Demokrasiye güvenen, referanduma en önde destek veren, riske giren ama yılmadan darbecilerle mücadele eden öğretmenlere ne zaman sıra gelecek?

Türkiye?de ücret politikası her zaman sorun olmuştur. Memurlarla işçiler arasında ya da memurların kendi içinde ve işçilerin kendi aralarındaki farklı işlerde ya da mesleklerde çalışanlar arasında çoğu zaman adil olmayan maaş farklılıkları yaşandı ve birtakım girişimlere rağmen halen de yaşanmaya devam etmektedir. Bugüne kadar bu ücret politikalarının ve zamların hangi kriterlere göre yapıldığı konusuna bakıldığında çok da sağlıklı, objektif ve adil bir kriterin olmadığı anlaşılmaktadır. Yaptığı iş için harcadığı eğitim yılına ve tecrübesine, işin riskine, işin önemi ve bu alandaki eksik istihdama, yetkinliğe göre değil, politikacılar ve hükümetler üzerine kimler daha fazla kaba kuvvet-baskı kuruyorsa onların tercihlerine ve ileri sürdükleri şartlara göre hareket ettikleri görülmüştür. Özellikle darbe dönemlerinde ya da askeri vesayetin egemen olduğu zamanlarda iktidarda bulunan partilerin askeriyeye?sus payı? olarak verdikleri ücret artışları, bu ülkede neredeyse sıradan bir mesele olarak görülmesine neden oldu, hem de diğer çalışan kesimler görmezden gelinerek ve gerektiğinde nefeslerinin kokması pahasına.

Yakın döneme kadar tüm çalışanlarda öyle bir kanaat oluştu ki, maaş artışlarından faydalanmak için hükümete karşı olmak ve silahlı bir güce sahip olmak gerektiği gibi yanlış bir algılama vardı. Peki adı Adalet ve Kalkınma Partisi olan AK Parti iktidarında durum nasıl ve ne oldu? Bu konuda adaletsizliğin alışkanlık haline geldiği bir ortamda, adı gibi?adil? davrandı mı? Değişen bir şey var mı? Evet, bir değişiklik oldu ama daha önce tehlikeli olan meslek gruplarından vazgeçip yeni sıkıntılara neden olabileceği düşünülen yeni bir meslek grubu ya da grupları bulundu. Askeri vesayet tehlikesinden kurtulduktan sonra, bu kez de adli çalışanlar ve emniyetten sorumlu kesimler tercih edildi. ?Eşit işe eşit ücret? politikası ekseninde daha önce unutulan bazı kesimlerin ücret artışından yararlanmaları yerinde ve önemli bir girişim olmuştur. Fakat halen adil ücret politikası dışında tutulan büyük bir kesim var: Öğretmenler ve öğretim elemanları. Bunlar unutuldu. Adalet, hak ve hukuk adına öne sürdükleri bütün talepleri ertelendi. Diğer çalışanlara hak ettikleri verilirken ve ücret artışı yapılırken, eğitim çalışanlarına sadece sabır dilendi ya da diğer bakanlık çalışanlarına artış yapılırken; aynı artıştan, uzun süreden beri bekletilen kesimler insanca yaşamak için maaşına zam isteyince, ?mali denge? hatıra geldi.

Toplu sözleşme görüşmeleri, eğitim çalışanlarının incinen ve kırılan gönlünün alınması için iktidar açısından çok önemli bir fırsattır. Demokrasinin yanında yer alan, darbelere karşı her türlü mücadeleyi veren eğitim çalışanları için bu fırsatın kaçırılmamasını diliyor ve istiyoruz.

TBMM bünyesinde çalışan danışmanların, onların hocaları olan profesörlerin maaşından daha fazla maaş alması ne kadar adildir? Lisans mezunu, hatta bazıları yüksek lisans ve doktora yapmış öğretmenler şu anda kendi kategorisi içinde en az maaş alan kesimi temsil etmektedir. Hiçbir zaman öğretmenler ve öğretim elemanlarının bir kısmı, hiçbir hükümet döneminde en az maaş alan gelir grubuna girmemiştir.

Sonuç olarak, AK Parti?nin doğru yaptığı girişimlere destek veren ama yanlışları karşısında onu ikaz ederek yapıcı eleştirileri dile getirmekten geri durmayan bir eğitim sendikasının yöneticisi olarak şu hususu da belirtmeden geçemeyeceğim: AK Parti de, önceki iktidarlarda olduğu gibi, eğitim çalışanlarına yanlış mesaj vermeye devam etmektedir. Türkiye?nin en büyük sendikası olarak bugüne kadar hiçbir zaman olağanüstü dönemlerin yanında olmadığımızdan dolayı mı öğretmenlerin ve öğretim elemanlarının talepleri görmezden gelinmektedir? ?Eşit işe eşit ücret? politikası nedeniyle en fazla mağdur olan, bu politikanın dışında tutulan, demokrasiye ve anayasa değişikliği referandumunda en fazla desteği veren kesimler olarak bunun karşılığı ücret politikasıyla cezalandırmak mı olmalıydı?

Bütün kamu çalışanlarına maaş artışı olmalıdır. Bir kesimin maaşını sabit tutup diğerinin maaşını artırarak, ancak toplum ve meslek grupları arasındaki husumeti artırmaya neden olursunuz. Bu politika böyle devam ederse, sınıflar arasında ve işyerlerinde huzur kalmayacaktır. Şimdiden okullarımızda huzursuzluklar yaşanmaya başlamıştır. Bu da birilerine koz verip sokakların canlandırılması ve tepsi içinde onlara fırsat sunulması demektir. Bu durum, Adalet ve Kalkınma Partisi?nin ismine de yakışmıyor, felsefesine de, cüssesine de ve ruhuna da.

Yakın zamana kadar maalesef Türkiye?de ücret artışından yararlanmanın yolu demokrasiye ve iktidara tehdit oluşturmaktan geçiyordu. Hangi meslek grubu silahlı ve darbe yanlısı ise sus payı için ona göre artışlar yapılıyordu. Peki ya günümüzde bu eğilim değişti mi?

Eğitimbirsen Genel Sekreteri Ahmet ÖZER?den öğretmen maaşlarına ve ek ödemelere zam yapmayan Ak Parti hükümetine sitem.

Maliye Bakanlığı?nın diğer kurumlara zam yaparken dile getirmediği?mali denge? gerekçelerini, eğitim çalışanları söz konusu olduğunda da dile getirmemesi, çelişkisiz ve etik davranması gerekmez mi?