uygulamaya koymuş. 40 adım uzaklıktan karısına normal

"Hayatım bu akşam yemekte ne var?"

Niçin insanlar böyledir?

merkez teşekkür ederim insan kendini teryüz etmeden tanıması mümkün değil zaten sonuca ulaşmak güzel asıl mesele uygulamaya sokabilmekte hepimiz için geçerli bu durum.. hatalrımızı görüncede mutluluk vereceğinden şüpheliyim karşımıza diizldiklerinde kendimize adım adım kızarken buluyoruz kendimizi mutlu olmasakta özümüzü keşfedebiliriz diye düşünüyorum..

evet biri empati mi dedi. o kelimeyi saygıdeğer öğretmenlerimizden daha çok duymak istiyoruz tabi bu kelimenin manasını değerli öğrencilerine anlattığı onlara bunu benimsetttiği sürece bu sevimsiz hadise zamanla yok olacaktır diyesim var ama pek de umut yok gibi

bazı insanlar bu şekilde egosunu tatmin etmeyi seviyor malesef. her hareketinde başkasının hatasını arayanlar, eleştirmek için fırsat kollayanlar, bişey diyincede eleştiriye tahamülün yok diye zırvalarlar. oysa aynı şey kendisine söylense kavga çıkarır. bence aşağılık kompleksi gibibişey bu.

Diyetimizi ödeyelim:D

anlayabilmesi için basit bir yöntem önermiş:

çok uzundu!!.. ama bu insanlığın doğasında var galiba herkes aynı seyi söylüyor bu konuda!

O akşam karısı mutfakta akşam yemeğini hazırlarken adam işlemi

Bu başlığın günah keçisi olmaya adayım, pardon günah kedisi:D

gürko 55 gerçekten hikaye çok güzeldi düşüncelerimiz bazen bizi yanıltabiliyor hele birde günlük hayatımızda başkasının açığını aramak adına yaptığımız çalışmaları düşüncemize eklersek ruhumuz kirleniyor diye düşünüyorum..

"Yapacağın şey şu, karından 40 adım ileride dur, normal bir konuşma

ufuk hepimiz öğleyiz gerçektende kimse ben değilim demesin çünkü bilirizki hep egomuza yeniliyoruz bir tersdüz etmek lazım kendimizi..

güzel başlık.. gerçekten de öyleyiz maalesef

Bu sefer karısına iyice yaklaşmış ve aynı soruyu tekrar sormuş

Ben sırtımı açtım, kırbacı alan gelsin:D

tekrarlamış

Çünkü çok gönüle çatık kaşla baktım, şimdi affetirme zamanı:D

yaklaşması gerektiğinden emin değilmiş. Bu durumu konuşmak için aile

mevsimim empati diyoruz hepte birde uygulamada başaramıyoruz hepimiz egomuza yeinliyoruz diye düşünüyorum..

Bu konuyla ilgili güzel bir hikaye okudum ve sizlerle bunu paylaşmak istiyorum içimize yönelmemizi sağlayabilir belkide en azından bir nebze olsun bizleri düşündürecek hikaye olduğunu düşünüyorum...

Oysa içimize yönelsek kendi hatalarımızı görsek, içimizdeki eksiklikleri gidersek nasıl olurdu hiç düşündünüz mü?

yaren hanım bu başlığı benim için açmış sanırsam :S

Kendi hatalarını kabullenmezler ve karşı tarafı adeta didiklerler ben yapmıyorum demesin kimse çünkü içinizdeki bir yerlerde bir ses buna engel olacaktır çok mu seviyoruz acaba diğer insanların açıklarını öğrenmeyi ve bunları kullanmayı..

Kardeşim :) hatta bazen dürbünümüzü kaybedip güneş gözlüklerimizle bakabiliyoruz kendi hatalarımıza... Kendi hatalarımızı görmemek için başkalarının hataları ardına gizlenmek de sanırım kendimizi suçluluk duygusuna kapılmaktan kurtarıyor, ama ne yazık ki bi süre sonra anlıyoruz eleştiriler içinde kendi hatalı yanımızı... En çok da kendi içimizdeki yanlışı başkalarında aramaya, görmeye çalışarak yanılıyoruz...

=))waavv hikaye güzelmiş... sanırm tamamen yaşadığımız çevreyle ilgili çünü sürekli bencilliği öğrendikk paylaşmaya hep karşı çıktık ve her zmn en iiyisinin kendimiz olduğumuzu düşündük... ama yapılacak bişey de yk egomuzu dik tutmak için kullandığımız savunma mekanizması sadecee... oluyor ve olmay da dwm edecek...

