bunu okumuştum gazetede de.. küfrederdim ama banlanırız şimdi.. hepsini vurmak lazım bunanrın.

PKK'lı Dilaram (29), 1991'de dağa çıktı. rgüt eylemlerinde yer aldı. Kalaşnikof'uyla, roketatar ve el bombasıyla kaç kişi ldürdü, bilmiyor. 1996'dan itibaren Kandil Dağı'ndaki PKK radyosunda çalıştı. 2003'te üç arkadaşıyla birlikte lümü gze alarak PKK'dan kaçtı. Üç yıldır Irak'ta yaşıyor. Kendisi gibi PKK'dan kaçan kadınlara ulaşması zor olmadı. O güne kadar hiç konuşulmayan, üstü rtülen gerçekler, bu buluşmalar sırasında karşılıklı itiraf edildi. PKK'dayken bire bir tanık olduğu, birinci ağızlardan ğrendiği Abdullah calan ve komutanlarının tecavüzleri ile rgüt içi infazları yazmaya karar verdi. Anı-roman olarak yazdığı kitabın adı, "zgürlüğe Kaçış."Dilaram'la Irak'ta grüştüm. Kendisi gibi, "rgüt bulduğu anda ldürecek" dediği 100 eski PKK'lıyla diyalog halinde olduğunu ğrendim. Irak'ta bulunduğum beş günde 14 kadınla tanıştım, bazılarıyla kitapta geçen olayları konuşma imkanı buldum. İçlerinden sadece drdü yüzlerini gizlemek kaydıyla fotoğraflarını çekmemi kabul etti. Abdullah calan'la birlikte olduğunu anlatan iki kadın da sadece konuşmayı kabul etti. Biri calan'ın dayağına ve üç kez tecavüzüne maruz kalmıştı. Diğeri ise başkanına itiraz etmeyi aklından bile geçirmemişti. Onları drt gün ve gece boyunca, gaz lambasının aydınlattığı soğuk bir odada sabahlara kadar dinledim. Sokakta yankılanan ayak seslerinin PKK'lıya ait olup olmadığını nasıl anladıklarına, nasıl tedirgin olduklarına tanık oldum. Hepsi, PKK ve calan'dan nefret ediyordu. Bingllü Sorgul'ün PKK idam mangası tarafından kurşuna dizilirken sylediği ağıdı hep bir ağızdan ve ağlayarak sylediler. Türkiye'yi, kylerini, anne babalarını, kendileri dağa çıktıktan sonra doğan kardeşlerini zlemişlerdi. Ama hiçbiri itirafçı olmak istemiyordu. Hepsi Cumhurbaşkanı, Başbakan ve İçişleri Bakanı'ndan af bekliyordu. Hepsi calan'ın 1999'da yakalanmasından sonra PKK'dan kopan 5 bin kişinin çıkacak bir af kanunuyla Türkiye'ye dneceğine, iyi vatandaş ve iyi anne baba olacağına inanıyordu. Kadınların çoğu, rgütten birlikte kaçtığı erkek arkadaşıyla evlenmişti. Çocuklarına; Barış, zlem, Umut adını vermişlerdi. Artık vatandaşı oldukları Irak topraklarında hayatta kalmaya çalışıyorlardı. Hepsinin ortak korkusu, PKK tarafından infaz edilmekti. Hepsi kararlıydı. "Silah mı, Kürdistan mı? Asla! Bu kadar kandırıldık, bu kadar ihanete uğradık. Bir daha asla tetikçi olmayacağız."Dilaram, PKK tarafından ldürüleceğini bile bile yazdığı kitabında geçen ve hl sağ olan arkadaşlarına PKK'dan bir zarar gelmesin diye kod adlarını değiştirdi. Rportaj sırasında bana da rgütte bilinen kod adlarını değiştirerek konuştular. Dilaram, şu günlerde bitirmek üzere olduğu kitabını başta Kürtçe yazmaya başladı ama sonra Türkçe devam etti. Çünkü kitap Türkiye'de yayınlansın istiyor. Neden dağa çıktınız?- 1991 baharıydı. 