toprağı bol olsun... <header> > </header>

saat gece 11 de ucuyorum yarın cenazesinde yanında olacağım... Hep denedin. Hep yenildin. Olsun yine dene, yine yenil ama daha iyi yenil!

grünmez bir mezarlıktır zaman, şairler dolaşır saf saf tenhalarında şiir syleyerek. kim duysa korkudan lür! tahrip gücü yüksek saatli bir bombadır, patlar! an gelir, Atilla İlhan lür... on error go to hell

ben sana mecburum bilemezsin adını mıh gibi aklımda tutuyorum büyüdükçe büyüyor gzlerin ben sana mecburum bilemezsin içimi seninle ısıtıyorum ağaçlar sonbahara hazırlanıyor bu şehir o eski istanbul mudur karanlıkta bulutlar parçalanıyor sokak lambaları birden yanıyor kaldırımlarda yağmur kokusu ben sana mecburum sen yoksun sevmek kimi zaman rezilce korkuludur insan bir akşam üstü ansızın yorulur tutsak ustura ağzında yaşamaktan kimi zaman ellerini kırar tutkusu birkaç hayat çıkarır yaşamasından hangi kapıyı çalsa kimi zaman arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu fatih'te yoksul bir gramofon çalıyor eski zamanlardan bir cuma çalıyor durup kşe başında deliksiz dinlesem sana kullanılmamış bir gk getirsem haftalar ellerimde ufalanıyor ne yapsam ne tutsam nereye gitsem ben sana mecburum sen yoksun belki haziran'da mavi benekli çocuksun ah seni bilmiyor kimseler bilmiyor bir şilep sızıyor ıssız gzlerinden belki yeşilky'de uçağa biniyorsun bütün ıslanmışsın tüylerin ürperiyor belki krsün kırılmışsın telaş içindesin ktü rüzgar saçlarını gtürüyor ne vakit bir yaşamak düşünsem bu kurtlar sofrasında belki zor ayıpsız fakat ellerimizi kirletmeden ne vakit bir yaşamak düşünsem sus deyip adınla başlıyorum içim sıra kımıldıyor gizli denizlerin hayır başka türlü olmayacak ben sana mecburum bilemezsin atilla ilhan Sword'un notu : "Şiir yle yazılmaz." istemeden gelmişiz mecburen yasıyoruzz