sahipsiz bir sokak kedisi gibiydi o karanlığın içinde.. tek yapabildiği sahibinin bir gün gelip kendisini sahipsizlikten kurtaracağı günün geleceğini ummaktı.. oda kendisini kandırıyordu tıpkı onu içinden çıkartıp asıl sahibine uzatan aptal çocuk gibi... umutsuzca bir umutla bekliyordu ama kafasını karıştıran bu şeyi grmezden geliyordu.. aldırmadı sahipsizliğin ve yalnızlığın acısına ıslandı yağmurlarda sığınamadı bir yere fırtınaların içinde buldu birden bire kendini kaçamadı hiçbiyere sahipsizdi gidecek yeri yoktu.. yıprandı yıllarca hastalandı yaşlandı yoruldu ama umutsuzca ummaya devam etti.. bekledi güneşin doğmasını o karanlık sokağa, sahibinin bıraktığı yerden kendisini almasını bekledi.. yıllarca bekledi.. sahibi geçerken sokaktan yine birşey diyemedi gzlerinin içine haykırırcasına baktı kendisini grmesini umdu.. sahibim beni grürse bu sefer bırakmaz bu karanlık sokakta diye umdu ve yine umutsuzca.. ve o bekledi sahibini her an, o sokaktan her geçişinde baktı gzlerine dolu dolu en masum en saf en çocuksu duygularla.. yine grmedi sahibi.. arasıra baktı o sokak kedisinin gzlerine ama baktı sadece gremedi gzlerinin ardındakileri gremedi yine.. bazen çok hızlı geçti o sokaktan sahipsiz kedi sahibinin ayakları altında ezilmekten kurtulamadı.. sonra kaçamaz oldu artık ayaklarının altında ezilmekten.. artık sahipsiz bıraktığı kedinin orda olduğunu unutmuştu besbelli.. bazen sokaktan başkalarıyla geçiyordu sahibinin yanındakilerin ayaklarının altında da ezilir oldu.. sahibinin ayakları altında ezilmeye razı olmuştu artık ama ya diğerlerininkilere.. sadece içinden isyan edebildi sahibinin duyarsa üzüleceğini düşündüğünden.. gün geçtikçe eriyordu bitiyordu. ama o yine bekledi sahibini umutsuz bir umutla.. nasıl yani? oynamasın kimse duygularımla n'lur.. incimdim incineceğim kadar daha ne kadar dayanırım bilemiyorum.. ama bu gerçek sankii.. bu benim sahibim dedi kimsesiz sokak kedisi.. umutlarım umutsuz değilmiş dedi içinden.. biliyordum sahibimin beni bir gün farkedeceğini beni kurtulacağını bu sahipsizlikten dedi. rüyada gibiydi herşey.. ne kadar güzeldi artık dünyası. yaraları kapanıyordu unutuyordu sahibinin yanında kimsesizliğin içinde çektiği acıları. unutmuştu ayakları altında ezilirken çektiği acıları birden bire.. Nasıl olurda yılların acıları yerini bir anda çocukça bir heyecana bırakmıştı.. onunlayken eli ayağına dolaşıyordu şaşkın bir mutluluk hakimdi dünyasına.. umrunda değildi hiçbir şey.. yıllardır tek kelime dahi edememişken akıyordu yüreğinden cümleler birer birer. takılıyordu arasıra "yasak"lara geldiğinde. hemen susuyordu o an.. artık birbirlerini anlıyorlardı yada yle geliyordu sahibine kavuşmanın mutluluğu içerisindeki kediye. iyice kapılmıştı bu güzel rüyaya.. konuşurken farklı farklı dünşüncelere dalıyordu artık rüya içinde şirin hayallere bırakıyordu kendini.. ee haklıydıda onca yıl çektiği acıların intikamını mutlu olarak alıyordu kendince.. bazende olur olmadık yerde kırılıyordu sahibine belli etmek istemesede anlıyordu sahibi "anlat" diyordu kediye.. kedi utanıyordu sıkılıyordu susuyordu çoğu zaman.. ama tutamadı o kahrolasıca ağzını sonunda "ornitorenk dağ masalı işte:|" diyebildi sadece.. sahibi cevap verdi "dag ornitorenkten ğrenmek istio ayrıca umru falan olmaması gbi bi durumda yok tmm?" kendine geldi bir anda tarifsiz bir mutluluk kapladı hertarafını.. "o beni yıllar sonrada olsa artık umursuyormuş" diye geçirdi içinden.. Onunlayken yaşadığı mutluluklara mutluluk katmıştı bu.. şimdi cevap sırası ondaydı ama biraz nceki tarifsiz mutluluk yerini çok derin üzüntü ve isyana bırakmıştı. Syleyemeyecekti ona derdini yine.. Dkemeyecekti içini herzaman ki gibi.. Susacaktı içine atacaktı.. "Hayr boşver saçma şeyler zaten kendi salakça takıntılarım" diyip geçiştirmeye çalıştı.. "herseyi byle icine mi atıosun? evet galba yle yapıosun.. bosver anlat bkliorum" dedi sahibi.. anlamıştı kararlı olduğunu ama kedi kaybedecekleri uğruna ona "gnelde.. içime sğdıramadıklarımıda gzlerimden atiorm. hayr ısrar etme ltfen:s sna "hayr" dmek benm içn kolay değil blki farknda diilsn ama.. konuşamam.." dedi.. pişman olmuştu artık "hiç belli etmemeliydim ona" diye yakındı.. susmadı bu kez kendini savundu "sen benm bndan zevk aldıım içn mi yaptıımı dşünüosn:s başın arıdıında dayanamiosn ağrı kesicilere sarılıyosn peki sürekli