Sevgi, nefret, acıma, kıskançlık, merhamet, sevinç, üzüntü.. Bu saydıklarım nedir en geniş haliyle?Temel insan duyguları.. Ben insanım diyen herkeste bir kırıntıda olsa vardır bu duygulardan.. Hatta George Bush'da bile merhamet duygusu olduğunu düşünüyorum, ne biliyim kuşu, kpeği falan vardır, yem veriyordur... Şyle bir durum var, normal olanı, bizim bu duyguları birebir yaşayarak gnüldeki bu duygu boşluklarını doldurmamız... Yani sevme ihtiyacı duyuyorsak, gider birini severiz, bir kızı, bir erkeği, ne biliyim, taşı, balığı, otu-boku, ama bir şeyi severiz işte. Ve dikkat edin sevme işini yapan birinci elden biz oluruz, normali budur.. Son zamanlarda, zelliklede ekranlarda Tv kanalı başına en az 15 dizi düşmesinden sonra, bir değişim oldu farkında mısınız?Bu değişim şudur;Tv Kanalları dedi ki, "güzel kardeşim, sen yorulma, sen sevme, biz senin yerine delicesine severiz, biz senin yerine birbirini deli gibi seven süper karakterler yaratırız, onlar sever birbirini, sen tatmin olursun, vallahi bak!" biz de bunu yedik, hem de çok pis yedik... Bakın Tv kanallarının smürdüğü, daha doğrusu bizden çalmaya çalıştıkları duyguları sadece sevgi olarak düşünmeyin.. Merhamet duygusu! Bir furyadır aldı başını gidiyor, Sırlar Dünyası'yla başladı her kanala sıçradı.. Bu programı izleyince "vayy bee dünyada neler varmış ya, kaldımı byleleri" şaşkınlıkları içinde programı izliyip, içimizi bir huzur kaplıyor nedense?Ne saçma bir programdır bu, programda, iyiler çok iyi, ktüler çok ktü, bir ortası yok! İnsanı az biraz paranoyakta yapıyor, bu programın formatına gre adımına dikkat ediceksin, en ufak bir iyilik sana dakkasında geri dnücek, ktülük de aynı şekil, hayır ben bu inanışa karşı değilim yanlış anlama olmasın, ama program insanı etkiliyor be, dışarda gezinirken bir mendilci çocuk yaklaşıyor, abi alır mısın bir mendil diyor, lan ben de ğrenci adamım, bizde de para çok değil, ya da bozukluk olmuyor, almıycam diyorum ufaklığa, sonra aklıma program geliyor,"lan oğlum alsana mendili, salak mısın?al sen kesin dakkasında ğrenim kredisi hesabına para yatar, olur bişiler, al sen, al, al" haydaaaaa... Demek istediğim bizim yaşamamız gereken duygular, blüm blüm dizilerde yaşanıyor ve bizleri bu dizilere o kadar kitlemişlerki, hem dizileri izlemekten kaynaklanan anlık tatminlerden, hem de zaman yetersizliğinden biz yaşayamaz olmuşuz bu temel duyguları! Yakında şyle bir durum olabilir, arkadaşınızın Nasılsın sorusuna,"Çok iyiyim az nce Atv'de aşık olup, Stv'de sevap işledim, Star'da ktü bir adam vardı moralimi bozdu, ha birde, kanal7 de bir yardımlaşma kurumunun programı vardı, acıdım vallahi insancıklara!"Ben fazla mı abartıyorum, çok mu irdeliyorum?Ama bakın bizi hazıra yle bir alıştırdılar ki, hazır duyguları, don değiştirir gibi alıp kullanıp atıyoruz, dikkat... Çekil, nümden Çekil...

internetim ve bitirmem gereken kitaplarım sebebiyle pek tv seyretmem.. ama serviste okulda hatta halk otobüslerinde bile izlenilen diziler hakkında sanki izlenilenlerin hepsi gerçekte yaşanılmış gibi heyecanla bahsedildiğine defalarca tanık oldum hatta annem bile komşularıyla bir araya gelince dedikodudan çok dizileri konuşuyorlar :) konusu hoşuna giden bir kaç diziyi, programı yada her ne boksa işte izlemek doğaldır da tüm programları takip edip bu programların hayatına kadar işlemesine izin vermek saçma gereksiz ve hakkaten zararlı.. Ümit en son ktülüktür çünkü işkenceyi uzatır.. F. Nietzche