13 yaşında, kıpır kıpırdım. Bir gün ablamla dağa pancar toplamaya gittik. PKK'lıları ilk o zaman grdüm. Kadınlar da vardı. nce korktum. Çünkü kylüler onlar için dağdaki mahkumlar, diyorlardı. O an, kaderimin değişeceği yer burası, dedim. Mutlaka onlarla olmalıydım. Tarihini okumuştum ama Kürdistan neresi, bilmiyordum. Babam, yaşadığımız ky, derdi. PKK'lılar "Kürdistan için savaşıyoruz. Siz niçin bize katılmıyorsunuz" dediler. Akşam dnüşte düşündüm. Anneme, dağdaki mahkumlara katılacağımı syledim. Sonra kye gelip bayrak açtılar. Muhtarın evinde toplandılar. O gün kararımı verdim. Nbetçi PKK'lıya ben de geliyorum, dedim. Yaşın küçük, dedi. Amcamın oğlu Welad'la katıldık. Welad sonra mayına bastı, ldü. Aralarına katıldığınız ilk gün neler oldu?- Evden gizlice kaçmıştım. Altınlarımı, en güzel, rengarenk elbiselerimi, çoraplarımı yanıma almıştım. Bir de babamın en güzel kalemlerini, misafir odasının duvarındaki heybeyi ve kardeşimin mekabını çalmıştım. Heybeye yiyecek doldurmuştum. Yüküm ağırdı. Benimle alay ediyorlardı. Sarı pembeli giysilerim kilometrelerce teden seçiliyordu. Kamuflaj nedir bilmiyordum ki. Alacakaranlıktan sabahın 5'ine kadar yürüdük. İkinci gün elime Kalaşnikof verdiler. 15 gün sonra babam haber yollamış, kızımı vermezseniz sizi buralarda barındırmam, diye. Babam zengin ve szü geçen bir adamdı. PKK her ay babamdan 50 milyon alıyordu. Beni amcama teslim ettiler. Ama tekrar gitmişsiniz.- Beyni yıkanmış gibiydim. Babam heder olacaksın dağlarda, dedi. 15 gün sonra halamın, amcalarımın oğullarını topladım, altı akrabamı yanıma alıp tekrar dağa gittim. Sonraları len bir doktor vardı, Kendal. Başkanın Abdullah calan olduğunu syledi. Anlattı şyle byle, peygamber diye. Kafamda hayal ettim calan'ı. Elini uzatsa güneşi tutabiliyordu. Ayağa kalktığında dağlar, ayaklarının dibinde olacaktı. İlk aylarımda kafamda Apo'yu uçan mitolojik bir karakter olarak çizdim. Mantıklı düşünecek yaşta değildim. Kyden çıkmış, ilkokul mezunu bir kızdım. Ancak byle hayal edebildim. 13 yıl boyunca hep nderlik gerçeğini yani Apo'nun çocukluğunu, babasına isyanını, hayatını ğrettiler. Abdullah calan'la karşılaştınız mı?- Onlara katıldığım yılın sonbaharında Bekaa Vadisi'ne eğitime gittim. Apo akademide kalmıyordu. Evi Barliya'daydı. Merakla mitolojik kahramanı grmeyi bekledim. Apo'yu ne kadar tanrılaştırırsam, rgüte o kadar bağlanmış olacaktım. Beni tembihlediler. Ne kadar hakaret ederse etsin, doğrudur başkanım, diyeceksin dediler. Bekliyordum, hayatımdaki en nemli insanı grecektim. Apo'yu grenler bayılırmış. Ben de bayılmaktan korkuyordum. Derken elli M16'lı koruma ordusuyla geldi. Aramızda neden korunduğunu anlayamadım. Açık havada, Bekaa'da tek sıra halinde diziliydik. Afganistan komünistleri, Ermeniler, Avrupa'dan gelenler de vardı. Apo'yu grünce çok şaşırdım. Hiç hayalimdeki lider tipine benzemiyordu. İriyarılığı idare ederdi ama gbekliydi. eKonuştu mu sizinle?