bütün gerçekleri açıklasalar keşke... Hangi gerçekler hocam?

bütün gerçekleri açıklasalar keşke... Allah Türktür.

Hala çoğu zaman boynumda Atatürk resminin olduğu kravatla giderim işe. Hatta soğuk günlerde bile üstüme ceketten başka bişey giymem ki kapanmasın resim :) 10 Kasım, 24 Kasım, 29 Ekim ve 23 Nisan günlerinde, tarikatçı okul müdürüne inat, onun odasına giderim, okul geneline genel yayın yapan televizyondan grünen resimleri Atatürk resimleriyle değiştiririm. ğrencilerimin gerçek Atatürk sevgisini hisseden insanlar olmaları için çabalarım. Hatta onlara Atatürk hakkında ne ğrettiysem çevrelerinde bulunan insanlara o bilgileri aktarmalarını ğütlerim. Kimseden de korkmam. Gidişat yle gsteriyor olsa da, bi gün Atatürk sevgim yüzünden başıma iş gelecekse, ben hazırım. Sadece, birisi karşıma çıksın ve desin ki, "bunlar senin başına Atatürk sevgin yüzünden geldi..." Sadece bunu syleyecek yürekleri olsun yeter. Sylesinler ki onlara nasıl kancık olduklarını hatırlatabileyim.. Fakirler lsün...

her yerden Atamızın adını kaldırırlar sonra şirinlik yaparlar Antalya'da Emlakçı parçası :)

Kaşa gze kurban be.. seni 4 kere dverim yarın

ATATÜRK'ün Kendi Ağzından Hayat Hikayesi Genelkurmay, Atatürk için internet sitesi açtı. Sitede Atatürk'le ilgili bilgiler, fotoğraflar ve anekdotlar yer alıyor. Sitede Atatürk'ün kendi ağzından hayat hikayesi de var. Mustafa Kemal Atatürk, 10 Ocak 1922'de Vakit Gazetesi'nde yayımlanan, Vakit Gazetesi Başyazarı Ahmet Emin'e verdiği mülakatında kendi hayatını şyle anlatmıştı: Çocukluğuma ilişkin ilk hatırladığım şey, okula gitmek meselesiyle ilgilidir. Bundan dolayı annemle babam arasında aşırı bir mücadele vardı. Annem ilahilerle okula başlamamı ve mahalle okuluna gitmemi istiyordu. Gümrük Dairesinde memur olan babam o zaman yeni açılan Şemsi Efendi Okulu'na devam etmem ve yeni yntem üzerine okumamdan yanaydı. Sonunda babam işi ustaca bir biçimde çzümledi. ncelikle alışılmış trenle mahalle okuluna başladım. Bylece annemin gnlü yapılmış oldu. Birkaç gün sonra da mahalle okulundan çıktım. Şemsi Efendi Okulu'na yazıldım. Az zaman sonra babam ldü. Annemle birlikte dayımın yanına yerleştik. Dayım ky hayatı yaşıyordu. Ben de bu hayata karıştım. Bana grevler veriyor, ben de bunları yapıyordum. Başlıca grev tarla bekçiliği idi. Kardeşimle birlikte bakla tarlasının ortasındaki bir kulübede oturduğumuz ve kargaları kovmakla uğraştığımızı unutamam. Çiftlik hayatının teki işlerine de karışıyordum. Bylece biraz vakit geçince annem, okulsuz kaldığım için kaygılanmaya başladı. Sonunda Selanik'te bulunan teyzemin evine gitmeme ve okula devam etmeme karar verildi: Selanik'te liseye yazıldım. Okulda Kaymak Hafız isminde bir ğretmen vardı. Bir gün sınıfımızda ders verirken başka bir çocukla kavga ettim. Çok gürültü oldu. ğretmen beni yakaladı. Çok dvdü. Bütün bedenim kan içinde kaldı. Büyükannem zaten okulda okumama karşıydı, hemen okuldan çıkardı. Yakınımızda Binbaşı Kadri Bey isminde bir kişi oturuyordu. Oğlu Ahmet Bey askeri ortaokula devam ediyor ve okul giysisi giyiyordu. Onu grdükçe ben de byle giysi giymeye hevesleniyordum. Sonra sokaklarda subaylar grüyordum. Bu aşamaya ulaşmak için izlenmesi gereken yolun askeri ortaokula girmek olduğunu anlıyordum. O sırada annem Selanik'e gelmişti. Askeri ortaokula girmek istediğimi syledim. Annem askerlikten çekiniyordu. Asker olmama zorla engel olmaya çalışıyordu. Kabul sınavı