Muzaffer İzgü'nün. "Bizim Ayılar Amerikayı Çok Sever" adlı eserinden bir ykü: Telsizler hemen çalıştı: "Konuk, ayı avlamak istiyormuş!" Konuk ki ne konuk, en büyük devletin en büyüklerinden... O büyük devletle yle sıkı fıkıyız ki, kardeşten te. Ne buyurursa o büyük devlet, biz hemen yerine getiririz, bir dediklerini iki etmeyiz; babamız, ağabeyimiz gibi bir devlet işte. Bu koskoca dost devletin, koskoca büyüğü, ayı avlamak isteyecek de biz bunun umruna bakmayacağız ha? Hem de adamın istediği ne ki, biz ki onlara neler vermişiz, üsler vermişiz, madenler vermişiz, istemiş asker bile vermişiz, şimdi adamcağız ayı avlamak istemiş, bir ayıyı çok greceğiz ha!... Grmeyeceğiz!... Grmeyeceğiz de, bu ayı avlama işi gezi programında yoktu. Hani çok içten dostlar olur ya, birden aklına gelir, isteyiverir, sizin içtenliğinize güvenerek. E, pekiyi, yabancı büyük byle düşünmüşse, "N'olacak, benim nazımı çekerler, şunun şurasında istediğim ayı avı, gsterirler ormanı, ben de bir iki saat avlanıveririm" demişse? İyi de ayı nerede var, hangi ormanda? Telsizler tüyor, telefonlar konuşuyor: -Yabancı büyük yakın yerde olsun istiyormuş. -Eyvah, demek Bolu ormanlarında istemiyor. -Beyefendi, Bolu ormanlarında ayı var mı ki? -Yahu baksana adam yakın yer istiyormuş, şimdi onu uçağa, helikoptere bindirip taa Karadeniz ormanlarına gnderemeyiz ki! -Hay Allah, nereden aklına esmiş ülkemizde ayı avlamak? -Galiba çok ayı olduğu kanaatinde. -Hıışt aman, dinleniyoruz... Evet beyefendi, anlıyorum beyefendi, araştırma aralıksız sürüyor beyefendi. baş üstüne beyefendi. Evet, araştırma aralıksız sürüyor. Yabancı devlet büyüğü yarın sabah gün doğarken başlayacakmış ayı avına, drt saat süreyle avlanacakmış. Yani sabah altıyla on arası... Bu durumda nümüzde on iki saat var. Bu on iki saat içerisinde yabancı büyüğe uygun bir orman ve ayılar!... Telsizin ucundan sesler dkülüyor: "Yabancı büyük on birde bir brifingde olacaktır..." İşte bu olmadı. Niçin olmadı? Şundan olmadı. Yabancı büyüğü hangi araç bir saat içinde ormandan alıp başkente ulaştıracak? Byle bir araç var mı? En yakın ormanlar gerçi Bolu ormanları, ama bakalım yabancı konuk, ormandan helikopterin kalkacağı yere gelinceye dek, sonra başkentte brifingin yapılacağı yere ulaşıncaya dek bu bir saatlik zaman yeter mi? "Uf amma da zor iş ha!... Bu szü ufak tefek bir adam syledi. Ufak tefek ama, yaptığı iş çok büyük, tüm gezi programını uygulayan o, hem de dakikası dakikasına. Çünkü yabancı devlet büyüğünün bir saniyesi bile değerli. Drt saat ayı avlayacağım, demişse, bu drt saat bir dakika eksik olamaz. Drt saatte bu iş biter, yabancı devlet büyüğü başka bir işin peşine düşer. Gerçi bu program uygulayıcısı ufak tefek adamın buyruğunda her şey, her şeyi bir telefonla hal yol eder. Ama iş orman ve ayı olunca çok zor. Yabancı devlet büyüğü desin ki, "Ben falanca müzeyi grmek istiyorum," isterse program dışı olsun, isterse gece yarısı olsun, toplarsın gece yarısı müze grevlilerini, dizersin kapıya, "Buyrun sayın konuğumuz, müze buyruğunuzda," dersin. Ama orman yle mi ya, ayı yle mi ya? Başkentin dibinde orman nerede, ayı nerede? "Yani bu yabancı devlet büyüğünün bizimle olan içtenliği de çok fazla hani." Bunu kim dedi, kim? Kim diyebilir kolay mı bu szleri etmek? Bu çok büyük ülkenin çok büyük adamı ayda yılda bir kez gelmiş ülkene, hem vünmelisin, hem sevinmelisin senin konuğun oluyor