Gitme O Güzel Geceye Usulca Gitme o güzel geceye usulca İhtiyarlık yanmalı ve saçmalamalı gün kapandığında; Öfkelen, öfkelen ışığın ölümünün karşısında. Akıllı adamlar, bilmelerine rağmen karanlığa gömüleceklerini sonlarında, Sözleri şimşek çaktırmamış olduğu içindir ki onlar Gitmezler o güzel geceye usulca. İyi insanlar, son defa ellerini sallarlar, öylesine ateşli bağırarak. Faydasız işleri, yeşil bir koyda dans ediyor olabilir ama onlar da, Öfkelenirler, öfkelenirler ışığın ölümünün karşısında. Güneşi uçarken yakalamış olan vahşi insanlar, Ve öğrenen, çok geç, yas tuttuklarını onun yolunda, Gitmezler o güzel geceye usulca. Kör gözlerin göktaşı gibi alevlenip ve şenlenmesini Kör eden bir görme gücüyle gören ağır hasta adamlar da Öfkelenirler, öfkelenirler ışığın ölümünün karşısında. Ve sen, benim babam, hüzünlü tepede, orada Yalvarırım, lanetle ve kutsa beni şimdi acımasız göz yaşlarınla. Ama gitme o güzel geceye usulca. Öfkelen, öfkelen ışığın ölümünün karşısında. Sürprizbozan: Orijinali. Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rave at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Though wise men at their end know dark is right, Because their words had forked no lightning they Do not go gentle into that good night. Good men, the last wave by, crying how bright Their frail deeds might have danced in a green bay, Rage, rage against the dying of the light. Wild men who caught and sang the sun in flight, And learn, too late, they grieved it on its way, Do not go gentle into that good night. Grave men, near death, who see with blinding sight Blind eyes could blaze like meteors and be gay, Rage, rage against the dying of the light. And you, my father, there on the sad height, Curse, bless, me now with your fierce tears, I pray. Do not go gentle into that good night. Rage, rage against the dying of the light.

Sensiz Olmuyor Gece Gece Seni Düşünürüm Unutma Bekle Beni İleride Geri Döneceğim

En güzel şiiri kimin yazacağını merak ettim, o yüzden bildiğiniz güzel şiirleri yazın ve biraz okuyalım. İlk ben başlıyorum. Kederlenme akşam tez gelir. Solgun toprağın üzerinde Soğuk ay bize bir gizem içerisinde gülüyor. Elimi tut artık dinlenelim. Zamanı geliyor diye kederlenme O gün huzura kavuşacağız. Küçük haçlarımız yan yana duracak Beyazımsı yolun orada Sonrasında yağan yağmur, düşen kar, esen rüzgar yok olacak. Bu şiiri not etmiştim, nereden olduğunu hatırlamıyorum ama çok hoşuma gitmişti.

Uçuyor yapraklar ardından, Son bir kez daha bak bana, Benliğimde yer eden gülüşün, Sıyırsın ruhumu bir daha! Ayrılıkların mevsimidir sonbahar, Gidiyor seninle birlikte Göçmen kuşlar. Boğuyor rüzgar ruhumu, Dalıp götürüyor uzaklara... Sadece bu kadarı aklımda kalmıştı bi kitapta görmüştüm baya hoşuma gitmişti.

Anlayana...

"Ben aşk nedir bilmem Eski kafalıyım Bir seni bilirim Bir de adın geçince sıkışan kalbimi"

Seviyorum your eyes, çünkü onlar Very nice Bir kere look at me, sonra don't forget me Kalbim tikitak for you, çünkü ı love you

Baya güzelmiş.

Hangi dil bu?

Orta Kürtçe.

Çok yalvardım çok yakardım Uyanmadı kara bahtım Şansım küsmüş etmez yardım Uyanmadı kara bahtım Uyur uyanmaz ikbalim Nic olacak benim halim Boynuna olsun vebalim Uyanmadı kara bahtım

Bu çok güzelmiş hocam.

Interstellar sayesinde keşfetmiştim bu şiiri. Analizlerini okuyunca favori şiirim oldu.