Kışın değerini yazın anladım. Kulağa hoş bir fısıltıydı yaz, zgürlük, cümbüş ve herkese kendini gsterme fırsatı. Zayıfından güçlüsüne yaşama hakkı tanır, dev ile bücürün birlikte anılmasını sağlar. Oysa ki sinekler ve bcekler kendilerini büyük sanma gafletine hep yazın düşer. Güçlüye kafa tutan zayıfların sesi hep yazın çıkar. Ancak kış geldiğinde bir bir lür hepsi, tünerler oyuklarına. Kafalarını çıkartamazlar mağaralarının girişinden korkaktır bcek, sinek ve haşere... Erdeme vakıf değillerdir. Ayakta durmak ancak, bağımsızlık ile vuku bulur. zlemlerini çektikleri hürriyet, yazın adaletsizliği ile peydah olur. Ne komik, hürriyetin abisi adaletsizliktir. Bu yüzden sevmişimdir o hep uzakta ki adam olmayı, yalnız olmayı, bağımsız olmayı, alttan almamayı, hür olmayı. Eş, dost, hısım, akraba uzak dursun benden, bel bağlamam onlara. Tkezlemek istemem çünkü. Hesap vermeden yaşamayı, arkama bakmadan kapıyı vurup çekip gitmeyi yeğlemdim hep. Biliyorum ki yaz, bana gre değil. Ben hep o, oyuklardan, mağaralardan izlenen, bele kadar çıkmış karın içersinde ilerleyen uzaklarda ki adamım. Hayatın güzellikleri dediler, zaman geçiyor ne yaptın bunun için syle dediler aldırmadım. Çünkü güzellik nedir diye onlara dnüp sitemkar bir tavırla sormadım. Biliyordum diyeceklerini, onlar hep beni, hayatın güzelliklerine siktir çekmiş adam olarak bellesinler istedim. Güzellik denilen şey neydi ki? Ne olabilir? Hayatı yaşamanın tanımı para ile telafuz edilirken, güzellik başkaları ile birlikte olmaktır denilen bir yerde... Uzak kalsın bana hepsi, ne hayatı yaşamak için daha fazla para kazanmak adına itaat ederim ne hayatın güzelliklerine vakıf olmak için bir başkasının tavırlarını alttan alırım. Bir şişe şarap kap, iki dal sigara ya bankın kşesinde ya boklu suların vurduğu kıyalara at oltanı, çek voltanı vur kapıyı... Şarkılar syleyerek çicek toplamakla vakit kaybetme. Çünkü sen, çürük bir yaradan akan kan sızıntısısın.