Geçenlerde Technopat'da blog yazılabildiğini gördüm, ilgimi çekti, girip biraz baktım ne varmış diye. Arada gözüme sayfalarca yazılmış kitaplar, denemeler eleştriler ve diğer yazı türlerine mensup birçok blog gördüm. Uzun süredir yazan bir insanım, betimleme gücümün fena olmadığı söylenir. Bende madem bir iki şey yazayım en azından kendi gelişimimi görürüm, birileri okur vs diyerekten yeni bir kitaba başladım. Ancak hala kararsızım. Yani blog açmalı mıyım? Bunun için yeterli miyim? Gibi sorular kafamda dönüyor. Aşağıya yazmakta olduğum yeni kitaptan kısa bir part koyacağım, en azından kafanızda belli bir fikir oluşsun diye. Eleştrilerinizi bekliyorum, şimdiden teşekkürler Konusu kurgu bir dünyada geçen bir diktatörün hikayesi: 12 Ağustos, 1896 Sevgili Bay Eston Peoblara, Bütün Yahsistan halkı adına, onların ağzından ve bütünleşmiş fikir birliklerini temsil eden bir dille söylüyorum sözcüklerimi: Bugün sizin başa geçmenizle birlikte, kalben ve ruhen bir arınma hissiyle, bütün günahlarımızdan ve yapacaklarımızdan, geçmiş ve gelecek olarak arındık. Sizin kudretniz, bu ülkeyi var olduğu pislik çukurundan kurtaracak, yeniden şahlanmayı ve ayaklanmayı; dünyaya yeniden hüküm sürmeyi bize yakışan şekilde başaracaktır. Tüm dualarımız, var oluşunuzu bize kısmet eyleyen Tanrı' ya, aynı şekilde ülkemizi kurtarmanız için yalvarmaktan oluşmaktadır. Başa geçmenizin verdiği haz duygusunun ve zafer kokusunun hissedildiği şu günlerde, bütün iyi dileklerimle sizi gönülden destekliyorum. Juanho Koplek 18 Ağustos 1896 Tarih, bazı önemli adamların veya kadınların, boy göstermesine ve yücelmesine, ardından çöküşlerine ve tarihten silinmelerine ev sahipliği yapar. Bu önemli dönüm noktaları bazen ders çıkarılması gereken bir utanç kaynağı, bazen ise unutulması ve üzerinin örtülmesi gereken bir utanç kaynağı olarak yerini alır. Bazen ise gurur kaynağı olur bu noktalar. Gurur verici tarihi ile övünen milletlerin şu günlerdeki hallerine bakınız. Tek bildikleri ve yapabildikleri atalarının cihana karşı yapmış olduğu şeylerdir. Bu bazen bir buluş oluverir bazen ulu fetihler. Elbette bunlar o milletin torunlarının övüneceği şeylerdir ancak kimi zaman bu şahıslar geçmişte tıkılı kalır. Günümüzde yapabildikleri ve cihanda yüksek bir millet olmaları ile değil; ancak olmuş ve bitmiş şeylerle övünmektir. Şahsen ben, atalarımın yapmış oldukları ve geride bıraktıkları mirastan hoşnut bulunmamakta, gelecekte Yahsis kanını taşıyan gençlerimizi de sürekli ilerlemeye ve devam edmekte ısrarcı kılmakta kararlı olarak bu mirası değiştirme yolunda adımlar atmaktayım. İleri de doğacak çocuklar, anneleri ve babalırının ebeveyn sevgisi gibi, baştan aşağıya Yahsistan ülkesinin Vatan sevgisiyle bürünecektir şahsımca. Ne kadar asil bir millet olduklarını bilip, görüp öğreneceklerdir. Elbet bazı anlar gelecek; aynı çakıl dolu bir yolda ilerleyen bizler gibi düşecek, amma velakin bir o kadar da hızlı ve güçlü şahlanacaklardır. Bugün, bu mağdur ve zayıf bir haldeki, dış kuvvetler tarafından "sömürge halkası" olarak nitelendirilen Yahsistan'ın baş koltuğuna geçmemle birlikte bana verdiğiniz bu şefkat dolu ve gönülden mektup için ne kadar müteşekirim bilemezsiniz. İşiniz başınızdan aşkın halde olmanıza rağmen, durup bir an bile olsa bu satırları yazmanız benim için ne kadar değerli, ne kadar umut ve gurur verici bilemezsiniz. Ülke emin ellerde efendim, siz rahat olun. Eston Peoblara