Bu bir paradokstur. Çünkü, "ben her zaman yalan söylerim" diyen kişinin; bu cümlesi doğru ise o zaman, bu cümle sayesinde her zaman yalan söylememiş olur. Yok eğer bu cümle yanlış ise, o vakit her zaman doğru söylüyordur. Yalnız, buna benzer olarak Achilles paradoksu ya da Giritli Epimenides'in paradoksu gibi örnekler, dilin mantıksal yapısı sayesinde oluşan ifadelerdir ve felsefi düşüncenin ana unsurlarından biri olan "sonuç yanlışsa, öncüllerde bir sorun vardır " bakışı ile değerlendirildiğinde, dilin yapısına bakılması gerektiğini gösterir. Ayrıca yine, bu tip paradokslar, belirsizlik göstermesi ya da belirsizlığe işaret etmesi sebebi ile mutlak hakikatin peşinde olan Atina okuluna mensup filozofların "mutlak" tabirine itiraz için öne sürülmüştür.

Hayir, paradoks olmasi icin hicbir durumda gerceklesmemesi gerekiyor. "Her zaman yalan soylerim" cumlesi: - Dogruysa : Bu cumle de yalan olmali, dogru olamaz. - Yalansa : Bu cumle yalan olan cumlelerden birisidir ve paradoks degildir. Daha acik nasil anlatirim bilmiyorum, bu cumlenin yalan olmasi durumunda paradoks olusmuyor. Sen yalnizca cumlenin dogru oldugu duruma bakarak paradoks diyorsun, hatan burada.

"Her zaman yalan söylerim" diyorsa doğru söyleme ihtimali yok. Yani bu dediği de yalan.

Sonucu ne peki o zaman?

Ben yalnızca bir adım geriden bakmak gerektiğini söylüyorum. Cümle henüz kurulmadı. İşin güzel, felsefi tarafı da burada zaten, hiçbir zaman kurulamayacak.

Bu saatte bir tartışmayı kaldıracak çok kişi yok bu forumda.

Bu cümle de bir paradoks değildir. Diğeri ile aynı mantık.

Bu kisim yanlis iste. "Her zaman yalan soylerim" sozu yanlissa bu her zaman dogru soyledigim anlamina gelmez. 10 lafimdan 9 u dogru 1 i yalan ise "Her zaman yalan soylerim" cumlesi gecersizdir ama goruldugu gibi her zaman da dogru soylememekteyim. "Her zaman, tum" gibi ifadeler iceren seylerin tersi "en az bir" seklinde dusunulmeli. Konu sahibi hakli.

Maalesef yanınızda çok bilgisiz gibi kaldım, paradoks nedir acaba?

Ooohoo! Sizinle felsefe yapılmaz o zaman. Bir şeye varamayız buradan.

Öyle yaptım zaten. Yarın sabah tartışabiliriz konu hakkında.

''Ben her zaman yalan söylerim'' cümlesi paradokstur. Çünkü her zaman yalan söyleyen birinin bu cümleyi kurması mümkün değildir. Bu kurulamaz bir cümledir. Önceden burada güzel tartışmalar dönerdi. Şimdi cevaplar yerine kahkaha emojileri geliyor.

Yukarıda ikimizin de yanlış olduğu açıklanmış.

Saat ile kahkaha emojisi arasında nasıl bir bağlantı var?

Bu da paradoks degil. "Ben yalan soyluyorum" her soyledigim yalandir anlamina gelmez. "Ben futbol oynuyorum" demek gibi. Surekli maca cikmiyorum, ara sira oynuyorum. Eger her soyledigim yalan degilse, bu soz dogru sozlerimden birisi olabilir. "Su anda yalan soyluyorum" -> Bu paradoks.

Doğru, "bazen yalan söylerim" de o cümlenin yanlışı olarak düşünülünce paradokstan çıkıyor.

