Zaman arttıkça fakir daha çok fakir, zengin daha çok zengin oluyor.

Bir insanın canına kıymak kadar kötü bir durum olamaz.

Adalet topluma göre şekilleniyor; bugün Irak'ta birisini idam etmek adalet ise son evre kanser hastasının da ötenazi tercihi adalettir. Dünya üzerindeki çoğu insanın fakir olarak doğması zengin olanın mal varlığını ve yaşamını karalama hakkını fakire vermez.

Aynen katılıyorum. Dinlerin beslenmesi için bir çok öğünü vardır, bu öğünlerinden birini de kin ve intikam duyguları ile besleriz. Çünkü zalim birilerinin ceza çektiğini görmek isteriz.

İnsanlar kendi çıkarlarını düşünmeye devam ettikçe maalesef yapacak bir şey kalmıyor.

Bazıları daha çok para, şöhret için insanları öldürüyor. Diğerleri de onun peşinden gidiyor. Aslında her şey burada bitiyor.

Açmadan önce şunu dile getirmek istiyorum, hiçbir din ve inanç ile ilgili problemim yoktur. Şimdi gelelim konuya. Din denilen kavram insanlık için var olmuş bir ışık ve umuttur. Ancak ışığın belirgin olması için bir karanlık olması gerekmektedir. Bunu en kolay şöyle anlatabilirim. Bir kutu düşünün, simsiyah mürekkep ile dolu. İçıne ufak bir damla beyaz mürekkep dökülüyor. İşte o beyaz mürekkep din, geri kalan siyahlık ise adaletsizlik. Düşünün, o kap hepçe beyaz. E o zaman beyaz kabın ne kendi üzerinde ne de siyah mürekkep üzerinde bir etkisi kalır. Olay tamamen bu hocam. Bir şeyin gerçekleşmesi için o şeyin var olmamasi gerekmeliki o var olacak şeyin bur anlamı olsun.

Adaletin sağlanabilmesi için modern köleliğe ev sahipliği yapan kapitalizm denen şeyin olmaması lazım. Onun yerine ne gelir bilmiyorum ama doğru sistemin kapitalizm olmadığını biliyorum.

Eğe adalet kavramı tam uygulanabilseydi zaten dinlere ihtiyaç duyulmazdı. Din merhametten doğmuştur fikri ile yazmıştır büyük ihtimal.

Neden adaleti olması gerekiyor? Taş devrinde de iyi avcı olanlar hayatta kalıp nesillerini sürdürürken, kötü olanları açlık içerisinde ölüyordu. Doğanın bir kanunu var sen sürekli zayıf olana yardım edersen bu dengeyi bozarsın ve kendini de riske atmış olursun. O yüzden elenen elenecek, acı çeken çekecek. O fakir ülkelerin de fakir kalması, doğan çocukların o ortamda büyümesi tamamen bazı sebeplerin sonucu. Sen onlara düzenli yardım etsen bile düzelemezler, en fazla rahata alıştırıp olan sorunu hiç çözememelerine sebep olursun. Açlıktan ağzı kokanlar "çocuk yaparsam ne hale gelir, evladım hiç acı çekmez mi?" diye düşünmeyecek ama derdi kilometrelerce ötede huzur içinde planlı programlı yaşayan insanı gerecek. Tohumuna para mı saydın, sen kendi hayatına odaklan.

Şu bakış açısı tamamen "Niçe amor fati" ile uyumlu.

Aynen bence sorumluluk sahibi olmalı insanlar.

Senin istediğin belki eşitliktir.

Herşey güllük gülistanlık olsaydı o zaman imtihan olmazdı.

Dünya gerçekten bu kadar acımasız ve adaletsiz bir yer hiç, düşündünüz mü? Kimi insanlar refah içinde yaşarken kimisi sefalet içinde yaşamaya çalışıyor. Özellikle çocuklar için çok zor bir durum. Afganistan, Pakistan gibi ülkelerde çocukların hayatı korku filmi gibi, insan araştırdıkça morali bozuluyor. Keşke hayat herkese adaletli davransaydı.

