Biz sadece vücudümüzün kabuğuyuz. Yaptığımız her şeyi beynimiz yönetiyor.

Kelimeler olmadan düşünemeyiz. Ama karşılaştırma ile bir davranışı ödülü veya cezası ile eşleştirebiliriz. Örneğin köpekler düşünemez ancak davranışlarını ödüllere ve cezalara göre şekillendirebilirler.

Kendi düşündüğünü anlamak için kelime şart yoksa belirsiz bir şey düşünülmüş olur.

Doğru cevabı burada kısmen vermişsin kendi kendine. Bir şeyi bilmen demek varlığını bildiğin anlamına gelir, kelimeler ise aracı olur. Ateş henüz bulunmamışken onun ne işe yaradığını bilmezsin. Merakından dolayı denersin, ne işe yaradığını görürsün. Ancak bunu gözlerinle gördükten sonra varlığını, kısacası şeklini ve özelliğini bildiğin için bununla ilgili neler yapabileceğin hakkında fikir yürütüp, düşünebilirsin. İnsanoğlu en başında kelimeleri mi kullanıyordu kendini ifade etmek ve çağ atlamakla uğraşırken düşünmek için? Neyse bu kadar felsefe yeter

Neden "Kelimeler kifayetsiz kalır." ifadesini kullanıyoruz bazı durumlarda? Düşünmek için kelime gerekmez. Kelimeler ile düşüncelerimi ifade ederiz. Bence

Olabilir, katılmayabilirsin. Hayvanlar içgüdü ile hareket eder. Bu olay ise aklı kullanmak değildir tam manasıyla. Düşünceden bağımsız davranışlar içgüdüyü tanımlar. Hayvanın doğasında bu davranışlar olduğu için bu şekilde davranır. Yani bir aslan gideyim iki antilop avlayayım diye aklından geçirmez. Doğası gereği ve çevresinde gördüklerini tecrübe ederek bunları taklit eder. Bakış açım sana göre yanlış olabilir. Bir konu hakkındaki fikirlerimi aktarıyorum burada. Ayrıca emir kipi ile kurulmuş cümlelerden oluşan küçük önerilere ihtiyacım yok. İletişim ile alakalı örnekleri kendini ifade etmekten bahsettiğim için verdim. Bir karışıklık yok yani.

Düşünmek pek çok şeyle gerçekleşir. Kelimeler bu aracılığı yapan aletlerden sadece biri. Düşünmeye, kelimelerle başka bir anlam boyutu yaratıyoruz.

Kelimeleri kullanarak/kullanmayarak düşünmekten bahsediyoruz. İki tarafı da hesaba katmalıyız bu konuda. Kelimeleri bilenleri ve bilmeyenleri. Bilmeyenler kısmında bir hayvanı da hesaba katabiliriz ama evcilleştirilen hayvanlar belli komutları anlayıp uygulayabilir. Bu da bir kelimeyi bildiğini gösterir. Kelimeleri kullanmadan beden hareketleri ile kendini ifade edebilirsin tabii. Bir insan iki elini başının yanlarına koyduğu zaman endişe içinde olduğunu ya da şaşırdığını anlayabilirsin. Bu yapılan, kişinin durumunu dışa vurmasını sağlayan bir iletişim yöntemidir. Direkt olarak düşüncesini aktarması bu şekilde pek mümkün değil. Düşünmek eylemi ise kelimeyi kullanmadan olamaz. Düşünmeye iç ses de diyebiliriz bir bakıma. Kimileri farkında olmadan sesli düşünüp kendini rezil eder hatta. İletişim için görsel kaynakların kullanıldığı, tarih öncesi dönemlerde görülen bir şey. Yani kelimeleri değil de belirli şekilleri kullanarak insanlar yaşamlarını anlatmaya diğer bir deyişle kendilerini ifade etmeye çabalamış. Sapiens kitabında bunun güzel bir örneğini görmekteyiz. Düşünmek için kelimeler şarttır. Kelimelerin aklından geçmesidir düşünmek kısaca. İnsanlık buharlı makineleri icat etmek için araştırdı, düşündü. Düşündü ve Sanayi Devrimi'ni sağladı. Oturup çağın atlamasını beklemedi. Bir eylem yapıyorsak, eyleme konu olan sözcüğü sesli olarak kullanmasak da aklımızdan o geçer. Yani onu düşünmüş oluruz. Ben evet diyorum Acun Bey bu başlığa.

