"Achievement"lar için

Evet engeli aşmak senin elinde ancak onun içinde para gerekiyor. Kendi tiyatromu değiştireceğim 2020 Hazirana kadar ve onun için para biriktiriyorum.

İnsanın hakkına tecavüz ettiğin için elini kesiyorlar zaten. Sen kalk milletin malına canına kastet sonra çık insan haklarından bahset. Neyin hakkı bu acaba? Amerika'da katiller idam edilirken senin ülkende elini kolunu sallayarak geziyorlar. Oysa ki islam'da kısasa kısas vardır. Senin yapmadığını elin amerikalısı yapıyor. Şimdi senin söylediklerin mi ilkel ve çağdışı yoksa kitapta yazan mı?

Sex & drugs & rock & roll

Genel konuşmamak lazım tabii dediğiniz doğru para üzerine kurulmuş bir düzen var aslında her insana hayat diye aynı tiyatroyu oynatıyorlar etrafımızdaki toplum baskısı belli bir hayat biçiminde sıkıştırıyor bizi, bunu üstüne para kazanmanın zorunlu olduğu bir sistemde eklenince herkes birbirinin tekrarı olan hayatlar yaşıyor. Fakat bunu değiştirmenin insanın kendi elinde olduğuna inanıyorum. Mesela Emre Durmuş adam beş parasız dünya turuna çıktı tabii ki sonra sponsorla falan maddi destek sağlandı ama adam hayallerinin önünü para gibi ezik bir engelle tıkamadı.

Teknoloji forumunda yaşamaktan bezip bunların cevabını aramanın sırrı nedir? Kur'an'ı Kerim değilim ben bir kul olarak inancım ile belirtmeye çalıştım madem bu kadar darlıcan git öl öğren kardeş.

Ölmek için ne gerek var ki dedim. Şahsen her gece hastanede yalnız yatmak artık koymuyor fakat kendimi orada geliştirebiliyorum. Çeşitli maketler alıp ordayken yapıyorum boyaması kalıyor falan. Mutlu değilim ölecek kadarda cesur değilim.

Hızlı yaşa çabuk öl. Hayat felsefem bu yönde.

Günümüzde yaşamak çok zor herkes için böyle değil gibi görünse de benim gördüğüm kadarıyla yaşamak için çalışmak, çeşitli engelleri aşmak lazım, bir çok faktörle mücadele etmek gerek. Bunca zorluk içerisinde neden yaşıyoruz ve intihar etmiyoruz gibi soruları hiç kendinize sordunuz mu? Ne için bu emek. Benim kendimce cevabım var ama siz ne düşünüyorsunuz?

Bu soruya senin cevabın ne o zaman?

Arkadaşlar bu hayattaki tek amaç sevgidir. Onun haricindekilerin hepsi gelip geçicidir. Ve eğer biz intihar etmek, ölmek istemiyorsak da inandığımız temellerin bize izin vermediğinden değil de tamamıyla korktuğumuzdandır. Bilmediğimiz şeyden korkarız. Hayat bir palavra. Geleceği veya yarını düşünmeyin. Anı yaşayın. Biliyorum, bu cümle artık çok genel oldu, herkes kullanıyor. Fakat anı yaşamaya başladığınızda, onun gerçekten ne kadar güçlü olduğunu anlayacaksınız. Herkesin bunu anlamasını, tatmasını isteyebilirsiniz; fakat öyle bir şey imkansız, çünkü eğer gerçekleşirse, hayatın dengesi bozulabilir. Dolayısıyla, birileri bunun olmasına izin vermiyor.

Allah' ın bize verdiği bir emanete hıyanet edemezdim şahsen seninde öyle düşünmeni umuyorum.

Kisiden kisiye degisir, coklu cevabi olan bir soru bu

Asıl sorun, sizin ne yazacağınızın belli olması Herhalde istiyorsunuz ki, tüm olumsuzluklar görmezden gelinsin iyi, hoş ve güzel bir ütopya ama hatalarından ders almanın ve gelişmenin en önemli faktörü, o hatayı farketmektir! Lütfen yazdıklarım hakkında biraz düşünün...

