Sizin gibiler oldukça bu insanlar bunu kolay sanıyor, asıl siz gelmeyin, yargılanacaksınız siz bundan çocuk oyuncağı değil bu.

Bunu en iyi sen bilebilirsin sence, aileni en iyi sen tanıyorsun. Ben bir tepki görmedim ama annem üzüldü ama dediğim gibi bunu sen bilmelisin.

Açıklayamazdım.

Şu sorunun sorulması bile üzücü. İnsanlara özgür yaşam hakkı verilmeyip aslında veriliyormuş gibi davranmaları üzücü. Yaptıklarının aslında olayı daha kötüleştirdiğinin ve kendileri için de iyi olmayacağını bilememeleri üzücü. Nereden tutsanız elde kalan bir durum işte. İnsanların düşünüp sorgulayıp davranışlarının sebebini aramadıklarının göstergelerinden birisi daha.

Dindar bir aileniz varsa açıklamayın. Dindar olmaları illa baş örtüsü takmaları, namaz kılmaları falan değil. Unutmayın: Kendini Müslüman zanneden insanların olduğu bir topluma sahibiz. Ailenizi en iyi siz bilirsiniz. Ama bilmiyor da olabilirsiniz. Benim babam inançlı değildi ve ben de inançsız olarak büyüdüm. Babam bana kendi düşüncelerini de dayatmadı. Yaşım geldi. Sorguladım. Herhangi bir dine inanmamaya karar verdim.

Kimseye inanclarinizi aciklamak zorunda degilsiniz. Zorunda hissediyorsaniz baska problemleriniz var demektir.

Saygı duyacak bir tipse annen baban açıklayabilirsin. Hayırsa 18 yaşını geçmeyi ve ekonomik özgürlüğünü almayı bekle bence yoksa hayatı zindan ederler kendi arkadaşımdan biliyorum.

Nasıl bir tepki ile karşılaştınız? Fikirlerinize ihtiyacım var.

Böyle şeyleri ailenin bilmesine gerek olduğunu düşünmüyorum. Hatta kimsenin bilmesine gerek yok.

Namaz kılmaman oruc tutmaman zekat vs. Bu tarz şeylerden uzak durman sonucunda 'dinsiz' olarak damgalanacaksın. Yavaş yavaş alışacaklar ve açıklamanı gerektirecek bir şey de kalmayacak.

Ateistim ve muhafazakar bir ailede yaşıyorum. Söylesem muhtemelen evden cenazem çıkar. Ve Türkiye'de bir çok aileninde muhtemelen böyle tepki vereceğini düşünüyorum. Sanırım sizin aileniz de benimki gibi. Eğer öyleyse içinizde kalsın söylemeyin. Sonucu kötü olabilir.

Baba ben ateistim.

Ailen bunun hakkında sana çok fazla kızarsa ve seni çok darlarsa günah işlemiş olurlar. İslam dininde zorlama yoktur.

Dinde zorlama yoktur. Eğer aileniz gerçekten Müslümansalar size karışmazlar. Sonuçta her koyun kendi bacağından asılır. Kur'an-ı Kerim Kehf Suresi 29. ayet: De ki: "Hak, Rabbinizdendir. Artık dileyen iman etsin, dileyen inkar etsin." Biz zalimlere öyle bir ateş hazırladık ki, onun alevden duvarları kendilerini çepeçevre kuşatmıştır. feryat edip yardım dilediklerinde, maden eriyiği gibi, yüzleri yakıp kavuran bir su ile kendilerine yardım edilir. O ne kötü bir içecektir! Cehennem ne korkunç bir yaslanacak yerdir. Buradaki "dileyen" kelimesinden de insanın tercihinde özgür olduğu anlaşılıyor. Ailenizle paylaşmanızda sıkıntı yok. Eğer aileniz itiraz ederler ise onlara bu ayeti gösteriniz.

Hocam konuyu dağıtmaya gerek yok. Konuya uzak yazmaya çalışanlara yanıt vermemek lazım ki konu çöp olmasın. Çünkü olay gereksiz tartışmaya dönüyor ve konuyu açan kişinin sorduğu sorudan başka yerlere gidiyor. Konuyu açan arkadaşa biraz saygımızın olması gerekiyor. Bir soru sormuş ve buna yanıt arıyor. Konuyu bozmaya çalışanlara ortak olmayalım lütfen.

