Dinleyici konumundaki şahsiyet, karşısındakinin ne dediğine kafa yormak yerine konuşurken ne söyleyeceğine kafa yorduğundan olabilir.

Neden insanoğlu olarak konuşmayı dinlemeye tercih eden bir yapıya sahibiz? Dünya üzerinde 3 büyük sorundan, biri de bu ya; sözleri, aracı elde ettiği soyut/somut silahlarla mutlaklaştırıp dayatmak, dinlememek, hepten kulağı tıkamak; gülene, ağlayana, susana, susayana, susturana; bir bir eli kolu bağlı en nihayetinde seyre daldığımız, önüne geçemediğimiz acı olan her bir olguya. Bu sonuçlara rağmen sağırlık, yıllar yılı süregelmeye devam ediyor ve etmeye devam edecek. Savaş, hırsızlık, kavga, istismar, din/dil/ırk ayrımı, cinayet... Bunların başlıca sebeplerinden biri de dinlememek sayılmaz mı sizce de? Ne düşünüyorsunuz? Tartışmak isterim. Konu sadece A kişisinin B kişisinin ağzından çıkan sözlere itibar etmeyip dayatması değil. Geniş yelpazede yayılmış ve uzanmış olan her türlü sağır olma durumu ve sonucunda istenmeyen senaryoların, sürekliliği daim olan bir döngü yaratılarak yaşatılması.

Kesinlikle uzerine konusulmasi gerektigini dusundugum bir konu, bu yuzden uygun bir uslupla fikrini belirten herkese cok tesekkur ederim. Benim fikrime gelecek olursak, kesinlikle alintilatidigim bu cumleye cok katiliyorum. Biraz cocuklugumuza inmemiz lazim bence. Turkiye aile ici iliskilerin pek de saglikli olmadigi bir ulke. Bir bebek olarak dunyaya geliyoruz ve biz bilinc sahibi oldukca evde bir otorite oldugunu, sozunun ikiletilmemesi gerektigini dikte eden, herhangi bir tartismada, fikrinin ne oldugunun onemi olmaksizin sessiz kalman gerektigini surekli olarak sana dayatan bir tutum var. Bu ailenin icinde basliyor. Mutlaka anlayisli ve bilincli ebeveynler vardir ama benim gozlemime gore cogunluk baskici ve otoriter, cocugun fikrini belirtemedigi ve surekli olarak lafin agzina tikildigi, buyuklerin sozune, her ne kadar haksiz da olsalar karsi gelinmemesi gerektigini tembih eden anne babalar. Bu tarz ailelerin yetistirdigi cocuklar iclerindeki baskilanmislikla beraber, gecerli ya da gecersiz farketmeksizin argumanlarini dikte etme egiliminde oluyorlar. Otoriter rejimleri ve populist siyaseti cok daha kolay benimseyip, onlarin dogrularini kendi dogrulariymis gibi mudafaa ediyorlar. Cunku yillarca kendini ifade edememis, karakteri oturmamis, kendi fikirlerini olgunlastiramamis bir birey bu maalesef. Otoriter rejimler derken ne demek istiyorum biraz acayim, bu sadece politik kimlikleri bunyesinde bulundurmuyor ayni zamanda topluma arz edilmis tum rol modelleri kapsiyor ve bu rol modellerin fikirleri, toplumda fanatik yiginlar yaratiyor. Sonuc olarak izm'ler ve sucu bucular, yeterince bilincli olmayan bireylerin olusturdugu toplumlarda cok rahat vuku buluyor ve cok kolay ayristirip, bireyi kendi gibi dusunmeyenden ciddi manada uzaklastiriyor, karsidakine sagirlastiriyor. Tabii bu major bi bakis acisi ama sokakta kavga eden iki adamin neden birbirini dinlemedigi konusu bu meselenin anlatiminin biraz yuzeysel kalmasina sebep olabilir diye dusundum. Peki napalim Amorphous, nasil cozebiliriz bunu? Acikcasi kapsamli bi cozum paketim yok, egitim abi klisesine de dusmek istemiyorum. Kesinlikle egitim onemsiz demiyorum ama egitimin de kendi icinde kalitesinin tartisilir oldugunu unutmamak lazim. Zira nice egitimli dedigimiz insanlar ne cahillikler yapiyor. O yuzden once egitimin standartini belirlemek lazim bence. Ama evet kaliteli bir egitim bilincli birey kriterlerinden birisi. Cok afedersiniz ama hayvanlar gibi urememek yine cozum odakli yaklasimlardan biri olabilir cunku Turkiye olarak iyi sistemler gelistirebilen bir ulke degiliz bence, e uzerine bir de asiri kalabalik olunca idare zorlasiyor ve birakalim kalifiye vatandasi, zombi surusune donusen bi toplum soz konusu oluyor. Ilerleyen yillarda bu nufus fazlasi Turkiye'nin basina buyuk sorun acacak diye dusunuyorum, gerekli onlemler alinmaz ise. Evet fazla da uzatmak istemiyorum ama her daim sorgulayici bir tutum iyi olabilir. Sevgiler dostlarim, saglikli gunler.