Sorum gayet basit. Benim bu soruya cevabım ise: Düşünmenin sözcüklerle değil elektriksel bir şey olduğunu düşünüyorum. Sözcüklerin de daha derin düşünmemize yardımcı olduğunu sanıyorum. Beyin zaten en gizemli organ bildiğimiz üzere. Tartışmaya gerek bile duymuyorum. Sizce nasıl peki? Son düzenleyen: Moderatör: 4 Eylül 2018

Burada kelimelerin aklından geçmesidir düşünmek kısaca demişsin. Bence sen olaya yanlış bir bakış açısından bakıyorsun. Bak çok basit bir örnek vereyim. Bir bebek hayal et. Karşısına gerçekten korkunç birini çıkarsan bağırıp çağırsa bebek ağlar doğal olarak. Peki neden? Çünkü ona zarar vereceğini düşünüp korktuğu için. Veyahut başka bir örnek. Bir sokak kedisi evcilleştirilmemiş olsun. Ona hızlı bir hareket yaparsan veya üzerine doğru gelirsen eğer büyük bir ihtimal kaçar. Bunu ona zarar vereceğini düşündüğü için yapar. Ve sana küçük bir öneri. Her zaman düşüncelerine tam bağlanma. Kapıyı azcık da olsa aralık bırak. Her zaman böyle yap. Ve bu arada sen düşünmek ile iletişime geçmeyi karıştırıyorsun bence. Son düzenleyen: Moderatör: 7 Eylül 2018

Bilginin kaynağı varlıktır. Bir şeyin var olup olmaması seni meraklandırır, araştırmaların sonucunda da bilgiye ulaşırsın. Kelime dediğin şey sadece aracı olan bir nevi araçtır, bulduğun bilgiyi ifade etmek veya şekline bir isim vermek için kullanırsın. Kelimeler -dil- olmasaydı nasıl olurdu kestirmek zor ama kelimeleri bilmeden bir şeyi düşünebilirsin, hayal gücü dediğimiz şey bu olmuyor mu zaten? En basitinden ''araba'' kelimesi denilince bizim aklımıza şekli direkt olarak gelir ancak bunu icat eden kişi de araba dediğimiz şeyin şeklini hayal gücü yoluyla canlandırmıştır zihnen ancak ''araba'' kelimesi onun için bir şey ifade etmemiştir işin en başında. Umarım anlatabilmişimdir kastımı.

Dile ilgin yoğunsa buradan başlayabilirsin. Öldüren Kelimeler

Düşünmek hayal etmek ile gerçekleşir bence. Kelime gerekmez.

Bayağı hızlı düşünüyoruz. Kelime kısmı işin Output'u. Elektriksel dedin. Tam olarak neyi kastettin bilmiyorum ama o tarz bir şey. Çok hızlıyız yani düşünürken. Bana kalırsa elektriksellikten de hızlı. Öyle sensörlere sahibiz ki Pekin'de uçan bir kuştan sabah ödememiz gereken su faturasına geçebiliyoruz.

Beynimiz kodlama ile işlev görüyor. Herhangi bir duyu organımız ile algıladığımız şeyleri belirli kodlar ile düşünüyor ve gerekiyorsa ifade ediyoruz. Bu açıdan konunun başlığı ''dil'' olmuş olsa daha iyi olurdu. Düşünebilmenin ilk zorunlu kaynağı algıdır. Düşüncenin oluşabilmesi için duyu organlarından en az birine ihtiyacımız var. Bir şeyleri algıladığımız andan itibaren kodlama başlıyor. Bir şeylerin rengi, boyutu, sesi, tadı, ısısı, kokusu, sertliği gibi şeyler temel kodları oluşturuyor. Bunların dil ile tanımlanması, zihinde anlamlandırma, depolama ve gerektiğinde kullanabilmeyi ifade ediyor. Yani kodlamadan bir düşüncenin oluşması mümkün değil. Yaşamın başlangıcında temel kodlar işinizi görürken, dile sahip olunduğu andan itibaren düşünceler dilden bağımsız gerçekleşmiyor. Sorunun cevabı da koşullu evet oluyor.

