Dünyanın en zeki öğrencisini gerçek bir eğitimcinin eline vermiş olsanız bile, sınıftaki diğer öğrenciler hababam öğrencisi ise, her iki kişi de belli bir süre sonra başarısızlığa mahkum olur.

Her öğretmen, öğrencisinin iyi sonuçlar almasını ister ve ona göre de okulda başarılı olmaya çalışır, gayret eder.. Nadiren bunun aksi olur.

hocam teog tam bir yarış oldu çocuklar ciddi anlamda koşturuyorlar ama öncelikle bu saaten sonra yapılacak en öenmli şey bol bol deneme çözmek deneme bırakmayıp çözmek gerekiyor bazı yayınlarda çıkarmış inceleyin ve hepsiniz çözdürün bence.

çevresi iyi olan bir okulda bulunuyorsan iyi öğretmeni, çevresi ilgisiz bir okulda bulunuyorsan kötü öğretmensin. Çok adaletli hakikaten! eski okulum çok iyiydi, aileler ilgili, çocuklarda okuldan sonra çalışma bilinci oldukça yüksek, e etüt ve dersane ile eğitimi desteklenen öğrencilerin olduğu okuldu. E ortak sınavların puanlarıda iyidi. Ha o zaman başarılı öğretmendim, idarecimde başarılı idareciydi. hooop o okuldan başka bir okula geldim. İlgisiz aileler, çocuğa ne yaparsan yap okuldan sonra hiç çalışmayan, hiçbir şekilde maddi imkansızlıklardan dolayı ek destek almayan , Derste anlattığının dışına hiçbir şey katmayan, isteksiz öğrencilerin olduğu okul. Ha şimdi noldu başarısız öğretmen, başarısız idare... yahu hani dün başarılıydım, bu gün noldu. deneyimlerim sonucu öğrendim ki iş öğretmende bitmiyor öğrenci ve ailede bitiyor. Çocuğun başarı yada başarısızlığında öğretmen faktörü öyle sanıldığı gibi çok değil. Ee tabi isteksiz, öğrenciyi motive etmeyen öğretmenler de var. var da onların kim enerjisini düşürmüş acaba, onları kim motive ediyor acaba... artık öğretmen ve idareciyi suçlamayı bıraksın suçlayanlar. ülkemizde eğitimde adaletsizlik var nasıl başarıda eşitlik beklenir... aileler aynımı ki çocuklarda aynı olsun.

TIP' ları, ODTÜ ve BOĞAZİÇİ üniversitelerini de geçelim: Ankara ve İstanbul'daki üniversitelere ilk 60.000 içinde olanlar girebiliyor. Biz bunu biraz daha müsamahakar tutarsak, ilk 100.000 içinde olanlar diyelim. Ya, geri kalan 1.800.000 öğrenci ne oluyor?.. Onlar neden Ankara veya İstanbul'daki üniversitelere giremiyorlar?.. Neden?.. Puanları düşük de ondan!.. Sınavlarda başarılı olamıyorlar da, işte o yüzdendir.. Dolayısıyla, ne yazık ki, 1.800.000 öğrencimiz liselerden zayıf geliyor.

çook anlamlı, doğru gerçekten.

Eğiitm-öğretime önem ve değer vermeyen uluslar tüm dünyada geri kalır.

Bu mahalledeki iyi öğretmen kötü öğretmen benzetmesi tamamen doğrudur. Malesef okul isimleri artık marka gibi durmakta. Çbalayan uğraşan sisteme direnen öğretmen iseReşat Nurinin Çalıkuşu misali unutulup gidiyor.

Öğrenci kusurlu, veli kusurlu, yetiştikleri ve geldikleri çevre kusurlu, keza vatandaşın ekonomik durumu zayıf, kabahatli vesselam.. Çözüm şarttır!

Bunun içindir ki, herkes; çocuğunun seçilmiş öğrencilerin bulunduğu Fen Liseleri veya seçkin kolejlerde, Anadolu Liselerinde okumasını arzuluyor.