zamanı ona sezdirmeden kendi kendime askeri ortaokula giderek sınav verdim. Bylece anneme karşı oldu bitti olmuş oldu. Ortaokul'da en çok matematiğe ilgi duydum. Az zamanda bize bu dersi veren ğretmen kadar, belki de daha çok bilgi sahibi oldum. Derslerin üstünde işlerle ilgileniyordum. Yazılı sorular yazıyordum, matematik ğretmeni de yazılı olarak cevap veriyordu. ğretmenimin ismi Mustafa idi. Bir gün bana dedi ki; "Oğlum, senin de ismin Mustafa benim de. Bu byle olmayacak. Arada bir fark bulunmalı, bundan sonra adın Mustafa Kemal olsun! O zamandan beri adım gerçekten Mustafa Kemal kaldı. ğretmen sert bir adamdı. Sınıfta birinci, ikinci tanımıyordu. Bir gün bize: "Aranızda kimler kendine güveniyorsa kalksınlar onları çalıştırma danışmanı yapacağım" dedi, ncelikle duraksadım. Ayağa yleleri kalktı ki ben kalkmamayı yeğledim. Bunlardan birinin danışmanlığı altına girdim. Grüşmenin sonunda dayanma gücüm son noktaya geldi. Ayağa kalkarak;"Ben bundan iyi yaparım dedim. Bunun üzerine ğretmen beni çalıştırma danışmanı yaptı, eski danışmanı benim danışmanlığım altına verdi. Askeri ortaokulu bitirdiğim zaman merakım oldukça ileri gitmişti. Manastır Askeri Lisesi'nde matematik pek kolay geldi. Bununla uğraşmayı sürdürdüm. Ancak Fransızca'da geri idim. ğretmen benimle çok uğraşmıyor, acı uyarılarda bulunuyordu. Bu uyarılar benim çok gücüme gitti. İlk ev izni zamanında çzüm aradım. İki, üç ay gizlice Frerler Okulu'nun zel sınıfına devam ettim. Bylece okul derslerine oranla fazla derecede Fransızca ğrendim. O zamana kadar edebiyatla çok ilişkim yoktu, Merhum mer Naci, Bursa Lisesi'nden kovulmuş, bizim sınıfa gelmişti. Daha o zaman şairdi. Benden okuyacak kitap istedi. Bütün kitaplarımı gsterdim. Hiçbirini beğenmedi. Bir arkadaşın kitaplarımdan hiçbirini beğenmemesi gücüme gitti. Şiir ve edebiyat diye bir şey olduğunu o zaman ğrendim. Ona çalışmaya başladım. Şiir bana cazip gründü. Ancak yazı ğretmeni diye yeni gelen bir kişi, bana şiirle uğraşmayı yasakladı. "Bu meşgale biçimi seni askerlikten uzaklaştırır" dedi. Bununla birlikte güzel yazı yazma isteği bende kalıcı oldu. Lisede iken dirençle çalışıyorduk. Sınıfta birinci, ikinci olmak için hepimizde güçlü bir gayret vardı. Sonunda liseyi bitirdim. Harp Okulu'na geçtim. Burada da matematiğe ilgim devam ediyordu. Birinci sınıfta temiz gençlik düşlerine tutuldum. Dersleri aksattım. Yılın nasıl geçtiğinin hiç farkında olmadım. Ancak dersler kesilince kitaplara sarıldım. İkinci sınıfa geçtikten sonra askerlik derslerine ilgi duydum. Şiir yazmaya ilişkin lise ğretmeninin koyduğu yasağı unutmuyordum. Ancak güzel sylemek ve yazmak isteği kalıcı idi. Ders aralarında kompozisyon alıştırmaları yapıyorduk. Saati elimize alıyor "Bu kadar dakika sen, bu kadar dakika ben syleyeceğim" diye yarışma ve tartışmalar düzenliyorduk. Harp Okulu yıllarında siyaset düşünceleri baş gsterdi. Duruma ilişkin henüz etkili bir düşünce oluşturamıyorduk. Sultan Hamit Dnemi idi. Namık Kemal Beyin kitaplarını okuyorduk. Kovuşturma sıkı idi. Çoğunlukla ancak koğuşta yattıktan sonra okuma imkanı buluyorduk. Bu gibi yurtsevercesine eserleri okuyanlara karşı kovuşturma yapılması, işlerin içinde bir ktülük bulunduğunu sezdiriyordu, Ancak bunun iç yüzü gzlerimiz nünde bütünüyle netleşmiyordu. Kurmay sınıflarına geçtik. Alışılmış derslere çok iyi çalışıyordum. Bunların üstünde olarak bende ve bazı arkadaşlarda yeni düşünceler