: insan sadece 20-20.000 arası frekans olan sesleri algılayabilir. insan sadece kırmızı ve mor arası renkleri grür. daha bilmediğimiz belki bir çok renk var. duyamadığımız bir çok sesbizler bir sperm hücresinden oluşan sonrada dünyaya kafa tutan bir varlığız işte. teype kaseti takın. rec e basın. gece zifiri karanlıkta. rec yaparken kasetin dnme hızını artırabilirseniz normal kayıtı dinlerken garip seslerle karşılaşabilirsiniz. bir mezarlıkta deneyin birde yarasaların bulunduğu yerde))) sağol yaa nezamandır yapacaktım şimdi okudum senin yazdığını hatırladım. deneyecem bunu... belki bu son mesajım olacak:) belki benden daha haber alamayacaksınız :D...

harun yahyayi bilmiyom onuda arastirim o zmn

bence var olan herseyin Allahla ilgisi var çunku o her yerde içimizde disimizda.. bunlar gereksiz konular deil çunku bunlari bilen herkes beynini gelistiriyo ot gibi yasamaktan daha iyi..

gray ablacım kimse okumuyo okuma zürlüyüz.

Bu yazıyı sindire sindire bilgisayar başında ve gzleri yaşarmadan okuyan kişi Nirvanaya falan ulaşabilir. Harun Yahya tehlikelidir aslında bi kere adam gerçek adını bile kullanmıyo. Adnan Oktar isminin nesi var ki Tabi Harun Yahya daha bi şekilli olmuş. Adamın garip düşünceleri var doğruluk payıda var ama bazı düşünceleri kafa karıştırıcı. İnanarak okumamak lazım. Gerçek yoktur. Herşey yorumdur. - KKK - Düşünürseniz, acı çekersiniz. Şüphe ederseniz, delirirsiniz. Hissederseniz, yalnız kalırsınız. O yüzden koy goethe

insan sadece 20-20.000 arası frekans olan sesleri algılayabilir. insan sadece kırmızı ve mor arası renkleri grür. daha bilmediğimiz belki bir çok renk var. duyamadığımız bir çok sesbizler bir sperm hücresinden oluşan sonrada dünyaya kafa tutan bir varlığız işte. teype kaseti takın. rec e basın. gece zifiri karanlıkta. rec yaparken kasetin dnme hızını artırabilirseniz normal kayıtı dinlerken garip seslerle karşılaşabilirsiniz. bir mezarlıkta deneyin birde yarasaların bulunduğu yerde))) You set up her pickle which you loved

ByLe YazıLarı Çok Severim, MerakLa Okurum. Ancak Şuanda Bir Kaç işim Var, Pcye Çektim Gece Okurum Eyw Alim ile Sohbet Etmek Zümrüt ile incidir, Cahil ile Sohbet Etme Günde Bin Can incitir. Alim ile Sohbet Etmek Mertebe, Cahil ile Sohbet Etme Dnersin Merkebe, Eşek Alim Olmaz Kitap Taşımakla Tekkeye, insan da Hacı Olmaz Gitmekle Mekkeye.

ben bunu uydurma değil 8 sene nce biliyodum

bu kainatı nasıl algılarsan algıla 5 duyu dışında algılaman için ya lmen yada gerçekten kendini geliştirmiş olman gerek. bunun dışında zaten algılayamazsın birşeyi. kainatın matrix olduğunu herkez biliyor kainat denen matrix in yaratıcısı kim? tabiki Allah. zaten asıl olan o. ruhani taraf, ahiret yani, burda ne için olduğumuzu biliyoruz, sınav veriyoruz. sınavı yapan hocan demiş sana notlar 100 üzerinden değerlendirilicek sen 105 alamazsın o zaman, ama o sınavda çıkmayan soruların cevaplarını bilebilirsin ama ne işine yarıycak? veya sınavdan 50 alsan ne olucak? sonunda okulun biticek mezun olucaksın ve gerçekle o zaman karşılaşıcaksın... yani bu dünyada aklı selimde olsan delide olsan gerçeği er geç anlayıp algılıycaksın zaten, asıl olay bu, açık açık belirtilmiş biticek bunlar, sonsuzluğu orda yaşıycaksınız, ahirette diye ama sen sen ol yüksek not al...

hajı bunlara pek takmamak lazım kafayı.. insan çok ileri giderse dinden bile çıkabilir bence.. çünkü herşey hayal diyoruz grdüklerimiz yaşadıklarımız eğer yle dersek Allah'ın bizleri yarattığına bu dünyayı kainatı yarattığına da karşı çıkmış oluruz.. ama derseniz ki yok le değil bizim bildiğimizden daha da geniş daha biçok şey var, ona bişey demem o doğru olabilir ama yaşam gerçek hayal değil gerçekten oluyo bunlar..

saol ama suan word de kaydettim sonra okucam =) Profile Tıkla Anlarsın?

harunyahya dan mı alıntı bu? bir imzam bile yok

kaydediyimde bi okuyum bunu... said addicted.

MEzarda he güsel fikir +9999 :=) Eyeslerine Fishkirtam Dunyayi White gor.. k :D

Saygilar.. ve arastirdigin icin emegine saglik.. Kafanizi bu yne cevirmeyin.. pek Kafayi yiyebilirsiniz. Materyalist olun.. Bunlari yazan insanlarda sonucda 5 organini kullaniyo. Beyniyle grmüyo kokmuyo.. ugrasmayin byle yazilarla ama.. ilgilenmek yada ilgilenmemek sizin elinizde Sevgiler Koyun gibisin kardesim, gocuklu celep kaldirinca sopasini sürüye katiliverirsin hemen ve adeta magrur, kosarsin salhaneye. Dünyanin en tuhaf mahlukusun yani, hani su derya icre olup deryayi bilmiyen baliktan da tuhaf. Ve bu dünyada, bu zulüm senin sayende. Ve açsak, yorgunsak, alkan içindeysek eger ve hala sarabimizi vermek için üzüm gibi eziliyorsak kabahat senin, -demege de dilim varmiyor ama- kabahatin

konuyu farklı yerlere çekmeye çalışmayın bunun Allahla dinle hiç bi ilgisi yok ve buna karşı olan bişey yoko yazılanları ben daha cne de anlattım ancak dinleyen olmadı imzadada 1 yıldır yazıyo Gerçek Grecelidir diyeAllaha şükür müslümanım zerre kadar inancımıda kaybetmedim Zimbabwe

