Arkadaşlar yorumları okuyunca Öğretmen olmaktan utanır oldum. İnanın bizim camiaya düşman gerekmez. Bu ülkede ikinci bir kurum yoktur ki bu kadar kendine düşman. Arkadaşlar son 10 yıla bakalım ne kazandık ne kaybettik. Sonuç ortada... Ben yazayım siz değerlendirin.?gelirin düşük olması?, ?toplumdaki saygınlığının düşmesi? ile?sık değişen programlar ve mevzuatlar? yada?mesleki çalışmaların yanı sıra İKS , kurullar, komisyonlar, nöbet ve kutlamalar, bürokrasi işleri gibi diğer çalışmaların fazlalığı? yada?öğrenci sayısının fazlalığı ve fiziki imkanlara dayanan zorluklar? ile?devlet tarafından sağlanması gereken sosyal olanakların yetersizliği? yada?hizmet içi eğitim çalışmalarının yetersizliği?, ?kariyer durumlarının sınırlılığı? ile?hizmet öncesi eğitimin yetersizliği? ve?Örgütlenme sıkıntıları ve siyasi hayata katılamama?

kendinizi neden bırakıyorsunuz.? niye savaşmayı denemiyorsunuz.? niye yenilgiyi baştan kabul ediyorsunuz? her gecenin sabahı aydınlık, gün doğmadan neler doğar, yarın ola hayrola..

bende de baş gösterdi bu sentrom devamsızlık gırmeden gıdecem bugun

Aktif

tükendikten sonra sağlığım bile gitti ya. eskiden çok sakin bir insandım şimdi en ufak şeyde sinirleniyorum. gerginlik stres bitirdi beni.

tükenmişlik sendromu diyince aklıma 4 yıldır çektiklerime karşılık elime hiç bir şey geçmemesi geliyor. Bunca zaman sabrettik tatilimizden mesaimizden verdik. Faydası var diye yüksek lisans bile yaptık elde kaldı müdürün insiyatifi. Buyur burdan yak. Ben kimsenin emir eri değilim. Dönerim paşa gibi dersime girerim. İsteyen buyursun. Müdürün bile seçilme şartları durum komedisi iken napalım bu idareciliği gelene ağam gidene paşam akp nin mithiş icraati hepimize hayırlı uğurlu olsun. Obişey mi niceleri güzelim okullları bırakıp dağ başlarına idareci oldu da ne oldu. Hadi geçmiş olsun benim branşım uygun istediğim yere giderim sınıfçılar falan ne olacak kaldı adam dağ başında imkanı yok inemez. adamın biri 30 senelik idareci öğretmenlik yapamaz. napcaz şimdi olabiliyosan emekli ol abicim kurtul gitsin de mi ama tükendim tükendim tükendim artık

değerli arkadaşlar.;

<u>bırakmayın, boşlamayın kendinizi..</u>

tükenmişlik sendromu bende genel olarak baş gösterdi. yani mesleğe, öğretmenliğe ya da idareciliğe bağlı bir şey değil. ben genel olarak ülkenin, hatta dünyanın mevcut durumundan kaynaklı kendimi çaresiz ve bitmiş hissediyorum. güçlünün kral olduğu, çocukların ve kadınların sürekli tecavüze uğrayıp öldürüldüğü bir ülke ve dünyada yaşamak bana çok ağır geliyor. hukuksuzluk had safhada. açlıklar ve savaşlar ona keza. öyle bir noktaya geldim ki, elimde bir düğme olsa ve bastığım zaman dünyadaki, ben dahil bütün insanlar ölecek olsa, yemin ederim bir an düşünmeden basarım. hiç umurumda olmaz. bir ihtimal gittiğimiz yer buradan daha güzel bir yer olur. haklı haksız ayırt edilir. hukuksuzluk olmaz. bundan daha kötü olmama ihtimali çok yüksek. artık bu dünyadan umudumu kestim ben. Allah sonumuzu hayır etsin...

çünkü azınlığız. çünkü çok fazla kötü insan var ve diğer insanlar da bu kötü insanlara kendilerini teslim etmiş durumda. biz ise oldukça azınlığız. çünkü en büyük değer olan hukuk kavramı yok artık bu ülkede ve dünyada. çözümü elimizde olmayan sorunların çözülmesi için nasıl savaşıp umutlu olalım?