Hepsini okuudum yazı da çok güzel ama osmanlı kısmında hep aynı şeyleren bahsedilmiş insanı sıkıyor :(

yarısını okudum bu bile yetti, atalarımızın ne büyük işler başardığını. Onların torunlarının düştükleri hallere bakıyorum da utanıyorumAllah razı olsun, güzel bir yazıİbret olsun bazıları için... Bundan sonra sadece insan olanlarla muhattap olacağım.. Ona gre karşıma gelin...

gercekten okurken zamani unuttum. bu güzel ve anlamli paylasimin'dan dolayi tesekkür ederim. atalarimiza layik olabildikmi?! +++^^

kokoş bu aralar çok güzel konular açıyosun hassas noktalara deyiniyosun... saolsın... Memento Mori... Blossom Geri Dndün:C Mitozla çoğalan milletleri sevmiyorum:|

Rabbim bir daha o ktü günleri bize gstermesin. Gsterirse de alnımızın akıyla çıkmayı nasip etsin. memleketimizi cenabet ellere koymasın Allahım.

grüyorumki forumda dış ülkelerin ordularına silahlarına falan bi hayranlık var. onun için bu konuyu yeniden aktif hale getirmek istedim. okumanızda yarar var... sorcerer & musket...

Geçmişimle ve atalarıma gururum, zamanın TSK sı ile devam etmekte... Ne Mutlu Türk'ün Diyene... Paylaşım için saol... Makaleyaz. Net - Türkiye'nin Makale Alım-Satım Platformu

bir sz vardır." Din nasihatle kaimdir" Anltılan zellikler bizim zümüzü unutmamız açısından nem arzetmekte. Bundan dolayıdır ki yukarıda bahsi geçen szle bir bağlantısı var. Son paragrafta gzlerim doldu... tahribat.com/murid/tugrulbaba

gercekten gurur verici herkesin okuması lazım... Suphesiz kimse kafa tutamaz mehmetciğe.. Szlerim Silahlarim! İmza Kajmer...

süperdi.

Eline sağlık aga çok güzel paylaşım olmuş. Okurken tüylerim diken diken oldu. Hele ki kurtuluş savaşıyla ilgili olan son blümlerde daha bi acaip hissettim kendimi. Bu ülkenin topraklarında yaşayan bazı kişiler ülkemize saygı bile duymazken yabancı komutanlar vs. bile Türk ün kudretini anlamış...

eyvallah kokoinman harbi çok güzel bi yazı türk ordusu m:209 dan bu yana dünyanın en güçlü ordusu olmaya devam edecektir... l enfer c est les autres Sartre...

eyvallah ble konulara ilgi olması güsel... sorcerer & musket...

Paylasim icin tesekkur.. Çağdaş büyük Fransız yazarı Montaine"in kaydettiği gibi Yavuz"un ordusu memluklerin Şam şehrine girerken, şehri çepeçevre kuşatan harikulade meyve bahçelerine el bile değdirmemişti. Türk ordusunda disiplin o derece idi. Burasi baya guzeldi bence.. Saygilar.. ...

