alıntıdır jack daniels 160 yaşında

Zecharia Sitchin. Mezopotamya'daki bütün kazı alanlarında bulunmuş, binlerce eski tabletin derlenip okunmasına ve tercümesine olağanüstü destek vermiş, bütün Batı dillerinin yanı sıra antik dillerin neredeyse hepsini çok iyi bilen bu büyük usta, "12. Gezegen" adını verdiği kitabıyla bilim gündemine bomba gibi düştü. Sitchin bir bilim adamıydı ve dünyanın her yerinde akademik çevrelerde sevgi ve saygıyla anılıyordu. Dahası, yaşamının otuz yılını Mezopotamya uygarlıklarına ait çivi yazısı tabletlerin derlenip okunmasına ve deşifre edilmesine vermişti. Bugün, altı kitaptan oluşan "Earth Chronicles" dizisiyle, ortalığı sarsmaya devam ediyor. Bundan 450000 yıl nce, "Nibiru" ya da "Marduk" adlı bir gezegenden, bir grup ziyaretçi gelmişti dünyamıza. Nibiru, Pluton'un dışından elips bir yrüngeyle güneş sistemimize bağlı olan "12. Gezegen"di. Yrüngesini tamamlaması yaklaşık 3600 yıl sürüyordu ve bu büyük turun nemli bir blümünü dünyanın çok uzağında geçiriyordu Nibiru. Sümerlerin büyük tanrısı Anu, aslında bu federasyonun başkanıydı ve onun tarafından dünyamıza bazı mineraller almak üzere yollanmış olan ekibe de "Annunaki" deniyordu. Astronomlar, güneş sisteminde, Pluton'un dışında, oldukça uzun yrüngeli bir gezegenin varlığından şüpheleniyor ve bu doğrultuda araştırmalar yapıyorlar. "Planet X" adı verilen bu araştırma misyonu içinde, Sümer metinlerinindeki bilgilerin doğruluğunun kanıtlanmak üzere olduğunu syleyenler de var, byle bir ize hala rastlanmadığını belirtenler de. Ama gezegenin dünya yakınına bir dahaki geliş tarihinin aşağı yukarı 2013 yılına rastlayacağı tezi dikkate alınınca... Bunu Mayalarla ilişkilendirecek olursak. Şaşırtıcı bir astronomi bilgisiyle yalnızca Güneş, Ay ve Venüs gibi "birincil" gk cisimlerinin değil, neredeyse bütün nemli uzak yıldızların bile hareketlerini gzlemlemişlerdi bu insanlar. Zamanı lçmede en hassas hesaplara ulaşmak için, farklı dngülerden yararlanmışlardı. Bunların ilki, "kutsal takvim" olarak bilinen ve 20'şer günlük 13 aydan oluşan "Tzolkin" denen dngüdür. Bu dngü, 13 rakam ve 20 ismin oluşturduğu kombinasyonları içerir ve 260 günlük sürecin bitiş günü "13 Ahau"dur."Haab" adını taşıyan bir ikinci takvim, bugün bizim kullandığımız güneş takviminin çok benzeridir ve yine 20'şer günlük 18 aydan oluşur. "Uinal" olarak adlandırılan bu 20 günlük ayların toplamı 360 gün yapar ve Maya zaman lçümünde buna "tun" adı verilir. Normal güneş yılı için gerekli olan 5 artık gün, 5 tanrının adıyla "tun"a eklenir Aynı "sıfır noktası"nda iki takvim de başladığında, daha ilk dngüden itibaren ritmlerinin tutmayacağı ortadadır. Her iki dngünün gün sayıları ancak 52 güneş yılı sonra eşitlenir. Tzolkin ile Haab'ın bitişleri aynı güne denk gelir yani, Tzolkin'e gre 13 Ahau gününde, Haab da sona ermiştir. Mayalar, bu günü ilginç bir şekilde, fazlasıyla nemserler. Her 52 yıllık dnem sonu, onlar için "dünyanın sona erebileceği" bir kıyamet kabusuna eşittir. Mayaların zaman lçümleri, Tzolkin ve Haab kombinasyonuyla bitmez. Sürekli