Sende kendimi grmek ürkütür beni... Arkadaşımsın, canımsın... Yüreğimi paylaştığım, ama sınırları aşamayansın... Herkes gibisin... Ailem desem değil, ben desem değil, sen tam ortadasın... Yürümek ve ardımızda koca seneleri devirmek... Bir edeb hikayesi yazmak hayalim seninle! Alnım açık, her anım, konuştuğumuz kelamlar dizilir gzlerimin nüne.. Sonra düşünürüm, seni bu beden üzdü mü diye?Aynaya bakarım... Konuşurum kendimle, gzlerimle ve sonra kalbime ilişir gzlerim... Seni ararım... Kapladığın yer kadar büyür gzlerim! Ve sonra hatıralar kendilerini sergiler ve İzle bizi!.. derler! Ellerim senden uzak olmamalı, ama ellerini de sarmamalı! Hep yan yana durmalı... Arkadaşımsın... Canımsın... Ama szlerimiz edebi aratmamalı! Bir hikayesi olmalı beraberliğimizin... Bir davası ve de sevdası olmalı bu yüreklerin! Menfaat kokusundan kendini arındırmış temiz bir sayfa konmalı adı... Yazın sıcaklığı kadar samimi olmalı sevgimiz, ama eylül kadar derin olmalı kalplerimiz, kış kadar beyaz gzükmeliyiz ve sonbaharın geleceğini unutmadan edebimizi ve de dengemizi muhafaza etmeliyiz... Kilitlemeliyiz güzel duygularımızı, hırsızların hain bakışlarına teslim etmemeliyiz. Olur da bir gün küskünlük mevsimi gelirse diye, Rabb'in rızasını gzetmeliyiz... Ve hoş grmeliyiz sabırsız dakikaları... Biz arkadaşız diye cesaretin esiri olmamalıyız! Taviz vermemeliyiz benliğimizden... Arkadaşımsın... Canımsın.. Ama sen de yabancısın... Arkadaşlıklar sonsuzluk için edebe muhtaçmış... Sen ve ben... Bu deryanın içinde susuzluğumuzun farklında mıyız? Samimiyetimizin doruklarında edebi unutmakta mıyız?! Laubalilik karışmamalı arkadaşlığımızın esen sevgi rüzgarına... Yalanlar korkmalı bizden... İpleri hep dengede tutmalı;ne düğümlenmiş, ne de gevşek olmalı... Harflerim çekinmeliler ağzımdan sana doğru yola çıkarken... Seni üzmekten ve edebi ürkütmekten korkmalılar cümle olurken... Bir kristal olmalı kalplerimizin arasında... Perdesiz ve kırılgan... Gsterişli ama narin olan... Ve hikayemizin adı, kırmadan ardımızda bırakmak olmalı kristali... Çok şey beklememeli birbirimizden... Sadece sevmeli ve sadece gerektiğinde gnlünde gezmeli ve bizi gren gzler Allah rızası için sevmenin tarihini seyretmeli! Ve bir kız çocuğu büyütmeli sevgimizden... Ona paylaşmanın kıymetini ve edebi ğretmeli... Adı sevgi olmalı... Ve kristalden bahsetmeli... Küçük yüreğine fısıldamalı kristalin kırılganlığını ve iki kalp arasındaki nemli varlığını... bir gün yaşlı gzlerimiz ebediyetle tanışırken ardımızda bırakacağımız hatıralarımız bize teselli olmalı... Ve zamanı gelince küçük kıza emanet etmeli kristali ve nice kalplere yakışacak olan sevgi dolu hikayemizi... Sıcacık yatağımızda sonsuzluk için ayrı düştüğümüzde kırmadan tamamladığımız bu hikayeyi hatırlamalı yüreklerimiz. Ve lsek de, bitmeyen sevgimiz ile gnülleri fethetmeliyiz. Çünkü biz sevgiyi kaynağından içmeyi isteyen, sadece Rabbin rızası için seven ve bize verilen bu kalp emanetlerine layık olduğu değeri vermek isteyen aciz iki yüreğiz... Sen ve ben... Sen, ben ve devirdiğimiz senelerimiz. Arkadaşımsın, canımsın... Sonsuzlukta da yanımda olman için dua ettiğim, kalbimin karşı kıyısısın... yıkılma sakın!