paylasimin icin cok saol cok guzel bir yazi yarisini okudum diger yarisinida okucagim tekrar tesekkur ederim adam bana çay verdi çay. bana çay verdi. çay veren adam ktü olur mu hiç?

hoja cok saol cok güzel bi paylasım. okudukca okuyasım gelio imza

Valla belki haklısın sevgili antioksidan ama ylede bylede nasılsa okunmuyo... Ama yer kaplamaması için bundan sonra link halinde veririm haklısın... "Sylesem Tesiri Yok ; Sussam Gnül Razı Değil."

Güzel paylaşım, sağolasın. Yakınınızdan geçerken tıslayan kaç şey sayabilirsiniz?

BİRİNCİ SEMAResulüllah S. A. efendimiz şyle buyurdu: Birinci semaya eriştim. Cebrail birinci semanın kapısını vurup: Aç!. Diye seslendi. O kapının adına: Bab-ı Hıfz. Derler. Kızıl yakuttan bir kapıdır. O kapının kilidi incidendir. İçeriden, o kapının bakıcısı olan İsmail; yle bir ses çıkardı ki. ylesini hiç işitmedim: Bağırıp da: Aç!. Diyen kimdir?. Dedi; Cebrail ona cevap olarak: Cebrailim. Deyince, bu sefer: Ya yanındaki kimdir?. Diye sordu. Cebrail: Muhammed'dir. Deyince, tekrar sordu: Ona peygamberlik verildi mi?. Onun sorusuna da, Cebrail: Evet, ona peygamberlik verildi. Deyince İsmail tekrar sordu: Buraya gelmesi için, taleb ve davet olundu mu?. Onun bu sorusuna da Cebrail şyle cevap verdi: Evet, davet olundu. Bundan sonra, İsmail şyle dedi: Merhaba, hoş geldin; ne güzel bir gelici geldi. Ve., kapıyı açtı. Bir rivayette, şyle anlatıldı: Resulüllah S. A. V efendimiz, Mescid-i Aksa'daki taştan Burak'a binip semaya yükseldi. Yerden semaya kadar olan mesafe, beş yüz yıllık yoldur. Her semanın kalınlığı beş yüz yıllık yoldur. Her iki semanın aralığı da beş yüz yıllık yoldur. Resulüllah S. A. V efendimizin anlattıklarına devam edelim: Bu semadan içeri girdiğim zaman, İsmail'i bir heybet içinde buldum. Nurdan bir kürsi üzerine oturmuştu. nünde, sağında, solunda ve ardında kendisini yüz bin melek sarmış duruyordu. Her meleğin de ayrıca yüz bin tane askeri vardı. İsmail ve beraberinde olanlar şu teşbihi okuyorlardı: Pek yüce sultan zatı, noksan sıfatlardan tenzih ederim. Üstün ve büyük olan zatı, noksan sıfatlardan tenzih ederim. Hiç bir şey, kendisinin benzeri olmayan zatı, noksan sıfatlardan tenzih ederim, Ona selam verdim; selamımı aldı ve bana tazim eyledi. Bundan sonra, bir blük melaike grdüm. Hepsi de, kıyamda huşu ile durmuşlardı. Şu teşbihi okuyorlardı: Noksan sıfatlardan tam manası ile temizdir. Mukaddes olmakta tam mukaddestir. Rabbımızdır. Meleklerin ve ruhun Rabbıdır. Cebrail'e sordum: Bu meleklerin ibadeti bu mudur?. Şyle anlattı: Bunlar yaratılalıberi, byledir; kıyamete kadar da byle kıyamda duracaklardır. Yüce Hak'tan dile: Bu ibadeti ümmetine nasib eylesin. Dua ettim; Yüce Hak, o ibadeti ümmetime nasib eyledi. Namazda bulunan kıyamınız odur. Bundan başka, sudan ve rüzgardan yaratılan melekler grdüm. Üzerlerine tevkil edilen meleğin adına: Raad. Derler. Bu melek, bulutlara ve yağmurlara müekkeldir. Şu teşbihi okuyorlardı: Mülkün ve melekutun sahibi Yüce Zat, tüm noksan sıfatlardan münezzehtir. Gk gürültüsü ve şimşek, o meleğin sesinden çıkar. Dünya semasında hiç boş yer kalmamıştı. Her drt parmak yerde bir melek, alnını secdeye koymuş Yüce Hakkı teşbih ve tehlil ediyordu. Orada bir melek grdüm; insan suretinde idi. Belinden aşağısı ateş, yukarısı da kardı. Ateş kara yapışmıştı; aralarında hiç bir ayırıcı yoktu.. Byle iken, ne ateş karı eritiyor; ne de kar ateşi sndürüyordu. O meleğin gzünden yaş akar; ağlar ve şu teşbihi okurdu: Ey ateşle karın arasını bulan; mümin kulların kalblerini de birleştir; aralarında ülfet ihsan eyle. Cebrail'e sordum: Bu melek kimdir ve neden ağlar?. Diye., şyle anlattı: Bu bir melektir, ismine: H a b i b. Derler. Günah işleyen ümmetinizin günahlan için ağlar; af ve mağfiret diler. Bundan sonra, Adem'i a. s. dünyada olduğu surette grdüm. Nurdan libaslar giymiş; nurdan taht üzerine oturmuştu. Yüce Hak, lenlerin ruhlarını ona arz ettiriyordu. O da mümin kulun ruhunu grdüğü zaman sevinip şyle diyor- Temiz bedenden temiz ruh. Sonra, onun için af, mağfiret diler; dua ve rahmet dileği ile tazarru eder, yalvarır. Bundan sonra, melekler o ruhu alıp yüceler yücesine gtürürler. Nitekim Kur'an-ı Kerim'de şyle buyuruldu: Gerçek şu ki: iyilerin amel kitapları illiyyindedir. (83/18) Kafirlerin ve münafıkların ruhları ona arz olunduğu zaman, üzülür şyle der: Habis bedenden habis ruh. Beddua eder. Bundan sonra melekler o ruhu alıp siccine gtürürler. Nitekim Kur'an-ı Kerim'de şyle buyuruldu: , Gerçek onların sandığı gibi değil; ktülerin kitabı siccindedir. (83/7)Cebrail'e sordum: Bu kimdir?. Diye., bana şyle anlattı: Babanız Adem'dir; ileri var ona selam ver. Ben de ileri varıp selam verdim. Selamımı tazimle aldı: Merhaba salih oğul, salih nebi. Senin gibi bir oğlu bana hibe eden Allah'a hamd olsun. Bylece bana" hoşgeldin etti. Onun bu vgüsüne karşııık gyle dedim: Bana, senin gibi bir baba hibe eden Yüce Allah'a hamd olsun. Bundan sonra, tekrar Adem a. s. sena e'tti ve şyle dedi: Allah'a hamd olsun. Sana bu şekilde büyük kerametlerle ikram eyledi. Seni neslimden getirdi. Yüce Hak, sana türlü nimetlerini ve ikramlarını artırıp daim ve baki kılsın. Onun bu hamdine ve senasına karşılık ben de şyle dedim: Celal ve ikram sahibi Allah'a hamd olsun. Seni kudreti ile topraktan yarattı. Ve seni melekleri omuzunda semaya taşıttı. Seni kıble edip bütün melekleri sana doğru secde ettirdi. Senin için, cenneti mubah eyledi. Bunun üzerine Adem a. s. şyle dedi: Anlattığın nimetlerin ihsanı bana olsa dahi, yine sen benden daha faziletlisin. Zira o kerametler ve nimetler sizin nurunuz alnımda bulunması hürmetine ve o latif nuruna izaz ikramdı. Bundan sonra bana çok şeyler syledi; en sonunda şyle dedi: Benden itibaren, size nübüvvet gelinceye kadar, çocuklarımın binde biri cennete'konuldu; dokuz yüz doksan dokuzu da cehenneme girdi. Ne zaman ki siz, alemlere rahmet olarak resul gnderildiniz; senin ümmetinden binde biri cehenneme girdi. Dokuz yüz doksan dokuzuna cennet ikram olundu. Yüce Hak, ism-i şerifini senin ism-i şerifine eş kılıp henüz dünyaya gelmeden şerefini cümleye beyan edip açıkladı. Adem a. s. şu teşbihi okuyordu: Yüceler yücesi zat sübhandır: Bol gani zat sübhandır. Allah'a hamd olsun, noksan sıfatlardan münezzehtir. Allah-ü Taala sübhandır; bağışlanmamı dilerim. Grdüm ki, Adem'in a. s. sağ canibinde bir kapı var. Oradan güzel koku gelmektedir. Oraya bakar mesrur olur; güler. Sol yanında bir kapı daha var. Buraya da bakıp mahzun olur; ağlar. Cebrail'e sordum: Bu nasıl kapılardır?. Şyle anlattı: Sağındaki kapı cennete açılır. Saidlerin ruhları oradan cennete gider. Sağ tarafına bakınca onları grüp şad olur. Solunda olan kapı cehenneme açılır. Şakilerin ruhları oradan cehenneme gider. Sol tarafına bakınca onları grüp mahzun olur. Sonra, bir melek grdüm. Horoz suretinde idi. Gayet büyük başı yüce arşla beraber olmuştu. Ayakları yedi kat yerden aşağı idi. iki kanadı vardı. Onları açtıği zaman, meşrıkla mağribi doldururdu. -O meleğin makamı: Sidre-i Münteha olup tafsili inşaallah orada gelecektir.