- Bana ilk sylediği, "Senin baban bir alçak, senin baban bir düşman ajanı, senin baban bir reformist, senin evin bir düşman karakolu. Senin kafandaki düşman karakolunu yıkacağız" oldu. yle bir sevindim ki. Kocaman başkan beni, ailemi tanıyor, dedim. Eğitim bitti, Apo evine gitti. Küfürleri iltifat gibiydi. Şimdi babam ve ailem benim için kutsal ama o zaman emir verseydi git, babanın kafasına kurşun sık, diye, gzümü kırpmadan babamı, annemi yere sererdim. Şimdi silahım olsa kime ynelteceğimi bilirim ama bir daha elime silah almam. Geriye baktığımda o hayatı yaşamadım sanki. O Dilaram ben değildim. Kaç insan ldürdünüz?- Bilmiyorum. rgüt içinde yargılandınız mı?- Üç kez. Ynetimle zıtlaştım. Üç gün sosyal tecrite alındım. Kimse benimle konuşmuyordu. Birinde çok zorlanmıştım. 1995'ti. Yukarıdan gelen, ayrıcalıklı ve çatışmaya hiç katılmayanlar bize iş buyurup duruyorlardı. Şunu getir, bunu taşı, diye. Hayat çekilmez hale gelmişti. Saldırıya yazmışlardı beni Zagroslar'daki. Mektup yazdım. Gideceğim, kafama kurşun sıkıp leceğim, dedim. Zayıf biri değildim. Her gün ceset grüyordum, yaralı taşıyordum. Ama bu yaşamdan kurtuluşum yoktu. lmekten başka çarem yoktu. Mektubu verdiğim arkadaşım sonucu gze alamayıp ynetime vermiş. Telsizle çağrıldık, geri dnün diye. Hemen anladım olanları. Tabur komutanı bana hakaret etmeye başladı. 15 gün tutuklu kaldım. Kimse konuşmuyordu benimle, yemeği ayrı yiyordum. Sonra zür dilediler, tepkili olmayayım diye. Eski kadroların tepkisinden korkuyorlar. Ayrılmaya o zaman mı karar verdiniz?- Kendimi bir hiç olarak grüyordum. Dünyalı değildim. Ne mektup, ne haber. Ne anne, ne baba... Kaçmayıp ne yapacaktım. Ama nereye gidecektim?Ne zaman, nasıl kaçtınız?- 1996'dan itibaren savaşa gitmedim. Şemdinli'deki yaralanmadan sonra bir yıl yatalak kaldım. PKK doktorları altı kez ameliyat etti. Kandil'de radyoda çalıştım. 1999 Ocak'ında Ecevit'in konuşmasını duydum. Bu sırada eğitim veriyordum. Radyonun sesini açtım. İşin ciddiyetini anladık. "Bu iş bitti" dedik. Sonra rehavet başladı. rgüt içi sistem, kadına yaklaşım, infazlar tartışılmaya başladı. Bazılarına itibarları, mertebeleri iade edilmeye başladı. Bir yerlere kaçsam, kurtulacağımı düşünmeye başladım. İki kadın, şimdiki eşim dahil iki erkek; drt kişi kaçmaya karar verdik. 21 Nisan 2001 gecesinde İran tarafına kaçtık. Arkamızdan atlarla geldiler ama yakalayamadılar. Gizlendiğimiz yerden grdük onları. Drt yıldır Irak'tayız. Günlük, sıradan yaşama uyumda zorlandınız mı?- Hl tek başıma alışverişe gidemiyorum. Yanımda kimse olmadan dışarı çıkamıyorum. Kalabalıklarda başım dnüyor, bayılacak gibi oluyorum. Korkularımdan dolayı herhalde. Sizi bulduklarında ldürürler mi?- Onlara karşıt bir pozisyon alırsam, konuşursam elbette. Kitap yazıyor, rgüt içinde olan bitenleri anlatıyorsunuz...- Bu yazdığım kitaptan dolayı hayatım tehlikede. Birkaç kez karşılaştım onlarla. Henüz yazdığım kitaptan haberleri yok. Burada ldürdükleri insanlar var. İran ve Suriye Kürtlerinden iki kişi rgütten kaçmıştı. Yedi ay nce evlerini bastılar. Kafalarına kurşun sıkıp gittiler. Geçen yıl da PKK'dan kaçan merkez komitesi üyesi Sipan'ı ldürdüler. Ne yapacaksınız?- Bilmiyorum. Gidip birilerinden koruma talep etmem. Irak'ın durumu malum. Yeterince kendi güvenlik sorunu var. Yazmamanız için baskı yapanlar oldu mu?