Ben de bilmiyorum. Bazen hayatın boş geldiği anlarda bu soruyu soruyorum ben de. Ertesi gün dünyanın saçma işlerine koşturmaya devam ediyoruz ama. Sevgi vs. de biraz daha hayattan zevk almanı sağlayan, beynine dopamin sağlatan şeyler.

Ben fazla oyun oynamam, öyle devasa oyun gibi tutkularım da yoktur. Cyberpunk delisi EBA adlı bir üye, karıştırdın herhalde

Her gün aynı mesajı görüyorum. Herkes bir şey değişecekmiş gibi, sinir edercesine aynı mesajı yapıştırıp duruyor. Bu olumsuzluklar yazıldığında hiçbir şeyin değişmeyeceğini bildiğin halde neden yazıyorsun? Zaten o dediğin hatayı herkes biliyor, farkında. Tekrar tekrar yazmanın bir anlamı yok. Konuyu başka yere taşıyorsun.

Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et https://twitter.com/i/web/status/1152980378686242816

Direnip ne kazanacağız? Amacımız ne bu dünyada?

Sorun para olunca zor oluyor elbette. Şu an öğrenci olduğum maddi açıdan stresten uzağım diyebilirim. İyi bir işe sahip olabilirsem, kısa ama iyi bir hayat sürebilirim.

Sanırsam CyberPunk çıktığında tekrar hayata bağlanacaksınız.

Dostum herkesin kendince bir hayali vardır değil mi? Senin de bir hayalin varsa intihar etmek istemezsin. Ama eğer zengin isen ve parmağını şıklattığında önünde her şey beliriyor ise bir hayalin yoktur, olsa bile bu zaten hemen parmaklarının ucundadır. Bu yüzden de intihar edersin. Şimdi yanlış algı oluşmasın fakirler intihar edemiyor mu diye evet edebilirler ama fakirler gururlu insanlardır. Şimdi intihar edersem aileme ne olur? onlar bana üzülür mü? diye soru sorar kendine ve bunlar genel olarak onu intihar düşüncesinden uzaklaştırır. Benim de bir hayalim var şimdi anlatmaya gerek yok burada. Ben o hayalime ulaşmak için yaşıyorum ve bu benim iradem. Hayatta tatmadığım tatları tatmak varmadığım zevklere varmak istiyorum en basitinden. İşte yaşamın amacı benim açımdan bu.

Kimse bilmiyor, bende bilmiyorum. Ben bilmiyorsam diğer insanlarında bilebileceğini sanmıyorum. Sadece tahminlerde bulunabiliriz, hiçbir zaman neden burada olduğumuz veya neden yaşadığımız ile ilgili kesin bir kanıya varamayız.

Bir sırrı yok arkadaşlar felsefe başlığında paylaşım yapılabildiğini gördüm ve felsefenin en derin sorusunu tartışmaya açtım. Teşekkürler yorumlar için