alinti:Sonsuz olasılık dalgaları olan dev bir matrixin içinde yaşıyoruz. Bu matrixin içinde bütün olasılıklar mevcut. Yani senin nündeki bilgisayın aslında bir bilgisayar değilde bir çiçek olması, havada uçan timsahların olması... yani aklına gelebilecek ve gelemiyecek bütün olasılıkların olduğu bir matrix ve bu olasılıklar dalgalar halinde her yne doğru dağılmış durumda. Uykudan uyanmamış bir insanda ham yani gelişmemiş bir beyin vardır. Tüm ham beyinler sadece aynı dalga boylarını yakalar ve diğer olasılık dalgalarını çkertir. Yani büyük bir çoğunluk bir bardak suyun bir bardak su olduğunu sylerken bir evliya onun bir kaplumbağa olduğunu syleyebilir. ve hatta bu evliya onun bir bardak su olma olasılığını çkerterek diğer tüm insanların onu kaplumbağa olarak grmesini sağlayabilir. Bu olasılık dalgalarını yakalamak kuvvetli bir inançla gerçekleşir. Bir insan bir bardak suyun bir çiçek olduğuna yemin edebilecek kadar inanırsa o olasılık dalgasını yakalar ve diğerini çkertir. Bu anlattıklarım modern fizikte bilim adamlarını dehşete düşürmüş ve bu olguyu çürütmek için ellerinden geleni ardlarına koymamışlardır . Fakat kabul etmek zorunda kalmışlardır. Hala günümüzde belirsizlik ilkesini ve dalga çkertme olgusunu kabul etmeyen bir çok bilim adamı olmakla birlikte kabul edenlerin sayısı daha çoktur. Yukardaki yazidan tüm hissetiklerimizin ve tanımladıklarımızın aslında beyne yollanan elektrik sinyallerinden ibaret olduğunu ve bir bardak suyun çiçek olduğuna inanan ve bunu hayal eden kişinin beynine çiçeği oluşturan elektrik sinyallerinin gideceği sonucunu çok kolay çıkartabiliriz. Bylece inançla çiçek olma olasılğını yakalarız. Fakat başka biride onu çiçek olarak grürmü.? Sen istersen grebilir. Onun çiçek olma olasalık dalgasını sadece kendin için değil tüm ham beyinler için yakalayıp diğer olasılıkları çkertebilirsin.

bu harun yarun yahya nın bi kitabından alınta arkadaşlar. a. q. küçükken bu adamı okuya okuya kafayı yiyodum. amq harbiden güzel yazmış. bi çok konuda da grüşlerine katılırım. ...

ha bi de orda bi yerde demiş grme olayının olduu yer bikaç cm3 diye, bu acayip bişey olarak nitelendirilmemeli bence, bu kesinlikle Allah'ın teknolojisi, yani eğer şaşırılcak bi durum yok..

daha nce verilmişti bu. ben gene gray wolf verdi diye hatırlıyom ama neyse. bu yazı herşeyi made ile açıklamay açalışan materyalistlere cevap olarak yazılmış. deliboran sende bi oku istersen... harun yahya ile de hiç bi alakası yok, harun yahya evrim çkertmeye uğraşır, mana ile uğraşmaz. ben sonuna kadar okumuştum. çok da hoşuma gitmişti, bi başlayın akıp gidiyor zaten sıkılmazsınız. gayet te mantıklı geldi bana. ki tasavvufla uğraşanlarda bilir zaten, tasavvufta vahdet-i vücut felsefesi vardır, bu yazı onun biraz daha bilimsel bi açıklaması. tasavvufa gre gerçek olan tek varlık, Allah tır, diğer bütün varlıklar glge varlıklardır, bu yazı tamamen bunu açıklıyor... uçmayı bilmiyorsan ibnelik yapmayacaksın...

: bence var olan herseyin Allahla ilgisi var çunku o her yerde içimizde disimizda.. bunlar gereksiz konular deil çunku bunlari bilen herkes beynini gelistiriyo ot gibi yasamaktan daha iyi.. evet çok haklısın abla. byle şeyler hakkında birçok Ayet var...

güzelmiş tskler yazana

Mevlana ta kaç yüz yıl nce demiş... kardeşim sen düşünceden ibaretsin geriye kalan et ve kemiksin. gül düşünürsün gülistan olursun diken düşünürsün dikenlik olursın. birgün olmasada birgün mutlaka

