abi çok güzel olmuş sanki birilerinin hayat hikayesi gibi son derecede gerçekçi ama bu Lucas'ın hayatı bu şekilde sonlanmamalıydı bence :( Lucas o evden kurtulup dünyanın en acımasız gangsteri haline gelmeliydi alcapone bile halt edecek derecede kaçak içki genel ev uyuşturucu silah işine girmeliydi bu işten türlü paralar kazanıp daha sonrada herşeyden emekli olup kendini insanlığa adamalıydı ve lümüde yıllar nce çatışma esnasında vurduğu adamın oğluna bilmeden yardım ederken o çocuğun silahından çıkan bir kurşunla olmalıydı bence ama bu benim dediğim 50 -60 yıl nceki amerikan ve sicilyalı gangsterlerin hayatlarını okuduğum kadarıyla alınan kesitler sen bunu güncel bir teknolojik bir gangster halinede getirebilirsin ayrıca bu bir neri senin için çok güzel olduğu için bitmesini istemedim emeğine sağlık kardeşim yorumun için teşekkürler hocam

Julio Roberto Meksika da orta halli bir ailenin 2. çocuğu olarak doğdu. Kendisinden 3 yaş büyük bir abisi vardı. Başkent Mexico Cityde kaldıkları muhit diğer mahallelere gre lüx sayılabilecek bir mahalleydi. Evin babası Luis neredeyse maaşının tamamını ev kirası olarak bu eve veriyordu. Komşuları doktorlar, avukatlar, mağaza sahipleri yada geliri yüksek olan diğer kişilerdi. Bunların arasında bir bisküvi fabrikasında üretim denetçisi olarak çalışan baba Luis dikkat çekiyordu. Anne Josephine sürekli eşine neden bu mahallede yaşadıklarını soruyor her zamanki gibi cevap alamayınca ev kirasından arta kalan parayla geçinmenin zorluğundan yakınıyordu. Meksikanın diğer mahallelerine oranla bu semtde suç istatistikleri yok denecek kadar azdı. Yani burda Osteriadaki gibi tanınmamak için şapka takıp elini cebine sokup kşe başlarında bekleyen satıcılar yoktu. Yada Casa de la Condesa daki gibi çetelerin sokak ortasında silahlı çatışmaları hiç rastlanmış bir durum değildi. Roberto gittiği okuldaki düzgün aile çocuklarıyla arkadaşlık yapardı ve hiçbir ktü alışkanlığı yoktu. Mahallede arkadaşlarıyla birlikde abisiyle ortak olan bisikleti sürmek ve arkadaşlarının evinde renkli ekran televizyon izlemek onu oldukça mutlu ederdi. Kendi evlerinde TV yoktu. O zamanlar siyah beyaz televizyonlar yerlerini renkli televizyonlara bırakıyorlardı. Kendisinden yaşça büyük abisinin ise başka bir arkadaş çevresi vardı Robertoyla ev dışında hiç grüşmezdi. Julio Roberto 14 yaşına geldiğinde kararını verdi ve ressam olmak istediğini syledi. Babası Robertoyu çok sevdiği ve kararını doğru bulduğu için ertesi sene onu Joseph Morla lisesine yolladı ve orda okumaya başladı. Burda ressamlık eğitimide alıyordu. Arkadaşları arasında en başarılı resimleri yapan Robertoydu. zellikle televizyon sanatçılarını karikatürize olarak çok güzel çizerdi. Birgün Roberto okuldan dndüğünde evde kimse yoktu. Ne olduğunu bilmiyordu ve arkadaşının evine gidip akşama kadar orda beklemeye karar verdi. Orda bikaç saat oturdukdan sonra saat 8 de tekrar eve geldi ve yine kapıyı açan olmadı. Tam tekrar arkadaşının evine geri dnmeyi düşünürken saçları dağınık, yolda yere bakarak yürüyerek gelen abisini grdü. Abisi bitkin ve anlamsız bir suratla evin nüne geldi. Roberto abisine hesap sorar gibi "Nerdeydiniz siz bu saate kadar? Kaç saatdir Marcoslarda oturuyorum." dedi. Abisi cevap vermedi ve evin kapısını açtı. Abisinin arkasından içeri giren Roberto annesinin nerde olduğunu sordu. Abisi Robertoya otur karşıma dedi ve anlatmaya başladı. Eski ve tek ceketi olan krem rengi ceketini hemen üstünden atan Roberto annesine bişey olduğunu düşündü ve korkmaya başladı. "Bu sabah fabrikadaki elektrik kaçağı olan bir makineya babam elini sürmüş." Roberto abisinin lafını kesti ve "babama bişey oldu mu o nerde? " diye sordu. Abisi:"Lafımı kesme Roberto. Babam bu olaydan sonra hastaneye kaldırıldı ve ben buraya gelmeden nce komadan çıktı. Doktorlar bundan sonra felç kaldığını sylediler." Roberto tekrar sordu."Yani artık yürüyemeyecek mi?" "Sadece yürümek değil hiçbirşey yapamayacak artık. Sadece evimizde yatakda yatacak. Konuşamayacak bile."