İnsanlar iyi değildir, insanlar kötü de değildir. İnsanlar eylemlerde bulunur ve eylemler kötüdür. İnsanın iyi olup olmadığına kim karar verecek? Herhangi bir bireyin son bulunduğu eylem mi insanların "iyilik - kötülük statüsü"nü belirliyor? Bireyin en büyük eylemi mi belirliyor mevzubahis statüyü? Bireyin bulunduğu en büyük eylem hangisi, değişebiliyor mu?

Seviyeli bir tartışmada hep söz kesen birisi genelde ya cahil oluyor ya çokbilmiş. Bencillik ve cehalet en büyük sorunu dediğiniz şeyin.

Genelde konuşarak üste çıkamayan, kendini anlatmayı beceremeyen kısım, karşıya fikirlerini bağırarak anlatabileceğini sanar. Bu hiçbir zaman işe yaramaz. Tabii konuştuğunuz kişi 50 metre uzakta değilse. Kavgaların %95'i bu sebepten doğar. Bazıları dinlemez konuşur, bazıları ne dinler, ne konuşur...

Genelde konuşan insanı bilgili sayar insan fakat marifet konuşmakta değil dinlemekte aslında. Çok yaşadım dinledikten sonra söz hakkı bana doğduğunda her dediğim kelimeye ''ama'' cümlesi ile başlayan itirazları. Çok takılmamak lazım zira azımsanmayacak bir kitle dinlemeyi bilmiyor. Bu tarz insanlarla tartışmayı ya direkt kesiyorum ya da savunduğu konuyu haklıymış gibi kabul ettiğimi söyleyip kısa bitiriyorum çünkü dinlemeyip sadece konuşmak isteyen insana katabileceğim hiç bir şey yok. Daha kötüsü ise dinleyip yanlışını kabul etmemek.

İnsanın doğası gereği demek doğru olmaz. Bir çok insan yanlış kişileri takip ederek, yanlış bilgiler ediniyor. Geniş açıdan bakarak ve mantıklı düşünerek hareket etmiyor. Tıpkı İsrail-Amerika konusunda bana yaptıkları linç gibi. Ben başka bir şey söylerken, onlar bam başka bir şey söyleyip, konuyu çevirmeye çalışıyorlar. Aslında bu eğitimsizlik ile alakalı bir durum biraz da. Neyse ki yıllarca haber, siyaset ve tarih takip eden, bizzat bu işlerin için de birisi olarak kendimi yedirtmedim. Dinlemeyen ve tartışmasını bilmeyen bir insan, ruhunu ve beynini satmış kişilerdir. Başkalarının söylemlerini alır, kendisi söyler. Sen düzgünce tartışmak istersin, o sana küfür ile karşılık verir ve kendisini haklı çıkarmak için gerekirse konuyu saptırır. Ve hiç alakası olmayan bir yere doğru gider. Bilgisiz yanlış ve saptırıcı yorumlar yaparken, bilgili de mantıklı ve açıklayıcı yorumlar yapmaya devam ettiği için "neden kimse kimseyi dinlemiyor" sorusunun cevabını almış oluyorsunuz. Bu dünyanın sorunu olsa da, Türkiye gibi ülkelerde çok daha yaygındır. Sokak röportajlarını izlemeyen veya hiç denk gelmemiş olan yoktur herhalde. Orada da görürüz, siyaset ile ilgili bir soru sorulduğunda, eğitimli insan ne kadar mantıklı ve düzgün cevap verirken, karşıdan birisi gelir "de get işine" der. Üstüne vatan haini damgasını vurur. Bu tip insanlara asla bir şey anlatamazsınız. O yüzden uğraşmaya değmez. Ancak bu genel olarak eski kafalı insanlardır. Yeni nesiller daha bilgili ve mantıklı hareket ediyor. En azından bir çoğu böyle. Ben buna inanıyorum ve inanmak istiyorum.

Duymak istenilenler duyulur, bunun haricinde olunanlar bastırılır.

Herkes değildir. Azınlık olsa bile, bir kişi kalsa bile, herkes değildir.

Sizin yorumunuz maalesef ki kapsamlı ve nesnel düşünmeye aykırı. Sadece bireysel gözlemlerden ibaret, ki zaten farklı farklı perspektiflere yönelmediğiniz müddetçe ayakları yere basmayan bir düşünce olarak kalacak. Bir katile "O 100 kişiyi öldürdü, o kötüdür!" diyen topluluğa "Hayır, o bana katil olmadan önce yardım etmişti; kötü değil, iyidir. Dediğiniz asılsızdır!" demek gibi sizin yorumunuz.

Herkesin algısının sebebi ile.

Bu konu genellemeden ibaret. Birbirlerini dinleyen insanlara şahit olduğumdan, başlık çürüyor.

