Temel bir gün bir kasap dükkanına gitmiş. Elindeki çiviyi göstererek "ben bunu kafamla duvara çakarsam bana yarım kilo et verir misin?" diye sormuş dükkan sahibine. Kasap kabul ettikten sonra Temel çiviyi duvara dayamış ve kafasıyla birkaç kez vurarak çiviyi sonuna kadar çakmış. Birkaç gün sonra tekrar gelen Temel bu sefer daha büyük bir çivi karşılığında daha fazla et teklif etmiş. Kasap kabul etmiş ve Temel yine çiviyi kafasıyla çakarak eti almış. Bu birkaç kez tekrarlandıktan sonra artık çivinin boyu iyice uzamış. Temel yine bir gün çiviyi çakarken bir noktadan sonra çiviyi ilerletememiş. Ne kadar vursa da nafile. Ardından kasaba dönüp "yan tarafta ne var?" diye sormuş. "Kahvehane" cevabını aldıktan sonra hızlıca kahvehaneye giden Temel, kadim dostu Dursun'u görmüş. Dursun kafasını duvara yaslayarak gazete okuyormuş. Temel Dursun'un yanına gitmiş ve onu oturduğu sandalye ile birlikte birkaç santim yana kaydırmış. Kasap dükkanına geri dönen Temel çiviyi kafasıyla çakmış ve eti alıp evine dönmüş. Şimdi yazacağım şeyin doğru olması çok üzücü. Ülkemiz Dursunlarla dolu...

Hocam bir fıkra yazında gülelim.

Komik değil

Fıkra türleri üç tanedir. Bunlar: Gazete fıkrası. Edebi fıkra. Makale fıkrası.