haydi bekliyorum Tar9k kardeşim

abi devamı yok mu bekliyorum ama kiminse kimin :( yazıyorum hocam 3 saate kadar koyucam diğer partı.

PART 3 Roberto çok sevdiği mahallesinden ve arkadaşlarından ayrıldı. Artık Condesa da yaşıyorlardı. Annesi burda bir mağazada satıcı olarak çalışıyordu. Roberto burda bir okula kayıt oldu. Ressamlık yada resimle alakalı olmayan bir liseydi burası. Duvar boyaları eski, rutubetli ve pis bir okuldu. İçindeki ğrencilerinde düzgün olduğu sylenemezdi. Okulda ulu orta yerde uyuşturucu ticareti yapılıyordu. Okul ynetimi bu işi yapan ğrenciler tarafından adeta sindirilmişti. Çünkü herkes biliyordu ki bu işi yapan kişiler yalnız değillerdi. Robertoya mahallede "zengin çocuğu" gzüyle bakılıyordu zengin bir semtden geldiği için. Ama kimse asıl gerçeği bilmiyordu. Okulun ilk bir kaç ayında Robertodan haraç almaya çalıştı bir kaç çocuk ve aldılar. Roberto okulda bu tip kişilerle uğraşırken mahallede de pek huzurlu değildi. Mahalledeki diğer gençler durup dururken Robertoya sataşır onu gasp ederlerdi. Abisi ise yine başka bir arkadaş gurubuyla geziyordu ama bu arkadaş grubu pek tekin kişiler değillerdi. Abisininde sokaklarda uyuşturucu işine girdiğini sylüyordu mahalledeki bir kaç çocuk. Robertonun hayatı bu kadar değişmişti ve o da bundan çok bunalmıştı. Bir gün abisi onu karşısına aldı ve bazı gerçekleri anlatacağını syledi. "Bak Roberto artık babam bizim için çalışamaz. Babamın fabrikada kazandığının yarısı kadar bile kazanamıyoruz. Seninde bu aile için çalışman lazım." -"Peki çalışırım. Okuldan geldikden sonra bende marketde çalışırım." -"Peki ne kadar kazanabileceksin? Orda bir kaç konserve kutusunu üst üste koyup düzenlemeyle bu aile geçinemez. Salak olma." Roberto agresifleşerek cevap verdi -"O zaman ne yapayım? Banka falan mı soymamaı bekliyorsun?" -"Banka soymayacaksın. Sadece benim sana verdiğim işleri yapman gerek." -"Ben uyuşturucu işine kesinlikle girmem. Bunu kesinlikle yapmıyacağım!" -"Eski mahallemize geri dnmeyi istiyorsun değil mi? O zaman bunu yapmak zorundasın. Para kazanmamız lazım. Annem 12 saat calısıyor ama senin yaptığın sadece para yiyip okula gidip gelmek. Babamın zamanında senin için verdiklerini hak et. Artık bir erkek gibi davran!" -"Ben uyuşturucu satmam gerekirse burda yaşarım!" -"Sen zaten bi bok satmayacaksın aptal çocuk. Sen sadece verilen paketleri bi yerden başka bir yere gtüreceksin." -"Yakalanırsam?" -"Yakalanmazsın merak etme bu mahalle polis arabasını pek grmemiştir zaten şuana kadar." Bu diyaloğun üstünden 2 sene geçti ve bu işi yapmaya devam etti. Hiç yakalanmadı Roberto. O artık bambaşka bir insan olma yoluna gidiyordu. u235 tarafından 22/Oca/13 13:46 tarihinde düzenlenmiştir

herşey iyi güzel giderken son part sanki aceleye gelmiş gibi bir durum olmuş daha yavaş sindire sindire girebilirdin olayları Orman Mühendisi //

hocam ben bi yerden alıntı yaptın sandım kusura bakma senin hikayenmiş modlar mesajlarımı silerse sevinirim Aklın nuru fen kalbin nuru dindir. İkisinin izdivacıyla hakikat tecelli eder.

