Aslında onu da çevresinden öğreniyor.

Aslında en kolay seçeneği seçmişsiniz. Motor beceriler dışında aklınıza gelebilecek her türlü şey sonradan öğrenilir. Anne babaların çocukların gelişimlerine katkısıyla alakalı örnekler verebilirsiniz mesela.

Felsefe dersinde münazara yapacağız bilgi doğuştan gelmez düşüncesini savunacağım sizce neler söyleyebilirim? Fikirlerinize ihtiyacım var.

Bana göre hiçbir şekilde ekstra bir çalışmaya gerek duyulmadan insanın doğuş ve bebeklik aşamarında öğrendiği tek şey kendi konuştuğu ana dilidir.

Bazı bilgiler doğuştan gelir, bazıları da sonradan öğrenilir.

Şimdi ben sana doğuştan geldiğini savunayım sen de fikrimi çürüt, okulda da bana anlattıklarını aktar. Sadece insan değil tüm canlılar açısından bakarsak olaya bazı bilgilerin doğuştan geliyor olduğu kaçınılmazdır. Yeni doğan bir at gözlerini açtığı an aynı zamanda 4 ayağının üzerinde de nasıl dengede duracağını ve koşacağını biliyordur, yani bu bilgiyi kimse ona anne karnındayken aktaramayacağına göre doğuştan denge bilinciyle doğuyor. Bilgi "öğrenme ve araştırma yoluyla" öğrenilen şey anlamına gelmektedir. Seni ne doğmadan önce bir şeyleri koşullu veya koşulsuz öğrenmediğimize inandırıyor? Doğduğumuz andan itibaren kaçınılmaz olarak gözlem kabiliyetimizden dolayı zaten bilgiyi beynimize yerleştiriyoruz, ama bazı bilgiler var ki varlıkların yaşam serüveninde birleşim noktasındadırlar. Küçücük, mikroskobik bir hücre üremesi gerektiği bilgisini sonradan mı öğrenir? Prokaryot hücreler için mitoz bölünme bir üreme şeklidir, bundan herhangi bir kişisel kazançları yoktur. Ama hücre, sitoplazmasının yeterince dolduğunu fark ettiğinde ölememek için bölünmesi gerektiğini bilir ve bana kalırsa bu bilgi onda doğuştan vardır. Yani öğrenilmemiştir. Düşüncelerin neler?

Vardan yok, yoktan var edilemez. Beyin aktiviteleri bozulup veyahut düzeldiğinde sana yeni bir dil vermez. En fazla beynine yerleşen kelimeleri söyleme yetisi kazanırsın. Yani beyninde vardır, o kelimeler yerleşmiştir, bu sayede onları sentezleyerek konuşabilirsin.

Aileye bağlı olarak değişmez mi?

Dolaylı olarak ben de yukarıda bunu belirttim aslında. Ona bilginin sonradan öğrenilmediğini savundum ve haklısın dedi. Sonra da "istersen bir de sonradan öğrenildiğini savunayım?" Dedim. Kesin cevap arıyorsanız, felsefe aradığınız şeyin yakınından bile geçmiyordur.

Bir yakınım bu tarz bir etkinliğe katılmıştı. Konu yoğurdun rengiydi. Kazanan taraf, yoğurdun siyah olduğunu savunuyordu. Bunu okuduktan sonra epey saçma bulacağınıza neredeyse emin gibiyim. Fakat şunu unutmamak gerekir ki, savunduğunuz birçok şey hakkında ciddi bir şekilde düşünmediniz. Neden öyle düşündüğünüzü bile bilmiyorsunuz. Sözün özü, sizden yoğurdun beyaz olduğunu kanıtlamanızı isteseler, aklınıza hemen gelen o basit açıklama dışında, sunabileceğiniz pek bir şey var mı? Varsa bile, siz biliyor musunuz ki?

Öncelikle teşekkür ederim, dediğin gibi bariz bir şekilde bazı şeyleri doğuştan biliyoruz ve umarım yarın bu kanıtları göstererek kaybetmemizi sağlamazlar çünkü buna ne gibi bir şekilde cevap vereceğimi bilmiyorum.

Hiçbir bilginin kesinlikle doğru olmadığı gibi bu bilgiler doğuştan bilinemez. Bize ne söylenir ne anlatılırsa biz o bilgiyi doğru ya da yanlış anlamadan öğrenir ve buna bilgi deriz. Mesela bilgi doğuştan gelmiş olsaydı bunca yıldır doğru bildiğimiz fizik kurallarının tersini kuantum fiziği sayesinde açıklanamazdık.

Evet zaten konuşma evresinde öğreniyor. Ama ben hiç 3 yaşında çocuğa Türkçe dersi verildiğini görmedim.

Bilginin İnsanlarda doğuştan bir şey olduğunu, fakat İnsanın bunu keşfetmesi ve kullanmayı öğrenmesi gerektiğini düşünüyorum.

Bilginin öğrenilmesi çevreye ortama vb. şeylere göre değişir. İyi bir ortamda bulunursanız çocukluk döneminizde daha çok bilgiye sahip olabilirsiniz, ancak çevresi kötü bir insanın bilgisinin de iyi olması beklenmez. İstisna olabilir bazen bu söylediğim durumlar için.

