Ergenekon destanı, Gktürkler'in türeyişini anlatan bir Türk destanıdır. Genel olarak, düşman tarafından hile ile yenilgiye uğratılan Türklerin, Ergenekon Ovası'nda yeniden türeyip tekrar eski yurtlarına dnerek düşmanlarıyla çarpışmalarını anlatır. Efsanenin Sadeleşmiş zet Hali: Türk illerinde Türk oku tmeyen, Türk kolu yetmeyen, Türk'e boyun eğmeyen bir yer yoktu. Bu durum yabancı kavimleri kıskandırıyordu. Yabancı kavimler birleştiler, Türkler'in üzerine yürüdüler. Bunun üzerine Türkler çadırlarını, sürülerini bir araya topladılar; çevresine hendek kazıp beklediler. Düşman gelince vuruşma da başladı. On gün savaştılar. Sonuçta Türkler üstün geldi. Bu yenilgileri üzerine düşman kavimlerin hanları, beğleri av yerinde toplanıp konuştular. Dediler ki: "Türklere hile yapmazsak halimiz yaman olur" Tan ağaranda, baskına uğramış gibi, ağırlıklarını bırakıp kaçtılar. Türkler, "Bunların gücü tükendi, kaçıyorlar" deyip artlarına düştüler. Düşman, Türkler'i grünce birden dndü. Vuruşma başladı. Türkler yenildi. Düşman, Türkleri ldüre ldüre çadırlarına geldi. Çadırlarını, mallarını yle bir yağmaladılar ki tek kara kıl çadır bile kalmadı. Büyüklerin hepsini kılıçtan geçirdiler, küçükleri tutsak ettiler. O çağda Türkler'in başında İl Kağan vardı. İl Kağan'ın da birçok oğlu vardı. Ancak, bu savaşta biri dışında tüm çocukları ldü. Kayı adlı bu oğlunu o yıl evlendirmişti. İl Kagan'ın bir de Tokuz Oguz adlı bir yeğeni vardı; o da sağ kalmıştı. Kayı ile Tokuz Oguz tutsak olmuşlardı. On gün sonra ikisi de karılarını aldılar, atlarına atlayarak kaçtılar. Türk yurduna dndüler. Burada düşmandan kaçıp gelen develer, atlar, küzler, koyunlar buldular. Oturup düşündüler: "Drtbir yan düşman dolu. Dağların içinde kişi yolu düşmez bir yer izleyip yurt tutalım, oturalım." Sürülerini alıp dağa doğru gç ettiler. Geldikleri yoldan başka yolu olmayan bir yere vardılar. Bu tek yol da ylesine sarp bir yoldu ki deve olsun, at olsun güçlükle yürürdü; ayağını yanlış yere bassa, yuvarlanıp paramparça olurdu. Türkler'in vardıkları ülkede akarsular, kaynaklar, türlü bitkiler, yemişler, avlar vardı. Byle bir yeri grünce, ulu Tanrı'ya şükrettiler. Kışın hayvanlarının etini yediler, yazın sütünü içtiler. Derisini giydiler. Bu ülkeye Ergenekon dediler. Zaman geçti, çağlar aktı; Kayı ile Tokuz Oguz'un birçok çocukları oldu. Kayı'nın çok çocuğu oldu, Tokuz Oguz'un daha az oldu. Kayı'dan olma çocuklara Kayat dediler. Tokuz'dan olma çocukların bir blümüne Tokuzlar dediler, bir blümüne de Türülken. Yıllar yılı bu iki yiğidin çocukları Ergenekon'da kaldılar; çoğaldılar, çoğaldılar, çoğaldılar. Aradan drt yüz yıl geçti. Drt yüz yıl sonra kendileri ve süreleri o denli çoğaldı ki Ergenekon'a sığamaz oldular. Çare bulmak için kurultay topladılar. Dediler ki: "Atalarımızdan işittik; Ergenekon dışında geniş ülkeler, güzel yurtlar varmış. Bizim yurdumuz da eskiden o yerlerde imiş. Dağların arasını araştırıp yol bulalım. Gçüp Ergenekon'dan çıkalım. Ergenekon dışında kim bize dost olursa biz de onunla dost olalım, kim bize düşman olursa biz de onunla düşman olalım. Türkler, kurultayın bu kararı üzerine, Ergenekon'dan çıkmak için yol aradılar; bulamadılar. O zaman