Sayın karatahta kardeş ben hem kuş hemde karınca olarak duydum, tabiki buda okumadan kulaktan duyma olduğundan dolayıdır. Hatırlattığın için teşekkür ederim. NE-NEDEN-NİÇİN

arkadaşlar zatınıza muhalefet olamak istemiyorum ama açlıktan lmek diye birşey yoktur. bunu belirteyim şimdi devam edebilirsiniz ümit kesilirse hayat biter, ümitsizlik hayatı zehirler, keder hayat damarına vurulan bir neşterdir.

-YESİNLER DİYE ATTIM AMA?- Günlerden Cuma'ydı. Hava biraz bulutluydu, fakat olabildiğine basık ve boğucu. Yollardaki insanların yüzünde neredeyse hep aynı ifade vardı. Geleceğin kaygısı, belirsizlik ve sebebi belli olmayan bir korku... Çocuklar annelerinin ellerinden tutup çıkmamıştı ilk defa onca aydan sonra! Sebebini de bilen yoktu aslında, karanlık yolda grmeden yürüyen insanlar gibiydi herkes. yle bir günde Aslı annesiyle beraber alış-verişe çıkmıştı. Aslı, daha 6 yaşında tatlı mı tatlı bir çocuktu. Esmer, kıvrımlı saçları ve iki yanağındaki tatlı gamzeleriyle oldukça şeker bir hali vardı. Alış-verişten dndüklerinde, annesi yemeği yapana kadar Aslı oyalansın diye televizyonu açtı ve rasgele bir kanala bastı. Annesi mutfağa gittiğinde, Aslı'nın hayatında ilk defa grdüğü manzaralar vardı televizyonda! Afrika'da açlıktan lmek üzere olan, su sıkıntısı ve kıtlık krizi çeken insanları grdü hayatında ilk defa televizyonda... Bir süre gzlerini dikip ylece onları izledi. Grdüğü zayıf ve siyah çocukları izlemek şaşkınlığın yanı sıra Aslı'da bir üzüntü hissi yarattı. O, o çocuk kafasıyla olanları yargılayamazdı tabi- ama, şimdiki büyüklerinin yapamadığını yapıyordu. Sessizce annesinin arkasından dolandı, ekmek kutusunu açıp bir parça ekmek ve biraz kendi çikolatasından aldı. Odaya geri geldiğinde hala o grüntüler vardı. Televizyona yaklaştı ve televizyonda bir boşluk aradı. İlk bulduğu aralıktan içeri attı elindekileri. Aslı bunu bir hafta boyunca ne annesine nede başkasına hissettirmeden yaptı. Bir gece babası işten dnüp televizyonun başına geçti maç izlemek için. Maçın ortasında televizyon sebepsiz yere, durup dururken bozuluverdi ve grüntü gitti. Babası küfrederek bir şeyler syledi, fakat çabuk sndü siniri. Hemen telefona yneldi ve televizyon tamircisine yarın gelip televizyonu tamir etmesini syledi. Sabah olduğunda ne annesi ne babası işe gitmemişti-o gün hafta sonuydu ve her ikisi de hafta sonu çalışmıyordu. Televizyon tamircisi ğlen eve geldi. Aileyle beraber odaya geçti ve aletlerini hazırlamaya koyuldu. Televizyonun sorununu ğrenmek için televizyonun içini açtıklarında, grdükleri manzara hepsini çok şaşırtmıştı. Aslı'da yanlarındaydı. Televizyon tamircisi ilk defa byle bir şeyle karşılaştığını sylediğinde, televizyoncuda dahil herkesin gzü Aslı'ya ynelmişti. Aslı, ktü bir şey yaptığının farkındaydı belki ama, onunda kendine gre haklı sebepleri vardı, az-biraz korkarak anlattı olanları: "-Ben onları içindeki aç çocuklar yesin diye atmıştım." Babası bu komik mazerete kızamadı ve gülerek sordu: "-Hangi çocuklara?" Aslı yine korkarak cevap verdi, ama babasının yüzündeki tavırdan cesaret alarak devam etti: "O siyah, çıplak çocuklara. Bir kaç gündür annem televizyonu açtığında hep onları grüyordum, bende her defasında daha çok yiyecek attım-ama, onlar yememişler. Beğenmediler galiba?" Babası yine aynı ifadeyle bu defa Aslı'nın annesine sordu: "-Hangi çocuklardan bahsediyor hayatım bu?" Anne kızının yaptıklarından utandığından belki, beklide ondan alınacak insanlık dersine olan hayranlığından gzleri yaşlı olarak cevap verdi: "Televizyonda grdüğü Afrika'daki aç çocuklardan bahsediyor..." Herkeste birden sustu, ve Aslı hariç odadaki herkes başını ne eğerek bir süre bir şey diyemeden ylece durdular... "Geceleri yatağa her yatışınızda, halinize şükredin ve o çocuklar için dua edin...' Not: Arkadaslar hikaye internette gezinen meşhur bir hikayedir, onu kendimce değiştirip tekrardan yazdım! Bilgi hırsızlığı amacıyla değil, daha derin biçimde duygu katmak istedim! Takdir sizin? Makaleyaz. Net - Türkiye'nin Makale Alım-Satım Platformu

karem adlı arkadaşım Hz. İbrahime su gtürmeye çalışan, karınca değil kuştur... Çekil, nümden Çekil...

Hz İbrahim 'de ateşe atıldığında, ateşi sndürmek için ağzında su gtüren karınca kendine sorulan sorulara karşı hiç olmasa safım belli olsun demiştir. Bu küçük kardeşimizde, çok az dahi vicdan ve merhamet sahibi olan bir insanda olması gereken zelliğe sahip olmuş, aç insanlara yardım etmeye çalışmıştır. sadece ve sadece 2005 yılında silaha harcanan 1,000,000,000,000 trilyon ABD doları eğer ki, insanlara ve hayırlı işlere harcansaydı, bugün dünyada açlıktan milyonlarca insan lmeyecek ve dünya daha yaşanır bir hale gelecektir. Bu parayı silaha harcayan veya parasını boşyere futursuzca harcayan insanların biraz aslı misali vicdana sahip olduklarını düşünmek ne güzel bir duygudur. Saygılar... NE-NEDEN-NİÇİN

SAyın Muhabet fedaisi kardeş açlıktan len yok demişsin, acaba bunu gerçekmi syledin yoksa, eceli geldide açlık vesilemi oldu dedin anlamadım. Ama istersen googleden, açlık veya istersen afrika diye arattır, istersen BM raporlarında dolaş, bir yıl içerisinde açlık ve susuzluktan len milyonlar kişi greceksin sanırım. Saygılar... NE-NEDEN-NİÇİN

Aynen yle halimize şükretmek lazım kimseyi ne küçük grmeli nede büyük grmemeli (büyük grmemeli olmadı ama : Allah o çocukların yardımcısı olsun Hatalıysam... aramızda kalsın ;)

Gerçek Değildir Bence... Hangi Boşluktan Atcak Bi Çiftli Ekmek Kaç Santim Hesaplayında Ona Gre Düşünün... Şaka Bi Yana Duygulandım Biras :'(

yaw walla cocuğa helal olsun a. q biz kendimizden baskasını düşünmüyoruz :(( !!! Biomedical Technician!!! .."