Stv deki tv filmlerine benzemis. Kurgu ktü mesaj yok anlatım yetersiz Stv dekine nie benzettin anlamadım. Kurgu ktü olabilir. Ara ara mesajlar var sen anlamamışsın. Kaldı ki zaten filmlerin yarısında bir anlam yoktur. Hepsine anlam koyarsan o zaman gerçekden STV dekilere benzer. Unknown tesekkürler hocam. u235 tarafından 22/Oca/13 20:35 tarihinde düzenlenmiştir

sonu olmadı be sanki Eğer hayatım bir film olsaydı, ya uyuyakalır ya da yarısında çıkardım.

Kreyzi bunu yazdı sonu olmadı be sanki nie ki hacı neden? İyi bağlayamamış mıyım yada ktü bitmesini mi sevmedin?

sonu olmadı be sanki nie ki hacı neden? İyi bağlayamamış mıyım yada ktü bitmesini mi sevmedin?

okurken sürekli cidade de deus ve scarface i hatırladım, ister istemez esinlenmişin sanırım. Birinci part'da betimlemeler çok yavan olmuş, robert iki kardeştir, 3 yaş büyük abisi vardır yerine. Robert resime meraklıyken sakin bir çocukken, kendisinden 3 yaş büyük abisi gruplara girmişti vs. tarzında altyapıyı olaylı şekilde betimlersen daha hoş olur, çok amatrce geldi o şekilde. Fakir edebiyatını çok yoğun yapmışsın, kişiye gre değişir ama ben nefret ederim. Biraz daha etkisini kaybetmeyecek şekilde ama yumurcak gibi de anlatmasan daha iyi olur, benim gibi düşünenlerin de hoşuna gider. Denildiği gibi akıcılık iyi ama sonunu ben de beğenmedim, neri sunmayacağım hikaye senin, sonu da senindir ama daha güzel olabilirdi.

u235 bunu yazdı XpertVision bunu yazdı okurken sürekli cidade de deus ve scarface i hatırladım, ister istemez esinlenmişin sanırım. Birinci part'da betimlemeler çok yavan olmuş, robert iki kardeştir, 3 yaş büyük abisi vardır yerine. Robert resime meraklıyken sakin bir çocukken, kendisinden 3 yaş büyük abisi gruplara girmişti vs. tarzında altyapıyı olaylı şekilde betimlersen daha hoş olur, çok amatrce geldi o şekilde. Fakir edebiyatını çok yoğun yapmışsın, kişiye gre değişir ama ben nefret ederim. Biraz daha etkisini kaybetmeyecek şekilde ama yumurcak gibi de anlatmasan daha iyi olur, benim gibi düşünenlerin de hoşuna gider. Denildiği gibi akıcılık iyi ama sonunu ben de beğenmedim, neri sunmayacağım hikaye senin, sonu da senindir ama daha güzel olabilirdi. Hocam sonunun nesini beğenmediniz acaba ktü bitmesi mi hoşunuza gitmedi yoksa pek mantıklı bir son gibi gelmedi mi nasıl oldu. Fakir edebiyatını bende sevmem ama Robert in ktü işlere bulaşması için ailenin zor şartlar altında olması gerekirdi. Bide kurguyu çok genişletemedim o yüzden biraz anlamsız ve çabuk geçişmiş oldu bazı kısımlar. Burda bunu bile okumuş topu topu 10 kişi varken ben 12-13 partlık bişey yazsam hiç okunmazdı gibime geliyor. Bide başka hikayeler yazsam mı acaba geliştirilebilir mi. hikayenin iyi veya ktü bitmesi değil olay; etkileyicilik. iki şekilde etkileyebilirsin; ya hikayen mantıklı şekilde çok sıradışı biter yani biraz hayalgücüyle ilgili ya da dilin çok kuvvetli olur Lucas'ın son saniyelerini çok yoğun duygularla anlatırsın okuyucunun hoşuna gider ama tabi hikaye yazmaya yeni başlayan için çok zor birşey bu. Yani aynı hikayeyi daha tecrübeli, dili geniş biri anlatsa çok sevdirebilirdi sonunu. Eğer bu işten zevk alıyorsan kesinlikle yazmaya devam et, yazdıkça açılırsın. Aynı zamanda bol bol da okuman lazım ama. anladım hocam teşekkürler yorumun için @Kapo Çok uzatmak istemedim o yüzden biraz hızlı gelişti gelişme ve sonuç blümü