Merhaba. İnsanı hayvanlardan ayıran en büyük farkı, düşünce gücü ve doğaya hükmedilme, iyi ve doğruyu hayvanlardan çok daha iyi ayırt edip geleceğe iyi bir miras bırakabilme beklentisidir. Einstein'ı, Newton'un, Bohr'un, El-Cezeri'nin ellerinden öpüyorum, iyi bir mirası insanlığa hediye edip göçerek gittiler bu dünyadan. Hayvanlar içgüdüsel olarak yaşarlar, sadece mevcut cinsellik, beslenme ve yaşamayı devam ettirebilme amacından veya salt düşüncesinden farklı bir amacı da genellikle hiç düşünmezler/düşünemezler. Ancak denizlerde bazen balina, vb. dev hayvanların intihar amaçlı karaya vurabildiklerini de biliyoruz. Demek ki kendi içlerinde oluşan stresle başa edebilmelerinin o anda imkansız olduğu en kritik anlarda veya belki insanlarca aşırı taciz edilmeleri sonucu hayatlarına son verebiliyorlar. İnsanın hayattan hiç bir beklentisi kalmadığında ve o an yaşadığı çok kritik saniyeleri başarıyla atlatamadığı en kritik anlarda, bir insanın bir insandan çok çekerek tahammül gücünün çok zorlanıp intiharın çözüm olarak görülmesinde, hayvanlarda olduğu gibi insanlar da fakir, orta ve zengin sınıf olarak intihar seçiliyor. Peki dünyaya biz kendi isteğimizle mi geldik, dünyaya geleyim sonra canımın sıkıldığı anda hemen intihar ederim düşüncesi çok yanlış ve çok saçmadır. Kutsal kitabımızda babalarımızın belinde sperm olarak ne kadar kalacağımız, annelerimizin rahmindeki bu kalış süremiz (bazen 6.5- 7 aylık erken doğum da oluyor) ve belirli bu yaşama süremiz çok belirlidir ve biz özel olarak programlanmış iken bu programın dışına neden bilincimizi kaybederek çıkıyoruz, böyle bir hakkımız veya seçeneğimiz ne yazık ki hiç bulunmuyor. Bu zor hayatı tüm zorluk ve dikenlerine rağmen yaşamak, mücadele etmek, aslında daha zevklidir ve çok zor PC oyunlarında PC'yi açık sayı farkıyla yenebilmede olduğu gibi zor olan bu hayatı da çok zorlaya zorlaya yine yaşamaya devam etmeliyiz. Diyeceksiniz ki koskoca Mesut Yılmaz'ın oğlu neymiş efendim, iş hayatında başarılı olamamışmış, iyi dikiş tutturamamış diye intihar etmiş, gerekçesi de aslında buymuş. Bu genç adam zaten ilk doğuşundan itibaren çok sorunlu imiş, anne-baba üzerine çok fazla düşmüş, tedavi etmeye de çalışmışlar, ama gel gör ki bir gün tedavinin zayıfladığı ve iş stresinin arttığı bu anne-babanın evladı avuçlarından kayarak gitmiş.. Yazık ki ne yazık.. Hem anaya hem de babaya, hemde diğer kardeşine çok yazık.. Ama olmuş bir kere, bu zamanı geriye çevirmek veya tersine döndürmek bu saatten sonra ne yazık ki mümkün değil.. Her şeye rağmen ve her şeye boş verip yaşamaya devam edin, hayat keskin dikenlerine, tüm zorluklarına göre inatla ve zoraki yaşamaya yine de değer. bakalım gelecekte neler icat edilecek, Tekno-Fest'te gördüklerinizden de çok fazlası belki, bunları yakın veya gelecek zamanda görmekten niye şimdi mahrum olasınız ki. Kolay gelsin.

İşte soru burada başlıyor: ''ne gerek var ki?'' İntihar etmemek için bir gerek var evet bende bunu düşünüyorum.

Öncelikle tüm canlılar hayatta kalmak için yaşar Hayatta kalmak ya da bir amaç doğrultusunda yaşamak içinse herhangi bir yaratıcıya inanmanın ya da inanmamanın zerre önemi yoktur, olmamalıdır! Çünkü bir yaratıcının varlığını ya da yokluğunu kimse kanıtlayamaz. Hiç kimse, bir kişiyi ya da kitabı kanıt olarak gösteremez. Herhangi bir peygamberin şizofren olmadığını ya da değilse ve anlatılan tüm hadisler vs gerçekse bile, asıl hikayenin deforme olmadığını kanıtlayamazsınız. Bu sebepledir ki, yaşamak ve hayattan zevk almak için bir yaratıcıya değil yalnızca kendi vicdanınıza ihtiyacınız vardır. Hayattan zevk alma ve kendini ifade etme çeşitleri kişilerin psikolojilerine göre uç noktalarda farklılıklar da gösterebilir. Bunun için de, din başta olmak üzere çeşitli ahlak kuralları/kalıpları ile temellendirilen ve sonrasında yine ve yine yozlaşan anayasalar icat olunmuştur. Eğer bir yaratıcıya inanıyorsanız da, bu dünyaya belli emirleri yerine getirmek için geldiğinizi söyleyenlere inanmaktansa, gerçekten bunun için mi yaşıyorum diye sorgulayarak ve sürüden ayrılarak yaratıcınızı bulabilirsiniz. Yoksa herkesin yaptığını yapmak inanç değil, tatmindir,,, Ve de amaçsızdır

