Çl Sineği Gün boyunca yatağımdan sonra en çok zaman geçirdiğim yer araba koltuğum olmalı. Günde ortalama 8-10 kez park etmeyle ve 40-50 kez kırmızı ışıkta beklemeyle vücudumun formunu koruyorum. Şehir içindeki yolculuklarım sırasında çoğu zaman sıkıntıdan şarkı sylerim ve hatta bu anların ses kayıtlarını aldığım da olur. Geçtiğimiz hafta n camımın şofr mahalline bakan güneybatı kşesinde ilk bakışta fark edilmeyecek küçüklükte bir sinek grdüm. nce onu üfleyerek ve elimle, menopoza uzun süre nce girmiş saygıdeğer altın günü teyzelerinin sadık ekipmanı olan ; "yelpaze" hareketini taklit etmek suretiyle onu kamp kurduğu yerden uzaklaştırmaya çalıştım ama denemelerimde bir tepki alamadım. Yaptığım pek anlamlı değildi. Küçük yaşam alanlarımızı kontrol altında tuttuğumuzu ispatlamaktan hoşnut oluyoruz ama bunu itiraf edemiyoruz. Yeni haftanın ilk gününde rutinime geri dndüm ve emniyet kemerinin tatlı kilitleniş sesiyle birlikte arabanın n camında bellediği yeri bırakmayan kara sineği algıladım. Bu kez onu grmesi zor değildi çünkü boyutları nceki karşılaşmamızın üzerine yaklaşık 2 misline ulaşmıştı. İzmir'in güneş altında termometre şaşırtan sıcağında, arabamda hayatta kalan bu canlının besin kaynağının ne olduğunu düşündüm uzunca süre. Yolculuğumu bitirip hedefime ulaştığımda araçta ufak çapta bir arama yaptım ve açık tuzlu bisküvi paketini arka paspasın üzerinde buldum. Kendi ebatına gre sınırsız sayılabilecek bir kaynağı tüketmenin umarsızlığı onu erken geliştirmiş olmalıydı. Ancak aklıma hala yatmıyordu çünkü "su" olmadan ne kadar süre dayanabilirdi ki? Yol boyunca "tuzlu bir bisküvinin içindeki suyu zümseyebilir mi?"diye düşündüm. Bilimsel tahayüllerimin sığ ve yetersiz olması içimi kahrediyordu. Otoyolda nüm bazen açık oluyordu bazen de nüme bir araç çıktığı için şerit değiştiriyordum ancak tüm bunları refleksif olarak yapmaktaydım ve o an asıl bisküvi türevindeki yiyeceklerin moleküler yapısını ve ardından hücrelerinin türünü kestirmeye çalışıyordum. Şüphesiz ki organik bir bileşikti; karbon ve hidrojen açısından zengin olmalıydı. Arabanın sıcak olmasının da sineğim için avantaj olduğunu fark ettim. Çünkü sinekler soğukkanlı canlılardı ve minik-hafif bedenleri soğuk ortamda hızla ısı kaybediyordu. Bu yüzden bizim yarım saatte yahni adayı olacağımız aracın içinde günlerdir keyif çatmaktaydı. Deliriyordum ve bunun tek sorumlusu saplantılı zincirleme düşüncelerimdi. Bunları durdurmanın yolunu zaman zaman bulabiliyorum. Dikkatimi kendisine ynlendirecek ve renksiz olduğunu düşündüğüm hayatımı değiştirecek bir sevgili mi, yoksa aşırı yoğun iş temposu mu? - Hoş geldiniz, menüyü bırakayım mı? "Tuborg Gold!". Bardak kullanmıyorum. DİPNOT: Beğendiniz mi? Yorumlarınızı merak ettim. DİPNOT2: Yazı bana ait değil ama bu gibi yazıları 5-10 dk. içinde yazabilen ve bu konuda yetenekli grdüğüm bir arkadaşa ait. İstese bir oturuşta byle küçük hikayelerden oluşan bir kitapçık yazabilir gibi geliyor. Yorumları ona ileteceğim. RockZs tarafından 13/Eki/16 12:52 tarihinde düzenlenmiştir

Yazılan hiçbirşey ktü değildir de. Boş olmus bence yani şyle demek istiyorum hani moleküler yapı filan bu ile ilgili bir kitapda ya da yazıda evet ama iş temposu ile bu ne bileyim Ama ellerine sağlık :)

Kısa bir yazı deme buna, anlatı/anı türünde bir yazı kendisi. Virgül kullan hocam. Samimiyim bak kullan virgülü, güzel bir noktalama işaretidir. Etkileyici giriş, vurucu bir son. İhtiyaçlar bunlar, arada sylediklerinin hiç bir nemi yok. Fakat virgül kullan.

Kısa bir yazı deme buna, anlatı/anı türünde bir yazı kendisi. Virgül kullan hocam. Samimiyim bak kullan virgülü, güzel bir noktalama işaretidir. Etkileyici giriş, vurucu bir son. İhtiyaçlar bunlar, arada sylediklerinin hiç bir nemi yok. Fakat virgül kullan. Değerli yorumun için teşekkürler hocam.