Genç Kız nihayet uyanmıştı. Tüm gece boyunca uyumuştu. Gzlerini ovuşturdu. Elbiselerini düzeltti. Şaşkındı.-Neredeyim ben?Siz kimsiniz.-Demek dün gece neler oldugunu hatırlamıyorsun?-Çok içtiğimi hatırlıyorum o kadar...-Evet kapıyı sana açtığımda sarhoştun gerçekten, kapıyı açar açmaz bana ilk sylediğin sz şuydu;"Ben Tanrı'nın hediyesiyim". Genç kız bu sz karşısında utancını gizleyemiyordu. Bir şeyler syleme istiyor ama nereden başlayacağını da bilemiyordu. Şaşkınlığını biraz olsun gizlemek için ;-Peki ya sonra?dedi.-İşin doğrusu ben Tanrı'dan byle bir hediye beklemiyordum. Şaşırdım bir an. Gerçeği arayan birisine senin gibi bir serabın gsterilmesi doğal gelmedi bana. Ben bunları düşünürken sen şu anda yattığın yerde sızıp kaldın zaten.-Dün geceden beri yerde mi yatıyorum. Diye sordu şaşkınlıkla.-Evet, düşüp sızdığın yerden kaldırmadım. Biliyorsun seraba dokunulmaz. Bütün gece Tanrı'nın seni almasını bekledim. Ama grüyorsun ki hala gelmedi. Sahi syler misin sen hangi Tanrı'nın hediyesisin byle? Nuray sitem dolu bir utangaçlıkla ;-Lütfen benimle alay etmeyin, dedi.-Alay etmiyorum. Sadece seni anlamaya çalışıyorum. İstersen nce sana bir kahve yapayımda kendine gel. Volkan kahveleri getirdiğinde Nuray biraz olsun kendine gelmişti. Üzerindeki yabancılığı atmaya doğal olmaya çalışıyordu.-Benim adım Nuray. İki sokak ilerideki sitelerde oturuyorum. Dün gece için zür dilerim. Arkadaşlarla yaşadığım bir çılgınlıktı o kadar. Çok utanıyorum.-Bende Volkan. Bu evde tek başıma yaşıyorum. Senin hakkında ne düşündüğümü merak ediyorsun değil mi?-Biraz yle...-Hiç... hiçbir şey düşünmedim.-Neden?-zel olarak hiçbir insan üzerinde düşünmem pek.-Gece yarısında kapını çalıp evinde yatan bir kız hakkında bile mi?-Evet.-Çok garip bir insansın. Volkan sustu... ve sonra-Sylesene maskeli bir baloda insanların yüzünü tanımak mümkün müdür sence?-Tabi ki değil.-İşte şu toplumda grdüğün birçok insan ve sen... Hepiniz maskelerinizle yaşıyorsunuz. Şu toplum maskeli bir balodan farksız bence. Hem de sürekli maskeler değişen bir balo... Bu yüzden pek anlamlı gelmiyor bana insanlar üzerinde düşünmek.-Kendini soyutluyorsun insanlardan.-yle de denebilir. Zaten toplum ferdin en büyük düşmanıdır bence. Bu yüzden insanlardan hiçbir şey almamayı yeğliyorum. Buna rağmen her şeyimi vermeye de hazırım onlara.-İnsanların sevgisini de reddedermisin rneğin?-En başta onu. Bu günün sahte sevgileri insanın kalbini yaralamak için seçilen en tehlikeli yoldur.-Ama insan hiç sevilmeden yaşayamazki...-Bunda yanılıyorsun. İnsan sanıldığının aksine sevilerek değil severek yaşar. İnsan sevilmek ihtiyacında olan zayıf bir varlık değildir. Kısacası sorun bence sevilmek değil sevmektir.-Sevdiğin halde sevilmiyorsan.?-Sevilmek senin değil onun sorunu. Bence sevmek bir insanı kendi içinde hissetmektir. Sevilmek ise kendini bir insanın içinde hissetmek. Anlayabiliyormusun... Sevmek seni zenginleştirir. Sevilmek değil. Bunu evreni kapsayacak şekilde de düşünebilirsin.