Haydi ama doldurmaya devam beyler bayanlar.

Gelecegim, bekle dedi, gitti. Ben beklemedim, O da gelmedi lüm gibi birsey oldu. Ama kimse lmedi! zdemir Asaf BÜYÜK İSTİFHAM ÜZERİNDE 1. şimdi sen olsan... ilk sonbahar yağmuruyla oturduk hayli dertleştik ben camın nündeydim o arkasındaydı sen izmir taraflarında uzakça bir yerdeydin dünden bugüne çektiklerin eksilmedi dedi yağmur bana eksilmeyecek dedi bugünden yarına bir hiçliğin koynunda istifham gibi büyüyeceksin sual sorduğun herşey senden sual soracak bitirdim sandığın vakit başladığını greceksın yağmurun altında insanlar biçimsizdiler şimdi sen olsan ortalık şenlenecekti sanki birdenbire ışıklar yanacaktı oysa ben içimdeki kandili sndürecektim 2. gzlerimi kapasam gzlerimi kapasam akşam bir karanlığın dibinden gzlerin ağzıma bakıyorlar ellerimi yüzümü yıldızlarla yıkayorum saçların boynuma sarılıyorlar gzlerimi kapasam sen boylu boyunca yanıbaşımdasın dişlerinin arasında bembeyaz bir nilüfer alevleri bile pebilirmiş gibi güçlü ve gururlu ağzın beni ptüğün zaman erkek seni ptüğüm zaman kadın yanıbaşımdasın gzlerimi kapasam senin için bir mısra tasarlasam bir renk düşünsem başımı senin dizine koyduğumu uyuduğumu düşünsem çocuğunmuşum gibi saçlarımı okşadığını kocanmışım gibi yakama çiçek taktığını bir yağmur şehrin bütün seslerini ldürse sen ve ben günün yirmi drt saatını ldürsek boğazlasak ellerin gğsüme girse avuçlayıp kalbimi koparsa sımsıcak ben senin kanına girsem kalbine kurulup otursam gzlerimi kapasam rüzgarın kapıları derhal açılacak dağbaşlarının temkinli sessizliğiyle sonsuzluğu dinleyeceğiz kendimizi inkar edeceğiz hele inkarımızı büsbütün inkar edeceğiz bütün münkirler günde beş vakit bizi inkar edecekler bir kibrit aydınlığında çatılmış kaşlarını greceğim jiletle çizilmiş gibi keskin ince içimde kanlı bir ihtilal kopacak dudakların bir akşam üstü dudaklarıma değince kadehim kırılacak münkirlere müminlere küfredeceğim 3. iki elin kızıl kanda skülüp salkım salkım leylekler gelirse ilkbahar olur kül mavinin yanına kirli sarı gelirse sonbahar sen benim yanıma gelirsen kıyamet olur bir damla gzyaşı okyanus boşluklarını doldurur senin gzyaşların beş kıtayı eritirler hünerli ellerin yeni bir dünya yaratırlar gzlerimden milyonlarca yıldız çoğaltırsın milyonlarca defa bakabilmem için geceleri sana bir saniyede parmaklarımdan istifhamlar çoğaltırsın her ağacın dalına bir istifham asarsın lüme mahkum eder beni asarsın ben tutar seni asarım karanlıkta kalmış çocuklara dneriz artık ben diye bir şey kalmamıştır sen diye bir şey yoktur hiç gelmemişe dneriz korkarız gzlerine baktığım zaman sonsuzluğu grebilmeliyim parmaklarım dudaklarında dolaşırken sonsuzluğa dokunmalı konuştuğun zaman sonsuzluğun sesini dinlemeliyim bir istifham gibi eğilip seni bir istifham gibi pmeliyim elimden ne gelirse yapmalıyım bir tevrat bir incil bırakmalıyım beni bir dağ başına koymalılar başıma bir dağ koymalılar anama avradıma svmeliler sen duymalısın iki elin kızıl kanda olsa gelmelisin 4. sen olmadığın vakit sen olmadığın vakit büyük yalnızlığım var dalgaların kendilerini