nedense nicki grdüğümde aklıma hep transformers geliyor, ilginçtir Ben Kapitalizmim ve bankacılar benim evlatlarım.

yalnız adın karizma hocam Sigarayı bıraksam diyorum; tamamen sana başlasam... Sen daha çabuk bitirirsin işimi, byle çok yavaş lüyorum... // üzüldüm ben; üzdü

neler varmış insanın aklına gelen =D nikoledeondan transformersa kadar inspired by love and guided by knowledge

kullanıcı adımın anlamı çok soruluyor 10larca kez açıkladım şimdiye kadar =) yaklaşık 6 yıldır sürekli kullandığım isimdir MSN adresim açıldı açılalı başka isim grmedi (ramazan ayında 5 dakikalığına "davulcusavar" yazdığımı saymazsak) bugün profilime gelen yorum ; eski Redsea şimdiki Silent_King diyor ki : Silent_King, 5/7/2010 3:40:30 PM Tarihinde Edebiyat dersinde Batı edebiyatını işlerken Zincire vurulmus prometheus gibi bişey grdüm. esermiş galiba derste grünce aklıma tbt deki bu kardesimiz geldi sonra katıldıgı web site yarsıması geldi ben düzenlemiştim sonra yorum yazdıgım diğer konular geldi derken dikkatim dağıldı ders gitti... :))) nasılsın hocam :) Prometheus, , Yunan mitolojisine gre ilk uygarlığın ncüsüdür. Mitolojiye gre, Tanrılardan c almak amacıyla balçıktan yarattığı ilk erkek insana uygarlığı vermek için gkyüzünden ateşi çalan titandır. Bu tasarımda insan, bir c alma ğesidir. Nitekim Prometheus da c anlamına gelen Yunanca tisis szcük kkünden türetilen bir titan, bir dev ismidir. Ama Yunan mitolojisinin bür devleri gibi doğadışı, korkunç ve acaip bir yaratık değildir. Tersine çok akıllı, duygulu ve iyicil bir yaratıktır. Bencilliklerinden ve despotluklarından türü tanrılara, zellikle de Zeus'a kızmaktadır. İnsanları da evrende kendine benzer varlıkları çoğaltmak için yaratır. Tanrıların tanrısal serüvenine karşı, Prometheus'un insansal serüveni byle başlar. Hesiodos'a gre İapetos'la ve Klymene'nin oğlu ve Atlas, Menoitios ve Epimetheus'un kardeşidir. Bazı metinlerde Prometheus'un annesi Asia ve kardeşi Athos olarak gsterilir. Prometheus, teki kardeşleri gibi, tanrısal düzene kafa tutmuş, karşı çıkmış ne var ki teki kardeşlerinden farklı olarak sonunda insanlar yaratmak ve onlara ateşi vermekle bu düzeni değiştirmeyi başarmıştır. Olympos tanrılarının kuvvet ve kudretine karşılık, Prometheus'da kurnazlık ve zeka vardır. Titanların isyanları sırasında tarafsızlığını korumuş ve başkaldırmamış bir Titan oğlu olarak Zeus'un gzüne girmeyi başarmıştı. Zeus onu Olympos'daki lümsüzlerin arasına aldı. Oysa o Zeus ve arkadaşlarına karşı kin besliyordu. Dedelerinin cünü almak için, kendi gzyaşıyla yoğurduğu balçıktan ilk insanı yarattı. Sonra onun acizliğine acıyarak, Hephahistos alevler saçan ocağından bir kıvılcım çaldı ve insanlara armağan etti. Bunun için Tanrı Zeus tarafından Kafkas Dağında zincire vurulmuş ve Prometheus Desmotes adıyla anılmıştır. Tanrılarca grevlendirilen bir kartal sürekli olarak, her gece yeniden oluşan karaciğerini kemirmektedir. Onu Kafkas dağının tepesindeki bu işkenceden Zeus'un oğlu yarı tanrı, lümlü Herakles kurtarır. Prometheus; "Zeus tahtından düşmedikçe benim işkencelerimin sonu yoktur" der, bylelikle insanlığa