:az nce yazdıklarımı neden sildiler.. millet saçma sapan şeyler yazıyor dokunmuyorlarr. dunya goruşlerıne ters bi yazıyı gorduklerınde ACİZANE SİLİYORLAR iste buna cevap veremem onlara sorman lazım...

yaw arkadaş ne diyon sen biri biran nce bu yazıyı silse çok iyi olucak. Bütün müslümanların lanetiymiş güldürme beni There is no life without struggle

az nce yazdıklarımı neden sildiler.. millet saçma sapan şeyler yazıyor dokunmuyorlarr. dunya goruşlerıne ters bi yazıyı gorduklerınde ACİZANE SİLİYORLAR

yapmaya çalıştığın şey yanlış ble şeyler yapma!!!!

madem burda demoratık bir yapı var.. bu tarlada herkes istediği tohumu ekerNEDEN EKTİĞİM ÇİÇEĞİ KOPARDILAR. koparmasınlar diyorum

AVRUPA MEDENİYETİ VE İSLAM MEDENİYETİ İşte, medeniyyet-i hazıra , felsefesiyle hayat-ı içtimaiyye-i beşeriyyede nokta-i istinadı "Kuvvet" kabul eder. Hedefi "Menfaat" bilir. Düstur-u hayatı "Cidal" tanır. Cemaatlerin rabıtasını "Unsuriyyet ve menfi milliyet" bilir. Gayesi, hevesat-ı nefsaniyyeyi tatmin ve hacat-ı beşeriyyeyi tezyid etmek için bazı "Lehviyyat"tır . Halbuki: Kuvvetin şe'ni , tecavüzdür. Menfaatin şe'ni, her arzuya kafi gelmediğinden üstünde boğuşmaktır. Düstur-u cidalin şe'ni, çarpışmaktır. Unsuriyyetin şe'ni, başkasını yutmakla beslenmek olduğundan tecavüzdür. İşte şu medeniyetin şu düsturlarındandır ki, bütün mehasiniyle beraber beşerin yüzde ancak yirmisine bir nevi suri saadet verip seksenini rahatsızlığa, sefalete atmıştır. Amma hikmet-i Kur'aniyye ise nokta-i istinadı, kuvvet yerine "Hakk"ı kabul eder. Gayede, menfaat yerine "Fazilet ve Rıza-yı İlahi"yi kabul eder. Hayatta, düstur-u cidal yerine "Düstur-u teavünü" esas tutar. Cemaatlerin rabıtalarında, unsuriyyet ve milliyet yerine "Rabıta-i dini ve sınıfi ve vatani" kabul eder. Gayatı, "Hevesat-ı nefsaniyyenin nameşru tecavüzatına sed çekip ruhu maaliyata teşvik ve hissiyat-ı ulviyyesini tatmin etmektir ve insanı kemalat-ı insaniyyeye sevkedip insan etmektir." Hakkın şe'ni ise, ittifaktır. Faziletin şe'ni, tesanüddür . Teavünün şe'ni, birbirinin imdadına yetişmektir. Dinin şe'ni uhuvvettir , incizabdır. Nefs-i emmareyi gemlemekle bağlamak, ruhu kemalata kamçılamakla serbest bırakmanın şe'ni, saadet-i dareyndir . İşte medeniyyet-i hazıra, edyan-ı sabıka-i semaviyyeden, bahusus Kur'anın irşadatından aldığı mehasinle beraber, Kur'ana karşı byle hakikat nazarında mağlub düşmüştür. Üçüncü derece: Binler mesailinden yalnız nümune olarak üç-drt mes'eleyi gstereceğiz. Evet Kur'anın düsturları, kanunları, ezelden geldiğinden ebede gidecektir. Medeniyetin kanunları gibi ihtiyar olup lüme mahkum değildir. Daima gençtir, kuvvetlidir. Mesela: Medeniyetin bütün cem'iyyat-ı hayriyyeleri ile , bütün cebbarane şedid inzibat ve nizamatlarıyla , bütün ahlaki terbiyegahlarıyla , Kur'an-ı Hakim'in iki mes'elesine karşı muaraza edemeyip mağlub düşmüşlerdir. Mesela: Kur'anın bu galebe-i i'cazkaranesini bir mukaddeme ile beyan edeceğiz. Şyle ki: "İşarat-ül İ'caz"da isbat edildiği gibi bütün ihtilalat-ı beşeriyyenin madeni , bir kelime olduğu gibi bütün