Biraz kızgınım insanlığa, göz yumulan haksızlıklara. Benim yaklaştığım açı biraz da toplumun en çok benim sesim çıksıncılarına, ben haklıyımcılarına. Sorunların kaynağı buna dayanıyor. Hak, adalet, eşitlik hepsi bir kenara atılmış durumda. Dinlememekte tamamen bencillik, bana dokunmayan yılan bin yaşasıncılıktan kaynaklanıyor. Yoksa o kadar çok sorun var ki, ancak konuşmakla yetiniliyor. Çözüm üretmek için elini taşın altına koyan yok. İşte bunun için üstteki mesajımı sitemli olarak yazdım. Eğitimden yakınılıyor, eğitim fakültelerinin halini bilen var mı? Öğretmen olmak için çabalayan insanların halini bilen var mı? Yıllardır girdikleri sınavlara yüzlerce lira döken insanların sesini kimse duymuyor maalesef. Sadece konuşuyoruz.

Dinlemek yerine sürekli karşısındakinin sözünü bölen kişiler genelde cahil kesim oluyor. Lafını bölmeyi de geçin, bağıra bağıra kendi bildiğini kabul ettirmeye çalışıyor. Dediğim gibi bir gerçeğe inanıyor ve bunun yanlış olabilme ihtimalini düşünmeksizin onu savununca ortaya dinlemeyen, çok bildiğini düşünen insanlar çıkıyor. Kendi ülkemiz adına konuşacak olursak, yobazlık, cahillik ve bencillik en büyük sorun.

Dinlemek zor boş yapmak kolay.

Değinmeye çalıştığım nokta; işin genel olarak her bir noktaya yayılmış olan felsefi yanı. Sadece A kişisinin B kişisinin ağzından çıkan sözlere kulaklarını tıkaması değil.

Aklımda bu konu vardı. Öncesine baktım, buraya ulaştım. Kişisel görüşüm; dinlemekten ziyade konuşmaya yeltenmenin temelinde, sebep olunabilecek sonuçların tam olarak değerlendirilmemesi mevzubahistir. Değer yargıları düzgün ve söylenenin nereye çıkacağını, sebep olacağı sonuçları herhangi bir süzgeçten geçiren bir insanın konuştuğu kadar da dinlemeye ihtiyacı vardır. Yaptıklarının tesirini tam olarak idrak edebilmek için dışarıdan bir tahlil gereklidir. Bu değerlendirmeyi göz ardı edenler, sebep oldukları sonuçların da farkında olmazlar. Ya da önemsemiyorlardır, kendilerinden haddinden fazla emindirler. Şüphe faktörünü gerektiği gibi işletmiyorlardır. İnsan, şaşmaya müsaittir. Bu şaşkınlığı bertaraf etmenin de en etkili yolu dışarıdakilerinin dediklerini duymak ya da dışarıdakilerinin de seslerini duyurabilmesi için çabalamaktan geçmektedir. Ben, bir fikre sahibim lakin o fikir esas olursa, esas olan ben olurum. Bu da benim gerçeği bende bilmeme sebep olur ki bu kadar çok sayıda fikrin meydana geldiği bir ortamda ne kadar yaşarsam yaşayayım, sadece kendimi duyarsam gerçeği anlamak gibi bir emele ulaşamam.

Dinlenmeye değecek insanları dinlemek hayatımızdan çalınacak saniyeleri, dakikaları önlemek için önemli. Boş konuşan insanlara kulak tıkamayıp ne yapalım? Fikri olmadan zikri olan insanlar bol bol türedi. Mümkünse dinlemeyin.

Belki konuşmak, kişinin farklı psikolojik sorunlarına iyi geliyordur.

3-5 kişinin birbirini dinlemesi, hepten gözleme dayanan bir gerçeği çürütemez. Doneniz varsa bu konuda öne sürersiniz, tartışılır. Benim de çevremde tek tük dinleyen var ama bu hepten bir kaideyi değiştirmeye; konuyu "çürütmeye" yetmiyor maalesef. Kendi bireysel perspektifinizi kaynak tutarak bir yere varamazsınız. Ayrıyeten değinmeye çalıştığım nokta A kişisinin B kişisinin sözlerini dinlememesi değil. Fazlasıyla somut ve sığ bakıyorsunuz.

İnsanımız dinlemeyi pek sevmiyor. Sadece konuşuyor. İyi bir dinleyici de olmak gerek.

Kaide yoktur. Genellemeler kolayca, karşıt örnek bulunarak çürütülebilir. Karşıt örnek buldum ve genellemeni çürüttüm. Genellemekten uzak durmak, doğru kalmayı kolaylaştırabilir. Sığ bakmıyorum, açıkça yazmamışsın; ortamın şartlarını, tartışmanın şartlarını belirtmemişsin, sonra da fikrimi yazınca sığ baktığımı yazıyorsun. Hem ifade - düşünce değil, bireyler düşünmekte hürdür.- hürriyetim, istersem sığ bakarım, istersem derin bakarım.

Çünkü burası Türkiye. Burada hiç kimse cahil değil. Herkes çok biliyor. Herkes Ord. Profesör. Onun gibi düşünmeyen de yobaz, gerici, vatan haini.

Teşekkür ederim içtenlikle yazıya döktüğünüz düşünceleriniz için.