yakmayı bildiklerini akıl etmedi?

bencede öyle yap meleğim::))

Sensizlik Beni Böyle Yensin mi

bu buhranın bir işareti olsa gerek :))

Dün Akşam Ölemedim

-burada polyannacılık moda-

aldatırsa yalanı

sevgili ben yazar olsaydım kendimi sana yazmazdım

İnan bu ev alışamadı,

yalnızlığın kolunu altınlarla

-burada gözyaşları değersiz-

tükürükle ıslanır bu ova?

Beni Böyle Bulsun mu

Gidişinle çökse de yokluğun üzerime, ağır, taşınamayacak bir yük misali, gözlerimden yaşlar düşse de ardından, acısa da kanasa da yüreğim. Yananlar dönüşse de küllere, savrulsa da her bir zerresi ayrı bir köşeye,

Sevmeyi, sevilmeyi, terketmeyi, terkedilmeyi. Saplanan acıları yüreğimize, kanatarak bile olsa çıkarmadık mı saplandıkları yerden zamanla? Gitgide daha derinlere işleyen ağır sancılarımızı dindirip, alışmadık mı ince sızılara?

Çok zor gelse bile yaşar öğrenirim

derdi;

ah zavallı

Hayır Olamaz

havalar yağmurlu olunca bana da geliyorlar sanırım:)))

Bunu Hiç Hak Etmedin

Hayat, tek başımıza başlayıp, tek başımıza sona erdireceğimiz bir hikaye belki de. Gelenler, gidenler, sevenler, terk edenler birer oyuncu sadece. Oynayıp kendilerine düşen rolleri, virgüller, noktalar koyup, kelimeler yazıp, cümleler kuruyorlar bu hikayede. Kimileri siliniyor, kimileri kalıyor öylece oldukları yerde..

Hiçbir zaman sensizliğe

Herşeyi yaşayarak öğrenmedik mi?

Sensizlik benim canımı acıtan

Başka Türlü Taşına Bilirmi Bu Yük

Bir derin korku düşer ruhuma

olur:)))

Sek içtim Acıları Su Katmadım

haklısın ben ev işinden anlamıyorum arkadaş:)))

biri yazara

Şimdi sensizlik oturuyor,

Esen rüzgarlar yüreğimde, üşütse de. Çöküp üstüme karanlıklara boğsa da beni gece, hiç bir yıldıza tutunamasam ayaklarından bile. Olmasa da sarılacak bir zerre umudum, bir küçük belkim.. Umrumda bile değil yalnızlık...

sevgili ben okuyan olsaydım kendimi sana okumazdım

biri sana

Duvarlar seslenince

olmasa bi büyük çekilirmi bu yükkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkk

Her Sokak Köşe Başı

sevgili sen beni okusaydın yırtıp atardın

Bütün bunların bir sebesi olmalı seni bukadar üzen nedir dostum.

Evim Oldu Yine Kaldırım Taşı

heveslerini sıkıştırmıştı

Yine Kör Kütük Sarhoş Oldum

Çıkıp gittiğin bu evde

Sensizlik Beni Böyle Yensinmi

Acıtsan da beni, kanatsan da, sen hep kalacaksın tek harfi bile silinmeyecek olan kelimelerimin, en baş köşesinde...

iki dudağının arasına

Yalnızlıkla belki de başa çıkabilirim

Şimdi sensizlik oturuyor

Dalınlarisyanım Var

Beni Böyle Of

-burada sızlanmak çocukluk-

En büyük korkum da bu..

hoşbuldum nasılsın özlemim

:))) haklısın anlamazlıktan gelirim anlasamda:P

Yolunu Kaybedenin

Unuttum Derken Seni

Hayat öğretmedi mi korkmamayı korkularımızdan? Kimi zaman çıkmazlara doğru yürüsek te, geriye döndürüp adımlarımızı, başlamadık mı yeniden en baştan?

Derdim Var Efkarım Var

beyaz atlısını gördüğünü zannedinceye değin?