zgürlüğün yolunu gstermiş olur. Bu arada Zeus, kendisini hiçe sayan insanlara da bir ders vermek için, Hephaistos'a su ve balçıktan ilk bakirenin heykelini yaptırdı ve kalbine ruh yerine Prometheus'un ateşi çaldığı yerden aldığı bir kıvılcımı koydu ona Pandora ismini verdi. Onu insanlara yollarken eline verdiği kutuda ise tüm ktülük ve ızdıraplar vardı. Zeus bylece insanlardan da intikamını aldı. Zincire vurulmasındaki asıl neden Zeus'un ondan korkuyor olmasıdır. Geleceği grme yetisi olan bir titan'dır ve bu yetisini kullanarak Zeus'un Kronos'u tahttan indirmesine yardımcı olmuştur. Gelecekte de Prometheus'un bu zelliğini kendisinin tahttan düşürülmesi için de kullanacağından korkan Zeus, Prometheus'un ateşi çalarak insanlara vermesi ile ondan kurtulmak için gerekli fırsatı elde etmiştir. Bu işkence 30000 yıl sürmek üzere planlanmıştı, fakat Herakles'in onu serbest bırakmasıyla Prometheus kendisinin karaciğerini her gün yiyen kartalı buldu ve ç olarak Zeus'un Prometheus'u cezalandırmakla grevlendirdiği kartalın karaciğerini yedi. Zeus bu şekilde cezasını sonlandıran Prometheus'u affetti ve tekrar lümsüzler arasına aldı. yazı alıntıdır orjinal kaynağını bilemiyorum ayrıca http://tr. wikipedia. org/wiki/Prometheus inspired by love and guided by knowledge

Her şeyden nce su vardır. Yer, gk, ay ve güneş yoktu. İlah Kara Han ile insan vardı. Her ikisi de birer kara kaz şeklinde, suyun üstünde uçuyorlardı. Kara Han hiç bir şey düşünmüyordu. O sırada insan rüzgarı icat edip suyu dalgalandırdı, Kara Hanın yüzüne su sıçrattı. Bunu yapınca da kendisinin ilahlardan daha güçlü olduğunu sandı, daha yüksekte uçmak istedi. Ama uçamadı ve suya düşüp dibe doğru dalmağa başladı. Neredeyse boğulacaktı; "Bana yardım et!" diye bağırıp Kara Handan yardım istedi. Kara Han izin verdi ve insan su yüzüne boğulmadan çıktı. Ondan sonra Kara Han: "Sağlam bir taş olsun!" dedi; suyun dibinden bir taş yükseldi. Kara Han ile İnsan, bu taşın üstüne oturdular. Kara Han İnsana: "Suya dal, suyun dibinden toprak çıkar!" diye emir verdi, insan bu emri yerine getirdi. Suyun dibinden çıkardığı toprağı Kara Han'a gtürdü. Kara Han, insanın getirdiği toprağı suyun üzerine serpti ve serperken de: "Yer olsun!..." diye buyurdu. Buyruk yerine geldi, bylece yer yüzü yaratılmış oldu. Kara Han, insana yi-, ne: "Suya dal ve suyun dibindeki topraktan çıkar!.." diye emir verdi, insan suya daldığı zaman, bu sefer, kendim için de toprak alayım, diye düşündü, iki avucuna da toprak doldurdu, birindekini Kara Han'dan gizlemek için ağzına attı, sakladı. Maksadı, Kara Han'dan saklayıp kendine gre bir yer yaratmaktı. Bu düşünceyle avucundaki toprağı getirip Kara Han'a uzattı. Kara Han, bu toprağı da suyun üzerine serpti ve genişlemesini buyurdu. Ne var ki Kara Han'ın suya serptiği toprak gibi, insanın ağzının içine sakladığı toprak da büyüyüp genişlemeğe başlamıştı. Bunu düşünmeyen insan korktu, soluğu kesilecekti, neredeyse lecekti. Kaçmağa başladı. Ama nereye kaçsa yani başında Kara Han'ın varlığını hissediyordu, ondan kaçamıyordu. Çaresiz kalınca yalvarmağa başladı. Kara Han, insana: "Ağzındaki