- O meleğin vücudu beyaz inciden; ibikleri kızıl yakuttan yaratılmıştı. Beneksiz beyaz noroz beslemekte büyük faydalar ve güzel hassalar vardır. Bunun sırrı ve hikmeti de, o meleğe benzemesindendir. Besleyenin yalnız kendi evinin değil; komşularının dahi, afetlerden ve musibetlerden korunmalarına sebeb olur. Bu manada, Resulüllah S. A. efendimizin şyle buyurduğu rivayet olundu: Beyaz horoz benim dürüst dostumdur. Cebrail'in dahi arkada-şi ve dostudur. Düşmanım şeytanın da düşmanıdır. Beslendiği evin sahibini ve çoluk çocuğunu, civarında bulunan dokuz evin hane halkını korur. Ancak, bu beyaz horozda şart şudur: Hiç beneği olmayıp halis beyaz olacaktır. Eğer ibiği iki çatal gül ibikli olursa., bu horozun faydası daha çoktur. Nitekim bu manada Resulüllah S. A. efendimiz şyle buyurdu: Çatal ibikli beyaz horoz benim habibim ve sevdiğimdir. Habl-bim Cebrail'in dahi habibidir. Bulunduğu evin sağından drt, solundan drt, nünden drt, ardından drt cem'an on altı evi ve içinde olan ehillerini afetlerden ve musibetlerden korur. Bu hadis-i şerifi, Enes'ten r. a. naklen Ebüşşeyh çıkarıp rivayet etmiştir. Bir başka hadis-i şerifi de Beyhaki rivayet eder. Bunun ravisi İbn-i mer r. a. olup Resulüllah S. A. efendimizin şyle buyurduğunu anlatır: Horoz, namaz vakitlerim Allah'ın kullarına bildirir. Her kim,, evinde beyaz horoz tutup beslerse; o kimseyi üç şeyden korur:a) Şeytanın şerrinden. b) Büyücünün şerrinden. c) Kahinlerin şerrinden.. Ancak, beyaz horoz besleyenler, onu kesmekten kaçınmalıdırlar.. Feth'ül - Kadir'de bu işi deneyenlerden şyle anlatıldı: Beyaz horoz kesenin hali kederden yana boş olmaz, imam-ı Salebi, Imam-ı Dümeyri'nin Hayat'ül - Hayvan adlı kitabından naklen şyle anlattı: Güzin-i Enbiya Tac-ı Asfiya imam-ı Etkıya Habib-i Huda Re-sulullah S. A. V efendimiz inci saçan şu manayı ayan beyan anlattı: Allah-ü Teala üç sesi sever; bunlardan razıdır:a) Kur'an-ı Kerim'i okuyanın sesini sever ve razı olur. b) Horoz sesini sever ve razı olur. c) Seher vaktinde istiğfar edenin sesini sever. Resulüllah S. A. V efendimizin anlattıklarına devam edelim: O horoz şeklindeki melek, gece olunca, dünya semasına iner. O meleğin teşbihi şudur: Pek mukaddes sultan, bütün noksan sıfatlardan münezzehtir. Her şeyden yüce ve büyük zat noksan sıfatlardan münezzehtir. Ondan başka ilah yoktur. Hayatı ve kıyamı sonsuzdur. Cebrail'e sordum: Bu nedir?. Diye., bana şyle anlattı: Bunun için: Arşın Horozu.. Derler. Gece karanlığı olduğu zaman, dünya semasına iner. Gecenin üç blüğünden biri geçtikten sonra kanatlarını çırpar ve şyle der: Hani ibadet edenler?.. Namaza kalkacaklar kalksınlar. Onun bu sesini, insan ve cinden başka bütün yaratılmışlar duyarlar. Yer horozları onun sesini işitince, kanatlarını çırpar; şyle seslenirler: Ey gafiller, Allah'ı zikre başlayınız. Gece yarısı olunca, o melek yine kanatlarını çırpar şyle seslenir: Teheccüde kalkacaklar kalksın; teheccüd kılsınlar. Bu nidayı yaptığı zaman, tekrar yer horozları tüp insanlara o meleğin haberini bildirirler. Gecenin iki blüğü geçip bir blüğü kaldığı zaman, o melek tekrar seslenip şyle der: Hani, günahından mağfiret isteyenler ve alemlerin Rabb'ında ihtiyaçları ve muradları olanlar?. Kalksınlar; istiğfar etsinler ve mu-radlarını arz etsinler.. Onun bu nidası üzerine yer horozlan tüp insanları ondan haberdar ederler. Tanyeri ağardıktan sonra tekrar o melek kanatlarını Çırpar ve şyle der: Şimdiden sonra gafiller kalksın. Hem de üzerlerinde kat kat günahları durduğu halde.. Bunu syledikten sonra, mekanına yükselir. Bunu duyan yer horozları da ter, onun sylediğinden haberdar ederler. Cebrail devam etti: Ya Resulellah, bu durum hep byledir; ta, kıyamete kadar.. Bir -haberde şyle anlatıldı: Kıyametin zuhuru vakti geldiği zaman, o melek gecenin üçte birinde nida etmek ister. Ama Yüce Hak'tan şu izzet hitabı gelir: Ey melek, kullarımı uyandırmakBylece tmekten nehyedilir. Bu durumda o melek ve tüm sema melekleri kıyamet kopmasının vakti geldiğini anlarlar. Hep birden ağlaşmaya başlarlar. O gecenin uzunluğu üç gün, üç gece kadardır. O gece horozlar tmez ve kpekler havlamazlar, insanlar, tam bir gaflet içinde üç gün, üç gece yatar kalırlar. Ancak, daima teheccüd namazına kalkanlar kalkar; teheccüd namazlarını kılarlar.-- Sabah olmadı; acaba erken mi kalktık?. Deyip biraz yatarlar. Tekrar kalktıklarında, sabah olmadığını grürler. O zaman, gecenin uzunluğundan anlarlar ki: Kıyamet geldi. Bunlar, teheccüd kılmayanları kaldırmak için, çok çalışıp çabalarlar; ama onları uyandırmak hiç bir yoldan mümkün olmaz. Hiç kaldıramazlar. Bunun üzerine kendileri camilere gider; orada toplanırlar. Günahlarına tevbe eder; bağışlanmalarını dilerler. Hep gz yaşı dkerler.. Ta, o üç gün, üç gece geçinceye kadar. Hep tazarruda, niyazda ve ağlamakta olurlar. Bu süre dolup sabah olduğu zaman, güneş mağripten ctoğar; tevbe kapıları da kapanır.. Resulüllah S. A. efendimizin anlattıklarına devam edelim: Bundan sonra, bir deryaya vardım. Sütten beyaz; insan me nisi gibi yoğundu, içinde bulunan acaip grülmemiş şeyleri anlatmak mümkün değildir. Onların haddi hesabı yoktu. Cebrail'e sordum: Bu ne deryasıdır?. Diye., bana şyle anlattı: - Bu deryaya: Hayat Denizi.. Derler. Kıyamet kopup yaratılmışların cümlesi helak olduktan sonra. Yüce Hak mahlukunu kabirden kaldırıp onlara mükafat veya ceza murad ettiği zaman, ferman buyurur; bu deryadan yeryüzüne yağmur yağar. Buradan, yeryüzüne kırk arşın kadar su iner. Cürüyüp toprak olan tenler, kemikler, sinirler ve kıllar meydana gelir. Bu su, o toprağa dokunduğu zaman neden toprak olduysa., derhal eski haline dner. Dağılanlar, bylece bir yere toplanacaklardır. Bütün bu olacaklar,'bu derya vasıtası ile olacaktır. Bundan sonra, Cebrail ezan ve kamet okudu. Bulunduğum sema ehline imam olup iki rikat namaz kıldım. İKİNCİ SEMABundan sonra, İKİNCİ KAT SEMAYA çıktım. Onu sübhan olan Yüce Hak, kırmızı mercandan yaratmış. Bu semanın adına: K a y d u m. Derler. Bu sema kapıcısının adına: Mihail. Derler. Bu semayı gayet nurlu ve şa'şaalı grdüm. O kadar ki" Bakınca gzler kamaşır. Bu semanın kapısı inciden, kilidi nurdandır. Cebrail bu semanın kapısını vurdu; açılmasını istedi. Oranın kapıcısı olan Mihail sordu: Kapının açılmasını isteyen kimdir?. Cebrail'im. Deyince, tekrar sordu: Yanındaki kimdir?. Muhammed'dir. Diye Cebrail cevap verdi; oranın kapıcısı tekrar sordu:: Ona peygamberdik verildi'mi?. Evet verildi. Cevabım aldıktan sonra tekrar sordu: Onun buraya gelmesi için, bir davet ve taleb vaki oldu mu?. Cebrail bunun için syle dedi: Evet., davet ve talep vaki oldu. Bundan sonra o semanın kapıcı meleği şyle dedi: Hoş geldin; ne güzel gelici geldi. Ve., kapıyı açtı. içeri girdim; oranın hazım Mihail'i grdüm. Hizmetinde iki yüz bin melek vardı. O meleklerin de, her birinin ikişer yüz bin melek hadimi vardı. Selam verdim; tazimle selamımı aldı Yüce Hak'tan türlü ikramların müjdesini bana verdi. Bunların okuduğu teşbih duası şuydu: Yüce Alla sübhandır; onu teşbih edenler teşbih ettikçe.. Allah'a hamd olsun; ona hamd edenler hamd ettikçe.. Allah'tan başka ilah yoktur; bu tehlili okuyanlar okudukça.. Yüce Allah büyüklerin en büyüğüdür; bu tekbiri okuyan okudukça.. Bunları geçtikten sonra, birtakım meleklere eriştim. Saflar tutup tam huşu, huzu, ile rükua varmışlardı. ylece rükuda duruyorlardı., Bunların teşbihleri şuydu: Geniş tasarruf sahibi Yüce Allah, noksan sıfatlardan münezzehtir.