Silindi.

Bunu bilemezsin yıllar sonra keşfedilebilir.

Combine geldi aklıma.

Senin sorunun cevabı var. Ancak bu cevap metafiziksel ve inancı olanlar içindir. Şu gördüğümüz alemin ötesindeki alemleri bilebilmek için ruhun olgunlaşması gerekir. Ruh olgunlaştığı zaman alemleri dolaşabilir. Uzaklara gidebilir. Yani uçabilir. Hep böyle yaşadığımız için böyle gördük böyle inandık ama hakikatini bilen yaşayan çok az kimse var. Bu konu tasavvufa girer. Bu konuyada çok az insan inanır. İllada inandırmaya gerek yok. Ama öldüğümüz zaman bunu anlayacağız kimide ölmeden önce anlar. Bu iş nasip işi. Herkese nasip değil. Allah'ın seçtiği kullarına nasip. Dahada ötesi Allah bizi kendi zatını tanıtmak için yarattı. Ve bu alemlerde eseri bizde eseriyiz. Bizi yaratan Allah tanınmak istedi ve kendi zatını tanımak isteyen kullarına tanıttı. Alemleri cenneti, cehennemi gördüler onlar mesela Yunus Emre hz şiirlerine bak orda cennet, huri, gılman geçer. Onlar gerçekten kalp gözleri ile oraları gördüler belkide gittiler. Daha dünyada yaşarken...

Belki her şey seninle var oldu nereden bileceksin? Sen var olmadan önceki zamanın varlığından nasıl emin olabilirsin?

İlk kişisel şokunu atlattıktan sonra da "bizim gibi primatlar neden önemli olsun ki" düşüncesiyle yüzleşmek gerekiyor. Kızacak kimsen yok, haksızlığa uğradığında danışacağın bir adalet sistemi de. Burası böyle bir yermiş diyip gidiyoruz.

Var olmadan önce bu kadar gizem ve bilinmezlik arasında bilinmeyen bir sürede var mıydın ki şimdi o gizem ve bilinmezliğe tekrar karışacaksın diye korkuyorsun?

Bence insanoğlunun sahip olduğu yaşam süresi fazla bile. Bana göre insanoğlu asla var olmamalıydı. Düşünce gibi bir güce sahip olmamız bizim en büyük kusurumuz. Bu kusuru iyiymiş gibi gösterip çıkar uğruna kullanıyoruz.

Evreni önemli kılan zaten bilinemez olması. Hayatın anlamının da bilinmezliği ortaya çıkarma olarak görüyorum.

İnsan türü olarak önemsizliğimizi düşünmek gerçekten çok garip hissettiriyor. İlk Homo Sapiens'lerin yaklaşık 300.000 yıl önce görüldüğünü ve türümüzün çok da zamanı kalmadığını düşünürsek insan türü bu evrende sadece 300 bin küsür yıl yaşayıp yok olmuş bir tür olacak. Ve 300 bin yıl milyarlarca yaşındaki evrenle kıyaslayınca gerçekten çok kısa ve önemsiz bir zaman. Tek bir insanın hayatı ise evrenin zaman çizelgesinde küçücük bir noktadan ibaret.

Şahsen bu düşüncelerim Allah'a iftira atmaktan daha iyidir. Bir şeyleri bozup bozup "bunu bize Allah yaptırdı", "şunu, bunu yapan Allah'tır" demekten daha iyidir.

Allah, insanoğlunu ve cinleri sadece kendisine ibadet etsin diye yaratmıştır.

Allah'a niye kızgınsın tövbe.

Nesnellikte herkesin kendi düşüncesi bir işe yaramaz. Her ne kadar kabul etsenizde kabul etmesenizde insanın diğer hayvanlar aleminden pek bir farkı yok.

Hocam neler olucağını bilmiyoruz ucu çok açık.

Bir ıstakoz evrende neler olup bittiğini merak edebilir mi? Yaratıcıyı sorgular mı? Canlılığın ilk tohumlarından gelen akrabalar olsak da bariz bir şekilde farklıyız. Biz de hayvanız ama farklıyız. Bu şekilde istenmiş. Akıl verilmiş, akıl evrilmiş ama aynı zamanda aciz bırakılmışız. Yakındığım konu budur.

Evreni hiçbir zaman yeteri kadar öğrenemeyeceğiz, bilemeyeceğiz. Bu sonsuz çılgınlıkta, evren hakkında hiçbir elle tutulur bilgiye ulaşamadan insanlık yok olup gidecek. Şu an biz burada basit koşuşturmacalarımızı yaşarken evrenin öbür ucunda ne oluyor asla bilemeyeceğiz. Böylesine bir bilinmezliğin içerisinde insan oğluna sadece 70-80 yıl gibi kısa bir ömür verilmiş, bir küreye hapsolmuş kendi küçük dertlerimizle cebelleşiyoruz. Çok kızgınım bu konuda. İnsan ömrü kesinlikle sınırsız olmalıydı. O kadar çok gizem ve bilinmezlik varken yok olup gitme düşüncesi beni yiyip bitiriyor. Düşüncelerimi sizinle paylaşmak istedim. Sizinkileri de merak ediyorum.

Önemi de önemsizliği de tanımlayan insandır. Senin önemsizlik gördüğün yerde başkaları önem görebilir. Bilinmezlik içindeki evrenin tüm sırlarına vakıf olamadan ölecek olma düşüncesi pek az kişinin umrunda olan bir durum. Bundan yola çıkarak insan ömrü sınırsız olmalıydı demek çok yüzeysel bir yaklaşım.

Allah a inanıyorsan kardeşim bu yapılan şey isyana girer. İnancın yoksa birşey diyemem.

Ya sonsuz yaşasak torunun torunun torununun torununun torununun torununun torununun torununun torununun torununun torununun torununun torununun torununun torununun torununun torununun torununun torununun torununun ve sonraki torunları hangisini aklında kalacak ve Evren gizemli olması daha iyi ve olunca öğrenecez eğer öbür dünya varsa bu arada siz ekspress biletini veriyorlar VIP olucaksınız sonra güzel bir kebap yaparlar

80 yıl gayet yeterli ben bu dünyayı 80 yıldan fazla çekemem.

Kim bilir bizim gibi ne medeniyetler yok olup gitti, gidecek. Belki bizim düşündüğümüzü düşünen, düşünecek olan, evrenin öbür köşesinde bizi merak eden, edecek olan kimler kimler yok olup gitti, gidecek. Aradığı cevabı bulamadan, zaman ve mekan evreninden silinip gitti, gidecek.

İnsan bunları yapıyorda eline geçiyor? Elinde sonunda iki tarafta ölecek ve aynı şekilde hatırlanacak, birer ölü.

Kalmasın.

Allaha değil sisteme.

İnsanlar biraz daha fazla toprak için hala savaş çıkarıp birbirlerini öldürmeye devam ediyor. İnsan evreni hiçbir zaman merak etmez sadece dünyayı düşünür zengin olmak ister. Biz böyle olduğumuz sürece hiçbir şey yapamayacığız ve dinozor devri gibi bizde evrenden silinip gideceğiz.

Sen-ben göremeyeceğiz ama insanoğlu yok olmazsa alt neslimiz görür belki. Yoksa ben de uzaylı ile ilişkiye girmeye meraklıyım.