: Dediğim gibi zümüzden z kopartıp, szümüze zehir aşılıyorlar.. Yol kenarında bekleyen erkeklere yoldan çıkan kızlar eşlik eder.. Yolunda yürüyeni adam saymazlar.. Yosmanın tek isteği tatmin olmaktır.. Şerefsizin tek isteği tatmin olmaktır.. Mehmedimin tek isteği vatanı korumak. Şehidimin tek isteği vatanı korumaktı. Kim yaşıyor vatanda.. Arsız, namussuz, şerefsiz, blücü, verici, gerici ama sıfatın vatanseverse yok yerin sen olursun itici. Birileri rantlar sağlamanın peşinde olacağına, gençlere zümüzü aşılasa Türk'lüğün bilincine varılsa diye dua ederim.. Tanrı Türk'ü Korusun.. Offf be! Ağzına sağlık kardeşim, yazına hayran kaldım. Oksijen, belki de yavaş yavaş ldüren bir zehirdir...

ALLAH RIZASI için bu yazımı sonuna kadar okuyun. Gerçekten gzlerim dolmuş bir vaziyette yazdım. Edebi ynüme güveniyorum, bir çırpıda okuyacağınızı düşünüyorum. Sizler de duygularıma sizler de tercüman olun. Şimdiden teşekkür ediyorum. Dün bir şehit cenazesindeydim. Daha doğrusu tesadüfen katılmıştım. İşlerimi halletmeye çalışırken Kayseri'min yollarında; meydanın tıka basa dolu olduğunu, herkesin olduğu yerden daha yüksek bir zemine çıkıp, bir şeyler grmeye çalıştığını fark ettim. Kimileri dalmış gitmiş uzaklara, kimileriyse "şerefsizler!" diye syleniyordu kendine. İlk başlarda bir miting var sanmıştım; ama kalabalığa yaklaştıkça, bando seslerinin kulağıma daha hüzünlü vurduğunu hissettim. O an anlamıştım; bir şehit daha verdiğimizi. İçim burkuldu. Donakaldım, durdum yerimde. Vah! dedim gzlerimi daha da sıkıp, yüzümü buruştururken. "Haysiyetsizler! Hiç mi Allah'tan da korkmadınız, ekmek yediğiniz devlete kurşun sıkarken?" dedim kendi kendime. Dayanamadım ve emin olmak için nur yüzlü bir amcanın yanına yaklaştım; ardından, şu soruyu sordum : "Yine mi?". "Evet, yavrum yine" diye cevap verdi amca. Ve ben daha hüznümü krüklemeye başlamadan, amcanın syledikleri beni daha da dehşete düşürüyordu : "Bak yavrum! Bunlar hep cahillikle oluyor. Cahillikleri, iyice insanlıktan çıkardı bunları. Gerekçeleri neymiş? Sağlık olanaklarımız yok, açız, sefiliz, yollarımız ktü, bilmem ne! Ben Edirne'ye de gittim, Rize'ye de gittim, Diyarbakır'a da gittim, çok yere gittim ben. İnancın olsun ki, Rize'nin yolları Diyarbakır'ınkinden daha da ktü. Edirne'nin sağlık olanakları Hakkari'ninkinden daha ktü, Batı Anadolu daha aç, üstelik Batı'da hayat daha acımasız! Bunlar Edirne'de de olsalar, Rize'de de olsalar, Muğla'da da olsalar, Kayseri'de de olsalar bir şey değişmez. Bunlar hep Ermeni maşası! Bunlar hep dışardan talimat alan, çirkefleşmiş, pis insanlar. Allah alayını da mahfetsin, kalayını da mahfetsin. Bunlar hep, Hans'ın uşakları Hans'ın! Yazık değil mi şu kadar insana? Yazık değil mi yetim kalmış şu bebeğe? Çıkıp bas bas bağırıyorlar barış istiyoruz diye! Ne barışından bahsediyor bu haysiyetsizler! Çocukları kamalattıran onlar, askerimize kurşun atanlar onlar, bizim bu hoşgrü ve kardeşlik ortamımızı bozanlar da onlar! Kim kime savaş açtı ki, kim kimden barış istiyor! Allah'ın laneti üzerilerinden hiç eksik olmasın inşallah!". Amcanın bu szleri beni çok derinden etkilemişti. "Valla, amca inan bana syleyecek sz bırakmadın. Helal olsun!" diyebildim sadece. Gzlerim dolmuştu. Bende bulunduğum bir yerden daha yüksek bir basamağın üzerine çıkmıştım, şehidimi uğurlamak üzere. Araçlar hareket etmeye başladı ve şehidini uğurlayan binlerce kalabalık "Şehitler lmez! Vatan Blünmez!" diye bağırıyordu. Tekbir nidalarıyla şehrin, şehit mezarlığına doğru ilerliyorduk. Yüreğim bunu kaldırmadı ve kalabalık, şehit mezarlığına varmadan ben orayı terk ettim. Şimdi düşünüyorum da, keşke hiç terk etmeseymişim. Şehir meydanının bir diğer ucu, yürüyüşten ve şehitten haberi olmayan, daha doğrusu haberini daha almamış insanların; günlük, sıradan yaşamlarıyla doluydu. Meydanın o kısmına yaklaştıkça, şerefli şehidimin üzüntüsü daha da katlanıyordu. Benliğini yitirmiş insanlar, Türklük ve şeref kavramını unutmuş erkekler, ahlak ve namus kavramlarından uzaklaşmış kızlar ve hayatı televizyon kulislerindeki yaşamlarla zleştiren, geleceğimiz dediğimiz gençlik; bu sefer canımı daha da çok acıtmış, yüreğimi daha çok parçalamıştı. Yanımdan geçmekte olan 13 yaşındaki iki kızın konuştukları, beni adeta parçalıyordu : "Fatma, karar veremiyorum. Hangisiyle çıksam ki? İkisini de çok arzuluyorum . Belkiyatmayı bile teklif edebilirim ." , "Rukiye, bence ikisiyle de çık. Fazla mal gz çıkarmaz. Ben yle yapıyorum, çok güzel bir duygu." Allahıııııııııııııım! Küçücük, 13 yaşındaki iki kızın ağzından çıkan bu szler beni parçalıyordu. Kendi ailesinde grmesi gereken terbiye, ahlak, namus ve din kavramlarını hiç tatmamış bu gençlere syleyecek hiçbir szüm yoktu. Hiç duymamış gibi yürümeye çalışan ben, yollarda nümde yürüyen kızlara gelen "Hişşt! Güzelim! Ev boş, haberin olsun." laflarını duyarken, kşe başında hiç alakam olmayan insanların "Ne bakıyorsun lan!" szlerine sabretmeye çalışırken, yolarda bir fahişe gibi giyinip, açıkça poposunu gsteren ve toplumsal ahlakın içine eden; lafa gelince de Atatürkçüyüm, Elhamdülillah müslümanım diyerek tüm o değerlerini korumaya çalıştığımız unsurların şerefini beş paralık eden insanlara alışmaya çalışırken, kendime şu soruyu sormadan edemeyecektim: "Az nce cenazesinden çıkıp geldiğim o şerefli şehidim, kimin için şehit oldu?" "O şerefli şehidimin yetim kalan çocuğu, kimin için yetim kaldı?", "Ya diğerleri?","Ya o gece -40 derece soğuklukta, hududun nbetini tutan aslan parçası? Kimin için nbet tutuyor?", "Ya o Çanakkale'de verdiğimiz milyonlarca şehit? Kimin için Allah Allah nidalarıyla attı kendini lüme?" Günümüz insanını; Türklükten yoksun vatandaşlarımızı, karşılaştığımız bu milyonlarca rneği olan vahim tabloyu; dinin, dilin, ahlakın, kültürün, şerefin, namusun, haysiyetin, milli şuurun yok oluşunu düşündükçe, cevabını bulamadım bu tüm soruların. Ülkemizin gidişinin gidiş olmadığını grdüğüm her gün kahroluyorum. Bu zentiler, bu yozlaşmışlıklar, değerlerimize bu sahip çıkamayışlarımız, can evimden vuruyorlar. Ne diyelim. Allah yar ve yardımcımız olsun. Vatana ve millete saygısı olmayan insanlar, hiç değilse şehidine saygısı olsun ve TİTREYEREK KENDİNE GELSİN! Okuduğunuz için teşekkür ediyorum. Ahmet FAYDALI 13.05.2010 Oksijen, belki de yavaş yavaş ldüren bir zehirdir...

Dediğim gibi zümüzden z kopartıp, szümüze zehir aşılıyorlar.. Yol kenarında bekleyen erkeklere yoldan çıkan kızlar eşlik eder.. Yolunda yürüyeni adam saymazlar.. Yosmanın tek isteği tatmin olmaktır.. Şerefsizin tek isteği tatmin olmaktır.. Mehmedimin tek isteği vatanı korumak. Şehidimin tek isteği vatanı korumaktı. Kim yaşıyor vatanda.. Arsız, namussuz, şerefsiz, blücü, verici, gerici ama sıfatın vatanseverse yok yerin sen olursun itici. Birileri rantlar sağlamanın peşinde olacağına, gençlere zümüzü aşılasa Türk'lüğün bilincine varılsa diye dua ederim.. Tanrı Türk'ü Korusun.. ...