Maalesef kendi dinamiklerimiz içinde barışçıl bir yaşam mümkün değil, insan fıtratına hatta canlı fıtratına aykırı. Bütün canlılar hayatta kalma gayesi güder ve bunun için savaşır. Bugün belki birbirimizi boğazlamıyoruz ancak kendi içimizdeki dinamiklerde savaşıyoruz; Unvan, güç, para, bilgi, teknoloji... Hayatta kalmamızı sağlayacak veya durumumuzu iyileştirecek her şey. Kendi türümüz arasında o kadar büyük bir rekabet var ki ister istemez çok süratli bir devinimi de beraberinde getiriyor. Değişimin hızı her geçen gün daha da hızlanıyor. Birbirimize üstünlük kurabilmek için daha fazlasını bilmeye, öğrenmeye, keşfetmeye gerekirse de icat etmeye çalışıyoruz. Sürekli bir devinim, sürekli bir ilerleme, sürekli daha fazlası. Özellikle de orta yaş ve yaşlı kesimi olumsuz etkiliyor, böyle bir değişimin içinde doğmamışlar ve adapte olamıyorlar. Biz gençler için hareket, devinim çok normal. Biz bu rekabet ortamında doğduk ve yaşıyoruz. Her geçen gün bildiğimiz çevre yani her şey değişiyor. Sürekli değişen bir ortamda sabit tecrübe doğruluğunu yitiriyor, sürekli güncelleme gereksinimi duyuluyor. Güncellemezsek çelişkiler artıyor. "Eski köye yeni adet." deriz ya, öyle bir şey yok. Burada köy de yeni, adet te yeni, köyün içindeki adam da yeni. Eskiden doğrular bu kadar hızlı değişmiyordu ve gri alan çok yoktu. Siyah ve beyaz bakabiliyorduk ancak bugün öyle bir imkanımız yok. Çünkü bugün ise her şey gri. Bu sebeple de nesiller arası fikir çatışması çok fazla. Hayatta kalmak gerçek tek amaç, iyi ve kötü ya da doğru ve yanlış diye ayırmak sadece daha fazla çelişki yaratır, zayıflık yaratır, hassasiyet yaratır. İdealist değil pragmatist yaklaşmak, soyut değil nesnel yaklaşmak hayatta kalmanın temeli. Etik değerler, hukuk, erdem, onur bunların hepsi birbirimizi boğazlamamız için uydurduğumuz karşılıklı ateşkesler. Hayat zor, çünkü rekabet var ve rekabet süratli bir devinimi doğuruyor. Adapte olabilenler mükafatını alacak, adapte olamayanlar ise nakavt olacak. Açık fikirli olanlar kazanacak, bağnaz olan adetçi olan atacı olan kaybedecek. Sizi asla anlayamayacağız, siz de bizi asla anlayamayacaksınız. Şu anda kendinize yapabileceğiniz en iyi şey kendinizi düşünmek. Her zaman koyun kendi bacağından asılır. Başkası yüzünden bile olsa bir şey başınıza geliyorsa sizin suçunuzdur. Gerçekten kabul etmesi zor ancak toz pembe masallarla ancak kötü olan geciktirilebilir ve o zaman geldiğinde emin olun ki daha kötü olur.

Sadizm, barbarlık, köle, evcil hayvan gibi hakaretlerin ve iyi/kötü, doğru/yanlış gibi kalıpların arkasına saklanarak hayatın genel dinamiklerini yalanlayamazsınız. Herkesin değeri ne kadar güçlü olduğuyla belirlenir, ne kadar uyum sağlayabildiğiyle belirlenir. Ki bu durumda geri düşmüş, iç çatışmayı sürekli yaşıyor, hayıflanma ve isyanı kaçış olarak görüyorsunuz. Buna yaşın yetmez, senin anlama kabiliyetin yok gibi söylemleri orta yaş kesimden ben çok duydum orta yaş insanlardan. Kendi başaramadıklarınızı, kendi idrak edemediklerinizi, devinime uyum sağlayamamanızın acısını bizlerden çıkarıyorsunuz. Bugün maddi olarak olmasa bile bilgi kapasitesi ve sosyal hayat içerisindeki devinime ayak uyduramamış bir orta yaşlı olarak bunları kabul edemediği için çirkefleşen birisini görüyorum. Ki her zaman söylerim iki nesil arasındaki farklar atıyorum 10 yıl periyotlarda alındığında çok farklı. 2023 ve 2013 arasında dağlar kadar fark var. 2013 ve 2003 arasında o kadar fark yok. 2003 ile 1993 arasında da çok fark yok. 2010'larda internetin erişilebilir olması en azından ülkemizde bu hızlanmayı başlatmıştır. Herkesin ağzındaki lafı çok rahat başkalarına ulaştırması yani temel olarak iletişimin hızlanması önayak olmuştur. 2013'ü kendim milat sayarım ülke için. Bundan öncesi ve sonrası çok farklı. Bugün bunun içinde doğan bizler olarak ve bunun içinde yaşayan ancak bu döneme ait olmayanlar olarak sürekli düşünce sebepli çatışmalar olacak. Ancak kabul edilmesi gereken rekabet kaynaklı devinim içerisinde bu deryada kaybolmuş olmanız.

@Mali the Perfect @Estar Abi Ben adsızım galiba, Aklınız sağ pozisyona kayıp gitmesin konsolidasyon olur ya, Adsızdan kasıt folklorik bir gelenek. Adsızlar öte aleme öte dünyaya ait olanda, bu dünyada yeri olmayana denir ya? Bu dünyaya ait olana ad koymak lazım gelir, Adlamak lazım gelir ya? Ha işte sanırsam ben adsızım. Çok değil bir beş yıl öncesine değin ufakta bir ihtimal bu yeni dünyada ufacıkta olsa bir yerim, olabileceğine hak veriyordum. Son iki yıldan beridir de, acı gerçektir anladım ki bu dünyada ben ve benim gibilerin hiçbir yeri yok. İlla derseniz ki neye? genetiğimde bu var, stres hormonum tolerans eşiğim oldukça kuvvetli. Cidden genetiğimde var, anatomimde de var, karakteristik olarak da öyle. İdea sahibiyim, İdealistim, Hukuk otoritesine boyun eğerim anca, etiğe değer veririm prensipliyim, nesnel ve gerçekçiyim, her olanda bir gerçek ararım, metodolojik nesnel teknik yaklaşırım. Etik değerlere, erdeme karaktere şerefe onura haysiyete değer veririm, Parasında takasında gözüm yoktur, Refere diye insanı baz alırım, sosyal alışverişlerde insanı baz alırım. Doğrusundan şaşmam, düzenlik içinde düzenli eylem ve davranışlarla yaşarım, bozukluğa karşın bozukluk sergilemeye imkanım yoktur, fıtratımda müsait değildir. İlle de düzenlik İlle de düzenlik. Sadist ve cani kötücül, kötülük abidesi bir dünya çukurun içine doğmuşum, habitatım yaşam alanım da yok. Bir gri kurdun gibiyim, onlar nasıl ekoloji mühendisleriyse, bendenizde iyicilinden bir toplum mühendisiyim, ama içine doğduğum dünya çukurunda sıkıştım kaldım. Artık bu dünyaya ait olmadığımı düşünüyorum. Bunlar da benim insanlarım olamaz. Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et