Yine bazı slogan bazı tutamlardaydın sen Yarınlar sahte bir kargo paketiOnaylanmayı bekleyen duygularYine postada kaldı mektuplar! Hep denedin. Hep yenildin. Olsun yine dene, yine yenil ama daha iyi yenil!

Dünya denilen yuvarlak Delikanlının anayasasını Yani kara kaplı rajon defterini okudum Aşk denilen şey: Kalburu yağmura tutup Dipsiz bir kovayı doldurmakmış. Sonrada anayasada değişikliğe gittik Aşkın tanımınıSatır başlarının iki parmak boşluğunu yazılan şiirler olarak değiştirdik. Hep denedin. Hep yenildin. Olsun yine dene, yine yenil ama daha iyi yenil!

compü hacım çok güsel olmuş, sen yazıyon dimi bunları... bende de wardı senin yazdığın bi hikaye hani kütüphane fln bişiler olanbide hani yalnış anlamada imzada hata war kardeşimbi asm ci olarak 1100101011 gibi ikilik sayı sisteminden asm diye bahsetmen beni kırdı:P:P:P:P:O kardeşim zledim walla konuşamıyom kimseciklerle ne zamandır Ardından yüz kpek havlamayan kurt, kurt sayılmaz..

cahilligime ver, worde nasi sife koyulur?

super peder... valla haci yaziyorum iste ozet olarak kendimi :)... hikaye bolumumuz yok simdilik muzik kitap tiyatro.. kultur ayagina burda yayinliyoruz :) Hep denedin. Hep yenildin. Olsun yine dene, yine yenil ama daha iyi yenil!

artık var.. tahribat.com/murid/tugrulbaba

Hocam ellerine, yuregine saglik.. Harikaydi.. Devamini sabırla bekliyorum.. Saygilar.. İyi calismalar.. ...

abi gzlerim acıyacak şimdi çıktı alıcam bi okiyim saolasın ama drtlükler güzeldi saz üstadı gibi yazmışsin abi

Hacı Yurt felan dedin valla duygulandım ihtilal vakitleri dedin valla cok feci seyler geldi aklıma... Kaçardık pencereden bazı gecelerDelice bir sevinçleGzlerimiz ışıl ışılYavuklumuzun yanına gideceğiz diyeGündüzzene bezene cilaladığımızÇizmelerimiziKirletmenin zevkini tadarakBir başka gezerdikYurttan kaçtığımız firar gecelerindeDelikanlıcaKaçardık pencereden bazı gecelerBekçiye gzükmedenSessizliği kıskandıracak kadar sessizceVe bir o kadar daErkekçeAramızda topladığımız, Son harçlıklarımızlaFırından yeni çıkmış sıcacık ekmek alırKoşar adım dnerdik yurdaGizliceKaçardık pencereden bazı gecelerMaksatYeşillik olsunMuhabbet olsunİş olsun diyeGmleksiz kravat takarAltına da şalvar giyer gezerdikİsyan karası firar gecelerindeSevda türküleri sylerŞiirler yazardıkSevgiliyeSev diyeKaçardık pencereden bazı gecelerNiçinEl sallamak içinEğer evden paramız yeni gelmişseBir tek sigarayıÜç-beş arkadaş paylaştığımızNikotinsiz gecelere inatSigara tazeler sabahlardıkBazen terminaldeBazen garda Sabah ezanının hemen sonrasındaGünün ilk ışıklarıyla birlikte gelirdiMeram ekspresUykudan kanlanmış gzlerleVagonlardan inen yolcularla dolardıGar kahvesi ve simitçinin nüBizler yerimizde duramazSabırsızlıkla beklerdik, Trenin hareket düdüğünüAz sonra hantal lokomotif homurdanırİhtiyar raylar gıcırdarkenYüzümüzdeO muzip ğrenci gülümsemesiEl sallardık kimsesiz yolcularaBelkiHayra gireriz diye, Kaçardık pencereden bazı geceler, SevdalıydıkBirimiz binimiz değil, Hepimiz sevdalıydıkKındaki kılıçBeldeki hançerDuvardaki mavzer kadar sevdalıydıkHaa... Kimine gre de deliydikAmaBilmiyorlardı kiHepimiz birer sevgi militanıHepimiz birer gül dalıydıkKaçardık pencereden bazı gecelerDertleşmek içinKimi yapamadığındanKimi utanıp sıkıldığındanKimi deAnlatma ihtiyacı hissetmediğindenAnlatmazdı belkiAmaKim ne derse desinEn güzel sevdalarıBiz hep o dnemlerde yaşadıkKerem ile Aslı'yıFerhat ile Şirin'iLeyla ile Mecnun'uDoktor Jivago'yuMadam Bovary'iVe hattaSheakspeare'nin Romeo ve Jüliet'iniKendi sevdalarınınKüçüklüğünden şüpheye düşürecekO koca koca aşklarıBiz çaktıkKız yurdunun nündeki kaldırımlaraBiz kazıdıkBekar odalarımızın duvarlarınaLakinBiz sevdiklerimiziSaman alevi aşklarla aldatmadıkNe bir ğrenci bunalımındaKampüsün ara sokaklarınaBırakıp kaçtık onlarıNe de sattık Beyoğlu'naAllah'ın emriPeygamber'in kavli dedikİstedik Vermezlerse'Bozkır Tresi'dirKür Şad'ın torunlarıKendisine yar olmayanıEle yar etmez dedikPusatlandık bir firar gecesiAldık kaçırdık onlarıHelalimizNamusumuzBaştacımız oldular BAN