diye. Seviniyoruz, televizyonda büyükler çıkıyor, "Yaa bakın bize kimler geldi," diyorlar. Televizyonun mikrofonu vatandaşa uzanıyor, vatandaş da, "Ya ya, başka yere gitmemiş de bize gelmiş," diyor. E pekiyi, ufak tefek adam ne yapıyor, boş mu duruyor? Ne boş durması, kafasını patlatırcasına, beynini yırtarcasına düşünüyor, ne yapmalı, nasıl yapmalı? -Acaba sayın konuk üç saat avlansa? -Hayır olmaz, madem drt saat demiş, olmaz. -Pekiyi, biraz daha konuk olduğu saraydan erken alınsa? -Hayır olmaz, her şey konuğun isteğine gre düzenlenecektir. -İyi de sabaha dek başkent yakınında bir orman düzenleyemez ki... Bunu kim demiş? Hiç kimse. -Arkadaşlar, akıl akıldan üstündür, bunun için bir ayı toplantısı düzenleyelim. Çok ivedi, tarıma, turizme, içişlerine bakan bakanlıklardan birer temsilcinin katılacağı bir toplantı yapalım. Ama çok ivedi, hemen... Evet, yle ya, akıl akıldan üstündür ki ne üstündür. Toplantıya son anda yetişen eğitim bakanlığının temsilcisi, -Efendim, sayın konuğu başkent çevresinde biraz gezdirdikten sonra orman diye hayvanat bahçesine sokalım. Bu arada hayvanat bahçesindeki ayıları da ilgililer inlerinden çıkarıp bahçeye salsınlar, yabancı büyük orada bir iki ayı vursun. Gerçi ayılar vurulmuş olacak, ama byle bir günde iki ayının szümü olur. Giden ayının yerine yenisi gelir, ama yabancı konuğu bir darıltırsak?... -Ya beyefendi, gerçekten darıltırsak çok ayıp olur, ama yabancı konuğu aldatırsak ayıp olmaz mı? Ya oranın hayvanat bahçesi olduğunu anlarsa? -Efendim, ben sayın yabancı konuğun ülkesinde çok kaldım, bu ülkenin insanları biraz şeydirler, anlamazlar. Yani "saftırlar" mı demek istiyordu eğitim bakanlığının temsilcisi? Bu ne küstahlık! Küstahlık ya! Anladı eğitim bakanlığının temsilcisi hemen düzeltti: -Şey demek istedim efendim, yani işin o denli farkına varamayabilir sayın yabancı konuk. -Evet, dedi ufak tefek adam, "ayıları hayvanat bahçesinden ayarlamak" çok güzel bir fikir, ama av olayı hayvanat bahçesinin içinde olmaz. Bir ucundan bir ucu ne ki, küçücük yer, hemen fark eder. Tarım bakanlığı temsilcisi, -Beyefendi, sayın yabancı konuğa daha nceden sylenebilir, biz ulus olarak ayılara çok meraklıyızdır, bu yüzden zel ayı avlanma sahalarımız vardır, diye. -Ama efendim, dedi ufak tefek adam; ayı avlama sahası başkentin gbeğinde olmaz ya. Demez mi bu adam sonra, ben grdüm amma, bunlar gibi ayıya meraklı ulus grmedim, başkentin gbeğinde ayılar oturuyor, demez mi? Hiç akla uygun değil, ama buradan yola çıkarak başka şeyler yapabiliriz. -Evet beyefendi, dedi turizm bakanlığı temsilcisi; biz ayıları bulduktan sonra gerisi kolay, alır gtürürüz ayıları Sincan Dağlarına, şurada hemen, yakıncacık, bekleriz yabancı konuğu, yabancı konuk yaklaşınca, ayı bakıcıları ayıları salarlar dağa, o da pat küt avlar. -Çok güzel, dedi ufak tefek adam, "Bravo!" Ufak tefek adam yerinden kalktı, turizm bakanlığı temsilcisinin elini sıktı. "Bu ne büyük bir buluş" diyerekten. Saniyesinde telefon ttü: -Aluuu, buyrun, burası hayvanat bahçesi, ben bekçi Ali. -Kaç ayı var orada? -Ne bileyim beyim, siz hangi ayıları sorarsınız, buradakilerini mi gerçeklerini mi? -Sen bana müdürünü ver, müdür yardımcısını ver. -Yok beyim yok, hepsi evlerine gittiler. Her şey ufak tefek adamın buyruğunda değil mi? Çok değil yirmi dakika sonra hayvanat bahçesinin müdürü toplantıya katılıyordu, azıcık da içkili olarak, polis bir içki evinden alıp