Valla düşünce nasıl oluşur bilmiyorumda düşüncesini kontrol edebilen adam hayatındaki herşeyi kontrol edebilir. Ki bu da zor bişey.

http://m. kitapyurdu.com/index. php?route=products/productdetail&product_id=140748

inception filminde rüya içinde rüya grüyorlar ve herkezin bir totemi var. bu totem gerçek dünya ile bağlıntı kurmak için akıllıca bir yol. bizim gerçek dünyamımız nerede başlıyor? hangi zamanda? kabul etmemiz gereken bir dünya varsa gerçek dünya bu diyebiliriz. bu şekilde rüya grebiliriz. veya tam terside olabilir. sonradan bu konu hakkında düşündükçe şu acı gerçekle karşılaştım. benim refarans aldığım şeylere bağlı kaldıkça fizik yasaları çalışıyor, ama referans noktaları değişikçe fizik kanunlarıda değişiyor. düşünce de değişiyor. duyduğuma inanmam, grdüğümün yarısına, yaptığımın tamamına inanırım der bir çin ataszü. işin içine daldıkça düşünce nereden geliyor diye sordukça, kelimelerle ifade edilen şey olduğuna inandım. hiç başınıza geldi mi bilmem. içerden bir şeyler olduğunu hissedersiniz anlatacak uygun olacak kelimeler cümleler bulunmaz. bana gre saf düşünce işte bu. düşünceyi kelimelerle ifade etmeye başladıkça kelimelerin bendeki anlamlarıyla açıklamaya çalışıyorum. yani referans noktası ben oluyorum. benim gerçeklikliklerim oluyor. kısacası ben oluyorum. ben oldukça egoyada doğru gidiyor. boş

Ben de şunu merak ediyorum, Şimdik bizim kendi iç sesimiz var ve genelde Türkçe konuşuyor bu arkadaş. Taa M. . tarihlerinde daha ilk insanların iç sesi var mıydı? Varsa, nasıl anlaşıyorlardı? Tişikkirlir Soyledigin olayin cevabi herhangi bir dil ogren ortaya cikar ben ister turkce ister rusca kendi kendimle aohbet edebiliyorum. Aslina bakarsan bu islemi yazarken dahi yapiyorsun cunku beynin dogru anlamlari verebilmek icin cumleleri kafanda kuruyor. Sen konusurken dusunmedigini saniyorsun ancak beynin bu islemi 2 kere gerceklestiriyor. Bir zamanlar bi yerde okumustum turkce bilen insanlarin beynini daha fazla kullandigi ile alakali bi yazi. Sebebi ise farkli anlamlara sahip kelimeler. Yazida olayi su sekilde aciklamislardi. Insanlar konusma esnasinda soylenen konusmayi ilk duyduklarinda beyinleri gelen konuyu algilar bu 1. Asama 2. Asamada ise beyin algilanan cumledeki anlama gore cevap verir. Turkcede ise beyin gelen konusmayi alir kelime kelime anlamdir 1. Asama 2. Asama verilecek cevapta kullanilan kelimeleri anlamdir es anlamli yada ayni anlama gelen kelimelerin vurgularini hazirlar. 3. Asamada ise anlamli cumleyi yapilandirip soyletir. delimiyim ben?

@Nikoteen hocam, en azından ruha inanıyorsanız benim elim biraz daha serbest oldu diyebilirim, içine düşütüğünüz bu derin düşünce merkezinin merkez noktasını tespit etme düşüncesini, cevaplamak ve sizi rahatlatmak adına yazımın bundan sonraki aşamasında sormamda fayda grdüğüm bir konuyu belirtmeden konuya giremeyeceğim. Sizin bahsettiğiniz düşüncenin merkez noktasının bulunuşumudur? yoksa aklın merkez noktasının nasıl işlediğimidir ek olarak da zihnin ne şekilde işlevselleştiğimidir.. bu üç kavram beynin çalışırken ayrı ayrı kullandığı kavramlardır. Bu kavramlarında üzerinde onları süren kavramlar vardır.. Vereceğiniz cevaba gre devam edeceğim.. Net ortamı, tek tük de olsa iyi dostluklar sağlamışsa bile, vefasızlığı ile ünlüdür..!

