Misyoner Türk Kadını Yıllar nce İzmir Kadınlar Hapishanesi' ndeki mahkum kadınlara akşam dersleriverilmesi kararlaştırılmıştı. Bir gün milli eğitim müdürü'nün odasına zayıf, ufak-tefek bir genç kız girdi. "Ben bu dersleri memnuniyetle kabul ederim, efendim," dedi. Müdür şaşırmıştı. Karşısındaki genç kız, okuldan yeni çıkmış, üstelik, sonderece de hassas bir insana benziyordu. Müdür bir kez daha hapishanedeki tipleri gzünün nüne getirdi. Olacak şeydeğildi! Lakin düşüncesini belli etmedi."Peki, hoca hanım," dedi. "Bu işle meşgul olacağım."İki hafta geçmeden, genç kız, soğuk ışıklar altında hapishane koğuşundakiakşam derslerine başlamıştı. İşi bittikten sonra, ince pardesüsünün yakasınıkaldırıyor, süngülü nbetçilerin, zincirli kapıların arasından geçereksokağa çıkıyor ve hızlı adımlarla evine koşuyordu. Hapishane müdürü de, milli eğitim müdürü gibi, hayretler içinde idi. O kavgacı, o geçimsiz mahluklar, genç ğretmeni hem sevmeye, hem saymayabaşlamışlardı. Kadınlar hapishanesinde ilk defa byle bir hava esiyordu. Fakat işinde inanılmaz bir başarı gsteren kızın, bir süre sonra acayip birsuçla adliyeye gtürüldüğünü grüyoruz. Hakkındaki isnat: Misyonerlik. Gittikçe kabaran dosyalar, hep misyoner ğretmenden bahsediyordu. Neler de neler yapmamıştı ki:Kadınlar hapishanesi derken Kinder Garten Teşkilatında çalışmalar, çocuklaraiyi insan olmak etrafında bir takım telkinler. Bütün bunlar misyonerlikdenilen şeyden başka ne idi? İş o kadar dallanıp budaklandı ki, Atatürkmeseleyi merak etmişti."Bana misyoner ğretmenin dosyasını getiriniz," dedi. Bütün bir gece o dosyayı inceledikten sonra, ertesi günü ğretmen Avar'ı yanına çağırttı. Genç ğretmen Atatürk'ün karşısına çıktığı vakit bir yaprak gibi titriyordu. Atatürk, bu ufak-tefek kıza hayretle baktı."Misyoner ğretmen sensin, yle mi?" diye sordu. Avar şaşırmıştı. Yavaşça, "efendim, ben ğretmen Avar," diye fısıldadı. Atatürk, o zaman genç ğretmene doğru parmağını uzatarak yüksek sesle şunlansyledi:"Hayır, sen misyoner Avar'sın. Bana, senin gibi misyonerler lazım." Ondan sonra da Atatürk fikirlerini açıkladı: "Bir toplum, daha ziyade aile yoluyle, bilhassa kadın yoluylekazanılabilirdi. " Genç ğretmen doğuya gidecekti. Oradaki genç kızlar, hattabunların arasında hiç Türkçe bilmeyenleri bile toplayacaktı. Onları, butoplumun potasında yetiştirecekti. Sonra bu çocuklan birer ışık huzmesialtında kylere gnderecekti. Szlerinin sonunda: "Git, memleketin içine gir, dağ kylerine, uzan, orada bizden ışık bekleyenyarının annelerini greceksin, dedi. Genç ğretmen, içi içine sığmaz bir halde Atatürk'ün yanından çıktı. İşte yıllar ve yıllardır Avar, doğu illerinden birinde Kız EnstitüsüMüdürlüğü'nde bu inanılmaz işle meşguldür. Şimdi Elazığ, Tunceli, Bingl çevrelerindeki halk, bu ufacık-tefecikkadından bir azize gibi bahseder. Onun hakkında iki yüze yakın mani, masal, ve çocukların dilinde sayısız avar şarkıları vardır. O, yol vermez, geçittanımaz dağlara at sırtında tırmanır, dağ kylerinden, çoğu esmer kykızlarını toplar, onları kendi ceketine sarıp okuluna gtürür. Avar, doğu'da gerçekten inanılmaz bir isimdir. Dağ tepesindeki kylere bumasal kadını, ğrenci toplamak için gittiği zaman kylüler, "Kızımı da gtür, Avar," diye atın üzengisine yapışıyorlar. Şehre, Avar'ın okuluna gelen kızı, bir kere de üç-drt yıl sonra grünüz. Ben, bir insan yaratma mucizesini orada gzlerimle grdüm. Hikmet Feridun EsHayat Dergisi 1957 Sıdıka Avar gazeteci Banu Avar'ın annesidir. Kendisinden yukarıdaki yazı sayesinde haberdar oldum.. Banu Avar'ın internette konferansları varizlemeyenlere neririm. Bedenin BAKİRE olmasi onemli degil, Yeterki ruhun OROSPU olmasin!!!