hocam kendin okumaya üşendinde tbtden biri okusun yorum yapsın olayı ğren mi istiosun?yoksa bunu birilerinin harbiden okucağını mı düşünüosun? :) yaw millet fıkra okumaya üşenio bu çok uzun hoca :| zetlersen bişiler olabilir

çııçşıÜüHafta sonu Ceyhan Mumcu'yu dinledim. Konu AB'nin Kemalizm'e bakışıydı. Konuşmasına Attila İlhan'ı anarak başladı. Onun aydınlanma etkinliklerine editrlük yaptığından sz etti. "Parola vatan, işareti namus" szünü yeniden gündeme getirişini anlattı. Bu sz İzmir'de şehitlik anıtının taşında Arapça harflerle yazılmış biz szdü. Attila İlhan o yazının tozlarını parmaklarıyla silmiş, yeniden gündeme taşımıştı. Konuşmasının sonunda sorular-yanıtlar blümüne geçildi. Ceyhan Mumcu'ya Attila İlhan'ın bir dergide yayınlanan kendisiyle yapılan rportajda "Atatürk'ün nasıl ldüğü araştırılmalıdır" dediğini anımsattım. "Bu szünü onun vasiyeti kabul etmek gerekir. Sizin bu konuda bir bilginiz var mı?" diye sordum. Aldığım yanıtı okurlarımla paylaşmak istiyorum. GERCEK LÜM NEDENİ!! Bir deniz tabip albayın bu konuda yaptığı doktora tezi vardır. Orada Atatürk'e yanlış tedavi uygulandığı anlatılmaktadır. Atatürk sanıldığı gibi siroz hastası değildi. Atatürk'e sıtma tedavisi yapılmış, aşırı "kinin" yüklenmiş ve karaciğeri bu yüzden iflas etmiş, siroza dnüşmüştü. Tedaviyi yapan doktor mason locası üstadı azamlarından doktor Mim Kemal'dir. Durumu iyice fenalaştıktan sonra Celal Bayar'ın ısrarı ile dışarıdan bir doktor getirilir. Yanlış tedavi yapıldığını, karaciğerinin bu yüzden iflas ettiğini rapor eden bu yabancı doktordur. İstirahat için 2 ay kadar kaldığı Savarona'da nemli sıcaktan durumu daha da ktüleşmiş, son günlerinde Dolmabahçe Sarayı'na rülmüştü. Peki, nasıl oldu da sirozdan ldüğü açıklandı ve bütün yazılı kaynaklara da byle girdi?Büyük Millet Meclisinde lüm raporu gündeme getirildi. Mason locaları 1935'de kapatılmasına rağmen Mecliste hala mason milletvekilleri vardı. "Efendim, gençlerimize terbiye olur, onun alkol ve sigaradan ldüğünü duyuralım..." denir ve kabul edilir. Arkasından Yeşilay icad edilir, tarih kitaplarına da byle girer... Ceyhan Mumcu'dan bunları duyduktan sonra ne yapmam gerekir diye düşündüm. İlk işim bu bilgiyi okurlarımla paylaşmak. Şimdi bu bilgiler elimizde ve biz çocuklarımızı terbiye edeceğiz diye, yüce nderimizin hakkındaki bu yalanla O'nu halkımızın gzünde küçültmeye devam edecek miyiz?Okul kitaplarından Atatürk'ü çıkartmak için elinden geleni yapan AB, bu düzeltmeyi yapmamıza izin verir mi? Demek ki kendi kitaplarımızı kendimiz yazmak zorundayız. En çok satılmakta olan "Şu Çılgın Türkler" kitabı belli ki bir boşluğu dolduruyor. Demek ki; halkımız şiddetle kendi tarihiyle ilgili doğru bilgilere ulaşma ihtiyacı duyuyor. Neyse ki Türk ulusu ATATÜRK'ünü hala çok seviyor, hiçbir yalan O'nu gzden düşüremiyor! Bu yazıya Sayın Yılmaz Dikbaş'ın bir eklemesi oldu onu da aşağıya aktarıyorum;Başka bir gerçek daha var: Atatürk'ün en yakınlarının anılarını okuduğunuzda, Atatürk'e siroz hastası olduğunun sylenmemiş olduğunu grürsünüz! Hastalığının adı, tanımı, Atatürk'ten saklanmıştır! Asker, siyasetçi ve devrimci olarak her zaman gerçeklerle yüzleşerek her zaman gerçek olan