Hocam ellerine saglik.. Harika bir yazi. Saygilar. İyi calismalar.. Devamini bekliyorum sabirla. ...

bravoo harbi güzel olmuş Ben Kapitalizmim ve bankacılar benim evlatlarım.

valla ben bahtiyari tanimistim :)) devamini bekliyoruz çine gidiyon diye unutma :p

Ve Kenan abi müdür sorarsa biz okulumuzun ortaokul blümüne gitmek istiyoruz diye ısrar edin yeter dedi. Ve devlet okuluna gidecektik tekrar ama yurda daha yakın bir okula yazdirilmiştik... oysa ne güzel servis gelecek bizi alacak ve okula gtürecek ve sonra yurda gerigetirecekti... yağmurda ıslanma derdi yoktu, çamura batma derdin yoktu, aç olunca uzun yollar yurume derdi yoktu... üzülmüştük ama Kenan abi bizim ktülüğümüzü istemezdi emekçi çocuklarının okuluna gidecekti... ve hala emekçi nedir bilmiyorduk... Yaz iyice kendini belli etmiş mevsimleri çalınmış bu kentte denize gitmek için hazırlanıyorduk... devlet baba 1aylığına Adana'nın Karataş ilçesinde bir sahil kamp yerinde bize bu güzelliği yaşatıyordu... Kampa gidip çadırları kurmaya başlamıştık ve ikide bir kafamızı çevirip maviliğe bakıyorduk acaba ne zaman girecektik maviliğe... denizi ilk defa grenler vardı ama ben şanslıydım izmirde 0-6 (0-6 yaş grubunun kaldığı yurtlara verilen ad) da kalırken grmüştüm denizi... ve otobuste denizi grmeyen arkadaşlara iştahla nasıl bir şey olduğunu anlatıp unutmaya yüz tuttuğum o güzelliği hayalimde canlandırıyordum... ve çadırlar bitmişti... artık denize girecektik... yüzme bilmeyenler için bir güvenlik şeridi yapmışlardı... ve biz oraya gidecektik... sonra gzümüze çarpan bir şey vardı aileleriyle gelen çocukların bellerinde rengarenk balon gibi birşeyler vardı acaba neydi... ğrenmiştik can simidi olduğunu bizim neden yoktu... ama olmaması sorun değildi... suyun içinde hoplayıp zıplıyoruz günümüzü gün ediyoruz... Kenan abi ve Cuma abi bizi alıp derin yerlere gtürüyorlar bazen karnımızdan tutup yüzme ğretmeye çalışıyorlardı... mutluyduk... bizi üzen olaylar olmuyordu... birgün bizim çadırların yanına Fransada yaşayan bir Türk aile gelmiş çadırlarını kurmuşlardı 2 çocukları vardı... Fransada gelmiş Türk... nasıl bir şey acaba bunlar?... neyce konuşuyorlar?... bazen abülü dadülü... gibi saçma saçma şeyler sylerdik... ta ki kadın bizlerin fotoğrafını çekmek istediğini syleyince anladık bunlarda bizim gibi konuşuyorlar... kızarmış birazda utanmıştık... bazı günler aile bizlerden birkaç arkadaşı çağırıp hayat hikayelerimizi anlattırıyorlardı... daha aciların, ayrılıkların, lümlerin, cinayetlerin,, başında ağlamaya başlıyorlardı... ama biz mutluyduk denizde tatildeydik... aile çocuklarını bizden kaçırmıyor aksine bizimle oynamaları için gnderiyorlardı... ilk defa kağıttan uçak yapmayı o ailenin erkek çocuğundan ğrenmiştim... ismini hiç ama hiç hatırlamadığım saç kesimi bir tuhaf olan o arkadaştan... ve sonra elime geçen bütün gazete ve kağıt parçalarını uçak yaparak uçururdum... ve yetimhanedeki odamızda açmıştık bir sabah gzlerimizi tenimiz esmerdi iyice kararmıştık ve omuzlarımız yanıp soyuluyordu... kimin omzu daha çok yanmışsa o daha kıdemli gibi oluyordu... geceleri acıdan uyku uyumadığımız oluyordu... ve artık eylül ayının başı kapıya dayanmış okul sezonu yaklaşmıştı... okula kaydımız tamamlanmış 2defter1kalem vermişler silgi ve açacak ve çanta vermek gibi bir lukse girmemişlerdi... yeni kıyafetlerimiz gelmiş... gmlek giyip kravat takacak birde kumaş pantol giyecektik... büyüyecektik... ve büyümüştük... küçük bir ğretmen gibi olmuştuk... provalar yapıyor utanıyorduk üniformanın içinde... ve yetimhaneden 500metre kadar ilerdeki kırtasiyeye gidip silgi ve açacak alaktım kendime ve arkadaşlara... yurdun kapısından ok gibi fırlamış kaldırım çizgilerinin boyunda ziplayarak koşuyordum ve karşıma Cuma abi çıktı "nereye" diye sorduğunu anlatmıştım cebinde para çıkarıp vermiş bunada gazoz alıp içersin demişti... ne sevinmiştim... neyse kırtasiyeye