Yinede susmak istemez içimdeki ses...

Kara vicdanını aklamam gayrı

Hz. Mevlana:

Bir tek sen duyarsın

hala çalıyom erik ağacı görünce göz kırpar gibi tebessüm ediyom...:)

Kendi sesinden korkarsın kulaklarında dinmez çınlamalar başlar

Asiyi tanıyorsam bu başlığın hayranı çok olur:)

İşte bütün dertlerin arkasında da Rabbinin olduğunu bil ve ona güven."

Yıllara dargınım gelme üstüme

Kapıda asılı bir kurt postu vardır, onu alır üstüne giyer. Ellerini havaya doğru açıp ulamaya başlar.

hayat, aynen katılıyorum ruhuna dokunsun istiyorsan buluyorsun be hayat can,...

Marie on yedi yaşına geldiğinde depresyondan felç geçirdi. Kas spazmları ve boğularak ölmesine sebep olabilecek denli yoğun astım krizleri geçiriyordu. Halüsinasyon da gördüğü için doktorlar ona yanlışlıkla şizofreni teşhisi koydular.

Çocuk, kekeme idi. Bu yüzden de konuşmakta zorlanıyordu. Uçurtmasını almaktan her nedense vazgeçip, sessizce indi taş duvar üstüne. Daha sonra, yine güçlükle konuşarak: ?Bahçemizde bu ağaçtan iki tane var!? dedi. ?Ama babam, çocukların kalbini kırmaktansa, dalların kırılmasına razı oluyor.?

Sui zan; kötü fikir besleme

Yılan gibi boynuma dolanan.

Namın dört bucakta kökler salsa da

Elli sekiz yaşındayken, on yedi yılını geçirdiği hastaneye yönetici olarak atandı. Haber ajansları onun yeni görevini haber yaparken, o zaferinin açıklamasını şöyle yaptı;

Güllere dargınım gelme üstüme

Dillere dargınım gelme üstüme

"Tasavvufta sufinin ilk bilmesi gereken şey, başkalarına karşı hüsnüzan beslemektir."

Kılıçtan keskindir hesabım bugün

Bundan sonraki onyedi yılı akıl hastanesinde geçti. Umutsuzluk ve çaresizlik içinde kıvranan kız, yemek yiyemiyor, fazla kımıldayamıyor ve intihar etmeyi sıkça düşünüyordu.

hayat ve can-içi hoşgeldiniz...

öldüm bittim hayat hep benim üstüme geliyor sakın deme, bilesin bileyim ki denizde kum tanesiyiz "ne oldum değil ne olacam demenin" erdeminde demlenmeliyiz... gelen sıkıntımıza hoş geldin diyebilmek ve affetmek...

zuzey ayran içtik ayrımı düştük hı

kuş kadar yüreğim var etme eyleme :))

Her sözün şaheser destan olsa da

Marie üniversiteye girdi ve mezun oldu. Evlendi. Harvard Üniversitesi'nde mastır yaptı. Psikiyatrik hastalarla çalıştı. Konferanslar verdi. Biyografisini yazdı.

Otuz dört yaşına geldiğinde doktorlar Marie'nin durumunu yeniden değerlendirdiler. Onun şizofren olmadığına, ağır depresyon geçirdiğine ve panik atak yaşadığına karar verdiler. Arkadaşlarının ve kendisini seven birkaç sağlık görevlisinin yardımıyla Marie hastaneden çıktı.

Oğlu babasının bu haline bakıp güler.

Hz. Mevlana bir gün eve gelir, oğlunu üzgün görür. Sebebini sorar.

Sui zan'dan kaçıp da Hüsnü zan'a sarılmak Sufi olanın işimidir, insan İNsAN insan olanın ilk işi olmalıdır...

Can-içi holgeldin ve peki... nasılsın?

Meyve ağaçları yol kenarına dikilirmiş "eskiden" gelen geçen yesin diye "göz hakkı" diye bi cümlemizde vardı...

hoşbulduk asicik tşk ederim sen nasılsın ben süperim valla

Artık yaşamını nasıl sürdüreceğine kendisinin karar vermesi gerekiyordu. Terk edilmiş, işkence görmüş, tacize uğramış, hayatının otuz dört yıllı ziyan olmuştu. Kızgın, öfkeli, umutsuz olmak onun en doğal hakkıydı. Yşamının sorumluluğunu üstlenmeden, devlet yardımıyla hayatının sonuna kadar yaşayabilirdi. Ama o, bu yolu seçmedi.

"Eğer AFFETmeyi öğrenmeseydim, bir adım bile gelişemezdim. Yaşamım ziyan edilmiş bir yaşam olurdu. Ve bugün bu hastaneye yönetici olarak dönemezdim."