Kimileri derdini bahane edip intihar eder. Kimileri ölünce ne olacağını merak ettiği için intihar eder. Kimileri ölünce ne olacağını merak ettiği için intihar etmek ister ama korkar. İnançlardan korkar. Belki onlar doğru diye düşünür, korkar. Saçma bir şekilde neden yaşadığını bilmeden yaşar. Kimileri hayalleri için yaşadığını bahane eder. Kimileri hayatta kalmak için veya hayallerini farkında olmadan bir amaç edinerek onu yapmaya çalışarak yaşar. Kimileri de bu soruyu hiçbir zaman düşünmez ya da düşünemez. Aklıma gelen bunlar. Tüm canlılar hayatta kalmak için yaşamaz. Ya korktuğu için ne yapacağını şaşırmıştır ya da bir düşünceyi amacı olarak kabullenmiştir veya kendine farkında olmadan yalan atmıştır. Bu durumumuzda bu sorunun cevabı yok, asla da bulamayız.

Sınavdayız her zaman ki gibi... Ama bu sefer, Matematik değil hayat dersi. İyiliklerimiz, kötülüklerimiz, günahlarımız ve sevaplarımız sayılacak. Hangisi terazide ölünce çok çıkarsa ona göre değerlendirilecek. Kötülüğün, günahın fazla çıkarsa Cehennem'de mesela 30 yıl yanacaksın. Ama Peygamber efendimiz buyurmuş ki; kalbinde ufacık bir imanı olan bile sonsuza dek cehennem de kalmayacak. Allah merhametlilerin en merhametlisidir. Sen bir kulsun, sınavından 100 alırsan cennette sevdiklerine kavuşup, sonsuza dek mutlu şekilde yaşayacaksın. Allah'a şirk koşmuş isen sonsuza dek Cehennem'de başarılar kardeşim.

Her gün her zaman aynı tespiti yapmanın bir anlamı yok. Öğrendik artık ezberliyoruz. Ne yazacağınızı tahmin edebiliyoruz. Bir cümleme takılıp mesaj yazıyorsun. Lütfen yazdıklarım hakkında biraz düşünün.

Hayat denen şey, intihar etmediğimiz günlerin toplamıdır sadece. Bu bir tercih bence. Yaşamayı tercih ediyoruz. Hem zor olan hayat değil, hayatı zorlaştıran sistemlerdir. Bunlara karşı mücadele etmek, güzel şeyleri paylaşmak daha güzel değil mi ölmekten? İnsan bencil bir canlıdır hem. Düşün; bir binanın çatısından düştüğünü ve bir pervaza parmak uçlarınla tutunup kaldığını. O an yaşamayı seçeceğine eminim. Çünkü bu artık bir içgüdüye dönüşmüş. Her canlı böyle. Ölmemek ister her canlı. Yaşamak değil. Biz de ölmemeyi tercih ediyoruz. Ölmektense Charlie Chaplin filmlerini izlemeyi tercih ederim.

Arkamda bırakacağım yakınlarıma böyle bir acı yaşatmak istemiyorum. Yoksa, heheyt, ölmek işin en kolay kısmı. Benim sebebim de ailem oluyor.

Evlenmek, zengin olmak, mutlu olmak, sevgili yapmak gibi klasik bir amaçlardan bahsetmiyorum. Bilmediğimiz bir amacımız var.

Valla günümüz Türkiyesin de kısa yaşarsın da iyi bi hayat yaşamak zor be kardeşim..

Cünkü yasamak direnmektir, insan direnmeyi sever

Ahahah, gene ben, gene intihar "Mood on" çocuk. Hala fikirlerim değişmedi 28 ya da 28 + 7 yaşına geldiğimde edeceğim. İnsanların ölümlerini fazlasıyla gördüm...