ahlak-ı seyyienin menbaı dahi , bir kelimedir. Birinci kelime: "Ben tok olayım, başkası açlıktan lse bana ne." İkinci kelime: "Sen çalış, ben yiyeyim." Evet hayat-ı içtimaiyye-i beşeriyyede havas ve avam, yani zenginler ve fakirler, müvazeneleriyle rahatla yaşarlar. O müvazenenin esası ise: Havas tabakasında merhamet ve şefkat; aşağısında hürmet ve itaattir. Şimdi birinci kelime, havas tabakasını zulme, ahlaksızlığa, merhametsizliğe sevketmiştir. İkinci kelime, avamı; kine, hasede, mübarezeye sevkedip rahat-ı beşeriyyeyi birkaç asırdır selbettiği gibi; şu asırda sa'y , sermaye ile mübareze neticesi herkesçe malum olan Avrupa hadisat-ı azimesi meydana geldi. İşte medeniyet, bütün cem'iyyat-ı hayriye ile ve ahlaki mektepleriyle ve şedid inzibat ve nizamatıyla, beşerin o iki tabakasını musalaha edemediği gibi, hayat-ı beşerin iki müdhiş yarasını tedavi edememiştir. Kur'an, birinci kelimeyi esasından "vücub-u zekat" ile kal' eder, tedavi eder. İkinci kelimenin esasını "hurmet-i riba" ile kal'edip tedavi eder. Evet, ayet-i Kur'aniyye alem kapısında durup ribaya yasaktır der. "Kavga kapısını kapamak için banka kapısını kapayınız" diyerek insanlara ferman eder. Şakirdlerine "Girmeyiniz" emreder. İkinci Esas: Medeniyet, taaddüd-ü ezvacı kabul etmiyor. Kur'anın o hükmünü, kendine muhalif-i hikmet ve maslahat-ı beşeriyyeye münafi telakki eder. Evet, eğer izdivacdaki hikmet, yalnız kazayı şehvet olsa, taaddüd bilakis olmalı. Halbuki, hatta bütün hayvanatın şehadetiyle ve izdivac eden nebatatın tasdikiyle sabittir ki; izdivacın hikmeti ve gayesi, tenasüldür . Kaza-yı şehvet lezzeti ise, o vazifeyi grdürmek için rahmet tarafından verilen bir ücret-i cüz'iyyedir. Madem, hikmeten, hakikaten, izdivac nesil içindir, nev'in bekası içindir. Elbette, bir senede yalnız bir defa tevellüde kabil ve ayın yalnız yarısında kabil-i telakkuh olan ve elli senede ye'se düşen bir kadın, ekseri vakitte ta yüz seneye kadar kabil-i telkih bir erkeğe kafi gelmediğinden, medeniyet pek çok fahişehaneleri kabul etmeye mecburdur. Üçüncü Esas: Muhakemesiz medeniyet, Kur'an kadına sülüs verdiği için ayeti tenkid eder. Halbuki hayat-ı içtimaiyyede ekser ahkam, ekseriyet itibariyle olduğundan; ekseriyet itibariyle bir kadın, kendini himaye edecek birisini bulur. Erkek ise, ona yük olacak ve nafakasını ona bırakacak birisiyle teşrik-i mesai etmeye mecbur olur. İşte bu surette bir kadın, pederinden yarısını alsa, kocası noksaniyetini temin eder. Erkek, pederinden iki parça alsa, bir parçasını tezevvüc ettiği kadının idaresine verecek; kız kardeşine müsavi gelir. İşte adalet -i Kur'aniyye byle iktiza eder. Byle hükmetmiştir. Drdüncü Esas: Sanem-perestliği şiddetle Kur'an men'ettiği gibi, sanem-perestliğin bir nevi taklidi olan suret-perestliği de men'eder. Medeniyet ise, suretleri kendi mehasininden sayıp Kur'ana muaraza etmek istemiş. Halbuki glgeli glgesiz suretler , ya bir zulm-ü mütehaccir veya bir riya -yı mütecessid veya bir heves-i mütecessimdir ki, beşeri zulme ve riya ya ve hevaya , hevesi kamçılayıp teşvik eder. Hem