abi çok güzel olmuş sanki birilerinin hayat hikayesi gibi son derecede gerçekçi ama bu Lucas'ın hayatı bu şekilde sonlanmamalıydı bence :( Lucas o evden kurtulup dünyanın en acımasız gangsteri haline gelmeliydi alcapone bile halt edecek derecede kaçak içki genel ev uyuşturucu silah işine girmeliydi bu işten türlü paralar kazanıp daha sonrada herşeyden emekli olup kendini insanlığa adamalıydı ve lümüde yıllar nce çatışma esnasında vurduğu adamın oğluna bilmeden yardım ederken o çocuğun silahından çıkan bir kurşunla olmalıydı bence ama bu benim dediğim 50 -60 yıl nceki amerikan ve sicilyalı gangsterlerin hayatlarını okuduğum kadarıyla alınan kesitler sen bunu güncel bir teknolojik bir gangster halinede getirebilirsin ayrıca bu bir neri senin için çok güzel olduğu için bitmesini istemedim emeğine sağlık kardeşim

Uzun hikaye seven arkadaşlar okuyup yorum yazarlarsa sevinirim. PART 2 Roberto o an hayatının en büyük üzüntüsünü hissetti. Sabaha kadar hiç uyumadı ve ağladı. Bundan sonra babası ona gülüp şakalar yapamayacak başını okşayamayacaktı. Ertesi sabah bir taksiyle babası eve getirildi. Aynen abisinin anlatttığı gibiydi. Gzlerini sağa sola çevirmekden başka bişey yapamıyordu. Taksiden indirilip eve getirilirken gzleri hep Robertoya bakıyordu. İçerideki kendisi için hazırlanmış yatağa yatırıldı baba Luis. İçeri girdiğinde babasının karşısına oturup onu çok sevdiğini ve hayatı boyunca ona bakacağını syleyordu Roberto. Babasının gzünden ince bir yaş geldi ve Robertoya bakmaya devam etti. Fabrika üretim kısmındaki kaçak elektrik ihmali yüzünden aileye 5000 $ a yakın bir tazminat dedi. Bu para gerçekden çok azdı ama yapacakları bişey yoktu. Biri 18 diğeri 15 yaşında bir çocuk ve okumamış bir kadın ne yapacaklarını bilmeksizin bu parayı kabul ettiler. Kısa bir süre sonra anneleri çocuklara şunları syledi."Fabrikanın verdiği parayla bu mahallede 2 aydan fazla kalamayız. Burda sadece ev kirası değil herşey çok pahalı. O yüzden başka biyere taşınıcaz ve orda ben çalışmaya başlayacağım."Roberto bu karara çok üzüldü ama yapılması gereken bu diye düşünüyordu. Casa de la Condesa yerlisinin tabiriyle Condesada bir ev bulundu. Yaşadıkları evdeki eşyalarını toplamaya başladılar bu arada Roberto mavi kaplı bir defter buldu. Bu defter babasının borç defteriydi. İsimlerin karşılarında onlardan kaç para borç aldığı yazıyordu. Bu defterin içinde bir tanede babasının başkasına yazmış olduğu ama henüz gnderilmemiş bir mektup vardı. Mektubu okumaya başladı. "Eski dostum Gabriel. Yaşadığım parasal sıkıntıyı heralde sende biliyorsundur. Elimden geleni yaptığım halde para yetiştiremiyorum. Küçük oğlum okula giderkende evde de hep aynı ceketi giyiyor. Hatta yle zamanlar oluyor ki fabrikada bize verilen ğlen yemeğini yanımda getirdiğim kablara koyup aileme getiriyorum. Onlara hiçbişey hissettirmemeye çalışıyorum lakin son zamanlarda gerçekden para yetmemeye başladı. Robertonun gittiği lisede sürekli masrafları oluyor. Her hafta boya, defter yada başka bişey almam gerekiyor. Evet seninde bu mektubu okurken "O zaman başka bir mahalleye taşın be adam!" diye düşüneceğini biliyorum. Ama başka mahallelerdeki hayatları sen benden daha iyi biliyorsundur sevgili dostum Gabriel. Çocuklarımın cartellerinin, çetelerin içinde büyümesini istemiyorum. Daha nce kırsal alana yerleşmeyi çok düşündüm ama orda ne iş yapacağımı bulamadım. Lafı daha fazla uzatmadan senden eski bir dostun olarak 3 bin dolar civarı bir borç istiyorum. Eğer bana bu borcu verebilirsen bende küçük oğluma yeni bir ceket alabilirim. Okulda istenen boyaları daha rahatca alabilirim. Bu tür duygusal konuşmalarla kendimi acındırmayı hiç sevmediğimi bilmelisin ama bu acındırmak değil sadece eski dostuma içinde bulunduğum durumu anlatmak ve bir ricadır. Dostun Luis." Roberto bu mektubu okudukdan sonra koşarak gitti ve yatakda yatan babasına sarıldı, ağladı. Babası da o an ona sarılmak için herşeyi verirdi ama yapamıyordu. Roberto babasına defteri bulduğunu ve içindeki mektubu okuduğunu anlattı. Babası yine ağlamaya başladı. Yapabileceği başka birşey yoktu. Konuşamaz yada gülemezdi. Tek yapabileceği yüz ifadesi bile değişmeden ağlamakdı.

