ben olsam kızın peşinden giderdim ne işim olur oyle şişman kalın bacaklı yüzü kırışmiş bi karıyla ve tabi bu sınavi kaybetmiş olurdum Doğru kişi olmak meselenin yarısıdır, diğer yarısı; doğru zamanda, doğru yerde, doğru kişilerle karşılaşmış olmanızdır.

kimse alinmasin da bu sinavi kazanmak icin ibne olmak lazim :)her erkek guzel olanin pesinden gider en azindan bi sekilde dagilir yani... Dogamiz boyle

:ouu ben kesin kaybederdim bu sınavı kim kazanirdiki bu sınavı kızda salaklık sen okadar mektuplaş sonra bi sınav yap hadi adam o yavruyu secseydi Doğru kişi olmak meselenin yarısıdır, diğer yarısı; doğru zamanda, doğru yerde, doğru kişilerle karşılaşmış olmanızdır.

fenaaaa çok fenaaaaa...

:kimse alinmasin da bu sinavi kazanmak icin ibne olmak lazim :)her erkek guzel olanin pesinden gider en azindan bi sekilde dagilir yani... Dogamiz boyle:)) kesinlikle

Ya abü tabir-i ne kadar caiz olur bilmiyorum ama;Manyak Bir Hikaye olmuşElinize sağlık... Not late for nothing

Oturduğu banktan kalktı, üzerindeki denizci üniformasını düzeltti ve şehrin büyük tren istasyonundaki insanları incelemeye koyuldu. Gzleri o kızı arıyordu, kalbini çok iyi bildiği, ama yüzünü hiç grmediği, yakasında gül olan o kızı. Ona olan ilgisi bundan on üç ay nce Florida'da bir kütüphanede başlamıştı. Raflardan aldığı bir kitabın içindeki yazıdan çok etkilenmişti. Kitaptan değil, sayfalardan birinin kenarında kurşun kalemle yazılmış minik notlardan.. Yumuşak el yazısı düşünceli bir ruhu ve insanın içine işleyen bir karakteri yansıtıyordu. Kitabın baş sayfasında, o kitabı en son okuyan kişinin ismini grdü: Bayan Hollis Maynell. Biraz zaman ve çaba sonunda adresini buldu. Bayan Maynell New York'ta yaşıyordu. Blanchard ona kendisini tanıtan ve mektup arkadaşı olmayı teklif eden bir mektup yazdı. Ertesi gün de İkinci Dünya Savaşı'na kat05;lmak için Avrupa'ya doğru yola çıktı. Daha sonraki bir yıl bir ay boyunca birbirlerini mektuplarla tanıdılar. Her mektup kalplerine düşen bir sevgi tohumuydu sanki. Bir romantizm başlıyordu. Blanchard kızdan bir resmini istemişti, ama kız reddetti. Kendisini gerçekten nemsiyorsa nasıl gründüğünün ne nemi vardı?. Sonunda Blanchard'in Avrupa'dan dnüş günü geldi çattı. İlk buluşmalarını ayarladılar.. New York Tren İstasyonu'nda akşam saat tam 7'de."Beni tanıman için" diye yazmıştı kız mektubunda, "Ceketimin yakasında kırmızı bir gül takılı olacak". İşte saat tam 7'ydi ve Blanchard yüzünü daha nce hiç grmediği, ama kalbini sevdiği o kırmızı güllü kızı arıyordu. Hikayenin gerisini Bay Blanchard'dan dinleyelim:" Birden genç bir kızın bana doğru yürüdüğünü farkettim. İnce ve uzun boylu, dalgalı sarı saçları o güzel kulaklarının nünden omuzlarına düşmüş.. Çiçek rengi mavi gzlü. Dudaklarının ve çenesinin muntazam kıvrımları ve Kırmızı giysisiyle insana sanki Aşkı müjdeleyen bir kızdı. Ben de ona doğru yürümeye başladım. O kadar etkilenmiştim ki yakasında gül olup olmadığına bakmak aklıma bile gelmedi. Ona yaklaşınca, dudaklarında hafif bir gülümsemeyle bana 'Benimle aynı yne mi gidiyorsun, denizci?' diye fısıldadı. Neredeyse kontrolsüz bir şekilde ona doğru bir adım daha attım, ve o anda Hollis Maynel'i grdüm. Kızın tam arkasında duruyordu. 40'ını çoktan geçmiş, grileşmeye başlamış saçlarını şapkasının altında toplamış.. Şişmana yakın, kısa boylu, kalın bilekli ayakları topuksuz ayakkabılara gmülmüş. Kafamı çevirdim, Kırmızı giysili kız hızla uzaklaşıyordu. Kendimi ikiye blünmüş hissettim; arzularım kızı takip etmemi, ta içimden gelen bir istek ise ruhu bir yıldır bana eşlik eden kadınla kalmamı sylüyordu. İşte orada ylece duruyordu. Solgun, kırışık suratı kibar ve duygulu, gri gzleri sıcaktı. Çekinmedim. Beni tanımasını sağlayacak mavi deri ciltli kitabı ona doğru tuttum. Bu aşk olamazdı, ama, mutlaka değerli, belki aşktan da güzel, çoktan beri minnettar olduğum ve olacağım bir arkadaşlık gibi bir şey olabilirdi. Kadını selamladım, her ne kadar gizlemeye çalıştıysam da pek başaramadığım hayal kırıklığımı belli eden sesimle 'Ben Teğmen John Blanchard, siz de Bayan Maynell olmalısınız. Sizinle buluşabildiğim için çok mutluyum. Sizi yemeğe gtürebilir miyim?' diye sordum. Kadının yüzüne bir gülümseme yayıldı: 'Neden bahsettiğini bilmiyorum delikanlı' dedi, ama şu az nce buradan geçen Kırmızı elbiseli kız bu kırmızı gülü yakama takmamı rica etti benden, ve eğer siz beni yemeğe davet edecek olursanız kendisinin sizi caddenin karşısındaki büyük restoranda beklediğini sylememi istedi. Dediğine gre bu bir çeşit sınavmış..." istemeden gelmişiz mecburen yasıyoruzz