toprağı ne için sakladın?" diye sordu, insan: "Kendim için yer yaratmak niyetiyle saklamıştım." diye cevap verdi. Kara Han da: "yleyse at ağzından da kurtul!" dedi. insan, ağzında sakladığı toprağı attı. Bunlar yere dkülürken küçük tepeler meydana geldi. Bunun üzerine Kara Han: "Şimdi sen artık günahlı oldun" dedi; "Bana karşı geldin, ktülük düşündün. Senden sonra sana uyan, senin gibi ktülük düşünenler, senin gibi ktü kişi olacaklar; bana itaat edenler ise iyi ve temiz düşünceli olacak, onlar güneş ve aydınlık yüzü greceklerdir. Bundan sonra senin adın Erlik olsun. Günahlarını benden saklayanlar senin adamın olsun, günahlarım senden saklayanlar ise benim olsunlar!..." Bu sırada, yer yüzünde dalsız budaksız bir ağaç yeşermişti. Kara Han bu dalsız budaksız ağacı grünce hoşlaşmadı ; "Dallan, yaprakları olmayan ağaca bakmak hoş değil, bu ağacın dokuz dalı birden olsun!..." dedi. Dalsız budaksız ağaç bir anda dokuz dallı oluverdi. Kara Han bunu grünce: "Bu dokuz dalın her birinin kkünde birerden dokuz kişi türesin ve bunlardan dokuz millet olsun!.." dedi. Erlik, bunlar olurken büyük bir gürültü duymuştu. Nedir acaba? diye bakınıp düşünürken vardı Kara Han'a gürültünün sebebini sordu. Kara Han da: "Ben bir Hakanım sen de kendince bir Hakansın. Duyduğun gürültüyü yapan insanlar benim insanlarımdır." diye cevap verdi. Erlik bu milleti kendisine vermesi için Kara Han'a rica ettiyse de Kara Han: "Hayır!" diye karşıladı; "Sen git kendi işine bak!" Erlik'in canı sıkıldı. "Hele dur bir gidip şu milleti greyim" diye kalabalığın yanına vardı. Orada, insanlardan başka yaban hayvanları, kuşlar ve daha bilmediği bir çok güzel yaratıklar vardı. Erlik: "Kara Han bunları nasıl yarattı acaba? Bunlar burada ne yiyip ne içiyorlar?" diye düşünmeğe başladı. O düşüne dursun, insanlar ağacın meyvelerinden yemeğe başlamışlardı. Erlik baktı ki, insanlar ağacın yalnız bir yanındaki meyvelerden yiyorlar, te yandakilere ellerini bile sürmüyorlar. Gidip bunun sebebini sordu, insanlardan aldığı cevap ise: "Tanrı bize o yandaki meyvelerden yemeyi yasak etti, biz de bunun için o meyvelerden yemiyor ancak, irin verdiği güneşin doğduğu yandaki meyvelerden yiyoruz. Şu grdüğün yılan ile kpek, o yasak yandaki meyveleri ye-mememiz için bekçilik ediyor." Bu cevap Erlik'in canını sıkacağı yerde sevindirdi. Ağacın çevresindeki insanların arasında bulunan Doğanay denilen bir adam buldu ve ona: "Kara Han size yalan sylemiş. Asıl size yasakladığı meyvelerden yemeniz gerekir; daha tatlıdır, greceksiniz" dedi. Bu sırada uyumakta olan yılanın ağzına girdi ve yılana ağaca çıkmasını syledi. Yılan da ağaca çıkıp yasak meyvelerden yedi. Doğanay'ın karısı Ece yanlarına gelmişti. Erlik, Doğanay'la Ece'ye de meyvelerden yemeleri için ısrar etti. Doğanay, Kara Han'ın szünü tutarak yasak meyvelerden yemedi ama karısı Ece dayanamadı, yedi. Meyve çok tatlı-idi. Alıp, kocasının ağzına sürdü o anda Doğanay ile Ece'nin tüyleri dkülüverdi, birden utanmağa başladılar, kaçışıp her biri bir ağacın ardına saklandılar. Bu işler olurken Kara Han oraya gelmişti, insanların hepsi birden kaçışıp aklınca