:) Valla manyak bi sey ya ama doğru yapılamayanı yapmakta üstümüze yoktur

Ona o ynden bakmıcaksın arkadaşım. Bu sebepLerden bir yere gidemiyoruz. Eğer senden ilersi varsa ve sende gerideysen olanları yutmucaksın yoksa iLerLeyemezsin İmzalamazsam ne olcak?

TÜRKLERLE BAŞA ÇIKILMAZ / Düzenli Karmaşa / Kemal Erener Mucizeler ülkesi de denilebilir... Ülkemizden bahsediyorum. Bana herhangi bir ülke gsterin ki, bizim sabredebildiklerimize katlanabilsin. Hiç sanmıyorum. Elektrik kesik, ses eden yok! Sular akmaz, aynı sabır! Her iktidara gelen zaman ister, eskisini aratır hale gelir, tık yok! Ama bütün bunlara rağmen en ufak şeylere sevinir, mutlu olur, her şeyi unuturuz. Gsterişi sevmediğimiz gibi, yarattığımız mucizelerin de farkında olmayız. Aşağıdaki rnek gibi; Bir reklam ajansımız, 50 000 adetlik baskılı T-Shirt ihracat bağlantısı yapmıştı. Sıcak baskı tekniği ile yapılan bu uygulama, herhangi bir fotoğrafın T-Shirt'e basılması şeklinde oluyordu. İlk 10 000 adetlik parti yerine ulaştığında, alıcı firma işin mükemmelliği karşısında gzlerine inanamamış, uygulamayı yerinde inceleyip bilgi sahibi olmak için bu konuda uzman iki kişilik heyeti Türkiye'ye yollamış. Olay buraya kadar gğüs kabartıcı. Ancak, reklam şirketini almış bir panik. O kadar iptidai bir yntem uyguluyorlar ki, bunun ilgili firma tarafından anlaşılıp siparişin iptal edileceği korkusunu yaşıyorlar. Derken heyet geliyor. Karşılıklı sevgi gterileri, iltifatlar, izzet, ikram; heyet sabırsız, illaki imalatı greceğiz diye sızlanıyorlar. Bizimkiler hala panikte; yapacak başka birşey kalmıyor, utana sıkıla atlyenin yolunu tutuyorlar. Sanayi sitesinin loş bir katındaki atlyeye girdiklerinde manzara şyle; bir kırık dkük masa, yerlerde boyalar, yırtık elbiseli birkaç çırak, iki usta ve onbeş metrelik uzun bir tezgah ve tabii ki meşhur T-Shirt'ler baskı için sıra bekliyorlar. Bu ortamda beyaz T-Shirt'lere bu kadar temiz baskı yapmak olanaksız. Ama heyet nezaketen uygulamanın başlamasını istiyor. Kaybedecek hiçbir şeyi kalmayan firma yetkilileri, çaresiz gsteriye basliyorlar. İki çırak, masaya paralel tahtanın iki ucundan tutuyorlar. Bu arada usta gerekli boya ayarını yapıyor ve: - Şimdi!, diye bağırıyor. İki çırak var güçleri ile teki uca koşuyorlar. Sonuç:Harika... Ertesi gün heyet teşekkür ederek ayrılıyor. Korku ile beklenen birkaç gün sonra karşı firmadan 50 000 adetlik bir sipariş daha geliyor. Bizimkiler, kabul edilmenin sarhoşluğu içinde bayram yapıyorlar. Olaydan bir yıl sonra heyetin verdiği rapor tesdüfen ellerine geçiyor. Aynen syle: "Türk'ler bütün ısrarlarımıza rağmen sz konusu fabrikayı bize gstermediler. Ancak sanayi casusluğuna karşı aynı ürünün sahtesinin yapıldığı yerde bizi aldatmaya çalıştılar. Biz nezaketen inanmış gründük. Orada bu sürede değil 50 000 adet, 500 adet dahi yapılamayacağını çocuklar bile anlar. Bu bakımdan siparişin devamını Türk'lere vermekten başka çaremiz yoktur." Yarattığımız mucizelerin bile farkında değiliz. İlkokul Çağlarımdan 24 Yaşıma Kadar Varlığım TÜRK Varlığına Armağan Olsun!!!

Harbi On NumaraydI haa! PerfecT!... MükemmeL!...

Evet kesinlikle katiliyorum dogru olani yapmak gibi bir karakterimiz olusmadiki tesaduflerle yuruyoruz hesap kitap ve matematik olmadan bu isler iptidai yurumeye devam eder. ama bu hikaye de guzel bir ornek unutmayin biz hala turkuz... Bedenin BAKİRE olmasi onemli degil, Yeterki ruhun OROSPU olmasin!!!

mükemmeldi hajım! HEPİMİZ LÜCEZ!!! http://www.pardus.org.tr