açığa çıktı. Ülkenin ynetiminde ve siyasetinde bozukluklar olduğunu keşfetmeye başladık. Binlerce kişiden oluşan Harp Okulu ğrencisine bu keşfimizi anlatmak isteğine kapıldık. Okulun ğrencileri arasında okunmak üzere okulda el yazısıyla gazete kurduk. Sınıf içinde küçük teşkilatımız vardı. Ben Ynetim Kurulu'nda idim. Gazetenin yazılarını çoğunlukla ben yazıyordum. O zaman okullar müfettişi İsmail Paşa vardı. Bu işlerimizi keşfetmiş, izlettiriyormuş. Okulun müdürü Rıza Paşa isminde bir kişiydi. Bu kişinin, padişah katında İsmail Paşa tarafından yanlışı ortaya çıkarılmış; "Okulda byle ğrenci var. Ya farkında olmuyor ya grmezden geliyor" denilmiş. Rıza Paşa konumunu korumak için inkar etmiş. Bir gün, gazetenin gereken yazılarından birini yazmakla uğraşıyorduk. Veteriner dersliklerinden birine girmiş, kapıyı kapamıştık, kapı arkasında birkaç nbetçi duruyordu. Rıza Paşaya haber vermişler, sınıfı bastı. Yazılar masa üzerinde ve n tarafta duruyordu. Grmemezlikten geldi. Ancak dersten başka şeylerle uğraşmak nedeniyle tutuklanmamızı buyurdu. Çıkarken; "Yalnız izinsizlikle yetinebilir" dedi. Sonra hiçbir ceza uygulamasına gerek olmadığını sylemiş. Byle davranmasında kendine yüklenen eksikliği ortaya çıkarmak çabasının etkisi olmakla beraber iyi niyet de inkar edilemezdi. Kurmay Subaylar Grubu sınıflarının sonuna kadar bu işlere devam ettik. Yüzbaşı olarak okuldan çıktıktan sonra İstanbul'da geçireceğimiz süre içinde bu işlerle daha iyi uğraşmak için bir arkadaş adına bir apartman tuttuk. Ara sıra orada toplanıyorduk. Bu hareketlerimizin hepsi izleniyordu ve biliniyordu. Bu sırada Fethi Bey adına eski arkadaşlardan subay iken askerlikten uzaklaştırılmış bir kişi karşımıza çıktı. Kendisinin yoksulluğundan, yardıma ihtiyacı olduğundan, yatacak yeri bulunmadığından sz ederek bize sığındı. Biz de bu kişiyi sahip olduğumuz apartmanda yatırmaya ve kendisine yardım etmeye karar verdik. İki gün sonra kendisinin isteği üzerine bir yerde grüşecektik. Gittiğim zaman yanında Saray'a mensub bir de yaver grdüm. Apartmanda yatan İsmail Hakkı Bey adında bir kişi vardı, anında gtürmüşler. Bir gün sonra da bizi tutukladılar. Fethi Bey oysa ki İsmail Paşanın gizli polisi imiş. Bir süre hücre hapsinde kaldım. Sonra Saray'a gtürdüler. Sorgulandım. İsmail Paşa, Başkatip, bir de sakallı bir adam hazır bulunuyordu. Sorgudan anladık ki gazete çıkardığımızdan, teşkilat kurduğumuzdan, apartmanda çalıştığımızdan zet olarak, bütün bu işlerden dolayı zan altında olmak, şüphelenilmek... Daha nceki arkadaşlar yaptıklarını kabul etmişler, birkaç ay byle tutuklu kaldıktan sonra bıraktılar. Birkaç gün sonra Kurmay Subaylar Grubu Dairesi'ne tüm kurmay subay arkadaşları çağırdılar. Eşit olarak Edirne ve Selanik'te yani o zamanki İkinci ve Üçüncü Ordulara gnderilmemiz kararlaştırılmıştı. Kur'a çekileceğini, ancak aramızda anlaşırsak kur'aya gerek kalmayacağını sylediler. Ben arkadaşlara işaret ettim. Biraz konuştuk. Gerçekten ufak bir anlaşma sonunda İkinci ve Üçüncü Ordulara gidecekleri ayırdık. Bu davranış biçimini aramızda teşkilatlar bulunduğuna delil diye telakki ettiler. Beni Suriye'ye sürdüler. Şam'da bir atlı asker kıtasına staj yapmaya grevlendirilmiştim. O sıralarda Dürzülerle bazı meseleler vardı. Dürzüler üzerine askeri birlikler gnderiliyordu. Ben de bu arada gittim. Drt ay orada kaldım. "Hürriyet Cemiyeti" adında bir dernek kurduk. Bunu genişletmek için aldığımız