Baudrillard "Mezarlıklar ilk gettolardır ve daha sonra ortaya çıkacak bütün gettolar için bir modeldir." der. Ona gre, çağımızda lüm trenleri bir 'dışlama' harekatından, lüyü yaşayanların arasından kovma ve ayırma eyleminden başka bir amaç taşımazlar. Mezarlıkların şehir merkezinden olabildiğince uzakta kurulmalarının tarihi 18. yüzyılın sonlarına rastlıyor. Fransız yazar Michel Vovelle'in yazdıklarına gre bütün sivil, bilimsel ve dinsel otoritelerin bir araya gelmesiyle karara bağlanıyor bu 'dışlama'. lülerin kilise bahçelerine gmülmesini yasaklayan 1776 tarihli kraliyet fermanı, yalnızca kendiliğinden evrimin onaylanması gibi bir işlev taşıyor. lümün kilise bahçesinden kovulması ve bunun, kuramsal ifadesini Aydınlanma felsefesinde bulan modern düşüncenin serpildiği 18. yy sonlarında tezahür etmesi bir tesadüf değil. lülerin bir süre kilise bahçesinde tutulması ve sonra gmülmesi, pazar günü rutin ibadetini yapmak için mabedine giden adama, dünyada peşinde koştuğu şeylerin gelip geçiciliğini hatırlatma amacını taşıyordu. Mezarların yaşam alanlarından uzağa taşınmaları ve bir gettoya hapsedilmeleri ise 'akıl ürünü' olmayan her şeye meydan okuyan ve bundan byle insanın başına "izin verilmeyen" hiçbir şeyin gelmeyeceğini vaat eden modernitenin 'mümkünse lüm hakkında konuşmayalım' kararlılığını belgeliyordu. Duvarlar ne kadar kalın olursa o kadar iyi olacaktı. Cenaze alayı programları en düşük düzeye indirildi, halka açık grkemli cenaze trenleri çaptan düşürüldü. Bir zamanlar halk şenlikleri için en uygun zaman olan "suçluların idamı" mümkün olduğunca az sayıda insanın tanıklığı altında gerçekleştirilen ve tanıkta 'suçluluk duygusu' uyandıracak şekilde kurgulanan bir mizansene yapıştırıldı. lüm, modern ncesi zamanlarda olduğu gibi 'evcil' değildi artık. Kuşkusuz, her zaman korkutucuydu lüm. Ama bu 'korkutucu' olan yazgı karşısında bir şey yapılamayacağı; onun yaşamın bir uzantısı olarak 'akmasına' izin vermenin en iyisi olduğu yolunda 'efendi' bir tutum szkonusuydu. lümün vahşiliği onun nasıl gerçekleştiğinden ziyade onu algılanış biçimi ile ilgili bir mevzuudur oysa. Ağzı iyi laf yapan pek çok adam bugün yas tutan bir arkadaşı ile lüm hakkında birkaç sz edebilmekten acizdir. Sadece lüm değil, lünün yakınları da, modern toplumun hayatımızdan olduğu gibi 'dil'imizden de sıyrılıp gitmiş olan lümü algılama beceriksizliği yüzünden 'geçici bir süre' karantinaya alınırlar. Günümüzde lümün yadsınması, ayıklanıp kovulması cesede müdahale etme noktasına gelmiştir. Kimi yerlerde kiliselere bağlı olarak grev yapan ceset makyzleri, lüyü pudralar, yanaklarına allık sürer, darp ve yara izlerini onarır ve cenaze treni için orada toplanmış insanlara mümkün olabilecek en taze, en canlı, en "yaşayan" lüyü sunmaya çalışır. Bunun için saatlerini vermeleri ve yoğun bir emek sarf etmeleri gerekmektedir. Çünkü lümün izlerini silmek, bugünkü mucizevi konumuna 'lüme ve yaşlılığa meydan okuma' direngenliği ile gelmiş olan; insana 'yaşımı gizleyebiliyorum, o halde lmüyorum" varoluşsal hazzını tattıran kozmetik/estetik mucizesinin imkanları ile bile kolay değildir. Hiçbir engel tanımayan, hiçbir zre katlanamayan sonsuz bir hırs ve zgüven karışımını temsil eden modernite, mutlak ve nihai olan lüm karşısında geri adım atmak zorunda kaldı. Bu 'geri adım'ın, bu