Felsefe demek varoluşa dair düşünmek demektir zaten. Aklı kurcalayan soruları yanıtlar, bakış açısı kazandırır. Aslında lafta kaldığını düşündüğünüz tartışmalar doğru yapıldığında olumlu sonuçları olur. O tartışmadaki düşünce, bakış açısı edinmeyi sağlayarak daha sonra doğacak doğru düşüncelerin itkisi olur.

Eğer yapılan tartışma soyut şeyler üzerineyse kötü getiri olarak kutuplaşmayı, iyi getiri olarak yeni ufuklar açmayı beraberinde getirebilir. Lakin soyut konular üzerinde yapılan tartışmadan edinilen yeni perspektif hayatın hangi alanında kullanılır bilemiyorum.

Bilimin yöntemleri dışında olan her seyi felsefeye ittirmisiz gibi geliyor bana. Yanlislanmasi deney ve gozlemle mumkun olmayabilen seyler butunu desek fazla mi yanlis olur felsefe icin?

Bilim ile kanıtlayamayacağımız öznel düşünceleri felsefe ve din alanlarına kitledik hocam, böylece bizim yerimize başkası cevap veriyor 21. YY'da.

Lafta kalmıyor tabii ki, onların da etkileri var; fakat, durum mesele ile alakalı. Milyon yıl tartışılsa çoğunlukla düşmanlıktan öteye varmayacak hadiseler ve bu tip konuların genellikle düşmanlığı pekiştirmesi ilginç değil mi?

Sıradan tartışmalarla, felsefi tartışmaları birbirinden ayırarak düşünmek gerek. Doğru bir felsefi tartışmadan asla düşmanlık doğmaz. O tartışmadan doğan sonuç herkese aynı derecede yakın bir sonuç olur. Ben her meselenin doğru biçimde tartışmanın her tarafa yakın sonuçlar doğuracağına inanırım.

Aslında öznel bir tespit değil. Diyalektik yöntem tam olarak bunun için var. Doğru yöntemle her tartışma iki tarafa da aynı derecede kazanç ve sonuç sağlar. Önemli olan şey ortak amaçla diyalog kurmak ve retorik olmamak.

Ben de ilk başta böyle düşündüm ama galiba fazla genel bir tanım oluyor. Mesela "insan neden var?" gibi bir soru sorunca felsefik olduğu besbelli ama buna bilim çerçevesiyle baktığımızda insan üreyip genlerini gelecek nesle aktarmak için var. Hangi soruya hangi çerçeveden cevap vereceğimizi nasıl bileceğiz?

Öz burada zaten.

Belki de somutları bırakıp, soyutlara kafa yormamız; bizim bu anı yasamamıza sebeptir.

Bu konu hakkında Almanların 20. yüzyıl başında Frankfurt Okulu ile uygulamaya koydukları, eleştirel bakış ve ayrımların netleştirilmesi çalışmalarına bakılırsa ; felsefenin, olaylardan ya da var olan bilgiden esinlenilerek, olası sorunlara karşı çözüm bulma aracı olduğunu ifade edebiliriz. Bilimsel yöntem, hareketi hesaplanabilir nesneler üzerinde başarılı olabilir ama insanı, nesnelleştirmek pek de mümkün değil. Zaten bu tarz tartışmaların süreğen olmasinı da sağlayan bu, insanın bakışı.

Herhangi bir düş ya da herhangi bir şekilde ortak bir bilgiye ulaşılması mümkün olmayan düşüncelerin, felsefenin kapsamında olduğu hakkındaki fikrin kaynağı nedir? Misal, Tanrı'nin neyi, neden yaptığı ya da varlığı veya yokluğu, insanın dünyevi varlığının öncesi ya da sonrası, evrenin anlayabildiğimiz işleyişinin ötesinde, zaman veya mekan ile alakalı tahayyüller. Ya da bunlara benzer ama cevabı kişisel çaptan dışarı çıkmayacak konular, neden felsefe ile iştiraklendirilir? Ulaşılabilir olmayan bilgiler üzerine tartışmanın, bize artısı nedir? Düşünce, hareketin itkisidir. Herhangi anlaşılabilir harekete sebep olması olası olmayan, lafta kalacak tartışmaların; yaşananlar ya da olanlar üzerindeki etkisi nedir?

Bu öznel bir tespit, bu öznelliği genele yayabilir misiniz? Herkes sizin gibi mi?