- "... ilinde devriye grevini yerine getiren... aracına açılan ateş sonucu" güvenlikgrevlisi şehit oldu. Ya da- "... ili kırsalında terristlerce dşenenmayının patlaması sonucu" asker yaralandı.. Bu nasıl başlar biliyor musunuz?Hava o kadar sıcaktır ki beyninizdeki sıvınınbuharlaşıp uçtuğunu düşünürsünüz. Oluştuğu anda kuruyup giden ter damlacıklarındangeriye kalan tuzlar yüzünüzün ve hatta elbisenizin heryanını kaplamıştır. Avucunuzun içindeki ter, yüzünüzdeki gibi kolaykurumadığı için elinizdeki tüfeğinizin metal kısmıavucunuzun içinde vıcık, vıcık oynar. Ter ile ıslanançeliğin kokusu avucunuzun içine ve elinizisürdüğünüz her yere siner. nünüzde yürüyen adamın, ayağının kuru toprakla her temas edişinde çıkan toz, ağzınızın kupkuru olmasına ve zor nefes almanıza sebepolur. Sırt çantanızın askı kayışları yüzündenomuzlarınızı hissetmezsiniz. Kült ağrıları ancakçantayı sırtınızdan çıkardığınızda fark edersiniz. Bastığınız her taş parçası, her çalı ve birayağınızın kaplayabildiği her yeryüzü parçasındançıkan sesi duyarsınız. Yürüdüğünüz yerdeki her Ağustos bceğininsesini, dallardaki kuşları, yüzünüzün etrafındaürkütücü devriye uçuşları yapan arıların kanatseslerini, ağzınıza ve yüzünüze ya da herhangi biryerinizdekiküçük yaraların üzerine konmaya çalışan sineklerinvızıltılarını, ayağınızı bastığınız yerden havalananyeşil çekirgenin küçücük cüssesine rağmen çıkardığıtok kanat sesini en ince ayrıntısına kadarduyarsınız. Sonra, kendi teçhizatınızın ve nünüzdekiarkadaşınızın ve arkanızdaki arkadaşınızınteçhizatlarının çıkardığı düzensiz seslerin her biriniayrı ayrı duyarsınız. Ve aynı anda nünüzdeki arkadaşınızın nefesalışlarını duyarsınız, ksürmesini ve hapşırmasını daduyarsınız. Telsizinizden çıkan seslerin ve cızırtıların herbiri ayrı ayrı katılır bu senfoniye. Ter ve tozun birleşmesinden oluşan kaygan çamur, postalın içindeki tüm ayağınızı kaplamıştır, çoraplarnce su toplayıp sonra patlayan yerlere adeta bir derigibi yapışmıştır. En çok yapmak istediğiniz şey ayaklarınızıyıkayıp, çoraplarınızı değiştirmektir. Ama bu çokbüyük bir lükstür o anda. Çünkü... Çünkü hangi çalının dibinde, hangi kayanınarkasında sizi beklediğini bilmediğiniz ihaneti arayıpbulmanız ve yok etmeniz gerekmektedir. Bütün masumların hayatı ve huzuru size emanetdiye, ğretmenler bayrak direğine asılmasın diye, kundaktaki bebekler kurşunlanmasın diye, binlerceyıllık emanete halel gelmesin diye kahpeliği veihaneti yok etmeniz gerekmektedir. Çünkü bunun için bayrağın, silahın, namusun veşerefin üzerine yemin etmişsinizdir. Çünkü nemli olan ayağınız değil, ülkeniz, bayrağınız ve onurunuzdur. İşte bu yüzden lükstür ayak yıkamak, çorapdeğiştirmek. İşte bu yüzden senfoniye dnüşmüştürbütün o düzensiz sesler güruhu. Sonra!.. Sonra birden tüm sesler kesilir, bıçağın dalıkestiği gibi, makasın kağıdı, pensenin bir hoparlrkablosunu kestiği gibi... Bir anda... Kuşlarınsesleri, arıların ve sineklerin vızıltıları, çekirgenin kanat sesleri; hepsi bir anda biter. Gzlerinizi açtığınızda nünüzdeki arkadaşınızıdeğil, gkyüzünü grürsünüz, yere düşmüş olduğunuzuanlamanız birkaç saniye sürer. Tek hissettiğiniz kesif bir barut ve yanık etkokusudur, yüzünüzün toprak parçalarıyla kaplandığınıfark edersiniz, temizlemek için çalışmazsınız. Arkadaşlarınızın bağırarak koşuşturduğunu grürama kulağınızdaki çınlama ve uğultudan sesleriniduyamazsınız. Sesleri yavaş yavaş duymayabaşladığınızda ayağa kalkmaya çalışırsınız amabaşaramazsınız. Yine birkaç saniye sonra arkadaşlarınızınsesleri arasında "mayın" kelimesini ayırteder ve kalkmaya çalıştığınızda ayağınızdaki yoğunağrıyı fark edersiniz. Ayağınız yoktur ama yine de ağrıdığınıhissedersiniz. Ne olduğunu anlamak için baktığınızda iseparçalanmış pantolonunuzun ve kopmuş ayağınızınfarkına varırsınız. İşte her şey o anda başlar. Avazınız çıktığı kadar bağırırsınız. Sonra, nefesiniz biter. Sonra, yeniden nefes alırsınız veyeniden bağırmaya başlarsınız. Sonra yine nefesinizbiter ve yeniden, yeniden ve yine... Yanınıza ilk gelen arkadaşınız size,"fazla bir şey yok, sadece küçük bir yara"gibi telkinlerde bulunur. Ama siz arkadaşınızkonuşurken de, helikopterle hastaneye gtürülürken deartık bir ayağınızın olmadığını biliyorsunuzdur. Hepbir soru çınlar kafanızın içinde "neden ben, neden ben, neden ben?"Hastanede geçen aylar, tedavi ve terapilerdegeçen yıllar sonunda, dizkapağınızın on iki santimaltından takılı olan ve her akşam yatarken veyabanyoya girerken çıkarıp kenara koyduğunuz takma bacakartık bir uzvunuz olmuştur. Ama bunun nemi yoktur çünkü bu fedakarlığınızsayesinde vatan var olacaktır. Sizin bir bacağınızınne nemi vardır ki! Artık koşamayacak olmanızın, yazın herkes gibihavuza, denize giremeyecek olmanızın da hiç nemiyoktur. Vatan