Beowulf84 hocam burada yaşadıklarımızı ancak bizler biliriz. Şuan ordakilerin size ihtiyacı var diyenler Van'da olsaydı emin olun bizden çok sesleri çıkardı.. Simav'daki öğretmenlere niçin eğitim kahramanı olun denilmedi? Adapazarındaki çocukların öğretmene ihtiyacı yokmuydu? Oralarda verilen HAK bugün bize verilmiyor. Evet Türkiye'nin heryerinde deprem olabilir. Ama bizim burda ne ailemiz var ne yakınımız. Yıkık binalar, hergün yıkılmasın diye dua ettiğimiz soğuktan korunmak için girdiğimiz çatlak evler içinde psikolojimizin nasıl düzeleceğini ve o çocuklara faydalı olabileceğimizi düşünüyorlar ki? Polyannacılığı bırakalım bugün okulda bir deprem olsa depremi yaşayan öğretmen arkadaşlarımızdan kaç tanesi canını hiçe sayıp önce çocuklarını kurtarmaya çalışacak? Bu psikoloji içinde acaba o çocukların da tehlikede olduğunu düşünebilecek mi?

İğneyi kendimize batıralım arkadaşlar. burda kimse ben olsam van da kalırım nutukları atmasın. kalırım diyen varsa versin dilekçesini kalsın. adamlar kaç deprem atlattı, binlerce ölü gördü, evi yıkıldı, hayatı alt üst oldu. meslek aşkı düşünecek halde değil. bırakacaksın gidecek istediği yere. yerine yaptığın yeni atamayı göndereceksin. atama heycanıyla o lumsuzlukların çoğunu ekarte etmeyi başaracak bu kişiler. bakın giden 800 arkadaşa. kimse ütopik düşünmesin.

Sayın Hocam Bu Acılarınızı Bizde Sizlerle Yürekten Paylaşıyoruz. Ama Ülkemizin Şu An 1 Cm2 de deprem olmayacak diye bir durum mevcut değil. işte marmara onbinlerce insan öldü. Bu doğal afet durumu. ben 2 kez deprem yaşadım. ve yarın bir saat sonra 1 dk. sonra yaşamayacağımı da kimse söyleyemez ve garanti edemez. vandaki çocuklarda bizim çocuklarımız. ve en çok onların sizlere ihtiyacı var. daha fazla da birşey demek istemiyorum.

bu dediklerinizin hepsi doğru ama bunu ancak sağlıklı piskolojideki insana diyebilirsiniz goldirch hocam. piskolojisi bozulana ne deseniz boş. kolay değil.

tamam van boşalmasın diye eğitim ve sağlık özrünü açmadınız. binlerce insanı mağdur ettiniz. yahu van daki arkadaşlarını şehit vermiş öğretmenlerin ne günahı var sayın bakan. benim iki arkadaşım vefat etti depremde. sakinleştirici hap kullanıyorum, bir de gece yatmadan önce bir bardak suya karıştırdığım bir damlam var. bütün gün okulda ölü gibi geziyorum. çoğu öğretmen arkadaş bu durumda. ağlayanlar, artçılarda sinir krizine girenler, istifayı düşünenler, sahte evlilik yapıp kaçanlar ve daha birçoğu. yakıştı mı sayın bakanım. ben bu ülkeye daha 30sene hizmet edeceğim. yemin ederim vatan, millet, devlet hiçbir şey kalmadı bende. çok üzdünüz bizi çok. şimdi öğretmenleri sığındıkları anaokullarından da çıkarttınız. bu öğretmen ne yapsın, dağa mı çıksın? tarihte yoktur iki depremin birkaç gün arayla bir şehri paramparça etmesi. peki daha ne gerekiyor söyler misiniz? 3. deprem için dua edelim mi?

vandaki arkadaşların haksız olduklarını düşünmüyorum. çünkü gölcük depreminden sonra yalova ne alakaysa yalovada görev yapan bir öğretmen tayinini ankaranın ilçesine istedi hemen ve geldi. van dakiler depremin merkezindeydi üstelik depremden etk, lenen başka bir ilde değil. adana, gölcük, kayanarca depremlerinin hiçbirinde öğretmene bu şeiklde davranılmadı ve kalma zorunluluğu verilmedi. deprem sonrası öyle bi davrandıkii bakanlık utanmasa siz olmasanız deprem olmazdı diyecekti..

