Sevgili Deniz İlla "aç" dedin, yüreğimi açmak istiyorum sana... Yoruldum artık çünki... Hamdolsun villalarım var, uçaklarım var, gemilerim var, etrafım yalaka dolu ama, neyleyim, sen yoksun... Yarımım adeta. Hislerimi dkme noktasında kelimeler kifayetsiz... zlüyorum. Kaç zamandır yoksun, kaç zamandır yokum kendimde, bu da byle biline... Sevmiyorum Ankara'yı artık, kayboluyorum sensizliğimde, vuruyorum kendimi sokaklara, savruluyorum New York'lara... Beraber yürümedik belki bu yollarda ama, bana her şey seni hatırlatıyor, inan... Gücüme gidiyor. Gzüm kapıda, kulağım telefonda. Üşüyorum. Sağolsun Barak, "Zamana bırak" diyor ama, olmuyor. Unutamıyorum. Ayamama Deresi gibi taşıyor hasretin... Ve, bilsen ylesine pişmanım ki, o fkeli anımda "cibilliyetsiz" diye bağırdığım için sana... Affedemiyorum kendimi... Bilirsin, yumuşak başlıyım, uysal koyun değilim, hırçınlaşıyorum sen yle yüzünü çevirip, teğet geçince bana... Sonra da kalakalıyorum o kahreden keşkelerimle baş başa. Patlamış fırtınanın ortasında, bir umut ışığı, Deniz Feneri arar gibi arıyor seni gzlerim... Sensiz nasıl devam edebilirim, bilmiyorum. Seyretmişsindir televizyonda, bi dokunduklarında ağlıyorum. Ve, bedeli ne olursa olsun, sen bana gelmesen de, benim sana gelme ihtimalimi seviyorum. Velev ki okursun mektubumu, velev ki bir şans daha tanırsın bana... Yakama kırmızı bir lale takıp, bekliyor olacağım Taksim'deki simit sarayında... En kalbi duygularımla... Recep "Türkiye Cumhuriyeti'ni kuran Türkiye Halkı'na Türk Milleti denir" M. K. ATATÜRK