olguları hesaba katarak yürümüş olan Atatürk'ten, hastalığının adinin gizlenmiş olmasının mantıklı bir açıklaması olabilir mi?Daha su yüzüne çıkarılacak çok şey varATATÜRKÜN VASİYETNAMESİNİ YAZMAYA KARAR VERİŞİAtatürk'ün vasiyetnamesini nasıl düzenlendiğini, Cumhurbaşkanlığı Genel Sekreteri Hasan Rıza Soyak şyle anlatmıştı;"1938 senesi sonbaharı, Dolmabahçe Sarayı'ndayız. Bir sabah Atatürk'ün yatak odasına girdim. Büyük adam, yatağında başı biraz yüksekte arka üstü yatıyordu. Salonu solgun bir güneş kaplamıştı. Yüzü fildişi rengindeydi. Çehresi her gün biraz daha zayıflayıp uzuyor, o gk mavisi gzleri irileşiyordu. Ben yatağının ayak ucuna doğru, gsterdiği yere oturdum. Her zaman ki suallerini tekrarladı:"Ne haber?"O günlerde Avrupa'da siyasi hava çok bozulmuştu. Atatürk umumi endişelere ve bir takım tehlikeli belirtilere rağmen, Almanların henüz, İtalyanların ise hiç hazırlanmamış olduklarını ileri sürerek müsterih bulunuyor. O sene harp olmayacağını, ihtilafların behemahal bir pamuk ipliğine bağlanacağını, harbi ancak 1939 senesinde veya ondan sonraki senelerde beklemek lazım geldiğini sylüyorlardı. Son yirmi drt saat zarfında günlük meselelere dair gelen haberleri hülasa ettim. Grüşünü teyid eder mahiyette olan bu haberleri alaka ile dinliyor, ara sıra bazı şeyler soruyor ve kısa cümlelerle mütalaalar beyan ediyordu. Byle olmakla beraber düşünceli ve heyecanlı olduğu belliydi. Szlerimi bitirince sağ kolunu bana doğru uzattı. Doktorlar, kati lüzum olmadıkça kuvvet sarfetmesini yasakladıkları için hareketlerinde yardım ediyorduk. Elini tuttum, doğruldu, yatağının içinde bağdaş kurdu. Birkaç dakika denize ve karşı sahile baktı. Belliydi ki heyecanını yenmeye çalışıyordu. Gzlerini bana çevirdiği zaman, uzun kirpiklerinin ıslandığını farkettim. Bütün hastalığı boyunca yanımda gsterdiği yegane zaaf buydu. Sonra nüne baktı ve ağır ağır konuşmaya başladı."Bu yolda konuşmak benim içinde, senin için de, ağır bir şey ama başka çaremiz yoktur. Konuşmaya mecburuz çocuk. Hani seninle ara sıra bir işimizden bahsederdik. Hatta bunun içinde kanun çıkarılmıştı: Şu vasiyetname meselesi. Bugün yarın o işi bitirmeliyiz. Nasıl olsa bir gün karnımdan su alınacaktır. Ne olur ne olmaz. Bağırsaklardan biri delinebilir, başka bir arıza olabilir. Herhalde ihtiyatlı olmalı."ATATÜRK'ÜN VASİYETİNİ NOTERE VERİŞİ"Atatürk, 6 Ekim 1938 'de Noter'in getirilmesini istemişti. Noter İsmail Kunter Bey, Prof. Neşet mer Bey ve ben, yatak odasının altındaki bir odada huzuruna girebilme emrini bekliyorduk. Bu daveti alınca hep beraber üst kata çıktık ve yatak odalarına girdik. Vaziyeti şyleydi; yataktan çıkmış, ipek bir pijama ve yine kırmızı ipek bir rob dşambr giymiş, boynuna koyu vişne renginde ipek bir eşarp bağlamıştı. Denize bakan pencerelerin nüne koydurduğu bir şezlongun üzerine oturmuş sigara içiyordu. Bizi grünce hafifçe kımıldandı: "Buyrunuz.." dedi. Tam karşısına koydurduğu sandalyelerde üçümüze de yer gsterdi. Hatırımda kaldığına gre Noter İsmail Kunter Bey ile, yeni çıkmış olan Noter Kanunu ve İstanbul'daki noterler üzerine grüştü. Getirilen kahvelerin içilmesini bekledi. Sonra nündeki sigara masasının koyduğu kapalı zarfı