Ayrıca böyle bir durumda objektif davranmanın güçlüğü de meydanda.

Her şeyi siz biliyorsunuz, bildikleriniz mutlak doğru olarak kabul görüyor, öğrenciyi her fırsatta takdir etmek, onların ruhunu okşamak gerekiyor.

" Arka sıralarda duyulamayacak kadar alçak veya mikrofon patlatacak kadar yüksek sesle konuşmak herhalde bütün bu püf noktalarına rağmen, dersin ciddiyetini alıp götürecektir.

Böyle öğretmenler sınıf içersindeki sözleri ve davranıştan ile mütemadiyen gözlenmiş ve diğer tipik öğretmenlerle mukayese edilmiştir."

Pedagoji ise öğretmen-öğrenci ilişkisini, öğretmen ve öğrencinin derse konsantrasyonunu, psikolojik yapılarını, o andaki psikolojik durumlarını ve bunları olumlu yönlendirme tekniklerini içine alıyor.

Ders anlatmak diye bir şey kalmadı artık arkadaşlar. Ders içinde, gerek kitaptan gerekse kendi hazırladığınız etkinliklerden yararlanmak ve derste öğrencinin faydalanacağı bir rehber olmak daha etkili. Öğrencinin bilgiyi kendisinin üretebilmesi için bir kaynak olmak ve bu kaynakları bulmak sanırım artık yeni sistem öğretmenlerin görevleri. Öğrencilerin sesi sizin sesinizden daha çok kullanılmalı derste. Böylelikle hazırlık döneminde çok, derslerde daha az yoruluyorsunuz. Ve de bu öğrenciyi tüm ders boyunca aktif kılıyor. Sadece sizden değil arkadaşlarından da öğreniyor. Fakat etkinlik dosyalarını sıklıkla kontrol etmeyi, yanlış öğrenilmiş bilgileri en kısa zamanda düzeltmelerini sağlamayı unutmamak gerekiyor.

Başarının yada başarısızlığın nedenini bazı genel gözlemlere dayandırmak yeterli değil, etkin öğretimi getiren faktörlerin bilinmesi burada önemli rol oynuyor.

ben de anıranlar da var, gerçekten...

Gerçekten doğru bir tespit, öğretim içinde birçok işten farklı olarak insan olgusu ile karşı karşıya bulunduğunuz için devamlı olarak gözlem altındasınız.

Bu şartlar altında öğrenci anlatılanları kabul etmeye sadece hazır değil, meraklıdır.

Hazırlık ve uygulama aşaması.

Uygulama safhasında ise konuya, öğrencilerin önceden aşina oldukları kısımlarla başlamak, konuyla iyi bir bağlantı kurmak, konunun önce nispeten basit kısımlarını anlatmak, sonra kısım kısım anlaşılması daha zor olan yerlere dönmek konunun daha iyi öğrenilmesini sağlar.

Ders aralarında ve dışarıda gayet hırçın biri olmamıza rağmen, derslerde büyük bir dikkatle onun anlattıklarını dinler ve dinledikçe büyük bir zevk duyardık.

İŞİN ANAHTARI SES TONUNUZ

Öğrenciler karşılarında daima karşılıklı iletişim kurabilecekleri bir öğretmen görmek isterler.

Siz de dünya kadar büyük bu sınıfın en saygın kişisi oluyorsunuz.

DERS ANLATABİLMENİN İKİ PÜF NOKTASI

Yukarıda ki birkaç püf noktası her ne kadar çok basit gözüküyorsa da, uygulandığında sınıfı çok zevkli bir çalışma ortamına döndüren noktalardır.

Ders anlatmayı geçtik, yazdırmadığın zaman ders işlemedi oluyor.

ya arkadaslar yanlış anlaşılmasın tabi şimdi bulunduğum okul mu bunu bana böyle düşündürüyor bilmiyorum, ben daha çok şunu farkettim doğrusu: " önemli olan, oyun oynamak!" , hocam ne dersi, ne anlatması, ne kasması, yani zaten isteseniz de bir lise müfredatı gibi kasmanız imkansız, yoksa ben sadece bilgi aktarımında bulunmayı, disiplini sağlamayı o kadar çok isterdim ki i bi de ben normalde lise branşım fakat şimdiki okulda en çok :"önemli olan oyun oynamak" önemli bence, şahsen... (zaten sınıflardan bi tanesinde öğrenciyi yerine oturtabilen öğretmene aşk olsun, zaten bi de öğretmenin imkanları da sınırlı... bu durumda elimizde bir tek şey kalıyor "önemli olann oyun oynamakk" ...

