Kimi zaman BELKİ mutlu olanlardır

sonucun husrana eşit oldugunu soyleyen sen eminimki sonun sonunu da düşünürsün. bazen acı dıye algıladıklarımız aslında yenı bır baslangıcın habercisi de olabiliyor. Bu yuzden kalmak ve gitmek arasında bır geigittir hayat:)

galiba haklısın kalırsa içinde derin bir sızı kalır

kalanda olsan gidende olsan sonuç aynı = ayrılık acı

kim zararlı sizce:)

o ınsan yıne aklının bir ucuna gelir ve sen de caktrmadan kanatan bır yara olarak kalır...

dostluklar biter ne zaman...

yokmu kimsenin hayatında kalanlar ya da gidenler:)

Gerçekten sevenler hep geride bırakılanlardır!

peki ya kalanlar?

Bazı, gidenler sevenlerdir BELKİ

ne zaman baslar ayriliklar

ne yapsak nafile cogu zaman.

Gidenler asla geri gelmezler biliyorum. Çünkü yalandan sevenler gittiklerinde de gerçekten giderler. Gidişleri zamansız, dönüşleri imkansız olur. Gidenler asla dönmezler biliyorum. Sevdalarını yalanlarına gömer, her şeylerini siler öyle giderler. Ya iki satır mektup ya da hiçbir şey... Dönüp bakmazlar bile arkalarına. Arayıp sormazlar bile. Kimbilir belki merak bile etmezler.

oysa ben:)))

gidenler yeri olmadığı için gitti kalanlar da gidecek yeri olmadığı için kaldı:(

Haklısın ama belkide yanılıyorsundur senin bitişinin bır yeni serüven olmayısı hakkında... Olmamaz mı! en olmazlar oluyor da bu neden olmasın ki...

Sevenler BELKİ bazen ağlayanlardır

aslında bu mevzunun en kotu yanı ne bılıyor musun?

nereye gidebilirsin ki!!! aklın beynin bende iken sen nereye gıdebılırsın kı!!!

Ne dersiniz kim karlı?

evlendıgın ınsanı sevdiğin halde bile eskisi kapanmayan bır yara olarak kalır.

Giden hep ayrı yüzler kalanlarsa aynı suretler... anlamak için yaşamak gerek...

bilmiyorum nedir?

kimdi giden, kimdi kalan

bazen her bitiş bir başlangıç anlamına gelmez:(

Kalanlar sevgilerini kar tanelerine yazarlar. Her yere değdiğinde kıyametler koparacak ses yankılanır aslında. Bu sesin kıyametinde yalnızca kalanlar can verir. Ve her kopan kar tanesinde kalplerindeki sevgi ağacından bir gül eksilir çünkü. Kalanlar öylece bakarlar. Gelmeyeceğini bilseler de bakarlar.

hayatta herşey ıstediğimiz gıbı olmuyor kı...

giden mi sucludur her zaman

Kalanlar mutluluk çemberine asla dahil olmazlar. Hüznün karanlığından hiç çıkmazlar. Sabahların körü, gecelerin bekçisi olurlar. Sırlaşırlar gecenin ayaz sessizliğiyle. Ağlarlar. Kalanlar gideni asla affetmezler. Dünyanın döndüğünü ise hiç farketmezler. Zamanı bilmezler.. Kalanlar, gideni asla sevmezler;sevmiş oldukları kadar ağlarlar sevecekleri kadar değil!

Gitmek ve kalmak arasında çürür bir ömür. Korkulur elbet, basit midir her şeyi arkana alıp gitmek? Ama cesaretli kimselerdir GİDENLER. Zira yeni bir hayat, yeni bir dünya kuracaklardır kendilerine ve istedikleri karakterleri filmlerine alacak, istemediklerini bırakacaklardır GERİDE. Elbet zaman gösterecek gerçeği. Ama ya geride KALANLAR! Ya geride kalıp, geride kalmayı hazım edemeyenler! Ya geride kalıp, gerisin geriye GİDENLER! Duygu dünyası işte. Aslında çoğu zaman gidenlerin, kalanlardan bir farkı yoktur. Bedenler gitmiştir ama aklın gözü hep gerilerdedir. Geridekileri, ileriye taşıyacak yürekleri, cesaretleri hiç olmamıştır aslında. Beden yoluna devam eder ancak akıl ve kalp geriden geleceklerin yollarına bakıp durmaktan usanmazlar. Bir gün gelirler diye beklerler. Oysa ne gelen vardır ne de giden. İflas etmiştir her iki taraf da. Sonra bir gün KALANLAR kendi?everestine? çıkıp, oradan haykırılar; ? GİT GİDEBİLDİĞİN YERE, BEN KALIYORUM.?