aldı:" Bu benim vasiyetnamemdir. İcap ettiği zaman muamelesini yaparsınız..." diyerek zarfı notere verdi. ATATÜRK'ÜN VASİYETNAMESİ'NİN TAM METNİMalik olduğum bütün nutuk ve hisse senetleriyle Çankaya'daki menkul ve gayrimenkul emvalimi Cumhuriyet Halk Partisi'ne atideki şartlara, terk ve vasiyet ediyorum:1. Nukut ve hisse senetleri, şimdiki gibi, İş Bankası tarafından nemalandırılacaktır.2. Her seneki gibi nemadan, nispetleri şerefi mahfuz kaldıkça, yaşadıkları müddetçe, Makbule'ye ayda bin, Afet'e 800, Sabiha Gkçen'e 600, Ülkü'ye 200 lira ve Rukiye ile Nebile'ye şimdiki yüzer lira verilecektir.3. Sabiha Gkçen'e bir ev de alınabilecek, ayrıca para verilecektir.4. Makbule'nin yaşadığı müddetçe Çankaya'da oturduğu ev de emrinde kalacaktır.5. İsmet İnnü'nün Çocuklarına yüksek tahsillerini ikmal için muhtaç olacakları yardım yapılacaktır.6. Her sene nemedan mütebaki miktar yarı yarıya, Türk Tarih ve Dil Kurumlarına tahsis edilecektir. K. AtatürkİLK MUAYENEAtatürk 1937 yılının ilk aylarından bu yana çeşitli rahatsızlıklar duymaya başlamıştı. Burnu kanıyor, vücudu kaşınıyor ve kabarıyordu. Yüzü solmuş, sinir dengesi bozulmuştu. Kendini iştahsız ve halsiz hissediyordu. Hasta olan arkadaşlarına kızan, doktor muayenesini sevmeyen Atatürk, fırsat buldukça çok güvendiği Neşet mer Bey 'e kendini muayene ettirmeye ve sağlık durumu hakkında bilgi almaya başlamıştı. Ancak ilk muayene sonunda, kalbinde, karaciğerinde, bbreğinde bir şey bulunamamıştı. Buna rağmen Atatürk'ün renginde ve yüzündeki çizgilerde bariz değişiklikler başlamıştıİLK TEŞHİSDoktorlar Atatürk'e kaplıca tavsiye etmişlerdi. Atatürk kür tedavisi için ani bir kararla Yalova'ya gitmeye karar verdi. Prof. Dr. Nihat Reşat Belger anlatıyor;"1937 senesinde, Yalova kaplıcalarının hekimiydim. O sıralarda, Atatürk de birkaç aydan beri Yalova'da istirahat buyuruyordu. Bir gün beni çağırttı. Bir müddetten beri kaşıntıdan şikayetçi olduğunu syledi." Müsaade ederseniz sizi nce bir muayene edeyim."dedim ve ettim. Muayenemde, bilhassa bacaklarında kaşıntıdan mütevellit tırnak izleri müşahade ettim. Palpasyonda karaciğerin, kosta kenarını üç parmak kadar geçmiş olduğunu ve sertleştiğini tespit ettim. Muayene sırasında hiç konuşmadık. Kendisine muayenenin bittiğini bildirdiğim zaman, Atatürk kaşıntının sebebinin ne olduğunu sordu."Efendim, bu kaşıntı kanaatimce yemekle, daha doğrusu içmekle ilgilidir." dedim. Atatürk nce inanmak istemedi. Beni imtihan etmek istercesine, "Buna kati olarak emin misiniz?" dedi."Evet efendim karaciğeriniz normale nazaran büyük ve sert. Kaşıntının sebebi budur."dedim. Prof Dr. Nihat Reşat Belger'den sonra, Atatürk'ü İstanbul'dan gelen Prof. Dr. Neşet mer'de muayene etti. İki doktorun müşterek teşhisi aynı idi. Atatürk, Yalova'da rejime alındı. Tedaviden bir süre sonra iyileşme sezilmeye başlamıştı. Fakat Atatürk Bursa'ya oradan Mudanya'ya geçti. Mudanya'dan Ege Vapuru ile İstanbul'a hareket etti. Atatürk Şubat ayı başında Dolmabahçe Saray'ında idi. Park Oteldeki davetten geç saat saraya dnen Atatürk, ertesi gün şiddetli ksürük ve gğüs ağrısı ile uyandı. Prof. Dr. Nihat Reşat Belger, Dolmabahçe sarayındaki muayenesinde Atatürk'e zatürre teşhisi koydu. SAVARONAAtatürk yurt gezisinden geldikten sonra çok yorulmuştu karnındaki şişlikte giderek artıyordu. Florya'dan Dolmabahçe'ye dnerken küçük bir de kriz atlatmıştı.31 Mayıs 1938'de Atatürk'ün sabırsızlıkla beklediği Savarona Yatı gelmiş Dolmabahçe nünde demirlemişti. 