birer kşeye gizlenmişlerdi. Kara Han: "Doğanay!. Ece!. Doğanay! Ece!" diye haykırmağa başladı. "Neredesiniz?" Doğanay'la Ece: "Ağaçların arasındayız" diye cevap verdiler. "Sana grünemeyiz. Utanıyoruz." Sonra, olanları bir bir anlattılar. Kara Han, bildiği şeyleri duymanın fkesi içinde her birine ayrı ayrı cezalar verdi: "Şimdi sen de Erlik'ten bir parça oldun" diye yılana verdi ilk cezasını; "İnsanlar sana düşman olsun, seni grünce vurup, ezip ldürsünler!" dedi. Ece'ye dndü: "Sen Erlik'in szüne uydun, yasak meyveyi yedin, yleyse cezanı çekeceksin. Çocuk doğuracaksın, doğururken de türlü eza cefa ve acı çekeceksin. Sonunda leceksin, lümü tadacaksın!" Doğanay'a da şyle diyerek cezasını verdi: "Erlik'in gsterdiğini yedin. Benim szümü dinlemedin. Madem Erlik'in szüne uydun yleyse onun adamları onun ülkesinde yaşar, karanlık dünyasında bulunur. Benim ışığımdan mahrum kalır. Benim szümü dinlemiş olsaydın benim gibi olacaktın. Dinlemediğin için dokuz oğlun ve dokuz kızın olacak. Bundan sonra ben insan yaratmayacağım. Bundan sonra insanlar senden türeyecek. Tek başına ne yaparsan yap." Erliğe de kızdı: "Benim adamlarımı neden aldattın?" diye sordu fkeyle. , Erlik: "İstedim vermedin" dedi; "Ben de senden çaldım. Artık hep çalacağım. Atla kaçarsa düşürüp çalacağım; içip içip sarhoş olurlarsa birbirine düşürüp dğüştüreceğim.. Suya girseler, ağaçlara çıksalar bile yine çalacağım." Kara Han da: "yleyse üç kat yerin altında, ayı güneşi olmayan karanlık bir dünya vardır. Seni oraya atıyorum!" diye Erlik'i cezalandırdı. Bu iş de bitince bütün insanlara birden ceza verdi: "Bundan sonra kendi yemeğinizi kendiniz kazanacak, gücünüzle elde edeceksiniz, benim yemeğimden yemek yok" dedi; "Artık yüz yüze 'gelip sizinle konuşmayacağım. Size bundan sonra Gk Oğul'u gndereceğim." Gk Oğul gelip insanlara bir çok şeyler yapmasını ğretti. Arabayı da Gk Oğul yaptı. Ayrıca ot kklerini, yenebilecek bir kısım otlan yemeyi insanlara ğretti. Bu bylece sürüp giderken Erlik Gk Oğul'a yalvarıyordu: "Ey Gk Oğul, bana yardım et, Kara Han'dan izin iste, yanına çıkmak dileğimi syle, yardım et bana!" , Gk Oğul, Erlik'in bu dileğini Kara Han'a iletti ise de Kara Han aldırış bilş etmedi; Gk Oğul tam altmış yıl yalvarma-sına devam etti. Bunun üzerine, altmış yılın sonunda Kara Han Erlik'e haber gnderdi: "Düşmanlıktan vazgeçersen, insanlara ktülük etmezsen sana izin veririm, yanıma gelirsin." dedi. Erlik sz verdi. Bunun üzerine, Kara Han'ın huzuruna çıktı, baş eğdi: "Beni kutsa, bana izin ver, ben de kendime gkler yapayım" diye yalvardı. Kara Han buna da izin verdi, izni koparan Erlik kendisi için gkler yaptı Adamlarını başına topladı, yaptığı gklere yerleştirdi, kendisi de başlarına geçti, çok kalabalık oldular. . İlah Kara Han ın en sevgili kullarından olan Ulu kişi bu durumu grüp üzülmüştü. Üzüntü içinde düşündü: "Bize bağlı, bizim z insanlarımız yer yüzünde cefa çekip yoruluyor; Erlik'in adamları ise gklerde keyfedip duruyor. Bu iş, bir işe benzemez." Bu üzüntülü düşünce içinde, biraz da Kara Han'a gücenmiş olarak, Erlik'e savaş açtı. Ne var ki Erlik daha güçlü çıkıp karşı geldi