: ilk kez dinliyorum başlangıcında bu ne dedim kapatayım iyisi mi sonra bi kelebek girdi pencereden odama onu yakalamaya çalışırken şarkı ilerlemeye devam ediyordu şuanda baya bi sarmış durumdayım, acaip bi yerlere gtürdü la bu şarkı beni mp3 çalarıma girmeyi hak eden ender parçalardan biri oldu, teşekkürler! bir de karşına geçip 'nevermore' dese kelebek ruhunu teslim ederdin heralde hocam :) hayrını grün i ve got nothing against god. its his fan club i cant stand.

ilk kez dinliyorum başlangıcında bu ne dedim kapatayım iyisi mi sonra bi kelebek girdi pencereden odama onu yakalamaya çalışırken şarkı ilerlemeye devam ediyordu şuanda baya bi sarmış durumdayım, acaip bi yerlere gtürdü la bu şarkı beni mp3 çalarıma girmeyi hak eden ender parçalardan biri oldu, teşekkürler! Troubles'll come & they'll pass

severim poe'yu. hikayelerindeki betimlemeler biraz ağır olabilsede oldukça iyidir. Annabel Lee de hoş. Birkaç tane daha var ama isimlerini bilmiyorum hikayelerin arasına sıkıştırılmış :) ha bir de neolursa olsun şiirler bence anadilinde daha anlamlıdır.

Günlerdir dinliyorum, okuyorum bu şiiri. adam resmen büyüleyici dizeleri yanyana getirmiş... Her ne kadar şiir en güzel kendi dilinde okusa da ingilizcesi olmayanlar için çevirisini de ekliyorum. güzel çevirmişler. The Raven once upon a midnight dreary, while i pondered, weak and weary, over many a quaint and curious volume of forgotten lore-- while i nodded, nearly napping, suddenly there came a tapping, as of some one gently rapping, rapping at my chamber door. "'tis some visitor," i muttered, "tapping at my chamber door-- only this and nothing more." ah, distinctly i remember it was in the bleak december; and each separate dying ember wrought its ghost upon the floor. eagerly i wished the morrow; --vainly i had sought to borrow from my books surcease of sorrow-- sorrow for the lost lenore-- for the rare and radiant maiden whom the angels name lenore-- nameless here for evermore. and the silken, sad, uncertain rustling of each purple curtain thrilled me--filled me with fantastic terrors never felt before; so that now, to still the beating of my heart, i stood repeating "'tis some visitor entreating entrance at my chamber door-- some late visitor entreating entrance at my chamber door; -- this it is and nothing more." presently my soul grew stronger; hesitating then no longer, "sir," said i, "or madam, truly your forgiveness i implore; but the fact is i was napping, and so gently you came rapping, and so faintly you came tapping, tapping at my chamber door, that i scarce was sure i heard you" -- here i opened wide the door; -- darkness there and nothing more. deep into that darkness peering, long i stood there wondering, fearing, doubting, dreaming dreams no mortal ever dared to dream before; but the silence was unbroken, and the stillness gave no token, and the only word there spoken was the whispered word "lenore!" this i whispered, and an echo murmured back the word "lenore!" merely this and nothing more. back into the chamber turning, all my soul within me burning, soon again i heard a tapping somewhat louder than before. "surely," said i, "surely that is something at my window lattice let me see, then, what thereat is, and this mystery explore-- let my heart be still a moment and this mystery explore; -- "'tis the wind and nothing more!" open here i flung the shutter, when, with many a flirt and flutter in there stepped a stately raven of the saintly days of yore. not the least obeisance made he; not a minute stopped or stayed he; but, with mein of lord or lady, perched above my chamber door-- perched upon my bust of pallas just above my chamber door-- perched, and sat, and nothing more. then this ebony bird beguiling my sad fancy into smiling, by the grave and stern decorum of the countenance it wore, "though thy crest be shorn and shaven, thou," i said, "art sure no craven, ghastly grim and ancient raven wandering from the nightly shore-- tell me what thy lordly name is on the night's plutonian shore!" quoth the raven, "nevermore." much i marvelled this ungainly fowl to hear discourse so