bu ne yaman celişki :| güzel yazıydı sagol 8) adaletin bu suçu nleyemiyecek olduğunu düşünüyorsan yargıçda sen ol cellad da

güzel yazıymış, ama buradan çıkarılacak derslerden biri bu adamın ingiliz olmadığıdır yoksa sağa çekmez di mi :D bu saçma mesajı yazmamın sebebi ise daha sonra konuyu bumlabilmem içindir ciddi konuya geyik olarak grülürse affola. Metallica Rules

güzel paylaşım, derin bi konu gerçekten. http://yigitdemirag.com

saga cekmek yerine, serefsizlik oldugunu bilsende arada bir oyunu kuralina gore oynamak lazim diye dusundum bir an... cunku o insan yerinde olmak istemedim. gunumuz toplumunda her konuda o derece saf iyi niyetli dusunmek sanirim hayati profesyonel yasamamak oluyor. anca gidersin...

iyiymiş ya baştan sona okudum güzel. Yapmadıklarınıza pişman olmaktansa, Yaptıklarınıza pişman olun... Yapın pişman olun, yada yapmayın yine pişman olun.

Sonuna Kadar Okudum, Hikaye Pek Akıl verici Tarzda. Hayat Hakikatende Anlaşılması Zor, Acı Dolu Ve Mayhoş bir yapısıyla Çekici vede İtici Bir Düzlem. Net ortamı, tek tük de olsa iyi dostluklar sağlamışsa bile, vefasızlığı ile ünlüdür..!

uzun bir yazı başta okumaya niyetim yoktu yorumları grünce okudum ve okuduğumada değdi. insanların tutarsızlığını güzel anlatmış

süper lan, sağol :D

Sonuna kadar sıkılmadan okudm ama deydi hocam:) teşekkürler İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakultesi

tamamını okudum saga çekmek yerine yoluma devam edip herkezi ezecem:)) ANDY // Entelkoylu. Com Burası mezopotamya, küresel oyunun bumerang cehennemi. Tanrı bile dünya düzeni için peygamberlerini hep buraya gndermiş. Çünkü burası aslında yeryüzü cennetiymiş. Daha Fazla Bilgi İçin Profilimi İnceleyiniz...

okurken sıkılmıyo insan cok akıcı :) güzel mesajlar iceriyo. te$ekkurler payla$im icin. screw you guys! i"m goin" hoooome!

okumamazlık etmeyin uzun diyegerçekten güzel bi yazı...

Kurtulmuş en azından bu kaostan. Ne mutlu ona. kendinize ayığ olunuz

Kardeşim ellerine sağlık çok sağLam yazı olmuş. ;) Eğer En İyisi Olmak İstiyorsan Sana Saygı Duymalarını Sağla, Saygı Duymalarını İstiyorsan Kimseye Saygı Gsterme, Kimseye Saygı Gstermezsen Saygıyı Sen İcat Ettin Zannederler

hocam süper bi paylaşım. bnm için faydalı bi yazı. teşekkrler..

annesi tam evlenilecek kadınmış la harbi tavrı çok hoşuma gitti :DAcaba benim gerçek anne-babam siz değil misiniz?- sorusunu sorduğunda, annesi fkeli gzlerle -Saçmalama salak!- diye bağırdı. WELCOME TO THE INTERNET! -The men are men. -The women are usually men. -15 year old girls are FBI agents.