nlemler arasında benim çeşitli asker sınıflarında staj yapmak bahanesiyle Beyrut, Yafa ve Kudüs'e gitmem vardı. Bylece hareket ettim. İsimlerini saydığım yerlerde teşkilat yapıldı. Yafa'da daha fazlaca kaldım. Oradaki teşkilat daha güçlü oldu. Ancak Suriye'de istediğim derecede işi oluşturmak imkansız grünüyordu. Bende işin Makedonya'da daha seri gideceği kanısı vardı. Oraya gitmek için çzüm düşünmekteydim. Sürgüne ilişkin hakkımda çıkan buyrukta; "Kolay araçlarla memleketine gidemeyecek bir yere gnderilmesi" şartı vardı. Bu yüzden Makedonya'ya gitmek güçtü. O sırada bir yanlışlık ürünü olduğuna kuşku olmayan bir izin belgesi elimize geçti. Buna yanlışlık denebilir. Ancak bu yanlışlık şurada burada çalışan komite ileri gelenlerinin çalışması sonucu olarak ortaya çıkarılmıştı. Bu belgeye gre izinli olarak İzmir'e gidebilecektim, işin içinde bir yanlışlık olduğunun ortaya çıkacağını anlıyordum. Ancak o sırada Selanik'te Topçu Müfettişi bulunan Şükrü Paşanın oldukça yurtsever bir kişi olduğunu anlatıyorlardı. Kendisine bir mektup yazdım. Kendimi ve amacımı az çok açıkça anlattım. Bu amaçların seri biçimde yapılması Makedonya'ya gitmeme bağlıydı. Kendi nitelikleri hakkında duyduğum şeyler doğru ise yol gstermesini istedim. Doğrudan doğruya cevap vermedi. Ancak ne şekilde olursa olsun kendiliğinden Selanik'e gidersem işi sağlamlaştıracağını dolaylı olarak bildirdi. Belgeyi cebimize koyduk. Makedonya'ya gitmek üzere hareket ettim. Ancak hareketin ardından Meselenin ortaya çıkması ihtimaline karşı izimizi kaybettirmek için ncelikle Mısır'a, sonra Yunanistan'a gittim. Ola ki bir bilgi olursa oralardan geçerken Yafa'dan bildireceklerdi. Hiçbir şey yazmadılar. Kılık değiştirerek Selanik'e girdim. Bir gece, Şükrü Paşayı grdüm. Benimle temas kurmaktan korkuyordu. Ben nemli bir dayanak noktası bulmaksızın drt ay kadar Selanik'te kaldım. Bu sırada okul müdürü Tahir Bey, Hoca İsmail Efendi, mer Naci, Hüsrev Sami, Hakkı Baha gibi arkadaşlara amaçlarımı anlattım. Hürriyet Cemiyeti'nin bir şubesini kurdum. Selanik'te bulunduğumu İstanbul haber alarak kovuşturmaya başladı. Oradan yeniden kılık değiştirerek Yafa'ya geldim. O zaman bir Akabe meselesi vardı. Kendimi anında sınıra grevlendirdim. Arandığım zaman sınır üzerinde hazır bulundum. Toplam iki buçuk, üç yıl Suriye'de kalmıştım. Bu süre içinde her şey unutulmuştu. Makedonya'ya aktarılmak için resmen başvurdum. Amacıma sonunda ulaştım. Selanik'e geldiğimde bizim Hürriyet Cemiyeti'nin Terakki ve İttihat adını aldığını duydum. Doktor Nazım Bey Paris'ten Selanik'e gelmiş. "Terakki ve İttihat Derneği'nin tarihte yeri var. O ad altında çalışırsa daha iyi etki eder" diye arkadaşları inandırmış. Dernek o isim altında çalışmayı sürdürdü. Resmi grevim, kurmay subaylar grubunda mareşallik emrinde idi. Ben bu durumda iken 1908 yılı geldi ve Meşrutiyet ilan edildi. Meşrutiyet'ten sonra tüm kişiler ortaya çıktı. O zamana kadar temiz ve güzel çalışıyorduk. Ben herkesi byle biliyordum. Şahsi gsterileri çirkin buldum. Bazı arkadaşların davranışlarının eleştirilmesinin gerektiğini grdüm. Eleştirmekten çekinmedim. Bu ktülükleri bir yana atmak için ilk düşündüğüm nlem, ordunun siyasetten çekilmesi teorisiydi. Bunu teki arkadaşlar uygun grmüyorlardı. Sonunda 31 Mart Olayı oldu. Bu olay üzerine Makedonya'dan giden blüğün ve ilk dnemde Edirne'den bunlara katılan güçlerin Kurmay Başkanı olarak İstanbul'a gittim. Başlangıçta