nce Vatan! -Ne Mutlu Türk'üm Diyene! -Ordumuza Şükran Borçluyuz! -Milli Birlik Esastır. Yukarıya sıraladığımız szleri günlük yaşantımızda kullanabiliyor muyuz? Yani her T. C. vatandaşı bu szleri konuşabiliyor, yazabiliyor, syleyebiliyor mu?Şimdi diyeceksiniz ki "Nasıl sorular bunlar Ali Eralp? Elbette her T. C. vatandaşı bu szleri konuşabilir, yazabilir, syleyebilir. Bu szcüklerde ne var ki?yleyse şu şekilde yeniden sorayım:Herkesin konuşabildiği, yazabildiği, syleyebildiği bu szleri bayramlarda, nemli günlerde ışıklandırıp, iki minare arasına asabilir miyiz?"Bundan doğal ne olabilir?" Elbette asabiliriz. Suç yok, hakaret yok, ktüleme yok... Yüceltme var, onurlandırma var, gurur var... Ama iktidar byle sylemiyor işte. O, başka türlü konuşuyor."Nasıl konuşuyor?""Hayır, asamazsın. Yasak..." diyor."Peki, neden yasak?" "Bu szler yıllarca gklerde sergilendi. Grkemli grüntüleriyle şan şeref verdi. Kimse de itiraz etmedi. Şimdi ne değişti de yasaklandı?"Yeni çıkan ynetmelik byle emrediyor... Bu szler ideolojik, politik; halkı blmeye yneliktir..." diyor. AKP'ye gre ideolojik olmayan bir şey yok. Tekel direnişi ideolojik, Atatürk'ün kalpaklı resmi ideolojik, şehit analarının Meclise Türk bayrakları ile girmeleri ideolojik... Bu ülkede sadece siyasal İslamcılık, şeriatçılık, Feto'culuk ideolojik değil... Bundan byle, " Ne Mutlu Türküm Diyene, nce Vatan, Ordumuza Şükran Borçluyuz, Milli Birlik Esastır..." gibi yazıları mahya olarak gremeyeceğiz. Bunları da yasakladı AKP. İslam cumhuriyeti yolunda bir adım daha attı. Minareler arasına sadece "dinsel içerikli" szler yazılacak artık. Birlikten, bütünlükten, tam bağımsızlıktan, ulusal olandan yana ne varsa kaldırıyorlar, yok etmeye çalışıyorlar. Onlara gre vatanı, vatandaşlığı savunmak, orduya şükran duymak, milli birlik temelinde kenetlenmek suç. Hele hele "Ne mutlu Türküm" demek en büyük suç. Vatandaşlık yerine kulluk, ulus yerine ümmet anlayışını savunmak mubah!.. Şu bir gerçek ki, bu sisli puslu, bulanık grüntü, bu yıkım süreci, birdenbire, ansızın ortaya çıkmadı. Bu resim, 1950lerden başlamak üzere, zellikle 1980lerden sonra Atatürk ve Cumhuriyet düşmanlarının fırçalan ile şekillendi. Çiller'ler, Evren'ler, zal'lar uyguladıkları işbirlikçi neoliberal programlarla emperyalizme teslimiyeti de terkilerinde getirdiler. Bugünkü İslamcı düzenin temellerini hazırladılar. Giderek ABD'siz, AB'siz, IMF'siz adım atamayan, karar veremeyen bir ülke durumuna düşürüldük. Günümüzde saltanat, hilafet, Neo-Osmanlıcılık hayalleri yeniden filizlenmiştir. F tipi rgütlenmeye geçmeyen devlet kuruluşu kalmamıştır. Tüm çabalar, siyasal İslam cumhuriyetinin oluşması için harcanmaktadır. Tarikatların, tekkelerin, şeyhlerin, şıhların toplum üzerindeki baskısı giderek artmaktadır. Yargıtay, Danıştay, Anayasa Mahkemesi saldırı altındadır ve bu kurumlar şeriat hukukuna karşı Cumhuriyet hukukunu canla başla korumaya çalışmaktadırlar. Orduya karşı her gün yeni bir tertip düzenlenmektedir. Ordunun karargahına girilmiştir. Ne yazık ki komuta kademesi bu saldırılar karşısında sessizliği tercih edip, kabuğuna çekilmiştir. Bugün Türk ordusuna karşı girişilen "asimetrik, psikolojik harekat" hedefine ulaşmış grünmektedir. Sayın Vural Savaş'ın deyişi ile o da F tipi rgütlenmeye doğru yol almaktadır. Ama Bülent Arınç'a yapılacağı ileri sürülen suikast iddiası fos çıkmıştır. Bu nedenle şimdi yeni planlar, senaryolar hazırlanmaktadır. Yargıçlara, savcılara gnderilen mermiler, nümüzdeki günlerin yeni olaylara, gzaltlılara, tutuklamalara gebe olduğunu haber veren sinyallerdir. Ama ne yaparlarsa yapsınlar, ne tertipler içerisine girerlerse girsinler. Bunlar son çırpınışlardır. Deniz bitmiştir. Takke düşmüş kel, grünmüştür. AKP ekonomik, sosyal, siyasal kriz içerisinde bocalamaktadır. Satıla satıla ne sanayi, ne tarım kalmıştır. Cumhuriyet kurumları uluslar arası tekellerin eline geçmiştir. Üretici, ürününü verecek yer bulamamaktadır. Üretim durmuştur. Gelir kaynakları kurumuştur. Yedi yıl içerisinde Türkiye'nin borcu iki kat artarak, 240 milyar dolardan 500 milyar dolara çıkmıştır. zelleştirilen kurumlardan atılan işsiz işçilerin sayısı milyonlara ulaşmıştır. İşsizlik çığ gibi büyümektedir. Artık bıçak kemiğe gelip dayanmıştır. Devrimin gerçek sahibi işçiler, Nazım'ın deyişi ile "Karanlığın kenarından, ağır ellerini toprağa basıp doğrulmak" üzeredir. Şafak yakındır. Yiğit tekel işçisi direniş kıvılcımını çakmıştır. Yakında sokaklar, meydanlar çoban ateşleriyle aydınlanacaktır. düşüncelerime tercüman olan bir yazı. ve son! işte geldik gidiyoruz bilinmez diyara, Eskiden karpuz idik şimdi dndük bir hıyaraaaaa