DERSTE BAŞARILI OLMAK YA DA OLMAMAK

Adeta bir beden ile beynin fonksiyonları gibi.

Öğretmen konuyu anlatırken, hazırlık aşamasında yazdığı notlara mümkünse hiç başvurmamalıdır.

Birçok defa da bizi beğensin, hatta beni övsün diye fazla fazla çalıştığımı hatırlıyorum, öğretmenimiz hem çok şey biliyordu, hem de çok iyi kalpli bir insanlardı.

Bunlardan hangisi önce gelir veya hangisi yardımcı hangisi ana temeldir tartışmaları süredursun, ben her iki temelin de yapının sağlamlığı açısından şart olduğuna inanıyor, herhangi birisinin zayıf kalması durumunda problemler doğacağına inanıyorum.

Öğretim olgusunu iki temele dayandırmak mümkün.

Gerçekten başarılı bir öğretmen misiniz?

Hocam ne dersi? kurbağa sesi ve uğultuya ceza gelmedikten sonra.. Höt desen öğretmene soruşturma...

Herkesin düşüncesine ve ders işleme tarzına saygım var fakat sizin bu dediklerinizi her yerde uygulamak çok da mümkün olmuyor maalesef. Buraya atandığım günden beri kendi branşım dışında dokuz farklı derse girdim. Öğretmen gelmiyor, gelen de bir yolunu bulup kısa sürede gidiyor. Bazı yıllar dört-beş hocayla lise idare etmeye çalıştık. Burada bir hoca her önüne gelen derse giriyor. Bu durumda ders anlatmayıp ne yapacaksınız? Felsefeye, tarihe giren edebiyatçıdan; fiziğe, kimyaya, geometriye giren felsefeciden ne beklersiniz? Kimse kusura bakmasın ama ders anlattığımıza şükretsinler. Şunu da belirtmek isterim ki ilçe çok küçük ve dersane imkanı yok. İlçe idaresi tarafından çocukları üniversite sınavına da en iyi şekilde hazırlamamız isteniyor. Her sene başarı hesabı soruluyor. Sizin dediğiniz bazı yöntemler için derste de ciddi bir zaman lazım. Bazı sınıflarda konular yetişmiyor. Sonra, öğrenciler taaaa dağ köylerden geliyorlar okula. Hepsinin elinin altında kaynak kitaplar, bilgisayar, internet vs. yok. Küçücük olan okulumuzun kütüphanesinde ne varsa oradan bakıp araştıracak. İmkanlar kısıtlı, bir kar yağıyor da çocuk bir-iki hafta okula gelemiyor. Daha bunun gibi bir sürü sorun. Velhasıl-ı kelam, ders anlatmak dışındaki teknikler elbette ki iyi, güzel, zevkli fakat bazı yerlerde uygulamak çok çok zor. Neredeyse imkansız gibi bir şey.

Hazırlık aşaması konuya ayrılacak sürenin, konunun kapsamının, öğrencilerin konuyla ilgili önceden öğrendiklerinin ve öğrencilere sorulacak soruların tespitini kapsıyor.

Yazı ve çizimler sırası geldikçe yazılmalı.

Dünya sınıf kadar küçülüyor, sınıf dünya kadar büyüyor aniden.

Doğal olarak bir öğretmenin de kendi kendine yapabileceği bazı pratik teknikler mevcut, örnek olarak Marburg Üniversitesinden Reinhold Freudenstein derslerde bir teyp ile ses kaydı yapılmasını ve bunu öğrenciler ile öğretmen tarafından doğal olarak kabul edilene kadar devam edilip ondan sonra rast gele bir tanesini yeniden dinleyerek değerlendirme yapılmasını öneriyor.

