: Netten hazır çeviri! Düzeltirim fakat uğraşmadım oralarınıda sen uğraş düzelt seninde emegin olur :) Bu kadar yazıyı çevirmeye kimse uğraşmaz. Yanlış bir çeviri degil sadece cümlelerde düşüklük var ingilizce cümleyi okudugun zaman türkçesini ona gre toparlarsan sorun ortadan kalkar :) Evet yazı çok uzun, bakalım toparlıyabilecekmiyiz bulmaca gibi :) dersten değil ingilizceden kalıcaz :) IF YOU ARE NOT TİRED, YOU ARE NOT DOING IT RIGHT

Netten hazır çeviri! Düzeltirim fakat uğraşmadım oralarınıda sen uğraş düzelt seninde emegin olur :) Bu kadar yazıyı çevirmeye kimse uğraşmaz. Yanlış bir çeviri degil sadece cümlelerde düşüklük var ingilizce cümleyi okudugun zaman türkçesini ona gre toparlarsan sorun ortadan kalkar :)

İngilizcem az çok var ama bunu türkçeye çevirmeye yetmedi biraz da kullanmaya kullanmaya krerdiğin olucak, çevirmeye çalışırken tam olarak anlamlı cümleler çıkartamıyorum hafta sonuna kadar çevirmem lazım. Yardım edebilecek arkadaşlar varsa sevinirim. Ireland's woes are largely of its own making but German bungling has made matters worse HERE we go again. Barely six months since Greece was bailed out, a familiar story is emerging. Investors nervous about a small European country with ballooning debts and uncertain prospects, start selling its bonds. A surge in bond yields infects other countries in a similar bind. A looming local poll this time a by-election in Donegal feeds the doubts. The mixed messages and bungling of Germany's politicians plunge a bad situation into outright peril. And three horribly familiar questions emerge. Who is to blame for this mess? What is the way out? And what on earth does it mean for the euro, the common currency at the heart of the world's biggest economic region? At least there are limits to the parallels with Greece; Ireland is more likely to generate the growth that will one day allow it to service its debts. Rum, solvency and the crash On the first question, the original sin lies with Ireland. The Celtic tiger roared ahead, but it paid too little attention to its gung-ho banks and asset markets. A property bubble blew up, and Ireland became dangerously dependent on the revenues that flowed from it. The country's financial regulators were incompetent at best, cronies at worst. And at the first sign of trouble, the government made the mistake of issuing a blanket guarantee for all its banks' debts, which now means that taxpayers have to bear the catastrophic losses on property bets made by Anglo Irish Bank and others, pushing the budget deficit to 32% of GDP this year. So Ireland has long been flirting with a debt crisis of its own. But it has not been helped by the other euro-zone members. To begin with, the rescue of Greece was a botch: it fudged the obvious issue that Greece will never fully be able to repay its debts on time. And the temporary support scheme cobbled together for the rest of the euro zone was equally flawed: in particular, it was too easy on private creditors. But although all this was troubling, Angela Merkel's attempt to fix it has been spectacularly clumsy. At an EU summit at the end of October the German chancellor won agreement that any future euro-zone rescue scheme should include a mechanism for an orderly sovereign-debt default. The principle was absolutely right: unless default is a possibility, bond investors have no reason to distinguish between good and bad credits. But the idea of making bondholders lose money when sovereign credits turn sour was aired without any guidance about how and when