Kur'an, merhameten, kadınların hürmetini muhafaza için, haya perdesini takmasını emreder. Ta hevesat-ı rezilenin ayağı altında o şefkat madenleri zillet çekmesinler. Alet-i hevesat, ehemmiyetsiz bir meta' hükmüne geçmesinler. Medeniyet ise, kadınları yuvalarından çıkarıp, perdelerini yırtıp, beşeri de baştan çıkarmıştır. Halbuki aile hayatı, kadın-erkek mabeyninde mütekabil hürmet ve muhabbetle devam eder. Halbuki; açık-saçıklık, samimi hürmet ve muhabbeti izale edip ailevi hayatı zehirlemiştir. Hususan suretperestlik , ahlakı fena halde sarstığı ve sukut-u ruha sebebiyet verdiği şununla anlaşılır: Nasılki merhume ve rahmete muhtaç bir güzel kadın cenazesine nazar-ı şehvet ve hevesle bakmak, ne kadar ahlakı tahrib eder. yle de: lmüş kadınların suretlerine veyahut sağ kadınların küçük cenazeleri hükmünde olan suretlerine hevesperverane bakmak, derinden derine hissiyat-ı ulviyye-i insaniyyeyi sarsar, tahrib eder. İşte şu üç misal gibi binler mesail-i Kur'aniyyenin herbirisi, saadet-i beşeriyyeyi dünyada temine hizmet etmekle beraber hayat-ı ebediyyesine de hizmet eder. Sair mes'eleleri mezkur mes'elelere kıyas edebilirsin. Nasıl, medeniyyet-i hazıra, Kur'anın hayat-ı içtimaiyye-i beşere ait olan düsturlarına karşı mağlub olup Kur'anın i'caz-ı manevisine karşı hakikat noktasında iflas eder. yle de: Medeniyetin ruhu olan felsefe-i Avrupa ve hikmet-i beşeriyyeyi, hikmet-i Kur'anla yirmibeş adet szlerde mizanlarla iki hikmetin muvazenesinde, hikmet-i felsefiyye acize ve hikmet-i Kur'aniyyenin mu'cize olduğu kat'iyetle isbat edilmiştir. Nasılki, Onbirinci ve Onikinci Szlerde, hikmet-i felsefiyyenin aczi ve iflası; ve hikmet-i Kur'aniyyenin i'cazı ve gınası isbat edilmiştir, müracaat edebilirsin. Hem, nasıl medeniyet-i hazıra, hikmet-i Kur'anın ilmi ve ameli i'cazına karşı mağlub oluyor. yle de: Medeniyetin edebiyat ve belagatı da, Kur'anın edeb ve belagatına karşı nisbeti: ksüz bir yetimin muzlim bir hüzün ile ümitsiz ağlayışı, hem süfli bir vaziyette sarhoş bir ayyaşın velvele-i gınasının nisbeti ile, ulvi bir aşıkın muvakkat bir iftiraktan müştakane, ümidkarane bir hüzün ile gınası ; hem, zafer veya harbe ve ulvi fedakarlıklara sevketmek için teşvikkarane kasaid-i vataniyyeye nisbeti gibidir. Çünki; edeb ve belagat, tesir-i üslub itibariyle ya hüzün verir, ya neş'e verir. Hüzün ise, iki kısımdır: Ya fakd-ül ahbabdan gelir, yani ahbapsızlıktan, sahipsizlikten gelen karanlıklı bir hüzündür ki; dalalet-alud, tabiatperest, gafletpişe olan medeniyetin edebiyatının verdiği hüzündür. İkinci hüzün, firak-ul ahbabdan gelir, yani ahbab var, firakında müştakane bir hüzün verir. İşte şu hüzün, hidayet-eda, nur-efşan Kur'anın verdiği hüzündür. Amma neş'e ise, o da iki kısımdır: Birisi, nefsi hevesatına teşvik eder... O da tiyatrocu, sinemacı, romancı medeniyetin edebiyatının şe'nidir. İkinci neş'e, nefsi susturup, ruhu, kalbi, aklı, sırrı maaliyata, vatan-ı aslilerine, makarr-ı ebedilerine, ahbab-ı uhrevilerine yetişmek için latif ve edebli masumane bir teşviktir ki, o da cennet ve saadet-i