-Ki o: Gzleri grür. Gzlerin idrak edemeyeceği Yüce Allah noksan sıfatlardan münezzehtir. Alabildiğine büyük, olabildiği kadar bilen Allah noksan sıfatlardan münezzehtir. Cebrail'e sordum: Bunlar ne zamandan beri rüku ederler?. Şyle anlattı: Yaratıldıktan bu yana, bunlar hep rükudadır. Taa, kıyamete kadar başlarını kaldırmadan, bylece rüku halinde teşbih okurlar. Yüce Hak'tan niyaz eyle; bu ibadeti de senin ümmetine nasib eylesin. Ben de, tazarru ve nivaz eyledim; namazda ümmetime rüku ihsan olundu. Bunları geçtikten sonra, iki genç grdüm. Bunlar kimlerdir?. Diye sordum; Cebrail bana şyle anlattı: Bunlar Yahya ve İsa a. s. peygamberdir. Bunlar, birbirlerinin teyze çocuklarıdır. Onlara selam verdim. Onlar da selamımı tazimle aldılar ve: Merhaba, hoşgeldin ey salih peygamber, salih kardeş. Diyerek musafaha eylediler. Sonra beni, Yüce ve Mukaddes olanAllah-ü Taala'dan ihsan edilen çok çeşitli ikramlarla müjdelediler, İsa a. s. şu teşbihi okuyordu: Rahmeti ve ihsanı bol olan Yüce Zat noksan sıfatlardan münezzehtir. Hiç bir şekilde sonu olmayan Yüce Zat noksan sıfatlardan münezzehtir. Yarattıklarını maddesiz ve rneksiz yaratan, sonra onları ldürüp eski hallerine dndüren Yüce Zat noksan sıfatlardan münezzehtir. Bunları geçtikten sonra, gayet ulu bir melek grdüm. O meleğin yetmiş bin başı vardı. Her başında da yetmiş bin yüzü vardı. Her yüzünde de yetmiş bin ağzı vardı. Her ağzında da yetmiş bin dili vardı: Her dili de, bir başka lügatte konuşuyordu; biri diğerine benzemiyordu. Yüce Hakkı teşbih ediyordu. Onun teşbihi şuydu: Yüce yaratıcı zat noksan sıfatlardan münezzehtir. Ulular ulusu zat, noksan sıfatlardan münezzehtir. Yüce Allah'ı hamdle teşbih ederim. Azim Allah, tüm noksan sıfatlardan münezzehtir; ona hamd olsun. Allah-ü Taala'dan bağış talebinde bulunurum. Bu kimdir?. Dedim, Cebrail bana şyle anlattı: Bu melek, rızık işlerine tevkil edilmiştir. Adı: Kasım'dır. Herkesin rızkını, günü gününe sahibine ulaştırır. Takdir ve tayin olunandan eksik veya fazla olmaz. Bir rivayette şyle anlatıldı: Bir kimsenin geçimi daraldığı zaman; sabah namazının sünneti ile farzı arasında bu meleğin teşbihinin son cümlesi olan: Yüce Allah'ı hamdle teşbih ederim. Azim Allah tüm noksan sıfatlardan münezzehtir; ona hamd olsun. Allah-ü Taala'dan bağış talebinde bulunurum. Teşbihini yüz kere okursa, Yüce Hak, okuyanın geçimini kolay, rızkım bol eyler. Resulüllah S. A. V efendimizin anlattıklarına devam edelim: O meleği geçtikten sonra, büyük, acaip ulu bir melek grdüm. Nurdan bir kürsü üzerine oturmuştu. Gamlı ve sükut duruyordu. Oturduğu kürsünün drt kşesi vardı. Her kşesinde yedi yüz bin altından ve gümüşten payeleri vardı. Çevresinde o denli melekler vardı ki, sayılarını, celal ve ikram sahibi Yüce Allah'tan başkası bilmez. Sağında yetmiş bin saf saf, gayet nurani melekler vardı. Cümle-si yeşiller giymişlerdi. Güzel kokuyorlardı. Konuşmaları gayet tatlı idi. Güzelliklerinden yüzlerine bakılmıyordu. Solunda yetmiş bin melek saf saf duruyordu. Şekilleri de gayet zulmani idi. Suretleri simsiyahtı. Yaramaz szlü idiler. Elbiseleri ve kokuları çirkindi. Teşbih ettikleri zaman, ağızlarından ateş saçılıyordu. nlerinde ateşten süngüler ve sopalar vardı. yle gzleri vardı ki, bakmaya takat kalmaz. Taht üzerinde oturan meleğin başından ayağına değin gzleri vardı ki, zühre ve merih yıldızları gibi parlıyordu. Kanatları da vardı. Elinde bir sahife, nünde de bir levh vardı; daima o levhe bakıyordu; bir an bile gzünü ondan ayırmıyordu. nünde bir ağaç vardı; yapraklarının sayısını ancak Allah-ü Ta-ala bilir. Her yaprakta bir kimsenin adı yazılmıştı. Yine nünde leğene benzer bir şey vardı. Bazan sağ eli ile ondan bir şey alıyor; sağ yanında duran nurlu ve tatlı meleklere teslim ediyordu. Bazan da sol eli ile ondan bir şey alarak sol yanında duran kapkara meleklere veriyordu. Bu meleğe baktığım zaman kalbime bir korku düştü. Vücudum titrer oldu. Bana bir zaaf ve çküklük geldi. Bu kimdir?. Diye sordum; Cebrail bana şyle anlattı: Bu lüm meleğidir, ismi: Azrail'dir. Bunu grmeğe hiç kim se cesaret edemez. Lezzetleri kesen, toplulukları dağıtandır. Sonra gidip şyle dedi: Ey Azrail, bu gelen ahir zaman peygamberidir. Rahman Allah'ın habibidir. Onunla konuş. Onun bu szü üzerine, Azrail başını kaldırdı; tebessüm eyledi. Cebrail ona yaklaştı; selam verdi. Ben de onun yanına gittim; selam verdim. Selamımı aldı; bana çokça tazim eyledi. Sonra şyle dedi: Sana merhaba, Yüce Hak, senden daha keremli bir kimse yaratmadı. Ümmetini dahi, Yüce Hak, ümmetlerin en keremlisi yarattı. Ben, senin ümmetlerine, babalarından ve analarından daha merhametli ve daha şefkatliyim. Onun bu szlerine karşılık şyle dedim: Gnlümü hoş eyledin; kalbimi gamdan kurtardım. Ama kalbimde bir şey kaldı. Seni gamlı ve mahzun grdüm; sebebi nedir?Şyle anlattı: Ya Resulellah, Yüce Hak, beni bu hizmete tayin buyurduğu zamandan beri korkarım. Sebebi: Uhdesinden gelemem; cevap vermeğe gücüm yetmez. Bunun için korkulu ve gamlıyım. Sordum: Bu leğene benzeyen şey nedir?. Şyle anlattı: Bu, dünyanın tamamıdır. Meşrıktan mağribe, kaftan kafa varıncaya kadar hepsi yanımda bu leğen kadardır. Nasıl istersem, yle tasarruf ederim. Tekrar sordum: Bu baktığınız levh nedir?. Şyle dedi: Levh-ü mahfuzdur. Bir sene içinde eceli gelenlerin defterleridir. Melekler onu yazıp bana verirler. İşte o uefterdir. Ya bu sahife nedir?. Diye sorunca da şyle anlattı: Ruhları alınacakların, vakit saatlerini bildiren defterdir. Ya bu ağaç nedir?. Dedim'; şyle anlattı: Dünyada hayatta olanların mürlerinin ağacıdır. Bir adam-, doğduğu zaman, bunda bir yaprak çıkar. Her yaprağının üzerinde sahibinin ismi yazılmıştır. Eceli yaklaştığı zaman, o yaprak sararır; bu levhde bulunan ismin üzerine düşer. O yaprağı meleklere veririm; gtürür onun yemeğine katar yedirirler. Yiyince Allah'ın izni ile hastalık arız olur; hastalanır. Vadesi tamam olunca, defterde olan ismi silinir. Ben de elimi uzatıp ruhunu kabz ederim; ister mağripte,, isterse meşrıkta olsun. Eğer saadet ehli ise., sağımda duran meleklere veririm. Bunlar, rahmet melekleridir. O ruhu bunlara teslim ederim. Şayet o ruhunu kabz ettiğim şekavet ehli ise., solumda bulunan meleklere teslim ederim. Bunlar azap melekleridir. Şekavetten Allah'a sığınırız. Bunlar nekadar melektir?. Diye sordum; şyle anlattı: Bunların sayısını bilmem. Ama ne vakit, bir kimsenin ruhunu, kabzetsem; altı yüz tane rahmet, altı yüz tane de azap meleği hazır olur. O ruh, hangi taifeye verilir?. Ona bakarlar. Bir kere gelenlere bir daha sıra gelmez. Taa, kıyamete kadar byle olacaktır. JBundan sonra, tekrar sordum: Ey lüm meleği, herkesin ruhunu sen mi alırsın?.. Şyle anlattı: Yaratıldıktan bu yana; yerimden kımıldamadım. Bana yetmiş bin melek hizmet eder. Her birinin eli altında da yetmiş bin melek var. Bir kimsenin ruhunu almak istediğim zaman, onlara emrederim. Onlar gidip nün ruhunu boğazına getirirler. Bundan sonra, elimi uzatıp onun ruhunu alırım. Tekrar sordum: istediğim odur ki, ümmetim zaiftir. Onları mülayim bir