gercekten bazen insan artik oyle bunaliyor ki buraya da yazmasam deliricem. yeter ya sucumuz gunahimiz ne bizim. ne bi ses seda var ne bi aciklama. ha bire atama tarihi oteleniyor aras ali abinin soyledigine gore yani. bu ulkenin genclerine, insanina neden kiymet verilmiyor ya? omrumuzden gunleri caliyorlar. insanlar aile kuruyor, huzurlu mutlu bir sekilde yasamlarina guzel seyler, anlar, anilar katiyor. bizse bunun hayalini kuruyoruz anca. maalesef parasiz issiz olmuyor hayatin gercegi bu. adim atsan para. puanini almissin yetmemis aylarca sinava sey gibi calisip da, bi de mulakat cikacak simdi basimiza. ben haziranda mezun olamayacagim ama hicbir zaman da keske atama benim mezun olcagim zamana denk gelsin demedim. bi sonraki ya da sonraki alimda giderim yeter ki atanalim onumuzdekiler atansin sira bize de gelir dedim ve diyoruz. ama yeter ya simdi de mulakat gelecek deniyor biz neyiz insan degil miyiz biz de can tasiyoruz biz de bu ulkenin evladiyiz. vallahi canimdan bezdim. sesimizi duymuyor olduklarina hic inanmiyorum. duyuyorlar ama zerre kimsenin umursamiyor. aras ali haber vermese sap gibi kalcaktik zaten kac aydir. bu okudugum 2. universite. yillar oldu didindik yiprandik. saglik iyidir dedim meger her sey kotuymus hic mi iyi olan bi sey yok ya. bu ne bahtsizlik.