İyi bir insan olmanın standartını ilk insan ve peygamber olan Adem'den beri tanrının mesajları ile gelmiştir. İyiliği kötülüğü belirleyen peygamberlerdir bu tüm zamanlarda böyle olmuştur. Derinlemesine düşününce iyiyi kötüyü belirleyen ahlak toplumların dinlerinden kaynaklıdır ama bunu kültür diye basite indirmek kendini kandırmaktır.

Kutsal kitapları okuduğun zaman bunların çağdışı, ilkel ve barbarca olduğunu görürsün. Şuan İslam yada herhangi bir dinin hükümlerini uygulamaya kalksan insan haklarını ihlal edersin. Hırsızın elini kesme, zina eden bekara sopa, zina eden evliye recm cezası, namaz kılmayanın dövülmesi bunları uygulamaya kalksan sonun Arabistan gibi olur. İyi bir insan olmak için dine ihtiyaç yoktur anlayın artık şunu.

O her gün yazılan, bir birinin aynısı herhangi bir mesajdan yalnızca birini, sadece ama sadece bir kişi görmüş olsun ve bir saniyeliğine düşünsün; Fena mı?

Kimi deistler ahirete inanır onlar da insanların iyi kötü olarak sorguya çekileceğine inanır sorgulanma ölçütleri her deistte farklılık gösterir. Ateistler ise Tanrıyı inkar eder ancak Yaratıcıyı reddetmez yani kimilerine göre ölümden sonra sonsuz yok oluş gerçekleşecektir yani derin bir uyku gibi düşün, kimilerine göre yıldız tozu olacağız ve sonsuza kadar huzuru bulacağız kimine göre bilincimiz başka boyuta geçecek bu örnekler çoğaltılabilir ancak kimse bilmiyor ne olacağını öldükten sonra belli olacaktır.

Çünkü biz imtihandayız.

İşte o amacı kendin düşün, mesela de ki bilgisayar konusunda en iyi ben olacağım. Ya da mesela yazılım öğreneceğim. Hayatın amacını kendin belirlersin.

Ölmeye totomuz yetmediği için.

Herkes burada takılıyor zaten. Neredeyse herkes kendini bir amaç ile kandırıp yaşıyor. Kandıramayanlar da ortada kalıp, anlamsızca yaşıyor.

Hiçbir şey için demek istiyorum. Herhangi bir işi neden yaptığını düşününce her seferinde hiçliğe ulaşıyorum ben kendi kafamda Örnek bir hayat ile benim kafada düşünelim. 1- Okul bitiriyorsun 2- İyi bir iş sahibi oluyorsun 3- Sonunda zaten ölecek olmana rağmen daha iyi yaşamak için uğraşıyorsun Ben buradan öteye gidemiyorum. Aklım mı yetmiyor, yoksa gerçekten ötesi yok mu bilemem

İnsanların yeni tanrısı para, para olmadan hayatında hiçbir şey yapamazsın. Para kazanmak ve harcamak üzerine kurulu bir döngü için yaşıyoruz.

gibi gibi bir çok yorum var konunun temeli "mutluluktur." Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Neden bir sınavdayız? Senin dediklerine göreyse neden biz yaratıldık? Amacımız ne?

Üniversite süresince hayatı sorguladıktan sonra şunu söyleyebilirim. Kısa ama iyi bir hayat benim istediğim yaşam.

Ben söyleyeyim. Bu Dünya'ya bir kere geliyorsun rahat yaşamanın yollarını ara İyi evde otur, iyi arabaya bin, canın çektiğinde lahmacun ye. Fazlasını beklemenin anlamı yok.

Olabilir ama konumuzdan biraz uzaklaşıyoruz. Biraz büyüdükten sonra, sorgulamaya başlayınca bu amaçlar yavaş yavaş azalmaya başlıyor. "Neden Yaşıyoruz" sorusuna gelen cevap hayatta kalmak olunca insanın kafası karışıyor ve az önceki mesajımda ki dediklerim oluyor.

