Çanakkale Savaşı, I. Dünya Savaşı sırasında 1915-1916 yılları arasında Gelibolu Yarımadası'nda Osmanlı Devleti ile İtilaf Devletleri arasında yapılan deniz ve kara muharebeleridir. İtilaf Devletleri; Osmanlı Devleti'nin başkenti konumundaki İstanbul'u alarak boğazların kontrolünü ele geçirmek, Rusya'yla güvenli bir tarımsal ve askeri ticaret yolu açmak, Alman müttefiklerinden birini savaş dışı bırakarak İttifak Devletlerini zayıflatmak amaçları ile ilk hedef olarak Çanakkale Boğazı'na girmişlerdir. Ancak saldırıları başarısız olmuştur ve iki tarafın da çok ağır kayıplar vermesiyle İtilaf Devletleri geri çekilmişlerdir.

belki işine yarar http://www.youtube.com/watch?v=_FR6ZQR7HOE IF YOU ARE NOT TİRED, YOU ARE NOT DOING IT RIGHT

arkadaşlar çanakkale savaşını anlatan kısa bir yazıya ihtiyacım var 1 yada 2 paragraflık fazla uzun olmayan genel olarak savaşı anlatan bir metin olursa iyi olur, yardımcı olabilcek arkadaşlarsa paylaşabilirlerse sevinirim. Bir güldün yar sen, hep elime batan. Seni dalından kopardım, kandoldu avuçlarım..