Düşüncenin vasıtasının akıl olduğu nkabulünden hareketle yazıyorum. Burda sorulması gereken herkesin aklının aynı seviyede olup olmadığı. Hatta daha da tesi aklın lçülebilir olup olmadığı. İleri düzey zihni faaliyet gerektiren işleri her insanın başaramıyor olmasından hareketle belki bu sorulara bir cevap bulabiliriz: Herkes aynı akıla sahip değil. İkinci soru: Herkesin aynı akıla sahip olmadığı bir ortamda düşüncelerin doğrulamasını nasıl yapacağız? Kimin hangi düşüncesini neye gre kabul edip neye gre reddedeceğiz? Kıstas nedir? Pozitivist bilim metodolojisi diyecek olursanız sizi post pozitivistleri okumaya davet ediyorum. Dolayısıyla düşüncenin ne olduğu nasıl olduğuna dair düşünceler mutlak ve ortak olmaktan uzaktır. Yani akıl yürütme bu noktada bize doğru bilgiyi sağlayacak mıdır, bu şüphelidir.

Hoca yazın ncelikle güzel ve güzel şeylere değinmişin. Anladığım kadarıyla bir nevi bildiklerimizden fazlasını düşünemiyoruz diyorsun, ancak günümüzde bu kadar teknolojiye sahibiz ve eğer düşüncenin bir sınırı olsaydı bu kadar teknolojiye sahip olamazdık. Mesela şyle düşün, bilgisayar ilk icat edildiğinde, bunu birisi düşünerek yaptı, dikkat ettiysen ilk icat edildiğinde dedim, peki ilk olduğuna gre nceden bildiği birşeyi icat etmemiş olmuyor mu bu adam. Hangisi çıkıpta süt içelim dedi de, inekler sağıldı, hangisi bilmem hangi kedi bokundan kahve oluyorda hadi deneyip içelim dedi, vb. Dünyada ilk defa yapılan veya icat edilen herşeyi, ilk syleyen adamlar düşüncenin sınırını aşarak bunları bulabildi. zira bulabildikleri şeyler, ncesi olmadığı için hiçbirinden etkilenmeyerek düşünce sınırı aşılarak yapıldı. Ben şyle düşünüyorum, bazı şeyler bizlere doğa gereği düşünme yeteneği aşılandı, bir hayvanın iç güdüsel yavrusunu beslemesi gibi. Aslında düşünce ilham gibi birşey, geldiği de oluyor gittiği de. tahref156 tarafından 16/Ağu/17 09:54 tarihinde düzenlenmiştir the man who gets tired after eating a ban

Selam arkadaşlar konu çok iyi, asıl olay düşünmeme üzerine çünkü düşünce bizi sınırlayan ve zincire vuran bir sistemdir, kişiliğmiz biz doğar doğmaz ailemiz ve cevremizden oluşmaya baslar ve sonunda kontrol tamamen kişiliğimize kalır içinde bulundugumuz toplumun yarattıgı bir birey olmuş oluruz. biz de bunu kendimiz sanar ve bu kaçınılmaz dngüde yaşarız :-) yürüme seklimizden tutunda ses tonumuza hatta pskolojk hastalıklarımıza kadar hersey düşüncedir kalıplaşmıştır, ve bunlar beyinde ylesine saglam yerlesmistir ki kontrol edebilen nerdeyse yoktur. aslolan ise hiç biri z kendimiz değilizdir toplumun yarattıgı bir kişiliğiz sadece ve ailemize vs sekillendik. düşüncenin sınırını aşmak isteyen düşüncenin nasıl durdurulması gerektiği üzerine durmalıdır. kontrol ne kadar kendimizde olursa o kadar zeki huzurlu dikkatli yada dünya oyununu istediği gibi şekillendirebilen biri oluruz. aklımızadaki bilincimizdeki gereksiz düşünceleri kaldırmalıyız. bir günün nasıl bittigini anlamadan geçiren ve bir mrü bu şekilde tamamlayan milyarlar var. su an bu yazıyı okuyan kişiliklerden bile hepsi kendi bilincindeki kalıplasmıs düşüncelere gre düşünüp yorumlayacak ve bu zincileri kıramayacak :-)

