ben de atatürk'ün szünü değiştirerek bişi demek istiyorum.. "orduyu vmeyi bırakınız, operasyon için bile amerika'dan izin bekleyene yine niye oy veriyorsunuz bunu anlatınız? siz satılık mısınız para ile oy atıyorsunuz?" ilk oyu bu sefer ben kullanamadım :Y abi ben kullanmadan oy vermeyin aq

SpY-EaFw bunu yazdı: ben de atatürk'ün szünü değiştirerek bişi demek istiyorum.. "orduyu vmeyi bırakınız, operasyon için bile amerika'dan izin bekleyene yine niye oy veriyorsunuz bunu anlatınız? siz satılık mısınız para ile oy atıyorsunuz?" şyle deeğiştirsek daha iyi olur sanırsam "operasyon için bile amerika'dan izin bekleyene yine niye oy veriyorsunuz bunu anlatınız? siz satılık mısınız para ile oy atıyorsunuz?" kelimeler albayım bazı anlamlara gelmiyor.

ATATÜRK'ÜN ORDU VE ASKERLİK İLE İLGİLİ VECİZ SZLERİ Ben Türk Ordusunun yabancısı bir adam değilim; ben ordu ile küçük rütbelerden beri içten teması olan bir askerim. Ben, hadiselerin akışı ile ordunun içinde subay, nihayet komutan olarak iş grmüş ve kanaatime gre başarılı olmuş bir komutanım. Türk Ordusunun, onun faziletini, kıymetini ve bu ordu ile neler yapılabileceğini bizim kadar anlayan az olmuştur. (1926, Ankara) (Falih Rıfkı ATAY, Atatürk'ün Bana Anlattıkları, İstanbul, 1955, s. 13) Benim, ordularımızı sevk ettiğim ve ynelttiğim hedefler, esasen ordularımızın her erinin, bütün subaylarının ve komutanlarının düşüncelerinin, vicdanlarının, azimlerinin, ideallerinin ynelmiş bulunduğu hedefler idi... Bütün millete hiç tereddütsüz ve gnül rahatlığıyla arz edebilirim ki, Cumhuriyet Orduları; Cumhuriyeti ve kutsal topraklarını güvenle koruma ve savunma kudretindedir ve hazırdır. (1925, İzmir) (Atatürk'ün Sylev ve Demeçleri, C. II. Ankara, 1952, s. 240) Orduyu asıl düşman karşısında grmek lazımdır. Bunu ise bir millete herhangi bir zamanda gsterebilme imkanı yoktur. Bunu muharebe sahasında grmek fırsatını bulabilecekler azdır. Bunlardan yoksun bulunanlara, millet ordusunun kuvvetini, kudretini, gstermek için genellikle bir takım gz alıcı hareketler, askeri usuller kabul edilmiştir. Bu usuller ve bunların gsterileri bir takım gz kamaştırıcı ve gnül alıcı grevlerdir. Bir ordunun esas disiplinini bu gsteri şekillerine gre değil, arazi şartlarına uydurması mecburiyeti anlaşıldığı günden beridir ki, ordunun eğitim ve ğretim programlarının gerçek hareket noktası tespit edilmiştir... Bu çocuklar asker oldukları zaman, onların muharebe meydanlarında başarılı olmaları için lazım olan eğitim ve ğretime zellikle nem vermeliyiz. (A. AFETİNAN, Atatürk Hakkında Hatıralar ve Belgeler, Ankara, 1959, s. 87) Hiçbir zaman saldırgan olmayı düşünmemiş olan ve fakat daima haksız taarruza uğrayacağını hesabeden bir milletin ordusu olarak, ordumuz uzun bir seferden sonra hemen diğer bir sefere başlayacakmış gibi maddi ve manevi ynden hazır bulunmalıdır. (1924, Ankara) (Atatürk'ün Sylev ve Demeçleri, C. I, Ankara, 1997. s. 351) Yedek subay demek bu milletin zaten aydın sınıfına, eğitim grmüş sınıfına aldığı vatan evladı demektir. Bu vatan evladı ilim ışığıyla memlekete, yerine getirmeye zorunlu olduğu hizmetten başka, vazifeden başka, bir de orduya giriyor. Düşmana gğüs gererek, askerlik vazifesini de yerine getiriyor. Bunlar ilim ve bilgi sahibidirler. Memleket bunlara her zaman muhtaçtır. Hele ordu içinde muharebe meydanlarında bin türlü lüm mücadelesi yaparak tecrübe kazanmış, cürret ve cesaretlerine dayanıklılık vermiş olan bu memleket evlatları tercihen, en yararlı olabilecekleri yerlerde kullanılmalıdır. Bundan dolayı gerek kahraman ordumuzun bütün subayları ve gerek onların aralarındaki yedek subaylar tamamen emin ve rahat olmalıdırlar ve millet bunlara karşı vazifesini hakkıyla yapacaktır. (1923, İzmit) ( Arı İNAN, Gazi Mustafa Kemal Atatürk'ün 1923 Eskişehir-İzmit Konuşmaları, Ankara, 1982, s. 123) Askerlik hayatını yle bir okul haline koymalıdır ki, hem