getirmişti hayvanat bahçesi müdürünü. Hayvanat bahçesindeki hayvanların sayısını tam olarak bilmiyordu. Ufak tefek adam, hayvanat bahçesi müdürünü çok ktü haşladı: -Nasıl bahçenizdeki ayıların sayısını bilmezsiniz beyefendi? Bir müdür ayısının sayısını bilmeli. Ne biçim müdürsünüz siz? -Nurettin Bey bilir efendim, ayılar onun blümünde, ayılardan o sorumlu. Nurettin Bey değil, ayıların bakıcısı Suphi bile getirilmişti ekipler arabasıyla on beş dakikanın içerisinde. İkisi de televizyonda o büyük aşk dizisini izlerken evlerinden alınıp getirilmişlerdi. -Drt ayı, dedi bakıcı Suphi... -Ne?... dedi ufak tefek adam, salt drt tane mi? -Drt tane beyefendi, onunda ikisi hasta. -Ne? Ufak tefek adam saçını başını yoluyordu. -Kala kala o koca hayvanat bahçesi iki ayıya mı kaldı? -bür ikisi de çok yaşlı zaten beyefendi. Şap diye ufak tefek adam dizine vuruverdi. -Yani bir kamyona falan atsak, şuracıktaki Sincan Dağlarına gtüremez miyiz? Bakıcı bir şey anlamamıştı. Beş saniye içinde anlattı müdürü ona ayıların niçin Sincan Dağlarına gtürüleceğini. -Haaa, dedi bakıcı Suphi. Sonra da, cık, etti. "Gtürsek bile bu ayılar lk gibi oturdukları yerden kalkmazlar beyim. Yani neydi o yabancı adamın adı, çok ayıp olur vallaha, demez mi sonra bana hasta ayıları getirmişler, diye." -Sus sen! -Sustum beyim. Ufak tefek adam bağırıyordu: -Ne işe yararsınız ha siz, ne işe yararsınız? Suphi duramadı, yine konuştu: -Beyim, daha nceden byle bir numara çekeceğinizi bana syleseydiniz ben şimdiye dek ühüüü ne ayılar..." -Suus! Diye bağırdı ufak tefek adam, ama birden seviniverdi. Evet, ayı oynatıcılarından sağlayabiliriz, evet, hemen, şimdi... Şimdi içişlerinin temsilcisi hemen şimdi, anlıyor musunuz, bulabildiğinizce ayı, çok ayı, başkentte kaç ayı varsa istiyorum. Ufak tefek adam değil, devlet be, devlet istiyordu bu ayıları. Kocaman yabancı devletle olan ilişkilerin daha da gelişmesi ve iyileşmesi için bu ayıları devlet istiyordu. Pekiyi devlet istedi miydi? Ühüüü yaratırdı!... Yarattı da... Tastamam yirmi iki tane ayı, bakıcılarıyla birlikte bir karakolun bahçesinde hazırdı. -A be sürecek misiniz be bizi pulis bey, ne yaptık biz be? -E be ayıların şansıdır zaten oraya buraya sürülmek, grürsün tombul, az sonra çıkaracaklar bizi başkent sınırlarından dışarı. Olacak şey değil, devlet, ayılara ve ayıcılara karşı hiç bu denli insancıl yaklaşmamıştı. Bir polis çikolata dağıtıyor ayılar yesin diye. Bir polis kebap ekmek dağıtıyor ayıcılar yesin diye. -A be tombul, var bu işte bir iş, yoksa yarın ayılar günü mü ha? -Yuk be, devlet büyüğümüz bizi gürmüştür düşünde... Polis bazı ayıların ellerine tutuşturuyordu çikolataları. Ayılar çok mutlu, çikolatalarını yiyorlar. Ayıcılar kebaplarını çiğniyorlar. O da nesi, haydi her ayıya birer çikolata daha. -Gerçekten gürmüştür büyüğümüz ayıları düşünde. Demiş herkese yararım dokunuyor, varsın ayılara da dokunsun, yesinler çikolataları bana dua etsinler. -Lan Ümer, ayı bilir dua etmesini? -Eder lan, eder. Bir başka polis memuru açıklama yaptı: -Arkadaşlar, bu ayılardan üçü beşi lecek..." Yirmi iki ayıcının yirmi ikisinin boğazında kalıverdi kebaplar... -Ah! dedi biri. Biliyordum be zaten bu işin sonunda bir iş olduğunu, devlet çikolata veriyorsa, bunun sonunda... -Devlet len ayının parasını da verecek. Ayıcı Yaşar: -E verilen para çok da olsa bari pulis bey, dedi. Byle bir ayı kolay kolay yetişmiyor bu