- Oldu. Ama eşim hep destekledi. İşin ucunda lüm var. Fakat sen infaz edilen, tecavüze uğrayan arkadaşlarına kendini borçlu hissediyorsan yazmalısın, diyor. Yazarsam bu psikolojiden kurtulacağımı biliyorum. Sizin gibi kaçanlar çok mu burada? Hayat şartları nasıl?- Çok var. Drt yıl nce 300 kişi kaçıp geldi Irak'a. Hepsi Kandil'den kaçtı. Erkekler çoğunlukta. Kadınlar daha ürkek. O nedenle kadınlar erkeklerle birlikte kaçıyor. Bir kısmı burada evlendi. Kaçanlardan bazıları sınır kapılarında insan kaçakçıları tarafından ldürüldü. Çoğunun yiyecek ekmeği yok. DİLARAMBU KİTABI NEDEN YAZDIM?Kaçarken mayınlı topraklardan geçtim. Yıllarca aynı mevziyi, yemek kabını paylaştığım yoldaşlarım tarafından vurulmayı gze aldım. Yaşadıklarımı, acılarımı bir kenara bırakıp kendi sade hayatımı yaşayacaktım. Ama vicdanım adına, delirdikten sonra infaz edilen yoldaşlarımın gzlerindeki son çaresiz bakışın borcunu demek, Apo ve komuta kademesindeki erkeklerin tecavüzüne uğrayan kadınlar için yazmaya başladım. 1992'de en yakın arkadaşlarım, PKK'nın insanlık dışı gaddar sistemine karşı çıktıkları için, aynı gün mahkeme edilip ertesi gün hepimizin gzleri nünde kurşuna dizildiler. İki avuç toprakla cesetlerinin üstü rtüldü. Sabah gittiğimizde tilkiler, kurtlar tarafından parçalanıp yendiklerini grdüm. ldürülen her arkadaşımla birlikte benim ruhum lüyordu. Ben o dağların ardında yaşananları yazıyorum. 40 bin kişi ldürüldü diyorlar. Bir bakın, eski kadrolardan kimse yok. İç infazlar tahmin edilemeyecek kadar kabarık. RPORTAJDAN SONRA GELEN VASİYETBiliyorum beni ldüreceklerBu kitaptan sonra beni ldüreceklerini çok iyi biliyorum. Ama benim kaybedeceğim bir şey yok ki. İnsan lümü aştığında kaybedecek bir şeyi kalmıyor. Ben de lümü birçok kere aştım. Bu nedenle korkmuyorum. PKK'da kendime ait olmamamın acizliğinden dolayı intiharı çok düşündüm. Ama cesaret edemedim, arkamdan korkak, zayıf ve iradesiz kadın, demelerini istemedim. İntiharlar da infazlar kadar çok PKK'da. zellikle kadın intiharları... Sana bir vasiyetim var. Eğer bu rportajdan sonra bana bir şey olursa, muhakkak yaz. Onların yanına bırakmayın. Onların birer katil olduğunu bir ben biliyorum bir de onların kendileri. Apo için işlemeyecekleri cinayet yok. Bir de hiçbir yoldaşımın infazına katılmadım, yoldaşıma kurşun sıkmadım, bu açıdan vicdanım rahat, bu da bilinsin. HABUR'U AŞSAM TOPRAĞI PECEĞİMKye dnmek istiyorum. Annemi, kız kardeşlerimi 15 yıldır grmedim. Babamı almak için geçen yıl sınıra gittim. Ülkeme uzanan uzun yolları solumak için ağladım. Yıllar sonra ilk kez Türkiye'ye giden yolları grdüm. İçimde bir ses, git, ucunda lüm olsa bile git, ülkende yaşa, dedi. Ben Türk düşmanı değildim, ülkeyi blmek gibi bir hayalim yoktu. Durumum netleşecekse, hapse girmeyeceksem gelirim. rgüt üyeliğinden aranıyorum. "Dn" çağrısına güvenmediğim için gelmedim. Af çıkarılırsa İbrahim Halil'i aştığımda toprağı peceğim. Türkiye'de işlenmiş bir suçum yok. Türkiye'ye hiç inmedim, orada kimseyi ldürmedim. Bir gün dneceğimi biliyorum. TECAVÜZE UĞRAYAN ŞIRNAKLI EVİN ÇILDIRIP