Yılmaz ztuna"nın Büyük Türkiye Tarihi kitabının 9. cildinden alınmıştır. ORDU-ASKER Sayfa 324 Mareşel Montecuccoli, bir çok Batı diline çevrilerek klasik olmuş tabiye kitabında Türk ordusunu şyle anlatıyor: " ... Osmanlı Devleti o derecede kudretli ve kuvvetli bir imparatorluktur ki, hesapsız sayıda, mükemmel eğitim grmüş askerlerden müteşekkil ordusu, her an harbe hazırdır. İstenildiği anda yürüyüşe geçebilen bu ordu, her zaman emre amadedir. Ordunun yürüyüşe başladığını daha düşman ğrenmeden Türk ordusu, muharebe sahasına girmiştir. 1660 yılında gemilere manda ve küzleri koşup Tuna yoluyla Belgrat"a, Osiyek"e, Budapeşte"ye Türkler"in çektirdikleri gemiler ve taşıdıkları yiyecek ve ağırlıklar tarif edilemez, akıl almaz. Gerek ordu yürüyüşünü, gerekse ağırlık naklini Osmanlılar, bütün hileleri kullanarak saklarlar. Düşman casuslarına daima ters hedef verirler. Her seferindeki hileleri de bir ncekinden farklıdır. Nitekim herkesi Venedik seferi yapacaklarına inandırıp birden Transilvanya"da grünen Türk ordusu, şaşkınlık yaratmıştır. Malta"ya gideceklerini yayıp Girit"e sefer etmeleri de byledir. Savaştan çok nce vaktiyle tedarik grmek, Romalılar"da usul ve kaide idi. Osmanlılar, zuhurlarından bu ana kadar Romalı"ların bu usul ve kaidesini aynen tatbik etmişlerdir. Osmanlılar ordusundaki her çeşit san"at erbabı işçinin sayısı, şaşılacak kadar çoktur. Kılavuzları ve casusları da çoktur. Ordunun büyük ağırlıkları ve topları bulunduğu için nakliyeye ehemmiyet verilir. Diğer milletlerin tahammül edemedikleri, takat getiremedikleri meşakkatlere Türk ordusu alışıktır. Çok iyi siper ve tabya yaparlar. Ordunun yürüyüşü fevkalade sür"atlidir. Bizde "Türk"e ayak kurşundan ve el demirdendir." ataszü meşhurdur. Türk askeri cesurdur. (krş. Cevdet, I, 92-3) Sayfa 325 Grenard Grenard, şevket devri Türk ordusunu şyle anlatır: "Muharebe meydanında Türk askeri lür teslim olmazdı. İlk çağırma emrine daima hazırdı. Her nefer yüzbaşısını tanırdı. Her nefer kumandanının kendisinden nce yığınak yerinde bulunacağından emindi ve ona gre davranırdı. Bu suretle en kısa zaman içinde Sultan"ın emrinde çok tecrübeli, iyi silahlandırılmış, iyi atlandırılmış, iyi kumanda edilen, sayı bakımından olduğu kadar kalite bakımından da üstün bir ordu amade olurdu. Topçuya çok hususi bir ihtimam gsterilirdi. Top sayesindedir ki II. Mehmet İstanbul"u almıştı. Top sayesindedir ki Osmanlılar başlıca zaferlerini kazanmışlardı. Top boldu, çeşitliydi, iyi imal edilmişti ve kullanılmasını fevkalade iyi bilen ellerdeydi. Bilhassa ağır Türk topları, dehşet vericilikleriyle meşhurdu. XVII. asırda bile dünyanın en iyi topu ve topçusu Türk ordusundaydı. Yardımcı sınıflar iyi yetiştirilmişti: Cebeciler, demirciler, nakliyeciler ve her türlü yardımcı sınıf. Türk levazım teşkilatı yer yüzünün en iyisiydi. Asker, ülkenin sırtından geçinmezdi; levazımın kendisine verdiğinden başka ne yemek, ne almak isterse hepsini derdi. Sayfa 326 XVI. asırda Türk ordugahını gren Postel "dünyanın en ilahi düzeni= le plus divin ordre du monde" ibaresini yazmaktan kendisini alamamıştır. XV. asırda Bertrandon de la Brocquiere: "Bizim 10 askerimizin yaptığı gürültüyü, 1.000 Türk askeri bir araya geldiği zaman duymadım." diye yazar. Rodos"u teslim almak üzere kaleye giren 30.000 askerden bir tek gürültü, bir tek kelime, adım seslerinden sonra hiçbir şey duyulmadığını gzleriyle gren Hristiyan müşahidler hadiseyi yazmışlardır. Paule Jove, Türk askerinin Hristiyan askerinden 3 üstünlüğü olduğunu kaydeder: Kumandanlarına krü krüne itaat, muharebe meydanında canlarını sakınmamak, yiyip içmeksizin çok uzun yol