Süper yazı :| lan vay amq ne diyim yorum bile yapamıyom :| :/ :)

benim eski zamanımı anltıyor sanki hatta şimdikinide ama ben sağa yada sola çekmedim arabayı tek düze bir istikamette sürdüm. bazen tosladım bazende bana tosladılar. maddi olarak çok zarar grdüm. yıllarımı kaybettim. pislik insanlardan heryeri kapris olan tiplerden bir şeyler ğrenmek zorunda bıraktılar bu milleti. yine bu tipleri bir yerlere gizli güçler veya torpiller bir yerlere getirdi. ağız kokusunu milletce çekmek zorunda kaldık. karşımdaki yanlış olunca büyük küçük zayıf güçlü farketmeden daldım bunlara. daldımda ne oldu? en çok zarar gren yine kendim oldum. baktım ki madem bu pislikler güçlü ve paralı o zaman bunları bileğimin hakkıyla elde etmenin ahlaki yollarını aradım. güç bela uzun senelerde elde ettim. şimdilerde ise kodummu oturturum diyen tiplerden yine olmadım. Temel adalettir.

ne güzelmiş bu yazı ya uzun diye okumamıştım :Dtşkler yazaada buraya koyanada

günlük hayatımızdaki çelişkileri çok güzel dile getirmiş... Benim trajedim şu birkaç satırda: Sevebileceklerim dilsiz, dilimi konuşanlarla konuşacak lakırdım yok...

Bunu bütün anne-babalara okutmak lazım. Hatta okuldaki hocalara, yoldan geçenlere bile. Kimin ne halt yediğini bilen yok. Olmayacak şeyler tasarlıyorum, işim bu..

hemen hepimizin yaşadığı şeyler akıntıya kapılıp gidiyoruz sağa çekip beklemek zor. bu hayat adamı sürmenaj eder. çok uzakta uzak denizlerde...