Müslüman bir toplumda doğmamış olsan belki de haberin olmayacak bu dinden, her toplum kendi dininin cennete gideceğini düşünüyor. Şans oyunu mu bu?

Bilmeseler de olur aslında boş ver. Kendi inancınız değil mi?

Bu sebepten ötürü herhangi bir dinin hoşgörü dini olarak sayılabileceğini düşünmüyorum.

Gelenekleri sevmem hoş görmem de gelenekleri sevmiyorum özellikle batıl inançlı insanları gram anlamıyorum terlik ters düşmüş onu düz yap dedi neden dedim cinler gelir dedi hey tanrım ya.

İnanmadığın bir şeyi başkasına da açıklamak zorunda olduğunu düşünmüyorum, insanlarında gereksiz önyargılarına hedef olursun gerek yok sende kalsın neye inandığın.

Senin kararın birşey deme hakkına sahip değil bence ailen. Çevrendekiler de.

Yurtdışını bilmiyorum ama Türkiyedeki aileler söz konusu çocukları olduğunda fazlasıyla kendi istedikleri gibi olmalarını istiyorlar. Çocuk mutlu iken ailesi onların istediği gibi olmadığı için mutsuz oluyor. Bu bir çok konuda böyle. Misal evlilik. Sırf bu yüzden evlatlarını reddeden aileler biliyorum. Yetişkin yaşa gelmiş aile bireylerinin tercihlerine saygı duymak ve onların mutluluğunu en başa koymak gerekiyor. İleride mutsuz olacaklarını düşünsek bile çok fazla üstlerine gitmemek gerekiyor. Zaten burada da annen üzülmesin diye aklına yatan yoldan vazgeçmen mümkün değil. Sonuç olarak rol de yapamazsın. Şöyle olursa annem üzülür böyle olursa babam üzülür vs. vs. Onlar gerçekten seni seviyorlarsa sen mutluyken mutlu, mutsuzken mutsuz olmaları gerekiyor. Tabi ki kendi düşüncelerini aktaracaklar. Ama zaten yapılan en büyük yanlış aşırı tepki göstermek oluyor. Çünkü tepki tamamen ters tepiyor.

Annem üzülmesin diye kararımdan vazgeçmem D: ve yazdıklarınıza katılıyorum.

Geleneklerime törelerimize de mi sahip çıkmayalım ne diyorsun yani?

Eğer gerçekten, dini biliyor ve ona göre yaşıyorlarsa, sorun olmaz ama kulaktan dolma ve adetlere göre dini yaşıyorlarsa, kavga gürültü kopabilir. gerçek bir müslüman kimseyi zorlamaz, uyarır. Ayrıca dinlere sallayan arkadaşlar, dinleri yargılayıcı bulduklarını söylerken, bu dinleri yargılama hakkını nereden buluyorlarmış bir sormak gerek. Önce kendi yaptıklarına baksınlar dinlerden önce. Yorumdan da anlaşılacağı gibi ben de elhamdülillah müslümanım ama kimseyi yargılamaya hakkım yok 'bazı' arkadaşlar gibi inançlara da sallayamayız.

Onlar anladı, sordu. Ben de söyledim. Bu kadar.

Yaşın büyükse senin inancına ailen karışamaz. Biz senin aileni tanımıyoruz. Eğer hoşlanmayacaklarını düşünüyorsan söylemezsin.

Aileni boş ver de kendini düşün.

Ailenin tepkisini en iyi ölçebilecek kişi sizsiniz. Tepkilerinin olumlu olabileceği üzerine şüphe yaşıyorsanız içinizde kalmasını tercih ederim, çokta mühim değil açıklamak zaten İslam dininde zorlama olmadığı ayetlerle de belirtilmiş.

Açıklama zorunluluğun yok ailen saygı duyacağına düşünüyorsan söyleyebilirsin.

