Derin yaramda közlenip

Güneş ol ufkumda doğ yüreğime

Dinmez! Gönlün, tapmanın, aşkın sesidir bu!

Gözümde hayalin ne yana baksam

Kalbinden daha tenhadır dünya

Ömrünce nasihatımdır sana. Kulağın aç, dinle beni?

Dağlara mı çıktın çöle mi düştün

Ey sen ki gönüller tutuşur her bakışınla!..

Gözlerinde gözlerim unutulsun diye

Gözler ki birer parçasıdır sende İlah'ın,

Seni aramayınca

-Hal bil, ahval bil, gönül bil.

Gelmeyince

Bir kul sevgisidir sarıp ördüğüm

Her şey silinip kayboluyorken nazarımdan

geceleyin rüzger gibi sevdim seni sevdiğimi

Sonsuza dek birbirlerini göremeyeceklerini bilseler de..

Hasretini çektiğim duygularca yüklü

Birbirlerini hiç görememişler belki de..

ben seni hiç sevmedim ki

Mehtaplı yüzün Tanrı'yı kıskandırıyordur.

Atılmışlığını hissettiğin oldu mu

ayakta kalmamı sevdim

Kibirliyle dost olma: Hal bilmez, ahval bilmez, gönül bilmez; üzülürsün.

anladım sevdan harammış

Ay secde edip çehrene yerlerde sürünse;

Gittin, yoksun hayatımda. Artık gizlemiyorum duygularımı, özgürce seviyorum seni. Gözyaşlarımı hergün avucumda biriktiriyorum, sonra öpüyorum onları bir bir, seni öpercesine..

Sevdiğinin geçtiği yollarda

? Gül yüreklim ;

Yine de vazgeçmemiş sevdasından ikisi de

Ey sen ki kül ettin beni onmaz yakışınla,

Vur şanlı silahınla gönül mülkü düzelsin;

Gün aşık olmuş geceye,

sevdan yüreğimdeydi bırakmadım

Bu gece, yüreğine uzanıp sabaha kadar ılık nefesinde gezindim durdum. Kah kirpiklerinde rüzgarları kovaladım kah avuç içlerinde yavru keklikleri uyandırdım. Dizlerine başımı yaslayıp sabaha kadar her soluğuna bir dua ekledim. Varlığının huzurunda nice seni seviyorum kelimelerini fısıldadım kulağına. ? Geldiğinde niye uyandırmadın beni? der gibisin. Biliyorum. Uyandırmaya kıyamadıım işte. Eğer uyandırsaydım seni, gül kokulu Melek?lerin yüreğini güllerle yıkamasına ve yetim güvercinlerin dudaklarına baharı bırakmasına engel olacaktım. Kıyamadım o kuru dudaklarından öpmeye. Kıyamadım işte. Ve giderken her zaman beni soluman icin yüreğimi? ılık nefesine? bıraktım. . Kıyamadığım yüreğine nice seni seviyorum cümlelerini yolluyorum?

Gönül ufkumda!

Ölesiye ağladın mı

Cam kesiği gülüşlerdir kanayan

Gönlümdeki azgın devi rüzgarlara attım;

Unutulmak bir hançer gibi saplandı mı sırtına

Ümit Yaşar Oğuzcan

Mahçup bir duruşla bakarsın

Asla birilerinin umudunu kırma, belkide sahip olduğu tek şey odur..

ikindi de yağmur gibi

Sen, sen ol kelimelere fazla takılma. Aşk diyarında dil zaten hükmünü yitirir, aşık dilsiz olur.

-İkram bil, kural bil, doyum bil.

Susarsın. Sükut iyi gelir belki.

Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı

Arada bir mektup yaz leyli leyli

Ona ait ne varsa

-İlim bil, irfan bil, söz bil.

Sensin an sıkıntım

yorgun akşamlarda söylediğimiz şarkıları sevdim

Her soluk aldığında dalgaların kıyıları dövdüğü zamanlardan kalma kırık uçurtmalarımı toplayıp yeni fideler ekiyorum ezik gül bahçelerine. Goncalar düşerken yüzün coğrafyasına, ben kuytu köşelerde ay teninin kokusunu soluyorum. Küçük ellerimle bakır tenli bulutların yüreğine?gözlerini? çiziyorum. Bu gece? gözlerindeki Cenneti? soluyup sabah güneşini senin yanında karşılamak istiyorum. Sonra varlığının sıcaklığına uyanıp senin avuçlarından mavi semaya kanatlanmalıyım. Yüzünün ince çizgilerinden kayıp güneşin eteklerine koşmalıyım. Pencerene gün doğmadan yüreğimle alnına baharları, dudaklarımla gözlerine yıldızları bırakıp engin okyanuslara koşmalıyım.

osman öztunç'u severim. müzikleri çok güzel. konserlerine giderim.

Gözlerini tavana dikip

Gittiğin yerde mutluysan eğer, bu da bana yeter.

