15 yaşındayım, 9. sınıfı bitirdim sayılır. Yaza eniştemin çalıştığı oto döşeme yani araba döşemeye gideceğim. Orada çok büyük bir para verileceğini sanmıyorum. Ben günlük daha çok kazanmak istiyorum ama ben kekemeyim. İzmir'de oturuyorum, deniz tarafında merkeze 1 saat uzaklık. Cafeler var ama konuşmak zorundasın orada. Barista mıydı neydi unuttum yazılışını orada kahveleri hazırlayan birisi olarak çalışmak isterim, kolay iş çok yormaz, terletir ama olsun. Ne yapabilirim? Yani arkadaşlar konuşma bozukluğu bu ve uzun cümle kurma yok bende diğer kekemeler ileride olabilir. Bende tamam olur hayır hahaha falan var bu ayrıntıyıda vermek istedim.

İleride olmak istediğin bir meslek var ise o meslek ile alakalı bir yerde çıraklık yapman en azından şimdilik daha doğru olur bence. Zaten çok fazla konuşma ihtiyacı da olmaz böyle bir durumda.

Konuşmadan kekemeliğin üstesinden gelemezsin. Barista yerine garson olman daha faydalı olacaktır. Turizmde de çalışabilirsin. Konuşman ile dalga geçileceğini sanıyorsan kafaya takmaman lazım. Çoluk çocuk grubunun ne dediğinin pek de önemi yok aslında. Küçükken bende de kekemelik vardı. İlkokulda 4 yıl dil terapisi aldım. Geçti mi dersen pek sayılmaz. Sanayide çalışırken lise yıllarına kadar her gördüğüm kişiyle konuşmaya çalışırdım. Lise bitince turizme girdim ve "dünya varmış" dedim. Çünkü yabancılar senin nasıl konuştuğunla ilgilenmiyor; ne söylediğinle ilgileniyor. Turizmde çalışabilirsin dememin sebebi bu. Hayat hikayeni niye anlattın diye soracak olursan: Ben de çok ötekileştirildim, kekemeyim diye hastalıklı gözüyle bakıyorlardı. Şimdi o günler bitti gitti, az biraz kekemelik kaldı tabii ki fakat artık umursamıyorum. Dinlemek isteyen her türlü seni dinliyor.