O zaman gerçek nedir?

Gerçeği kim belirliyor ki kimin gerçeği reddeden kişi kimin gerçeğin elçisi olan kişi olduğunu biliyorsunuz? Evet, insanın az ya da çok, doğru ya da yanlış araştırmaları sonucu değişen fikirlerinin oluşturduğu güncel kişiliğini araştırma yapmadan önceki "cahilce" olan fikirlerinin oluşturduğu eski "cahil" kişiliğine üstün gördüğü bu yüzden de ilgili kişinin kendisini güncel olarak kendisinin eski "cahilce" fikirlerinin oluşturduğu kişiliğine yakın olan insanlardan üstün görmesi ve bu yüzden "Ben de eskiden sizin gibi cahildim ama artık aydınlandım sizi de aydınlatacağım." kafasıyla hareket etmesi çokça karşılaşılan yanlış bir davranıştır. Zaten yanlış anlamadıysam yazınızda da bunu söylemişsiniz. Ama kendi perpektifinize göre bir kişiye gerçek dışı diğer kişiye de gerçeklik elçisi demenin bundan ne farkı var? Gerçeklik çizgisinin bu kadar belirgin olduğunu düşünmek pek doğru bir şey değil. Özellikle olayların bu kadar farklı yorumlanabildiği bu dünyada.

İşimize geldiği gibi inkar ederiz.

Dünyadaki insanlar, gerçeğin saçmalık olduğunu iddia ederek, örneğin "komik" veya "eğlenceli" olarak adlandırarak gerçeği geçiştirmeyi severler. Ek olarak, hakikat habercisini "gerçeklikten açıkça kopmuş standart bir şizofren" olarak otomatik olarak görmezden geliyorlar. İnsanlar çaresizce hakikat habercilerini aklı başında olmayan, zihinsel olarak dengesiz, mantıksız ve olayları gerçekte oldukları gibi göremeyecek kadar bencil kişiler olarak resmetmeye çalışırlar. Bu çok uygun bir yoldur. Gerçeği hızla bir kenara at ve hayatına devam et. Dahası, insanlar bunun gibi yeni bilgilerle karşılaştıklarında, hatalı bir şekilde, bu konuda bir tür entelektüel üstünlükleri olduğunu varsayarlar. İnanç sistemlerinin doğru olduğu varsayımıyla yola çıkarlar ve her ne sebeple olursa olsun, başından beri inanç sistemleri tarafından aldatılmış olabileceklerini kabul etmeyi şiddetle reddederler. Ve böylece, karşı kanıtlarla karşılaştıklarında, otomatik olarak reddederler. Aslına bakılırsa, insanlar aslında kendi geleneksel dünya görüşlerinin akılcılığın zirvesi olduğunu düşünecek kadar aptaldırlar. Kasıtlı aldatma kavramını mantıksal düşünce süreçlerine dahil etmeyi ihmal ederler ve bu nedenle dünya görüşlerinin bu kadar rasyonel görünmesinin tek nedeninin dünya görüşlerinin bir sürü yalan ve çarpıtmalardan oluşması olduğunu fark edemezler. Böylece, gelmiş geçmiş en büyük ironilerden birinde, insanoğlu kaşıkla beslendikleri yalanları gerçek sanırken, gerçek ise çılgınca, gerçek dışı ve tuhaftır. İnsanların Dünya'nın inanç sistemlerinden birini benimseyebilmesi, aydınlanmanın meşhur kapısından geçip, kapıyı arkalarından kapatabilmesi ve sonra asla bakmaması gerçekten şaşırtıcı. geri. Daha da kötüsü, geriye bakmamaktan gurur duyuyorlar - kendi inatçılıklarından gurur duyuyorlar. İnsanoğlu gerçeğe maruz kaldığında, alay etme kararı o kadar çabuk ortaya çıkıyor ki, insanoğlunun aslında bunu yapmaya programlanmış robotlar olduğu yanılgısına düşülebilir. Bu nedenle, eğer insanlar gerçekten ciddi eleştirel düşünmeye girmeyen birine parmakla işaret etmek istiyorlarsa, en yakın aynaya gitmeli ve kendilerini göstermelidirler. "Bu dünyada okullarımızda öğretilenden, medyada gösterilenden veya kilise ve devlet tarafından ilan edilenden çok daha fazlası var. İnsanlığın çoğu hipnotik bir trans halinde yaşıyor, bunun yerine gerçekliğin çarpık bir simülakrını, bir değerlerin tersine çevrildiği, yalanların gerçek olarak kabul edildiği ve tiranlığın güvenlik olarak kabul edildiği kolektif rüya. Cehaletlerinin tadını çıkarıyorlar ve onlara kimlik veren sefalete sımsıkı sarılıyorlar"

İşine geldiği için değil gerçekten utandığın korktuğun ve kabullenmemeye mecbur bırakıldığın için inkar edersin.