Eskiler ara sıra geçmişi hatırlamak amaçlı yaşamak için güzel. Sürekli yaşamak için ktü. Buna nostalji denir. Mesela eski ve güzel boyanmış bir Anadol grdünüzmü? Mutlaka sahip olmak yada en azından biraz kullanmak istersiniz. Ama bir Anadol'a muhtaç kalmak istemezsiniz. Günlük hayattan kopmak her zaman güzeldir. Eski zamanların bu günden daha güzel olduğuna ben inanmıyorum. Geçici romantizm ile sürekli çile farklı şeyler. Düşünün ki hayatınız boyunca çoban olacaksınız! Geçici olarak biraz koyun, kuzu sevmek ile aynı olurmu? Kendisini Hacker sanan zibidilerden değilim.

İçimden geldi yle bir yazı yazdım... Uzun geliyorsa biliyorum bazıları 'çok uzun', 'zet geç' diye tutturacak... Hiç cevap butouna basıp uğraşmayın ; nemli birşey yok. Siz direkt alta tıklayın : Ana Sayfa Kaçınız sobalı evde büyüdü bilmiyorum. Küçükken sobalı evde büyüdüm. Kesinlile doğalgaza tercih edebileceğim bir 'zevk'ti. Hatırlıyorumda salonda soba, mutfakta kuzine vardı. İçinde yemek pişer, üstünde çay demlenirdi. Fırında vardı fakat, kuzine zevki başkaydı. Kestane pişirirdik. Hatta portakal ve mandalin kabuklarını üzerine atardım ve odanın kokusu değişirdi. Ekmekte kızartırdın istersen. Dedem tatar olduğu için süper brek yapar. Hele hele kuzinede... Müemmeldi. Eskişehirde olduğumdan, sobanın tadı bir başkaydı. Türkiye'ye soba yollayan şehirdir. Ayazı vardır, buz gibidir; bilenler bilir. O soğuğun ardından eve gelip, sobanın yanına geçtiğimizde kemiklerimiz ısınırdı. Hiçbir kaloriferin veremeyeceği bir zevk yaşatır. Sobalar yerini kalorifere bıraktı. Hayat... Teknoloji gelişiyor, imkanlar artıyor. Aldığımız keyifler ise azalıyor. Yenilikler hayatımızı zehirliyor. Yeni eskiye karşı... Doğalgaz daha temiz ama daha mutsusuz be! Telefonlar değişti, cep asistanları oldu artık. Bugün telefondan herşeyi yapıyorsun. Yüzlerce kanallık televizyonlara sahipsin. Ama mutsuzsun. Birşeyler eksik hayatımızda, fark ediyoruz... İnsanlık bile nasibini aldı. Eskiler diyoruz... Yaşamadığımız yada hatırlamakta güçlük çektiğimiz eskiler... Neydi be! Birbirini grünce gülümseyen insanlar, şimdi 3 saniye baktı diye birbirini ldürüyor. Bizi biz yapan insanlığımızı kaybettik. 'Geçmiş Olsun!'. Yeniliğin suçu, aynı zamanda eskilerinde. Aslında bizim suçumuz. Hayatta yeni ve eskinin dengesi vardır. Yeni güçlü olursa ; her yeni fikir kabul edilir. Bir standart yakalanamaz ve sağlam temeller atılamaz. Eğer eskiler güçlü olursa; yeniliklerin kabulu zorlaşır ve geri kalınır. Dengede olmalı yani... Fakat günün birinde bütün yeniler eskiyecek. Eskime... zellikle bizde o kadar sık oluyor ki... Herşeyi eskitiyoruz. Herşeyden sıkılıyoruz. Yeniliğe muhtacız. Yeniliği kabul edip, eskiyi zlüyoruz. Ama hala eskiye nemsemiyoruz. 50 bin senelik insanlık tarihinde ; insanlar birlikte, topluluk halinde yaşardı. Dialog halindeydi. Şimdi ise, daha doğrusu son 50 senede ise ; radyo, televizyon, televizyon, bilgisayar nedeniyle birbirimizden uzaklaştık. Yaklaşın 49 bin 950 senelik geçmişimize karşı gelip; kklerimize, insanlığımıza karşı gelip toplumdan koptuk ve şimdi düşünüyoruz : 'insanlık neden bu kadar depresyonda?', 'insanlar neden mutsuz?'... Neden acaba? Otobüste birazdan oturacağı koltuğun yanında oturan adama gülümseyerek iyi günler demekten aciz olduk. Hatta her gün grdüğümüz insanların hayatlarına karşı ilgimizi kaybettik. YANİ TOPLULUKTAN KOPTUK! 1 ve 0 ile çalışan aletlerin ekranına bakıp, oradaki olaylara gre duygu değişimi yaşıyoruz. İnsanlardan uzaklaştık. Binlerce yıllık içgüdü ve zelliklerimizi safdışı bıraktık. Kendimize karşı koyduk. Biz şaşırdık... İnsanlığımızdan koptuk. Yeniliğe çok kolay teslim olduk. Mutsusuz işte ; insan olmaktan çıktık...

