bir gönül ki,

ey merhametlilerin en merhametlisi...

lutfedilen hayatı aşkı ile yaşarız,

seni anlamaktan övmekten aciz bu kalem..

benzer mi hiç eserek savrulmuş çöllerde seraba..?

hayallerde serap, sapa sarma kuru çöldür..

ruhumuz

isanın şifası kadar,

gerçek sonsuz aşkı görür, hayallerin ötesi cennet misali...

gönülden rabbimizin eserlerine...

gönlümüz hayretler içinde,

önceki dirilişlere taş çıkartırcasına efsunlu ve gizemli...

bu dirilişte,

etrafı güzellerle doludur sonsuza ulaştıran...

yusufun çıkışı kadar,

bilesin ey dost can,

sana ortak tutmaktan, zat-ı akdesine sığınırız..

aşk gerçeğe yürüyen en kestirme yol..

ruhumuzun ardında,

döner sonsuz aşka, çıkar gerçek huzura..

aynalarda saklıdır ol misali..

ol bahar

gerçeği biz ile yaşamak,

sanki,

cam misali ruh-u canımız saklı..

nefis,

akılsız gönülsüz,

namaz ile yanmaz..

lezzetlerini tadarız,

görünür ol döndükleri ile yollardadır iki can...

dünyamızın bu son deminde,

ben ile tağutlar, sanki nemrutlardır..

hiç bir yarattığını sana eş koşmuyoruz...

tak onu sonsuz gönül kapısına..

onların umrunda mı?

onlar hala fide dikmenin sevdasında..

irademizin, tercihlerimizin, ol seçimlerimizin eseri

sen ben karanlığını görür...

biz siz diyen,

tutuşmuştur gönül lambası,

hz. muhammedin rahmet kokan,

hele serçeler hayata hiç küser mi?

örtülüdür gönül lambası henüz yanmaz..

serçeler

dön bir bak

şekillendirir bizi, elbette sizi, sonsuz ilmin ünvanı kader..

akseden aynalarda ayan beyan görür..

hayata küser mi?

elindeki fideyi dikenlerin sonsuz hür aşklarında...

hele serçeler,

büyük rabbimiz...

hızırvari her yere yeşillikler salan gidişlerinde...

kevserdir bize serinlik ve esenlik...

en güzelin yalıçapkını yakamoz bir can

oynak sahte kısadır asla sürmez..

serdengeçtilerin,

senin bu son dirilişini anlatmaktan acizdir bu gönül..

aşktan bir rüzgar,

ansızın sızıverdi gönüllere geliverdi yeryüzüne...

özgür kullara haktan ulaşan,

hak ile biz diyen,

bilesin ey ruh-u can,

ol gerçekleri güneş misali

bu diriliş;

musanın geçişi kadar,

her şey sona, fenaya gitse de umutlar biter mi?

aralarında var mı hiç hayata küseni?

aşk sonsuz hür,

hak ile başa dönüp, aklı kapıda bağlı aşk diyen,

takılma asla saklı aklına...

saklı iki gönül, saklı aklı ile iki insan..

ben ile olur kömür karası, etrafı kül ile duman..

ardı sırlı simsiyah ben ile nefis kaplı..

aşkın hayali ölümü ise,

ben sen diyen,

hayallerdeki muhtaç ilahlara aşk ise,

birlikte üzerinde gezindiğimiz gezegende..

gerçek gönülde ev sahibi,

takıl gönlünce saçıl..

düşlerde misafir..

gerçeği karanlığı ile ortaya koyan gizemli bir sır..

görünür aynalarda

okkalı delil hakka,

hayallerde dengesi asla olmaz..

ey kıyametten az önceki muhteşem dirilişin tek sahibi...

vecd ile aşka dönüp huzura durmaz...

ışığı saçılmıştır etrafa, belki ulaşmıştır ötelere..

seni senin övdüğün gibi övüyor ve

af kokan gönlü kadar muhteşem...

içinde öylesine rengarenk bir diriliş saklı ki;

halbuki taa kıştan haberli, ötelerden müjdeliydi...

aşkın beteri halden asla anlamaz tutsak..

yanar hakkın lambası namaz içinde vecd ile..

aşk ruhun sapsarı elmas'ı,

ol canan ile hak güneşi saklı...

önü şeffaf,

aklımız hak kapısından bakar, aşkına şaşkın..

ey sonsuz güzel...

ey sonsuz adil...

nuhun gemisi kadar,

siz biz nezaketini görür...

aşktan yoldur en güzele kavuşturan..

hayretler içinde kalan gönlümüzün yüzünde...

dışarıda kıyamet kopmuş,

merhamete muhtaç deli divane insan misali..

onunla birlikte nefes alıp verirken,

tektir güneştir gerçektir...

enfestir, hevestir, nefestir bizlere ey dost canlar..

aşk durmaz dalgalanır, mükemmel bir beste gerçek sahibine...