Sağolun arkadaşlar, beğenmenize çok sevindim. :)

Ellerine saglik, guzel bir yazi olmus. Bortubocek sever

: harika duygulandım...:)) Eyvallah hocam :)

akıcı, fantastik yküleri sevmem pek. ama ona rağmen sıkılmadım. etkileyici (: A man may be born, but in order to be born he must first die, and in order to die he must first awake.

Yeni yazım arkadaşlar; uzun süredir senaryo, kısa ve gotik yazılar yazıyorum. Ara sıra da yeraltı edebiyatı tarzında deneme ve yküler. Bunu uzun bir aradan sonra yazdım. Arada yle ufak tefek kelime yazımlarında hatalar olabilir; yaz ayları, sıcağın etkisi bir de uzun süredir yorgun hissediyodum kendimi, tam atlatmış sayılmam. Uzatmayayım, umarım beğenirsiniz. PERİLERİ UNUTUN Tahta bir kukla olan Pinokyo'nun yalan sylediği anda uzayan bir burnu vardı. Yıllardır bize masallarda tanıtılan Gepetto usta, bir dahiydi. Peri anneyi, perileri unutun. Pinokyo sadece ve sadece bir makineydi, tıpkı Asimo gibi. Tahtadan bir Asimo. Nasıl yapıldığı, hangi teknoloji ile yapıldığı açıklanamazdı, tıpkı Mısır Piramitleri gibi. Tüm bunlara rağmen Gepetto; hem sanatçı, hem teknisyen, hem mühendis hem de bir bilim adamıydı. Fahrettin, kısaca Fahri. Okul arkadaşları ise Fare diye çağırırdı onu, ağlayıp ğretmenlerine şikayet ederdi. ğretmene şikayet etmek, ilkokul çağlarında bir çocuğun yapabileceği en tehlikeli şeydi. Müthiş bir itibar kazandırır şikayet edene çünkü o dnemler, ğretmenin tam bir ğretmen olduğu dnemlerdi. Elinde bir cetvel ya da o boyutta bir sopa ile terr estiren o yaratığın yanına sokulup bir de şikayette bulunabilmek herkesin yapabileceği türden bir şey değildi. Şikayet etmenin kişiye kazandırdığı itibar, ortaokul ve lise yıllarında yerini acizlik ve eziklik duygusuna bırakır. Yapılan şikayetin hemen ardında ğretmenler, "Şikayetiniz kaydedilmiştir, ilgileneceğiz," demez, nce şikayet edilen kişinin yanağının tam ortasına o meşhur beşkardeşi yerleştirir daha sonra da savunmasını dinlerdi. Tokadı yiyen çocuk, bir şekilde kendini savunur ve suçsuz olduğunu kanıtlarsa şikayet edenin iki yanağına uğrardı bu beş farklı piç. Fahri genelde haklı çıkardı. Fahri'yi, Fahri yapan bir diğer zelliği de dürüstlüğü daha doğrusu asla yalan sylememesiydi. Dürüst insanlar mı asla yalan sylemez yoksa yalan sylemeyen insanlar mı dürüsttür? Fahri de bunlardan biriydi işte. Sebebi ise babasıydı. Gizli bir blme içinde gizli bir sandık. Gizli bir sandık içinde iyi saklanmış bir kavanoz. Kavanozun içinde ise yüzlerce, binlerce hatta daha fazla peri... Sarı, parlak, ateş bceğini andıran fakat daha belirgin yüze ve daha grkemle kanatlara sahip olan periler. Babasının sylediğine gre; gizli blme, gizli sandık, kavanoz ve periler yaşadıkların evin içindeydi. Yine babasının sylediğine gre, Fahri her yalan sylediğinde o kavanozun içinde bir peri lüyordu. Bu fikir uzun süre yn vermişti Fahri'nin hayatına. Sırf bu sebepten türü de başına çok bela almıştı. Çok şey bilmemesine rağmen, "bilmiyorum" demeyi de unutmuştu Fahri. Hayatına giren periler, maymunları unutmasına sebep olmuştu. Gerek ğretmeni, gerek arkadaşları onun bu dürüstlüğünü onların tabiri ile boşboğazlığını- cezasız bırakmazdı. Bir periyi kurtarmak, lmesini engellemek için sylediği doğrular yüzünden binlerce hücresi lürdü yediği yumruk ve tokatların etkisiyle. Yaşı ilerledikçe daha çok peri ldürmeye başladı. ldürmek, bir seri katilin rutinidir. Onlar elektrikli sandalye ya da darağacından korkmazlar. Demir parmaklardan da... İçeride çok sayıda insan vardır, onların hobileri doğrudan insanlarla alakalıdır. Fahri de bir seri katile dnüştü. Seri bir peri katili... Artık inanmıyordu perilere ya da babasının anlattığı diğer masallara. İnanması da pek bir şey değiştirmezdi. Periler artık umurunda değildi. Babası da yle... Bir karısı ve bir çocuğu vardı. Onların hayatlarını idame ettirebilmek için de yalan sylüyordu. Her pazarlama elemanı gibi sattığı ürüne olmayan zellikler