1963'de katledilen Türklerden sonra Türkiye uyarı için Kıbrıs'ı uçaklarıyla vurmuştu ve uyarmıştı. Türkiye o zamanlar doktrin sebebiyle saldırı amaçlı silahlanan değil, savunma amaçlı silahlanan bir ülke olduğundan Kıbrıs'a çıkarma yapacak bir envanteri ve gücü yoktu dolayısıyla 1963'den sonra dönemin devlet adamları ve komutanlar bir harekatın patlak vereceğini öngörüp envantere nakliye uçaklarını, yeni radarlı savaş uçakları ekledi. Deniz havacılık filoları kuruldu. İlk defa kara havacılara helikopter verildi. Çıkarma gemileri envantere eklendi. 1974'de ise ana karaya çıkarma yapabilecek bir envanter hazır hale gelince ve Rumlar/Yunanlar rahat durmayınca, İngiltere ve ABD'nin tüm zorluklarına rağmen çok zor bir operasyonu başarıyla gerçekleştirdik. 2. Harekat başlamadan önce ABD'den ambargo da yedik tütün ektiğimiz için. Uçaklarımıza yedek parça ve mühimmat satmadılar, başka yerden bulduk, yine de yavru vatanda katledilen Türklere sessiz kalmadık. Tabii ki kayıplarımız oldu, bu kayıplarımızdan da dersler çıkardık ancak 50 yıl önce böyle bir operasyon gerçekleştirmek Türkiye adına kutlanması gereken çok büyük bir zafer oldu.

Havacılık alanınında edinilmiş her deneyimin, kazanılmış her başarının, konulmuş her kuralın arkasında acı bir kaza ya da olay vardır. Allah rahmet eylesin. Türkiye'nin bu tür alanlardaki eksikleri çok çok geç kapatıldı, bazıları hala var.

1974, Harekatın 2. gününde Yunanistan'dan kalkan bir filo geminin Baf Limanı'na askeri ekipman taşıyacağı Türkiye tarafından tespit ediliyor ve bu lojistiği engellemek için önleme planı yapılıyor. Harekat planında Yunan konvoyunu F-100 uçaklarımız vuracaktı. Mühimmatı biten uçaklarımız döndüğünde ise geriye kalan gemileri TCG Adatepe, TCG Kocatepe ve TCG Mareşal Fevzi Çakmak saldırıp filonun Baf Limanı'na ulaşması engellenecekti. F-100 uçaklarımıza Baf Limanı'nda gördüğünüz tüm yüzen cisimleri yok edin emri verilmişti. Uçaklarımız Ankara'dan kalkarak Baf'a yaklaşık 24 dakikada ulaştı ve konvoya saldırıyı gerçekleştirmeden hemen önce gemilerde Türk bayraklarını görüp saldırıp saldırmama konusunda tereddüte düştü ama emir emirdi. Uçaklarımız mühimmatları bitene kadar Türk bayraklı gemilere saldırdı ve mühimmatları bittikten sonra Ankara'ya geri döndüler. Geri dönüşte Türk bayraklı gemiye ateş eden pilotlarımız burukluk yaşayıp ''acaba'' dediler... O zamanlar teknolojinin azizliği, uçaktayken gemiyle iletişime geçemiyordun... Üsse dönen pilotlarımız gemilerde Türk bayraklarının olduğunu söyleyince komutanlar araştıracağız dedi. Biraz sonra bu gemilerin Türk bayraklarıyla aldatıldığı ve Yunan gemileri olduğu bilgisi geldi ve hemen 2. sorti emri verildi. Eğer vuracak gemi kalmadıysa, limanı yok edin notunu da düştüler. F-100'lerimiz 2. kez havalandı ve gemilerin Yunan gemileri olduğunu öğrenince yolda buruklukları geçerek bombardımana güle oynaya gittiler. Pilotlarımız TCG Kocatepe'nin yandığını ve battığını görüp ateş etmemiş ve Baf Limanı'nı yok etmişler. Diğer 2 gemi ise kaçmayı başarmış. Daha sonra diğer filoların o kaçan 2 gemimize de saldırdığı tespit edilmiş. Maalesef onlar da hasar almış... Harekat bittikten sonra vurulan gemilerin Türk gemisi olduğu kanıtlandı ancak bu konuda havacıların bir suçu yoktu. Onlar gönderilen istihbarat sonucunda verilen emri uygulamak için havalanmıştı. Keşif uçaklarımızın filoyu yeterince takip etmediği de öğrenildi. Çok fazla şehit verdik dost ateşiyle. Bizim için çok üzücü bir harekattı ve çok fazla dersi, en acı şekilde çıkardık... F100: TCG Kocatepe:

Bu olayı ilk öğrendiğim zaman baya üzülmüştüm. O yıllarda adam akıllı istihbarat sistemlerimiz yokken şu anda kendi İHA'larımızı üretebilmemiz güzel bir şey. Bu tür kötü olayları bir daha yaşamayız umarım. Güzel bir bilgilendirici metin olmuş, elinize sağlık.

Şehitlerimize Allah rahmet eylesin...

Maalesef böyle bir olay yaşandı. İstihbarat gerçekten önemli bir faktör.