yoo istediği gibi konunşur sonuçta arkadaşın burda bizi inandırma gibi çabası yok kendi düşüncesini belirtmiş le düşünüosa le yazar o kadar. aama gelin sizde inanmayın derse konu orda saptar gelelim konuyaKader die bişi varmıdır valla vardır herhalde ama Beyin diyede bişi vardır demi bilmem annatabildimmi;)

kader yazilan okunan bir olgu degil, Allahin senin gelmisini gecmisini bilmesidir. yine iraden kaderini yazar, kendi hayatina kendin yon verirsin. ha dersen ki madem allah bizim gelecegimizi biliyor, neden direk bizi cennete yada cehenneme atmiyor da burda test ediyor?eger Allah oyle yapsaydi cehenneme giden biri "beni neden cehenneme attin sinav etmeden" diye bir soru sormazmiydi? bir imzam bile yok

Kader: Varlıkların ve olayların, bütün zellikleri ve halleriyle; sebepleri, sahip olacakları kabiliyetleriyle; nerede ve ne zaman meydana geleceklerinin onları yapan Cenab-ı Hak tarafından ezelde bilinip, tayin edilmesi ve bir tertip ile kaydedilmesidir. Kader, İlahi ilmin bir çeşididir. Ama Allahu Teala'nin kendi Sifatlarindan biz insanlara bahsetmis oldugu Cuz-i Irade sayesinde biz kendi kaderimizi bir nevi kendi tayin ettigimiz sekilde yasariz. Bu cuz-i irade'yi kullanarak Insanoglu Meleklerden ustun mertebelere cikabildigi gibi Hayvanlardan asagi seviyelerede inebilir.

insanin kaderi dogmadan yazilmistir bunu hepimiz kabul ediyoruz sonrada deniliyorki hersey insanin iradesine birakilmis yolda doguryu yada yanlisi secmek bizim elimizde deniyor ama bi yandanda kadermiz yazilmis deniyor o zaman bizim hic bisecim hakkimiz yok bisey yapmamizada gerek yok diye dusunuyorum bu konu hakkinda beni bilgilendirirseniz sevinirim Allah'a emanet olun

Dusuncene saygimiz war ama kullandigin usluba dikkat et, milyarlarin inandigi bir dinin kutsal kitabi hakkinda boyle sacmasapan konusamazsin. bir imzam bile yok

kardeşim bu soruna en kısa şekilde cevap wermeye çalışcam, mesela şu ewrende bi duzen war, guneş ay her zaman belli bi pozisyondalar we belli yorungeleri war, şmdi biz insanoğlu olarak bunu bilioruz ayın 27 buçuk gunesin 365 gun de bi dunyanın etrafında donduunu falan... Mesela hesaplıorz we misal 25 nisan 2017 de gunes tutulması olacak, bu bilinen bişey we ogunde gunes tutulması oluyo, biz onu o şekilde hesapladıımız için olmuyo bu, bi düzen war we ona dayanarak hesaplıyoruz biz, kaderde aynen bu şekilde ne kadara açıkladım bilemiyorum ama yuce Allah her insana bi hürlük wermiş her an istediğini yapabilirsin. bu senn elinde Yuce allah onun hesaplamasını yapabilio işte, Gerçi tanrı kawramı insanın beynyle tamame anlayabilejek düzeyde olmasada, küçük bi ornekle açıklamaya çalıştım SAYGILARIMLA

Yirmialtıncı Sz Kader Risalesi BİRİNCİ MEBHAS: Kader ve cüz'-i ihtiyari, İslamiyetin ve imanın nihayet hududunu gsteren, hali ve vicdani bir imanın cüz'lerindendir. Yoksa ilmi ve nazari değillerdir. Yani mü'min herşeyi, hatta fiilini, nefsini Cenab-ı Hakk'a vere vere, ta nihayette teklif ve mes'uliyetten kurtulmamak için "Cüz'-i ihtiyari" nüne çıkıyor. Ona "Mes'ul ve mükellefsin" der. Sonra, ondan sudur eden iyilikler ve Kemalat ile mağrur olmamak için, "Kader" karşısına geliyor. Der: "Haddini bil, yapan sen değilsin." Evet kader, cüz'-i ihtiyari; iman ve İslamiyetin nihayet meratibinde... Kader, nefsi gururdan ve cüz'-i ihtiyari, adem-i mes'uliyetten kurtarmak içindir ki, mesail-i imaniyeye girmişler. Yoksa mütemerrid nüfus-u emmarenin işledikleri seyyiatının mes'uliyetinden kendilerini kurtarmak için kadere yapışmak ve onlara in'am olunan mehasinle iftihar etmek, gururlanmak, cüz'-i ihtiyariye istinad etmek; bütün bütün sırr-ı kaderesh: (S: 489) ve hikmet-i cüz'-i ihtiyariyeye zıd bir harekete sebebiyet veren ilmi mes'eleler değildir. Evet, manen terakki etmeyen avam içinde kaderin cay-ı istimali var. Fakat o da maziyat ve mesaibdedir ki, ye'sin ve hüznün ilacıdır. Yoksa maasi ve istikbaliyatta değildir ki, sefahete ve atalete sebeb olsun. Demek kader mes'elesi, teklif ve mes'uliyetten kurtarmak için değil, belki fahr ve gururdan kurtarmak içindir ki, imana girmiş. Cüz'-i ihtiyari, seyyiata merci' olmak içindir ki, akideye dahil olmuş. Yoksa mehasine masdar olarak tefer'un etmek için değildir. Evet Kur'anın dediği gibi, insan seyyiatından tamamen mes'uldür. Çünki seyyiatı isteyen odur. Seyyiat tahribat nev'inden olduğu için, insan bir seyyie ile çok tahribat yapabilir. Müdhiş bir cezaya kesb-i istihkak eder. Bir kibrit ile bir evi yakmak gibi. Fakat hasenatta iftihara hakkı yoktur. Onda onun hakkı pek azdır. Çünki hasenatı isteyen, iktiza eden rahmet-i İlahiye ve icad eden kudret-i Rabbaniyedir. Sual ve cevab, dai ve sebeb, ikisi de Hak'tandır. İnsan yalnız dua