33 erin şehit olduğu 12 yıl nceki katliamdan sağ kurtulan üç asker, yaşadıklarını anlatıyor Yıl 1993. Malatya'dan iki sivil midibüse biniyorlar. Hepsi sivil giysili. Üniforma ve postalları çantalarında. Hiçbirinde silah yok, kendilerine refakat eden tek bir askeri personel de. Saat 18.00. Bingl'e 10 kilometre var. Dağlık, dar bir yol. Birden silah sesleri yankılanıyor. İlk virajı geçtiklerinde, 50 PKK'lının karşı ynden gelen Bingl Tur'a ait bir otobüsü durdurup, çoğunluğu terhis olmuş ya da dağıtıma giden sivil erlerden oluşan 50 yolcuyu esir aldığını grüyorlar. Şofre bağırırlar; 'Geri dn!' Şofr oralı olmaz. Zaten 4 saatlik yolda 3 mola vermiş... Otobüsün kapısını, 'Orada ben yoktum' diyen Şemdin Sakık, o zamanki adıyla 'Parmaksız Zeki' açıyor. OSMAN PARTAL ANLATIYOR Trabzonluyum. İki midibüsteki toplam 50 askerden biriydim. Van-zalp'taki birliğime gidiyordum. Yol boyunca gereksiz molalar veren şofr bir ara lastik patladığını syleyip durdu. Lastiğin patlamadığını, krikoya dokunmadığını grdüm. Aksın altına girdiğinde birileriyle konuşma yaptığını duydum. Galiba telsizle konuşuyordu. Şemdin Sakık, şimdi Hürriyet'te yayımlanan açıklamalarında 'Eylem planlanırken buradan askerlerin geleceğini bilmiyorduk' diyor. Yalan sylüyor. Çünkü ilk otobüsün en n koltuğunda oturuyordum. Yolumuzu kestiklerinde şofrün kapısını bizzat Sakık açtı. Toprak rengi üniforması vardı üzerinde, aynı renk kasketi ters takmıştı. Omuzundaki tüfeğin namlusu yere bakıyordu. Şofre, diğer otobüsün nerede olduğunu sordu. 'Arkada, geliyor' cevabını aldı. İki dakika sonra diğer otobüs düştü pusuya. Yani bizi bekliyorlardı. DOĞULU-BATILI DİYE AYIRDILAR Geceyarısına kadar terristlerle yürüdük. Mola verildiğinde niçin kaçırdıklarını, amaçlarını sorduk. 'TC ateşkes ilan edince, iki gün içinde sizi serbest bırakacağız' dediler. Saat 01.00 sularıydı. Sakık'ın talimatıyla tek sıra olduk. Şemdin Sakık nereli olduğumuzu sorup, Doğulu-Batılı diye bizi iki gruba ayırdı. Sakık, doğulu olmayan benim de içinde olduğum 34 kişinin eğitim kampına gtürülmesini syledi. Dağda koşar adım yürümeye başladık. Bize eşlik eden terristler sürekli değişiyordu. Toplam 300 kişiydiler. Bir kye gittik. Kapısını çaldıkları evlerden başka terristler çıkıp gruba katıldı. Kimi terrist evlere gidip istirahat etti. Bir ahıra soktular bizi ldürmek için. Sonra vazgeçtiler. Tekrar yürümeye başladık. Sabahı gremeyeceğimi düşünüyordum. Yıldızlara son kez bakıp annemi, babamı, kyümü düşündüm. Bir ırmaktan geçerken su içtik. Dağ yoluna çıktık. Davranışları sertleşti. Durdurdular. Saat 03.00 sıralarıydı. Yolun kenarına dizilmemizi istediler. Kolkola girip sıklaşmamızı istediler. Yanımdaki arkadaşıma 'Devrem bizi vuracaklar' dedim. DEVREMİ LÜ GRÜNCE BAYILDIM Tir tir titriyordum. Kalaşnikof, Bixi ve Kanvasların emniyetlerini açtılar. Sonumuzun geldiğini anladım, kelimeyi şahadet getirip kendimi yere attım. Taramaya başladılar. Dizime bir mermi isabet etti. Vurulanlar üzerime düşüyordu. Kafamı koruyordum. Hepimizin ldüğünden emin olmak için yüzlerce mermi yağdırdılar. Gittiklerini, seslerin uzaklaşmasından anladım. Altı yedi arkadaşım sağdı henüz. Diğerleri paramparçaydı. Can çekişenler, hırıldayanlar, ağlayanlar, inleyenler... Su istiyorlardı. 