Gidenler sevmezler biliyorum. Yumuşak kalpleri taş olur belki de. Kalplerinin toprağına tomurcuk atmazlar, filizlenip açmazlar. Ağlamazlar çünkü;ıslatmazlar gönüllerini. Ve kapatırlar kalp kapılarını, aydınlık sokmazlar çünkü gidenler, gerçekten sev mezler!

OYSA BEN herhangi bir yolculukta bile bütün yolların aynı adrese gittiği benim... ne yazık ki hala içimdekini öldüremedim:)

GİDENLER ve KALANLAR

not: Yazılarım noter tasdiklidir...

Gidenler ve Kalanalar...

ben tam tersını düşünüyorum oysa. gidenleri gidebilecekleri bir yer olduğu için gitiler kalanlarsa gidecekleri bır yer omadığı için kaldılar...

bazen dusunuyorum da acaba ben mi yasamayı bilmıyorum... zira cevremde nıce ınsan var onlar da asıgım sevıyorum vurulmusum ben sarkılarından nasıplerını almıs ınsanlar ancak aradan bır kaç ay gecmıyor yenı denızlere yelken acıyorlar... oysa ben ::::)

yanılmıyorum aslında en azından kendi adıma bitişin yeni bir başlangıca gebe olmadığına eminim

Gitmek ve kalmak arasında bocalır hayat. Aşağısı sakal, yukarısı bıyık ve defalarca yaşayan bir ölü. Manalı bakışlar suretlerinde gezinir, kalanların. Gidenlere bakmak-gidenleri tasvir etmek mümkün değildir. Zira dönüşü olmayan yolculuklara çıkmışlardır ve bu yolculukla?kurtuluşa? ereceklerini sanmaktadırlar. Kabahat kalanlardadır ve GİDENLER rakiplerinden önce söylemişlerdir, söylenilmesi gereken şeyleri. KALANLAR yenilgi yağmurunda sırılsıklam olmuşlardır ve bu yetmiyormuş gibi bir de geceleri, GİDENLER için gözyaşı dökmektedirler. Hayat yormuştur geride KALANLARI. Gidenler kurtuluşa ermiştir, görünürde. Oysa gördüklerimiz hep doğru olmayabilir ve madalyonun öteki yüzünde KALANLAR karlı çıkmıştır bu ticaretten. ?her işte bir hayır vardır.? İlkesini öğretmiştir hayat, geride KALANLARA. Yıllar sonra anlaşılır ki; GİDENLER, gidebildikleri bir yerleri kalmadıkları için geride kalmışlardır. Oysa şimdi beyaz perdede geride KALANLAR, GİDENLERİ geçtikleri yerlerde görmekte ve acı bir tebessümle izlemeye devam etmektedirler.

gidenler ve kalanlar arasındaki fark biri diğerinden daha hızlı olmuştur ve soylemiştir o soylenilmesi gereken muhterem cümleyi: sen benden daha iyisine layıksın...

Ama HER ZAMAN

en kotü yanı

Gitmek ve kalmak arasında kalmışsa bir ömür, çaresizliğin sarayına varmış demektir hayat. Önceleri kimseler anlamaz halden diye başlar bir feryat ve sonraları kendi mağarasına inzivaya çekilmeye başlar bir ömür. Anlamazsın ya da anlayamazsın, zira anlamak için yaşamak gerekir, derler? Görüntü çok da net değildir. Başrolde aşıklar vardır fakat senaryosu belli olmadığından, anlayamazsın kimin aşık olduğunu ve kimin gerçek sancıyı çektiğini. Ancak bir feryattır, kopmuş bir kere. Ağlayan ağlayana, giden gidene? Kalanlarsa hep yaşayan ölüler, diye tanımlar kendini.

hiçkimse hatırlanmamak üzere unutulamaz. yaşanmış küçük bişi hatırlamaya yetecektir zira

Çünkü onlardır bekletilmeye mahkum bırakılanlar!

yıllar yıllar sonra