gelip silgi ve açacak aldıktan sonra hemen yanındaki bakkaldan ankara gazoz almıştım kapağını açmıştı ve birkaç yudum alıp şişenin ağzını başparmağımla kapatıp diğer arkadaşlara gtürecektim geri kalanını... henüz 15-20 metre kadar yürümüştüm ki karşıma o çevrede ve okulda herkesin korktuğu "piç seyfo " çıkmıştı, bende korkuyorum çocuktum... yetim haneden olduğumu biliyordu ve sevmezlerdi bizi daha nce yurttan birkaç kişi ile sorunları olmuştu... ve kolumdan tutup tekme atmış ve yüz üstü yere düşmüştüm... açacaklar ve silgi cebimdeydi bir şey olmamıştı ama gazoz dkülüyordu elimle kaldırdım hemen sonra karnımada tekme savurduğu anda birisinin onu çektiğini fark ettim... piç seyfo 8. sınıfa gidiyordu ve kalıplıydıda... sonra kafamı çevirdiğimde seyfoyu çeken kişi temiz bir tokat atmış seyfo kaçmaya başlamıştı... ağlıyordum gazoz dkülmüştü... ayağa kalkıp üstümün tozunu sildim, gzümün yaşını silene kadar... beni kurtaran abi bir gazoz alıp gelmişti... yine mutlu olmuştum... hiçbirşey sylemiyor konuşmuyordu... yurtçu değildi... acaba eski yurtçulardanmı dedim ve sordum.. yok dedi... hadi al dedi gazozu uzattı... aldım... ve hemen kaldırımın yanındaki kapıdan yukarıya doğru çıkan merdivenlerden geçti ve gitti... gazoz için teşekkür etmedim... bilmiyordum teşekkürü... sonra yolun karşısına geçtim abinin çıktığı yere baktım."Kanal- Ülkü Ocağı" ... aklıma gelen ilk şey yemek olmuştu... ve yurda gittiğimde nerde kaldın diye sordular... arkadaşı grdüm dedim olanlardan bahsetmedim... yoksa bizimkiler seyfoyu dvecek seyfo sülalesini çağıracak bizi dvecek sonra bizimkiler toplanıp seyfonun sülaleyi dvecek... olaylar büyüyecekti... gazozu arkadaşlarla paylaşmanın verdiği gurur büyüdüğümü fark ettiriyordu bana... Ve ilk zil çalacak okullar başlayacaktı tertemiz giyinip okul yolunu tutmuştuk... gmleklerde düzgündü ha nede olsa 1 hafta yatak altinda iyice ütülenmişti... yalnız ayakkabılar eskiydi ama boyalıydı... ğrenciler toplanmıştı sanki dillerini bilmediğimiz insanların içindeydik.. herkes yeniydi... ama diğer okula gre buradaki çocukların çoğu bizim gibiydi ayakkabıları eskiydi.. bazıları biden ktüydü terlikle gelmişti... yeni elbiseleri olanlar pek yoktu burada... okulun duvar boyalarıda eski gibiydi... korku salıyordu insana... çavuş, taylan, alaaddin ve ben aynı okuldaydık diğer iki oda arkadaşımız farklı okula gnderilmişti... müdür konuşma yapacakmış ve sınıflar açıklanacakmış dediler ve bizde bir kşede beklemeye başladık... eski okulda maç yapmak için zel kaleler vardı demirden yapılmış... burada çocuklar kendi çantalarını kale yapıyorlardı... ve maç yapan çocukları izlemeye başlamıştık... o arada terler içinde kara tenli, tombul, dişlerinin yarısı kırık bir ğrenci kolumdan tuttu ve soluk soluğa "gardaş adam esik 2niz garşı takıma 2 nizde bizim takıma geçin hele"... hepimiz şaşırmıştık aslında... diğer okuldan farklıydı burası ve çocuk sormadıda geçermisiniz diye... geçin demişti ve geçmiştik... ilk defa birileri bizimle birşeyler paylaşıyordu dışardan... yarım saat veya daha fazla süreyle terler içinde koşup futbol oynuyor daha doğrusu maç yapıyorduk... üstümüz tozlanmış, yakalarımız kirlenmişti terden ama kimin umrunda... ve anons sesi duyuldu müdür sınıfları açıklayacaktı... çeşmelere koşup yüzümüzü yıkayıp su içmiştik... yüzümden sular gmleğe damlarken sarı saçlı elleri boya içinde olan tanımadığım bir arkadaş mendilini uzatmıştı yüzümü silmem için... ve benden çavuşa... çavuştan alladdine, allaadinden taylana ve taylandan lakabi ilerde "boyacı" olan memet e geri gelmişti mendil... ve müdür konuşmaya başladı."Sınıfları iyi dinleyin sonra sormak için kimse gelmesin..."6-A okundu yokuz...6-B okunda Çavuş ve Alaaddin oraya düştüler... ve 6-D okundu Taylanla aynı yerdeyiz... ve sınıfımızı aramaya başladık... Hep denedin. Hep yenildin. Olsun yine dene, yine yenil ama daha iyi yenil!