zamanda... -Devlet en yüksek ücreti deyecek. Ayısı lmeyenler de birer günlük para alacaklar, onlara verilen para da dolgun olacak. Kimi anlamadı, kimi anladı. Anlayanlar, anlamayanlara anlattılar. Ama hala anlamayan vardı: -E be ister yabancı büyük ayı uynasın nünde, amma niye ister Sincan Dağlarında? -Ulan salak, ayının oynamasını istemiyor, ayı avına çıkıyor. Yani adam kendini ormanda sanacak, bu ayıları da orman ayısı... -Hı, anladım, aldatacağız be yabancı konuğu, şimdi anladım. Pekiyi hiç ayı oynamayacak mı? -Çüş!... Polis üçüncü çikolataları dağıtıyordu, bir yandan da son buyruğunu veriyordu. -Arkadaşlar, sizler sakın ha, grünmeyeceksiniz, kayaların ardına inip saklanacaksınız. Benim ksürüğümü duyar duymaz, kimin yanına sayın büyükle yaklaşmışsak o ayısını salacak. Bana bakın, kurşun bir yerinizi sıyırsa bile ses çıkarmak, orada olduğunuzu belli etmek yok. Haydin bakalım, şimdi ayılarınızla birlikte kamyona!... Ayılar, kamyona binerlerken bile türlü numaralarını gstererek polisten çikolata istiyorlardı. Ayıların hepsi bindirildi kamyona, ayıcılarda. Sincan Dağlarında tüm ayıcılar ve ayılar ayrı ayrı kayaların ardına yerleştirildikten sonra telsizler ttü: -Her şey hazır, av alanı yirmi iki ayıyla buyruğunuzdadır!... Helikopter Sincan Dağlarının yakınındaki bir düzlüğe indi. Ayının biri homurdandı, yani "geliyor" dedi. Oysa ayı demedi bunu, Ayıcı Yaşar dedi. Başka bir ayı homurdaya homurdaya yanıt verdi. Ayıcı Yaşar çok kızdı: -Sus be tombul, duymayacağım hem ksürüğü, hem de diyecek yabancı konuk bu nasıl dağ ayıynan dolu, homur homur. Paaat... -Ayh, dedi Ayıcı Yaşar, gitti bir cancağızım ayı. Ama homurtu yok! -Yok be tombul, korkma, yabancı konuk tüfeğini dener. O gün yabancı konuk bir tane bile ayı vuramadı, daha doğrusu vurmadı. ksürük sinyalleri zamanında mı alınmadı, yo alındı. Pekiyi ayılar zamanında mı salınmadı, yo salındı. ksürük sinyalini alan ayıcı ayının burnundan zinciri çzer çzmez salıyordu ayıyı. Ama ayı onca polisi bir arada grünce başlıyordu tefsiz mefsiz gbek atmaya. Acaba bir çikolata daha yiyebilir miyim, diye. Yabancı konuk belki de yaşamında ilk kez grüyordu avlayacağı ayının kıvıra kıvıra gbek atarak yaklaştığını. -Olmaz, diyordu İngilizce, olamaz! Yahu bu sizin ayılar!..." hh, bir ksürük... Haydi, bu bozayı da oynuyor. Hem de ne oynama, omuzlarını titrete titrete yabancı konuğa yaklaşıyordu: -Vurun sayın konuk, vurun... -Nasıl vururum yahu, şuna bak, hayvanın bir gülmesi eksik. Ah namussuz ayılar, hani bir tanesi gbek atmasa ya, hadi gbeği bırak, geldiği gibi çekip gitse ya, sanki onlarda avcı, düşüyorlar sayın yabancı konuğun ardına, yabancı konuk nde yirmi iki ayı ardında. Bir de ayıcı Rüstem pat diye düşmez mi sayın konuğun nüne, aştan çıkan nane çpü gibi. Ulan aman... Hiç ayıcı mayıcı denir mi? -Kylü efendim, kylü, oduncu bir kylü... -Haa, kylü... Beni tanıdın mı kylü? Ayıcı Rüstem ne desin? Arkadan işaret ettiler. -Hiç tanımaz olur muyum beyim. Ühüüü dünya tanıyor sizi. Orada olanlar çok memnun oldular bu szden, alkışladılar ayıcı Rüstem'i kylü niyetine. Ayılardan biri alkışı duyunca kendine sandı, iki kez üst üste yabancı konuğun nünde tombalak attı. Yabancı konuk küçük dilini yuttu. Kylüye sordu: -Bu sizin ayılar niçin byle? Rüstem yine ne syleyeceğini bilemedi, arkadan işaret mişaret, Rüstem sıkındı mıkındı, patlar gibi konuştu: -Bizim ayılar sizin Amerikalıları çok severler."...