ekliyor ve sırf satabilmek için basit bir elektrikli süpürgeye, "Temizlik Robotu" diyordu. Biyonik Buzdağı, Minyatür Güneş, "Sinemayı değil, oyuncuları evinize getiriyoruz," diyerek sattığı televizyonlara bir de, "Jimi Hendrix artık odanızda çalacak," dediği ses sistemini ekliyordu. Patronu da ona biraz prim biraz ikramiye... Periler artık hayatında yoktu. Oğluna anlattığı masallar da tıpkı hayatı gibi dijital olmuştu. Pinokyo'yu canlı yapan bir peri anne değil, Gepetto ve icatlarıydı. Yalan syleyen bir robottu Pinokyo. O sabah ev ve cep telefonları ısrarla çalıyordu. Tatil yapıp dinlenebildikleri tek gündü cumartesi. Tam on iki kere çalan telefonu kapatmak için kalkan Fahri, arayanın annesi olduğunu grünce cevap verdi. Apar topar evden çıktılar. Fahri; yıllar sonra büyüdüğü, içinde periler olan eve gitti. Kapıyı açan annesi değil, kız kardeşiydi. Hüngür hüngür ağlayan kıza ilk sarılan Gizem, Fahri'nin eşi- oldu. Koşar adımlarla evin üst katına çıkan Fahri, anne ve babasının iki çocuğunu da emektar yaptığı yatakta yatan babasının cansız bedenini grünce, ağlamaya başladı yıllar sonra. Babasının başucunda, yüksek sesle okunan Yasin'den daha çok; Erkin Koray'ı, Zeki Müren'i, Barış Manço'yu duydu Fahri. Çok zlüyordu onları... Çok zleyecekti ona, onları zleten adamı... Bazı şarkılar, birileri ile dinlenince güzel olur, bazı anlara fon olur o şarkılar. Kaskatı olmuş ellerinin arasında bir de zarf vardı. Üzerinde, "Oğluma..." yazan bir zarf... Cenaze, defin ve başsağlığı dileklerinden sonra, içi figüran dolu olan fakat başrol oyuncusunun olmadığı fonsuz bir sahne halini alan odanın bir kşesinde okumaya başladı babasından kalan son mektubu. "Her yalan sylediğinde bir peri lür. Sana bırakacağım tek şey bu belki. Fazla bir maddi varlığım yok. Sürekli ğüt veren o babalardan da değilim ya da içinde bir sürü mesaj barındıran yküler anlatan. Ben sana sadece yalan syleme, 'sen her yalan sylediğinde bir peri lür' dedim, ben de çok yalan syledim. Yalanın ta kendisi hayattır zaten oğul, hayattır oğlum. Sen, ben, annen ve kız kardeşin yemek yerken ya da beraber çay içip dizi izlerken hiç byle süslü cümleler kurmadım size. Süslü bir bakışım vardı benim. Süslü, derin bir bakış. Yatağıma kk saldığım şu uzun süre içerisinde düşündüm bu yazacaklarımı. Yazım çok iyidir benim, sırf devlerini bana yaptırma, kendin yap diye gstermiyordum sana. Siz hep iyi olun diye çabaladım, istediğiniz şeylerin sadece birkaçını verebildim. Seni çok merak ediyorum, uzun süredir grüşemiyoruz. Arayamıyorum da, geçmişim boktan. Sen çocukken her şey güzeldi, gençken ise berbat. Ben berbattım çünkü. Finali pek güzel yapamadık anlayacağın. Seni çok merak ediyorum dedim en son. Arayamıyorum, bu mektup da sana 'Nasılsın?' desem; ben sorduğumda ayrı, sen cevap yazdığında ayrı, ben okuduğumda ayrı bir halde olacaksın, en iyisi sormayayım. Eğer gzümü karartırsam arar sorarım. Odanı hatırlıyorsun dimi? Üst kattı, bizim annenle olan odamızın çaprazında kalan. Yerler hala parke... Bir kaldır derim o parkeleri ben. Ya da yorulma, kaloriferin çevresindekileri kaldır. Kavanozun kapağını açma oğlum. Bir kapı bir kere açıldıysa, sen istediğin kilidi vur, birileri onu yine açar. Yeter ki bir kere açılsın. Ben iyi bir baba olamadım, senin de iyi bir oğul olduğun sylenemez. Sikmişim iyiliği; iyi olmak için yorulman, terlemen lazım. Biz birbirimizi yattığımız yerden sevdik." Gzyaşları sayfaları delecek kadar sıklaştı, bunu fark edince mektubu katladı ve cebine koydu. Herkes uyuduktan sonra odasına gitti ve bir kşeye oturdu. Annesi, karısı, kız kardeşi de ağlıyordu, uyumuyordu. Fahri ağlamıyor, düşünüyordu babasıyla geçirdiği güzel günleri. Tahtadan bir gemi yapmışlardı, Fahri direğini kırmıştı, itiraf etmemişti. n bahçede top oynarken babası fark etmişti onun asla bir futbolcu olamayacağını ama bunu ona doğrudan sylememişti. Topunu patlatanın kim olduğunu anlayınca güldü Fahri, sonra