taştan taşa vurmaları sonbahar yıldızlarının sessiz sedasız çırpınmaları ve büyük yalnızlığım var biliyorsun hani o rüzgarın gzüne karanlık bir yelken gibi açtığım içimsıra vahşi bir kadın gibi taşıdığım yalnızlığım sen olmadığın vakit o denizde şarabım tuzlu bir lezzet kazanıyor avuçlarımda bir ateş yanıyor bir çift insan gzü hırsızı iti uğursuzu kpek gzü toz ve toprak bir kadeh quantro bir kadeh rom bir kadeh yağmur avuçlarımda ve çırılçıplak sen olmadığın vakit ben de olmuyorum o denizde grdüğüm sen benim için bir şarkı syleyecektin hazırdın gitarını bir çocuk gibi dizlerine yatırdın kanada'lı üç tayfa tezgahın içine girdiler karanlık kıllı kollarıyla şarkının içine girdiler kavga çıktı birbirinin çenesini kırdılar o denizde grdüğüm sen benim için bir şarkı syleyecektin ağlayacaktın grecektim sıradan bir şarkı syleyecektin kanada'lı tayfalar kahrolup leceklerdi ben de lecektim 5. değil mi ki... şehrin üstünde tozlu bir ay silkinmektedir mevsim yaz olmuş sonbahar olmuş ne umurum değil mi ki o büyük istifham üzerindeyiz birbirimizi seviyoruz ve sevgimizden şüphe ediyoruz ATTİLA İLHAN Boş İşler Uzmanı..

Doğru düzgün düşünebilmeye başladığım zamandan beri yer altı edebiyatı olsun, melankolik şiirler olsun hep bu tarz edebiyattan hoşlanmış biriyim. Bu karamsar edebiyatta gerçekten kendimi çok iyi hissediyorum anlatamam. Okulda bile 2. yeni edebiyatını dinleyip rnekler okurken kendimden geçmekteydim :D Ama bi yerden sonra kaynak tükendikçe, etrafınızdaki yazılar, internetin bu konudaki kısıtlı imkanları, kitapların pahalılığı arttıkça falan insanı elinde olanlar yetmemeye az gelmeye başlıyor. Neyse lafı uzatmaya luzum yok. İlk ben başlıyorum neler sevdiğimi nasıl bir havadan hoşlandığımı anlayın diye. Sizinde bildiğiniz/sevdiğiniz şiir, romanlardan pasajlar, szler vs. varsa bu konu altında paylaşalım. Ruhumuzdaki melankolik edebiyata olan açlığı doyuralım :) Mesela ben psikopatlık derecesinde bir Hakan Günday fanatiğiyimdir. Tüm kitaplarını canım sıkıldıkça açar açar baştan okurum. İlk çıkan kitabı "Kinyas ve Kayra(2000)" ben çıkış yılında değilde daha çok ergen dnemlerimde okusam da beni bu tarz edebiyatı okumaya ynelten dünya harikası bir kitaptır okunması şiddetle tavsiye olunur. her sayfası altın niteliğindedir. Hakan Günday'dan pasajlar az paylaşmaya çalışacağım çünkü ondan bir şeyler yazmaya başlasam sabaha kadar yazarım buraya herhalde. Kitaplarda keçeli kalemle üzerini çizdiğim yüzlerce pasaj vardır :D Onun haricinde karamsırlık kusan her şeye hastayım. Yazar seçmem dediğim gibi kaliteli olması nemlidir. Ama şu ana kadar üç aşağı beş yukarı okumaya çalıştığım ve beni benden alanları : Turgut Uyar, Edip Cansever, İlhan Berk, Attila İlhan, Oğuz Atay, Yusuf Atılgan, Charles Bukowski, Charles Baudelarie, zdemir Asaf... falandır. Neyse yine gaza geldik yazdık baya ya sevdiklerimi alayım şuraya artık :D Ne kadınlar sevdim zaten yoktular. Yağmur giyerlerdi sonbaharla birAzıcık okşasam sanki çocuktular. Bıraksam korkudan gzleri sislenirNe kadınlar sevdim zaten yoktularByle bir sevmek