onu geç de, yeni bir renk düşünsene? Fuck Mobb Deep Fuck Biggie Fuck Bad Boy as a staff record label and as a mother fuckin crew. En büyük hayalimi sordu geçenlerde birisi Midtown metrosundan inip Broadwayde bir kaç tur attıktan sonra Union Square Park karşındaki Starbucksda bir kahve içmek.

Ben de şunu merak ediyorum, Şimdik bizim kendi iç sesimiz var ve genelde Türkçe konuşuyor bu arkadaş. Taa M. . tarihlerinde daha ilk insanların iç sesi var mıydı? Varsa, nasıl anlaşıyorlardı? Tişikkirlir Tahtam eksik

Ben de şunu merak ediyorum, Şimdik bizim kendi iç sesimiz var ve genelde Türkçe konuşuyor bu arkadaş. Taa M. . tarihlerinde daha ilk insanların iç sesi var mıydı? Varsa, nasıl anlaşıyorlardı? Tişikkirlir Hocam ilk insanları bırakta sen günümüzde iç ses ile kiminle anlaşabiliyorsun. :D Ben o sesin sadece kişiye zel olduğunu sanıyordum. Tişikkirlir :D tahref156 tarafından 16/Ağu/17 10:09 tarihinde düzenlenmiştir the man who gets tired after eating a ban

patata bunu yazdı Ben de şunu merak ediyorum, Şimdik bizim kendi iç sesimiz var ve genelde Türkçe konuşuyor bu arkadaş. Taa M. . tarihlerinde daha ilk insanların iç sesi var mıydı? Varsa, nasıl anlaşıyorlardı? Tişikkirlir Ben karşımdakine birşey sylemek istiyorum ama syliyemiyorum. İçimden o syleceğimi düşünürken yüzüne bakıyorum. Biraz sonra bakıyorum o konu hakkında benimle konuşup sorduğum sorunun cevabını bana birşekilde veriyor. Bu olayı 3 kere yaşadım. İlk 15 yaşlarımda olmuştu. Bilmiyorum belkide yüzlerine karşı sylüyorum ama demediğimden eminim:) Çocukken kareteci bir çocuk vardı, hep kavga ederdik. Her kavga ettiğimizde ben daha çok hırpalanırdım. Adamın kondüsyonu var, fiziği var. Normal olarak ben daha çok darbe alıyordum. Ama her defasında onunla kavga edip cümü almak için bir yol arardım ve tekrar kavga çıkarırdım. Sonuç olarak yine en fazla darbeyi ben alırdım. Okulun bahçesinde arkadaşlarla oturuyoruz, ben bununla tekrardan szlü kapıştım. Sonra kenara çekilip içimden düşündüm bu byle olmaz, hep hırpalanan biz oluyoruz aq. Dedim ben 1 aylığına kye gideyim, çalışayım kas yapayım. Sonra gelip bununla tekrar kavga edip intikamımı alayım. Ulan onu dememle o kavga ettiğim çocuk bir koptu, bağırıa bağıra herkese anlatıyor aq. Gidip spor yapıp beni dvücekmiş felan. Ananı sikeyim dedim ne oluyoruz ben kimseye birşey demedim. Yoklan dedim yle birşey atma vs... Byle bir olay geçti başımdan. Konu dağılmaz inş :) iç ses deyince aklıma geldi Seminerist tarafından 16/Ağu/17 10:47 tarihinde düzenlenmiştir