: Çanakkale ŞehitlerineŞu Boğaz harbi nedir? Var mı ki dünyada eşi?En kesif orduların yükleniyor drdü beşi, Tepeden yol bularak geçmek için Marmara'yaKaç donanmayla sarılmış ufacık bir karaya. Ne hayasızca tehaşşüd ki ufuklar kapalı! Nerde -gsterdiği vahşetle- "Bu bir Avrupalı!"Dedirir: Yırtıcı, his yoksulu, sırtlan kümesi, Varsa gelmiş, açılıp mahbesi, yahud kafesi! Eski Dünya, Yeni Dünya, bütün akvam-ı beşer, Kaynıyor kum gibi... Mahşer mi, hakikat mahşer. Yedi iklimi cihanın duruyor karşısında, Ostralya'yla beraber bakıyorsun: Kanada! Çehreler başka, lisanlar, deriler rengarenk;Sade bir hadise var ortada: Vahşetler denk. Kimi Hindu, kimi yamyam, kimi bilmem ne bela... Hani, ta'una da zuldür bu rezil istila! Ah, o yirminci asır yok mu, o mahhluk-i asil, Ne kadar gzdesi mevcud ise, hakkıyle sefil, Kustu Mehmetçiğin aylarca durup karşısına;Dktü karnındaki esrarı hayasızcasına. Maske yırtılmasa hala bize afetti o yüz... Medeniyyet denilen kahbe, hakikat, yüzsüz. Sonra mel'undaki tahribe müvekkel esbab, yle müdhiş ki: Eder her biri bir mülkü harab. teden saikalar parçalıyor afakı;Beriden zelzeleler kaldırıyor a'makı;Bomba şimşekleri beyninden inip her siperin;Snüyor gğsünün üstünde o arslan neferin. Yerin altında cehennem gibi binlerce lağam, Atılan her lağamın yaktığı yüzlerce adam. lüm indirmede gkler, lü püskürmede yerO ne müdhiş tipidir: Savrulur enkaz-ı beşer... Kafa, gz, gvde, bacak, kol, çene, parmak, el ayak, Boşanır sırtlara, vadilere, sağnak sağnak. Saçıyor zırha bürünmüş de o namerd eller, Yıldırım yaylımı tufanlar, alevden seller. Veriyor yangını, durmuş da açık sinelere, Sürü halinde gezerken sayısız tayyare. Top tüfekten daha sık, gülle yağan mermiler... Kahraman orduyu seyret ki bu tehdide güler! Ne çelik tabyalar ister, ne siner hasmından;Alınır kal'a mı gğsündeki kat kat iman?Hangi kuvvet onu, haşa, edecek kahrına ram?Çünkü te'sis-i İlahi o metin istihkam. Sarılır, indirilir mevki'-i müstahkemler, Beşerin azmini tevkif edemez sun'-i beşer;Bu gğüslerse Huda'nın ebedi serhaddi;"O benim sun'-i bedi'im, onu çiğnetme" dedi. Asım'ın nesli... diyordum ya... nesilmiş gerçek:İşte çiğnetmedi namusunu, çiğnetmeyecek. Şuheda gvdesi, bir baksana, dağlar, taşlar... O, rüku olmasa, dünyada eğilmez başlar... Vurulmuş tertemiz alnından, uzanmış yatıyor, Bir hilal uğruna, ya Rab, ne güneşler batıyor! Ey, bu topraklar için toprağa düşmüş, asker! Gkten ecdad inerek pse o pak alnı değer. Ne büyüksün ki kanın kurtarıyor Tevhid'i... Bedr'in arslanları ancak, bu kadar şanlı idi. Sana dar gelmeyecek makberi kimler kazsın?"Gmelim gel seni tarihe" desem, sığmazsın. Herc ü merc ettiğin edvara da yetmez o kitab... Seni ancak ebediyyetler eder istiab."Bu, taşındır" diyerek Ka'be'yi diksem başına;Ruhumun vahyini duysam da geçirsem taşına;Sonra gk kubbeyi alsam da rida namıyle, Kanayan lahdine çeksem bütün ecramıyle;Mor bulutlarla açık türbene çatsam da tavan, Yedi kandilli Süreyya'yı uzatsam oradan;Sen bu avizenin altında, bürünmüş kanına;Uzanırken, gece mehtabı getirsem yanına, Türbedarın gibi ta fecre kadar bekletsem;Gündüzün fecr ile avizeni lebriz etsem;Tüllenen mağribi, akşamları sarsam yarana... Yine bir şey yapabildim diyemem hatırana. Sen ki, son ehl-i salibin kırarak salvetini, Şarkın en sevgili sultanı Salahaddin'i, Kılıç Arslan gibi iclaline ettin hayran... Sen ki, İslam'ı kuşatmış, boğuyorken hüsran, O demir çenberi gğsünde kırıp parçaladın;Sen ki, ruhunla beraber gezer ecramı adın;Sen ki, a'sara gmülsen taşacaksın... Heyhat! Sana gelmez bu ufuklar, seni almaz bu cihat... Ey şehid oğlu şehid, isteme benden makber, Sana aguşunu açmış duruyor Peygamber. Mehmet Akif Ersoy bap düz yazı lazım o kadar uzun olmaycak 5-10 satırlık. Bir güldün yar sen, hep elime batan. Seni dalından kopardım, kandoldu avuçlarım..

Çanakkale Geçilmez! echo "imzanız zel karakter içermemelidir";

