Beynimle her düşüncemde kavga ediyorum örnek olarak; İnsanlara değer verme onları hayatına al kullan geç diyen beynime parmaklarımla vura vura pıhtılaşmaya neden oldu, eskiden 10 parmakla vururdum şimdi 8 Tuhaftır ama bazı insanlar bunu kişilik bozukluğu olarak görür bazıları ise can sıkıntısı. Ben burada bunları duygularımla yazdım, şu an aşırı doluyum ağlamamak aslında hayır ağlamamak değil geceyi atlatmak için daha fazla yazmamalıyım.

Tek deli ben değilmişim forumda sevindim şuan.

Beni anlatıyorsun yapma. Çözümü var mı bunun?

Kardeşim okuyormusun çalışıyormusun bilmiyorum ama kendine meşgale ler bulmanı tavsiye ederim. İnsanlarla daha fazla sosyalleşmen ve iş spor gibi bedenini daha fazla yoracak aktivitelere girmeni tavsiye ederim. İnsanoğlu boş kaldıkça kendi kendine takıntılar üretmeye programlanmış

Psikolog ile görüş.

Simülasyon olarak düşünüyorum bir konu hakkında bir sürü sonuç üretebiliyorum. İnsanlardan çok fazla şüpheleniyorum, gereksiz fazla düşünüyorum unutkanlığa sebeb olduğunuda düşünüyorum, belkide insanlarla bu yüzden çok anlaşamıyorum belkide şüphelerimin doğru çıkmasındandır Çok fazla dinleme unutkanlığa ve baş ağrısına sebeb oluyor gerek yok.

Zamanında şizofren bir arkadaşımla buna benzer bir konuyu konuşmuştum. Şizofreni bunun gibi basite indirgenecek bir şey değil. Kendisinin söylediğine göre kontrol edemediğin varlıklar dahi zihninde yer ediniyor ve senden tamamen bağımsız bir şekilde zihninde yaşıyorlar. Kendi kendine konuşmak gibi bir şey değil yani. İlaçlarla anca baskılıyor ve tamamen ruh gibi geziniyorsunuz ortalıkta. Hafif kuruntular ile olacak bir şey değil bu. Ek olarak, sosyal aktiviteniz zayıf ise ve asosyal/antisosyal bir birey iseniz yalnızlığınızı azaltmak adına kendi kendinize konuşuyor olabilir veya zihninizde biri varmış izlenimi ile yalnızlığınızı azaltmak istiyor olabilirsiniz. Eğer gerçekten rahatsız oluyor veya yaşamınızı olumsuz etkiliyorsa bir psikoloğa görünebilirsiniz. Adı şizofreni olmayabilir belki ama gerçekten zararlı bir şey de olabilir.

Burada söylenilen her şey, hasta değilsen bile kendine hasta damgası vurmana sebep olabilir. Doktora kontrole git. Bu konularda problemini çözebilirim ama yüzyüze değiliz ve durumu kestirebilmem için, biraz konuşmamız gerekir. Burası da forum olduğu için, en mantıklı çözüm iyi bir doktora gitmen.

Ben hep öyleyim. Bu durumdan hiç rahatsız değilim, stresli veya duygu karmaşasına da girmiyorum. aksine kendi kendime konuşmak hoşuma gidiyor.

Kendimle hiç anlaşamıyorum. En ufak hatam da ve ya yanlışımda başlıyor ağzına geleni söylemeye. Terbiyesiz, ben hiç mi hata yapmayacağım? İyilik meleği miyim ben? Bazen de bir şarkıya takılıyor ve hep aynı şarkıyı söylüyor. Kapa çeneni diyorum, huzur ver diyorum yok. Neyse bu aralar çok görüşmüyoruz.

Şöyle ki belirli aralıklarla bir şeyler düşünün, hayal kurun vs.. Çok uzun süre boş kalınca bana da oluyor. Kendi kendime salak saçma şeyler düşünüp kurguluyorum. Hemen bir şeyle ilgilenmeye ya da uğraşmaya başlayınca geçiyor. İnsan beyni bile ilgi istiyor Sizin bu yüzden mi bilemem ama.