İnan bana alışamadım

Gelişinle her hücremi sarıp, alsan bile aklımı olduğu yerden, atsan bile beni yanmalara,

Karanlık oyun oynar aklıma

Rezalet Çıkarmadım

-burada kaçmak en olağanı-

Tek başına kalırsın dünyada

boşver anlama meleğim anladığını anlarlarsa herşeyi senden bekliyorlar:))

bembeyaz dualarla cilalamayı

- burada tek çare bu-

kan içerken ekşirse suratı

Çalsın Sazlar Oynasın Kızlar

kocaman bakıyordu gözleri dünyaya

Çok zor gelse bile, yaşar öğrenirim,

tahtadan düşler kurardı

yok olmasın

İnanılmaz ağırlaşıyor gitgide yükleri. Artık kaldıramayacağımı düşündüğüm bir anda, çöküyorum dizlerimin üzerine, ellerim toprağa değiyor. Bir kaç damla gözyaşı süzülüyor gözlerimden, düşüp karışıyor toprağa.

Beni Hiç Hak Etmedin

Sen yokken ya unutursam dünyaya bakmayı?

bilmem kaçıncı bin dokuz yüzlerin aralığında

Yine de her kapıyı çaldığında açmadım mı sonuna kadar sana? Hatta bazen kırıp bütün kilitlerini..

Gölgeler dans edince

sonralarında;

inanmıyor yuvarlaklığına

sonunda;

Şimdi sensizlik dolaşıyor

yapıştırrrrrrrrrrrrr

Ne içse Olmadı

gerçekle hasb-i hal eder yar olmazdı

İçimde bir yerlerde büyüyen, sevdaya dair bütün sözcüklere direniyor, susuyorum..

Beni Böyle Bulsun mu Of

Malup Oldum

dümdüz bir ova

Yalnızlığa elbet alışır yüreğim

Etraf sessizleşince

düşürdüklerinde kırılmasın

biri okuyucuya

Bir Seni Atamadım

Bi Sana Birde Kendime Sövdüm

ta ki

Tek Başıma Yollarda

sen nasılsın?

?şerbetimin şekeri az?

Kafada Başka Dert Tasa Kalmadı

Çok güç te olsa kalkıyorum ayağa çöktüğüm yerden kendi kendime. Çünkü hiç bir el uzanmayacak tutunup kalkmam için, biliyorum...

önüne gelenin dert ekip tasa biçtiği

El ayak çekilince

Kalkıp gittiğin yerde

Masal D e ğ i l İtiraf

yağmur yağıpppta eve hapsolunca o anki ruh halimle buluyorum netten:))

gökten üç elma düşecek

Ne yaptım da yoksun bunca zamandır? Herşey o kadar boş, o kadar anlamsız ki..

Aşka Yine Kor Kütük

hoş geldin meleğim...

mrb amazon nerden buluyorsun bu kadar güzel şiirleri?

bi selam versem olur mu:))

Issızlığıma ağlıyorum, sen yoksun, bende sessiz bir hiçlik.

recmedilirdi yarınları

misafirlerim gelecek o arada bakayım forumda neler oluyor dedim:)

sağol iyiyim meleğim...

ne de dönüyor olmasına

Gel gör ki, öğrenemedim sensizliğin baş harfini bile...

gökten üç elma düşer

Kedi Köpek Olurmu Sırdaşı

Bir garip hüzün çöker insana

bende ev kzı oldum ya artık makineye çamaşır atacaktım uyumuşum ya, yok arkadaş benden ev kızı olmaz okulu bitirsem daha iyi olur:)))

Öğrendim yalnızlığı.. Her harfini birer birer benimseyip, sindirdim içime..

İnan bu ev alışamadı

Beni Böyle Bulsun Mu

Sensizlik benim canımı acıtan...

Yalanlar Yalanlar Söyledim

böylelikle doldurdu

Hiç bir zaman sensizliğe..

Belki de haşarı bir çocuk gibi, takılıp gitmişsindir bir bulutun peşine.

Her Akşam Bir Büyük

en güzeli çalışmak, abla tavsiyesi :)))

öğrendi karalığı sabır ile parlatıp