Emeğine yüreğine sağlık

boş kağıda imza attırır bu yazı, iyiymiş aheste çek kürekleri mehtap uyanmasın

hocam blog aç takipçin olurum Blog açmak isterdim ancak, üstesinden gelebilecek bilgim yok. Yardımcı olabilecek bir yakınım da yok. Teşekkürler arkadaşlar. Barış! daha güzel olacak elbettee. Merakını eksik etme :) NaZi_ tarafından 26/Mar/13 09:52 tarihinde düzenlenmiştir Kendimi bir akşam toplumun ete kemiğe bürünmüş hali ile yemeğe çıkarken hayal ediyorum şimdi; yemekler gelmiş ve çiğnemeye devam ediyoruz. Tam o sırada topluma doğru bakıyorum, ben aseksüel olmaya karar verdim, diyorum ve toplumun yüzü düşüyor. Başlıyor neden ve sonuçlarını sorgulamaya, felaket senaryoları anlatmaya ve yer yer yaftalamaya. Hayal ediyorum, yerimden kalkıyorum ve masanın etrafında bir yarım tur atıyorum, artık toplumun yanı başında, tabiri caizse ensesindeyim. Bir kolumu masaya dayıyorum ve kısa kollu tişrtümden uzanan kollarım yılların emeği sonucu bir kas yığını şeklinde, tam da toplumun bakacağı yerde duruyor. Kulağına doğru eğiliyorum ve şyle diyorum; desene sen her bi sikimi çok iyi biliyorsun lan?!

Orda o NaZi_ yi grünce bi irkiliyorum ve diyorum daha ne kadar güzel yazabilir, yine şaşırtıyor :) Fazla güzel. Harika http://www.leyladansonra.com/

Hatırlıyormusun? Epeyce büyük bir şantiyede grev almıştın ve sorumlulukların sana ağır geliyordu. Neredeyse olduğu yere çküp kalacak bir çl devesini andırıyordun. Tam 2 kere, aynı yerde, elini yüzünü yıkadığın lavabonun kenarında o çok sevdiğin gümüş yüzüğünü kaybetmiştin. Üzerinde kırmızı, mavi, beyaz ve lacivert taşlar vardı. Değer veriyor olman için bir hikayeye gerek yoktu. Yüzük, en başında nyargılı olduğu unutulmaması gerekir ki, çok zor beğenen bir adamın hayatına girebilmiş en düşük ihtimaldi. Gz nündeydi ve bu durum senin için de henüz benimseme evresindeydi. Gelgelelim boşvermek ve vazgeçmez mizacın değildi. nyargılı eleştirileri bastırmayı ğrendin. ''Yakışmamış'' dendiği zaman, aslında yakışması için değil, değer verdiğin için taktığını hissettin. O, günlük kıyafete bütünlük sağlayan bir aksesuar değildi. Bylesine ufak bir detayın seni insanların gzünde değiştirmiş olmasına hayret etmiştin. Eli mahkum, merak etmiştin. Bir gün yüzüğü parmağından çıkartıp lavabonun kenarına koydun. Ellerini iyice sıvı sabuna buladın ve kpüğün beyazı netleşene kadar mıncıkladın. Mevsim ceket ilikletse de sen bu ufak mola için ceket giyinmeyi saçma buldun. Soğuk suyun ellerindeki etkisini sararmış etini ve morarmış tırnaklarını grünce fark ettin ve aceleci bir tavırla sıcacık ofisine geri dndün. Aradan geçen birkaç dakika sonra yüzüğünün nerede olduğu konusunu kendine sormaya korkar bir tavırla gmleğinin cebini yokladın, daha sonra sırası ile pantolonunun cebini, ceketinin cebini ve masanın her bir kşesini aradın. Sonra bir anda durdun ve sertçe ofisin kapısını açıp koşar adımlarla tuvalete gittin. Geri dndüğünde insanlar içinde bulunduğun durumdan çok daha ktüsünü yaşadığını düşünmüş olabilirlerdi. Bunu kimse anlayamazdı. Zaten kendini ifade etmeyi iyice minimal hale getirmiştin. Daha sonra çaresizce oturup düşündüğünde onu kaybetmenin olayı tamamladığını fark ettin. Bu durum içerisinde alabildiğine değer, pişmanlık, mutsuzluk ve taze bir hasret barındırıyordu. Artık hiçbir yüzüğü satın alıp parmağına takmayacaktın. Yüzük takan insanlara eleştiriler yapmayacaktın ve değer vermenin bir halini daha ğrenmiş olmanın o taze tadını hiç unutmayacaktın. Meydana getirileni değersizleştiren, yine onu meydana getiren. Gerçekten güzel bir şey meydana getirdiğinizde ya bir daha bunu denememelisiniz, ya da kazara hayatınızı kaybetmelisiniz. Gerçekten güzel bir şeyin değerini muhafaza edebilmenin yolu budur. Sonrasında yapılan bu güzel şeyi lekeleyecek veya alışılagelmiş ilan edecek süreci kabul etmiyorum. Tanrı aşkına, bu tam anlamı ile bir zalimlik. Neyse. Yine boş bulunup içimi dktüm. Hem de anlaşılamayacağımı bile bile. Zaten hoşuma giden, insanların nedenlerimi sorgulamaları değil, cevaplamadığım sorulara verdiğim ufacık gülümseyişime karşılık aldığım kocaman sırıtışlar. Kısa süren bir tartışma olarak nitelendirilebilir. Çok kısa ve hep galip olduğum tartışmalar. Kimsenin beni anlaması gerekmiyor. Benim de yle. Selametle. Kendimi bir akşam toplumun ete kemiğe bürünmüş hali ile yemeğe çıkarken hayal ediyorum şimdi; yemekler gelmiş ve çiğnemeye devam ediyoruz. Tam o sırada topluma doğru bakıyorum, ben aseksüel olmaya karar verdim, diyorum ve toplumun yüzü düşüyor. Başlıyor neden ve sonuçlarını sorgulamaya, felaket senaryoları anlatmaya ve yer yer yaftalamaya. Hayal ediyorum, yerimden kalkıyorum ve masanın etrafında bir yarım tur atıyorum, artık toplumun yanı başında, tabiri caizse ensesindeyim. Bir kolumu masaya dayıyorum ve kısa kollu tişrtümden uzanan kollarım yılların emeği sonucu bir kas yığını şeklinde, tam da toplumun bakacağı yerde duruyor. Kulağına doğru eğiliyorum ve şyle diyorum; desene sen her bi sikimi çok iyi biliyorsun lan?!

hocam blog aç takipçin olurum Lekum Dinikum Veliye Din...

Ellerine sağlık, yüreğine sağlık, harika olmuş.. Dışarıda Issızlık Bensiz, Bendeyse Yalnızlık Issız...