ve ateşle vurup Ulu kişiyi kaçırdı. Ulu kişi doğrulayıp Kara Han'ın huzuruna çıktı. Kara Han'ın: "nereden geliyorsun?" diye sorması üzerine Ulu Kişi: "Erlik'in adamlarının gkyüzünde oturması, buna karşılık bizim iyi insanlarımızın yer yüzünde yorgun argın yaşamaları ağınma gitti, bu çok ktü bir durum diyerek Erlik'in yandaşlarım yere indirmek gklerini başına yıkmak için Erlik'le savaş etmek istedim. Fakat gücüm yetmedi, o beni kaçırdı" diye üzgün ve ağlamaklı cevap verdi. Kara Han üzülmemesini syledi. "Erlik'e benden başka kimsenin gücü yetmez" dedi. "Erlik'in gücü senden fazladır. Ama bir gün gelecek senin gücün Erlik'in gücünden daha üstün olacak..." Bu sz üzerine Ulu Kişi'nin yüreği "ferahladı rahat rahat uyudu. Bir gün geldi Ulu Kişi o gün güçleneceğini hissetti. Yine o gün Kara Han Ulu Kişiyi yanına çağırttı ve: "Var git, güçlendin gayri; Erlik'in gklerini başına yıkacak güce kavuşturdum seni, maksadına ereceksin" dedi. "Kendi gücümden sana güç verdim." Ulu Kişi nce hayret etti: "Yayım yok, okum yok, kargım yok, yatağanım yok. Kupkuru bir bileğim var. Yalnız bilek gücüyle Erlik'i nasıl yok edebilirim ben?" Kara Han, Ulu Kişi'ye bir kargı verdi. Ulu Kişi kargıyı alıp Erlik'in gklerine gitti. Erlik'i yendi, kaçırdı; gklerini alt üst edip kırdı geçirdi. Erlik'in gkleri parça parça oldu yeryüzüne dküldü. O zamana kadar dümdüz olan yer yüzü, o günden sonra kayalıklarla, sipsivri dağlarla doldu. Grklü Güzel Tanrının zene bezene yarattığı o güzel yer yüzü eğri büğrü oldu. Erlik'in bütün yandaşları yere dküldü; suya düşenler boğuldu; ağaca çarpanlar sakatlanıp can verdi; sipsivri taşların kayaların üstüne düşenler ldü; hayvanlara çarpanlar hayvanların ayaklarının altında kaldılar. Durum byle olunca Erlik varıp Kara Han'dan kendine bir yer istedi. "Benim gklerimin yıkılmasına sen izin verdin, benim barınacak bir yerim kalmadı" dedi. Kara Han Erlik'i yerin altındaki karanlık ülkesine sürdü, üzerine yedi kat kilitler vurdurdu. "Burada güneş ve ay ışığı grmeyesin; iyi olursan yanıma alırım ktü olursan daha derinlere sürerim" dedi. Erlik bunun üzerine: "yleyse lmüş insanların canlarını bana ver; bedenleri senin olsun canları benim işime yarasın" diye bir istekte bulundu. Kara Han : "Hayır, onları da sana vermeyeceğim" dedi; "İstiyorsan kendin yarat." Bylece yaratma iznine kavuşmuş olan Erlik eline bir çekiç, bir krük ve bir rs alarak vurmağa başladı. Her vuruşta bir hayvan ortaya çıktı. Sırasıyla kurbağa, yılan, ayı, domuz, deve ve ktü ruhlar yer yüzünü doldurdu. Sonunda Kara Han gelip Erlik'in elinden çekici, rsü ve krüğü aldı, ateşe attı. Krük bir kadın, çekiç bir erkek oldu. Kara Han kadını yakalayıp yüzüne tükürdü. Tükürür tükürmez, kadın bir kuş olup uçtu. Bu kuş, eti yenmeyen tüyü bir işe yaramayan Kurday denilen kuştur. Kara Han erkeği yakalayıp onun da yüzüne tükürdü, o da bir kuş olup uçtu, adına Yalban Kuşu dediler. Bütün bunlardan sonra Kara Han, insanlara: "Ben size mal verdim, aş verdim; yer yüzünde iyi, güzel, temiz ne varsa verdim, yardımcınız oldum, siz de iyilik yapınız. Ben gklerime çekileceğim, belki bir daha