hic yuksunmeden okudum gercektende degdi... Orman Mühendisi //

Şizofreni, zihin blünmesi anlamına gelen bir hastalıktır. Biyolojik ve genetik faktrlerin yanısıra, zellikle eğitimde tutarsızlık, verilen çelişkili mesajlar yahut belirsiz, anlamsız, korkutucu olaylar ruhsal dünyada bir parçalanmaya yol açabiliyor, bu da sonunda gerçeklerden tamamen kopmayı ve bir hayal dünyasında yaşamayı netice verebiliyordu. Bu delikanlı o noktaya gelene dek neler yaşamıştı kim bilir? "Ben iyiyim doktor ağabey, ben iyiyim, hiçbir şeyim yok. Sağa çektim, bekliyorum." Byle demişti Hüseyin, daha odaya ilk girişinde. Onsekiz yaşındaydı. Şizofreni hastasıydı. Gzlerinde hayalet grmüşçesine bir korku ile hiçbir şey grmüyormuş gibi boş bir bakış yer değiştiriyordu. Çocuk gibiydi tavırları. Büyümeyi reddetmiş, zamanı geri çevirip küçük bir çocuğun o problemsiz, saf dünyasına dnmüştü sanki. Artık mücadeleyi bırakmış, dış dünyaya kapılarını kapatmıştı. Kendisine ait bilinmez bir dünyadaydı. Neyi neden yaptığını, ne zaman ne yapacağını kestiremiyordu ailesi. İnsanlardan kaçıyor, bazen kendi kendine birseyler konuşup gülüyordu. Ama, gariptir, halinden memnun grünüyordu. Ve yerli yersiz aynı szü tekrarlayıp duruyordu: "İyiyim ben, iyiyim. Sağa çektim, bekliyorum." Çocukluğundan ilk hatırladığı, babasından yediği bir tokattı. Oyundan eve biraz geç gelmiş, evdekiler onu çok merak etmişlerdi. "Geldim işte, sevinin" dercesine masum bir neşeyle yüzüne baktığı babasının fke dolu bakışları, yediği tokat esnasında grdüğü yıldızlara karışmıştı. Neye sinirlenmişti babası, bilemedi. Çok korktu ve yatağına gidip ağladı. Babasının -asabi- olduğunu, bazen işten gergin geldiğini, o yüzden ufak şeylere sinirlendiğini, -aslında iyi bir insan- olduğunu zamanla annesinden ğrenmişti. İyi de, kendisinin ne kabahati vardı ki? Hem babası -Sizin için çalışıyorum, ablanın ve senin geleceğiniz için yoruluyorum- demiyor muydu? Bizim için çalışıp yorulduğu ve sinirleri bozulduğu için bizi dvmesi nasıl işti? Bizden intikam mı alıyordu yoksa? Neden ki? Bazen -aslan oğlum, akıllı oğlum- derdi babası kendisine, bazen de -salak, haylaz!- Ne zaman nasıl tepki alacağını bilemiyor, güvensizlik içini kemiriyordu. Babasına bile güvenemeyecekse, bu dünyada kime güvenebilirdi ki? Annesi, babasının aksine, çok şefkatliydi. Bir o kadar da evhamlı. Devamlı peşinde dolaşır, -Hasta olacaksın- der, başka şey demezdi. Bu aşırı ilgiden boğulacak gibi oluyordu bazen. Ama seviyordu kendisini ve dvmüyordu ya; yetebilirdi bu. Bu sevgi uğruna bazen kişiliğini feda etmesi gerekiyordu ama, olsundu. Hep sevildiğini bilmek güven vericiydi zira. Ama hayır; maalesef her zaman sevmiyordu annesi onu. Uslu olduğu zamanlarda geçerliydi bu sevgi. Şartlı bir sevgiydi yani. Annesinin hoşlanmadığı birsey yaptığında -Seni doğuracağıma taş doğursaydım- szünü sık duydu. Bir gün dayanamayıp -Acaba benim gerçek anne-babam siz değil misiniz?- sorusunu sorduğunda, annesi fkeli gzlerle -Saçmalama salak!- diye bağırdı. Bu cevap acaba ne anlama geliyordu? Bazen annesiyle babası kavga ederlerdi. Daha doğrusu, yle hissediyordu. İçeriden bağırışlar gelir, yanlarına gidince susarlardı. Birşey yokmuş gibi davranırlardı. Ama evde birkaç gün sessiz bir gerginlik olurdu. İçini dağlardı bu gergin dnemler. Neydi problem, anlayamadı hiç. Neden anlatmazlardı ki? Problem varsa sylesinler, yoksa güzel güzel sohbet etsinlerdi. Bylesi daha mı iyiydi sanki? Suratsız bir çocuk olmuştu artık. Evlerine bir misafir geldiğinde ise, keyfi biraz yerine gelirdi. Anne baba ne