Artık... geldiğinde ben olmayacağım... Ve büyük ihtimalle, gelmeyeceksin de zaten... Tıpkı, aslında hiç gitmediğin gibi... Ne ile kavgalı ya da barışık olduğumu bilemedim asla... Bilemeyeceğim de.. Neyi sevdiğimi? Ne kadar sevdiğimi? Ne istediğimi?... Ve bugün, fazla bir yol da almış sayılmazken aslında.. Çok.. ama çok yorgun hissediyorum kendimi.. Mesafeleri boşverip yürüyeceği yerde, Hızla koşmuş insanlar gibi nefes nefeseyim... Beynim, düşüneceği milyarlarca şeyi düşünmüş, Kalbim, atacağı milyarlarca atışı yapmış sanki .. Kendilerine tanınan zamandan çok nce... Karşıdaki Yunan adasının ışıklarını seyrederek... o deniz kokan, rüzgarlı gazinosunda, Gecenin içindeyim... Karmakarışık bir hüzünle beraber ve her şeyin kendiliğinden düzeleceği duygusuyla... Düzelecek olanın ne olduğunu ise hiç bilmeden... Mutsuz olduğumu sylersem eğer, sıkıldığımı çok sıkıldığımı.. Duyanların güleceğini bile bile, Mutsuzum demekten korka korka kendime... Artık geldiğinde ben olmayacağım... Beraber yaşadıklarımız ne kadardıysa o kadar kalacak... Sana sylediklerimden bir szcük bile fazlasını duymayacak kulakların... Bana sylediklerini sadece hatırlayacağım, her geçen gün unutarak sesinin tonunu... Artık... geldiğinde ben olmayacağım... Ve büyük ihtimalle gelmeyeceksin de zaten... Tıpkı aslında hiç gitmediğin gibi... Yarın da byle olacak bu. Ve her zaman... Bunu çok sevdiğim bir insandan almıstım... .

Guzel hacim, derin anlamlar cikiyor, pesimist havasida guzel gitmis :) Hep denedin. Hep yenildin. Olsun yine dene, yine yenil ama daha iyi yenil!