Tuna nehrini, devleti için tabii bir sınır kabul ettiğini tahmin ettiğimiz Fatih Sultan Mehmed ve hatta daha nceki Osmanlı hükümdarları, bu nehrin kuzeyinde bulunan ve bugünkü Romanya'yı teşkil eden Eflak ile Boğdan prensliklerini himayeleri altında bulundurmayı kafi grüyorlardı. Bununla beraber, bunların kendilerini meşgul edecek kadar kuvvetli olmalarını veya büsbütün zayıf düşmelerini de istemiyorlardı. Muhtemelen Osmanlılar, tabii sınırlarının dışında mütalaa ettikleri bu prensliklerin, daha uzakta bulunan Lehistan ve Macarlarla kendi aralarında tampon bir devlet olarak kalmalarına taraftardılar. Osmanlı sınırlarına yakin bulunmasından dolayı Eflak'ta Osmanlı nüfuzu gün geçtikçe artmaya başladı. Bu sebeple Eflak daha Yıldırım Bayezid zamanında senelik bir vergi vermeyi kabul etti. 1456 yılında Fatih, Wlad'ı Eflak prensliğine tayin etmişti. Wlad, kardeşi Radul ile birlikte Osmanlı sarayında rehine olarak bulunmuştu. Hüküm sürdüğü memlekete Fatih'in yardımı ile sahip olmasına ve Padişaha karsı dost kalacağına dair yemin etmiş bulunmasına rağmen Wlad, szünde durmayarak Osmanlılar aleyhine Macarlarla anlaşma yapacaktır. Fatih'in, Karadeniz ve Trabzon'da bulunduğu sıralarda, Eflak'ta bazı hadiseler olmaktaydı. Burada Türklerin "Kazıklı Voyvoda", Macarların "Drakul" , Ulahların "Çepelpuç" dedikleri Wlad adinda zulüm delisi bir adam, halka idarenin en korkuncunu tattırmaktadır. Tarihçi Tursun Bey tarafindan "Keferenin Haccac'i" diye vasıflandırılan bu adam, vahşi ve insanlık dişi birtakım zevklere sahipti. Hammer, onun yukarıdaki sıfatlarını verdikten sonra, bunun yaptığı barbarlıklara da rnekler verir. Bu şahsin daha iyi tanınması ve farklı milletler tarafindan aldığı bu lakaplarda ne kadar haklı oldugunu ortaya koyması bakımından bir kaç rnek vermek yerinde olacaktır. O, kazıklara vurulmuş ve işkence içinde can vermekte olan Türklerin meydana getirdiği büyük halkanın ortasında, saray halkı ile birlikte yemek yemekten zevk alırdı. Eline Türk esirleri geçince ayaklarındaki derinin yüzülmesini ve meydana çıkan kırmızı etlere tuz ekilmesini, sonra da bunları keçilere yalatmasını emrederdi. Bylece, diri diri ayaklarının derisi yüzülen esirlerin işkencesi, daha büyük olurdu. O, kendisine gnderilen Osmanlı elçilerinin sarıklarını baslarına çiviletmiştir. Wlad'in yaptığı hareketlerden bazılarını grmezlikten gelen Fatih Sultan Mehmed, onu İstanbul'a davet eder. Ancak Wlad, düşmanlarının çokluğundan ve memlekette bulunmadığı bir sırada taç ve tahtının Macarlara verileceğinden korktuğundan, Eflak'i düşmanlarına karsı muhafaza edecek bir kuvvetin gnderilmesini rica eder. Bunun üzerine Padişah, Silistre Beyi Yunus Bey ile Çakırcıbaşı Hamza Bey'i Eflak'i beklemek üzere grevlendirir. Yunus Bey ile Çakırcıbaşı Hamza Bey, Tuna kenarına geldikleri vakit, nehrin donmuş oldugunu grürler. Bununla beraber Tuna'yı geçmek hazırlıkları yaptıkları ve dostluktan başka bir şey ümid etmedikleri, hatta itibar greceklerini sandıkları bir sırada Wlad'in büyük bir saldırısına uğrarlar. Bu baskında Yunus Bey sehid, Hamza Bey de esir edilmişti. Wlad, daha sonra Hamza Bey'i ldürerek basını Macar kralına gnderir. Kan dkücü Wlad, aldığı esirlerin tamamını kazığa vurduktan sonra, Osmanlılara ait bazı şehir ve kasabaları tahrip etmekten de çekinmez. Bütün bu olanları haber alan Fatih Sultan Mehmed, hiddetinden ve üzüntüsünden yerinde duramayarak 150 bin kişilik bir ordu ve 25 büyük, 150 küçük parça deniz kuvveti hazırlayarak, Allah'ın kullarına zulmeden bu zalimi ortadan kaldırmak için Eflak seferine çıkar (H. 866/1462 M.) Fatih, Eflak ortalarına kadar gittiği halde, Wlad'in kuvvetleri ortalarda grünmüyorlardı. Wlad, Fatih'in, casusları vasıtasıyla nceden haber aldığı bir gece baskını düzenleyerek Padişahi ldürmek ister. Fakat bunda muvaffak olamadığı gibi, perişan bir halde canını zor kurtarıp kaçabilir. Osmanlı akıncıları onu bulmak için bütün bir Eflakı tararlar. Padişah da ordusuyla prensliğin başkentine yürür. Şehrin yakınında kazıklanmış 15 bin adamdan kurulu korkunç bir orman grünce nefretle "Devlet kuvvetini byle kullanmış, tebaasına ve Allah'a karsı bu denli cinayetler islemiş bir adam, asla itibara layık değildir" der. Yaralı olarak kaçıp Macarlara sığınan Wlad, onlardan yardim ister. Fakat Macar Kralı, hiç yoktan Osmanlılarla bir anlaşmazlığa düşmek istemediğinden bu yardımı yapmamış, hatta Wlad'i yakalayarak haps etmişti. te taraftan Osmanlılar, Wlad'ın kardeşi Radul'u oniki bin duka yıllık vergiye bağlayarak Eflak prensliğinin basına getirdiler. Bylece Eflak, mümtaz bir eyalet haline getirilerek, Osmanlılara sıkıca bağlanmış oldu. Wlad, Radul'un lümü üzerine zindandan kaçıp tekrar idareyi ele almak istediyse de ldürülerek kesik bası memleket memleket dolaştırılır. Kaynak: Osmanlı Tarihi dkn hocam burda da iki kardeşin birden sarayda rehin olduğu yazılı. baya karmaşık bi durum... sorcerer & musket...