kadar gergin de olsalar misafirin yanında gülümserlerdi çünkü. Yalancıktan da olsa onları yle mutlu, kibar, konuşkan grmek hoşuna gidiyordu. Hoşuna gidiyordu da, neden biz bize iken byle davranmıyorlardı ki? Biz komşulardan daha mı değersizdik? Saflık derecesindeki patavatsızlığı misafirliklerde başına dert oldu. Anne-babasının evde -kel toş- dedikleri komşu evlerine misafir olduğu bir gün ona -kel toş- diye seslenince buz gibi bir hava esmişti. Ablası çimdikledi. Yanlış mı sylemişti adını yoksa? Adı bu değil miydi? Niye yle diyorlardı o zaman? Gelen giden arttıkça, çelişkiler de artıyordu. "Yine mi o gıcık tipler geliyor? / Aman efendim ne iyi oldu da geldiniz?" "O Ayten de çok saçmalıyor canım / Haklısın Aytenciğim, naaparsın?" "Keşke evde yok deseydin oğlum / İnanın çok zlemiştik." Bir kenara çekilmiş, sessizce izliyordu çoğunlukla. Bu karmaşık oyunun kuralı acaba neydi? İlkokula başlayışını, evdeki sıkıntılardan kaçış olarak, sevinçle karşılamıştı. Ama siyah nlükler, anlamsız kısıtlamalar olmasa daha iyi olurdu. Hele bazen bayat nutuklar atıp bazen de fkeyle bağıran asık suratlı ğretmenler olmasa çok da güzel olabilirdi. Nutuklarda başka konuşuyorlardı, koridorlarda başka. "Gelecek sizin elinizde / Siz haylazsınız!" "Okuyup büyük adam olacaksınız / Adam olmazsınız siz!" "Bu ülkenin umudu sizlerde / Sizi her gün dvmek lazım!" "Atatürk bu ülkeyi sizlere bıraktı / Aptallar!" Anlayamıyordu çoğu şeyi. Atatürk'ü ğretmişlerdi ona nce ve sonra ve hep-beden eğitimi dersinde bile. "En büyük o! Bizi kurtardı. Bir millet yarattı." Ama Hüseyin dedesinden "Allah en büyüktür, tek yaratıcı Odur" diye ğrenmişti. Bir gün ğretmenine "Allah mı büyük, Atatürk mü?" diye sordu. ğretmen ters ters baktı ve "Byle saçma soruları bir daha sorma; fena olur" dedi. Korktu yine. Korkmaya alışmıştı zaten. Korkutucuydu dünya. Nasıl korunacaktı? İlkokul ğretmeni kopyaya çok kızardı. Bir kez sınavda kopya çeken bir arkadaşını sınıfın ortasında evire çevire dvmüş, hatta bacağını kanatmıştı. Kopya ktüydü, çekmemeliydi. Hiç çekmedi de. Son sınıfta ilkokullar arası bilgi yarışmasına katıldılar. Final yarışmasında ğretmeni yanlarına yanaştı ve "Şyle bir soru gelecek, cevabı da şu" diye fısıldadı. Duymazdan geldi. Kopya ktü değil miydi? ğretmen kendilerini deniyordu herhalde. Yarışma sonrasında ğretmen "Beni niye dinlemediniz? Size cevabı syledim. Ya yarışmayı kaybetseydiniz?" diye bağırınca, kafası iyice karıştı. Bir gün birisi "Bunlar kamera şakasıydı" diyecek diye bekliyordu. Ama ya değilse? Bir de kafasındaki çelişkileri tutabilseydi! Anlaşılan, onları kendi kendine ve kendince çzmesi gerekecekti. Yapabilirse. Susmak çok iyiydi aslında. Zaten ilkokulda ğretmenleri hep "Susun! Çok konuşmayın bakayım!" derdi. Ama lisede ğretmenler "Niye aval aval bakıyorsunuz, derse katılın biraz, sizin gibi koyunlar yüzünden bu millet geri kaldı!" deyince, sessiz ve uslu olma konusunda da çelişkide kaldı. Büyümeseydi keşke. Hep küçük bir çocuk olarak kalsa ne iyi olurdu. Zaten genellikle odasında tek başına oyuncaklarıyla oynamasına, onlarla konuşmasına, annesi "Hala çocuk gibisin" diye tepki gsteriyordu. Ergenliğe girdiğinde garip şeyler yaşamaya başladı. teden beri bildiği bedeninde o güne dek bilmediği şeyler oluyordu. Ama kimseye soramadı. Kimse de, ne olup bittiğini ona doğru düzgün anlatmadı. Ayıp deyip sustular. "Kızların şeyi var mı?" sorusunun cevabını bile arkadaşlarıyla başbaşa verip üç ayda ğrenebildi. Yine o dnemde ğrendiğini sandığı bir yığın şeyi düzeltmesi yıllarını alacaktı. Zaten