Sabah güneşi henüz binaların boylarını aşıp insanları terletmeye başlamamıştı. Erken saat olduğundan çoğu yere glge ve serinlik hakimdi. İnsanlar, aceleyle etrafına bakmadan koşuşturuyorlardı. Havadaki mavi renk, tüm renkli ağaçları griye bürümüştü. Havada insanın içini sıkan kasvetli bir yoğunluk vardı. Bu saatlerde herkes işine yetişmeye çalıştığından kimsenin yüzü gülmüyordu. Ama yine de insanı, bu kasvetli ortamdan kurtaran güneş ışığı, ağaçların yapraklarını yarıp, binalara ve insanlara renk katıyordu. O kadar güzel bir grüntü çıkıyordu ki ortaya insanlar o ışığın içinden geçmek için kaldırım değiştirip, yollarına karşı kaldırımdan devam ediyorlardı. Kaldırımların temizliği, insanlara haz veriyor ve hep bu sokakta yürüme isteği aşılıyordu. Dükkanların camları, güneş ışığından, kızıl renginin tonlarını sergiliyorlardı. Dükkanların vitrinleri renkli ve canlı olmasına rağmen, hala bazı dükkanların vitrinlerini, kepenkler rtüyordu. Hikayemizin kahramanı serin bir caddede yavaş ve ağır adımlarla ilerliyordu. Kahramanımız genç ve yakışıklı sayılırdı. Fakat hayattan yana şansı pek yaver değildi. Yoksulluk çekiyordu ve işten yeni kovulmuştu. İşte sokakta bu dertli ve dumanlı kafayla yürüyordu. Yürüdüğü bu cadde oldukça lüks bir caddeydi. Yoksul gençler nedense byle zengin sokaklarda dolaşmaya bayılırlar. Kendi yaşıtındaki çoğu Türk gibi o da sigara tiryakisiydi. Kafasındaki sıkıntıyı dağıtmak için bir sigaranın zararı olmaz diye düşündü. Elini cebine attığında boş sigara paketini avuçladığını fark etti. Paketi tıpkı bir kağıdı büzer gibi elinde yuvarladı ve yere sinirli bir hareketle attı. Elini bu sefer para bulmak için pantolonunun cebine attığında havayı tuttuğunu fark etti. Kafasını yere indirip sessizce bir şeyler mırıldandı."Neyse artık bugünlük de sigara içmeyiveririz, hem sağlığa da zararlı" diye düşündü. Yürümeye devam ediyor aynı zamanda dükkanların vitrinlerine ve kafelerde ki oturan insanlara bakıp imreniyordu. Zaman geçtikçe sigarasızlık boy gsteriyor ve baş ağrıları artıyordu. Artık başı yle ağrımaya başladı ki neredeyse uyuşmuştu. Sigara bir insanı yle hale getirir ki hayatta yapmayacağı şeyleri yapmaya başlar bir nefes sigara için. Kahramanımız da o duruma gelmişti artık. Yoldan geçen birisini gzüne kestirdi. Gzüne kestirdiği adam kısa boylu, kel ve biraz şişman sayılabilecek türden biriydi. Kahramanımızın üzerine doğru geliyordu adam. Tam yanından geçerken adamı durdurup: "Bakar mısınız ağabeyciğim, acaba benim için bir tek sigaranız var mı" dedi kibar bir ses tonuyla. Adam genci baştan ayağa süzdü nce, daha sonra da sert bir sesle: "Yok" dedi. Genç bu hareketi çok içerledi. Adamı omzundan yakalayıp: "Ne baktın, beğenmedin mi? İstediğin gibi biri olsam verecek miydin sigara?" dedi. Adam suratına kızgın maskesini çoktan takmıştı. "Yürü git işine oğlum, şu kılığına kıyafetine bir bak da ondan sonra sigara iste" dedi. "Hem çulsuzun teki hem de kalkmış benden sigara istiyor. Ayıp