tekrar gzleri doldu. Evin içindeki boşluk kendini iyice hissettirince annesi; nce kızı ve damadının sonra da Fahri'nin evinde kalmak üzere duvağının ilk açıldığı evden ayrıldı. Fahri de alet çantası ile odasına çıktı. Kaloriferin tam altındaki parke yığınının altında çıktı sandık, kilidi yoktu direk açıldı. İçinden havlulara sarılı bir kavanoz çıktı. Havlulardan biri, Fahri'nin bebeklik battaniyesiydi. Üzerinde neredeyse tüm gk cisimleri vardı. Hepsi gülüyor, gz kırpıyordu. Son havluyu da açtıktan sonra Fahri, kavanozun içine baktı ve grdü son periyi. Büyük bir yıkım yaşadı o an. Hayatının bir blümünü, babasının anlattığı teoriye inanmak, bir blümünü de unutmaya ya da reddetmeye adamıştı. Reddettikten sonra sylediği yalanların, yani ldürdüğü perilerin sayısı o kadar yüksekti ki, kavanozda sadece bir tane kalmıştı babasının sürekli bahsettiği perilerden. Bir süre kavanoza farklı açılardan baktı, yanıldığını ya da günlerdir yaşadığı üzüntü yüzünden halüsinasyon grdüğünü düşündü. Ağlamaya başladı... Mektubu okuduğu ya da babasının naaşı ile ilk karşılaştığı ankinden daha çok ağladı. Babasına inanmamanın, bir seri katil olmanın yükü ağır geldi ona. Annesinin dizine yatıp ağlamak istedi, tıpkı çocukken yaptığı gibi. Bir yetişkinin, annesinin dizinde ağlamak istemesidir çaresizlik. Kalbi, avucun içinde çırpınan bir kelebek gibiydi. Gzleri buhulu, dudakları nemli, kafası ise anti depresan kullanan bir yalnız gibi dağınık, yüzü ise uyuşuk. Elleri tir tir titriyordu, kavanozu düşürmemek için iki eliyle sımsıkı kavramıştı. Bir an kapağa gitti eli, son satır geldi aklına: "Kavanozun kapağını açma oğlum. Bir kapı bir kere açıldıysa, sen istediğin kilidi vur, birileri onu yine açar. Yeter ki bir kere açılsın." Sonra da diğeri, "Sen yalan sylediğinde bir peri lür..." Babası bu cümleyi ilk kurduğunda, soğuk algınlığı yüzünden yatıyordu. İlk ğüdünü, babası hastayken aldı. Son ğüdünü ise lürken... Hastalık sonrası sokağa atılan ilk adım, yağmur sonrası güneş gibiyken, hastalık sonrası lüm, yağmur sonrası seldir. Fahri yüzme bilmiyordu, sel sularına kapılıp giderdi. Yaşadığı şoku kaldıramayan bünyesi yorgun düştü. Uyandığında rüyasını hatırladı, hemen kucağındaki kavanoza baktı. Son peri ile gz gze gelince anladı, gerçekti... Arı Maya'ya benziyordu, sarı-siyah bir beden ve grkemli hafif parlak kanatlar. İğnesi yoktu ve biraz iri bir kafası vardı. Yüz hatları da aynı bir insan gibiydi, babası gibi. Kavanozu sandığa, battaniye ve havluların arasına bıraktı ve odadan çıktı. Anne ve babasının yatağına oturup saatlerce bekledi. Küçükken çok sık yapardı bunu, "Biliyor musun anne; buraya byle oturup, saatlerce bekleyebilirim," demesine rağmen sadece birkaç dakika sonra kalkıp odasına giderdi. Masalları gerçek dışı yapan, zehirli elma ve periler değil, mutlu sonlardı. İçinde konuşan seslere, "Perileri unutun" dediğini düşündü. Daha sonra vazgeçti, bu fikri pek sevemedi, unutamadı kısacası. İnsanın düşündüğü her şey, içindeki yarısı ya da dostları ile paylaştığı bir fikir niteliğindedir. Bazen iyi, bazen ktü bir fikir niteliğinde. Sonra tekrar odasına girdi, içi buram buram "ilkler" kokan odaya. Oğluna, yeğenlerine ve daha sonra torunlarına tembih etti, "Yalan sylemeyin, siz her yalan sylediğinizde bir peri lür." Çocuklar da bu ğüde, her zaman olmasa da uydu ya da uyar gibi yaptı. O kavanoza zamanla; annesi, halası, kız kardeşi, karısı, kuzenleri ve kendisi girdi. Peşinden de yeni gelenler oldu, hem kavanoza hem de dünya üzerinde bıraktıkları küçük ailelere. Hep dua etti, hep diledi yeni gelenler yalan sylemesin, hem sevdikleri hem de kendisi bir kere daha yaşamasın lümü diye. Babasının çok korktuğu ve yenmek istediği lümü, masallaştırmak için sylediği bir yalana fazlasıyla inanmıştı. Kerem YÜKSELOĞLU http://www.facebook.com/notes/irrasyonel-d%C3%BCnya/perileri-unutun/239658339488528 http://irrasyonalist.blogspot.com/2012/07/perileri-unutun.html