ile, iman ile, şuur ile, rıza ile onlara sahib olur. Fakat seyyiatı isteyen, nefs-i insaniyedir . Nasılki beyaz, güzel güneşin ziyasından Bazı maddeler siyahlık ve taaffün alır. O siyahlık, onun istidadına aittir. Fakat o seyyiatı, çok mesalihi tazammun eden bir kanun-u İlahi ile icad eden yine Hak'tır. Demek sebebiyet ve sual nefistendir ki, mes'uliyeti o çeker. Hakk'a ait olan halk ve icad ise, daha başka güzel netice ve meyveleri olduğu için güzeldir, hayırdır. İşte şu sırdandır ki: Kesb-i şer, şerdir; halk-ı şer, şer değildir. Nasılki pekçok mesalihi tazammun eden bir yağmurdan zarar gren tenbel bir adam diyemez: "Yağmur rahmet değil." Evet halk ve icadda bir şerr-i cüz'i ile beraber hayr-ı kesir vardır. Bir şerr-i cüz'i için hayr-ı kesiri terketmek şerr-i kesir olur. Onun için o şerr-i cüz'i, hayır hükmüne geçer. İcad-ı İlahide şer ve çirkinlik yoktur. Belki, abdin kesbine ve istidadına aittir. Hem nasıl kader-i İlahi, netice ve meyveler itibariyle şerden ve çirkinlikten münezzehtir. yle de: İllet ve sebeb itibariyle dahi, zulümden ve kubuhtan mukaddestir. Çünki kader, hakiki illetlere bakar, adalet eder. İnsanlar zahiri grdükleri illetlere, hükümlerini bina eder; kaderin aynı adalet inde zulme düşerler. Mesela: Hakim seni sirkatle mahkum edip hapsetti. Halbuki sen sarık değilsin. Fakat kimse bilmez gizli bir katlin var. İşte kader-i İlahi dahi seni o hapisle mahkum etmiş. Fakat kader, o gizli katlin için mahkum edip adalet etmiş. Hakim ise, sen ondan masum olduğun sirkate binaen mah-sh: (S: 490)kum ettiği için zulmetmiştir. İşte şey-i vahidde iki cihetle kader ve icad-ı İlahinin adaleti ve insan kesbinin zulmü gründüğü gibi, başka şeyleri buna kıyas et. Demek kader ve icad-ı İlahi; mebde' ve münteha, asıl ve fer', illet ve neticeler itibariyle şerden ve kubuhtan ve zulümden münezzehtir. Eğer denilse: "Madem cüz'-i ihtiyarinin icada kabiliyeti yok. Bir emr-i itibari hükmünde olan kesbden başka insanın elinde birşey bulunmuyor. Nasıl oluyor ki, Kur'an-ı Mu'ciz-ül Beyan'da, Halık-ı Semavat ve Arz'a karşı, insana asi ve düşman vaziyeti verilmiş. Halık-ı Arz ve Semavat, ondan azim şikayetler ediyor. O asi insana karşı abd-i mü'mine yardım için kendini ve Melaikesini tahşid ediyor. Ona azim bir ehemmiyet veriyor." Elcevab: Çünki küfür ve isyan ve seyyie, tahribdir, ademdir. Halbuki azim tahribat ve hadsiz ademler, birtek emr-i itibariye ve ademiye terettüb edebilir. Nasılki bir azim sefinenin dümencisi, vazifesinin adem-i ifsıyla, sefine gark olup bütün hademelerin netice-i sa'yleri ibtal olur. Bütün o tahribat, bir ademe terettüb ediyor. yle de: Küfür ve masiyet, adem ve tahrib nev'inden olduğu için, cüz'-i ihtiyari bir emr-i itibari ile onları tahrik edip müdhiş netaice sebebiyet verebilir. Zira küfür, çendan bir seyyiedir. Fakat, bütün kainatı kıymetsizlikle ve abesiyetle tahkir ve delail-i vahdaniyeti gsteren bütün mevcudatı tekzib ve bütün tecelliyat-ı Esmayı tezyif olduğundan, bütün kainat ve mevcudat ve Esma-i İlahiye namına Cenab-ı Hak kafirden şedid şikayet ve dehşetli tehdidat etmek; ayn-ı hikmettir ve ebedi azab vermek, ayn-ı adalet tir. Madem insan, küfür ve isyanla tahribat tarafına gidiyor. Az bir hizmetle pek çok işleri yapar. Onun için ehl-i iman, onlara karşı Cenab-ı Hakk'ın inayet-i azimine muhtaçtır. Çünki on kuvvetli adam, bir evin muhafazasını ve tamiratını deruhde etse, haylaz bir çocuğun o haneye ateş vermeğe çalışmasına karşı, o çocuğun velisine, belki padişahına müracaata, yalvarmağa mecbur olması gibi; mü'minlerin de, byle edebsiz ehl-i isyana karşı dayanmak için Cenab-ı Hakk'ın çok inayatına muhtaçtırlar. Elhasıl: Eğer kader ve cüz'-i ihtiyariden bahseden adam, ehl-i huzur ve Kemal-i iman sahibi ise, kainatı ve nefsini Cenab-ı Hakk'a verir, onun tasarrufunda bilir. O vakit hakkı var, kaderden ve cüz'-i ihtiyariden bahsetsin. Çünki madem nefsini ve herşeyi Ce-sh: (S: 491)nab-ı Hak'tan bilir, o vakit cüz'-i ihtiyariye istinad ederek mes'uliyeti deruhde eder. Seyyiata merciiyeti kabul edip, Rabbini takdis eder. Daire-i ubudiyette kalıp, teklif-i İlahiyeyi zimmetine alır. Hem kendinden sudur eden Kemalat ve hasenat ile gururlanmamak için kadere bakar, fahr yerine şükreder. Başına gelen musibetlerde kaderi grür, sabreder. Eğer kader ve cüz'-i ihtiyariden bahseden adam, ehl-i gaflet ise; o vakit kaderden ve cüz'-i ihtiyariden bahse hakkı yoktur. Çünki nefs-i emmaresi, gaflet veya dalalet saikasıyla kainatı esbaba verip, Allah'ın malını onlara taksim eder, kendini de kendine temlik eder. Fiilini kendine ve esbaba verir. Mes'uliyeti ve kusuru kadere havale eder. O vakit, nihayette Cenab-ı Hakk'a verilecek olan cüz'-i ihtiyari ve en