komutan Hüsnü Paşa idi. "Hareket Ordusu" ismini ben buldum. O zaman bunun anlamını kimse anlamamıştı. Mesele şundan ibaretti: İstanbul'a seslenen bir bildirge yazmak gerekti. Bunu ben yazdım. Sonra elçilere seslenerek ikinci bir bildirge yazdık. Buna ne imza konması gerektiğini düşündük. Bazı arkadaşlar "Hürriyet Ordusu" dediler. Oysa ki tüm ordu Hürriyet Ordusu durumunda idi. Hareket halinde olan orduların durumunu gstermek için "Hürriyet Ordusunun operasyon güçleri" denildi. Ben "Operasyon" szcüğünün Türkçe'ye çevirisini düşünerek "Hareket Ordusu" deyimini kullandım. 31 Mart meselesi çzümlenince yeniden Selanik'e dndüm. Ordunun dernekten ayrılması ve siyasetle uğraşmaması grüşünü bu kere daha güçlü ileri sürmeye başladım. Meşrutiyetin ilanından sonra teşkilat kurmak için Trablusgarb'a gnderilmiştim. Her defa orada İttihat ve Terakki Kongresi'ne delege seçiliyor, ancak gitmiyorduk. Bir kere yalnız bu amacı anlatmak için gittim. Amacımı kabul ettirdim. Ancak muvaffakiyet yalnız kongrenin teorik yargısı olarak kaldı, uygulanmadı. İttihat ve Terakki'nin bazı kişileri ile aramızda Meşrutiyet'ten sonra başlayan aykırı düşünceler son derece güçlendi ve tam bu ana dek sürdü. Bundan sonra yeni ordu teşkilatı yapıldı. İzzet Paşa Kurmay Başkanı oldu. Ben bu teşkilatta Selanik Kolordusu Kurmayına küçük rütbede bir subay olarak katıldım. Henüz kolağası rütbesinde idim. Ordunun talim ve terbiyesiyle uğraşıyordum. Bundan dolayı szlü ve yazılı birçok eleştiriler yapmak mecburiyeti ortaya çıkıyordu. Bu eleştirmeler zellikle eski komutanları incitiyordu. Bunun, benim tecrübeli olmaktan çok teorisyen olduğumdan ileri geldiği düşüncesine kapılıp ceza olarak beni 38. Piyade Alayı'na komutan yaptılar. Bu grevlendirme kızgınlık yüzünden gerçekleşmedi. Alay Komutanlığını yerine getirdiğim sırada Selanik'te bulunan tüm garnizon birlikleri, alayın uygulamalarına kendiliklerinden katılmaya başladılar. Verilen konferanslara teki subayların katılımı grüldü. O zaman Selanik'te bu çalışmalardan kuşkulandılar. Beni Mahmut Şevket Paşa aracılığıyla İstanbul'a çağırdılar. Genelkurmay'da bir greve atadılar. Selanik'te bulunduğum sırada Arnavutluk harekatıyla uğraşmıştım. ncelikle Şevket Turgut Paşa grevli iken, Mahmut Şevket Paşa kendisi Arnavutluk harekatını ele almıştı. Beni de Kurmay Başkanı diye birlikte gtürdü. İstanbul'a çağrıldığım zaman İtalyanlar Trablusgarp'a saldırdılar. Ben de isim ve kılık değiştirerek bazı arkadaşlarla birlikte Mısır'a, oradan Bingazi dolaylarına gittim. Bir yıl kadar süren savaş sırasında Bingazi kuvvetleri komutanlığında bulundum. Asıl memlekette de Balkan Savaşı başlamıştı. Bulgar ordusu Çatalca çizgisine ve Bolayır'ın kuzeyine geldiği bir sırada İstanbul'a dndüm. Bu yılın sonunda Genel Savaş ilan olundu. Olagelen başvuru ve isteğim üzerine Tekirdağ'ında şu çok yakın zamanda kurulan 19. Tümen'e komutan oldum. Arıburnu'nda, Anafartalar'da bulundum. İngilizler çekilip gittikten sonra bir ay Edirne'de 16. Kolordu ile kaldım. Sonra Kolordu Komutanı olarak Diyarbakır ve çevresine gittim. Orada yaptığımız nemli savaşlardan biri, Bitlis ve Muş'un Ruslar'dan geri alınmasıdır. Savaşın son aşamasında bazı düşüncelerim kabul edilmeyince komutayı da geri çevirerek İstanbul'a dndüm. O sıralarda idi. Veliaht ile birlikte Alman genel karargahına gittik ve Alman batı cephesinin bazı blümlerini grdük. Bu gzlemimden, Hindenburg ve Ludendorf