vatanı savunabilecek derecede askerlik sanatını ğrensin ve hem de memleketine dndüğü zaman bütün ky için ve ky halkı için ve hayatı için faydalı olabilecek şeyleri ğrensin. (1923, İzmit) (Arı İNAN, Gazi Mustafa Kemal Atatürk'ün 1923 Eskişehir-İzmit Konuşmaları, Ankara, 1982, s. 54) Taarruz ve hücumda kıtaların sevk ve idaresinin kontrol altında tutulması sırasıyla, bütün kıta komutanlarının emirlerinin ve nüfuzunun etkili olmasıyla ve bu da askerin her an kontrol altında tutulması ile mümkündür. (1916, Silvan) (ATATÜRK, Arıburnu Muharebeleri Raporu, Ankara, 1968, s. 86) Subay, yalnız askere savaş vasıtalarını ğreten ve ona harpteki vazifesini gsteren bir insan değildir. O, insani ve milli hisleri de işler ve gereğinde düşman karşısında silah kadar tehlikeli bir duruma getirir. Bizim askerimiz kışlaya işlenecek bir ham madde olarak gelir. Kışladan ayrıldığı zaman da geldiğinden çok farklı bir durumda ayrılır. Kazanmış, yükselmiş, kuvvetlenmiş olarak evine dner. Kışla bizde sadece bir harp ğretim yeri değil, aynı zamanda bir kültür ocağı, bir sanat okuludur ve byle olmakla da memlekete yaptığı hizmet lçülemeyecek kadar büyüktür. (E. Ziya KARAL, Atatürk'ten Düşünceler, Ankara, 1981, s. 112) Asıl sanat eğitimi yaptıracak gerçek ğretmen yetiştiriciler, birbirinden yüksek olan komutanlardır. (1918, İstanbul) (M. K. ATATÜRK, Zabit ve Kumandan ile Hasbıhal, Ankara, 1981, s. 10) Kıtası tamamen emir ve komutası altında bulunmayan kıta komutanı hizmet etmiyor demektir. (1916, Silvan) (ATATÜRK, Arıburnu Muharebeleri Raporu, Ankara, 1968, s. 91) Komutanlar kıtalarının moral durumlarını bizzat içlerine girmek suretiyle anlamalı. Bu şekilde daha güvenle emir verilebilir. Üst rütbedekiler emirlerinde olanlarla konuşmalı, serbest sz sylemeye alıştırılmalı. Bu tutum faydalı ve gereklidir. (1918, Viyana) (A. AFETİNAN, M. K. Atatürk'ün Karlsbad Hatıraları, Ankara, 1983, s. 22) Bir kuvveti meydana getiren insanlar, genel hayatları, fikirleri, hareket serbestileri ezilmemiş, gürbüz, neşeli erlerden ve subaylardan oluşursa byle bir birlikte bizzat akıl kullanarak kendiliğinden iş grme zelliği çok fazla grülür. (1918, İstanbul) ( M. K. ATATÜRK, Zabit ve Kumandan ile Hasbıhal, Ankara, 1981, s. 21-22) Muharebe için düşmanı ordugahımızda beklemek olmaz, onu uzaktan karşılamak en iyisidir. Düşman az ise yetişebilenlerimiz onu durdurur veya püskürtür. Çok ise bütün çarpışanlar yetişinceye kadar düşmana ateş açarak onun hareketini ağırlaştırır ve gerekirse geri çekiliriz. Fakat ileri gitmek, beklemekten iyidir. Hiçbir şey yapamazsak düşmanı grür, kuvvetini anlar, meraktan kurtuluruz. (1918, İstanbul) (M. K. ATATÜRK, Zabit ve Kumandan ile Hasbıhal, Ankara, 1981, s. 22) Son asır ordularını oluşturan personel, eskiden olduğu gibi hemen hepsi kendi gnül rızası ile askerlik hizmetine girenlerden ibaret olmayıp, milletin bütün kişileri askerlik hizmeti ile yükümlü tutulmuştur. Arzusu olanda olmayanda askerlik hizmetini yapmaya mecburdur. Bu şekilde kurulmuş olan ordularda, eski zaman ordularında olduğu gibi, üstler aşırı derecedeki insiyatifi lçülü bir sınıra indirgemek, onu disiplin ve idare altında bulundurmak düşüncelerinden kurtulmuştur. Çünkü bu günkü ordularda barışta uzun yıllar uygulanan sıkı disiplin bir çoklarında hareket kabiliyetini kendiliğinden boğuyor. Bu sebeple bugünkü üstler, astlarda insiyatif uyandırmak için onları uyarmak zellikle, muharebede teşvik ve ümitlendirmek mecburiyetindedirle r... Bir orduyu meydana getiren her rütbe sahibi, genel olarak her kişi, yaşayan bir makinenin canlı organları, parçalarıdır. Bu makineyi işleten her organı, her parçasını harekete geçiren kuvvet buharla çalışan motor değildir. O tahrik vasıtası ordu makinesini meydana getiren yaşayan organların zihinleridir. Kuvvet ve kanlarındaki ruhtur. Zihinlerde bilgi, muhakeme, idrak ve kavrama olmazsa makine durur ve hiçbir