1 Haziran 1938'de Atatürk, Savarona'ya geçti. İtina ile giyinmiş olan Atatürk nce her yeri gezdi, ayrıntılarla meşgul oldu bu da onu yordu. Deniz havasının kendisine iyi geleceğini hissediyor ve orda şifa bulacağını düşünüyordu. Ama Savarona'daki tedaviden de müspet sonuç alınamamıştı. Bedeni sürekli güç kaybediyor, karnındaki şişlik giderek artıyordu. Dr. Fissenger tekrar davet edildi. 25 Temmuz akşamı Atatürk fenalaşmıştı. Atatürk yatı terkederek saraya çıkmayı düşündü. Saraydaki odalarının daha serin olabileceğini ve orada daha rahat edebileceğini düşünüyorduDOKTORLARIAtatürk kendisine yabancı doktor getirilmesini ısrarlı ricalardan sonra kabul etmiş, bu arada sağlığını devamlı kontrol altında tutabilmek için ülkenin tanınmış hekimlerinden iki ekip oluşturulmuştu. Sürekli ve danışman doktorlar.- Prof. Dr. Neşet mer İRDELP- Prof. Dr. Nihat Reşat BELGER- Opr. Dr. Mim Kemal KE- Prof. Dr. Mustafa Hayrullah DİKER- Prof. Dr. Akil Muhtar ZDEN- Prof. Dr. Süreyya Hidayet SERTER- Dr. Asım ARAR- Prof. Dr. Abravaya MARMARALI- Dr. Mehmet Kamil BERKKARNINDAN SU ALINMASIProfesr Fissenger 4. kez İstanbul'a gelmişti. Fissenger saraya gelir gelmez Atatürk'ü baştan aşağıya tekrar muayene etti. Atatürk artık ıstıraba dayanamıyor; karnında toplanan suyun verdiği sıkıntıdan kurtulabilmek için bir an evvel alınmasını istiyordu. Hastalık artık iyice ilerlemiş son ve en tehlikeli dnemine girmişti. Birinci ponksiyon 7 Eylül 1938'de Profesr Fissenger ve Profesr Neşet mer İrdelp nezaretinde, Operatr Mim Kemal ke tarafından yapıldı. Kılıç Ali Anlatıyor:"Ponksiyondan sonra derhal odalarına girdim. Grdüğüm manzara şuydu. Atatürk adeta birdenbire zayıflamış, çok zayıflamıştı. İki kolunu başının altına alarak arka üstü yatıyorlardı. Karnını büyük bir sargı ile sarmışlardı. Odadan içeriye girer girmez yanlarına koştum." Geçmiş olsun paşam!" diyerek başının altına aldığı kollarının pazusunu ptüm. Bana doktorların duyamayacağı kadar yavaş bir sesle ;"Çıkan suyu grdün mü? Bu kadar bir su kabı insanın karnının üstüne konsa nasıl tahammül eder? Bak ben ne haldeyim, nasıl tahammül etmişim?""Geçmiş olsun Paşam, bunların hepsi geçecek." dedim ve gzyaşlarımı kendilerine gstermeden ve teessürümü hissettirmemek için bir fırsat bularak doktorların arkasından sıyrılıp hemen odadan dışarı çıktım."Atatürk'ün artık tam bir istirahate ihtiyacı vardı. Fazla konuşmaması ve yanlarında konuşulup kendilerinin yorulmaması lazımdı. Bu konuya doktorları büyük nem veriyorlardı. İLK KOMAProfesr Fissenger'in fikrinin alınmasından sonra, doktorlar ikinci ponksiyon'un gününü tespit için toplandılar. Operatr Doktor Mim Kemal ke, 21 Eylül günü Atatürk'ün karnında biriken suyu tekrar aldı. 26-27 Eylül günü Atatürk ilk kez komaya girdi. Komayı atlatan Atatürk Ankara'ya gitmek istiyordu. Ancak doktorlar Atatürk'ün Ankara'ya gitmesine izin vermiyorlardı. Atatürk isyan edercesine "Ankara'ya