KAYALARA TIRMANIYORDUEvin, çok güzel, fakir bir kylü kızıydı. Masmaviydi gzleri. Gece yarısı nbette PKK'lı bir komutan tecavüz etti. Akli dengesini kaybetti. Çok tedavi grdü, elektrik şoku verildi. Gece yarısı oldu mu kızcağız çıldırıp kayalara tırmanıyordu. Herkes biliyordu. Tecavüzcü, Irak Kürdü'ydü. En sonunda Evin kaçtı ama kaçarken de mayına bastı. İki bacağını kaybetti. Kylüler bulup ailesine teslim ettiler. Evin, rgüt içindeki kadının trajik yküsüdür. SON BEŞ YILDA BEŞ BİN KİŞİ PKK'DAN KOPTUTürkiye'de af çıkarsa PKK çzülür. Çok insan yararlanır bu aftan. Herkes evine dnmek, yeni bir hayat kurmak istiyor. Burada tanıdığım o kadar çok insan var ki. Af çıksa PKK'nın içyüzü ortaya çıkar. Toplum rahat nefes alır. İtirafçılık olursa insanlar zarar grürler, kimse kimseye güvenmez. Af çıkarsa kimi kyünde çiftçilik yapar, kimi ailesine dner. Son beş yılda 5 bin kişinin PKK'dan koptuğunu biliyorum. Hepsi Avrupa'da değil. Kimi kayboldu, kimi kaybettirildi, kimi bulaşıkçı, kimi inşaatçı, kimi tuvalet temizliyor. Irak'takilerin zel korunması durumu yok. Zor durumdalar. Memlekete gitmek isteyip de gidememek büyük çküş. ODTÜ mezunu ama burada inşaatta çalışıyor. Bunları kazanmak, Türkiye'ye kazandırır. BİRBİRİMİZE O KADAR DÜŞMANDIK Kİ BAŞKA DÜŞMANA İHTİYACIMIZ YOKTUArtık hiçbir şey ve insan uğruna o hayatı bir daha yaşamam. calan'a tapmıştım. İnsanlar yaşadıkça akıllanıyor. Onun kurduğu sistemde birbirimize o kadar düşmandık ki başka düşmana ihtiyacımız yoktu. Birbirimizi yok etmek için psikolojik savaş, hakaretin haddi hesabı yok. Kadınlar arasında yapılmadık hakaret, dedikodu, ayakoyunu, kariyer uğruna insanları kullanma kalmamıştı. Yazdığım, herkesin yküsü. Bana iyi davranmazsan, karşında ateş topu olurum. Bize Apo tecavüz ettiBİRİNCİ KADIN"Şiddet kullanarak tecavüz eden Apo'dan intikamımı komutanlarıyla yatarak aldım"calan'ın Şam'daki evine Yoğunlaştırma Evi denir. Yoğunlaştırma Evi'ne bakire, genç ve güzel kadınlar alınır. Vahşi, "çl güzeli" kızlardan hoşlanırdı ama sarışınlara daha çok ilgi duyardı. Ben de Yoğunlaştırma Evi'ne çağrıldım. Apo bir gün beni masaja çağırdı. Gittim, ılık su dolu leğendeki ayaklarını yıkadım. Hani ky ağaları gibi. Beni azarlamaya başladı, bilmiyorum diye. Sırtüstü uzandı, şimdi bütün vücuduma, dedi. Anladım neler olacağını. Çünkü cinsel istek uyandığını grdüm. Soyun, dedi. Soyundum. İç çamaşırlarını da çıkar, dedi. Ayağa kalkıp sarılıp sıkınca korktum. Kendimi savunmak için Apo'ya vurdum. Üç yumruk attı yüzüme ve kafama. Küfretti bana. "Düşkün, fahişe, rezil kadın. Seni zgürleştirmeye, tabulaştırdığın zincirleri kırmaya çalışıyorum" dedi. Titrediğimi grünce kovdu beni. "Sen Kesire'sin. Beni onun gibi yok etmek istiyorsun. Sen kle kalacaksın!" diye bağırdı. Ama bu daha ilk denemeydi. Dışarıda bekleyen tecrübeli kadınlar, beni psikolojik olarak hazırlama toplantısına çağırdı. Ağladım. İçlerinden biri, Osmanlı Sarayı'ndaki Valide Sultan gibiydi. Beni azarladı. "Başkan bizi zgürleştiriyor. Sen zgürleşmek istemiyor musun? Başkana erkek gzüyle