Epiktetos yirmi asır nce demiştir ki: "Kader eninde sonunda şyle veya byle günahlarımızın bedelini nümüze koyar. Grünen ya da grünmeyen zaman içinde herkes günahlarının bedelini der. Ektiğini biçer. Bunu bilen adam kimseye kızmaz, gücenmez, kimseyi aşağılamaz, kimseyi itham etmez, kimseden nefret etmez, kimseye kin tutmaz. Bunu bilen adam karşılaştığı aksiliklere şaşmaz. nüne çıkan maddi-manevi engellerin kendi günahlarından başka bir şey olmadığını bilir..." Düşmanlarınızı düşünmek için ayıracağınız bir dakika bile düşmanlarınızdan daha değerlidir. Nefret ve intikam hissi size büyük zararlar verir. New York"un eski belediye başkanı William J. Gaynor, basının kışkırtması ile bir manyak tarafından vurulduğu günün akşamında hastanede şunları demişti: - Her akşam her şeyi ve herkesi affederim. Şyle diyor Aristo: "İdeal insan iyilik yapmaktan zevk alır. Kendisine iyilik yapılırsa mahcubiyet duyar. Çünkü iyilik yapmak üstünlük işareti, bir iyiliğe muhtaç duruma düşmek zaaf işaretidir." Karşılaşacağımız nankrlükten dolayı üzülmemek için hazırlıklı olalım. Karşılık beklemeden iyilik yapalım. Mutluluk minnet beklemekte değil, minnet gsterilmesinden rahatsızlık duyulacak olgunluğa erişmektir. Kısa Pantolon, Paslı Çakı, Dizde Kabuk Bağlamış Yara, Kısa Çakı, Paslı Pantolon, Yarası Gzde Kalmış Kabuk

çok güzel be kardeşim nemli olan teoride bunu düşünmekten te, bunu pratiğe geçirmek, byle yaşamaktır... Kaçımız bunu yapabiliyoruz ki?!? Yada kaçımız bunu yapabilecek kadar güçlüyüz ki?!?