Eninde sonunda bütün servetin sensin, görmeye çalış ki bütün pisliğine ve kalleşliğine rağmen dünya yine de insan oğlunun biricik güzel mekanıdır...

ben bırakamayacam gibi.

Hatırlarmısın doğduğun zamanları, sen ağlarken herkez sevinçle gülüşüyordu, öğle bir ömür geçir ki herkez ağlasın öldüğünde, sen mutlulukla gülümse.

Yılların geçmesine öfkelenme, gençliğine yakışan şeyleri gülümseyerek teslim et geçmişine, yapamayacağın şeyleri yapabileceklerini engellemesine izin verme. rüzgarın yönünü değiştiremediğin zaman yelkenlerini rüzgara göre ayarla, çünkü dünya karşılaştığın fırtınalarla değil, gemiyi limana getirip getiremiyeceğinle ilgilenir, ara sıra isyana yönelecek olsanda hatırla ki, evreni yargılamak imkansızdır.

-"Bardağı tartmadıkça gerçekten ben de bilemem, " dedi profösör, "ama, benim sorum şu ki :"Bu bardağı böyle birkaç dakikalığına tutsaydım ne olurdu?"

-Peki o zaman kolun ağrımasına ve kas spazmına neden olan neydi?

"Bardağı yere bırakın bugün!"

kanki, valla tamamen sana söyledi... :))

-"Kolunuz ağrımaya başlardı efendim" diye öğrencilerden biri yanıtladı

bardağı tam bırakıyordum ki o beni bırakmadı:)

valla ben çoktan bıraktım çok şükür... :))

hiç bir şeye "keşke" demeyeceksin.

ayhilade yine güzel paylaşım..

-"Tamam peki 1 saat boyunca tutsaydım ne olurdu?" diye sordu profesör bu kez.

Olduğun gibi görün, ve göründüğün gibi ol, sevmediğin zaman sever gibi yapma, çevrene önerilerde bulun ama hükmetme, insanları yargılarsan onları sevmeye zamanın kalmaz. ve unutma ki insanlığın yüzyıllardır öğrendikleri sonsuz uzunlukta bir kumsalda ki tek bir kum taneciğinden daha fazla değildir.

-"Haklısın, peki şimdi ben 1 gün boyunca tutsam ne olurdu?"

bizde bırakırız kanki zamanı gelmemiş demekki daha:..

sağol sila_61...

güzel bi paylaşım olmuş :))

var mı bardağını bırakan... :))

Tüm öğrenciler çeşitli yorumlar yaptı ve gülüştüler.

seni bırakmasında sen bardağı bırak kanki.. :)

Öğrenciler bulmaca çözermişçesine düşünmeye başladılar.

Gürültü patırtı ortasında sükunetle dolaş, sessizliğin içinde huzur bulduğunu unutma. başka türlü davranmak, açıkca gerekmedikce herkezle dost olmaya çalış. sana bir kötülük yapıldığında verebileceğin en iyi karşılık unutmak olsun, bağışla ve unut, ama kimseye teslim olma içten ol, telaşsız, kısa ve açık seçik konuş başkalarınada kulak ver. aptal ve cahil oldukları zaman bile dinle onları, çünkü herkezin bir öyküsü vardır.

bardağı gerçekten yere bırakmak gerek bazen:)

Aşka burun kıvırma sakın, o çöl ortasında yemyeşil bir bahçedir, o bahçeye layık bir bahçıvan olmak için her bitkinin sürekli bakıma ihtiyacı olduğunu unutma.

Kaybetmeyi ahlaksız bir kazanca tercih et, ilkinin acısı bir an, ötekinin vicdan azabı bir ömür boyu sürer. bazı idealler o kadar değerlidir ki, o yolda mağlup olman bile zafer sayılır. bu dünyada bırakacağın en büyük miras dürüstlüktür.

-"Acıdan ve ağrıdan kurtulmak için ne yapmam gerekir bu durumda?"diye tekrar profesör sordu.

Herkesin göreceği bi... r şekilde tutuyordu ve ardından sordu.

hay eine sağlık ayhilalde...

hemşehrime katılıyorum:)

ve en önemlisi yeri geldiğinde ağlamasını, yeri geldiğinde özür dilemesini bileceksin. kendinden bile...

küçük şeylere takılı kalmayacaksın, kafandan silip atacaksın...

-"Hayır." diye yanıtladı herkes.

-'Hiçbir şey' diye yanıtladı öğrenciler.

Onun için kavgalarını sürdürürken bile kendi kendinle barış içinde ol.

-"Çok iyi. Peki tüm bu sorunlar olurken bardağın ağırlığında bir değişme olur muydu?"diye sordu profesör.

bırakalım mı?

bırakılsa zaten orti herşey yoluna girecekte bir türlü bırakılamıyor ki...

-"Bardağı bırakın düşsün!" diye öğrencilerden biri yanıt verdi.

NASIL BIRAKICAZ İŞTE KANKİ ONU BİLSEK:)

AH DEMESİ KOLAYDA KANKİ BİR YAPABİLSEM AMA YAPMAYA ÇALIŞICAĞIM:)

-"Kesinlikle! " dedi, profesör.

bana katılan hemşerime bende katılıyorum :))

keşke bırakabilsem o bardağı ama olmuyor...

bardakları bırakalım o zamn..

Yalnız planlarının değil, başarılarınında tadını çıkarmaya çalış, işinle ne kadar küçük olursa olsun ilgilen, hayattaki dayanağın odur, seveceğin bir iş seçersen yaşamında bir an bile çalışmış olmazsın, işini öyle sevki başarıların bedelini ve yüreğini güçlendirirken verdiklerinlede yepyeni hayatlar başlatmış olacaksın.

Sabırlı, şevkatli, bağışlayıcı ol.

öyle yapmak şart zaten:)

Profesör elinde içi dolu bir bardak tutarak dersine başladı.

-50gm!' ... '100gm!' ...'125gm'.. diye öğrenciler yanıtladı.

-"Kolunuz iyice ağrır, kas spazmı, batar vs gibi sorunlar yaşardınız ve hastaneye gitmek zorunda kalırdınız!".

"Hayatın problemleri de böyle bir şeydir. Onları kafanda birkaç dakika tutarsın. Bir sorun yokmuş gibi görünür. Uzun bir süre düşünürsün. Başınız ağrımaya başlar. Daha uzun düşünün. Artık seni bitirmeye ve hiçbir şey yapamamana neden olur. Hayatınızdaki mücadeleleri ve problemleri düşünmek önemlidir, Fakat DAHA ÖNEMLİSİ onları her günün sonunda, uyumadan önce yere bırakmaktır . Bu şekilde strese girmez, ve her gün taze bir beyin ile uyanır ve her konuyla ve yolunuza çıkan her mücadele ile başa çıkabilecek güçte olursunuz!

lazo ya soralım o bırakmış ya orti:)

ne kadar erken bırakırsan o kadar rahat edersiniz arkadaşlar...

bütün işlerinde ne çok acaleci olacaksın ne de çok yavaş, hep aynı rolanti de işleri götüreceksin...

-"Bu bardağın ağırlığı sizce ne kadardır?"

o zaman bardak kendiliğinden düşer zaten... :))