Olmak yada olmamak İşte bütün mesele bu...

Kıyameti sadece dinsel bir anlama sahip değil bu yüzden kıyamet demek doğru olur.

Tamamdir hocam, cevirirsek cikamayiz.

O mantık herkeste geçerli değil. Madem öleceğiz o zaman dolu dolu yaşayalım hayatı gibisinden bir mantık kurmak bana göre saçma geliyor mesela. Ben tam tersini düşünüyorum. Eğer ölümsüz olsaydım yapabileceklerim sınırsız olacağı için hiç dolu yaşama veya boş yaşama gibi düşüncelere gerek kalmazdı. Ancak ölümlü olduğum için neden uğraşayım ki? Öldükten sonra yaptıklarımı hatırlamayacaksam, bir şey yapmanın ne anlamı var?

Ben ölümsüzlük isterdim tüm manyak hareketleru yapardım.

Ölümsüz olmak ama acı çekebilmek ve yaralanabilmek isterdim. Böylece tüm tehlikeli şeyleri yapabilirdim.

Ölümsüz olmak daha iyidir her zaman. Nedeni ise insan anda sıkışmış bir şekilde yaşar, ölüm geldiği o an geçmişte yaşadığı her şeyin değerini kaybetmesi ve sadece yaşadığı anın kıymetli olduğunu anlaması da nedeni işte. Ölümsüz olunca kimsenin bir hedefi kalmıyor diye bir şey yok. Hayat her an devam ediyor ve insan hayal gücünün yettiğince sürekli her şeyi her an istiyor. Ölümsüz olursa insan her zamanki yaşantısına devam edecek. Sonuçta kimse yarın öleceğim bu arabayı almalıyım diye çalışmıyor.

Dünya ölümsüz olsaydı yaşamak bu kadar anlamlı olmazdı çünkü elindekinin kıymetini bilemezdin.

Kimse ölümsüz olmak istemez. İstese bile bir kaç yüzyıl sonra intihar eder emin ol.

Ronaldo, Messi ya da dünyanın en zenginleri gibi yaşadığım bir hayatım yoksa ölümsüz olmayı tercih edeyim, teknolojinin, hayatının nereye gideceğini çok merak ediyorum. E ama bir sonu yok bir süre sonra sıkıcıda olur, evet fakat öldükten sonra ne olacağınıda inançlarımız dışında kesin olarak bilmiyoruz. Belki yok olup gideceğiz.

İkiside değil. Ölümlü olmak belli bir süreç boyunca işkence çekip daha sonra ölmek, sonsuz olmak sonsuza kadar işkenceyi çekerek yaşamak. Türkiye'de yaşamasaydım başka şekilde düşünebilirdim.

Ölümsüz olunca hayatın amacı kalmıyor. Ne bileyim, amaç yok bir şey yok. Ölümlü olunca yine hayatta kalma, eğlence gibi bir ton aktiviten oluyor. Psikolojik olarak da daha iyi. Ben ölümsüz olsam her gün aklımda tek şey "sevdiklerim, herkes öldükten sonra tek ben kalacağım. Ya sonra?" olurdu Bu arada ne zaman öleceğimi bilmek istemezdim.

Bu fani dünyada insanların kendi yaşam alanları ve diğer canlılara verdiği zararı düşününce ölümlü olmak dünyadaki yaşam için daha iyi bir durum.

Sizin bakış açınızla "keşke" benim bakış açımla zıttı. Din konusuna çevirmeyelim öhöm öhöm

Hocam olumsuz olup, takilalim dunyada ya Dunya yok olursa biz hala yasayacak miyiz?

Dinler dışında bilimsel olarak kanıtlanmış kıyametler var bir şekilde sonumuz kesinlikle gelecek yani araştımanı öneririm.

Her canlı ölücek ölümsüz olsaydı yaşam çok anlamsız olabilir bazılarına göre ölümsüz iyi bir şey olabilir.

Zengin için ölümsüz olmak fakir içinse ölümlü olmak.

