Şu ana kadar PKK terrüne karşı bir tugay askerimizi feda etmişiz, etmeye de devam ediyoruz. Hemen her gün bir veya birkaç şehit haberi geliyor. Neredeyse çeyrek asırdır bu durum byle. Şehit sayısı bazı dnemler azalıyor, bazı dnemler ise yükseliyor. En ktüsü buna karar veren de PKK desek yeridir. Canı isteyince silahları susturuyor ve çatışmalar neredeyse kesiliyor... Canı isteyince silahları ateşliyor ve ortalık yeniden toz duman oluyor. Kısacası inisiyatif güvenlik güçlerinde değil, terr rgütünde... Sürece bizler yn veremiyoruz. İnisiyatif sahibi aktrler arasında Türkiye ikinci, hatta üçüncü sırada bile değil. Belki de en ktüsü bu... Yani inisiyatif sahibi olamamak, sürece yn veren değil, onun nünde sürüklenen olmak... Terrle mücadelede yaptığımız pek çok hata var. Ancak biz bu yazımızda terrle mücadelede yaptığımız hatalardan çok, terristle mücadelede yaptığımız hatalara değineceğiz. Hükümetlerin ve basının pek de ilgilenmediği, adeta kr bir nokta olarak kalan, ilgilenenin de hain ya da art niyetli olarak suçlanabildiği kolluk güçlerinin mücadele stratejilerindeki yanlışları sorgulayacağız: İlk nce kalabalık ve ağır hareket eden düzenli birlikler ile terre karşı mücadele edilmez. ABD, Avrupa, daha doğrusu gelişmiş hiçbir ülke bu işi byle yapmıyor. Diğer bir deyişle Türkiye terrle mücadelede kullandığı yntem açısından dünyanın tersine bir ynde ilerliyor. Düzenli birlikler ile terrle mücadeleyi sadece Afrika ve Asya'nın az gelişmiş ülkelerinde grmek mümkün... Batılı ülkeler bu ynteme terr karşısında hiç mi başvurmuyor? Elbette ki başvuruyorlar, fakat sınırlarının dışında... rneğin Irak'ta, rneğin Afganistan'da... İsrail de Lübnan ve Filistin'de bolca bu yntemi kullanıyor... Çünkü bu ülkelerde Batılı güçlerin ateşli silahları kullanmada hiçbir sınırı yok... Bazen bir düğün alayına bomba yağdırıyorlar, bazen bir çocuğu 'terrist sanıp' ldürüyorlar. Ayrıca insan hakları ihlalleri sınırlamaları da bu ülkelerde yok... İster elektrik verirsiniz mahkumlara, isterseniz tecavüz edersiniz kadınlara... Bu nedenle Amerika askeri, İsrail askeri ya da İngiliz askeri terrle mücadelede ancak sınırların tesinde kullanılabiliyor. İngilizler bir ara Kuzey İrlanda'da mücadelelerini düzenli birliklerin üzerine oturtmak istediler de felaketle karşılaşıp, hatalarından geri dndüler... Kısacası düzenli birlikler terr karşısında ancak ateş gücünüzü neredeyse sınırsız kullanabildiğiniz, hukuki bağıtlarınızın en az olduğu yerlerde kullanılabilir. Tabii siz Filistin, Irak ve Afganistan'daki kampanyalara başarılı diyebiliyorsanız. Terre karşı düzenli birlikleri kullanmak son derece hatalıdır, çünkü ordular terrle mücadeleye gre dizayn edilmemişlerdir. Eğer terr rgütleri ülkeyi rahatsız eden bir sivrisinekse, ordular bir 'balyoz'a benzer. Balyozunuz ne kadar ağır olursa 'sivrisinek'i yakalamak o kadar zor olacaktır. Sinek bir yere konacak, siz hızla balyozu kaldırıp duvara indireceksiniz. Bir süre sonra bakacaksınız ki sivrisinek uçmaya devam ediyor, fakat duvarlar yıkık dkük olmuş. Üstelik sizde sivrisinek kovalayacak, yani terrle mücadele edilecek hal kalmamış. Onca ağır bir nesneyi kaldırıp indirdiğiniz için incinen, kırılan, ya da çıkan uzuvlarınız da cabası. Bu nedenle terr rgütleri orduların terrle mücadelenin içinde olmasına bayılırlar. Tam da istedikleri şeydir. Tam da dişlerine gre bir hedeftir. Havada