Ellerinden operim oyle ananın. Allah basımızdan boyle buyuklerımızı eksık etmesın. Boynumuz yiğit boynu, bükerse sevda büker.

sabah kalktım yukarıya çıktım. Kahvaltı hazırlanmış oturup yiyecez. Anama baktım uykusuz. "hayırdır" dedim. "gece uyumadım geldim gittim tv yi açtım haber dinledim"" dedi."uyuyamadım" dedi. "neden" diye sorduğumda, "oğlum bir senmisin evladım bak orada bekçilik edenlerin hepsi benim çocuğum onlar orada durmasa rahat uyuyabilirmiyiz" "evet" diye devam etti " yeğenimde orada ama bir tek o mu ana kuzusu? ne yiğitlerimiz var orada"doğru sze ne denir sessizliğe büründüm rahat, sıcak evimin konforunda yağlı ballı mükellef kahvaltımı vatan bekçilerinin glgesinde yapmak biraz mahsun etti beni ama bu gururlu ve onurlu kadının bu yaklaşımı beni ziyadesiyleonurlandırdı. Onun gibi bir annenin evladı olmak şeref verdi. adım gibi eminim ki bu ülkede onun gibi milyonlarcası var. Gece saat 12 gibi derin bir sessizliğin ortasında geceyi yırtarcasına korna ve siren sesleri dikkatimi celbetti. Kalkıp pencereyi açtım acep yanlış mı duyuyorum diye. Evet yanlış değildi. Sabah ğrendim ki konyalılar o saatte kalkmışlar arabalarına atlayıp bütün konyayı sokağa dküp il jandarmanın kapısına dayanmış askerlere olansevgi ve muhabbetlerini dile getirmişler ellerinden geldiğince. Hatta bir tanesi 2 yaşındaki oğlunu jandarma komutanına "alın size mehmetçik, onlar bir alsa biz bin geliriz" deyip teslim etmiş. Aklıma o anda benim 2.5 yaşındaki velet geldi. Hepiniz bilirsiniz küçük ramazanımı. Ramazanım asker grdümü "akker" diyerek selam durur. Dili dnmez asker demeye ama damarlarındaki asil türk kanı kimse ona ğretmesede nasıl selam durulacağını işlemiştir genlerine. Nereden esti bu şimdi derseniz hiç yle işte geldi aklıma yazayım dedim. Biraz doğaçlama oldu her satır her szcük bir diğerini getirdi. Daldan dala gibi oluyor ama kusura bakmayın artık. Dayımın oğlu mardinde asker. Acı haber duymak istemiyorum doğrusu. Kim ister ki?Akşam haberleri izlerken şehit haberlerini, ağlamamak için zor tuttum kendimi. Eskiden çoluk çocuğa karışmadan nce dahabir sertti kalbim. Pek etkilenmezdim. Baskın olan duygu fkeydi. Verilen kaybın acısı daha geri plandaydı. Ama oradaki acılıana babaların üzüntüsünü anlamak şimdi mümkün olduğu için dayanamıyorum bu kayıpların haberlerini izlemeye. Allah hakkımızda hayırlısını versin. tahribat.com/murid/tugrulbaba

Tuğrul Baba eline koluna diline sağlık dün saat 11 de haberleri izlediğimden bu yana ne tadım var ne tuzum byle boşboş çalışıyorum hiç bir şeyden tad almadan takılıyorum. Sabah programlarını hepimiz biliriz aptal aptal programlar deriz bu sabah Petek Dinçzün programına gzüm kaydı Şehitler üzerine yapılan bir programdı arada vtr ler falan ile gayet güzeldi. Programa 1993 yılında Gazi olmuş Gzlerini feda etmiş bir gazi abimiz çıktı yle güzel bir şey sylediki gzlerim doldu ve ağladımda. Gazi abimize Gzlerinizi Nasıl kaybettiniz die bir soru sordular. Ağabeyimiz " Ben gzlerimi kaybetmedim 93 yılında Cumhuriyetimin ve Vatanımın Bekası için feda ettim" dedi hiç gocunmadan bundan bahsetti edebiyatta yapmadı ve konuyuda daha açmadı ve bu halinde bile Askerlerimize seslenip onlara cesaret vermeye çalıştı Doğuda grev yapan kardeşlerimizi vdü ve sonuna kadarda haklıydı. Komutanlara seslenip beni askere alın beni doğuya yollayın diyor hiç bir şey yapamazsam telsizin başında olayım komutanım die seslendi. Nedenmi anlatıyorum bunu bende bilmiyorum paylaşmak istedim sadece... nümden Yürüme Seni İzlemeye Bilirim, Arkamdan Yürüme Sana Yol Gsteremeye Bilirim, Yanımda Yürü ve Dostum Ol...