şekilde, şefkatle tutasın. Şyle dedi: Yüce Allah'ın izzeti ve celali hakkına; ki o, sizi hatem'ül- enbiya kıldı; bana bizzat o Yüce Yaratıcı gece ve gündüz yetmiş kere hitab edip şyle buyurur: Muhammed ümmetinin ruhlarını kolaylıkla, suhuletle al; onların işlerini lütuf la gr. Şüphesiz ben, ümmetinize, analarından ve babalarından daha. şefkatle tutkunum. Bundan sonra, Cebrail ezan ve kamet okudu; imam olup iki rekat namaz kıldım. Yani: ikinci sema ehli ile:ÜÇÜNCÜ SEMABundan sonra ÜÇÜNCÜ KAT SEMAYA yükseldim. Yüce Hak, bu semavi bakırdan yaratmıştı, ismine: Zeytun.. Derler. Buranın kapıcısına da: Arinail. Derler. Bunun kapısı ak incidendi. Üzerinde nurdan kilidi vardı. Cebrail o kapıyı çaldığı zaman, oranın hazini Arinail şyle sordu: Kapının açılmasını isteyen kimdir?. Cebrail'im. Deyince, tekrar sordu: Ya yanındaki kimdir?. Muhammed'dir. Cevabını alınca, tekrar sordu: Ona peygamberlik verildi mi? Evet, verildi. Cevabını aldı; tekrar sordu: Onun için bir davet ve talep vaki oldu mu?.. . Evet, davet ve talep vaki oldu. Cevabım alan Arinail: Merhaba, hoşgeldin; ne güzel gelicı geldi. Deyip kapıyı açtı. içeri girince, grdüm ki: Arinail gayet azametli ulu bir melektir. Onun hizmetinde de üç yüz bin melek vardı. Bu meleklerin teşbihi de şyleydi: Bol hibeler eden ihsan sahibi zat noksan sıfatlardan münezzehtir. Gnüller açan bilgin zat noksan sıfatlardan münezzehtir. Kendisine dua edenlerin duasına icabet eden yüce zat noksan sıfatlardan münezzehtir. Bu meleğe selam verdim. Tam tazimle selamımı aldı. Bana çeşitli üstün nimetlerin müjdesini verdi. Bunu geçtikten sonra, çokça melekler grdüm. Saf olmuşlardı. Cümlesi secde etmişlerdi. Secdelerinde şu teşbihi okuyorlardı: Bilgin yaratıcı zat noksan sıfatlardan münezzehtir. Kendisinden başka kaçıp sığınılacak makam olmayan zat noksan sıfatlardan münezzehtir. Yüceler yücesi Allah tüm noksan sıfatlardan münezzehtir. Devamlı olarak, bu teşbihi okuyup duruyorlardı. Cebrail şyle dedi: Bunların ibadetleri daima budur. Niyaz eyle, bu ibadet ümmetine ihsan olunsun. Ben de dua ettim; ümmetime namazda secde emrolundu. Secdenin iki olmasının sebebi şudur: Onlara selam verdiğim zaman, başlarım secdeden kaldırıp selamımı aldılar, tekrar secdeye vardılar. Bunun için ümmetime iki secde farz oldu. Bunları geçtikten sonra, Yusuf'u a. s. grdüm; gayet güzeldi. Güzelliğin yansı ona ihsan olunmuştu. Selam verdim. Selamımı tazimle aldı, beni merhabaladı. Benimle müsafaha etti. Türlü kerametlerin müjdesini bana verdi. Ve bana: Hayır duada bulundu. Yusuf'un tesbihi şuydu: Kerem sahiplerinin en keremlisi Yüce Zat noksan sıfatlardan münezzehtir. Ulular ulusu Yüce Zat noksan sıfatlardan münezzehtir. Benzeri olmayan tek Allah noksan sıfatlardan münezzehtir. Hiç bir Şekilde sonu olmayan Yüce Zat noksan sıfatlardan münezzehtir. Bunu geçtikten sonra, Davud'u a. s. ve oğlu Süleyman'ı a. s. gr düm. Selam verdim; selamımı tazimle aldılar. Bana müjdeler verip şyle dediler: Bu gece, ümmetine şefaat ve Rabbından selamette olmalarını niyaz eyle. Bana byle bir tavsiyede bulundular. Davud'un tesbihi şuydu: Nurun yaratıcısı noksan sıfatlardan münezzehtir. Tevbeleri kabul buyurup hibeler ihsan eden Yüce zat noksan sıfatlardan münezzehtir. Süleyman'ın okuduğu teşbih de şyle idi: Malın mülkün sahibi Yüce Zat noksan sıfatlardan münezzehtir. Kahir cebbar olan Yüce Zat noksan sıfatlardan münezzehtir. Tüm işler, zatında biten Yüce Allah noksan sıfatlardan münezzehtir. Bunu geçtikten sonra, bir meleğe ulaştım. Bir kürsüde oturmuştu. Bu meleğin yetmiş başı, yetmiş kanadı vardı; her kanadı mağribi, meşrıkı kuşatırdı. Çevresinde koca koca melekler grdüm. Bunlardan herbirinin boyu son derece uzundu. Bu melekler, bir taifeye azab ediyorlardı. Sopalarla dvüp parçalıyorlardı. Sonra, o parçalar bütün oluyordu; melekler de azaba yeniden başlıyordu. O büyük meleğin kim olduğunu sordum; Cebrail şyle anlattı: Bu meleğin adına: Sohail. Derler. Onların azab ettikleri de, senin ümmetinden zalim cebbar ve mütekebbir kimselerdir. Kıyamete kadar onlara azab ederler. Bunların teşbihleri şuydu: Cebbarların çok çok üstünde olan Yüce Zat noksan sıfatlardan münezzehtir. Sataşanların üstünde büyük saltanatı bulunan Yüce Zat tüm noksan sıfatlardan münezzehtir. Kendisine isyan edenlerden intikam almaya güçlü Yüce Zat bütün noksan sıfatlardan münezzehtir. Bundan sonra, ateşten bir deniz grdüm. Çevresini sert, şiddetli melekler sarmıştı. Bu nedir?. Diye sorunca, Cebrail şyle anlattı: Bunun adı: Saak Denizi'dir. Gkten yere yakıcı gürültüler ve yıldırımlar bu meleklerle iner. Bu mana Kur'an-ı Kerim'de şyle anlatıldı: Allah-ü Taala yıldırımlar gnderir; bunları istediğine isabet ettirir. (13/13)Resulüllah S. A. efendimizin anlattıklarına devam edelim: Bundan sonra bir kapı grdüm; kafurdandı. Bunun alt eşiği, yerin en derin noktası olan serada, yukarı eşiği ise arşın altında idi. Bu kapının iki kanadı vardı. Yer ve gk kadar bir kilit asmışlardı. Hayret ettim: Bu ne kapıdır?. Dedim; Cebrail bana şyle anlattı: Bu kapının adı, BAB'ÜL - EMAN'dır. Tekrar sordum: Neden buna: BAB'ÜL-EMAN. Denildi. Bu soruma da şu cevabı verdi: Yüce Hak, cehennemi yarattı; içine de çeşitli azaplar koydu. Cehennemden bir nefes zuhur eyledi. Bunun üzerine, cümle yer ve gk hli Yüce Hakka sığınıp eman diledi. Bundan sonra, izzet sahibi Yüce Hak, bu kapıyı cehennemle cümle kainat arasında yarattı. Ta ki; Yedi kat yerlerin ve yedi kat gklerin ehli emanda bulunalar. Bu mana icabıdır ki, bu kapının adına: BAB'ÜL-EMAN. Denildi. Arkasında neler bulunduğunu grmek için, o kapının açılmasını istedim. Cebrail şyle dedi: Bunun ardında cehennem vardır; neylersiniz?. Muhakkak grmek isterim. Deyince, şu ilahi ferman sadir oldu: Ey habibim, parmağınla işaret et; kapı açılır. Bunun üzerine işaret ettim; kapı açıldı. Nazar eyledim; grdüm ki: Demirden büyük bir minber var. O minberin altı yüz bin ayağı vardı. Onun üzerinde çok heybetli ateşten yaratılmış bir melek oturuyordu. Ateşten ipler büküyor; ateşten zincirler ve bukağılar yapıyordu. Gayet şiddetli ve korkunç yüzlü idi. Pençesi kuvvetli ve fkesi belli idi. Başını nüne eğmiş şu teşbihi okuyordu: Güçlü sultan olduğu halde, zulmetmeyen o Yüce Zat noksan sıfatlardan münezzehtir. Düşmanlarından intikam alan Yüce Zat noksan sıfatlardan münezzehtir. Dilediğine bol ihsanda bulunan Yüce Zat noksan sıfatlardan münezzehtir. Kendisine bir benzer olmayan Yüce Zat noksan sıfatlardan münezzehtir. Ağzından dağlar gibi ateşler çıkıyordu. Burnundan alevler fışkı-nyordu. Bu melek, çok hışımlı ve çok fkeli idi. İki gzü ateş saçıyordu. Onun her bir gzü, dünyanın tamamı kadardı. O meleği bu heybette grünce, bana korku geldi. Allah-ü Teala'-nın lütfü, keremi, inayeti olmasaydı helak olurdum. Cebrail'e sual edip: Bu kimdir?. Onu grünce, vücuduma titreme düştü. Dedim, Cebrail bana şyle anlattı: Siz korkmayın; çünkü sizin için korku yoktur. Bu cehennemin hazini Malik'tir. Allah-ü Taala onu gazabından yaratmıştır. Yaratıldığından bu yana hiç gülmemiştir. Her an, gazabı artmaktadır. Onun yanına varın, selam verin. Bunun üzerine, gidip selam verdim. O kadar meşguldü ki, başını bile kaldırmadı. Cebrail ne geçip