sağ olsun yeter. Sonra birilerinin, sizin dediğiniz vergilerleFransız televizyonlarında, uğruna yarım kaldığınızvatan hudutlarını hiçe sayan programlara finanssağladığını okursunuz. Aynı dillerin bundan pişmanlıkduymadıklarını sylediklerini de okursunuz. Pamuk'ları, Dink'leri, okursunuz, Bizans çocuğuyum diyenleri duyar, Ali Kemallere tanıkolursunuz, "koçlar gibi satanları"grürsünüz.. Türk Bayraklarının yakıldığını, grürsünüz. Başlarına çuvallar geçirilip aşağılanarakelleri arkalarından bağlanan Türk askerlerinigrürsünüz. Bu aşağılanmaya cevap verecek tankların motorseslerini, helikopterlerin kanat seslerini, piyadelerin intikam yeminlerini duymayı beklersinizama duyamazsınız. Onun yerine hainlerin cesetlerinin üstünertülen çaputlara "bayrak" diyenlerigrürsünüz, "uçaklarını çek","valiyi çek" diyen başkanları vekarşılarında kekeleyen riyaseti grürsünüz. Bu da yetmez Türk askerlerinin kendi mahkemeleriniztarafından,"çete" diye suçlandığını, yargılandığını grürsünüz. Yok, yok bu da yetmez. Askere, polise, ğretmeneateş eden, yol kesip soygun yapan, ky yakan, okulyıkan, mayın dşeyen terristlerin sadece "benbir şey yapmadım" demelerinin esas kabul edilip,"suçsuz"sıfatıyla serbest bırakıldığını grürsünüz. Susanları, konuşması gerektiği halde susanlarıgrürsünüz, konuşanlar her konuştuğunda, kekeleyenlerher kekelediğinde ve susanlar her sustuğunda sizyeniden vurulursunuz, yeniden lürsünüz herdefasında. Gvdenizden o toprağa akan kan, bu defa içinizeakar, inandıklarınıza, uğrunda savaşarak kendikanınızı akıtmak pahasına tertemiz tuttuğunuzdeğerlerinize akar. Sizin kaya arkalarında, çalı diplerindearadığınız ihanet gelir aklınıza, o mayınlarıyerleştiren eller gelir. Sorgulamaya başlarsınız:"Biz bu ihaneti doğru yerde mi aradık, kuyruğunda dolaştığımız yılanın başı, hep gzümüzünnünde miydi yoksa?"diye sorarsınız kendinize. Onlara verilen maaş'ın sizinvergilerinizden dendiğini, içinize sindiremezsiniz, uykularınız kaçar, neden bu vatanı sizin kadarsevmediklerini düşünürsünüz. Bu vatan onların da vatanı değil mi?Onlar da, tıpkı benim gibi namusun ve şerefinüstüne yemin etmedi mi? diye sorarsınız kendikendinize. Sinirlenirsiniz, üzülürsünüz, on beş yaşında biraskeri okul ğrencisi iken her adımda sylediğiniz, beyninize ve yüreğinize nakşettiğiniz szler geliraklınıza": VATAN, SANA CANIM FEDA"Geri kalan tüm hayatınızın ilk beş dakikası, byle başlayacak işte ve hayatınız byle devamedecektir. Son nefesinize kadar savaşacaksınızihanetle, her şeye ve herkese rağmen, bu yolda leneya da bu ihaneti bitirene kadar. Siz diyorum, çünkü bu vatan için bedel deyeninsanların neler yaşadığını, neler hissettiğini, sizerağmen ve sizin için neler yaptıklarını, neleryapabileceklerini bilin istiyorum. Okuduğunuz ya datelevizyonda duyduğunuzdan daha fazladır yaşananlar. Yani aslında gazetelerin iç sayfalarındaki, minicik karelerde okuduğunuz;"... ili kırsalında terristlerce dşenen mayınınpatlaması sonucu, bir güvenlik grevlisiyaralandı!" haberi aslında o kadar da kısadeğildir. Sizin, daha okuduğunuz gazetenin arka sayfasınageçerken unuttuğunuz, falanca mankenin otel odasımaceralarına, ya da uyuşturucu komasından len oğluna"şehit" deyip Türk bayrağı rten kadınınhaberine ayırdığınızdan daha uzun zamanayırmadığınızbu küçük haber, birileri için bir mür boyu sürecek veasla unutulmayacaktır. Ve siz unuttuktan sonra da başka birileri,"ne için?" dendiğinde "vataniçin" diyecekleri fedakarlıklarını size rağmenyapmaya devam edeceklerdir. Sizin uyuşmuşluğunuza, duyarsızlığınıza rağmen, sizin rahatlığınıza, sizin vicdanlarınıza rağmen bukahramanca fedakarlıklar ve bu ilk beş dakikalaryaşanmaya devam edecektir. Asla unutmayınız başınızın üstündeki egemenlikrtüsünün payandası kopan bacaklar, bedeli ise sizerağmen bu vatan için akan kanlar, feda edilen canlar, sıcak yuvalarını, babalarının yüzlerini unutan küçücükçocuklarını düşünmeden vakfedilen hayatlardır. Ne kadarını anlayabilirsiniz veya anlamak sizingumurunuzda mı bilmiyorum, ama birileri bunları yaşadı, birileri hala yaşıyor ve emin olun yaşlı dünyadndükçe, Türk vatanı ve Türk Bayrağı için birileridaha tüm bunları yaşayacak. Grdüğünüz gibi size bir hayli uzak bir yaşambiçimi bu. Masalarda oturup "aydınca"sohbetler etmeye hiç benzemiyor değil mi?Bir an için bile olsa kendinizi onların yerinekoyasınız diye "siz" diyerek yazdım, sizinonlardan biri olamayacağınızı biliyorum."Siz" kim misiniz?Siz kendinizi çok iyi biliyorsunuz! Biz de, biz de sizi çok iyi biliyoruz."Siz" de bilin ki biz aslaunutmayacağız."VARLIĞIM TÜRK VARLIĞINA ARMAĞAN OLSUN " "Delilik şüphesiz aptallıktan daha iyidir, Delilik var olmuş bir zekanın yok oluşudur. Aptallık ise var olmamış bir zekanın var olmamaya devam edişidir!"