Ya tarihi filmlerimizden bildiğimiz kadarıyla:Fatih-İstediğin kadar asker al yanınaMurat-Gerek yok Padişah'ım Bana kefendir yatak, sana tabuttur havuz//Sen kıvrıl ben gideyim son Peygamber kılavuz...

Cem sultan diye bi kitap vardı onda da tüm detaylarıyla açıklamışlardı çok ilginç bi kitapdı çok ilginç de bi olay... Saol paylaşım için... Memento Mori... Blossom Geri Dndün:C Mitozla çoğalan milletleri sevmiyorum:|

Tuna nehrini, devleti için tabii bir sınır kabul ettiğini tahmin ettiğimiz Fatih Sultan Mehmed ve hatta daha nceki Osmanlı hükümdarları, bu nehrin kuzeyinde bulunan ve bugünkü Romanya'yı teşkil eden Eflak ile Boğdan prensliklerini himayeleri altında bulundurmayı kafi grüyorlardı. Bununla beraber, bunların kendilerini meşgul edecek kadar kuvvetli olmalarını veya büsbütün zayıf düşmelerini de istemiyorlardı. Muhtemelen Osmanlılar, tabii sınırlarının dışında mütalaa ettikleri bu prensliklerin, daha uzakta bulunan Lehistan ve Macarlarla kendi aralarında tampon bir devlet olarak kalmalarına taraftardılar. Osmanlı sınırlarına yakin bulunmasından dolayı Eflak'ta Osmanlı nüfuzu gün geçtikçe artmaya başladı. Bu sebeple Eflak daha Yıldırım Bayezid zamanında senelik bir vergi vermeyi kabul etti. 1456 yılında Fatih, Wlad'ı Eflak prensliğine tayin etmişti. Wlad, kardeşi Radul ile birlikte Osmanlı sarayında rehine olarak bulunmuştu. Hüküm sürdüğü memlekete Fatih'in yardımı ile sahip olmasına ve Padişaha karsı dost kalacağına dair yemin etmiş bulunmasına rağmen Wlad, szünde durmayarak Osmanlılar aleyhine Macarlarla anlaşma yapacaktır. Fatih'in, Karadeniz ve Trabzon'da bulunduğu sıralarda, Eflak'ta bazı hadiseler olmaktaydı. Burada Türklerin "Kazıklı Voyvoda", Macarların "Drakul" , Ulahların "Çepelpuç" dedikleri Wlad adinda zulüm delisi bir adam, halka idarenin en korkuncunu tattırmaktadır. Tarihçi Tursun Bey tarafindan "Keferenin Haccac'i" diye vasıflandırılan bu adam, vahşi ve insanlık dişi birtakım zevklere sahipti. Hammer, onun yukarıdaki sıfatlarını verdikten sonra, bunun yaptığı barbarlıklara da rnekler verir. Bu şahsin daha iyi tanınması ve farklı milletler tarafindan aldığı bu lakaplarda ne kadar haklı oldugunu ortaya koyması bakımından bir kaç rnek vermek yerinde olacaktır. O, kazıklara vurulmuş ve işkence içinde can vermekte olan Türklerin meydana getirdiği büyük halkanın ortasında, saray halkı ile birlikte yemek yemekten zevk alırdı. Eline Türk esirleri geçince ayaklarındaki derinin yüzülmesini ve meydana çıkan kırmızı etlere tuz ekilmesini, sonra da bunları keçilere yalatmasını emrederdi. Bylece, diri diri ayaklarının derisi yüzülen esirlerin işkencesi, daha büyük olurdu. O, kendisine gnderilen Osmanlı elçilerinin sarıklarını baslarına çiviletmiştir. Wlad'in yaptığı hareketlerden bazılarını grmezlikten