Bir sonbahar akşamıydı, Yine yorgun, yine telaşlı.. Yine dkük yaprakları. Savruluyordu ruhu. Sanki esen her rüzgarla.. Bir kor gibi yanan yüreği dayanmıyor, dayanamıyordu. Rüzgarın soğuttuğu yüzünü Gzyaşlarıyla ılıtıyordu.. Hayatın acı şarabını Gzyaşlarıyla seyreltiyordu. O zamana kadar herkes bir yne gitmişti O başka yne.. İsyanı vardı, her şeye ve herkese.. Kimi zaman gençti, deliydi kanı. Gnlü ise seyyar. Kimi zaman içi geçmiş, gzlerinin altı çkmüş. Hayata yabancı bir ihtiyar.. Elimden geldiğince dilim dndüğünce bişeyler yazdım müridler, umarım hoşunuza gider. Paylaşayım istedim. O da yok.