sallanan balyozun tepelerine inme olasılığı sıfıra yakındır. Onlar balyozu değil, onu tutan eli ısırırlar. Balyozu tutan el sinirlendikçe daha bir sert saldırmaya, kendisini perişan etmeye başlar. Oysa sivrisineğe karşı doğru mücadele aracı balyoz değil, sinekliktir, sinek kovucu tablettir veya sinek ilacıdır. Bunlar hem daha hafiftir, hem de daha esnek. Eli yormaz, çevreye zararı daha azdır. rneğimizi açalım: Terr blgesi olarak tanımlanan Güneydoğu ve Doğu Anadolu blgesindeki toplam asker sayımız 250.000'den fazla. Elbette bu askerlerimiz dış tehdit için de buralarda konuşlanmış durumdalar, fakat temel hedef PKK terrü. Askerlerin tamamına yakını dağda, ovada terrist kovalıyor. Peki, 250.000 askerin karşısında kaç terrist var? Son verilere gre Türkiye sınırları içindeki terrist sayısı 1.500 civarında. rneği biraz daha spesifikleştirelim: Gabar Dağı Türk askerinin korkulu rüyası. Dağa çıkmak çok zor. Dağ terristlerin yuvası durumunda ve sık sık şehit verilen bir nokta. Hatta bir siyasi parti, iktidara gelirlerse Gabar'ı terristlerden temizleyeceklerini, Türk bayrağını dağın zirvesine çekeceklerini dahi syledi. Şu anda da dağın çevresinde iki tugay terre karşı grev alıyor. Akçay ve Siirt tugayları tamamen Gabar'a dnük olarak grevlendirilmiş durumdalar. Yani neredeyse 10.000 askerin Gabar'daki terristlere namluyu doğrulttukları anlaşılıyor... Hal byle olunca dağın bir tür Kandil Dağı olduğunu ve dağda 3.000-5.000 terristin yuvalandığını düşünebilirsiniz. Hayır, yanıldınız... Dağdaki toplam terrist sayısı sadece ve sadece 35. Yani tüm bu düzenek 35 terrist için hazırlanmış durumda. Bu terristler ellerinde silah, dağda neredeyse canları istediği gibi dolaşıyorlar. Dağa çıkışlar zorlu ve tuzak kurmaya müsait yollardan geçiyor. Dağın drt bir yanından sular akıyor... Meyve ağaçları dağı terristler için ayrı bir 'güzelliğe' sokuyor. Dağda bol miktarda sığınak yapan terristlerin silah ve yiyecek depoları da var. Asker zellikle kış aylarında terristlerin dağda rahatça gezindiğini biliyor. Fakat operasyon yapamıyor. Operasyon yapacağı zaman da topluca, çok sayıda asker dağa doğru yürüyor. Bu tür operasyonlarda PKK kayıp vermiyor değil, fakat kayıpları çok az. Terristlerin hepsini ldürseniz ne olur ki? Topu topu 30-40 terrist lür. Yerlerine de yenileri gnderilir. Eğer bir dağı sadece 35 terrist kontrol edebiliyorsa, bu terr rgütü için kolay bir iş olur. Askeri operasyon başladığında bunu günlerce ncesinden bilirsiniz. Aynı renkte, aynı tipte onlarca, hatta bazen yüzlerce araç aynı anda hareket etmeye başlar. Güneydoğu'nun kırsal kesiminde aynı tip ve renkte çok sayıda aracın hareket etmesi demek nce kuşların havalanması, ardından da herkesin bu durumdan haberdar olması demektir. Güvenlik güçlerinin operasyon yaptığını anlamanız için iyi bir istihbarat ağına bile ihtiyacınız yokken hemen her yerleşim biriminde PKK'ya haber uçuran bir kişi de bulabilirsiniz. Diğer bir deyişle PKK'lıların ani baskınla karşılaşması olasılığı düşüktür. Toplu operasyonlarda terristler karşılarında çok kolay hedefler grürler. Uzun namlulu silahlar ile kayaların arasından gelen bir kurşun askerlerden birini hedef alır. Vur-kaçlar bylece devam eder. yle ki terristler içinde daha fazla psikopat ruhlu olanlar bunu bir zevk haline dahi getirmişlerdir. Canları sıkıldığında dağdan aşağılara inip kolay hedeflere ateş eden terristler