Tamamen aileye bağlı. Müslümanlığı iyi bilen ve uygulayan kimselerse hoşgörüyle yaklaşırlar. Tabii ülkemizde bu tür insanların sayısı bir elin parmağını geçmez. Öte yandan ailen agnostik, panteist deist veya dini umursamayan kişiler falansa bir şey demezler tabii ki. Yine de bu tarz konuları sadece kendi fikrine benzer düşünenlerle paylaşmak daha mantıklı olacaktır. Yoksa ön yargılara kurban gidersin.

Yaşın daha 17-18 falansa ailen muhtemelen ergenlikle bağdaştırırlar söylediğin şeyi.

Hocam sizin aile yapınızı bilemeyiz bu sebepten bir şey söylememiz çok zor. Ben müslüman olmama rağmen babama din ile alakalı sorular soramıyorum çünkü kendisi dediğim dedik bir adam. Sizin yapmanız gereken inceden konu açmak kendinizin ateist olduğunu değil de mesela ailenizin ateizm ile ilgili düşüncelerini öğrenebilirsiniz.

Annem ve babam din ile içli dışlıdır, ben ilk şüphelerim ortaya çıktığında onlara sorular sormaya başladım, cevap verdiklerinde yetersiz bulduysam yetersiz bulduğumu söyledim. Zamanla daha çok üstüne düşmeye başladım, çabaladığım halde kalbim ile inanamadığımı, içimde bir şeylerin tam olmadığını söyleyip durdum, hiçbir zaman huşu içinde ibadet etmediğimi dile getirdim. İnançtan yoksun olmak ta çok zoruma gidiyor, kalbimi ferahlatan herhangi bir inancım, işte bu dediğim bir durum yok. Bir gün o kadar ağır bastı ki çaresizliğimde tutunacağım bir maneviyatım olmadığı için annemgil ile bu konu hakkında konuşurken ağlayıverdim anneme sarıldım onlar da artık daha da hoş karşılar oldular. Fakat şunu da söyleyeyim benim de tercih ettiğim bir inanç yöneldiğim bir görüş yok yani kendim bile kabul ettiğimi söyleyemem. Aileme de keşke kalbimi ferahlatacak kadar inançlı olsaydım diyorum onlar da bana yardımcı oluyorlar bu konuda. Belki sende objektif davranarak konuşursan daha hoş görülü davranabilirler. Sürekli dile getirme derim bu konunun konuşulacağı yer vardır konuşulmayacağı yer vardır. İslamın da etik ahlak konusunda haklı olduğu konuların olduğunu düşünüyorum, bunları da dile getir derim.

Bazen tartışırken, tepkilerimden anlıyorlar ama net bir şekilde açıklayamadım. Ailem dindar bunu onlara açıklasam yüzüme bakmazlar bir daha.

Direk söylerim, çünkü onları ilgilendirmez.

Haklısın dostum.

Dostum Türkiye de yaşıyorsun! sence ailelerin çoğunluğu yobaz ve gelenek bağımlısı olan bir ülke de bunu yapabilir misin?

Yalnız bildirim geldiğinde konu başlığıyla ilgili geliyor. Küçük detaylarda boğulmaya gerek yok

Ailem de deistti. Müslüman ailede biraz daha zor olabilir. Ekonomik özgürlüğünü aldıktan sonra daha kolay olur açıklaması. Aslında açıklamana da gerek yok ama illa çatışacaksınız bir konuda, söylemen gereken bir an gelebilir. Kendi kazancın varsa, ailenden ayrı yaşıyorsan sorun olmaz.

Aileme dini inancımı açıklama zorunluluğum yok. Onlar da buna hak vereceklerdir. Dindar bir aile değiliz. "Nasıl istersen öyle olsun, senin inancın sonuçta" gibi şeyler söyleyeceklerdir büyük ihtimalle.

Verdiği karar da nasıl bir yanlışlık var? Her böyle konunun altına gelmek zorunda mısınız?

Eğer ailen bu gibi konularda saygı duyacak insanlar değillerse deneme bile. Asla tavsiye etmiyorum.

Hahaha Hollanda değil burası, sevgilisi var diye çocuğunu öldüren babaların olduğu bir yerde yaşıyorsun hatırlatırım.

Tabii kolay değil. Ama kendini düşün demek pek doğru değil.