Bi yerden alinti yaptim çok ilginç ama sonuna kadar okumassaniz yorum yapmayin bence çok uzun oldugu için asagiya baska bi yazi ekliyom zet gibi bisey DİKKAT YAZILANLAR DÜŞÜNCELERİNİZİ DERİNDEN ETKİLEYEBİLİR BU NEDENLE SİNDİRE SİNDİRE OKUYUNUZ. BU KONU ASLINDA HER ŞEYİN SADECE BEYİN GÜCÜNDEN İBARET OLDUĞUNUN GSTERGESİDİR! Yaşadığımız dünya ile ilgili tüm bilgilerimiz bize beş duyumuz aracılığı ile gelir. Yani biz gzümüzün grdüğü, elimizin dokunduğu, burnumuzun kokladığı, dilimizin tattığı, kulağımızın duyduğu bir dünyayı tanırız. Doğumumuzdan itibaren bu duyulara bağlı olduğumuz için "dış dünya"nın, duyularımızın bize tanıttığından farklı olabileceğini hiç düşünmemişizdir. Oysa, bugün birçok bilim dalında yapılan araştırmalar son derece farklı bir anlayışı beraberinde getirmiş, algılarımız ve algıladığımız dünya ile ilgili ciddi şüphelerin oluşmasına neden olmuştur. Bu yeni anlayışın çıkış noktası ise şudur: Bizim "dış dünya" olarak algıladıklarımız, yalnızca elektrik sinyallerinin beyinde yarattığı etkilerdir. Elmanın kırmızılığı, tahtanın sertliği, dahası anneniz, babanız, aileniz, sahibi olduğunuz bütün mallar, eviniz, işiniz ve bu kitabın satırları yalnızca ve yalnızca beyninizdeki elektrik sinyallerinden ibarettir. Frederick Vester bilimin bu konuda ulaştığı noktayı şyle ifade eder: Bazı düşünürlerin, "insan bir hayaldir, aslında bütün yaşananlar geçici ve aldatıcıdır, bu evren bir glgedir" şeklindeki szleri günümüzde bilimsel olarak kanıtlanıyor gibidir.1 Ünlü filozof George Berkeley"in, bu şaşırtıcı gerçek ile ilgili açıklaması ise şyledir: Kendilerini grdüğümüz ve dokunduğumuz için, bize algılarımızı verdikleri için nesnelerin varlığına inanırız. Oysa algılarımız sadece zihnimizde var olan fikirlerdir. Şu halde algılar aracılığıyla ulaştığımız nesneler fikirlerden başka bir şey değildirler ve bu fikirler, zihnimizden başka yerde bulunmazlar zorunlu olarak... Bütün bunlar madem ki sadece zihinde var olan şeylerdir, yleyse evreni ve şeyleri zihnin dışında varlıklar olarak hayal ettiğimizde, yanılmaların içine düşmüş oluyoruz demektir... yleyse bizi çevreleyen şeylerin hiçbirinin bizim zihnimizin dışında bir varlığı yoktur.2 Konuyu tam olarak açıklamak için ncelikle, dış dünya hakkında bize bilgi veren duyularımızdan sz edelim. Nasıl Grüyoruz, Duyuyoruz, Tadıyoruz? Grme olayı oldukça aşamalı bir biçimde gerçekleşir. Grme sırasında, herhangi bir cisimden gelen ışık demetleri , gzün nündeki lensin içinden kırılarak geçer ve gzün arka tarafındaki retinaya ters olarak düşerler. Buradaki hücreler tarafından elektrik sinyaline dnüştürülen grme uyarıları, sinirler aracılığı ile, beynin arka kısmındaki grme merkezi adı verilen küçük bir blgeye ulaşırlar. Bu elektrik sinyali bir dizi işlemden sonra beyindeki bu merkezde grüntü olarak algılanır. Yani grme olayı, gerçekte beynin arkasındaki küçük, ışığın hiçbir şekilde giremediği, kapkaranlık bir noktada yaşanır. Bir cisimden gelen uyarılar elektrik sinyaline dnüşerek beyinde bir etki oluştururlar. Grüyorum derken, aslında zihnimizdeki elektrik sinyallerin etkisini seyrederiz. Şimdi genelde herkesçe bilinen bu bilgiye bir kez daha dikkatlice bakalım: Biz, "grüyorum" derken, aslında gzümüze gelen uyarıların elektrik sinyaline dnüşerek beynimizde oluşturduğu "etkiyi" grürüz. Yani "grüyorum" derken, aslında beynimizdeki elektrik sinyallerini seyrederiz. Hayatımız boyunca grdüğümüz her grüntü bir kaç cm3"lük grme merkezinde oluşur. Okuduğunuz bu satırlar da, ufka baktığınızda grdüğünüz uçsuz bucaksız manzara da, bu küçücük yerde meydana gelmektedir. Bu arada gzden kaçırılmaması gereken bir nokta daha vardır. Az nce belirttiğimiz gibi, kafatası ışığı içeri geçirmez, yani beynin içi kapkaranlıktır. Dolayısıyla beynin ışığın kendisiyle muhatap olması asla mümkün değildir. Buradaki ilginç durumu bir rnekle açıklayalım. Karşımızda bir mum olduğunu düşünelim. Bu mumun karşısına geçip onu uzun süre izleyebiliriz. Ama bu süre boyunca beynimiz, muma ait ışığın aslı ile hiçbir zaman muhatap olmaz. Mumun ışığını grdüğümüz anda bile kafamızın ve beynimizin içi kapkaranlıktır. Kapkaranlık beynimizin içinde, aydınlık, ışıl ışıl ve renkli bir dünyayı seyrederiz. R. L. Gregory, bizim çok doğal karşıladığımız grme olayındaki mucizevi durumu şyle ifade etmektedir: Grme olayına o kadar alışmışız ki, çzülmesi gereken sorular olduğunun farkına varmak büyük bir hayal gücü gerektiriyor. Fakat bunu dikkate alın. Gzlerimize minik tepetaklak olmuş grüntüler veriliyor, ve biz çevremizde bunları sağlam nesneler olarak grüyoruz. Retinaların üzerindeki uyarıların sonucunda nesneler dünyasını algılıyoruz ve bu bir mucizeden farksız aslında.3 Aynı durum diğer algılar için de geçerlidir. Ses, dokunma, tad ve koku, birer elektrik sinyali olarak beyne ulaşır ve buradaki ilgili merkezlerde algılanırlar. Duyma olayı da byledir: Dış kulak, çevredeki ses dalgalarını kulak kepçesi vasıtasıyla toplayıp orta kulağa iletir; orta kulak aldığı ses titreşimlerini güçlendirerek iç kulağa aktarır; iç kulak da bu titreşimleri elektrik sinyallerine dnüştürerek beyne gnderir. Aynı grmede olduğu gibi duyma işlemi de beyindeki duyma merkezinde gerçekleşir. Kafatası ışığı geçirmediği gibi sesi de geçirmez. Dolayısıyla dışarısı ne kadar gürültülü de olsa beynin içi tamamen sessizdir. Buna rağmen en net sesler beyinde algılanır. ylesine bir netliktir ki bu; sağlıklı bir insan kulağı hiçbir parazit, hiçbir cızırtı olmaksızın herşeyi duyar. Ses geçirmeyen beyninizde bir orkestranın senfonilerini dinlersiniz, kalabalık bir ortamın tüm gürültüsünü duyarsınız, bir yaprağın hışırtısından jet uçaklarının gürültüsüne dek geniş bir frekans aralığındaki tüm sesleri algılayabilirsiniz. Ama o anda hassas bir cihazla beyninizin içindeki ses düzeyi lçülse burada derin bir sessizliğin hakim olduğu grülecektir. Bir cisimden gelen ışık demetleri retina üzerine ters olarak düşerler. Burada elektrik sinyaline dnüşen grüntü beynin arka tarafındaki grme merkezine ulaştırılır. Grme merkezi dediğimiz yer küçücük bir alandır. Beyin ışığı geçirmediği için, grme merkezine de ışığın ulaşması mümkün değildir. Yani biz, ışıl ışıl ve derinlikli bir dünyayı küçücük ve ışığın asla ulaşamadığı bir noktada algılarız. Koku algımızın oluşması da buna benzerdir: Vanilya kokusu, gül kokusu gibi