Yazı uzun, konu derin. Ama mutlaka oku derim. Belki hayatını değiştirir. Aşk insanı etkileyen, kendinden geçiren bir iksir gibi. Peki fanisi bu kadar şiddetli ise baki olan bu aşk ne kadar şiddetlidir. Bu aşka tutulanlar nasıl bir hal içinde olur. Ne bilirim bu aşka tutulanların sabahlara kadar ibadetler etmesi. Aç kalması, bir sevdası uğruna her sıkıntıya sabretmesi her şey sevgilidendir deyip kaderine rıza gösterebilmesi bu nasıl güçlü duygudur ki acı olan herşey tatlı oluyor. Ve bu aşkın sonunda iyi olması huzura ermesi ama fani aşkın sonunda mutlaka ayrılık acısı çekmesi. Evet düşünceleriniz nelerdir? Artık fani aşklardan bıktık. Biraz da baki aşk nasıldır. Onu öğrenmeye çalışalım. Mesela aşık olduğun kimsenin isteklerini yapmak sevap diye isimlendirilse. İstemediklerini yapmak günah diye isimlendirilse bu uygun mudur? Ve aşık olduğunu unutmak ve unutturan sebepler en büyük günah olarak isimlendirilse. Belkide bize Allah aşıklarının yaşadığı duyguları yaşamadığımız için bu olay garip geliyor. Tıpkı bu duyguları yaşamayan çocuğun yaşayan birisinin halini anlayamaması gibi. Ama iş fani aşk boyutunu baki olarak değiştirince aslında aynı şeylerin yapıldığınını sadece fani aşkın Allah aşkının gölgesi gibi görünüyor. Yanlış mı düşünüyorum acaba? Fani aşktan baki aşka geçenleri bu anlattıklarıma delil gösterebilirim...

Öncelikle ifade etmem gerekir ki "ilahi aşk" nitelemesine, ifrat ve tefritten uzak olma koşuluna ters düşebileceğini düşünmem sebebiyle temkinli yaklaşıyorum. Daha çok, doğru anlamlandırılmış ya da anlanmış "sevgi" olarak nitelendirilmesi gerektiği kanaatindeyim. İkili kıyas yapmak gerekirse; fani aşk, arzu ve isteklerden beslenir. İnsanın dürtülerine teslim olması, aşk için bir sorun teşkil etmez. Dürtülerine teslim olan insanın ise aklı ve hükümleri şaşar. İlahi sevgi ise tüm arzu ve isteklerin reddine ihtiyaç duyar. İnsanın belli bir olgunlaşma süreci içinde, sürekli kendi ile uğraşması gerekir. Yargı ve hükümlerine dikkat etmesini, yaratılmış her canlıya değer vermesini sağlar. "Ben buyum, beni böyle sev" gibi bir cümle, ilahi sevgiye sahip birinin ağzından dökülemez. Anlaması, öğrenmesi ve gelişmesi gerekir. Yalan, kibir ve riya ve benzeri kötü hallerden uzaklaşması elzemdir. Çünkü sevdiği; tüm bilginin yegane sahibi, her şeyi bilen ve her yaptığı güzel olan yegane varlıktır ve O'nun istekleri, heveslerinden ötürü değildir ki O her türlü eksiklikten uzaktır.