'' Hayatını planla. Amaçlarını gerçekleştir. Hayattan ne beklediğini bil. Hiçbir şey seni yolundan alı koymasın. Azim ve disiplin sayesinde yapamayacağın şey yoktur. Bunu başaracak yeteneğe kesinlikle sahipsin.''... Bu szler byle sürüp gider. Analar babalar, hocalar, psikologlar, en iyi arkadaşlar, hepsi bunları syler ve sen de bunları tekrarlar ve hepsine de inanırsın. Bütün bunların ne kadar saçma olduğu, bir gün şu ilanı okuduğum zaman kafama dank etti: Yüzünde kararlı bir ifade okunan eli yüzü düzgün orta yaşlı bir kadın fotoğrafının altında, ''Bu kadının belirli amaçları var,'' diye yazıyordu. ''Ve biz de onu oraya ulaştıracağız.'' Borç vermek isteyen bir bankanın ilanıydı bu. Bankalar, hükümetler, şirketler, meslek kuruluşları, toplumun yapısını planlayan ve yürüten bütün kurum ve insanlar, bizim birtakım amaçlara sahip olmamızı isterler. Ayrıca, bu amaçları gerçekleştirme yolunda kararlı olmamızı ve bylelikle davranışlarımızın da nceden kestirilebilir olmasını isterler. Amaçlarımız aracılığıyla da üzerimizde totaliter bir denetim kurarlar... Amaçlar peşinde koşma ynündeki tüm davranışlar totaliterdir; çünkü biz, davranışlarımızın çevre ile diyalektik bir ilişki içinde kendiliğinden evrimleşip yepyeni ve beklenmedik davranışlara yol açmasını beklemek yerine, davranışlarımızın niteliğini amaçlarımızın belirlemesine izin veriyoruz. İnsanın belirgin amaçlar peşinde koşup koşmaması, askeri bando mızıkaya ayak uydurarak yürümekle doğaçlama bir caz seansına katılmak arasındaki farka benzetilebilir. Yukarıdaki yazı Gündüz Vassaf'tan alıntıdır. Sistemin eleştirisi ve insandaki kaos eksikliğini gsteriyor olsa da aslında ortada düşünmemiz gereken bir soru var? Çevrenin diyalektik ve kendiliğindenci süreci mi davranışlarımızı oluştursun? Yoksa davranışlarımızı amaçlarımız mı belirlesin? Not: amaçlarınızı belirlerken kapitalist düşünün (: Yağmur dindi, yağmura inandık.|www.birboluiki.net

Kapitalizm'in ulaşılabilir zgürlük vaad ettigi vasvatası vardır. oysaki insan zgür olamaz bu sistemde. Ama bu sistem ve mevcut alternatifleri yeterince yorumlanmıştır. yanlış bi sistem oldugu bilinmektedir bi cok iktisatcı tarafıdnan. Geyikleri ve beyin jimnastigi bi tarafa birakip ne yapabileceginizi konusalim. ncelikle internete sahibiz bunun gücünün farkına varın. Ulaşabileceginiz konu hakkındaki teorileri yazıları inceleyin. Daha iyisini yapın. Universite okumak gerekmez. Biraz araştırma ile kapitalizm'e alternatif veya kapitalizm icinde isleyebilecek bi alt sistem yaratabilir bunu kamuoyu ve tahribattaki cevreniz ile yayabilir yorumaltabilir ve belkide uygulamaya sokabilirsiniz. Yorumlarınız beyin jimnastigi olucaktir başka birşey olmaz belki bi de oh soyledim rahatladım dersiniz. Onun icin akademik calışma yapıp corbada tuzm olsun mantıgı yürütmenizi tavsiye ederim. Hayat sevince guzel

@opter amaç dediğimiz şeyin temelinde yatan şey artık paradır. Dışarıya çıkıp insanlara amaçlarının ne olduğunu sorduklarında alacağın cevap teneke parçaları, beton yığınları, o beton yığınlarının içinde ki sikimsonik teknolojik zımbırtılar olacaktır. mesela bir televizyon. beş para etmez yayın akışı ve reklamlarıyla hayatımıza başka nasıl yn verebilirler ki değil mi (: Herşeyin bir bedeli vardır bu doğrudur fakat biz o bedeli birileri daha fazla kazansın diye, üzerimizde daha fazla otorite kursun diye vermemeliyiz. denilen bedel yine kendine dnük olmalıdır, başkalarına değil. Compü nün verdiği rnek güzel olmuş. mülkiyet sahibi olmak için neden bankalara bağlı kalarak yaşamak zorundayım ki ben? Hadi dedin bitti o kredilerin hepsi artık aldığım evei arabaya ve eşyalara gtüme sokacak kadar " hepsi benim" diyebilirim. ya sonra? Ben bunun için mi yaşadım? Yağmur dindi, yağmura inandık.|www.birboluiki.net

