Evet, benim Ahmet dedem kedileri yatağına yatıncaya kadar yanında şefkatle bakıp bazen de onları yanına alabilen ve aşırı kedi sever bir insandı. Ama gelin görün ki bir gün bir kedi tüyünün bronşlarına kaçması nedeniyle ölünceye kadar kronik bronşitle savaşıp uğraştı. Bu yüzden geçmişte yaşanan bu dezavantajından eve kedi alamadım veya evdekilere de hiç aldıramadım. Yoksa ben de kedileri elbette çok fazla severim, ama gelin görün de bunu evdekilere anlatın, bu tüy meselesi nedeniyle. Bu nedenle ancak çok uzaktan gözlerinin içine, tam olarak da onların göz bebekleriyle göz göze gelip konuşuyoruz her zaman, bu sevimli kediciklerle. 4 ekim olan bugün "sokak hayvanlarını koruma günü"dür. Özellikle don olup da kışın yiyeceksiz kalan sokak hayvanlarına, kuşlara, vb. su, yiyecek vermeyi unutmayalım ve kurban bayramlarında, adak kurbanlarında veya diğer kurban kesimlerinde, lütfen işkence ve acı da vermeden kurbanlarımızı kesmiş bulunalım. Bugün onlara tekme atmak yerine iyi olan tarafım tuttu yine. Şaka şaka.. Kolay gelsin. Saygılarımla.. 4 Ekim Hayvanları Koruma Günü

En kolay çözümü istediğin gibi hareket et. Belki acımasız bir yöntem gibi gelebilir ama sen uyuduktan sonra yine hareket edeceksin. Uyumadan önce rahatsız olursa kalkar kenara yada ayak ucuna yatar.

Evet, katlıyorum, bakım ve aşıları düzenli yapılan tüm hayvanlarda bu tür parazitik veya bakteriyel risk yoktur zaten. Konu içine ayrıca bir antiparantezi açmayı da unutmuşum, kusura bakmayın. Dedemin kedilerinin sayısı 40-50 gibi biraz fazlaydı ve hepsiyle tek tek ilgilenip bakımlarını tek tek yaptıramadığı için tüylerinden rahatsız olmuş bulunabilir. Ama tekil olarak evde bakılan evcil hayvanları bakımları düzenli yapıldığı takdirde mutlaka da bu riskin tam dışında tutmak gerekli. Örneğin dişlerimize veya tırnaklarımıza gereğince bakmazsak bu tür bakteriyel etkilenimler bizim için de aynen geçerli olabilir şeklinde de düşünüyorum.. Kolay gelsin.

Sokaktan sahiplenmeye çalış. Eğer olmuyorsa en azından yemek verebilirsin. Kışın zor oluyor yemek bulmaları. Son düzenleyen: Moderatör: 8 Ekim 2017

Ali kardeşim, kusura bakma. Aslan Parçası adlı üye bayağıdır offline takılıyordu, deli etmişti bizi. Ona nazire yaptım, az evvel. İyi Sosyal'ler.

Keşke herkes böyle düşünse. Sadece kedilere değil, tüm hayvanlara karşı.

Dışarda bakardım kedilere hep. Bir kez mama verince hep gelirlerdi. Arkadaşımın kedisi bana sarılıp yatardı Şuan evde genelde uyuyor ama gelip kendisini sevdiriyor Çok güzel bir duygu kedi sahiplenmek. Sokakta aç susuz bir hayvanın evinde sıcak bir yatakta yatmasını bilmek. Anlatılmaz yaşanır diyeyim size.

Evet haklısın. En azından elinden geleni yapmalısın. Eğer bizim gibi insanlar olmasa bu dünya nasıl bir yer olurdu?

Yok abi alayı vefasız bunların. Biz de bir tane @Silinen üye besledik, büyüttük. Bir gün bi baktık, yok. Terkedip gitmiş bizleri...

Bir de yatağıma çok fazla çıkıyor. Nasıl çözerim? Rahat hareket edemiyorum.

Uzaktan bakmakla yetinme. En kötü görürsen hayvanlara yemek veya mama ver. Al eve bir paket mama ve çantana koy birazını. Görünce verirsin

Kesinlikle. Evimde 2 tane de kuşum var. Dışarıda da köpeklere yemek veriyorum. Keşke daha fazlasını yapabilsem.

Sanırsam dalga geçiyorsunuz.

Kedi beslemek, her evcil hayvanda olduğu gibi sorumluluk isteyen bir şey. Benim 3 kedim oldu üçü de yavruyken aşırı enerjikti, sürekli bir yerleri tırmalarlar, saksıları devirirler, perdelerde sallanırlar, halıların kenarını kemirirler, gün içinde ilgilenmezsen gece yalayarak uyandırırlar. Büyüyünce biraz daha sakinleşiyorlar, ilgilenmeyince uyuyorlar. Ayrıca her yere tüy dökerler. Ama yine de o kadar tatlı hayvanlar ki bütün işkencelerine rağmen kendilerini sevdiriyorlar. Ama annen böyle düşünmüyor olabilir, ikna edebilirsen bütün aile için moral kaynağı olur, kedinin kucağında uyuması gerçekten çok rahatlatıcı oluyor ve salak hareketleriyle kendilerini sevdiriyorlar. Önce anneni kısa bir süreliğine kalması için ikna et, gerisini kediye bırak. Tüy dökme dışındaki bütün sorunları çözebilirsiniz muhtemelen.