kuvvet onu işletemez. Byle bir makinenin çalıştırılabilmesi için herhangi bir veya birkaç makinistin sanat ustalığı da yeterli ve yararlı olamaz. Çünkü bu durgun beyinlerde teşekkül etmiş kütleler, taş, demir ve odun yığınlarından da hareketsizdir. (1918, İstanbul) (M. K. ATATÜRK, Zabit ve Kumandan ile Hasbıhal, Ankara, 1981, s. 26) Ordunun vazifesi, vatanı çiğnemek isteyen düşmana karşı ayağa kalkmaktır. Bu kalkış, elbette, yerinde durmak için değil, düşmana atılmak için olursa kalkılmış olduğuna değer. (1918, İstanbul) (M. K. ATATÜRK, Zabit ve Kumandan ile Hasbıhal, Ankara, 1981, s. 56) Gerek komutanların ve gerek erlerin bizzat düşüncelerini işleterek kendiliklerinden iş grebilecek meziyette yetiştirilmiş olduklarına kanaat edilmeden, bir askeri kıt'anın, bir ordunun güvenilir ve dayanılır bir kuvvet olarak tanınması gaflettir, felakettir. (1918, İstanbul) (M. K. ATATÜRK, Zabit ve Kumandan İle Hasbıhal, Ankara, 1981, s. 59) Bir birlik ve zellikle subaylar topluluğu yalnız iyi rnek olacak nderlerle yetiştirilir. (1918, İstanbul) (M. K. ATATÜRK, Zabit ve Kumandan ile Hasbıhal, Ankara, 1981, s. 45) Memleketimizin ellide biri değil, her tarafı yıkılsa, her tarafı ateşler içinde bırakılsa, biz bu toprakların üstünde bir tepeye çıkacağız ve orada savunma ile uğraşacağız. (1920, Ankara) (Atatürk'ün Sylev ve Demeçleri, Atatürk Araştırma Merkezi, C. I, Ankara, 1997, s. 82) Hattı müdafaa yoktur, sathı müdafaa vardır. O satıh bütün vatandır. Vatanın her karış toprağı, vatandaşın kanıyla ıslanmadıkça, terk olunamaz. (1921, Polatlı) (ATATÜRK, Nutuk, AKDTYK. Atatürk Araştırma Merkezi, Yay. Haz. Prof. Dr. Zeynep Korkmaz, Ankara, 2000, s. 419) Zaferin sırrı, orduların sevk ve idaresinde bilim ve teknik kurallarını yol gsterici olarak almaktır. (1922, Bursa) (Atatürk'ün Sylev ve Demeçleri, Atatürk Araştırma Merkezi, C. I, Ankara, 1997, s. 47) Bir ordunun kıymeti zabitan ve kumanda heyetinin kıymeti ile lçülür. (1923, Kütahya) (Atatürk'ün Sylev ve Demeçleri, Atatürk Araştırma Merkezi, C. II, Ankara, 1997, s. 169) Gelecekte de, çetin denemelerde değerini ortaya koymaya hazır komutanlarımızı n yüksek yeteneklerini korumak ve artırmak, yurt korunması ve savunması için gereken bütün araçları aralıksız sağlamak zorunluluğumuzu hiçbir gün savsaklayamayı z. (1924, Ankara) (Atatürk'ün Sylev ve Demeçleri, Atatürk Araştırma Merkezi, C. I, Ankara, 1997, s. 354) Zafer, "zafer benimdir" diyebilenin, başarı, "başaracağım" diye başlayanın ve "başardım" diyebilenindir. (1925, Konya) (Atatürk'ün Sylev ve Demeçleri, Atatürk Araştırma Merkezi, C. II, Ankara, 1997, s. 214) Türk milleti ordusunu çok sever, onu, kendi idealinin harisi telakki eder. (1931, Konya) (Atatürk'ün Sylev ve Demeçleri, Atatürk Araştırma Merkezi, C. II, Ankara, 1997, s. 303) Tarihte yarılmamış ve yarılmayan cephe yoktur. (1927, Ankara) (ATATÜRK, Nutuk, AKDTYK. Atatürk Araştırma Merkezi, Yay. Haz. Prof. Dr. Zeynep Korkmaz, Ankara, 2000, s. 318) Efendiler, komutanlar, askerliğin grev ve gereklerini düşünür ve uygularken, beyinlerini siyasi grüşlerin etkisi altında bulundurmaktan kaçınmalıdırlar. Siyasetin gereklerini düşünen başka grevliler bulunduğunu unutmamalıdırlar. (1927, Ankara) (ATATÜRK, Nutuk, AKDTYK. Atatürk Araştırma Merkezi, Yay. Haz. Prof. Dr. Zeynep Korkmaz, Ankara, 2000, s. 336) Komutanların, emirleri altına verilen millet evladını, memleket vasıtalarını, düşmana ve lüme doğru sürerken, düşündükleri tek nokta, milletin kendilerinden beklediği vatan grevini ateşle, süngüyle ve lümle yerine getirerek sonuç almaktır. (1927, Ankara) (ATATÜRK, Nutuk, AKDTYK. Atatürk Araştırma Merkezi, Yay. Haz. Prof. Dr. Zeynep Korkmaz, Ankara, 2000, s. 336) Lafla, politika ile, düşmanın aldatıcı vaatlerine kulak vermekle askerlik grevi yapılamaz. Omuzlarında ve zellikle kafalarında askerlik sorumluluğunu yüklenecek kadar kuvvet bulunmayanları n feci