yürüyebilmek. Thevenot: "Bir şeyleri eksik olduğu zaman sadece sabrederler. Giyimleri ve teçhizatları hafif, yorgunluğa mütehammildirler, sür"atleri hayret vericidir. Cengiz Han"ın askerlerine benzerler." diye kaydediyor. Postel: "Hristiyan askerinin 3 gün 3 gecede aldığı yolu, Türk askeri bir gecede alır." diye yazmaktadır. Busbeçg: "Teşkilatının kudreti ne olursa olsun, Türk ordusu namağlub bir ordu değildi. Pekala mağlubiyetlere de uğradığı oldu. Ona mukavemet edilemez kudretini veren başlıca iki hususiyet vardı: Daima seferberlik halinde, daima emre amade idi ve sefer yolu ne kadar uzun olursa olsun yürümeye hazırdı. Halbuki Avrupalılar her yeni sefer için büyük masraflarla yeniden asker toplamaya mecburdular ve üstelik bu askerlerin iradesi kısa zamanda gevşiyordu. Diğer taraftan Türkler bir başarısızlıkla karşılaşınca aynı teşebbüsü tekrarlamak, gene tekrarlamak karakterinde idiler. Bu sebat, inatçılık ve takıyb fikri Osmanlı prensibi idi. Cengiz"in, Timur"un, Babur"un prensibi de bu idi. Bu takıyb fikri ve muvaffak oluncaya teşebbüse devam azmi, şüphesiz devletin mali gücü sayesinde olabiliyordu. Ordu ile devlet iyice kaynaşmıştı ve maliye bu gücün emrindeydi. Halbuki Batı"da ordular, sosyal yapının üzerinde ve dışında, sonradan eklenmiş müesseselerdi. Bunun neticesi olarak Avrupa orduları için normal kaynaklar bulmakta müşkilat içindeydi. Avrupa hükümdarları üst üste yığılan istikrazların yükü altındaydı. Charles Quint bile bu durumdaydı. Türkiye"de ise aksine ordu hükümetin normal imkanları içinde hayatını devam ettiriyordu. Sayfa 265 II. Murad ve Fatih Mehmed zamanında 22 yıl Türkler arasında esir olarak yaşıyan ve sonradan Almanya"ya dnerek hatıralarını yazıp bastıran Georg von Mühlenbach (s.432): "100.000 atın bulunduğu Türk ordugahında bir tek atın kişnemesinin bile duyulamayacağını" yazmaktadır. Sessizliğin savaş sırasında ne derecede işe yarayacağı aşikardır. Babinger: "Türk ordusundan hakim olan maneviyat, muhakkak ki herhangi bir düşman ordusununkinden çok üstündü." der. Gene II. Murad devrinde Türkiye"ye gelip Türk ordusunu gren De la Brocqiere şunları yazar: "Ordudaki büyük emirler ve kumandanlar; yle basit bir kıyafette idiler ki, onları, alayların içinde alelade neferlerden ayırmak imkansızdır. Padişahı camide namazını kılarken grmeye muvaffak olabildim. Ne tahta benzer ki bir koltukta ne bir iskemlede değil, fakat yere serilmiş bir seccadede ibadet ediyordu. Çevresinde, arkasında veya başı üzerinde, mevkiini işaret eden hiçbir şey yoktu." XVII. asrın son yarısında, bu haşyet verici sessizlik hala devam ediyordu. Türk ordusu pek büyük bir sessizlik ve Majeste"nin askerleri arasında tasavvuru müşkül bir tevazu içindeydi. Sayfa 266 Yabancıları her şeyden fazla şaşırtan bu sessizlik bahsine Busbecq tekrar dner ve Kanuni"nin Amasya ordugahını şyle tasvir eder: "Bu muazzam kalabalık içinde medhe değer grünen nokta, sessizlik ve disiplindir. Hiç bir bağrışma ve uğultu yoktur. Halbuki alelade kalabalıklarda byle şeyler eksik olmaz. Herkes kendisine tayin edilen noktada rahatça duruyordu. Paşalar, sancak ve alay beyleri, yüzbaşılar ve daha küçük Türk subayları yerlerine oturmuşlardı. Alelade neferler ayakta idi. En çok gze çarpan topluluk, sayıları bir kaç bine erişen yeniçerilerdi. Bunlar, diğer birliklerden ayrı bir yerde uzun bir saf halinde duruyorlardı. O kadar sessizdiler ki, benden çok uzakta bulunmadıkları halde, acaba canlı insanlar mıdır, yoksa birer heykel midirler diye tereddüt ediyordum. Bu mevki"den ayrıldığım zaman; hoş bir manzara gründü. Sultan"ın hasa alayı atlar üzerinde, yerlerine dnüyorlardı. Atlar