Ben senim, ben sendeyim, Sen benden değilsin, Ben sendeyim. Ne haddime, Seni ben yapmak. Yer yarılır, gök çöker, Bu yalana. Kainatta herşey şahit, Benim senden olduğuma. Bakma Erkek Tanrıyla, İblisin oynuna. Ön Sümerde Urukta, Cennet denen hayali, Bir elma bahçesinde, Ademi yaratmış Tanrı. Sonra uykuda, Ademin kaburgasında, Havayı yaratmış sözde. İblisle iddiaya girmiş Tanrı. İblis kullarını yoldan çıkarırım, Kandırırım demiş. Yasaklı ağacın elmasını, Yediririm demiş. Yediririm yediremen, Bahse tutuşmuşlar. Hadi yedirt bakalım, Demiş Tanrı. Yılan olmuş iblis, Dile gelmiş sözde, Havaya yedirmiş. Havada Ademe. Ve Cennetten kovulmuşlar. Adem Af edilirken, Havva ezeli ebedi Şeytan ilan edilmiş. Dört kitaba bu yazılmış, Kah cadı diye yakıldın, Kah şeytan diye taşlandın. O günde beri şeytan sayıldın. Kadın erkeğin kaburgası olunca, O günde beri eksik, yarım, Eğri sayıldı. Doğultmayın, Eğriliğinden faydalanın dendi. Hayali erkek Tanrının, Buyruklarında. Bu dünyada geçici Seks kölesi, Öbür dünyada Cehennem kütüğü yapıldınİşte bu yaradılış efsanesi. Erkek bir Tanrı, Erkektir tüm peygamberleri. Baba hakkı, kardeş hakkı, Tanrı buyruğunda cariye köle, Erkek, seyid efendi. Koca hakkı en ağırı. Herkes parçalamış bedenini, Sana zehir etmişler yaşamı. İste o nedenle, Sen bende değilsin. Bende gördůkçe kendini. Sen bir hiç oldun, Hiç olursun. Ben sendeyim, Ben sende. Ne iblis Tanırım, Ne Annemi aşağılayan, Hortlak erkek Tanrı. Benim Cennetim, Ana Rahmi, Meyve bahçelerim, Süt emdiğim, memelerin Sen eksik değil, FazlasınBak tüm cihan senin. Ben ise kandırıldım Bir kaç huri melek icin Yıllarca seni taşlarım. Affet beni var edenim Ancak senin gölgeden Huzurlu ve mutlu yaşarım. Mehmet Özdemir