plainly, though its answer little meaning-- little relevancy bore; for we cannot help agreeing that no living human being ever yet was blessed with seeing bird above his chamber door-- bird or beast upon the sculptured bust above his chamber door, with such name as "nevermore." but the raven, sitting lonely on the placid bust, spoke only that one word, as if his soul in that one word he did outpour. nothing farther then he uttered--not a feather then he fluttered-- till i scarcely more than muttered "other friends have flown before-- on the morrow he will leave me, as my hopes have flown before." then the bird said "nevermore." startled at the stillness broken by reply so aptly spoken, "doubtless," said i, "what it utters is its only stock and store caught from some unhappy master whom unmerciful disaster followed fast and followed faster till his songs one burden bore-- till the dirges of his hope that melancholy burden bore of 'never--nevermore.'" but the raven still beguiling all my sad soul into smiling, straight i wheeled a cushioned seat in front of bird, and bust and door; then, upon the velvet sinking, i betook myself to linking fancy unto fancy, thinking what this ominous bird of yore-- what this grim, ungainly, ghastly, gaunt, and ominous bird of yore meant in croaking "nevermore." this i sat engaged in guessing, but no syllable expressing to the fowl whose fiery eyes now burned into my bosom's core; this and more i sat divining, with my head at ease reclining on the cushion's velvet lining that the lamp-light gloated o'er, but whose velvet violet lining with the lamp-light gloating o'er, she shall press, ah, nevermore! then, methought, the air grew denser, perfumed from an unseen censer swung by seraphim whose foot-falls tinkled on the tufted floor. "wretch," i cried, "thy god hath lent thee--by these angels he hath sent thee respite--respite and nepenthe from thy memories of lenore, quaff, oh quaff this kind nepenthe and forget this lost lenore!" quoth the raven "nevermore." "prophet!" said i, "thing of evil! prophet still, if bird or devil!-- whether tempest sent, or whether tempest tossed thee here ashore, desolate yet all undaunted, on this desert land enchanted-- on this home by horror haunted--tell me truly, i implore-- is there-- is there balm in gilead?-- tell me-- tell me, i implore!" quoth the raven "nevermore." "prophet!" said i, "thing of evil! - prophet still, if bird or devil! by that heaven that bends above us - by that god we both adore -- tell this soul with sorrow laden if, within the distant aidenn, it shall clasp a sainted maiden whom the angels name lenore -- clasp a rare and radiant maiden whom the angels name lenore." quoth the raven "nevermore." "be that word our sign of parting, bird or fiend!" i shrieked, upstarting-- "get thee back into the tempest and the night's plutonian shore! leave no black plume as a token of that lie thy soul hath spoken! leave my loneliness unbroken! --quit the bust above my door! take thy beak from out my heart, and take thy form from off my door!" quoth the raven "nevermore." and the raven, never flitting, still is sitting, still is sitting on the pallid bust of pallas just above my chamber door; and his eyes have all the seeming of a demon's that is dreaming, and the lamp-light o'er him streaming throws his shadow on the floor; and my soul from out that shadow that lies floating on the floor shall be lifted--nevermore! Kuzgun evvel zaman nce ürkünç bir gecede, eski kitaplardaki yitik hikmeti, düşünüyordum güçsüz ve bitkin. başım ne düşmüş, uyumak üzereyken, nazik vuruşlarla kapı çaldı birden. "bir misafir" dedim, çalıyor kapımı "bir misafir, başkası değil." açık seçik hatırımda, bir aralık günüydü, yerde bir hayalet gibi şminenin ışığı. çaresiz sabahı istedim, kitaplardan diledim istırabın bitişini lenore'u kaybetmenin ıstırabı. meleklerin lenore dediği o bakire, nurlu ve eşsiz, artık ebediyyen isimsiz. ipeksi mor perdelerin süzgün hışırtısıyla, garip bir dehşet kapladı, hiç yaşamadığım. yineleyip durdum yatıştırmak için kalbimi, "odamın kapısında bekleyen kişi bir misafir, odamın kapısındaki