gayet güzel ve yüksek olduktan başka, gayet bakımlı ve süslü idi. İstanbul"a gelen Fransız rahiplerinden Canillac, Türk askerinin harp adamları değil keşiş sanılacak derecede sessiz ve mütevazı olduğunu, Divan-ı Hümayun"da vezirlerin bile yüksek sesle konuşmadıklarını kaydediyor. Sayfa 268 Gene Iorga (I, 198-9 ) şyle der: "Bir Avrupa ordusunun bir ülkeden geçmesi ülkenin halkı için bir felaket, bir Türk ordusunun geçişi bir saadetti. Halk, Türk ordusunun kendi memleketlerinden geçmesini drt gzle beklerdi; zira zengin Türk ordusu ile geniş lçüde alış veriş yapardı. Balkanlar"da genç hristiyan kızları, tek başlarına mal satmak için endişesizce Türk ordugahına girerlerdi. Byle bir durum Avrupa orduları için tamamen imkansızdı. Çağdaş büyük Fransız yazarı Montaine"in kaydettiği gibi Yavuz"un ordusu memluklerin Şam şehrine girerken, şehri çepeçevre kuşatan harikulade meyve bahçelerine el bile değdirmemişti. Türk ordusunda disiplin o derece idi. Sayfa 268, 269 ve 270. yarısına kadar Meşhur İngiliz diplomatı Ricault, Orduy-u Hümayun ile kprülü-zade Fazıl Ahmed Paşa"nın Uyvar seferine katılmıştır. Müşahadeleri arasında şunları anlatır: "Gerek vezir-i azamın, gerek diğer büyük kumandanların otağlarına çadırdan fazla saray demek doğru olur. Fevkalade büyük olmaları, muhteşem ve harikulade süsleri, çeşitli dairelere ayrılmaları, otağlara saray manzarası verir. En konforlu şehirlerde bile bu otağlardaki huzur yoktur. Aslında bu otağlara mermer, yahut başka değerli taşlardan yapılmış saraylardan fazla masraf edilmektedir. Zira otağın mrü azdır, bir kaç yılda yenilenir. Saraylarsa, asırlarca ayakta kalır. Bu otağlar ve onları taşıyan kazıklar çok ağır çektikleri için nakilleri kolay değildir. Fakat bütün eşyalarıyla beraber bu seyyar saraylar, menzilden menzile taşınır. Türk ordusu günde 5 veya 6 saat yürür, daha fazlası cebri yürüyüştür ve fevkalade hallerde olur. Bütün ordu ağırlıkları at, katır ve develerle taşınır. Otağ kurucular, bir menzil nden giderek otağı hazırlarlar. Otağı sahipleri menzile gelince, otağlarını kurulmuş ve hazır bulurlar. otağ kurucu ekip, ordudan daima bir gün ileridedir. Aslında her otağ çifttir, birinde otağ sahibi yatıp dinlenirken, diğer otağ bir menzil ileride kuruluş halindedir. Türkler her menzili "konak" tabir ederler. Bu durum Türk ordusunda çok büyük sayıda deve, katır ve diğer yük hayvanlarının bulunmasını icap ettirir. Bu hayvan kervanlarına memur askerler de çok büyük sayıdadır. Bu da büyük masrafı mucip olmaktadır. Fakat benim fikrime gre, bu halden daha fazla bir ihtişam gsterişi mümkün değildir ve Osmanlı İmparatorluğu bunu gerçekleştirmiştir. Ordu da düzen tek kelimeyle fevkaladedir. Fikrimce bu düzen, içki yasağı ile sağlanmaktadır. İçki yasağı, Türk askerini itaatkar, uyanık ve kanaatkar yapmıştır. Ordugahta en küçük bir gürültü ve münakaşa duymak mümkün değildir. Halk ordularının geçişi sırasında en ufak bir endişe hissetmez. Ordu geçtiği yerde her şeyi peşin para ile satın alır; hanlarda geceleyin asker parasını der. Türk ordugahına, kızlarına tecavüz edildiği için şikayete gelen anneler grmek mümkün değildir. Malının asker tarafından yağma edildiğini, hoş olmayan herhangi bir muameleye muhatap olduğunu syleyerek şikayete gelen de yoktur. Zira byle şeyler olmaz. Bu düzen, Türk ordusunu muzaffer kılmış ve imparatorluklarını muntazam şekilde büyütmüştür. Biz Hristiyanlar"ın ordularına ise şarap, Türk ordusunda grülenlerin tamamen aksine husule getirir. Türkler bunu çok iyi bilmekte ve değerlendirmektedir. Ordugahlarına şarap girmemesi için her türlü tedbiri alırlar. İki üç gün nce bir konağa