Neslimizi devam ettirmek için yaşıyor olabiliriz sanırım.

Hayattan zevk almamız için sevdiğimiz şeyleri yapmamız, eğlenmemiz lazım. Rahat bir şekilde istediğimizi yapabilmemiz için para lazım. Para için de iş lazım. Yani kimsenin hayattaki amacı sadece bir işte çalışmak değildir. O işin karşılığını aldığı zaman amacına ulaşmış olur. Bana kalırsa hayatı kısa ama dolu dolu yaşamak lazım. Küçük şeyleri dert etmemek lazım. Hayata bir defa geliyorsan değerlendirmek lazım İntihar çözüm yolu değil. Şansını neden yok edesin? En azından denemeli insan.

Hangi kitapta yaziyor.

İslam'a göre : Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Ben şöyle düşünüyorum:Nasıl olsa elinde sonunda öleceğiz. Dediğin engelleri yaratan insanların kendisi hayat değil. Oku, evlen, çocuk yap... ama açıkcası daha genç olduğum için göreceğim çok şey olduğunu düşünüyorum iyisiyle kötüsüyle bu yüzden zaten gerçekleşecek bir şeyi neden erken vakte çekeyim ki? İnsanlar dinleri bu tarz şeyler için oluştururlar onlar da bu sorunlara neden katlandıklarını anlamadıkları için tanrı için tarzı şeylere bağlandılar. Fakat ben hayallerim için yaşıyorum benim daha gerçekleşmeyi bekleyen hayallerim var size tavsiyem hayal edinin bir amaç oluşturun kendinize bu amaca ulaşırken önünüze tabii ki engeller çıkacak bu da tuzu biberi bence. Örneğin: İyi bir doktor olmak istiyorsan okuma engellini geçmelisin.

Direnmek icin

Neden yaşadığımız konusunu insanlar anlamladırmak için 3 yol izliyor: 1- Dini inanç ile bu dünyada iyi bir insan olup ölümden sonraki sonsuz yaşamda cennete girmek. 2- İnancı olmayanların bir kısmı, insanlığa faydalı olup gelecek nesillerin iyi yaşamasını amaçlamak. 3- Ne dini inanca sahip ne de insanlığa faydalı olma amacı gütmeyip tamamen şahsi çıkarları olan insanlar zenginlik, güç, zevk, haz gibi şeyleri elde etme amacı güdüyor. Bunu gütmeyenler ise bitkisel yaşam felsefesini güdüyor yani kısmen amaçsız ve ot gibi yaşamak. Sonuncunun ikinci kısmındaki kişilerde depresyon duyguları ve intihar düşünceleri daha yayın olabilir.

Evrimsel bakış açısıyla ilk amaç hayatta kalmaktır. Sonrasındaysa, neslin devamlılığını sağlamak; Yani, yine hayatta kalmak... Bu görüşe inanırsınız ya da inanmazsınız ama bu ve benzer görüşleri akıl etmeye ve düşünmeye başlamadan önceki ilk evrelerde insan canlısı aşırı sıcaktan ve aşırı soğuktan sakınır, yüksekten korkar, yüksek sesten korkar, vs... İlk içgüdüsü hayatta kalmaktır ve o zamanlar farkında olmasa bile ihtiyaçları da bu doğrultuda sıralanır.

İnsanların inancından, düşüncesinden ve fikrinden dolayı kutsal kitapta anlatılan insanlık dışı işkenceleri okusaydın bunu söylemezdin.

Allah sana neden bir emanet veriyor?

Şahsım adına intihar etmeyi düşünmüyorum ve amacımı biliyorum sadece merak ettiğim acaba tanrıya ve dinlere inanmayanlar ne için yaşıyor sorusu idi. Ayrıca sorunun cevabı 1. seçenek yani bu dünyaya ne için geldiğini bilmek için geldin. Teşekkürler. Son düzenleyen: Moderatör: 31 Ocak 2019

Bilmem, anlatabiliyor muyum?

