2. hikaye manyaktı.. tahribat.com/murid/tugrulbaba

Dervişin biri, uzun ve yorucu bir yolculuktan sonra bir kye varır... Karsısına çıkan insanlara, kendisine yardim edecek, yemek ve yatacak yer verecek birileri olup olmadığını sorar... Kylüler, Derviş'e, kendilerinin de fakir olduklarını, evlerinin küçük olduğunu sylerler ve Sakır diye birinin çiftliğini tarif edip, oraya gitmesini salik verirler... Derviş yola koyulur, yolda birkaç kylüye daha rastlar... Onların anlattıklarından, Safir'in, o yrenin en zengin kişilerinden biri olduğunu ğrenir... Blgedeki ikinci zengin ise, Haddad isimli bir başka çiftlik sahibidir... Derviş, Sakir'in çiftliğine varır... Çok iyi karşılanır... Iyi misafir edilir, yer, içer ve dinlenir... Sakir de, ailesi de hem misafirperver ve hem de gnülleri zengin insanlardır... Sonra tekrar yola koyulma zamanı gelir ve Derviş Sakir'e ve ailesine teşekkür ederken, "Byle zengin bir insan olduğun için hep şükret." der... Sakir'den ise syle bir yanıt alır: "Hiçbir şey olduğu gibi kalmaz... Bazen grünen, gerçeğin kendisi değildir... Bu da geçer...". Derviş, Sakir'in çiftliğinden ayrıldıktan sonra, bu yanıt üzerine uzun uzun düşünür... Aradan birkaç yıl geççikten sonra, Derviş'in yolu yine ayni yreye düşer... Sakir' e uğrayıp, ziyaret etmek ister... Yolda karsılaştığı kylülerle konuşurken, kylüler: "Haaaa o Sakir mi?.. O iyice fakirleri, simdi Haddad'in yanında çalışıyor..." derler. Dervis, hemen Haddad'in çiftligine gider... Sakir'i bulur... Eski dostu yaslanmistir... üzerinde eski püskü giysiler vardir... Geçen süre içindeki bir sel felaketinde bütün sigirlari telef olmus, evi barki yikilmistir... Topraklari da islenemez hale geldigi için, tek çare olarak, selden hiç zarar grmemis ve biraz daha zenginlesmis olan Haddad'in yaninda çalismak zorunda kalmistir... Bu süre zarfinda Sakir ve ailesi, Haddad'a hizmetkarlik yapmaktadirlar... Sakir, Dervis'i, bu kez son derece mütevazi olan evinde misafir eder... Kit kanaat yemegini onunla paylasir... Dervis, vedalasirken, Sakir'e olup bitenlerden ne kadar çok üzgün oldugunu syler ve Sakir'den su yaniti alir: "Üzülme... Unutma, bu da geçer..."Dervis, gezmeye devam eder ve aradan uzun yillar geçtikten sonra, yolu yine ayni blgeye düser... Ogrendiklerinden saskina dner... Bir süre nce len Haddad, ailesi olmadigindan, bütün varini yogunu, en sadik hizmetkari ve eski dostu Sakir'e birakmistir... Sakir, Haddad'in konaginda oturmaktadir... Kocaman arazileri ve binlerce sigiri ile yine o yrenin en zengin insani olmustur... Dervis, eski dostunu iyi grdügü için ne kadar çok sevindigini dile getirdiginde yine ayni yaniti alir: "Bu da geçer..."Birkaç yil sonra Dervis yine Sakir'i arar... Ona bir tepe gsterirler... Tepede Sakir'in mezari vardir ve mezar tasinda syle yazmaktadir: "Bu da geçer". Dervis, üzgün bir sekilde, "Allah Allah, lümün nesi geçecek?" diye düsünür ve gider... Ertesi yil, Dervis, Sakir'in mezarini ziyaret etmek için geri dner ama ortaliklarda mezar falan kalmamistir... Büyük bir sel gelmis, bütün tepeyi silmis süpürmüs ve Sakir'in mezarindan geriye hiç eser kalmamistir... O yillarda, ülkenin sultani, kendisi için çok degisik bir yüzük yapilmasini ister... Bu yle bir yüzük olacaktir ki, sultan mutsuz oldugunda umudunu tazeleyecek, mutlu oldugunda da, mutlulugun rehavetine kendini kaptirmasini, tembellige düsmesini nleyecektir... Hiç kimse, sultani tatmin edecek byle bir yüzük yapmayi basaramaz... Sultanin adamlari bir gün bilge Dervis'i bulurlar, yardim isterler... Sultan yüzüge fena halde takmistir... Dervis, sultanin kuyumcusuna hitaben bir mektup yazar... Kisa bir süre sonra, yüzük sultana sunulur... Sultan nceleri hiçbir anlam veremez; çünkü, son derece sade bir yüzüktür bu... Sonra üzerindeki yaziya takilir gzü... Üzerinde biraz düsünür ve yüzü aydinlanir... Büyük bir mutluluk isigi parlar gzlerinde... Sonunda tam da istedigi gibi bir yüzügü olmustur... Yüzügün üzerindeki yazi mi? Su yazilidir yüzügün üzerinde: "Bu da geçer". Bizi bilen bilir, bilmeyen kendi gibi bilir...