şyle dedi: Ey Malik, sana selam veren Allah'ın Resulü Muhammed'dir. Cebrail, beni ona byle tanıttı. Namımı işitince, kıyam edip banatazim için, türlü saygı dilleri dktü ve ikramlar eyledi. Sonra şyle dedi: Ya Muhammed, sana müjdeler olsun; Yüce Hak sana çokça kerametler ihsan eyledi. Senden hoşnuddur. Senin vücuduna cehen-. nem ateşini haram kıldı. Senin hürmet ve bereketinle sana tabi olanlara dahi cehennem ateşini haram kıldı. Yüce Hak bana emreyledi: -Senin ümmetin asilerine merhamet eyleyeyim. Sana iman getirmeyenlerden intikam alayım. Bundan sonra Cebrail'e dedim ki: Buna syle, bana cehennemi gstersin. Cebrail, ona benim talebimi bildirdiği zaman; cehennemden iğne deliği kadar bir yer açtı. Oradan iplik inceliğinde siyah bir duman çıktı. O duman bir saat çıksaydı; bütün yeri ve semaları o dumanın karanlığı sarardı. Güneşin, ayın ve diğer aydınlık veren şeylerin ziyası ve nuru grünmezdi; mahvolurdu. Ancak Malik, o deliği o anda eli ile sığadı; o duman yok oldu. Bana da şyle dedi: Buradan içeri bakın. Bakınca grdüm ki, cehennem: Birbirinin altında yedi tabakadır, En yukarısı cehennemdir ki; oraya müminlerin asileri girer. Bunun azabı, diğerlerinden hafiftir. ikincisi lezadır. Buraya Nasara girecektir. Üçüncüsü hutamedir. Buraya da Yahudiler girerler. Drdüncüsü sairdir. Buraya da Sabiiler girerler. Beşincisi sakardır. Buraya da Mecusiler girerler. Altıncısı cahimdir. Buraya da müşrikler girer. Yedincisi haviyedir. Buraya da münafıklar gireceklerdir. Bir de Allah'lık davası güdenler girerler. Mesela: Firavun, Nemrud gibileri... Ben, aşağı tabakada olanların azaplarının şiddetinden bakmağa takat getiremedim. Ancak üst tabakada olanlara baktım; buraya ümmetimin asileri girerler. Buraya bakınca, grdüm ki: Orada ateşten yetmiş derya var. Her deryanın kenarında ateşten birer şehir var. Her şehirde ateşten yetmiş bin ev var. Her evin içinde, ateşten yetmiş bin sandık var. O sandıkların içinde de, erkekler ve kadınlar var. Oraya hapsolmuşlar; yanlarında yılanlar ve akrepler var. Şyle sordum: Ey Malik, bu sandıkların içinde hapsolanlar kimlerdir?. Şyle anlattı: Bunların bazısı insanlara zulüm edip haksız yere malını alanlardır. Bazısı da, büyüklük satıp zalim cebbarlık edenlerdir. Halbuki, büyüklük, celal ve ikram sahibi Yüce Allah'a mahsustur. Sonra, bir kavim grdüm; dudakları deve ve kpek dudakları gibi idi. Karınları da şişmişti. Zebaniler, ateşten tokmaklarla bunların karınlarına vurup duruyordu. Karınlarında bağırsakları kopuyor; dübürlerinden dkülüyordu. Tekrar içlerinde bağırsak yaratılıyordu; zebaniler yine vurup dküyordu. Onlara bylece azab ediyorlardı. Bunlar kimlerdir?. Dedim; Malik şyle anlattı: Bunlar ümmetinizden yetim malını haksız yere yiyenlerdir. Bir kavim daha grdüm; karınları dağlar gibi şişmişti, içine yılanlar ve akrepler dolmuştu. Orada hareket edip ıstırap veriyorlardı. Bunlar ayağa kalkmak istedikleri zaman, karınlarının büyüklüğünden ve yılanların, akreplerin hareketlerinden kalkmaya güçlen yetmiyordu. Yıkılıyorlardı. Sordum: Bunlar kimlerdir?. Malik şyle anlattı: Bunlar, ümmetinizden faiz yiyenlerdir. Bundan sonra, bir alay hatunlar grdüm; bunları saçlarından asmışlardı. Bunlar için: Kimlerdir?. Diye sordum; Malik şyle anlattı: Bunlar, şu kadınlardır ki; yüzlerim ve saçlarını rtmeyip erkeklere gsterirler. Kocalarından başkasına zinetlerini açarlar. Kocalarına eza ve cefa ederler. Bundan sonra, birtakım erkek ve kadın grdüm; bunları dillerinden ateş çengellere asmışlardı. Tırnakları bakırdandı. Kendi yüzlerini yırtıp parça parça ediyorlardı. Bunlar kimlerdir?. Dedim; Malik şyle anlattı: Bunlar yalan yere şehadet edenlerdir. Koğuculuk yapıp sz gezdirenlerdir. Bundan sonra, bir alay kadınlar grdüm; bunların kimisini memesinden asmışlar; kimisini de ayaklarından başaşağı asmışlardı. Bunlar feryad ve sayha atıp duruyorlardı. Bunlar kimlerdir?. Dedim; şyle anlattı: Bunlar zina edenlerdir; ayrıca, çocuklannı düşürüp katil işi işleyenlerdir. Bundan sonra bir alay adamlar grdüm; bunlar kendi yanlarının etlerini koparız ağızlarına koyuyorlardı. Yemeyip ağızlarında gizliyorlardı. Ama zebaniler onları: Yiyin. Diye zorlayıp istemeyerek yediriyorlardı. Tekrar koparıp ağızlarına alıyorlardı. Zebaniler tekrar yemeleri için onları zorluyordu. Bu şekilde onlara azap ediyorlardı. Bunlar kimlerdir?. Diye sordum; şyle anlattı: Bunlar; ümmetinizden şu kimselerdir ki, insanları yüzlerine karsı ayıplar; zemmederler. Ayrıca arkalarından ktüleyip gıybetlerini ederler. Elleri, dudakları, kaşları ve gzleri ile işaret ederek insanları alaya alırlar. Bundan sonra bir kavim grdüm ki; bunların cesetleri hınzıra, yüzleri de kpek yüzüne benziyordu. Dübürlerinden ateşler çıkıyordu. Yılanlar, akrepler onları sokuyor; etlerini yiyorlardı. Bunlar kimlerdir?. Dedim; Malik şyle anlattı:-- Bunlar, ümmetinizden namaz kılmayan, gusül etmeyen cenabet gezenlerdir. Bundan sonra, bir kavim daha grdüm. Bunlar tam susadıklarından türü susuzluktan yanıp feryadla su istiyorlardı. Onların bu isteklerine karşılık ateşten kadehlerle kaynar sular verilip:-İç. Diyerek zorlanıyorlardı. Onlar bu kadehi ağızlarına yakın gtürdükleri zaman, o suyun şiddetli kaynamasından yüzlerinin etleri pişip kadehin içine dkülüyordu, içince de, bağırsakları parça parça olup dübürlerinden dışarı dkülüyordu. Bunlar kimlerdir?Diye sordum; Malik şyle anlattı: Ümmetinizden şarap, ve sarhoşluk verici şeyleri içenlerdir. Bundan sonra, bir alay kadın grdüm; başaşağı ayaklarından asmışlar. Dilleri uzayıp ağızlarından sarkmıştı. Zebaniler, onların dillerini ateşten makaslarla durmadan kesiyordu. Zebaniler onların dillerim kestikçe tekrar uzuyordu. Ve., bunlar, eşekler gibi bağınşıyor-lardı; kpekler gibi de uluyorlardı. Bunlar kimlerdir?. Diye sordum; Malik şyle anlattı: Bunlar, lüsü ldüğü zaman, feryda ü figan eden kadınlardır. Bundan sonra, birtakım erkekleri ve kadınları grdüm. Bunlarıbakırdan fırınlar içine oturtmuşlardı. Altlarından ateşler ve alevler çıkıp başları ile beraber bütün vücutlarını buruyordu. Gayet ktü kokular geliyordu. Bunlar kimlerdir?. Diye sordum; Malik şyle anlattı: Bunlar, zina eden erkek ve kadınlardır. Peki, bu ktü koku nedir?. Dedim; bunu da şyle anlattı: Onların ferçlerinden çıkan şeyin kokularıdır. Bundan sonra, bir kısım kadınları grdüm ki, asılmışlar. Bunların elleri boyunlarına sıkıca bağlanmıştı. Bunlar kimlerdir?. Dedim; Malik şyle anlattı: Kocalarına hiyanet edip mallarını telef edenlerdir. Bundan sonra, birtakım erkekleri ve kadınları grdüm. Bunlaraateşte azab ediliyordu. Bunların üzerine zebaniler musallat olmuştu. Bunlar feryad ettikçe, zebaniler ateşten sopalarla vuruyorlardı. Karınlarına ateşten süngüleri saplıyorlardı. Vücutlarını da ateşten kamçılarla dvüyorlardı. Bunların azaplarını pek çetin grdüm. Bunlar kimlerdir?. Diye sordum; Malik şyle anlattı: Bunlar, analarına ve babalarına isyan ederek karşı gelenlerdir. Yine bir kavim grdüm; bunların boyunlarına ateşten dağlar gibi büyük halkalar geçirmişlerdi. Bunlar kimlerdir?. Diye sordum; Malik şyle anlattı: Bunlar, üzerlerinde bulunan emanetleri sahiplerine vermeyenlerdir. Bundan sonra, bir kavim grdüm; zebaniler bunları