ile grüşmelerimden sonra geçmiş isteklerimdeki yerindeliğe daha çok inandım. O zaman oluşturduğum son fikir, Genel Savaş'a girildiği ilk anda sylemiş olduğum düşüncenin aynı olarak belirdi. Bu geziden hasta olarak İstanbul'a geldim. İstanbul'da bir iki ay tedavi grdükten sonra, tedavi amacıyla Viyana'ya gittim. Orada Sanatoryum'da bir ay yattım. Bir süre de Karlsbat'da kaldım. Diğer yandan Sina cephesinde, benim nceden raporlarda açıkladığım ktülükler aynen vaki oldu! Bunun üzerine Falkenhayn Almanya'ya çağrıldı, yerine Liman Von Sanders grevlendirildi. Birkaç gün sonra iki Alman generalinin yanında padişah katına çağrıldım. Amacın, beni yeniden Yedinci Orduya gndermek olduğunu ğrenmiş bulunduğum için yalnızca kabul edilmek istediğimi gsterdim. İlk çağrı biçiminde ısrar edildi ve bana Yedinci Ordu'ya komutan atandığımdan sz edilerek grev yerime yapacağım işlere ilişkin emir verildi. Bu emir, bana verilen grev ve yetkiyle yerine getirilemezdi. Ancak bunu anlatmaya da imkan yoktu. Sonuç olarak nceden çekildiğim Yedinci Ordu Komutanlığı'na yeniden başlamak üzere Nablus'a gittim. Aynı sıralarda mütareke yapılmıştı. Daha Halep'te iken hemen kabineyi değiştirmek ve yerine isimlerini açıkça sylediğim kişilerden oluşan bir kabine geçirmek gereğini ve aynı zamanda benim İstanbul'a çağrılmamın yararlı olacağını açıktan açığa İstanbul'a bildirmiştim. Gerçi kabine kuruldu, ancak benim İstanbul'a çağrılmama gerek grülmedi, sonunda bu kabine de düştükten sonra İstanbul'a gittim. İstanbul'a ulaştığımda benim gzümde durum şu idi, Mebuslar Meclisi nasıl davranılacağında kararsız idi. Yeni grevlerinden düşmüş kişilerle ve milletvekilleriyle ayrı ayrı grüştüm. O zaman düşündüğüm şey, her çevreyi rahatlatarak ülkeyi savunmak için güçlü bir durumun ortaya çıkarılabileceği merkezinde idi. Ancak bu düşünce üzerinde gereği kadar çalışmaya zaman kalmadan Meclis'in dağıtılmasına şahit olduk. İstanbul'un haysiyetli kişilerince türlü isimler altında programlar ve partiler kurularak kurtuluş yolları aranmakta idi. Bunların her birini ayrı ayrı araştırdım. Hiçbiri bir kurtuluş gücüne dayanmıyordu. Bundan dolayı hiçbiriyle işbirliğinden bir sonuç beklemedim. Onaylama gücünün doğrudan doğruya millet olacağı grüşü bende çok güçlüydü. İstanbul'da oluşan durumlardan, yapılan girişimlerden, zellikle durumun güçlüğü ve acıklılığından milletin haberi yoktu. İstanbul'da oturup milleti bilgilendirmek imkanı da kalmamıştı. Bundan dolayı yapılacak şeyin İstanbul'dan çıkıp milletin içine girmek ve orda çalışmak olduğuna karar verdim. Bunun yapılış biçimini düşündüğüm ve bazı arkadaşlarla grüştüğüm sıradaydı ki; hükumet beni Ordu Müfettişi olarak Anadolu'ya gndermeyi nerdi. Bu neriyi hemen seve seve kabul ettim ve tam Yunanlıların İzmir'e girdiği gün idi ki İstanbul'dan ayrıldım. Benim düşündüğüm şu idi: Her tarafta türlü isimler altında birtakım teşekküller başlamıştı. Bunları aynı program ve aynı isim altında birleştirerek bütün milleti ilgilendirmek ve tüm orduyu da bu amaç için çalıştırmak lazımdı. Anadolu'ya girdiğim zaman; daha Ordu Müfettişi sıfatı ve yetkisi üzerimde iken bu noktadan işe başladım ve bu amaç az zamanda oluştu. İzlediğim çalışma biçimi İstanbul'ca bilinince beni İstanbul'a çağırmak istediler. Gitmedim. Sonuç olarak istifa ettim. Milletin bir bireyi olarak Erzurum Kongresi'ne katıldım. Erzurum Kongresi'nde belirlenen esasları tüm ülkeye yaymak