uçucu moleküller, burnun epitelyum denilen blgesindeki titrek tüylerde bulunan alıcılara gelirler ve bu alıcılarda etkileşime girerler. Bu etkileşim beynimize elektrik sinyali olarak iletilir ve koku olarak algılanır. Sonuçta bizim güzel ya da çirkin diye adlandırdığımız kokuların hepsi uçucu moleküllerin etkileşimlerinin elektrik sinyaline dnüştürüldükten sonra, beyindeki algılanış biçiminden başka bir şey değildir. Bir parfümü, bir çiçeği, sevdiğiniz bir yemeği, deniz kokusunu, hoşunuza giden ya da gitmeyen her türlü kokuyu beyninizde algılarsınız. Fakat koku molekülleri beyne hiçbir zaman ulaşamazlar. Ses ve grüntüde olduğu gibi beyninize ulaşan yalnızca elektrik sinyalleridir. Sonuç olarak, doğduğunuz andan itibaren dışarıdaki nesnelere ait olarak bildiğiniz kokular duyu organlarınız aracılığı ile hissettiğiniz elektrik uyarılarıdır. Bir ateşin ışığını ve sıcaklığını hissettiğimiz anda bile beynimizin içi kapkaranlıktır ve ısısı hiç değişmez. Benzer şekilde, insan dilinin n tarafında da drt farklı tip kimyasal alıcı vardır. Bunlar tuzlu, tatlı, ekşi ve acı tadlarına karşılık gelir. Tad alıcılarımız bir dizi kimyasal işlemden sonra bu algıları elektrik sinyallerine dnüştürür ve beyne iletirler. Bu sinyaller de beyin tarafından tad olarak algılanırlar. Bir çikolatayı ya da sevdiğiniz bir meyveyi yediğinizde aldığınız tad, elektrik sinyallerinin beyin tarafından yorumlanmasıdır. Dışarıdaki nesneye ise asla ulaşamazsınız; çikolatanın kendisini gremez, koklayamaz ve tadamazsınız. rneğin, beyninize giden tad alma sinirleri kesilse, o an yediğiniz herhangi birşeyin tadının beyninize ulaşması mümkün olmaz; tad duyunuzu tamamen yitirirsiniz. Bu noktada karşımıza bir gerçek daha çıkar: Bir yiyeceği tattığımızda bir başkasının o yiyecekten aldığı tadın veya bir sesi duyduğumuzda başka birisinin duyduğu sesin bizim algıladıklarımız ile aynı olduğundan emin olmamız mümkün değildir. Bu gerçekle ilgili Lincoln Barnett şyle demektedir: Hiç kimse kendisinin kırmızıyı ya da Do notasını duyuşunun başka bir insanınki ile aynı olup olmadığını bilemez.4 Dokunma duyumuza gelince de, değişen bir şey olmadığını grürüz.. Bir cisme dokunduğumuzda dış dünyayı ve nesneleri tanımamıza yardımcı olacak bilgiler, derideki duyu sinirleri aracılığıyla beyne ulaştırılırlar. Dokunma hissi beynimizde oluşur. Zannedildiği gibi dokunma hissini algıladığımız yer parmak uçlarımız ya da derimiz değil, yine beynimizdeki dokunma merkezidir. Bizler nesnelerden gelen elektriksel uyarıların beynimizde değerlendirilmesi sonucu sertlik ya da yumuşaklık, sıcaklık ya da soğukluk gibi, nesneleri tanımlayan farklı farklı hisler duyarız. Hatta bir cismi tanımaya yarayan her türlü detayı bu uyarılar sonucunda elde ederiz. Bu nemli gerçekle ilgili olarak B. Russel ve L. Wittgeinstein gibi ünlü filozofların düşünceleri şyledir: ... Bir limonun gerçekten var olup olmadığı ve nasıl bir süreçle varlaştığı sorulamaz ve incelenemez. Limon, sadece dille anlaşılan tat, burunla duyulan koku, gzle grülen renk ve biçimden ibarettir ve yalnız bu nitelikleri bilimsel bir araştırmanın ve yargının konusu olabilir. Bilim, nesnel dünyayı asla bilemez.5 Yani maddesel dünyaya ulaşmamız imkansızdır. Muhatap olduğumuz tüm nesneler, gerçekte grme, işitme, dokunma gibi algıların toplamından ibarettir. Algı merkezlerindeki bilgileri değerlendiren beynimiz, yaş ımız boyunca maddenin bizim dışımızdaki "aslı" ile değil, beynimizdeki kopyaları ile muhatap olur. Biz ise bu kopyaları dışımızdaki gerçek madde zannederek yanılırız. Dipnotlar 1 Frederick Vester, Düşünmek, ğrenmek, Unutmak, İstanbul: Arıtan Yayınevi, 1991, s. 6. 2 George Politzer, Felsefenin Başlangıç İlkeleri, Sosyal Yayınları, Çev: Enver Aytekin, İstanbul: 1976, ss.38-39-44 3 R. L. Gregory, Eye and Brain: The Psychology of Seeing, Oxford University Press Inc. New York, 1990, s.9 4 Lincoln Barnett, Evren ve Einstein, Varlık Yayınları, Çev: Nail Bezel, sf.20 5 Orhan Hançerlioğlu, Düşünce Tarihi, Remzi Kitabevi, İstanbul: 1987, s.447Buraya kadar anlattığımız fiziksel gerçekler bizi tartışılmaz bir sonuca ulaştırır: Bizim grdüğümüz, dokunduğumuz, duyduğumuz ve adına "madde", "dünya" ya da "evren" dediğimiz kavramlar, sadece ve sadece beynimizde oluşan elektrik sinyalleridir. rneğin meyve yiyen biri, aslında meyvenin beynindeki algısıyla muhataptır, aslıyla değil. Kişinin "meyve" diye nitelendirdiği şey, meyvenin biçimi, tadı, kokusu ve sertliğine ait elektriksel bilginin beyinde algılanmasından ibarettir. Eğer beyne giden grme sinirini keserseniz, meyve grüntüsü de bir anda yok olur. Veya burundaki algılayıcılardan beyne uzanan sinirdeki bir kopukluk, koku algınızı tamamen ortadan kaldırır. Çünkü meyve, bir takım elektrik sinyallerini beynin yorumlamasından başka bir şey değildir. Üzerinde düşünülmesi gereken ayrı bir nokta da uzaklık hissidir. Uzaklık, rneğin bu kitapla aranızdaki mesafe, sadece beyninizde meydana gelen bir boşluk hissidir. Bir insanın kendisinden çok uzakta sandığı maddeler de aslında beyninin içindedir. rneğin insan gğe bakıp yıldızları seyreder ve bunların milyonlarca ışık yılı uzakta olduklarını sanır. Oysa yıldızlar onun içinde, beynindeki grüntü merkezindedirler. Bu yazıları okurken içinde oturduğunuzu sandığınız odanın da aslında içinde değilsiniz; aksine oda sizin içinizdedir. Bedeninizi grmeniz, sizi odanın içinde olduğunuza inandırır. Ancak şunu unutmayın; bedeniniz de beyninizde oluşan bir grüntüdür. Hayatımız boyunca grdüğümüz her grüntü beynin arka tarafındaki grme merkezinde oluşur ve bu grme merkezi sadece ve sadece birkaç cm3 büyüklüğündedir. Dar bir oda grüntüsü de, geniş bir manzara grüntüsü de bu çok küçük alana sığmaktadır. O halde bizim grdüğümüz, dışarıda var olan gerçek büyüklük değil, sadece beynimizin algıladığı büyüklüktür. Tüm diğer algılarınız için de aynı durum geçerlidir. rneğin siz yan odadaki televizyonun sesini duyduğunuzu sanırken aslında beyninizin içindeki sesle muhatapsınızdır. Ne yanda bir oda olduğunu, ne de o odadaki bir televizyondan ses geldiğini ispatlamanız mümkün değildir. Metrelerce uzaktan geldiğini sandığınız ses de, hemen yanınızdaki kişinin konuşması da aslında beyninizdeki birkaç santimetrekarelik duyma merkezinde algılanmaktadır. Bu algı merkezinin dışında sağ, sol, n, arka gibi bir kavram yoktur. Yani