Zeki olduğumu düşünmüyorum Artık okulda düşünmemeye çalışıyorum hoşuma giden bir derse sadece aklım derste oluyor ama biraz sıkıcı ders ise kafam karışıyor sonra notlarım düşüyor. Unutkanlık ise mesela annem eve giderken bazen 2-3 dakikada eve gidene kadar çok şey düşünüyorum eve geldiğimde unutuyorum ve boş yere azar yiyorum. İnsanları çok kolay çözebiliyorum gibi hissediyorum mesela geçen sene 9. sınıf geçtim okula başlıyalı 1-2 hafta geçtikten sonra neredeyse herkesi hakkında fikrim vardı neredeyse hepsi tuttu ve bunun için özel olarak düşünemedim başka bir iş ile uğraşırken gördüklerim vb. Bu boş düşünmelerin artıları da var tabii yukarıda söylediğim olaydan örnek vereyim ben fiziksel olarak düşük biriyim boyum çok kısa. Bana zorbalık edip kendi egosunu tatmin edicek kişilerden uzak durdum ve sınıfta konuştuğum 2 kişi var memnunum çünkü başkasına neler yaptıklarını önceden simüle ettim ve bunların çoğu o anlık düşünmeler ile oldu bunun için sevinmelimiyim bilmiyorum.

Bence gayet güzel bir durum. Ben de kendimle konuşurum, dertleşirim, sevinçlerimi paylaşırım. Hissiyatı güzel bana göre. Herkesin aradığı kendinizle uyuşan kafa dengi kusursuz arkadaşı bulmuş oluyorsunuz resmen İyi anlaşmaya çalışın, kötü olmayı boş ver seveceksiniz bile

Kendimi bildim bileli yolda yürürken ya da herhangi bir işi yalnız yaparken kafama takılan şeyler hakkında kendimle birkaç cümle konuşurum. Genelde bir taraf soru sorar diğer taraf ona cevap arar örnek: -Olum zaten senin ne işin var len öyle ortamlarda, gidilir mi hiç? Böyle adamlardan hayır gelmez. -Abi adam anlamıyor ki ben ona A diyorum o bana B'yi anlatıyor tutamadım işte kendimi, ama iyi oldu. -İyi oldu iyi. Nedenini hiç irdelemedim, ancak bir sorunum olduğunu düşünmüyorum, yalnızlıktan kaynaklandığını düşünüyorum. Duymak istediğim bir takım şeyler oluyor her insan gibi, kimse olmayınca ben de kendi kendime söylüyorum bunları.

Kitap okumaya başladıktan sonra 5 dakika sonra kitap okumayı bırakmamın nedeni galiba bu Film, anime, oyun oynarken çok oluyor yaklaşık 1 saat önce bitirdiğim Detroid Become Human oynarken "Niye böyle bir diyalog yok, cevap olarak böyle bir şey demek haklı duruma geçirtir gibi, burada farklı diyalog olsa" gibi şeyler düşündüm hep oyunu oynarken başıma geldi ve ne tesadüfse oyunu %2 oranında kişinin seçtiği yolda bitirdim

Belki de sorunun kaynağı bilgi eksikliğidir. Beynin acıkmış demek ki

Sosyallesmeden pek yana degilim fakat kendime bir ugras bulabilirim sanirim.

Bence hiç bu kadar kasmaya gerek yok. Al eline bir düzine yassı taş deniz kenarına gidip denizde sektirme oyunu oyna. Dediğim gibi beynin yokmuş gibi davran. Bazen içgüdüleriyle hareket etmek insanı rahatlatır.

Aynı sorunu bende yaşıyorum asosyal olduğumdan olduğunu düşünüyorum.

Cok fazla bilgi var bu mesajda. Bu mesaji anlayabilecek kadar beynim yok. Uzgunum

