'' dostlar, o gün birbirlerine düşmandırlar; takva sahipleri ise müstesnadır.'' Dünyada küfür veye günah üzere oldukları halde birbirlerine dost olan insanlar vardır. Dünya karanlık olduğundan onların suçları belli değildir. Ahiret ise aydınlıktır. Yüce Allah buyuruyor: ''Mahşer yeri Rabbinin nuru ile aydınlanmıştır. Kitap konmuş, peygamberler ve şehidler getirilmiş, kullar arasında adaletle hüküm verilmektedir. Hem onlar asla zulm edilmezler.'' (Zümer 69) Bir kimsenin dost olup olmadığı ahirette meydana çıkacak. Gece karanlığında bir tarafımıza kazan karası sürülse belli olur mu? Olmaz. Amma sabahleyin güneş ışıkları parlamaya başlayınca o siyahlıklar meydana çıkar. Hakiki dostluk bir kimseyi Allah için sevmektir. Fakat para için herhangi bir menfaat karşılığında kumar yolunda, kulüplerde, hırsızlıkta, kadın erkek belaları yolunda arkadaş olanlar, esasında birbirinin düşmanlarıdırlar. Allah yolunda dostluk ise asıl ahirette nazar-ı itibara alınır. Zira dünya da lüm vardır, ahirette ise yoktur. Allah yolunda olan dostluklar sonsuza kadar bakidir. Bazısı bazısına şefaat eder. Allah yolunda dostluğun şartı da; hiçbir dünyevi menfaat olmaksızın karşılıklı muhabbet duyanların birbirlerini Allah için sevmeleridir. Bu gibi muhabbetler günden güne ziyadeleşir, eksilmez. Fakat bir insan diğer bir insana menfaat sebebi ile yaklaşırsa o menfaatin zevali ile o dostlukta kaybolur. Bu gibi muhabbetlerin akıbeti nefrettir. Nitekim Ali İbni Ebi Talib buyuruyor: ''Allah yolunda dost olan iki mü'minden birisi vefat ettiğinde o mümin 'Ya Rab! Filan kimse bana hayır ile emreder, şerden nehyeder ve sana kavuşacağımı haber verirdi. Ya Rab! Benden sonra onu saptırma, beni hidayet ettiğin gibi ona da hidayet buyur. Bana ikram ettiğin gibi ona da ikram et.' diye dua eder. Dost olan iki kafirden birisi ldüğünde ise len kafir:'' Ya Rab! Filan kimse beni sana ve Resulune taattan nehyeder bana şer ile emreder, beni hayırdan nehyeder ve sana mülaki olmayacağımı haber verirdi.'' der. Bunlardan her biri diğer arkadaşını kasdederek:''Ne ktü kardeş, ne ktü arkadaş ne ktü dosttur.'' diyerek birbirlerine levm ederler. İnsan dostunu niçin sevdiğini düşünmelidir. Zira yarın ahirette kişiye sevmesinin sebebi sorulacak. Allah için dost olanlar gene orada dostlardır. Bazen insan birk imseyi sever, oda kendisini bir şey zanneder. Siyasette bu gibi şeyler çok olur. Politikadan anlamadığım ve sevmedğim için kürsüyü o gibi şeyler ile meşgul etmiyorum. Bizim işimiz Kuran-ı Kerim'i, Hadis'i, Akaid'i ve onlardan çıkarılan Fıkhı anlamak ve anlatmaktır. Allah-u Teala, Kuran'ı Kerim'de buyuruyor ki: ''Erkek ve dişi bütün mü'minler birbirlerinin yardımcılarıdır. İyiliği emrederler, fenalıktan alıkoyarlar, namazı dosdoğru kılarlar, zekat verirler, Allah'a ve Resulune itaat ederler. İşte bunları ahirette, Allah, nimetleriyle muhakkak bağışlayacaktır. Gerçekten Allah Aziz'dir. Hakim'dir.'' (Tevbe 71) Bakınız, dostlar Allah'a itaatte birleşiyorlar başka yerde değil. Buraya camiye, yemek, içmek, çalgı dinlemek, eğlenmek oynamak için mi geldik?Hayır. Ya niçin? Allahımızın büyüklüğünü bilip ibadet edilmeye layık olduğunu anlamak için Mahmud Ustaosmanoğlu Efendi Hazretleri K. s. sitem hep aşinalardan gelir biganeden gelmez!

Fiko bazen işe yarar yazılar yazıyo :|

bırag ya :F vueeey ula hava patliiy ula gk delinuiii

birazını okuabildim ii bişeye benzio D-A-Ç-K-A L-İ-S-E