Bunu yarım saat nce karaladım daha tamamlamadım ama neden bilmiyorum biran nce birileriyle paylaşmak istedim. Beni terkettikten sonra bileklerimde kırık şarap şişeleriyle açılmış yaralar vardı, ama sen onları hiç grmedin... Sen yanımda olmadığın günerde sinir krizlerim vardı, annam başımda oturur saatlerce ağlardı, ama sen annemin gz yaşlarını teninde hiç hissetmedin... Sen beni terkederken sylediğin üç kelimede benim cehennemim vardı, ama sen ateş acısını hiç tatmadın... . Yine sinir krizindeyken bir gece, yalnız, gğsümde bir izmarit sndü, ama sen gecenin karanlığındaki o kızıllığı hiç grmedin... zlerken ben seni en sensiz geçen, en yalnız günlerimde, arar hiç konuşmadan sesini dinlerdim dakikalarca, sessizce, ama sen benim sesimi hiç duymadın, arayanın ben olduğumu hiç bilmedin... Sen beni terkettikten sonra günlerce, haftalarca ayık gezmedim, belki sadece kendimi rezil ettim fakat sen yoktun aklımda birtek elimdeki bira şişesi, ama baş ağrısıyla birlikte ayılırken iğrenç sabahlarda sen yine yoktun yanımda... Bunlar gerçekten yaşanmış bir hayatın bir blümünden zetti... Anarchy is salvation... I want K@#$...