Uçakların 2 ana tür bakım işi vardır. Biz bunlara hat seviyesi ve base bakım diyoruz. Hat seviyesi: Günlük kendini tekrar kontrol işlerdir ve uçuş öncesi standart kontrolleridir. Base bakım ise TV'lerde, belgesellerde gördüğünüz, uçakların hangarlara çekilmesi ve bekletilmesi işlemidir. Büyük bakımlar ve işler burada yapılır. Bir de genel arızalar vardır. Bu arızalar standartlara göre giderilir ve arızası giderilen uçağın tip eğitimini alan bir teknisyen tarafından ''bu uçak sağlam, uçabilir'' mührü/imzası atılır. Bu inanılmaz bir sorumluluktur. 2-3 yıl sonra uçak düşer, ilk sorgulayacakları adamlar bu arkadaşlar olur. Meşakkatli, vicdani sorumluluğu yüksek, zor bir meslektir. Dışarıda kar, dolu yağarken motora bakarsın. Yeri gelir hastalanırsın, ama işini yarım yamalak yapmazsın. Üşürsün ama senin üşümenden önemli baktığın uçağın taşıyacağı canlar vardır. Bunları düşününce bu etkenler bizler tarafından unutuluyor. Bu iş para için değil, büyük bir tutkuyla yapılır. Böyle başarılı olunur. Bu mesleğe para için gelenler tek tek dökülür zaten Hadi Ağrı'ya gidiyorsun derler, işe geldiğin kıyafetle ve iş kıyafetinle o gece gidersin. 1 cerrah bir hatasıyla bir kişiyi öldürebilir ancak 1 teknisyen bir hatasıyla binlerce kişiyi öldürebilir. Uçakçılıkta bu sebeple ''0 hata'' sloganı kullanılır, her yerde görürsünüz bunu. Ama korkmayın, işler 1 teknisyene kalmıyor Akıl akıldan üstündür ve her insan hata yapabilir. Bunu 2. 3. kişi görür, düzeltir. Bu sebeple hangi seviyede olursanız olun, sizin yaptığınız işi her zaman başka bir yetkili kontrol eder. Tip eğitimi almayan, boş lisans olarak nitelendirdiğimiz teknisyenler asla bunun yetkisine sahip olamazlar ve uçak hakkında herhangi bir yasal hakka sahip olmazlar. Bu kişiler lisanslarına göre yanında yetkili bir teknisyenle birlikte çalışır. Yani bu makineler sahip olduğunuz araçlardan, sokağa çıktığınızda binlerce gözünüze çarpan araçlardan bin kat daha özenli ve düzenli bir şekilde, günü gününe bakıma giriyor. Uçaklar, korkacağınız en son aletler olsun

Bir uçak 360 kadar yolcu tasiyabiliyor, ayni yolculari kara yoluyla tasimaya kalksaniz yasanacak kaza olasiliklarini hesap edin. Yolcularin psikolojisi bozulur. Ucak en mantikli secenek bana kalirsa. Ucagin tek dezavantaji; kaza aninda 360 yolcunun tek seferde canindan olmasidir. Yine de bu; ucagin en guvenli ulasim araci oldugu gercegini degistirmez

Olay bakımla bitseydi keşke... Bakım hatası, teknisyen hatası, pilot hatası, meteoroloji, yükleme sorunları, malzeme aşınması vb bir sürü sorun sayabilirim sana. Lakin bir uçağın düşmesinin sebebi %80 insandır. Bu kanıtlanmış bir araştırmadır zaten.

Pilot hatası, kronik sorun, hava olayları dışında teknisyen hatalarından düşen uçakların sayısı bir elin parmağını geçmez. Kusursuzluk olamaz zaten, genel oran olarak bakıyoruz.

Peki bu Tip eğitimi ücretleri hakkında ne düşünüyorsun? Yani duyduğum kadarıyla parası olanın sahip olabildiği sertifikalar çoğunlukla. Durumu olmayan ailelerin çocukları bu tip sertifikalara ne şekilde ulaşabilir? Ortada bir adaletsizlik var mı sence?

