Çok güzel yazmışsın bi zamnlar bende tam yazdığın gibi hisdediyodum ama şnuda ekle sabretmek ve dua etmetir işsizlik Allah gönlüne göre versin...

eskiyen ayakkabılara bakmak, dizi yırtılmış pantolonu giymeye utanmak, bazende herşeyi boşvermektir işsizlik.

senin bu yaşadıklarını bitek sen yaşamıyorsun senin gibi binlerce insan var aynı durumda olan. hiç takma kafana,

daha sonra hastaneye girmek istedim. araya birsürü tanıdık soktuk akp li bütün tanıdıklara söyledik, kimse takmıyo.. en son hastaneye bi kaç kişi aldılar, onların içinde benimde olmam gerekiyordu.. ama beni almadılar işte, sonra ben bunlara bi kızdım ulen dedim ben bunlara boyun eğeceğime çalışır zabıt katipliği sınavına girerim olursa olur olmazsa bi dahaki seneye daha iyi hazırlanırım dedim, çünkü akp den bize hayır yoktu. ben asgari ücretli bi işe razıydım.. ama bizi o işe layık görmediler, ben bu işin okulunu bitirmişken almadılar yani beni işe. ben sınava çok calıştım daha bi azimle çalıştım cünkü bu sefer olmak zorundaydı. ve ben zabıt katibi oldum, eylül ayında göreve başlıcam nasip olursa..

sigarayı bırakmam geçen sene mayıs ayında oldu. katipliğe hazırlanmam ise bu senenin ocak ayında başladım.. Arkadaşım sana söylemek istediğim yılma, seni işsiz bırakan bu adaletsiz sisteme inat, yapabileceğinin en iyisini yap.. katiplik çok zor meslek diyolar. ben mesleğin zor olduğunu bile bile girmek istedim, işsiz olmak çok mu kolay sanki..

alperen kardeşim seni en iyi ben anlarım.. sana ben işsiz kaldığım son iki yılımı anlatayım, ben 2005 te askerden geldim, ben lise tıbbi sekreterlik mezunuyum, 2006 nın ocak ayında sağlık ocağında calışmaya başladım 2 yıl orda çalıştıktan sonra aile hekimliği uygulamasına geçilince işten çıkarıldık biz.. 6 ay işsizlik maaşı aldım, tabii bu zamana kadar iyidi, kendi kendime bakabiliyordum, işsizlik aylığıda bitince cebimde parasız dolaşıyordum çoğu zaman, çünkü cebimde olması gereken parayı sigaraya veriyordum.. günlük sigara harcamam 5 liraydı.. parasız kalınca mecburen sigarayı bıraktım..(12 yıllık tiryakiyim ben.)

işsizlik...

en berbat iştir

aynı dert bende de var :D ama yined emutluyum huzurluyum karnım doyuyor. elbet kurtulacağız bu dertten. hatta tatil olarak görüyorum b günleri.

parasız kalınca boş boş gezmek, bir yere oturup bir çay bile içememek, bazen babayla tartışmak, bazen de hayattan bıkmak, ölmeyi istemektir işsizlik.

çaresizliktir işsizlik. kendine ait hiçbir şey elde edememek, arkadaşlarınla gezmeye çıkamamak, telefonuna kontör bile alamamaktır. en önemlisi de hayatın anlamsız olduğunu anlamaktır.

kötü günlerinde arayacak bir dost bulamamak, hiç arayıp sormuyorsun bizi unuttun diyenlere anlamsızca bakmak, ama ben işsizim gelirim yok diyememektir.

işin özü:

sevgilerimle

günler çabuk geçsin diye gecelerce yatmamak, sabahları erken kalkmamaktır işsizlik. ne iş yapıyorsun sorusundan bıkmak, yolda tanıdıklardan kaçmaktır.