grülmemiştir. Yalnızlıklarımda elimden tuttular. Uzak fısıltıları içimi ürpertir. Sanki gkyüzünde bir buluttularNereye kayboldular şimdi kim bilir. Ne kadınlar sevdim zaten yoktularByle bir sevmek grülmemiştir... Attila İlhan Bozuk bir saattir yüreğim, hep sende durur... Turgut Uyar Bir şey kaldı gecelerden birindeSenden. ncesinde bilinmemiş bir şey, Silinmez bir ses gibi giden.. Kelimelerden büyük, kelimelerin içinde, Bir şey kaldı sendenYaşamalar'ın arasında kaçamaklı. Bir şey kaldı, bir denizin kıyısında senden, Bakışlarla yüklü, sylemelerle sessiz.. Seninle dolu, seninle sensiz bir şey.. Arandıkça bulunmamış yıllar yılı, Bulundukça aramaklı. zdemir Asaf Herkes geçer diyor, geçer mi Olric? Herkes ne bilir acımı. Herkes ne bilsin acımızı. Yaşar gibi yapmaktan, zlemez gibi yapmaktan, iyiymiş gibi yapmaktan, nefes alıp onu içimde tutmaktan, o nefeste boğulmaktan sıkıldım. Ki nefessizlikten değil nefesten boğulmaktır marifetimiz... Oğuz Atay/Tutunamayanlar Yalnızlığa iyi bak, sahip çık. Kaç kişinin emeği vardır onda kimbilir... Oğuz Atay İnsan sevdiğini bırakmaz, sevmek bırakır insanı... Attila İlhan Ama biliyorum, izin vermeyecek insanlar rahatça kendimizi yok etmemize. Arkadaş olacaklar. Aşık Olacaklar. Sırdaş kesilecekler başımıza. Robinson'un bile yanına Cuma'yı veren dünya, üzerinde yaşayan bütün insanları tanıştırma gibi hastalıklı bir saplantıya sahipken uzak kalmamız çok zor olacak gündüzün ve gecenin seslerinden... Hakan Günday BUNU ÇOK SEVİYORUM LAN NEDENSE. HER OKUDUĞUMDA BENİ BENDEN ALIR BU KISACIK CÜMLE BEĞİ. Nerden başlasam yine oraya geliyorum. Ben gidiyorum. lüme, o büyük tümceye, çalışacağım... İlhan Berk Ne yaptıysam, dünyada yaşamayı ğretemedim kendime. Dünyayla aramda hep sorunlar oldu. Rahat bir adam olmak istedim hep. Ama işte sokağa çıkıp rahatça yürüyemiyorum. ylece bakıp duruyorum sokağa, onu yazmak istiyorum. Bir kadının yüzü ilgilendiriyor beni. Cehennem diyorum ya hani, byle bir şey işte... İlhan Berk Günlük hayatın sıkıntısından biraz silkeler insanı, her şeyin aynı olmasından. Kişiyi bedenin ve aklın dışına çıkarıp duvara yapıştırır. Sanırım içmek, ertesi sabah tekrar hayata dnülebilen ve her gün tekrarlanan bir intihar biçimidir... Charles Bukowski Sen, hür adam, seveceksin denizi her zaman. Deniz aynandır senin, kendini seyredersin bakarkenAkıp giden dalgaların ardındanSen de o kadar acı bir girdaba benzersin... Charles Baudelarie Ben nerede değilsem, orada iyi olacakmışım gibi gelir... Charles Baudelarie Güzel, her zaman bir garip olandır. Charles Baudelaire Gelecek, geçmişin merhametine kalmıştır ve insan, ikisinin arasında bir kurbandır... Hakan Günday Benim tek düşündüğüm tonlarca C-4'ü dünyanın merkezine koyup bir karpuz gibi parçalanmasını seyretmekti.. Belki de tek sorun şuydu: biz ne istediğimizi bilememiştik hiçbir zaman.. Ve dolayısıyla herşeyi deniyorduk.. Belki grünce istediğimiz, uğruna yaşadığımız şeyi hatırlarız diye.. Hakan Günday Düşünmem gerekiyordu. Her şeyi. Geride bıraktığım izden başlayabilirdim. Bembeyaz ve darmadağın. Sanki sürükleniyormuşum gibi. Sürünen değil, sürüklenen bir vücudun kardaki izi. Byle grünüyor olmalıydı. Eğer doğumumdan itibaren bir iz bırakmış olsaydım arkamda, aynı byle grünürdü. Sürüklenmişim gibi... Hakan Günday Yine Hakan Gündaya bağladım sonlarda durmam lazım durdum. ikinci postu alır doldururum yine baya :D Saygılarımla... Avukat/Hukukçu

