyük sıkıntıdır ama olan olmuştur bir kere.

İşte ben cevap diye buna derim

Tabii ki. Ve sadece benlik çapında değil, benliğin kabullerinde de aynı mevzu söz konusu. İnsan, kendine ve kendi yaşam alanına karşı olanları; düşman belleme konusunda, gayet başarılı bir canlıdır.

Doğruluk dürüstlük biten şeyler değil dolayısı ile sorun kalmıyor.

Kendine dost olursan sadece en iyilerin dostluğuyla ödüllendirilirsin. Çerçöp gereksiz insanlar çaucak hayatından çıkar.

Zihinsel bir canlı olduğumuz türümüze insan diyoruz. Eğer canlılığımız söz konusuysa, zihnimiz varlığımızı kendi kendimize kanıtlamayı sağlar fakat canlılığımız zihnimizden öndedir. Öyle ya nice aptal insan yaşıyor, nice akıllı insanlar da yaşamayı başarabiliyor... Zihin kelimesi soyuttur, fakat akıl kelimesi somuttur ve bana kalırsa bizler aklımızı kullanarak zihin kelimesini ortaya attık. Bu denklemde zihin somuttur. Kabaca: Fiziksel nöron bağları arası elektrik sinyalleri düşünceyi, düşünmek de imgeleri meydana getirir. Soyut olsun ya da olmasın; damarkarimızdaki kanla beslenen bu düşünce somuttur. "Tanrı ya da yarı tanrı" = Tanrı öleli çok oldu. Tıpkı senin de dediğin gibi; "Her şey kişinin kendi ellerinde, istediğine verir istemediğine vermez." Bu benim gözüme sıkıntı dediğinizden çok, mükemmel bir anlam olarak gözüküyor. Asıl sıkıntı şudur; herkes bu şuur ve evreye eriştiğinde insan; kötü görünmeyen şeye, yani sadece kendine yoğunlaşmaya başladığında diğer insanlar her ne kadar akıllı ve kendilerince iyi olurlarsa olsunlar yine de dolaylı yoldan onlara düşman olacaktır. Çünkü en en başta kişi kendinin efendisi olur. Kişi kendini düşünmeden hayatta kalamaz.

Niyesi pek önemli değil ki. Niye tüm iyi şeyleri insan kendisine vermesin? Kendisinden başka neyi var? İşte o bahsettiğin her şeyi kendine yöneltirse... Sorduğum soru buydu. Lütfen soruyu esnetmeyelim.

Yani şimdi, tüm iyi şeyleri kendinize verirseniz başkalarına kötü şeyler kalır.