işte olmuyor takılıp kalıyorum, aklımdan atamıyorum, düşündükçe kalbim kararıyor, beni hasta ediyor, boşver gitsin demeyi, arkaya atmayı bi becerebilsem.

son yazılana katılıyorum.

can yücell... çoook güzel...

seni üzen şeylerden kendini uzak tut...

geçmişe takılıp kalmamak bugüne odaklanmak

bence o poliyano ya veremden ölmüştür ya kanserden :)

değemeycek kimseden özür dilemedim, özür dilemek istemiyorum.

ama sorun ne biliyor musun tekrar düzelir gibi olunca ufacık bir sorunda tekrar üzerine atlanılması, yani hoşgörü, büyüklük olmaması... hata yapsa diye fırsat kollanması... hep bana hep bana diyerek kendi tarafına yontulması işte unutulmuyor, kinlik, gıcıklık başlayor.

ben diyorum ki olumsuzlukları nasıl unuturum, kendimi üzmem, yalanda olsa gülmeyi becerebilirimmm bunu nasıl yapabilirimmm.

Can Yücel'in Bağlanmayacaksın şiirini tavsiye ederim..

taktığın şeye bak :) bende birşey oldu sandım. ona hediye al barışırsınız. :)

o bir örnek

sen benim derdimi anlamamışsın Abraham-tr

İnsanı üzen hayat veya insanlar değil, hayat ve insanlardan beklentileridir.. Ne kadar beklentiniz varsa hayattan ve insanlardan üzülme ihtimaliniz o kadar artaccaktır..

mesela iş yerinde oda arkadaşım ile atıştık diyelim bunu nasıl unutabilirim, düşündükçe kalbimin kararmamasını nasıl sağlayabilirim, yapmacıkta olsa gülemiyorum nasıl gülebilirim, olumsulukları düşünmeyip kendimi hasta etmemeyi nasıl başarabilirmmm...

benim için çoook önemli bir konu, teşekkürler

neden üzülmemek istiyorsunuz peki?tersten gidelim...

eşit mesafe

suna şiiri dinledim ben bir kişiye bağlılıktan yaşanan üzüntülerin yanında, yada herhangi bir etkenin üzerimde bıraktığı üzüntünün ona olan bağlılığımdna kaynaklandığını düşünmüyorum sana çok basit ve kendimin bile anlamlandıramadığım bir örnek vermek istiyorum insna hiç bir şekilde tnaımadığı hayatının hiç bir anında karşılaşmadığı bir çift göze ağlar mı? ben bunu başarmış bir insanım pazarda karşılaştığım bir teyze vardı ben onun gözlerine bakıp pazarın orta yerinde hüngür hüngür ağladığımı biliyorum evet diyeckesiniz saçma düşündüğümde banada saçma geliyor ama benim o gözlerde görüğümü diğer başka insanlar göremiyor işte problem burada...

hayatı ve kendini seviyor olmak

olumlu düşünmek

yaren

eee bunu yapamazsınki suna :)dost acı söylermiş :)

kendini suçlamamak

zamanla alışırsın bu durumlara. yıllar geçtikçe yediğin darbelerden sonra bakmışsınki artık herşeye üzülmüyorsun.

boşver gitsin diyin... takılı kalmayın hayat çok güzel :)

polyannacılık oynmayabilirsin.. herşeyde olumlu tarafları görmeyi dene.. olumlu tarafları azıcık olsa dahi..

yaşadıklarımdan şunu gördüm haksız iken üste çıkanları gördüm, onların hep 4 ayak üstüne düştüklerini gördüm, hiç hasta olmamalarını gördüm işte bunun tek sırrı neymiş acımayacaksın, acınacak duruma düşersin, takmayacaksın taka taka hasta olunuyor, insanlardan çok şey bekledikçe beklediklerin kadar kırılıyorsun onlar yapmadığında o yüzden beklememeyi bilmeliyiz, alınmamayı bilmeliyiz, düşünmemeyi bilmeliyiz... işte bunun çaresini bulursan bana da söyle nolurrrr :)

bende senin gibiyim suna ben şu şekilde düşünüyorum bazı insanalr gerçekten çok fazla hassas ve detaycı mesela burası sanal kimisi gülüp geçiyor ama bana bir söz söylensin çok üzülüyorum inanılmaz etkiliyor ve üstelik hiç bir suçum olmadığını bildiğim halde kendimi astığım zamanalar oluyor hassas kalpler hiç bir zaman mutlu olmaz diye düşünüyorum çünkü mutlaka üzülecke kendine bişeyler bulur bu illahi çevremizden gelecek değil mesela açıyorum haberleri bir görüntü beni çok etkiliyor ve onun etkisinden çıkamıyorum nasıl bu dış etkenlerdne kendimi koruyacağımıda bilemiyorum...

Suna profilinde 'bakış açısı herşeydir' yazmışsın. güzel de bir hikaye koymuşsun oraya. işte o yazdıkların gibi ol. olumlu bak. hata sendeyse hatanı düzelt. hata karşındakindeyse ona anlayış göster. sen daha da iyi davran. tartışmak sadece ayrılıkları keskinleştirir. oysa hatalı kişiye karşı daha da iyi davranarak onu utandırabilirsin. kafaya da takma ayrıca. başkalarının hataları asla seni üzemesin.

kapattığım kapıyada bu güne kadar dönmedim kapımı kapatmak içeri girmek istiyorum üzülmemek adına.

çoook teşekkür ederim. bende ders almak için ben gibi başkalarıda faydalanırsa diye yazmıştım hem okuduğun için hem de tekrar önüme getirdiğin için teşekkür ederim. çoook haklısın.

ben yardımcı olabılırım mesaj kutumdan bana ulasabılırsın:=P)

inan senden eksiğim yok fazlam var arkadaşın gönderdiği şiiri bir de sen dinle ne güzel demiş ama ne kadar haklıda konuşulsa can çıkar huy çıkmaz ama çıkmalı yaren çıkmalı

neden üzülmek istemem... vucudum bu şeylerden dolayı bana cevap versin istemem, vurdum duymaz olmak, gamsız olmlak, alıngan olmamak isterim, aynen o tarz insanlar gibi 2 dakika sonra yeyip içebilmek, içimden gele gele gülebilmek isterim işte bu yüzdenn değmeyecek kişilerin yaptığı üzüntülere üzülmek istemiyorum.

tek bildiğim birşey var. eğer bir karar vereceksem yada biriyle tartışacaksam onu o an yapmam peki derim ve birgün sonra yaparım. bazen özür dilemesine şans vermiş olurum. bazende çok büyük bir hata yapacakken kararımdan dönmüş olurum.