Gayet doğal :) %40 indirimli olarak "Centos Sistem ve Sunucu Ynetimi" adlı kitabımızı satın alarak, Linux üzerine yapılacak olan devam projeleri icin destekte bulunabilirsiniz : http://www.hepsiburada.com/centos-sistem-ve-sunucu-yonetimi-oku-izle-dinle-ogren-p-KKODLAB01579

" Kimse kimseyi bedavaya güldürmek istemez asıl kendisini düşündüğü ve içinde bulunduğu boşluktan kurtulmak için çevrelerindeki insanların duyguları ile beslenirler, onların sevinçlerini bir sülük gibi kendilerine enjekte ederler bir zaman sonra uyuşturucu müptelası gibi insanlardan sevinç, mutluluk, huzur dilenirsiniz... çünkü buna ihtiyacınız var ve gzlerinizdeki pırıltı gittikce azalır... Var gücünüzle hayata tutunmak istersiniz, aynada bakar kendinize şebeklik yaparsınız, mutlu olmak içiç elinizden geldiğince herkezi mutlu etmeye çalışırızsınız, çünkü yaşamaya ihtiyacınız var yaşamak istiyorsunuz."zellikle şu arayı çok tuttum

Hayata tutunmak ve daima pozitif bakmak. Genel kavram olarak ele aldığımız zaman her tarafımızda pozitif bakan insanlar ile doludur. Derdimizde, sıkıntımızda, acımızda, kederimizde v. d. zamanlarda yanımızda muhakkak kendimize yakın hissettiğimiz insanlar vardır. "ama" Artık duygu anlamında hiç bir şeyden zevk almamaya başladıysanız, size sunulan güzellikler tatmin edici olmuyorsa, sizi kimse anlamıyor yada siz kendinizi kimseye anlatamıyorsanız benim deyimimle kişisel "geri"şim" yaşıyorsunuz demektir. Bir düşünsenize; Herzaman iyi dostlar vardır, , ve herzaman sizinle bırakın mücadeleye varım demeyi lüme gelecek derecede yakınlardır. aslında hayatınızdaki bütün olumsuzluklara rağmen sizi bu kahpe yaşantıya bağlayan onlardır, kahpedir çünkü bir başkasına mavi boncuk verirken size uzaktan gsterip morelinizi bozmaktadır. Mesleki anlamda tatminsizlik yaşamaya başlarsınız, hem duygusal hemde maddi anlamda zor dnemlere girersiniz, tamam maddi zorluk her şekilde aşılır peki ya duygusal depremlerimiz? işte bu gibi durumlarda dostluklarında işe yaramadığınız grmemiz pek mümkündür, yukarıdada bahs ettiğim gibi bizi bazen hayata bağlayan yakın dostlarımızdır fakat sadece bir "bahanedirler" Zaman, zaman bir çok şeye çizgi çekerken aklımızdan geçerler kimse inkar etmesin, aklımızdan geçerler ve belkide intihardan vaz geçersiniz... eski ve sıradan bir arkadaşım der di "intihar etmek korkaklıktır"... bir cümle bile sizi hayata bağlar... Yada herşeyi es geçelim... Her gün rutin saatinizde işe giderken yoldaki tanıdık esnaflara uğrar ve ayak üstü şahane muhabbetler edersinizde tadı damağınızda lene dek kalır, çünkü samimi, içten ve aceleci... Halbuki içinizde ne fırtınalar kopmaktadır, dışarda sempatik takılırsınız herkez sizi sevecen ve hayat dolu bilir bu şekilde tanımlarlar. Bence koskocaman "AYI" kadar bir yalan bu. Kimse kimseyi bedavaya güldürmek istemez asıl kendisini düşündüğü ve içinde bulunduğu boşluktan kurtulmak için çevrelerindeki insanların duyguları ile beslenirler, onların sevinçlerini bir sülük gibi kendilerine enjekte ederler bir zaman sonra uyuşturucu müptelası gibi insanlardan sevinç, mutluluk, huzur dilenirsiniz... çünkü buna ihtiyacınız var ve gzlerinizdeki pırıltı gittikce azalır... Var gücünüzle hayata tutunmak istersiniz, aynada bakar kendinize şebeklik yaparsınız, mutlu olmak içiç elinizden geldiğince herkezi mutlu etmeye çalışırızsınız, çünkü yaşamaya ihtiyacınız var yaşamak istiyorsunuz. Ya çeşmeler kuruduysa, kaynaklar hibe edilmiş gaddarca hak edilmeyenlere pay edilmişse, şu kahpe dünyada size ayrılan dilim pastanızın içine bcek atıp tiksindirdiyseler? güvendikleriniz size güvenmediklerini beyan ederlerse ve siz elinizden geldiği kadar yalınsanız... geriye ne kalıyor? ğütler mi? hayır... Dostlarınız mı? hayır... aileniz mi? hayır... hatıralar mı? Hayır, çünkü her bir hatırayı anımsadığınızda yüreğinize inen sadist bir kırbaç vardır. dilediğiniz kadar iyi niyetlerinizle anımsayınız. mutluluğunuz o karede kalmıştır, yada o eşyada... kız arkadaşınız mı? imkansız... evet geriye ne kalıyor? bence ruhunuz bedeninizden sıkılmış. B. ÇELİK 29.03.2009/23:48 Mevzu derin | Papikolas Planet