ses sağdan, soldan veya havadan size ulaşmaz; sesin geldiği bir yn yoktur. Hayatımız boyunca grdüğümüz her grüntü beynin arka tarafındaki grme merkezinde oluşur ve bu grme merkezi sadece ve sadece birkaç cm3 büyüklüğündedir. Dar bir oda grüntüsü de, geniş bir manzara grüntüsü de bu çok küçük alana sığmaktadır. O halde bizim grdüğümüz, dışarıda var olan gerçek büyüklük değil, sadece beynimizin algıladığı büyüklüktür. Algıladığınız kokular da byledir; hiçbiri uzak bir mesafeden size ulaşmaz. Koku alma merkezinizde oluşan etkileri, dışarıdaki maddelerin kokusu zannedersiniz. Oysa bir gülün grüntüsü nasıl ki grme merkezinizin içindeyse, o gülün kokusu da aynı şekilde koku alma merkezinizin içindedir; dışarıda ne gül vardır, ne de ona ait bir koku... Normal bir insan aynı gülü soldaki şekilde renkli olarak grürken, renk krü olan bir kişi de aynı gülü sağdaki gibi grinin tonlarında grür. Peki hangisi "gerçek"tir? Çünkü algılarımızın bize tanıttığı "dış dünya", aynı anda beynimize ulaşan "elektrik sinyalleri bütünü"nden başka bir şey değildir. Beynimiz hayatımız boyunca bu sinyalleri değerlendirir. Biz de bunları maddenin "dışarıdaki" aslı sanarak yanıldığımızın farkında olmadan bir mür süreriz. Yanılırız, çünkü algılarımızla maddenin kendisine asla ulaşamayız. Normal bir insan aynı gülü soldaki şekilde renkli olarak grürken, renk krü olan bir kişi de aynı gülü sağdaki gibi grinin tonlarında grür. Peki hangisi "gerçek"tir? "Dış dünya" sandığımız sinyalleri yorumlayıp anlamlı hale getiren de, yine bizim beynimizdir. rneğin duyma algısını ele alalım. Kulağımızın içine gelen ses dalgalarının yorumunu yaparak onu bir senfoniye çeviren aslında beynimizdir. Yani müzik, beynimizin oluşturduğu bir algıdır. Renkleri grürken de aslında gzümüze ulaşan sadece ışığın farklı dalga boylarıdır. Bu farklı dalga boylarını renklere çeviren yine beynimizdir. "Dış dünyada" renk yoktur. Ne elma kırmızı, ne gkyüzü mavi, ne de ağaçlar yeşildir. Onlar, sadece yle algıladığımız için yledirler. "Dış dünya", tamamen algılayana bağlıdır. Nitekim gzdeki retinada oluşan küçük bir bozukluk renk krlüğüne sebep olur. Kimi insan maviyi yeşil, kimisi kırmızıyı mavi, kimisi de renkleri grinin çeşitli tonları şeklinde algılar. Bu noktadan sonra dışarıdaki nesnenin renkli olup olmaması nemli değildir. Ünlü düşünür Berkeley de bu gerçeğe şu szleriyle dikkat çekmektedir: İlkin renklerin, kokuların, v. b. "gerçekten var olduğu" sanıldı; ama daha sonra, bu çeşit grüşler reddedildi ve grüldü ki, bunlar duyumlarımız sayesinde vardır.6 Sonuç olarak; biz nesneleri onlar renkli olduğundan ya da dışarıda maddi bir varlığa sahip olduklarından renkli grmeyiz. Çünkü, varlıklara yüklediğimiz tüm nitelikler, "dış dünyada" değil, içimizdedir. Peki o zaman "dış dünya"da geriye ne kalır?... Modern fiziğin bulguları da maddesel evrenin bir algılar bütünü olduğunu gsteriyor. 30 Ocak 1999 tarihli sayısında bu gerçeği ele alan ünlü Amerikan bilim dergisi New Scientist"'n kapağında şu soru yer alıyor: "Gerçeğin tesinde: Evren, Bilginin Bir Dansı mı ve Madde Sadece bir Seraptan mı ibaret?" "Dış Dünya"nın Varlığı Şart Mı? Şimdiye dek hep bir "dış dünya"dan, bir de bizim grdüğümüz ve beynimizde oluşan algılar dünyasından sz ettik. Ama "dış dünya"ya hiçbir zaman ulaşamadığımıza gre, bu dünyanın gerçekten var olduğunu nasıl bilebiliriz? Elbette ki bilemeyiz. Aksine, her nesne yalnızca algıların bir toplamı olduğuna, algılar da yalnız zihinde var olduklarına gre, var olan tek dünya sadece algılar dünyasıdır. Tanıdığımız tek dünya, zihnimizin içinde olan, orada çizilen, seslendirilen ve renklendirilen, kısacası zihnimizde meydana gelen bir dünyadır ve bizim varlığından emin olabileceğimiz tek dünya da budur. Yapay olarak oluşturulan uyarılar sonucunda, dışarıda herhangi bir maddesel gerçeklik yokken, beynimizde aslı kadar gerçek ve canlı bir maddesel dünya oluşabilir... Verilen yapay uyarılar sonucunda bir insan, gerçekte evinde otururken araba kullandığını zannedebilir. Beynimizde seyrettiğimiz algıların maddesel karşılıkları olduğunu ise asla ispatlayamayız. Bu algılar pekala "yapay" bir kaynaktan da geliyor olabilirler. Yapay olarak oluşturulan uyarılar sonucunda, dışarıda herhangi bir maddesel gerçeklik yokken, beynimizde aslı kadar gerçek ve canlı bir maddesel dünya oluşabilir... Verilen yapay uyarılar sonucunda bir insan, gerçekte evinde otururken araba kullandığını zannedebilir. Bunu şyle bir rnekle zihnimizde canlandırabiliriz: nce, beyninizi vücudunuzun dışına çıkarıp, cam bir küpün içinde suni olarak yaşattığımızı düşünelim. Bir de bunun yanına, her türlü elektrik sinyalinin üretilebildiği bir bilgisayar yerleştirelim. Sonra, herhangi bir ortama ait grüntü, ses, koku gibi verilerin elektrik sinyallerini yapay olarak bu bilgisayarda üretelim ve kaydedelim. Bu bilgisayarı elektrik kablolarıyla beyninizdeki algı merkezlerine bağlayalım ve burada kayıtlı olan sinyalleri beyninize gnderelim. Bu sinyalleri algıladıkça beyniniz , bunların karşılığı olan ortamı grecek ve yaşayacaktır. Bu bilgisayardan beyninize, kendi grüntünüze ait elektrik sinyalleri de gnderebiliriz. rneğin bir masada otururken algıladığınız bütün grme, işitme, dokunma gibi duyuların elektriksel karşılıklarını beyninize gnderdiğimizde, beyniniz kendisini bürosunda oturmakta olan bir işadamı sanacaktır. Bilgisayardan gelen uyarılar devam ettikçe de bu hayali dünya devam edecektir. Yalnızca bir beyinden ibaret olduğunu ise hiçbir şekilde anlayamayacaktır. Çünkü beynin içinde bir dünya oluşması için beyindeki ilgili merkezlere gerekli uyarıların ulaşması yeterlidir. Bu uyarılar yapay bir kaynaktan, rneğin bir kayıt cihazından ya da daha farklı bir algı kaynağından geliyor olabilir. Ünlü bilim felsefecisi Bertrand Russell bu konuda şunları syler: ... Parmaklarımızla masaya bastığımız zamanki dokunma duyusuna gelince, bu parmak uçlarındaki elektron ve protonlar üzerinde bir elektrik etkisidir. Modern fiziğe gre, masadaki elektron ve protonların yakınlığından oluşmuştur. Eğer parmak uçlarımızdaki aynı etki, bir başka yolla ortaya çıkmış olsaydı, hiç masa olmamasına rağmen aynı şeyi hissedecektik.7 Evet, maddesel karşılıkları olmayan algıları gerçek sanarak aldanmamız çok kolaydır. Nitekim bu gerçeği rüyalarımızda sık sık yaşarız. Rüyada tamamen gerçek