Sen doğduğunda 2+2= 4'ü biliyor muydun? Hayır. Bunu söyle.

İstersen bir de doğuştan gelmediğini savunabilirim.

Bilginin doğuştan gelmediği sadece bir düşünce miymiş ki?

Bilgiden bilgiye değişir. İlk doğduğumuzda yaşadığımızı biliyorduk. Ama 2x2'nin 4 ettiğini bilmiyorduk.

Felsefede net ve kesin cevaplar verilmez ancak burada konu münazara. Yani ne sebeple olursa olsun haklı çıkmak. O yüzden argümanın doğru veya yanlış olsun kullanarak rakibin ekarte edeceksin. Umarım çok dişli çıkmazlar. Konuya gelecek olursak: Doğuştan gelen bir done olsaydı deneyimlerimizin bir önemi olmazdı. Yani deneyim diye bir şey olmazdı. Ancak biliyoruz ki doğumumuzdan beri her şeyi deneyimleyerek hayatı öğreniyoruz. Bu yürümekten tutun da konuşmaya, araba sürmeye, spor yapmaya vs. kadar gider. Doğuştan hiçbir eylemi %100 başarılı bir şekilde yapamayız. Mesela konuşamayız, bunu sonra çevremizden öğreniriz, hatta ilk konuşmalarımızda "agu bugu" gibisinden anlamsız şeyler söyleriz. Çünkü deneyimlerimiz yetersiz. Aynı şekilde yürümek de öyle. Düşe kalka öğreniriz yürümeyi de. Bu basit bilgilerden ve edimlerden tutun da en komplike bilgilere kadar her şeyi sonradan öğreniriz. Fazla uzatmayacağım. Bütün savların bu ve bu konu üzerinde olsun ve bu savları geliştir. John Locke, empirizm gibi kavramları google'larsan faydalı olabilir. Onun dışında tamamen o an sergileyeceğiniz performansa ve rakibinizin söyleyebileceği her şeyi hesap edip etmemenize kalacak iş. Umarım zayıf kalırlar diyelim. Başarılar

Bilgi sonradan öğrenilir. Örnek 1 Türk çocuğunu Rus aileye versin çocuk Rusça konuşur. Doğuştan gelseydi Türkçe konuşurdu.

Bilgi doğuştan gelse herkes zeki olurdu, çalışmanın anlamı olmazdı.

Bildiğmiz çoğu şeyi sonradan ama nefes almak gibi şeyler doğuştan fazla kasmaya gerek yok diye düşünürüm ben hep.

Bu konu hakkında kararsızım; fakat bazı insanların komadan uyandığında daha önce hiç bilmediği bir dili konuşabilmesi, farklı bir aksan kullanması veya koma öncesi yeteneği olmayan bir konuda, uyandığında ileri seviye bilgi ve kabiliyet sahibi olması vakalarını düşününce, kendi zihnimde çıkmaza giriyorum.

Bilgi doğuştan değil, düşünmek doğuştan gelir ve düşünerek bilgiler oluşur.

Doğuştan gelseydi doğduğumuz gün konuşabilirdik.

Akıl ve içgüdü farklı kavramlardır. İlkel yaşam faaliyetleri doğuştan bilinen şeylerdir. En basit örneği yeni doğmuş bir bebek bulduğu her şeyi ağzına atacaktır yemek için. Bu tarz davranışalr içgüdüsel bilgiden kaynaklıdır. Bunun haricinde mantık sonucu edinilen veya temel yaşam faaliyetleri dışındaki bilgiler zihnin çalışması ile sonradan öğrenilir. Yani önermen kısmen doğru, kısmen yanlış. Hatta kendi tecrübelerimden bir örnek verecek olursam, dağcılık, doğada kamp, hayatta kalma tarzı şeylerle uğraşan birisiyim. Eğer doğal bir alanda hayati tehlike geçirirsen vücudun normalde mantık sonucu vereceğin tepkilerden çok daha farklı tepkiler verir çünkü hayatta kalabilmek adına içgüdüsel davranmaya başlarsınız. Bu da bazı bilgilere sonradan öğrenerek değil, içgüdüsel olarak sahip olduğumuzun bir kanıtıdır.

Birkaç örnek vereyim kullanman için. Küçükken sobanın elimizi yakacağını bilmeyiz. Sobaya dokunduktan sonra elimiz yanar, bu deneyim bize sobanın elimizi yakacağı bilgisini getirir. Bir çiçeği kokladıktan sonra güzel koktuğu bilgisine ulaşırız. Rüzgarı hissederiz, serinlik getirdiği bilgisine sahip oluruz. Bu şekilde örnekleri çoğaltabiliriz. Eklemeliyim ki felsefede kesin doğru diye bir şey yoktur. Olsa bilim olurdu zaten. Felsefenin amacı ön yargısız, güvenilir ve tutarlı bilgiye ulaşmaktır.

John Locke, David Hume gibi empiristler hakkında birkaç makale okursan kafanda şekillenir. Hem karşıdan gelecek olan argümanları da önceden görmüş olursun.

Bence bilgi kafamızda var ama bizim o bilgiyi hatırlamamız için görmemiz lazım.