Bu konuya can vereyim biraz bayadır ikinci yeni şiiri okuyorum. Hiç unutmam, hiç unutmam, hiç unutmam. diyor birisi. Yineliyorum:Hiç unutmam, hiç unutmam, hiç unutmam, hiç unutmayın! İnsan nasıl direnir başka?Hiç unutma... Turgut Uyar -- Durumumuz başta ve sonda ayrı ayrıysa, Başta ve sonda ayrı olduğumuzdandı... Turgut Uyar -- "Her şeyden biraz kalır." diyor birileri. Çoğunluk haklıdır;Kavanozda biraz kahve, Kutuda biraz ekmek, İnsanda biraz acı... Turgut Uyar -- Ben nerde bir çift gz grdümse, Tuttum onu güzelce sana tamamladım. Cemal Süreya -- Birisi camı açar birden. Haykırır:Sende varsın ey hayat! Tıpkı lüm gibi. Turgut Uyar Beklemek gvde gsterisi zamanın... Cemal Süreya Sevgisiz bir bağlılık. Bu, insanı yaşaya yaşaya ldüren bir yaşamda sürükler. Sevgiyle bağlılık. Bu insanı ldüre ldüre yaşatan bir yaşamda sürdürür. zdemir Asaf Şimdi beni uçurumdan atsan, düşene kadar aklımdaki tek şey; sırtıma değen ellerin olurdu... İlhan Berk Bir lüm nefes alırken bir dudakta... bür bütün şeyleri nasıl anlatmalı?Turgut Uyar Ve duygular, beyin ve kalbe karşı en patavatsız emrivaki davranışlardı... Bu da benim gece yarısı karalama olarak yazdığım bir paragrafın son cümlesi ekleyesim geldi :D Avukat/Hukukçu

AŞK Ezeli sırları ne sen bilirsin ne de ben Bu muammayı ne sen okuyabilirsin ne de ben Perde ardında sen ben dedikodusu var amma... Perde kalktı mı ne sen kalırsın ne de ben Ey dünyanın işinden haberi olmayan sen yoksun Dünya esen yel üstüne kuruldu.. Varlığımız iki yokluk arasındadır Çevrendekilerde hiçdir sen de bir hiçsin Medresede sz vardır tekkede de hal Fakat bu aşk szden de dışarıdır halden de İster şeriat müftüsü ol ister şehir vaizi Aşk mahkemesine gelindi mi dilsiz kesilir Bugün zevk etmek elindeyken zevkine bak Yarını düşünmen beyhude bir heves Bir çok kişiden arda kalanlar Sana da kalmayacak sen de gçüp gideceksin... mer Hayyam AĞUSTOS ÇIKMAZI Beni koyup koyup gitme, n'olursun Durduğun yerde dur Kendini martılarla bir tutma Senin kanatların yok Düşersin yorulursun Beni koyup koyup gitme, n'olursun Bir deniz kıyısında otur Gemiler sensiz gitsin bırak Herkes gibi yaşasana sen İşine gücüne baksana Evlenirsin, çocuğun olur Beni koyup koyup gitme, n'olursun Atilla İlhan AYSEL GİT BAŞIMDAN Aysel git başımdan ben sana gre değilim lümüm birden olacak seziyorum. Hem ktüyüm karanlığım biraz çirkinim Aysel git başımdan istemiyorum. Benim yağmurumda gezinemezsin üşürsün Dağıtır gecelerim sarışınlığını Uykularımı uyusan nasıl korkarsın, hiçbir dakikamı yaşayamazsın. Aysel git başımdan ben sana gre değilim. Benim için kirletme aydınlığını, hem ktüyüm karanlığım biraz çirkinim Islığımı denesen hemen düşürürsün, gzlerim hızlandırır tenhalığını Yanlış şehirlere gtürür trenlerim. Ya lmek ustalığını