ateşten bıçaklarla boğazlıyordu. Ama bunlar aynı saatte diriliyordu. Bunlar di-rilince, zebaniler tekrar onları boğazlıyordu. Bunlar kimlerdir?. Diye sordum; Malik şyle anlattı: Bunlar, haksız yere adam ldürenlerdir. Bir kavim daha grdüm; gayet çirkin ve ktü kokulu cife yiyorlardı. Bunlar kimlerdir?. Diye sordum; Malik şyle anlattı: Bunlar gıybet edip insanların etini yiyenlerdir. Bunlardan başka, cehennemde iki sınıf kimse grdüm; bunlarınbir sınıfı erkeklerden, bir sınıfı da. kadınlardandı. Bunların azabı gayet şiddetli idi. Bunlar kimlerdir?. Diye sordum; Malik şyle anlattı: Bu erkekler, beğlerin nünde sopa ve kamçılarla gidip zavallı fakirlere vurup zulüm edenlerdir. O kadınlar ise., sureta libas giyip hakikatta cümle azası belli, açık hükmünde ve erkeklere aşikar olanlardır. Ayrıca dışarı çıktıkları zaman, erkekleri kendilerine çekenlerdir. Bu sebepten, başları deve hrgücü gibi büyük olup selametle doğruca cennete giremezler. Bundan sonra, cehennemde bir alay erkek ve dişi kimseler grdüm. Bunların azabı birbirine benzemiyordu. Her birine bir başka türlü azap olunuyordu. Bu tabakada azap olunanlar arasında bunlardan şiddetli azap olunan yoktu. Şyle bir azapla azap ediliyorlardı' Bunları ateşten sopalar üzerine asmışlardı. Etleri pişip dkülüyor; sadece kemik kalıyorlardı. Hak Taala onların etlerini bitiriyor; yine nceki gibi etleri pişip dkülüyordu. Bazıları da, ateşten zincirlerle, bukağılarla bağlanmışlardı; bylece azap olunuyorlardı. Bunlar kimlerdir?. Diye sordum; Malik şyle anlattı: Bunlar, vücut sağlıkları yerinde iken, namazı terk edenlerdir. Ve., şyle dedim: Ey Malik, kapıyı kapa; bakacak takatim kalmadı. Malik şyle dedi: Ya Resulellah, mübarek gzünüzle müşahede ettiğiniz azapları, grdüğünüz gibi ümmetinize bildirin. Ümmetinizi çok çekindirin. Hasiyetlerden, Allah'ın emrine aykırı hareketten onları alıp men edin. Allah'a tam itaata teşvik edip ibadet yoluna getirin. Allah'ın azabı şiddetlidir. Cehennemi yedi tabakadır. Bu grdüğünüz ilk tabakasıdır. Aşağıları daha şiddetlidir. Bunu dinledikten sonra, Resulüllah S. A. V efendimiz ümmetine şef katından dolayı ağlamaya, şefaat ve niyaza başlar. Ümmetinin zaafı ve o gibi azaba takat getiremeyeceklerini nla-tıp o kadar ağladı ki; Cebrail, Mukarreb melekler ve orada bulunan diğer melekler dahi ağlamaya başladılar. Resulüllah S. A. V efendimizin tazarru ve niyazına: Amin!. Dediler.. Bunun üzerine, izzet sahibi Yüce Hak'tan şu hitap geldi: Habibim, senin değerin benim katımda büyüktür; duan makbuldür. Şefaatin makbuldür. Gnlünü hoş tut; seni muradına eriştirdim. Kıyamette sana bir makam vereceğim; şu kadar asileri sana bağışlayacağım, ta ki: Yeter. Diyesin.. Senin ümmetini sair ümmetlerin üzerine seçtim. Seni de onlara şefaatçi kıldım. Dilediğin kadar şefaat eyle; kabul ederim. Sonra.. Bu Malik'ten başka, cehennem hazinleri on sekiz tanedir; Malikle on dokuz olurlar. Bunların gzleri yıldırım gibidir. Ağızlarından yalın ateş çıkar. Bunlarda asla esirgemek ve acımak yoktur. Her an fkeleri artmaktadır. Vücutları gayet büyüktür. Onların büyüklüğünü şundan anla: Onlardan biri tek eli ile yetmiş bin kafiri alıp cehenneme atar. Kafirin vücudu ise., gayet büyüktür; ağzındaki dişlerinin her biri, Uhud dağı kadardır. Her bir dişi Uhud dağı kadar olunca, başının ve vücudunun nekadar büyük olacağını hesap eyle. Bir omuzundan, diğer omuzuna varıncaya kadar olan mesafe, dokuz günlük yoldur. Derisinin kalınlığı üç günlük yoldur. İşte, koca cüsseli yetmiş bin kafir avucu içine sığınca, o melek nekadar büyüktür, düşünüle.. Bu meleklerin eli altında o kadar zebani vardır ki, onların sayısını ancak Allah-ü Taala bilir. Şyle bir rivayet geldi: Yüce Hak, Resulüllah S. A. efendimize bu on dokuz meleğin vasıflarını beyan yolunda şu ayet-i kerimeyi yolladı: Onun üzerine on dokuz melek tayin edilmiştir. (74/30) Resulüllah S. A. efendimiz ümmeti namına mahzun oldu; halas olmalarını diledi. Bunun üzerine Yüce Hak şyle buyurdu: Senin ümmetine on dokuz harfli bir cümle ihsan eyledim. Ümmetin onu devamlı olarak bırakmadan okursa., kendilerini o on dokuz cehennem hazinlerinden ve onların yardımcıları olan zebanilerin azabından emin kılarım. O cümle şudur: Bismillahirrahmanirrahim. Hak Taala cümlemizi, Habib-i Huda Şefi-i Ruz-ü Ceza Hazret-iEbelkasim Muhammed Mustafa hürmetine cehennemden azad eylesin. Amin!. Allah-ü Taala ona salat ve selam eylesin. Resulüllah S. A. efendimizin anlattıklarına devam edelim: Bundan sonra, Malik o deliği kapadı. Daha sonra Cebrail ezan okuyup kamet getirdi. Ben de imam oldum; bu üçüncü sema ehli ile iki rekat namaz kıldım. DRDÜNCÜ SEMABandan sonra DRDÜNCÜ SEMAYA yükseldik. Yüce Hak bu semayı ham gümüşten yaratmıştır. Bu semanın adı: Zahir'dir. Kapısı nur olup nurdan kilidi vardı. Bu kapının üzerinde: LA İLAHE İLLALLAH MUHAMMEDÜN RESULÜLLAH , kelime-i tevhidi yazılmıştı. Bu kapıya müekkel olan meleğin adı: Salsail'dir. Daha nce anlatılan şekilde kapı çalınıp vaki sual cevap olduktan sonra, kapıyı açtı. İçeri girdim; Salsail'i grdüm. Tüm işlerin her biri ona bırakılmıştı. Bunun emrinde, drt yüz bin melek vardı. Bu meleklerden her birinin emrinde drt yüz bin mülazimi vardı. Bu meleklerin teşbihi şuydu: Zülümatın ve nurun halikı Yüce Zat, noksan sıfatlardan münezzehtir. Güneşin ve aydınlık veren ayın halikı noksan sıfatlardan münezzehtir. En yüceden daha üstün Zat noksan sıfatlardan münezzehtir. Bunların arasında bir blük melaike grdüm. Bunların kimi kıyamda durmuştu; kimi de secde yerine bakıyordu. Hiç bir şekilde gzlerini o yerden ayırmıyor huşu ile duruyordu. Kimisi de secde yerinde burunlarına bakıp huşu ile duruyordu. Anlatıları üç sınıf meleklerin teşbihi' şuydu: Rabbımız, noksan sıfatlardan tam manası ile münezzehtir; pek mukaddestir. yle bir Rahman Rahim'dir ki: Ondan başka ilah yoktur. Cebrail'e sordum: Bunların ibadetleri bu mudur?. Cebrail bana şyle anlattı: Bunlar, yaratıldıktan bu yana, tam huşu üzere dururlar. Dua eyle; bu ibadeti ümmetin için iste. Dua edip istedim; ümmetime namazda huşu ihsan olundu. Bundan sonra, İdris a. s. ve Nuh a. s. peygamberleri grdüm. Bunlara selam, verdim. Selamımı alıp tazim eylediler. Bana: Hoş geldin ey salih kardeş, ey salih peygamber. Dediler ve çeşitli ikramların müjdesini verdiler. idris'in teşbihi şuydu: Dilekte bulunanlara icabet eden Yüce Zat noksan sıfatlardan münezzehtir. Zalimleri tutan Yüce Zat, noksan sıfatlardan münezzehtir. yle münezzeh bir zattır ki, yücelebildiği kadar yüceldi; hiç kim-Be onun yüceliğine yetişemez. Nuh'un okuduğu teşbih ise şu idi: Hayy ve Halim olan Yüce Zat, noksan sıfatlardan münezzehtir. Hak Ferd Kerim Zat, noksan sıfatlardan münezzehtir. Aziz Hakim Zat, noksan sıfatlardan münezzehtir. Bundan sonra, İsa'nın a. s. validesi Meryem'i, Musa'nın a. s. validesi Buhayid'i, Firavun'un hanımı Asiye'yi grdüm. Bunlar beni karşıladılar. Meryem'in yetmiş bin kşkü vardı; hepsi de ak incidendi. Musa'nın validesinin dahi yeşil zümrütten yemiş bin kşkü vardı. Asiye'nin de kızıl yakuttan, kızıl mercandan yetmiş bin kşkü vardı. Bunları geçtikten sonra bir derya grdüm. Onun suyu kardan be- Bu deniz nedir?. Diye sordum; Cebrail bana şyle