Üstelik çoğumuzun evinde yoktu,

Ne güzeldi sizinle okumak.

Hah işte.

Mehmet ata bindi, Ayşe okula gitti?

Sen sağol.

O gün havuz problemlerini çözebilirken

Paydan ve paydadan çözüme ulaşmayı,

öğrettikte ne oldu ki böyle gazel okuyarak avutuyorlar bizi.

Sonra fasulye istediniz,

Şimdi problem havuzunda yüzer olduk.

Ne olur siz de unutmayın bizi?

... Yılandan?S? yaptık, tırmıktan?E?

En önemlisi de hayatı sevmeyi öğrendik.

Havuzun altından çok sular aktı Hocam.

Yardım etmenin sadece parayla olmadığını,

Uyusun da büyüsün diye.

Ondan sonra zaten sayamadık öğrendiklerimizi

Sıranın üstünde tüm fasulyeleri topladık,

Bedirhan GÖKÇE

Günün kutlu olsun hocam. Sen mutlu ol.

Düşmüşe gülmemeyi, her zulme direnmeyi,

Siz olmasaydınız nerden tanıyacaktık

Bu sayıları öğrendiğim ilk gündü.

Biz sizleri unutmadık hocam

Birleştir dediniz.

öğretmenler günümüz kutlu olsun öğretmenlerim :))

Önce bir çizgi çizdirdiniz,

Bir tanesini ayırdık;

Okuttun büyüttün ki

Hele sen beni bu kadarcık maaşla

Topladıkça ve toplandıkça büyümeyi,

Ne yapacaktık ki fasulyeyi?

arkadaş daha yeni olduğu için hevesli abisi daha dün yemin etti o hele 4-5 yıl çalışsın bakalım ne oluyor:D:D görücez onu da

Bir tane daha, hadi bir de şurdan derken

Dediniz ki, oku bakalım bunu.

Ali?nin topu patladı. Oya?nın ipini çaldılar.

Belki de dövülmeden öğrenmeyi.

Saf saf bakınca yüzünüze,

En şefkatli sesinizle

Her sorunun bir şekilde çözülebileceğini?

Ayşe?yi, Ali?yi Oya?yı Mehmet?i?

Biz sizden bir de unutmamayı öğrendik,

Sonra yerleştirip şefkatle bir çay tabağının içine,

?Ali topu tuttu, Oya ipten atladı,

Biraz su, biraz çocuk, biraz dua ekledik.

Gün geldi fasulyenin birkaçını sarıp sarmaladık pamukla,

Daha neler öğrendik;

Bu, 1 dediniz.

Bir harf öğretene kırk yıl köle olmayı.

Biz sevmeyi gördük sizden. Sevilmeyi,

Siyah önlük beyaz yaka,

Okuduk beraberce

Böldükçe ve?BÖLÜNDÜKÇE? küçülmeyi.

O yeşillenip uzandıkça duanın gücüne inandık.

Babadan kaçarken hayırsıza tutulmuş anlayacağın.

Aferinler, başımızı okşamalar?

Simitten sıfıra en çok güldüğüm gündü.

Okumayı yazmayı, sayılarla oynamayı.

Sonra biz okudukça;

Okuduk hece hece.

İlk kırmızı kurdele?

İnsana, hayvana, çiçeğe sevgiyi?

Ayşe?yi o günden sonra gören olmadı.

Başları sevgiyle okşayan anneler ve babalar.

Kerrat cetvelinde çarpmayı,

Mehmet?in beyaz atı koşturmaktan çatladı.

Birleştirdim?A? çıktı;

Hay sen varol, nur ol sağ ol hocam?

Bugün benim değil bugün senin günün.

Beraber okuyalım mı? dediniz.

Su alan pabuçların utanç sebebi olmadığını,

Sonra diğer harfler geldi peş peşe.

O yeşillenip uzadıkça suyun,

İlk kırmızı kurdele...