slm şu dünyada türkler kadar merhametli bir ırk yoktur... ""Yaşamak bu kadar sıkıcıysa.. lüm ne kadar acıdır..."" http://img337.imageshack. us/my. php?image=hirbo1yb1. jpg http://img337.imageshack. us/my. php?image=hirbo2ca5. jpg http://img71.imageshack. us/my. php?image=hirbo4od2. jpg

vakit gelir alır melek canı. Karizmatik metin editrünü kullanmak istemiyorum, ben zaten yeterince karizmatiğim ;))

Çanakkale Muharebeleri'nde, Avustralya'nın Resmi Savaş Muhabiri olan Charles Bean'in "Gelibolu Günlüğü"nde, insanın tüylerini diken diken eden acı itiraflara da yer verilmiş. Bunların en vahşicesi de, Türk esirleri canlı canlı yaktıklarını itiraf ettiği satırlar. Bean, 8 Ağustos 1915 diye başlayan satırlarına şyle devam ediyor: "Bugün Pazar. Bu topraklara ayak basalı 15 hafta oldu... Bugün hayatımda grdüğüm en alçakça davranışlardan birine şahit oldum! Sığınağımın hemen karşısında 100 kadar Türk ile 2 Alman esirin barındığı esir tutukevinin çevresine benzin dküp tutuşturuldu... Kendilerine çok yaklaşan dev alevler karşısında zavallı esirler, tutukevinin en uç kşesine üşüştüler ama, acı akıbetten kurtulamadılar... Bu manzarayı seyredip gülüşenler arasında, İngilizler de Avustralyalılar da vardı. Bu işi yapanların ağzını-burnunu dağıtacak insaf ve haysiyet sahibi bir kişi yok muydu acaba? Aynı alçakça iş dün de yapılmıştı çünkü... Bu esirlere yapılan muamele, insanın yüzünü kızartacak derecede!.. Oysa bildiğimiz kadarıyla Türkler, esir düşen asker ve subaylarımıza fevkalade iyi davranıyorlar..." Avustralyalı gazeteci Charles Bean'in Çanakkale Muharebeleri sırasında cephede gazetecilik yapan tek hususi muhabir olarak şahit olduğu bu son derece adi ve alçakça hadise, yıllarca dünya efkar-ı umumiyesinden saklandı. Bean'in yazdıklarından, bu yakma hadisesinin sadece bundan ibaret olmadığı da anlaşılıyor. Çünkü, "Aynı iş dün de yapılmıştı" diyor. Bir de madalyonun bür yüzüne bakalım... Bean'in günlüğünde, yukarıdaki dehşetengiz hadiseler anlatılırken aşağıdaki insani davranışlar da kaydediliyor: "4 Mayıs: Türkler, Kabatepe'de yaralılarımızı teknelerimize yüklememize izin verdiler. Bütün bu tahliye-yükleme sırasında hiç ateş etmediler... "... Bugün ğleden sonra saat 14.00'te donanmaya ait bir tekne, beyaz bir bayrak çekmiş olarak yaralıları toplamaya geldi. Türkler, teknenin gelip yaralıları almasına, sonra yeniden denize açılmasına izin verdiler... 11 Kasım: Türkler'le son zamanlarda oldukça kesif haberleşmemiz oldu. Kendilerine gayet iyi bakıldığını belirten bazı esir mektupları ile Kahire'de çekilmiş kanlı-canlı fotoğraflar attık karşı taraf siperlerine... Türkler'den şu cevabı aldık: 'Sizin sadakanız ile yaşayan domuzdur. Midelerimiz dopdolu. Kollarımızın ucunda ellerimiz, ellerimizde de süngülerimiz var. Eğer sylendiği kadar büyük milletseniz, neden o yüce düsturlara münasip hareket etmiyor ve neden başka milletleri kendi nderlerine bağlılıktan ayartmaya çalışıyorsunuz?..' Son derece haysiyetli ve şerefli bir cevap. Türkler'i ayartma yolundaki girişimlerde ipin ucunu kaçırmamız işten bile değildi... Üç hafta nce Türkler'in üç gün süren bir bayramı vardı. Bizim siperlere iki paket sigara attılar. Üzerinde bozuk bir Fransızca ile, 'Afiyetle için kahraman düşmanımız' yazıyordu. Başka paketin üzerinde de, 'Sevgili düşmanımız bize süt gnderin' yazıyordu. Biz konserve et gnderdik. Bir taşla sopanın ucuna iliştirip fırlattıkları cevapta, 'Konserve et istemeyiz' dediler. Bunun üzerine biraz reçel, iyi bisküvi fırlattık. Bütün bunlar saat 08.30 ila 09.15 arasında olup bitti."(Aksiyon/13 Mart 1999, Sayı: 223) ... Evet, düşmanın onca alçaklıklarına rağmen ecdadımız, onlara karşı daima insanca muamelelerde bulundu. Hiçbir şart ve ahvalde, insan haysiyetine yakışmayacak davranışlarda bulunmadı. Esir de olsalar, onların da insan olduğunu gz ardı etmedi. Neticede, Çanakkale ne denizden, ne de karadan geçilebildi. İstilacılar 6 Aralık'ta Anafartalar, Arıburnu ve Seddülbahir cephelerini boşaltarak savaşa son verme kararı aldılar. Boşaltma ameliyesi yani kaçış ise, Anafartalar ve Arıburnu cephesinden 19-20 Aralık 1915, Seddülbahir cephesindense 8-9 Ocak 1916 gecesi oldu. Kısacası, Çanakkale Muharebeleri Osmanlı Devleti'nin zaferi ile neticelendi. Bu vesile ile kahraman ecdadımıza Hazret-i Mevla'dan rahmet, Cennet ve Cemal-i İlahisi ile müşerref kılmasını... bizlere de onlara layık bir nesil olabilmeyi nasip etmesini niyaz ediyoruz. ...