konu çok güzedl kardeş tbr. bu arada"dj alper"hayatını değiştiren olay nedir sylermisin ümit kesilirse hayat biter, ümitsizlik hayatı zehirler, keder hayat damarına vurulan bir neşterdir.

siz ne zaman türediniz? :Dolay anlatayım.. Sabah yatarken hanım koştu anneme bişeyler oluyor dedi fırladım yataktan. Annem tansiyon hastasıdır. Kalktımki kadını felç geçiriyor sandım nce attık arabaya apar topar hastane yoluna düştük. Basıyoruz artık allah ne verdıyse. Yolda yüzünü ovuyorum annemin ama sanki beyin kanaması gibi felç gibi bi durumlar agzının sağ tarafı sarktı yutkunamıyor filan sağ el hissiyat kayıp. Acilden girdik. Attık hastaneye iğne ilaç konuşma gitti annemin. Konuşamıyorki kadıncağız derdini anlatsın bize anlatmaya çabalıyor ama tercüman olamıyoruz ki. Neyse yatırdık biz nrolojiye bitmiş durumdayım koşturuyorum sağa sola ayaktayım ama içim çküyor çünkü yaşam sebebim anam benim hayatta kimseye biçmediğim kıymetleri taşır gzümde. ilk gün konuşma yok el tutmuyor ben ona moral veriyorum bişeyin yok diyorum iyi olacaksın diyorum kendim çkmüş vaziyetteyim. Ağlıyor susturuyorum kızıyorum ağlama diyorum. Konuşturmaya çabalıyorum. Perişanım. Eli hissiz. Peçete koyuyorum yatağın üstüne zorlukla alabiliyor. Neden sonra akşam saatlerinde tedaviye cevap vermeye başladı. Hafiften elinde hareketlenme. Peçeteyi çok fala zorlanmadan alıyor. Ertesi gün rahatça alıyor peçeteyi yatağın üzerinden hatta ileri gidiyor paketinden kendisi çıkartıyor. Suyu kendisi doldurup içiyor. İlk günkü ağızda sarkma olayı ve uyuşukluk epey hafiflemiş yemeğini suyunu daha rahat yutabiliyor. 3. gün ğle saatlerinde bir andan annem konuştu. 3 günlük bitkinliğim yorgunluğum ağır darbeler almış ruhum mutlulukla artık hislerime gem vuramadı hıçkıra hıçkıra hatta hyküre hyküre sarıldım anama ağladım. bizden başka 2 hasta daha var odada. Herkes mutlu herkes ağlıyor odada. Duramadım babamı aradım baba anam konuşuyor. Çıktım balkona yaktım bir sigara çektim içime dumanı derin derin, soğuk rüzgar vuruyor yüzüme ama umursamıyorum. İlerleyen günlerde annemin konuşması düzeldi. 8 günlük hastane macerası bitti. Diyeceğim şu bunları yaşadık neler grdüm yanında. Şükrettim. Annemin hastalığına bile şükrettim. Neler grdüm neler. Adamcağızı yürütmek için 2 evladı almış kollarından tutumuşlar koridorda hadi babam at adımını hadi babm diye çabalamakta. Neler grdüm neler. adam yatakta bir yanından bir yanına dnemiyordu. Neler neler. Yaşama sevinci dediğimiz şey en canlı şekliyle hastane koğuşlarında nabız gibi atmakta. Kiminiz kimseniz olmasa dahi durumunuza şükretmek adına o hastaneleri o hastaları grün derim... tahribat.com/murid/tugrulbaba

Başkalarının aczine bakıp haline şükretmek bencilliktir Tuğrul, byle düşünmen üzer beni. Hastaneye gitmeye teşvik ediyorsan çocukları, bitap düşmüş insanlara bakıp şükretmeye değil, onlara yardım etmeye sevket onları. Senin gibi bir insana bu yakışır. Annene olanlar dedeme olanları hatırlattı bana, ama dedem ne yazık ki yoğun bakımdan çıkarılıp morga gtürüldü... Belki de bu yüzden, yıllardır hastaneye gitmek istemiyorum, gittiğimdeyse en kısa zamanda uzaklaşmaya çalışıyorum...

makina başında, sandalye tepesinde yaşıyon sen herhalde yargıç. saol!

