Hep gidenlerin arkasından yas tutmak, sürekli keşkelere boğulmak zorundamıyız?Veya yaşama hakkımızı sonuna kadar kullanmak zorundamıyız?Aslında hayata biz tutunmuyoruz... Çevremiz bizi ayakta tutuyor. Ama bir zaman sonra çkmeye başlıyorsun ve hayatını bir şekilde başka bir ortama aktarıyorsun.. Ve senin için iyi sana gre güzel olan hayatı orda yaşıyorsun.. Bunu çevrene belli edince saçmaladığını deli olduğunu sylüyorlar fakat farkında değiller senin en mutlu kendi dünyanda olduğunun... Hayaller sana aittir. Onları sen ynetirsin... Tek tek bina yapıp bir anda hepsini yıkabilirsin... Gerçek Alemde ise o binalar hep üstüne yıkılır. Ne zaman bir enkazdan çıksan üstüne bir tane daha yıkılır. Asla mutlu olamazsın. Enkazdan çıktığına sevinmeden daha büyüğünün altında kalırsın... Yaşama isteğini kaybedersin.. Hep birilerine tutunmaya çalışırsın ama o birileri sana izin vermez. Ve o andan itibaren gerçeklerden kaçarsın ver korkak asosyal bir cisim olursun... Yine bir gece yazdım... !!!!

http://www.facebook.com/profile. php?id=559326826&ref=profile#/group. php?gid=83957000710&ref=mf matematik24.com