''Hayatın anlamı mutlu olmak''

Mesela belki Dünya'nın en iyi kalpli, en iyilik sever, en dürüst, en anti-kötü, en bilmem nelere... sahip Jarawa kabilesinden falanca şahısın İslam'dan haberdar olması mümkün değil. Orta çağda akıllı telefondan bi'haber olan insanlar gibi Jarawa kabilesi de İslam'dan bi'haber. Peki o insanlarda iman falan yok diye hangi "ilahi adalet" ile cehennemi boylayacaklar? Söylendiğine göre; onlar toprak olacakmış falan. Eeee? Bu bildiğimiz ateist görüşü değil mi? Bildiğin yok oluş işte? Hangi hakla?

Bu düpedüz kapitalizmin felsefesi aslında. Özellikle de köleleri için. Baktı ki köleler çabuk ölmüyor; bu sefer de emeklilik yaşını yükseltip duruyorlar.

Bu cok anlamli gibi gorunen sacma bir soru aslinda. Cunku ortak bir yasama amacimiz yok. Hayata gelmeyi biz secmedik. Nerede dogacagimiza, kime anne-baba diyecegimize biz karar vermedik. Fiziksel goruntumuze biz karar vermedik. Buyuk bir planin parcasi degiliz. Hayatin akisina gore, hayata dair algimiza gore neden yasadigimizi biz anlamlandiriyoruz. Kimi cocuklari icin yasar, kimi zengin olmak icin, kimi hic kimsenin ayak basmadigi yerlere ayak basmak icin. Bu anlami yaratan biziz. Ortak bir "amac" yok. Ortak bir sebep yok. "Neden" sorusunu topluluga sormak bu acidan sacma. "Neden yasiyoruz?" -> Bir cevabi yok. Her bireyin kendi sebebi var, henuz belki kendisinin dahi kesfetmedigi. Ayrica hayat adil de degil. Ucma fikrine kafayi takmis, obsesif bir sekilde insanoglu nasil ucabilir diye belki omrunu geciren DaVinci, bugun senin 40 liraya yurt ici ucak bileti alabildigini gorse ne hissederdi? Goremedi, cunku ne zaman nerede dogacagini o secmedi. Ama bu goremeyecegi bir seyi yasama amaci edinmesine engel degil.

Bu sorunun cevabını bulsak zaten her şey açığa çıkar. Hayata gelme amacımız iki şey olabilir: 1. Doğru bir dinin Tanrısının emirlerini yerine getirmek 2. Tüm dinlerin yalan olması ile doğruyu, Tanrının bizden istediğini kendi aklımız ve vicdanımızla bulup ona göre yaşamak yani deizm Ya da hiçbir amacımız yoktur ve her şey tesadüfen oluşmuştur. Bunun gerçek olma ihtimali de var. O zaman amacı olmayan bir evrende amaçsız bir hayatımız olacaktır ve ölünce sonsuz yok oluş bizi beklemektedir. Doğru cevabı öldükten sonra alacağız. Ancak intihar etmek her seçenek için de hatalı. Bir din doğruysa onun Tanrısı senin intihar etmeni istemez dinler yalansa yine istemez her şey tesadüfen oluştuysa da intihar etmek kendini sonsuz yok oluşa atmak demektir. Her üç seçenekte de en kötü olanıdır intihar etmek. Hem ne derdin var ki intihar etmeyi düşünüyorsun? Eğer ciddi oranda intihar etmeyi düşünüyorsan psikoloğa gitmeyi deneyebilirsin.

Senin ülkende o da yapılmıyor işte. Aynı suçtan kaç kere içeri girip çıkanlar var hesapla artık. Kalkıp da hırsıza, tecavüzcüye, katile insancıl davranacağımı düşünüyorsan yanılıyorsun. Kısasa kısas, bu kadar basit. Benim malıma tecavüz eden, yaşama hakkımı elimden alan bir adama insancıl davranmam söz konusu değil. Cezası neyse onu çeksin. Merhamet etmeyene merhamet edilmez. Bu kadar basit. İster barbar de, ister çağdışı. Adamına göre muamele.

