Senin için sadece oldum mel'abe, Beyanların hepsi hilaf. Hep bir tereddüttüm belki, Gitmeden senden bir af; Kapanır asandır ki açtığın yare. Yorumlarınızı ve eleştirilerinizi beklerim efendiler.

Kaleminize sağlık.

Pili sökülmüş oyuncak bebek gibiyim, Birine kalbimi açtığımda. Biliyorum sana karşı kalbim kömürleşti, Ne olur yontup elmas yapsan ey yar? Hep aşktan bahseder aşık Veysel? Düşündün mü hiç yar? Kırmızıya küstüğündendir elbet, Kalbin, çölün, gülün rengidir kırmızı. O kırmızıyı bana açmayı bir öğretsen bir bir? Sen gül olup ben dikenine katlansam? Dokunsam çubuk parmaklarına, Açsam gül rengi kırmızı kalbimi. Limanın dev mıknatısa çevrildiği saatlerdeyim. Boşluğumu ve kömür rengi yalnızlığımı, Denizin sesiyle geçiştiriyorum. Hani masallar kötü sonla bitmezdi hiç ey yar? Ahmet.

Hocam kafiye olsa güzel olurdu. Ama anlam konusunda müthişsiniz. Begendim.

a b c b a Uyak örgüsü bu şekilde, pek belirli bir düzende tutmadım. Teşekkür ederim efendim.

Klavyenizede