nihayette medar-ı nazar olacak olan kader bahsi manasızdır. Yalnız, bütün bütün onların hikmetine zıd ve mes'uliyetten kurtulmak için bir desise-i nefsiyedir. İKİNCİ MEBHAS: Ehl-i ilme mahsus , ince bir tedkik-i ilmidir. Eğer desen: "Kader ile cüz'-i ihtiyari, nasıl tevfik edilebilir?" Elcevab: Yedi vecihle... Birincisi: Elbette kainatın intizam ve mizan lisanıyla hikmet ve adalet ine şehadet ettiği bir Adil-i Hakim, insan için medar-ı sevab ve ikab olacak, mahiyeti meçhul bir cüz'-i ihtiyari vermiştir. O Adil-i Hakim'in pek çok hikmetini bilmediğimiz gibi, şu cüz'-i ihtiyarinin kaderle nasıl tevfik edildiğini bilmediğimiz, olmamasına delalet etmez. İkincisi: Bizzarure herkes kendisinde bir ihtiyar hisseder. O ihtiyarın vücudunu vicdanen bilir. Mevcudatın mahiyetini bilmek ayrıdır, vücudunu bilmek ayrıdır. Çok şeyler var: Vücudu bizce bedihi olduğu halde, mahiyeti bizce meçhul... İşte şu cüz'-i ihtiyari, yleler sırasına girebilir. Herşey, malumatımıza münhasır değildir. Adem-i ilmimiz, onun ademine delalet etmez. Üçüncüsü: Cüz'-i ihtiyari, kadere münafi değil. Belki kader, ihtiyarı teyid eder. Çünki kader, ilm-i İlahinin bir nev'idir. İlm-i : Bu ikinci mebhas, en derin ve en müşkil bir sırr-ı kader mes'elesidir. Bütün ülema-i muhakkikince en ehemmiyetli ve münazaralı bir mes'ele-i akaid-i Kelamiyedir. Risale-i Nur tam halletmiş. sh: (S: 492)İlahi, ihtiyarımıza taalluk etmiş. yle ise, ihtiyarı teyid ediyor, ibtal etmiyor. Drdüncüsü: Kader, ilim nev'indendir. İlim, maluma tabidir. Yani nasıl olacak, yle taalluk ediyor. Yoksa malum, ilme tabi değil. Yani ilim desatiri; malumu, harici vücud noktasında idare etmek için esas değil. Çünki malumun zatı ve vücud-u haricisi, iradeye bakar ve kudrete istinad eder. Hem ezel; mazi silsilesinin bir ucu değil ki, eşyanın vücudunda esas tutulup ona gre bir mecburiyet tasavvur edilsin. Belki ezel; mazi ve hal ve istikbali birden tutar, yüksekten bakar bir ayine-misaldir. yle ise, daire-i mümkinat içinde uzanıp giden zamanın mazi tarafında bir uç tahayyül edip, ona ezel deyip, o ezel ilmine, eşyanın tertib ile girmesini ve kendisini onun haricinde tevehhüm etmesi, ona gre muhakeme etmek hakikat değildir. Şu sırrın keşfi için şu misale bak: Senin elinde bir ayine bulunsa, sağ tarafındaki mesafe mazi, sol tarafındaki mesafe müstakbel farzedilse; o ayine yalnız mukabilini tutar. Sonra o iki tarafı bir tertib ile tutar, çoğunu tutamaz. O ayine ne kadar aşağı ise, o kadar az grür. Fakat o ayine ile yükseğe çıktıkça, o ayinenin mukabil dairesi genişlenir. Gitgide, bütün iki taraf mesafeyi birden bir anda tutar. İşte şu ayine şu vaziyette onun irtisamında, o mesafelerde cereyan eden halat birbirine mukaddem, muahhar, muvafık, muhalif denilmez. İşte kader, ilm-i ezeliden olduğu için; ilm-i ezeli, hadisin tabiriyle "Manzar-ı a'ladan, ezelden ebede kadar herşey, olmuş ve olacak, birden tutar, ihata eder bir makam-ı a'ladadır." Biz ve muhakematımız, onun haricinde olamaz ki, mazi mesafesinde bir ayine tarzında olsun. Beşincisi: Kader, sebeble müsebbebe bir taalluku var. Yani, şu müsebbeb, şu sebeble vukua gelecek. yle ise denilmesin ki: "Madem filan adamın lmesi, filan vakitte mukadderdir. Cüz'-i ihtiyarıyla tüfek atan adamın ne kabahati var, atmasaydı yine lecekti?" Sual: Niçin denilmesin? Elcevab: Çünki: Kader, onun lmesini onun tüfeğiyle tayin etmiştir. Eğer onun tüfek atmamasını farzetsen, o vakit kaderin adem-i taallukunu farzediyorsun. O vakit lmesini ne ile hükmedeceksin? Ya Cebri gibi sebebe ayrı, müsebbebe ayrı birer kader tasavvur etsen veyahut Mu'tezile gibi kaderi inkar etsen, Ehl-i Sün- sh: (S: 493)net ve Cemaati bırakıp fırka-i dalleye girersin. yle ise, biz ehl-i hak deriz ki: "Tüfek atmasaydı, lmesi bizce meçhul." Cebri der: "Atmasaydı yine lecekti." Mu'tezile der: "Atmasaydı lmeyecekti."Altıncısı: Cüz'-i ihtiyarinin üss-ül esası olan meyelan, Matüridice bir emr-i itibaridir, abde verilebilir. Fakat Eş'ari, ona mevcud nazarıyla baktığı için abde vermemiş. Fakat o meyelandaki tasarruf, Eş'ariyece bir emr-i itibaridir. yle ise o meyelan, o tasarruf, bir emr-i nisbidir. Muhakkak bir vücud-u haricisi yoktur. Emr-i itibari ise, illet-i tamme istemez ki; illet-i tamme vücudu için lüzum ve zaruret ve vücub ortaya girip ihtiyarı ref'etsin. Belki o emr-i itibarinin illeti, bir rüchaniyet derecesinde bir vaziyet alsa, o emr-i itibari sübut bulabilir. yle ise o anda onu terkedebilir. Kur'an ona o anda diyebilir ki: "Şu şerdir, yapma." Evet eğer abd halık-ı ef'ali bulunsaydı ve icada iktidarı olsaydı, o vakit ihtiyarı ref' olurdu. Çünki ilm-i usul ve hikmette kaidesince mukarrerdir ki: "Bir şey vacib olmazsa, vücuda gelmez." Yani, illet-i