sonuçlarla karşılaşmaları kaçınılmazdır. (1927, Ankara) (ATATÜRK, Nutuk, AKDTYK. Atatürk Araştırma Merkezi, Yay. Haz. Prof. Dr. Zeynep Korkmaz, Ankara, 2000, s. 336) Gerçek bilgiyi verebilecek asıl okul birliklerdir. (1918, İstanbul) (M. K. ATATÜRK, Zabit ve Kumandan ile Hasbıhal, Ankara, 1981, s. 50) Muharebede yağan mermi yağmuru o yağmurdan ürkmeyenleri ürkenlerden daha az ıslatır. (1918, İstanbul) (M. K. ATATÜRK, Zabit ve Kumandan ile Hasbıhal, Ankara, 1981, s. 50) Zaferi, milletimizin azim ve iman gücü ve Türkiye Büyük Millet Meclisi ordularının süngüleri kazanmıştır. (1922, Bursa) (Atatürk'ün Sylev ve Demeçleri, Atatürk Araştırma Merkezi, C. II, Ankara, 1997, s. 45) Türk Milleti'nin yüce ideallerinin gerçekleşmesi için kahraman asker evlatları hep nde gidecektir. (1931, Konya) (Atatürk'ün Sylev ve Demeçleri, Atatürk Araştırma Merkezi, C. II, Ankara, 1997, s. 302) Türk Milleti, hakkını, haysiyetini, şerefini tanıtmaya kadirdir. Türk vatanının bir karış toprağı için bütün millet bir vücut olarak ayağa kalkar. (1924, Kayseri) (Atatürk'ün Sylev ve Demeçleri, Atatürk Araştırma Merkezi, C. II, Ankara, 1997, s. 212) Eğer mensup olduğum milletin şanı ve şerefi varsa, ben de şanlı ve şerefliyim... ş an da, şeref de milletimindir. İçinizden biri çıkar da, sırf şan ve şeref için koşar, milletinden koparsa biliniz ki başınıza beladır. Millet bu gibilere asla izin vermemelidir. (1923, Uşak) (Ulus Gazetesi, 10 Kasım 1939) Ordumuz, Türk birliğinin, Türk kudret ve kabiliyetinin, Türk vatanseverliğ inin çelikleşmiş bir ifadesidir. Ordumuz; Türk topraklarının ve Türkiye idealini gerçekleştirmek için sarf etmekte olduğumuz sistemli çalışmaların yenilmesi imkansız güvencesidir. Büyük milli disiplin okulu olan Ordunun; ekonomik, kültürel, sosyal savaşlarımızda bize aynı zamanda en lüzumlu elemanları da yetiştiren büyük bir okul haline getirilmesine, ayrıca itina ve dikkat edileceğine, şüphem yoktur. (1937, Ankara) (Atatürk'ün Sylev ve Demeçleri, Atatürk Araştırma Merkezi, C. I, Ankara, 1997, s. 420) Memleketimiz şu iki şeyin memleketidir: Biri çiftçi diğeri asker. Biz çok iyi çiftçi ve asker yetiştiren bir milletiz. İyi çiftçi yetiştirdik, çünkü topraklarımız çoktur. İyi asker yetiştirdik, çünkü o topraklara kasteden düşmanlar fazladır... bundan sonra da daha iyi çiftçi ve asker olacağız. Lakin bundan sonra asker oluşumuz artık eskisi gibi başkalarının hırsı, şanı, şhreti ve keyfi için değil; yalnız ve yalnız bu aziz topraklarımızı korumak içindir. (1923, Tarsus) (Atatürk'ün Sylev ve Demeçleri, Atatürk Araştırma Merkezi, C. II, Ankara, 1997, s. 135) Ordumuzdaki subay ve yüksek komuta heyeti birbirlerine karşı büyük bir sevgiyle, hürmetle emniyet ve güvenle bağlıdır ve üstten aldıkları emri bir namus meselesi gibi kabul ederek ifa ederler. (1922, Ankara) (Atatürk'ün Sylev ve Demeçleri, Atatürk Araştırma Merkezi, C. I, Ankara, 1997, s. 271) Dünyanın hiç bir ordusunda yüreği seninkinden daha temiz, daha sağlam bir askere rast gelinmemiştir. Sizin gibi komutanları, subayları, er ve erbaşları olan bir milletin yabancı eller altında kle olması mümkün değildir. (1921, Ankara) (Atatürk'ün Tamim, Telgraf ve Beyannameleri, AKDTYK. Atatürk Araştırma Merkezi, C. IV, Ankara, 1991, s. 436) Askerlik hayatımda bu kadar mükemmel bir topçu ve bu kadar mükemmel idare edilmiş bir topçu ateşi nadiren grdüm. (1922, Ankara) (Atatürk'ün Sylev ve Demeçleri, Atatürk Araştırma Merkezi, C. I, Ankara, 1997, s. 270) Memleket evlatlarını, vatanın savunması için lüme sevk etmek sorumluluğunu üzerine alan ve aynı zamanda onların nünde gğsünü düşman kurşunlarına geren subaylardır, komutanlardır. (1923, Ankara) (Atatürk'ün Sylev ve Demeçleri, Atatürk Araştırma Merkezi, C. I, Ankara, 1997, s. 340) Bu milletin evlatlarının fedakarlıkları, kahramanlıkları için kıyaslanacak rnek bulunamaz... Byle evlatlara ve byle evlatlardan oluşan