aga gerçekten güzelmiş, klavyene sağlık

güzel paylasım saol hacı.. nickim istan_bull ama bu istanbulun halini grdülçe yüreğim yanıyor. ben artık sevgi dolu bakışlarla bakamıyorum istanbula. Yüreğimde ki sevginin nefretle dışarı vuruu oldu İstanbul :( savrulurken raconun kırmızı pelerini o zarif fkeye; zaman ki sana hasta olmuş, incelikli haytasın. raksederken mahallenin maşallahı, eyvallahı, güzelleş be oğlum, şimdilik lümüne kadar hayattasın, şimdilik, lümüne kadar hayattasın.!

usta harikasın yaa çok teşekkür ederim Yerinde sz syleyen zür dilemek zorunda kalmaz!!!

ve geldi gülizar, murada İstanbul düştü... süper bi yazı.. paylaşım için çok saolasın... Bildiği kadarıyla adalet eden, bilmediği kadarıyla zulmeder...!

Eyvallah... İyi orta gol getirir

Eyvallah okuman yeter... İyi orta gol getirir

hocam gerçekten harika paylaştığın için çok teşekkür ederim... sorcerer & musket...

O güzelden güzel bir sz düşünce, gnüllere İstanbul'u almak, müjdeli olmak sevdası düştü. Bir zaman sonra... Çllerden İstanbul nlerine yıldızlar düştü. Kulaklara, 'Ya Allah', gzlere kılıçların şavkı düştü. Omuzlardan kollar, bedenlerden başlar, kılıçlar elden düştü. Bir yıldız kaydı gkte, bir gül düştü yere. Gkte yıldız, yerde gül... gkte yıldız, yerde gül: Surların diplerine güller; Peygamber gülleri düştü. Ve İstanbul'a ev sahipliği düştü. En güzeli misafir edene, şimdi konukluk düştü. Düşmedi İstanbul, bağışlanma diledi,' vakit düşmedi' dedi. Bir ses düştü kulaklara: 'İstanbul beşik kertmesi Osmanlıya... Rumeli Hisarı, Anadolu Hisarına... Sarıyer Beykoz'a Eminnü Üsküdar'a Bebek Beylerbeyi'ne...` Fakat... Nikaha bir türlü yanaşmıyor Rum güzeli: 'Bakmasını bilmiyorlar, yüreğiyle bakmıyor, yüreğime bakmıyorlar diyordu. 'Gel kapuların aç bana, gel seni gülzar yapayım, saçına güller yakana laleler, gerdanına elmaslar takayım. Al beni koynuna da varsın servilerin, erguvanlarının altında yatayım.' Ne dendiyse süzüldü durdu karşı kıyıdan ol fettane; omuz kaldırdı... Kirpik düşürdü, gz süzdü: 'Talibimde yle bir aşk olmalı ki dedi, yle bir aşk duymalı ki bana, gecesi gündüzü olayım; gzlerine nakş olayım. Kimler istemedi ki beni, deniz aşırı memleketlerden ta çlleri aşıp gelen gül kokulu Arap Efendileri. Onları beğenmediğimden değil, henüz gelinlik vaktimin gelmediğinden, bağışlanma diledim. 'Hediye' deyip en güzel güllerini, gül kokularını bırakıp ylece gittiler gerisin geri. Kanar mıyım ben her sze, bende gülün alası peygamber gülleri var. Kimse güllerle, lalelerle, zarif minarelerle, mücevherlerle kandıramaz beni. Vardan vermiş ne olur, candan sevmeli beni. Yüreğini vermeli, etrafımda drt dnmeli, illa ki benim olacak vazgeçmem diye kükremeli atını yüreğime sürmeli... ylesine sevmeli. İsa'nın kanıyla erguvani sürmeledim gzlerimi, Meryem alınlı ak pak akasyalara szüm var, varacağım kendilerine yaraşan biri.' Vakitler geçti... Ay, dndü, dolandı sulara düştü Toprağa, havaya, suya cemre düştü. Erguvani glgelerle beraber Konstantiniyye üstüne genç bir sultan glgesi düştü. Saraya bir fısıltı; kıskançlık düştü: 'Gzden düştük biz gzdeler, varsa yoksa yüzüstü düşesice İstanbul; Sultanın gnlüne İstanbul düştü.' Mehmet'in kanına düştü cemre, içine yangınlar düştü Dermanı vuslat olan bir derde düştü Dağdan aşan gemilerle İstanbul nlerine düştü. Düşmedikçe direndikçe İstanbul... kabardı, dalgalandı, kükredi Mehmet; erguvan yangınlarına düştü, atını sürdü, sulara düştü. Kulaklara sesi düştü: 'Ya ben Bizans'ı alırım, ya Bizans beni.' Telaş etti erenler, diz üstü düştü: 'Merhamet et, a dilber, a güzel!.. Yetmedi mi eteğini ptüğümüz, bahasız can dktüğümüz, merhamet... Medet ey medet; başımız eşiğine düştü. Ve eridi İstanbul, Mehmet'in kollarına düştü. Seslendi, 'Gel, dedi, gel, istediğim beni senin gibi isteyen, beni senin gibi seven, bana senin gibi tutkun biri. Gel, sevgili, gel sevdiğim, gel yitelim birbirimizde. Ve tarihe düştü ki; Ol civanmert, ol şevketlu, Ebülfeth Sultan Mehmet, Boğazın tül duvağın kaldırıp, gül yağmurları altında Şehri İstanbul'un yanağına bir buse düştü. İyi orta gol getirir