Kaçınız bilirsiniz, biz nerelerden geldikAtamız Kayan gibi, dağlardan akan seldikBugün anlatacağım, geldiğimiz yerleriO dağları, taşları, ovayı, nehirleriİyi dinleyin beni, ki yaşayın o anıyle anlatayım ki, unutmayın o anıİyi bilin, ğrenin, anlatın unutmadanTek szü eksiltmeden, bir kelime katmadanİl Han Kağan baştaydı, kuvvetliydi Gk TürklerSavaşa doymuyordu, heyecanlı yüreklerOkunun tmediği, kılıcın yetmediğiMillet kalmış mıydı ki, tek mağlup etmediğiBir de Sevinç Han vardı, Moğolların başındaYaşını da bilirim, İl Han Kağan yaşındaDiş geçirememişti, yiğit Türk çerisineİlerlemişti Türkler, Moğol içerisineSevinç Han dayanamaz, mektup yollar drt yanaDer ki: "Türkler düşmandır, hem bana hem de sana."Toplanıp çevre beyler, varırlar bir kararaBirleşmeli hep birden, açmalı Türk`te yaraHaber alır İl Han`ım, geldi savaşın çağıBeş bin ordu birleşse, snmez Türk`ün ocağıGk Türkler yener yine, şaşırır karşı beylerHele bir grün bakın, Sevinç Han şimdi neylerBırakıp hayvanları, kaçar Moğol ordusuBu ne anlama gelir, sorulmamış sorgusuTürkler başlar şlene, hem yeyip hem içmeyeAma Moğol uyumaz, gelir kanım içmeyeAni bir baskın olur, bir bir düşer Türk eriHer yan cesetle dolar, ayrık gvdeyle seriİki alp er çarpışır, adları Kayan, TukuzUnutma biz bir yaydan, atılan dokuz okuzKayan, kağan oğluydu, dağdan akan sel gibiTukuz, kağan yeğeni, gkten esen yel gibiGzlerinin nünde, yok oldu budunlarıAtlayıp da atlara, kaçtılar kadınlarıKaçtılar dediysem ben, sanmayın ki korkudanBeyleri emretmişti, ar denilen duygudanAlmıla idi biri, Bengül de tekisiGittiler Kutlu Dağ`a, at üstünde ikisiKayan ve Tukuz, bitik; yığıldılar toprağaTürk`ün bu helal kanı, feda olsun bayrağaSevinç Han geri dndü, Türkler ldü sanarakBir kahkaha patlattı, manzaraya kanarakDerken bir kıpırdanma, Tukuz kalktı ayağaTaşıdı Kayan`ı da, kuytuda bir oyuğaAlmıla ile Bengül, dndüler sonraki günAma kaçmalıydılar, z vatanından sürgünYiğitleri yaralı, halleri yok lmeyeNe lmeye hal kaldı, ne de bir tek gülmeyeKutle Dağ`a vardılar, kaldılar bir kaç geceİyileşti yiğitler, gezdiler gündüz geceAradılar o kadar, sonunda da buldularBu korkulu yaşamdan, sonunda kurtuldularLakin bu yerin yolu, geçit vermez pek kolayO anda oluverdi, o ne muhteşem olayBir bozkurt peyda oldu, düştü drdün nüneYol gsterdi onlara, bu cennetin içineyle bir yer ki ora, Kk Tanrı`dan hediyeKapattılar geçidi, yağı bulmasın diyeDediler buraya ad, koyalım "Ergenekon""Ergene": "dağ kameri"; ve "diklik" demektir "kon"... Asena`nın kurtları, girdiler güzel yurdaHepsi duacıydılar, o yol gsteren kurdaKağan soyunda gelen, Kayan nderleriydiO demirden kurt başlı bayrak gnderleriydiErgenekon onlara, yurt oldu tam drt yüz yılHatırla o günleri, sarhoşluğundan ayılDrt yüz yıl çoğaldılar, yaşlıları lürkenBoy boy oldu Tukuzlar, Kayat ve de TürülkenTukuzlar ve Türülken, atalarıdır TukuzSonra da bu iki kol, oldular Dokuz OğuzKayat; soyu Kayan`ın, kağanlar hep bu boydanÇıkmadılar treden, hepsi de aynı soydanŞlen yaptılar her yıl, anarak kutlu günüUnutmadılar bir an, ne yağıyı ne dünüDrt yüzüncü şlende, kağandı Brte ÇineTürk`ün ç duyguları, bir başka coştu yineO savaşta olanlar, Gk Türk`üme ar gelirSığmaz oldu tümenler, Ergenekon dar gelirAma burdan çıkmanın, bir çaresi yok muyduDemirden dağı gren, o tarihte yok muyduBütün halk arar oldu, kurtuluşun yolunuGzler hep tarar oldu, hem sağını solunuBir çocuk çoban vardı, yiğit Tirek adındaO ne kaval çalardı, bu on yedi yaşındaBu Tirek çalmaz sanki, kavalıyla inlerdiÇalmaya başlayınca, bütün oba dinlerdiKavalıyla dosttu o, üflerdi sevdasınıKattı Ergenekon`dan, bir çıkış arzusunuGk gzlü bir kk bri, varıp geldi nüneSonra yavaaaş yürüdü, bir çıplak dağ ynüneTirek eve dnünce, anlattı demirciyeDedi: "Ey bilge kişi, bu kurt gelir de niye?"Demirci hazırlandı, sabah Tirek`le gittiDüştü kurdun peşine, dağ nünde yol bittiAnladı ki demirci, bu dağ saf demirdendirVe bu gk tüylü bri, ulu Kk Tengri`dendirDnüp anlattı Han`a, bütün bu olanlarıDemir dağı eritip, yol açmak planlarıYığdılar odun, kmür ve devasa krüklerBu son umutlarıydı, çıkmalıydı Gk TürklerDualar eşliğinde, yakıldı koca ateşSonunda eridi dağ, sevindi bacıkardeşBir ncü yolladılar dışarıya bakmayaSabırsızdı Gk Türkler, z yurduna akmayancü giden dnünce, mutlu haber verinceTuğlar kalktı havaya, bu ereğe erinceÇıkıp Ergenekon`dan, dost ile dost oldularVarıp atayurduna, yiğitçe ç aldılarYüzlerce yıl solmadan, hep tomurcuk verdilerDirlik düzen içinde, yaşayıp yeşerdilerAteşte demir dvüp, her yıl hiç unutmadanYaşattılar o günü, hem de hiç aksatmadan... Ozan Çu-çu anlattı, size kutlu destanıSiz de anlatasınız, gence dostu düşmanıSzümüz uzun oldu, lakin gnülden olduGiden bir kaç dakika, yine mürden oldu... l enfer c est les autres Sartre...