denen bir şey var yahu." Kahramanımız: "Paramız olsa, herhalde senden sigara istemeyiz" dedi. Adam: "Neden, ne varmış bende sigara istemeyecek. Git işine oğlum, başımı belaya sokma benim" dedi ve arkasını dnüp hızla yürümeye başladı. Adamın arkadan grünen ensesi kahramanımıza yle çirkin gründü ki neredeyse dayanamayıp adamın ensesine koşup bir tane tokat yapıştıracaktı ama daha sonra sigarasızlıktan sinirleniyorum herhalde deyip kendini dizginledi. Kahramanımız yolda yürürken bir yanan küfüler edip bir yandan da çareler düşünüyordu. Artık sigarasızlık yle baş gsterdi ki bizim genç her şeyi yapmaya hazırdı. Kafası yerde yürümeye devam etti. Tam artık tüm umutlarını yitirmişti ki yerdeki henüz snmemiş, yarısına kadar içilmiş sigarayı grdü. Çok heyecanlandı, sevinçle yere uzandı ama ondan nce kara bir el hızla uzanıp sigarayı kaptı. Genç adam şaşkınlıkla kafasını yukarı kaldırdığında karşısında üniformalı bir adam grdü. Adamın gür bıyıkları ve kirli sakalları vardı. Üniformasının rengi turuncuydu. Kahramanımız bu üniformanın çpçü üniforması olduğunu anladı. Çpçü:"Şu dünyada ne insanlar var be, sigarayı içiyorsun bari gidip de şu yandaki çpe atıversen lür müsün" dedi hırıltılı ve doğu aksanlı sesiyle. Kahramanımız olayın şaşkınlığını hala üzerinden atamamıştı. Çpçü konuşmasına devam ediyordu:"Hemşerim, sen bu sigarayı alıp çpe atacaktın herhalde değil mi?" dedi. "Evet, sen iyi bir adama benziyorsun, ben insan sarrafıyımdır." Sigarayı ağzına alıp içmeye başladı. Dumanlarını yle tüttürüyordu ki kahramanımız başka zaman olsa "Evet" deyip geçerdi ama sigarasızlık canına tak demişti artık."Hayır, ben de sigarayı içecektim" dedi. Çpçü hiç aldırış etmeden sigarayı içmeye devam ediyordu. Çpçünün bu umursamaz tavrı gencin sinirini ikiye katladı. Çpçü:"Allah bilir bu sigarayı atan adam kelli felli bir adamdır ha" dedi. "Eğer yle olmasa sigarayı sonuna kadar içerdi" dedi dumanı tüttürmeye devam ederek. "Bu da kaliteli sigaramaymış canım, yle güzel ki sigarayı neredeyse yiyeceğim yahu." Delikanlı sinirle:"Ver şu sigaradan bir nefeste biraz da ben keyifleneyim" dedi. Çpçü genci baştan ayağa süzdü."Yuh artık, sen hali vakti yerinde bir adama benziyorsun. Bir çpçünün de sigarasına gz koyacak değilsin ya" dedi ve arkasına bakmadan yavaş yavaş yürüyerek uzaklaştı. Kahramanımız iyice sinirlenmişti artık. İçinden şu adi çpçünün üzerine atlamak geliyordu ama yine kendi iplerini elinde tutmayı başardı. Yolda yürürken, sanki yanından geçen insanlar kendisinin üzerine geliyorlar gibi geliyordu ona. Kafası iyice uyuşmuştu artık. Nasıl bir halde olduğunu kendisi bile kestiremiyordu. Sanki bir ruh gibi boş ve anlamsız şekilde yalpalayarak yürüyordu. Tek düşündüğü bir nefes sigarayı nerden bulabilirim derdiydi. Gzlerinin nünden sigara izmaritleri geçiyordu. Tam yerde bir sigara buluyordu, eğilip elini uzatıyordu ki hayal olduğunu anlıyordu. İşte byle bir durumdaydı kahramanımız. Aklına o karanlıkta yeni bir fikir geldi. Sigara