PART 4 20 yaşına kadar uyuşturucu taşıyıcısı oldu. Artık kendilerine yetecek kadar para kazanıyorlardı. Ama abisinin gzü doymak bilmiyordu. Başta sadece geçinmek için girdiği bu işde zengin olmak istiyordu. Gzü ne annesini ne kardeşini ne de yarı lü babasını grüyordu. Ama yaşam kaliteleri oldukça değişmişti. Roberto 15 yaşına kadar giydiği o krem rengi eski ceketini çıkarmış. Yerine kendine güzel takım elbiseler ve kıyafetler almıştı. Anneleri ise paranın nerden geldiğini düşünmeksizin gelen parayı harcıyordu. Baba bütün olanları grüyor konuşmak istiyor konuşamıyordu. Roberto her hafta ona yeni kıyafetler alıp getiriyordu. Ama babanın bu durumdan hoşnut olmadığı sadece gzlerinden belli olabiliyordu. Luis in bedeni felç olsada zihinsel olarak hala normaldi ve oğullarının ktü işler peşinden gittiklerini anlayabiliyordu. Aynen uyuşturucu işine girmeyi teklif ettiği gündeki gibi kardeşini yanına aldı abisi ve şunları syledi. -"Roberto, gerçekden çok iyi gidiyoruz. Hayatımızda hiç yemediğimiz yemekleri yedik, giymediğimiz elbiseleri giydik. Seninde hoşuna gitmiyor mu bu?" Roberto cevap vermedi. Abisi devam etti konuşmaya. -"Biliyorum seninde hoşuna gidiyor. Peki daha nce binmediğin arabalara binmek istemez misin? Hayatında elini tutamayacağın kadar kızlarla gezmeyi. Rutubetli bir evde değilde gerçek bir erkeğin yaşaması gereken lüx bir evde yaşamayı?". Roberto sessizliğini korudu. Abisi devam etti. -"Aklımda çok güzel işler var. Artık biz tozun pis işini yapmayacağız. Senin malı sağdan sola gtürürken yakalanma riskin olmayacak. Üretimini biz yapacağız satıcılar dağıtacak. Yani biz güvende olacağız ve paralar bize akıcak." Abisinin sırtararak anlattıklarından hoşnut olmayan Roberto yüzünü astı. Bunu gren abisi tekrar konuşmaya başladı. -"Roberto sen benim kardeşimsin. Ben hepimiz için en iyisini istiyorum. Sen babamın tekrar bizim gibi olmasını istemiyor musun? Eğer yeterince paramız olursa onu ameliyat ettirir ve eski haline getiririz. Bunu istemez misin?" Bu fikri duyana kadar surat asan Roberto babasının iyileşme fikrini duyunca hiç düşünmeden abisine daha fazla para için ne yapmaları gerektiğini sordu. Vücudu komple felçli bir adamın, kıl dnmesi olmuş birisi gibi kolayca ameliyat edilemeyeceğini bile hiç düşünmedi. Abisi onun bu işe yeşil ışık yakmasından sonra konuşmasına gülerek devam etti. -"İşte benim fedakar kardeşim. Senle gurur duyuyorum. Planımız şu. nce Amerikaya gideceğiz orda benle ortak olacak bir arkadaşım var. Beraber bir labaratuarda kokain ürettiricez. Üretecek elemanlardan taşıyıcılara kadar herkesi ayarladık. Yarın Amerikaya gidiyoruz, hazırlan." Roberto:"Peki annem ve babam ne olacak?" -"Onlar burda kalacak. Merak etme işler yoluna girince onlarıda Amerikaya getireceğiz." Roberto sadece babasının eski haline gelmesi hayaliyle bu işi kabul etti. Sahte pasaportlar hazırlandı ve abisiyle birlikde Amerikaya gitti. Orda aynen abisinin planladığı gibi bir labarutarda üretim yapmaya başladılar. Abisinin ortağı ise orta yaşlı bir Arjantinliydi. Bu Arjantinli Roberto ve abisi içinde sahte pasaportları hazırlayan adamdı. Robertoya bundan sonraki adınını Roberto değil sahte pasaportda yazan "Lucas" olduğunu syledi."Bundan byle senin adını Lucas. Artık Roberto değilsin". dedi Lucas yani Roberto abisiyle birlikde 6 ay boyunca aynen abisinin planladığı gibi bu işi yaptılar. Gerçek paralar kazanmaya başlayınca er yada geç olacak şey oldu ve sektrdeki diğer liderlerle burun buruna geldi. Lucas'ın abisine ve Arjantinliye açıkça bu işden elini ayağını çekmeleri ynünde tehdit yolladı Kolombiyalılar. Lucas'ın abisi Lucasdan yanlarına bir kaç adam alarak kendilerini tehdit eden Kolombiyalı lideri vurmasını istedi. Lucas kabul etti ve Çarşamba gecesi yanına aldığı 4 adamıyla birlikde bir arabadan Kolombiyalıların 2. patronu denebilecek bir isme kurşun yağdırıp, ldürdüler. Kolombiyalıların büyük patronu, yardımcısının vurulmasının ardından adeta şoke olmuş ve bu işe yeni başlamış ufak bir Meksikalı grubun buna nasıl cesaret ettiğini anlayamamıştı. Kolombiyalıların bundan sonraki tek hedefi kendilerine bylesine kafa tutan bu Meksikalılar olacaktı. u235 tarafından 23/Oca/13 16:53 tarihinde düzenlenmiştir