dnmeyeceğim." dedi. Arkasından yardımcı ruhlarına: "Gün Aşan, sen, içki içip aklını yitirenleri; krpecik çocukları, kısrak yavrularını inek buzağılarını koru, onlara ktülük gelmesin. Sağlığında iyilik yapmış olanların ruhlarını yanına al, intihar edenlerinkini alma. Zenginlerin malına gz dikenleri, hırsızlan, başkalarına düşmanlık edenleri koruma. Benim için, bir de Hakanları ile Yurtlan için savaşıp lenlerin ruhlarını da yanına al, benim yanıma getir. İnsanlar! Size yardım ettim, sizden ktü ruhları uzaklaştırdım. Onlar insanlara yaklaşırlarsa insanlar onlara yiyecek versinler, ama o ktü ruhların yemeklerinden yeme-sinler, yerlerse onlardan olurlar. Şimdi ben aranızdan ayrılıyorum ama yine geleceğim beni unutmayınız, geri gelmez sanmayınız. Tekrar geldiğimde iyiliklerinizin ve ktülüklerinizin hesabını greceğim. Şimdilik benim yerimde Ağca Dağ, Ulu Kişi ve Gün Aşan kalacaklar, sizlere yardımcı olacaklar. Ağca Dağ! Gzlerini drt aç! Erlik senin elinden lenlerin ruhlarını çalmak isterse, Ulu Kişi'ye syle, o güçlüdür. Gün Aşan, sen de iyi dinle, ktü ruhlar yerin altındaki karanlıklar ülkesinden yukarı çıkmasınlar, çıkarlarsa hemen Gk Ogul'a git ve haber ver, ona güç verdim, ktü ruhları kovar. Alma Ata ayı ve güneşi bekleyecek. Ulu '"işi yer yüzünü ve gk yüzünü koruyacak Gk Oğul ise iyilerden ktüleri uzaklaştıracaktır." Bunlan syledikten sonra Kara Han uzaklaştı. Ulu Kişi Kara Han'ın ğütlerini bir bir yerine getirdi. Olta yaptı, balık avladı; tüfeği barutu icat etti, sincap o vurdu. Sonra bir gün geldi Ulu Kişi kendi kendine mırıldandı: "Bugün beni rüzgar uçuracak, alıp gtürecektir!" Ulu Kişi'nin dediği gibi rüzgar geldi, aldı Ulu Kişiyi uçurdu gtürdü. Ağca Dağ bunun üzerine insanlara: "Ulu Kişi'yi ilah Kara Han yanına aldı. Onu bulamazsınız artık, beni de bir gün gelecek yanına çağıracak, nereye isterse oraya gideceğim. Siz ğrendiklerinizi unutmayın, Kara Han byle istedi" dedi. İnsanlar kendi haline bırakıp o da gitti.

bizimde kara han adinda bir mitolojimiz var, okumanizi tavsiye ederim, yaratilis icin yazilma. saman yakutlardan kamis...

: Her şeyden nce su vardır. Yer, gk, ay ve güneş yoktu. İlah Kara Han ile insan vardı. Her ikisi de birer kara kaz şeklinde, suyun üstünde uçuyorlardı. Kara Han hiç bir şey düşünmüyordu. O sırada insan rüzgarı icat edip suyu dalgalandırdı, Kara Hanın yüzüne su sıçrattı. Bunu yapınca da kendisinin ilahlardan daha güçlü olduğunu sandı, daha yüksekte uçmak istedi. ... Vay be ilkokulda okumuştum en son yalnız daha farklı kalmış aklımda veya benim okuduğum farklı bir yorumdu... İndia İndia!

: çok nce okudum bile =) zannetmeyin ki kendi kültürünü bilmeyen ve yunan mitolojisine zenen biriyim tam tersi bu ismi seçmemde lise zamanımda okduğum bir kitaptaki Türk- Prometheus benzetmesi etkili olmuştur Türkler de tarih boyunca insanlığa yardım eder ancak emperyal devletler tarafından cezalandırılır... inspired by love and guided by knowledge

prometheus ve bob vardı nickoledeon'da benım aklıma hep o gelıyo :| "Seni hiç tutamadım, ama hissediyorum. Hiç konuşmadın, ama seni duyuyorum. Seni hiç tanıyamadım, ama seni seviyorum."