'Anne, anne' diye bağırıyorlardı. ldüğümü zannediyordum. Kendimi çimdikledim, lmemişim. Devremi beyni parçalanmış grünce bayılmışım. Bizi yan yana dizip 1570 mermi sıktılar Ayılınca şehit arkadaşlarımı sırt üstü çevirdim. Dokunduğum her uzuv elimde kalıyordu. Beyin, ayak... Yardım aramak için yukarı doğru koşmaya çalıştım. Kan kaybediyordum. Asfalta çıktım, bir kamyonla yakındaki Elmalı Karakolu'na gittim. Olanları anlattığımda dinleyen jandarmalar ağlamaya başladı. Helikopter, tanklar geldi. Şehitleri aldık. Olay yerinde 1570 mermi kovanı bulundu. Yani silahsız erlerin herbiri için 50 mermi kullanmışlardı... Şofr biliyordu ERKAN OMAY ANLATIYOR Adanalı hemşerim Mehmet Tura'yla Manisa-Kırkağaç'ta acemi eğitimimi tamamladım. 24 Mayıs sabahı, jandarma komando olarak Siirt'teki birliğimize gitmek üzere Malatya'dan iki sivil midibüse bindirildik. 50 askerin hiçbirinde silah yoktu. Bizi koruyan refakatçı da. Bingl'e 10 kilometre kaldığını belirten tabelayı geçtik, ilk dnemeçte silah sesleri duyduk. Saat 18.00'di. Karşı ynden gelen Bingl Tur otobüsünü tarayan 50 kadar PKK'lı, çoğunluğu bizim gibi asker olan yolcuları indirmişti. Şofre geri dnmesi için bağırdım. Duymazdan geldi. Zaten tuhaf şekilde, 4 saatte 3 mola vermişti. Bizi indiren PKK'lılar 'Geleceğinizi biliyor, sizi bekliyorduk' dedi. O sırada feryat figan, yaşlı bir adam çıktı karanlıklardan. 'Oğluma ne yaptınız' diyordu. Adını syleyince oğlunun otobüslerde olmadığı anlaşıldı. Çok yaşlı olduğu için babaya dokunmadılar. Geldiği gibi gitti. O baba sayesinde kurtulduk. Hepimizin ldüğü sanılıyordu. Askere gidip sağ kalanlar olduğunu sylemeseydi terristler hepimizi ldürecekti. YANLIŞLIKLA 9 ŞEHİT DAHA Sürekli yürüyorduk. Ertesi gün 12.00'de silah seslerinden askerlerin yaklaştığını anladım. Asıl harekat 16.00'da başladı. Sikorsky ve F-16'lar uçuyordu tepemizde. PKK'lılar kazma kürek çıkarıp siper kazdı, kayalıklara saklandı. Bizi hedef olarak ortada bıraktılar. Askerimiz, yanlışlıkla içimizdeki 9 eri şehit etti bu yüzden. Müthiş bir yağmur vardı. Bizi kalkan olarak kullanan Şemdin Sakık bir ara yanımıza geldi, sağ kaldığımızı grünce şaşırdı. Terristler geri çekiliyordu. 13 kişi kalmıştık. Kurşuna dizilenlerin arasından kurtulan Osman Partal da aramızdaydı. Ellerimizi çzmeyi başardık. Kaçmaya başladık. Karşılaştığımız birkaç terriste 'Bizi serbest bıraktılar' dedik. İnandılar. Birbirimizden ayrılmış, askerlerin bulunduğu yne koşuyorduk. Bulduğum bir dala beyaz mendil bağladım, bir yandan bağırıyordum. Tükendiğim anda korucular ve askerlerden oluşan timle karşılaştım. Mavi berelileri grünce ağlamaya başladım. Komutan 'PKK'lı var mı içinizde?' diye sordu. Sonra sarılıp hepimizi tek tek ptü. Bingl Cezaevi'ndeki bir koğuşa gtürdüler bizi. Elbiselerimizi değiştirdik. Evlerimize telefon edebileceğimizi sylediler. Kafam durmuştu yaşadıklarımdan sonra. Evin telefon numarası bir türlü aklıma gelmediği için arayamadım. ERKAN UMAY ANLATIYOR 10 kişilik yakın korumaları arasındaki, 'hemşire' diye hitap ettikleri kadın bizimle alay etti. Sakık, 'Sorunumuz rütbelilerle, size bir şey yapmayacağız' dedi. Her birimize nereli olduğumuzu sordu. Aramızda Denizli ve Konya'dan olanlar çoğunluktaydı. Hemşerilerden oluşan timler daha başarılı olur, tehlikelidir diye bir kenara ayırdılar. Şehit olan 33 arkadaşımızın çoğunun bu iki ilden olmasının nedeni bu. Bu arada bir er 'Ben Kürt'üm' deyince PKK'lı 'Kürt-Türk fark etmez. Asker askerdir. Biz askere düşmanız' dedi. Tek sıra olmamızı istediler. En başta ben vardım. Mehmet Tura 6'ncıydı. Yan yana olalım diye gittim, 7'nci oldum. 