Yazanı tanımıyorum, http://www.mollacami.com/ sitesinin hifa adlı kullanıcısı. Boynumuz yiğit boynu, bükerse sevda büker.

yazarı kim bunun andidit :\ kendinize ayığ olunuz

Yusufu kaybettik... Allah rahmet eylesin... Kaç gmleğimiz yırtıldı n yanımızdan sayamadığımız... Yusuf bir teşbihti... Yusuf bir temsil... Yusuf olabilmek ise hakikat. Kuyusuna düştüğümüz günahlarımız var. Yalnızlığımız var itildiğimiz kuyuda. Ve düştüğümüz bu günah kuyusunda bizi bırakıp giden güya kardeşlerimiz... Kurtarılmayı beklediğimiz kervan var Yusuf gibi.. Fakat kurtuluş ümidiyle elimizi tutup bizi bırakan... çarşıda satan... ve rüyalarımız var avuçlarımızda onbir yıldız bir güneş ve ayımız olan... Ne garib bir de hakikat var Yusufu sultan yapan... Yusufu sultan yapan bir Sultan var... Gmleğimizde kaç sultanlık bıraktık... Kazanamadığımız... Simamıza baktığımızda parmaklar kesilmiyor artık!!! Parmağı kestiren şey Yusufun sureti mi sandık... İçteki sıretti... Haya idi... edeb idi... takva idi... nur idi.. Kaybettiğimiz Yusufluğumuz var... Gmleklerimizde ldürdüğümüz... Kuyularda boğduğumuz... Klelikten geçen sultanlığımız var kle olmaya razı olamadığımız... Sultan olmanın sırrı o gmlekteydi oysa... Kaç defa yırtıp değiştirdik gmleğimizi... Kaç defa züleyhalar yırttı... Dnemedik... Ne çare Yusufu Kaybettik... Yusufluğu... Yusuf olamayacağız... Gmleğimiz dikiş tutmuyor... Boynumuz yiğit boynu, bükerse sevda büker.