Kelime tasvirdir. Ama bilgi veri aktarımı ile sağlanır.

Düşünmek kelime gerektirir. Türkçe konuşan bir insanın sadece Türkçe düşünebildiği gibi veya hafıza kaybı yaşayan birinin hafızaya erişemeyip hatırlamadığı kelimeyi dile getirememesi gibi.

Bana göre evet bu sorunun cevabı. Kelimeleri bilmeden neyi düşünebilirsin ki? Bir şeyi aklından geçirmen için onu biliyor-tanıyor olman lazım, bilmen için öğrenmen, bunun için de aklını kullanman lazım. Düşünceye çıkan kapı bilgiden geçiyor da denebilir.

Herkesin öneriye ihtiyacı vardır. Fikrine saygı duyarım. Ama ben fikrimi dayatanlardan birisi değilim. Olması gerek bir şeyi söyledim. Ve sende küçük bir öneride bulunarak emir kipi kullanmasan daha iyi olabilirdi diyebilirdin. Gereksiz ayrıntılarla yanlış anlıyorsunuz. Böyle dar olmamalısınız bayım.

Dusunmek gunes gibidir. Kelimelere dokmek ise gunesten alinan isigi karanlik bir odaya sektirmek gibidir. Odayi aydinlatirsiniz. Hatta oda aynali duvarlara sahipse baya bi aydinlatirsiniz. Ama bir gunes gibi olamaz. Bir dusunceyi kelimelere dokebilmek veya projelestirebilmek ayri bir yetenek alanina girer ayrica.

Kelimeler bilinmeden bir şey düşünmek olanaksız. Zaten bir şeyi düşünüyorsan onu bildiğin için düşünebilme yetin vardır. Kelime bilmeyen bir varlığı ele alırsak bu daha net açıklanabilir. Birkaç aylık bir bebek ne düşünebilir? En ufak bir ihtiyacını bile ağlayarak belli eder ki bunu yaptığının farkında bile değildir. Ağlar çünkü ihtiyacını anlatmak için gerekli kelimeleri daha öğrenmemiştir. Zamanla çevresinden duyarak ve bunları tekrar etmeye çabalayarak kelimeleri öğrenmeye başlar. İşte bu zaman düşünebilme ve kendini ifade etme gücüne erişir. Ben hayal gücünü elde olan bilgiyi farklı kullanmak olarak tanımlıyorum. Bir yazar hiç okumadan, başkalarıyla iletişime girmeden bir roman yazabilir mi, yazamaz. Çünkü kullanabileceği malzemeyi henüz almamıştır. Fikir beyan ediyoruz, kelimelerle yine.

Kelimeler sadece iletişim kurmak içindir dostum. Kendini ifade edebilmek için yani düşünme ile pek alakası yok.

Kelimeler sadece başka insanlarla iletişim kurma işini gören bir araçtır. Ben eğer hiçbir kelime bilmeyen bir canlı olsaydım düşünürdüm fakat kendimi ifade edemez diğer varlıklar ile''sözlü''iletişim kuramazdım. Aynı şekilde bir bebek kelime bilmez ama susuzluğunu biberon veya anne sütü ile giderebileceğini bilir.

Herhangi biri, kendi bilincinin nasıl işlediğini muhakeme etmeye çalışarak bunu kolayca bulabilir. İnsanın bilgi aktarımını, ve dolayı olarak hayatta kalmasını sağlayan şey iletişimdir. Buna bir itiraz yok umarım. Teknik olarak, bilinç üstü düşünceleriniz aynı zamanda karşı tarafa aktarılmak üzere işleniyor olabilir. Başka bir deyişle iç ses. Herhangi bir dilin olmadığı dönemlerde iç sesi, sadece ses tonu olarak da alabiliriz. Kendiniz bunu test edebilirsiniz aslında. Ama düşünme, kelimelere kesinlikle bağlı değildir. Üst düzey bir bilişsel aktivite sırasında, kelimeler size nasıl yardım edebilir? Ortada bir duygu veya yorumlama yok iken? Bir insanın sevdiğiniz özelliklerini düşünün. Sonra da 3 boyutlu herhangi bir cismin döndüğünü hayal edin.