gidelim. Ne olacaksam orada olayım " diyor, doktorların izin vermemelerinin sebepleri açıklanınca hiddetleniyordu. Atatürk "Beni bir an evvel Ankara'ya rün yapılacak mühim işler var", demiş, ne yazık ki yapacakları, düşündükleri ne ise yapamamıştı. Yapılan tüm tedavilere rağmen Atatürk günden güne ktüleşiyor, karın blgesinde su toplanmaya devam ediyordu. Viyana'dan Eppinger, Almanya'dan Bergmann adında iki profesr gelmişti. Bunların koydukları teşhis ve tedavi aynı idi "siroz". Atatürk 16 Ekim 1938'de ağır bir komaya daha girdi ve 20 Ekim gününe kadar komada kaldı. BEN HASTAYIM ÇOCUKZatürre'den kurtulur kurtulmaz Atatürk, İsmet İnnü ile birlikte 27 Şubat 1938'de Ankara'ya geldi. Celal Bayar Anlatıyor:"Balkan Antantının Ankara toplantısı günleri idi. Yugoslav Başbakanı Dr. Stoyadiniçle grüşüyordum. Şükrü Kaya yaklaştı :"Sağlık Bakanlığı müsteşarı Dr. Asım derhal grüşmek istiyor."dedi. Mevzuun, Atatürk'ün sağlığı ile ilgili olduğunu hemen anladım. Çünkü meslek ve şahsiyetine güvendiğim Dr. Asım Arar hükümet namına, Ata'nın müdavi tabipleriyle daima temasta idi. Bana endişelerini açıkladı:"Burnundan kan geldiğini sylediler. Bu hastalığın yeni merhalesidir. Dışardan mütehassıs getirilmesi tavsiyemi tekraren arzediyorum." dedi. Atatürk'ün gerek grmediği tavsiyeyi bu sefer ısrarla rica ve kabul ettirmek kararıyla Çankaya'ya gittim. Beni beklemiyordu. Arzumu sükunetle dinledikten sonra:"Ortada Hatay meselesi var. Hastalığımın dışarıda duyulmasını istemem. Neşet mer'le konuş. Burada zaten tıp kongresi var. Bizim doktorlar konsültasyon yapsınlar." cevabını verdi. Doktorlar geldiler. Muayeneden sonra alkol ve sigara almaması, mutlak dinlenmesi gibi şart, fakat bir anda hepsinin birden yerine getirilmesi güç tavsiyelerini tekrar ettiler. Atatürk hekimlerin ortak kararını dinledikten sonra :"Zannederim haklıdırlar" dedi. Ben sağlığının ülke için asıl şart olduğunu ve bu temel mevzuun yanında Hatay üzerinde menfi tesir yapma dahil, hiçbir ihtimalin düşünülmeyeceğini ısrarla tekrarladım. Derin teessürümü mümkün olduğunca saklama gayretime rağmen, benliğime hakim acının elbette ki farkında idi. Yavaş bir ses tonu ile:"ÇOCUK.. NE YAPACAKSAN YAP, BEN HASTAYIM" dedi. Her şeyini, memleketi için hizmet saydığı emeklerine cmertçe feda etmiş Atatürk, ilk defa hastayım diyordu. KUMANDAN BENİMAtatürk, Celal Bayar'ın ısrarı üzerine Fransız doktor Fissenger'in getirilmesini kabul etmişti ve 28 Mart 1938 günü Fissenger Ankara'ya geldi. Fransız Prof. Dr. Fissenger, Atatürk'ü muayene etti, başta Prof. Neşet mer ve diğer doktorlardan bilgiler aldıktan sonra Atatürk'e;"Ben sizi iyi edeceğim. Fakat benden evvel siz kendi kendinizi iyi edeceksiniz;Şüphesiz ki siz, büyük bir kumandansınız. Büyük zaferlerin sahibisiniz. Fakat bu işin kumandanı benim. Bana yardım edeceksiniz."