hmm yalnız sadece bakmakla adam dvenler bizler deiliz diğer milletlerdede aynı şey var gece 4 de askerden yeni gelmişti bi arkadasım mahalledeki diğerleriyle gece cıkmıslar gezmeye saat 4 gibi bizim buda eski çarşı var orda püşen bi kızla bi cocuk grmüş bu ve sadece yanlarından geçerken bakmıs cocukta farkedınce bıcagı cıkartıo ve saldırıyo bzimkine salladığı bıcak bizim arkadsaın bogazını kesmiş ve 1-2 cm daha ilerlese şah damarını kesicekmiş cocuk baya bi yogun bakımda kaldı simdi iyi dolasıo ama kimseye bakamıor :D dip not: ertesi gece o cocugu buldugumuzda anasını da getirmiştik bizim eve... Burdan bütün kızlara sesleniyorum. Malın Varsa Zekatını Vereceksin Kardeşim

Yukarıdaki hikayeyi ben yazdım yorumlarınızı bekliyorum... İnsanlar buğday gibidir. İçleri boş olduğunda dikilirler, içleri dolduğunda eğilirler.

Arkadaşlar, bir hikaye daha gnderiyorum, nasıl bir hikaye olduğuna dair yorumlarınızı bekliyorum. İstiklal Caddesi'nde saat sabah yedi sularındadaydı. Bu saatte İstiklal caddesi her zamanki kalabalığa ve kovuşturmaya ulaşamaz. Sessizlik ve temiz hava hakimdir. Dükkanlar daha yeni açılmaya başlar, dolayısıyla işçiler çok çalışmak zorundadırlar. Yeni doğan güneş dükkanların pencerelerine vurur ve müthiş bir kızıllık verir. Sanki alev alev yanar tüm dükkan camları. Kpekler sürü halinde sabah yiyeceklerinin peşlerindedirler. Bu saatte, burada yürümek insana uçsuz bir dinginlik ve huzur verir. Bu caddeden hiç çıkmamak, sürekli boydan boya dolaşmak istersiniz. Açık tenli genç çocuk da aynen yle yapıyordu. Bu cadde onun için araç değil amaçtı. Yani bir yere gitmek için yürümüyordu buradan, burayı dolaşmak için yürüyordu. Fakat gelin grün ki hiç de gezer gibi bir hali yoktu. Çoğunlukla başını nüne düşürüp geziyor, olağan dışı bir şey sezince kafasını kaldırıyordu. Belki de yoldaki taşları izlemek ona bir haz veriyordu, kim bilir. Genç kısa boylu biri olmasına rağmen çok yapılıydı. Yolda yürürken sık sık burnunu çekiyordu. Ama burnunu yle bir çekiyor ki yanından geçenler sanki "bu ses de ne" der gibi bakıyorlardı. Daha sonra bu bakışlardan rahatsız oluyordu ve kendine kızıyordu. Bu gencin sürekli başının yerde olmasının sebebi, kafasının düşünceler içinde boğulmasıydı. İsterseniz gelin bir delikanlının kafasından geçen düşüncelere konuk olalım;"Ne var ki sanki birinin gzünün içine bakmakta. Bende pekala diğer insanlar gibi gzlerimi başkasının gzlerine dikip, keskin bakabilirim. Eğer şu okuduğum kitap olmasaydı bu fikri aklıma bile getirmezdim. Şu ana kadar hiç denemedim ama çok zor bir şey değildir herhalde." O sırada yanından bir inşaat işçisi geçiyordu. Bizim delikanlı bu adamı uzaktan grüp gzüne kestirmişti. İşçinin drt haftalık sakalları vardı. Üzerindeki ekoseli gmlek o kadar pisti ki kırmızı gmlek siyaha dnmüştü. İşçi, içinde ne olduğu belli olmayan eski çuvalı sallayarak ve etrafa bakınarak yürüyordu. Delikanlı, "tam sırası, artık bu pis ameleye de bakamayacaksam yuh olsun bana" diye düşündü ve adamın yaklaştığını sezince gzlerini ona dikti. İşçi de nasıl olduysa, birinin kendisine baktığını sezince çocuğa doğru kartal bakışlarını dikti. Adam, delikanlıyı yle bir baştan aşağıya süzdü ki bizim genç rahatsız oldu. Adamın gzlerine bakarken neredeyse bakışlarını kaçıracaktı ama "hayır kaçırmayacağım, o kim oluyor ki bana başka bir yere bakma emri veriyor" diye düşündü ve bakmayı sürdürdü. Fakat adamın bakışları yle pis ve alaylıydı ki neredeyse bizim delikanlı adamla kavgaya duracaktı. Bu işçinin pis suratındaki, pis bakışları tehditkar ve sinir bozucuydu. Delikanlı farkında olmadan sinirden yüzünü buruşturmuştu. Adamı dvmemek için kendini zor tutuyordu. İçini yle bir fke kaplamıştı ki adamın küçük gren bakışlarındaki gzlerini yerinden skmeyi hayal ediyordu genç. Tuhaf bir şekilde bu hayalden haz duyuyordu. İşçi, çocuğun bakışlarındaki fkeyi fark etmiş olacak ki hemen sahte bir fkeye bürünüp "Ne bakıyorsun hemşerim" dedi. Genç, bu sze çok şaşırmıştı. Sanki birisi kolundan dürtükleyip onu rüyadan uyandırmıştı. Karşısındaki bu pis adam ne diyordu byle. Daha sonra adama baktığını hatırladı. Adama baktığını unutup hayallere dalmıştı ama artık uyanmıştı ve nutku tutulmuştu. Adama şaşkınlıkla ylece bakıyordu. İşçi, cevap alamayınca bunu bir tehdit olarak grdü ve ağzından tükürükler saçarak küfüler edip, gencin üzerine yürüdü. Genç, şaşkınlıktan kılını kıpırdatamıyordu. fkesinden eser kalmamıştı. Etraftan kavgayı ayırmaya gelenler gelenler yine dükkan sahipleri oldu, onlar alışıktı byle şeylere. Bu tür şeyler yalnızca biz Türk'lere aittir. Sırf başkası bakıyor diye adama karşı fke duyarız. Fakat bu tür olaylar Türk'lerin ne kadar hassas olduğunun gstergesidir. İnsanlar buğday gibidir. İçleri boş olduğunda dikilirler, içleri dolduğunda eğilirler.