Başlık makale tarzında oldu ama burada bir cevaptan çok soru arıyorum çünkü doğru soruları sormanın cevaplar bulmaktan daha zor ama daha doğru yol olduğunu biliyorum dolayısıyla cevap bulmak için bile olsa gelen biri okusun en azından bir soru bıraksın düşüncesiyle bu başlığı seçtim."Düşünce nasıl oluşur?" Bu soruyu kendime ilk sorduğumda tek şekilde algılamıştım şyle ki; "Düşünce nereden, nasıl gelir?" Sz gelimi şu an bir şey düşünmek istiyorum ve aklıma bir gazete geliyor. Sonra sabah iş yerinde alakasız bir yerde gazete grmüştüm bu yüzden aklıma gazete geldi diyorum ve daha zgün düşünmek istiyorum. Aklın bilemeyeceği bir şeyi düşünmek istiyorum bu yüzden mesela huzur gibi. Akıl huzuru sembolik olarak bilir sonuçta değil mi? Huzuru akıl ile hissedemeyiz ki hem akıl huzuru ne bilir? Onun işi biz farkında bile olmadan sürekli düşünmek ve kaydetmek. Neden sonra gzümde alp dağları gibi bir yer canlanıyor; etrafta bulutlardan parçalar, alabildiğine yeşillik dağlar ve yeşil dağların üzerinde hafif kar tabakası, ufukta ise batmak üzere olan kıpkırmızı bir güneş. İnsanın kendini tanıması bazen bir mre bile yetmiyor çünkü zor bir uğraş bu. Kafayı yeme noktasına gelenler "fazla düşünme" felsefesini benimseyip "hayatı olduğu gibi kabul edenler." Oysa düşünenler "fazla düşünme" szünde bile başka anlam grürler. Neyse demem o ki kendim hakkımda bildiğim bir şey var; İronileri seven biriyim. Yeşil, kar ve güneşi düşünmem bu yüzdendir dedim. Daha doğrusu gzümde byle bir resmin canlanmasının nedeni budur dedim. Fakat bir sorun vardı ben hayal etmiyordum ya da hayal etmek istemiyordum. Neden gzümde byle bir resim canlandı ki? Düşünmek ile hayal etmek aynı şey mi? Oysa Elinizi havaya kaldırmak isteyip bunun için gerekli komutları vermek üzere düşünmeye başladığınızda elinizin havaya kalktığını grürsünüz, hayal etmezsiniz ki. Yine daha zgün düşünmek adına bir şeyl düşünme olayına devam ettim düşüncelerin hızını bilirsiniz buraya tek tek yazmak uzun iş. Her düşündüğüm şey de fark ettim ki bir ncesinde düşündüğüm şey ile sonraki düşündüğüm şey arasında bir bağ vardı cidden çok basit düşünüyorum o halde dediğim sırada aklıma antenleri olan bir toprak solucanı geldi bulabildiğim en orjinal düşünce buydu. Fakat onu bile bir kül tablası ile ortak kümeye almak aslında hiçte zor değil. Anteli solucanın ham maddesi hayal gücüyse kül tablasının ki de atomları falan işte neticede her şeyi meydana getiren bir z var. Bu da beni ister istemez düşüncenin sınırları olduğu konusunu kabullenme noktasına getirdi. Yani ne hayal gücü ne düşünce yle sonsuz güçleri olan şeyler değildi. Bana düşünemeyeceğiniz bir şey syleyebilir misiniz? Peki hayal edemeyeceğiniz bir şey?Şimdi dnelim ilk soruyu ikince şekilde nasıl algıladığıma. Aslında ilkinden hem çok farklı hem de neredeyse aynı denebilecek bir şey bu. Umarım kelimelere dkerken hata yapmam... Düşünme zelliğine sahip olduktan sonra düşünmenin nasıl gerçekleştiği ve henüz düşünme kabiliyetimiz yokken düşünme safhasına nasıl geçildiği. İşte iki farklı açı bu. Çünkü hatırlayanlar yoksa bile 6ay-3 yaş arası bebeklere bakarak bu durumu gzlemleyebilirsiniz. Eşyaya hayret ile bakarlar, kedi kpek grdükleri zaman çıldıranı da olur bir mucizeye bakar gibi, çıkardığı sesi taklit edip ona işaret eden de. Oysa daha bu yaşlarda düşüncemize hakim değiliz ki sadece bir "gzlemleyen" ve işe dini de karıştıracak olursak hem gzlemleyen hem de gzlemnen konumundayız. Yani gnostik olarak algıladığımız şeylere şaşırabiliyoruz. Demek ki şaşırmak için düşünmek şart değil ama düşününce de şaşırabiliyoruz en basidinden "Düşünce nasıl oluşur" sorusuna şaşırdığımız gibi. Sonuçlar bir şey bildiğine inananlar içindir ben bir şey bilmediğim için bunları yazdım dolayısıyla bir sonuç beklemeyin ama sorular bırakırsanız buraya sevinirim ya da düşüncelerinizi. Düşünebileceğimiz her şey cidden nfz'nin dediği gibi tılsımlı, aşılması muhal bir hududla mı sınırlı? Eğer yle ise bu hududun dışındaki her şeye hayal gücüyle gidilebileceği için zandan mı ibarettir. Yoksa gnostik sezi bize bu hududun dışından bir şeyler getirebilir mi? Ki getirse bile gnostik sezi ne kadar bizim elimizde ki? Ve gnostik sezi ile bastırılmış korkudan gelen düşünceyi nasıl ayırt edebiliriz? Aklınıza ne geliyorsa yahu çünkü şu an problemin dışına çıkamıyorum ve başka açılara ihtiyacım var elbette ki ne yapıyorsam kendim için yapıyorum insanlığa hizmet gibi bir amacım olmadı hiçbir zaman çünkü entropinin kutsallığına inanıyorum ama amaçlar da değişebilir hatta amacımı bilmiyor olma ihtimalim daha bile kuvvetli. Şunu bilin yeter, ne istiyorsam kendim için istiyorum. Nikoteen tarafından 16/Ağu/17 00:00 tarihinde düzenlenmiştir Troubles'll come & they'll pass