Tip eğitimi şöyledir: Çalıştığın şirket seni elinde bulundurduğu uçaklardan birinin eğitimini alması için gönderir. Burada kağıt üzerinde bilgileri alırsın. Daha sonra o uçak tipi üzerinden belli bir süre çalışırsın, gerekli görevleri doldurursun. Daha sonra Sivil Havacılığa gidip belgeleri sunarsın, lisansın işlenir. Örnek: B737-8 (B1) Lisans - Bla bla kişisi. Artı olarak konuda bahsetmediğim şeyler de var. Bu tip eğitimine gidebilmek için belli bir süre tecrübeye sahip olmanız ve modül sınavlarını vermeniz gereklidir. Örnek vermek gerekirse THY, bu durumda eğitimler için 20'şer kişilik grupları Amerika'ya eğitime gönderiyor 1 ay. Ücret ödemiyorsun. Fakir/zengin herkes lisans alabilir. Sadece senin çalışmana kalıyor bu iş. Senin dediğin modül sınavlarıdır dostum. Piyasada bir sürü 1 binadan ibaret fakülteler var. İşte gelin okuyun, bitirdikten sonra x maaştan işiniz hazır şirketlerde vb diyerek umut avcılığı yapıyorlar. Bunları yememek lazım. Fakülteden fakülteye değişecek şekilde 1 modül için 70-120 TL arasında para ödüyorsun. Gireceğin 10-15 tane modül olduğunu düşünürsek biraz pahalıya patlayabiliyor, geçemediğini düşünürsek hepten sıkıntı. Sivil Havacılığın tanınmış okul kapsamındaki üniversiteleri, liseleri okuyun. Çoğu havacılık üniversitesi insanları kandırıyor, tek amaçları milleti umutlandırıp sömürmek. Bu işin içindeyim, yıllarca okulunu okudum, sayısız modüle girdim ama durum benim için bile karmaşık halde hala. Konunun dışındaki biri için kafasının allak bullak olmasını normal karşılıyorum. Ben bu işi tanınmış okul kapsamında meslek lisesini de okudum, çoğu modülü ücret ödemeden verdim, biraz şanslıydım yani. Üniversiteler parayla yapıyor maalesef... Bu alanda okuyan bir yakınınız varsa, veya olacak varsa dediğim gibi kesinlikle Sivil Havacılık onaylı bir fakültede, lisede okusun. İleride işe başlarsa, çok pişman olur. Nasıl sömürüldüğünü anlar ama iş işten geçer. Edit: Diğer havacılık şirketlerini bilemem, anlattıklarım THY için geçerli.

Kısmen haklı olabilirsiniz ama insan yapımı ve kontrolünde olan her şey maalesef hataya ve/veya kazaya karışması maalesef kaçınılmaz oluyor. Ama yine Jira'nın da dediği gibi teknisyen kaynaklı hatalardan meydana gelen uçak düşmesi kazalar vs. cidden çok az.

Bu kadar bakıma rağmen düşüyorlarsa şu ana kadar korkmadığım uçaklardan korkmak pek de saçma gelmiyor artık.

Amerika kıtasına geçişi düşünün bir de. Zamanı düşünün. Hala uçağa binmem ben ya, canımı sokakta mı buldum düşüncesindeki insanlar için özellikle açılmış bir konudur Boeing'in kanatlarını tutan 4 tane bilek kalınlığında titanyum bileşen var. Bunlardan biri kopsa, güle güle. Veya yerde asgari ücrete çalışan, yakıt işleriyle ilgilenen kişiler notu yanlış okuyup 750 ton yerine 250 ton yakıt koysa, bilmem kaç bin feet de havada planör olarak süzülürsün. Daha birçok sizi ''aa'' dedirtecek örnekler sıralayabilirim. Ama gerek yok. Bunlar %99.9 başınıza gelmeyecektir Uçak en güvenilir ulaşım araçlarından biridir.

Ülke içi bir çok uçuşta kullanılanların bile tanesinin yaklaşık 70 milyon dolar olduğunu düşünürsek biraz özen gösterilesi makineler. Bir de senelik olarak detaylı kontroller oluyordu ama bakım sayılmıyor sanırım. Uçağın belirli kısımlarından örnek metal falan alma işi yapıyorlarmış. Ama dediğim gibi bakım sayılmıyordu sanırım. Güzel yazı elinize sağlık.