Ben ki, Dağların taşıyamadığı yükü taşıyan, Kibir ve gurur dolu, Şiddete meyilli, Milyarlarca canlıyı öldürmüş, Öldürmeye de devam eden, Adının insan olduğu bir topluma tabi olan, İnsanoğlu, insanım! Ölümü gördüm. Feryatları ve karanlığı, Korku dolu bakışları, Acımsızlığı gördüm. Ey Safir oğlu Safir! Ey makamı hiç ve çok olan! Ne bu kibir diye sormam da, Ne bu sendeki karanlık? Kimsesizlik dersin adına, Gören hayatı hep kalabalık sanacak! Yazık oğlu yazık! Sen hep tektin. Sen hep bu acımasız varlığa dahildin. İnsandık hepimiz. Sahi.. İnsan mıydık hepimiz...