Sizce hangisi daha yaşanabilir olurdu? Ölümsüz olduğunuzda hayatın bir kıymeti olmayacak, ölümlü olduğunuzda ise tükenip bitecek bir hayatınız var, dolu dolu yaşayıp veya yaşamak istediğiniz gibi yaşayıp bu dünyadan ayrılıp gideceksiniz. Hayatın bir anlamı oluyor. Ölümlü olmayı tercih edenler için bir sorum daha var, ne zaman öleceğini bilmek mi, bilmemek mi? Ben bilmeyi tercih ederdim, tabii farklı fikirler görüp fikrimi değiştirebilirim. Ölümlü olmak ve öleceğin zamanı bilmek beni daha özgür ve huzurlu hissettirirdi. Bunu tarif edemem, ölümün kıyısına gelmiş olan varsa ne demek istediğimi anlayabilir sanırım. Son düzenleyen: Moderatör: 10 Ekim 2021

Onu bilmem ama ölümsüz olmak için her şeyi veya herkesi feda edebilirim.

Hain.

Dinler yalan.

Neyse, ben biraz uykumda öleceğim. İyi geceler hocam

Bu noktaya katılmıyorum tek. Elimizde olan bir şey yeterince bilinçli olsaydık bu tür şeyler yapmazdık.

Ölümlü olmak yaşadığımız hayatı daha anlamlı kılar. Ölümsüzlük doğanın döngüsüne karşı gelmekten öte değildir teoride. Bizi biz yapan zaten o sayılı günlerimizdir ve o günün asla ne zaman geleceğini bilemeyişimizdir. Kesinlikle bilmemek isterdim. Bilseydim, hayatımın bir anlamı kalmazdı. Hayat, aslında ölüm için bir bekleyişten öte değil. O bekleyişin gizemi bizi benzersiz kılıyor zaten.

Ölümlü dünyada bile ölümüne aşk yok. Ebedi aşk nasıl olsun? Var mı ölene kadar azalmayan, bitmeyen aşk? Hiç aşık olamadım, çevremde de öylesine bir aşk ne gördüm ne duydum. Aşk yerini sevgi ve sadakata bırakıyor yalnızca. Biraz da tahammül.

Güzel bir bakış açısı. Yalnız ben şöyle bir şey de düşünüyorum; evet, biz insanlar doğaya çok zarar veriyoruz ama aslında bizim doğamızda da bu var ve böyle olması bizim elimizde olan bir şey değil. Medeniyetimizin ilerlemesinin ve bu süreçte doğaya verilen zararın kaçınılmaz olduğunu düşünüyorum. Kazanan her türlü doğa olacak, bütün canlılar doğaya ayak uydurmak, evrimleşmek zorunda. Bizim de doğaya etkimiz bu sanki. Tabi ki doğayı kirletmeye devam edelim demiyorum ama kaçınılmaz bir şey gibi bu. Tabi potansiyel son olarak doğaya verdiğimiz zararın sonucunda insan dahil birçok canlının da türü yok olabilir. Tabi dediğinizin doğruluğunu değiştirmiyor bunlar.

Hiç biri çekilmez.

LOTR elfleri gibi ölümsüzlük ise isterim sonuçta kafan falan koparsa ölebiliyorsun. Sıkıldın mı? yat giyotine.

Yok hocam o kotu olur Keske obur dunya gercek olsa.

O kadar da ölümsüz değil hocam ya, vur dedik öldürdün.

@ROWRİN Ölümsüz olmanın ucunu konuyu açarken kasıtlı olarak açık, belirsiz bıraktım. Kimisi yaşlanarak ölümsüzlüğü ele alsın, kimisi hiç yaralanmadan kendini yenileyebilen bir vücut gibi düşünsün, kimisi daha farklı şekilde düşünsün diye. Bu da güzel bir bakış açısı mesela.

Aslında çoğu düşünür bu konuyu farklı şekillerde ele aldı. Genelde her görüşün ilk savunucusu ölümü sevdi, hayatın içinde gördü ve değerli kıldı. Stoacılar, Diogenes, Socrates, İsa. Hepsi ölümü, görüşlerini savunmak uğruna göze aldılar. Ölümsüz olmanın kötü, ölümlü olmanın iyiliğinden söz ettiler. Dinler, felsefi akımlar genellikle seçme şansları olsaydı ölümlü olmayı tercih ederlerdi.