Çevrenin diyalektik ve kendiliğindenci süreci mi davranışlarımızı oluştursun? Yoksa davranışlarımızı amaçlarımız mı belirlesin? Aslında ikisi de aynı yere çıkıyor. Sosyal çevre, toplum, hayat dediğimiz yer para üzerine kurulmuştur. Şu çalıştığın işyerinden çıktığında etrafında ki herşeyin paranın ürünü olduğunu grüyorsun. O kadar geçek ki artık unuttuğun, farkedemediğin birşey. Yemek yemek istediğinde para kazanmak isteyen bir restoranta gidiyorsun, kafeler byle. Dans etmek istiyorsan danstan para kazanmaya çalışan birilerinin mekanındasın. Bowling oynayacaksan, ondan. Aslında sosyal çevre dediğimiz şey tamamen paranın ürünü ve hiçbirimizin sosyal yaşamı yok. Hayatta kalmak için yaşıyoruz. Kimsenin umrunda değiliz, bu dünyada bilmem kaç milyar insan var ve bu ülkede insan hayatına saygı bile yok. İnsanın ürettiği bir değer insana yn veriyor. Her hareketin arkasında para var. Edebiyat, mizah, müzik, resin... vs gibi bizi düşündüren para için yapmadığımız şeylerinde ırzına geçiliyor. Günümz kapitalist sistemde sayacağın tüm sanat eserleri, filmler, müzikler metalaştırılmış. Sadece ederi düşünülüyor. Eleştirmenler de onlar.

: Bir de satın alabilmek için 20 yıl verdiğin eve arabaya şanslı doğan bir başkası daha liseyi bitirirken sahip oluyorsa olay ortada bir yanlış varı aşar sikerim byle hayatıya gelir, şurdan şuraya yürüyecek heves kalmaz adamın içinde. Amaçmış da çok çalışmakmış da azimmiş de disiplinmiş. Hepsi boktan hayatımıza daha çok katlanalım, daha az isyan edelim diye bizi zorla iten saçmalıklar. Hani çalışmak kutsaldı bilader? O yüzden mi senin çalıştığınının binde birini çalışmayan senden daha iyi yaşıyor? Hani namus onur bilmemne bok çok değerliydi? O yüzden mi namussuzların onursuzların seni ynetmesine ses çıkarmıyosun? Yalan bu toplumun yücelttiği her şey, en kutsalı, en değerlisi, en yükseği, hepsi boş. 1 milyon kişi baş kaldırsa yetecek bu milyarlarca insanın içinde. Kim baş kaldırıyor, kaldırabiliyor? Sen doğarken 720 derece boynunu büküp bir tarafına sokuyorlar, büyüme ve gelişme dneminde beynini s. kiyorlar, yetişkinlik dneminde 3 kuruşa 12 saat çalıştırıyorlar, ldün, bitti. Klişe lafları kullanmaktan zellikle kaçınıyorum ama konu yine aynı yere geliyor, şikayet eden etmeyen herkes sistemin bekçisi, kimsenin başka bir şansıda yok zaten. Çünkü seni en basit, en zayıf yerinden yakalıyor, açgzlülük ve şüphe. Sürekli tüketmek istiyorsun, baş kaldırıp bu sisteme siktir çekmeye çalışan birinin malına, karısına, kızına, SS sıralamasına bile gz koyuyorsun. En basitinden tayyibin evet kampanyasındaki toplulukların mallığı hiç dikkatini çekmiyor mu? işte o 7 milyar insan. Ve zellikle türkiye dünyayın en çok baskı altındaki ülkesi. Dünyanın en ağır kapitalizmi, burjuvasizi burada yaşanıyor. Bir ülke hayal edin bakalım, çocukların küçük yaşta kitap okuyabilecek ve oyun oynayabilecek zamanları olan, optik formlarla beyninin ırzına geçilmemiş, yeteneğine gre ynlendirilmiş. Lüksemburg gibi çük kadar evangelist bir ülkede asgari maaş 3500-4000 TL iken, herkesin bir şekilde yaşamaya çalıştığı ülkenizde asgari maaşın 600 lira ve ekmeğin neredeyse 1 tl olmadığını. Cinsel zgürlüğü geçtim, en azından otobüste bayan yanına oturabilecek kadarda olsa belirli bir olgunluğun ve hoşgrünün olduğunu, saçınızı uzatıp siyah giyince STV ye malzeme olmadığınızı, Yaşamaktan 1 günde olsa zevk aldığınızı, ailenizi mutlu grdüğünüzü düşünün. İyi düşünün, bu ülkede yaşadıklarınız bunun tam tersi çünkü. SS, İş hayatı, sadece sistemin en iyi kpeği ve bekçisi ben olurum yarışı. Para. Nedir ki para? 4-5 kağıt parçasına küseriz, kardeşler kavga eder belki, ve sonra yanacak belki rutubetlenecek bile o para. Kağıt işte. Yırtılacak. Ve kimsenin de içi sızlamayacak. Çünkü 7 milyar gollumuz, parada bizim kıymetlimiz. Müstahak bize.

