Bazen olurda dersin ki, biraz zaman tanımalıyım kendime? Ve çekilirsin bir kşeye izlemeye ve dinlenmeye başlarsın.. Ve kendini dinlemeye.. Bu arada zmaanla elinden uçup gittiğini grürsün yavaş yavaş bazı şeylerin ama, kalkıpta durdurmaya yada sahip çıkmaya mecalin yoktur.. İşte byle bir durumdayım desem? Kim bana bir yol gsterebilir.. Yalnızlıkta defalarca dibe vuruyorum ama, kalkamıyorum o kadar zayıfladı ki, gücüm.. Gücüm yetene kadar yükseliyorum ama, yarıda yine tükeniyor nefesim.. Mecalim kalmadı artık.. Sanırım biraz fazla yıprandım yada kendi kendimi yıpratıyorum.. Bazen elinden birşey gelmiyor işte aslınd abir sebepte yokken nedense yığılıyrsun ve duruma giriyorsun.. Her vazgeçiş, bir kaybediştir..

Benide en büyük korkum olmuştur hep, zamana bıraktığında bazı şeylerin eskisi gibi olmayacağının düşüncesi... Sanırım sende aynı durumdasın su anda ve seninde korkun olmuş bu... Sana tavsiyem eğer bazı şeylerin eskisi gibi olamayacağını dşünüyorsan bırak bu işin ucunu tamamen... Kendini dinle uzun bir süre en azından bu olanları unutmaya yetecek kadar bir zaman olsun bu... Sonra bakarsın duruma gre neyin olup neyin biteceğini... Ama eğer eskisi gibi yaparım bunu ben yada eskisi gibi olmasada ktüde olmayacak gibisinden gnlünde ve aklında zerre kadar düşünce varsa o zaman bırakma bu işin peşini... Bakarsın karlı cıkan sen olursun... Ama minik bi tavsiye sana... Sabretmeyi ğren :) Sanıyorum kendi ataszümü yaptım, kaynak belirterek kullanabilirsiniz. 10.05.2013 tarihli google arama sonucu : Aradığınız - "herşeyin hayırlısı rampanın bayırlısı" - ile ilgili hiçbir arama sonucu mevcut değil. Not : Syleyeni belli olduğu için ataszü değil, zlüsz oluyormuş, dolayısı ile kendi zlüszümü yapmış oldum :)

Musket; ncelikle teşekkür ediyorum, desteğin için ve renegadealien sanada iyiki varsınız diyorum içimden.. İçim acaip sıkılıyor ve ben bu durumda renegadealien dediğin gibi sabrediyorum ve bekliyorum sadece.. Musket, biri beni dinlemeli ama, o kişi dediğin gibi belki yakınımda belki uzağımda biliyorum belkide kim olduğunu ama, ben çaresiz hallerimde hep susuyorum nednese ve en büyük dostum kalemim oluyor işte grdüğünüz gibi en iyi yapabildiğim yazmak oluyor.. Daha da dahada çoğalıyor git gide depresif durumun ve herşey iyiden iyiye canıma batıyor.. Acıyorum.. Ya bir yol bulsam o yol yok, yada bir yol açsam ki, bu imkansız dermansızım!.. Dost kaleminize sağlık ve yüreğinize.. Her vazgeçiş, bir kaybediştir..

Bazen insana yapilabilecek en iyi yardim onu dinlemektir... Acisini eger yureginde hissedersen karsindakinin inan rahatlayacaktir... Eger gercekten dustugunde yere degil senin onu bir hazine olarak agirladigin kalbine carpacagina inanirsa inan sorunlari hallolalacaktir... Eger sunabilirsen ona kalbini temiz bir sayfa acmak icin lazim olan her seyi, inan kalbine coken karanligin acildigini hissedeceksin. Bu tamamen benim gorusumdur... Herkes hazine sahibi olmak ister... Bazilari bu hazineyi kasalarinda bazilari ise kalplerinde muhafaza etmeyi tercih eder... Inaniyorum ki sende bir hazinesin... Ve eger seni kalbinde muhafaza edecek kisiyi bulursan inan o zifiri karanligi, kalbinde buyuyen caresizligi, can cekisen yasama umidini... Ve kaybetmeye basladigin yada coktan kaybettigin herseyi tazeleyecek isigi bulursun... Onu ara belki cok yakininda... Belki de oyle biri yok... Ama inan aramak bile amansiz karanliga bir DUR diyecektir...

yani gel benle sabaha kadar konus... Piskoloji den de top cektim zaten gecen gun :) ya saka biryana bi seviye ye kadar onemsiz biri de olsa seni birinin dinlemesi lazm... bence bi anlayan birini bul konus onla )sonra gercekten birinin kalbine dokunacak kadar yaklasmasi lazm... birine kalbinin anahtarlarini vermen lzm

fıstık her insanın bole zamanları olur onemli olan bunlarıı sakin gecirmektir kendini ufak seylerle mutlu et zaten gerisi gelecektirr kendini uzme sıkma biz burda hepimiz dostuz sen uzulursen bizdde... istemeden gelmişiz mecburen yasıyoruzz