herşey için teşekkürler...:(((

Ben suskunlugumun esiriyim. Konuşmayan szcüklerin, gzlerine yansıyan tarafının esiriyim. Bana bakmayan gzlerinin, gizliden gizliye izleyen bakışlarının... Yüzüne sessiz çığlıklarımla haykırmanın huzur dolu hırçınlığında, kendimi kaybetmemek için derin bir nefes daha çektim kokundan. Ellerini tuttum sıkıca ve senin yaptıgın gibi yanaklarımı ellerinin o sıcaklığına yerleştirdim... BİLİYORMUSUN? KENDİMİ KANDIRIYORUM BEN. SEN HİÇBİRYERDE YOKSUN. ASLINDA YOKLUGUNU HAYALLERİMLE KAPATMAYA ÇALIŞIYORUM BEN. sen varmıssın gibi masaya iki tabak yerleştiriyorum. sen yokken bıle senınle konusuyorum, gece yatagıma yattıgımda düşlerinin binbir tanesiyle süslüyorum uykularımı. seni beklerken aynalarla konusuyorum, bazen kavga ediyorum onlarla. Farkındamısın ben hala anılarımı toparlamaya çalışıyorum. Hala uykumu yastıklarla boğup, gzlerime senin için ağlamaması gerektiğini sylüyorum. Birgün kapını çalıp senın karsında olacagımı dusundukce içimdeki uçurtmaların hepsi benımle dans ediyor, seni beklerken umutlarımın en beyazını giyiyorum üstüme, seni düşünürken geçmişimle boğuşuyorum... ANLADIM BEN KENDİMİ KANDIRIYORUM.. gelmiyecegini bile bile umutlanıyorum, hayallerimle dalga gecıyorum. Artık senden başkasına verecek sevgim, sabrım, dayanagım kalmadı. Yoklugunda sığınabileceğim, evde senınle oyunlarla, hayallerle avutabılecegim bir ben kalmadı. Düşünüyorumda aramızda neler geçmiş. Ben nelere bürünmüşüm. Kendim olmak bir yana, ne yalanlar geçmiş kimliğimden. En çok hangi kimliğimi sevdin çok merak ediyorum? YOKLUĞUMU MU? varlığımı mı? yoksa SANA ESİR OLAN YANIMIMI? YALVARIŞIMIMI SEVDİN EN COK? sana dalıp giden gzlerimi mi sevdin? SANA HİÇBİR ZAMAN HAYIR DİYEMEYEN BENİMİ? yoksa KAYBETME KORKUSUYLA HERGUN ERIYIP GIDEn tarafımımı? Sana karşı acizliğim, sevgimin umutsuzluklarla yok olup giden tarafı ve baştan başa hertarafı sen olan bir yaşam kaldı elımde... Gel gitlerler yorulmuş bir beden, konuşmayı unutmus szcukler kaldı. Hayatımda ne varsa tukettım senın ıcın. Kendime ve insanlara olan guvenımı, senın bana ve benim sana olan sevgimdeki inancımı, O İKİ KELİMENİN ANLAMINI... Hatırlıyomusun sevgili, senınle kustugumuz zamanlarda nüme dnüp ağlardım, sense sanki hiç bir şey olmamış gibi gülüp oynardın. benım yanaklarım ağlamaktan, seninkiler gülmekten kıpkırmızı olurdu. Hep sendin benim içimdeki, sanki hep sendin varlığımı ortaya çıkartan. Hep sendin beni güldüren ve ağlatan, SANKİ SEVİLDİĞİMİ AKLIMA GETİREN SENDİN... Beni üzdüğünde "tamam bitti herşey, ondan nefret ediyorum" desemde arkadaşlarıma, anlardımki ben yine kendimi kandırıyorum... ARTIK BEKLEMENIN O KORKUNÇ KARANLIĞINDA YAŞAMAKTAN VAZGEÇİP senin beni terk edişinde attığın o dipsiz kuyuya ben atıyorum kendimi.. ÇÜNKÜ ÇIRPINDIKÇA BİRAZ DAHA BATIYORUM YOKLUĞUNA. senden vazgecebilmek için verdiğim çabalarımı yine senınle tuketıyorum. Artık senın varlığını yoklugunu bırleştirip tozlu raflara kaldırmak istiyorum, nekadar başaramasamda!! Nasıl olsa senın ıcın ıkısıde aynı VARLIĞIN YOKLUK, YOKLUĞUNDA BEKLENTİLERİN EN ZEHİRLİSİ. SANA RENKLERİN EN KOYUSU YOKLUĞUMU, SANA SADECE SEVGİMİN EN SİYAHINI BIRAKMAYA ÇALIŞIYORUM SEVGİLİM... KAYBEDEN SİZ OLACAKSINIZ