: Evet. yerinde bir bakış açısı. Paranın şekillendirmediği bir kişilik ve buna gre şekillenen bir sosyal yaşam istediğimizde bir bakmışız ki devletin üvey evlatları olmuşuz bir anda. Devlet seni dışlıyor, toplum seni dışlıyor ve sonra bir bakmışsın ki kendi kendini dışlar olmuşsun. Aslında herbirimizin doğal yaşamından çalınıp kafese kapatılan hayvanlardan hiçbir farkımız yok. Biraz da olsa düşünebilenlere insan diyoruz ama her insanın düşünebildiği yanılgısı bizi sersemletiyor. Ve bunun byle sürüp gitmesi ayrı bir can yakıyor. Çağlar boyu biriken "adam ol" kompleksiyle zaten sana yazılanı oynuyorsun. Ülkene baktığında üniversitlerin hangisinde akademik anlamda çalışma var? Halkımızın üniversitelere bakış açısı "iyi bir başlangıç maaşı". Buda zaten ülkedeki insanların halini ortaya koyuyor. Aziz Nesin demişti galiba bu ülkedeki insanların %65 i salak diye, Aziz Nesin, Sen, Ben, Biz, Siz, Onlar, %100 ü salak. Ergenlikte yada gençlikte yalandan isyanlara giriyorsun, şunu sylüyorum hep, Kapitalizmin "insanlar tarafından" yıkılamaz olduğunu Manhattan Geniş bir fotoğrafına bakarak anlayabilirsin. Bize ne düşüyor peki? En azından idealizmleri, Dinleri, Cinsiyet kavramını bile hatta bir kenara bırakıp bu insanımsılara insan olmayı ğretmek gerekiyor. Aklıma bir rnek gelir ve her gelişinde beni inanılmaz sinirlendirir; 1000 kişinin sınava gireceği bir lisede herkesi rgütlersin ve sınava girilmemesi talimatı verirsin. Bunu Ülke genelindede düşünebilirsiniz. %90 rgütlenecek, geriye kalan süper uber zeki yaratıklarda "hadi yararlanalııııımm!" diye bunu fırsat bilecekler. Ben eminim kapitalizm geni olduğuna :) Hayata karşı ne amacın varkı? Hayat nedir? Bana gre izafiyettir. Hep bir referans noktası mevcuttur, Bu bir genç kız için mankenler, başarısız ilkğretim çocuğu için komşunun oğlu, İş hayatındakiler için Forbes Kapaklarındaki Puro emen herifler. Kimse "haazzziktir ya" diyemiyor. Çoluğu çocuğu olan adamların eve ekmek gtüremediğini grdüm isyan sonucu. Tanrı Para. Valla...

aslında çevreye uymadan kendi kendimizi ynlendirmeliyiz amacımız neyse ona gre yaşamalıyız Boş İşler Uzmanı..