Dostoyevski'nin hayatını değiştiren olay neydi biliyor musunuz? Kendi idam sahnesi... Çar'ın baskı dneminde, arkadaşlarıyla bir sohbet grubu kurmuştu. Yakalandı. 28 yaşında idam isteğiyle yargılandı. Mahkemenin sonucunu beklediği gece hücresinden alındı. lüm kararı yüzüne karşı okundu. Papaz günah çıkarttırdı. Gzleri kapalı olarak bir direğe bağlanıp, müfreze karşısına geçirildi. "Ateş" emrini beklerken gerçek karar bildirildi kendisine... Aslında mahkeme 8 yıl hapis vermiş, Çar bunu 4 yıla indirmişti; ama ona ders olsun diye byle bir gsteri planlanmıştı. Bylece "lüm"le tanıştı; oysa bu sefil oyunda asil keşfettiği şey,"yaşam"dı. Stefan Zweig'a gre 4 yıl sonra yaralı parmaklarından zincirleri Çıkardıkları zaman sağlığı bozulmuş, şhreti uçup gitmişti, ama kırık dkükbedeninden her zamankinden daha parlak fışkıran tek bir şey vardı: Yaşama sevinci... Durumu en iyi anlatan cümle Nietzsche'nindir: "Hayatı kaybetmenin kıyısına yaklaşanlar, onu daha iyi tanırlar".

güzel bi yazı.. bassinyourface

Kaptan güzel bir konu açmışsın sevdim. Dostoyevski yaşadığı bu silinemez olayı ikinci başyapıtı olan "Budala" kitabında derinlemesine işlemiştir. Başka insanlara gre bu olaydan sonra hayatın değerini bilip, daha fazla yaşamına nem verip eğlenmek gerekir. Fakat Dostoyevski'ye gre bu olay insanın yaşam sevincini alıp gtürür. Eğlenmek için neşeli olmak gerekir. İnsanlar buğday gibidir. İçleri boş olduğunda dikilirler, içleri dolduğunda eğilirler.

DJ Alper in Hayatını Değiştiren Hikaye:Alper Birgün Yolda Yürürken Bir Hatun Grür, Alper Hatunu Grdü Ya Çokda Pis Bakıyor... Kadında Bunu Kesiyor Allah Alper İçin Yıkılıyor Ortalık. Sonrada Alper Bu Olayın Hüznü Nedeniyle Kendini Bilgisayara Veriyor Ve Hayatı Değişiyor... Saçma Oldu Ama 2 Dk da Aklıma Bu Geldi...

"En azından " ibaresini dikkate al Caner'im... Virgullerin arasında noktalamaların arkasında kalan anlatmadığım meselelerden küçük bir rnek. O koltuklarına evlatları giren amcayı teşvik edenlerden biriside bendim naçizane. Bir başka hasta vardı odada kadıncağız beyin kanaması geçiriyormuş. Kadının başına gidip gidip teyzem maşallah çok iyisin şyle byle gibi moral desteği sağladım yine. Yaşadıklarımı bilmeden bu yorumu yapman üzdü beni.. tahribat.com/murid/tugrulbaba

bilmiyorum hani merakda etmiyorum peki sen djalper in hayatını değiştiren olayı biliyormusun :)) Sorularınızı cilginsigortaci@gmail.com a yazabilirsiniz cevaplar facebook sayfasında >>> facebook.com/cilginsigortaci

evet dogru dostayevskinin hayatında nemli yeri olan bir olay, şimdi hatırlamıyorum ama romanlarından birinde de idam sephasından kurtulan bir kahraman var dı. Mesela kumarda hayatında cok büyük değişiklikler yasatmış ona yada meslegini bırakıp iyi sayılabilecek bir mirası harvurup harman savurması sonucunda yasadıgı aclık sefalet hastalık hemen hemen butun romanlarında bu konuları işlemiştir. Sara hastası cocuklar, hastalıklı yaslı insanlar, ac sefil o zamanın rus aileleri... aslında en nemli zelliği bence edebiyatın meşhur tartışması "sanat sanat içinmidir yoksa sanat toplum içinmidir"konusunda sanatın toplum için olması gerktiğini savunmasıdır. Dünya edebiyatının kabul ettiği en büyük yazarlardan olan hatta pek cok yerde en büyük romancı diye bahsedilen dostayevski nin gercek ismide fyodormihailoviç di eger yanılmıyosam... bildiklerini hayatla yüzleştir ve sınamaktan korkma, dogruyla yanlışı ancak o zaman ayırtedebilirsin

Davul ol emi :D Sorularınızı cilginsigortaci@gmail.com a yazabilirsiniz cevaplar facebook sayfasında >>> facebook.com/cilginsigortaci