ordulara sahip bir millet elbette hakkını ve bağımsızlığını bütün anlamıyla korumayı başaracaktır. Byle bir milleti bağımsızlığından mahrum etmeye kalkışmak boş bir hayaldir. (1921, Ankara) (Atatürk'ün Sylev ve Demeçleri, Atatürk Araştırma Merkezi, C. I, Ankara, 1997, s. 197-198) Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin ordusu; insanca, bağımsız yaşamaktan başka amacı olmayan milletiyle aynı ülküyü paylaşan ve sadece milletinin emrinde olan z evlatlarından oluşan saygıdeğer ve kuvvetli bir topluluktur. (1922, Ankara) (Atatürk'ün Sylev ve Demeçleri, Atatürk Araştırma Merkezi, C. I, Ankara, 1997, s. 261) Ordumuz babalarına ve atalarına layık evlatlardan meydana geldiğini gstermiştir. Bundan sonra ordumuzu daha mükemmel hale getireceğiz. Bu da ordunun refah ve saadetini sağlamakla olacaktır. Subaylarımızı hayat kaygısı içinde bırakmak asla doğru olmaz. Hayat dediğimiz zaman savaş meydanlarında terk edeceğimiz hayatı kastetmiyorum. Bizim subaylarımız savaş meydanlarında hayatlarını büyük bir olgunluk ve iftiharla vermeye hazırdırlar. Hayattan amacım gerek kendilerinin, gerekse ailelerinin dert ve sıkıntılardan kurtularak refahlarını temin etmektir. Etmeyen bir millet en nemli noktada hata yapmış demektir. Fakat milletimiz subaylarının, askerlerinin ve devlet makinesini işleten memurlarının refahını elbette dikkate alacaktır. (1923, İzmir) (Atatürk'ün Sylev ve Demeçleri, Atatürk Araştırma Merkezi, C. II, Ankara, 1997, s. 94) Mutlaka şu veya bu sebepler için milleti savaşa sürüklemek taraftarı değilim. Savaş zorunlu ve hayati olmalıdır. Hakiki düşüncem şudur : Milleti savaşa gtürünce vicdan azabı duymamalıyım. ldüreceğiz diyenlere karşı, "lmeyeceğiz" diye savaşa girebiliriz. Lakin, milletin hayatı tehlikeye girmedikçe, savaş bir cinayettir. (1923, Adana) (Atatürk'ün Sylev ve Demeçleri, Atatürk Araştırma Merkezi, C. II, Ankara, 1997, s. 128) Savaş, nihayet meydan savaşı sadece karşı karşıya gelen iki ordunun çarpışması değildir. Milletlerin çarpışmasıdır. Meydan savaşı milletlerin bütün varlıklarıyla, bilim ve teknik alanındaki seviyeleriyle, ahlaklarıyla, kültürleriyle kısacası bütün maddi ve manevi güç ve nitelikleriyle ve her türlü vasıtalarıyla çarpıştığı bir sınav alanıdır. Bu alanda, milletlerin gerçek güç ve kıymetleri lçülür. Sonuçta yalnız maddi güçlerin değil, bütün güçlerin zellikle ahlaki ve kültürel gücün üstünlüğü kesinlikle ortaya çıkar. Bu sebeple meydan savaşında yenilen taraf milletçe ve memleketçe, bütün maddi ve manevi varlığıyla yenilmiş sayılır. Byle bir sonucun ne kadar feci olabileceğini tahmin edersiniz. Yok oluş sadece savaş alanındaki orduya ait olamaz. Aslında, ordunun mensup olduğu millet feci sonuçlara uğrar. Tarih, birtakım boş hayallerle, başlarındaki hükümdarların, hırslı politikacıları n oyuncağı durumuna düşen istilacı orduların, istilacı milletlerin uğradığı bu çeşit feci sonuçlarla doludur. Türk Vatanı'nı ele geçirmek fikrini, Türkü esir etmek hayalini genel, büyük bir ideal haline getirmeye çalışanların layık oldukları ktü sondan kurtulamadıkları nı gzlerimizle grdük... Kendilerine bir milletin geleceği emanet edilen adamlar, milletin kuvvet ve kudretini yalnız ve ancak yine milletin gerçek ve ulaşılabilir çıkarları yolunda kullanmakla yükümlü olduklarını bir an hatırlarından çıkarmamalıdırlar. Bu adamlar düşünmelidirler ki, bir memleketi ele geçirmek; o memleketin sahiplerine egemen olmak için yeterli değildir. Bir milletin ruhu ele geçirilmedikçe, bir milletin azmi ve iradesi kırılmadıkça, o millete egemen olmanın imkanı yoktur. (1924, Dumlupınar) (Atatürk'ün Sylev ve Demeçleri, Atatürk Araştırma Merkezi, C. II, Ankara, 1997, s. 184) Türkiye Cumhuriyeti sadece iki şeye güvenir. Biri millet kararı, diğeri en elim ve güç şartlar içinde dünyanın takdirlerine hakkıyla layık olma niteliğini kazanan ordumuzun kahramanlığı ; bu iki şeye güvenir. Bu