O nefeste boğulmaktan sıkıldım!

- eder efendimiz..

-Descartes düşündükçe var oluyordu Olric.

Bu günü yok saydırmadılarmı... O halde bu günü yok sayalım...

birgün evde arkadaşları varken banyoya giriyor uzun süre çıkmayınca arkadaşları banyoyu tıklatıyor soruyorlar ordamısın o da daha ölmedim diyor. sonra aradan zaman geçiyor bu sefer hiç ses yok açıyorlarki adam ölmüş

ne güzel iç sesiyle konuşması

sanki romanları gibi bir ölümü olmuş

- Ne çok şey biliyor bu insanlar Olric?

- doğru yerdir efendimiz...

+Bu insanlar içinde kendime rol biçemiyorum.

+ Herkes geçer diyor, geçer mi Olric?

- Ya "yüreğinizdeki yaralar" efendim?

+Peki ben kendimi neden halen yanlız hissediyorum?

Bir yudum su gibi ozledim seni.

Ki nefessizlikten değil, nefesten boğulmaktır marifetimiz Olric.

+Aslında o bensiz bir hiç Olric!

-Düşünmek ne haddinize efendimiz?

buyrun efendimiz.

- Herkes işine geleni biliyor efendimiz..

- Yalnızlığın en kötüsü, sizi anlamayanların arasında kalmaktır! Efendimiz...

- hiçbir yer neresidir olric?...

bu yol nereye çıkar olric?...

olric yazarının ölümü çok dikkatimi çekti.

- Hayır Olric..! Hayallerim yıkıldı..

- Nasıl yani efendimiz?

- Neyi efendimiz?

- hiçbir yere efendimiz...

+İnsanlara zor olmuyor mu Olric?

- siz bilirsiniz efendimiz...

- sustu efendimiz...

+Özleyip, özleniyorum.

- Kolunuzdaki yaralar efendim?

+Ellerim boş kalmıyor ki Olric, Sürekli gözümü siliyorum...

olric!

hangi kitaptan alıntı selin

Ne zoruma gidiyor biliyormusun olric? O?na yazdıklarımı O?ndan başka herkes okuyor..

- biz de susalım mı olric?

+ Bana katıldığını bilmek güzel. Arada ses vermen güzel.

Herkes ne bilir acımı, herkes ne bilsin acımızı...

+Ah Olric ölemiyorum bile?

- Dostlarınız efendimiz.

-Sus Olric! Düşünüyorum.

- Ne zor olmuyor mu efendimiz?

+Her sabah iki yüzlerini yıkamak Olric...

+Nefes alamıyorum Olric!

İyiymiş gibi yapmaktan, nefes alıp onu içimde tutmaktan,

- Sakallarınız uzamış kesin artık efendimiz,

halbuki bizler hep vesvese yapıyoruz kendimizi üzüp hasta ediyoruz

+Tutulurken öyle oldu Olric...

Hani iftar vaktine yakin susarya insan,

+Olric bu kalabalık ta neyin nesi?

-Sustu mu olric?

oğuz atayın tutunamayanlardaki hayali bir karakterdir olric.

- O zaman mutluluk yakındır efendimiz..

- bizi susmasına kabul eder mi olric?

+ ayatın çinden ıkamayan bir HİÇ..

"İçimin sesi de olmasa, ölürüm yalnızlıktan..."

Herkes geçer diyor, geçer mi Olric?

Yaşar gibi yapmaktan, özlemez gibi yapmaktan,

-Descartes düşündükçe var olur, siz düşündükçe yok olursunuz efendimiz.

Yoklugun o denli yakiyor beni.

- Yoksa tanımaz aynalarınız sizi.

İçlerinden bir tanesi bile görevini şaşırsa, kim bilir ne karışıklık çıkar. Vapur altüst olur. Hepimiz denize dökülürüz. Oysa hepimiz her şeyi çok iyi biliyoruz. Bizi artık kimse tutamaz Olric. Kirli ve güzel şehrimizden ayrılıyoruz..

+Sende hissettin mi Olric?

+ Efendim deprem oldu sanırım.. ?

lric susuyorsun..

Gelmiyor içimden olric, içimi o mengene gibi sıkıştıran şeyi şairane bir dille anlatmak içimden gelmiyor... bugünü yaşamayalım olric...

onu gördüm rüyamda

+Tutunurken öyle oldu Olric.

Su'sarsam susarım olric, bunun için parantezlerimi kullanmam...

Korkma olric Susmak'la ilgili aptal bir kelime oyunu yapmaya niyetim yok..

- Evet efendimiz

Soyle ne zaman okunacak bu ezan.