Tabii bir konunun iyi öğrenilmesi, o konunun veriliş tarzına da düpedüz bağlı.

Yazdıklarıma inanmayanlar çıkacaktır mutlaka ama maalesef burada durum bu.

Yukarıdaki küçük ama çok önemli noktalar öğrenciyi anlama, kabul etme aşamasına getirmesi açısından son derece önemli.

"Başarılı Yabancı Dil öğretmenlerinin Sınıf içindeki Durumu" adlı kitabın yazarı G. Moskowitz, başarılı öğretmenleri şöyle tarif ediyor:

ya bi de yukarıdaki yönetmelik gibi adeta efsane uzunluğunda olduğu için hiç okumadım bile , ama tabi bence şimdiki hemen hemen her öğretmen kendi branşı hakkında minimum yüzde 75 bilgi sahibidir zaten, ama ilgili aday eğer eğitim fakültesi mezunu olsa bile (hani formasyon, formasyon diye tutturuluyor ya atamalarda , herhalde uygulama, mebin talim terbiye nin sürekli bi değişime tabii olduğu gözden kaçırılıyor, sanmıyorum ki bir öğretmen arkadsımız, kendi zamanındaki öğrenciler ile, şimdiki öğrencilerin yapıları arasında dağlar kadar fark olduğunu söylemesin, öğretmene, öğrencinin yaptığı saygısızlık ve olumsuzlujlara karşı çok zaman üzülmesin bazen acı ile haykırmasın...

Bu örnekteki beyin olgusunu, öğretimin pedagojik temeline benzetiyorum.

Bundan sonraki aşama, dersin kendisidir.

Hele hele bu notları sınıfa direkt okumak hiç mi hiç öğretmenlik değildir.

Bir beynin komuta edeceği bir beden olmasa beynin ne fonksiyonu olur veya bir bedeni bir beyin yönlendirmese beden ne yapabilir?

Pedagojik temel ve metodolojik temel.

Verilen derslerin başarı oranını değerlendirmek üzere hazırlanmış bulunan gözlem ve analiz tekniklerinin oldukça başarılı uygulamaları bulunmasına rağmen, bunların zaman alıcı olması ve 3. şahısları devreye sokma ihtiyacı duyulması bakımından bize oldukça zor teknikler olarak gözüküyor.

Bu bakımdan "gözlem tekniği" ister istemez devrededir, yani siz kendinizi gözlemleme ihtiyacı duymasanız bile.

Verilecek her konuyu iki aşamada değerlendirmek gerekiyor:

Ayrıca bir konuya gereğinden fazla yer verilmesi de onları bunaltacaktır.

Ders Anlatmanın Püf Noktaları

güncel

Tamam iyi hoş da bu gelişmiş ülkelerde daha kolay uygulanıyor. Ki bizim gibi pek gelişmemiş ülkelerde bunu uygulamak çok zor. Bunları derken yapmadığımı zannetmeyin! Çok fazlave değişik etkinlik yapmama, oyun oynatmama, görsel materyaller yapmama, etkinlik hazırlamam rağmen çok bir şey öğrenemeyen çok öğrenci var. Öğrencilerin hazırbulunuşlukları çok düşük, tekrar yok, mantık yürütmek yok. Etkinlik yaptırmak istiyorsun sınıfın yarısı malzeme getiriyor getirmiyor. Ha ortaya bazen güzel şeyler çıkıyor mu çıkıyor. Ama en büyük sorun her şeyin sınav olarak görülmesi o değişmediği sürece pek bir şey değişeceğni sanmıyorum.

Ders esnasında tahtanın mümkün olduğunca kullanılması, çeşitli anahtarların ve çizimlerin, herkesin görebileceği şekilde ve çeşitli renklerde tahtaya geçirilmesi öğrencilerin konuya daha çabuk adapte olmalarını ve hafızalarında yer etmesini sağlıyor.

Çok iyi hatırlarız, özellikle ilkokul yıllarında çoğumuz öğretmenlerimize hayranız; ne kadar çok şey biliyordu öğretmenimiz.