-Nasıl yani? Nurayın kafası karışmıştı. Hiç bu kadar derinlemesine düşünmemişti sevgi üzerine. Bunu fark eden Volkan :Bunları bir anda anlamak sana güç gelebilir. Ama biraz düşünürsen umarım anlarsın. Şunu unutma ki insanlık bugün ikinci taş devrini yaşıyor.1. taş devrinde insanlar yumuşacıktı. Sevgi sayesinde her şey yumuşacıktı. Sadece evleri ve aletleri taştandı. Şimdi ise her şeyimiz yumuşacık yüreklerimiz taş gibi. Hatta taştan da katı. Çünkü yle taşlar vardır ki yleleri vardır ki... Volkan ın gzleri nemlenmişti bunları sylerken. Yılların acılarını, ihanetlerini, burukluklarını kelimelere dküyordu aslında. Ağlamaklı bir hale dnüşüyordu sesi kesik kesik... Uzun bir sessizlik oldu. Bütün bir hayat şeridi geçti Nurayın gzleri nünden. Eğer Volkan ın anlattıkları doğru ise sevgi hiç olmamıştı hayatında. Bir anda gzleri duvarda çerçevede olan mısralara takıldı.:"Donuk sevgiler çağındayız. Sıcak sevgiler cehennemde yanıyor. Sevgi... Yaşanmayacak kadar güzel, Fark edilmeyecek kadar sade. Duyulmayacak kadar doğaldır."Volkan duvarda ağlayan bir çocuk portresi gsterdi Nuray a : -Biliyormusun bir çocuğa verilecek en değerli besin şefkattir. Vede cesaret. Bunlar yle hassa dengeye sahiptir ki, denge bozuldumu işte şu insanları grürsün karşında... Şefkat ve cesaret kurbanları... Kimileri aşırı şefkatin yanında cesaretsiz büyütülürler. Bu insanlar küçücük bir dünya kurmak isterler kendilerine. Güçsüzdür bu insanlar. Kolayca kırılırlar. Dünya çok acımasızdır ylelerine gre... Kendilerini sevecek birilerini ararlar hep. O kadar yoğunlaşırlar ki bazen şiddetli bir arzuyla birilerine doğru akmak isterler. Cesurca sevemezler. Cesareti ğrenmemiştir bu insanlar. te yandan da cesur insanlar. Dünyayı bile devirebilirler. Ama basit bir sevgi oyunuyla kolayca yıkılabilirler. Dünyayı titreticek cesareti taşıyan bu insanlar kalplerine dokunan bir parmak ile diz üstü çküverirler yere. Ve şu szleri duyar gibi olursun onlardan."Dağ düştü üstümüze yıkılmadık ama insan değdi tenimize acısı yıktı bizi..."Cesaret onları o kadar sertleştirmiştir ki sevdikleri insanı kolları ile kalpleri arasında nerdeyse ldürür. Volkan sustu birden. Nuray bir şeyler olduğunu hissetmişti. Çzmek istiyordu Volkan ı.-Niye sustun?-Bana ne şefkati ğrettiler nede cesareti.-Ama tüm bunları biliyorsun sen-Nasıl olduğunu merak ediyorsun değil mi. Bir an durdu sonra ; İnsanların nefretinden sevgiyi, ihanetlerinden sadakati, korkaklıklarından cesareti ğrendim.-İnsanlar bu kadar acımasız mı?Gerçekten seven insanlar yokmu hiç?-Bırak sevmelerini gülmeleri bile doğal değil onların. Seni senin için değil kendileri için sever onlar. O kadar iyi o kadar güzel o kadar haince severler ki hayran olmamak elde değil biliyormusun? Sevgi ve ihaneti sanatsal bir uyarlamayla o kadar güzel sahneye koyarlar ki son sahnede leceğini bile bile seyredersin oyunu. Mükemmel bir katildir onlar. Seve seve ldürürler seni. Yapacağın tek şer gzlerini kapayıp sevgi atmosferi içerisinde lümü beklemektir. Anlıyormusun?-Sen sevilmekten korkuyorsun.-Belki...-Neden?-Neden mi? Ben her insanı kalbime misafir edebilirim, sevebilirim yani. Kalbimden eminim çünkü. Sevdiğim insanı rahatsız edecek hiçbir şey yok kalbimde. Ama kimsenin kalbine girmek istemem. Çünkü bilmiyorum nelerle karşılaşacağımı. Bilmiyorum hangi tuzaklar beni bekliyor. Ve bilmiyorum o insan bunlardan haberdar mı?