İnsan fıtratı daima eskiyi zleyeceğiz her bayram bir nceki bayramdan ktü geçtiği hissi aslında bir bayramı daha geride bıraktığımız için. O değil de kuzineli bir soba olsa da çay koyup içsek bee...

trampfd bunu yazdı Dünyadaki en büyük bağımlılık "rahatlık"tır. Bir kere tadıldığı zaman bir daha hiçbir şey eskisi gibi olmaz. Hep aranılır, zlenir, kavuşulamazsa hayatın amacı konumuna geçer, bünyede tahribatı bu denli büyüktür ve damardan alınır.. aga dünyada yaptığın herşeyi her boku gütünün rahatlığın için yapıyorsun imanı bütün aşkadaşlarda teki tarafta gtünün rahatlığı için yapıyor yani herkes gtünün rahatlığının peşinden konuşuyor Aynen. Teknoloji ve bir ürünün tutma aşaması nedir? Seni olduğundan daha üşengeç yapıyor mu? Yapıyorsa tamamdır, o ürün tutar amk. En basit rnek : araba.

Dünyadaki en büyük bağımlılık "rahatlık"tır. Bir kere tadıldığı zaman bir daha hiçbir şey eskisi gibi olmaz. Hep aranılır, zlenir, kavuşulamazsa hayatın amacı konumuna geçer, bünyede tahribatı bu denli büyüktür ve damardan alınır.. İnsanlar rahatlıkları menfaatine duygularından vazgeçebilen yavşak yaratıklar olduğu için, ve günümüzde toplumun her segmentine ayrılmış "rahatlıklar"ımız mevcut olduğu için domestik duygularımızı günden güne ve bile bile kreltiyoruz. İletişim çağındayız, dünyanın diğer ucundaki bir insanla cebimizdeki telefonumuzla grüntülü bir şekilde konuşabiliyoruz ama buna rağmen her 3 kişiden biri depresyonda. İletişim çağının en yaygın sorunu iletişimsizlik isteği, antisosyallik.. Hep bir "eskiye zlem" duygusu yaşıyoruz ama, bir şekilde eski günlere dnebilecek olsak, zaman makinesi falan icad olsa yani, gidince instagram için fotoğraf çekmek, video kaydetmek, o günlere has ilgi çekici şeyleri depolamaya başlamak gibi şimdiki duygusuz zamana ilgi çekici "materyal" toplama telaşına düşerdik eminim. Ardından da en fazla bir saat sonra "ay sıkıldım ben" diyip geri dnerdik mutsuz hayatımıza. Çünkü aslında eskiyi zlemiyoruz, eskiye zlem ğretisi de bu mutsuz zamanın rahatlıklarına içten içe karşı çıkan elde kalmış bir avuç evcil "duygu" sayesinde oluyor. Bir tür suçluluk duygusu bu "eskiye zlem" meselesi. Nesiller arası çatışma uçurum düzeyine ulaştı, mesela yeğenimle aramda 10 yaş fark var ama tek ortak noktamız aynı dili konuşuyor olmamız ne yazıkki. Çünkü onlar doğuştan "rahat" ve şimdiki düzende yetişiyorlar, bizim yaşadığımız değişimin farkında değiller. Onlarınki bambaşka bir dünya şuan. Bunun artısı eksisi uzunca tartışılabilir, düşününce çok şey var çünkü. Düşünmek lazım.. Ehl-i Byte

Soba bir tanedir kye gittim mi hala onun üstünde yemek yer gzünde pasta brek işte neyse ondan tadarım. Hele ki sabahları kahvaltıda üstüne ekmek koy ısıt üstüne tereyağı üstüne de halis mulis ky salçası birazda tuz tamamdır.

yaşlanmışsın emre :) eskiyi ne kadar versen o kadar yaşlandığını fark edersin. çünkü bu en eski tarihlerden beri vardır. mesela orhun kitabelerinde "yeni nesil çok bozuldu, atalarına karşı çok saygısızlar, eskiden her şey çok daha iyiydi" tarzı yazılar bulunmuş. Yani bu hep vardı tarihte. Eski hep aranır, zlenir. Ama bir yandan yeni şeylere de adapte olunur mecburen. Ancak hep eskiler iyiydi ah nerde o günler dedin mi yaşlanmışsındır hacı üzgünüm :) instagram.com/yks. rehberlik >> YKS Rehberlik ve Eğitim Koçluğu için takipte kalın ;)

o sobanin ustunde her daim bir adet guyum, bir de yemege yakin hep bazlama olurdu. eskisehirde buyuduysen bilirsin sen de bazlamayi edit: bu arada yazinin konu butunlugune "No Country for Old Men" diyecegim, zira aklima direk bu film geldi mizahi tarafından 01/Şub/13 10:25 tarihinde düzenlenmiştir All I need is a possibility.

