len vatandaşlarımıza Allah'tan Rahmet diliyorum. kelimeler albayım bazı anlamlara gelmiyor.

: Smirnoff bunu yazdı: irwa bunu yazdı: ben şuanda glcükteyim etraf o kadar sessiz ki sahilde insanlar toplanır her yıl mum yakılır cafeler müzik çalmaz aslında hepimiz birilerini kaybettik ben zaten karanlıktan korkan bi çouktum o günden sonra hiç duramadım sanırım tanrı bizi sewio ailemden sadece babam we ben aynı ewdeydik herkes ayrı yerlerdeydi we şükür ki ailemden birileri gitmedi ama tüm komşularımız yakın çewremiz gitti insanların wur emriyle canawarlaştıklarını hatırlıorum ailece 15 gün haber alamadığımız kardeşimi bırakıp enkazdan insan çıkarttığımızı hatırlıorum aslında unutmak isteyipte hatırladığım o kadar anım warki depremle ilgili... hepimizin başı saolsun birdaha 120bin şehit wermemek dileğiyle.. Benimde dayım, yengem, abim glcükteydi abla sahile çok yakındı evleri.. Sular altında kaldı sonra.. Berbattı.. Hayatım bir daha hiç o eskisi gibi olmadı.. Farklıydı.. hangimizin eskisi gibi olduki.. depremle benim tüm hayatım deişti aile kawramım silindi o günden beri ayrıyım şurda 1 aydır burdayım eylülde yine gidicem değirmenderenin yarısı sulara gmüldü we hala içinde çıkartmadılar bile insanlar denizden korkar oldu ben o günden sonra balık yemez oldum gzümün nünde şişen insanları yediler nası yerdim ki.. enkazdaki sesleri unutamıorum yanarken attıkları çığlıklarıda.. seninde başın saolsun yazarken bile ellerim titrio.. Hep aynı abla.. Çok ktüydü.. Sakarya nın etrafını duvarlarla çevirip byle kalsın bu şehir adam olmaz bir daha dediler.. çok ktüydü çoook..

Allah rahmet eylesin.

Kocaelideydim bizzat yaşadım bi yakınımızı kaybetmedik Allaha şükür. Tekrar yaşanmaması dileğiyle Allah rahmet eylesin. afedersiniz ama elalem denilen toplumun amınakoyim! https://twitter.com/anarsikherif burada bazen karalıyorum birşeyler : http://anarsikherif.blogspot.com.tr/

Bir sakaryalı olarak enkazdan çıkan biri olarak konuyu açma gereği duydum..3 tane yakınımı kaybettim.. Ev, araba saymıyorum bile.. En çokta dayımın oğlunun lmesi koymuştu.. Çocuktum ama çok iyi hatırlıyorum Kaç gün haber bekledim o lmez beni bırakıp gitmez diye.. ama olmadı.. Allah gani gani rahmet eylsin..

mesaj iletilerinde bile 17 ağustos yazısını grmek tüylerimin diken diken olmasına yetiyor.. ruhları şad olsun..

hepimizin basi sagolsun bnde istanbuldaydim o zmnlar 10yasinda flndim herhalde korkunc biseydi ilk defa boyle birseyi yasiyorduk nasil bilebilirdikki.. 1hafta fln parkta yatmistik sonra memlekete gitmistik.. babam itfaiyeciydi kurtarma calismalarina fln gitmisti 1aydan fazla gorusememistik onunla da.. Allah a sukur hic bi yakinimizin basina birsey gelmemisti ama yasananlar korkunctu.. cocuktum isin girgirindaydim o zmnlar bole disarda yatmalar fln hosuma gidiyordu ama buyudukce o korkunc gunleri hatirlamamak ve birdaha yasamamak icin dua ediyorum... imza

Allah rahmet eylesin kardeşim ama konu açılmıştı oradan devam etseydin Adalet dolu dünya, merhamet dolu dünyadan daha büyüktür. | Kuşandık sarı laciyi, Saraçoğlu yokuşlarında...

