yüreğine sağlık hocam güzel yazmışsın. insanın en nemli ayırt edici zelliklerinden biri iletişime açık bireyler olmasıdır.

-ama hala buradasın...? ... halbuki nefret dolu szcüklerin ile üstüme kusmuş tun, herbir kelimen de oluşan ağlamaklı ses tonunu nasılda saplıyor dun kalbime. İşte orada bir sızı oluyordu tarifsiz bir şey... Pişmanlıklarım arbede çıkartmışlar beynimin bir noktasında, isyan bayrağını çekmişken bütün iyi niyetlerim, soruyorum yine kendi kendime "neden senin karşındayım hala?" Sivri topluklu alev kırmızısı rugan ayakkabıların, umursamıyordu gz yaşların ile akan rimellerini. Şimdi gzlerimi gzlerinden kaçırmanın tam zamanı olsa gerek, çok yoruldum gzlerim ile konuşmaktan ve çok yoruldum dünya harbi çıkmış beynimden doğru szcükleri seçmekten. Szcükler doğruydu pekiya anlamları ne derecede tesirliydi... Belki de her bir denememde yalan sylemeliydim. -Sen aşağılık pislik bir herifsin! -ben... dedi ve yine sustu, sustu çünkü anlatmaya çalıştığı duyguyu ne harflerin oluşturduğu kelimeler nede kelimelerin oluşturduğu cümleler yansıta bilirdi, kalbi çok sızlıyordu, onu ezip geçerken sivri topuklu alev kırmızısı rugan ayakkabısı ile basmıştı. sadece "ben" dedi ve sustu, kalbi çok sızlıyordu... - Neden konuşmuyorsun neden, nedeen? bir şeyler syle bana... -ben sadece... Bu sefer başara bilmişti adam "ben sadece" diye bilmişti. Beyninde cebelleştiği bütün karamsarlıklar arasında "sadece" kelimesini sküp almıştı ve mühürlü dili sadece bunu sylemesine izin verdi... -Sen sadece ne? hep bunu yapıyorsun, nefret ediyorum senden anlıyor musun? nefret! Adam son bir kez daha derin bir nefes aldı, bu sefer beyninde en diplerde ipleri salınmış bir kayık vardı. - ama hala buradasın... ( anlamsız szcüklerin yanında "anlamlı" bakışların hiç bir tesiri olmuyordu. Halbuki okadar kolaydı ki "seni seviyorum" diye bilmek ve beceremedi. Kadın anlamadı adamı..." Mevzu derin | Papikolas Planet