vitesi boşa aldım

anladım ki, bir garip acizliktir insan olmak

Vuslat olunca ayrılıktan korkmak gerek

yürek sonsuzluğa hasret,

Deliye hazine değil, virane gerektir

Aşıklar zelil ve bayağı olur Safa ve saygınlık, sevilene yaraşır

başlık benim bıraktığım gibi durmakta

Hicran vuslatın gecesi ise; vuslat firakın şafağıdır, fecridir

Vuslat! Ah! Ne efsunkar bir kelime, ne kutlu bir an!

ayaklar koşar adım ve yorgun, dünya denen kürede çember çizmekte

Varlık gam tuzağıdır, hür olmak yoklukladır

Dünyada ümit bir direktir

Aşk ayıbı zamandır

Topraktan olanı toprağa vermek gerek

Dünyaya ümit tutmak olmaz; asla ölümü unutmak olmaz

Aşksız güzellik bayağıdır; güzellikse aşk pazarında mezad

döner durur beden

İyi haber karınca hızıyla yürüyemezken, kötü haber şimşek süratiyle yayılır

Evlad can cevherine bedeldir; evlad bırakan ad bırakır

Aşk, canın belasıdır

Cihanda eski usuldür, fayda arayan, zararı da istemiş olur Sevgili isteyen, eziyete hazırlanmalı; define arayan yılanı göze almalıdır

Ebedi sevgi ezelde takdir edildiyse, bu kader kaza ile önlenebilir mi?

Zaman! Ah zaman! Hem dost, hem düşman

Nefes hesabıyla sona erince ömür, ya bir kurtuluş ve muştu; ya bir başlangıç ve korkudur

leşin varlığını kilometrelerce uzaktan anlayan akbabalar misali kızların başlığına yazanlar utansın

beni kendimle başbaşa bırakın

Cana tamah etme, can elbet geçicidir

doymaz

Güzellik olmasa aşk ortaya çıkmaz; aşk olmasa güzellik yüz göstermez

bu saatten sonra bu başlığa benden başka yazanın canını yakarım

Söylesm tesiri yok; Söylemesem, gönül razı değil

Cesaret ve edep atalar mirasıdır

Zincir, deliye gerektir

Kızlar gizli gerek Gizli olduğu için değerli değil midir hazine?

tamam artık

Güzelliğin vasıflarını söylemek için söz çoktur; ama güzelliğin tatlılığına hiç söz yoktur