hocam güzel eyvallah..

Usta! Doğma büyüme metropol cehenneminde olan ben, doğaya temiz havaya insaniyete o kadar muhtacım ki herşeyi sktredip ileride kendimi kır hayatına adamaya dair planlarımın arasında bu yazı ilaç gibi geldi. Eline koluna sağlık..

yaşına gre süper bir yazı yazmışsın ama Başlıkla konu son paragrafta zorla ilişkilendirilmiş izlenimi uyandırıyor. Hani Yazıyı yazmışsın son paragrafa gelmişsin. biriside arkandan gelip Başlık Biz avrupalıyız olacak demişte sende son paragrafta alakalı bişeyler yazıp durumu kontrol altına alayım demişsin gibi olmuş:)

Yahu konpi şunları okudukça bi ayrı grüyorum seni.. Günahkar sokakların tvbekar çocuğu... Pislikleri grüp pislikten korunmayı başaran tek insan.. echo "imzanız zel karakter içermemelidir";

Trafik lambalarıyla aydınlandı bizim hayatımız.. Kornalar oldu müziğimiz.. Yoldaki dur kalktı ritmimiz.. Bizler batının çocuklarıydık çünkü.. İstanbulluyduk biz.. Sizin olmak istediğiniz.. Bizim ise nefret ettiğimiz yaşantılardık... konpi kardeş bence kaliteli bi mürid havası verdin çmezliğinin kalkması gereken nadir müridlerdensin bence yazıda güzel olmuş eline sağlık ebedi devlet

Kim nasi rahat ediyorsa birak oyle yasasin. guzel yazi Diriliş... /// Inadina Ofke Inadina INTIKAM

: yaşına gre süper bir yazı yazmışsın ama Başlıkla konu son paragrafta zorla ilişkilendirilmiş izlenimi uyandırıyor. Hani Yazıyı yazmışsın son paragrafa gelmişsin. biriside arkandan gelip Başlık Biz avrupalıyız olacak demişte sende son paragrafta alakalı bişeyler yazıp durumu kontrol altına alayım demişsin gibi olmuş:) yazıyı yazarken her paragrafı bağımsız olarak yazdım aslında. yani neye ithafen yazdım bilmiyorum :) baktım son paragrafa birden yle bir başlık aklıma geldi. teşekkür ederim beğendiğin için We can be more, we can be much more.

Bana ait bir yazı: Biz Avrupalıyız Çok değil bir kaç sene ncesiydi sadece. Henüz yeni yeni tanıyorduk şu acımasız dünyayı. Biz bilmezdik pek nedir hep bahsettikleri yaşam kavgası. Aç değildik, açıkda değildik.. yle ya neyimizeydi başkasını düşünmek.. Bizler, elit insanların geleceği parlak çocuklarıydık. Afrikalı sevimlilere nisbeten oldukça şanslıydık. Karnımız tok doğmuştuk Sabah uyanırdık şefkatli anne sesiyle, akşam uyurduk o eşsiz ninnilerle. Binbir gece masallarıyla süslenmişti hayallerimiz. Kah padişahın sarayındaydık, kah bir sultan odasında. Elimizde şeker, karnımızda envai çeşit nimetle gezer dolaşırdık onlardan bihaber.. Zamanla grdük insanlığı, ğrendik yavaş yavaş sevginin yerinde paranın olduğunu. Hissettik biz de acımanın ne anlama geldiğini.. Sevenin her zaman sevilmediğini.. Oysa bizler ne hayallerle büyütülmüştük. Annemiz tutmuştu hep elimizden. Babamız sırtlamıştı.. Amcamız almıştı o en sevdiğimiz arabayı, dedemiz doyurmuştu karnımızı. Teyzelerimiz halalarımız hep iyi dileklerde bulunmuştu bizim için. Ne istesek yapacaklardı.. Alışmıştık biz bunlara.. Nereden bilebilirdik ki aslında şu yalan dünyada bir hiç olduğumuzu.. İnsanların gzünde et ve kemikten daha fazla bir değer taşımadığımızı.. Gün geçtikçe gençleşiyorduk biz.. Her doğum günü partisinde genç oluyorduk, biraz daha genç.. Delikanlı diyorlardı bize, az kaldı abi 18'e.. yle ya.. 18 olmak vardı bir gün.. Nereden bilebilirdik ki aslında o en güzel hatıralarımızı geride bıraktığımızı. Bizler, teknolojinin kollarında lmeye mahkum edilmiştik oysa ki.. Hatıra, sevgi, saygı, dost, aşk gibi kavramlar çoktu bizim için.. Biz bilmezdik yara yazılan mektubun kokusunu, duyamazdık bir gece olsun onun güzel sesini balkonda, yağmur altında.. Bir kalem bir de nenelerimizden duyduğumuz hikayelerdi tüm yaşayabildiğimiz.. Duyar duyar hayal ederdik onu, nice satırlar karalardık uğruna. Güya bırakıp gitmişti bizi, kimi zaman yaşamını yitirmişti, bazen hiç olmamıştı ki.. Sen bilemezsin saatlerce burada oturup hayal alemlerinde gezmeyi. Sen ve senin gibiler.. Sizler yaşarken gerçek hayatı, bizler sizlerin yaşantılarınızla büyütüldük.. Bir nefes olsun çekemedik içimize tabiatı, ormanı.. Taş duvarlar arasına sıkıştık kaldık.. Sen kalkarken erkenden, benim yurdum uyanmazdı bile. Sen başlarken dinç halde işine, benim annem yeni hazırlamıştı kahvaltıyı.. Sen ğle yemeği için tutmuşken evinin yolunu, ben kurulmuştum çizgi filmimin başına.. Sen oynaşırken Minnoşunla, ben biraz daha geliştirmiştim kademelerimi, güçlendirmiştim savaşçımı.. Sen kazanırken hayatını, ben henüz yeni yeni satıyordum onu.. Trafik lambalarıyla aydınlandı bizim hayatımız.. Kornalar oldu müziğimiz.. Yoldaki dur kalktı ritmimiz.. Bizler batının çocuklarıydık çünkü.. İstanbulluyduk biz.. Sizin olmak istediğiniz.. Bizim ise nefret ettiğimiz yaşantılardık... We can be more, we can be much more.