Aynı Daldaydık... Hüzünle gelen şarkının ardın'dan Adın aklıma geliyor. Aynı Daldaydık... Kimi zamanlar şarkılar seni yere gğe sığdıramaz'ken kimi şarkılar'da, vefasızlığının lçüsüsüz olduğunu kendi aralarında munahazara ediyorlar. Bense Susuyorum. Hakkın'da ne düşündüğümü sorma bana! Zira ikimiz'de Aynı daldaydık. Tamiri olmayan bir düşüşle o koca çınarın gvdesinden düştük aşağiya. Tam ayağa kalkıp, yaralarımızı sarıp kaldığımız yerden devam etmek varken; Yüreklerimize Ayrılığın acısını tattırdık. Çünki Biliyorduk! çünki biliyorduk'ki; ikimiz'de Mazoşittik Acının tadına varmak istiyorduk. Ama Biliyormusun; Her düşüşüm'de ve tutunamadığım'da seni hatırlıyor, Yüreğimi Bin Yıllık Ateşte Kor olmuş demirlerle dağlıyor, sonrada Kezzap basıyorum Yüreğime Sırf seni unutabilmek, acımı hafifletmek için... Bilmem.. Sen ne yapıyorsun? Acaba aklına geliyormuyum? Merak Ediyorum; Sende benim gibi zaman, zaman Manik depresife girip yaptıklarından dolayı pişmanlık duymaktamısın? Her nefes alışın'da beni içine çekiyormusun, inadlaşıyormusun nefesini geri vermemek için Ve Ciğerlerin '' BeN '' doluyormuyum? Her sigara içişin'de Aklına geliyormuyum? Ve diyormusun Sigaranı kederle içerken; mer'de severdi Sigarayı... Zaman, Zaman beni yada hayalimi karşına alıp konuşuyormusun? peki ben olmadığım'da; Sigarayı Ellerinden tutmuş, Alev gibi yanan gzlerine bakan bir çift olarak grüyormusun. Hayatı sorguluyor, hatalarının pişmanlığıyla Sigarayla birlikte Kül oluyormusun. Neden Değindimki ben bu sigaraya? Çokmu abarttım bu sigara mevzusunu sanmıyorum Sence? Sigaraya benziyorsun. Bense üstü kapalı, içi derin bir kuyuya benzeyen Kül Tablasına... Yanıyorsun, Yanışın Yanışın büyük bir tat, daha nce tadılmamiş bir hoşnutluk ve zevk vererek Hülyalara gtürüyor insanı. nce yanıyorsun, Sonra yokoluyorsun. Geride bıraktıkların'sa; Bir Tutam Kül, Yanık Bir Ciğer ve Kansere Boğduğun Bir insan. Bense Küllerini ilel ebet saklıyorum... Kimsenin yaşayamadıklarını yada hayatta çok nadir insanların tadabileceği bir çok duyguyu tattım. Uzak mesafeler arasında bu yazının, hitap edildiği kişinin tüm sıkıntılarını hissedip, onun sıkıntılarıyla yaşıyordum uzun bir süre konuşmasak bile... En ilginci ise onun yaşadıklarını bende yaşadım. Grdüğü şeyleri grdüm... Bu anlatılmaz bir şey inanın çok farklı hislerdi bunlar. Biz bunların aşk olduğunu sandık oysa bunun bize verilen bir dül olduğunun farkına çok geç zamanda vararak yollarımızı ayırdık.. şuda var; 2 yıldır grüşmüyoruz. Ama hala onun yaşadıklarını yaşıyorum. buna bilimde ne derler bilmem. Ama bildiğim byle bir şey kimselere nasip olmaz. olursa kıymet biliniz ve Dost kalınız... yoksa sonunuz bana Dner. bu dert beni kanser etti ve Kanserim... kendisi bunu bilmediği halde, lüme yavaş, yavaş yaklaştığım halde bir kaç gün nce telefonumu arayarak şunu syledi, bense sustum cvb veremedim... Kansermisin... Grmüş, yada hissetmiştir... Bana dair yakınlarıma dair hiç kimseyi tanımaz, bilmez... neteyse çok nadir giriyorum hastalığımdan dolayı... Belki tam bir edebi dille yazamadım. Sizler hoş grün ve bağışlayın inş... Selam ve dua ile.. Ayrılığın rüzgarı zamansız estiği vakit, beni arama buralarda. Ben bilmem hangi meridyenin, bilmem kaçıncı paraleline savrulmuş olacağım. Bilinmez yollarda yürüyeceğim, başı ne eğik. İşte diyecekler, işte o yabancı geçiyor yine yalın ayak, başı dumanlı. Yüreğimin çarpıntısını bilmeden arkamdan ahkam kesecekler. Ellerimde hesap soracak derman yok. Dişlerim kenetlenmiş, dilim lal konuşmuyor benimle. Dermansız dertlerin, onulmaz yangınların, alev alev, har har, kor kor yandığı ve kavuşma ümidinin hızla eridiğini bilerek ve kalbimin bu erimeye inat donduğunu hissederek yürümekteyim. Elimde ne bir pusulam, ne de bir haritam var. Bana klavuzluk eden sadece kargalar. Kargalar kargaşadalar, bense karmaşada. Her şey muamma, her şey bilinmezlerle çevrili. Bende bu bilinmezin, bilinmezliğinde kaybolmak istiyorum Mutlak Sonsuza...!