Ve onları daima ciddiye almalı, öğretmenin, öğrencisini ciddiye almaması, sınıf huzurunda sinirlendiğini belli etmesi kadar olumsuz etki yapıyor en az.

ders anlatmak ilkel bir yöntemdir. hala ders anlatan öğretmenlerimiz var malesef. öğrenmeleri için öğrencilere ders anlatmaktan vaz geçin...

PEDAGOJİ Mi METODOLOJİ Mi?

İşte burada size katılıyorum Fight_Club öğretmenim.

Çok basit kaideler gibi gözükse de, tavana, sağa-sola bakmak yerine öğrencinin gözlerinin içine bakarak konuşmak, onlara saygı ile yaklaşmak sizi birdenbire öğrencinin gözünde yüceltiyor.

Ancak bir nokta daha var ki aslında hepsinden önemli; "öğretmenin ses tonu.

Bir öğretmen her şeyden önce kendisini, öğrencilerinin öğrenmek isteğiyle sınıfta bulunduklarına şartlamalı bence, sınav geçmek için değil.

Bu suretle öğrenci de çalışmalarının karşılığını nottan başka bir kriter ile görmüş oluyor.

Bu sebeple öğretmen, konuya ayrılan süre üzerinde dikkatli olmalıdır.

Bunu kendi kendinize gözlem yaparak da değerlendirebilirsiniz.

hocam yaa üzüldüm valla eskilerde olsa inanırdım ama... kendi okulumda olunca benzeri, inandım ama sizde baya zormuş... ya ben branşım matematik de meb ücretli olarak ortaokula atadı, bi de zaten müdür toplantıda söyledi, il genelinde başarı siralamasında sonuncu olduğumuzu ve sınıflar da genelen hayli hayli yaramaz olunca ben de öyle dedim yani başka ne yapılabilir ki, bi tane hoca arkadas hocam öğrencinin dışarı çıkmasına izin vermeyin diyor , e ama zaten kapı yok ki, öğrenciler çok yaramaz çünkü sanırım ben yeni gelince, sırf benim için mi , kapı 3-4 defa değiştirildi fakat, her defasında değişimden sonra kapının hali beli kırılmış muhafız misali hem de iki gün gibi kısa sürede e napalım zaten müdür sağolsun ben hafifçe öğrenciye bağırdım, kulağını çektim diye öğrencilerin şikayeti üzerine beni uyardı, artık hiç bişi yapmıyorum, yani elimde bişi yok, geçen m. yardımcısı geldi sınıfa , baya öğrencilere sert bağırdı, ... , ama soracak olsaydı cevabım hazır , ya bide hakkaten öğrenci de kompleksli yani aralarındaki kavgayı ayırmaya çalışıyorum, benim onu dövdüğümü zannediyor, artık onu da yapmıyorum özellikle dersine girmiyorsam çok az istisna hariç eğer koridorda, orda burda kavgalar, bağırışmalar varsa en güzeli duymazdan gelmek... böyle olduğu için çok üzgünüm, belki ilerde kıyamet alametine dönüşür, ama yapacak bişi yok, ne ollsun, asil iken suçlu duruma düşme ihtimali var... allah ıslah etsin... size de üzüldüm, gerçekten felsefeci geometriye, matematiğe giriyorsa... zor ve verimsiz ... bir de çok şaşırıyorum madem bu kadar açık var, ve madem atanmaya hazır bir sürü de aday var, ataması neden yapılmıyor anlamıyorum, bulunduğum yerde de koca okulda yalnız bir tane ilköğr mat. öğretmeni var, ben matematikçiyim bi kısmına ben ama diğerlerine fen ve teknoloji öğretmenleri giriyor valla hayret...

"Başarılı öğretmen, öğrencilerinin kendisinin okulu bitirdikten yıllar sonra bile, öğretmenlik gücü ve öğrendikleri şeylerle, takdirle hatırladıkları öğretmendir.

Bu faktörler hem öğretmen hem de öğrenciler için geçerli ama öğretmenin payına burada hemen dikkat çekmek istiyorum; çünkü öğretmen aktör olmalı, o andaki rolünü oynamalı, içinde fırtınalar kopsa bile... öğrencinin payı ise oldukça geniş kapsamlı ve yönlendirilmesi tamamıyla öğretmene düşüyor.