gelen Fatih Sultan Mehmed, onu İstanbul'a davet eder. Ancak Wlad, düşmanlarının çokluğundan ve memlekette bulunmadığı bir sırada taç ve tahtının Macarlara verileceğinden korktuğundan, Eflak'i düşmanlarına karsı muhafaza edecek bir kuvvetin gnderilmesini rica eder. Bunun üzerine Padişah, Silistre Beyi Yunus Bey ile Çakırcıbaşı Hamza Bey'i Eflak'i beklemek üzere grevlendirir. Yunus Bey ile Çakırcıbaşı Hamza Bey, Tuna kenarına geldikleri vakit, nehrin donmuş oldugunu grürler. Bununla beraber Tuna'yı geçmek hazırlıkları yaptıkları ve dostluktan başka bir şey ümid etmedikleri, hatta itibar greceklerini sandıkları bir sırada Wlad'in büyük bir saldırısına uğrarlar. Bu baskında Yunus Bey sehid, Hamza Bey de esir edilmişti. Wlad, daha sonra Hamza Bey'i ldürerek basını Macar kralına gnderir. Kan dkücü Wlad, aldığı esirlerin tamamını kazığa vurduktan sonra, Osmanlılara ait bazı şehir ve kasabaları tahrip etmekten de çekinmez. Bütün bu olanları haber alan Fatih Sultan Mehmed, hiddetinden ve üzüntüsünden yerinde duramayarak 150 bin kişilik bir ordu ve 25 büyük, 150 küçük parça deniz kuvveti hazırlayarak, Allah'ın kullarına zulmeden bu zalimi ortadan kaldırmak için Eflak seferine çıkar (H. 866/1462 M.) Fatih, Eflak ortalarına kadar gittiği halde, Wlad'in kuvvetleri ortalarda grünmüyorlardı. Wlad, Fatih'in, casusları vasıtasıyla nceden haber aldığı bir gece baskını düzenleyerek Padişahi ldürmek ister. Fakat bunda muvaffak olamadığı gibi, perişan bir halde canını zor kurtarıp kaçabilir. Osmanlı akıncıları onu bulmak için bütün bir Eflakı tararlar. Padişah da ordusuyla prensliğin başkentine yürür. Şehrin yakınında kazıklanmış 15 bin adamdan kurulu korkunç bir orman grünce nefretle "Devlet kuvvetini byle kullanmış, tebaasına ve Allah'a karsı bu denli cinayetler islemiş bir adam, asla itibara layık değildir" der. Yaralı olarak kaçıp Macarlara sığınan Wlad, onlardan yardim ister. Fakat Macar Kralı, hiç yoktan Osmanlılarla bir anlaşmazlığa düşmek istemediğinden bu yardımı yapmamış, hatta Wlad'i yakalayarak haps etmişti. te taraftan Osmanlılar, Wlad'ın kardeşi Radul'u oniki bin duka yıllık vergiye bağlayarak Eflak prensliğinin basına getirdiler. Bylece Eflak, mümtaz bir eyalet haline getirilerek, Osmanlılara sıkıca bağlanmış oldu. Wlad, Radul'un lümü üzerine zindandan kaçıp tekrar idareyi ele almak istediyse de ldürülerek kesik bası memleket memleket dolaştırılır. Yukaridaki gibi benimde bildigim sekliyle zalim voyvoda filmlere rumeli turkulerine gecen rumen asilli adini densiz diye anacagimiz tarihimiize kazikli voyvoda olarak gecen sahsiyet. paylasiminiz icin saolun. Osmanli ve selcuklu tarihine ayrintilariyla ihtiyacimiz var ve bunu bilmemiz bir gereklilik. Bedenin BAKİRE olmasi onemli degil, Yeterki ruhun OROSPU olmasin!!!