vasıl olduk, bu konakta meyhaneler vardı, ordu orada bulunduğu müddetçe meyhaneler kapatıldığı gibi, her türlü şarap alış verişi ve satışı da yasak edildi. Türk ordugahı her zaman için son derece temizdir, en küçük bir çp grülmez. Her çadırın yanına, tabii ihtiyaçlar için geçici çukurlar kazılır ve bu çukurlar ordu hareket ederken toprakla doldurulur. Bu suretle Türk ordugahı, en temiz şehirlerden daha temizdir. Büyük yaz sıcaklarında yürüyüş olduğu zaman, nakliye katarları, gecenin 7. saatinde harekete geçirilir. Vezir-i azam ve maiyeti ise gece yarısından az sonra yürüyüşe başlar. Bu suretle gündüzün zahmetli yürüyüşler yerine, gece yürüyüşleri tercih edilir. Her birliğin nünde ylesine bol miktarda meşale yakılır ki; gkyüzü, gündüz gibi aydınlanır. Bu işi "Meşaleci" denilen ve Şam yahut Halep ayetlerinden gelen Arap Birlikleri yaparlar. Bu birlikleri "Meşalecibaşı" denilen subayları düzenler. Belgrad"dan geçerken genç Sırp kızları ordugaha geldiler. En iyi elbiselerini giymişlerdi. Getirdikleri malları birliklerin içine girip sattıktan sonra çekilip gittiler. Hangi yerden geçtiysek kylüler, orduyu sevinçle karşılıyorlardı. Türk askerine bol bol mal satıp çok para kazanıyorlardı." Sayfa 300, 301 ve 302 Üstün nişancı olan Türk askeri, üstün süvari idi de, doğuştan atlıydı. Bin yıl nce bir Hristiyan müellif, Türkler için: "Atlarıyla beraber doğmuş sanılırlar." demişti. Türk ordusu da esas bakımdan atlı bir ordu idi. Süvarilik meziyetleri XIX. asırda bile üstün kalmıştı. 1827"de Sir Adolphus Slade şyle yazar: "Türk süvarileri atlarına çok hakimler. Günlerinin çoğu at üzerinde geçer. Eğitimleri sert ve çok disiplinlidir. Atlarını daima muharebe sahasının icaplarına gre terbiye ederler. Eğitinde Türk süvarisi atını alevlere bürünmüş fıçılara, silah ateşlerine, domuz ayaklarına doğru sürer ve düz duvarlardan aşırır. Onun için Türk atı, muharebe meydanına girince ürkmez. Türk süvarisi atını sürmekteki mahareti kadar, drt nalla giderken nişan alması ve vurması ile de meşhurdur, çok keskin nişancıdır. Cirit atmada Türk süvarisinin üzerine yoktur. Hiç bir süvari, Türk süvarisi ile teke tek dğüşemez, mağlup olur. Türk atlıları 100 yarda gibi kısa bir mesafede baskın tarzında taarruz eden nadir dünya süvarilerinden biridir. Bu kabiliyetin arızalı arazide ne derecede ehemmiyet taşıdığı aşikardır. Nitekim Kelefçe muhaberesinden sonra Rus süvari subaylarıyla konuştum. Niye Türk süvarileri karşısında aciz kaldıklarını sordum. Arazinin Rusya"da bile alışmadıkları derecede arızalı olduğunu, atlarının byle arazide hareket edemediklerini, meşhur kazak süvarilerinin bile Türk atlarına yetişemediğini sylediler. Kelefçe muharebesinde Türk süvarisinin hareket kabiliyeti inanılmaz bir şeydi. "Deli" denilen Türk süvarisinin cesaretine, benimle beraber muharebe meydanında bulunan arkadaşım İngiliz süvari yüzbaşısı Chesney"de hayretler içinde kaldı. Rus subayları bile Türk süvarilerinden "muhteşem cengaverlermiş" diye bahsetmeye başladılar. Bir Rus subayından dinledim. "Şumnu kalesinden bize taarruz için çıkan Türk süvarilerinin atlarını şaha kaldırarak gelmeleri, bana şvalye romanlarını hatırlattı, heyecanlandım." diyordu. "Türk süvarileri, ellerindeki mızrakları havaya atıp tekrar tutarak atlarını drt nala sürüyorlar ve yürük atları üzerinde, uçan kuş sürüleri gibi, ovaya akıyorlardı. Doludizgin at süren bu gzü pek insanların bazen kalpakları başlarından uçuyor, cepkenlerinin geniş yenleri yaprak gibi açılıyor, yağız atlarının kuyrukları rüzgarda dalgalanıyor ve lüme gz kırpmadan ilerliyorlardı. Derken Rus süvarileri ile mızraklaşmaya başlıyor, lüyor