Yaren, kardeşim... :) yine harika bir konuya değinmişsin tebrik ediyorum... ayrıca hikayeye bayıldım ince nüansların gizlendiği bir hikaye olmuş ;)

hepimiz yapıyoruz inan bana kendi önümüzdeki çöpe bakmayıp etrafımızn çöplüklerini kontrol etmek ve göz ucuyla kontrol etmektende geçtim artık karıştırdıkça karıştırıyoruz oysa al çuvaldızı eline batır dur kendine ama olmaz karşı tarafa çuvaldız kendimize toplu iğne...

isa cem uzun bir yazı değil aslında birdahakinde kısa tutmaya çalışayım sizin gibi düşünüp okumaya üşenenler olabilir inşallah okumuşsunuzdur hikayeyi..

Adamın biri artık karısının eskisi kadar iyi duymadığından korkuyormuş

sonuç öyle bakmayın tam ters bakarsanız o zaman MUTLU olursunuz:)

tekrarlamış "Hayatım bu akşam yemekte ne var?"

hımmm hep diyorum ki.. ilkokulda çocuklara empati kazandırılmalı öğretilmeli.

hikaye güzeldi ;)

Karısı:"Hayatım beşinci kez söylüyorum, Tavuk"

Gene cevap yok

bende bu tezat durumu anlamak isterdim yaren ama :/

BAşlık güzelmiş

Mutfağa biraz yaklaşmış. Mesafeyi 30 adıma indirmiş ve soruyu

kedi bir tek sen misin keçi pardon kedi:)

Adam mutfağın kapısına gelmiş artık mesafe iyice azalmış ve soruyu

ve karısının işitme cihazına htiyaç duyduğunu düşünüyormuş. Ona nasıl

kardeşim:) okuduğn için ben teşekkür ederim biraz uzundu ama okumaya değerdi açıkcası bazen her şeyi anlayabilmek için tecrübeye gerek yok diye düşünüyorum..

matemim açıkcası tatlı diliyle eleştirecek bir kişiye hayatımda çok büyüyk değer verebilirdim ama eleştirinin adabını bilmesi gerekiyor eleştiriyorum değipte hakaret boyutunda olmasına tahammül edemem.. İnsanlar en çokta bu ince çizgiyi ayarlayamıyorlar çünkü insan kendinden olan olaylara duygusal yaklaşıp 'ama şunu şöyle yaptım çünküü...'noktalarını her zaman dolduracak bahaneleri vardır dışardaki göz daha objektif bakabilir ama bu göz işte iyilik için savasşan olmalı açık arayan birisi olmamalı..

özlemim tezatlık nerde bulunmakta.. evet hikaye çok hoş..:)

Mutfağa biraz daha yaklaşmış, mesafe 20 adım ve tekrar sormuş

tonuyla bir şeyler söyle; eğer duymazsa 30 adım ilerisinde aynı şeyi

bu durum benim başıma bu gün geldi. suçlu ben oldum. yaptığım yanlıştı kabul ettim özür diledim. özrüm kabul edilmediği gibi aynı kişinin kaç kez hatalarını örttüm görmezden geldim. fakat o benim hatamı sulandırıp sulandırıp önüme koydu. bende çıldırma noktasına geldim inanın.

Gene cevap alamamış

konyalı evet sizin için açtım gönlünüz olsun sizle birlikte hepimiz nasiplensin diye açıldı:)

bohemist mutlu olamayacakları aşikarda anlık dedikodu kazanını döndürmeleri bile yeterli olabiliyor bazen anlık sevinçlerine...

kedi yok kırpaçlamayalım lütfen özümüz sözümüz sevgi hoşgörü üzerine olsun...

mutlu olamazlar...

doktorunu aramış; doktor adamın karısının ne kadar duyduğunu

başlık çok güzel olmuş. yaren yüreğine sağlık.

tekrarla, sonra 20 adım; cevap alana kadar aynı şeyi tekrarla"

bir konuşma tonuyla seslenmiş "Hayatım bu akşam yemekte ne var?"

İş yerinden tutunda, ailemizin içerisinde, arkadaşlarımız arasında, sevip değer verdiğimiz kişiler üzerinde bile bu derin kuyu içerisinde açık aramak için maden işçisi gibi çalışan insanalar mevcut..

kılıç eleştirmek sorgulamak güzeldir elbetteki ve bu bize doğru sonuca götürür ama eleştirilecek sorgulanacak olan konularımızı ve hangi şekillerde eleştireceğimizi sanırım bilmiyoruz..

Cevap yok