tamme bulunacak; sonra vücuda gelebilir. İllet-i tamme ise; ma'lulü, bizzarure ve bilvücub iktiza ediyor. O vakit ihtiyar kalmaz. Eğer desen: Tercih bila müreccih muhaldir. Halbuki, o emr-i itibari dediğimiz kesb-i insani; bazan yapmak ve bazan yapmamak; eğer mucib bir müreccih bulunmazsa tercih bila müreccih lazım gelir. Şu ise, usul-ü kelamiyenin en mühim bir esasını hedmeder? Elcevab: Tereccuh bila müreccih muhaldir. Yani: Müreccihsiz, sebebsiz rüchaniyet muhaldir. Yoksa, tercih bila müreccih caizdir ve vakidir. İrade bir sıfattır. Onun şe'ni, byle bir işi grmektir. Eğer desen: "Madem katli halkeden Hak'tır. Niçin bana katil denilir? Elcevab: Çünki İlm-i Sarf kaidesince ism-i fail, bir emr-i nisbi olan masdardan müştaktır. Yoksa bir emr-i sabit olan hasıl-ı bilmasdardan inşikak etmez. Masdar kesbimizdir, katil ünvanını da biz alırız. Hasıl-ı bilmasdar, Hakk'ın mahlukudur. Mes'uliyeti işmam eden birşey, hasıl-ı bilmasdardan müştak kılınmaz. : Gayet müdakkik alimlere mahsus bir hakikattır. : Tereccuh ayrıdır, tercih ayrıdır, çok fark var. sh: (S: 494) Yedincisi: İrade-i cüz'iye-i insaniye ve cüz'-i ihtiyariyesi çendan zaiftir, bir emr-i itibaridir, fakat Cenab-ı Hak ve Hakim-i Mutlak, o zaif cüz'i iradeyi, irade-i külliyesinin taallukuna bir şart-ı adi yapmıştır. Yani manen der: "Ey abdim! İhtiyarınla hangi yolu istersen, seni o yolda gtürürüm. yle ise mes'uliyet sana aittir!" Teşbihte hata olmasın, sen bir iktidarsız çocuğu omuzuna alsan, onu muhayyer bırakıp "Nereyi istersen seni oraya gtüreceğim" desen, o çocuk yüksek bir dağı istedi, gtürdün. Çocuk üşüdü yahut düştü. Elbette "Sen istedin" diyerek itab edip üstünde bir tokat vuracaksın. İşte Cenab-ı Hak, Ahkem-ül Hakimin, nihayet za'fta olan abdin iradesini bir şart-ı adi yapıp, irade-i külliyesi ona nazar eder. Elhasıl: Ey insan! Senin elinde gayet zaif, fakat seyyiatta ve tahribatta eli gayet uzun ve hasenatta eli gayet kısa, cüz'-i ihtiyari namında bir iraden var. O iradenin bir eline duayı ver ki, silsile-i hasenatın bir meyvesi olan Cennet'e eli yetişsin ve bir çiçeği olan saadet-i ebediyeye eli uzansın. Diğer eline istiğfarı ver ki, onun eli seyyiattan kısalsın ve o şecere-i mel'unenin bir meyvesi olan Zakkum-u Cehennem'e yetişmesin. Demek dua ve tevekkül, meyelan-ı hayra büyük bir kuvvet verdiği gibi; istiğfar ve tevbe dahi, meyelan-ı şerri keser, tecavüzatını kırar. ÜÇÜNCÜ MEBHAS: Kadere iman, imanın erkanındandır. Yani: "Herşey, Cenab-ı Hakk'ın takdiriyledir." Kadere delail-i kat'iye o kadar çoktur ki, hadd ü hesaba gelmez. Biz, basit ve zahir bir tarz ile şu rükn-ü imaniyi, ne derece kuvvetli ve geniş olduğunu, bir mukaddeme ile gstereceğiz. Mukaddeme: Herşey vücudundan evvel ve vücudundan sonra yazıldığını gibi, pekçok ayat-ı Kur'aniye tasrih ediyor ve şu kainat denilen, kudretin Kur'an-ı kebirinin ayatı dahi şu hükm-ü Kur'aniyi, nizam ve mizan ve intizam ve tasvir ve tezyin ve imtiyaz gibi ayat-ı tekviniyesiyle tasdik ediyor. Evet şu kainat kitabının manzum mektubatı ve mevzun ayatı şehadet eder ki, herşey yazılıdır. Amma vücudundan evvel herşey mukadder ve yazılı olduğuna delil, bütün mebadi ve çekirdekler ve mekadir ve Suretler, birer şahiddir. Zira herbir tohum ve çekirdekler, "Kaf-Nun" tezgahından çıkan birer latif sandukçash: (S: 495)dır ki, kaderle tersim edilen bir fihristecik, ona tevdi edilmiştir ki; kudret, o kaderin hendesesine gre zerratı istihdam edip, o tohumcuklar üstünde koca mu'cizat-ı kudreti bina ediyor. Demek bütün ağacın başına gelecek bütün vakıatı ile çekirdeğinde yazılı hükmündedir. Zira tohumlar maddeten basittir, birbirinin aynıdır, maddeten birşey yoktur. Hem herşeyin miktar-ı muntazaması, kaderi vazıhan gsterir. Evet hangi zihayata bakılsa grünüyor ki, gayet hikmetli ve san'atlı bir kalıbdan çıkmış gibi, bir mikdar, bir şekil var ki; o mikdarı, o sureti, o şekli almak ya harika ve nihayet derecede eğri büğrü maddi bir kalıp bulunmalı veyahut kaderden gelen mevzun, ilmi bir kalıb-ı manevi ile kudret-i ezeliye o Sureti, o şekli biçip giydiriyor. Mesela: Sen şu ağaca, şu hayvana dikkat ile bak ki; camid, sağır, kr, şuursuz, birbirinin misli olan zerreler, onun neşv ü nemasında hareket eder. Bazı eğri büğrü hududlarda meyve ve faidelerin yerini tanır grür, bilir gibi durur, tevakkuf eder. Sonra başka bir yerde, büyük bir gayeyi takib eder gibi yolunu değiştirir. Demek kaderden gelen mikdar-ı manevinin ve o mikdarın emr-i manevisiyle zerreler hareket ederler. Madem maddi ve grünecek eşyada bu derece kaderin tecelliyatı var. Elbette eşyanın mürur-u zamanla giydikleri Suretler ve ettikleri harekat ile hasıl olan vaziyetler dahi, bir intizam-ı kadere tabidir. Evet