Çok uzun zaman sonra elbette dünyanın sonu gelecek. Buna kıyamet demek ne kadar doğru orası tartışılır.

YT'den PintiPanda'nın Skyrim serisini bitirene kadar dünya yok olur zaten.

Kendimi öldürebileceksem ölümsüz olmak.

Ben oyunları bile "ölümlü" oynuyorum. Tek canlı oyun önerisi

Ölümsüz olsaydık şu ana kadar ki yapılan teknolojik, biyolojik gelişimlerin birçoğu olmazdı. Dünyaya ilk insan geldiğinden bu yana herkes ölümsüz olsaydı kimse hayatta kalmak için daha fazla uğraşmazdı. Belkide çok uzun süreler ateş bulunmazdı, tekerlek bulunmazdı. Çünkü tekerlek ölümlü insanın kısa zamanının boşa gitmesini engellemek için bulundu. Çünkü ateş insan çiğ et ile zarar görüyor diye bulundu. Yapılan tüm icatlar ve bulunan buluşlar insanın bu kısa dünyada zaman kazanması için yapıldı. Ölümsüz olsaydık zaman kazanılmasına gerek kalmazdı. Atalarımızdan bu yana gelen "merak etme" "öğrenme ve geliştirme" duyguları çok zayıf olurdu. Bu da genlerimiz, DNA'larımız ile taşınan zeka kırıntılarını çok ama çok zayıflatırdı. Dünya bu zamana kadar geldiğinde hepimiz şu anki hallerimizden çok daha salak olurduk. Teknoloji bu kadar gelişmezdi, Technopat Sosyal kurulmazdı, sen bu konuyu merak etmezdin. Bu konuyu merak edenler daha fazla düşünüp buna kafa yorup felsefeyi geliştirmezdi. Herkes ölümsüz olsaydı dünya çok ilkel, insanlar bir o kadar aptal olurdu. İyi ki ölümsüz değiliz ki insanlar daha fazla yaşamak için daha fazla şey öğreniyor ve bunu bilmeyenlere aktarıyor. İyi ki ölümsüz değiliz ki salak ölümsüzler gibi yaşamaktansa akıllı ve meraklı ölümlüler olarak yaşayıp öleceğiz.

Ebedi aşk sadece masallarda olmazdı.

Ben ölümsüz ölüp gezegenden gezegene geçerek posta kuşu gibi dolaşmak isterdim. Var bi hayalimiz.

Ölüm gününü bilmesen ne olur? 25 yaşındasın diyelim 45 sene sonra öldün. 70 yaşında ne deneyimleyeceksin? Bu 45 senenin 3'te 1'i uyku kaldı 30 sene. Bunun da yeme içme ihtiyaçlar v. s aradan çıkınca 20 yıllık bir hayat deneyimi. Kısaca 25 yaşında birisi 20 yıl boyunca yaşıyor. 20 yıllık süre içinde ne yaptıysa yaptı. Evet şuan içiniz karardı demi? Hissediyorum.

Aynı şekilde bilinçsiz olsaydık, buralara da gelemezdik.

Herkes ölümlü olarak devam etmek istiyor tamamda ben ölümsüz olup sabah akşam oyun oynamak isterdim. Sıkılırsın demeyin ben sıkılmam.

Ölümsüz olunca sanki "ee nereye kadar böyle yaşa yaşa, amaç yok bir şey yok" gibi düşünülüyor genelde. Hırs ve elindekilerden daha fazlasını isteme motivasyonu es geçiliyor sanki. Tabi bana sorarsanız yine de nereye kadar motive edecek bunlar. Eğer hayatımı bir noktada kendim sonlandırabilecek olsaydım o zaman ölümsüzlüğü tercih ederdim.

Ölümsüzlük kesinlikle daha kötü kıyametten sonra ne yapacaksınız? Boşlukta süzülecek misiniz ya da zamanın olmadığı bir yerde ne yapacaksınız?

Iyi uykular. Pardon iyi olmeler.

Ölümsüzlük, hele ki bu dünyada tam delirmelik. Ölümlü haline tahammül etmek bile, baya bir zorluyor zaten.