Çanakkale ŞehitlerineŞu Boğaz harbi nedir? Var mı ki dünyada eşi?En kesif orduların yükleniyor drdü beşi, Tepeden yol bularak geçmek için Marmara'yaKaç donanmayla sarılmış ufacık bir karaya. Ne hayasızca tehaşşüd ki ufuklar kapalı! Nerde -gsterdiği vahşetle- "Bu bir Avrupalı!"Dedirir: Yırtıcı, his yoksulu, sırtlan kümesi, Varsa gelmiş, açılıp mahbesi, yahud kafesi! Eski Dünya, Yeni Dünya, bütün akvam-ı beşer, Kaynıyor kum gibi... Mahşer mi, hakikat mahşer. Yedi iklimi cihanın duruyor karşısında, Ostralya'yla beraber bakıyorsun: Kanada! Çehreler başka, lisanlar, deriler rengarenk;Sade bir hadise var ortada: Vahşetler denk. Kimi Hindu, kimi yamyam, kimi bilmem ne bela... Hani, ta'una da zuldür bu rezil istila! Ah, o yirminci asır yok mu, o mahhluk-i asil, Ne kadar gzdesi mevcud ise, hakkıyle sefil, Kustu Mehmetçiğin aylarca durup karşısına;Dktü karnındaki esrarı hayasızcasına. Maske yırtılmasa hala bize afetti o yüz... Medeniyyet denilen kahbe, hakikat, yüzsüz. Sonra mel'undaki tahribe müvekkel esbab, yle müdhiş ki: Eder her biri bir mülkü harab. teden saikalar parçalıyor afakı;Beriden zelzeleler kaldırıyor a'makı;Bomba şimşekleri beyninden inip her siperin;Snüyor gğsünün üstünde o arslan neferin. Yerin altında cehennem gibi binlerce lağam, Atılan her lağamın yaktığı yüzlerce adam. lüm indirmede gkler, lü püskürmede yerO ne müdhiş tipidir: Savrulur enkaz-ı beşer... Kafa, gz, gvde, bacak, kol, çene, parmak, el ayak, Boşanır sırtlara, vadilere, sağnak sağnak. Saçıyor zırha bürünmüş de o namerd eller, Yıldırım yaylımı tufanlar, alevden seller. Veriyor yangını, durmuş da açık sinelere, Sürü halinde gezerken sayısız tayyare. Top tüfekten daha sık, gülle yağan mermiler... Kahraman orduyu seyret ki bu tehdide güler! Ne çelik tabyalar ister, ne siner hasmından;Alınır kal'a mı gğsündeki kat kat iman?Hangi kuvvet onu, haşa, edecek kahrına ram?Çünkü te'sis-i İlahi o metin istihkam. Sarılır, indirilir mevki'-i müstahkemler, Beşerin azmini tevkif edemez sun'-i beşer;Bu gğüslerse Huda'nın ebedi serhaddi;"O benim sun'-i bedi'im, onu çiğnetme" dedi. Asım'ın nesli... diyordum ya... nesilmiş gerçek:İşte çiğnetmedi namusunu, çiğnetmeyecek. Şuheda gvdesi, bir baksana, dağlar, taşlar... O, rüku olmasa, dünyada eğilmez başlar... Vurulmuş tertemiz alnından, uzanmış yatıyor, Bir hilal uğruna, ya Rab, ne güneşler batıyor! Ey, bu topraklar için toprağa düşmüş, asker! Gkten ecdad inerek pse o pak alnı değer. Ne büyüksün ki kanın kurtarıyor Tevhid'i... Bedr'in arslanları ancak, bu kadar şanlı idi. Sana dar gelmeyecek makberi kimler kazsın?"Gmelim gel seni tarihe" desem, sığmazsın. Herc ü merc ettiğin edvara da yetmez o kitab... Seni ancak ebediyyetler eder istiab."Bu, taşındır" diyerek Ka'be'yi diksem başına;Ruhumun vahyini duysam da geçirsem taşına;Sonra gk kubbeyi alsam da rida namıyle, Kanayan lahdine çeksem bütün ecramıyle;Mor bulutlarla açık türbene çatsam da tavan, Yedi kandilli Süreyya'yı uzatsam oradan;Sen bu avizenin altında, bürünmüş kanına;Uzanırken, gece mehtabı getirsem yanına, Türbedarın gibi ta fecre kadar bekletsem;Gündüzün fecr ile avizeni lebriz etsem;Tüllenen mağribi, akşamları sarsam yarana... Yine bir şey yapabildim diyemem hatırana. Sen ki, son ehl-i salibin kırarak salvetini, Şarkın en sevgili sultanı Salahaddin'i, Kılıç Arslan gibi iclaline ettin hayran... Sen ki, İslam'ı kuşatmış, boğuyorken hüsran, O demir çenberi gğsünde kırıp parçaladın;Sen ki, ruhunla beraber gezer ecramı adın;Sen ki, a'sara gmülsen taşacaksın... Heyhat! Sana gelmez bu ufuklar, seni almaz bu cihat... Ey şehid oğlu şehid, isteme benden makber, Sana aguşunu açmış duruyor Peygamber. Mehmet Akif Ersoy