Unutmaya calisirsan daha cok aci cekersinUnuttugunu solersen sadece kendini kandirirsinBirak zaman alsin acini Zip Zip KAnguru &#9608;&#9608;&#9608;&#9608; Kangurulara Ozgurluk!!!! &#9608;&#9608;&#9608;&#9608;

"Kolay olamayacak elbet unutacağım" der ya hani Sezen bir şarkısında... Belki en zor şeylerden biridir severken ayrılıp da unutmayı başarmak. İçin sızım sızım sızlarken gülebilmek herşeyi unutmuşcasına... Ne zor şey Allahım bu dünyada mutlu olabilmek başkalarından birşey beklemeden kendi ellerinle mutluluğunu oluşturabilmek. Bir insanı hem herşeyin yapmak hem çekip gittiğinde bıraktığı boşluğu olur olmaz malzemelerle doldurmak. Hiç birşey yaşanmamışcasına güçlü insan elbisesini geçirip üstüne el sallayabilmek. Zor olmasaydı ayrılık "lüm Allahın emri ayrılık olmasıydı" denir miydi.. Ve bir de mutluluklar dilemek kendinden başka biriyle mutlu olmasını isteyebilmek ne zordur bilirsiniz mutlaka, sizinde yüreğinize sızan sonra için için kanayan bir yaranız mutlaka olmuştur. Sizde gece yarılarında Sezen şarkılarıyla ağlayıp yıldızlarda onun yüzünü aramışsınızdır. Ellerinizden kayıp giden su misali geçerken günler size kaç gün olduğunu saymak düşen yüzünü grmeyeli. Varla yok arası bir ümitle dirilip bir kelimecikle yanıp kül olmuşsunuzdur, unut diyenler olmuştur size de mutlaka daha iyilerini gsterip anlattıklarınıza gülüp geçmiştir bazıları. Hayat hepimize aynı şartlarda gülmesede hemen hemen aynı acıları yaşatıyor bir yanımız eksik kalıyor unutmaya çalışırken eski bir sevgiliyi... Bilirsiniz mutlaka, sizin de yüreğinizde bugün olmasada bir gün byle bir yara kanayacaktır için için... "Kolay olmayacak elbet unutacağım, mutlaka bir iz bırakacak" der Sezen Aksu bir şarkısında.. Sizce de doğru değil mi.? Ayrılığın rüzgarı zamansız estiği vakit, beni arama buralarda. Ben bilmem hangi meridyenin, bilmem kaçıncı paraleline savrulmuş olacağım. Bilinmez yollarda yürüyeceğim, başı ne eğik. İşte diyecekler, işte o yabancı geçiyor yine yalın ayak, başı dumanlı. Yüreğimin çarpıntısını bilmeden arkamdan ahkam kesecekler. Ellerimde hesap soracak derman yok. Dişlerim kenetlenmiş, dilim lal konuşmuyor benimle. Dermansız dertlerin, onulmaz yangınların, alev alev, har har, kor kor yandığı ve kavuşma ümidinin hızla eridiğini bilerek ve kalbimin bu erimeye inat donduğunu hissederek yürümekteyim. Elimde ne bir pusulam, ne de bir haritam var. Bana klavuzluk eden sadece kargalar. Kargalar kargaşadalar, bense karmaşada. Her şey muamma, her şey bilinmezlerle çevrili. Bende bu bilinmezin, bilinmezliğinde kaybolmak istiyorum Mutlak Sonsuza...!