Başka yorumları alayım.

ncelikle gzlerimi siktiğin için teşekkürler copy paste yapıyon bari fontu büyüteydin ayrıca bu hikaye hep anlatılır hatta bizim mal bi hoca vardı herifin 4 kez dersini aldım her dnem dersin başında bu hikayenin kendine uyarlanmış halini anlatırdı işte benim babam çok az para kazanıyordu ama gidip en zengin insanların doktorların vs vs kısaca elit insanların oturduğu yerde ev kiralamışmış babasına demiş niye biz burda oturuyoruz çok para veriyoruz felan babası da şey demiş "Oğlum bu dairenin fiyatı 10liraysa ben 5 lirasını kira için 5 lirasını da çevresi için veriyorum" felan filan Aklın nuru fen kalbin nuru dindir. İkisinin izdivacıyla hakikat tecelli eder.

abi devamı yok mu bekliyorum ama kiminse kimin :(

u235 bunu yazdı Kreyzi bunu yazdı sonu olmadı be sanki nie ki hacı neden? İyi bağlayamamış mıyım yada ktü bitmesini mi sevmedin? iyi yada ktü değil hocu şimdi hikaye güzeldi insan sonunda byle fantastik bişi bekliyor filan çok sıradan bitti sonu eve gitmiş ceketi giymiş affet demiş lmüş felan. hani oradan kaçsa sonra bi yere sığınsa resim olayında meşhur olsa yada oradan sağ kurtulsa byle aşkın ızdırabını sikerim diyip büyük biri olsa vs. hikaye gidişine gre byle bi son bekledim açıkcası hmm anladım hacı bir daha yazarsam bunu gz nünde bulundurucam.

Akıcılığını beğendim.

