Özgür olmak seçim sayısını artırır bu da beraberinde tabii ki sorumluluk getirir. Örnek vermek gerekirse; A şehrinden b şehrine gitmek istiyorsunuz ve önünüzde 5 tane farklı yol seçeneği var ve bunlardan bir tanesi 100 km ve temiz sıkıntısız bir yolken diğerleri 300 km üzerinde ve sıkıntılı belalı yollar herkes elbette 100 km olan yolu seçecek çünkü her açıdan mantıklı ama bu özgür iradeyle seçilmiş bir yol değil yine bir şekilde dayatma ile seçilen yol. Sanırsam buna en iyi örnek stanley parable olur. Oynamadıysanız oynayın derim.

Herkesin tam bir özgürlüğe sahip olduğu bir ülkeyi düşünemiyorum. Kurallar olmalı, özgürlükler hayatı etkilemeyecek ve herkesin huzurlu olacağı şekilde kısıtlanmalı. Kısacası söze katılıyorum. Arkada senin için işlerini halleden birisi varken, neden onu sen halletmek zorunda kalasın ki?

Arkadaşlar Sigmund Freud'un bu sözü hakkında ne düşünüyorsunuz? Gelin tartışalım.

Bu yargı kişiden kişiye değişir. Zaten Freud da bunu söylemiş. Bazı insanlar bir grup içinde liderliği ele almak istemez. Nedeni basit çünkü sorumluluk almak istemezler. Fakat lider gruptaki diğer herkesten daha özgürdür. Diğer herkes onun dediklerini yapmak zorundadır. İnsanların kendi kararlarını tek başına almak istememelerinin nedeni sorumluluk istememeleridir. Sorumluluktan kaçma duygusu özgürlük duygusuna baskın olan insanlar için geçerli bir durumdur bu.

@Itechin. g bazı insanlar birilerini kaybetmemek için onların himayesi altına girebiliyor. Bunu da kast ediyor olabilir. Şöyle daha anlatabilirim sanırım kendimi, o kişiyi kaybetmemek için sürekli o kişi ne derse yapıyor. Bunun sonucunda da özgür olmuş olmuyor, o kişiye bağlı sonucunda.

@Itechin. g tabii alan daha fazla çeşitlenebilir. Ben bir örnek olarak bunu vermek istemiştim.

Suç ve ceza boşunamı yazıldı? Hürriyet iyi ama adalet kötü. Son düzenleyen: Moderatör: 13 Temmuz 2022

Onun için dinlere bağlılık var zaten. Başka bir dini eleştirirken "Onların ibadetleri nasıl salakça şeyler." diyen insanlar kendi dinini sorgulamayı aklından bile geçirmiyor. Misal başkasına akıl vermek kolaydır ama kendinize gelince 10 sefer düşünmeden bir şeyi yapmazsınız hatta öneriyi söyledikten sonra sorumluluk almamak için en son yine de sen bilirsin deriz.

Hocam mevzu birini kaybetmek ile alakalı değil sadece hayatın her alanında bir kısıtlama var. Başka bir örnek verelim ve bu sefer alternatif seçeneklerin yolundan gidelim. Mersin'de bir araziniz var ve tatil için bir yazlık ev düşünüyorsunuz. Eğer Mersin'e yaptırırsanız bu evi arazinin konumu sizi kısıtlamış olur ama seçenek az olduğu için arazi bulma sorumluluğuna girmezsiniz. Diyelim ki siz Mersin olmasında başka bir yer olsun dediniz bu sefer şehir ve arazi bulma sorumluluğu içerisinde olacaksınız. Dediniz ki hiçbirine gerek yok ben her sene ev kiralarım bu sefer şehir seçme, ev bulma sorumluluğu içerisinde olacaksınız. Tamamen farklı bir yola girip karavan almaya karar verdiniz. Bu sefer bütçenize uygun karavan bulmak, karavanla gideceğiniz yeri seçmek ve karavanın izin verdiği yerle gitmek zorunda olacaksınız mesela illa bir benzinliğin yakın olması gerekecek gibi. Dediniz ki ona da gerek yok ben yürürüm sırtıma bir tane kam çantası ve çadır alırım, bu sefer güvenlik yüzünden her yere çadır kuramayacaksınız ve ayrıca yürüyüş mesafeniz ile kısıtlanacaksınız. Yani seçimlerin her biri bir kutu birini kırınca ya daha geniş bir kutuya çıkıyorsunuz ya daha dar bir kutuya.

Sorumluluk almak istememe duygusudur. İnsanlar, sorumluluk aldıklarında endişeye kapılırlar. Endişe ve uğraşmayı kim ister? Dostoyevski, insanların özgür olmak istediklerini, özgürlüğe kavuştuktan sonra özgürlüğü feda edip birilerinin boyunduruğu altına girmek istediklerini, çünkü sorumlulukların ağırlığını taşımak istemediklerini belirtir. Jean Paul Sartre'ye göre insanlar özgür olmaktan kaçamazlar. Özgür olmaya mahkumdurlar. İstese de, istemese de özgür olmayı seçmek durumundalar. Bu durum insanı kaygıya sürüklediğini söyler. Dosya Ekleri 47036911_1619320594835029_4799319730701729792_n. jpg 23,7 KB · Görüntüleme: 15