ordular tarihte benzeri grülmemiş kahramanlıklar, fedakarlıklar gstermiştir. Şanlı zaferler kazanmıştır. Millet ve memleketin gerçekten minnet ve teşekkürüne hak kazanmıştır. ... Türkiye en zayıf zannedildiği bir zamanda ordusu sayesinde en kuvvetli olduğunu ispat etmiştir. Ordumuz vatan içinde zafer kazanmıştır. Bu durum Türkiye'nin olağanüstü gücünün, yüce kararlılığının ve lmez varlığının en belirgin delilidir. Düşmanın vatan içine girmiş olması düşman lehine birçok durum ve sebepler doğurur. Bütün bu güçlükleri aşarak düşmanı vatan içinde yenmek, ortadan kaldırmak başlı başına bir varlık, büyük bir kuvvet eseridir. Vatan içinde yenilginin sonucu son derece ktüdür, tehlikelidir. Bu gerçeği doğrulayan yakın ve uzak tarihi rnekler çoktur. ... Hepimiz için asıl olan, ulusun, vatanın güvenliği ve her türlü endişe ile korkudan uzak olmasıdır. Yurdu savunmak ve ulusun yüksek çıkarlarını korumakla yükümlü olan komutanlar, sahip oldukları bütün kuvvetleri ve bütün araçları en nemli hedefler üzerine toplamalıdır. ... Arazinin ve birtakım durumların, şartların, olağanüstü fırsatların savaşın sonucu üzerindeki etkileri inkar edilemez. Fakat daima arzu edilen emniyet ve güvence, sayıca üstünlük ve değerdir. Türkiye bütün düşman devletlere karşı kazandığı maddi ve manevi zaferlerle lmez bir varlığa sahip olduğunu ispat etti... benim için ordumuzun değerini ifade de tek karşılaştırma şudur : Türk ordusunun bir birliği dengini mutlaka yener, iki katını durdurur. Şimdilik bundan fazlasını istemiyorum. Çünkü fazlasını milletimizin yaratılıştan sahip olduğu cengaverlik zaten sağlamaktadır. Fakat bu değeri mutlaka korumak lazımdır. Bunu, askeri bir esas, bir kural olarak gznünde tutmalıdır... Bu değer korundukça, teşkilatımızı, eğitim ve ğretimimizi bu hedef ve amaca ynelttikçe, Türkiye'nin her türlü saldırıdan, taarruzdan korunmuş olacağına ve korunacağına kimsenin şüphesi kalmaz. Kesin sonuç daima taarruzla alınır. Ancak savunma ile de yerine getirilen birçok grev vardır. Bu noktada bütün arkadaşlarımın dikkatlerini bir noktaya çekmek isterim. Kesin sonuç, istenilen zaman gelmeden nce, gerçek ve ciddi taarruz zamanından nce birliklerin muharebe güçlerini azaltmaktan, sayısını eksiltmekten kaçınmak lazımdır. Bunun için taarruz, savunma, oyalama muharebesi ve kesin muharebenin niteliği, uygulanacağı zaman ve durumun seçilmesi konusunda arkadaşların zaten var olan kendine güvenleri korunmalıdır. Buna teorik ve pratik işlerimizde çok dikkat etmeliyiz. Bir de alınan grev ile yapılacak askeri faaliyetin ciddi bir ilişkisi vardır. Bunun için grev verenlerin, grev alanların kullanacakları araçların, uygulanacak askeri faaliyetlerin belirlenmesinde tereddüde düşmelerine neden olmamaları gerekir. Amacın açık olarak belirtilmesi çok nemlidir. (1924, İzmir) (Atatürk'ün Sylev ve Demeçleri, Atatürk Araştırma Merkezi, C. II, Ankara, 1997, s. 173-176) Memleketin genel hayatında, orduyu siyasetin dışında tutmak prensibi, Cumhuriyetin daima dikkat ettiği nemli bir noktadır. Şimdiye kadar takip edilen bu yolda; Cumhuriyet orduları vatanın güvenilir ve sağlam koruyucusu olarak saygınlığını muhafaza etmiştir. (1924, Ankara) (Atatürk'ün Sylev ve Demeçleri, Atatürk Araştırma Merkezi, C. I, Ankara, 1997, s. 348) Bütün taarruz muharebelerinde her şeyden nce piyade sınıfı, zünde bulunan taarruz ruhunu daima geliştirmelidir. Her ne pahasına olursa olsun düşmanın üzerine atılma fikri, bütün tutum ve davranışlarına egemen olmalıdır. (1908, İstanbul) (M. K. ATATÜRK, Blüğün Muharebe Eğitimi, Ankara, 1995, s. 42) Ordunun esenliğini yürekten düşünen namuslu ve ahlaklı insanlar ikiyüzlülükten uzaktır. Tam ve olgun ahlak sahibi olanlar, çoğu kez, barış ve güvenlikte, dikkat ve ilgiyi kendi üzerlerine çekmekten çok, bunları umursamadan açıkça konuşurlar. (1918, İstanbul) (M. K. ATATÜRK, Zabit ve Kumandan ile Hasbıhal, Ankara, 