veya ldürülüyorlardı. Bu akım birden bir hengame halini alıyor, dalgalanıyor, karışıyor, naralar yeri gğü inletiyordu. Kanlı muharebeden arta kalan süvariler, yıldırım gibi çark ederek aynı sür"atle dnüyorlardı. Fakat ric"at taktikleri şaşırtıcıydı. ylesine dağılıyorlardı ki, iki atlıyı bir arada grmenin imkanı yoktu. Bu suretle kendilerini tevcih edilmiş Rus toplarını hayal kırıklığına uğratıyorlardı. Rus topçuları teker teker her Türk süvarisine bir mermi gndermeyi gze alamıyorlardı. Bu suretle geri çekilen Türk süvarilerinin çok azı şarapnel isabeti aldı. Açıkta Türk süvarisini karşılayamayacağını anlayan Ruslar, bu defa müstahkem tabyaların arkasına sinerek Türk süvarilerini beklemeye ve onları mustahkem siperlerin nünde kırmaya karar verdiler. Türk süvarisi bu defa da taarruza geçmekten çekinmedi. lümden zerrece korkuları olmadığı aşikardır. Rus siperlerine doğru yaklaştılar. Siperlere az kala atlarını dizginleyip bir an siperlerin ardındaki Rus kazak süvarilerine küfrediyor, onları kızdırıp siperlerden çıkarmak istiyorlardı. Siperlerin nünde bir an kalıp derhal çekildikleri için isabet almıyorlardı. Adeta şehir meydanında cirit oynuyorlardı. Bu yaptıkları artık süvariliğe bile sığar şey değildi. Tam manasıyla at canbazlığı idi. Rus topçusunun ateşi altında, ateşten mümkün olduğu kadar kaçınıp isabet almamaya çalışarak siperlere yaklaşıp piştovlarını Ruslar"ın üzerlerine boşaltıyorlardı. Fakat bir an geldi ki Rus toplarının ateşi şiddetlendi. O zaman Türk süvarisi ric"ate başladı. Ama atlarının üzerlerinde grünmüyorlardı, kafalarını atlarının karnına sokup çekiliyorlardı. Fakat başları atlarının karnında çekilmeleri çok ktü netice verdi. Zira çevrelerini grmüyor, yanlız istikamet tayin edebiliyorlardı. Kumandanları Reşit Paşa"nın yalnız başına Rusların nünde kalakaldığını gremediler. Bir kazak yüzbaşısı, Rus siperleri nünde şaşkın şaşkın bakan bir Türk süvarisini fark etti. Süvarinin üzerindeki parlak üniformadan, bunun büyük bir Türk subayı olduğunu anlamıştı. Reşit Paşa Serdar başkumandandı. Kazak yüzbaşısı atını sürdü, paşanın kolundan tuttu. Paşa şaşırmıştı. Tarihte ilk defa olarak bir Türk Serdarı"nın düşmana esir düşmesine bir saniye kalmıştı. Fakat o sırada ric"at eden bir Türk süvarisi durumu grmüş, atını gerisin geriye Serdar"a doğru sürmeye başlamıştı. Yıldırım gibi yetişip piştovuyla kazak yüzbaşısını alnından vurdu. Reşit Paşa"nın atının dizginlerini kavrayıp çekti. Ve paşasıyla beraber Şumnu istikametinde gzden kayboldu. Hadise yalnız bir an sürmüştü. Ruslar siperlerinin arkasında sadece şaşkın şaşkın seyrediyorlardı. Byle bir vak"a olmamış gibiydi, sanki hayal grmüşlerdi. XIX. asırda byle olan bir süvarinin, XVI. asırda ne olduğu kıyas yoluyla kolayca tahayyül edilebilir. İngiliz amiralinin tasvir ettiği Türk süvarisinin, akıncılar soyunun son fertlerinden biri olduğu aşikardır. 1789 tarihli bir Almanya İmparatorluk askeri jurnelinde: "Avrupa"nın en ala süvarisi olan Osmanlı süvarisi" denmektedir. Bu suretle son zamanlara kadar Türk süvarisinin kesin şekilde Avrupa süvarisinden üstün olduğu anlaşılır. Fakat XVII. asırdan sonra muharebelerin mukadderatı artık süvarinin elinde değildi, piyadenin eline geçmişti. Sayfa 263 ve 264 Charles-Quint"in Kanuni nezdindeki büyükelçisi Baron ve Busbecq: "Türk sistemini kendi sistemimizle mukayese ettiğim zaman, istikbalin başımıza getireceği şeyleri düşünerek titriyorum. Bir ordu galip gelecek ve Payidar olacak, diğeri de mahv olacaktır. Çünkü şüphesiz, ikisi de sağlam surette devam edemezler. Türkler"in tarafında, kuvvetli bir imparatorluğun bütün kaynakları mevcut; hiç