Ne kadar tuhaf değil mi? ''Almanlar yenildiği için biz de yenilmiş sayıldık.'' Oysa ne Almanların hazin bir çküşü sz konusuydu ne de 'şu çılgın Türkler' in çılgın bir zaferi. Sanırım tarihin en tuhaf zamanlarında en tuhaf cümleleri biz kuruyoruz. Anlamıyorum zira. Yıllar nce ''Kaçın! Şeriat geliyor.'' diyenler, bugün Amerikan uşaklarından yakınıyor. Beyoğlu caddelerini kara çarşafa boğanlar bugün Türk bayrağında masonik simgeler arıyor. Yakın tarihi sisler ardına itmiş, değiştirilmesi teklif dahi edilemeyen tabuları zihnimize pompalayan kayıp bir neslin snük kalıntıları var güçleriyle bağırıyor şimdilerde. Onlar... Türk milliyetçiliğinin tek mirasçıları... Modern Türkler. Cumhuriyeti kurtarma adı altında devlet yıkmayı mübah gren hastalıklı, sığ zihinler saldırıyor korkusuzca düşman hattına. Ne kadar enteresandır ki milleti mutlak monarşiden aydınlık cumhuriyete 'boğanlar' da onlar. Milyonlarca kilometre karelik saadet zincirini birkaç yüz bin kilometrekareye sığdıranlar da. Oysa bugün çoğulcu demokrasiye sırt çevirdiler. Tam da zgürlüklerden, hak ve hukukun üstünlüğünden bahsettikleri zamanlarda. Yumurtalı diploma adaylarının pek tabii haklarını kullanırken... ''Bu memleket bizim, bizim kalacak.''... ''zgürlük sokakta!'' ... Szüm ona emperyalist kollar dolanmış boğazlarına. Cahil bir halkla ileriye yürünmezmiş. Ne çabuk unuttular sütçü imamı, seyid onbaşıyı. Bu milletin bağrında yetişmediler mi? Bu cahil halk değil miydi yıllarca onlara katlanan? Siz... Bando milliyetçileri... Bırakın falancıların filan cümlelerini. Bir mutlu Türkler var, bir de Türk'üm diyenler. Siz neden mutlu değilsiniz? not: kuru havadan nem kapan yorum yapmasın. Buyrun size zgürlük. We can be more, we can be much more.