Bazı şeyler hatırlanmalı arbeit macht frei

Annesi elini bıraktığında korkuya kapılan küçük bir kız çocuğunun, o anlık telaşlı kalp atışları var sende. Ya da geri gelmeyecek diye düşünürken, gzlerinin tam nünde beliren ağlamaklı bakışları... Ama gülerken kırlangıçlar da geçmiyor değildi gzlerinden. Bu yüzden hiçbir hüzün karşı gelemiyor gzbebeklerinin vur emrine. İçinde bir kent yıkılıyor telaşsız, nce sokaklarından başlıyor terk etmeye seni, sonra ışıklarından, denizinden ve sonra martılarından. Bir çığlık gibi can yakıyor kelimeler. Bir şiirin şah damarını kesiyorlar sanki. Ama olan yine şaire oluyor nedensiz... Hep yok olmak istedin sen. Gkyüzüne sz vermişliğin seni hep, bir meleğin kanatlarına takılıp gitmeye sürükledi. Saklanmak istedin en parlak yıldızın arkasına. Aklın, kalabalık bir sokaktaki kaldırım taşında kalmışken üstelik... Sen hep, kirli bir yıldızın suçluluğunu kendinde bildin... Adımlarınla başlayıp ellerinde tükeniyorken yok olmuşluklar ve her şarkı eksik bir notada çalıyorken yüreğinde sylesene; Kendini yalnız bırakmak için hangi şairin şiirini unuttun gzlerinde? Kanamalı bir hayat bu. Hiçbir nehrin gücü yetmiyor durdurmaya içindeki kan kaybını. Çünkü hiçbir nehir denize ulaşmak için çabalamıyor artık damarlarında. Şimdi sen, yağmur yüklü bir bulut kadar savruksun işte, rüzgarını kaybetmiş bir sonbahar akşamında... Acının bir rengi olmalı diyorum. Hicaz makamında bir şarkı gibi yer ediniyor beynimde ismin. Acının bir rengi olmalı diyorum. Ayaza düşmüş bir bahar çiçeğinin son çığlığı gibi... Sana dair bütün hükmünü yitirirken soğuk intiharlar, Darağacında yeniden harlanıyordu sanki içindeki yangın. Ateşte harmanlanan bütün türkülerde geçerken ismin, sen lümüne üşüyorsun, düşlerinin en ücra yanlarında. Gidemiyorsun. Dokunduğun yerde uçurumlar başlıyor. Diplerinde zakkum çiçeği gibi beliriyor kırılganlığın. Olmayacak bir duanın aminiydin sen. Bu yüzden intihara meylediyordu sağ omzundaki melek. Ve sen, günahını mahşere gmen bir peygamber kadar gz hapsindesin artık... http://www.birboluiki.net/?p=1434 Yağmur dindi, yağmura inandık.|www.birboluiki.net

Hoca vgülerimize layık vede alışıksın ama yapma bunu kendimi zel hissedemiyorum senin yüzünden:)Sen hikaye yazdığımı sandın, ben seni anlattım Kafam oldu galiba:|

walla le olmuş dodum ekranın karşısında artık :| yazanın eline sağlık. Living Death

"birazdan yorum giricem, sadece dugyularımı dil bilgisi kurallarına uygun şekilde tercümeye çalışıyorum :)" dedim kendi kenime cevapla butonuna bakarken.. Baktım, baktıım, baktııım çeviremedim, dilin lisanına mı dkülmüyor hislerim yoksa ben mi beceriksizim? Troubles'll come & they'll pass