bir çekirdekte, hem bedihi olarak, irade ve evamir-i tekviniyenin ünvanı olan "Kitab-ı Mübin"den haber veren ve işaret eden, hem nazari olarak emir ve ilm-i İlahinin bir ünvanı olan "İmam-ı Mübin"den haber veren ve remzeden iki kader tecellisi var: Bedihi kader ise, o çekirdeğin tazammun ettiği ağacın, maddi keyfiyat ve vaziyetleri ve heyetleridir ki, sonra gz ile grünecek. Nazari ise, o çekirdekte, ondan halkolunacak ağacın müddet-i hayatındaki geçireceği tavırlar, vaziyetler, şekiller, hareketler, tesbihatlardır ki, tarihçe-i hayat namıyla tabir edilen vakit-bevakit değişen tavırlar, vaziyetler, şekiller, fiiller; o ağacın dalları, yaprakları gibi intizamlı birer kaderi mikdarı vardır. Madem en adi ve basit eşyada byle kaderin tecellisi var. Elbette umum eşyanın vücudundan evvel yazılı olduğunu ifade eder ve az bir dikkatle anlaşılır. Şimdi, vücudundan sonra herşeyin sergüzeşt-i hayatı yazıldığına delil ise; alemde "Kitab-ı Mübin" ve "İmam-ı Mübin"den haber veren bütün meyveler ve "Levh-i Mahfuz"dan haber veren ve işaret eden insandaki bütün kuvve-i hafızalar birer şahiddir, birer emaredir. Evet herbir meyve, bütün ağacın mukadderat-ı hayatı onun kalbi hük- sh: (S: 496)münde olan çekirdeğinde yazılıyor. İnsanın sergüzeşt-i hayatıyla beraber kısmen alemin hadisat-ı maziyesi, kuvve-i hafızasında yle bir Surette yazılıyor ki; güya hardal küçüklüğünde bu kuvvecikte dest-i kudret, kalem-i kaderiyle insanın sahife-i a'malinden küçük bir sened istinsah ederek, insanın eline verip, dimağının cebine koymuş. Ta, muhasebe vaktinde onunla hatırlatsın. Hem ta mutmain olsun ki; bu fena ve zeval herc ü mercinde beka için pek çok ayineler var ki, Kadir-i Hakim zaillerin hüviyetlerini onlarda tersim edip ibka ediyor. Hem beka için pek çok levhalar var ki, Hafiz-i Alim fanilerin manalarını onlarda yazıyor. Elhasıl: Madem en basit ve en aşağı derece-i hayat olan nebatat hayatı, bu derece kaderin nizamına tabidir. Elbette en yüksek derece-i hayat olan hayat-ı insaniye, bütün teferruatıyla kaderin mikyasıyla çizilmiştir ve kalemiyle yazılıyor. Evet nasıl katreler, buluttan haber verir; reşhalar, su menbaını gsterir; senedler, cüzdanlar, bir defter-i kebirin vücuduna işaret ederler. yle de: Şu meşhudumuz olan, zihayatlardaki intizam-ı maddi olan bedihi kader ve intizam-ı manevi ve hayatı olan nazari kaderin reşhaları, katreleri, senedleri, cüzdanları hükmünde olan meyveler, nutfeler, tohumlar, çekirdekler, Suretler, şekiller; bilbedahe "Kitab-ı Mübin" denilen irade ve evamir-i tekviniyenin defterini ve "İmam-ı Mübin" denilen ilm-i İlahinin bir divanı olan Levh-i Mahfuz'u gsterir. Netice-i meram: Madem bilmüşahede grüyoruz ki, herbir zihayatın neşv ü nema zamanında, zerreleri eğribüğrü hududlara gider, durur. Zerreler yolunu değiştirir. O hududların nihayetlerinde birer hikmet, birer faide, birer maslahatı semere verirler. Bilbedahe o şeyin mikdar-ı surisi, bir kader kalemiyle tersim edilmiştir. İşte meşhud, bedihi kader, o zihayatın manevi halatında dahi bir kader kalemiyle çizilmiş muntazam meyvedar hududları, nihayetleri var olduğunu gsterir. Kudret masdardır, kader mistardır. Kudret o maani kitabını, o mistar üstünde yazar. Madem maddi ve manevi kader kalemiyle tersim edilmiş müsmir hududlar, hikmetli nihayetler olduğunu kat'iyen anlıyoruz. Elbette herbir zihayatın müddet-i hayatında geçireceği ahval ve etvarı, o kaderin kalemiyle tersim edilmiş. Çünki: Sergüzeşt-i hayatı, bir intizam ve mizan ile cereyan ediyor. Suretler değiştiriyor, şekiller alıyor. Madem byle umum zihayatta kalem-i kader hükümrandır. Elbette alemin en mükemmel meyvesi ve arzın halifesi ve emanet-i kübranın ha sh: (S: 497)mili olan insanın sergüzeşt-i hayatiyesi, herşeyden ziyade kaderin kanununa tabidir. Eğer dese: "Kader bizi byle bağlamış. Hürriyetimizi selbetmiştir. İnbisat ve cevelana müştak olan kalb ve ruh için kadere iman bir ağırlık, bir sıkıntı vermiyor mu?" Elcevab: Kat'a ve asla!.. Sıkıntı vermediği gibi, nihayetsiz bir hiffet, bir rahatlık ve revh u reyhanı veren ve emn ü emanı temin eden bir sürur, bir nur veriyor. Çünki insan kadere iman etmezse, küçük bir dairede cüz'i bir serbestiyet, muvakkat bir hürriyet içinde, dünya kadar ağır bir yükü, biçare ruhun omuzunda taşımaya mecburdur. Çünki insan bütün kainatla alakadardır. Nihayetsiz makasıd ve metalibi var. Kudreti, iradesi, hürriyeti milyondan birisine kafi gelmediği için, çektiği manevi sıkıntı ağırlığı, ne kadar müdhiş ve muvahhiş olduğu anlaşılır. İşte kadere iman, bütün o ağırlığı kaderin sefinesine atar, Kemal-i rahat ile, ruh ve kalbin Kemal-i hürriyetiyle Kemalatında serbest cevelanına meydan veriyor. Yalnız nefs-i