Lütfen bu yazıdan sonra Atatürk'ün gençliğe hitabesini okuyun... Biz gençler sokakları Türk bayraklarıyla feth edip hesap sormadıkça bu kan dinmez.

: verildi. Gormemisim demek link verebilirmisin? "Delilik şüphesiz aptallıktan daha iyidir, Delilik var olmuş bir zekanın yok oluşudur. Aptallık ise var olmamış bir zekanın var olmamaya devam edişidir!"

Gercekten cok anlamli bir yazi okumanizi oneririm.. "Delilik şüphesiz aptallıktan daha iyidir, Delilik var olmuş bir zekanın yok oluşudur. Aptallık ise var olmamış bir zekanın var olmamaya devam edişidir!"

Güzel yazı ancak bunu da başa ekle. O zaman anlamlı olur işte. Ya da canımı feda edeceğim askerimkendini bilmez bir komutanın eline sıkıştırdığı bir el bombası sayesinde şehit oldu.

: Güzel yazı ancak bunu da başa ekle. O zaman anlamlı olur işte. Ya da canımı feda edeceğim askerimkendini bilmez bir komutanın eline sıkıştırdığı bir el bombası sayesinde şehit oldu. Herkez bir degildir kimisi askerlerini oglu gibi seviyor.. Kimiside anca eziyet ediyor hatta eline el bombasi verip olduruyor.. "Delilik şüphesiz aptallıktan daha iyidir, Delilik var olmuş bir zekanın yok oluşudur. Aptallık ise var olmamış bir zekanın var olmamaya devam edişidir!"

verildi. %40 indirimli olarak "Centos Sistem ve Sunucu Ynetimi" adlı kitabımızı satın alarak, Linux üzerine yapılacak olan devam projeleri icin destekte bulunabilirsiniz : http://www.hepsiburada.com/centos-sistem-ve-sunucu-yonetimi-oku-izle-dinle-ogren-p-KKODLAB01579