harika duygulandım...:)) Memento Mori

ilk başta "kim okuyacak bu kadar yazıyı" dedim. Sonra okumaya başladım. Son cümleyi okuduğumda sanki tek satır bir cümle okumuşcasına bitti. Farklı bir hava katmışsın çok hoşuma gitti makalen. Eline koluna sağlık. Mesaj 22 Temmuz 2012 Saat: 11:15'da Uyuz tarafından düzenlendi. Ban Sebebi : Molrada Haarket Eiğtti için Bdnlaanı... Türkçe ğretmenliği okuyan arkadaşım sana ders verebilir admin arkadaş :)

Dursun okuyacağım tarzında mesajları http://www.tahribat.com/Uyulmasi-Gereken-Kurallar/Yeni-Konu-Ve-Mesaj-2/Kural-107 kuralına gre yasaktır. Sanıyorum kendi ataszümü yaptım, kaynak belirterek kullanabilirsiniz. 10.05.2013 tarihli google arama sonucu : Aradığınız - "herşeyin hayırlısı rampanın bayırlısı" - ile ilgili hiçbir arama sonucu mevcut değil. Not : Syleyeni belli olduğu için ataszü değil, zlüsz oluyormuş, dolayısı ile kendi zlüszümü yapmış oldum :)

ben beğendim :) eline koluna yüreğine sağlık :) edit: bu arada şunu da sylemeden edemiycem. hiç sıkılmadan okudum. diğer yazılarını da okumaya başladım ^^ bakalım beni etkileyebilecek misin :PMesaj 22 Temmuz 2012 Saat: 11:31'da Darkparadise tarafından düzenlendi. Dışarıda Issızlık Bensiz, Bendeyse Yalnızlık Issız...