Ne yapıyorsa insan yapıyor.

Doğmak, bireyin elinde olmayan bir seçim olmayabilir ama yaşamak ve nasıl yaşayacağımız tamamen bizim ellerimizde.

Size benden tüyo: İnsanlar inkar ettiği, kabullenmediği ve kendilerini suçlamadığı sürece, yani topu hep şeytana attığı sürece başarısız olacaktır. Bahsettiğim şeytan sistem olabilir, başka insanlar olabilir, dış güçler olabilir... Artık sizin şeytanınız neyse onu yok edin.

Ben hayatımdan memnunum ama Ali'nin iPhone 12'si yok. Çıldırır. O yüzden dediğin yapılmalı. Kölesi olmamalıyız.

Adaleti getirecek bir varlık olmadığı için yok. Bu olgu bir anda ortaya mucize eseri çıkmıyor. Ya da filmlerdeki super kahramanlar gelip adalet dağıtmıyor.

Ama bu subjektif. Çünkü başarılı olanlar savunur ve başaramayanlar nefret eder.

Biliyorum yanlış anlaşılacağım ve konu biraz özünden sapabilir ancak kimse demediği için dile getirmek istiyorum, belki din için gerekli bir araçtır

Hacı bizleri insan yerine koymuyorlar ki zaten. Bir Avrupa'lı ile bir değiliz. Onlar hakkını en iyi şekilde alır. Diğer bir çok ülke hiç yani.

Biraz açar mısınız yazınızı?

Halklar kendilerini geliştirmediği sürece bu böyle devam edecek.

Evet, o yüzden insanlığı, tarafsız olarak kendi kendini geliştirmiş, düşünme ve sonuca ulaşma kapasitesi olan duygusuz bir yapay zeka veya benzeri bir oluşum tarafından yönetilmesi gerektiğini düşünüyorum.

Vaktiniz varsa mutlaka izleyin. Bu içeriği görüntülemek için üçüncü taraf çerezlerini yerleştirmek için izninize ihtiyacımız olacak. Daha detaylı bilgi için, çerezler sayfamıza bakınız. Üçüncü taraf çerezlerini kabul et

Hacı çok üzücü bir durum gerçekten de. Onların hayatını öyle yapanlar hesap vermeli ama kimse bir şey demiyor. Mesela İngiltere bir çok ülkeyi mal etti zamanında ama dünya ses çıkarmadı hiç.

Ama zenginler insanları hor görebilir ve fakirlerle dalga geçebilir. Onların öyle hakkı var.

İnsan hayret ediyor değil mi? Yanlışlıkla bir kedinin kuyruğuna basınca bile içimiz cız! ederken... Bende bu hayret dolayısı ile bu konu hakkında biraz araştırmalar yapmıştım. Nasıl olur da bu kadar acımasız olabilirler diye. Araştırmak isterseniz şu iki kelime ile başlayabilirsiniz. "Ayna nöron"

Konu ile alakası yok kusura bakmayın ama atmak istiyorum. Şanışer verse. Neden barış zor? Neden sürekli savaş Neden herkes acele ediyor? Neden adalet hep yavaş? Artık anlamıyorum. Neden hep sömürmek amaç? Neden tonla parası olan diyor eğer fakirsen kal aç? Neden vergi diyerek fakirlerden devlet alıyor haraç? Neden siyaset sadece yolsuzluga araç? Artık anlamıyorum.

Adalet kavramı insanların yarattığı bir kavramdır. Doğada öyle birşey yok zaten, dünya her zaman olduğu gibi. Düşünmeye de hiç gerek duymadım çünkü adaletin olması gibi bir imkan yok. Her ne kadar kural konsa da, yaptırımlar uygulansa da en üstteki güç her zaman adaletin önüne geçer.

Hocam güçlü olan adalet denen şeyi belirler kural bu.