: Allah rahmet eylesin kardeşim ama konu açılmıştı oradan devam etseydin Grmedim osman abi..

aylarca çadırda kalmıştık üstümüze kar yağıyodu.. hergun kızılay kamyonundan yiyecek bişeyler alıyoduk.. okula gidemiyoduk okul hasar grmüştü çoğu kişi karanlıktan korkar oldu depremden sonra ama ben tam tersine karanlığa daha da alıştım hep karanlıktaydık o sıralar hepimizin tekrar başı sağolsun All is well

: Deprem zamanı Bursa"daydım, burdan da hissettik. ACINIZ, ACIMIZDIR Eyvallah kardeşim..

başınız sağolsun hepinizin... karda iz bırakan makineye ne denir... karizmatik

ben şuanda glcükteyim etraf o kadar sessiz ki sahilde insanlar toplanır her yıl mum yakılır cafeler müzik çalmaz aslında hepimiz birilerini kaybettik ben zaten karanlıktan korkan bi çouktum o günden sonra hiç duramadım sanırım tanrı bizi sewio ailemden sadece babam we ben aynı ewdeydik herkes ayrı yerlerdeydi we şükür ki ailemden birileri gitmedi ama tüm komşularımız yakın çewremiz gitti insanların wur emriyle canawarlaştıklarını hatırlıorum ailece 15 gün haber alamadığımız kardeşimi bırakıp enkazdan insan çıkarttığımızı hatırlıorum aslında unutmak isteyipte hatırladığım o kadar anım warki depremle ilgili... hepimizin başı saolsun birdaha 120bin şehit wermemek dileğiyle.. dewdim dewrildim geldim

17 ağustos saat : 03:02'de ne umutlar sndü ne hayaller yıkıldı.. belki şu andaki vakitte.. yarın ne yapacağının hesabını yapanlar.. ailesi ile oturup sohbet edenler çay içenler.. yeni uyumuş olanlar yada daha nceden uyuyanlar.. belkide bir mutluluğun ince haberi geldi uzağından yarını umutla bekleyenler.. hayatın cilesine düşmüş bedenler.. hep bir soraki günü düşünen onbinlerce insan.. hepsi üçü iki dakika geçeHesap kitap işleri bitti.. aile saadeti enkazın altında yürek burkan bir acı.. bir daha hiç uyanılmayacak bir uyku.. ve umutların kabusa dndüğü an.. Allah hiç birimize yaşatmasın bir daha.. Yaşamadım yaşamakta istemem.. yle bir an kesinlikle aklımı kaçırtır.. kaybettiklerin için tanrıdan rahmet kalanlar için bol mür niyaz ederim hocam.. :(

o gece abım glcukte donanmadaydı enkazın atında kaldı sag cıktı ama eve gerı gelen, abım degıldı. kontra bisiklet

: ben şuanda glcükteyim etraf o kadar sessiz ki sahilde insanlar toplanır her yıl mum yakılır cafeler müzik çalmaz aslında hepimiz birilerini kaybettik ben zaten karanlıktan korkan bi çouktum o günden sonra hiç duramadım sanırım tanrı bizi sewio ailemden sadece babam we ben aynı ewdeydik herkes ayrı yerlerdeydi we şükür ki ailemden birileri gitmedi ama tüm komşularımız yakın çewremiz gitti insanların wur emriyle canawarlaştıklarını hatırlıorum ailece 15 gün haber alamadığımız kardeşimi bırakıp enkazdan insan çıkarttığımızı hatırlıorum aslında unutmak isteyipte hatırladığım o kadar anım warki depremle ilgili... hepimizin başı saolsun birdaha 120bin şehit wermemek dileğiyle.. Benimde dayım, yengem, abim glcükteydi abla sahile çok yakındı evleri.. Sular altında kaldı sonra.. Berbattı.. Hayatım bir daha hiç o eskisi gibi olmadı.. Farklıydı..

