Ümit etmeden yaşanmaz. Yaşadığını sanarsın ama kuru bi ottan farkın olmaz.

@UluErdem25 ümidi hiçbir zaman kesilmez ve içindeki tatminsizliği tatmin etmeye çalışır diyorsunuz, değil mi?

"Ümit tanımı" araması yaptığımda "Ümit = Duygusal inanç." sonucu aldım. Bence insanlar ümit etmek zorunda. Duyguları yok saymanın mümkün olduğunu sanmıyorum, en aza indirebilir veya karar mekanizmasından çıkarıldığı düşünülebilir ama tam anlamıyla çıkarılmasının veya başka bir deyişle duygunun yok edilmesinin ancak bir yanılsama olacağını düşünüyorum. Buraya kadar çıkardığım sonuç: Ümit etmek; bir varsayım yapmaktan doğar, o varsayımı yaparken bir sonuca varırız. Vardığımız sonuç ise elde ettiğimiz verileri yorumlayarak elde ettiğimiz bilgidir. Yorumlama ise, veriyi doğru olduğuna inandığımız yöntem ile işlemek değil midir? Yani zihinsel olarak aktif olduğumuz her an, bir şeylere ümit ediyoruz. //Biraz laf cambazlığına dönmüş gibi gözüküyor, tuttuğum yerden oraya buraya çekmişim .

Zorunda. Eğer yaşama devam etmek istiyorsa ve daha iyi bir yaşamı tercih ediyorsa zorunda. İnsan sürekli olarak deneme ve yanılma yoluyla tercih yapar. Her seferinde ümitli şekilde, ama iyi ama kötü sonuç almayı bekler. Sonuç sizi bir noktaya taşır. O nokta hedeflerinizi oluştur. Hayatınızı değiştirir. Olaya ister hayatta kalabilme isterse hırs olarak bakılabilir. Sonsuz bir tartışma konusu. Ümitsizce yaşamanın geriye gitmek olduğunu düşünüyorum.

Neden böyle düşündüğünüzü merak ediyorum.

Ümit somut olan durumu istemek, umutlar gibi soyut değil. Ümit edebilirsiniz ama bana göre ümit etmek zorunlu değil.

İnsana göre değişiyor, en azından ümit edilen şeyin gerçeklik payı olabiliyor ve insanı bir nevi olumsuzluktan ve kötü düşüncelerden uzak tutuyor. Mesela ben yaşam koşullarımı iyileştirmek istiyorum ama bunun için bir şeye beklenti aşılayamam çünkü kendime ne katarsam hedefime bir adım daha yaklaşmama olanak sağlamış oluyorum. Adamın birine piyango vursun, parayı harcamayı bilmedikten sonra yine züğürt olur. Ama umut hakkında konuşursak, bataklıkta zıplamak gibi olur.

İnsan ümit etmediğinde ve istediği olduğunda ümit ettiğinden daha çok sevinir. Ümit etmediğimizde ise istediğimize ulaşmak için istemsiz olarak daha az çabalarız.

İnsan olmanın getirdiği özelliklerden birisi olduğu için istesen de istemesen de herkes umut ve ümit duygusuna sahiptir. Hayatı boyunca ister nadiren isterse sık şekilde olsun, herkes bu duyguları yaşar. Zorunluluktan değil, varsayılan olarak yaşadığımız duygular. Zira her zaman beklentilerimiz ve kaygılarımız olur. Bir şeylerin gerçekleşmesini umar ve bekleriz.

Bence zaten içinde bulunduğu durumdan pek memnun değildir; bir sefer olmadı diye ümidi kesmez, "bir dahakine" olacak der.

Ümit fakirin ekmeğidir.

Yaratılıştan gelen bir özellik olsa gerek. Ben öyle düşünüyorum.

Tamamen sana bağlı bir durumu ümit etmenin hiçbir anlamı yok. Ama elinizde olmayan bir durum içinde ümit edip en kötüsüne hazır olmalı insan. Ben hep öyle yapıyorum ve genelde üzüntüm minimum seviyede oluyor olumsuz bir dönüş alınca. Ama 0 ümit ile yaşaması imkansız.

@Karındeşen insan ümit ettiğini alamayınca da tabii ki kötü hissediyor. Anı yaşamak önemli.

Mantıklı denilebilir mi bilmiyorum ama seviyesini doğru yerde tutmak lazım.

Zorunda değiliz ama zorunda bırakılıyoruz...

Bence evet çünkü insanın yaşamını devam ettirmek için teşviğe ihtiyacı oluyor. Bu teşviği çevreden bulamayınca kafasının içindekilerde arıyor. Üstüne şartlar bunu gerektiriyorsa

İnsanlar ümit etmek zorunda mı? Gelin felsefik açıdan tartışalım, konuyla alakasız yorum atacak varsa da uzak durursa sevinirim. Alakasız yorumunuz kendinize kalsın.

Hayatta kalma iç güdüsü diye düşünüyorum.

Hapishanedeki bir insanı düşünün müebbet hapis cezası yemiş ümidi kalmamış af haberi geliyor 5 yıldır yattığı hapishanede bir anda ümit ediyor tüm gün onu düşünüyor ümit önemlidir insanı canlı tutar.

Bence ümit etmek iyi bir şey. Evrende Einstein'in bile bir sır olarak tuttuğu Çekim Yasası var. Eğer kendinize göre olmasını istediğin bir şeyin olduğunu veya olacağını düşünürseniz o şey gerçekleşirmiş ama olmayacak veya olmaz şeklinde düşünülürse o zaman da gerçekleşmezmiş çünkü beynimiz kendini bizim düşüncelerimize ve hislerimize göre kodlarmış.

Yani benim açımdan, ben büyük beklentilerim olmadan da yaşayabilirim ama belki başkası yaşayamaz. Anı yaşamayı tercih ediyorum, bu yüzden büyük bir beklenti içinde değilim.

Ümit olmazsa, yaşam olmaz.

@Itechin. g kısacası mantıklı hayaller kurmalı, mantıklı ümitler etmeli diyorsunuz.

@LAPSEKİLLİ BIG SMOKE "Umut fakirin ekmeğidir" hakkında konuşuyorsak dediğiniz gibi düşünüyorum.

Yani, kendinden örnek vereyim, bir şeyin olmayacağından %100 emin olsam bile hep bir gün belki olur derim ümit ederim. Tabii kişiye göre değişebilir hocam ama bana sorarsanız ümit etmek insanın doğasında var çok ya da az da olsa...

Hocam fakir ekmeğini alamayınca mutsuz olmuyor mu? O zaman neden ümit ediyor ki?