taraf gazetesinden polis kkenli yazar emre uslu yazmış ilgimi çekti gerçekten ilginç.. okuyun bence üşenmeyin. Taraf'ın sürmanşetine çekilen bir haberde zel Kuvvetler Komutanlığı'nın Taraf'ta çıkan bir haber üzerine mahkeme kararı olmadan iki gazetecinin e-postalarını izlettirdiği ortaya çıkıyor. Taraf'ın yayımladığı belgede "11 Mayıs 2009 tarihli Taraf Gazetesinde yer alan haberlere temel teşkil eden 2004 yılında hazırlanmış . Kuv. K. lığına ait drt adet belgenin elektronik ortamda internet aracılığı ile bir gazeteciden diğer bir gazeteciye gnderildiği tespit edilmiştir. Genkur. Başk. lığınca sz konusu belgeler incelenmek üzere 12 mayıs 2009 tarihinde z. Kuv. K. lığına gnderilmiştir. Komutanlığımızca başlatılan inceleme sonucunda tespit edilen bilgilere dayanarak mahkeme dosyası hazırlanmış ve konu adli mercilere iletilmiştir" deniyor. Peki, güvenlik birimleri elektronik takibi nasıl yapıyor? Bu soruyu açıklamak için ncelikle dünyadaki elektronik ağların çalışma mantığını bilmek gerekiyor. E-maillerimiz ya da her gün ziyaret ettiğimiz web sitelerinin trafiği dünyada deniz altı kabloları denilen siber kablolar üzerinden sağlanıyor. Yani her ülkeyi dünyanın diğer ülkelerine bağlayan denizlerin altında dşeli kablolar mevcut. Aslında günlük iletişimimiz dünyanın değişik yerlerinde bulunan serverler aracılığıyla sağlanıyor. Hatırlanacağı gibi 2008 yılında Dubai açıklarında yanlışlıkla koparılan internet kabloları Ortadoğu'nun çoğu ülkesinde ve Afrika'da internet trafiğinde aksamalara neden olmuştu. zellikle Mısır'da internet erişimi yüzde 80 oranında zarara uğramıştı. Türkiye'yi de dünyaya bağlayan deniz altı internet kabloları mevcut. Bütün iletişimimiz birkaç ana kablo üzerinden yapıldığından güvenlik rgütleri bu ana kabloları stratejik noktalar olarak grür ve onların içinden geçen bilgileri kontrol etmek isterler. Bu çerçevede Türkiye'deki drt güvenlik/istihbarat birimi ayrı ayrı olarak bu kabloların ülkeye giriş noktalarına değeri yüz milyonlarca doları bulan "kontrol" serverları yerleştirmiştir. Yani birbirinden bağımsız olarak her istihbarat biriminin bu kablolarda konuşlandırılmış "elektronik gümrük kapıları" mevcuttur. Bunlara toplamda milyar dolara yakın para denmiştir. Ve tabii ki bu paralar rtülü denekten verilmiştir. Bu cihazlar sayesinde Türkiye'ye giren ve çıkan her türlü bilgi ülkeye girerken veya çıkarken bu cihazlara uğrar orada bir kopyası çıkarılır ve daha sonra da ulaşacağı adrese ulaşır. Bir diğer anlatımla, elinize gelen bilgilerin siz ve muhatabınız dışında başka kimse tarafından grülmediğini düşünüyorsanız yanılıyorsunuz. En azından Türkiye'ye giren bilgiler drt kontrol noktasından geçtikten sonra geliyor. "İki kere rafine" yağ kullanan yurdum insanı "drt kere rafine" bilgiye ulaşıyor demek bu. Bir tür "elektronik gümrük" işlemi gren bu cihazlardan geçen her bilgi kontrol edilmez. Ancak istendiği takdirde, her bilgi kontrol edilebilir. Yani eğer drt istihbarat biriminden biri sizin e-mail adresinizi kontrol etmek istiyorsa o bilgi zaten arşivlenmiştir. O arşivlerin arasından elle konmuş kolaylığı içinde o bilgi bulunup