hocam süper yaaa.. beni derinden etkiledi.. bi tanede benden buyur beğenirsiniz inşallah... bide nerde bulabiliriz byle manidar denemeleri.. web adresi verirsen memnun olurum.. selam ve dua ile... BİR LEYLA DÜŞLEMESİ Bir Leyla düşlemesidir aşk. Yanmaktır bir gülün kırmızısında, türküler yakmaktır sevgiliye. Gün batımlarında tutulan sevdaları gün doğumlarında aramanın adıdır aşk. Seherlerde bülbülün yanık nağmelerinde gül hasreti çekmektir; güle rengini veren, yüreğini veren bülbül olmaktır aşk. Ve biz şimdi büyüsü kaybolmuş zamanlarda aşkın peşine düştük. Pazar pazar gezinen Zeliha olduk aşkımıza bir Yusuf bulmak için. Yusuf, esrarını gizleyen ebedi iffetti. Mecnun'a zendik sevdamızı bir Leyla'ya yüklemek için. Leyla bir ışıktı, ab-ı hayattı aşkı filizlendiren. Ferhat olup Şirin'ler hatırına gnül kazmasını yamaç yüreklere vurmak istedik. Şirin, gnül aynasında aşkı büyüten bir suretti. Bitmeyen zlemler büyütüyoruz bağrımızda. Leyla'ya, Şirin'e, Aslı'ya adadığımız yüreklerimiz vardır. Suretten te aradığımız bir yar vardır. Yarin adıyla yan yana bilinsin istediğimiz adlarımız vardır. "Aşk" ile "ilgi duyma"nın karıştırıldığı bir dnemde yaşıyoruz. Artık güllerimiz Leyla kokmuyor, sevda kokmuyor. Aşkın ilk basamağına dahi çıkamadık. Tutkulara takılıp kaldık. Dergaha gelen delikanlıya şeyhin "Sen git, aşık ol da gel, aşkı bil de gel!" dediği kadar dahi olsa, yüreklerimize işleyemedik aşk nakışını. Gnül toprağına atamadık aşk tohumunu. Nadasa bırakılmış yüreklerimize bir Leyla tohumu düşmedi. Biz lümsüz ve günahsız aşklara değil, günübirlik sevdalara takılıp kaldık. Cismaniyetin ağında ateş bceklerini yıldız sayanlar gibi, tutkuları aşk sandık. Talihsiz yanılgılarla yanlış ateşlerde yandı ruhumuz. Sonu "kaf"la biten, "aşk"ta kalb vardır. Kaf, kalbidir aşkın. Aşkın kalbini çıkarıp aldığınızda geriye "aş" kalır, ceset kalır, madde kalır. Mecnun'un aşkına zenip de yürüdüğümüz yollar, çl değil. Oysa aşk, çlde haz verir insana. Kalb, çl yanmışlığında kanıyorsa aşk vardır. Aşk, yanmışlıkla daha bir lezzet verir aşığa. Susuzluktan çatlayan dudaklardan dkülen Leyla adı, canan adı, can verir lür ruhlara. Çlde ceylanların sürmeli gzlerinde Leyla'yı grenler, aşka uyanır seherlerde. Ve aşkın büyüsü rülür seherlerde. Toprak perken alınlarımızdan, aslında Leyla'dır buseler konduran. Bizim seherlerimizde ceylanlar yok artık. Biz seherlerimizi uykulara feda ettik, gremiyoruz Leyla bakışlı ceylanları. Üstümüze güneşler doğar oldu. Geceler boyu yıldızlarla syleşip de onlara elveda diyemedik gün doğumlarında. Biz, ceylanların gzlerini pemedik, bu gzler Leyla'nın gzlerine benziyor diye. Uykulara feda ettiğimiz seherlere ağlayamadık. Leylasızlığa akmadı gz yaşlarımız. Biz sevemedik yaratılanı Yaratan'dan türü. Yunus mektebinde diz çküp okuyamadık aşk kitabını. Oysa, varlığın zünde sevda hamuru vardı. O hamuru besleyen aşkın pişmanlık gzyaşı vardı. Adem ile Havva'dan dkülen. Şimdi ezeli pişmanlıklara değil, günübirlik sancılara akar oldu gzyaşlarımız. En sevgiliye iltifatlar vardı sevgililer sevgilisinden, "Ben sana aşık olmuşam ey şerif!" hitabının tatlı sıcaklığı vardı. "Levlake..." hitabıyla başlayan bin bir renkte iltifatlar vardı. Aşık ile maşukun ezelde yazılı, gklerde yan yana asılı adı vardı. Aşk medeniyetinin sevda pazarında, gnlümüzü bir Leyla'ya, son Leyla'ya, en Leyla'ya sunmanın hesabındayız. Yere gğe sığmayan Sevgililer Sevgilisini gnül Kabe'sinde misafir etmenin telaşındayız. Misafirlikler bir olmak içindir, tek olmak içindir. Tıpkı kapısına gelen aşıkına seslenen sevgilinin tek olma hayali gibi. "Kimsin?" diye seslenir kapısını çalana. Aşka tutulan aşık "benim" der. Ve tekrar seslenir sevgili. "Burada iki kişiye yer yok. Gnlüm teki arzular." Tekrar kapının tokmağına dokunan ve ısrarından vazgeçmeyen aşık, benlik libasından sıyrılır. "Sen'im" der. Vahdete adım atar, bırakır ikiliği, küfrü bırakır, çokluğu bırakır. Sevdiğinde fani olur. Aşkın bekasını bulur. Ebedi aşkı arzulayanlar, sevdiğinde fani olup lümsüzlüğe kucak açanlardır. Ve sevenlerin dilinde sevilenlerin adı bayraklaşır. Dillerde hep Leyla kitabı okunur. Kulağa gelen her nağmede Leyla, esen her rüzgarda Leyla... Buram buram hep Leyla... Kuşların tüşünde, güllerin kan kırmızı kıvrımlarında, gğün mavisinde, ağacın yeşilinde hep Leyla vardır. Yağmur damlaları vuslata koşar, düşer toprağa. Toprak, Leyla'sıdır yağmurun; toprağın Leyla'sı yağmur... Mecnun'a adını sorarlar, Leyla der. Geldiği yeri sorarlar, gideceği yeri sorarlar yine Leyla, hep Leyla der. Hep aşk... Gnlünü Leyla'ya kaptırmışların şafaklarında, güneşin ışıldayan çehresinde gamzeli tebessümler saklıdır. Dağların doruklarında hiç kaybolmayan beyazlıklar, Leyla'nın yüreğe serinlikler bahşeden sevdasıdır. Aşk, kar beyazı vefalar saklar bağrında. Yüreğine yasak koyanlar, vefalara bezenmiş aşklarında lümsüzlüğün kapılarını aralar. Gecenin mavi karanlığında yıldızlardan taç yapan aşıklar. Leyla durağında sevda yağmurlarıyla ıslanırlar. "Cennet gzlüm" dediğimiz ve yarım kalmış yanımızı tamamlayan sevgiliyi alıp da yanımıza... "Sen ey cenneti müjdeleyen Sevgili, Sevgilim!" deyip düşüp de peşine, tutunup da eteğine aradık mı hiç gecenin ve gündüzün Leylasını? Sevdanın ve Leyla'nın aşkına kaç gün doğumlarını sancıyla yaşadık? Gün batımlarında kaybettiğimiz Leyla'yı bir gülün kırmızısında bir bülbülün feryadında aradık mı hiç? Leyla'dan başkasını grmez oldu mu gzlerimiz? Yanıklığıyla ve ceylanlarıyla kendisini aşka çağıran çldedir Mecnun. Dolaşır bir baştan bir başa. Yüreğinden aşka ırmaklar akar çl kumlarında. Gnlünü avutur. Dolaştığı günlerden bir gün... Fark edemez namaz kılan bir dervişin nünden geçtiğini. Leyla'dan başkasını grmeye yasaklı gzleriyle gremez, namaz kılan dervişi. Namaz biter. Kırk yıllık bekleyiş yükünü bilen derviş kızar Mecnun'a. zür kuşanmış kelimelerin ardından, paslı vicdanlara bir hançer gibi, saplanan szler dkülür Leyla kitabı okuyan dudaklardan. "Kusura bakma derviş baba, ben Leyla'nın aşkından seni gremedim. Ya sen, huzurunda bulunduğun Mevla'nın aşkından beni nasıl grdün?" Aşk yanılgısıyla avunan yürekler sıtmaya tutulur. Yeni bir sevdanın, ezeli ve ebedi Leyla'nın eşiğinde aşka uyanır canlar, Leyla'ya uyanır. Vuslat kokan düşler Leyla'ya uzanır. İlkokul Çağlarımdan 25 yaşıma kadar, varlığım TÜRK varlığına armağan olsun...

çok güzel arkadaşlar insana huzur veriyor.