Ben artık Avrupa ve Amerika'da geleceği olan bölümlerin okunmasını tavsiye ediyorum. Çoğu mühendislik dalı bunların içinde mesela. Ayrıca eğitimin bile para kazanma yolu olarak görüldüğü bir ülkeden eğitim namına çok bir şey beklememek gerek. Özellikle özel üniversitelerin çoğu para için kurulan ''kurumlar.'' Umut avcılığı yapıyorlar, yaparken de milleti sömürüyorlar. Ne mi yapacaksın? Bu ülkede iyi yerlere gelebilmek için rakiplerine göre 2-3 kat fazla çalışacaksın ve bunun yanına biraz da şans ekleyeceksin. Aksi taktirde piyasa çöp. Ana dili İngilizce gibi olan, adı sayılı üniversitelerden iyi bir ortalama ile mezun olan adamlara bile teklif ettikleri para 3K. Bu da kurumsal bir şirketse. Daha alt seviye mezunları sorma bile. Ha dayın varsa tek anahtar ile birçok kapıyı açıyorsun, bu ayrı mesele Bizim gibi emekçiysen de yıllarca kafanı kaldırmadan ders çalışıyorsun, hakkını alabilmek için bir taraflarından fazla fazla veriyorsun.

Bölüm tercihi çok önemli. Türkiye öyle 5-10 yılda toplanabilecek bir eğitim sistemine sahip değil. Dediğin gibi o kadar çok üniversite var ki matematik çözmeden mühendisliğe gidenler var. Türkiye'de başarılı olmanın yolu belli. Oturup çalışacaksın. Sistemi ben de sevmiyorum ama sisteme ayak uyruramazsan işsiz kalıyorsun.

Merhaba, 19 yaşında bir genç olarak yaklaşık 2 yıldır üzerinde düşünüp yazılar okuduğum bir konu hakkında konuşmak istiyorum. Türkiye'de eğitim sisteminin üzerinde çok düşünülüp oluşturulduğunu düşünmüyorum. Milyonlarla ifade edilen Üniversite mezunu işsiz insanların bulunduğu gerçeği zaten bu savı doğruluyor. Sorun zaten taa ilkokuldan başlayıp Üniversiteye kadar devam ediyor. Sistemin sorun yarattığı en zirve noktası ise hepinizin tahmin edeceği gibi Üniversiteye Giriş Sınavı. At yarışı gibi insanlar yarıştırılıyor, istediği bölüm ve üniversiteye girebilmek için binlerce lira paraya ek olarak gençliklerinden en az 1, ki genelde de 2 yıl ödün veriyorlar ve daha sonra ne mi oluyor? Belli bir sıralama karşılarına geliyor; aile baskısı, ülkenin sert şartları altında puanları nereye yetiyorsa orayı yazıyor insanlar. Sonuç olarak, geleceği olmayan bölümler yine yetkinliğini elde edememiş üniversitelerde okunuyor. Ama bu soruna dur diyen hiç kimse de yok. Tam tersi her yere üniversite açılmaya devam ediyor. Tüm bunlar üst üste gelince de gelecek kaygısı zirve yapıyor. Benim sorunum ise işte tam olarak bu. Birçok istatistikte birinci sıraya yerleşen bir üniversitede Uluslararası İlişkiler okuyorum. Bu bölüm bir sanki bir meslek dalı gibi her yere açılmış vaziyette. Dört yıl inek gibi çalışıp okulu bitiyorsunuz ama sonunuz bölümünüzle alakasız olan kurumlar ve elde ettiğiniz asgari ücret. Ne işime yaradı benim dört yıl öğrendiğim, dünyayı anlamaya yarayan derslerim? Bir haftada onlarca sayfa makaleyi boşuna mı okuyorum? Neden ben bu seçime mahkum edildim? İşte tam bu şartlarda benim bu bölümü sonuna kadar götürmem ne kadar mantıklı? Her gün 7-8 saat ileri de "Türkiye Şartlarından" ötürü işime yaramayacak dersleri öğrenmem, kişisel gelişim haricinde benim ne işime yarayacak? Onun yerine 7-8 saati dijital ortamın verdiği destek sayesinde, trendde olan ve gelecek vaat eden bir meslek öğrenmem daha mantıklı değil mi? Önerilerinizi bekliyorum. Son düzenleyen: Moderatör: 2 Ekim 2019