olarak 20 ve 13 rakamlarının çarpımlarını kullanarak daha büyük birimlere ulaştıkları, değil insanlar için, toplumlar, devletler için bile "astronomik" lçüde uzun süreçleri ve dngüleri hesaplamışlardır. Haab'ın ana parçası, 20 günlük 18 aydan oluşan bir süreçtir. Bu 360 günlük "yıl" (Haab buna 5 artık gün eklenerek elde edilir), Maya hesap sisteminde "tun" adını alır. Bir üst birim, 20 "tun"dan oluşan yeni bir lçüdür ve "katun" ismiyle sistemde yerini alır. Dolayısıyla bir katun, 20 tun, aynı zamanda da 7200 güne "kin" eşittir. Mayaların zaman lçümleri, bununla da bitmez: 20 katun, yani 400 tun ya da 144.000 günden oluşan "kritik" bir birim daha kullanırlar: "Baktun". Doğaldır ki bu denli uzun bir süre günlük pratik kullanımlar için değil, daha yüce ve "ilahi" hesaplar için gerekmiştir Mayalara. İşte Mayaların efsanevi "Long Count" yani "Uzun Sayım" dedikleri süreç, 13 Baktun'a eşittir (1.872.000 gün = 5125,36 güneş yılı). Tarım ve günlük işler için Haab'dan ve kısmen Tzolkin'den yararlanan Mayalar, tarihin neresinde durduklarını anlamak için Uzun Sayım'a da bakar ve onun günlerini kaydederler. rnek: Bir günü, baktun, katun, tun, uinal ve kin'den oluşan 5 haneli bir "tarih" olarak yazmışlardır. Szgelimi "11.2.5.1.4" gibi bir tarih, Maya Uzun Sayım esasına gre "11 baktun, 2 katun, 5 tun, 1 uinal ve 4 kin" demektir ve 721.107 güne, yaklaşık olarak 4381 yıla eşittir. (11 x 144.000 + 2 x 7200 + 5 x 360 + 1 x 20 + 4= 1600224. Bu sayıyı bir güneş yılına denk gelen 365,242 güne blersek, 4381,27 sayısını elde ederiz.) Buda yaklaşık olarak M. S. 1267 yılına denk gelir. Maya tarihinde "başlangıcı" olarak belirlenmiş noktayı bilmezsek, yukarıdaki hesabı yapamayız. Bizim takvim sistemimize gre bu an, İsa'nın doğduğu varsayılan yıldır. Gregoryen takvimimizde biz bu yılı "0" olarak kabul eder ve ncesini, sonrasını buna gre hesaplarız. Mayalarda da bu tarihin başlangıcı 0.0.0.0.0 günü olmalıdır; yani herşeyin başlangıç noktası. Eğer bu tarihin, bizim takvimimize gre hangi güne denk geldiğini bilmezsek, Maya Uzun Sayım'ındaki hesapların da bizler için hiçbir anlamı yoktur. Arkeolojik bulgular ve Karbon-14 yntemi yardımıyla yapım tarihi bizim takvimimize gre büyük bir kesinlikle belirlenen birkaç tapınakta Maya rahiplerinin, yapılış tarihini belgeleyen Uzun Sayım tarihleri de bulunmuş ve basit bir hesap işlemiyle içinde bulunduğumuz devrenin başlangıç tarihi, yani Maya notasyonuna gre 0.0.0.0.0 günü de belirlenebilmiştir. Yanılma payıyla birlikte tarih, İ. 3114 yılının yaz aylarına denk gelir. Maya kozmogonisine gre, dünyanın geçmişi, 13 Baktun'luk (aşağı yukarı 5125 yıl) devrelerden oluşur ve bunların her birinin bitimi, dünya için radikal değişimler ve büyük yenilikler içerir. İçinde bulunduğumuz devre, Mayalara gre beşinci ve son devredir ve 13.0.0.0.0 tarihinde son bulacaktır. Bizim takvimimize gre szü edilen bu tarih, 21 Aralık 2012'ye denk gelmektedir. Mayalara gre dnemin bitişini işaretleyen 13 Baktun, yani 13.0.0.0.0 günü belirttiğimiz gibi 2012 yılının 21 Aralık tarihine, yani