Üslubu ve mantık Atatürk'ün hoşuna gitmişti."Peki dedi, kabul."Atatürk'ün olumlu yaklaşımı üzerine Prof. Fissenger, Atatürk'ün günlük hayatını, bir tablo halinde çizdi. Ağzına tek damla alkol almayacak, şezlonga uzanarak istirahat edecekti. Yemesi içmesi, düzenlenmiş listeye gre olacaktı. Prof. Dr. Fissenger Cumhurbaşkanlığı Genel Sekreterliğine Atatürk'ün sağlığı ile ilgili bir rapor sundu. Bu raporda Atatürk'ün ciddi bir rahatsızlığı olmadığı, bir buçuk aylık bir istirahata ihtiyacı olduğu belirtiliyordu. GÜNEY GEZİSİO günlerde Hatay Sorunu had safhadaydı. Kendisini iyi hissettiğini syleyen Atatürk, Hatay meselesini istediği şekilde sonuçlandırmak için nce Mersin'e oradan Adana'ya sınıra kadar uzanmaya karar verdi. Doktorları nce bu isteğe şiddetle karşı çıktıysalar da, muayeneden sonra "gidebilir" dediler. Atatürk, Hatay konusundaki kararlılığını, Mersin'e hareketinden iki gün nce Celal Bayar'a şyle bildirmişti.:"Benim, kırk asırlık Türk yurdu, Hatay esir kalamaz dediğimi unutmuş olanlar olabilir. Ama ben unutmadım, unutamam, sen de unutamazsın."20 Mayıs 1938'de Mersin'e doğru yola çıktı. Mersin'den Tarsus'a oradan Adana'ya geçti. Hatay konusunun en kritik dneminde, sağlığı üzerindeki olumsuz düşüncelerin neticeyi etkileyeceği düşüncesiyle, sınıra kadar otomobiliyle giderek askeri birlikleri denetledi, resmi geçitlerde sürekli ayakta bekledi. Sağlıklı olduğunu hissettirmek için her şeyi denedi.24 Mayıs 1938'de Adana'dan ayrıldı. SON SAATLERTüm tedavilere rağmen günden güne eriyen Atatürk, 8 Kasım 1938 günü şiddetli bir rahatsızlık daha geçirdi. Saat altı buçuk gibi gelen bu rahatsızlıkta Atatürk'ün midesi bulanmış ve kusmaya çalışmıştı. Sürekli istifra etmeye çalışan Atatürk, bu sırada Hasan Rıza Beye bakarak "Saat kaç?" diye birkaç kez sormuş, Hasan Rıza Bey her soruşunda "Saat 7 efendimiz" diyerek cevap vermişti. Bu sırada kendisine haber verilen Neşet mer Bey de gelmişti. Abravaya ile Atatürk'e gereken tedavileri yapıyorlar ve bazı nlemler alıyorlardı. Neşet mer Bey bir ara "Dilinizi greyim efendim." diye seslendi. Atatürk dilini yarıya kadar dışarı çıkardı. Neşet mer Bey "Biraz daha uzatınız efendim." diye seslenince, Atatürk, Neşet mer Bey'e bakarak ;- "Vealeykümüsselam" diyerek gzlerini kapattı. Atatürk son kez komaya girmişti.9-10 Kasım gecesini rahatsız geçiren Atatürk artık derin bir uykuda gibi yatıyor ve lümü bekliyordu. 10 Kasım 1938 günü saat 8 gibi bir ara gırtlağından Hı Hı Hı sesleri çıkarmıştı. Saat dokuzu beş geçe gzlerini son kez açarak, etrafına baktı ve hemen kapattı. Büyük nder Atatürk lmüştü. HAYATINDAKİ BAZI SONLAR- Anlamlı son szü, "Saat kaç" olmuştu.- Prof. Dr. Neşet mer İrdelp'e, son sz olarak "Vealeykümüsselam " dedi.- Koma içinde manası anlaşılamayan ve devamlı olarak tekrarladığı sz "aman dil... aman dil..."di.- Son aldığı gıda, 8 Kasım 1938 Salı günü, saat 18.35'de drt kaşık elma suyu oldu.- Son yemek istediği sebze, enginardı.- Son verilen ilaç, lüm halinden kırk dakika nce, saat 8.25'de, 1/8 aubaine'di.- Hekimler lüm raporunu imzalarken, son olarak elini pen ve gzlerini kapayan Prof. Dr. Mim Kemal ke idi. ALINTIDIR Boş İşler Uzmanı..

yorum yapacakk yokmu ya :S Boş İşler Uzmanı..

cold-m4 bunu yazdı: hocam kendin okumaya üşendinde tbtden biri okusun yorum yapsın olayı ğren mi istiosun?yoksa bunu birilerinin harbiden okucağını mı düşünüosun? :) yaw millet fıkra okumaya üşenio bu çok uzun hoca :| zetlersen bişiler olabilir yok hoca okudum kendım. arastırma yapıyorum olayın doruluıgu warmı dıye art nıyetım yok :S Boş İşler Uzmanı..