'Baştan 6 kişi gelsin' dediler. Diğer sıralardan aldıkları 6'şar kişiyle bir grup oluşturdular. 'Kolkola girin' deyip gtürdüler. Arkadaşlarımız kolkola lüme gittiler. SİLAHLAR 10 DAKİKA HİÇ SUSMADI Derken yer gk Kalaşnikof cayırtısına boğuldu. Kalaşnikoflar 10 dakika boyunca hiç susmadı. Mehmet'in bana son bakışını unutamıyorum. Sırada yer değiştirmesem, onun nünde dursam beni gtüreceklerdi, Mehmet lmeyecekti. Adana'da ticaret lisesinde sevdiği bir kız vardı. Terhis olur olmaz evleneceklerdi. Askerin üniformasını çıkartıp kendisi giydi ERKAN OMAY ANLATIYOR Sayıları 150'yi bulan PKK'lıların silah tehditi altında yürümeye başladık. Bir kyün alt tarafında durduk. 15 yaşındaki terrist '200 metreden sigarayı bile vururum' diyerek bbürleniyordu. İçimizde komando olup olmadığını sordu. Tişrtümde 'Kırkağaç-Komando' yazıyordu. Beyaz gmleğimi çıkarmamı istediler. Devrem Konyalı Adnan Gebeş'in verdiği parkayı giyip, bunu sakladım. Bu sırada terristler el koydukları çantalarımızda bulunan üniforma ve postallarımızı giydi. Türk askeri kılığına büründüler. Ellerimizi sicimle bağladılar. Mehmet Tura'yla kaçmaya karar vermiştik. Tuvalet bahanesiyle elimi çzdürdüm. O sırada korkunç suratlı bir terrist gelip Kalaşnikofu ağzıma soktu. 'Bir daha kaçmayı aklından geçirirsen beynini dağıtırım' dedi. Sabahın 02'sine kadar yürüdük. Elebaşı Şemdin Sakık, Türk askeri üniforması giymiş, elindeki telsizle emir yağdırıyordu. Üstün başarılı işsiz Erkan Omay, Diyarbakır Askeri Hastanesi'nde bir hafta psikolojik tedavi grdü. Hava değişiminden sonra havancı jandarma komando olarak Eruh'taki birliğine katıldı. Sevkiyatın yine korumasız otobüslerle yapıldığını grünce tepki gsterdi, birliğine uçakla gnderildi. Katıldığı operasyonlarda çok sayıda üstün başarı belgesi aldı. Şu anda işsiz olan Omay, 'En ufak bir şey olsun, askere gnüllü giderim' diyor. forumda belki vardır arama blümü çalışmadığı için bulamadım. bakdığım yerlerde gremedim. kaynak : ztürkler.com "Sevin O seni her an yaşattığı için." "Üzül O nu bir an yaşayamadığın için."

kızı sikin gitsin pezevenklerın aynı kanı taşımyorlarmı sonuçta analara babalara çektırdıklerı acıları onlardan çeksınde grsunler. bunların topunun anasını sıkım ben. erkeklıkmı lan silahsız askere kurşun haa şerefsızler. a. q elimde imkan olsa antepten sonrakı butun şehırlerı yakarım a. q istisna lar hariç tabı şırnakta askerlik yaptığım için bılıyorum otarafları. insanlarınıda iybılırım hepsi terrist zamanında askerımız butun kylerı yakmıştı keşke topunu yaksaymış oraların imza

bunları yayınlamak istemezdim ama her türk evladının izleyip gerçek dost ve düşmanını grmesi bir şeylerin tekrar hafızalarında canlanması için... Gerilla -1-Gerilla -2-Gerilla kobra vuruyor... Gerilla panzeri imha ediyor... Gerilla tuzak kuruyor... "Sevin O seni her an yaşattığı için." "Üzül O nu bir an yaşayamadığın için."

semdin sakik yani parmaksiz zeki denilen serefsizin erkek kardesinin kizi bizim okulda okuyor... tamam peki hersey guzel yasamdaki gunler gecici dostlar neki hersey ayni umutsa yalan yani bitebilir yani gorebilir seni bugun allah yani dogabilir icinde melek yada seni gorebilir bu gece seytan yani dogabilir icinde iblis