1981, s. 46) Askerlik; işlerin yürütmesi değil, insanların sevk ve idaresi sanatıdır. (1918, İstanbul) (M. K. ATATÜRK, Zabit ve Kumandan ile Hasbıhal, Ankara, 1981, s. 53) Astların hareket zgürlükleri keyfi hareket rengini almamalıdır. Savaşta büyük başarının temeli olan bağımsız hareket, gerekli sınırları içinde olanıdır. (1918, İstanbul) ( M. K. ATATÜRK, Zabit ve Kumandan ile Hasbıhal, Ankara, 1981, s. 61) Ordumuz hayat ve onur mücadelesinde milletin amaçlarının tek dayanak noktasıdır. (1920, Ankara) (Atatürk'ün Sylev ve Demeçleri, Atatürk Araştırma Merkezi, C. II, Ankara, 1997, s. 16) Aklı eren, yurdunu seven, gerçekleri gren kimselerden düşman çıkmaz. (1923, Tarsus) (Atatürk'ün Sylev ve Demeçleri, Atatürk Araştırma Merkezi, C. II, Ankara, 1997, s. 136) Askeri harekat, siyasi faaliyetlerin ümitsiz olduğu noktada başlar. Ümidin güvenli bir surette geri dnüşü, orduların hareketinden daha seri hedeflere ulaşmayı temin edebilir. (1922, İzmir) (Atatürk'ün Sylev ve Demeçleri, Atatürk Araştırma Merkezi, C. III, Ankara, 1997, s. 61-62) Ordular! İlk hedefiniz Akdeniz'dir, ileri! (1922, Dumlupınar) (Atatürk'ün Tamim, Telgraf ve Beyannameleri, AKDTYK. Atatürk Araştırma Merkezi, Ankara, 1991, s. 473-474) Gerçek zafer savaş meydanlarında başarılı olmak değil, asıl zafer başarıların kaynağını güçlendirmek, milleti yükseltmektir. (1923, Ankara) (AKDTYK., Atatürk Araştırma Merkezi, Atatürk'ün Sylev ve Demeçleri, Ankara 1997, Cilt II, s. 118) Kuvvetli bir ordu denildiği zaman anlaşılması lazım gelen anlam, her kişisi, zellikle subayı, komutanı; medeniyetin ve tekniğin gereklerini kavramış ve ona gre iş ve hareketlerini uygulayan yüksek ahlakta bir topluluktur. (1918) (BELLETEN, Türk Tarih Kurumu, Cilt XXXII, No.: 128, Hikmet BAYUR, 1968) Büyük Ulusumuzun orduya sunduğu en son sistem fabrikalar ve silahlar ile bir kat daha güçlenerek, büyük bir zveri ve hayatınız pahasına her türlü grevi yerine getirmeye hazır olduğunuza eminim. (1938, Ankara) (AKDTYK., Atatürk Araştırma Merkezi, Atatürk'ün Sylev ve Demeçleri, Ankara 1997, Cilt II, s. 331) Zaferin sırrı, orduların sevk ve idaresinde bilim ve teknik kurallarını yol gsterici olarak almaktır. (1922, Bursa) (AKDTYK., Atatürk Araştırma Merkezi, Atatürk'ün Sylev ve Demeçleri, Ankara 1997, Cilt II, s. 47) Ben size taarruz emretmiyorum, lmeyi emrediyorum. Biz lünceye kadar geçecek zaman zarfında yerimize başka kuvvetler gelir başka komutanlar hakim olabilir. (1915, Anafartalar) (Atatürk, Anafartalar Muharebatına Ait Tarihçe, Derleyen : Uluğ İĞDEMİR, 1990, s., XV-XVII) En güzel coğrafi vaziyette ve üç tarafı denizle çevrili olan Türkiye; endüstrisi, ticareti ve sporu ile, en ileri denizci millet yetiştirmek kabiliyetindedir. Bu kabiliyetten istifadeyi bilmeliyiz; denizciliği, Türk'ün büyük milli ülküsü olarak düşünmeli ve onu az zamanda başarmalıyız. (AKDTYK., Atatürk Araştırma Merkezi, Atatürk'ün Sylev ve Demeçleri, Ankara, 1997, Cilt I, s.416) Ben askerliğin her şeyinden çok sanatkarlığını severim. (10 Şubat 1939, Vakit Gazetesi) (Ord. Prof. KARAL Enver Ziya, Atatürk'ten Düşünceler, MEGSB. lığı, Bilim ve Kültür Dizisi, s.115) ... Sorumluluk yükü, her şeyden, lümden de ağırdır. (İĞDEMİR Uluğ, AKDTYK., Anafartalar Muharebatına Ait Tarihçe, Türk Tarih Kurumu Basımevi, Ankara, 1990, s.24) Milli sınırlar içinde bulunan vatan parçaları bir bütündür. Birbirinden ayrılamaz. (ATATÜRK, Nutuk, AKDTYK., Atatürk Araştırma Merkezi, Yay. Haz. Prof. Dr. Zeynep Korkmaz, Ankara, 1994, s.45) Deniz silahlarına nem veriyoruz. Denizcilerimizin iyi silahlı ve iyi eğitimli olarak hazırlanmaları büyük emelimizdir. (AKDTYK., Atatürk Araştırma Merkezi, Atatürk'ün Sylev ve Demeçleri, Ankara, 1997, Cilt I, s.408) Felaket başa gelmeden nce, onu nleme ve ona karşı savunma çarelerini düşünmek gerekir. (ATATÜRK, Nutuk, AKDTYK., Atatürk Araştırma Merkezi, Yay. Haz. Prof. Dr. Zeynep