1. hikayeyi okuyunca aklıma lise zamanlarım geldi. okulun bütün kızları hastaydı bana ama ben birine takılmıştım o da kabul etmiyodu beni zaten sonra okul bitti şimdi kızlar beni istemiyo. asi_kan84 senin hikayelerin de süper bu paylaşım devam eder inşallah. diyardan diyara uçurdunuz beni F. K.

Süleyman bin Yesar, bir arkadaşıyla "Ebva" denen yerde konaklamışlardı. Arkadaşı yakındaki alışveriş yerinden bir şeyler almak üzere çadırdan ayrıldığı sırada Süleyman'ı geriden gzetleyen bir bedevi kadını hemen çadırın kapısına gelerek: Buraya kadar gelir misin? diye seslendi. Süleyman, serili sofradan yiyecek isteyeceğini düşünerek bazı şeyleri alıp da kadına doğru yürürken kadının ikazı farklı oldu: Ben yiyecek falan istemiyorum, seni istiyorum seni. Yakışıklılığın hoşuma gitti. Karşı çadıra gel. Kimsecikler yok yanımda! Süleyman, bir imtihana tabi tutulduğunu düşünerek bağırmaya başladı: Defol buradan şeytanın elçisi. Şimdi arkadaşım gelir, İkimiz de rezil oluruz! Kadın, beklemediği bu karşılıktan ürkerek peçesini yüzüne kapayıp çadırına dnerken, Süleyman da içeriye girip ağlamaya başladı. Bu sırada çarşıdan aldığı şeylerle gelen arkadaşı Süleyman'dan yaşadığı durumu dinleyince o da ağlamaya başladı. Süleyman şaşırmıştı. Sen niçin ağlıyorsun? diye sordu. Aldığı cevap şyle oldu: Kardeşim, sen gerçekten de bir iffet abidesiymişsin. İyi ki ben muhatap olmadım byle bir imtihana. Muhtemeldir ki kaybedebilirdim. Allah sana senin güzelliğin kadar iman kuvveti lütfeylemiş demek ki. Süleyman oradan kalkıp Medine'ye varır, o gece rüyasında Yusuf aleyhisselamı grür. Karşıdan kucağını açarak gelen Hazret-i Yusuf ona şyle hitap eder: Gel seni kucaklayayım iffet abidesi kardeşim. Güzelliğin de kendine gre imtihanı vardır. Sen de benim gibi bu konuda imtihanlara tabi tutuldun, ama kazandın. Tebrik ederim seni. IF YOUR CLUP S3M1XDL1N3 FOR M1L1T4N

asıl derviş sakirmiş ha.. güzel hikaye Ekmek Aslanın Ağzındaysa, Sular Benim Kalbimde...