arkadaşar turkish1905 ve elixir ikinizin yazısında cok güzel eve bazen sadece seni seviyorum demek yetmez... İnsanların büyük çoğunluğu tüm mutluluklarını bir başka insanın eline bilerek koymaya çalışır. Bu tür mutluluk arayışı insanın olgun olmadığını gsterir. Olgun insan mutluluğunun temelinin kendi içinde olduğunu bilir.

merhaba arkadaslar... abi mustesem ve cok cok dogru bir yazi yazmissin... Shaban Interactive Pro.

Anlayana Bin nasihat... Anlamayana nemsiz bir hikaye... Ayrılığın rüzgarı zamansız estiği vakit, beni arama buralarda. Ben bilmem hangi meridyenin, bilmem kaçıncı paraleline savrulmuş olacağım. Bilinmez yollarda yürüyeceğim, başı ne eğik. İşte diyecekler, işte o yabancı geçiyor yine yalın ayak, başı dumanlı. Yüreğimin çarpıntısını bilmeden arkamdan ahkam kesecekler. Ellerimde hesap soracak derman yok. Dişlerim kenetlenmiş, dilim lal konuşmuyor benimle. Dermansız dertlerin, onulmaz yangınların, alev alev, har har, kor kor yandığı ve kavuşma ümidinin hızla eridiğini bilerek ve kalbimin bu erimeye inat donduğunu hissederek yürümekteyim. Elimde ne bir pusulam, ne de bir haritam var. Bana klavuzluk eden sadece kargalar. Kargalar kargaşadalar, bense karmaşada. Her şey muamma, her şey bilinmezlerle çevrili. Bende bu bilinmezin, bilinmezliğinde kaybolmak istiyorum Mutlak Sonsuza...!

Günün birinde bir çiçekle su karşılaşır ve arkadaş olurlar. İlk nceleri güzel bir arkadaşlık olarak devam eder birliktelikleri, tabii zaman lazımdır birbirlerini tanımak için. Gel zaman, git zaman çiçek o kadar mutlu olur ki, mutluluktan içi içine sığmaz artık ve anlar ki, su'ya aşık olmuştur. İlk kez aşık olan çiçek, etrafa kokular saçar, "Sırf senin hatırın için ey su" diye... yle zaman gelir ki, artık su da içinde çiçeğe karşı birşeyler hissetmeye başlamıştır. Zanneder ki, çiçeğe aşıktır ama su da ilk defa aşık oluyordur. Günler ve aylar birbirini kovalalar ve çiçek acaba "Su beni seviyor mu?" diye düşünmeye başlar. Çünkü su, pek ilgilenmez çiçekle... Halbuki çiçek, alışkın değildir byle bir sevgiye ve dayanamaz. Çiçek, suya "Seni seviyorum der. Su, "Ben de seni seviyorum" der. Aradan zaman geçer ve çiçek yine "Seni seviyorum" der. Su, yine "Ben de" der. Çiçek, sabırlıdır. Bekler, bekler, bekler... Artık yle bir duruma gelir ki, çiçek koku saçamaz etrafa ve son kez suya "Seni seviyorum." der. Su da ona "Syledim ya ben de seni seviyorum." der ve gün gelir çiçek yataklara düşer. Hastalanmıştır çiçek artık. Rengi solmuş, çehresi sararmıştır çiçeğin. Yataklardadır artık çiçek. Su da başında bekler çiçeğin, yardımcı olmak için sevdiğine... Bellidir ki artık çiçek lecektir ve son kez zorlukla başını dndürerek çiçek, suya der ki; "Seni ben, gerçekten seviyorum." Çok hüzünlenir su bu durum karşısında ve son çare olarak bir doktor çağırır nedir sorun diye... Doktor gelir ve muayene eder çiçeği. Sonra şyle der doktor: "Hastanın durumu ümitsiz artık elimizden birşey gelmez." Su, merak eder, sevgilisinin lümüne sebep olan hastalık nedir diye ve sorar doktora. Doktor, şyle bir bakar suya ve der ki: "Çiçeğin bir hastalığı yok dostum... Bu çiçek sadece susuz kalmış, lümü onun için" der. Ve anlamıştır artık su, sevgiliye sadece "Seni seviyorum" demek yetmemektedir. istemeden gelmişiz mecburen yasıyoruzz

bencede SaDeCe SeNi SeViYoRuM DeMeK YeTMeZ onun devamını getirmek KARANLIK ŞEHİR

cok güzel bir yazı. bu yazıdan cıkarılacak cok sey var arkadaşlar.

haklısın a2tech bende oyuzden sizinle paylasmak istedim istemeden gelmişiz mecburen yasıyoruzz