: Can sıkıntısından yazdım. İlk korku tarzı hikaye devam hoca ben yedim valla :) Hakikat ve Sadakat

Her zaman yağmur yağıyor. Her zaman karanlık var. Ama bu gece çok ayrı bir karanlık vardı. Bu gece gkyüzünde ay yok, çok sakin ve sessiz bir gece geçiyordu. Kpekler havlıyor. Yağmur hızlanıyordu. Balkondan yağmuru izlemek sevdiğim aktivitelerden biridir. O sakinlik ve dinginlik hep bana huzur vermişti. Yağmuru izlemek için balkona çıktım. Balkon camlıydı, bu sayede balkon o kadar da soğuk değildi. Balkonda bir süre oturdum. Camlar buğulanmaya başladı. Dışarıyı gremiyordum. İçeriye girmek istiyordum. "Lanet olası kapı açılsana!" Ne olduğu belirsiz bir sebepten dolayı kapı kilitlenmişti. Ara sıra byle oluyordu. Alışmıştım. Biraz uğraşırsam açılacağına inanıyordum. "Hay senin gibi kapının..." Açamadım. İçeriden açmaları için cama vurmaya başladım. Ama kimsenin duyduğu yoktu. Evde ailemle birlikte yaşıyorum. İçeride televizyonun sesinden mi bilmiyorum ama kimse beni duymuyordu. Odamın kapısından birinin girdiğini farkettim. Kapıya doğru yaklaştıkça yüzü seçilmeye başlıyordu. Babama benziyor ama babam değildi. Tam camın nüne geldiğinde içimi inanılmaz bir korku kapladı. Bembeyaz olmuştum. Korkudan titriyordum. Bağırmak istiyordum ama bağıramıyordum. Geri geri giderek camdan uzaklaşırken arkamda birden bir nefes hissettim. Kıpkırmızı gzlü bir insan bana gülümseyerek bakıyordu. Korkudan dizlerimin bağı çzüldü, dizlerimin üstüne yere çktüm. Konuşmaya başladı, sesi çok boğuk ve ürkütücüydü. "Her yağmur yağdığında bizlerden bir grup dünyaya iner. Yağmuru izleyenlerden bazı şanslılar seçeriz. Bu kağıdı al ve yaşadıklarını, syleyeceklerimi birebir not et" İşte bu yazı sizlere bu sayede ulaştı. Ellerim korkudan titriyor, yazım pek okunaklı olmuyor. Belki de yazdığım son metin. Ailem ve sevgilim, sizler hayatımda en çok değer verdiğim insanlarsınız. "Bir dnemden itibaren yağmuru izlemeniz sizin için uğursuzluk ve lümden başka birşey getirmeyecektir. Yağmuru izlemeyin. Yağmurun cinleri... -Bu kısım okunamadı- kadar yakın." 26 Eylül 2011 Yukarıda geçen metin, 26 Eylül gecesi, yağmurlu bir havada balkondan atlayarak intihar eden 19 yaşındaki B. H'nin cebinde bulunmuştur. Ailesi bu metini ne kadar gizli tutmak istese de evlerinde 28 Eylül'de çıkan yangından kalan tek nesne olması bunu zorlaştırmış, bir şekilde metin her yere yayılmayı başarmıştır. B. H, 26 Eylül gecesi intihar etti. H. ailesi ise 28 Eylül gecesi yanarak bu dünyayı terk ettiler. Can sıkıntısından yazdım. İlk korku tarzı hikayem

Ufak bir sosyal deneye başladım internet üzerinden :D Boş vakitlerimde korku tarzı birşeyler yazmaya çalışacağım, sırf senin için :D