kızlardan yana başı dertteydi hep. Çıktığı bir kız olmadığı için arkadaşları kendisiyle alay ediyorlardı. Üzülüyordu. Neredeyse sırf bu alaylardan kurtulmak için, hoşlandığı bir kızı gzüne kestirdi. Ders aralarında onunla konuşmaya başladı. Hatta ona aşık oldu bile denilebilirdi. Ama bu kez de aşık olmasıyla alay edildi. İnsanlar neden byleydi ki? Bir gün teneffüste hoşlandığı kıza "Seni seviyorum" demek geldi içinden. Dedi de. Ama kız ağlamaya başladı. Hatta kendisini ğretmene şikayet etti. Tabii ki, dayak yedi ğretmenden. Çok üzülmüştü. Durumu düzeltmek için kızın yanına gitti, zür diledi ve "Tamam, seni sevmiyorum" dedi. Ama kız buna da ağladı. Yine şikayet edildi, yine dayak yedi, yine anlayamadı neler olup bittiğini. Su kızlar da garipti doğrusu. Okul dışındaki kızlara yneldi ilgisi. Yaşça büyük, tecrübeli ağabeylerle gezmeye başladı. Çok şey ğrenebilirdi onlardan. ğrendi de. Caddelerde gezip, gelen geçen kızlara laf atmaya başladı. "Üf ağabey, şu kıza bak, çok güzel." "Hakikaten Hüseyin, ne kız bee? Sana bakıyo oğlum, asıl şuna." "Yok ağabey şu gelene asılayım. Baksana o daha hoş. Değil mi Ali ağabey?" Değildi maalesef. "Daha hoş" deyip laf attığı kız, Ali abisinin kızkardeşiydi. Birkaç küfürle paçayı kurtardı. Sahipsiz kızlara asılmak iyiydi, sahipliler ise bacımız olurdu. Ama sahipsiz dediklerimiz de bizim gibi birilerinin ablası yahut kardeşi değil miydi? Acaba şu an ablasına kim nerede laf atıyordu? İğrendi bu çifte standarttan. Çzemedikçe çzülüyordu. Çok fazla kızla çıkmak makbuldü arkadaş çevresinde. Popüler bir delikanlının fazla kız arkadaşı olmalıydı. Ama kızların erkeklerle fazla çıkmaları iyi değildi, "kaşar" damgası yerlerdi. Peki o zaman erkekler kiminle çıkacaktı ki? Mesela kendisinin kız arkadaşlarıyla gezmesi anne babasının hoşuna gitmişti. Ama ablasının bir erkekle çıkması evdekilerin en büyük korkusu idi. Kendisine bir kız telefon edince "aslan oğlum" diyen bakışlar gezinirdi üzerinde. Ama ablasını bir erkek ararsa evde kıyamet kopardı. "Bu tutarsızlıklar beni deli edecek" diyordu içinden. Sonunu hissetmişti sanki. Kur'an okumanın ve ondaki emirlere uymanın çok güzel olduğunu ğrenmişti lise yıllarında. Anne babası Kur'an okumazlardı, ama "Okumak lazım, iyidir" derlerdi. "Okumak lazım, iyidir" derler, ama okumazlardı. Normaldi artık bu çelişkiler; pek üstünde durmadı. O okudu, etkilendi. Namaza başladı. Kızlarla mesafeli olması gerektiğini de ğrenmişti. Kız arkadaşlarıyla samimiyetini azalttı. Bira içmez oldu. TV izlemedi, sohbetlere gitti. Bir gün anne babasını fısır fısır konuşurken grdü. O akşam babası onu karşısına alıp konuşmaya başladı. Bir problem olduğunu anlamıştı. Bir problem olmasa babası onunla konuşmazdı çünkü; ancak bir problem varsa konuşurdu. Sonunda babası dilinin altındaki baklayı çıkardı: "Evladım, aşırı gitme. Namazını da kıl, gereğinde bara, pavyona da git. Kur'an da oku, kızlarla gezip içki de iç. Dengeli yaşa." "Nerede yazıyor bu denge baba?" diye sordu. Babası sinirlenip "İşte burada yazıyor" dedi ve avucunu gsterip yanağına okkalı bir tokat yapıştırdı. Ağlamıyordu artık. Etkileniyormuş gibi yapmaya çalışıyordu. Ama direnci zayıflamıştı. Kur'an'ı da, namazı da bıraktı. Evlerinde televizyon hep açık dururdu. Bazen açık-saçık programlar olurdu. Spiker 'Sok, Sok! Şu rezilliğe bakın!' diye ekranı inletirken bir yandan da o rezillikler en ayrıntılı biçimde gsterilirdi. Babası da hem onları seyreder, hem de "Tvbe, tvbe! Başımıza taş yağacak; şunların yaptıklarına bakın" derdi. Hüseyin "Baba, başka kanala