Ablam ateist; annem dindar. Babam da ateist. Annem ablam konusunda çok üzüldü, yönlendirdi. Ben de ateist olursam annem çok çok üzülür, oturtur beni sohbet eder, din ile alakalı YouTube'dan videolar atar, kuranın Türkçe mealini okur bana.

Şöyle ki oturup karşılarında böyle böyle şeklinde bir açıklama yapmadım. Ancak bildiklerine eminim. Kimseden hiç bir şey saklamam, sorsalar evet derim ancak gidip de ben buyum şuyum diye açıklama yapma zorunluluğu hissetmiyorum. Din seçimi için 16-18 yaş sınırlaması getirilmeli ve reşit olmayan, aklı ermeyen hiç bir birey sırf ailesi sahip diye bir dine maruz kalmamalı. 16-18 yaşına eriştiğinde tüm Dünya dinlerini araştırıp kendi kararını vermeli. Araştırıp araştırmamak hatta seçim yapıp yapmamakta kendi seçimi olmalı.

Bu konunun felsefe ile ne ilgisi var anlamadım. Konuya gelecek olursak ben dinimi kimseden saklamazdım.

Abim ateist ve anneme babama rahatça söylüyor. Umursamıyorlar bile. Sonuçta onun kararı. Kimse bir şey diyemez. Bense millete dinimi söylemeyi gereksiz buluyorum.

Değilim, ikisinin arasındayım. Ailem de böyle idi, o yüzden rahat rahat tartışıp konuşabiliyorduk. Aileniz dindarsa, denemeyin. Söylemek zorunda değilsiniz

Ailen muhafazakar ise söylemeni tavsiye etmem, ağır baskılar altında kalabilirsin hatta evlatlıktan ret edebilirler.

Direkt açıkladım. Biraz küstüler ve kızdılar ama düzeldi. Muhafazakar bir ailedeyim. Tabii ben her türlü şeyi göze alarak açıkladım. Açıklayacaklar iyi analiz etsin.

15 ya da 16 yaşındaydım, annem bir gün bana neden namaz kılmıyorsun ya da en azından bayramlarda gitmiyorsun diye sordu. Dedim ki; kutsal denilen kitapları okudum, bir sürü din adamıyla da uzun uzun bunları konuştum ve hiçbir dinin gerçek olmadığından eminim. Yaratıcı var mıdır yok mudur bilmiyorum, bir şeyin varlığını ya da yokluğunu somut olarak kanıtlayamıyorsam inanmak da bana göre değil, o yüzden ben ateistim. Sonra da bir şey olmadı, kime ne benim hayatımda verdiğim kararlardan? Ters bir şey denseydi daha da ters karşılık alırlardı.

Kendi kararım sonuçta ne diyebilirler ki?

Deistim ve açıklamadım. Dindar bir aileye sahip değilim açıklasam pek umursamazlar. Annem belki biraz üzülür.

Soylememek daha iyi. Hem neden soyleyesin? Ibadet kisminda zorlarlarsa ibadet etmek istemedigini soylersin verecekleri tepki buna gore olur zaten zamanla anlarlar az cok. Yani benim durumum boyle oldu.

Aynen hocam katılıyorum. Kötüsüne örnek vermek gerekirse başlık parası geleneği kadına göre değer biçme falan pek kalmadı ama yaşatılan yerler halen daha var. Güzel geleneklerimizde var. Nevruz ve Hırdrellez gelenekleri.

Ateist değilim, %90 olmam, olursam da zayıf ateist olurum. Herhangi bir dine bağlı olacaksam, Paganizm olurdu büyük ihtimalle. Ama dinlere gerek var mı? Aileme açıklama konusunda da kendilerini Müslüman sanan Türkiye'deki neredeyse herkes gibiler. En azından böyle şeylere bakış açıları ve yorumları beni mutlu ediyor. Aile bu hayatta çok önemli. Şu an düşünüyorum bu arada, herhangi bir inanca ya da görüşe mensup değilim.

Hocam onları ben de sevmem. Fakat düzgün güzel geleneklerimiz de var hepsi değil de genel deseniz daha iyi olur.

Eğer tepki gösterirlerse onlardan inançlarını anlatmalarını isteyin ve onlara cevap veremeyecekleri sorular sorun. Eğer git hocaya sor falan derlerse "inandığın dini mi bilmiyorsun" diye devam edin.