anlattı: Buna: Kar Denizi, adı verilmiştir. Bunu geçtikten sonra, güneşi grdüm. Bir rivayette güneş: Yüz altmış kere kürre-i arzdan büyüktür. ibn-i Abbas'ın rivayetinde ise şyle anlatıldı: Güneşin büyüklüğü yetmiş yıllık yoldur. Yüce Hak, güneşi yarattıktan sonra, bir de altından bir gemi yarattı. Bu gemiye kızıl yakuttan bir taht koydu; bunun üç yüz altmış ayağı vardır. Her ayağını bir melek tutar. Bylece, o deryada güneşi kayık içine koyarlar. Üç yüz altmış bin melek tutarak her gün güneşi maşrıktan mağribe gtürürler; her gece mağripten meşrıka getirirler. Bundan sonra o melekler ibadetle meşgul olmaya başlarlar. Ertesi gün için üç yüz altmış bin melek gelir; bu hizmeti eda eder. Taa, kıyamete kadar bu iş byle sürüp gider. Bir kere bu hizmeti edene, bir daha sıra gelmez. Kur'an-ı Kerimde Fürkan-ı Mecid'de Yüce Hak şyle buyurdu: Güneş, kendi karargahında yürümektedir. (36/38)Müfessirler dediler ki: Güneşin karargahı arşın altındadır. Allah onlara rahmet eylesin. Melekler, güneşi, her gece arşın altına gtürürler. Orada Yüce Hakka secde eder. Taa, kıyamet vakti yaklaşıncaya kadar. O zaman şu emr-i ilahi gelir: Güneş mağripte dursun; orada doğsun. Bu mananın geniş şekli: Arais-i Salebi nam eserde mevcuttur. Resulüllah S. A. efendimizin anlattıklarına devam edelim: Bundan sonra Cebrail ezan okuyup kamet getirdi. Drdüncü sema ehli olan meleklere imam olup iki rekat namaz kıldım. BEŞİNCİ SEMABundan sonra, BEŞİNCİ SEMAYA yükseldik. Yüce Hak, bunu kırmızı altından yaratmış, ismine: Safiye. Derler. Daha nce anlatıldığı biçimde, diğer semalarda olduğu gibi; kapının açılması istendi. Belli sual cevap vaki oldu. Sonra, kapı açıldı. İçeri girince grdüm ki: Oranın hazini Kelkail nurdan bir kürsü üzerine oturmuş.. Ona selam verdim; tazim edip selamımı aldı. Buna beş yüz bin melek hizmet ediyordu. Bu meleklerden her birinin beş yüz bin melek etbaı vardı. Bunlar şu teşbihi okuyorlardı: Mukaddestir, mukaddestir Rablar Rabbı. Noksan sıfatlardan münezzehtir en yüce en azametli Rabbımız. Pek mukaddestir meleklerin ve ruhun Rabbı. Bu teşbihi okumaya devam ediyorlardı. Bunlan geçtikten sonra, bir güruh melaikeye rasladım; bunların hesabını ancak Yüce Mevla bilir. Bunlar huşu üzere ka'dede oturmuşlardı; daima dizlerine bakıp şu teşbihi okuyorlardı: Noksan sıfatlardan münezzehtir en yüce faziletin sahibi. Süb-handır mahza adalet olup zulmetmeyen Yüze Zat. Bunların ibadeti bu mudur?. Diye sordum; Cebrail şyle anlattı: Bunlar yaratıldıktan bu yana, hep bu ibadetle meşguldürler. Niyaz eyle; Yüce Hak bu ibadeti ümmetine ihsan eylesin. Ben de tazarru ve niyaz edip diledim; namazda ka'de ihsan olundu. Bunları geçtikten sonra, İsmail a. s. İshak a. s. Yakup a. s. Lut a. s. ve Harun a. s. peygamberleri grdüm. Bunlara selam verdim. Selamımı aldılar ve bana: Hoşgeldin ey salih oğul, ey salih kardeş, ey salih peygamber. Dediler. Kemaliyle tazim edip güzel ikramların müjdesini verdiler. Bu peygamberlerin teşbihi şuydu: Vasfedenler, azametini ve müntehasını anlatmaktan yana aciz kaldıkları Yüce Zat, noksan sıfatlardan münezzehtir. Boyunlar nünde eğilen, güçler ona karşı küçülen Yüce Zat, noksan sıfatlardan münezzehtir. Bunu geçtikten sonra, bir deryaya vasıl oldum. Onun büyüklüğünü, ancak Yüce Hak bilir. Onu başkası anlatamaz. Bu derya ne deryasıdır?. Dedim; Cebrail bana şyle anlattı: Bunun adına: Bahr'ün - nıkam, Derler. Nuh tufanı bu deryadan inmiştir. Bundan sonra, Cebrail ezan okuyup kamet getirdi. Beşinci sema meleklerine imam olup iki rikat namaz kıldım. ALTINCI SEMABundan sonra ALTINCI SEMAYA çıktım. Bu semayı Yüce Hak sarı yakuttan yaratmış. Adına: H a l i s a. Derler. Buranın hazinine de: Semhail. Derler. Daha nce anlatılan usulde kapının açılması istendi; belli sual cevap vaki oldu. Kapı açıldı; içeri girdik. Oranın hazini Semhail'i grdüm; hizmetinde altı yüz bin melek vardı. Her meleğin emrinde ise., ayrıca altı yüz bin yardımcı var. Hepsi de şu teşbihi okuyorlardı. Kerim Zat noksan sıfatlardan münezzehtir. Açılan nur Zat noksan sıfatlardan münezzehtir. yle münezzeh bir zattır ki, semalarda onların ilahı odur; yerde olanların ilahı odur. Semhail'e selam verdim; selamımı aldı. Tam manası ile bana tazim etti. Sonra: Allah-ü Taala senin hasenatını, kerametlerini, kalbinin nurunu bereketli kılsın. Diye dua eyledi; ben de onun bu duasına: Amin!. Dedim. Bunu geçtikten sonra, büyük bir melaike zümresine vardım. Bunlara:- Kerrubiyyun. Adı veriliyordu. Bunların adedini ancak Allah-ü Taala bilir. Bunların başkanı bir ulu melektir ki, yalnız bu ulu meleğin yetmiş bin melek hizmetçisi vardır. Her hizmetçisinin de yetmiş bin yardımcısı var. Bunlar yüksek sesle teşbih ve tetlil okuyorlardı. Bunları geçtikten sonra, kardeşim Musa'yı grdüm. Selam verdim. Selamımı aldı; kalktı, beni iki gzlerimin arasından ptü. Sonra şyle dedi: Seni bana gsteren Allah'a hamd olsun. Ve., benim için Yüce Hak'tan nice kerametlerin müjdesini verdi; şyle dedi: Bu gece sen, Mevla'nın cemali ile münevver ve münacaat-ı Huda ile mükerrem olacaksın. Zaif ümmetini unutma. Sana ne ihsan olunursa, ondan ümmetine de nasib iste. Eğer bir şey favz olursa, mümkün olduğu kadar hafif olmasını taleb eyle. Musa'nın okuduğu teşbih duası şuydu: Dilediğine hidayet nasib eden Yüce Zat, noksan sıfatlardan münezzehtir. Dilediğini dalalette bırakan Yüce Zat, noksan sıfatlardan münezzehtir. Gafur Rahim olan Yüce Zat, noksan sıfatlardan münezzehtir. Musa'dan ayrıldığımda ağladı. Sordum: Ağlamanın sırrı nedir?. Diye., şyle anlattı: Yeni bir zat benden sonra peygamber oldu; onun ümmeti benim ümmetimden daha fazla cennete girecektir. Bunu geçtikten sonra, Mikail'e eriştim. Büyük bir kürsüye oturmuştu. nünde büyük bir terazi vardı. O terazinin her gzü, yerler ve gkler sığacak kadar büyüktü. nünde nice nice tomarlar vardı. Yanına varıp selam verdim. Selamımı aldı; kalkarak tazim eyledi. Bana şyle dua etti: Allah-ü Taala senin kerametini ve sürürünü artırsın. Onun bu duasına karşılık ben de: Amin!. Dedim. Sonra bana şyle bir müjde verdi: Senin ümmetine olan hayır ve keramet, hiç bir ümmete müyesser olmamıştır. Onların mizanı cümlesinden ağırdır. O kimseyesaadetler olsun ki, sana tabi olup sever. Vay o kimsenin haline ki, sana isyan eder.. Mikail'in yanında o kadar çok melek vardı ki, onların adedini ancak Allah-ü Teala bilir. O meleklerin hepsi bana şyle dediler: Cümlemiz senin fermanına itaatkarız. Daima sana salavat okuruz. Adem'in yaratılmasından yirmi beş bin yi] evvelinden bu ana gelinceye kadar, her ne mikdar yağmur ve kar yağdıysa.. onların her katrasına bir melek hizmet ederek indirir. Ne kadar bitki, meyve, hububat biterse, her birine bir melek hizmet eder. Hizmetini de tam yapar. O hizmette bir kere bulunan meleğe kıyamete kadar bir daha sıra glmez. Onların çokluğu nekadardır; bundan kıyas eyle. O meleklerin teşbihi şuydu: Her müminin ve kafirin Rabbı Yüce Zat noksan sıfatlardan münezzehtir. Noksan sıfatlardan münezzehtir o zat ki, hamile kadınlar onun heybetinden içlerindekini düşürürler. Mikail'in teşbihi de şuydu: Pek Yüce Rabbım tüm noksan sıfatlardan münezzehtir. Bir rivayette şyle anlatıldı: Her kim yukarıda anlatılan: Pek Yüce