ouu ben kesin kaybederdim bu sınavı

Kaybetmemek eldemi... Şu dumanlı doruklarda boz şahinler uçmaz gayrı. Gzelerden ağu çıkar alperenler içmez gayrı...

hahahah walla bu yazı benı anlatıyo sanki :D Paylaşımın için tşkler..

Kesinlikle bende katılıyorum. Çok güzel hikayeymiş Adam gibi imza koy birdaha üye olursan. - decameron -

olay dehşetmiş be... kaldım yani beklemiyodum o lafı ama süper olay adamada helal olsun ayrıca... 667 Neighbour Of Satan Born To Lose, Live To Win...

baba bu adam saygsından dolayı anlıonmu okadar biriyle yazısıosun ve son anda başkasına kanıp gidion olurmu ole seyy istemeden gelmişiz mecburen yasıyoruzz

abi manyaksın yaaaa. bu ne güzel bir hikaye byle. bunun tamamını okumak isterdim. bu kitabın ismini yazarını yazarmısın. ayrıca biziimle paylaştığın için tşk. valla ne diyim hayran kaldım bunaa /// Bizim GErçek kıldıklarımız siz hayalbile edemezsiniz ////

saolun arkadaslar ama bu hikayeyi ben yasmıorum internetten begendiklerimi size sunuyorum insallah begenmissinizdir ben ble bi sinava girsen kesin kazanırdım buna eminim istemeden gelmişiz mecburen yasıyoruzz

aga bunları nerden buluon yaw mükemmelll olmuş süperrr be abi helal olsun Haberin var mı seni çok sevdiğimden?