emmarenin cüz'i hürriyetini selbeder ve firavuniyetini ve rububiyetini ve keyfemayeşa hareketini kırar. Kadere iman o kadar lezzetli, saadetlidir ki, tarif edilmez. Yalnız şu temsil ile o lezzete ve o saadete bir işaret edeceğiz. Şyle ki:İki adam, bir padişahın payitahtına giderler. O padişahın mahall-i garaib olan has sarayına girerler. Biri, padişahı bilmez; o yerde gasıbane, sarıkane tavattun etmek ister. Fakat o bahçe, o sarayın iktiza ettikleri idare ve tedbir ve varidat ve makinelerini işlettirmek ve garib hayvanatın erzakını vermek gibi zahmetli külfetleri grür, mütemadiyen ızdırab çeker. O cennet gibi bahçe, başına bir cehennem gibi oluyor. Herşeye acıyor. İdare edemiyor. Teessüfle vaktini geçirir. Sonra da, o hırsız edebsiz adam, te'dib Suretiyle hapse atılır. İkinci adam, padişahı tanır, padişaha kendini misafir bilir. Bütün o bahçede, o sarayda olan işler, bir nizam-ı kanunla cereyan ettiğini, herşey bir proğramla, Kemal-i sühuletle işlediğini itikad eder. Zahmet ve külfetleri, padişahın kanununa bırakıp Kemal-i safa ile o cennet-misal bahçenin bütün lezzetlerinden istifade edip padişahın merhametine ve idare kanunlarının güzelliğine istinaden herşeyi hoş grür, Kemal-i lezzet ve saadetle hayatını geçirir. İşte sırrını anla. sh: (S: 498) DRDÜNCÜ MEBHAS: Eğer desen: "Birinci Mebhas'ta isbat ettin ki: Kaderin herşeyi güzeldir, hayırdır. Ondan gelen şer de hayırdır. Çirkinlik de güzeldir. Halbuki şu dar-ı dünyadaki musibetler, beliyyeler, o hükmü cerhediyor." Elcevab: Ey şiddet-i şefkatten şedid bir elemi hisseden nefsim ve arkadaşım! Vücud, hayr-ı mahz; adem, şerr-i mahz olduğuna; bütün mehasin ve Kemalatın vücuda rücuu ve bütün maasi ve mesaib ve nekaisin esası adem olduğu, delildir. Madem adem şerr-i mahzdır. Ademe müncer olan veya ademi işmam eden halat dahi şerri tazammun eder. Onun için, vücudun en parlak nuru olan hayat, ahval-i muhtelife içinde yuvarlanıp kuvvet buluyor. Mütebayin vaziyetlere girip tasaffi ediyor ve müteaddid keyfiyatı alıp, matlub semeratı veriyor ve müteaddid tavırlara girip, Vahib-i Hayat'ın nukuş-u Esmasını güzelce gsterir. İşte şu hakikattandır ki, zihayatlara alam ve mesaib ve meşakkat ve beliyyat Suretinde Bazı halat arız olur ki; o halat ile hayatlarına envar-ı vücud teceddüd edip zulümat-ı adem tebaud ederek hayatları tasaffi ediyor. Zira tevakkuf, sükunet, sükut, atalet, istirahat, yeknesaklık; keyfiyatta ve ahvalde birer ademdir. Hatta en büyük bir lezzet, yeknesaklık içinde hiçe iner. Elhasıl: Madem hayat, Esma-i hüsnanın nukuşunu gsterir. Hayatın başına gelen herşey hasendir. Mesela: Gayet zengin, nihayet derecede san'atkar ve çok san'atlarda mahir bir zat; asar-ı san'atını, hem kıymetdar servetini gstermek için adi bir miskin adamı, modellik vazifesini grdürmek için, bir ücrete mukabil bir saatte murassa', Musanna' yaptığı gmleği giydirir, onun üstünde işler ve vaziyetler verir, tebdil eder. Hem her nevi san'atını gstermek için keser, değiştirir, uzaltır, kısaltır. Acaba şu ücretli miskin adam o zata dese: "Bana zahmet veriyorsun. Eğilip kalkmakla vaziyet veriyorsun, beni güzelleştiren bu gmleği kesip kısaltmakla güzelliğimi bozuyorsun" demeğe hak kazanabilir mi? "Merhametsizlik, insafsızlık ettin" diyebilir mi? İşte onun gibi Sani'-i Zülcelal, Fatır-ı Bimisal; zihayata gz, kulak, akıl, kalb gibi havas ve letaif ile murassa olarak giydirdiği vücud gmleğini Esma-i hüsnanın nakışlarını gstermek için çok halat içinde çevirir, çok vaziyetlerde değiştirir. Elemler, musibetler nev'inde olan keyfiyat; Bazı Esmasının ahkamını gstermek için lemaat-ı hikmet içinde bazı şuaat-ı rahmet ve o şuaat-ı rahmet içinde latif güzellikler vardır. sh: (S: 499)Hatime Birinci Fıkra: Madem eşya var ve san'atlıdır. Elbette bir ustaları var. Yirmiikinci Sz'de gayet kat'i isbat edildiği gibi: Eğer herşey birinin olmazsa, o vakit herbir şey, bütün eşya kadar müşkil ve ağır olur. Eğer herşey birinin olsa, o zaman bütün eşya, bir şey kadar asan ve kolay olur. Madem zemin ve asumanı birisi yapmış, yaratmış. Elbette o pek hikmetli ve çok san'atkar zat, zemin ve asumanın meyveleri ve neticeleri ve gayeleri olan zihayatları başkalara bırakıp işi bozmayacak. Başka ellere teslim edip bütün hikmetli işlerini abes etmeyecek, hiçe indirmeyecek, şükür ve ibadetlerini başkasına vermeyecektir. İkinci Fıkra: Sen ey mağrur nefsim! Üzüm ağacına benzersin. Fahirlenme! Salkımları o ağaç kendi takmamış, başkası onları ona takmış. Üçüncü Fıkra: Sen ey riyakar nefsim! "Dine hizmet ettim" diye gururlanma. sırrınca: Müzekka olmadığın için, belki sen kendini o recül-i facir bilmelisin. Hizmetini, ubudiyetini; geçen ni'metlerin şükrü ve vazife-i fıtrat ve fariza-i