vardır. Eğer komutan "ne pahasına olursa olsun araziye çıkıyoruz, mutlaka bir iki terristi getireceğiz" dediyse yandınız demektir. O gün en az birkaç şehit var demektir. Binlerce askerin 20-30 terristin, bazen 3-4 terristin peşinden koştuğu olaylara bizler 'operasyon' diyoruz. Son derece verimsiz bir yntem. Çoğu zaman hava desteğinin zayıf olduğu, gerekli teçhizatın askerde olmadığı bir yntem. Tam bir balyozla sivrisinek avlama rneği... Oysa ki 35 terristi ortadan kaldırmak için en az onlar kadar esnek hareket edebilen, emir-komuta zincirinin olabildiğince gevşetildiği, ileri teknoloji ile donatılmış, en nemlisi profesyonel ve işinin ehli en fazla 100, bilmediniz 150 komandoya ihtiyaç vardır. Yani 100-150 rambo türü askere ihtiyacınız var. Sadece terre karşı eğitilmiş birimlere ihtiyacınız var. Dağların çevresinde yine askeri birimler bulundurarak bu nokta vuruşu yapabilen terr ekiplerine destek olabilirsiniz. Ancak asıl mücadeleyi terr timleriyle, yani 'sineklik'le yapmak zorundasınız. Aksi takdirde 10.000 askeri, eli silahlı 35 kişinin karşısına dizmek demek felakete davetiye çıkarmak demektir. İkinci nemli sorun uzmanlıktır... Terr bir uzmanlık işidir. Bu nedenle terrle mücadele poliste ayrı bir birimdir. rneğin trafik şubesinden herhangi bir polisi bir terr operasyonunda kullanmaya kalkarsanız kendinizi mahkemede bulursunuz. Terr mantığı, araçları, ynetimi, kullandığı kişiler ve diğer zellikleriyle savaştan çok farklı bir olgudur. Terrist, bir askerden çok farklı düşünür. Onun hedefi yok etmek değildir. Askerliğin tesinde medyayı hedefler, ekonomik ve siyasi hedefleri var. Toplum psikolojisini kullanır vs. Tüm bunlara karşı mücadele edecek olan güvenlik güçlerinin zel bir eğitimden geçirilmeleri gerekir. Kısacası sıradan bir yüzbaşı ya da binbaşı dahi terre karşı grevlendirildiğinde bir terr uzmanı değildir. Terr bilgisinin hem kuram, hem de sahada arttırılması gerekir. Aksi takdirde felaketi çağırıyorsunuz demektir. Türk güvenlik güçlerindeki tablo ise oldukça endişe vericidir. Bırakınız mesleği askerlik olanları, terriste karşı çıkardıklarımızın % 90 kadarı er ve erbaştan oluşmaktadır. Yani zorunlu askerliğini yapan, askerlikle normal zamanlarda neredeyse ilgisi olmayan kişilerden. Bakmayın siz her şehit treninde taşınan komando kıyafetli, elinde silah, gzünde sert bir bakış olan fotoğraflara. Onlar daha ana kuzusudur. Yaşları 20-25 arası, kyünden, kasabasından vatan hizmetine koşup gelen, askerlik eğitimleri dahi birkaç aylık olan askerlerdir. Kimi aşçıdır, kimi terzi. Kiminin aklında nişanlısı vardır, kiminin gzünde hamile karısı tütmektedir. Akıllar karışıktır, hemen hepsi askerlik bitsin diye gün saymaktadır. Üstelik askerlik eğitimlerinin tamamına yakınını çavuşları ve ast teğmenleri vermiştir. Yani diğer zorunlu askerlik yapan kişiler. Terr eğitimini ise neredeyse hiçbiri almamıştır. Kendilerine ğretilen silahı nasıl kullanacaklarıdır, bir de nasıl saklanacakları. Eratın dışında terr blgesinde en çok grev alan astsubaylar ve uzmançavuşlar da Türk ordusunun saldırı konusunda en iyi eğitimli kesimi sayılmazlar. Terr bilgileri ise el yordamıyla sahada ğrendikleridir. Terrle mücadeleyi ayrı bir alan gibi grmezler. Onlar vatanını seven asil Türk askeridir. Karşılarında düşman askeri ya da terrist olmasının fark etmediğini düşünürler. Oysa ki bu ikisi arasında dağlar kadar