: mükemmel yazı paylaştığın için teşekkürler işin belası bu yazıyı dün grdüm yarın okurum dedim şimdi okudum bunun üstünede bu yazı mükemmel oldu dün nası grdün konu bugün açılmış g2k tahribat com

ben bu konuyu downloada niye açmışım,,, bi an aklıma geldi bu uykusuzluklar kelimesi... işte geldik gidiyoruz bilinmez diyara, Eskiden karpuz idik şimdi dndük bir hıyaraaaaa

mükemmel yazı paylaştığın için teşekkürler işin belası bu yazıyı dün grdüm yarın okurum dedim şimdi okudum bunun üstünede bu yazı mükemmel oldu

: black_lord bunu yazdı: mükemmel yazı paylaştığın için teşekkürler işin belası bu yazıyı dün grdüm yarın okurum dedim şimdi okudum bunun üstünede bu yazı mükemmel oldu dün nası grdün konu bugün açılmış ncelikle teşekkür ederim çok güzel bi yazı... dün nası grdün diosnda başka sitede grmüş olamazmı? :) Dalgasız denizde herkes kaptan.

: black_lord bunu yazdı: mükemmel yazı paylaştığın için teşekkürler işin belası bu yazıyı dün grdüm yarın okurum dedim şimdi okudum bunun üstünede bu yazı mükemmel oldu dün nası grdün konu bugün açılmış başka yerde grmüştüm tabikide :)

"En güzel yastığın nedir?" diye sorsalardı bana, hiç tereddütsüz "yarın" derdim. Yastık... Başımı usulca bırakıp kendimi unuttuğum yer. Yastık... Gzlerimi kapatıp gvdemi sessizce, dertsizce yarına taşıdığım dem. Yarın... Bugünün telaşlarını savurup fırlattığım loş uçurum. Yarın.. Bugünün ellerinden ellerimi çekip hayatla bağlarımı koparmama bahane eylediğim boşluk. "Nasılsa yarın var!" deyip de an'ın üzerimizdeki keskin hükmünü trpülüyor değil miyiz? "Yarın yaparım!" deyip de günün içinden duygularımızı, aklımızı, yeteneklerimizi, hasılı varlığımızı çekiyor değil miyiz? Kapatmıyor muyuz gzlerimizi bugünün güneşine, nasılsa yarın güneş yeniden doğacak diye? Kapatmıyor muyuz gnlümüzü bugünün aşkına, nümde çok uzun yıllar var diye? Sevdiklerimizi küstürüyoruz, sevenlerimizi kırıyoruz, umarsız bir maske takıyoruz bugün. Nasılsa yarın telafi ederim diye. Çekmiyor muyuz ellerimizi en ciddi işlerin eteğinden daha zamanı gelmedi diye? Alıp glgemizi her akşamın hüsranına yatırmıyor muyuz? Sanki hiç yokmuşuz gibi, hiç var olmamışız gibi geçmiyor muyuz günün içinden? Hasretlerimizi, hayallerimizi, ümitlerimizi, beklentilerimizi, zlemlerimizi zamanın kanına katmadan, elimizde meyvesiz kuru tohumlarla kala kalmıyor muyuz? Yastığımızdır yarın. Alıp başımızı gittiğimiz isimsiz, sınırsız, kuralsız, tanımsız ülkemiz. Aklımızı başımızdan alıp gtüren uykumuz. Bugünden kaçışın saydam, sessiz, itirazsız suç ortağı, sırdaşı. Gzümüzü bağlayıp bize habire sayılar saydıran saklambaç arkadaşımız. Sürekli bizi krebe eder yarın. Bizi topal bırakır. Bizi sığlaştırır. Bizi yok sayar. Kendi kıyılarımızdan çeker yüreğimizin inci mercanını. Kentin kuytularında nefesimizi boğuyor, szümüzü kekeme ediyor. Yo, yo, suç yarının değil. Yarının ayağımıza gelir gelmez adını "bugün" diye değiştirdiğini unutan bizlerin suç. Yarınlara güvenip de bugünü eğretileştirirken, yarınların birinde kendisine geniş zamanlar düşeceğini hayallerken, "dün"lerde "yarın" diye idealleştirdiği bir "yarın"ı daha elinin tersiyle ittiğini fark etmeyende suç... Bizde! Şairin dediği gibi "yarın artık bugündür." Yarın diye beleyip beslediğimiz, hayallerimizle emzirdiğimiz o gelecek günler, o bitmez zamanlar, o geniş zamanlar gelir gelmez, kendimizi içinde sıradanlaştırdığımız bir "bugün" oluveriyor. Yarına ideal yükleyenler, gelen yarının adı "bugün" olduğunda, bütün idealleriyle o günün sabahında var kılmaları gerekir kendilerini. Hayallerini yarınlara güvenerek erteleyenler, yarınlar sıra sıra gelip "bugün" olarak ellerine ayaklarına vardığında, her şeyi bir kenara bırakıp el üstünde tutmaları gerekir bugünü. Sanki son günleriymiş gibi, sanki başkaca ve bir daha yarın gelmeyecekmiş gibi, ruhlarını damıtıp bugünün imbiğinde damıtmaları gerekir yarın sevdalılarının. Sahi, bugüne kadar kim "yarın" gerçekleştirmiş başarısını? "Yarın" dev yapan ğrenci oldu mu acaba? Yazısını "yarın" yazmayı başaran bir yazar olmuş mudur? Hayır, hayır, içimizden hiç kimse "yarın"ı yaşamadı, yaşamıyor, yaşamayacak. Yarınların hepsi bugün oldu, oluyor, olacak... Bugün'e kendini yakıştıramayan, yarınların hiçbirinde gününü gün edemeyecek. İmrendiğimiz o başarı ykülerinin hepsi kahramanlarının "bugün"ünde gerçek oldu. Bir mre rengini, istikametini veren kritik kırılmaların hepsi sıradan bildiğimiz herhangi bir saatin içinde olup bitti. "Yarın"a, "az sonra"ya, "hele dur, zamanı değil!"lere yaslananlar, "bugün"lerin içinde siliniverdi, "şimdi"nin kalbine can olamadı, "an"ın gğsünden çekildi. Hiç dokunmadan geçtiler zamanın içinden. Hiç yaşamamış gibi sürüklendiler bugünden yarına.. İspat etmemi ister misin? Ben de bu kısa yazıyı sürekli "yarın"lara erteledim. Ama sonunda oturdum ve yazdım. Ellerimi bilgisayarımın tuşlarına bağladım, koltuğumda hapsettim gvdemi, kalbimi bu satırların karasına mahkum ettim. Yazıyı, "bugün" yazdım, "şimdi" bitirdim. Sen de "yarın" okuyamayacaksın bu yazıyı. Eminim "bugün" okuyor olacaksın... Bugünü uyanık geçirmek istersen, "yarın" yastığını başının altından çek, sevgili zamane! İyi uykusuzluklar! http://www.fileden.com/files/2007/4/28/1024868/Alparslan%20Ali%20-%20iyi%20Uykusuzluklar. wma işte geldik gidiyoruz bilinmez diyara, Eskiden karpuz idik şimdi dndük bir hıyaraaaaa

Gayet anlamlı bi yazı, paylaştığın için teşekkürler... Memento Mori... Blossom Geri Dndün:C Mitozla çoğalan milletleri sevmiyorum:|