Ayrımlarla savaşmaktansa, ortaklarla inşaya çabalasak; belki bir çözüm bulunur. Romantiklikle itham edilebilirim de sonuçta hayatı güzelleştiren, sevgi değil mi?

En azından ne elde edeceğini bilen birisi, başkası tarafından sürüklenmeye razı olur. Muhtemelen bencilliği körükleyen argümanlardan kurtulmak için ilk önce ırkçılık gibi kavramlardan kurtulmak gerekir.

Mantıklı fakat bazı insanların bu durumda idam edilmesi lazım, çünkü edilmezse sonuca ulaşamayız. Tarafsız kalabilmemiz için çıkar gözcülerinin öldürülmesi/kapatılıp salıverilmemesi gerek, ayrıca unutmayın bu olursa kötü tekrar biz oluruz . Yani insanın Dünya'daki varlığı çok saçma, şimdi hiçbir insan olmasaydı Dünya doğadaki canlılara hizmet verecekti, insanlar doğayı katletemeyecekti. Neyse hocam bu kadar beyin fırtınası benim için yeterli, iyi geceler veya günaydın.

İnsan, kendini düşünmeye yatkındır. Fakat "çıkar", her daim tek taraflı olmaya mecbur değildir. İnsanın varlığını sürdürebildiği ortamda, çıkarların denkliği hususunun sağlanması da mümkündür. Herkesin çıkarının, herkes için yeterli olarak kabul gördüğü durumun peşinde olmak; diğer yöntemlere göre daha yapıcı olacaktır. Sonuçta; hep ben diyenin, kendinden başkasına faydası yoktur ve sadece dışarıdaki için yaşayanın da varlığa tesiri, sadece yaşamasına vesile olan kadardır.

Alfa olamıyor ki olabilseydi keşke. Olduğu durumlar da ayrı problemler doğuruyor gerçi, güç ve insan diyalektiğine bakmak lazım.

Bunlar normal insanlar için saçma gelir, bunu biliyorum çünkü Afrika kıtasında sömürge alınmayan çok az ülke kaldı . Aşk bana sorarsanız saçma ve sevginin bir alt dalı, aşık olursunuz çünkü hayat böyle devam eder, döllenme olur ve sen, ben oluşuruz. Sonucunda Dünya'ya bırakılan iyi veya kötü birer primat olur, bu bazen İstanbul'u genç yaşlarında fetih eder bazen Tiktok'ta 1 milyon takipçiye ulaşır, neyse konu dağıldı. Hayat sevgi sayesinde güzelleşir ama diktatörler asla insanlıktan nasibini almaz.

Tüm ilişkiler çıkar ilişkisidir bana göre. Bunun genel kanının aksine kötü bir şey olarak değerlendirmemesi gerekiyor. Burada çıkar sadece maddi veya menfaat olmak zorunda değil, şöyle düşünmek lazım biri ile arkadaş olduğunuzda ondan size arkadaşlık yapmasını beklersiniz yeri geldiğinde sizi dinlemesi size destek olmasını istersiniz, siz de onun için aynısını yaparsınız. Veya ailenizde anne babanızdan size ebeveynlik yapmalarını beklersiniz, kardeşlerinizden de aynı şekilde. Yani tüm ikili ilişkiler birer çıkar üzerine kuruludur, kimse kimseyi sadece var olduğu için sevip kabul etmiyor. Yeri geldiğinde kendisine annelik yapmayan kişiyi bile annesi olarak görmeyebiliyor insanlar veya hayırsız gördükleri evlatlarıyla görüşmek istemeyebiliyor ebeveynleri. Bu dünyada tabii ki her şeyin bir karşılığı var kimse kimseye karşılıksız sevgi vermez.

Bilgi anahtardır ve her ne kadar bir şeye yatkın olsan da iletişimin anahtarı da tarafsızlıktadır. Sömürmek, bilmeyenlerin ya da bilmeyi tercih etmeyenlerin eylemidir. O, kendini kendince bilir.

O yüzden birine ruhunuzu satmayın.

Farklı bir bakış açısından bakacak olursak da bunun bilincinde olarak yaşamak var. Çok sevdiğiniz birisinin sizi duygusal, parasal, cinsel veya farklı bir yönden sömürmesine izin vermeyin. Aksi halde o kişi sizin hiçbir çıkarınıza hizmet etmiyorsa vakit kaybından ve başkası için sömürü olmaktan başka bir şey değildir.

Çıkarlar için kendini karakterinizi satmayın bu bunu yapan insan omurgasız insandır ve bunlara inat insanlığını koruyan insan alfa insandır.

İnsan aç gözlüdür, doyumsuzdur. "Yüksek güç olan barışmak yerine daha fazla yeri almayı niye seçmesin?" Diye, aptalca bir düşünce bu da. Bu noktada vicdan devreye giriyor, ölüm kalım arasındaysan çıkar paylaşılabilir fakat sen ölene veya ölüm döşeğine dayanana kadar çıkar, gücü yüksek olandadır.

Ne elde edebileceğini bilen birisi, başkası tarafından sürüklenmeye razı ise; o zaten gönüllü köledir. Ayrıca ırkçılıktan, bu konu altında ya da herhangi bir mesajımda bahsettiğimi düşünmüyorum. Bu ifadeniz ile bu konunun bağlantısı pek de yok gibi.

Çıkarlar çatıştığı vakit, kendi çıkarından vazgeçenler olduğu kadar; kendi çıkarı için milyonları göz ardı edenler de mevcuttur. Herhangi birinin aptallığına dem vurmaktan ziyade; soruna dair çözümler sunmak, aptal olmadığımızı göstermek adına bir işaret olacaktır.

Teşekkürler ve günleriniz aydın olsun.

Aslında bahsettiğiniz şey insanın özelliğine göre değişiyor, kendi otoritesini korumak/yükseltmek isteyen biri kendi çıkarını bazen yok eder bazense milyonları göz ardı eder. Çıkar sorununa bir çözüm bulmak imkansızdır, Dünya'yı bir ülke yönetse ve ideolojiler/dinler sorun çıkartmadan yaşayabilse ve 1000 kişiden oluşan bir grup bu Dünya'yı halka göre yönetse bir ihtimal. Dünya malı Dünya'da kalır, Müslümanlarda söyler, Ateistlerde hepsinde aynısı geçerlidir. Tabi Ateistlere göre ölümden sonra bir şey olmadığı için Dünya'yı sonuna kadar yaşamaya çalışır. Neyse dinlere daha fazla değinmenin bir manası yok.