astronomik anlamda "Kış gündnümüne" rastlar. Oldukça yaklaşmış bulunduğumuz bu tarihin, astronomi uzmanlarınca yapılmış analizi de son derece çarpıcı sonuçlar sergiliyor. Yıllardır bu konuyla ilgili çalışan Amerikalı araştırmacı John Major Jenkins, 1997 yılında yayımladığı "Maya Cosmogenesis 2012" adlı kitabında, 13.0.0.0.0 gününün bir analizini sunuyor meraklı okurlara. Jenkins'e gre 21 Aralık 2012'de gkyüzünde oluşan astronomik konumlar, oldukça sıradışı birleşmelere işaret ediyor. Bunların en nemlisi, gezegenlerin ve Ay'ın üzerinde hareket ettiği, "Ekliptik" olarak adlandırdığımız "tutulum çemberi"nin, tam 21 Aralık günü Samanyolu'nun dünyadan grülen sınırıyla kesişmesi. Bu kesişmenin, modern astronomik lçümlere gre "galaksimizin merkezi" olduğu belirlenen "karanlık nokta"da gerçekleşmesi, bu tarihi daha da ilginç kılıyor. Ama daha ilginci, 21 Aralık günü Güneş'in de tam "gündnümü" sırasında bu noktayla aynı hizaya gelmesi. Astronomik deyişle "Gündnümü Güneşi", Ekliptik ile Samanyolu kuşağının "galaksi merkezi" olduğu belirlenen noktayla aynı hizada kesiştiği koordinata yerleşiyor. Bu birleşim, Mayalara gre, "Güneşler" olarak adlandırdıkları devrelerin beşincisinin noktalandığı anı belirlemekte. O tarihe ilişkin beklentilerinin ne olduğunu tam olarak bilmiyoruz. Ama her Güneş'in, yani her dnemin bitişinde olduğu gibi, "5. Güneş"in bitiminde de olağanüstü gelişmeler ve büyük bir yenilenme bekledikleri açık. Bir "çarpı" işareti şeklindeki bu birleşim, Maya kozmolojisinde "Kutsal Ağaç" ya da "Yaşam Ağacı" olarak adlandırılıyor. Ağacın iki ekseninin kesişme noktası da, yukarıda da belirttiğimiz gibi bu noktayla aynı hizada. Mayalar, Samanyolu kuşağının gbeğindeki bu esrarengiz siyah alanın, çok nemli olduğunu düşünmüşler. İnsan dahil, bütün yaşam unsurları o noktadan doğuyor ve evrene yayılıyor onlara gre. 21 Aralık 2012 günü de, galaksinin merkezini işaretleyen bu noktadan, dünyadaki bütün yaşamı etkileyecek bir kapının açılacağını düşünüyorlar. İşin en ilginci ta 2500 yıl nce heyecanla bekliyor olmaları! Maya düşüncesinde Uzun Sayım dneminin bitimi; aynı zamanda en çok saygı duydukları tanrılarının geri dnüş gününe ilişkin çağrışımlara da sahip. Neredeyse bütün tapınaklara damgasını vuran Kukulkan, uzun yıllar nce "Tekrar geleceğim" diyerek Maya yurdundan ayrılmış. Simgesi "tüylü yılan" olan bu bilge tanrı, Mayalara gre onlara her şeyi ğreten ilahi bir figür. Efsaneler, Kukulkan'ın Doğu ufkunda belirip, denizden geldiğini sylüyor. Atalarına dokumacılıktan tarıma, astronomiden mühendisliğe dek birçok şey ğreten bu "tanrı"nın fiziksel zellikleri ise, Mayaların tasvirine gre, Mayaların aksine, beyaz tenli, açık renk gzlü, açık renk saçlı, uzun boylu bir tanrı. Elinde de sürekli bir asa taşıyor. Bu dnemde Mayaların daha hiçbir "beyaz adam" ile karşılaşmamış olduğu düşünüldüğünde, bu tanımlama oldukça ilginç geliyor insana. Üstelik, Kukulkan'ın uzun bir de sakalı var Mayalarda hiç olmayan bir şey bu, çünkü genetik olarak sakalları çıkmıyor! Benzerlikler, Güney Amerika'ya, And