: Kapitalizm'in ulaşılabilir zgürlük vaad ettigi vasvatası vardır. oysaki insan zgür olamaz bu sistemde. Ama bu sistem ve mevcut alternatifleri yeterince yorumlanmıştır. yanlış bi sistem oldugu bilinmektedir bi cok iktisatcı tarafıdnan. Geyikleri ve beyin jimnastigi bi tarafa birakip ne yapabileceginizi konusalim. ncelikle internete sahibiz bunun gücünün farkına varın. Ulaşabileceginiz konu hakkındaki teorileri yazıları inceleyin. Daha iyisini yapın. Universite okumak gerekmez. Biraz araştırma ile kapitalizm'e alternatif veya kapitalizm icinde isleyebilecek bi alt sistem yaratabilir bunu kamuoyu ve tahribattaki cevreniz ile yayabilir yorumaltabilir ve belkide uygulamaya sokabilirsiniz. Yorumlarınız beyin jimnastigi olucaktir başka birşey olmaz belki bi de oh soyledim rahatladım dersiniz. Onun icin akademik calışma yapıp corbada tuzm olsun mantıgı yürütmenizi tavsiye ederim. biraz az zeitgeist izle :) çıkamazsın bu sistemden, sen daha doğmadan 9 ay nce, annenin vitamin hapları, patikler, bebek odan, bin bir türlü eşyan ile tüketim zincirine dalıyorsun, daha doğmadan, dikkatini çekerim. doğduğundan itibaren eğitim adı altında ağzına sıçıyorlar zaten, Daha 3 yaşında kareler daireler sikim sikim düz mantık geometriyle beynini, hayal gücünü el altına alıyor. Belki o yaşlarda 3 boyutlu düşünmenin doruklarında çocuk. 7 yaşında o lüm trenine biniyorsun, Beynini bir güzel... lar, 20 yaşında askere gidiyorsun, psikolojini bozup bilinç altından giriyorlar. Düzen nizam intizam adı altında seni yine kleleştiriyorlar. 25-30 yaşında iş hayatındasın, 35 sene kpek gibi çalışıyorsun, kleliğin doruklarındasın. lürken bile musalla taşıydı, naaştı para düyorsun. ldün, rahatsın. İnternet hususu, facebook, twitter gibi, Online oyunlar gibi kişiliğindeki komplekslere bağlı en ufak çatlaktan giriyorlar, internetide sana kullandırtmıyorlar. Sonra 1500 fotoğraflı 2550 arkadaşlı ergen kızlar faceten çıkmıyor, 14-35 yaş arası erkekler knigthtan kalkmıyor. Bu sistem seni sikiyor, daha az sikildiğine şükrettiyor. yle de içten şükrediyorsun ki...

Amaççı idealizmin insan bünyesinde nelere yol açtığını MARTİN EDEN en güzel anlatmıştır, bunun üzerine sz sylenmez belki ama şunuda unutmamak gerekir amaçlarımızda diyalektik bir ilerleyişin ürünüdür. Hangisi olmalı dersen egemenler içinde ezilenler içinde diyalektik kendiliğinden oluşan amaççı bir yaşam derim ;)

Bir de satın alabilmek için 20 yıl verdiğin eve arabaya şanslı doğan bir başkası daha liseyi bitirirken sahip oluyorsa olay ortada bir yanlış varı aşar sikerim byle hayatıya gelir, şurdan şuraya yürüyecek heves kalmaz adamın içinde. Amaçmış da çok çalışmakmış da azimmiş de disiplinmiş. Hepsi boktan hayatımıza daha çok katlanalım, daha az isyan edelim diye bizi zorla iten saçmalıklar. Hani çalışmak kutsaldı bilader? O yüzden mi senin çalıştığınının binde birini çalışmayan senden daha iyi yaşıyor? Hani namus onur bilmemne bok çok değerliydi? O yüzden mi namussuzların onursuzların seni ynetmesine ses çıkarmıyosun? Yalan bu toplumun yücelttiği her şey, en kutsalı, en değerlisi, en yükseği, hepsi boş.

Ayrıca başarı ve amaç; günümüz toplumunda genelde gayri ahlaki yollardan ele geçiriliyor. Ve yukarıda hiyerarşide belirttiğim gibi bu ''başarılı'' şahsiyetlerin çoğu kendini ''başarılı'' olarak addediyor. Yani gayri ahlakilik mesrulaştırılıyor. Ki bu ktü birşeydir. Meşrulaştırılan gayri ahlakiliğin yanında ''şans'' faktrü birden unutuluyor ve yerine kurnazlık, iş blümü, uzmanlaşma gibi kapitalist ve szde modern imgeler konuluyor. Bunlarda bireyler tarafından emisyona uğrayınca sistem kendini tekrar feedback yoluyla tekrar besleniyor. Bozulma ve çürüme devam ediyor. Şans faktürünün unutulmasına gelince: - Adil olmayan bir düzende tek adil olan şey şanstır. Bu unutuluyor. Bu unutulunca da ''szde adil düzen'' kendini mutlak surette meşrulaştırıyor. Hayırlı işler! Her türlü çek senet tahsilatı yapılır. Zenginden alınıp fakire verilir. Fakirin topuklarına sıkılır.