bir demirci dedi ki: "Bu dağda bir demir madeni var. Yalın kat demire benzer. Demirini eritsek, belki dağ bize geçit verir." Gidip demir madenini grdüler. Dağın geniş yerine bir kat odun, bir kat kmür dizdiler. Dağın altını, üstünü, yanını, ynünü odun-kmürle doldurdular. Yetmiş deriden yetmiş büyük krük yapıp, yetmiş yere koydular. Odun kmürü ateşleyip krüklediler. Tengri'nin yardımıyla demir dağ kızdı, eridi, akıverdi. Bir yüklü deve çıkacak denli yol oldu. Sonra gk yeleli bir Bozkurt çıktı ortaya; nereden geldiği bilinmeyen. Bozkurt geldi, Türk'ün nünde dikildi, durdu. Herkes anladı ki yolu o gsterecek. Bozkurt yürüdü; ardından da Türk milleti. Ve Türkler, Bozkurt'un nderliğinde, o kutsal yılın, kutsal ayının, kutsal gününde Ergenekon'dan çıktılar. Türkler o günü, o saati iyi bellediler. Bu kutsal gün, Türklerin bayramı oldu. Her yıl o gün büyük trenler yapılır. Bir parça demir ateşte kızdırılır. Bu demiri nce Türk kaganı kıskaçla tutup rse koyar, çekiçle dver. Sonra teki Türk beğleri de aynı işi yaparak bayramı kutlarlar. Ergenekon'dan çıktıklarında Türklerin kağanı, Kayı Han soyundan gelen Brteçine idi. Brteçine bütün illere elçiler gnderdi; Türkler'in Ergenekon'dan çıktıklarını bildirdi. Ta ki, eskisi gibi, bütün iller Türkler'in buyruğu altına girdi. www.tekno50.com

ERGENEKON DESTANI Kaçınız bilirsiniz, biz nerelerden geldik Atamız Kayan gibi, dağlardan akan seldik Bugün anlatacağım, geldiğimiz yerleri O dağları, taşları, ovayı, nehirleri İyi dinleyin beni, ki yaşayın o anı yle anlatayım ki, unutmayın o anı İyi bilin, ğrenin, anlatın unutmadan Tek szü eksiltmeden, bir kelime katmadan İl Han Kağan baştaydı, kuvvetliydi Gk Türkler Savaşa doymuyordu, heyecanlı yürekler Okunun tmediği, kılıcın yetmediği Millet kalmış mıydı ki, tek mağlup etmediği Bir de Sevinç Han vardı, Moğolların başında Yaşını da bilirim, İl Han Kağan yaşında Diş geçirememişti, yiğit Türk çerisine İlerlemişti Türkler, Moğol içerisine Sevinç Han dayanamaz, mektup yollar drt yana Der ki: "Türkler düşmandır, hem bana hem de sana." Toplanıp çevre beyler, varırlar bir karara Birleşmeli hep birden, açmalı Türk`te yara Haber alır İl Han`ım, geldi savaşın çağı Beş bin ordu birleşse, snmez Türk`ün ocağı Gk Türkler yener yine, şaşırır karşı beyler Hele bir grün bakın, Sevinç Han şimdi neyler Bırakıp hayvanları, kaçar Moğol ordusu Bu ne anlama gelir, sorulmamış sorgusu Türkler başlar şlene, hem yeyip hem içmeye Ama Moğol uyumaz, gelir kanım içmeye Ani bir baskın olur, bir bir düşer Türk eri Her yan cesetle dolar, ayrık gvdeyle seri İki alp er çarpışır, adları Kayan, Tukuz Unutma biz bir yaydan, atılan dokuz okuz Kayan, kağan oğluydu, dağdan akan sel gibi Tukuz, kağan yeğeni, gkten esen yel gibi Gzlerinin nünde, yok oldu budunları Atlayıp da atlara, kaçtılar kadınları Kaçtılar dediysem ben, sanmayın ki korkudan Beyleri emretmişti, ar denilen duygudan Almıla idi biri, Bengül de tekisi Gittiler Kutlu Dağ`a, at üstünde ikisi Kayan ve Tukuz, bitik; yığıldılar toprağa Türk`ün bu helal kanı, feda olsun bayrağa Sevinç Han geri dndü, Türkler ldü sanarak Bir kahkaha patlattı, manzaraya kanarak Derken bir kıpırdanma, Tukuz kalktı ayağa Taşıdı Kayan`ı