Ne bileyim geldik işte kaldık burda böyle

İntihar etmeyi düşünüyorum nedeni çeşitli ameliyatlar geçirdim ve her tanıdığım insan öldü ailem hariç onlarlada mutlu değilim. Şahsen para toplayıp babamın bana öğrettiği oyunları en çok istediğimde sanırım doom. Onları oynadıktan sonra belki düşünebilirim ama ne gerek var ki?

İçgüdüsel bir şey. Sefil bir hayat yaşasan bile yaşamak istersin. İntihar etseydi öncelikle sokakta yaşayan evsiz insanlar intihar ederdi.

Fakirler, zenginler sefa içerisinde yaşasın diye yaratılmışlardır. Yine de akıllanmayacak mısınız?

Açıkçası inançsız bir insan olarak ölümüm sonunda hiçlikle veya çok daha farklı bir Yaratıcı ile karşılacağımı düşünüyorum. Yaşam amacımız her zaman neslimizi ilerletmek oldu. Hiçbir çıkarımız ve kazancımız olmadan milyon yıllar boyunca bunu yapmaya devam ettik, ediyoruz da. İşin sonunda hayatını çalışmaya ve çocuklarına adayan birer makinelere dönüştük. İnsanlar zekileşti ve normal kesimde ki insanların bir şekilde meşguliyet ve farklı inanışlar içinde olması gerektiğini farketti. Dinler ortaya çıktı, insanlar korktu. Fakirliği, hastalığı, zulmü ve oluşan tüm kötülükleri, iyilikleri bir sınav olarak görmeye başladılar, İnsanlar başardı ve İnsanları "susturabildiler". Ardından iş deninen zırvalık ortaya çıktı ve meşguliyet denilen olay gerçekleşti, insanlar para denilen suni bir yapı için saatlerce çalışmaya boyun eğdiler. İşin sonunda bugüne geldiğimizde, İnsanın doğumundan itibaren belki de asla ileride mensup olmayacağımız dinlere zorla mensup olmaya itilerek küçüklükten itibaren ailelerimizin dinlerini benimsedik. Ardından yaşlarımız ilerlediğinde okul denilen zırvalık çıktı ve zaten maksimum 80 sene yaşayabileceğimiz hayatlarımızın neredeyse 4'de 1 ini okullara feda ettik. Okullarda bize aktarmak istenen sürü ve sorgu yoksunu manipülelerin hepsini yuttuk yaladık. Ardından çalışmaya zorlandığımız bu sistem de başka insanları yüceltmek için günde en az 8 saat çalışmayı benimsedik. 80 Yıllık yaşamlarımızı birer hiçmiş gibi harcamaya devam ettik ve emeklilik zırvalıklarına umut bağlayarak bir gün asla çalışmayacağımızı düşünerek daha çok çalışmaya itildik. Eninde sonunda 60 yaşına geldik ve emekli olduk, ama ne oldu bil bakalım? Ömrümüzün neredeyse sonuna geldik Kısacası genç çağlarımızda köle gibi çalıştırılıp, yaşlılık çağlarımız da bir işe yarayamayacağımızdan elimize az buz paralar sıkıştırılarak oturduğumuz yerlerden ölümü beklemeye mahkum edildik. Hiçbir zaman doğamızda bu şekil bir düzen olmadı, bu düzen İnsanlığın insanlığa karşı uyguladığı bir düzen, bir virüs. Daha buraya doğamız, insanlık saçmaları ile ilgili bir çok şey yazmak isterim fakat şu saatte ne aklıma gelir ne de buraya sığar Niye mi yaşıyorum? Bilmiyorum hiçbirimiz bilmiyoruz, işin sırrı da bu zaten. Rastgele oluşan canlılardan mantıklı bir yaşam sebebi hiçbir zaman beklenemez.

Bence bu kötülemekten çok bir durum tespiti.

Benim amacım zevk almak, kanunların dışına çıkmadığım sürece zevk alabilmek için her şeyi yapmak.

Bir amacımız var ve yıllardır bulamıyoruz.

Her gün yaşıyoruz bir gün ölmek için.