işe bundan başlayabiliriz (: Yağmur dindi, yağmura inandık.|www.birboluiki.net

Evet. yerinde bir bakış açısı. Paranın şekillendirmediği bir kişilik ve buna gre şekillenen bir sosyal yaşam istediğimizde bir bakmışız ki devletin üvey evlatları olmuşuz bir anda. Devlet seni dışlıyor, toplum seni dışlıyor ve sonra bir bakmışsın ki kendi kendini dışlar olmuşsun. Aslında herbirimizin doğal yaşamından çalınıp kafese kapatılan hayvanlardan hiçbir farkı yok. Biraz da olsa düşünebilenlere insan diyoruz ama her insanın düşünebildiği yanılgısı bizi sersemletiyor. Ve bunun byle sürüp gitmesi ayrı bir can yakıyor. Yağmur dindi, yağmura inandık.|www.birboluiki.net

bence amac olmamali amac demek SINIR demek. yani kendinize bi SINIR koyuyosunuz. bunun icin benim hic bi amacim yok. "Hayatta en acikli sey, bir insanin, problemin kendinden kaynaklandigini gorememesidir." Carl Gustav Jung

: n2n2 bunu yazdı: Bir de satın alabilmek için 20 yıl verdiğin eve arabaya şanslı doğan bir başkası daha liseyi bitirirken sahip oluyorsa olay ortada bir yanlış varı aşar sikerim byle hayatıya gelir, şurdan şuraya yürüyecek heves kalmaz adamın içinde. Amaçmış da çok çalışmakmış da azimmiş de disiplinmiş. Hepsi boktan hayatımıza daha çok katlanalım, daha az isyan edelim diye bizi zorla iten saçmalıklar. Hani çalışmak kutsaldı bilader? O yüzden mi senin çalıştığınının binde birini çalışmayan senden daha iyi yaşıyor? Hani namus onur bilmemne bok çok değerliydi? O yüzden mi namussuzların onursuzların seni ynetmesine ses çıkarmıyosun? Yalan bu toplumun yücelttiği her şey, en kutsalı, en değerlisi, en yükseği, hepsi boş. 1 milyon kişi baş kaldırsa yetecek bu milyarlarca insanın içinde. Kim baş kaldırıyor, kaldırabiliyor? Sen doğarken 720 derece boynunu büküp bir tarafına sokuyorlar, büyüme ve gelişme dneminde beynini s. kiyorlar, yetişkinlik dneminde 3 kuruşa 12 saat çalıştırıyorlar, ldün, bitti. Klişe lafları kullanmaktan zellikle kaçınıyorum ama konu yine aynı yere geliyor, şikayet eden etmeyen herkes sistemin bekçisi, kimsenin başka bir şansıda yok zaten. Çünkü seni en basit, en zayıf yerinden yakalıyor, açgzlülük ve şüphe. Sürekli tüketmek istiyorsun, baş kaldırıp bu sisteme siktir çekmeye çalışan birinin malına, karısına, kızına, SS sıralamasına bile gz koyuyorsun. En basitinden tayyibin evet kampanyasındaki toplulukların mallığı hiç dikkatini çekmiyor mu? işte o 7 milyar insan. Ve zellikle türkiye dünyayın en çok baskı altındaki ülkesi. Dünyanın en ağır kapitalizmi, burjuvasizi burada yaşanıyor. Bir ülke hayal edin bakalım, çocukların küçük yaşta kitap okuyabilecek ve oyun oynayabilecek zamanları olan, optik formlarla beyninin ırzına geçilmemiş, yeteneğine gre ynlendirilmiş. Lüksemburg gibi çük kadar evangelist bir ülkede asgari maaş 3500-4000 TL iken, herkesin bir şekilde yaşamaya çalıştığı ülkenizde asgari maaşın 600 lira ve ekmeğin neredeyse 1 tl olmadığını. Cinsel zgürlüğü geçtim, en azından otobüste bayan yanına oturabilecek kadarda olsa belirli bir olgunluğun ve hoşgrünün olduğunu, saçınızı uzatıp siyah giyince STV ye malzeme olmadığınızı, Yaşamaktan 1 günde olsa zevk aldığınızı, ailenizi mutlu grdüğünüzü düşünün. İyi düşünün, bu ülkede yaşadıklarınız bunun tam tersi çünkü. SS, İş hayatı, sadece sistemin en iyi kpeği ve bekçisi ben olurum yarışı. Para. Nedir ki para? 4-5 kağıt parçasına küseriz, kardeşler kavga eder belki, ve sonra yanacak belki rutubetlenecek bile o para. Kağıt işte. Yırtılacak. Ve kimsenin de içi sızlamayacak. Çünkü 7 milyar gollumuz, parada bizim kıymetlimiz. Müstahak bize. ben yazsam bu kadar iyi ifade edemezdim valla hacı +1.

