Çıktısını alıp, uyduruk manilerin ve şafak sayılarının karanlanmış olduğu, dolabımın kapağının arkasına astım. ''lüm benim yaka iğnemdir.'' demiştim bir keresinde. Anımsadım, gülümsedim. Teşekkür ederim. Kendimi bir akşam toplumun ete kemiğe bürünmüş hali ile yemeğe çıkarken hayal ediyorum şimdi; yemekler gelmiş ve çiğnemeye devam ediyoruz. Tam o sırada topluma doğru bakıyorum, ben aseksüel olmaya karar verdim, diyorum ve toplumun yüzü düşüyor. Başlıyor neden ve sonuçlarını sorgulamaya, felaket senaryoları anlatmaya ve yer yer yaftalamaya. Hayal ediyorum, yerimden kalkıyorum ve masanın etrafında bir yarım tur atıyorum, artık toplumun yanı başında, tabiri caizse ensesindeyim. Bir kolumu masaya dayıyorum ve kısa kollu tişrtümden uzanan kollarım yılların emeği sonucu bir kas yığını şeklinde, tam da toplumun bakacağı yerde duruyor. Kulağına doğru eğiliyorum ve şyle diyorum; desene sen her bi sikimi çok iyi biliyorsun lan?!

Kurgu nemli su şekilde bakılırsa daha etkileyici. bir istasyonda oturmuş kalan az vaktini dolu dolu yaşamaya çalışırken bir yandan da zamanın akıp gitmesinin sinirini yaşayan, ağzında çiçek şeklinde bir yara bulunan bir hastanın başından geçenleri anlattığı bir oyun. Sistemlerdeki güvenlik açıkları, onu üretenleri unutmamanız için üretenler tarafından bırakılan bir hatıradır.

Pirandello - AĞZI ÇİÇEKLİ ADAM lüm, garip, iğrenç, korkunç bir bcek olsa ve yoldan geçen birinin yakasına konsa. Siz de onu grseniz. Yolda durdurup: "Afedersiniz, müsaade eder misiniz? Yolunuzu kestim ama üzerinize lüm konmuş" demez misiniz? Şyle iki parmağınızı uzatıp onu fırlatıp atmaz mısınız? Ne mükemmel olurdu doğrusu... Fakat lüm bir bcek değil. Bu gelip geçenlerin arasında birçokları onu üzerlerinde taşıyorlar, ama grünmüyor. Onun için de korkusuz, rahat rahat dolaşıp, yarınki, yarından sonraki hayatlarını kuruyorlar. rneğin ben. Bakın, şurada bıyığımın altında, dudağımın üstünde pek hoş duran küçük çiçeği grüyor musunuz? Doktorlar buna ne diyorlar, biliyor musunuz? Oh! Çok hoş bir adı var. Karamela gibi tatlı bir ad: epitelyoma Syleyin benimle beraber, siz de tadını duyacaksınız. "epitelyumyoma". Çiçeklere takılan adlara da benziyor değil mi? Nedir bu biliyor musunuz? lüm. Geçerken bu çiçeği dudağıma yapıştırıverdi. "Hatıram olsun" dedi. Arkasından da şunu ekledi "Beş altı aya kadar gelirim." Şimdi syleyin bana: Bu çiçek ağzımın içindeyken sakin, sesszi kşemde oturabilir miyim? Sylüyorum bunu karıma, soruyorum: "Nedir benden istediğin? peyim mi seni yani?" "Evet, p beni" diyor. Geçen gün ne yaptı biliyor musunuz? Dudaklarını bir toplu iğne ile delik deşik etti, kanattı, sonra başımı iki elinin arasına alarak beni ağzımdan ptü. Benimle beraber lmek istiyormuş. Salak! Herhalde evde oturacak değilim. Vitrinleri seyretmeliyim, tezgahtarların el çabukluğuna hayran olmalıyım. Çünkü kafam bir an boş kalırsa çevremdeki bütün hayatı yok etmeyi düşünebilirim. rneğin sizin gibi son trenini kaçırmış, hiç tanımadığım birini tabancamı çıkarıp şuracıkta ldürebilirim. Korkmayın byle bir niyetim yok. Şaka yaptım. Bana bir iyilik yapın: Yarın sabah erkenden gideceğiniz o küçük kyün istasyonunda trenden indikten sonra evinize kadar yürüyün. Yolda üzerinde pırıl pırıl kırağı parlayan bir demet yeşilliği koparın, koparın ve sayın. Kaç tane ot koparmışsanız o kadar yaşayacak günüm var demektir. Ama ne olur demet biraz kalın olsun. Yazan : Luigi Pirandello Sistemlerdeki güvenlik açıkları, onu üretenleri unutmamanız için üretenler tarafından bırakılan bir hatıradır.

Bunu okumuştum da kimin yazdığını bilmiyordum. Sayende kültürlendim. dudaklarına değen yağmur bir parça rujundan çalar. dudaklarına değen yağmur bile, bir parça rujundan çalar. benim değemediğim o dudaklarına değen yağmur, bir parça rujundan çalar. // bi gün buralarda yeni bir ağaç yeşerecek ve biz glgesinde mürekkepler tüketeceğiz //