Dağları dolaylarına bakıldığında da farkediliyor. ortaya çıkıyor. İnkalar ve Keçua kabileleriyle birlikteyiz ve onların mitlerinde de açık renk tenli, sakallı, elinde asa taşıyan bir beyaz tanrıya rastlıyoruz, Viracocha. Kukulkan'a yükenen nitelikler, Viracocha için de geçerli. İnkalar ve Keçualar tarımı, yıldız bilimini, yazıyı, matematiği ğretmiş. Ve yine bir gün, geri geleceği szünü vererek uzaklaşıp gitmiş. Dil bilimci ve araştırmacı Zecharia Sitchin'e gre, Kukulkan ve Viracocha aynı kişilik. Ama Sitchin'in teorisinin farkı, bu iki karakterin Mezopotamya'da bir başka tanrıyla da zdeş olduğunu vurgulaması. "Earth Chronicles" serisinin beşinci kitabı olan "Zamanın Başlangıcı", Orta ve Güney Amerika'ya bu bilgileri taşıyan "beyaz tanrı"nın, Mısır'ın ünlü bilgelik tanrısı Thoth olduğunu sylüyor. Sitchin'e gre, Sümer'in büyük tanrılarından Enki'nin ortanca oğlu, Mısırlı Thoth'un ta kendisi. Mısır'da "Ptah" adıyla biliniyor ve "Büyük Mimar" olarak anılıyor Enki. Büyük oğlu Marduk'sa, Nil vadisindeki uygarlığa sahip çıkan ünlü Ra ile aynı kişi. Sitchin, iki kardeş arasındaki sürtüşme sonucu Ra'nın Thoth'u sürgüne yolladığını; bu duyarlı bilge tanrının da okyanusu aşarak Olmec ve İnkalara yeni bir uygarlığın temellerini oluşturmalarında yardım ettiğini ileri sürüyor. Zecheria Sitchin'e gre Mezopotamya'da başlayan uygarlık serüveninin mimarları, güneş sistemimizin henüz keşfedilmemiş 10. gezegeni Nibiru'dan gelen ve Sümer dilinde "gkten yere inenler" anlamında "Anunnaki" adıyla anılan gelişmiş bir ırktır! Mayaların 5. Güneş evresinin başlangıcını belirleyen İ. 3114 tarihi, Kukulkan, Viracocha adlarıyla bilinen "tanrı"nın Amerika'ya geliş tarihidir. Aynı başlangıç noktası, Mısır'ın Ra egemenliğindeki dnemini ve hemen bununla aynı zamanda beliren Menes'in firavunluğunu da işaretlemektedir. Mayaların astronomi birikimlerinde, Boğa takımyıldızındaki Pleiades grubunun ayrı bir nemi var. Güneş'i, Ay'ı, Venüs'ü, Mars'ı ve Ekliptik üzerindeki bütün değişimleri dikkatle izleyip gk günlüklerine kaydeden Mayalar, 7 parlak yıldızıyla açık gecelerde Pleiades grubunu da yakın takibe almışlardı. Bu yıldız grubunun gkyüzünün tepe noktasından geçişi, Mayalar için nemli bir olaydı ve genellikle Tzolkin ile Haab'ın son günlerinin çakıştığı 52 yıllık dnemin sonunda yaşandığı için de fazlasıyla nemsenirdi. Monte Alban'dan İzapa'ya dek birçok kentte, gkyüzünün tepe noktasını gzlemlemek için hizalanmış şaftlara sahip yapılar bulunmuştur. Bu gzlem noktalarında başını yukarı kaldırıp belli bir anda daracık şafttan gkyüzüne bakan gzlemci, yalnızca Zenith noktasını grürdü. Ayrıca, Güneş'in Zenith noktasına ulaştığı ğle saatleri de bu şaftlardan gzlenirdi. Meksika'nın güneyinde, İzapa'nın geçtiği paralel üzerinde Güneş Pleiades buluşması, presesyon etkisinden bağımsız olarak her yıl, ilkbahar ekinoksundan 61 gün sonra gerçekleşir. Günümüzde bu tarih, Güneş'in Boğa Burcu'na girdiği 20 Mayıs tarihine denk gelmektedir. Gündüzleri yıldızlar grünmese de, tıpkı Mezopotamya, Mısır ve diğer Yakın Doğu halkları