geçelim" deyince de, "Biraz bakalım canım, meraktan izliyorum zaten, neler olup bitiyor bilmek lazım" diye cevap verirdi. Babasının bakışlarında merak denilemeyecek garip bir pırıltı olurdu oysa. Hüseyin farkındaydı bunun. Lise son sınıfta siyasetle ilgilenmek ama aşırı gitmemek gerektiğini ğrendi; nasıl olacaksa? Ve haber programlarını izlemeye, gazetelerdeki kşe yazılarını okumaya başladı. Birçok şey ğrendi; zellikle dış politika konusunda. Batılı olmak lazımdı. Batılılar bizden üstündü. Yok hayır, biz en üstündük. Sadece, biraz geri kalmıştık. Ama en güçlü, en akıllı bizdik. Bu millet adam olmazdı. Biz Batılıları seviyorduk, ama onlar bizi sevmiyordu. Onlar bizi sevmediği için biz de onları sevmiyorduk. Ama onlar gibi olmalıydık yine de. Sevmeliydiler bizi, biz onları sevmesek de. Hele Yunanlılar bize iyice düşmandılar. Biz de onlardan nefret ederdik. Hep savaşmış, hep yenmiştik onları. Ama aslında kardeştik. Bazen bizden korktukları sylenirdi. Sinirlendiriyordu bu bizi. Bizden neden korkuyorlardı ki? Fazla sinirlenirsek canlarına okurduk onların. Korkmasinlardı bizden. Araplar ise zaten oldum olası bizi sevmezlerdi. Biz de onları hiç sevmezdik. Ama onlar bizi neden sevmiyordu ki? Biz onları hep sevmiş, hep iyilik yapmış değil miydik? Oysa onlar bize hep ktülük yapmak istiyorlardı. Bizi sevmeleri lazımdı. Ama bizim onları sevmememiz lazımdı. Zihni iyice dağılmaya başlamıştı. İçine kapanmaya başladı. Odasından çıkmamaya başladı. Hayallerle avundu. Hayallerinde herşey netti, kontrolü altındaydı. En iyisi buydu galiba. Ama annesi neden ona garip garip bakmaya başlamıştı ki? Askere gitmeden nce bir işe girip çalışmak istedi. Birkaç yere başvurdu. Torpilliler yüzünden ilk başvurduğu yere alınmadı. Babası fkelendi. "Bu torpil yüzünden memleket batacak" dedi. Bir hafta sonra ikinci başvurduğu yer için torpil bulunca sevindiler. Başkası lehine olunca ktüydü torpil. Ama, biz yapınca iyi oluyordu. İşyerinde bir kıza aşık oldu. Tutunacak bir dal arıyordu bu çalkantılar arasında. Her şey bozulmuştu, o kız tertemizdi. Onunla hayatı sihirli bir değnek değmişçesine değişecekti. O da Hüseyin'i sevecekti mutlaka, hatta seviyordu galiba. Zaten geçen gün işyerinde sudan bir sebepten bağırmıştı ona; tıpkı küçükken annesinin yaptığı gibi. Seviyordu kesin, ama tutucu bir aileden geldiği için bunu pek belli etmiyordu. zellikle sessiz, mazbut bir kız oluşundan hoşlanmıştı onun. Ama yaz gelince son hayal kırıklığını yaşadı. Sevdiği kız bazen kısacık etekler giyiyordu. Otururken de, grünmesin diye eteğini habire çekiştiriyordu. Niye kısa giyiyordu ki o zaman? Uzun giyse rahat ederdi. Dayanamayıp bunu syledi bir gün. Kız utançla karışık gülümsedi, ama giyimini değiştirmedi. Sonra bir gün onun yazın plajda bikiniyle dolaşıp erkek arkadaşlarıyla denize girdiğini ğrendi. "Nasıl yani?" Karşımda oturmuş kendi kendine konuşup gülen bu delikanlı, aslında kendince kurtuluşu seçmişti anlaşılan. Çocukluğundan beri bu hayatı, bu insanları çzememiş, doğru bir pusula, tutarlı bir rehber bulamamış, çifte standartların, yaman çelişkilerin çekiştirmesine daha fazla dayanamamış ve huzuru ancak gerçeği reddederek bulmuştu işte. Bu kuralsız trafik, üstüne gelenler, arkadan sıkıştıranlar, yol isteyenler, küfredenler yüzünden, hayat yolculuğunda sağa çekmişti. Bekliyordu. "Ben iyiyim artık, hiçbir şeyim yok doktor ağabey, çok iyiyim ben. Sağa çektim, bekliyorum." Dr. YUSUF KARAÇAY Adalet dolu dünya, merhamet dolu dünyadan daha büyüktür. | Kuşandık sarı laciyi, Saraçoğlu yokuşlarında...