bakıyorsun. O başkan, o zincirlerimizi kıran bir peygamber." Beni akşam yemeğinden sonra yine çağırdı Apo. Bu kez çzümsüzdüm. Kime derdimi anlatacaktım? O ana kadar lüme hiç bu kadar yaklaşmamıştım. Bekaretimi aldı. Sonraki günlerde iki kez daha sevişti benimle. Ben de calan'dan intikamımı komutanlarıyla yatarak aldım. Çünkü beni gnderirken dağa, "Sakın bir erkekle ilişkini duymayayım. Benim yetiştirdiğim kadınlar, hiçbir erkekle ilişkiye girmemeli, sonuna kadar bana bağlı kalmalı" dedi. Beni infaz etmemelerinin nedeni, calan'ın evinde kaldığım için rütbe verilmesi. Bu yüzden dokunmadılar bana. İKİNCİ KADINMeğer zel kadını değilmişimBen de Apo'nun Şam'daki Yoğunlaştırma Evi'nden geçtim. Ben direnmedim, karşı koymayı aklımdan geçirmedim. Apo, benimle birlikte olduktan sonra çok vaatlerde bulundu. Kendimi hep onun için zel, başkanın kendisiyle birlikte olmaya layık grdüğü kadın sandım. Çok safmışım. Güya gzdesiydim, ayrıcalıklıydım. Yıllarca byle sandım. Haber geldi, başkan beni Suriye'deki evine çağırıyordu yine. Hazırlandım. Heyecanlıydım. Yolda baktım, başka kadınlar da katıldı. Hepsi de güzel ve gençti. O uzun yolculukta birbirlerine anlattıklarına inanamadım. Çok sarsılmıştım. Bir mola sırasında su içeceğimi syleyip kaçtım. Dağa dndüğümde bana bir şey yapmadılar. Ne de olsa başkanla yatma şerefine nail olmuş ayrıcalıklı bir kadın komutandım. Tanıklar anlatıyorKADINLARI KADINLAR KURŞUNA DİZİYORDUBir insanın doğasına, benliğine aykırı davranması ne kadar zorsa, PKK'da kadın olmak da o kadar zor. Çok doğal bir kahkaha, bir erkeğe bakış, bir sz ya da davranış, "Kadınlığını pazarlıyor" thmeti altında kalmak için yeter. Kendimizi hep baskı altına alıyorduk."Erkek işbirlikçisi" deyimi, PKK'da son yıllarda çok yaygındı. Yukarıdan gnderilen bir kavram. Omuz omuza verdiğin erkek arkadaşlarınla samimi olursan bu suçlamaya maruz kalırsın. Cezası lüme varacak yaptırımlar uygulanır. Ama kadınlar ldürülürken erkekler düllendirilir. Taliban sistemi gibi. Karşılıklı bir aşk yaşandığında dişi olan suçludur. Gnüllü kadınlardan idam mangası oluşturuluyordu mahkemeden sonra. İdama mahkum edilenin elleri bağlanıyor. Kurşuna dizilmeden az nce de gzleri. Kadınları kadınlar ldürüyordu. Merkez Komitesi'ne ve komutanlığa getirilen kadınların hemen hepsi, kendi cinsine ihanet edenler. Her şeyi biliyorlar. Hepsi Apo'nun evinde kaldı. En çok ezen, hakaret eden de o kadınlardı. Yıllarca savaşıp çocuk yaşta evinden ayrılan çok kadın infaz edildi. Aşık olduğu için "hain" damgası yiyip ldürüldü. MARDİNLİ ROJİN HAMİLE BIRAKILDI, İDAM EDİLDİMardinli Rojin'in bir eli yoktu. Hamile bırakıldı, üst düzey bir komutan tarafından. Sonra da idam edildi. Tecavüzcü ise şu an Osman calan'ın partisinde. LMEDEN NCE SON İSTEĞİ ÇOCUĞUNU DOĞURMAK OLDUYedi aylık hamile Ronahi'nin Zele'de infaz edildiğini Osman calan da Cemil Bayık da iyi biliyor. Çünkü onlar karar verdi. 