eline sağlık güzel yazı 4b ve vekil sayfasınada yazın herkes toplansın. kadro verilsin memnun olan zaten yerinde kalır. öğretmenler birlik sağlıyo biz neden bu kadar duyarsız olduk. memnun olan arkadaşlarda destek vermeli. ortada zor durumda olan arkadaşlar var. Bazen affınıza sığınıyom bu kadar basit bir olayda birlik sağlayamıyoruz bi savaş olsa kurtuluş savaşı gibi hayatta biz sağlıkçılar birlikte olup birşay yapamaz.

ARKADAŞLAR BİZ DE BU MEKTUBUMUZU CUMHURBAŞKANINA GÖNDERSEK ULAŞIRMI BİZE Bİ YARARI OLURMU?YADA İLGİSİZ VE ÜŞENGEÇ EDİTÖRLERİMİZ BİR ÇABA SARFEDERMİ ACEBA... degerli arkadaşlarım sözleşmeli öğretmenin sayın başbakana yazdıgı mektubu degerlendirmek istiyorum. sözleşmeli ögretmenligin daha dogrusu sözleşmeliligin sıkıntıları sadece bunlardan ibaret olmasa gerek. sanırım öğretmen kardeşim daha fazlasını dile getiremedi. izin verirseniz dogunun en ucra köşesinde 8 yıldır çalışan bir saglık görevlisi olarak yaşadıklarımızı kısaca özetlemek istiyorum. bizlerde 8 yıl önce atandıgımız yerlerde mesleğimizi en güzel şekilde icra ettik. dogu ve güneydogunun bazı yerlerinde insanlar saglık hizmetini ilk bizlerden aldı. aşı nedir, aile planlaması nedir, güleryüzle hasta tedavi bakımı nasıl olur... v. b hizmetleri bilmezken bu hizmetleri biz onlara götürdük. en zor şartlarda meslegimizi hakkıyla yapmaya çalıştık. meslegimizi icra edip ekmegimizi kazanırken kendi hayatımızdan da çok ödünler verdik. meslektaşlarımızın ikinci sınıf muamelesi ve bazı idarecilerin işsiz kalırsınız tehditlerinin yanında, kimi arkadaşımız hasta ve yakınları tarafından tartaklandı, hakarete, tacize ugradı ve hiç bir zaman kurumunu yanında göremedi, başhekimi başhemşiresi ona hiç sahip çıkmadı. hep hasta haklıdır düşüncesi vardı. zaten ailesinden kilometrelerce uzakta olan arkadaşımız yapayalnız kaldı dayanacak destek alacak bir omuz bulamadı. kimimiz ailesinden, eşinden, çocugundan ayrı yaşamak adeta ekmekle aile arasında bir tercih yapmak zorunda kaldık, kimi bekardı, nişanlıydı evlenemedi, kimi egitimini devam ettiremedi, kimi hasta çocugunu mahrumiyet bölgesinde tedavi ettiremedi, kimi hasta anne-babasının yanında olamadı onlara bakamadı, kimi ailesinin cenazelerine bile yetişemedi, kimi idare ile sorun yaşadı tayine gidemediği için bunalıma girdi, kimi gencecikti çok uzaklardan gelmişti insanların yaşam tarzına kültürüne yabancıydı, dilinden bile anlamadıgı köy aşiret oglunun evlenme teklifini kabul etmediği için ölüm tehdidi aldı, tacizlere ugradı, kiminin eşi askerdi polisdi bulundugu bölgede çeşitli sıkıntıları vardı,... ve sayamadıgım bir çok maduriyetler yaşandı. bizler bunları yaşarken iş stresini atıp dinlenebilecek sosyal aktivite gezme eglenme ortamları olmadıgı gibi bu uğraşıları çoktan unutmuştuk. bütün bunlar kadro degil birtek tayin hakkı ile çözülebilecekken yetkililer hep sesiz kaldı görmezden geldi ve bizi 7 parçaya(657 4a,4924,4b,4c, vekil, taşeron,...) bölmeye çalıştılar. yani hizmet edeni hizmet edilene tercih ettiler. bunlar ekmek için degermiydi, sizler karar verin sevgili meslektaşlarım. ve öteyandan kadro-sözleşmeli kelimesinin yanyana gelmesi bizim için bir mucize iken, tutunacak bir dal ararken ülkenin başbakanı sırf seçim yatırımı için bütün umutlarımızı kadro söylemiyle yeşertti ve büyük bir hayal kırıklıgına ugrattı. sizler buna umut tacirliğimi dersiniz, vicdansızlıkmı yoksa suistimalmi adını siz koyun...

evet arkadaşlar duyarlı olalım. hakkını istemeyen hak sahibi olamaz bu ülkede. istemek lazım. kadro lafı çıktığından beri hergün bimere akime cumhurbaşkanına yazıyorum.

Biz nasıl birlik olacağız. Kimse yorum bile yazmıyor artık...