İyi bir çevre, eğitim-öğretime ilgili aile, veli, öğrenciler ile dershane veya takviye kursların olması yanında, velilerin maddiyat durumu gibi etkenlerin de bulunması gerekir.

Bunlardan bir veya birkaçının olumlu olmaması dahi, öğretmenin durumunu ve okulu etkiler. Çeşitli eksiklikler ve olumsuzluklar doğabilir.

lgili ve ilgisiz öğrencilerin karmakarışık olduğu bir sınıfta veya okulda, çok daha fazla çaba gösterilmesi gerekir. Okumaya ve öğrenmeye hevesli, bilgi düzeyleri birbirine yakın öğrencilerin bir sınıfta toplanması ve aynı gaye ve amaç için öğrencilerin yarış içinde olmaları gerekir.

Durum acıklı ve hazindir.

Saygılarla..

İlokuldan başlayarak ulusal bir seferberlik yaratarak, Matemak-Fen-Türkçe-Yabancı Dil eğitim ve öğretimini şahlandırmamaız lazımdır. Ama bugünkü M. Eğitim Bakanlığı ile bu iş olmaz.. Bakanlık teşkilatı temelden değiştirilmeli..

Örnekler sayılamayacak akdar çoktur. Oğuzçağ hocam çok güzel özetlemiş. Yeni eğitim modeli ile üretim odaklı öğrencileri üniversiteden soğutan dışlayan ötekileştiren bir yapı istemiyoruz. Ya da bilmem hakkari, tunceli üniversitelerin kaç profu doçenti yok gibi konular yerine gerçek eğitim kurumlarına ihtiyacımız vardır.

"Bizim üniversiteye gelen öğrenciler de, ODTÜ veya BOĞAZİÇİ Üniversitesine giden öğrenciler gibi donanımlı olsalardı, biz de üniversite olarak daha başarılı olurduk. Bize gelenler Matematik ve Fen bilmiyor. Bu derslerdeki başarı durumları % 20-30 seviyesindedir. O yüzden, üniversitenin ilk 2 yılında onlara lise seviyesinde zar-zor Matematik ve Fen öğretmeye çalışıyoruz. Böylece 4 yıllık okulun ilk 2 yılı heba olup gidiyor. Geriye kalıyor 2 yıl.. Onda da yarım yamalak mühendislik öğretmeye çalışıyoruz. Bizimki üniversite değil, aslında 2 yıllık yüksek okul olan üniversitedir!.." demişti.

Almanya Japonya gibi uluslar dünya savaşalrından yıkım bitmişlik tükenmişlik içinde çıkmasına rağmen. Dünyanın dev ekonomileri arasındalar. Bizden milli gelirde çok geri olan hindistan dünyada yazılım devlerinin merkezlerinin olduğu yerdir. Çin ucuz iş gücü ve yedek parça üretiminde dünya lideridir.

Maşallah diyelim de, 1.900.000 öğrencilerden en donanımlı olanların TIP' lara girebilmesi için ilk 10.000 kişi içinde olmaları gerekiyor. Bunlardan her sene 4.500 kişi TIP Fakültelerine giriyor. Diğerleri de, ekseriyetle ODTÜ veya BOĞAZİÇİ gibi okullara adım atıyorlar. Demek ki, gerçek anlamda, tam öğrencilik geçirmiş olanlar 10.000 kişidir.

Batı Anadolu' daki bir ilde bulunan üniversite hocasının, daha doğrusu 5 Üniversite bitirmiş, 6 yabancı dil bilen Profesör olan Rektör Yardımcısının anlattıklarını emsal olması bakımından burada yazmak istiyorum.

Üniversite sınavlarına her yıl toplam 1.900.000 kişi giriyor. Maşallah diyelim.

Başarı yolunda öğretmenin sadece düşünce ve çabası yetmez. Bunu takviye edecek faktörlerin de olması lazımdır.