amacıyla Sivas'ta da bir kongre yapıldı. Bu kongrelerin oluşturduğu Temsilciler Kurulu adındaki heyetle kongrelerin kararlarını uyguladık. Milletvekillerinin yeniden seçilmesi, Meclis'in İstanbul'da açılması sağlanmışsa da Meclis'in işgale uğraması üzerine Türkiye Büyük Millet Meclisi'ni oluşturmaya girişilmiş ve bylece 23 Nisan tarihinde bu Meclis toplanıp işe başlamıştı. Teşkilat-ı Esasiye Kanununda bulunup adı geçen kanunun zünü anlatan ve ilk projede anılan ilkelerin kkenine gelince; gerçekte teden beri milli egemenliğin en iyi temsili imkanı olacağına ilişkin teorik olarak bazı araştırmalar ve teorik incelemelerden benim çıkarabildiğim sonuç şu idi: milli egemenliğin tümüyle ortaya çıkması, bunun gerçek sahibi olan tüm insanların bir araya gelip bunu gerçekten kullanmasıyla mümkündür. Ancak tüm Türkiye halkının toplanmasıyla bu amacın gerçekleştirilmesine uygulanabilir bir çzüm olsa bunların yetki sahibi vekillerinin bir araya gelip bu işi yapması olabilirdi. Milli hakimiyetimizin bir kişi, ya da sınırlı kişilerden oluşan bir kurul tarafından temsil edilmesi yüzünden ülkeyi ve milleti baskıcılıktan kurtaramadığımız tarihi olaylar ile delil müsbit olduğundan herhalde bu temsil hakkını olabildiğince çok insandan oluşan ve vekillik süresini az bir kurulla temsil etmek ve ortaya çıkarmak, bence tek çzümdü. Ülke içinde ve millet içinde nce ve sonra yapmış olduğum araştırmalar ve incelemeler de bana bu düşüncenin uygulanmasında büyük imkanlar ve isabetler olduğu kanısını vermiştir. Herhalde halkımızı ynetim ile yakından ilgilenmek, yani ynetimi doğrudan doğruya halkın eline verebilecek bir ynetim şeklini kurmak hem milli hakimiyetin gerçek olarak temsili ve hem de bu sayede halkın benliğini anlaması bakımından gerekliydi. İşte bu düşüncelerin, bu araştırmaların esin kaynağı olarak proje yapılmıştı. Halkçılık teşkilatı en ufak daireye kadar yayıldığında elde edilecek sonucun daha büyük ve verimli olacağına kuşku yoktur. Ülke ve milletin içinde bulunduğu güçlükleri ve savaş halini de düşünürsek Meclis'in çalışmalarının sonucunu ve oradaki başarılarını takdir etmemek imkansızdır. Misak-ı Milli, barış yapmak için en akıllıca ve asgari şartlarımızı içeren bir programdır. Barışa ulaşmak için toplatacağımız ilkeleri içerir. Ancak ülke ve milleti kurtarmak için barış yapmak yeterli değildir. Milletin gerçek kurtuluşu için yapılacak çalışma ondan sonra başlayacaktır. Barıştan sonraki çalışmada başarılı olabilmek, milletin bağımsızlığının korunmasına bağlıdır. Misak-ı Milli'nin amacı onu sağlamaktır. Ülke ve milletin geleceğinden asıl emin olabilmesi, bir defa halkçılık temeline dayanan ynetim teşkilatının tümüyle yayılması ve biçimlendirilmesi ve uygulanmasıyla birlikte ekonomik durumumuzun milli refahımızı sağlayacak tarzda iyileştirilme ve canlandırılmasına bağlıdır. Bu gerçeklikleri milli iman tanıyarak koruyabilecek bir toplantı kurulu olabilmemiz için de eğitimimizi tamamen uygulanabilir ve gerçek ihtiyacımıza uygun bir program çerçevesinde canlandırmak gerekir. Bu noktalarda başarı ile ülke bayındır hale getirilecek ve millet zenginleştirilebilecektir. Küçük bir program kadrosu sylemek gerekirse; Teşkilat baştan sona kadar halk teşkilatı olacaktır. Genel ynetimi halkın eline vereceğiz. Bu toplantı kurulunda hak sahibi olmak, herkesin gayret içinde olması kuralına dayanacaktır. Millet, hak sahibi olmak için çalışacaktır. Düzeltilecek