ilk defa okuyacak olanlar ilk bolumden baslasinlar diger bolumlere dogru gitsinler yoksa bise anlasilmaz... Burada yazilanlar tamamen gerçek bir hayat yküsüdür :)) Sabahın ağır havası şehri büsbütün sarmıştı, sıkı bir yağmurun ardından caddeler iyi bir dayak yemiş boksr kadar bitkindi. sokakta çp karıştıran kediler ve sabahlayan çpçülerden başka hiç kimse kalmamıştı. güneş bu gün adeta utanırcasına bulutların arkasına saklanıyordu. her zamanki gibi şarap içip sabahlara kadar o sokak senin bu sokak benim dolaşan ayyaş Veysel yine bakkal hamzanın dükkanının nünde sabahlamıştı. ne zaman hamza sabahları dükkanı açmaya gelse veyseli kapısının nünde sızmış vaziyette bulur. adeta bir tiksintiyle ayağının ucuyla veysele vurur ayyaş kalk dükkkanım nünde der. dükkanın rızkını da kaçırıyorsun derdi garibim veyselde kassabın nünde bir parça et bekleyen kediler gibi alttan alttan hamzaya bakarddı hamzada dayanamaz çeyrek ekmeğe Bir dilim kaşar peynir koyar bir gazete parçasınada biraz zeytin koyardı ondan sonra veysel ğleye kadar şehrin ortasından geçen nehrin kenarında bir kuytuda içer içer sızardı. ve yetim hanenin büyük abilerinin sesleri duyulurdu o soğuk havada yetim hanenin küçükleri kısa kısa şortlarla istemeye istemeye abilerin işlerini grürlerdi. içlerinde en ezileni ise 12 yaşında olan fakat yaşının enaz iki katı olgunluktaki bir çocuktu bahtiyar adı kendisine bu kadar yakışan bu kadar uyan dünya üzerinde bir ikinci kişi daha olamazdı. bahtiyar daha belekteyken gelmişti yurda ve hayat ona hep uzattığı dalı dalga geçercesine bırakıyordu bahtiyarda kendisini boşlukta düşerken kendisiyle dalga geçen o elden bir gün intikamını alacağına dair yeminler ederdi. fakat biliyordu bir gün hayat kendisinden zür dileyecekti. bahtiyarın annesi bir ğretmenken devlet tarafından anarşik olayları ateşlediği ve devlet otoritesini sarsacak faaliyetler sebebiyle yaklaşık 2 ay gz altına alınmış ve işkenceye uğramıştır bahtiyarın annesi gzaltındayken bahtiyara hamiledir. fakat annesi birgece rahatsızlanır v hasta haneye kaldırılır. ve behtiyar erken doğumla dünyaya gelir. bahtiyar sağlıklıydı fakat annesi yaklaşık 2 gün yoğun bakımda kalmış ve sonunda hayata tutunmuştu. babası ise umursamaz tavırlar içerisinde bir başka alemlerdeydi.. hayat bahtiyarla ilk dalgasını geçiyordu. Ve bu sonuncusu olmayacaktı çok fazla akrabalarıda yoktu zaten bir ninesi vardı fakat oda kendisine bakamıyordu. adını ise babasını elinden alıp yerine kendisi geçen devlet baba koymuştu. yetimhane müdürü. Hasan Celal koymuştu aslında çok asi bir çocuktu ve yaşıtlarına hatta kendinden büyüklere bile nderlik edebilecek bir çocuktu arkadaşlarının içinde onu sevmeyen yoktu fakat diğer bütün yetimhane çalışanları sevmezdi birisi hariç Suna abla, suna abla bahtiyara çok yakındı otururlar saatlerce konuşurlardı bahtiyara gre suna onun annesiydi yetimhaneye geleli 6 yıl olmuştu. suna bahtiyarı, bahtiyar bir gün kendi kendine konuşurken keşfetmişti. bahtiyar konuştukça sunanın bahtiyara hayranlığı daha da artıyordu çünkü bahtiyarın dünyayı yorumlayışı onu bile etkilemişti bahtiyar kendi kendine teoriler ortaya atar çzümler arardı. suna bile bazen bahtiyara ayak uyduramazdı fakat bahtiyar çok zeki olmasına rağmen okul dersleri hiçte iyi değildi. bahtiyar okulu değil fakat ğretmenleri sevmezdi. çünkü ona gre derslerine giren hocası kendisini beğenmiş insanları düşünmeyen süslü bir kukladır. Hayat yine devam eder. tabi suna ablasıyla konuşmaları bitmez bahtiyarın bir de Meryem vardır... Meryem bahtiyardan 2 yaş büyük olmasına rağmen bahtiyara küçüklüğünden beri ilgi duyan bir kızdır. Fakat Meryem bu konuyu bir tek suna ablasına açmıştır. suna ablada kimseye sylemeyeceğine dair sz vermiştir Meryem'e. bahtiyar aşkın sevmenin ne olduğunu henüz bilecek yaşta da değildir. bahtiyar hep düzenden şikayet eder bir gün her şeyin değişeceğini ve insanlarının sizli bizli patron gibi ünvanlarla birbirlerine seslenmediği bir toplum olacağını sylerdi. Fakat tüm bu düşüncelerini suna abla yargılar sen hayal kuruyorsun der ve bahtiyarı aslında biraz daha kamçılıyordu. bahtiyar hırslıydı bir şeyler yapmak istiyordu. ve aylar bahtiyarın kafasının karıştıran bu sorularla akıp gidiyordu. Artık zamanla bahtiyar bazı şeyleri daha iyi tahlil edebiliyordu. ırmak boyunda yüzerken tanışmış olduğu haydar denilen üniversite ğrencisiyle tanışana kadar hep kafası karışıktı ve bu bulanıklık hiç hoşuna gitmiyordu bahtiyarın beklide hayatının keskin virajlarından birisiydi haydar abisiyle tanışması Bahtiyarın haydarla tanışması bahtiyarın 17 yaşına merdiven dayadığı bir zamandı yani bir erkek çocuğunun kanının en fazla kaynadığı zamanlardı. Sonra bahtiyar haydarı sorulara boğar olmuştu haydar o zaman bir ğrenci birliğnin başkanlığını yapan okuyan fakat devletin o zamanlar zararlı diye nitelendirdiği insanlardan birisiydi. haydar kendisini geliştiren ve devamlı kendisini kitaplarda bulan bir hukuk fakültesi ğrencisiydi... Emeği hakkı adaleti... vatani milleti... hürriyeti devleti.. devrimi ihtilali haydardan ğrenmişti... Burada anlatilanlar hayal ürünü değil tamen gerçektir. 2. Blüm haftaya... Hep denedin. Hep yenildin. Olsun yine dene, yine yenil ama daha iyi yenil!