vanda 3 yıl bulundum. orası dünyanın en güzel sayılı yerlerinden bir tanesi. edremit bir doğa harikası. Van doğudan sayılan bir yer değil. herkes yanlış biliyor. kendisine ait bir mikrokliması var. boyuna turist gelen bir gölün cevresinde yaşıyorlar. ancak vandaki evlerin mimarisi tartışılır. biraz malzemeyi az tuttuklarıdan bina hemen deforme oluyor. göcen otelde 30 belkide 35 gün kaldığım zamanlar oldu. van ilini çok iyi bilirim.

goldrich söylediklerinin hepsi 23 Ekim gününe kadar doğruydu. Ama 23 Ekim'e kadar. Şimdi polyannacılığı bırak ta gerçekleri gör. Eğer hala aynı düşüncedeysen 1 gün okuluma gel de her gün olan 3,5 lik bir artçı depremde öğrencileri okuldan dışarıya birlikte çıkaralım. Sadece 1 kez. Gelir misin?

hocam ben sizin amacınızı gerçekten anlamadım. tamam biz kendimizi bırakmayız. diğer öğretmen arkadaşlarıma da söylerim sakın kendinizi bırakmayın diye!!! ben burada van ın güzelliğini tartışmıyorum. şaka gibi konuşuyorsunuz. haftanın 3günü 4civarı büyüklükte artçı oluyor ve biz kendimizi zor dışarıya atıyoruz. artık bir evim yok. meb bastırıyor cumartesi ders yap, ara tatilin yok, günde 7 saate çıkarttık dersleri diye. anaokulunda sığındırdılar bizi ne yemek var ne huzur. şimdi oradan da kovdular gidin başınızın çağresine bakın diye. depremde van da olmayan lütfen yorum yazmasın. polyannacılık oynamanın bir anlamı yok.

hocam yorum yapmamızı isterseniz yapmayız. tamam siz vanda deprem yasayanlar kendi aranızda konusun. ama genel kaideler var. onlardan bahsetmek istedim kısaca. belli amacım da yok sadece sunu belirtmek isterim ki. yaptığımız görev usulunca gemi kaptanlığına benzer. her ne kadar maaşımız az olabilir. itilip kakılmış itibarsızlaştırılmış olabiliriz. bir şehrin çocukları ilk orta lise okumak icin baska sehirlere giderse yandığımızın resmidir. vali bile bir şehri terkedebilir. ama öğretmenlerimiz asla bir şehri terketmemelidir. diğer tüm şehirlerde öğretim yapan kardeşlerimiz unutulacak. ama eğitim şehitlerimiz ve siz kahramanca orada kalarak. görevini asla terketmeyen öğretmenlerimizi asla bu ülke unutmayacak. her ne yaşanırsa yaşansın. sizler simdiden kahramansınız. eğitim kahramanlarısınız. sizin çocuklarınız da bunu böyle bilecek. gelecekte. saygılarımla.

degerlı arkadaslarım bakınız kıme ne hak werılmısse o olsun fazlası degıl eksıgıde olmasın bızım sucumuz ne soylermısınız.

ne kadar kolay değil mi? iki tane deprem oldu. ama şimdi geçti. lay lay lom. yok hocam öyle şey. herkes sinir küpü, çocuklara zarar vermeye başladık. ders mers yapamıyoruz. bakınız 800 tane öğretmen atandı depremden sonra, hepsi mutlu, huzurlu, rahat. gayette iyi yapıyorlar işlerini. çünkü onlar 2 büyük depremi görmediler. taze kan lazım buralara.

hocam tekrar söylüyorum bende adana ve izmit olarak 2 deprem atlattım. ancak sunu iyi biliyorum. depremi yasayanlar birbirlerini daha iyi anlıyorlar. daha birbirlerine destek oluyorlar. onbinlerce kişinin öldüğü marmarada hiçbir memur tayin istemedi. göcük altından kalkıp işlerine giden memurları tanıyorum. hayat devam ediyor sayın hocam bu kadar kendinizi bırakmayın. o cocukların size ihtiyacı var. yeni gelenler her zamana mutlu adam atandım diye seviniyor. kanın yenisi eskisi olmaz sayın hocam.