içen bir adamı takip edecek, adam sigarasını attığında, yerden alıp bir nefes bile olsa içecekti. Yolda, yanından sigara içen bir sürü adam geçmişti ama genç adam cesaret edip bir türlü birinin peşine takılamamıştı. Sigarasızlık baskın çıktı ve karşıdan gelen takım elbiseli adamı gzüne kestirdi. Çpçünün dediğini hatırladı. Kelli felli adamlar sigarasını tam bitirmeden atarlar. Adam karşıdan üzerine doğru geliyordu. Yanından geçerken adamı sanki bir yerden gzü ısırmıştı ama o anda gzü adamda değil, adamın elindeki sigaradaydı. Adamın peşine düştü. Adam uzun boylu ve biraz topluydu. Arkadan grüldüğü kadarıyla kısa siyah saçları ve geniş omuzları vardı. Kahramanımız artık sıkılmıştı. Adamın sigarayı atmasını bekliyordu. Adam sigaradan her nefes çekişinde bizim genç kahroluyordu. Sonunda adam sigarayı umursamaz tavırda yere attı. Bizim gencin gzü parladı ve hemen sigaraya atıldı. Tam eğilmişti ki bir çığlık duydu."Vay, sen ha" diye bağırdı takip ettiği adam. Kahramanımız çok şaşırmıştı, eli yerdeki sigarayı alacak şekilde donup kaldı."Kaç yıl oldu grüşmeyeli yahu, en son ilkokuldayken grmüştüm seni" dedi geniş omuzlu adam. Bizim genç sonunda anımsadı. Bu ilkokul arkadaşıydı. Yerden kalkarak gülümsedi ve kucaklaştılar. Adam:"Yerde ne yapıyorsun yahu, sigarayı mı almaya çalışıyorsun?" dedi. Kahramanımız çok utandı."Hayır canım ne münasebet, ben de tiktir bu işte. Bir adam yere sigara atınca alır onu çpe atarım, temizlik huyu işte" dedi yüzü kızararak. Adam:"Ha, çok doğru sylüyorsun. Benim aptallığım bu, ver sen zahmet etme, sigarayı alır atarım ben çpe" dedi ve gencin elinden sigarayı sküp aldı, doğruca çpe attı. Bizim genç sigaranın çpe düşüşünü yle bir iç burukluğuyla izledi ki neredeyse "Dur atma" diye bağıracaktı, son anda kendini tuttu. Daha sonra eski anılarından konuştular ve ayrıldılar. Kahramanımızın artık baş ağrısı yavaş yavaş geçmeye başlamıştı."Belki de bu Allah'tan bana bir işarettir. Sigarayı bırakmalıyım belki de" diye düşünüyordu. Daha sonra da kesin kararını verdi, sigarayı bırakacaktı."Zaten işin zor kısmını atlattım, bundan sonra gerisi gelir" diye kendini avutarak yürüyordu. Kendini mutlu hissediyordu bir yandan da. Fakat siz de bilirsiniz ki bu illet adamın yakasını asla bırakmaz. Yürürken kaldırımın tam kenarında hiç açılmamış bir sigara paketi ilişti gzüne. nce biraz durakladı. Bunun da bir hayal olmasından çekiniyordu. Daha sonra denemeye karar verdi ve sigaraya uzandı. Sigara paketinin naylon kağıdını hissetti. Yüzünde yle bir gülümseme oluştu ki sanki ağzı kulaklarına yapıştı. Hemen sigara paketini açtı ve bir sigara aldı içinden. Daha sonra ceketinin iç cebini ateş almak için yokladı ama yine o hissi yaşadı. Havayı avuçlamıştı. Umutsuzlukla, nerden ateş bulabileceğini düşünerek, yoluna devam etti. İnsanlar buğday gibidir. İçleri boş olduğunda dikilirler, içleri dolduğunda eğilirler.

sigara ruhsal sağlığa da zararlıayrıca ruhsal sağlık diye bişey var mı bilmem :)