Hz. Mevlana dışarı çıkar.

"Kullara" dargınım gelme üstüme

asi hikalerin ikiside çok güzeldi eline sağlık paylaştığın için teşekkürler sanırım bakış açısıyla ilgili ruhumuz hangi açıdan bakmak istiyorsa o açıdan dokunduruyor...

"Dünya dertleri de işte böyledir. Kurt, aslında korkutucu bir hayvandır. Ama sen o postun arkasında babanın olduğunu bildiğin için korkmadın ve güldün.

Korkularımdı beni her gece boğan

Sevdim sev demeden Sevdim...

İçimden geçeni saklamam gayrı

Merhametim yitik şefkatim sürgün

Has bahçe olsan da koklamam gayrı

Bazen duyulmayacağını bilmektir ya sessiz çığlıkları attıran...

tşk ederim efendim siz sormalı ben iyiyim başlık çok hoş

Biliyordun oysa

İşte...

Çalmamıza gerek yoktu çocukken bütün ağaçlar bizimdi yine de çarpardı kalbimiz...

Sana çarpar tüm haykırışlar...

Lügatler "deha"ndan nasip alsa da

Bu çocuk da nasıl yapmışsa yapmış, bu tellere rağmen ağaca tırmanmıştı. Üstelik de son derece rahat görünüyordu. Adam, önce camdan seslenmeyi düşündü. Fakat hemen vazgeçti. Çünkü çocuk, gözlerini ağaca dikmiş, adeta dünyayla ilgisini kesmişti. Adam, bundan yararlanıp dışarı çıktı ve sessiz adımlarla ağaca yanaşarak: ?İn bakalım aşağıya!? diye gürledi. ?İn de kulaklarını dibinden keseyim!? Çocuk, ancak yedi sekiz yaşlarındaydı. Bu yüzden de korkmuştu. Hem de çok fazlasıyla. ? U?U!? deyip bir şeyler geveledi, başını titreterek.

eyvAllah canım'sın eyvAllah...

Oğlu: "Hiç?" der.

MARİE BALTER kendisine bile bakmaktan aciz, alkolik bir annenin evlilik dışı dünyaya gelen çocuğuydu. Beş yaşına geldiğinde çocuk bakım yurduna yerleştirildi.

Hüsnü zan; iyi, güzel fikir besleme

(Cüneyd Suavi, 2007)

"Evladım, gördün mü?" der.

Daha sonra bir çift tarafından evlat edinildi. Sadist çift, küçük kızı evin mahze... nine kapayıp, ona sistematik bir biçimde işkence etti. Çiftin toplum içindeki saygın konumu, küçük kızın yaşadıklarını çevreden kolaylıkla gizliyordu.

sağolasın Kuzey...

Adam, biraz daha sinirlenmişti. Artistliğe hiç mi hiç tahammülü yoktu. Bu velet de kendisini kurtarmak için, kesinlikle numara yapıyordu. Anlaşılan, iyi bir ders gerekecekti. Ağacın dibinde duran bahçe süpürgesini, küçüğün ayaklarına doğru fırlattı. Süpürge tam hedefini bulmuştu. Çocuğun acıyla kasılan yüzü, birkaç damla göz yaşıyla ıslandı. Bütün bunlara rağmen: ?U?U!? dedi bir daha, tek eliyle ağacın üstünü gösterip. Uçurtması ağaca takılmıştı ufaklığın. Bunun için uğraşıp duruyordu. Adam, biraz geriye çekilince, uçurtmayı fark etti. Elbette ki yaptığı korkunç hatayı da. ?Senin erik koparttığını sandım!? dedi. ?Bir sürü çocuk geliyor her gün buraya, üstelik de dalları kırıyorlar.?

Kocaman gönlünle mi sevdin? Hayırlı olsun Asi...

can-içi eyvallah aşk adamısın kesinliklee...:)

Adam, pencereden dışarı baktığında, bahçelerindeki erik ağacının üstünde küçük bir çocuk gördü. Meyveler henüz bir leblebi kadardı ama, hiç bir çocuk buna aldırmıyordu. Bu yüzden de bir takım önlemler düşünmüş, bahçesiyle yolu ayıran taş duvar üstüne, dikenli tel çekmişti. Dış kapı üstüne de, büyük büyük harflerle: ?Dikkat köpek var!? diye yazdırmıştı. Adam bunlara rağmen, haylazlara engel olamıyordu.

Sufi Abdurrahman Tahi (d. 831- ö. 1886)

Ne sen sor ne ben diyem