kazanırsın, ya korku biriktirmek yetisini. Acılarım iyice bol gelir sana, sevincim bir türlü tutmaz sevincini. Aysel git başımdan ben sana gre değilim. Ümitsizliğimi olsun anlasana hem ktüyüm, karanlığım biraz, çirkinim. Sevindiğim anda sen üzülürsün. Sonbahar uğultusu duymamışsın ki içinden bir gemi kalkıp gitmemiş, uzak yalnızlık limanlarına. Aykırı bir yolcuyum dünya geniş, Büyük bir kulak çınlıyor içimdeki. Çetrefil yolculuğum kesinleşmiş. Sakın başka bir şey getirme aklına. Aysel git başımdan ben sana gre değilim, lümüm birden olacak seziyorum, hem ktüyüm, karanlığım biraz, çirkinim. Aysel git başımdan seni seviyorum... Atilla İlhan Şimdilik aklıma gelenler bunlar.. Daha çok paylaşabilirim aklıma geldikçe :) Ben de zledim http://www.youtube.com/watch?v=ZKuF5ElELgU Dağılmayın lan çok yalnızım

.. Avukat/Hukukçu

Biraz duraksıyorum. Gzlerimi ovuşturup tekrar yazmaya başladıktan sonra aklımda ki faili mechul düşüncelerin azad edilişinin cığlıklarını dinlemeye başlıyorum. Hepsi farklı noktalara doğru kaçışmakta ve hepsinden ayrı bir ton'la bağırışma sesleri geliyor.. Tanrım çıldırmış olmalıyım bazı yargılarımı yavaş yavaş kırıyorum.. Evet sonunda güneşin doğuşunu grebiliyorum hissedebiliyorum.. İçimde anlamsız bir huzur var. Beynimde ki onca yargının bir anda kaçışıp heycan ve garip bir sevinç içinde zafer bayrağını açıyorum.. Sonunda... Yeniden duraksıyor ve bir tatlı esneme geliyor yine gzlerimi ovuşturuyorum bilmiyorum saçma gelecek belki ama, hakikaten bazı şeyleri unutmaya başlıyorum.. hemen bir sigara yakıp tekrar düşünmeye koyuluyorum.. Ne oluyor bana? Gerçekten ne oluyor farkında değilim. Ağır bir piskoz belirtisimi gsteriyorum yoksa yine o karışık duygular mı depresif halde kan basıncımı etkiliyor? Hayır, Hayır.. Gevşiyorum evet rahatladığımın farkındayım. Susan bir şeyler var bu mekanda ve ilk defa bu kadar sessizliğin farkına varıyorum. Yanlız oluşumdan dolayı değil bu bundan çok eminim ama ters giden bir şeyler var. Sağıma soluma bakıyorum anlam vermeye calışıyorum niçin bu sessizliğe eşlik ediyorum ki? Ah evet.. Unuttuğum bir şeyler vardı ; Bu yanlızlık bir alışkanlıktı, Uzun boylu sessizlik ve birazda karanlık bir tebessüm. Bakışlarımın hafiften mayıştığını ve giderek gz kapaklarımın aşşağı inişinin gıcırtılarını duyabiliyordum. Büyük bir orkestra eşliğinde iki koldan bir senfoni oluşturuyorlardı. Şimdi anlamaya başladım. Fali meçhul duyguları ldürüyorum yavaş yavaş. Sessiz bir mekanda, kendi ürettiğim yüksek sesli notaları anlamsızca basıp birer birer kaçırıyordum. Umutsuzluğun, yanlızlığın şiiri dkülüyordu bedenimden ama bir türlü müziğe eşlik edemiyordu.. Ritime arşina olmadığım için her bir duyguyu karıştırıp hepsine ayrı anlam yüklüyordum acaba ondan dolayı olabilir mi ki bunlar? Yoksa hakikaten kafayı mı yiyorum? Olabilir.. Oda bir ihtimal. Her ihtimaller zincirinin ardından gelen çokça büyük bir soru işareti ve bir sürü anlamsız akıl almaz düşünce. Hepsi bir vurgun yemiş gibi dibe batmakta.. Zoru başarıyorum galiba.. Dur bir bakayım? - Hepimiz aynı odadaydık aslında. .