birden içimden geldi tuhaf bir şekilde.. sürçü lisan ettysek affoluna..

Farkına vardım üzülmelerimin boşa olduğunun nemli olanın kendimi üzmemem gerektiğinin.. Farkına vardım geriye dnüp bakmamanın nemini.. Gecenin soğuğunda birini belki greblirim diye penceresinin altında beklemenin boşuna olduğunun farkına vardım.. Farkına vardım başkaları için hayatımdan kopardıklarıma.. yitirdiklerime.. Geriye dnüp baktım kabarık bir telefon rehberi, nemsiz kişilerle dolu bir hayat, ve haketmeyenlere yüklenen bana gre anlamlı, değer yüklediğin kişiye gre manasız duygular.. bir yığın yürek burkulmaları, sevgi saçmalaması şeyler.. Ben bugün farkına vardım gittiğin zaman arkaya bakmamayı, acıdığın zaman acınacak hale düşmeyi.. Çok istedim ellerini tutmayı, çok istedim sana gülümseyerek bakmayı.. Ama sen bakamadın bana çünkü ldün.. Giderken benim saf, masum, aptal duygularımıda gtürdün.. Şimdi bu insanlar bana pis sarhoş diyor ey sevgili? şimdi bu insanlar bana ktü gzle bakıyor.. Şunun kılığına kıyafetine bak diyor.. Çünkü sen ldün bende ldüm ey sevgili..

teşekkürler..

Çok hoş. Acı veriyorsa geçmiş, geçmemiş demektir...

ne güzel bi şey farkındalık.. güzel bir yazı olmuş eline sağlık.. Başarı için kişilikte değişim şart..

: ne güzel bi şey farkındalık.. güzel bir yazı olmuş eline sağlık.. eyv.