17 yaşına gelmiş ve durup düşünmüştü Bahtiyar geçen yılları onu bugünlere getiren bylesine hırçın bylesine yaşama bağlı yapan bylesine mücadeleci yapan neydi?... Hangi şartlarda büyümüş neler yapmış neler yapamamıştı... Yetimhanenin en yaşlı ağacının üzerine çıkıp sırtını kalınca bir dala yaslayıp geçmişe doğru yüreği sızlayarak yol alıyordu... Yetimhanede sabah hiç olmazdı, güneş hiç doğmaz ama geceler başkaldıran bir asi gibi inmezdi tepemizden. Yüreklerine pranga vurulmuş, hayalleri yasaklanmış, umutları da yetim kalmış ve sevgiye yabancı şefkate mülteci bir anne kucağının sıcaklığına muhtaç ve bir babanın güven veren elini sıkmaya hasret onlarca yürek yemin ederdi "bir gün güneş doğacak"... Kimi zaman bir kapı krişinde, kimi zaman ranza demilerlerinde ve kitaplarımızın ve defterlerimizin heryerinde yazılı olan "Düşmesse düşmesin yakamızdan lüm bizimde ülkemizde güneş doğacaktır birgün" szünü yüreklerimize kazımıştı hayatın kenarına atılan bu yetim çocuklar... Sabah saat 6 da uyandırılırdık okula gitmek için, yasaklanmış hayaller kurardık sabahın loş kokusunda "bir annemiz olsa sıcacık sesiyle bizi uyandırsa "Oğlum, aslanım, yavrum hadi uyan okula gideceksin" dese ve bunu derken o güzel yavrusunun uykusunu bldüğü için yüreği sızlasa... diye yasakları çiğnerdik ama gerçek ortadaydı ranzanın demirlerine vurulunca çıkan o acı sesle ve bet bir tonla "kalkın ulan" diye bğüren bir sesle uyanmak zorunda kalırdık. Hava sıcak yatakhaneler havasız ve biz perişan... Yemekhaneye doğru yol alıp kahvaltı niyetine verilen bir parça ekmek, yağ ve donmakta olan bir çay ile kahvaltı yapıp sonra odamıza doğru ynelir ütülensin diye yatağın altına serdiğimiz nlüklerimizi pantolonlarımızı ve Ay yıldız işlemeli yakalarımızı zenle çıkarıp giydikten sonra her dersin defteri olarak kullandığımız 120 yapraklı defterlerimizi elimize alıp yola koyulurduk... Okula yaklaşınca ğrencilerin bir kuş sürüsü gibi cıvıldayan sesleri duyulur ve biz yaklaştıkça kuş sürüsünün ortasına bir atmaca dalmış gibi kenara kşeye çekilirlerdi. Yetimhaneden olduğumuz belliydi kafalar 3 numara traşlı sağlam yer kalmamış nlükler yatak altında ne kadar ütülenirse o derece ütülü yakalarımız kir içinde. Çoğu zaman kendi çabamızla yıkamaya kalksakta deterjan olmayınca kirler pek arınmazdı.6 arkadaştık yurttan aynı okula giden aynı devrede... zaten ilkokul bitene kadar hiç dışardan ailesi olan bir arkadaşım olmadı. Aileler bizden korumak isterdi çocuklarını bizle konuşmazlar bizle oyun oynamazlardı... sadece benim değil bizim yurttan okumaya gidenlerin hiç olmadı... Ailelerin gzünde biz neydik cümüydük. Belki de vahşi, kavgacı, hırsız, ahlaksız, piç... Oysa bilmezlerdi bizim tek kaşıkla 6 arkadaş bir tencereden çorba içecek kadar paylaşmayı sevdiğimizi, sevgiyi ve şefkati sürekli aradığımız için kavgacı olmamıza ihtimal yoktu, çocuk yaşta uçkur davasından ahlaksızlıkta yapacak değildik, mal mülk nedir bilmediğimiz için hırsızlıkta yapamayız... peki sebep neydi bizden kaçıyorlardı... sebep basit : yetimdik, ana yok baba yok bu çocuklardan ne hayır beklersin ki ...4. sınıfa kadar byle okulda da yetim olduk... Futbol maçlarını kenardan izlemek zorunda kalan...23 nisan gsterileri için ğrenci seçilirken yüzüne bile bakılmayan... şiir okutulacağı zaman akıllardan geçmeyen... Cuma günü İstiklal Marşı için bayrak treninde hiç bayrak tutmayan ve hiç andımız okutulmayan ğrenci, ğrenci, değil yetimdik işte. Bunca dışlamaya rağmen okulu yurttan daha çok severdim, nede olsa okulda senden büyüklerin boklu iç çamaşırlarını zorla yıkamak zorunda kalmıyorduk, zorla yaptırılan bir şeye karşı çıkınca saatlerce bok kokan tuvaletlere kitlenmiyor, yemeklerimize el konmuyor ve harçlığımız elimizden alınmıyordu. Son ders bitiyor kolunda saati olanlar saniye sayma başlıyor 5-4-3-2-1... zil çaldıııııııııı diye haykırdıktan sonra bazıları hemen fırlayıp okul bahçesine ilk çıkan ğrenci olmak için yarış yapıyor ve ilk çıkmayı başarıncada vünçle anlatıyorlardı... biz Taylanla aynı sınıftaydık bizde