Korkmaz, Ankara, 1994, s.317) Tarih, itiraz edilemez bir şekilde ispatlamıştır ki, büyük davalarda başarı için sarsılmaz bir kabiliyet ve kudrete sahip bir nderin varlığı şarttır. (ATATÜRK, Nutuk, AKDTYK., Atatürk Araştırma Merkezi, Yay. Haz. Prof. Dr. Zeynep Korkmaz, Ankara, 1994, s.49) Bir millet; varlığını ve istiklalini kurtarabilmek için düşünülebilen her türlü teşebbüs ve fedakarlığı yaptıktan sonra başarıya ulaşır. Ya başaramazsa demek, o milletin lmüş olduğu hükmüne varmak demektir. yle ise, millet yaşadıkça ve fedakarca teşebbüslerine devam ettikçe başarısızlık da sz konusu olamaz. (ATATÜRK, Nutuk, AKDTYK., Atatürk Araştırma Merkezi, Yay. Haz. Prof. Dr. Zeynep Korkmaz, Ankara, 1994, s.118) Tarihte bütün bir vatanı, çok üstün düşman kuvvetleri karşısında, son bir avuç toprağına kadar karış karış kahramanca ve namusluca savunmuş ve yine varlığını koruyabilmiş ordular grülmüştür. Türk Ordusu o cevherde bir ordudur. Yeter ki ona komuta edenler, komuta edebilme vasıflarına sahip olabilsinler! (ATATÜRK, Nutuk, AKDTYK., Atatürk Araştırma Merkezi, Yay. Haz. Prof. Dr. Zeynep Korkmaz, Ankara, 1994, s.335) Bir Türk komutanının, ordusunu kullanmaksızın, herhangi bir ktü tesadüf ve ktü şans eseri bile olsa, düşmana esir düşmesini biz mazur grsek de, tarih, bunu asla affetmez ve affetmemelidir. Türk İnkılap tarihinin gelecek nesillere hitap ve uyarısı işte budur. (ATATÜRK, Nutuk, AKDTYK., Atatürk Araştırma Merkezi, Yay. Haz. Prof. Dr. Zeynep Korkmaz, Ankara, 1994, s.336) Kaleyi içinden ele geçirmek dışından zorlamaktan çok kolaydır. (ATATÜRK, Nutuk, AKDTYK., Atatürk Araştırma Merkezi, Yay. Haz. Prof. Dr. Zeynep Korkmaz, Ankara, 2000, s.433) Komutanlar, emir vermiş olmak için emir vermezler. Gerekli, uygulanabilir olan hususları emrederler. Emir verirken, kendini, o, emri yerine getirecek olanların yerine koymak ve emrin nasıl yerine getirilip uygulanacağını düşünmek ve bilmek gerekir. (ATATÜRK, Nutuk, AKDTYK., Atatürk Araştırma Merkezi, Yay. Haz. Prof. Dr. Zeynep Korkmaz, Ankara, 2000, s.502) En büyük askerlik; çeşitli varsayımları çok iyi hesap ederek en iyi grüleni gecikmeden uygulamaktır. (Atatürkçülük, Atatürk'ün Grüş ve Direktifleri, Birinci Kitap, s.241) Yarım hazırlıkla yarım tedbirle yapılacak taarruz, hiç taarruz etmemekten daha fenadır. (ATATÜRK, Nutuk, AKDTYK., Atatürk Araştırma Merkezi, Yay. Haz. Prof. Dr. Zeynep Korkmaz, Ankara, 2000, s.431) Bir orduyu oluşturan her rütbe sahibi, genel olarak her şahıs, yaşayan bir makinenin canlı organları, parçalarıdır. (Zabit ve Kumandan İle Hasbihal, Genelkurmay ATASE Başkanlığı, s.26) ... Türk esaret kabul etmeyen bir millettir. (AKDTYK., Atatürk Araştırma Merkezi, Atatürk'ün Sylev ve Demeçleri, Ankara, 1997, Cilt II, s.241) Hiçbir medeni devlet yoktur ki, ordu ve donanmadan evvel ekonomisini düşünmüş olmasın. (AKDTYK., Atatürk Araştırma Merkezi, Atatürk'ün Sylev ve Demeçleri, Ankara, 1997, Cilt II, s.188) Maddi ve zellikle manevi çküş, korku ile... güçsüzlükle başlar. (ATATÜRK, Nutuk, AKDTYK., Atatürk Araştırma Merkezi, Yay. Haz. Prof. Dr. Zeynep Korkmaz, Ankara, 2000, s.432) Başarılarda gururu yenmek, felaketlerde ümitsizliğe karşı koymak gereklidir. (AFETİNAN, A., Atatürk Hakkında Hatıralar ve Belgeler, İş Bankası Yayınları, s.94) Büyük kararlar vermek kafi değildir. Bu kararları cesaret ve kesinlikle tatbik etmek lazımdır. (Utkan Kocatürk, Atatürk'ün Fikir ve Düşünceleri, AKDTYK., Atatürk Araştırma Merkezi, Ankara, 1999, s.396) Muharebede kuvvetten ziyade, kuvveti maksada uygun sevk ve idare etmek nemlidir. (İĞDEMİR Uluğ, AKDTYK., Anafartalar Muharebatına Ait Tarihçe, Türk Tarih Kurumu Basımevi, Ankara, 1990, s.23) ... Türk milleti güçlükleri; milli birlik ve beraberlikle yenmesini bilmiştir. (AKDTYK., Atatürk Araştırma Merkezi, Atatürk'ün Sylev ve Demeçleri, Ankara, 1997, Cilt II, s.318) "Sylesem Tesiri Yok ; Sussam Gnül Razı Değil."