gibi duran olaylar yaşar, insanlar, nesneler, ortamlar grürüz. Ama hepsi birer algıdan başka bir şey değildir. Rüya ile "gerçek dünya" arasında ise temel bir fark yoktur; her ikisi de zihinde yaşanır. Dipnotlar 6"Treaties Concerning the Principle of Human Knowledge", 1710, Works of George Berkeley, vol. I, ed. A. Fraser, Oxford, 1871 7 Bertrand Russell, Rlativitenin Alfabesi, Onur Yayınları, 1974, s.161-162 Buraya kadar anlaşılacağı gibi, içinde yaşadığımızı sandığımız ve "dış dünya" adını verdiğimiz maddesel dünyanın aslında beynimizde oluştuğuna kuşku yoktur. Ama asıl nemli soru burada ortaya çıkar: Bildiğimiz bütün maddesel varlıklar gerçekte birer algı ise, o halde beynimiz nedir? Beynimiz de kolumuz, bacağımız ya da başka herhangi bir nesne gibi maddesel dünyanın bir parçası olduğuna gre, o da diğer maddeler gibi bir algı olmalıdır. Rüya ile ilgili bir rnek konuyu daha iyi açıklayacaktır. Şimdiye kadar olan anlatımımıza uygun olarak beynimizin içinde bir rüya seyrettiğimizi düşünelim. Rüyada hayali bir bedenimiz olacaktır. Hayali bir kolumuz, hayali bir gvdemiz, hayali bir gzümüz ve de hayali bir beynimiz. Rüya sırasında bize "nerede grüyorsun?" gibi bir soru gelse vereceğimiz cevap "beynimde grüyorum" olacaktır. Ama ortada gerçek bir beyin yoktur. Sadece hayali bir vücut, hayali bir kafatası ve hayali bir beyin vardır. Rüyanızdaki grüntüyü gren irade ise, rüyadaki hayali beyin değil, ondan daha "tede" olan bir varlıktır. Rüyadaki ortamla gerçek hayat dediğimiz ortam arasında herhangi bir fiziksel fark olmadığını biliyoruz. yleyse, bize gerçek hayat dediğimiz ortamda, "nerede grüyorsun?" sorusu sorulduğunda da üstteki rnekteki gibi "beynimde" cevabını vermenin bir anlamı yoktur. Her iki durumda da gren ve algılayan irade, bir et parçası niteliğindeki beyin değildir. Beyni analiz ettiğimizde karşımıza, diğer canlı organlarda da bulunan protein ve yağ molekülleri gibi moleküllerden daha farklı bir malzeme çıkmaz. Yani beyin dediğimiz et parçasında, grüntüleri seyrederek yorumlayacak, bilinci oluşturacak, kısacası "ben" dediğimiz şeyi yaratabilecek bir şey yoktur. R. L. Gregory beynin içinde grüntünün algılanması ile ilgili insanların düştükleri bir yanılgıyı şyle dile getirmektedir: Gzlerin beyinde resimler oluşturduğunu sylemeye ynelik bir eğilim sz konusudur, fakat bundan kaçınmak gerekir. Beyinde bir resim oluştuğu sylenirse bunu grmesi için içte bir gz daha olması gerekir -fakat bu gzün resmini grebilmek için bir gze daha ihtiyaç olacaktır,... ve bu da sonsuz bir gz ve resim olması anlamına gelir. Bu mümkün olamaz.8 Maddeden başka bir varlığı kabul etmeyen materyalistlerin içinden çıkamadıkları asıl nokta burasıdır: Gren, grdüğünü algılayan ve tepki veren "içteki gz" kime aittir? Karl Pribram da bilim ve felsefe dünyasında, algıyı hissedenin kim olduğu ile ilgili bu nemli arayışa dikkat çekmiştir: Yunanlılardan beri, filozoflar "makinenin içindeki hayalet", "küçük insanın içindeki küçük insan", vb. üzerine düşünüp durmuşlardı. Ben" -beyni kullanan varlık- nerededir? Asıl bilmeyi gerçekleştiren kim? Assisi"li Aziz Francis"in de sylemiş olduğu gibi: "Aradığımız şey bakanın ne olduğudur."9 Şimdi şunu düşünün: Elinizdeki kitap, içinde oturduğunuz oda, kısaca nünüzdeki bütün grüntüler beyninizin içinde grülmektedir. Peki bu grüntüleri atomlar mı grüyor? Hem de kr, sağır, bilinçsiz atomlar... Neden atomların bir kısmı bu zellikleri kazanmış da, diğerleri kazanamamış?... Düşünmemiz, kavramamız, hatırlamamız, sevinmemiz, üzülmemiz, bütün bunlar bu atomların arasındaki kimyasal reaksiyonlardan mı ibaret? Bu soruları dikkatle düşündüğümüzde, atomlarda irade aramanın bir anlamı olmadığını grürüz. Açıktır ki, gren, işiten ve hisseden varlık, madde tesinde bir varlıktır. Bu varlık "canlı"dır ve ne madde, ne de grüntü değildir. Bu varlık vücut grüntümüzü kullanarak nündeki algılarla muhatap olur. İşte bu varlık "ruh"tur. "Maddesel dünya" dediğimiz algılar bütünü, işte bu ruh tarafından seyredilen bir hayaldir. Nasıl rüyamızda sahip olduğumuz bedenimizin ve rüyamızda grdüğümüz maddesel dünyanın bir gerçekliği yoksa, içinde yaşadığımız evrenin ve sahip olduğumuz bedenin de maddesel bir gerçekliği yoktur. Gerçek olan varlık, ruhtur. Madde ise, sadece ruhun grdüğü algılardan ibarettir. Bu satırları yazan ve okuyan akıllı varlıklar, birer atom ve molekül yığını -ve bunların arasındaki kimyasal reaksiyonlar- değil, birer "ruh"tur. Gerçek Mutlak Varlık Tüm bu gerçekler, bizi çok nemli bir soruyla daha karşı karşıya getirir: Madem maddesel dünya olarak tanıdığımız şey gerçekte ruhumuzun grdüğü algılardan ibarettir, o halde bu algıların kaynağı nedir?... Bu soruya cevap verirken dikkat edilmesi gereken gerçek şudur; maddenin kendi başına bağımsız bir varlığı yoktur. Madde bir algı olduğuna gre, "yapay" bir şeydir. Yani bu algının bir başka güç tarafından yapılması, daha açık bir ifadeyle yaratılması gerekir. Hem de sürekli olarak. Eğer sürekli bir yaratma olmazsa, madde dediğimiz algılar da yok olur giderler. Bu, bir televizyon ekranında grüntünün devam edebilmesi için, yayının da sürekli devam etmesi gibidir. Peki kim bizim ruhumuza yıldızları, dünyayı, bitkileri, insanları, bedenimizi ve grdüğümüz diğer herşeyi sürekli olarak seyrettirmektedir? Çok açıktır ki, içinde yaşadığımız tüm maddesel evreni, yani algılar bütününü yaratan ve sürekli yaratmaya devam eden üstün bir Yaratıcı vardır. Bu Yaratıcı, bu denli grkemli bir yaratılış sergilediğine gre de, sonsuz bir güç ve bilgi sahibidir. Nitekim o Yaratıcı, bize Kendisi"ni tanıtır. Yarattığı algılar evreni içinde bir de kitap yaratmıştır ve bu kitap yoluyla bize Kendisi"ni, evreni ve bizim neden var olduğumuzu anlatır. O Yaratıcı Allah, kitabının ismi ise Kuran"dır. Gklerin ve yerin, yani evrenin sabit ve kararlı olmadığı, sadece Allah"ın yaratmasıyla varlık buldukları ve O yaratmayı durdurduğunda yok olacakları bir ayette şyle ifade edilir: Şüphesiz Allah, gkleri ve yeri zeval bulurlar diye tutuyor. Andolsun, eğer zeval bulacak olurlarsa, kendisinden sonra artık kimse onları tutamaz. Doğrusu O, Halim"dir, bağışlayandır. (Fatır Suresi, 41) Beyin, protein ve yağ moleküllerinden oluşan bir hücreler yığınıdır. Nron adı verilen sinir hücrelerinden oluşmuştur. Bilinci oluşturan elbette nronlar değildir. Nronların