Bu şiiri ilk kez 3 yıl önce okumuştum. O zaman iğrenç geliyordu ama zaman geçince insan anlam dolu olduğunu fark ediyor. Divan Edebiyatı da güzeldir. Elhan-ı Şita Bir beyaz lerze, bir dumanlı uçuş; Eşini gaib eyleyen bir kuş gibi kar Geçen eyyam-ı nevbaharı arar... Ey kulubün sürud-i şeydası, Ey kebuterlerin neşideleri, O baharın bu işte ferdası: Kapladı bir derin sükuta yeri karlar Ki hamuşane dem-be-dem ağlar! Ey uçarken düşüp ölen kelebek, Bir beyaz rişe-i cenah-ı melek gibi kar Seni solgun hadikalarda arar; Sen açarken çiçekler üstünde Ufacık bir çiçekli yelpaze, Na'şın üstünde şimdi ey mürde Başladı parça parça pervaze karlar Ki semadan düşer düşer ağlar! Uçtunuz gittiniz siz ey kuşlar; Küçücük, ser-sefid baykuşlar gibi kar Sizi dallarda, lanelerde arar. Gittiniz, gittiniz siz ey mürgan, Şimdi boş kaldı serteser yuvalar; Yuvalarda -yetim-i bi-efgan! - Son kalan mai tüyleri kovalar karlar Ki havada uçar uçar ağlar! Destinde ey sema-yı şita tude tudedir Berg-i semen, cenah-ı kebuter, sehab-ı ter... Dök ey sema -revan-ı tabiat gunudedir- Hak-i siyahın üstüne safi şükufeler! Her şahsar şimdi -ne yaprak, ne bir çiçek! - Bir tude-i zılal ü siyeh-reng ü na-ümid... Ey dest-i asman-ı şita, durma, durma, çek. Her şahsarın üstüne bir sütre-i sefid! Göklerden emeller gibi rizan oluyor kar, Her suda hayalim gibi puyan oluyor kar. Bir bad-ı hamuşun per-i safında uyuklar Tarzında durur bir aralık sonra uçarlar. Soldan sağa, sağdan sola lerzan ü girizan, Gah uçmada tüyler gibi, gah olmada rizan, Karlar.. bütün elhanı mezamir-i sükutun, Karlar.. bütün ezharı riyaz-ı melekutun... Dök hak-i siyah üstüne, ey dest-i sema dök, Ey dest-i sema, dest-i kerem, dest-i şita dök: Ezhar-ı baharın yerine berf-i sefidi; Elhan-ı tuyurun yerine samt-ı ümidi! ... -Cenap Şahabettin.