hilkat ve netice-i san'at bil, ucb ve riya dan kurtul!. Drdüncü Fıkra: Hakikat ilmini, hakiki hikmeti istersen; Cenab-ı Hakk'ın marifetini kazan. Çünki bütün hakaik-i mevcudat, sh: (S: 500) İsm-i Hakk'ın şuaatı ve Esmasının tezahüratı ve sıfatının tecelliyatıdırlar. Maddi ve manevi, cevheri, arazi herbir şeyin, herbir insanın hakikatı, birer ismin nuruna dayanır ve hakikatına istinad eder. Yoksa hakikatsız, ehemmiyetsiz bir Surettir. Yirminci Sz'ün ahirinde, şu sırra dair bir nebze bahsi geçmiştir. Ey nefis! Eğer şu dünya hayatına müştaksan, mevtten kaçarsan kat'iyen bil ki: Hayat zannettiğin halat, yalnız bulunduğun dakikadır. O dakikadan evvel bütün zamanın ve o zaman içindeki eşya-i dünyeviye, o dakikada meyyittir, lmüştür. O dakikadan sonra bütün zamanın ve onun mazrufu, o dakikada ademdir, hiçtir. Demek güvendiğin hayat-ı maddiye, yalnız bir dakikadır. Hatta bir kısım ehl-i tedkik, "Bir aşiredir belki bir an-ı seyyaledir" demişler. İşte şu sırdandır ki; Bazı ehl-i velayet, dünyanın dünya cihetiyle ademine hükmetmişler. Madem byledir, hayat-ı maddiye-i nefsiyeyi bırak. Kalb ve ruh ve sırrın derece-i hayatlarına çık, bak; ne kadar geniş bir daire-i hayatları var. Senin için meyyit olan mazi, müstakbel; onlar için hayydır, hayatdar ve mevcuddur. Ey nefsim! Madem yledir, sen dahi kalbim gibi ağla ve bağır ve de ki: "Faniyim, fani olanı istemem. Acizim, aciz olanı istemem. Ruhumu Rahman'a teslim eyledim, gayr istemem. İsterim, fakat bir yar-ı baki isterim. Zerreyim, fakat bir Şems-i Sermed isterim. Hiç-ender-hiçim, fakat bu mevcudatı birden isterim." Beşinci Fıkra: Şu fıkra, Arabi geldiği için Arabi yazıldı. Hem şu fıkra-i Arabiye, "Allahü Ekber" zikrinde otuzüç mertebe-i tefekkürden bir mertebeye işarettir. sh: (S: 501) . : : .. .. .. .. sh: (S:502) Zeyl Cenab-ı Hakk'a vasıl olacak tarikler pek çoktur. Bütün hak tarikler Kur'andan alınmıştır. Fakat tarikatların bazısı, bazısından daha kısa, daha selametli, daha umumiyetli oluyor. O tarikler içinde, kasır fehmimle Kur'andan istifade ettiğim "Acz ve fakr ve şefkat ve tefekkür" tarikıdır. Evet acz dahi, aşk gibi belki daha eslem bir tariktir ki; ubudiyet tarikıyla mahbubiyete kadar gider. Fakr dahi, Rahman ismine isal eder. Hem şefkat dahi aşk gibi, belki daha keskin ve daha geniş bir tariktir ki Rahim ismine isal eder. Hem tefekkür dahi aşk gibi, belki daha zengin, daha parlak, daha geniş bir tariktir ki, Hakim ismine isal eder. Şu tarik, hafi tarikler misillü, "Letaif-i Aşere" gibi on hatve değil ve tarik-ı cehriye gibi "Nüfus-u Seb'a" yedi mertebeye atılan adımlar değil, belki "Drt Hatve"den ibarettir. Tarikattan ziyade hakikattır, şeriattır. Yanlış anlaşılmasın: Acz ve fakr ve kusurunu, Cenab-ı Hakk'a karşı grmek demektir. Yoksa onları yapmak veya halka gstermek demek değildir. Şu kısa tarikın evradı: İttiba-ı sünnettir, feraizi işlemek, kebairi terketmektir. Ve bilhassa namazı ta'dil-i erkan ile kılmak, namazın arkasındaki tesbihatı yapmaktır. Birinci Hatveye: ayeti işaret ediyor. sh: (S: 503)İkinci Hatveye: ayeti işaret ediyor. Üçüncü Hatveye: ayeti işaret ediyor. Drdüncü Hatveye: ayeti işaret ediyor. Şu drt hatvenin kısa bir izahı şudur ki:Birinci Hatvede: ayeti işaret ettiği gibi: Tezkiye-i nefs etmemek. Zira insan, cibilliyeti ve fıtratı hasebiyle nefsini sever. Belki evvela ve bizzat yalnız zatını sever, başka herşeyi nefsine feda eder. Mabud'a layık bir tarzda nefsini medheder. Mabud'a layık bir tenzih ile nefsini meayibden tenzih ve tebrie eder. Elden geldiği kadar kusurları kendine layık grmez ve kabul etmez. Nefsine perestiş eder tarzında şiddetle müdafaa eder. Hatta fıtratında tevdi edilen ve Mabud-u Hakiki'nin hamd ve tesbihi için ona verilen cihazat ve istidadı, kendi nefsine sarfederek sırrına mazhar olur. Kendini grür, kendine güvenir, kendini beğenir. İşte şu mertebede, şu hatvede tezkiyesi, tathiri: Onu tezkiye etmemek, tebrie etmemektir. İkinci Hatvede: dersini verdiği gibi: Kendini unutmuş, kendinden haberi yok. Mevti düşünse, başkasına verir. Fena ve zevali grse, kendine almaz ve külfet ve hizmet makamında nefsini unutmak, fakat ahz-ı ücret vesh: (S: 504) istifade-i huzuzat makamında nefsini düşünmek, şiddetle iltizam etmek, nefs-i emmarenin muktezasıdır. Şu makamda tezkiyesi, tathiri, terbiyesi; şu haletin aksidir. Yani nisyan-ı nefs içinde nisyan etmemek. Yani huzuzat ve ihtirasatta unutmak ve mevtte ve hizmette düşünmek... Üçüncü Hatvede: dersini verdiği gibi: Nefsin muktezası, daima iyiliği kendinden bilip fahr ve ucbe girer. Bu hatvede: Nefsinde yalnız kusuru ve naksı ve aczi ve fakrı grüp; bütün mehasin ve Kemalatını, Fatır-ı Zülcelal tarafından ona ihsan edilmiş nimetler