yapısını incelediğimizde karşımıza çıkan ise atomlardır. Kuşkusuz şuursuz atomların da şuur meydana getirmesi mümkün değildir. Beyin dediğimiz et parçasında, grüntüleri izleyecek, bilinci oluşturacak, kısacası "ben" dediğimiz şeyi yaratabilecek bir güç yoktur. Girişte de belirttiğimiz gibi, insanların çoğu, Allah"ın gücünü kavrayamadıklarından, O"nu gklerde bir yerlerde bulunan ve dünya işlerine müdahale etmeyen bir varlık olarak düşünürler. Bu mantığın temeli, evrenin bir maddeler bütünü olduğu, Allah"ın ise bu maddelerin "dışında" bir yerlerde bulunduğu şeklindedir. Beyin, protein ve yağ moleküllerinden oluşan bir hücreler yığınıdır. Nron adı verilen sinir hücrelerinden oluşmuştur. Bilinci oluşturan elbette nronlar değildir. Nronların yapısını incelediğimizde karşımıza çıkan ise atomlardır. Kuşkusuz şuursuz atomların da şuur meydana getirmesi mümkün değildir. Beyin dediğimiz et parçasında, grüntüleri izleyecek, bilinci oluşturacak, kısacası "ben" dediğimiz şeyi yaratabilecek bir güç yoktur. Oysa, şimdiye dek incelediğimiz gibi, madde bir algıdan ibarettir. Gerçek mutlak varlık ise Allah"tır. Yani var olan sadece Allah"tır, O"ndan başka herşey glge varlıklardır. Byle olunca da, Allah"ın madde topluluğunun "dışında" olması gibi bir şey sz konusu olamaz. Allah "her yerde"dir ve her yeri kaplamaktadır. Bu gerçek Kuran"da şyle açıklanır: Allah... O"ndan başka ilah yoktur. Diridir, kaimdir. O"nu uyuklama ve uyku tutmaz. Gklerde ve yerde ne varsa hepsi O"nundur. İzni olmaksızın O"nun katında şefaatte bulunacak kimdir? O, nlerindekini ve arkalarındakini bilir. Dilediği kadarının dışında, O"nun ilminden hiçbir şeyi kavrayıp-kuşatamazlar. O"nun kürsüsü, bütün gkleri ve yeri kaplayıp-kuşatmıştır. Onların korunması O"na güç gelmez. O, pek yücedir, pek büyüktür. (Bakara Suresi, 255) Allah"ın mekandan münezzeh olduğu ve heryeri çepeçevre kuşattığı gerçeği bir başka ayette de şyle belirtilmektedir: Doğu da Allah"ındır, batı da. Her nereye dnerseniz Allah"ın yüzü orasıdır. Şüphesiz ki Allah kuşatandır, bilendir. (Bakara Suresi, 115) Maddesel varlıklar birer algı olduklarına gre Allah"ı gremezler, ama Allah, kendi yarattığı maddeyi her şekliyle grür. Kuran"da "gzler O"nu idrak edemez; O ise bütün gzleri idrak eder" denilerek bu gerçek haber verilmektedir. (Enam Suresi, 103) Yani biz Allah"ın varlığını gzlerimizle algılayamayız, Ama Allah bizim içimizi, dışımızı, bakışlarımızı, düşüncelerimizi tam olarak kuşatmıştır. O"nun bilgisi dışında biz tek bir sz syleyemeyiz, hatta tek bir nefes dahi alamayız. "Dış dünya" sandığımız algıları seyrederken, yani hayatımızı sürerken de, bize en yakın olan varlık, herhangi bir algı değil, Allah"ın Kendisi"dir. Kuran"da yer alan "andolsun, insanı biz yarattık ve nefsinin ona ne vesveseler vermekte olduğunu biliriz. Biz ona şahdamarından daha yakınız" ayetinin sırrı da bu gerçekte gizlidir. (Kaf Suresi, 16) Bir insan kendi bedeninin "madde"den oluştuğunu zannettiğinde bu nemli gerçeği kavrayamaz. Çünkü rneğin "kendi" zannettiği yer beyniyse, dışarısı olarak kabul ettiği yer kendisine 20-30 cm. gibi belirli bir uzaklıkta olur. Ama madde diye bir şeyin var olmadığını, herşeyin hayal olduğunu kavradığında, artık dışarısı, içerisi, uzak, yakın gibi kavramlar anlamsızlaşır. Allah kendisini çepeçevre kuşatmıştır ve ona "sonsuz yakın"dır. Allah insanlara "sonsuz yakın" olduğunu, "kullarım Beni sana soracak olursa, muhakkak ki Ben pek yakınım..." ayeti ile de bildirir. (Bakara Suresi, 186) Bir başka ayette geçen, "muhakkak Rabbin insanları çepeçevre kuşatmıştır" ifadesi de yine aynı gerçeği haber verir. (İsra Suresi, 60) İnsan kendisine en yakın olan varlığın yine kendisi olduğunu sanarak yanılır. Oysa Allah bize, kendimizden bile daha yakındır. "Hele can boğaza gelip dayandığında, ki o sırada siz bakıp-durursunuz, Biz ona sizden daha yakınız; ancak grmezsiniz." ayetiyle de bu gerçeğe dikkat çekmiştir. (Vakıa Suresi, 83-85) Ancak ayette de bildirildiği gibi insanlar gzleriyle grmedikleri için bu olağanüstü gerçekten habersiz yaşarlar. te yandan, bir glge varlıktan başka bir şey olmayan insanın, Allah"tan bağımsız bir güç ve iradeye sahip olması da mümkün değildir. Nitekim "sizi de, yapmakta olduklarınızı da Allah yaratmıştır" ayeti yaşadığımız tüm olayların Allah"ın kontrolü altında gerçekleştiğini gsterir. (Saffat Suresi, 96) Kuran"da bu gerçek bildirilmekte ve "... attığın zaman sen atmadın, ama Allah attı..." ayetiyle, hiçbir fiilin Allah"tan bağımsız olmadığı vurgulanmaktadır. (Enfal Suresi, 17) İnsan glge varlık olduğu için atma eylemini yapan kendisi olamaz. Ancak Allah bu glge varlığa kendisinin attığı hissini vermektedir. Gerçekte ise tüm fiilleri gerçekleştiren Allah"tır. Bu durumda kişinin yaptığı işleri kendisine ait fiiller olarak kabul etmesi, açıkça kendini aldatmasıdır. Gerçek budur. Bir insan bunu kabullenmek istemeyebilir, kendisini Allah"tan bağımsız bir varlık sanmaya devam edebilir, ama bu hiçbir şeyi değiştirmez Dipnotlar 8 R. L. Gregory, Eye and Brain: The Psychology of Seeing, Oxford University Press Inc. New York, 1990, s.9. 9 Karl Pribram, David Bohm, Marilyn Ferguson, Fritjof Capra, Holografik Evren I, Çev: Ali Çakıroğlu, Kuraldışı Yayınları, İstanbul: 1996, s.37 Açıkça grüldüğü gibi, "dış dünya"nın maddesel bir gerçekliğe sahip olmadığı, Allah"ın sürekli ruhumuza gsterdiği grüntüler bütünü olduğu bilimsel ve mantıksal bir gerçektir. Ne var ki insanlar genelde "dış dünya" kavramının içine herşeyi dahil etmezler, ya da etmek istemezler. Bu konuda biraz samimi ve cesur düşünecek olursanız, evinizin, içindeki eşyalarınızın veya antikalarınızın, yazlığınızın, yeni aldığınız arabanızın, ofisinizin, mücevherlerinizin, bankadaki hesabınızın, gardrobunuzun, eşinizin, çocuklarınızın, iş arkadaşlarınızın ve sahip olduğunuz diğer şeylerin de size gsterilen bu "hayali dış dünya"ya dahil olduğu gerçeğini fark edersiniz. Etrafınızda grdüğünüz, duyduğunuz, kokladığınız kısacası beş duyunuzla algıladığınız herşey bu "hayali dünya"ya aittir; en sevdiğiniz sanatçının sesi, oturduğunuz iskemlenin sertliği, kokusu hoşunuza giden bir parfüm, sizi ısıtan güneş, renkleriyle gz alıcı bir çiçek, pencerenizin dışında uçan bir kuş, denizin üzerinde hızla ilerleyen sürat motoru, bol ürün veren bahçeniz, işinizde kullandığınız bilgisayar