gibi Mayalar da geniş astronomi bilgisi ve ince hesaplarla çizilmiş yıldız haritaları sayesinde, yıldızların konumlarını gündüzleri de belirleyebiliyorlardı. Pleiades'in Güneş ile aynı hizaya gelmesi de dikkatle izledikleri gksel olaylardan biriydi. Bu buluşma Zenith'te gerçekleşirse? Bu müthiş üçlü birleşme, oldukça heyecan vericiydi Mayalar için ve hiç kuşkusuz, bir değişim dneminin başlangıcını işaretliyordu. Mayıs 2000'deki gezegen dizilimini hatırlayacaksınız. (Yanda, gezegenlerin 5 Mayıs 2000'de aldığı konum resimde gzüküyor.) Ama ondan çok daha nemli birşeyi çoğunluğumuz bilmiyoruz Mayalarca nemli olduğu yeterince vurgulanan gün, Güneş Pleiades Zenith buluşmasıdır ve bu astronomik olayın gerçekleşme tarihi de 20 Mayıs 2000'dir. Mayalar, 13 Baktun'un hemen ncesine denk gelen bu astronomik buluşmayı, bir sürecin başlangıcını işaretlemek için kullanmışlardı BuBu yeni bir çağın başlangıcına, 21 Aralık 2012'ye giden süreçti. İzapa'nın konumuna gre belirlenen 20 Mayıs 2000 tarihi, Chichen Itza'da 23 Mayıs 2000'e rastlar. (Türkiye'de 25 Mayıs 2000.) Bu Maya kentindeki astronomik yapılar da, bu gizemli buluşmanın binlerce yıl nce hesaplanmış işaretleridir. Ünlü Kukulkan piramidinin tepesinde, doğrudan Zenith'e yneltilmiş, çıngıraklı yılan kuyruğu biçiminde bir sütun yer alır. Çıngıraklı yılanın kuyruğundaki "çıngırak" işaretleri, Maya kültüründe Pleiades'in simgesidir. Çıngırağın biraz aşağısında, "Ahau yüzü" olarak adlandırılan bir kabartma vardır ve bu da, Güneş'i simgelemektedir. Bir bütün olarak Kukulkan piramidinin tepesindeki şekil, Güneş Pleiades Zenith buluşmasına işaret etmektedir yani. 20 Mayıs 2000 günü ğle saatlerinde oluşacak astronomik dizilim, yüzyıllar evvel Mayalarca, en nemli tanrıları için yapılan piramidin tepesinde simgesel olarak gerçekleştirilmiştir. "ğreten tanrı'nın sz verdiği "geri dnüş" gününün bekleyişi.2012 yılının 20 Mayıs'ında aynı astronomik konum yine yaşanacak; ancak bir yenilikle: Aşağı yukarı tam o saatlerde, yani Güneş Pleiades Zenith birleşimi başladığında, bir de Güneş tutulması gerçekleşecek! Tutulmadan 7 ay sonra bu dneme noktasını koyacak o büyük günün, 21 Aralık'ın gelişi de gizem boyutunu bir misli daha artırıyor gibi. Yeniden Mayıs 2000 gklerine dnelim: 17 Mayıs, beş gezegenin aralarındaki açının en daraldığı gün. 20 Mayıs'taysa, Mayaların yüzyıllar ncesinden dikkatimizi çektiği Güneş Pleiades Zenith buluşması yaşanıyor ğle saatlerinde. Buluşma anında, Güneşin sağ yanında Venüs, Jüpiter ve Satürn; sol yanındaysa Merkür ve Mars diziliyor. Güneş Pleiades kesişmesinden, solda ve sağda yer alan gezegenlere doğru birbirine paralel çizgiler çizin. Ortaya çıkan şekil, sizce de bütün antik uygarlıkların saygı ve korkuyla yaklaştıkları ünlü "Kanatlı Disk" glifine benzemiyor mu?http://mujweb.cz/Veda/senmut/Nibiru-Sutech_-cik-cak_pathb. jpghttp://www.bibleetnombres.online. fr/images6/nibiru. jpgSOHO ARAŞTIRMA UYDUSUNUN ÇEKTİĞİ SON Ni. Bi. Ru FOTOĞRAFI:http://www.nibiruancouncil.com/assets/images/Nibiru_NASA. jpg jack daniels 160 yaşında