http://www.candundar.com.tr/_media/Musallatasi. pps buda slaytı müziğiyle beraber çok duygulanıyo insan :/ "Milliyetin en belirgin niteliklerinden biri dildir. Türk milletindenim diyen insan her şeyden nce ve mutlaka Türkçe konuşmalıdır. Türkçe konuşmayan bir insan Türk kültürüne, topluluğuna bağlılığını iddia ederse buna inanmak doğru olmaz. " Mustafa Kemal ATATÜRK

: hepsini okumadım sadece sonunu okudum. benim fikrim bu kadar melankolikleşmeye, aman hayat bitiyor tarzı düşüncelere karşıyım. hayat dediğin nedir ki ldün bitti. kafana odun düşer lürsün. ne kadar çabuk olursa o kadar iyi. ergen dnemlerimi çoktan geçtim daha olgunca düşünüyorum. bitse de gitsek havasındayım sizde yle olun. yoksa bi şeylerden tırsarak, korkarak, kaçarak olmaz. iyi olmak gerekiyorsa her zaman olunmalı. lüm gibi tırsınç, mistik şeyleri ibretlik olaylarla süsleyerek mazaret gstermek yanlış. iyiysen her zaman iyi ol. makatta pamuğun sıcaklığını hissedip gzlerini açtığında polyannacılıktan dem vurmak samimiyetsizce. okumadığın çok belli ztn...