Toplum kanser olmus, herkes birseylere sahip olma pesinde hayatlarini heba eden bir kansere yenik dusmus. Ters giden birseyler var ama kimsenin umurunda degil. Yasadigimiz dunyada 1 ev sahibi olmak icin 10 yillik banka kredisi cekiyor adam, sonra araba icin 5yillik bir kredi daha, sonra ev esyalari icin bir 5 yillik kredi daha, onun icin bunun icin derken bir bakiyorsunuz 30-40 yilini birkac esyaya bagli gecirmissin. Kimse ev almasin, araba almasin demiyorum ama bir ev satin almak icin hayatimin 20yilini heba ediyorsam, ters giden birseyler var demektir. Kafani aksam yastiga huzurlu koyamiyorsan, sokakta yururken zevk alamiyorsan, yasamak gibi bir kavrami unutuyorsan ters giden birseyler var demektir. Hep denedin. Hep yenildin. Olsun yine dene, yine yenil ama daha iyi yenil!

"Çevrenin diyalektik ve kendiliğindenci süreci mi davranışlarımızı oluştursun? Yoksa davranışlarımızı amaçlarımız mı belirlesin?" Şu cümlenin başı sanki şyle, ben bir insan programlayacağım ve programı yazarken dikkat etmem kriterler bunlardan hangisi olmalıdır? Daha geniş açıdan bakmak gerekir olaya ve amaç dediğimiz şeyin temelinde yatanlar nemlidir. Ve o pohpohlayan çevre hiç bir zaman amacınla ilgilenmez. Ulaşıp ulaşamadığın ile ilgilenir Adalet dolu dünya, merhamet dolu dünyadan daha büyüktür. | Kuşandık sarı laciyi, Saraçoğlu yokuşlarında...

sabah yorum geliyor az bekle... Mevzu derin | Papikolas Planet

: 1 milyon kişi baş kaldırsa yetecek bu milyarlarca insanın içinde. Kim baş kaldırıyor, kaldırabiliyor? Sen doğarken 720 derece boynunu büküp bir tarafına sokuyorlar, büyüme ve gelişme dneminde beynini s. kiyorlar, yetişkinlik dneminde 3 kuruşa 12 saat çalıştırıyorlar, ldün, bitti. Klişe lafları kullanmaktan zellikle kaçınıyorum ama konu yine aynı yere geliyor, şikayet eden etmeyen herkes sistemin bekçisi, kimsenin başka bir şansıda yok zaten. Çünkü seni en basit, en zayıf yerinden yakalıyor, açgzlülük ve şüphe. Sürekli tüketmek istiyorsun, baş kaldırıp bu sisteme siktir çekmeye çalışan birinin malına, karısına, kızına, SS sıralamasına bile gz koyuyorsun. En basitinden tayyibin evet kampanyasındaki toplulukların mallığı hiç dikkatini çekmiyor mu? işte o 7 milyar insan. Ve zellikle türkiye dünyayın en çok baskı altındaki ülkesi. Dünyanın en ağır kapitalizmi, burjuvasizi burada yaşanıyor. Bir ülke hayal edin bakalım, çocukların küçük yaşta kitap okuyabilecek ve oyun oynayabilecek zamanları olan, optik formlarla beyninin ırzına geçilmemiş, yeteneğine gre ynlendirilmiş. Lüksemburg gibi çük kadar evangelist bir ülkede asgari maaş 3500-4000 TL iken, herkesin bir şekilde yaşamaya çalıştığı ülkenizde asgari maaşın 600 lira ve ekmeğin neredeyse 1 tl olmadığını. Cinsel zgürlüğü geçtim, en azından otobüste bayan yanına oturabilecek kadarda olsa belirli bir olgunluğun ve hoşgrünün olduğunu, saçınızı uzatıp siyah giyince STV ye malzeme olmadığınızı, Yaşamaktan 1 günde olsa zevk aldığınızı, ailenizi mutlu grdüğünüzü düşünün. İyi düşünün, bu ülkede yaşadıklarınız bunun tam tersi çünkü. SS, İş hayatı, sadece sistemin en iyi kpeği ve bekçisi ben olurum yarışı. Para. Nedir ki para? 4-5 kağıt parçasına küseriz, kardeşler kavga eder belki, ve sonra yanacak belki rutubetlenecek bile o para. Kağıt işte. Yırtılacak. Ve kimsenin de içi sızlamayacak. Çünkü 7 milyar gollumuz, parada bizim kıymetlimiz. Müstahak bize. Hocam süpersin teşekkür ederim.