ya da dünyadaki en kaliteli teknolojiye sahip müzik setiniz... Gerçek budur, çünkü dünya yalnızca insanı denemek için yaratılan bir grüntüler bütünüdür. İnsanlar kısa yaşamları boyunca aslında gerçekliği olmayan algılarla denenirler. Bu algılar ise, zellikle süslü ve çekici gsterilir. Bu gerçek, Kuran"da şyle haber verilmektedir: "Kadınlara, oğullara, kantar kantar yığılmış altın ve gümüşe, salma güzel atlara, hayvanlara ve ekinlere duyulan tutkulu şehvet insanlara "süslü ve çekici" kılındı. Bunlar, dünya hayatının metaıdır. Asıl varılacak güzel yer Allah katında olandır." (Ali İmran Suresi, 14) İnsanların çoğu sahip oldukları ya da olmaya çalıştıkları malların, paraların, yığdıkları altınların, gümüşlerin, dolarların, mücevherlerin, taşıdıkları hesap cüzdanlarının, kredi kartlarının, kullandıkları dolaplar dolusu kıyafetlerin, son model arabaların, kısacası her türlü zenginliğin büyüsüyle dinlerini bir kenara bırakır, ahireti unutur ve yalnızca dünyaya ynelirler. "İşim var", "ideallerim var", "sorumluluklarım var", "vaktim kısıtlı", "yetiştirmem gereken işler var", "ileride yapacağım" diyerek, dünyanın "süslü ve çekici" yüzüne aldanarak namaz kılmaz, mallarını fakirlere vermez, ahirette kazanç sağlayacakları ibadetlere ynelmezler. Aksine yalnızca dünyada kazanç sağlamaya çalışarak mürlerini tüketirler. "Onlar, dünya hayatından dışta olanı bilirler, ahiretten ise gafildirler" ayetinde işte tam bu yanılgı tarif edilir. (Rum Suresi, 7) İnsan, bu anlatılanlar doğrultusunda biraz derin düşünürse, bu hayret verici, olağanüstü durumu kendisi de açıkça fark eder. Yani, dünyadaki bütün olayların bir hayalden ibaret olduğunu... İnsan, bu anlatılanlar doğrultusunda biraz derin düşünürse, bu hayret verici, olağanüstü durumu kendisi de açıkça fark eder. Yani, dünyadaki bütün olayların bir hayalden ibaret olduğunu... Kitabın bu blümünde anlattığımız gerçek, yani herşeyin bir grüntü olduğu gerçeği ise, bütün bu hırsları ve bağlılıkları anlamsızlaştırması açısından çok nemlidir. Çünkü bu gerçeğin anlaşılması, insanların sahip oldukları ve olmaya çalıştıkları herşeyin, hırsla sahip oldukları mülklerinin, varlıklarıyla vündükleri çocuklarının, kendilerine en yakın sandıkları eşlerinin, arkadaşlarının, en sevdikleri bedenlerinin, bir üstünlük olarak grdükleri mevkilerinin, okudukları okulların, geçirdikleri tatillerin birer hayalden ibaret olduğunu gstermektedir. Bu durumda bunlar adına yapılan hırslar, geçirilen zamanlar, harcanan çabalar da boşunadır. O halde bazı insanlar sahip oldukları mal ve mülkleriyle, "yatlarıyla, helikopterleriyle, fabrikalarıyla, holdingleriyle, kşkleriyle, arazileriyle" sanki bunlar gerçekten varmışçasına vündükleri zaman küçük düşmektedirler. Yatlarında "kasılarak" dolaşan zenginler, arkadaşlarına arabalarıyla gsteriş yapanlar, zenginliklerini her fırsatta dile getirenler, mevkilerinin kendilerini herkesten üstün kıldığını zannedenler, bunlarla gsteriş yaptıklarını sananlar, aslında bir hayal ile gsteriş yaptıklarını anladıklarında ne duruma düşeceklerini bilmelidirler. Bunların benzerlerini rüyalarında da sık sık grürler. Rüyalarında da evleri, çok süratli arabaları, son derece değerli mücevherleri, tomar tomar dolarları, yığın yığın altın ve gümüşleri vardır. Rüyalarında da yüksek bir mevkide bulunurlar, binlerce kişinin çalıştığı bir fabrikaları olur, pek çok insana hükmedebilecek bir güçleri olur, herkesin hayran kaldığı kıyafetler giyerler... Ancak nasıl rüyada sahip oldukları ile vünmek onları komik duruma düşürürse, aynı şekilde bu dünyada muhatap oldukları grüntüyle vünmek de buna eşdeğerdir. Rüyalarında grdükleri de, bu dünyada muhatap oldukları da sonuçta zihinlerindeki birer grüntüden ibarettir. Bunun gibi dünyada yaşadıkları olaylara gsterdikleri tepkiler de, gerçeği anladıklarında insanları utandıracaktır. Kendini kaybetmiş şekilde kavga edenler, bağırıp çağıranlar, dolandırıcılık yapanlar, rüşvet alanlar, sahtekarlık düzenleyenler, yalan syleyenler, cimrilik yapanlar, insanların canını yakanlar, onları dvüp svenler, gzü dnmüş saldırganlar, içleri makam mevki hırsı ile dolu olanlar, haset edenler, gsteriş yapmaya çalışanlar, kendilerini yüceltmek için uğraşanlar ve diğerleri, bir hayal içinde bunları yaptıklarını fark ettiklerinde rezil olacaklardır. Bilinmelidir ki, "dünya" dediğimiz grüntüleri yaratan Allah olduğuna gre, bu dünyadaki tüm malın gerçek sahibi de yalnızca Allah"tır. Nitekim bu gerçek Kuran"da zellikle vurgulanır: Gklerde ve yerde ne varsa tümü Allah"ındır. Allah, herşeyi kuşatandır. (Nisa Suresi, 126) Aslı hayal olan hırslar uğruna dini bir kenara bırakmak ve bunun neticesinde sonsuz yaş ı kaybetmek ise, çok büyük bir akılsızlıktır. Dahası insana sonsuz kayıp getirir. Bu konuda şu nokta çok iyi anlaşılmalıdır: Karşı karşıya olduğumuz gerçek, "tüm bu sahip olduğunuz ve hırsını yaptığınız mallar, zenginlikler, çocuklar, eşler, arkadaşlar, makam-mevki ileride yok olacaktır, o yüzden bir anlamı yoktur" dememektedir. "Bu sahip olduklarınızın hiçbiri şu anda zaten yok, hepsi yalnızca bir hayalden ibaret, Allah"ın sizi denemek için gsterdiği birer grüntü" demektedir. Dikkat ederseniz ikisi arasında çok büyük bir fark vardır. İnsan bu gerçeği şu an kabul etmek istemese ve tüm sahip olduklarını var kabul ederek kendini aldatsa bile, sonuçta lümünün ardından yeniden dirildiğinde, yani ahirette herşey çok net ortaya çıkacaktır. O gün insanın "grüş gücü keskinleşecek" (Kaf Suresi, 22) ve herşeyi çok daha açık fark edecektir. Ama eğer dünyadaki yaş ını hayali amaçlar peşinde koşarak harcamışsa, orada hiç yaşamamış olmayı dileyecek, "keşke o lüm kesip bitirseydi, malım bana hiçbir yarar sağlayamadı, güç ve kudretim yok olup gitti" diyerek helak olacaktır. (Hakka Suresi, 27-29) Akıllı bir insana düşen ise, tüm kainatın bu en büyük gerçeğini zaman varken burada kavramaya çalışmaktır. Aksi halde bütün mrünü hayaller peşinde koşmaya harcayıp sonunda büyük bir yıkıma uğrar. Allah, dünyada hayaller peşinde koşup kendi Yaratıcısı"nı unutan bu insanların son durumlarını şyle bildirmektedir: İnkar edenler; onların amelleri dümdüz bir arazideki seraba benzer; susayan onu bir su sanır. Nihayet ona ulaştığında bir şey bulamaz ve yanında Allah"ı bulur. Onun hesabını tam olarak verir. Allah, hesabı çok seri grendir. (Nur Suresi, 39)