fırlamak bağırmak isterdik ama hangi arkadaşa hangi ğrenciye anlatacak hangisinin karşısında vüneceksin ki?... Taylanla birlikte okuldan çıkıp yine yurda dnüyoruz lanet olası kapı yine karşıda ve yıllar sonra yetim hane isyanında bir gzüne demir çubuk sokara kr edeceğimiz şerefsiz kapıcı yine kulübesinde ve biz Taylan la kapıdıktan geçtikten sonra arkamızdan küfür edecek bizde kabullenip odanın yolunu tutacağız... Taylan üzerini değiştirmeden direk yemeğe gidince tek kaldım bende gidip üzerimi değiştim yemek hanenin yolunu tuttum o sırada bir kargaşa bir uğultu duydum... Biraz ilerde bize hiç benzemeyen 5-6 tane adam var park gibi bir şey yapacaklarmış herhalde ama bizim Kenan abi çok sevdiğimiz yetimhanenin en kral adamı eline sopa almış yabancıların getirdiği paketlere ve parçalara vurup, amerika, emperyalizm,... türünden birşeyler sylüyor biz anlamıyoruz... Bu yabancılar amerikan bilmem ne derneğinden gelip yetimhaneye oyun parkı kuracaklarmış bizim Kenan da izin vermiyor nerdeyse adamları dvecek... Çocuk parkı yapacaklar ne güzel ama Kenan izin vermiyor bu durum beni ve diğer çocukları Kenan dan biraz soğutur gibi oluyor. Kenan abi yetimhanede küçük yaştakilere ktü davranan çakal takımının korkulu rüyası bizim tek destekçimiz o bizim iyiliğimizi ister ama park yapılsa biz oynasak iyi olmazmı olur iyi de neden karşı çıkıyor... Neyse olaylar büyünce "Mahmut Dağlı kalçası Yağlı" diye dalga geçtiğimiz yurt müdürü gelip amerikalıları ve getirdiklerini geri gnderdi. Park kurulmadı. Kenan abi neden byle yaptı? Akşam TV salonun Rambonun filmini izlerken Kenan abiye bugün neden yle yaptığını sordum, koltuktan kalkıp gitti bir süre sonra geldi elinde bir kitap şuan tam adını hatırlayamıyorum ama "kıvılcım" kelimesinin geçtiğini ve şu anda "Dar ağacında ÜÇ fidan" ismiyle yayınlanan 3 devrimci gencin hayatını anlatan o kitabı verdi. Devrim ne abi?4. sınıftayım daha. mer Seyfettin serisi okuyup tekerleme ezberliyorum. Kitabı dolabıma koydum okumadım yalnız kitabın kapağındaki abi çok yakışıklıydı. Sonbaharda geçti havalar iyice soğumaya başladı artık daha kalın giyinmek gerekti... müdürden ses yok kışlıklar gelmemiş... gidip depoya baktık ne kazak, ne pantol, ne ayakkabı bir şey yok. Müdür gelecek diyor ama haftalar geçiyor ne gelen var giden. Nerden bilebilirdik müdürün bir tekstil satış mağazasıyla anlaşıp bize gelen eşyaları onlara sattığını... Kenan abi bizden haftalık harçlıklarımızı( 18binlira ) istedi 6 arkadaş çıkarıp verdik akşam üstü Kenan abi 3 pantol 3 ayakkabı 3 te kalın kazak alıp gelmişti. Sabah okula giden arkadaşlar bende içlerinde okul bitince oyalanmadan direk yurda geleceğiz ve kazak pantol ve ayakkabıları çıkarıp diğer 3 arkadaşımıza vererek devir-teslim yapacağız...4. sınıf kışını bu şekilde atlatmıştık soğukta pek titrememiştik bu sene... Bahar gelmiş kışın soğuktan grip olan çocuklar hala sümükleri akarak ortada geziyorlardı.. Kenan hemşireye neden çocuklara bakmadığını sylemiş hemşire umursamayınca Kenan abi bir güzel hemşireyi dvmüş bunun karşılığında yurt disiplin kurulu Kenan abimize bir aylığına Mardin'de ki Yetimhaneye seyahate gndermişti. Kenan abi yurdun en kral adamı 1 ay olmayacaktı bu demekti ki 1 ayda çakalların eline kaldık... Boklu iç çamaşırı yıkama zevkimiz artmış... mis kokulu tuvaletleri hergün ziyaret etmeye başlamıştık... Sabah kahvaltılarımız elimizden alınıyor karşı çıkıncada kaşıklarla kafalarımıza vuruluyordu... Yine kahvaltısız sıcak birgün okulun yoluna koyuldum akşamda bir şey yemedim... Okul yolunda Emrah isimli sınıftan bir çocuk beni grdü yanıma gelip bozuk bir Türkçeyle selam verdi... Kürt asıllı olan Emrah 4. sınıf sonlarına doğru bana yaklaşıp selam veren ilk arkadaşımdı sadece selam verme ilişkimiz vardı. Elini uzatıp elimi sıkmak istedi ama benim elim cebimdeydi çıkarmadım eli havada kaldı araya laf soktum grmemişlikten gelsemde bozulur gibi oldu sonra yoluma devam ettim gittim... Oysa bana selam veren Emrah'ın bırakın elini sıkmayı sımsıkı boynuna sarılmak