Allah rahmet eylesin hocam anlıyorum senıacının ne demek oldugunu bende yeni yeni anlıyorum artık

Allah rahmet eylesin. Bursa'daydık biz de. Çok zor günlerdi. Allah bir daha gstermesin.

Evet acısı hiç içimizdençıkmıyor ama unutmadık untturmayacağız szü havada kalıyor malesef... Milletçe mallığımızın kylü kurnazlığımızın, fırsatçılığımızın üç kağıtçılığımız bedelini ya kendimiz ya çocuklarımız mutlaka düyoruz... Ne uğruna bir kaç bin tl uğruna sonra da edebiyat yapıyoruz... Türkiyenin depremselliği 1930lu yıllarda çoktan saptanmıştı bile... nelerein nerelerde nasıl yapılması gerektiği ya da nasıl yapılmaması gerektiği belli iken vatandaş-müteahhit-siyaset şeytan üçgenine kendimizi lüüme mahkum ediyoruz... O günden bu yana ne değişti ki... Ulusal yas bile ilan edemedik... Vatandaşın mentalitesi değişmedi... Mütehhidin siysetçinin... Almanyanın 1970lerde yasalaştırdığı ısı yalıtımını biz 40 yıl sonra yapabidik... altı üstü 3-5cm strafor.. gerisini siz düşünün... Gel de Atatürke rahmet okuma Din Kitaplarını Okuyup Anlayana Ateist, Okuyup Anlamayanlara "dindar" denir... Nikola TESLA.. ben mi? Ne okurum ne anlarım... Kendi kendime de uyuz oluyorum ama olamıyorum.. "Ama efsaneyi çıkarıp atarsan ve yaptıkları eylemlere bakarsan... .. Jedi'ların mirası başarısızlıktır. İkiyüzlülüktür, kibirdir."

5 yaşındaydım o zaman ama dün gibi hatırlıyorum. Bursa'da şiddetli hissetti depremi. Depremden 1-2 sonra babam Glcük'e enkaz çalışmalarına yardım amaçlı gnüllü olarak gitmişti. Deprem korkusu geçene kadar tanıdığımızın evinin bahçesinde yatmıştık. Depremden sonraki lüm haberlerini grdükçe çok üzülmüştük. Adapazarı'nda yaşayan akrabamızın lüm haberini alınca ayrı bir üzüntü olmuştu. Allah başımıza bir daha byle bir felaket vermesin. Depremde kaybettiğimiz vatandaşlarımıza Allah'tan rahmet diliyorum ve yakınlarını kaybeden herkesin başı sağolsun..

