Boş yere aldandım, boş yere kandım

Neşet Usta'nın ardından:(

güzel insanların yanına gitmiş güzel insan.

NEREDESİN SEN

AH YALAN DÜNYA

Yalandan yüzüme gülen dünyada

Evvelim sen oldun ahirim sensin

Ben ağlarsam ağlayıp gülersem gülen

Sen beni gönlümce mutlumu sandın

Mervanın elinde parelense de

Yaşları gözüme dolan dünyada

Felek bulut oldu üstüme yağdı

Daha bir gönüle ikrar vermedim

Alamadım eyvah muradım kaldı

Dünyayı gönlümce olacak sandım

Senden ayrı ben bir mekan kurmadım

Sen ağladın canım ben ise yandım

o gitti ve biz biraz daha fakirleştik :(

EVVELİM SENSİN

Sözüm yok şu benden kırıldığına

Hayale aldandım boşuna yandım

Dost beni bıraktı ah İle zarda

işte gidiyorum çeşm-i siyahım

Sen beni bıraktın elin diline

idip başka dala sarıldığıma

Önümüze dağlar sıralansa da

sevgili üstat neşet hocamıza Allah rahmet eylesin

Ben gidip ellere kalan dünyada

Hiç bir tabip bu yarama melhem olmuyo

Neşet Ertaş, babası muharrem ertaş vefat edince üzerimde sanki bir çınar yok oldu diyordu. memleketini de öylece bıraktın Neşet ERTAŞ Usta Koca bir Çınar yok oldu şimdi üzerimizden:(

allah rahmet eylesin

Gözyaşım sen oldun kahirim sensin

Seni ilelebet benimsin sandım

Boynu bükük bir Garibim yüzüm gülmüyo

Şu garip halimden bilen işveli nazlı

Sinemde gizli yaramı kimse bilmiyo

Karardıkça bahtım karalansa da

eskiden olura olmaza nemlenen ve artık adeta kuruyan bu gözleri yeniden nemlendirmiştir güzel bir ata binip gitmesiyle...

kendi türkünle soralım sana neredesin sen Neşet Ertaş:(

Garip bülbül gibi feryadım kaldı

Sanki kalbimi bilerek yüzüme gülen

Ah yalan dünyada yalan dünyada

Ötmek İstiyorum viran bağlarda

Ne yemek ne içmek ne tadım kaldı

Datlı dillim güler yüzlüm ey ceylan gözlüm

Gönlüm hep seni arıyor neredesin sen

Allah Rahmet eylesin mekanı cennet olsun :(

Ömrümü boş yere çalan dünyada.

Ayağıma cennet kiralansa da

Hep sen mi ağladın hep senmi yandın,

irengi gözümde solan dünyada

Bütün dertlerim anlayıp gönlümü bilen

Sana karşı benim hayalim çoğdu

Batınım sen oldun zahirim sensin

Bilirim sevdiğim kusurun yoğdu

Garibim can yıkıp gönül kırmadım

türkülerin öksüz kaldı:((

Güldün Mahzuninin berbat haline

Sermayem derdimdir servetim ahım

Ölürüm sevdiğim zehirim sensin

Allah rahmet eylesin

Gönülüm inanmıyor ayrıldığına

Cahildim dünyanın rengine kandım

vefat ettiğinde hayranları bir sanatçıyı değil ailesinden birini kaybetmiş gibi hissediyor ve üzülüyorsa, o sadece bir sanatçı değil gerçek bir halk sanatçısı ve hatta halkın ta kendisi demektir.

Hayli dolaşayım yüce dağlarda

Bağladım canımı zülfün teline

Bende gülemedim yalan dünyada

özay gönlümden sonra ölümüne ençok üzüldüğüm kişidir

Sabah duyduğumda çok üzüldüm ki Neşat Ertaş bana türküleri sevdiren adamdır. Birkeresinde konserinde bulunmuştum ona bin kat daha saygım artmıştı bağlamayı çalışından tutunda, alçak gönüllüğüne kadar örnek bir kişiliğe sahip olduğunu düşünüyorum kişilerin öldükten sonra değerleri bilinir ama ben Neşat Ertaş ismini her zaman duymuşumdur o halkın içinden birisidir her zamanda değerli olduğunu hissetmiştir saygı ve şükranla anıyorum...

Ah yalan dünyada, yalan dünyada