isterdim fakat aksam birsey yemedim sabah kahvaltı yapmadım ve açlıktan ellerim titrerken nasıl sıkabilirdim ki Emrah'ın elini. Titreyen elimi grmesini bana acımasını istemezdim herşeye rağmen gurur vardı. Tesadüfmü desem ne desem bilmiyorum o gün ders başlamadan bütün okulu bahçede topladılar muhtar yoksul ğrencilere giyim gıda ve kırtasiye yardımı yapıyor ancak bu yardımdan çok show a dnüşüyordu... isimler okunuyor yüzlerce ğrencinin arasından yoksulsun diye çıkıp paketi alıp geri dnüyordun dnüncede senden daha heyecanlı olan diğer çocuklar pakete yapışıyor ne var ne var diye çekiştiriyorlardı... O arada Taylan-Çavuş ve benim ismim üst üste okundu Çavuş hasta olduğu için gelmemişti okula o gün... Taylan ben adım atmadan adımını bile atmazdı ama başını eğdi belkide yoksulluğundan yetimliğinden utanır gibi oldu sonra tekrar başını doğrulttu... İsmimiz birkez daha okundu fakat biz olduğumuz yerde duruyor sınıftakiler bize bakıyor biz çıkmak istemiyorduk o sırada Sınıf ğretmenimiz Leman Kuru ile gz gze geldim gzlerimin içine baktı ve sanki açlıktan lsende oraya çıkma dercesine gzlerine baktı ve bende çocuk yüreğiyle adamlaşarak kaşlarımı çatıp dimdik durmaya çalışıyordum... ve ylece bekledim... Leman ğretmen bana yaşamayı, hayatı mücadeleyi ğreten cumhuriyetin en değerli hocalarından birisiydi bugün bile yanına sık sık gidip ziyaret ettiğim maddi manevi yardımlarını kabul ettiğim tek insandı... Sınıfa doğru sınıf sınıf giderken kşede 3 tane yardım paketi ylece duruyordu... "Akdeniz karadeniz biz karnemizi isteriz" tekerlemesini sylemeye başlamıştık. Karneler verilecek ve 6. sınıfa geçecektik... Hem 4-5 sınıflara Takdir Teşekkür belgeside veriliyordu başarılı bir ğrenci olduğum için Takdir alacağımın matematiksel hesabını hergün yapar notumun takdir almaya yettiğini grmek mutlu ederdi beni... ğle sıcağı hala karneleri bekliyorduk... çukurovada sıcak yle byle değildir Ahmed Arif'in "Sabır taşları çatlar çatlamaz ırgadın yüreği" dizeleriyle anlatmak istediği o sıcak çukurova sıcağıdır... Bayılan kızlar çeşmenin oraya taşınıp mendiller ıslatılıp alınları silinir beyaz kurdelalı ğrenciler telaş içinde bir ğretmen arar arkdaşımız bayıldı diyebilmek için ve biz 6 arkadaş bir glgede sadece bekleriz... Sonra müdür yardımcısı elinde mikrofon bütün ğrencileri sıra olması için uyardı... herkes sıra oldu sınıf ğretmenleri karneleri dağıtıyor takdir teşekkür alanları kürsüye çıkarıyorlardı... Kürsüye ilk çağırılan Taylan olmuştu teşekkür almıştı iri gzleri iyice irileşmişti gzlerinden içine süzülen sevinç yaşlarını ben ve yetimhanedeki diğer arkadaşlar grebiliyorduk... Benim ismim okundu sabırsızlıkla beklediğim Takdir belgemi vermişlerdi biliyordum sevincimiz yurda atım atana kadardı ama olsun yinede deliler gibi hoplayıp zıplıyorduk... o gün Ersin ve ben takdir aldık diğer 4 arkadaşımız teşekkür almıştı... çocuklarını bizden saklayan aileleri utanırcasına bize bakıyor ama bir şey syleyemiyorlardı... Okulun son günüydü herkes gruplara ayrılmış kimileri lunaparka, kimileri futbol maçı yapmaya kimileri bir arkadaşlarının evine gidiyordu herkes gezip tozuyordu... biz kalmıştık geride 6 yurtçu... o gün dedik kendimize hadi bugün değişiklik olsun yetimhaneye kanal yolundan gidelim yol biraz uzasın biraz daha fazla sevinelim... Kenan abi seyehatten dnmüştü karnemizi direk Kenan abiye gstermek istiyorduk fakat Kenan abiye ulaşana kadar karne çoktan param parça olmuştu bile... Yurt müdürü birkaç saat içerisinde Ersin ve beni odasına çağırmış bizi Bilkent zel okullarına gndereceklerini ortaokulu orda okuyacağımızı sylemişti... zel okul güzel bir şey demekki... ğlen sonu Kenan abi geldi elinde gazete gibi dergiler falan vardı biz bütün olanları iştahla anlatırken zel okul deyince suratı sertleşti elindeki gazete türü şeylerin arasından bir başlık gsterdi "Zengin çocukların zel okulumu emekçi çocukların güzel okulumu". Kenan abi zengini biliyorumda emekçi ne abi?... Hep denedin. Hep yenildin. Olsun yine dene, yine yenil ama daha iyi yenil!

