Sahibinin Okuyamadığı Şiir Olması Gereken Başlıkta!... 65... 52... 57... 50... 43... 61... 40... ne kadar anlamsız sayılar değil mi birbirleriyle hiçbir alakası yok... bu sayıların nemini boğucu bir hastane odasında yaşamı bir makineye bağlanmış dedemi izlerken anladım... kalp atış ritmi düştükçe lüm yaklaşıyordu... artık bekliyorduk lümü dakika dakika saniye saniye yaklaşıyordu ve biz nefesimizi tutmuş zamanın geçmemesini diliyorduk! siz bilir misiniz sevdiğinizin lümünü beklemek nasıl bir duygu? nasıl bir duygu saniye saniye lümün sevdiğinizin bedenini -daha kalbi atarken- ele geçirmesini izlemek... ve ağlayamamak... nasıl bir şeydir bilir misiniz siz? kaybettiğiniz şeye üzülmek, yanmak haykırmak, çığlıklar atmak, gzyaşlarına boğmak her tarafı ama yerinden kıpırdamamak bunları yaparken... nasıl bir şeydir bilir misiniz siz? bir odada şimdi size gülemeyen, kızamayan, bağıramayan sevdiğinizi son kez yıkamak üç kat bez parçasına sarmak bir ahşap parçasına yerleştirmek onu omuzunda taşımak toprağa gmmek... nasıl bir şeydir bilir misiniz siz? bir mezarlıkta sevdiğinizle birlikte yüreğinizden bir parçayı gmmek ve sanki o parça hala yerindeymişçesine çekip gitmek tek bir damla gzyaşı dkmeden saatlerce ağlamak gece yatakta üşümek o yatakta sevdiğinizin sıcaklığını aramak ama bulamamak... merak etmeyin, fazla sürmez elbet bir gün ğrenirsiniz... tıpkı benim gibi...

Evet abi 1. si daha güzel Yağmur dindi, yağmura inandık.|www.birboluiki.net

Yazmadım hiçbirşeyyazamadım... Mezartaşında koca bir hiç var şimdi... Koca bir mürden geriye kalanKOCA BİR HİÇ...

Bir şiir kitabı çıkaramadım. Ancak bir kitabe'de hem de Kitabe-i Seng-i Mezar'da geçecek yazdığım şiir. Bu ne büyük hüzün, bu ne büyük kıvanç. Bu ne büyük teessür...

birincisi daha hos bence kardesimama yinede sen bilirsin Laaaaaan.

Dedemin lümü ardından yazdığım şiirleri hatırlayan hatırlar. Hatırlamayan için soruyorum hangisini mezartaşına yazdırayım?

bence de birincisi YaRdIM EtMeK CaN YaKmaZ ;)

Birincisi yazıldığı zaman yaşıyordu...

Hayatı boyunca huzuru aradı Dinmek bilmez fırtınalar içinde Tek isteği sessiz bir yaşamdı Şimdi o aradığı sessizliği yaşıyor Dünyanın Ktülüklerinden uzak Bir hastane odasında Yaşam ile lüm arasındaki o ince çizgide Mücadele veriyor Hatırladığı tek şey adı ve elli yıl nceki yaşı Kendini 20 yaşında bir reçber sanıyor Kyünün tarlalarında dolaşan Baharda coşan derelerde yüzünü yıkayıp Bir pınar başında azığını yiyen Güneşle yatıp, güneşle kalkan bir reçber Aradığı huzur belki de buydu Belki tek isteği buydu dünyadan O küçücük saf dünyasında yaşamak ve kirlilikten uzak kalmak istiyordu Sonunda oldu... Şimdi ne zaman 20 yaşında kylü bir delikanlı grmek istesem O soğuk hastane duvarları arasındaki Karanlık odasına gidiyor Karanlık dünyasındaki aydınlığı seyrediyorum ve hayran hayran dinliyorum onu Masmavi gzlerine bakıyor Beni grememesine üzülüyorum Bir yandan beni grmesini istiyor Bir yandan mutluluğunu bozmaktan korkuyorum Birgün düzelecek ve şark kşemizde tavla oynayacağız O zarlara küfredecek Ben onu seyredeceğim Biliyorum... Çapa"da bir odada damar tıkanıklığı nedeniyle kr olan ve hafızasını yitiren dedeme... 02.09.03