Her zaman yalan söyleyen biri bu cümleyi kuramaz, bu cümleyi kuran biri her zaman yalan söylüyor olamaz. Tersinin her zaman doğruyu söylemek olması gerekmiyor, basit mantık kuralları dahilinde çözümleme zorunluluğu yok cümlenin. Gerçekten sürekli yalan söyleyen insan için imkansız cümle oluşu, ifade edilemez oluşu paradoks yapıyor.

Hayir, dogru soyleme ihtimali var. Bu sozunun dogru olma ihtimali yok sadece.

Gercekten yalanci olmasi durumuna saplandin kaldin. Arkadasim evet, gercekten yalanci olsaydi bu cumleyi kuramamasi gerekirdi zaten. Ama bu paradoks olmasi icin tek basina yeterli degil, cunku hesaba katmadigin bir ihtimal daha var. O da sabahtan beri aciklamaya calistigim gibi soyledigi her seyin yalan olmamasi durumu.

Giderek daha alakasız bir yere gidiyoruz. Uykun geldiyse, geçiştirmek için emoji attıysan sorun değil.

Bugün boş boş otururken aklıma bu geldi ve biraz düşündüm. Ve bu sonucu buldum: "Ben her zaman yalan söylerim" cümlesi aslında bir paradoks değildir. Çünkü: - Eğer bu cümle yalan değil ise her zaman yalan söylememiş olur. - Eğer bu cümle yanlış ise zaten her zaman söylememiş olur.

Bunu söyleyen kişiyi soruştur.

Sonsuz döngü kısaca.

Yalan söylülyorsa yalan söylediği yalandır ve doğruyu söylüyordur ancak doğruyu söylediyse yalan söylemiştir.

Sen cümlenin kurulmuş olması üzerinden gidiyorsun. Biri bu cümleyi kurduysa sürekli yalan söylüyor olamaz diyorsun doğal olarak. En azından burada doğru söylüyor olmalı. Ben sana soruyorum, bugüne kadar hep yalan söylemiş olsan bunu nasıl ifade ederdin? Ben her zaman yalan söylerim veya ben hiçbir zaman doğru söylemem fark etmez. Gerçek bir sürekli yalancı kendini ifade edemez. Onun için bu cümleler de kuracağı benzer cümleler de imkansızdır.

Her zaman yalan söyleyen biri olsan bunu karşındaki insana nasıl açıklardın?

Hayir, gayet de kurulabilir. Hala o cumlenin dogru oldugu durumda yaratacagi tezatin pesindesin. Paradoks olmasi icin bu yetmiyor, yanlis oldugu durumda da mantiksal acmaza sebep olmasi gerek ama oyle bir sey yok. Anlasamayacagiz seninle, bu son mesajim.

Zaten paradoks olmamasinin sebebi her zaman yalan soylemiyor olmasi. Hala 1. duruma yogunlasmis durumdasin. 2. ihtimale kulak ver, her zaman yalan soylemiyor ama her zaman yalan soylerim diye cumle kuruyor. Bunun uzerine dusun, paradoks olmadigini goreceksin.

Sonucu olmayan düşünce diyebiliriz.

Hayir paradoks degil. Ustte de acikladim ama yeniden yazayim. Eger gercekten her zaman yalan soyluyorsa bu cumleyi kuramaz. Ancak "Her zaman yalan soylerim" cumlesinin tersi her zaman dogru soyluyor olmak degil. Hayatinda 1 defa bile dogru soylemis olmasi kafi.

Ben yalan söylüyorum bir paradokstur. Bu cümle değildir bence.

Paradox degil.

Bu bir paradoks değil?

Gecenin saat 1'i çünkü.

Her zaman yalan söylerim dediğinde söylediği yalan değilse söylediği yalan olduğu için yalan söylemiş olur ki bu da kendisini ilk söylediği ile çeliştiği haksız duruma düşürür. Her zaman yalan söylerim dediğinde yalan söylüyorsa aslında doğruyu söylemiş olur. Bu durumda da her dediği yalan olmaktan çıkar.