şeyler ekonomi ve eğitimdir. Bylece ülke bayındır hale getirilecek, millet refah sahibi olacaktır. Düzeltilecek şeyler ekonomi ve eğitimdir. Bylece ülke bayındır hale getirilecek, millet refah sahibi olacaktır. Hiçbir millet ve ülkeye karşı saldırı düşüncesi beslemeyiz. Ancak varlığımızı korumak ve bağımsızlık için bir de ülkemizin bu dediğimiz alanda gnül rahatlığı ve sonsuz inançla çalışarak refahlı ve mutlu olmasını sağlamak için her zaman ülke ve milletimizi savunmaya gücü yetecek bir orduya sahip olmak idealimizdir. Ynetim Kurulumuzda tüm bu ilkelerin korunması tabii. Buna gre hükumet, doğrudan doğruya Büyük Millet Meclisi'nin kendisidir. Byle ynetim işlerini ülkede yapacak olan bir kurulun, türlü düşünce ve inançlar çevresinde toplanmış partilerden çok, ortak temel noktalara saygı gsteren kaynaşmış ve dayanışmacı bir kurul olması istenmeye değerdir. Ancak toplantı esaslarımızın kaynağı olan millete şimdilik hayat ve gerçek mutluluklarını üstüne alan kamuoyunu kapsayacak bir biçimde belirsiz olduğundan, bundan yararlanarak kendi düşünce ve inançlarının yerindeliği düşüncesinde direnecek bazı insanların yine bazı kimseleri kendi grüşlerine bağlaması ve sonuç olarak parti halinde kuruluşlar oluşturmanın olabilirliği yüksektir. Buna karşılık bazı zel inanışların varlığı, belki de düşüncelerin çarpışması için yararlı olabilir. Ancak eskisi gibi millet ve ülkeden kaynak ve dayanak noktası almayan ve onun gerçek çıkarlarıyla hiç ilişkisi olmayacak şekilde ya sadece teorik veya duygusal ve şahsi programlar çevresinde parti kurmaya kalkışacak insanların milletçe iyi kabul edileceğini sanmıyorum. Benim tüm düzenleme ve uygulamalarda davranış kuralı olarak esas saydığım bir şey vardır: O da oluşturulan kurum ve kuruluşların kişiyle değil, gerçekle sürdürülebildiğidir. Bundan dolayı herhangi bir program filanın programı olarak değil, fakat milletin ve ülkenin ihtiyacına cevap verecek düşünceleri ve nlemleri içermesiyle değerli ve saygın olabilir. Misak-ı Milli çerçevesinde varlığımızı sağladıktan sonra gürültü çıkarıp bozgunculuk ve ktülük edecek ve toprak genişletmek düşüncesinde bulunacak adamlar ortaya çıkamaz. Bence buna imkan yoktur. http://uyg.tsk.tr/ataturk/ataturk. asp ;ATATÜRK"ÜN FEDAİ ORDUSU ; # ATATÜRK ldümüki? Atatürkçüler lsün... #

Yazıklar olsun ki hayatı ne zorluklarla geçmiş bir vatan millet aşığı bir insanı şimdilerde nasıl anıyorlar. Keşke bunları yapmamış olsaydın be atam. Atatürkün kaleminden daha fazlasını okumak isteyenlere.. NUTUK http://www.kho.edu.tr/atasayfa/buynutuk/download/buynutuk. zip SUPERBICO tarafından 20/Şub/13 14:18 tarihinde düzenlenmiştir

Ah Atam sen nasıl bir insanmışsın ki; fiziksel yokluğun bile tir tir titretiyor vatan hainlerini havlatıyor itleri. Paslanmış bir uygulama geliştirici.. #AnalistŞart

Yazıklar olsun ki hayatı ne zorluklarla geçmiş bir vatan millet aşığı bir insanı şimdilerde nasıl anıyorlar. Keşke bunları yapmamış olsaydın be atam. Atatürkün kaleminden daha fazlasını okumak isteyenlere.. NUTUK http://www.kho.edu.tr/atasayfa/buynutuk/download/buynutuk. zip Millet ATATÜRK'ün adını ağzına almaya korkar hale gelmiş... Sonumuz Hiçmi Hiç Hayırlı Değil... ;ATATÜRK"ÜN FEDAİ ORDUSU ; # ATATÜRK ldümüki? Atatürkçüler lsün... #

Şu vasiyeti de açıklansaya artık... Mekanı cennet olsun... Bu dahil; tüm genellemeler yanlıştır! Yolcu; Kendi Yolunda... Şükür biz Allahtan başka sahibi olmayanlarız!