'Şaraptan yalnızca bir bardak içmişti. Kürsüde Emilia Galotti açılmış duruyordu. Yaşlı danışman, haber üzerine, koşup geldi, sımsıcak gzyaşlarıyla lmek üzere olanı ptü. En büyük oğulları da hemen onun arkasından yürüyerek geldiler, en bastırılmaz acının ifadesiyle yatağın kenarında çktüler, ellerini, ağzını ptüler ve onun hep en çok sevdiği en büyük oğlan, canını teslim edinceye ve zorla çekilinceye kadar dudaklarına yapışık kaldı. ğleyin on ikide ldü. Danışmanın orada olması ve düzenlemeleri bir koşuşmayı nledi. Gece on bire doğru, onu seçtiği yere gmdürdü. İhtiyarla oğulları cenazenin ardından yürüdüler, Albert ise buna dayanamadı. Lotte'nin yaşamından korkuluyordu. Hizmetkarlar onu taşıdılar. Hiçbir din adamı yoktu.' Yalan Diyen Yalan Olsun Yüzü Gülmesin..

'Bir notla babandan cesedimi korumasını diledim. Kilise avlusunda iki ıhlamur var, arka kşede tarla tarafında; orada yatmak istiyorum. Bunu dostu için yapabilir, yapmalıdır. Sen de rica et. Dini bütün Hristiyanlardan, vücutlarını bir zavallı bahtsızın yanına yatırmalarını bekleyemem. Ah, beni gelip geçen papazın, din adamının, mahut taşın nünden duayla geçtikleri, iyi yürekli insanın yaş dktüğü, bir yol kıyısında ya da ıssız bir vadide gmmenizi isterdim. İşte, Lotte, lümün baş dnmesini içeceğim, soğuk, ürkünç kupayı tutmaktan ürpermiyorum! Onu bana sen sundun, ben de tereddüt etmiyorum. Hep! hep! Bylece yaşamımda dilek ve umutların hepsi yerine geldi! lümün tunçtan kapısını yle soğuk, yle sert çalmak için. Senin için lmek mutluluğuna ermiş olmam! Lotte, senin için can vermek! Yaşamının huzurunu ve hazzını yine yaratabileceksem, senin için cesaretle, sevinçle lmek istedim. Ama ah! sevdikleri için kanlarını akıtıp, lümleriyle dostlarına daha yüz defa yeni bir hayat kıvılcımı vermek, ancak az sayıda soyluya bağışlanmış. Bu giysiler içinde, Lotte, gmülmek istiyorum, onlara senin elin değdi, kutsandı; babandan da bunu istedim. Ruhum, tabutun üstünde süzülüyor. Ceplerim aranmasın. Seni ilk defa çocukların arasında grdüğüm zaman gğsünde taşıdığın bu soluk kırmızı fiyong - ah, çocukları bin defa p ve onlara talihsiz arkadaşlarının yazgısını anlat. Sevimliler! çevremde fıkır fıkır kaynaşıyorlar. Ah, nasıl kilitlendim sana! ilk andan itibaren seni bırakamadım! - Bu fiyong benimle birlikte gmülsün. Doğum günümde onu bana armağan ettin! Bütün hepsini nasıl da içime çektim! - Ah, yolun beni buraya getireceğini düşünmedim! - - Sakin ol! yalvarıyorum, sakin ol! - Dolduruldular - On ikiyi vuruyor! yleyse tamam! - Lotte! Lotte, elveda! elveda! -. Bir komşu, barutun alevini grdü ve patlamayı işitti; her şey sakin kaldığı için, buna daha fazla aldırmadı. Sabah altıda elinde ışıkla hizmetkar içeriye girer. Yerde efendisini, tabancayı ve kan grür. Bağırır, ona yapışır; yanıt yok, yalnızca hırıldıyordu. Hekim, talihsizin yanına geldiğinde, onu kurtuluşsuz yerde bulur, nabzı vuruyordu, elleri ayakları ktürümdü. Sağ gzünün üstünden kafasına ateş etmişti, beyni dışarı çıkmıştı. Üstüne üstlük bir de kol damarından kan salındı, hala soluk alıyordu. Koltuğun dirsekliğindeki kana bakıp, yazı masasının nünde oturarak, eylemi gerçekleştirdiği sonucunu çıkarmak mümkündü, sonra yere yığılıp, koltuğun çevresinde çırpınmış. Pencere tarafında takatsız sırtüstü yatıyordu, çizmeleri ayağında, sarı yelekli mavi frakıyla baştan ayağa giyinikti. Ev, komşular, kent ayağa kalktı. Albert girdi. Werther yatağa kaldırılmış, alnı sarılmıştı, yüzü lü yüzü gibiydi, hiçbir üyesi kımıldamıyordu. Ciğeri hala bazen güçlü, bazen zayıf ürkünç hırıldıyordu; sonunun gelmesi bekleniyordu.' 'genç wertherin acıları'-goethe Yalan Diyen Yalan Olsun Yüzü Gülmesin..

16 Haziran günü. Evet, sadece bir yaya gezginim, yeryüzünde bir derviş! Ya siz, siz daha fazla bir şey misiniz? Yalan Diyen Yalan Olsun Yüzü Gülmesin..