it might apply. Astonishingly, the Germans failed to put together a detailed proposal for the summit. The timing was dreadful, with Ireland, Greece and Portugal trying to fashion austere budgets for 2011. Bond investors were invited to fear the worst. Ever since, the Irish have been on the run, and the Greeks and others on tenterhooks. An Irish problem has quickly become a euro-zone problem and a British headache, too, given the close links between the neighbours. The second question the solution shows how different Ireland in fact is from Greece, which was pleading for money from a reluctant Mrs Merkel. This time the argument is between the Irish, who have insisted they do not need a bail-out, and large euro-zone countries which insist they must take one. Both sides are being disingenuous The Irish are right that they have enough money to last until the middle of next year (the treasury has around 20 billion of cash squirrelled away). But they could face bank runs long before then. On the other hand, the Irish are also right to be suspicious of intentions in Brussels and Berlin. Too much of the EU's motivation seems to be to punish Ireland for its Anglo-Saxon ways especially its highly competitive 12.5% tax rate on corporate profits, which helps it attract foreign firms. Raising this would be madness. Ireland is planning budget cuts for next year of 3.8% of GDP; any economy would struggle against that headwind. But its hopes are anchored in those new foreign arrivals. The sort of foreign direct investment on which the prosperity of the 1990s was built is flooding in once again. IDA Ireland, the agency that targets such investors, says FDI in 2010 will be the best for seven years. A new generation of firms, including computer-gaming outfits like Activision Blizzard and Zynga, are joining the established operations of Intel and Google. Ireland's workforce is young, skilled and adaptable. Rents are coming down even faster than wages. If only both sides gave up posturing, they would agree that the European rescue funds should be used to stabilise Ireland's banks, insisting only on certain budget targets in return. Such a deal should satisfy Ireland's euro-zone partners, which want an end to the uncertainty, and the European Central Bank , on which Ireland's banks have become overly reliant for funding. It would also be wise to offer a similar deal to Portugal. Its banks are dependent on ECB support, and it too is in the bond markets' sights. Green and bear it That leaves the third question: the euro. For all the talk of the euro failing to survive this sovereign-debt crisis, it should struggle through. Despite the troubles on its periphery, the public debt of the euro zone as a whole is not notably high by rich-country standards. The real problems are the absence of a credible plan to deal with errant countries , the structural imbalances between Germany and the less competitive southern members and, most of all, the miserable growth prospects for those poorer, weaker southerners, made worse by their fiscal retrenchment. Denied the possibility of devaluation, slow-growing countries like Portugal and now Spain should be looking for structural reforms that can reduce their labour costs, enhance enterprise, stimulate competition and regain competitiveness. Ironically Ireland looks more likely to find that growth than the Mediterranean countries. None of that excuses the mess it has made of its banking system. But the real question for Europe is whether it wants a slow succession of Greeces and Irelands or whether it is ready to move beyond government rescues and focus on growth. IF YOU ARE NOT TİRED, YOU ARE NOT DOING IT RIGHT