Bu kadar güzel yazmayın ya!!! En azından yavaş yavaş anlatın, pat diye sylemeyin. Tansiyonum yükseldi, şekerim düştü, ayyy kalpten gidicem şimdi :) Bir işi: " BİLMEYEN " ELEŞTİRİR, " AZ BİLEN " AKIL VERİR, " YAPAMAYAN " ÇAMUR ATAR, " BİLEN " YAPAR.

: "Çevrenin diyalektik ve kendiliğindenci süreci mi davranışlarımızı oluştursun? Yoksa davranışlarımızı amaçlarımız mı belirlesin?" Şu cümlenin başı sanki şyle, ben bir insan programlayacağım ve programı yazarken dikkat etmem kriterler bunlardan hangisi olmalıdır? Daha geniş açıdan bakmak gerekir olaya ve amaç dediğimiz şeyin temelinde yatanlar nemlidir. Ve o pohpohlayan çevre hiç bir zaman amacınla ilgilenmez. Ulaşıp ulaşamadığın ile ilgilenir Doğru. Ayrıca başarı dediğimiz olgu insanların bize gsterdiği yoldan ibaret. Birşeyi toplum nünde ve toplumun onaylayacağı bir şekilde yapmışsan bu senin ''başarılı'' ve ''vgüye layık'' olduğunu gsteriyor. Ama acaba bu toplumun başarı çizgisi ve hiyerarşisi ne kadar bbaşarılıdır. Birçok zel şirketlerde ve devlet kurumlarında müdür, müdür yardımcısı, şef ve en son memur; zelde müdür, pazarlama müdürü, pazarlamacı olarak grülen hiyerarşi zincirine baktığımızda benim grdüğüm çoğu memurn şeften iyi olduğu, çoğu şefin müdür yardımcısından iyi olduğu, çoğu müdür yardımcısının da müdürden iyi olduğudur. Yani toplumun başarı ideali ve hiyerarşisi sorunludur. Bu yüzden ''ben niye başarılı değilim? Niye amaçlarımı gerçekleştiremedim? '' diye hayıflanmak saçmadır. Zaten başarı ve amaç modern ve postmodern toplumda uçup buharlaşmıştır. İşte saçma bir toplum klişesi üzerine antik çağdan bir rnek. Sinoplu Diyojen, pazarda masturbasyon yaparmış. Bildiğimiz 31 işte. Bunu da toplum haliyle ayıplarmış. Ahlaki olarak sorunlu olmakla birlikte bir gün Diyojen yine asılırken :D pazar esnafı karışmış olaya. Hocam ayıp oluyor byle milletin içinde demiş esnaf. Diyojen güzel bir soru sormuş: Siz spermlerden duyduğunuz iğrençlik duygusu için mi, kurduğunuz saçma nezaket kuralları için mi, yoksa seks konusunda kıskaçlık yaptığınız için mi bana kızıyorsunuz demiş. Tabi Diyojenin yaptığını savunmuyorum veya milletin içine çıkıp sallayın demiyorum ama arada bir isyankar durmak lazım toplumun nezaket, başarı ve amaç kurallarına. Her türlü çek senet tahsilatı yapılır. Zenginden alınıp fakire verilir. Fakirin topuklarına sıkılır.