Çok güzel bir yazı... Biraz uzun ama bu yazıyı kendiniz için okuyun lütfen Bir zamanlar bir psikoloji kitabında okuduğum bir blüm vardı... Hayatın ve getirilerinin kıymetini anlamak için tavsiye edilen bir metod vardı içinde... Deniyordu ki; "Arada bir, çok bunaldığınızda, hayatın sizin için çekilmez hale geldiğini düşündüğünüzde kendinize 10 dakika ayırın ve kendi cenaze treninizi düşünün..." Cümleyi ilk okuduğumda çarpılmıştım... Ben girişin akabinde pozitif bir gelişme ve tavsiye bekliyordum... Ama "kendi lümümüzü ve cenazemizi" düşünmemiz tavsiye ediliyordu... Tüylerim diken diken oldu ve yazarın saçmaladığını düşündüm o an... Ama nyargı düşmanı biri olarak okumaya devam ettim... Diyordu ki; "Bunları düşündüğünüzde dünyadaki yerinizi, dünyayı terkettiğinizde oluşacak boşluğu, sevdikleriniz ve sizi sevenler için neminizi anlayacaksınız... zellikle insanların sizin için neler syleyeceklerini, onlar için ne ifade ettiğinizi hissetmeye çalışın... O andan geriye dnme şansınız olmadığını, hayat denen kredinizin bittiğini ve onlara yanıt verme şansınız olmadığını düşünün... Tekrar sarılma, bir kez daha pme ihtimalinizin bittiğini hissedin... Dünyadaki küslüklerin, ayrılıkların, kavgaların yanında bu acının ve geri dnülmezliğin korkunç çaresizliğini yaşayın... Bırakın canınız yansın, bırakın alevler içinde kavrulsun tüm ruhunuz... Orada, o musalla taşında düşünün kendinizi... Seyredin şu an çevrenizde olanların yüz ifadelerini... Akıllarından ve yüreklerinden geçen cümleleri hayal edin..."Kitaba devam etmeden bıraktım kenara ve gzlerimi kapatıp aynen düşünmeye başladım... Eşimi, oğlumu, annemi, babamı, kardeşlerimi ve diğer tüm çevremi oturttum tek tek kendi cenaze trenimdeki yerlerine... Birer birer yerleştirdim tabutumun çevresine hepsini... Hayatımda çok nadir bu kadar canım yanmıştı... Grüyordum işte "babaaaa..." diye ağlayan biricik oğlumu... Eşim kucağında "ağlayan emanetimle" ayakta durmaya çalışıyordu perperişan... Koca çınar babacığım, belli belirsiz dualar okuyordu, o gzümden hala gitmeyen vakur duruşuyla... Annem, ciğerinden bir parça canlı canlı koparılmış gibi hem içine hem dışına akıtıyordu gzyaşlarını... Kardeşlerim, akrabalarım "çok erken gitti, doyamadı oğluna..." diyordu acıyan ses tonlarıyla... Ve dostlarım... Onlar da şaşkındı... Bazısı "daha dün birlikteydik, nasıl olur...?" diyordu... Kitaba devam etmeden bıraktım kenara ve gzlerimi kapatıp aynen düşünmeye başladım... Eşimi, oğlumu, annemi, babamı, kardeşlerimi ve diğer tüm çevremi oturttum tek tek kendi cenaze trenimdeki yerlerine... Birer birer yerleştirdim tabutumun çevresine hepsini... Hayatımda çok nadir bu kadar canım yanmıştı... Grüyordum işte diye ağlayan biricik oğlumu... Eşim kucağında ayakta durmaya çalışıyordu perperişan... Koca çınar babacığım, belli belirsiz dualar okuyordu, o gzümden hala gitmeyen vakur duruşuyla... Annem, ciğerinden bir parça canlı canlı koparılmış gibi hem içine hem dışına akıtıyordu gzyaşlarını... Kardeşlerim, akrabalarım diyordu acıyan ses tonlarıyla... Ve dostlarım... Onlar da şaşkındı... Bazısı diyordu... Bunları seyredip onlara "hayır lmedim, burdayım.." demek istedim hayal olduğunu unutup... Sonra anladım yazarın ne demek istediğini daha devamını okumadan kitabın... Kitaba devam etmeden bıraktım kenara ve gzlerimi kapatıp aynen düşünmeye başladım... Eşimi, oğlumu, annemi, babamı, kardeşlerimi ve diğer tüm çevremi oturttum tek tek kendi cenaze trenimdeki yerlerine... Birer birer yerleştirdim tabutumun çevresine hepsini... Hayatımda çok nadir bu kadar canım yanmıştı... Grüyordum işte diye ağlayan biricik oğlumu... Eşim kucağında ayakta durmaya çalışıyordu perperişan... Koca çınar babacığım, belli belirsiz dualar okuyordu, o gzümden hala gitmeyen vakur duruşuyla... Annem, ciğerinden bir parça canlı canlı koparılmış gibi hem içine hem dışına akıtıyordu gzyaşlarını... Kardeşlerim, akrabalarım diyordu acıyan ses tonlarıyla... Ve dostlarım... Onlar da şaşkındı... Bazısı diyordu... Bunları seyredip onlara demek istedim hayal olduğunu unutup... Sonra anladım yazarın ne demek istediğini daha devamını okumadan kitabın... Farkındalık nemli bir kavramdır psikolojide... Belki de hiç aklımıza gelmeyen ve gelmeyecek bir farkındalığı gstermek istemişti yazar... Kitabı okumaya ne gücüm kalmıştı, ne de isteğim... Almam gereken dersi ve mesajı almıştım... Şimdi ne kitabın adını ne de yazarı hatırlamıyorum... Şu an bunları yazarken bile çok ktü oldum... Bu olayda tek farkındalık da yok üstelik... Biraz kendime geldikten sonra devam ettim hayatımın en zor hayaline... Sırada çevremdekilerin lümümün akabinde neler syleyecekleri vardı... Usulen ve nezaketen sylenenlerin dışında... Onlarda bıraktığım izleri, yaşananları ve yaşanamayanları elden geçirerek ben konuşturacaktım hayalimde... İçlerini okuyacaktım, senaryo bana ait olarak... Yaşarken neler yazmıştım, lümümle neler okuyacaktım... Gerçek duygularıydı ulaşmaya çalıştığım, lüm acısının etkisiyle girilen duygusal mod değildi, deşifre etmem gereken metin... Diğerlerine geçmiyorum... Bu yazıyı şu an yazıp sizlerle paylaştığıma gre "diğerlerine" artık sizlerde dahilsiniz... Düşünün, bir gün bir mail ulaşıyor "lmüş" diye... Sizler kimbilir neler düşünür ve yazardınız... Eşim şu an yanımda ağlıyor, sanki gerçekmiş gibi... Oysa ki yazarın amacı "Yaşamanın ve hala nefes alıyor almanın kıymetini gstermek"ti... Benim de yle... Lafı çok uzattım farkındayım... Ama hayat dediğimiz çzümü zor süreç 2 satırla zetlenemeyecek kadar girintili çıkıntılı... Ben o gün kurduğum o hayalle, canımın tüm yanmasına rağmen yeniden doğdum... Bilgisayar diliyle "format attım hayatıma..." Sahip olduklarımın farkına vardım ve hala nefes alıyor olduğum için şükrettim... Gzlerimi açtığım anda o ktü ve acı sahne bitmiş, oyun perde demişti... Peki ya hayal değil de, gerçek olsaydı ve perde bir daha açılmamak üzere kapansaydı... İşte bu final bu yazıyı buraya kadar okumanıza değmiş olmalı... Belki gerildiniz, ktü oldunuz ama devamını getirirseniz buna değer bence... Ben bu akşam melankoliğim ve biraz abartmış olabilirim... Hani sanatçı ve şairiz ya ondandır belki... Bence bu yazıyı sadece okuyarak bırakmayın... Lütfen arada bir, buradan aldıklarınızı tartın, düşünün ve hayatınızı gzden geçirin... lümün kime ve ne zaman geleceğini Yüce Allah'tan başka bilen yok... İşte bu yüzden hazır yaşıyorken ve nefes alıyorken yapabileceklerinizi yapın, ertelemeyin... Bilerek - bilmeyerek kırdığınız kalpleri tamir edin... Sizi sevenlere ve sevdiklerinize daha fazla zaman ayırın... Biraz Hıncal abi tarzı olacak ama, sevginizi ve verdiğiniz değeri haykırın onlara iş işten geçmeden... Ve en nemlisi; verdiği-vermediği, aldığı-almadığı herşey için, tekrar tekrar şükredin Yüceler Yücesi Yaradan'a...

