Benim şu anda yaşamış olduğum dönemi özetlemişsin kısacası. Bundan 1 yıl önce çalışmış olduğum Muhasebe işinden ayrılmıştım, Babam bana rastgele işler bulmaya başladı fakat orada ki insanlarla aram hiç iyi olmadı ve çok garip işler yaptım. Bazıları bana Üniversite mezunu olduğum için acıyıp ya oğlum senin burada ne işin var gelme, ben babanla konuşurum yazık ediyor sana tarzı konuşuyordu. 3-4 aydır boştayım zaten Askere gideceğim yerleştirilmeyi bekliyorum. Hayallerim veya vb. bir şey kaldı mı diye sorarsan bilmiyorum yaşım oldu 26 herhalde askerden geldikten sonra da ne iş olursa gireceğim Muhasebe konusunda her ne kadar iyi olsam da Türkiye şartlarında iyi bir yerlere kendi başına gelen insanların sayısı neredeyse %5-10 arasındadır. Ailem ile durumum nasıl dersen 1 gün güzel 2 gün kötü öyle diyebilirim. Bir sürü insan kendi evine çık dedi fakat Askere gideceğim için bir sürü yere başvurduğum halde işe almıyorlar ki bu büyük etken benim açımdan. Askerden sonra bende iyi bir iş bulduktan sonra büyük ihtimal ile kendi başıma yaşamayı tercih edeceğim. Yani uzun lafın kısası biraz sabredeceksin dostum, eline maddi imkan geçtiği zaman tercih sana kalacak kısacası. Psikoloğa gitmiştim en son, bana ilaçlar verdi 1 yıl kullandım beni aptal yaptı ilaçlar tek yaptığı buydu. Bırakması kullanmaktan daha beterdi. Türkiye de iyi bir psikolog bulmak da zor direk veriyorlar sana yatıştırıcı ilaçlar anlıyorum ayağı devam öyle o yüzden bulaşma bu tarz işlere.

Ruh ikizimsin aynı şeyleri bende her gün yaşıyorum ve seni anlıyorum.

Merhaba, öncelikle nereden başlayacağımı bilmiyorum o yüzden konu dağınık olabilir şimdiden kusura bakmayın. Belli bir hedefim yok, ve bu beni biraz bunalıma sokuyor. Her gece uyumadan önce ne yapıyorsun diye soruyorum kendime, cevap hep aynı hiçbir şey. Yapmak istediğim bazı şeyler var, yapmak istemediğim sevmediğim alışkanlıklarım da var ve her seferinde artık bırakacağım kendime çeki düzen vereceğim falan diyorum ama en fazla 2-3 gün sonra eski halime dönüyorum. Eskiden gerçekten uyumlu biriydim okulda başarılı ilkleri zorlayan biri... Kademe atladıkça yavaş yavaş sonlara doğru kaydım. Lise de iyi bir okula girdim ama sonrası -şimdilik- kötü durumda. Ne yapacağımı bilmiyorum sadece okul veya akademik olarak değil ne yapacağımı bilmiyorum. Ve bu beni cidden yoruyor. Ailemle aram -herkesin hayatında olan bir dönem gibi- pek iyi değil. Yani bilmiyorum onlarla oturup kalkmak canımı sıkıyor. Ne zaman vakit geçirmeye gelsem bir huzursuzluk oluyor. Böyle içim daralıyor ve bu gün boyu devam ediyor. Kötü bir günlük rutinim var. Sıkıcı... Hedefim yok sadece hayallerden ibaret gerçekleştiremeyeceğimden korkuyorum. Ailem hayallerim konusunda biraz dengesiz davranıyor bazen çok iyi, güzel gibi yorumlar alırken bazen bunlarla mı uğraşıyorsun gibi tepkiler alıyorum fakat yaptığım şey aynı sebebini biliyorum yaptığım şeyleri zamanında yapmıyorum ama bir düzene de oturtamıyorum. Belki çoğunuzun hayatından böyle bir dönem geçmiştir bilmiyorum. Bana bir abi-abla olarak tavsiye verebileceğinizi düşünüyorum. Neler yapmalıyım? Siz bu dönemlerinizi nasıl geçirdiniz? Ve şimdi o döneme dönseniz neleri farklı yapardınız? Bu tip sorularıma cevap verirseniz sevinirim. Çünkü bu boşluk beni çok korkutuyor. İleride pişman olmak istemiyorum. Son düzenleyen: Moderatör: 11 Ocak 2021

Cidden Türkiye'de istediğimiz şeylere ulaşması zor ve bizleri desteklemesini beklediğimiz aileler ise daha çok garantici bir tutum sergileyip okusun, büyüsün, iş bulsun, evlensin, torun torbalağa karışsın kafasında. Ama bi yerde toparlamam gerektiğini düşünüyorum. Zaten din konularını bi ara çok kafaya takmıştım, bi yaratıcının olduğuna ve bizi boşuna dünyaya göndermediğini bu yüzden dinlerin varlığına inanıyorum. Bunları düşündüğümden İslam aklıma daha çok yattı, biraz fantastik geldi ama düşüncelerime en çok o uyuyordu. Ve İslama göre burası işin simülasyon tarafı puanları burda topluyoruz. Önemli olan ahiret. Buna göre hayatımı bu puanlar için geçirmek daha mantıklı gelmişti ama yine etrafimdakilerden tepki görecektim. İşte burda teker patlıyor, tam bir arafta kalıyorum.

Türkiye'deki gençlerin bence büyük bir kısmı bu durumda ya. Ben de oldukça uzun bir dönem böyle bir durumdaydım. Evet şu an üniversite öğrencisiyim ve çok iyi bir üniversitede bilgisayar mühendisliği okuyorum , bu anlamda istediğimi aldım fakat hala kendi hayatıma %100 çekidüzen vermeyi başaramadım, bir şeylerden hala çabuk sıkılıyorum. Öncelikle yeni hobiler edinmek ve sana herhangi bir şey katacak, seni geliştirecek şeyler yapman çok doğru olacaktır. Eğer YKS sınavına hazırlanıyorsan zaten 12 gün kalmış son tekrarlarını yap ve bol bol deneme çöz veya seneye hazırlanacaksan artık sınava çalışmaya yavaştan başla, bugün otur planını yapmaya başla bir yerden. Eğer bunların harici bir senedeysen direkt spora başla. Ben yıllarca erteledim spora başlamayı ama başladıktan sonra kendimi o kadar iyi hissediyorum ki anlatamam. Tabi birkaç aydır spor yapıyorum henüz ve ilerleyen zamanlarda çok daha ciddiye alacağım sporu. Vücudu artık toparlayacağım. Onun dışında yeni alışkanlıklar kazanmak zorundayız bir şekilde kendimizi ittirmeliyiz. Yıllardır kitap okuma alışkanlığını hala kazanamadım tam olarak. Çok ama çok istiyorum kazanmayı öyle böyle değil. Denemeye korktuğumuz şeylerin üstüne gitmek belki en etkili çözüm olabilir. Her şey olabilir bu: scooter'a binmek, bir kıza açılmak vs. Yani kısacası konfor alanının dışına bir şekilde çıkmak zorundayız yoksa böyle zun yıllar devam ederiz acı çekmeye.