hiç okuyan yok mu yahu

XpertVision bunu yazdı okurken sürekli cidade de deus ve scarface i hatırladım, ister istemez esinlenmişin sanırım. Birinci part'da betimlemeler çok yavan olmuş, robert iki kardeştir, 3 yaş büyük abisi vardır yerine. Robert resime meraklıyken sakin bir çocukken, kendisinden 3 yaş büyük abisi gruplara girmişti vs. tarzında altyapıyı olaylı şekilde betimlersen daha hoş olur, çok amatrce geldi o şekilde. Fakir edebiyatını çok yoğun yapmışsın, kişiye gre değişir ama ben nefret ederim. Biraz daha etkisini kaybetmeyecek şekilde ama yumurcak gibi de anlatmasan daha iyi olur, benim gibi düşünenlerin de hoşuna gider. Denildiği gibi akıcılık iyi ama sonunu ben de beğenmedim, neri sunmayacağım hikaye senin, sonu da senindir ama daha güzel olabilirdi. Hocam sonunun nesini beğenmediniz acaba ktü bitmesi mi hoşunuza gitmedi yoksa pek mantıklı bir son gibi gelmedi mi nasıl oldu. Fakir edebiyatını bende sevmem ama Robert in ktü işlere bulaşması için ailenin zor şartlar altında olması gerekirdi. Bide kurguyu çok genişletemedim o yüzden biraz anlamsız ve çabuk geçişmiş oldu bazı kısımlar. Burda bunu bile okumuş topu topu 10 kişi varken ben 12-13 partlık bişey yazsam hiç okunmazdı gibime geliyor. Bide başka hikayeler yazsam mı acaba geliştirilebilir mi. hikayenin iyi veya ktü bitmesi değil olay; etkileyicilik. iki şekilde etkileyebilirsin; ya hikayen mantıklı şekilde çok sıradışı biter yani biraz hayalgücüyle ilgili ya da dilin çok kuvvetli olur Lucas'ın son saniyelerini çok yoğun duygularla anlatırsın okuyucunun hoşuna gider ama tabi hikaye yazmaya yeni başlayan için çok zor birşey bu. Yani aynı hikayeyi daha tecrübeli, dili geniş biri anlatsa çok sevdirebilirdi sonunu. Eğer bu işten zevk alıyorsan kesinlikle yazmaya devam et, yazdıkça açılırsın. Aynı zamanda bol bol da okuman lazım ama.

4. part eklendi

Hocam ben sonuna kadar sıkılmadan okudum, merak ettim gerçekten sonunu. Tebrik ederim Gayet güzel olmuş bence Ben bu insanları anlamıyorum.

okurken sürekli cidade de deus ve scarface i hatırladım, ister istemez esinlenmişin sanırım. Birinci part'da betimlemeler çok yavan olmuş, robert iki kardeştir, 3 yaş büyük abisi vardır yerine. Robert resime meraklıyken sakin bir çocukken, kendisinden 3 yaş büyük abisi gruplara girmişti vs. tarzında altyapıyı olaylı şekilde betimlersen daha hoş olur, çok amatrce geldi o şekilde. Fakir edebiyatını çok yoğun yapmışsın, kişiye gre değişir ama ben nefret ederim. Biraz daha etkisini kaybetmeyecek şekilde ama yumurcak gibi de anlatmasan daha iyi olur, benim gibi düşünenlerin de hoşuna gider. Denildiği gibi akıcılık iyi ama sonunu ben de beğenmedim, neri sunmayacağım hikaye senin, sonu da senindir ama daha güzel olabilirdi. Hocam sonunun nesini beğenmediniz acaba ktü bitmesi mi hoşunuza gitmedi yoksa pek mantıklı bir son gibi gelmedi mi nasıl oldu. Fakir edebiyatını bende sevmem ama Robert in ktü işlere bulaşması için ailenin zor şartlar altında olması gerekirdi. Bide kurguyu çok genişletemedim o yüzden biraz anlamsız ve çabuk geçişmiş oldu bazı kısımlar. Burda bunu bile okumuş topu topu 10 kişi varken ben 12-13 partlık bişey yazsam hiç okunmazdı gibime geliyor. Bide başka hikayeler yazsam mı acaba geliştirilebilir mi. u235 tarafından 23/Oca/13 18:28 tarihinde düzenlenmiştir

5. ve son part eklendi lütfen yorum yazın okudukdan sonra.

Kreyzi bunu yazdı sonu olmadı be sanki nie ki hacı neden? İyi bağlayamamış mıyım yada ktü bitmesini mi sevmedin? iyi yada ktü değil hocu şimdi hikaye güzeldi insan sonunda byle fantastik bişi bekliyor filan çok sıradan bitti sonu eve gitmiş ceketi giymiş affet demiş lmüş felan. hani oradan kaçsa sonra bi yere sığınsa resim olayında meşhur olsa yada oradan sağ kurtulsa byle aşkın ızdırabını sikerim diyip büyük biri olsa vs. hikaye gidişine gre byle bi son bekledim açıkcası Eğer hayatım bir film olsaydı, ya uyuyakalır ya da yarısında çıkardım.

