İyi akşamlar, Ben uzun yıldır psikolojik sıkıntı ile uğraştım. Ders, yazılım ve iş konusunda hiçbir şey yapamadım. Artık ya alaylı yazılımcı ya da ders çalışacağım. Bitirecek bir sürü kitap var. Fotoğrafını atacağım. Hangisinin daha iyi olduğunu bilmiyorum. Büyük şirketlere girmek ve öğrendiğim bilgileri elimden geldiğince yardımcı olmak istiyorum insanlara. Ama büyük şirketler diploma istiyor. Normal yerler diplomaya fazla bakmıyor ama bilgisayarım iyi değil. Yani yazılım yapamam. Tek çare ders kalıyor. Metin2 oynamayı çok seviyorum. Ya oyun ya hayatım... Çok ciddi bir durum. Yorumlarınızı bekliyorum. Dosya Ekleri IMG_20210302_224823. jpg 160,4 KB · Görüntüleme: 56 IMG_20210302_224858. jpg 170,5 KB · Görüntüleme: 46 Son düzenleyen: Moderatör: 2 Mart 2021

Yaş kaç? Ne okudun ne mezunusun?

O zaman bırak konu ile alakalı bölüm kazanmayı daha barajı geçemezsin, başka yollardan öğrenmeyi dene YouTube da Unity dersleri var onları izle kendini geliştir. Konuya ek İngilizce de öğrensen iyi olur ileride işine yarar.

Oyun sana para kazandıracaksa oyunu tercih et.

Ama adam gelip sen neyi biliyorsun dediğinde alaylı yazılımcıyım mı diyeceğim? Bilgisayar alacak oldum psikoloji çöktü. İşten ayrılmak zorunda kaldım. En azından belki ders kafamı dağıtır diye düşünüyorum ama dediğim gibi kolay soruları bile çözemiyorum. Peki 2 yıllık denesem nasıl olur? DGS yaparım. Nasıl bir sınav bilmiyorum ama böyle olur mu?

E hocam seni geçim kaynağın ne olacak? İleride aile kurarsan nasıl geçineceksin? Şey düşün mesela ben Metin2 oynuyorum ama bu zamana kadar bana ne kattı ne işe yaradı bunu oynamam gibi gibi. Edit: Harf hatası.

21 Yaşındayım, bilgisayar Programcılığı okuyorum. 6 aydır oyun bağımlılığından tamamen kurtuldum. Artık gerekli izlenmesi gereken filmleri izlemeye, derslerimi çalışmaya, kitap okuyan birisiydim ama artık daha fazla zaman ayırmaya başladım. Oyun bağımlılığından dolayı üniversiteyi kazanamamıştım. Mezuna kaldıktan sonra da 2 senelik üniversite kazandım ve şimdi de DGS ile ilgili bir sınava hazırlanıyorum. Oyun bağımlılığını bırakmak aşırı zor bir şey ama imkansız değil. Mesela ben ortaokuldan beri her okul çıkışı saatlerce oyun oynayan birisiydim. Mezun olduğumda da dershaneden kaçıp arkadaşlarla oyun oynamaya giderdik... Sonradan keşke yapmasaydım diyorsun ama bu bağımlılığı bırakmak çok zor bir şey ama ben kendime dedim ki "zamanında oyun oynadım da ne oldu? Bana hiçbir yarar katmayan oyunları fütursuzca oynamamın amacı ne? Neden yaşıyorum? Oyun oynamak gerçekten yaşamamın amacı mı? Hayatta neden yaşıyorum? Gibi sorulara yanıt aramaya başladıktan sonra artık oyunların gerçekten bir anlamı olmadığı anladım. Mesela Metin2 bende oynayan birisiydim ama benim oyun mantığım seninki gibi değildi. Ben farklı türde beğendiğim oyunları kısa bir süre oynayıp bırakan birisiydim. Her farklı oyun oynama başladığımda dopomin hormonu aşırı derecede yükseliyordu ve 1 hafta sonra iniyordu ve aynı oyunu oynamak istemiyordum. Yeni bir oyun bulduğumda dopomin hormonu eskisinden daha fazla artıyordu ama 1 hafta sonra eskisinden daha fazla düşüyordu çünkü artık dopomin bağımlılığı başlamıştı. Sürekli yeni oyun arayışına girmiştim ve her oyun artık 1 hafta yerine 5 güne, 3 güne ve artık belirli oyunlara düşmeye ama zevk alamamaya başlamıştım. Yeni oyun bulamıyordum ve aşırı derecede canım sıkılıyordu. Tabii oyun oynamayı bırakmıyordum çünkü alışkanlıkları bırakmak çok zordur ama imkansız değildir. Sonradan neden böyle bir bağımlılığım olduğunu araştırmaya başladım. En başta belgeseller izlemek ve bazı tedx konuşmaları farklı düşünmenizi sağlıyor. Hatta ilk arayışlarımda bazı cevaplara tedx konuşmaları sayesinde ulaştım. Önceden de bildiğim bir deneyin gerçekten kobayı olmuş olduğumu sonradan anladım. Deneyde bir fare düğmeye bastığında dopomin hormonu salgılamasını sağlayan bir düzenek ile yalnız bırakılıyor. Deneyde bir süre sonra bırakacağını zannediyorlar ama fare sürekli yapmaya devam ediyor. İşte buradan çıkardığım kadarıyla bende buna benzer bir bağımlılığa sahiptim. Sürekli klavyeden tuşlara basarak dopomin hormonu sağlıyordum. Metin2'de +9 dolunay yaptığımda, madalyon düşürdüğümde, LoL veya CS:GO'da birisini öldürdüğümde, her yeni bir şey de dopomin hormonu salgılıyordum. Bende bir anda tüm hepsini bırakmaya karar verdim ve önce tüm oyunları silmekle başladım. İnternetim iyi olmadığı ve oyunlar 10GB ve üzeri olduğu için de artık indirmek istemiyordum. Tabii küçük eğlendiğim oyunlarda vardı ama bir karar vermiştim. Birden bıraktım dedim ama aslında bir süredir bırakmayı düşünüyordum ve sürekli sorularıma cevap arıyordum. Bu bağımlılığı bırakmak zor ama bıraktığında diğer yaşayacağın zevkler paha biçilemez. Gerçekten kitap okumaktan zevk almaya başlıyorsun. Ders çalışmaya bile başlıyorsun. Her neyse daha fazla yazmayayım çünkü kötü de etkilemek istemiyorum.

Para kaybettiriyor.

19 yaşındayım. Açık öğretim lisesinde okuyorum. 6 tane dersim kaldı. Seneye üniversite sınavına gireceğim. 4 yıldır psikolojik sıkıntılardan dolayı kitap yüzü görmedim. Dershaneye başlamıştım ve yarıda bıraktım. Hiçbir şey anlamıyorum. Çarpım tablosu hatta ortaokul sorusu koysanız çözemem.