ebediyyeye ve rü'yet-i cemalullaha beşeri sevkeden ve şevke getiren Kur'an-ı Mu'ciz-ül Beyan'ın verdiği neş'edir. İşte ifade ettiği azim mana ve büyük hakikat, kasır-ül fehm olanlarca ve dikkatsizlikle mübalağalı bir belagat için muhal bir suret zannediliyor. Haşa! Mübalağa değil, muhal bir suret değil, ayn-ı hakikat bir belagat ve mümkün ve vaki bir surettedir. O suretin bir vechi şudur ki; yani, Kur'andan tereşşuh etmeyen ve Kur'anın malı olmayan ins ve cinnin bütün güzel szleri toplansa, Kur'anı tanzir edemez, demektir. Hem edememiş ki, gsterilmiyor. İkinci vecih şudur ki: Cin ve insin hatta şeytanların netice-i efkarları ve muhassala-i mesaileri olan medeniyet ve hikmet-i felsefe ve edebiyat-ı ecnebiyye, Kur'anın ahkam ve hikmet ve belagatına karşı aciz derekesindedirler, demektir. Nasıl da nümunesini gsterdik. Üçüncü Cilve: Kur'an-ı Hakim, her asırdaki tabakat-ı beşerin herbir tabakasına güya doğrudan doğruya o tabakaya hususi müteveccihtir, hitab ediyor. Evet bütün beni-Ademe bütün tabakatıyla en yüksek ve en dakik ilim olan imana ve en geniş ve nurani fen olan marifetullaha ve en ehemmiyetli ve mütenevvi maarif olan ahkam-ı İslamiyyeye davet eden, ders veren Kur'an ise, her nev'e, her taifeye muvafık gelecek bir ders vermek elzemdir. Halbuki; ders birdir, ayrı ayrı değil. yle ise, aynı derste tabakat bulunmak lazımdır. Derecata gre herbiri, Kur'anın perdelerinden bir perdeden hisse-i dersini alır. Şu hakikatın çok nümunelerini zikretmişiz. Onlara müracaat edilebilir. Yalnız burada bir-iki cüz'ünün, hem yalnız bir-iki tabakasının hisse-i fehmine işaret ederiz: Kesretli tabaka olan avam tabakasının şundan hisse-i fehmi: "Cenab-ı Hak, peder ve veledden ve akrandan ve zevceden münezzehtir." Daha mutavassıt bir tabaka, şundan "İsa Aleyhisselam'ın ve Melaikelerin ve tevellüde mazhar şeylerin uluhiyyetini nefyetmektir." Çünki; muhal bir şeyi nefyetmek, zahiren faidesiz olduğundan belagatta medar-ı faide olacak bir lazım-ı hüküm murad olunur. İşte cismaniyete mahsus veled ve validi nefyetmekten murad ise, veled ve validi ve küfvü bulunanların, nefy-i uluhiyyetleridir ve Mabud olmaya layık olmadıklarını gstermektir. Şu sırdandır ki, Sure-i İhlas herkese, hem her vakit faide verebilir. Daha bir parça ileri bir tabakanın hisse-i fehmi: "Cenab-ı Hak mevcudata karşı tevlid ve tevellüdü işmam edecek bütün rabıtalardan münezzehtir. Şerik ve muinden ve hemcinsten müberradır. Belki mevcudata karşı nisbeti, Hallakıyettir. "Emr-i kün feyekun" ile, irade-i ezeliyyesiyle, ihtiyarıyla icad eder. İcabi ve ızdırari ve sudur-u gayr-ı ihtiyari gibi münafi-i kemal herbir rabıtadan münezzehtir." Daha yüksek bir tabakanın hisse-i fehmi: "Cenab-ı Hak ezelidir, ebedidir, evvel ve ahirdir. Hiçbir cihette ne zatında, ne sıfatında, ne ef'alinde naziri, küfvü, şebihi, misli, misali, mesili yoktur." Yalnız ef'alinde, şuununda teşbihi ifade eden mesel var: kobra47_@hotmail.com

yazın hakkında bişi demiorum ama şu lanet okuma kısmını kaldırsan ei olcak, resmen gel benimle dalga geç diyorsun. bir imzam bile yok