: Kurtulmuş en azından bu kaostan. Ne mutlu ona. nemli olan kurtulmak değil ama işte... en azından bu şekilde

unuturum ben bunu bi iz bırakıyım... all this pain is an illusion...

sola çektim bekliyorum bende sonra okuyacam bunu onun için post attım ANDY // Entelkoylu. Com Burası mezopotamya, küresel oyunun bumerang cehennemi. Tanrı bile dünya düzeni için peygamberlerini hep buraya gndermiş. Çünkü burası aslında yeryüzü cennetiymiş. Daha Fazla Bilgi İçin Profilimi İnceleyiniz...

fondan muslum çalınca ağladım bi an amk.

dünya ve acı gerçekleri, yaman çelişkileri. gerçekten mükemmel bir yazı paylaşım için teşekkürler

benx filminin ana temasına benziyor.

Harbiden sağlam yazı hacı begenerek okudum çok güzel anlamlı insan bunları düşünnce gerçekten sasırıyo. Bunları okuyoruzda bunların %90 hepimiz günlük hayatta yapıyoruz yani bi nevi yapmak zorundayız yapmayıp sürekli bunları kafaya takarsak halimiz bu yazının sonu gibi olur. 47 ermeni kpeğini tek başına geberten KAHRAMAN TÜRK ŞEHİTİ MÜBARİZ İBRAHİMOV.

Gerçekten güzel bir yazı her insanın hayatından bir kesit var. helikopter kiralayıp norveçli üstsüzleri grsel taciz edesim var.

etkileyici güzel bi hayal ürünü yazı. Ne Olursan Ol Beni Bul ; https://www.facebook.com/izmirliyimmm

suana kadar yaşadığım karmaşaları süper anlatmış... ama asıl olay zaten bu boktan seyleri herkesin kendine gre czmesi hayatı zevkli yapan bu.. yoksa herkes sıkıntıdan uyuşturucuya başalrdı :D bendekiler hayel değil plan, planlarımda gerçek değil sadece birer rüya...

Bunu okudum hayatımda yaşadıklarım geçti gzlerimin nünden şuan bu yazıyı o kadr dandik bir ruh haliyle yazıyorum ki bilemezsiniz. Az nce sevgilimle dışardaydık ve yeni geldim eve o zaman o kadar mutluyduk ki mutluluktan lecektim sanki. Ama şimdi telde konusurkn boktan bi sebepten tartıştık he pişmanmıyım bi gram bile pişman değilim. ayrıca bunuda nie yazıyorum hiçbir fikrim yoq ve galıba bende şizofrenim :s :| Cehennemin dibine kadar yolum var daha.. || Nasılsa her yalnız kendine sürgündür Asmera unutma.

Abi helal olsun sana. Harbiden eline koluna sağlık.

saol... okumadım ama herkes güzel dediğine gre güzel bir yazı... yarın okuyacağım inş.