Ben de şunu merak ediyorum, Şimdik bizim kendi iç sesimiz var ve genelde Türkçe konuşuyor bu arkadaş. Taa M. . tarihlerinde daha ilk insanların iç sesi var mıydı? Varsa, nasıl anlaşıyorlardı? Tişikkirlir Ic ses dusuncedir hocam. Fransizca biliyorsan fransizca konusur arkadas. Yani m. o. deki insanlar icinde bu gecerli dil veya sozcukler onemli degil. @Niko Bunun disinda birde soyle bi olay var. Hic dusunmeden 1 an gecirebilir mi bi insan. Yani 5 saniye boyunca birsey dusunmeyecem diyip basarabilir mi insan. Konu guzel uzun uzun yazmak isterdim ama mobil yoruyor musait bi anda sohbete dahil olacam :F Eğer hayatım bir film olsaydı, ya uyuyakalır ya da yarısında çıkardım.

Hocam düşüncenin beyinde oluşması diye olaya bakarsan, şimdiye kadar elde edilebilmiş en hızlı bilgisayarın kullanımı bile olsa, aynı anda yürüttüğün düşüncelere yetişemeyeceğini sanırım kavraman mümkün olur. Beynimiz sadece etkileşimlere karşı, yani dünyevi olayların bizimle olan ilgisi, uzaklık yakınlık ilişkileri, tehlike, korku çekişi ve itişi ynünden rapor veren mekanizması olarak grev yapan, ruhumuza ait bir bilgisayardır dersek yanılmayız sanırım. Konnun aslında inancınlada alakası var, şayet Ateist bir kimse isen ben sana Ruhtan bahsedemem. Çünkü inanmazsın. Her insanın bir ruhu vardır, ve Ruh düşünmek için etkileşim hariç, alete ihtiyaç duymaz, dünya ile etkileşimi bedenimiz için yapar, bunun içinde beynimizi kullanır. bisikletin pedalı gibi. Düşüncenin başlayıp bittiği yer, saf bilinç enerjisi olan ruhtan gelmedir. Saf bilinç enerjisinin hızıda evrende bilinen en büyük hızdır. Bu gün düüşnce hızında yolculuk edebilecek gemilerimiz olsaydı evrendeki her hangi bir uzaklığı an itibari ile gitmeyi gerçekleştirebilecektik. ShockMan tarafından 16/Ağu/17 01:05 tarihinde düzenlenmiştir Net ortamı, tek tük de olsa iyi dostluklar sağlamışsa bile, vefasızlığı ile ünlüdür..!

