Merhabalar. Önceki başlıklarda yazdıklarımı yanlış anlamışsınız sanırım. Başka bir bölümden ön lisans mezunuyum. Orada ohal olması sebebi ile okumuş olduğum diğer bölüme atama durumu nasıl olur diye sormuştum. Yani istifa sonrası tekrar atanma durumundan faydalanma sorusu değil yeniden sınava girip atanma ile ilgiliydi

şimdi sen bu düzene uymam diyorsan basarsın istifayı kendi kaderini kendin çizersin ama şunu unutma dışarıda ekmeğini kendi ellerinle kazıya kazıya çıkartacaksın, hiç kimse sana ayın 15 i gelince maaş yatırmayacak.

Düz memur olarak atanabılırsınız sartları oluyor ya herhangı bir lisans bölümünden mezun ya da lise mezunu olma gibi. Bunun içinde 93-95 almanız gerekıyor tabi arkdsın eşi 95 almış üni ye öğrencı ıslerıne memur olarak atanmıstı önlisan mezunuydu

hemsire olup ta istifa etmeyi yada baska bir is yapmayi dusunmeyen yoktur bence, istifaya gelince biz hemsireler biraz cesaretsiz ve korkak davraniyoruz ve genelde kendimizi degil cevremizi dusunuyoruz, baskalari icin degil kendimiz icin yasadigimizin bilincine varmaliyiz once, hickimse bizim neler cektigimizi bilemez o isi yaparken, kimsenin dedigine ve istifadan sonrada diyeceklere "manyakmisin niye istifa ettin, gul gibi meslegin vardi" gibi empatiden yoksun onyargili sozlerine asla ama asla kulak asma, ve saglik herseyden onemli, gece uykusu almadan bir omur gecmez, cunku gece uykuda bedenimiz yenileniyor, cesitli hormonlarin salgilanmasi gerekli maalesef cogumuz mahrum kaldik bu mucizeden ve erken yasta yaslanmak zorunda kaldik, gece nobetli meslekler asla sagliga uygun degil ve cok da zararli, beden yenilenmeyi durduruyor cunku, stresi ve mobingi hasta siddeti de ekstrasi isin ama en onemli bas neden gece uykusu alamamak.

Su yorumunuz herseyin ozeti - pavlovun kopegi gibi kosullandim, hasta gelince carpintim tutuyor. ayni bu sekilde bende yasadim, hayattan zevk almiyordum, panik atak olmstum, ise baslamadan cok rahat biriydim halbuki, suan istifa ettim calismiyorum ama inanin keske daha once etsymisim diyorum, keske 10 yil pavlovun kopegi gibi dolasmasaymisim, cok sey aldi goturdu benden, hayattaki en buyuk pismanligim bu meslegi secmekmis, ben secmedim gerci ama ailemin sozunu dinlemeseydim, hayalim gazeteci olmakti,14 yasindaysaniz ve aileniz cahilse hayatinizi kolayca caldirabilirsiniz, Aslinda benim sana tavsiyem 1 dakika bile bekleme, giden sagligin olduktan sonra hicbirseyin onemi yok, paraninda isinde, Inanki onceleri bir garip hissedeceksin sonra kus gibi ozgurleseceksin, tipki yillarca sucsuz yere hapis yatmis veyillar sonra disari cikmis kader mahkumu gibi hissediyorum suanda, ozgurluk gibisi yok, sevmedigim hicbirseyi yapmam artik bana buyuk ders oldu, hersey para deglmis ogrendim &amp;#128591;

Kiymetini bilmek mi, neyin kiymetini bilecegim pardonda, uykusuzluk, stres, dayak, hakaret in mi kiymetini bilecegim, bu hayatta sadece kendi caninim kiymetini bilirim o kadar, kimsenin samaroglani olmaya veya egolarini tatmin etmek amacli gelmedim bu dunyaya, kendini ezdirmekten zevk alan varsa benim sorunum degil, kiymet verenin kiymeti bilinir benim kitabimda...

insanlar paranin kolesi olmuslar, hemen ise gireyimde hangi is olursa olsun, onemli olan para kazanmak diye dusunursen tabi ki mutsuz olursun baska turlu olma imkan var mi, genelde ortaokuldan sonra gidildigi icin, dar gelirli ailelerin yonlendirmesi hatta zorlamasi baski yapmasi sonucu cocuklar neyin ne oldugunu bilmeden bir atesin icine atlamis oluyorlar, universiteye gitme sanslari elinden aliniyor, 14 yasindn beri omru hastanede gecen ustelik kedi istegi disinda saglik lisesine yazdirilan biri cocuk istismarina ugramistir benim gozumde, o yasta cocugun hastanede ne isi var, cocuk hemsireler olduk hepimiz, bu yuzden de ezildik zaten, zengin cocugu hemsire olmaz, kimsenin naziyla ugrasmaz, fakirin cocugu olur, cunku zngin cocuguna kiymet verir onu ezdireck meslek sectirmez fakir cocuguna kiymet falan vermez, onu para basma makinasi olarak gorur, secimlerine saygi duymaz, hedeflerini, yeteneklerini hice sayar ve hastalarin ve doktorlarin onune yem diye atar.

Liseden mezun olduktan yaklaşık altı ay sonra kadar atandım. Herkes şanslı olduğumu söylese de benim için lanet gibi bir durumdu. Aklınız var ise maddi durum yetersizliğinizden vurup bak ne güzel iş sahibi hemen olma gazı ile tüm hayatınızı çöpe atmayın. Giden yıllar geri gelmiyor. İşte bu sebepten daha yirmili yaşların ortasına gelmeden kesin istifa edeceğim diye bir de burada ohalde istifa nasıl işler diye başlık açmıştım. Şimdi bunu yazıyorum sebebini tam olarak bilmesem bile sanırım biraz cesarete ihtiyacım var. Çünkü otuz olmadan hayatım boyınca gerçekten hiç hoşlanmadığım mesleği, 14 yaşımdan beri geçmeyen çarpıntı ve karın ağrılarını, migren nöbetlerini geride bırakmak istiyorum.

tamam ıstıfa etmek ıstıyorsunuz fakat yazmıs oldugunuz baslıklara baktıgımda ıstıfa sonrası dönüş de ıstıyorsunuz hayatınız boyunca hıc hoşlanmadıgınız meslekten ıstıfa edıp de tekrardan ıstıfa sonrası dönusun mantıgı nedır?

tıpkı senin gibi 18 yaşında memur olan 3 tane yeğenim var, 3 üde zeki ve yaşıtlarına göre çalışkan çocuklardı ama gel gör ki hiç birinin anne babası aman çocuğumuzu 25 yaşına kadar okutalım ileride doktor savcı mühendis olsun riskine gireme di ya tutmazsa, şimdi elde bir kuş var ama lise de cozutur da ders çalışmazsa iyi bir üniversite kazanamazsa yada ünide düzenini bozarsa iyi bir mesleği olamazsa ( bu ülkede genetik mühendisliği bir zamanlar ilk 10.000 den öğrenci alıyordu şimdi yüzüne bakan yok) gibi gibi bir sürü sorularla uğraşmak yerine eldeki bir kuş teldeki iki kuştan daha iyidir dediler ve çocuklarını kısa yoldan devlet memuru yaptılar.