istanbulda elektrik kesintisi:D neyse allahtan şarjım var:D:D

cocuklugumda plastkten ıcınde benzın deposuna su koydugum bır motorum vardı. pıyasada bulsam alacagım.

ben küçükken çok deliymişim öyle diyolar

carnavas sen de az değilmişsin:))))

sonraları biraz açıldım biraz değl fazla açıldım galiba çok rahat iletişim kurarım

genelde sesızlık hakımdı hayatımda ınsanları tanııdkca nedense daha sessızlestım buyudukce annemı aradım gecelerce babamı gormek ıstemedık gunduzlerce. oyle bı hayat benı tasıfdı sırtında 12 yasında attı yola vurdu tekme geldık ıste bugune.

ben de demirden bir kapağı fırlatmıştım da yaşlı bir dedeyi tam ensesinden vurmuştum:))))))))

çocukken aktiftim sora sakinkleştim sonra tekrar aktifleştim şimdi karışık idare ediyoz:S

neguzel samımı bı yazı tekrar tekrar okudum tsk ederım. genclıgınden ve nasıl bı yaslılık bekledıgınden bahsetmemıssın:)

yılllar oncesıne gıdelım hatırladıgınız muzıplıkler guzel ve kotu gunler. genclıgınız ayrılıklar beraberlıkler va yasllılıgınıza daır tahmın yasamlar. guzel sohbetler dılegımle ıyı aksamlar.

çocukken acayip yaramazmışım. gelen misafir çocuklarınıbeni kızdırdıklarında ya ısırırdım ya da döverdim tabi kızdırmazlarsa bir şey yapmazdım:)şimdi ise beni geçmişte tanıyanlar ne kadar olgunsun ne kadar değişmişsin böyle diyorlar

çocukluğum da mahalle takımının kalecisiydim:))) kızlar bebek evcilik oynar ben haşarı oğlan çocuğu gibi top peşinde koşardım :)

bizde kuzenlerle komşunun bahçesinden elme çalardık:D

şimdilerde arkadaş çevremde sevilen biriyim.. işyerinde herkesin birbiriyle var muhakkak bir alıp veremediği:D ben hepsiyle iyiyim, herkesle eşit mesafedeyim.. hiç küçük hesaplar peşinde olmadım, hayatımdaki herşeyi iki şey üzerine oturttum; denge ve hoşgörü.. bana ateşle yaklaşana ben gül atıyorum:)

cocuklugumda yaptıgım yada hatırladıgım tek yaramazlıgım teravıhlerde ust katta namaz kılar gıbı yapıp alttakılrın boyunlarına tesbıh gecırmeye calısmaktı. Allah afetsın:)

çocukken sessizdim.. söylenenlere bakılırsa komşunun çocuğu benim oyuncak bebeğimin burnunu ısırıp koparınca korkmuşum, dilim tutulmuş:D yedi yaşıma kadar kekemeydim.. bu nedenle herkes beni döverdi mahallede:D:D söyleyemezdim, anlatamazdım ki derdimi.. Kuranı okumaya başlayınca, o harfleri telaffuz etmeye çalıştıkça dilim kendiliğinden açıldı:)

gençlik geçti gitti.. yaşlılıktan da ne bekler ki insan, beni neler bekliyor bilmek isterdim doğrusu:) ama ölümün hayırlısını istiyorum, orası kesin:D

biraz da genclık hallerımızden bahsedelım.

aşırı çekingendim, korkaktım, alıngandım. okula zorla giderdim her sabah annem bırakırdı. öğretmen sıra arkadasıma kızsa ben ağlardım. soruyu yaptığım halde parmak kaldırıp yaptım diyemezdim, bi suç işlense bana atılsa benyapmadım diyemezdim.

Ablam komşunun kızı ile arkadaştı.. küstüklerinde beni dut ağacının tepesine çıkarttırır, evlerini gözetletirdi:) yine böyle bir günde dut ağacının tepesine çıkan ben inmeye çalışırken ağacın gövdesinde kocaman yeşil bir tırtıl gördüm.. ablam beni o ağacın tepesinde bırakıp gitmişti.. o gün bugündür yumuşakçalara tikim var.. bakmaya bile dayanamam:D

adam beni eve kadar kovalamıştı:D

6 yasında kalmayı ısterdım ne egıtım ne ıs ne sevgılı yada es. dunya sensın sen dunyalara bedelsın.

Ben de sessiz gorunup yaramaz olanlardanim sanirim:)

büyüyünce akıllandım yönünde rivayetler var:)

çoğunlukla öyle oluyor küçükken yaramazdım, sonra akıllandım:)