sarsılmamış bir kuvvet var; sefer grmüş askerler, zafer itiyadları, meşakkatleri tahammül kabiliyeti, birlik, düzen, disiplin, kanaatkarlık ve uyanıklık var. Bizim tarafta ise, umumi fakirlik, hususi israf, sarsılmış kuvvet, bozulmuş maneviyat, tahammülsüzlük ve idmansızlık var. Askerlerimiz serkeştir, subaylarımız tamakardır. Disiplini istihkar ediyoruz. Sebatsizlik, serkeşlik, sarhoşluk, sefahat, bizde bol bol mevcuttur. Bütün bunların en ktüsü düşmanın zafere, bizim de hezimete alışkın bulunmamamızdır. Neticenin ne olacağını tahminde tereddüt, artık caiz midir? Yalnız İran, bizim lehimize işe müdahale ediyor. Çünkü düşman, hücuma teşebbüs ettiği zaman arkalarını tehtid eden tehlikeyi hesaba katmak mecburiyetindedir. Fakat İran bizim mukadderatımızı geciktirmekten başka bir iş grmüyor. İran bizi kurtaramaz. Türkler, İranlılar ile işlerini neticelendirdikleri zaman, bütün Doğu"nun kuvvetlerinden yardım grerek, bizim boğazımıza atılacaklardır. Bu tehlikeye karşı ne kadar hazırlıksız bulunduğumuzu düşünmekten korkuyorum. (1 Haziran 1560"da Almanya"ya gnderdiği mektup) (Türk mektupları, H. C. Yalcın tercümesi. 141-2). "İlk dikkat ettiğim husus, muhtelif teşkilatı mensup Türk askerlerinin, kendi karargahları içinden harice çıkmamaları idi. Bizim karargahlarda cereyan eden işleri bilenler, buna inanmakta zorluk çekerler. Fakat gerçek şu ki, her tarafta tam bir sükunet ve sessizlik hüküm sürüyordu. Kat"iyen kavga ve münakaşaya tesadüf edilmiyordu. Hiç bir türlü zorlama ve şiddet harekatı grülmüyordu. Sarhoşluktan yahut kafa kızgınlığından ileri gelmiş yüksek sesler bile yoktu. Bundan başka, her taraf tertemizdi. Gübre yığınları, süprüntüler grülmüyordu. Gze, yahut buruna fena gelecek hiç bir şeye tesadüf etmedim. Bu gibi şeyleri Türkler yakıyorlar, yahut uzağa gtürüyorlar. Neferler de büyük bir çukur açarak, pislikleri oraya gmüyorlar ve karargahı tertemiz tutuyorlar. Bizim askerimiz arasında olduğu gibi hiç bir tarafta bir sarhoşluk, cünbüş yahut kumar gibi şeylere tesadüf edemezsiniz. Türkler kağıt ve zar oyununu bilmezler. (s 201) Bundan başka, düşman memleketinde bulundukları ve muharebe yakın olduğu zaman, Türk askeri, ordularını başka bir zaman için geri bırakabilirler. Açlık yüzünden zayıf düşmüş oldukları bir sırada muharebeye girmemeleri için byle yapılır. Bu emre itaat hususunda tereddüt gsterirlerse padişah, bizzat ğle üzeri, ordunun greceği bir yerde yemek yer. Bu suretle herkes, aynı vechile hareket etmeye cesaretlendirilmiş olur. (s204-5) Türk ordugahında bir bayram namazı seyrettim. Sarıklı başlardan mürekkep büyük bir topluluğun toplanmış olduğunu grdüm. Derin bir sessizlik içinde namazı idare eden din adamının szlerini dinliyorlardı. Her saffın belirli bir durumu vardı. Ayrı saflar, dizildikleri açık sahrada, tıpkı bir duvar gibi uzanıyordu. ÇANAKKALE ZAFERİ İLE İLGİLİ ÇEŞİTLİ KAYNAKLARDAN ALINTILAR İngiliz Genarel Maude: "Başka millet askerinin, artık muharebeyi kaybettik, yenildik diye silahını bırakıp savaştan vazgeçtiği hallerde, Türk askeri için muharebe yeniden başlar." İngiliz Genareli Oglander: "Türk Askerlerinin savaş ve muharebe için haiz olduğu yüksek niteliklerin nceden layıkiyle bilinmemesi İngilizler için felaket olmuştur. Türk askerlerinin ne yaman muharip olduğunu İngilizler kendileriyle dvüştükten sonra denemeyle anlamışlardır." Çanakkale"deki Müttefik Ordular Başkomutanı olan İngiliz Generali Hamilton "Çok cesur harbeden, iyi sevk ve idare edilen asil Türk Ordusunun karşısında bulunuyorsunuz." AVUSTURYA GENEL VALİSİ LORD CASEY "Biz Çanakkele yarımadasında Türkler"le savaşarak ve binlerce insanımızı