sarayda büyüyen Vlad degil onun kardesi Radu'dur. Vlad ın osmanlı sarayında yasadıgına dair bir belge yoktur. Vlad Osmanlıya isyan edip, Fatih tarafından yenildikten sonra Erdel'e kaçtı. Erdel'den Fatih'e bir mektup yazarak Kendisini af ederse Osmanlı için bütün Balkanları feth edeceğini iddia etti, fakat mektup Fatih'e değil Macar Kralı Matthias'ın eline geçti 1476'ye kadar Braşovda hapis hayatı yaşadı. Hapisten çıktıktan sonra Eflak'a dndü isede Kardeşi Radu'ya bağlı Boyarlar tarafından ldürüldü. Vatan ne Türkiye"dir Türklere, ne Türkistan; Vatan büyük ve müebbet bir ülkedir: Turan. Saga qaygı kelgende qorqup qaşsam taa saga, Qayday betpen qararman aytaş yurtum men saga? Ne dermen dep aytarman sütün bergen anamga? Ne dermen dep aytarman maga sengen atamga? Kk Bayraq"a selam olsun!

Marduk-Kaziklu Bey :P dont think twice its all right

bu vlad tepeş-kazıklı voyvoda'nın aynı zamanda dracula olduğu da syleniyor. yani dracula değil zaten le bişey yok da dracula ortaya çıkarken bu heriften esinlenilmiş galiba. kendisi draculadır kısaca.

"lünceye dek kardeşiz" Küçük Vlad, Edirne'yi ve Osmanlı saray hayatını kısa sürede benimser. Murat Han da sarayının koridorlarında ablasıyla birlikte koşturup duran bu küçük konuğun üzerine titremektedir. Gelecekte Osmanlı'nın Balkanlardaki uçsuz bucaksız topraklarını kendisi adına sadakatle ynetecek olan bu zeki Romen çocuğunun her açıdan kusursuz bir eğitim almasını arzulamaktadır Sultan. Türkleri sevmesi için çok geçmeden onun yanına bir de arkadaş verir. Bu kişi, sonradan "cihan fatihi" olarak anılacak olan sevgili oğlu Mehmet'tir. Şehzade Mehmet, kendisinden yalnızca bir yaş küçük olan Romen arkadaşıyla yıllar boyunca omuz omuza çok sıkı bir eğitimden geçer. Birlikte en seçkin hocalardan yabancı dil dersleri alır, kılıç kullanmayı, ata binmeyi ve devlet ynetiminin türlü inceliklerini ğrenirler. Zamanla arkadaşlıkları iyice derinleşecektir iki çocuğun. Büyüdüklerinde birbirlerini hiç unutmayacakları ve kanlarının son damlasına kadar destek olacaklarına dair karşılıklı yeminleşir, ardından da kesik parmaklarını birleştirerek "kan kardeşi" olurlar. http://www.yenisafak.com/arsiv/2003/subat/02/tarih.html çok ilginç bi konu, açayım dedim. hiç aklıma gelmezdi ikisinin hayatlarının bir zamanlar kesişmiş olduğu. ... sorcerer & musket...

Koko saol çok güzel paylaşım bilindiği gibi şu anda bahsettiğimiz kazıklı Voyvoda nam'ı değer Cont Dracula'dır : ) Kimilerine gre Porfia denen pek nadir rastlanan bi kansızlık hastalığına tutulmuştur bu hastalıkta insan kanı dışardan almak zorundadur, ve bu hastallığından dolayı vampir olarak nitelendirilmişştir, o'na osmanlı Eflak ve Boğdan beyliği Osmanlı tarafından verilmiştir... dont think twice its all right