Rabbım, tüm noksan sıfatlardan münezzehtir. Teşbihi okumaya devam ederse, o kimse ldüğü zaman, Mikail kendisine rahmet meleği ile hediye gnderir. Her kimin ki kabrine rahmet meleği gelir; o kimse kabir azabından emin olur. Bu mana icabıdır ki, Resulüllah S. A. efendimiz: Pek Yüce Rabbım tüm noksan sıfatlardan münezzehtir. Teşbihini sünnet eyledi. Ta ki, ümmeti secdelerinde o teşbihe devam etmek sureti ile anlatılan saadete nail olalar. Resulüllah S. A. efendimizin anlat tıklarına devam edelim: Bundan sonra, yeşil ve nurlu bir denize eriştim. Burada kadar melaike vardı ki bunların sayısını ancak Allah-ü Taala bilir; ondan başka kimse bilmez. Bunların teşbihi şuydu: Kadir muktedir olan Yüce Zat noksan sıfatlardan münezzehtir. En keremli kerim olan Yüce Zat noksan sıfatlardan münezzehtir. Celil Azim olan Yüce Zat noksan sıfatlardan münezzehtir. Sordum: Bu ne guna deryadır?. Cebrail şyle anlattı: Bunun adına:. Yeşil deniz. . Derler. Bundan sonra, Cebrail ezan okudu; kamet getirdi. Altıncı sema meleklerine imam oldum; iki rekat namaz kıldım. YEDİNCİ SEMABundan sonra, YEDİNCİ SEMAYA çıktık. Hak Taala bunu nurdan yaratmıştı. Bunun adına: G a r i b a. Derler. Bu semaya bakan hazinin ismine de: E f r a i 1. Derler. Cebrail," daha nceki sema kapılarında olduğu gibi, kapının açılmasını istedi; içeriden sual geldi. Cebrail o suallerin cevabım verdi. Sonra, kapı açıldı; içeri girdik; Efrail'i grdüm. Bunun yedi yüz bin hademesi vardı. Her hademenin de yedi yüz bin avanesi vardı. Bunların okuduğu teşbih şuydu: yle Yüce sübhan Zattır ki, semayı tavan yapıp yükseltti. yle Yüce bir zattır ki, yeri yaydı ve dşedi Sübhandır o Yüce Zat ki, yıldızları doğdurdu; onları süs eyledi, yle sübhan bir Zattır ki, dağları yerleştirdi, onlara kurulu bir düzen verdi. EfraiPe selam verdim. Sevinerek selamımı aldı. Bana nice ikramların ve hasenatın kabulü müjdesini verdi. Her semanın kapısı üzerinde şu cümle yazılı idi: Allah'tan başka ilah yoktur: Muhammed Allah'ın Resulüdür. Ve.. Ebu Bekir Sıddik.. Burada bir melek grdüm; başı arşla beraberdi. Ayakları da yerin zemininde idi. O kadar büyüktü ki: Yüce Hak ona izin verse, yedi kat gkleri bir lokma edip yutardı. Bu meleğin tesbihi şuydu: Varlığını celali ile perdeleyen Yüce Zat, noksan sıfatlardan münezzehtir. Rahimlerdekine dilediği sureti veren Yüce Zat noksan sıfatlardan münezzehtir. Bundan sonra bir melek grdüm; bu meleğin yedi yüz bin başı vardı. Her başında da yedi yüz bin yüzü vardı. Her yüzünde de yediyüz bin ağzı vardı. Her ağzında da yedi yüz bin dili vardı. Her dili ile, yedi yüz bin lügat konuşuyordu. Konuştuğu dilerin hiç biri diğerine benzemiyordu. Bu meleğin ayrıca yedi yüz bin kanadı vardı. Bu melek, her gün cennette olan nur deryasına yedi yüz kere dalıyordu. Her dalıp çıktıkça, silkiniyor; sıçrayan her damlasından Yüce Hak kudreti ile bir melek yaratıyordu. Ondan yaratılan her melek, Yüce Hakkı şyle teşbih ediyordu: Sübhansın şanın nekadar yüce.. Sübhansın makamın nekadar üstün.. Sübhansm efendim, halkına merhametin nekadar çok.. Bunu geçtikten sonra, bir melek grdüm; bir kürsü üzerine oturmuştu. Başı arş altında, ayaklan da yerin dibinde idi. O kadar büyüktü ki: Dünya ve içindekiler ona ancak bir lokma olurdu. Kanadının bir ucu mağripte, bir uca da meşrıkta idi. Yedi yüz bin melek, onun hizmetine durmuşlardı. Bu meleklerden her birinin eli altında yedi yüz bin melek vardı. . Bu kimdir?. Diye sordum; Cebrail şyle anlattı: Bu, İsrafil'dir. Gidip selam verdim. Selamımı aldı; bana çok müjdeler verdi. Bunun teşbihi şyleydi: Duyan ve bilen Yüce Zat, noksan sıfatlardan münezzehtir. Kendisini halka perdeleyen Yüce Zat, noksan sıfatlardan münezzehtir. Yüce Rabbımız, tüm noksan sıfatlardan münezzehtir. Bundan sonra, bir kimseyi grdüm ki: Nura gark olmuş. Gayet heybetli ve vekarh bir şekilde bir kürsü üzerinde oturmuştu. nünde çokça çocuklar vardı. Sordum: Ey Cebrail, bu kimdir?. Ki, büyük bir nuru, çok vekarı ve hey beti var. nünde duran sıbyan çocuklar kimlerdir?. Cebrail şyle anlattı: O, sizin büyük ceddiniz İbrahim'dir. Seni ve sana iman eden ümmetini sever. Alemlerin Rabbı Yüce Allah'a niyaz edip, senin ümmetine iyilikte bulunmak diledi. Yüce Hak, onun bu dileğini kabul buyurdu; o sıbyan çocukları verdi. Onlar, senin ümmetin buluğa ermeden len kız ve erkek çocuklardır. Onların terbiyesini, Hak Taala ibrahim'e bıraktı. Onları kıyamete kadar terbiye edip ilim ve edep ğretecektir. Onları kemaliyle yetiştirdikten sonra, mahşer günü nüne katıp arasat meydanına getirecektir. Oradan, Yüce Allah'ın manevi huzurunda durup şu niyazda bulunacaktır: Ya Rabbi, bunlar habibin Muhammed ümmetinin S. A. buluğa ermeden len sabileridir; emr ü fermanın ile ilim ve kemalle onları yetiştirdim; yüce dergahına getirdim. Kerem, lütuf ve ihsan senindir. Onun bu niyazı üzerine, Yüce Hak, azamet ve celali ile şyle buyuracaktır: Ey çocuklar, gidin cennete girin. Bu hitab-ı ilahi üzerine onlar şyle diyeceklerdir: Rabbımız, fazlınla, ihsanınla analarımızı ve babalarımızı bize bağışla. Yüce Hak, tekrar şyle buyurur: Size sorgu sual yoktur; varın cennete girin; ama babalarınız ve analarınız için sorgu sual vardır; hesab vardır. Bunun üzerine, o çocuklar şyle niyaz ederler: Rabbımız, biz onları ayrılığımızla dünyada mahzun ettik. Bugün, her yana yaygın rahmetinle onları mesrur edelim. Onların bu yakarmalarına acıyan Kerim ve Rahim olan Yüce Allah tazarru ve niyazlarım kabul buyurur: Gidin, Kevser havzından şarap alın; babalarınıza ve analarınıza içirin. Bundan sonra, Cebrail bana şyle dedi: ne geç; ibrahim'e selam ver. Ben de, gittim; selam verdim. Bana tazim edip selamımı aldı. Sonra şyle dedi: Hoşgeldin, ey salih oğul, ey salih peygamber. Sonra şyle devam etti: Ey oğul, sen bu gece alemlerin Rabbının cemalini müşahede ile müşerref olacaksın; türlü türlü lütufların mazharı olacaksın. Ümmetin ise, cümle ümmetlerin ahiri ve çok zayıfıdır. Onlara şefkat edip Rabbından dile.. Devam etti: Ya Muhammed, ümmetine benden selam eyle. Onlara haber ver: Dünya fanidir; zevali çabuk olacaktır; Allah katında ise., hor ve hakirdir. Yüce Hak, dünyaya sineğin kanadı kadar itibar etmemiştir. Onun süslerine aldanıp saraylarına ve güzel elbiselerine, türlü türlü yemeklerin lezzetine, hizmetçilerine ve haşmetine gnül vererek aldanıp mürlerini boşa gidermesinler. Ahiret bakidir. Gece gündüz pak şeriatınla, hidayete ileten sünnetinle amel edip Allah-ü Taala'nın rızasını tahsile çalışsınlar. Cennetin yeri boldur. Oraya çokça ağaçlar diksinler. Sordum: Cennete nasıl ağaç dikilir?. Şyle anlattı: Şu teşbih duasıdır: Allah sübhandır, hamd Allah'a mahsustur. Allah'tan başka ilah yoktur. En büyük Allah'tır. Güç, kuvvet yüce ve azim olan Allah'ındır. Bu teşbihi okusunlar. Bunu her okudukça, cennette bir ağaç dikilir. Bundan sonra, Cebrail ezan okudu; kamet getirdi. Yedinci sema meleklerine imam olup iki rekat namaz kıldım "Sylesem Tesiri Yok ; Sussam Gnül Razı Değil."

hocam bunu metin defterine atsaydın sora da rapiidenyine de saol

Hocam, çok güzel bir paylaşım çok sağol. Ben biliyordum ama bu kadar ayrıntılı değil. Okudum çok sağol...

geceleri sabahlıom nası olsa gece okucam saol