Evrimin insan zekasını diğer zekalardan yeni ayırdığı ve konuşarak öğrenmenin ilk tetiklendiği dönemde bir numaralı iletişim aracı "ses" idi. Karşınızda bir aslan varsa bile, yanınızdaki "dur" diyince içgüdülerinizle savaşıp durabiliyordunuz. "ses" görüntüden, ve hatta yer yer güdülerinizden bile daha öncelikli olabiliyordu ilken beyin için. Modern beyin ne yaptı? Sesi, kendi kendini ikna etmek için kullanmayı öğrendi Bir şey okurken, bir karar almaya çalışırken, stres altındayken, mutluyken, heyecanlıyken ve bütün anlarda kendi sesimizle kendimizle konuşuyoruz zaten. Söylediğimiz şeyin önemli olduğu anlamına geliyor bu. Çünkü beyin onu bize "ses" ile anlatıyor. Kafanızın içinde size ders çalışmanız gerektiğini söyleyen "ses" haklı yani Bunun ötesi ise, dinlemeye programlı olduğumuz sesler. "kabilemiz"deki sesler. Beynimiz bazen bize kusursuzca güvendiğimiz insanların sesleri ile seslenir ki iyice ciddiye alalım. Aynı durum kitap okurken de olur. Yazıları iç sese dönüştürür, öyle anlarız. Kısacası evrimsel bir durum kendimizle konuşmak. Bunu farkına varmayan, ya da kafa dışı hayat ile kafa içi hayatı birbirine karıştıran insanlar tıbbi olarak yardıma ihtiyaç duyanlar. Sizin durumunuz herkesinki ile aynı. Kafanızın içinde bir konuşan olması, tıbbi bir durum değil yani. Ancak belli ki, içinizde, özünü de bir parçanız size bir şey anlatmak istiyor. Bir şeye dikkat etmenizi istiyor. Kafanızın içindeki susturmak yerine dinlemeyi deneyin, bırakın anlatsın. Onu anlayın, kendinizi de anlarsınız.. Kendinizle bütünleşmenin en güzel yoludur.

Bilgiden kastım veri. Kitap kurdu ol demedim ben de zaten. 5 duyu organın sen istemesen de ona veri gönderiyor. Sen sadece bunu düşün beynin yokmuş gibi davran. İnsanlar beyinsiz değildir. Dediğim gibi beyin sadece bir organ ve her insanda vardır. Belki de sen bunu yapa yapa bir süre sonra zevk almaya başladığın için yapmıyorsundur? Bence beynini bırakıp kendini sorgulaman gerek. Beynin sadece senin verilerinle olgu yaratır. Senden bağımsız bir organ değildir. Bir hastalığın yoksa tabi. Var ise doktora gitmen gerek. Beyninin bilgiyi anlamadığını nerden biliyorsun ki? Belki de onun verileri işleyip oluşturduğu olguları sen anlamıyorsundur?

Aynısını yaşıyorum, ama artık alıştım.

Her gün 2 3 seans yaparız. Ben de konuşurum kendim ile. Kotu bir şey olduğunu sanmıyorum, aksine kendi kendinle dertlesmen güzel bir şey bence.

Sorun kendimle konusmak degil, sorun beynimin kendi kendini cildirtacak kadar sorgulamasi. Yolda giderken su anda kendi kendime konusuyorum degil mi diyorum kendime ve salakca gulmeye basliyorum. Bazen beynime salak diyorum ve icimden yine su geciyor "lan? az once beynim kendi kendine salak dedi" sonrasi zaten sonsuz paradoks...

Kardeşim normal dedim ya durumun ben de hep öyleyim. Sen fazla hakaret etmiyorsun yine benden iyisin. Bildiğim bütün hakaretleri sayıyorum bazen kendime. Kendini eleştirip sorgulayabilecek kadar bilincinin olduğunu gösterir bu. Herkesin öyle olması lazım.

En iyisi bir psikolog ile görüşmek.

Devlet hastanesinde mi gidiyorsunuz?

Bu kontrol edilemeyen bir şey. Çok düşünen insanların dezavantajlarından bazılarıdır bu dediğiniz sebepler. Örneğin kitap okurken, fazla düşündükleri için okuduğunu anlayamaz, sürekli aynı yeri okuyup dururlar. Film veya dizi izlerken, izlediği yerin devamını merak edip devamını düşünür veya izlediği şey ile alakası olmayan şeyler düşünürler.

Ben de konuşurum kendimle, şu ana kadar hiç dert etmedim. İçten değil tabi ki, sesli bir şekilde. Ne zaman böyle boşlukta hissetsem kendimi, kendi kendimle konuşurum. Dertlerimi bir bir dökerim, süzerim acaba ben mi hata yaptım diye. Hiç garipsemedim ben bunu, hiç zararını da görmedim. Yalnızlıktan diye düşünüyorum, içini dökecek, dertlerini paylaşacak birilerini hissetmiyorsan bu yetenek ortaya çıkar. İyice RPG oyunu anlatıyormuşçasına dönmeden bitireyim ben de sağlıcakla kalın.

Şüpheliyim. Bazılarının beyin dağıtılırken köpek taşladığı aşikar.

