kacirmayin izleyin. Hep denedin. Hep yenildin. Olsun yine dene, yine yenil ama daha iyi yenil!

eyvallah hocam Tüneli kaçmak içinmi kazmışlar

geleceğin Yılmaz Güney i ertan düşünsene DUVAR VE ERTAN ooooçok tutulur yeter ki oyna :DDDDDDD.

saoLasın ertan. Arsivde buLunması gerekn fiLmLerden İç güdüyü Tanrı;Aklı ise İnsan Güder.

Ertan ellerine, klavyene sağlık sağol. omerta:

eywallah ertan hocam üye olmadanda paylaşımların çok hoşuma gidiyordu, ne zmandır bu filmi arıyordum sağolasın

Güzel Filmmmm İzleyin derim eskilerden kim kaldı..

http://img390.imageshack. us/img390/423/399394gz. jpghttp://rapidshare.de/files/5176360/Duvar_Yilmaz_Guney. part1. rar.htmlhttp://rapidshare.de/files/5178129/Duvar_Yilmaz_Guney. part2. rar.htmlhttp://rapidshare.de/files/5178330/Duvar_Yilmaz_Guney. part3. rar.htmlTür:Dram Gsterim Tarihi :20 Ekim 2000 Ynetmen: Yılmaz Güney Senaryo: Yılmaz Güney Grüntü Ynetmeni:İzzet Akay Müzik:Ali Dede Altuntaş, Setrak Bakırel, Robert Kempler Yapım:1983, Fransa, 117 dk. Oyuncular:Tuncel Kurtiz, Nicolas Hossein, Ahmet Ziyrek Drdüncü koğuşun çocukları. Drdüncü koğuşun çocuklarının sefaleti. İşte koğuşun kırık camları, hırsızları, katilleri, terk edilmiş çocukları... Ay... İncecik, kavun dilimi gibi ay... umut ve zlem... Şişko'nun, Şaban'ın ve diğer çocukların elleri Tanrıya doğru açılır. Derler ki, yeni ayı ilk grdüğünde dua eder ve dilek tutarsan, Tanrı bunları yerine getirir. Çocukların hepsi tek bir dilek tutarlar: "Allah'ım, beni daha iyi bir hapishaneye yolla." "Beni de Allah'ım" Tüm çocukların dilek ve arzuları budur: daha iyi bi cezaevi. Buraya artık dayanamıyorlar. Şiddet, Drdüncü Koğuş'un angaryaları onları tüketmiş. Her şeyi kabul etmek zorundalar. Temizlik, mutfak işleri, kmür ve çp taşıma, kısaca cezaevinin tüm angaryası onların eline bakar... Dayak, baskılar... Onlar gerçekten cezaevinin klesidirler. Ancak umutları tükenmez. Başka bir cezaevine gitmeyi başarmalıdırlar... Yılmaz Güney'in anlatımıyla "Duvar"ın çekim yküsüHapishaneyi anlatmak filme Türkiye'yi koymak demekti."Arkadaş" filminden beri tamamen benim yaptığım ilk film bu. Kelimenin dar anlamıyla politik bir film yapmak istemiyordum; propaganda yapmak, sloganlar haykırmak istemiyordum. İstediğim; konunun, günümüz Türkiye'si olmasi ve orda kalmasıydı. 1980 darbesinden beri 40 kadar lüm cezası infaz edildi, binlerce kişi hala hapiste. O halde hapishaneyi anlatmak bir yerde Türkiye'yi anlatmak demekti, filme Türkiye'yi koymak demekti. Bugünün Türkiye'sinin hapishane gerçeğini iyi bilen biri olarak, kendime başka bir soru ynelttim: Olayları olduğu gibi mi yoksa dolaylı bir yoldan mı anlatmalıydım? İkinci çzümü benimsedim. Filmin can alıcı noktasına, başta çocuklar olmak üzere yetişkinleri de koydum; hapishane gerçeğine onların gzünden bakabilmek için birinci yol yani olayları bütün çıplaklığıyla anlatmak yolu gerçeğe ne kadar yakın olursa o kadar inanılmaz grülecekti. Zira bu gün Türk hapishanelerinde inanılması güç olaylar cereyan ediyor. Diğer bir daha vardı: Türkiye'den uzak kaldığım sürede, hayatımın politik tarafı, politik kişiliğim oldukça nem kazandı ve bunun filmimi glgelemesini istemiyordum; çünkü hangi gerekçeyle olursa olsun bu filmin salt bir propaganda aracı olarak değerlendirilmesini istemiyordum. Sanatsal bi anlatım bulmam, anlatım dilini bahsetmek istediğim gerçekliği taşıması ve anlatması, en azından hissettirmesi gerekiyordu. Duvarda iki metodun karışımını kullandım. Gerçekte senaryo yazmayı hapishanede ğrendim ben. nceki filmlerimi hikayenin zaman sırasına gre çekerdim ve senaryo olarak elimde sadece bir kaç sayfa yazı olurdu. Daha sonra, yani sırasında gerek senaryonun, gerekse mizansenin ayrıntılarını ayaküstü hazırlardım. Fakat hapishanedeyken, beton gibi sağlam senaryolara ihtiyacım vardı; bitmiş, her şeyin inceden inceye planlandığı senaryolara. Duvar için - ki, dokuz yıldan bu yana baştan sona ynettiğim ilk filmim - , bir yerde, yukarda szünü ettiğim iki metodun karışımını kullandım. Çok ayrıntılı, iyi planlanmış bir senaryom vardı, fakat yine de bu senaryonun esiri olmamaya çalıştım. Değiştirdim, sahneler çıkardım, yeni sahneler ekledim... zetle "Duvar", miksaj aşamasına kadar bir anlamda kendi hayatını yaşadı. Bir hapishanedeydik ve şef gardiyan bendim. Bundan sonra sadece insan olanlarla muhattap olacağım.. Ona gre karşıma gelin...

sağolun hocalar, başlık aktif kalsın:)) Bundan sonra sadece insan olanlarla muhattap olacağım.. Ona gre karşıma gelin...

Ertan hocam konuyu tekrar aktif ediyorum. Yeni Yılmaz Güney filmleri bekleriz senden haberin olsun:)) omerta:

sagolss