-Fikirlerimi altüst ettin. Herşey karıştı, sevmek sevilmek, nefret sevgi... Hatta şu ana kadar gerçekten yaşayıp yaşamadığımı düşünüyorum.-Aslında sana anlattığım her şeyi kendinde bulabilirsin.-Nasıl?-Kendini tanıyarak.. Yanlız kaldığın anlarda...-Yalnızlıktan kaçmışımdır hep.-Yanlızlıktan kaçmak kendinden kaçmaktır. Bir düşünsene doğarken bile yalnızdın, lürkende... O halde yaşarken yalnızlıktan kaçmak anlamsız değimli?-Yanlızlıkta insan ne bulabilirki sıkıntı ve boşluktan başka?-Kendini gerçekten tanıyabilseydin uzaydaki derinlikten daha derin bir iç uzayın olduğunu grürdün. Bizler ruhumuzu ldürüyor sonra başına geçip ağıt yakıyoruz. Benliğindeki zenginliği fark etseydin dünyada ikinci bir insan aramazdın biliyormusun.-Anlamadım?-Dünyada tek bir kişi vardır aslında. O bir tek kişinin içinde 5 milyar insan.-Szlerin çok karışık.-Belki haklısın bu konuda. Bazı insanlar başlı başına paradoxtur. Düşünceleride yle. İnsanlar paradoxsal düşünmeye alışık değiller. Bu yüzden anlaşılmıyoruz. Zaman bir hayli ilerlemişti. Nuray izin istedi. Zihni o kadar karışıktı ki hiçbir şey sylemeden çıktı evden. Bütün gece Volkan ın szleri ile uğraştı Nuray. Bazen onu anladığını düşünüyor, bazende saçmaladığına karar veriyordu. Herşeye rağmen hayranlık duyuyordu ona. Ara sıra arkadaşlarına anlatmak istiyordu onu. Ama kimsenin anlamayacağından emindi. Günler geçiyor yüreğinde Volkan a karşıkonulmaz bir sevgi besliyordu. Ona gitmeyi düşünüyordu fakat çekiniyordu. Nihayet karar verdi Nuray. Gitmeli ve ona sevdiğini sylemeliydi. Nuray Volkanını evine gittiğinde büyük bir şaşkınlık geçirdi. Evde kimse yoktu. taşınmıştı... Evin bekçisi yaklaştı Nuray a.-Kızım adınızı ğrenebilirmiyim.-Adım Nuray Volkan bey taşındımı.-Evet kızım taşındı. Kimseye sylemedi nereye gittiğini ha birde sana şu mektubu bıraktı sana vermemi istedi. Nuray sabırsızlıkla mektubu açtı. Mektupta şunlar yazıyordu ; "Ey sevgili, seni sevip sevmediğimi sylemeyeceğim. Ama sevgiyi ğrenebildin sanırım. Dilerim kalbine kalbimden koparıp verdiğim şey yeşerip meyve verir. Bylece ne sen bende kaybolacaksın nede ben sende. Sen beni kendinde ben seni kendimde bulmuş olacağım. O zaman hiç ayrılmayacağız. Sakın sevgimle seni tuzağa düşürdüm sanma. Sevgi hayatın hem çekirdeği hem meyvesidir. Bir ağaç seni meyvesi ile kendine çağırıyorsa bu bir aldatma sayılmaz. Unutmaki ağaç meyvesine çağırır kendisine değil. Ey sevgili, sen bir sığınak arıyorsun ama ben durulmaz bir fırtınayım. Sen kendinin sakini olmak istiyorsun ama ben evrenin sakini olmak. Sen olmayacak bir barış arıyorsun bense tüm ktülüklerle savaşmak istiyorum. Sen küçücük bir çocuksun. Ama ben küçükken çok büyüdüm. Sen dünyadan kopup yıldızlara ulaşmak istiyorsun bense kendimi yeryüzüne karşı sorumlu tutuyorum. Sen bir ağacın glgesine sığınıp yaşamak istiyorsun bense ülkemi arıyorum. Yolları aydınlık, insanları huzur ve ümit dolu bir ülke. Sen bende kaybolmak istiyorsun ama ben seni kaybetmek istemiyorum. Sen susuyorsun bense haykırıyorum. Sakın unutma : Kalbim paylaşılamayacak kadar senindir. Seninle bile. Ama bilmiyorum sen bu kadar bendemisin... İster mermi kullanırsın, ister oy pusulası. İnsan iyi nişan almalı. Kuklayı değil, kuklacıyı vurmalı...