Bugüne kadar bir çok kişi geldi geçti hayatımdan, bir sen dışında... Çok sevdim seni, elini elimde hissedemeden, avuçlarımda hissettim yalnızlığından arda kalan sıcaklığını. Geçen 2 yıla bakıyorumda, 730 gün içinde beni ben yapan tek şey seninle tanışmak ve seni lesiye sevmek oldu. Hani derdin ya unutursun emirim diye, keşke suan bu yazıyı yazarken akan gzyaşlarım sana sensiz geçen günlerimdeki düştüğüm boşluğu dillendirebilse. Bir çok kişiyi tanıdım sırf seni unutmak için ama olmuyor, hiç birisi senin bıraktığın boşluğu doldurmuyor. Sen manevi bir ruhtun içimde gz gze gelmeden bile içimi ısıtıyordun. Şuan çok üşüyorum, içim titriyor ecem... Bazende düşünüyorum Bir İntihar Herşeye Çzüm Olabilir mi diye, ama bilirim bu szüme çok kızardın, istemezdin bana bir zarar gelsin... Biliyorum bu siteye girip yazılarımı okuyorsun, zaten bu yazıda sırf sana bundan nceki yazılarım gibi, seni seviyorum ecem... .