Deprem zamanı Bursa"daydım, burdan da hissettik. ACINIZ, ACIMIZDIR

Deprem zamanı gece nbetim bitmiş koğuşuma zıbarmaya gidiyordum. Birşeyler ters gidiyordu, belliydi. Şehri gremiyor, alıştığım sesleri duyamıyordum. Tuğayın jeneratrü yırtınırcasına çalışıyordu. Sürekli yanından geçerdim ama o akşam farklıydı. Çok gürültü çıkarıyordu meret. Hani patladı patlayacak derler ya işte yle birşey. Korktum yanından geçerken. Duyduğum tek şey diğer nbetcilerin düdükleri ve azda olsa tabura giren arabaların gürültüleriydi. Omuzumda silah vardı ama farketmezdi benim için zira oldum olası korkmuşumdur karanlıktan. Bu saatte ne arabası diye düşünmedim. Çok pis uykum vardı, tek düşüncem sadece uyumak ve biraz daha uyumak... Sabah oldu. Rütbeliler koşuşturuyordu. TV lerde tek konu haberlerdi ve haberlerde de tek konu felaketti. Felaketi yansıtıyor daha doğrusu yansıtamıyor, tahmin ediyorlardı zira iletişim çkmüştü güzel ülkemde. Zaman geçtikce hobime şükreder oldum. Rahmet olsun canına başbakan ecevit bile radyo amatrlerinden alınan haberlerle birşeyler yapmaya çalışıyordu. Kısadalga 7 ve 14 Mhz doluydu. Her zaman dolu olabilirdi ama bu sefer beklesende boşluk bulamayacağın derecede doluydu. Belkide Karadenizin diğer yakasında Ruslar papağan rle dahil her çeşit aktarıcı ve tekrarlayıcıyı kurmuş çalıştırıyorlardı. Daha 100 yıl bile olmamıştı boğaz boğaza savaşımız ama afet olunca farketmemişti, bizimle bütün olmak için elinden geleni yapmaya çalışıyorlardı. Askerliği bilirsiniz. Birileri çıkar emir verir veya lazım olursa diye afet blgesine gnderilecek askerler seçilir. Merkezden emir gelmese bile yapılmış olabilirdi bu işlem. Belkide merkezde devre dışıdır diye düşünülmüş, yerel hazırlıklar yapılıyordu. Bilemiyorum ama bildiğim tek şey ben dahil olmamıştım o askerlere. Daha doğrusu dahil olamamıştım zira obez ebatlarında 48 numara bot giyen kilolu birini ne yapsınlar. İnek değilimki kesip yesinler. Seçilmeme nedenimi tahmin ediyordum. İsyan edercesine sesssizce hasiktir diyerek kafamı yana çevirdim. O zamana kadar sevmediğim ve o zamandan sonra da sevmeyeceğim üsteğmen anlamıştı sıkıntımı. Daha doğrusu isteğimi. Birden sen dedi. Sende geliyorsun. Bir tek o zaman sevmiştim kafasına meteor düşesice üsteğmeni. Bunların hepsini Sivasta yaşadım. O zaman bir kez daha şükrettim Yüce Yaradana zira Sivas byleyse afet blgesi nasıldır diye. Allah kimseye ne benzerini ne de daha hafifini bile yaşatmasın. Amin deyin ey dostlar. Amin...

: irwa bunu yazdı: ben şuanda glcükteyim etraf o kadar sessiz ki sahilde insanlar toplanır her yıl mum yakılır cafeler müzik çalmaz aslında hepimiz birilerini kaybettik ben zaten karanlıktan korkan bi çouktum o günden sonra hiç duramadım sanırım tanrı bizi sewio ailemden sadece babam we ben aynı ewdeydik herkes ayrı yerlerdeydi we şükür ki ailemden birileri gitmedi ama tüm komşularımız yakın çewremiz gitti insanların wur emriyle canawarlaştıklarını hatırlıorum ailece 15 gün haber alamadığımız kardeşimi bırakıp enkazdan insan çıkarttığımızı hatırlıorum aslında unutmak isteyipte hatırladığım o kadar anım warki depremle ilgili... hepimizin başı saolsun birdaha 120bin şehit wermemek dileğiyle.. Benimde dayım, yengem, abim glcükteydi abla sahile çok yakındı evleri.. Sular altında kaldı sonra.. Berbattı.. Hayatım bir daha hiç o eskisi gibi olmadı.. Farklıydı.. hangimizin eskisi gibi olduki.. depremle benim tüm hayatım deişti aile kawramım silindi o günden beri ayrıyım şurda 1 aydır burdayım eylülde yine gidicem değirmenderenin yarısı sulara gmüldü we hala içinde çıkartmadılar bile insanlar denizden korkar oldu ben o günden sonra balık yemez oldum gzümün nünde şişen insanları yediler nası yerdim ki.. enkazdaki sesleri unutamıorum yanarken attıkları çığlıklarıda.. seninde başın saolsun yazarken bile ellerim titrio.. dewdim dewrildim geldim