fark vardır. Mecburi askerliğini yapan asker bu tür bir mücadeleye ylesine hazırlıksızdır ki, hava kararınca dahi psikolojisi değişmeye başlar. Dağda operasyona çıkıldığında gzlerdeki korku büyür. Terristlerin saldırmasına gerek yoktur, esen bir yel, uçan bir kuş, uzaklarda uluyan bir kpek dahi korku sebebi olabilir. Komutanları kendilerine "ben uyarmadan sakın ateş etmeyin" dese de nafiledir. En ufak bir olağandışı bir durumda tetiği sonuna kadar çeken er sayısı çok fazladır. Sırf bu yüzden zor durumda kalmış, hatta şehit vermiş birlik sayısı da çok fazladır. Gece nbet tutarken bir kedi sesine, ya da birden bire gzüne grünen bir karaltıya namlusunu çevirip silahını boşaltan erler de çoktur. Bir erin ateşi sonucunda tüm bir tugayın panik olduğu ve dağlara doğru neredeyse bir saat süren ateşin başladığı da grülür. Szün zü, bırakınız terrle mücadeleyi, askerliği dahi bilmeyen kişiler ile Türk ordusunun işi daha da zordur. Kayıp sayısı bu ortamda doğal olarak artacaktır. İçlerinde birkaçı 15 aylık askerliği esnasında yeteneklerini geliştirip iyi bir asker ve hatta iyi bir terrist avcısı da olabilir. Fakat o profesyonel asker değildir ve 15 ayı dolmuştur artık. Yetiştirip kullanmaya başladığınız en kıymetli ve en tecrübeli adamlarınızın ana kucağına, karısının dizi dibine, işinin başına dnme vakti gelmiştir artık. Bu kişilerin yerini alacak olanlar askere yeni gelen bıyıkları terlemiş sıfır bilgili erlerdir. Bu süreç tekrar tekrar başlar. TSK'nın subayları her seferinde sivilleri asker yapar ve yeniden sivil hayata gnderirler. Dağlarda terriste karşı ise tecrübe düzeyi asla yükselmez. En iyi komandonuz artık kahvehanede, pubda ya da barda askerlik anılarını anlatıyordur. Tecrübesizliğin ve uzmanlaşma eksikliğinin en çarpıcı rneğini geçen hafta Pülümür'de yaşadık. Buradaki karakol belki de dünyanın en tehlikeli yerlerinden birinde. ylesine tehlikeli ki bazen üst düzey yetkililer dahi yol güvenliği yok diye buraya gidemiyorlar. Bu blgede yle yerler var ki, terr tehdidi yüzünden ancak helikopterle ulaşabiliyorsunuz. Eğer bylesine tehlikeli bir yerde karakol kuruyorsanız bu karakolun güvenlik nlemleri de en üst düzeyde oluşturulur. rneğin bu karakola gelecek tüm araçlar belli bir mesafede durdurulur. Bu kontrol noktası ile karakolun arası tamamen kontrollü blgedir. Kontrolü yapacak kişiyi de en az bir kişi korur. Eller her daim tetikte olur. Araç kime ait olursa olsun kontrolden geçirilir. Altı, üstü, bagajı, hatta motoru. Şofr ve araç içindeki diğer kişiler karakola girecekler ise araçlarını bırakarak girebilirler. Üstleri aranır, kimlikleri 'temiz isimler' listesinde kontrol edilir. Listede adı yok ise, doğru belgelere sahip değilse ve grevli güvenli bir kişi olduğuna kanaat getirmediyse içeri alınmaz. Sonra kayıt defteri olur ve buraya detaylı bir kayıt girilir. Her gelenin filme alınması, ya da fotoğrafının alınması da diğer uygulamalardır. Bir kameranın fiyatının ne kadar düştüğü düşünülecek olur ise tüm ülkedeki karakolları kameralarla donatmak mesele değildir. Sonra, karakolun alışveriş yaptığı araçlar için ayrı bir yer oluşturulur. Bu tür araçlar içeri alınmaz. Mal indirim-bindirim yerleri korunaklı yerlerdir vs. Şu saydığımız nlemleri arttırmak mümkündür. Bugün Ankara'da veya İstanbul'da herhangi bir site dahi bunlardan çok daha fazlasını almaktadır. Fakat ne iştir ki Pülümür'de