İSTEKLERİ GERÇEKLEŞTİRİYORUM.

Gelmeyeceğini bildiği mektup için, posta kutusunu hep aynı heyecanla açar mı? Dedim ya, başka bir şey bu. Ne kadar yalnızsam, o kadar seninleyim şu günlerde. Belki de en başta, tutup seni en derinlere koydum diye oldu bunlar. Kimseler ulaşmasın diye, kimselerin bilmediği, bulamayacağı yollara götürdüm seni. En derinlerde tuttum. Bana sakladım. Derine, hep daha derine.

sonbahar gelince

kalma yalnızlığım

bazen yalnızlıktır zor olan,

ÇOK YORUMLU BİR DURUM ASLINDA

ÜZÜLÜYORUM

NEDEN AFFEDEMİYORUM

NEDEN BENİ DİNLEMİYORSUN

NEDEN ÇOK ÖNEMSİYORUM

Neler yazmışım diye merakımdan.

HAYIR

ogan aydın

GİDEBİLİR MİYİM

NEDEN GİDEMİYORUM

NEDEN UNUTAMIYORUM YAPILAN KÖTÜLÜĞÜ

ÇOK SIKICI..

GÖLGE GİDEMEYECEKSİN SENDE BİLİYORSUN GÖLGENE SAPLANAN KALAN BEN BİR MAHKUMUM

AMA BEN ARTIK DURMAK İSTEMİYORUM

Öyle içimdesin ki. Yanağımda dolaşan rüzgardan daha gerçek dokunuşların. Küçük, ürkek, kesik dokunuşlarınla, belki de her zamankinden daha yanımdasın. Yani öylesine, o kadar bensin ki. Ah nasıl anlatsam. Boşuna bu çabalarım, doğru kelimeleri aramalarım. Ne kitaplar yazıyor, ne de sözlüklerde karşılığı var. Yalnızca hissediyor insan, yaşıyor. Kelimeler eksik, kelimeler yaralı. Kelimeler cılız.

kalkarız belkide

Can DÜNDAR

selmalar gölgem

ÖYLESİNE BİR MEKTUP

YALNIZLIK BENİ ARADA RAHAT BIRAKAN AMA HİÇ BİR ZAMAN TAM ANLAMIYLA GİTMEYECEK OLANDIR.

GİDELİM BURADAN

YALNIZLIK

"Yine zamansız yağmurlar" dedim, "Daha önce, hiç bu kadar zayıf değildi güneş ışınları" dedim, "Gerçekten buradaki şarkıları hiç öğrenmeyecek, bilmeyecek, söylemeyecek misin?" dedim. Çok uzun bir mektup oldu. Başından sonuna kadar okudum da.

NEDEN ÇOK TAKIYORUM

Sonra çekmecemden bir zarf çıkarıp, adını yazdım. Büyük harflerle, yalnızca adını. Adresini bilsem gönderir miydim, bilmiyorum. Mektup cebimde. Cebim yüreğime yakın. Yüreğim sende. Sen yüreğime yakın. Öyleyse mektup sende.

BEN NEDEN HALA FORUMA GİRİYORUM ONU DÜŞÜNÜYORUM?

NEDEN ŞİMDİ BU SAÇMA RUH HALİNE GİRDİM

Güzel parça, en güzelinden...

es deli rüzgar es :)

SANA KIZSAMDA SENLE OLMAK GÜZEL GÖLGE.

EVET FORUM SIKICI

Taşımıyor, anlatmıyor, tanımlamıyor bu duyguyu. Ben de. Çok başka bir şey. Sevginin ortasında, derin acılar hisseder mi insan? Aydınlık gülümsemelerin içine, hüznü yerleştirir mi durup dururken? Gözlerine buğu, diline sitem, yüreğine burukluk, çöreklenir kalır mı asırlarca?

SIKICI BİR YERDE SAÇMA YAZILAR YAZMAYA BAŞLADIĞIMI ANLDIĞIM ZAMAN NE YAPIYORUM DEDİM

yanlızzzlıkkkkk:)

valla bence güzel gölge

SANA KİLİTLENDİM

NE GÜZEL?

bazen yalnız olmamaktır

soysuzlar içinde

SEN GİDEMEYEN BİRİSİN

NEDEN ÇOK

NEYE SIKICI DEDİĞİMİ BİLMİYORSUN Kİ

AMA GÖLGE GİTMEK İSTEMİYORSUN BİLİYORUM

artık yalnız değilsin

Ben varım :)

NEDEN HALA PC BAŞINDA OTURUYORUM

Seni sakladığım yere ulaşamaz oldum. Yollar, gitgide uzadı ve karıştı. Ümidimi ısıtacak, parlatacak, kımıldatacak bir şeylere ihtiyacım var. Ah onun ne olduğunu biliyorum. Sonu sana geliyor her cümlenin. Her şeyin başı içinde ve sonundasın. Bu değişmiyor. Öyle içimdesin ki. Birden aklıma geldi, tuttum sana bir mektup yazdım dün.

EVET UÇTUM SANIRIM

yalnızlık

Çok mutluydum. Gün içinde neler yaptığımı, nelere kızıp, nelerle mutlu olduğumu, tek tek anlattım. Mevsimlerin ve insanların nasıl karışık ve beklenmedik olduklarını yazdım.

KİMSE BİR ŞEY YAPMADI

GİDİYORUM.

DAYAN YALNIZLIĞIM!!

selam gölge :)

Seni yapayalnız, bir tek bana bıraktım. Paylaşamadım yanlış yaptım. Sana ulaşan yolları kaybettim diye bütün bu şaşkınlıklar. Kendimi oradan oraya vurmam. Sağımda, solumda, ne zaman dikildiğini bilmediğim duvarlara çarpmam, hiç görmediğim çukurlarla boğuşmam. Denizlerin, gürültüyle gelip vurduğu dehlizlerin, acılı duvarları gibiyim.

SEN YÖN VERİYORSUN

forumun şuanki havası'mı çok sıkıcı yoksa?

sana kim kötülük etti

zamanı gelince

hepsi grubunun üzüntülüsü:)) burdamısın

İŞİN GARİBİ BU ZATEN BİRİ BİR ŞEY YAPSA DAHA MÜLAYİM DUYGUSAL OLURUM HAKLI OLUNCA SAFLAŞIYORUM

bak yenildik işte

gittim sanma

HAYAT SENDE DÖNÜYOR

A. S. NASILSIN

GÖLGENİN ESİRİ BEN

biliyormsun sen bana benziyorsun a cık :)

Duvarlarım yosunlu, duvarlarım kaygan, duvarlarımdan hiç tükenmeyen sular sızıyor. Tutunamıyorum. Renklerim, gün içinde değişiyor. Soluyorum, soğuyorum. Güneş ulaşmıyor içerilerime. Küfleniyorum, yaşlanıyorum. Yalnızlıklar peşimde. Dokunduğum her ıslak duvardan, pis kokulu bir yalnızlık bulaşıyor üstüme. Yapış yapış, vıcık vıcık bir yalnızlık bu. Biliyorum, bütün bunlar, hep benim suçum.

KENDİNİ YENEMEZSİN

GİTMEK İSTİYORUM

kal yanımda böyle