gecikmiş bir misafir, başkası değil." canlandım birdenbire, daha fazla beklemeden, "bayım" dedim ya da "bayan", affınızı diliyorum. gerçek şu ki uyukluyordum, usulca kapıya vurdunuz, usulca geldiniz, kapıma dokundunuz. emin olamadım işittiğimden. sonra ardına kadar açtım kapıyı, karanlıktı, sadece karanlık. merak ve endişeyle baktım karanlığa uzun uzun, hiçbir faninin cüret edemediği hayaller içinde. sessizlik bozulmadı, ne de bir işaret karanlıktan, orada tek kelime lenore idi, fısıldadığım. ve karanlıktan yankılandı bir mırıltı: "lenore," sadece bu, başka bir şey değil. ruhum alevler içinde dndüm odama, ardından yine bir tıkırtı, daha da şiddetli. "eminim" dedim "birşeyler var penceremde," gidip ne olduğuna bakayım, gizem çzülsün, kalbim sükun bulsun, bu gizem çzülsün. rüzgardır, başka bir şey değil. tam kepengi açacakken, kanat şakırtılarıyla heybetli bir kuzgun belirdi, kutsal günlerden kalma hiçbir şey sylemedi, ne bekledi ne durdu bir saygın kişi edasıyla, kapının üstüne tünedi, oda kapımın üzerinde, bir pallas büstüne tünedi, tünedi ve oturdu, sadece bu cezbederek, takındığı ağır ve şiddetli tavırlarıyla üzgün ruhumu gülümsetti, çehresi bu siyah kuşun "sorgucun kırpılmış olsa da" dedim "değilsin namert, karanlık kıyılardan gelen, korkunç ve gaddar kuzgun. syle nedir, cehennemi gecenin kıyılarındaki saygın ismin" dedi kuzgun "hiçbir zaman" şaştım bu hantal kuşun konuşmasına byle açık, pek anlamlı, pek ilgili olmasa da sylediği; çünkü hiçbir şanslı insan yoktur, ki biliriz hepimiz oda kapısının üzerine tünemiş bir kuşla karşılaşsın kapının üstündeki büste tünemiş bir kuş ya da canavar, adı "hiçbir zaman" olsun tek bir sz syledi o dingin büstteki kuzgun taştı sanki bütün ruhu o tek kelimeden ne bir sz ekledi, ne bir tüyü kımıldadı acıyla mırıldandım: "diğerleri uçup gittiler, sabah o da terkedecek beni, umutlarım gibi" dedi kuş "hiçbir zaman" irkildim tam yerinde sylenen bu szle, "şüphesiz" dedim "bu sz, tek sermayesi, üzgün bir sahipten miras, zalim belaların şarkıları tek bir nakarata düşünceye dek kovaladığı umutsuz ve hüzünlü bir ağıt gibi tekrarlanan" "asla hiçbir zaman" kuzgun beni hala cezbedip gülümsetirken, yneldim koltuğa, kapının, büstün ve kuşun nündeki gmülürken koltuğuma, düşünüyordum eski zamanlardan kalma bu uğursuz kuşun bu gaddar, hantal, korkunç, ve kasvetli kuşun neydi kastettiği, derken "hiçbir zaman" tahmin yürütmeye koyuldum, tek ses etmeden ateşli gzleriyle sinemi dağlayan kuşa devam ettim düşünmeye, uzatıp başımı lambanın aydınlattığı kadife yastığın üzerine lambanın gzlerini diktiği kadife ve mor yastık ki ah, "hiçbir zaman" yaslanamayacak o! sonra grünmez bir tütsünün kokusuyla ağırlaştı hava yüce meleklerin ayak sesleri çınladı tüylü zeminde. "ey sefil" diye haykırdım "bir ferahlık verdi sana tanrın; lenore'un hatıralarından kurtulasın diye bir ilaç, iç bu iksiri kana kana ve sil lenore'u aklından" dedi kuzgun "hiçbir zaman" "kahin" dedim "şeytani birşey! --kahin yine de, kuş ya da iblis; kışkırtıcı mıydı yoksa bir fırtına mı seni bu sahile atan kimsesiz ama gzüpek bu afsunlu çl toprağında bu perili evde bana gerçeği syle, yalvarıyorum var mı günahların ilacı? syle bana syle, yalvarıyorum" dedi kuzgun "hiçbir zaman" "kahin" dedim "şeytani birşey! --kahin yine de, kuş ya da iblis; üstümüzde kıvrılan gkler ve yücelttiğimiz tanrı adına syle bu hüzünlü ruh, uzaktaki cennette, sarılabilecek mi meleklerin lenore adını verdiği kutsal bir bakireye meleklerin lenore dediği o eşsiz, nurlu bakireye dedi kuzgun "hiçbir zaman" "bu sz ayrılık imimiz olsun ey kuş, ya da iblis; dn artık fırtınaya, ve cehennemi kıyılara, sylediğin yalana nişan tek tüy bırakma. yalnızlığıma dokunma, terket o büstü, çek gaganı kalbimden, çek suretini kapımdan" dedi kuzgun "hiçbir zaman" uçmuyor kuzgun, oturuyor orada, hala orada oda kapımın üzerindeki o süzgün büstte rüya gren bir iblisin bakışı gzlerinde glgesi akıyor zemine yüksekteki lambadan ve bu glgeden, yerde uzanmış yatan, yükselecek mi ruhum? "hiçbir zaman" bu grupta çok iyi seslendirmiş şiiri. http://www.youtube.com/watch?v=JQyGWZWqKT8 i ve got nothing against god. its his fan club i cant stand.