dağların ortasında bir karakol her zaman mal getiren bir kamyonet olduğunu için uzaktan tanıdığı kamyoneti hiç düşünmeden içeri alıyor. Ne bir kimlik kontrolü, ne bir parala, ne de araç kontrolü... Araç içeri girer girmez de araçtakilerden biri başlıyor karakol ortasında ateş etmeye. Amacı yemekhane. Üzerindeki bombayı patlatarak çok sayıda askeri ldürmek istiyor. Fakat henüz 8 askeri şehit etmişken vurularak ldürülüyor. Ancak aracın şofrü kaçmayı başarıyor. Pülümür Olayı neredesinden baksanız bir ihmaller zinciri... Felaket adeta davet edilmiş. Ve ne yazık ki benzeri felaketleri bundan sonra da yaşamak olası. Olayın ardından karakollara yapılan uyarılara bir süre uyulacak belki. Gstermelik olarak komutanlar 'kandırılacak' belki. Ancak bir süre sonra eski düzene geri dnülecek. Çünkü benzeri manzaraları yıllarca grüyoruz. Ankara'da bir orduevine girerken karşılaştığınız güvenlik nlemlerini dahi Güneydoğu veya Doğu Anadolu güvenlik birimlerinde grmeniz olası değil. Yol kontrol noktaları da benzeri durumdalar. Kilometrelerce boş bir arazinin ortasında birkaç asker kontrol yapıyor. Kontrol etmek için sizi durduran askeri neredeyse koruyan yok. Diğer arkadaşları kendi halinde. Eller tetikte değil. Araçtan kimin çıkacağı ise belli değil. Bazı olaylar var ki terrist kontrol noktasını tarayıp kaçıp gitmiş. Hem şehit vermişiz, hem de terristten iz bile bulamamışız. Bu kontrol noktalarında kitap okuyanı da grdüm, İngilizce çalışanı da. Bir de bunun tam tersi durumlar var. Bazı askerler ylesine korku içinde araçları durduruyorlar ki, her an ateş edeceklerini sanıyorsunuz. Eller tetikte, gzler buz kesmiş, sorular asabi... Fakat yine koruma nlemleri tam değil. Araçlar belli bir mesafede yavaşlatılıp, dar bir şeride alınıp, ardından da kaçamayacağı ve saldırı düzenine geçemeyeceği bir noktaya çekilmiyor. Korku ya da gevşeklik hali tedbirlerin alınmasını engelliyor. Er ve yedek subaylar bu kadar hazırlıksız ve eğitimsiz de, subaylar çok mu eğitimli sanıyorsunuz. Ne yazık ki güvenlik güçlerimizin terrle mücadele bilgileri son derece sınırlı. Zaten tüm bir orduyu terr konusunda eğitmek de kolay değil. Ancak asıl sorunlu tayinler. Sahada tecrübe kazanmış askerler en verimli olacakları zamanda kendilerini İzmir'de, ya da Bursa'da bulabiliyorlar. Yerlerine ise sahayı yeni tanıyacak Aydın'dan ya da Antalya'dan isimler gelebiliyor. Bu askerliğin doğasında var. Ordular terre karşı yapılandırılmıyorlar. Szün zü, uzmanlık olmadan terrle mücadelede başarı sağlamak çok zor. Düzenli birlikler ile terrist peşinden koşmak hem pahalı, hem verimsiz, hem de kayıpları arttırmaya çok uygun bir yntem. Bakmayın siz askerin hayatı üzerinden siyaset ve kariyer yapanlara. Terrle mücadelemizde sandığımız kadar başarılı değiliz. 10 Haziran 2007 Doç. Dr. SEDAT LAÇNER Uluslararas Stratejik Aratrmalar Kurumu Başkanı:::mail olarak geldi okudum biraz güzel noktalara değinmiş eleman işte geldik gidiyoruz bilinmez diyara, Eskiden karpuz idik şimdi dndük bir hıyaraaaaa

bu kadar şeyi üşenmden nasıl yazdın diycektım ama alıntıymış neyseki D: tamamıyla şahsımıza ait yazılar yazsak diyorum. ktüde bizim olsun. mürüdlere ait olsun yani inanınkı o zaman okumak canım istemiyor. diğer arkadaşlar nasıl düşünüyor bilmem. herkes kendi fikrini yaza yaza orjınal bişeyler çıkar bakarsın tbt ı kaynak olarak bile kullanabilirler )) Temel adalettir.