kaybederek, kahraman Türk milletine ve onun eşsiz vatan sevgisine duyduğumuz büyük takdir ve hayranlıkla ayrıldık." Bütün Avustralya"lılar mehmetçiği kendi evlatları gibi sever. Onun mertliği, vatan ve insan sevgisi, siperlerdeki dayanılmaz heybeti ve cesareti, bütün Anzakları hayran bırakan yurt sevgisi, insanlığın rnek alacağı büyük hasletlerdir. Mehmetçiğe minnet ve saygılarımla. GENERAL HAMİLTIN- Çanakkale"de Müttefik kuvvetleri başkomutanı "Kılıcı insafsız bir maharetle kullanan Türk eli, mağlup ettiği insanların yarasını sarmakta da ustadır." İngiliz Mareşal Frenç: "Türk askerleri korku bilmez, dünyada yenilgi adında bir kavram tanımaz. Türkler Asya"nın centilmenleridir." BEŞİNCİ OSMANLI ORDUSU KUMANDANI MAREŞAL LİMAN VON SANDERS "Bir asker için mutluluk denen bir şey varsa, Türk"lerle omuz omuza savaşmaktır diyebilirim. Fakir insanlardı; buğday kırığından yapılmış çorba, en nemli yemekleriydi. Sağlıksız su içerlerdi; çamur barınaklarında yatarlardı; fakat en modern silah ve araçlarla donanmış düşmanlarına karşı aslanlar gibi savaşırlardı. Bu insanların kalplerinde sadece ve sadece ulvi bir vatan sevgisi vardır. lüme onlar kadar gülümseyerek giden bir millet ferdi daha grmedim." Lord Byron "Şehitleri şehit yapan lümleri değil, lümlerinin sebebidir." Müttefik Orduları Başkomutanı General Jean Hamilton "... Evet, insan ruhunu yenmek oluyor. Dünyada hiçbir ordu bu kadar sürekli ayakta kalamaz. Sadece bugün 1800 şarapnel attı. Aylardan beri gece gündüz savaş gemilerimiz mevzilerini bombalıyor. Son derece hırpalanmış Türkleri koruyan Cenab-ı ALLAH"larından ayırmak için başka ne yapabilir!..." Üsteğmen Casey "25 Nisan 1915 günü Conk Bayırı"nda Türkler ve birleşik kuvvetleri arasında korkunç siper savaşları oluyor. Siperler arasında 8-10 metre mesafe var. Süngü hücumundan sonra savaşa ara verildi. Askerler siperlerine çekildi. Yaralılar ve lüler toplanıyor. İki siper arasında açıkta ağır yaralı ve bir bacağı kopmak üzere olan İngiliz yüzbaşısı avazı çıktığı kadar bağırıyor, ağlıyor, kurtarın diye yalvarıyordu. Ancak hiçbir siperden, kimse çıkıp yardım edemiyordu. Çünkü en küçük bir kıpırdanışta yüzlerce kurşun yağıyordu. Bu sırada akıl almaz bir olay oldu. Türk siperlerinden beyaz bir bayrak sallandı. Arkasından aslan yapılı bir Türk askeri, silahsız siperden çıktı. Hepimiz donup kaldık. Kimse nefes alamıyor, ona bakıyorduk. Asker yavaş adımlarla yürüyor, siperdekiler nişan almış bekliyordu. Asker yaralı İngiliz subayını okşar gibi yerden kucakladı, kolunu omzuna attı. Ve bizim siperlere doğru yürümeye başladı. Yaralıyı usulca yere bırakıp geldiği gibi kendi siperlerini dndü. Teşekkür bile edemedik. Savaş alanlarında günlerce bu kahraman Türk askerinin cesareti, güzelliği ve insan sevgisi konuşuldu. Dünyanın en yürekli ve kahraman askeri Mehmetçiğe derin sevgi ve saygılar... ... sorcerer & musket...

En son paragraf beni bitirdi... eline sağlık

Harika bi yazı tekrar güncellenip herkesin ASİL TÜRK'leri okuması lazım... ALLAH'a milyonlarca kez dua etmeliyiz TÜRK olduğumuz için. 47 ermeni kpeğini tek başına geberten KAHRAMAN TÜRK ŞEHİTİ MÜBARİZ İBRAHİMOV.

Eğer byle bir yazıda sıkılıyorsan yazık derim sana... Hele o son kıtada insan duygularını tutamıyor... Kendi arşivime aldım çok teşekkür ederim bu yazı için... Sanıyorum kendi ataszümü yaptım, kaynak belirterek kullanabilirsiniz. 10.05.2013 tarihli google arama sonucu : Aradığınız - "herşeyin hayırlısı rampanın bayırlısı" - ile ilgili hiçbir arama sonucu mevcut değil. Not : Syleyeni belli olduğu için ataszü değil, zlüsz oluyormuş, dolayısı ile kendi zlüszümü yapmış oldum :)