dusunce bir zehirdir , dusunce gercegin onundeki bir tepeyse tepe asilirsa hersey kendini gosterir, dusunce gozumuzun onundeki bir perdedir, dusunce gercegi gormemizi engelleyen bir virustur. kisilikte dusuncedir. dusunceler karmasasi dunyayi bu hale getirdi ama icimizdeki o yolu bulup dusuncenin sinirlarini astigimizda, geriye kendimiz kaliriz kendimiz ise gercegizdir gercek ise herseydir.

@ShockMan Ruha inanıyorum fakat inancıma rağmen yazdıklarınızdan pek bir şey anlamadım çünkü çok fazla varsayımda bulunmuşsunuz hocam. Yanlışım varsa lütfen düzeltin fakat insanlık henüz bilincin bile ne olduğunu bilmiyorken bilinç enerjisinin hızından bahsetmek sadece astral seyahetleri teorikte mantığa oturtabilmek adına yararlı grünen bir varsayım. Nasıl lçülüyor ki bu hız? Bilincin nerede olduğunu bilsek hızını lçmekle uğraşacağımızı da hiç sanmıyorum doğrusu. Madem ki düşünmek bizi diğer canlılardan ayıran zelliğimiz bence asıl düşünmemiz gereken tek ve yegane şey düşüncenin nasıl zuhur ettiğidir. @RotKerimYeni bir renge ne hacet hocam, mana da farklı anlamlara gelen yahut hiç bir anlamı olmayan szcüklerin herkesçe farklı algılanması yukarıda bahsettiğim durumlardan dolayı anlaşılabilir bir hadisedir. Misal: yaşlılık, gençlik, aşk, huzur, acı vs. Şimdi siz liseli bir gence ne kadar gençliğin güzelliklerini yahut ktü yanlarını anlatırsanız anlatın. Sizin gençliğe bakışınızla onun bakışı bir olur mu?Fakat asıl sorgulamamız gereken manaya yer bırakmayan, fiziki kanunlar hükmündeki szcüklerin herkesçe aynı mı algılandığıdır. Misal: Grme bozukluğu olmayan iki kişi olduğumuzu varsayalım. İkimizin grdüğü bir çocuk üzerindeki tişrtün renginin ikimizin algısında da birebir aynı olduğunu, o rengin kendisini kullanmadan nasıl anlayabiliriz? İkimizde kırmızı bir şeye bakıp "Bende kırmızı budur." dememiz renkteki hüküm hakkında hemfikir olduğumuzu gsterir fakat kırmızıyı nasıl grdüğümüzü karşı tarafın yorumuna yer bırakmayacak şekilde, diğer bir deyişle bilimsel olarak anlatmamız mümkün müdür? Grmenin nasıl olduğunu bilimsel olarak izah etmişiz zaten de grdüğümüz rengi birebir aynı şekilde grdüğümüzü nasıl izah edeceğiz? Dahası gerçekten de grdüğümüz rengi tamamen aynı grdüğümüz ne malum?ARGE şirketlerimiz yok, ki olsa bile zaten "bilinç" muammasını çzmeden bunun deneysel olarak ispatlanabileceğini sanmıyorum, çünkü bilinçlerin dünç alınıp verilmesi gibi bir durum olması gerekir mantıken dolayısıyla bunu düşünce yoluyla ispatlayamıyorsak kırmızının herkeste aynı algılandığını varsaymak nyargıdan başka bir şey değildir ki nyargıların düşüncelerin üzerine dkülen kezzaplar olduğunu biliriz hepimiz hemen hemen. Troubles'll come & they'll pass