Şizofren birisi kendisinin hasta olduğunu ve sorunlar yaşadığını anlaması çok güç. Bence yaşadığınız durum normal. Belki stresten dolayıdır.

Kendi kendinle konuşma ilerde hayattan zevk almamaya başlarsın. Çağımızın vebası diyebilirim. İnsanlar sürekli stresten kendileriyle konuşmaya başlayıp depresyona giriyor. Sen kendinle konuşmazsan bile ara sıra beyin kendini programladığı için aynı sen konuşuyormuşsun gibi cümleler geçirir aklından, onları sıkıntı etme. Kendinle konuşman gerekiyorsa sesli konuş içsel bir konuşma olmasın.

Ben 2 senedir, düzenli gidiyorum.

Bence beynini rahat bırak. Beyin sadece bir organdır. Gözler ve dil yardımıyla bir takım bilgiler edinir ve bu bilgiyi bir olguya dönüştürmeye uğraşır ya da o işe yarar diyebiliriz. Eğer çok sorun yapıyorsan bir doktora gitmen gerek. Gitmem diyorsan da dediğim gibi beynini rahat bırak ve sen ona sadece bilgi gönder. Her insanın böyle ikilemler olabilir. Örneğin, eline bir taş alıp tüm arabaların camlarını patlatmak istersin ama bunu yapmana da engel olan bir şeyler vardır bir yerlerinde. Bugün gibi milyonlarca ikilem. Beynin yokmuş gibi davran.

Pardon Dotoyevski'yi unuttuğumu şimdi farkettim. "Yeraltından Notlar" kesinlikle okunması gerekli.

Psikolog ile görüşmek hiçbir şeyi değiştirmeyecektir. "Ergenlik zamanında böyle şeyler düşünmen, sorgulaman normal." deyip gönderecektir.

Beyninizin çok aktif olduğunu gösterir. Kendisi yaratılışın en zeki makinesidir. Ona gerektiği değeri verin. Fikir alışverişi yapın. Katil olmak ile olmamak arasında ki ince çizgiyi beyniniz belirler. Beyninize gerekli teknoloji ve gerekli şartlar altında başkası yönetirse size istemediğiniz her şeyi yaptırabilir. Kendi beyninize tam hakim olun. Konuşuyorsanız susturmaya çalışmayın. Bir iş görüşmesının öncesinde beyninizi sizi en sıkıştığınız anda kurtarmaya odaklayın örnek. Siz en sıkıştığınız anda o en ucra köşedeki bilgiyi önünüze film perdesi gibi çıkartacaktır.

Şaka bir yana, gerçekten bir mutant olabilirsin. Sürprizbozan Asperger sendromu - Technopat Sosyal Biraz yalnızlık çekiyor gibiyim sanırım. Bu forumun böyle birisini bulmak için aslında ideal bir yer olduğunu düşünüyorum. Böyle birisi var ise kendisiyle konuşmak isterim doğrusu. www.technopat.net

Bu durumu yaşadım. Cinsel ilişkiye kadar her türlü fantaziyi yaşamışımdır bu varlıklarla. Kesinlikle şizofreni değil, tamamen ne olduğu belli olmayan varlıklar. Başınçlı bir şekilde uzuvlarına dokunurlar, burada olduğunu gösterirler. Cinsel uzuvlarına dokunurlar, hissedersin.. Dışardan sana bilgi vermezler, bu onlara yasaklanmıştır. Lakin içerden senin kafanın içinde konuşabilirler.. Senin kafanın içinde konuştuğun gibi konuşurlar.. Acaba ben mi konuşuyorum yoksa o mu diye ayırt edemezsin.. Acaba ölen sevdiklerinin enerjileri mi geldi, eski düşmanın mı geldi, yoldan geçenle mi karşılaştın, aynı odada başka varlıkla beraber mi yaşıyorsun, eski tanıştığın biri mi bilemezsin.. Bu enerjilerin varlıklarını bilerek gizlerler, çünkü onlardan bilgi almanı istemezler. Engellerler ve batıl olarak nitelendirirler. Gelecek ve geçmişten haberdardırlar, zaman kavramı onlarda yoktur, aynı anda her yerde bulunabilir ve duvarlardan geçebilirler.. Bedenlere telkin verebilir, onları az biraz kontrol edebilirler.. Bazıları ise tamamen elden geçirir seni.. Onları korkutmanın tek yolu inanmaktır.. Onları öldüremeyeceğini bilirsin ama öldürebileceğine inanırsan korkarlar senden. Cincilerinde başarılı olmasında bu yatar.. Duaların onları öldürdüğüne inanır, inanç araya girdiği için korkup kaçarlar.. Aslında korkmazlar, inanç gücü onlara acı çektirir.. Varlar ve birçok şizofreni hastalarının altında yatan neden budur.. Olayın üstünü kapatmazlarsa, her türlü kolay bilgi akışı sağlanır ve dünya hakkında edindiğin bilgilerle yapabileceklerinin sınırı yoktur.. Kurguladıkları tarihi bilmen, çevirdikleri dalavereleri bilmen işlerine gelmez.. Peki ilaçlarla nasıl şizofreni denilen yalanı durduruyorlar? Metafizik varlıklar elbet senin beyninde olan bir organa temas sağlıyordur, işte orayı ilaç vasıtasıyla uyuşturdukları veya kireçlendirdikleri zaman verim elde ederler..