olduğunu anlayıp, fahr yerinde şükür ve temeddüh yerinde hamdetmektir. Şu mertebede tezkiyesi, sırrıyla şudur ki: Kemalini Kemalsizlikte, kudretini aczde, gınasını fakrda bilmektir. Drdüncü Hatvede: dersini verdiği gibi: Nefs, kendini serbest ve müstakil ve bizzat mevcud bilir. Ondan bir nevi rububiyet dava eder. Mabuduna karşı adavetkarane bir isyanı taşır. İşte gelecek şu hakikatı derketmekle ondan kurtulur. Hakikat şyledir ki: Herşey nefsinde mana-yı ismiyle fanidir, mefkuddur, hadistir, madumdur. Fakat mana-yı harfiyle ve Sani'-i Zülcelal'in Esmasına ayinedarlık cihetiyle ve vazifedarlık itibariyle şahiddir, meşhuddur, vaciddir, mevcuddur. Şu makamda tezkiyesi ve tathiri şudur ki: Vücudunda adem, ademinde vücudu vardır. Yani kendini bilse, vücud verse; kainat kadar bir zulümat-ı adem içindedir. Yani vücud-u şahsisine güvenip Mucid-i Hakiki'den gaflet etse; yıldız bceği gibi bir şahsi ziya-yı vücudu, nihayetsiz zulümat-ı adem ve firaklar içinde bulunur, boğulur. Fakat enaniyeti bırakıp, bizzat nefsi hiç olduğunu ve Mucid-i Hakiki'nin bir ayine-i tecellisi bulunduğunu grdüğü vakit, bütün mevcudatı ve nihayetsiz bir vücudu kazanır. Zira bütün mevcudat, Esmasının cilvelerine mazhar olan Zat-ı Vacib-ül Vücud'u bulan, herşeyi bulur. sh: (S:505)Hatime Şu acz, fakr, şefkat, tefekkür tarikındaki drt hatvenin izahatı; hakikatın ilmine, şeriatın hakikatına, Kur'anın hikmetine dair olan yirmialtı aded Szler'de geçmiştir. Yalnız şurada bir-iki noktaya kısa bir işaret edeceğiz. Şyle ki: Evet şu tarik daha kısadır. Çünki drt hatvedir. Acz, elini nefisten çekse, doğrudan doğruya Kadir-i Zülcelal'e verir. Halbuki en keskin tarik olan aşk, nefisten elini çeker, fakat maşuk-u mecaziye yapışır. Onun zevalini bulduktan sonra Mahbub-u Hakiki'ye gider. Hem şu tarik daha eslemdir. Çünki nefsin şatahat ve bala-pervazane davaları bulunmaz. Çünki acz ve fakr ve kusurdan başka nefsinde bulmuyor ki, haddinden fazla geçsin. Hem, bu tarik daha umumi ve cadde-i kübradır. Çünki kainatı ehl-i vahdet-ül vücud gibi, huzur-u daimi kazanmak için idama mahkum zannedip, "La mevcude illa Hu" hükmetmeye veyahut ehl-i vahdet-üş şuhud gibi, huzur-u daimi için kainatı nisyan-ı mutlak hapsinde hapse mahkum tahayyül edip, "La meşhude illa Hu" demeye mecbur olmuyor. Belki idamdan ve hapisten gayet zahir olarak Kur'an afvettiğinden, o da sarf-ı nazar edip ve mevcudatı kendileri hesabına hizmetten azlederek Fatır-ı Zülcelal hesabına istihdam edip, Esma-i hüsnasının mazhariyet ve ayinedarlık vazifesinde istimal ederek mana-yı harfi nazarıyla onlara bakıp, mutlak gafletten kurtulup huzur-u daimiye girmektir; herşeyde Cenab-ı Hakk'a bir yol bulmaktır. Elhasıl: Mevcudatı mevcudat hesabına hizmetten azlederek, mana-yı ismiyle bakmamaktır... www

KADER DİYE BİSEY YOKTUR BU KADAR. KURANIN ALDATMACALARINDAN BİRİ SADECE. REHBERSEZGIN

"... vel yevmil ahiri ve bil kaderi hayrii ve şerrii min allahu teala..." ahirete ve kadere inanmak ve hayrın ve şerrin Allah'tan geldiğine inanmak.. Ayrıca İmanın Şartları'ndan "Kadere, hayrın ve şerrin Allah'tan geldiğine iman.." Yukarıda yazanlar üzerinde çalışalım. Eğer hayır ve şer Allah'tan geliyosa ve kader diye bişey varsa, demek ki insanların kaderi belli.. Ama o belli olan kader, Allah istediği ve izin verdiği zaman olur. Şyle bi sonuç çıkarabiliriz: Mesela bizim hangi tarihte, saat kaçta leceğimiz kaderimizde yazılıdır.. Ancak insan, içine yerleştirilen irade ile o tarih ve saatte nerde bulunmayı tercih ederse orada adına lüm dediğimiz sonsuz hayata geçiş yapar.. O sırada inşaatın altından geçiyosa başına kiremit düşer lür, yürürken direğe çarpar lür vs. vs... ya da dışarıdan bir etki olmadan eceliyle ldü dediğimiz olay yaşanır. Bu gibi çelişkili konularda bu şekilde düşünerek kendimizi bi anlamda avutmamız gerekiyor deyim yerindeyse.. Dini sorgulamak güzeldir, insanı Allah'a yaklaştırır. Ancak aklımızın, zekamızın yetmediği konularda çelişkiye düşmememiz, bizi Allah'ın yarattığını, kesinlikle ve kesinlikle, tabi ki ve tabi ki de, bizim düşünemeyeceklerimizi düşünüp bizim bilmediklerimizi bildiğini hatırlamamız, yapabileceğimiz en mantıklı ve hayırlı davranış olacaktır.. Naçizane benim bildiklerim bu kadar.. Saygılarımla.. eĞeR tARiHteN dErS aLıNsAyDı ; taRiH tEkErRüR eTmEzDi...

hayir düsüncesini belirtmemis, kuranin aldatmacalari tabiri kurana saygisiz bir ifadedir. inanip inanmamak ona kalmis ama islam, hristiyanlik, yahudilik farketmez, hicbir dinin kutsal kitabina aldatmaca, duzmece vs. tabiri kullanmak hickimsenin haddine degildir bu byle biline.. bir imzam bile yok

REHBER SEZGİN nickli arkadaş, insanlara ve inançlarına saygı gstermelisin... dikkatli ol lütfen..