Gümüşün ustalarını bitirdik Ahşap konakların oymalı dolapların Üzümün camın kesme taşın ustalarını... Akik kehribar yakut ve lal İşleyip incecik dünyayı parmaklarıyla Hantal düzlüğümüze köpük köpük Pencereler açan ustalarını Işığın, sevginin ve iyiliğin Bitirdik bir bir hünerleriyle boğarak... Uçurumların türküsünde şimdi sıra Dorukların karında, çimenlerin sütünde... Fırat'ı yasaklayıp Dicle'yi susturarak Tütün peynir yün ve pirinci Gömerek ağır toplarla toprağa; Kıl cecim savatlı düş rüzgarlı poşu Bin yıldır kendi yurdunda konuk Bin yıldır göçer iki zulüm arasında Akıl almaz bir yaşama ustası Koca bir halkta şimdi sıra... Narcissusun aynasında yalnız kendi suretimiz Biz neden başkalarını sevemiyoruz...