Sustum! Ne kadar susulacaksa o kadar sustum! kendimle konuşuyorum şimdi yalnız... yalnız yüreğimle dokunuyorum sesime kimse duymuyor... sustum sustu dudağımdaki şarkı, gzlerimdeki şiir yaraları yalayan rüzgar sokaklarında kahrolduğum şehir gzlerim konuşuyor yalnız! sustum! bin ah sürüp dudaklarıma ne kadar susulacaksa o kadar sustum! sustu benimle deniz, sustu deli dalgalar, sustu martılar... umutlarımı sarıp rüzgarlara uzaklara savuruyorum her gece yıldız yapıp serpiyorum gkyüzüne kimse grmüyor... saçı ağarmış hayaller nemli kirpiklerle bulutlandığında gzlerim gkte şimşek olup çakıyorum kimse grmüyor... Sustum! tuz basıp yaralarıma! sustum içinde volkanlar taşıyan bir derviş gibi yaslanıp yalnızlığın duvarına gül dküp kalabalıklara kimsesiz geziyorum gnül ülkemi her gece kimse bilmiyor... sustum! sustu benimle gk, sustu dağ, sustu toprak acılar konuşuyor şimdi yalnız yaralı gnlümün sızıları konuşuyor tutup ldürüyorum içimdeki sevdaları bir bir atıyorum uçurumlardan kimse grmüyor sustum! saçlarını kokluyorum rüzgarların dudaklarından püyorum hayatı içimde incecik bir sevgi ürperiyor sarı hüzünler dkülüyor gnül bahçeme gelmiyor beklediğim bahar yaralar merhem tutmuyor gzyaşı olup dkülüyorum kaldırımlara mendil silmiyor yağmur dinmiyor sevdiğim bilmiyor sustum sustu benimle sarı sabır, sustu hasret, sustu zaman sustum yalnız gzlerimle dokunuyorum hayata kimse duymuyor sustum! İçimdeki dalgalar kabardıkça volkanlar gibi sustum sustu dudaklarım, sustu gzyaşlarım sustu gzlerimdeki şiir gnlümdeki nehir bulutlar haykırdı isyanımı şimşekler haykırdı sadece ben duydum sadece ben ey beşiğini sallayıp boğduğum hayat kucağımda büyütüp ldürdüğüm sevgi yaralar merhem tutmuyor geceler avutmuyor ben sustum acılarım konuşuyor yalnız ben sustum! susmuyor yüreğimi kavuran kasırga pencereme vuran yağmur damlaları susmuyor her gece dışarda inleyen rüzgar gelmiyor bahar kuşlar sevinmiyor yıldızlar küs ay üzgün güneş doğmuyor acılar dinmiyor içimde binlerce şiir kanıyor her gece kimse bilmiyor sustum! sustu benimle sarı sabır, sustu hasret, sustu hayat sustu zaman acılar konuşuyor yalnız acılarım konuşuyor kimse duymuyor... duymuyor... duymu... duy... Ayrılığın rüzgarı zamansız estiği vakit, beni arama buralarda. Ben bilmem hangi meridyenin, bilmem kaçıncı paraleline savrulmuş olacağım. Bilinmez yollarda yürüyeceğim, başı ne eğik. İşte diyecekler, işte o yabancı geçiyor yine yalın ayak, başı dumanlı. Yüreğimin çarpıntısını bilmeden arkamdan ahkam kesecekler. Ellerimde hesap soracak derman yok. Dişlerim kenetlenmiş, dilim lal konuşmuyor benimle. Dermansız dertlerin, onulmaz yangınların, alev alev, har har, kor kor yandığı ve kavuşma ümidinin hızla eridiğini bilerek ve kalbimin bu erimeye inat donduğunu hissederek yürümekteyim. Elimde ne bir pusulam, ne de bir haritam var. Bana klavuzluk eden sadece kargalar. Kargalar kargaşadalar, bense karmaşada. Her şey muamma, her şey bilinmezlerle çevrili. Bende bu bilinmezin, bilinmezliğinde kaybolmak istiyorum Mutlak Sonsuza...!

eline salık da anonim değil heralde bu beyitler?Güneş altında sylenmedik sz yokmuş.. Bu yüzden geceleri sylüyorum sevdiğimi.. Ne gece ne gündüz yokmuş sylenmemiş sz.. Bende sylenmişleri sylüyorum yeni biçimde.. Hiç bir biçim kalmamış dünyada denenmedik... Bende susuyorum sevgimi saklayıp içimde... Duyuyorsun değilmi suskunluğumu nasıl haykırıyor... Susarak sevgisini ilan eden çok var sevgilim... Ama bir başka seven yok benim sustuğum biçimde... Aziz NESİN Credo quia absurdum!! Entropy