Stv deki tv filmlerine benzemis. Kurgu ktü mesaj yok anlatım yetersiz

5. VE SON PART Lucas'ın abisinin tayfası. Lucas, Lucas'ın abisi, Arjantinlinin 3 adamı ve Lucas'ın para karşılığı kendisi için çalıştırdığı 4 adamdan oluşuyordu. Yani 10 kişilik bir grup sıradan bir mafya için tek gece baskında kolayca alt edilebilecek bir problem olurdu. Bu küçük grup daha bu kirli işe girer girmez acemice kendilerini ilk tehdit edenlere kurşun yağdırıp bir anda şimşeklerini üstlerine çekmişlerdi. Lucas uyuşturucu işinden sonra şimdi de silahlı çatışmalarda boy gsteriyordu. Kendilerinin ne kadar tehlike olduğunu tam kavrayamayan Lucas doğum gününü kaldıkları dublex evde parti kızları ve arkadaşlarıyla kutluyordu. Kolombiyalılar ve onların ayak işlerini yapan Kosta Rikalılar büyük bir vurgun için Lucas'ın doğum gününü kutladığı eve baskına gittiler. En ağır makinalı tüfeklerle kuşanmış Kosta Rikalılar için zaten şehrin dışında kalan biryerdeki bir eve kurşun sıkmak hiç problem değildi. Kolombiyalılar ve Kosta Rikalılar Lucas'ın doğum günü partisinin yapıldığı eve geldiklerinde hiç beklemeden kurşun yağmuruna başladılar. Yaklaşık 4 dakika boyunca ağır makinalı silahlarla taranan evin duvarları delik deşik olmuştu. Partidekilerden 9 kişi lmüştü ama Lucas'ın boynunda çizik bile yoktu. Lucas hemen adamlarıyla birlikde partiden kaçıp abisinin New Yorkdaki evine sığındı. Abisine olayı anlatan Lucasa abisi artık ülkelerine geri dnme vakitlerinin geldiğini sylemişti. Amerikadan tekrar Meksikaya kaçtığında 2 kardeş babalarının astımdan ldüklerini ğrendiler. Lucas babasının ldüğünü ğrenince adeta yıkılmıştı.2 kardeş burda ne iş yapacaklarını düşünürken Amerikada işler değişmişti. Arjantinli Lukas ve kardeşini satarak Kolombiyalılara Meksikalı kardeşlerin adreslerini vermişti. Kolombiyalıların Meksikada da gayet geniş bir yapılanması vardı. Lucas'ın Amerikadan getirdiği 2 adamıda Lucas abisi ile birlikdeydiler. Anne yine işe gitmişti. Lucas kafasını 2 elinin içine almış ne yaptığını ve yapacağını nasıl olayların bu hale geldiğini düşünüyordu. Bir ğlen saati bunlar olurken Kolombiyalıların Meksikadaki adamları Lucas ve abisi için onların evlerine gelmişti. Herşey normalken bir anda eve kurşun yağmuru başlamıştı. Uzun süre evin için tarandı. Ama bu kurşun yağmuru daha nceki gibi dışardan taranıp bitecek gibi değildi. Ayrıca Lucas gğsünün altından yaralanmıştı. Kolombiyalılar evi taradıktan sonra kalanları vurup herkesin ldüğünden emin olmak için evin içine girdiler. Abisi yerde yatıyordu ve vurulmuştu. Lucas'a kendisine yardım etmesi için bağırıyordu. Lucas abisinin feryadına kulak asmadı ve hayatta kalan 2 adamıyla birlikde evin arka odasına doğru kaçmaya başladı. Kolombiyalılar evin içinde geziyorlar sağa sola kurşun sıkıyorlardı. 2 adamıyla birlikde evin arka odasında kalan Lucas adamlarına kşedeki sandığı açmalarını emretti. Adamları sandığın içinde mühimmat olduğunu sanarak hemen sandığı açtılar ama sandığın içinde sadece eski kıyafetler vardı. Lucas sandığın içinden krem rengi eski çocuk ceketini vermelerini istedi. Adamlardan biri evin içindeki Kolombiyalılara kurşun sıkıp zaman kazanırken bürü Luca sın istediği krem rengi çocuk ceketini arıyordu. Sonunda ceketi bulan adam Lucas a verdi ceketi. Lucas yaralı olduğu için ceketi giyemiyordu ve adamlarına "beni giydirin " dedi. Lucas üstündeki şık takım elbisenin ceketini ve gmleğini çıkardı.15 yaşına kadar giydiği o krem rengi eski ceketini üzerine giydi ve "Robertoyu affet baba!" diyerek Condesadaki bu evde hayatını noktaladı. u235 tarafından 22/Oca/13 16:53 tarihinde düzenlenmiştir

julia robert diye okudum aq hikayeymiş :D arbeit macht frei