beyler bu konu osman pamukoğlunun unutulanlar dışında yeni birşey yok kitabında bazı yerlerde işleniyor. rn. mesela mesela doğuya gidiptr 100.000-200.000 asker yığmanın yanlıs olduğunu sylüo. iyi yetiştirilmiş. 3000-4000 askerle bu iş bitirilir diyo. kendi dnemindede uygulamıştır bu dediklerini ve pkk yı nerdeyse bitirmiştir. yine silah konusu nemli 1992-1995 arasında yapılan operasyonlarda pkk nın elindeki silahlar bizim ordumuzdaki silahlardan iyidi. zigananın dediği şeyler yapılması gerekenlerdir.. Osman paşada nce bu yanlısları tespit etmiş ve bunlara gre talimatlar vermiştir. "" Cümleler Doğrudur Sen Doğru İsen, Doğruluk Bulunmaz Sen Eğri İsen. P. S

http://www.tahribat.com/forumdisplayfolder. asp?Sayfa=4&folderid=49483 Canım askerlerimizin talihi maalesef askeri yanlışlıklarımızında bir neticesidir. 1-Bir komando askeri acemi birliğinden geldikten sonra uyum sağlaması ve gerçek savaşta başarı tecrübesi 8 ayı bulur. sonra geri kalan 2 aydada gün yani şafak saymaya başlar. buda performansı düşürür. yani askerimiz tam işi kavrıyor sonra tezkere alıp gidiyor. bu 1. hata 2-en nemli hata ise tim komutanlarının asteğmenlerden oluşmasıdır. zaten askeri deneyimi olmayan ve oda asker gibi şafak sayan bir askerdir. ilk çatışmaya girinceye kadar sorumluluk hissetmez ve tecrübesizdir. bence çzüm 1-paralı askerlik. zaten memleket işsiz kaynıyor sayıyı yarıya düşürüp tecrübeli yetişkin asker olması hem maliyet hem başarı elde etmek için daha iyi olur. 2-tim komutanları astsubay yada kıdemli uzmançvş lardan oluşan tecrübeli askerlerden olmalıdır. 3-silahlar m-16 m-48 türü hafif nokta vuruşlu silahlar olmalıdır. hedefine varan sapan taşı varmayan uçaksavar mermisinden daha iyidir. 4-postal yerine sağlam spor ayakkabıları kullanılmalıdır. hele yazın asla çekilmez o botlar. 5-Bol miktarda apachi türü helikopter her blükte bir tane olmalıdır. bunlar lüm kusan makinalardır. 6-çok nemli noktalarda uydudan kontrollu napalm bombaları yada papatya bombaları gizlenerek konmalı. gereği halinde yakınlarında piçler dolaşmaya başladığında patlatılmalıdır. çok geniş bir alan hitap eder. 7-her len terristin leşi şehrin meydanında sallandırılmalı gmülmemelidir. yakılmalıdır. yada kpeklere yem olarak verilmelidir. 8-lojistik destek alabilecekleri noktalar tespit edilip sürekli asker bulunmalaıdır. 9-korucu vermeyen kye bir tim asker muhtar olarak tayin edilmeli. o halka her hafta istiklal marşı sylettirilmelidir. 10-sınır sıfır noktasında tellenmeli asla giriş çıkış olmamalıdır. 11-her timin iki adet eğitimli kpeği olamalıdır. felaket iz sürerler. şimdilik askeri açıdan tecrübelerimle aklıma gelen bunlar. Temel adalettir.

osman pamukoğlunun dediklerine aynen katılıyorum Bir büyücünün ruhu büyünün potası içinde eritilip şekillendirilir