da, kuytuda bir oyuğa Almıla ile Bengül, dndüler sonraki gün Ama kaçmalıydılar, z vatanından sürgün Yiğitleri yaralı, halleri yok lmeye Ne lmeye hal kaldı, ne de bir tek gülmeye Kutle Dağ`a vardılar, kaldılar bir kaç gece İyileşti yiğitler, gezdiler gündüz gece Aradılar o kadar, sonunda da buldular Bu korkulu yaşamdan, sonunda kurtuldular Lakin bu yerin yolu, geçit vermez pek kolay O anda oluverdi, o ne muhteşem olay Bir bozkurt peyda oldu, düştü drdün nüne Yol gsterdi onlara, bu cennetin içine yle bir yer ki ora, Kk Tanrı`dan hediye Kapattılar geçidi, yağı bulmasın diye Dediler buraya ad, koyalım "Ergenekon" "Ergene": "dağ kameri"; ve "diklik" demektir "kon"... Asena`nın kurtları, girdiler güzel yurda Hepsi duacıydılar, o yol gsteren kurda Kağan soyunda gelen, Kayan nderleriydi O demirden kurt başlı bayrak gnderleriydi Ergenekon onlara, yurt oldu tam drt yüz yıl Hatırla o günleri, sarhoşluğundan ayıl Drt yüz yıl çoğaldılar, yaşlıları lürken Boy boy oldu Tukuzlar, Kayat ve de Türülken Tukuzlar ve Türülken, atalarıdır Tukuz Sonra da bu iki kol, oldular Dokuz Oğuz Kayat; soyu Kayan`ın, kağanlar hep bu boydan Çıkmadılar treden, hepsi de aynı soydan Şlen yaptılar her yıl, anarak kutlu günü Unutmadılar bir an, ne yağıyı ne dünü Drt yüzüncü şlende, kağandı Brte Çine Türk`ün ç duyguları, bir başka coştu yine O savaşta olanlar, Gk Türk`üme ar gelir Sığmaz oldu tümenler, Ergenekon dar gelir Ama burdan çıkmanın, bir çaresi yok muydu Demirden dağı gren, o tarihte yok muydu Bütün halk arar oldu, kurtuluşun yolunu Gzler hep tarar oldu, hem sağını solunu Bir çocuk çoban vardı, yiğit Tirek adında O ne kaval çalardı, bu on yedi yaşında Bu Tirek çalmaz sanki, kavalıyla inlerdi Çalmaya başlayınca, bütün oba dinlerdi Kavalıyla dosttu o, üflerdi sevdasını Kattı Ergenekon`dan, bir çıkış arzusunu Gk gzlü bir kk bri, varıp geldi nüne Sonra yavaaaş yürüdü, bir çıplak dağ ynüne Tirek eve dnünce, anlattı demirciye Dedi: "Ey bilge kişi, bu kurt gelir de niye?" Demirci hazırlandı, sabah Tirek`le gitti Düştü kurdun peşine, dağ nünde yol bitti Anladı ki demirci, bu dağ saf demirdendir Ve bu gk tüylü bri, ulu Kk Tengri`dendir Dnüp anlattı Han`a, bütün bu olanları Demir dağı eritip, yol açmak planları Yığdılar odun, kmür ve devasa krükler Bu son umutlarıydı, çıkmalıydı Gk Türkler Dualar eşliğinde, yakıldı koca ateş Sonunda eridi dağ, sevindi bacıkardeş Bir ncü yolladılar dışarıya bakmaya Sabırsızdı Gk Türkler, z yurduna akmaya ncü giden dnünce, mutlu haber verince Tuğlar kalktı havaya, bu ereğe erince Çıkıp Ergenekon`dan, dost ile dost oldular Varıp atayurduna, yiğitçe ç aldılar Yüzlerce yıl solmadan, hep tomurcuk verdiler Dirlik düzen içinde, yaşayıp yeşerdiler Ateşte demir dvüp, her yıl hiç unutmadan Yaşattılar o günü, hem de hiç aksatmadan... ... Ozan Çu-çu anlattı, size kutlu destanı Siz de anlatasınız, gence dostu düşmanı Szümüz uzun oldu, lakin gnülden oldu Giden bir kaç dakika, yine mürden oldu... www.tekno50.com

saolasın ama bu tam olarak nedir ya TV de 5-6 gündür ergenekon yüzünden o tutuklandı bu tutuklandı yazıor anlamam ben pek bu işlerden :/ tek bildiğim il kağan, dokuz oğuzun edebiyat kitabında destan konusunda gecmesi :/ (: