: araştırmadan konu açmayın milletinde kafasını karıştırmayın hocam.. hasan sabbah olacak adam müridlerine en ufak bir şekilde uyuşturucu wermemiştir ve bu kesin bilgidir çok araştırdım bende bunu geçenlerde amin maalouf'un semerkant kitabını okudum bu konuları mer hayyamın rubailerini kayboluşlarını falanda yazıo neyse yazar bu konuya değinmiş bunların yalan olduğunu uzun yıllar boyunca yaptığı araştırmalardan sonra kesinleştirmiş. iyi güzel kitabı yazmışsın falanda bi kaynaktan okudğun şeyleri yazman mantıksız deilmi hocam? canım benim en üstte haşhaş işleriyle ilgili farklı teorileri yazdım zaten bunlar iddiadan ibarettir diye. bizim derdimiz hasan sabbahı tanıtmak değil şurda iki üç gram fikir sunmak, bu bir roman bilmiyorum farkında mısın? gerçeklerin farklı boyutlarda aktarılması normaldir yani. hikayeyi bırak düşüncelere gel. tabi bütün bunları bi ne yazdığını okusan belirtmeme gerek kalmazdı da neyse. hayır bi de hepsini okumuş gibi bilgiç bilgiç araştırmadan konu açma falan demiş ne adamsın ya.

ot sardıkları belli kafaları 1 milyon gitmişler Melikşahı ldürmüşler. insanın en nemli ayırt edici zelliklerinden biri iletişime açık bireyler olmasıdır.

araştırmadan konu açmayın milletinde kafasını karıştırmayın hocam.. hasan sabbah olacak adam müridlerine en ufak bir şekilde uyuşturucu wermemiştir ve bu kesin bilgidir çok araştırdım bende bunu geçenlerde amin maalouf'un semerkant kitabını okudum bu konuları mer hayyamın rubailerini kayboluşlarını falanda yazıo neyse yazar bu konuya değinmiş bunların yalan olduğunu uzun yıllar boyunca yaptığı araştırmalardan sonra kesinleştirmiş. iyi güzel kitabı yazmışsın falanda bi kaynaktan okudğun şeyleri yazman mantıksız deilmi hocam? Ben giderken sen dnüyodun, sen benden daha fazla şey bilirsin vs.

Hasan Sabbah ve meşhur kalesi Alamut hakkında bilgi sahibi olanlarınız vardır mutlaka. Olmayanlar için kısaca bilgi vereyim; Hasan Sabbah, mer Hayyam'ın ve Nizamulmülk'ün çağdaşı, en az onlar kadar bilgin bir adamdır. Tarihte ktü bir adam olarak iz bırakmasının sebebi ise kalesinin arka bahçesine, Kur'anda anlatılan tasvirlere uygun şekilde bir bahçe inşa ettirip, müridlerini haşhaşla uyutarak buraya sokması ve peygamberliğine iman ettirmesidir. Bu şekilde kandırdığı insanlardan korkusuz bir ordu kurmuş ve devrin güçlü liderlerine kabuslu yıllar yaşatmıştır. Melikşah'ı ldürterek Selçuklu'da yeni bir dnemi başlatan adamdır. Haşhaş meselesine dair aksi rivayetler bulunsa da İngilizcedeki suikastçi anlamına gelen "assasin" kelimesinin "hashasin"den geldiği iddia edilmektedir. Ama haşhaşilere bu ismin onları karalamak için İslam çevrelerince takıldığı da teoriler arasındadır. Aşağıdaki yazı bizzat orjinal kitaptan ellerimle geçirdiğim ve bloğumda falan yayınladığım bir derlemeden oluşmaktadır. Bilim, kainat, hakikat, din, insanlık, şeylerin gerçekliği gibi konularda çok bilgece szler sylenmektedir kitabın yazarı Wladamir Bartol tarafından, Sabbah'ın ağzından. Uzun yazı, okuyamam tarzı adamların zaten anlayacağı türden şeyler değildir yazanlar. O yüzden geniş vakitte ve ilgiyle okuyunuz, yoksa okumayınız:) ALAMUTO zamanlar daha gençtim ve insanlığın büyük kısmının cehalet içinde olduğu, yalanların peşinden gittiği ve batıl inançlara saplanıp kaldığı düşüncesi, beni son derece rahatsız etmekteydi. Bu dünyadaki grevimin insanların arasına hakikat tohumları ekmek, onların gzlerini açmak, insanlığı yanılgılara ve karanlığa mahkum eden yalancılardan kurtarmak olduğunu sanıyordum. Kendimi insanlığın kr yürüyüşünü aydınlatacak bir meşale olarak grüyordum. Artık kitlelere, halktan insanlara dolaysız olarak seslenmeye karar verdim. Pazar yerlerinde, kervansaraylarda, hacıların toplandıkları tapınak glgelerinde velhasıl insanların bir arada oldukları her yerde konuşmaya başlıyordum. Onlara bugüne dek inandıkları herşeyin yalan olduğunu, kendilerini artık bu masallardan ve yalanlardan kurtarmaları gerektiğini sylüyordum. Sonuç ne oluyordu peki? Daha sylemek istediklerimin sonuna bile gelmeden, taş ve küfür yağmuru altında oradan kaçmak zorunda kalıyordum. O zaman tek tek insanların gzlerini açmanın daha akıllıca olacağına karar verdim. Birçoğu beni ilgiyle dinliyordu. Fakat syleyeceklerimi bitirdiğim zaman, kendilerinin de bir zamanlar inanmaktan vazgeçtiklerini anlatıyorlardı. Ama sonradan tereddüt içinde bocalamak ve ebedi bir arayış içinde olmaktansa, sağlam bir dala tutunmayı tercih etmişlerdi. Sadece cahil halk değil, okumuş ve bilgili kişiler de ulaşılabilen bir yalanı, ulaşılamaz bir gerçeğe yeğ tutuyorlardı.. İnsanları tek tek veya topluca gerçeğe yneltme çabalarım başarısızlıkla sonuçlanmıştı. Açıkça grüldüğü üzere benim için son derece nemli olan hakikat, diğer insanlar için yle pek de nemli bir nesne değildi. Bylece kendime biçtiğim misyonu terk ettim ve silahlarımı kınlarına koydum. zellikle bir konu bizim için vazgeçilmezdi: mutlak olana ulaşma imkanları. 'Mutlak olanı topyekün ve nihai bir biçimde idrak etmek imkansızdır' diyordu, 'çünkü duyularımız bizi aldatmaktadır. Fakat onlar dışımızda olan şeylerle mantığımızın kavradıkları arasındaki yegane aracılardır'. 'Sylediklerin Demokrit ve Pithagor'un syledikleri ile birebir çakışıyor' diye belirttim. 'Bu yüzden insanlar onları daima tanrısızlıkla suçladılar. Fakat onlara masallar anlatan Platon'u baş tacı ettiler'. 'Kitleler her zaman byledir' diye karşılık verdi mer. 'Belirsizlikten her zaman korkarlar, bu yüzden açık bir yalanı ulaşılmaz gerçeklere yeğ tutarlar. Hele bu yalanlar ne kadar ulvi ve yüksek olurlarsa, değerleri de o kadar artar. Buna karşı yapacak hiçbirşey yok. Kitlelere peygamberlik etmeye kalkan birisi, onlara ana-babaların çocuklarına davrandığı gibi davranmalıdır. Masallar ve boş hayallerle beslemelidir onları. Bu nedenle de gerçek bilgeler, her zaman kitlelerden uzak durmayı yeğlerler.' 'Fakat Muhammed kitlelerin iyiliğini istiyordu!'. 'Evet evet, o insanların iyiliğini istiyordu ama onların sonsuz aptallıklarının da farkındaydı. Onlara çok acıdığı için, bu ve bür dünyada çekecekleri acıların bedeli olarak cenneti vaat etmişti'. 'Peki sence Muhammed neden sadece masallar üzerine kurulu bir ğreti uğruna binlerce insanın lmesine müsaade etti?' 'Sanırım daha da sefil nedenler yüzünden birbirlerini nasıl olsa ldüreceklerini biliyordu. Onların dünya üzerinde iyi-ktü mutlu olmalarını istiyordu. Bu işin üstesinden gelebilmek için de, baş melek Cebrail ile grüştüğü yalanını uydurdu. Aksi takdirde kimse ona inanmazdı! Ve lümden sonra tüm güzellikleriyle cenneti vaat etmesi, ona inananları güçlü ve yenilmez kılıyordu!' 'Bana kalırsa' diye devam ettim bir süre düşündükten sonra 'günümüzde artık hiçkimse sadece cennet vaat ediliyor diye mutlulukla lüme gitmez.' 'Halklar da yaşlanırlar' diye cevap verdi bana. 'İnsanlar cennet fikrine alıştılar ve eski duygular uyanmıyor artık içlerinde. Sadece yeni bir şeye inanmaktan korktukları için bu düşünceyi bir kalıp olarak kabul etmeyi yeğ tutuyorlar.' 'Demek ki sen günümüzde peygamberlik etmek isteyen birisinin, cennetin vaadi ile hiçbirşey elde edemeyeceğini düşünüyorsun!' mer gülümsedi: 'Kesinlikle yle. Çünkü nasıl solmuş bir lale bir daha canlanmazsa, snmüş bir meşale de bir daha yanmaz. Halk küçük dünyasının kendi küçük mutluluklarını yeterli bulmaktadır. Eğer insanlara bu dünyadaki yaşamları esnasında cennetin kapılarını açmanın bir yolunu bulamazsan, peygamberlik etmekten peşinen vazgeçsen daha iyi olur.' Bu szleri dinler dinlemez çarpılmışa dndüm. mer şakadan sylemiş bile olsa, ruhumu kasıp kavuran bir ateş yakmıştı. Evet, milletler gerçekten de masallar ve hayal mahsulleri içinde yaşıyorlar ve etraflarını çevreleyen karanlığı seviyorlardı. Bir anda kafamda bir plan belirdi. Dünya buna benzer bir şey grmemiş ve duymamıştı: İnsanların krlüklerini son sınırına kadar kullanacaktım! Onların sırtlarına basarak kudretin en üst seviyelerine ulaşacak, kendimi dünyanın kalan kımsından bağımsız kılacaktım. Masala vücut bulduracaktım! Efsaneyi gerçek yapacak ve tarihin onu uzun süre unutmamasını sağlayacaktım. İnsanlar üzerinde büyük bir deney yapacaktım! Bir grubun bilinç seviyesi ne kadar düşükse, onu harekete geçiren fanatiklik de o kadar büyüktür. Bu nedenle ben insanlığı iki gruba ayırıyorum. Bir tarafta ne ve nerede olduklarını bilen bir avuç insan; diğer tarafta da bunu bilmeyen kitleler. İlk grup nderlik etmekle, ikincisi de onları izlemekle grevlidir. İlki anne babanın, ikincisi de çocukların rolünü üstlenmiştir. İlki mutlak olana asla ulaşılamayacağını bilir, ikincisi de ona ulaşmayı arzular. İlkinin elinden, diğerlerinin ruhlarını masallar ve hayal mahsulleri ile doyurmaktan başka ne gelir ki? Elimizde üç tane delikanlı var. Bu delikanlılar onlar için cennetin kapılarını açtığımıza inanma eğilimindeler. Eğer gerçekten de buna ikna olurlarsa, neler hissedecekler sizce? Bunun farkında mısınız dostlarım? Şimdiye dek hiçbir lümlünün tatmadığı bir mutluluk! Yaşam boyu o güzel anı düşünüp mutlu olacaklar! Bir de oraya ebediyen gideceklerini ğrendikleri anı düşünsenize! Ptagoras insanın her şeyin lçüsü olduğunu sylüyordu. İnsanın algıladığı şeyler vardır, algılamadıkları ise yoktur. Aşağıdaki üç adam cenneti algılıyorlar ve ondan ruhları, vücutları ve bilinçleri ile zevk alıyorlar. Demek ki cennet, onlara gre artık vardır. Ben çeşitli dinlerde yaratan olarak adlandırılan varlıktan ne daha üstünüm, ne de daha aşağılığım. Algılarımızın bizi yanılgıya sevk ettiklerini Demokrit bile fark etmişti. Onun için ne renkler, ne tatlı, ne acı, ne soğuk, ne de sıcak vardı. Sadece atomlar ve mekan. Şayet algılarımızı bizi aldatıyorlarsa, onlar aracılığıyla edindiğimiz bilgilerin doğruluğuna güvenme imkanımız olabilir mi? Aşağıdaki bahçede bulunan hadımlara bir bakın! Tüm İran'ın en güzel kızlarını onların himayesine teslim ettik. Fakat onlar için, güzel bir kızın büyüleyici kokusunun ve çehresinin ne gibi bir anlamı vardır? Ya da genç bir bakirenin dipdiri memelerinin? İşe yaramaz bir et yığınını elde tutmanın verdiği nahoş duygudan başka hiçbirşey! İşte algılarımızın izafiliği burada yatmaktadır. Kr bir insan için çiçek açan bir bahçenin en güzel renkleri ne ifade eder? Sağırlar bülbülün şakımasını işitemezler. Bir bakirenin büyüsü bir hadımı etkileyemez. Ve aptallar dünyanın tüm bilgelikleri ile alay ederler.. Eğer insanlar benim gibi çevresinde grdüğü, duyduğu, algıladığı şeylere güvenemeyeceğini idrak ederse, eğer her taraftan güvenilmez ve ktü niyetli şeylerle çevrelendiğinin ve devamlı yanılgılarının kurbanı olduğununun bilincine varırsa, o zaman insan bunu bir ktülük olarak değil bir yaşam zorunluluğu olarak kabul eder. yle bir zorunluluk ki er ya da geç kendisini ona uydurmak zorundadır. Yüksek bir idrak seviyesine ulaşmış bir insan için, hayal etmek, binlerce başka güzel zelliğinin yanı sıra, her eylem ve her ilerlemenin süsü ve itici gücüdür. Heraklit, kendi kainatında, zaman tarafından düzenlenen karmaşık bir yığıntı grüyordu. Zamanı renkli taşlarla oynayan bir çocuğa benzetiyordu. Çocuk taşları dilediği gibi ayırmakta veya birleştirmekteydi. Ne ince bir mukayese! Bu yapıcı, yaratıcı ihtiras, dünyalara hükmeden manasız irade ile kaynaşmıyor mu? Bu ihtiras sonradan yıkmak için yaratmadı mı bu dünyaları? Bu dünyalar varoldukları müddetçe kusursuz ve mükemmeldirler, sonra da içlerinde barınan kanunlar sebebiyle kendi çküşlerini hazırlarlar. Biz de byle bir dünyada bulunuyoruz. Biz de bu dünyaya hükmeden kanunlara tabiyiz. Onların birer parçasıyız ve kendimizi onlardan kurtarmamız mümkün değil. Emin olabileceğimiz sadece bir tek şey vardır: yanılgı ve hayal bu dünyanın yegane itici güçleridir.. Eğer fedailerimiz uyandıkları zaman gerçekten cennette olduklarına ikna olmuşlarsa, o zaman gerçekten de oradaydılar! Çünkü gerçek ve sahte cennet arasında bir fark yoktur. Bir yerde bulunmuş olduğumuza gerçekten inanıyorsak, o zaman oradaydık demektir. Gerçekten Allah'ın bahçelerine gitseler yine aynı zevkleri, aynı mutlulukları tatmayacaklar mıydı? Epikür'ün ne dediğini hatırlıyor musunuz? İnsanoğlu acı ve elemden mümkün olduğunca kaçmalı, refah ve mutluluk dolu bir yaşam sürmeye çalışmalıdır. Fedailerden daha şanslı kim vardır ki şu dünyada! Düşünün, cennete gittiler! Onların yerinde olmak için neler vermezdim ki! Ah! Aşağıdaki bahçelerin, gerçekten de cennet olduklarını kendimi bir kerecik ikna edebilseydim.. ve onlardan zevk alabilseydim! Aslında, şeylerin kendileri, bizi mutlu veya mutsuz kılmazlar. Aksine bunu yapan, onlardan edindiğimiz izlenimler ve yanlış algılamalardır. Cimri ihtiyar hazinesini kimsenin gremeyeceği bir yere saklar: Her yerde kendisini fakir olarak tanıtır ama içten içe zenginliğine sevinmektedir. Komşulardan biri hazinesini bulur ve onu çalar. Peki cimri ihtiyar hazinesinin çalındığını anlayana kadar, hırsız, onun hazinesi ile mutlu olmasını engeller mi? Ve başına gelen felaketten haberdar olmaksızın lmesi durumunda, son nefesinde dünyaya sahip olduğunu düşünmez mi? Aynı şeyi sevgilisinin kendisini aldattığını bilmeyen adam için de syleyebiliriz. Eğer aldattığının farkına varmazsa sevgilisinin kollarında hayatının en mesut anlarını yaşamaya devam edecektir. Veya diyelim ki adamın sevgilisi sadakatin ta kendisidir fakat yalancı ağızlar, adamı, bunun byle olmadığı konusunda ikna ederler bu durumda cehennem azabı çekmez mi? Demek ki hakiki şeyler veya gerçekler, mutluluğumuz ile mutsuzluğumuz arasındaki çizgi olamazlar, sadece, kararsız bilincimizin bir tasavvurudurlar. Bu tasavvurların ne kadar yanlış ve yanıltıcı oldukları, her geçen gün, çeşitli biçimlerde açığa çıkmaktadır. Mutluluğumuz sağlam bir temele oturmamaktadır. Şikayetlerimizde ne kadar da haklıyız! Bilge insan için mutluluk veya mutsuzluk arasında bir fark yoktur, sadece aptallar ve budalalar mutlu oldukları için sevinirler! Ne mutlu onlara ki kendilerinden daha kudretli, daha zeki birinin elinde, iradesi birer oyuncak, birer satranç figürü olduklarının farkında değiler! Ya kendi iradeleri dışındaki büyük bir planın basit birer parçası olduklarını fark etselerdi? Benim açımdan byle bir şüphe, byle bir korku hayatımı mahveder ve her anımı zehirlerdi! Yoksa benim üzerimde, beni etkileyen, beni kontrol eden, hakkımda hüküm veren, hatta lüm günümü bile belirleyen bir güç mü var! Acaba doğal olayların sırlarını araştıranlar, neden daima en zeki insanlardır? Niye en bilge insanlar kendilerini ihtirasla bilime adıyorlar? Gerçi Epikür demişti ki bilge insan, gkyüzü sırları ve lüm bilmecesi tarafından eziyete uğratılmasa, mutlak bir mutluluk yaşayacaktır. Fakat bunu bilmek bir işe yaramıyor: İnsan bu korkuyu ve şüpheyi kendisinden asla uzaklaştıramaz. Tüm yapabileceği, kendisini bilime ve araştırmaya adayarak, onu açıklamaya çalışmaktır. "Eğer seni doğru anladımsa felsefeni şu şekilde zetleyebiliriz: Allah olmadığın için çok üzgünsün!" "Çok da haksız sayılmazsın aslında. Şu muazzam gk kubbeye bir bakın! Aristarchos, bu yıldızların hepsinin birer güneş olduğunu sylüyordu. Hangi insanın aklı bunu alabilir ki? Ve yine de bu kainattaki her şey bir amaca gre düzenlenmiştir ve bir kuvvet tarafından idare edilmektedir. Bu kuvvet ister Allah olsun isterse doğa, ne farkederki? Bu muazzam gk kubbe altında hepimiz çok gülünç ve sefiliz. İlk kez on yaşındayken, dünya karşısındaki küçüklüğümün bilincine vardım. O zamandan bu yana ne kadar çok acıya katlandım ve ne kadar uzun bir süre geçti! Allah'a olan inancım, peygamberine olan güvenim, ilk aşkın harika büyüleyiciliği, hepsi geldi geçti.. Yaseminler bile ilk zamanlar beni büyüledikleri gibi kokmuyorlar artık, laleler bile eskisi kadar renkli değiller! Sadece kainatın büyüklüğü karşısındaki hayranlığım ve gkyüzü sırlarından duyduğum korkum değişmedi. Dünyamızın kainatta bir toz zerresi, bizim ise küçük çizikler olduğumuzu bilmek beni hala sonsuz bir kederle dolduruyor." Kainat gzümde devasa boş bir kağıt gibi grünüyordu. Ortasında gri bir leke vardı sadece: Gezegenimiz! Bu gri lekenin ortasında küçücük bir kara nokta, ben, bilincim: kesin olarak tanıdığım yegane şeyler. Boş kağıdın tümünden feragat ettim ve tüm dikkatimi bu küçük gri leke üzerine yoğunlaştırdım. Ben bizi gkyüzünü keşfetmiş olan bir bcek ile karşılaştırıyorum. Şuradaki bitki sapına tırmanacağım diye düşünür. Hedefe ulaşmak için yeterince yüksek grünüyor gzüme. Sabahtan başlayarak akşama dek tırmanır. Yukarı ulaştığında ise tüm çabasının boşa olduğunu grür. Toprak kendisinin birkaç adım altında, yıldızlarla dolu gkyüzü ise hala çok uzaklardadır. Tek fark bceğin yukarı çıkan başka bir yol grememesidir. İnancını yitirmiş ve kainatın sonsuz büyüklüğü karşısında bir hiç olduğunu kavramıştır. Tüm zamanlar için, her türlü mutluluk şansını yitirmiştir artık. Bir çocuğun kendisine verilen, cezbedici renkli oyuncaklar karşısında duyduğu sevinç, yetişkin bir erkeğin parasını sayarken veya karısını severken aldığı muazzam haz kadar büyüktür en azından. Her tarafın duyduğu sevinç, kendi bakış açılarına gre gerçek ve halis bir sevinçtir. "Yaşayan bir kpek lü bir kraldan daha değerlidir" "Kpek ya da kral, sonunda lmek zorundasın. Demek ki kral olmak daha iyidir." Ne Yehova, ne Hıristiyanların Tanrısı, ne de Allah; üzerinde yaşadığımız bu dünyayı yaratmış olamazlar. Dünyamıza bakın: Hiçbir şey hiçbir şeye bağımlı değil, güneş, büyük bir iyi niyetle, kuzunun ve kaplanın, sineğin ve filin, akrebin ve kelebeğin, yılanın ve güvercinin, keçinin ve aslanın, çiçeğin ve meşenin, kralın ve dilencinin üzerinde aynı şekilde parlıyor. Hastalıklar, iyileri ve ktüleri, güçlüleri ve güçsüzleri, akıllıları ve aptalları aynı şekilde vuruyor. Mutluluk ve kıskançlık tesadüfen dağıtılıyor, yaşayan her şeyi aynı son, lüm bekliyor. Dünyadaki en garip yaratık hiç şüphesiz insanoğlu. Bir kartal gibi uçmak istiyor ama kanatları yok. Bir aslan kadar kuvvetli olmak istiyor ama pençeleri yok. Onu ne kadar noksan yaratmışsın ey Tanrı! Üstüne üstlük bir de onu cezalandırmak için noksanlarını idrak etme yeteneğini de vermişsin. Ben taraflarıma daima Arap asıllı olduğumu anlattım. Rakiplerim ise aksini ispat etmeye çalıştılar. Haklı olan onlardı. Fakat neden byle davrandım? Çünkü siz Persler ırkınıza gereken nemi vermiyorsunuz. Peygamberin doğduğu ülkeden gelen herhangi biri, sefil bir dilenci bile olsa, sizin gzünüzde dünyanın en kıymetli adamı oluveriyor. Oysa sizler Rüstem'in ve Suhrab'ın, Minuçehr'in ve Feridun'un torunlarısınız. Hüsrev'in, Ferhad'ın eski büyük Pers krallarının, Pers imparatorluğunun varislerisiniz! Firdevsi'nin, Ansari'nin ve daha nice şairin sizin dilinizi konuştuğunu unuttunuz! Kendinizi arapların dinine ve kültürlerine tabi kıldınız! Halkın kayıtsız ve tembel olduğunun farkına vardım; onlar için kendimi harcamaya değmezdi. Boş yere onları uyandırmaya ve aydınlatmaya çalışmıştım. İnsanların büyük kısmının hakikatin ne olduğuna ilgi duyduğuna inanıyor musun yoksa? Umurlarında bile değil! Tek istedikleri rahatlarının bozulmaması ve hayal güçlerini canlı tutmak için masallar. Veya kimin haklı, kimin haksız olduğunun, onlar için bir anlam ifade ettiğini mi düşünüyorsun? Asla! Yeterki onların zavallı isteklerinin bir kısmını tatmin et. Artık kendimi boş hayallere kaptırmak istemiyordum. Madem ki insanlık bu şekilde, artık ben de ulvi amaçlarıma ulaşmak için onu kullanacaktım! İnsanların aptallıklarının ve saflıklarının kapısını çalmıştım. Onların her türlü bencil isteklerinden ve zevklerinden kendi çıkarıma yararlanmaya başladım. Tüm kapılar nümde bir bir açılmaya başlamıştı! Bir süre sonra, senin de saflarına katılmak istediğin meşhur bir peygamber olmuştum! El-Araf, gzleri açıldıktan sonra bildiklerinin yolunda yürümeye cesaret edebilmiş kişilerin mikenk taşıdır. El-Araf'ın duvarlarının üzerinde mutluluğa ve hayal kırıklığına yer yoktur. El-Araf iyiliğin ve ktülüğün denge halinde bulunduğu yerdir! Oraya uzanan yol ise uzun ve zorludur. Bu yüzden çok az kişiye üzerinde yürüme izni verilmiştir. Ve bu insanların çok az bir kısmı, yolun sonuna dek yürümeye cesaret edebilmiştir. Çünkü orada, yukarıda olanlar, yalnızdırlar, hemcinslerinden ebediyen ayrılmışlardır. O yükseklikten aşağı bakabilmek için kalbi çelik gibi sertleştirmek gerekir. Anlıyor musun artık? Buradan çok uzaklara git oğlum! Her şeyi bilmeye ve ğrenmeye çalış. Hiçbir şeyden korkma. Her türlü n yargıyı kendinden uzaklaştır. Hiçbir şeyi yüceltme ve hor bakma. Kendini her şeye ada. Cesur ol.. Sıradan müminler için dünyanın yaratılışı, cennet ve cehennem, peygamberler, Muhammed, Ali, el-Mehdi hakkında bin bir türlü hikaye uydurmalıyım. Mümin sürüsünün hemen üzerinde, savaşan taraftarlarımız bulunuyor. Hayatımızı düzenleyen yasakların ve kanunların nedenini niçinini bilme hakkına sahipler. Onlar için bir kanun kitabı ile resimli bir ilmihal hazırlayacağım. Fedailer gizli bilgileri ğrenme hakkına sahip olacaklar. Onlara Kuran'ın gizli anlamlar taşıyan ve belli bir anahtara gre okunması gereken bir kitap olduğunu ğreteceğim. Fakat onların bir derece üzerinde bulunan dailer ise aslında Kuran'ın da hiçbir gizli anlam içermediğini ğrenecekler. Ve en yüksek dereceye ulaşmaya layık olduklarını ispat edenler, üzerine tüm binamızı inşa ettiğimiz korkunç düsturumuzu ğrenecekler: Hiçbir şey gerçek değildir, her şeye izin verilmiştir. Bütün bu mekanizmanın iplerini ellerinde tutan bizler ise nihai düşüncelerimizi kendimize saklayacağız. yle insanlar vardır ki koskoca dünyamız bile onlar için bir hapishaneden başka bir şey değildir. Çünkü onlar, kainatın sonsuz boşluğunu grmektedirler, milyonlarca yıldızı ve evreni seyretmektedirler ama bunların kendilerine ebediyen yasaklandığını bildikleri için, idrak ettikleri şey onları düşünülebilecek en büyük kleler haline getirmektedir: Zamanın ve mekanın kleleri.

: SilenC3 bunu yazdı: canım benim en üstte haşhaş işleriyle ilgili farklı teorileri yazdım zaten bunlar iddiadan ibarettir diye. bizim derdimiz hasan sabbahı tanıtmak değil şurda iki üç gram fikir sunmak, bu bir roman bilmiyorum farkında mısın? gerçeklerin farklı boyutlarda aktarılması normaldir yani. hikayeyi bırak düşüncelere gel. tabi bütün bunları bi ne yazdığını okusan belirtmeme gerek kalmazdı da neyse. hayır bi de hepsini okumuş gibi bilgiç bilgiç araştırmadan konu açma falan demiş ne adamsın ya. ewet bildiğim konuda bilgiç bilgiç konuşuyorum ve emin ol bu konuda senden daha bilgiyim we senn hayatta duymadğın kaynakları ve tezleri gzden geçirdim"Hasan Sabbah ve meşhur kalesi Alamut hakkında bilgi sahibi olanlarınız vardır mutlaka. Olmayanlar için kısaca bilgi vereyim; Hasan Sabbah, mer Hayyam'ın ve Nizamulmülk'ün çağdaşı, en az onlar kadar bilgin bir adamdır. Tarihte ktü bir adam olarak iz bırakmasının sebebi ise kalesinin arka bahçesine, Kur'anda anlatılan tasvirlere uygun şekilde bir bahçe inşa ettirip, müridlerini haşhaşla uyutarak buraya sokması ve peygamberliğine iman ettirmesidir." bunu sen yazmışsın ew farkındaysan ne dio burda MÜRİDLERİNİ HAŞ HAŞLA UYUTARAK falan filan burdaki senn fikrin deilmi :S sen yazmış sen zetlemişsin eğer bunun teori olduğunu biliosan altına bu olay tamamen bir teoridir yazabilirdin :S senn yazdığın teori haşhaşin isminin nerde geldiği ya sen orda yazım yanlışı yapmışsın yada gerçekten bledir diosun yanlışmı düşünüyorum hocam :) Ben giderken sen dnüyodun, sen benden daha fazla şey bilirsin vs.

: ewet bildiğim konuda bilgiç bilgiç konuşuyorum ve emin ol bu konuda senden daha bilgiyim we senn hayatta duymadğın kaynakları ve tezleri gzden geçirdim hayatta duymadığım kaynaklar ne semerkant falan mı:) ne kadar bilgili olduğun "ben çok bilgiliyim" demenden belli zaten. bu bir kitap zetidir. sabbah hakkında tonlarca sylenti ve iddia vardır ki bunu o alıntıladığın paragrafın sonunda "Haşhaş meselesine dair aksi rivayetler bulunsa da İngilizcedeki suikastçi anlamına gelen "assasin" kelimesinin "hashasin"den geldiği iddia edilmektedir. Ama haşhaşilere bu ismin onları karalamak için İslam çevrelerince takıldığı da teoriler arasındadır." ifadesiyle belirttim. bir eleştiri yapacaksan tam oku da yap. zaten bu szler sabbah'ın orjinal szleri de değil, bir edebiyatçının onun ağzından syledikleri. ben ne anlatmaya çalışıyorum sen nelerden bahsediyorsun hoca, bizde suç biraz milletin düşünce ufuklarını genişletelim diyoruz. o kadar yazıdan takıldığı yere bak. bravo.