Çok güzel bir yazı. Yazanın eline paylaşanın beline sağlık :)

güzel bir yazı her kelimesini okudum ve oldukça da ilgimi çekti... Gerçekler bu kadar net anlatılamazdı her halde.. Paslanmış bir uygulama geliştirici.. #AnalistŞart

Guzel! Hep denedin. Hep yenildin. Olsun yine dene, yine yenil ama daha iyi yenil!

güzel yazı

cok süper bi yazi yer yer kendimden bisiler buldumm.. Atatürkçülük lmez bir hedef, yükselen bir şereftir.

Herkesin okumasi gereken turden bir yazi. Ben ulastirabildigim kadar fazla kisiye ulastirmaya calisicam. Paylastigin icin tesekkurler. Gerçek bir akıl, yalanlar ve yanılsamaların arasından kaybolmadan yolunu bulur. Gerçek bir kalp ise zehir dolu nefrete zarar grmeden dokunabilir. Bu zamanın içinde karanlık büyümeye devam etse de, her zaman aydınlığın etrafı arıtması için eğilmeyi de bilir.

Çarpıcı bi rehber olmuş bravo. en cok bu blümde doruğa ulaşmış ;Okul dışındaki kızlara yneldi ilgisi. Yaşça büyük, tecrübeli ağabeylerle gezmeye başladı. Çok şey ğrenebilirdi onlardan. ğrendi de. Caddelerde gezip, gelen geçen kızlara laf atmaya başladı. "Üf ağabey, şu kıza bak, çok güzel." "Hakikaten Hüseyin, ne kız bee? Sana bakıyo oğlum, asıl şuna." "Yok ağabey şu gelene asılayım. Baksana o daha hoş. Değil mi Ali ağabey?" Değildi maalesef. "Daha hoş" deyip laf attığı kız, Ali abisinin kızkardeşiydi. Birkaç küfürle paçayı kurtardı. Sahipsiz kızlara asılmak iyiydi, sahipliler ise bacımız olurdu. Ama sahipsiz dediklerimiz de bizim gibi birilerinin ablası yahut kardeşi değil miydi? Acaba şu an ablasına kim nerede laf atıyordu? Lay lay lay lay lay OOOOOOOOOOOO Türkiiiiiiiiyeeeeeee/CELEBRATE ORGINALITY

çok güzel bir yazı.. bazen bende sağa çekmek istiyorum fakat korkuyorum o da suç olur mu acep die? neyse teşekkürler ble anlamlı bir yazının paylasımı içiinn...

notepad'a kayıt ettim sonra okucam D:

aşşa yukarı ben sayılır uzun bi süre daha yokum ehtiyarlar... iade-i yorum yapamadıysam kusura bakmayın

Çok Güzel Bir Yazı. Tşk. Üç Nokta

hoca acayip etkilendim hayatın gerçeklerini süper anlatmış... Kasnak yuvarlandı elek oldu, eski orospular melek oldu...

çok güzel gerçekten, yazıda kendimden bişeyler dahi buldum :/ 3 Hafta nce Sigara ldürüyor diye okudum, sigarayı bıraktım. 2 hafta nce Alkol ldürüyor diye okudum, Alkolü bıraktım. Geçenlerde Aşırı Seks ldürüyor diye okudum, okumayı bıraktım..

Sağa çekip bekleyenlere bi' kişi daha eklendi :)Sağol hocam güzel yazıymış :)

okumaya değer bi yazı ama sağa çekmemek lazım gün gelip yeniden yol almaya karar verince aradaki mesafeyi kapatmak için çok yıkıp dkmek gerekicek

İnatla okudum ve okuduğuma değdi doğrusu. Çok anlamlı ve açık mesajları var. Güzel yazı, Teşekkürler. Those who speak know nothing, And find out to their cost, Like those who curse their luck in too many places, And those who fear are lost...

dershaneye gidiyorum gelince bukayım bu kunuyu bi post atayım (: Acı veriyorsa geçmiş, geçmemiş demektir...