Ana Sayfa click ::D Sorularınızı cilginsigortaci@gmail.com a yazabilirsiniz cevaplar facebook sayfasında >>> facebook.com/cilginsigortaci

sen küçükken sobalı evde yetişmişsin ama hiç angaryasıyla uğraşmamışsın herhalde. ben kmürünü de taşıdım borusunu da temizledim külünü de dktüm. kestanenin, biberin hatrına çekilecek dert değil doğalgaz candır :) yalnız diğer konularda haklısın tabi. televizyon, bilgisayar, internet vs. insanların birbiri ile olan iletişimini azalttı. insanlar asosyalleşti geçmişe gre bu mutsuzluğun kaynağı da bu bence. en basitinden bilgisayar ve internet ile diğerine gre daha çok uğraşan ve uğraşmayan iki çocuğu karşılaştır. kesinlikle değil ama %85 ihtimalle daha az uğraşan daha sosyal, daha konuşkandır. g2k tahribat com

Araba ve doğalgaz candır :) Kurtla sevişen mazoşist koyun

sen küçükken sobalı evde yetişmişsin ama hiç angaryasıyla uğraşmamışsın herhalde. ben kmürünü de taşıdım borusunu da temizledim külünü de dktüm. kestanenin, biberin hatrına çekilecek dert değil doğalgaz candır :) yalnız diğer konularda haklısın tabi. televizyon, bilgisayar, internet vs. insanların birbiri ile olan iletişimini azalttı. insanlar asosyalleşti geçmişe gre bu mutsuzluğun kaynağı da bu bence. en basitinden bilgisayar ve internet ile diğerine gre daha çok uğraşan ve uğraşmayan iki çocuğu karşılaştır. kesinlikle değil ama %85 ihtimalle daha az uğraşan daha sosyal, daha konuşkandır. diyorum ya küçüklüğümde (: dedem uğraşırdı hep. Ama dedem yinede sever sobayı. Isınıyorum der. Samsun'da yengemlerin kye gittimi soba vardır orada. Bambaşkadır sobanın tadı maalesef.

ben hala sobalı evde kalıyorum ve suan soba yanmıyor gtüm donuyor keşke gelip yaksan

Dünyadaki en büyük bağımlılık "rahatlık"tır. Bir kere tadıldığı zaman bir daha hiçbir şey eskisi gibi olmaz. Hep aranılır, zlenir, kavuşulamazsa hayatın amacı konumuna geçer, bünyede tahribatı bu denli büyüktür ve damardan alınır.. aga dünyada yaptığın herşeyi her boku gütünün rahatlığın için yapıyorsun imanı bütün aşkadaşlarda teki tarafta gtünün rahatlığı için yapıyor yani herkes gtünün rahatlığının peşinden konuşuyor |sadece aptalların başarısı ders notu ile lçülür|

eskiler daha da eskidi artık.

Bir kısmını okudum, syleyeceğim birkaç şey var. Sen 20li yaşlarda çıkıp bahsettiğin durumlardan bu şekilde yakınıyorsun ya hani, birde annenin, babanın ve daha yaşlı olan akrabalarının hangi düşüncelerde olduğunu tahmin et sana. Oturup ağlasalar yeridir herhalde. Soba delisi olan babam mecburiyetten sobayı kaldırıp doğalgaza geçti. Bizde kestane pişirir, mandalina kabuklarını sobanın üstüne atardık, odanın kokusu değişirdi. Sobanın gzünde güveç pişirirdik. Sobanın üstünde ğüğümler olurdu parlaklığı gzüme vururdu. Teknoloji çağına ayak uydurmak zorunda kalıyoruz ben yapılabilecek bişey olduğunu sanmıyorum.5-6 yıl nce benim internet kafeye gitmeme sinirlenen babam 1 yıldır bilgisayar kullanıyor. Bunları üzülerek sylemek zorunda kalıyorum. Kendi değerlerini yaşayabilirsin, yaşayabilirim ama herkes yaşamak istemiyor. Eskiyi zleyen %80 varsa halinden memnun olan da %80 vardır diyerek cümlelerimi sinerjik bir yüzde hesabıyla kapatmak istiyorum. Saygılar...

Soba candır valla şuan dükkana geldim sobayı yakacam tahta kırıgı yok gtüm dondu resmen.