Kitap tavsiyesi için teşekkürler stoklarda bulamazsam pdf'sini indirip okuyacağım. Aklıma gelen bir kaç şeyi daha paylaşmak istiyorum belki buradan bir çıkış noktası grebilenler olur ve bize de sylerler diye;Düşüncelerimizin çoğu tecrübelerimizle prangalı. Fakat tecrübeler düşüncelerimizin tek efendisi değil. Şyle rnek vereyim; Bir grup deneği bir tepeye çıkartmışlar ve tepenin ne kadar dik olduğunu sormuşlar. Sırt çantalarının ağırlıkları farklı farklı olan 1. grup denekleri ağırlıkları ile doğru orantılı olarak tepenin dikliği hakkında fikir belirtmişler. Çantaların ağırlıklarının aynı olduğu 2. gruptaki deneklerden ise atletik yapıda olanlar dikliği fazla bulmazken vücut yapısı normal ve hantala yakın olanlar da bu orantıda cevaplar vermiş. Tecrübe dediğimiz şey ne peki? Bizde bıraktığı hislerden mi ibaret tecrübe? Ya da ğretilerinden mi? İyi de tecrübelerimizi ne kadar hatırlıyoruz bıraktığı hislerin izi kadar mı yoksa ğrendiklerimiz doğrultusunda yaşadığımız kadar mı? Dahası tam olarak hangi noktada bırakmalıyız bir şeyi denemeyi?İki farklı tecrübeyi ele alalım şimdi biri aşk acısı olsun diğeri de dik bir yamaca tırmanmak. Yamaca tekrar tekrar tırmandıkça bu iş kolaylaşırken diğerini tekrar tekrar yaşamak bu işi kolaylaştırmıyor. Nedeni birinin vücutla diğerinin vücuttan bağımsız yapılıyor olması mı? yle ise vücudun hüküm sahibi olduğu düşünceler değişir diyebilir miyiz?Peki, herhangi bir yere gidecek olsak, oraya minibüsle, metroyla vs. ne ile gitmemiz gerektiğini düşünürüz oysa kimse oraya vasıta olmaksızın uçarak gitmeyi düşünmez çünkü dünya kanunları gereği bu mümkün değildir. Şu noktada ya yukarıdaki genellemenin yanlışlığı kabul edilmeli ya da astral seyahetler için farkında olmamız gereken noktanın tam da bu zincir olduğunu düşünmeliyiz. Her ne derseniz deyin, düşünce bir yolu olmadığı takdirde, ğrendiğimiz, hissettiğimiz, benimsediğimiz, grdüğümüz, grdüğümüzü "sandığımız" bir takım dış ama aslında tamamen iç etmenlere bağlıdır. Oysa Sofi'nin Dünyası'ndaki rnekte olduğu gibi henüz düşünmeyi bilmeyen fakat algılayabilen bir varlık olan bebek, babasının uçtuğunu grünce şaşırmaz ya da bunu gren annesi gibi şaşırmaz diyelim. Oysa bebekte de his vardı değil mi? Merak ve şaşkınlık gibi hisler. Fakat henüz düşünce var olmadığı için buna etki edemiyordu. Yoksa düşünce var olurken yani bir insan ilk kez bir şey düşündüğünde, o düşünce bunların etkisinden mi doğuyordu? Ya da bunun aksini nasıl ispat edebiliriz? Aynı aile terbiyesini almış iki çocuk bebekliklerinde bile farklı karakteristik davranışlar gsterebiliyorlar ki düşünmeye başladıktan sonra zaten tamamen farklı olmaları o kadar da şaşırtıcı olmuyor. Peki bu farklı davranışların nedeni ne? "Ruh süzgeci" adını vereceğim şey bu düşüncesizlik evresinde hislerle mi oluşuyor? Ya da karakter diyelim. Bebeklik evresinde her şey, aşırı ışıklı bir rüya gibi gelirken zamanla kendimizi bu rüyanın bir parçası ve daha da zamanla bunun aslında rüya olmadığını mı düşünüyoruz? Düşüncenin hammaddesi zaman olabilir mi ya da neden olamaz? Nikoteen tarafından 16/Ağu/17 00:00 tarihinde düzenlenmiştir Troubles'll come & they'll pass