çıkarılabilir. Muhtemelen Taraf'ın yayımladığı belgenin nasıl "dolaştığı" bilgisi de bu teknik imkanlar sayesinde mümkün kılınmıştır. Bu uygulama zellikle 2001 yılı sonrasında gelişen terrle mücadele konsepti gereği hemen hemen bütün ülkeler tarafından yapılmaktadır. Bu noktada kritik olan soru şu: o arşivlenen bilgiye kimin ne zaman ve nasıl ulaşacağı sorusudur. Grüldüğü kadarıyla Taraf ile ilgili Genelkurmay içinde yapılan bir soruşturma kapsamında o bilgilere herhangi bir mahkeme kararı olmaksızın erişilmiş. Muhtemelen diğer iç istihbarat birimleri de ellerini kollarını sallaya sallaya o depolardan istedikleri kişilere ait istedikleri bilgileri alıp kullanıyorlar. Yani bir anlamda devletin kozmik bürosuna girmek isteyen hakime direnen güvenlik elemanları ve onları destekleyenler vatandaşın kozmik odasında ellerini kollarını sallaya sallaya cirit atıyorlar ve bu odaların kapısında asılı hukuk kilidi de mevcut değil. Hrant Dink suikastında olduğu gibi, her gün onlarca tehdit e-maillerine maruz kalan aydınlar ve gazeteciler szkonusu olduğunda bin dereden su getiren, kulağının üstüne yatan ve eliyle yerleştirdiği drt farklı sistemde depolanan bilgileri araştırıp tehdidin kaynağına ulaşmak istemeyen güvenlik birimleri, szkonusu kendileri olunca mahkeme kararı bile beklemeksizin arka odalarında takılı bulunan o elektronik depolara dalıp gazetecilerin bütün e-mail trafiğini hallaç pamuğu gibi attırabiliyor. Bu temel çelişkinin bir felsefik arka planı var: "Devletin güvenliği halkın güvenliğinden daha nemli ve nde gelir." Bu nedenle de szkonusu devlet olunca ne halkın hakkının ne de güvenliğinin nemi kalır. "Ya hesaplarımıza koyduğumuz şifreler; onlar işe yaramıyor mu" diye soracaklara bir hatırlatma. O şifreleri açtırdığınız hesaplarınıza koyuyorsunuz e-mailinizin içine yazdığınız bilgilerinize değil. Yani send tuşuna bastıktan sonra yola çıkan bilgiler "elektronik gümrüğe" girerken hesabınız olarak girmiyor matematiksel kod olarak girdiğinden koyduğunuz şifrenin hiç bir anlamı yok. O şifreler sadece o kapıya dışarıdan gelip girmek isteyenler için anahtar. İçeride bulunanlar için yle bir anahtarın hükmü zaten yok. Teşbihte hata olmasın ama durum biraz Sabri Uzun'un anlattığı gibi: "Hırsız içerdeyse anahtar fayda etmez..." Gündem elverir ve araya "manialar" girmezse nümüzdeki yazıda sokaktaki telefonların dinlenmesi konusunu yazacağım, ilgilisine duyrulur :) Hani şu Bülent Arınç suikastının haber verildiği telefonların ucundaki koca kulakları :)

emre tanerin müsteşar olmasıyla beraber mitin teknik personel sayısı artırılmıştır ve çok rahatlıkla e-posta izleme yapılabilmektedir... şyle bi durum vardır amerika dünyadaki hepsini izlemektedir :D

bunların anca allah birdir dediğine inanırım. Gaztemi o kağıt parçası Düzen hayatından memnun, düzülen ne zaman değişecek

olmazsa olmaz bence... iyi bir halt degil ama bu isler boyle. klavye delikanlilarida tehlikede desene :). bu haber yayildikca millet artik baslar server da tanidigim senin amk. :) "Hayatta en acikli sey, bir insanin, problemin kendinden kaynaklandigini gorememesidir." Carl Gustav Jung