bazı cümleleri anlıyamadım, aşağıda ki gibi Bundan dolayı İrlanda'nın, onun kendisinin bir borç kriziyle uzun olmuş olan flrt etmesi var netten hazır çeviri mi bu? IF YOU ARE NOT TİRED, YOU ARE NOT DOING IT RIGHT

İrlanda'nın kederleri, büyük lçüde onun kendi yapmasındandır, ama Alman bozma, burada bizim, yeniden gittiğimiz mesele daha ktüsünü yaptı. Ancak altı ay Yunanistan'dan beri kurtarıldı, aşina bir hikaye, ortaya çıkıyor. Borçlar ve şüpheli ihtimallere olmakla küçük Avrupalı bir ülkenin hakkında sinirli yatırımcılar, onun bağlarını satmaya başlar. Bağ hasılatlarında bir dalga, benzer bir kızgınlığında diğer ülkelere bulaştırır. Hayal gibi gzüken yerel bir oylama bu sefer Donegal'da bir ara seçim beslemeler, şüphelerdir. Almanya'nın politikacılarının karışık mesajlar ve bozması, açık tehlikeye ktü bir durumu daldırır. Ve dehşet verici bir şekilde aşina soruların, ortaya çıktığı üç. Bu karışıklık için suçlamak, kimdir? Yol, dışarı nedir? Ve o, euro için dünyada neyi ifade eder, dünyanın en büyük ekonomik blgesinin kalbinde ortak revaç? En azından, Yunanistan'la parallel sınırlar vardır; İrlanda, bir gün onun borçlarına bakması için ona izin verecek olan büyümeyi oluşturmak için daha muhtemeldir. Rom, deme gücü ve kaza İlk soruda, doğuştan gelen günah, İrlanda'yla yatar. Keltik kaplan, ilerde kükredi, ama o, onun gung ho bankaları ve varlık pazarlarına fazla küçük dikkati dedi. Bir mal balonu, patlattı, ve İrlanda, tehlikeli bir şekilde ondan akan gelirlerde bağlı oldu. Ülkenin mali regülatrleri, en iyisinde beceriksizdi, en ktüsünde dostlar. Ve sıkıntının ilk işaretinde, hükümet, şimdi vergi mükelleflerinin, mal bahislerinde feci kayıpların, Anglo İrlandalı bankası ve diğerleri tarafından yaptığına dnmek zorunda olduğunu ifade eden onun bütün bankalarının borçları için her durumu kapsayan bir garantiyi çıkarmanın hatasını yaptı, bu yıl GDP'in 32%i'ne bütçe açığını itmek. Bundan dolayı İrlanda'nın, onun kendisinin bir borç kriziyle uzun olmuş olan flrt etmesi var. Ama o, diğer euro-blge üyeleri tarafından yardım edilmedi. İlk olarak, Yunanistan'ın kurtarması, bir ktü yapılan işti: O, Yunanistan'ın asla tam olarak, zamanında onun borçlarını geri deyemeyecek olduğu açık çıkışı topladı. Ve euro blgesinin kalanı için bir arada kaplanan geçici destek planı, eşit olarak kusur yapılandı: zellikle, zel alacaklılarda fazla kolaydı. Ama bütün bunun, rahatsız ediyor olmasına rağmen, onun, olağanüstü bir şekilde biçimsiz olduğunu ayarlaması için Angela Merkel'in denemesi. Ekim'in sonunda bir EU zirvesinde Alman şanslye, herhangi bir gelecek euro-blge kurtarma planının, bir mekanizmayı kapsamalı olduğu anlaşmayı kazandı, tertipli bir egemen-borç eksikliği olduğu için. İlke, kesinlikle doğruydu: Eğer eksiklik, bir olanak değilse, bağ yatırımcıları, iyi ve ktü kredilerin arasında ayırması için hiçbir sebep yok. Ama yapan bono sahiplerinin fikri, egemen kredi dnüşünün, ekşittiği zaman parayı kaybeder, herhangi bir rehberlik olmadan etrafta yayınlandı, nasıl, ve onun, uygulayabildiği zaman. Şaşırtarak, Almanlar, zirve için ayrıntılı bir teklifi toplamakta başarısız oldu. Zamanlama, korkunçtu, 2011 için çetin bütçeleri yapmayı deniyor olan İrlanda, Yunanistan ve Portekiz'le. Bağ yatırımcıları, en ktüsünden korkmak için davet edildi. Ondan sonra, İrlandalı, koşuda oldu, ve endişe halinde Yunanlar ve diğerleri. İrlandalı bir problem çabukça, bir