Ben sayfalar dolusu ve hayal gücümüzün sınırlarına ulaşabilecek kadar karmaşık ve bi o kadarda içinde trajedi ve gerilimin olduğu bir roman yazmaya karar verdim, sizinde mesajlarınızı grmekten mutluluk duyarim..1. blümHava sisliydi, sonbaharın bitimiydi, yerler nemli havada kuşların acı acı çığları arasında boş caddede ki kaldırımda yürüyordu, başı ağrıyordu, dün geceki arkadaşlarınla yaptığı yaş partisinde içkiye fazla yüklenmişti, yürürken düşünüyordu bugün ne yapsam diye, fakat 2 ay nce muhasebesini tuttuğu bir alışver merkezinden ayrılmıştı artık yeni bir iş bulması gerikiyordu çünkü, ara ara biriktirdiği parası gittikçe azalmıştı, kaldırımda yürürken camekanları gz ucuyla bakıyor baş ağrısını unutturmaya çalışıyordu kendisene, bir camekandaki bir siluet gzüne takıldı ve birden durdu, evet birisi ona bakıyordu, şaşkındı, yolun karşısındaki bi giyim dükkanında ki camekanın hafif karanlık yanından birisi onu izliyordu, ardından arkadan hızla bir araba geliyordu, bir an arabanın sesini eski kadillaklarınkine benzetti, ve araba yanında durdu, açılan pencerede içeriden birisi ;ne yapıyorsun bura da bu saatte, bu saatler buraları sokak çocukları ve serseriler dolaşır, hadi atla arabaya seni gideceğin yere gtüreyim, dedianiden içini bi endişe kapladı, ansızın sordu : saat kaç, saat sabahın 4 ü, hadi atla artık, grdüğü kişiyi bi yerlerden tanıyordu ama o an hatırlayamadı, ve araba binmek istemedi, güvenemiyordu artık eskisi gibi herkese, katatonik ; teşekkür ederim ama ben yürümek istiyorum, siz yolunuza devam edin lütfen, siz bilirsiniz,, bye, arabanın uzaklaşırken çıkardığı eksoz dumanı ciğerlerine kadar girmişti, içinden okkalı bi küfür etti, yürümeye devam etmeden nce tekrar gzlerini grdüğü siluete çevirince orada olmadığını grdü, tedirgin bir şekilde adımlarını hızlandırdı... "Delilik şüphesiz aptallıktan daha iyidir, Delilik var olmuş bir zekanın yok oluşudur. Aptallık ise var olmamış bir zekanın var olmamaya devam edişidir!"