Ben başlıyorum. Duymak nedir bilir misin? Duymak, ama anlatamamak Çemberini kıramamak kelimelerin. Tam dilinin ucuna gelmişken söyleyememek "Seviyorum" diyememek Yani ölümü yaşamak nedir bilir misin?

Kara kara gözlerin Yere değiyor dizlerin Akşam yemeğe gel de Melek görsün gözlerim.

Adı, soyadı Açılır parantez Doğduğu yıl, çizgi, öldüğü yıl, bitti Kapanır parantez O şimdi kitaplarda bir isim, bir soyadı Bir parantez içine doğum, ölüm yılları. ... ... Parantezin içindeki çizgi Ne varsa orda Ümidi, korkusu, gözyaşı, sevinci Ne varsa orda. Behçet Necatigil / Kitaplarda Ölmek Ona bir kitap vereceğim Rahatını kaçırmak için Bir öğrenegörsün aşkı Ağacı o vakit seyredin. Melih Cevdet Anday / Rahatı Kaçan Ağaç

"Varlığın bile Tanrıya iltifat."

Güneşte demlerim senin çayını. Yüreğimden süzer, öyle veririm.

Başka sanat bilmeyiz karşımızda dururken Yazılmamış bir destan gibi Anadolu'muz Arkadaş, biz bu yolda türküler tuttururken Sana uğurlar olsun, ayrılıyor yolumuz Hocamız bu dizeleri çok güzel okuyordu, mıhlandı kaldı aklımda

Hep böyle çocuksu mu bakar senin gözlerin? Hep böyle içinde uzak bir ışık mı yanar? Bakışlarında beni dinlendiren bir şey var; Kıyısındaymış gibi en sakin denizlerin...

"Bütün genellemeler yanlıştır." Bu söz de bir genelleme olduğu için insanı ister istemez çıkmaza sürüklüyor. Çok sevmiyorum ancak kesinlikle etkileyici buluyorum.

Seni senden de yakın yalnız ben tanıyorum. Sana seni en sıcak ben anlatıyorum. Kimse varamaz senin ben kadar yanına. Çoğu zaman kendimi sanki sen sanıyorum. Sana seni anlatsam, anlatırım kendimi...

Dalga geçmiyroum hocam nazım hikmetin makinelaşmak istiyorum şiirini çok seviyorum.

Acıma yetime döner...