hepsini okumadım sadece sonunu okudum. benim fikrim bu kadar melankolikleşmeye, aman hayat bitiyor tarzı düşüncelere karşıyım. hayat dediğin nedir ki ldün bitti. kafana odun düşer lürsün. ne kadar çabuk olursa o kadar iyi. ergen dnemlerimi çoktan geçtim daha olgunca düşünüyorum. bitse de gitsek havasındayım sizde yle olun. yoksa bi şeylerden tırsarak, korkarak, kaçarak olmaz. iyi olmak gerekiyorsa her zaman olunmalı. lüm gibi tırsınç, mistik şeyleri ibretlik olaylarla süsleyerek mazaret gstermek yanlış. iyiysen her zaman iyi ol. makatta pamuğun sıcaklığını hissedip gzlerini açtığında polyannacılıktan dem vurmak samimiyetsizce.

: Triumph bunu yazdı: hepsini okumadım sadece sonunu okudum. benim fikrim bu kadar melankolikleşmeye, aman hayat bitiyor tarzı düşüncelere karşıyım. hayat dediğin nedir ki ldün bitti. kafana odun düşer lürsün. ne kadar çabuk olursa o kadar iyi. ergen dnemlerimi çoktan geçtim daha olgunca düşünüyorum. bitse de gitsek havasındayım sizde yle olun. yoksa bi şeylerden tırsarak, korkarak, kaçarak olmaz. iyi olmak gerekiyorsa her zaman olunmalı. lüm gibi tırsınç, mistik şeyleri ibretlik olaylarla süsleyerek mazaret gstermek yanlış. iyiysen her zaman iyi ol. makatta pamuğun sıcaklığını hissedip gzlerini açtığında polyannacılıktan dem vurmak samimiyetsizce. okumadığın çok belli ztn... Sırf senin yazdığına ters olduğu için laf atıosun sende (:edit : ozur dilerim 27 agustosun konusuymu$ grmemi$im.. Burda cok felsefi bir yazi yazdigini dusun, ne sen yorul ne de ben yorulayım. İş yapılmayacaklar listem : hipokondriyak

Verilmişti sanki.. Edüt: Konu başlığını tam hatırlayamadım ama aynı yazı daha nce c/p lenmişti :l Araştırmalar devam ediyor :) Those who speak know nothing, And find out to their cost, Like those who curse their luck in too many places, And those who fear are lost...

Ben de derim ki lümünüzden 1 yıl sonrasını düşünün. Herkes kendi hayatını yaşıyor sadece sizi arada bir hatırlıyorlar en yaknınızdakiler bile artık gülüp eğleniyorlar yani olması gerektiği gibi hayat devam ediyor. Anne ve babanız haricinde kimsenin hayatında bir boşluk yaratmıyorsunuz. Yani yaşamanız ve lmeniz kimsenin umrunda değilse s. ktir edin yaşayın bitirmeyin güzel mrünüzü. En azından yeni bir şeylere başlama şansınızı yitirmeyin. kenarda kşede takılırım ben