Dünyada en çok yapmak istediğim, şu an gerçekleştiremediğim eylemdir. O kadar çok seviyorum ki kedileri, zaafım var. Gerçi ben komple tüm hayvanları severim çok şükür ama kedi dediklerinde orada bir duracaksın! Son düzenleyen: Moderatör: 8 Ekim 2017

Böyle duyarlı bir insan olduğunuz için tebrik ederim gerçekten, hele de insan ırkının kendini efendi görüp de başka hiçbir varlığı umursamadığı şu zamanlarda.

Hayvan sahiplenmek büyük sorumluluk. Sizden önce bu dünyaya veda ediyorlar. Soğukkanlı olmak lazım. Son düzenleyen: Moderatör: 8 Ekim 2017

2 gün önce bizim mahalledeki parkta 2 kedi gördüm. Yavrulardı daha ve bu soğukta çok üzüldüm bir tanesini balkona aldım. Annem izin verdi balkona örtü vs. verdim bir gün balkonda kaldı. Hava soğukken onu öyle balkonda tek başına düşünmek cidden çok acı. Sonraki gün yani dün birikmiş param ve kedi besleyen yakın arkadaşımla alışverişlerini yaptık ve aşı yaptırdık. İç-dış parazit aşısını oldu. Diğer aşılar haftada bir 4 kere olacakmış ve sonrasında 2 ayda bir yılda bir vs. olacakmış. Neyse ben bunu eve aldım. Kumuna alıştı, yemeğe alıştı fakat annem biraz sıkıntılı düşünüyor. Şu an İstanbul'da fakat gelince sokağa bırakırım diyor. Evde 4 ayaklı bir hayvanın dolaşmasını istemiyor. Kirli olur vs. diye. Babama sokağa bırakmasını istedi fakat babamla konuştum ve sokağa bırakmıyor. Bugün annemle konuştum hijyen konusunu vs. Biraz yumuşadı. Şu an hijyen değil de misafirler gelmez, ya sevmezsem diyor. Kedi besleyen arkadaşım ve ablası 5 kedi bakmış şu ana kadar. Gelip ikna etmeye konuşmaya çalışacaklar. Nasıl hallederim bu konuyu çünkü o bana ben ona çok alıştım. Not: Bu yavru kedinin bir de kardeşi var sanırsam. O hala sokakta. İzmir'de sahiplenmek isteyen olursa hemen yardım ederim. Ona da çok üzülüyorum. Son düzenleyen: Moderatör: 4 Ekim 2017

Küçükken belirli bir yaşa kadar evdeki beyaz peynir, köfte, vb. yiyecekleri evin balkonundan alıştırdığım bir kediye paylaşarak atardım inan ki. Sonradan ise tam asansöre binmeden önce mama almak için yukarı asansörle çıkıp aşağı asansörle tam ininceye kadar bu kediler çoktan gitmiş oluyor, yani beni pek beklemiyor veya bana tam güvenip de durmuyorlar sanırım. Son durum böyledir. Kolay gelsin.

Bunları yapmadığıma kanaatı nereden getirdiniz ki? Benim olayım başka. Evde küçük yaşta kardeşim var, bu yüzden sahiplenmek istemiyorum.

Dedenize Allah rahmet eylesin. Ama bu tarz kedi kılından vs. kaynaklı hastalıklar sanıldığı gibi kedinin veya köpeğin kılından değil, kedi veya köpeğin kılındaki bir çeşit parazitten kaynaklanıyor. Bu yüzden kedinin iç dış parazit gibi bakımlarını düzenli bir şekilde yaptırılması gerekiyor.

Canlarım ya, bayılıyorum kedilere. Bakması biraz meşakkatli fakat ben de istiyorum

Aynen öyle. Kedi aşığıyım ama tüm hayvanları çok sevip, hepsine elimden geldiğince su/yem vermeye çalışırım bende. Yapılması ve yapmamız gereken budur arkadaşlar. Dediğiniz gibi, keşke tüm insanlar böyle olsa ama değil. Sude Andaş vakası gibi

Diyorum ya bir paket mama al. Pahalı değil. Her gün çantana biraz koy. Gördüğünde verirsin.

Burada tek çare annenin kediyi sevmesi. Çünkü her ne kadar iyi bakımını yapıp kaliteli mama ile de beslesen mevsimsel olarak zaman zaman tüy dökecektir. Ne kadar iyi bakıldığıyla orantılı olarak azalıp çoğalır ama illaki biraz olur. Ayrıca evde bakılacaksa, zamanı geldiğinde muhakkak kısırlaştırılması gerekir çünkü eğer erkekse her tarafı batırır, dişi ise de kızgınlık döneminde çok sıkıntı çıkarır. Ama buna çabuk karar vermeniz gerekiyor yoksa siz ona o da size daha çok bağlanır. Eğer evde bakamayacaksanız kardeşiyle birlikte dışarıda ona bir yer ayarlayabilirsiniz kışı geçirmesi için. Yatağa çıkma meselesi de çözülür. İn diye uyarıp aşağı bırakırsanız çok geç te olsa elbet öğrenir. Aşağı bırakırken verdiğiniz komut net olsun. Sonra çıkarken de hayır diye komut verin. Eninde sonunda öğrenir. Ama kediler köpekler kadar çabuk öğrenemez, o yüzden sabırlı olun bu konularda. Aynı şekilde masa ve koltuklara çıkmamayı da öğretebilirsiniz.