içinde acıyı hssediyorsan ne ypacaksn ilacı var mı tıp o kdar gelşmedi die bliorm:|" diyebildi.. artık susmasını istiyordu sahibinin dayanamayacaktı daha fazla zorlarsa biliyordu.. devam ediyordu hala sahibi kşeye sıkışmıştı kedi kedinin sahibi:"nolduunu merak ediorum cidden.. anlatırsan ilaçlara gerk kalmaz blki.." kedi:"kapatalım konuyu korkm zten anlattıımda ilaçlara grek kalp kalmicai.. onn içn bu konuda dşünmek ve knuşmak istemiyorum.." evet kedinin korkusu buydu bunu duymuştu sahibi.. syleyemedi başka şey kelimeler geldi gitti dilinin ucundan ama syleyemedi.. kedi : "ne yzacağımı ble bulamadm zr dilerm.. nden bu kdar merak ediosn knuşamam:s ne aptalm ben byle:s" dedi artık korkusunu haykırıyordu her defasında "anla artık lütfen anla" dercesine.. kedinin sahibi: "ne yazcaksın bilio musun simdi aklından gecenleri" kedi :"yle snn yazdıın kdar kolay diil onları yzmak.." kedinin sahibi: "tmm o zamn sen yazana kdr bn bkliorum burda.." evet sen yazana kadar bekliyorum demişti.. o gün yazamadı kurtardı kendisini güzel rüyasına devam etmeye çalıştı can havliyle.. bi ara başardığını düşünmeye başladı hatta.. ama gün gelip o soru tekrar karşısına çıkacaktı belkide defalarca ama ne kadar dayanabilecekti daha "umarım snde nden seni üzdüğümü biliosndur blmiosan dahi seni üzmeyi kendisini üzecek şeyler top10una koyan birisinin seni üzdüğü içn nasıl bir üzgü dngüsü içerisine girdiğini düşün blki o zaman anlarsn" dedi sahibine anlamasını istedi kendisini.. onu üzmenin kendisine ne kadar zor geldiğini ancak byle anlatabildi.. Herşeyini daha sylemeden anlayan sahibi bunuda anlardı zaten diye düşündü.. ama sahibi "bilmiorum bilmiorum bilmiorum ve yine blmiyorum.. bni neden üzdüğünü bilmiorum.. hernyse cümlnden biseylr cıkarırım aslında ama nyse.." dedi.. onu neden üzdüğünü ve aklından geçenleri sylememesini anlayamıyordu... aslında birşeylerin farkındaydı herzaman bilipte bilmezden geldiği şeyleri düşünüyordu bunları sylerken.. ve yine herşey çok güzel gidiyordu "yasak"lar gelince aşıyordu kedi bir şekilde bunları ama sonsuza dek kaçamayaacağını kaçamayınca sonucun ne olacağını biliyordu.. beynini kemiriyordu sürekli bu düşünceler.. bu sefer kaçış yolu da yoktu bi kere kaçmıştı ama anlamıştı sonra işe yaramadığını pişmanlıklarıyla birlikte.. Elinden geldiğince uzatmak istiyordu bu rüyayı uyanmak istemiyordu adeta.. İnkar ediyordu her güzel şeyin bitişini isyan ediyordu bu acımasız gerçeğe.. Bu geliyordu ancak elinden.. unutuyordu sahibiyle konuşurken tüm dertlerini yinede.. umut dolduruyordu onun yüreğinden kendi yüreğine.. her kelimesi dahada bağlıyordu kendisine.. çaresizlik içerisinde unutabilmek uğruna yaptığı kaçış amacına ulaşmamış şimdi herzamankinden daha çok bağlanmıştı sahibine.. ve onun her cümlesi bir kat daha bağlıyordu.. kopamaz artık bu bağ kimse kopartamaz diye düşünmeye başlamıştı.. Haklıydıda kendince büyük bir umut bir güven veriyordu sahibine olan o günden güne güçlenen bağı.. o yokken gzleri onu arıyordu gecenin 4ü de olsa bekliyordu gelmesini.. gzlerine inanamıyordu sonra gülümsüyordu ona "::" şaşırıyordu seviniyordu "biri benimle fena eğleniyor" diye düşünüyordu.. ama sonra anlıyordu ki o.. bises sylemiş ona kedinin onu beklediğini. şimdi duymuyor artık bisesin sesini.. eskisinden daha fazla istiyor zlüyor bekliyor seviyor ama duymuyor sahibi bisesi. Bana "hersey senn kontrolunde zaten.." demiştin o zaman anlamamıştım ne demek istediğini. Şimdi anlıyorum ben mahvettim herşeyi kendi ellerimle sonuçlarını bile bile gzyaşları içerisinde istemeyerek ben yaptım.. Elimde olan bunlardı geri alamıyorum artık.. senden affetmeni isteyemiyorum affedilecek birşey yapmadım çünkü.. kızamıyorumda sana ben veremedim beklediklerini sana bu kadar yapabildim sadece o kediyi içimden çıkartıp asıl sahibi olan sana uzattan aptal çocuk bendim ve bu altal çocuk sadece kalbini verebildi sana.. benim olmayan şeyleri sana vaad etmedim yanlızca gerçekleri syledim bu aptal çocuğun sevgine muhtaç kalbiyle yetinmeni isterdim sadece hepsi bu.. ve "tmm o zamn sen yazana kdr bn bkliorum burda.."dedin ve bekledin, bende " seni seviyorum aklımdan geçen tek şey bu" yazdım ve gittin.. saat yine 06:53 e geliyor yazamayacağım daha fazla ama son olarak düşün bi ya ben ben hiç byle olsun istemiydim..? 11 ŞUBAT 2010 PERŞEMBE #06.52 / f << Nitrous@TahriBaT.com >>