seken kurşunun hasır altı edilmesi için başat koşul 'lüm' ün hastalıklı ve tiksindirici olduğu 'ima'sından geçiyordu. Tümüyle 'hakimiyet dürtüsü'nden ibaret olan modern proje, "dünyanın insan aklının oyun alanı olacağını" vaat etmişti oysa. nceden bilinemeyene yer yok, rastlantısallığa yer yok! Ama 'lüm' var işte, hala var, oluyor, lünüyor. Ne yapalım? Kaçınılmazlığını reddetmeyelim; ama onu "baş edilebilir" parçalara blelim. Her bir somut lümün 'kişisel' bir nedenden kaynaklandığını syleyelim. İnsanlar 'lümlü' oldukları için değil, yüksek kolesterolden ya da bbrek yetmezliğinden lsünler. lümü ldürelim yani! Mümkünse lümden bahsetmeyelim 'lüm' mezarlıklara inmezden çok daha nce 'suç'a dnüştürülüyor artık. lüyorsan suçlusun: Ya kırmızı et yiyorsundur ya da şişe şişe su içmiyorsundur, 'su hayattır' oysa, bilmiyorsundur, evine bir yürüme bandı almamışsındır, yazık sana. Hasbelkader şehir içinde kalmış ve varlığına bir şekilde alışılmış bir mezarlık, kapısına ayet değil de, "Ayşe at, Deniz tut" yazılacak olsaydı da aynı infial olacaktı. İşin içinde 'ayet' olması lümü tıbbın, hukukun ve sosyolojinin malzemesi haline getirmiş, lümü 'sekülerleştirmeyi' başarmış bir stratejiyi daha da huylandıracaktır, orası kesin. Ama bu 'huylanma'nın birincil nedeni bu tiksindirici gettonun/mezarlığın kendisini hatırlatma terbiyesizliğidir. Fiilen aramızda ama hükmen dışlanmış bulunan mezarlık kalkmış, bütün personeli ile 'hizmetimizde' olduğunu duyurmuştur. Bu ne haddini bilmezliktir! Zincirlikuyu Mezarlığı'nın girişine yazılmış olan 'Her can lümü tadacaktır.' cümlesine infial gsteren kşe yazarlarına ilk haklı ve doğru tepkiyi veren Haşmet Babaoğlu "Moralimi lüm değil, lümsüzmüşçesine hoyratça yaşayanların berbat ettikleri hayat bozuyor." diyordu. lümü yabanileştirmenin insanın zihinsel serüveninde yarattığı tıkanma küçümsenebilir bir şey değil."lüm gelene kadar ben buradayım, dolayısıyla endişelenmeme gerek yok. lüm geldiğinde ise ben artık yokum, bu kez de endişelenmeme gerek yok". Eski Yunan'a, Epiküros'a kadar giden bu yaklaşımın taçlandırılması ve kabul grmesi insanı lüm karşısında vakur kılmaya yetmemekte. Dahası Babaoğlu'nun bahsettiği 'hoyratlaşma', lüm bilgisinin yitimine paralel giden bir muhayyile kaybından, bir tasavvur eksikliğinden tezahür ediyor. Proje insanın lüm bilgisi ile tanışmasını ve barışmasını, sonlu hayatını tahakküm ilişkileri ile değil, 'uyum ve birliktelik' esası üzre bina etmesini 'aklettirmeme' projesi. İnsan bir gün lecek olmasının rahatlığını da, sorumluluğunu da taşımayacak kadar parsellenmiş durumda. lüm akışına bırakılmadığında, yaşamı anlamlı kılacak dizge oluşmuyor. Hayat kalitesi giderek yükseliyor belki, ama "hayatı duyumsama" kalitesi düşüşte. Nihal Bengisu Karaca" nın lümün dışlanması konusu ile ele aldığı bu güzel yazıyı sizinle paylaşmak istedim. matematik24.com

hiç işim olmaz gzlerim kıymetli beniM euheuehuh Bizi Satanı Biz Bedavaya Veririz..! http://www.intikal.org - http://www.ohbea.com

emin ol okurlar bu kadar uzun yazıyı :) "bir gün ldürmediğim her bir yahudi için bana sitem edeceksiniz." GosteResim. Net kullanın hocalar.

Çok haklısın, geçen bi cenazeye katıldım millet laylaylom. Sükunet, lüye saygı, tefekkür denen şey yok. İbret alınacak bi olaydan ziyade sosyal aktivite halini almış cenaze trenleri..