Dizlerin kanaya kanaya ğrenirsin düşmeyiAçta ve açıkta kala kala ğrenirsin bir ev sıcaklığınıHep bir yerlere geç kala kala ğrenirsin zamanın değeriniGzlerinden yaşlar damlaya damlaya ğrenirsin ağlamayıBata-çıka düşe-kalka ğrenirsin yürümeyiBirşeyleri kaybede kaybede ğrenirsin değeriGülerek-ağlayarak koşarak ve coşarak ğrenirsin yaşamayıGülerek ve coşarak, eğlenerek ve koşorakğrenemedim sevmeyi yaşarayarak. Hep denedin. Hep yenildin. Olsun yine dene, yine yenil ama daha iyi yenil!

haci valla devami yazacamda amk aglamaktan yazamiyorum :P Hep denedin. Hep yenildin. Olsun yine dene, yine yenil ama daha iyi yenil!

dayı ne şalgamı ya ac iki bira onu iç hikayenin devamını bekliyorum hadi biraz acele et :) 3 Hafta nce Sigara ldürüyor diye okudum, sigarayı bıraktım. 2 hafta nce Alkol ldürüyor diye okudum, Alkolü bıraktım. Geçenlerde Aşırı Seks ldürüyor diye okudum, okumayı bıraktım..

bende şalgama vuruom haci 2 saattir...5lt aldim amk acida var... kafa iyi :) Hep denedin. Hep yenildin. Olsun yine dene, yine yenil ama daha iyi yenil!

cıdden super olmus devamını beklıyorum

hayirli ugurlu olsun... tarikati edebiyata alistiralim... holy icin hiciv falan yazariz artik :) Hep denedin. Hep yenildin. Olsun yine dene, yine yenil ama daha iyi yenil!

iso inciri bok ettin :)... Bahtiyar benim a. q Taylan da lecek ilerde : Hep denedin. Hep yenildin. Olsun yine dene, yine yenil ama daha iyi yenil!

Way bea gercekte harkulade, süper, inanılmaz yani kelimelerle anlatılamayacak kadar güzel bir yazı. Kendi adıma cok güzel olmus diyor, devamlarını sabırsızlıkla bekliyorum.. I find your lack of faith disturbing.

Compi eşşekLer kovaLasın seni emi. Mahvettin beni Lan. Tamda şarabın dibine vuruyodum geberttin beni. A q eLine koLuna akLına yüreğine sağLık. İç güdüyü Tanrı;Aklı ise İnsan Güder.

la compi sen hikayedemi yazıodun?a. m. k. farz oldu hikaye bolumu taşı olm oraya beni ugrastırma.. tahribat.com/murid/tugrulbaba

lan computer siyirican kafayi amk rahatla gez toz biraz...

bahtiyarm benim yerim ben seni :D kendinize ayığ olunuz

bana aylar nce annatmıştı bu allahsız bu hikayeyi bahtiyar deil o çocuğun adı da neyyse ben slemiyim devamını arkadaşı falan lüo buı çocuğun o dimi lan:D

Devami gelecek cok devam var daha... Hep denedin. Hep yenildin. Olsun yine dene, yine yenil ama daha iyi yenil!

Gercekten cok guzel!.. Ellerıne saglık cok etkılendım. Bunların hepsını yasamak kolay degıl... Hayat bir oyun olmuş sokaklar sahne, herşey sahte...

Zamanında boyle yazi siir cok yazdim sonra hepsine rast gele sifreler koydum word de kaydettim simdi sifrelerini 10-15 tane program araciligyla kirmaya calisiyorum kırabildiklerimi yayinlim :D Hep denedin. Hep yenildin. Olsun yine dene, yine yenil ama daha iyi yenil!