Kanka ben de yapıyorum bunu canım sıkılıyor içimdeki muhabbet şu; +Nabıyon kanka -İyidir brom sen +İyi valla -Ee nabıyon +Öyle oturuyom sen nabıyon -Aynı ya valla sıkıldım +Ben de Şu gibi muhabbetler hafta da mutlaka 1 kere oluyordur, belki de yalnızlıktan kaynaklanıyordur. Bilemem.

Belki de bir mutantsındır. Her mutantın kendini keşfetme dönemi acılarla doludur. Espri bir tarafa. Beyninin tam olarak neye ihtiyacı olduğunu öğrenmek durumundasın.

Göz vardır ama görmez. Kulak vardır ama duymaz. Dil vardır ama konuşmaz. Beyin de vardır... Amasını sen düşün artık. Hay ben bu beynin ''amasını''...

Bir de iyi yanından bak. Herkesten daha çok mantıklı düşünüp en iyisini yapıyorsun. Kendinin çok zeki olduğunu fark edip mutlu oluyorsun.

Başlıkta belirttiğim gibi gün içinde beynim yani kendim, kendi kendimle konuşmaya başlıyorum ve bunu düşündüğümde acayip kötü bir duygu karmaşasına giriyorum. Beynim kendini sorguladığı zaman kendimi şizofren gibi hissediyorum. Asıl tuhaf olan şey ise şu anda bu satırları yazmam. Yardım edin lütfen bu duygudan kurtulamıyorum, her seferinde kendi kendime beynim hakkında konuşuyorum ve bunu durduramayıp kendimi şizofren gibi hissediyorum. Eğer böyle hisseden kişiler varsa birlikte bir çözüm yolu bulmaya çalışalım. Kendimi mal gibi hissediyorum. Son düzenleyen: Moderatör: 20 Temmuz 2019

Kendini boş bırakma - kitap oku, spor yap, sinemaya git, arkadaşlar edin; bu şekilde daha sağlıklı, verimli ve kendine yeter olacaksın. Ondan sonra kendi kendine konuştuğunda gerekli olduğu kadar yapacaksın, fazlasını değil. Bizlerde kendi kendimize konuşuyoruz, bu gayet normal. Ama kendini meşgul etmek daha önemli, boş durmamakta fayda var.

Ona gonderdigim bilgiyi anlayamadigi surece ne anlami kalir ki? Ulkenin %60'lik kismi gibi beyinsiz davranmak istemiyorum. Sadece kafamdaki bu karmasayi tek ben mi yasiyorum diye merak ettim ve konuyu actim.

Yauv, beynim anlatsa dinliyecegim fakat sadece sorguluyor. Ne bir sey anlatiyor ne bir sey soruyor sadece sorguluyor. Normalde insanin kendiyle konusmasi normal bir durum fakat kendi kendine bu kadar sorgulamasi cok korkutucu bir durum. Hele hele sabah aksam buna maruz kalinca cildirma noktasina geliyorum bir yerden sonra.

Sen konuşuyorsun en azından ben kavga ediyorum resmen.

Bu müziği bütün gün dinle. Dinlerken hiçbir şey yapma. Sadece notaları sesleri ve piyanonun tuşlarına basan parmakları düşün. Düzeleceksin. ... Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et... Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et