euro-blge problemi oldu ve İngiliz bir baş ağrısı, fazla, komşuların arasında yakın bağlantıları verdi. İkinci soru çzüm gsteriler farklı İrlanda'nın aslında, gnülsüz Bayan bir Merkel'den para için yalvarıyor olan Yunanistan'dan nasıl olduğu. Bu sefer düşünce, onlara ısrar eden İrlandalı'nın arasında, dışarı bir kefalet ihtiyaç duy değildir, ve onların, bir almalı olduğuna ısrar etmeli olan büyük euro-blge ülkeleri. Her iki kenar, samimiyetsiz İrlandalı'nın, doğru onların, gelecek yılın ortasına kadar devam etmesi için yeteri kadar parası olduğu (Hazine, nakit sincaplı uzakta 20 milyarının etrafında sahip) olduğu oluyor. Ama onlar, sonra uzun zaman nce banka koşularını karşılayabilirdi. Diğer taraftan, İrlandalı, Brüksel ve Berlin'de niyetlerden şüpheci olmak için hem de doğrudur. EU'in motivasyonundan çok fazla, onun Anglosakson yolları için İrlanda'yı cezalandırmak olmak grünür zellikle onun yüksek lçüde rekabetçi 12.5% vergisi, yabancı firmaları çekmesi için ona yardım eden ortak karlarda derecelendirir. Bunu kaldırmak, delilik olacaktı. İrlanda, GDP'in 3.8%i'nin gelecek yılı boyunca bütçe kesiklerini planlıyor; Herhangi bir ekonomi, o pruva rüzgarına karşı çabalayacaktı. Ama onun umutları, o yeni yabancı varanlarda demir atılır. Yabancı direkt yatırımın türü hangi 1990lar'ın başarısının, inşa edilen olduğu, bir daha içeride sel basıyor. IDA İrlanda, byle yatırımcıları hedefleyen acente, 2010'da FDI'in, yedi yıl boyunca en iyisi olacak olduğunu der. Firmaların yeni bir üretimi, Activision kar fırtınası ve Zynga gibi bilgisayar-kumar oynayan teçhizatlar kapsamak, Intel ve Google'nin kurulan çalışmalarına katılıyor. İrlanda'nın workforcesi, genç, usta ve adapte olabilendir. Kiralar, ücretten hatta daha hızlı geliyor. Eğer sadece her iki kenar, poz vermeyi bıraksaydı, onlar, Avrupalı kurtarma birikimlerinin, olmalı olduğunu kabul edecekti, İrlanda'nın bankalarını dengelerdi, kesin bütçede sadece ısrar etmek, karşılık olarak hedeflerdi. Bu kadar miktar, belirsizliğe bir son, ve Avrupalı merkezi bankayı isteyen İrlanda'nın euro-blge ortaklarını tatmin etmeliydi, finanse etmek için fazla güvenen hangi İrlanda'nın bankalarında oldu. O hem de, Portekiz'e benzer bir miktarı teklif etmek için akıllı olacaktı. Onun bankaları, ECB desteğinde bağlıdır, ve o da, bağ pazarlarının grülecek yerlerindedir. Yeşil, ve ona dner O, üçüncü soruyu bırakır: Euro. Bütün euro kusuru konuşması için bu egemen-borç krizinden kurtulmak için, o, baştan sona çabalamalıydı. Onun çevresinde sıkıntılara rağmen, euro blgesinin umumi borcu bir tüm olarak, zengin-ülke standartları ile zellikle yüksek değildir. Gerçek problemler, hatalı ülkelerle uğraşması için güvenilir bir planın yokluğudur, Almanya ve daha az rekabetçi güney üyelerin arasında yapısal dengesizlikler, ve, hepsinin en çoğu, berbat büyüme, o daha yoksul, daha zayıf güneyliler için araştırır, onların mali kısması ile daha ktü yaptı. Devalüasyonun olanağını inkar etti, Portekiz gibi yavaş-büyüme ülkeleri, ve şimdi İspanya, onların emek fiyatlarını azaltabilen, girişimi arttırabilen, yarışı uyarabilen ve rekabetçiliği tekrar elde edebilen yapısal reformları arıyor olmalıydı. Alay ederek İrlanda, Akdeniz'e ilişkin ülkelerden o büyümeyi bulmak için daha muhtemel bakar. Onun hiçbiri, onun, onun bankacılık sisteminden yaptığı karışıklığı affetmez. Ama Avrupa için gerçek soru, onun, Yunanistanlar ve İrlandalar'ın yavaş bir sırasını isteyip istemediği veya hükümet kurtarmalarının tesinde hareket etmek için hazır olup olmadığı, ve büyümede odaklamak olduğu.