1991'den beri arkadaşımdı. Suriye-Kamışlılı'ydı. Son isteğini sordular. "Çocuğumun hayatını bağışlayın. O doğduktan sonra beni idam edin" dedi. Suçu, biriyle ilişki kurmasıydı. Babasına dokunmadılar. Ronahi, karnını kuşakla bağlıyordu ama büyüyünce gizleyemedi. Açığa çıktı. İnfaz manga komutanı, Cemil Bayık'a, Ronahi'nin son isteğini syledi. Cemil Bayık, "Hayır, idam edin" dedi. Karnında bebeğiyle ldürüldü. MARDİNLİ HEVİDAN'A MEZARINI KAZDIRDILARKorucu kızı Hevidan, çok küçüktü, 12 yaşındaydı. Baho Ağa'nın aşiretindendi. Apo'nun çıkardığı "korucu çocuklarını kaçırıp PKK'lı yapma" kanunuyla kaçırılıp getirilmişti. 1997 Temmuz'unda 16 yaşına basmıştı. Kaçma planları yaptı ama anlaşıldı, tutuklandı. Beni en çok etkileyen, yargılanıp infaz kararı verildikten sonra yapılanlardır. Hevidan'ın eline kazma kürek verip mezarını kazdırdılar. Temmuz sıcağında çukur açarken sylediği türkü dağlarda yankılanıyordu. Son isteği sorulduğunda af dilemedi. "Kahrolsun Apo" dedi, o kylü kızı. "Ahım sizin boynunuzda kalacak!" İnfaz mangasında tek bacağı protezli Siirtli Rengin, Hevidan'ı gzünü kırpmadan taradı. lmüyordu bir türlü. Kadınlar başını taşlarla ezerek ldürdüler. EYLEM İNTİHAR ETTİ, SEVDİĞİ 'BENİ KIŞKIRTTI' DEYİP KOMUTAN OLDUEylem'i hiç unutamıyorum. Çok yakın arkadaşımdı. Siirt, Baykanlıydı. Çok güzeldi, sarışındı. Şakacıydı, bizi güldürürdü. Sevdiği erkekle ilişkisi açığa çıktı. 1994 yılıydı. Zagroslar'daydık. Bahardı. Birbirlerine kur yaparken yakalandılar. Erkek kaçıp gitti. Eylem, Avaşin Suyu'ndaki bir kayanın üzerine çıkıp beklemeye başladı. Kaçıp gideceği, derdini anlatacağı kimse yoktu ki. Eylem'i aramaya çıktık. Erkekler ndeydi ve ellerinde silahlarla arıyorlardı Eylem'i. Baktım, Eylem, elini yüzünü yıkıyor. Kalktı, bize dndü. Elinde bomba vardı. Sevdiği erkek de aramızdaydı. Tek tek yüzümüze baktı, sevdiği yüreksiz adamın gzlerinde durdu uzun uzun. Sonra "Yaklaşmayın, kimseye zarar vermek istemiyorum" dedi. Biliyordu, sonunun ne olacağını. Bombanın pimini çekip patlattı. Havaya uçtu. Vücudunun bazı parçalarını Avaşin Suyu alıp gtürdü. Yüreğini, hayallerini, sırlarını da. İntihardan sonra yapılan toplantıda Eylem'in dişiliğini kullandığı, erkeği ihanete sürüklediği sylendi. O sevdiği erkek ise ayağa kalktı. "Beni kışkırttı. Beni yoldan çıkarmak için cezbeden bir şeytandı. Düzelmem için bir fırsat verilmesini talep ediyorum" dedi. "Şak şak" alkışladılar. Apo hakkında sloganlar attılar. Ben de alkışlayıp sloganlara katıldım. Katılmasaydım sonumun ne olacağı belliydi. Sevdiği erkek, zeleştiriden sonra düllendirildi. Eline çok güzel bir silah verildi, komutan oldu. Eylem, benim içimde büyük bir yara. TECAVÜZCÜLERİN CEZALANDIRILDIĞINI HİÇ GRMEDİMTecavüz edenlerin cezalandırıldığına hiç tanık olmadım. Tecavüze uğrayan kadın hep susmak zorundaydı. Eğer susmazsa erkek, yetkisine yaslanıyordu. Merkez Komitesi üyelerinden biliyorum, yetkileri nedeniyle istediği kadınla birlikte oldular. Kadın asla şikayetçi olamadı. Kadın bir raporla bildirmek istese bile o rapor, ancak tecavüzcü komutanının eliyle Suriye'ye ulaştırılabilirdi. Komutan hiç kendi tecavüzünü yukarıya bildirir mi! Kaynak:Hürriyet Haber "Sylesem Tesiri Yok ; Sussam Gnül Razı Değil."