Sesini hapsettim beynimin tüm hücrelerine. Özledikçe, çıkarıyorum sesini. Kapatıp gözlerimi, seni düşünüyorum yanımdaymışsın gibi. Hep kızdın bana belki de seni sevdiğim için, nedenini anlamadığım kızgınlıklarının tümünü bana yönelttin her zaman.. Bilemedin, bilemedin senden bir şey istemediğimi. Bırakmadın beni, seni özgürce sevemedim. Seni senden gizli sevdim.

Yeter eylediğin naz leyli leyli

Gözlerin gurbet olur

Tanrı aşkı için çöz leyli leyli

Nuri Can

Çatısız Hayaller

Tenhadır sığındığın bütün kıyılar

Hicranı bin elem kanar

Pervane olan kendini gizler mi alevden?

Kötü biten bir aşk sonrasından

Bütün gururunu çiğneyip

Aç gözlü ile dost olma: İkram bilmez, kural bilmez, doymak bilmez; üzülürsün,

sevdan yüreğimin düşmanıymış,

Ahrazlaşırsın, gölgelenir nesneler

İsmail Sarıgene

oysa hasrettim geleceğin güne,

Ve bütün bir gün

Tüm yeryüzüne yağdırmışlar gözyaşlarını

Yanan başını

Az kısa olsa daha iyi olurdu bence.

Vaslınla da dinmez yine bağrımdaki ağrı.

Toprak gibi her çiğnediğin yerde olurdum.

Hiçbir şey daha kötü olamaz

Ve her sıla türküsünde ahım!

-Çok konuşma, boş konuşma, kem konuşma.

Deli divane yollara düşüp

Sırretmeye elden seni bir perde olurdum.

Kırgın düşlerimden uzak, kırgın kalbimi avutuyorum. Kimbilir kaç zaman geçti sensiz, sayamadığım.. Senden uzak, sesinden uzak.. Bir kez dokunamadığıma mı yansaydım sana, yoksa sesinden uzak kaldığıma mı, hangisi daha çok canımı yakıyordu... anlayamadım. Yıllardır içimdeydin, belki de asırlardır.. belki de doğmadan önce de biliyordum seni. Hep beklediğimdin sen, ama sana bunu anlatamadım..

Sen, kıyamadığımsın,

Yakışmaz sevdiğim böylesi kula

Gitmiyor hüzünler bitmiyor çile

Yaralı ve yenik bir asker gibi

Saygısızla dost olma: Usul bilmez, adap bilmez, sınır bilmez; üzülürsün.

Sen istedin, ondan bu gönül zorla tutuştu...

Sen çaresizlik nedir bilir misin

Dünyayı boğup mahşere döndürse denizler,

Odan dağınıktır, tütün kokuyordur

Gözyaşlarım akarken sessizce yanaklarımdan, onları bile sevdim, çünkü onlar sana aitti. Seni kaç gece döktüm gözlerimden bilmem, sayamadım..

Yeşersin gönlümde güz leyli leyli

<i> Hayatın trajedisi ölüm değil, yaşarken ölmesine izin verdiğimiz şeylerdir. </i>

dokunamadım, bakamadım gözlerine

Gitmen, seni sevmemi engellemiyor anla artık. Sen yokluğunda da varlığımsın.. hiç gelmeyecek olsan da bundan sonra, yine de varlığım kalacaksın. Seni hep beklemiştim asırlardan bu yana.. geldin varlığınla beni mutlu ettin. Şimdi gittin, yokluğunla bile mutlu ediyorsun. Çünkü senden bana kalan şey o kadar güzel, o kadar özel ki..

Yanmada derman bulayım

Ellere mi kastın bana mı küstün

Ukalayla dost olma: Çok konuşur, boş konuşur, kem konuşur; üzülürsün.

İmkanı bulunsaydı, bütün ömre mukabil

derdimi kimseye anlatamadım,

ekmeği sever gibi sevdim sensizliği

yıkılmamı sevdim seni her hatırladığımda

Yağmur ol göklerde yağ üzerime

Sen her gün bin defa öldün mü

Hep özlemini çektiğim

-Mert ol, yürekli ol.

Kaç kopuş yaşadım bunca senedir.. Şerha şerha bölündü ruhumla birlikte kalbim. Dayandım.. dayandım da bir senden kopuşuma dayanamadım.. Ama olsun be gülüm, ayrılığı bile senden diye, sevdim ben..

Bilmem, bu yanardağ ne biçim korla tutuştu?

gelişlerin ölümdü yüreğime,

Unutma Ki

Bir başka füsun fışkırıyor sanki yüzünden,

Bastığı toprakları eğilip öptün mü

Durur garip garip saz leyli leyli

Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç

Ahmet Telli

osman öztunç ta şarkısını yapmışş kardeş tavsiye ederim

Sevdamıza mağrur hatıralar

sensizken de hep ağladım

-Usul bil, adap bil, sınır bil.

Sokağa, ki sokak puslu, alıngan

Ne olursun bir mektup yaz

Cahil ile dost olma: İlim bilmez, irfan bilmez, söz bilmez; üzülürsün.

Gelişlerin ölümdü yüreğime..

gene karşımdasın, geldin

Sen öldürüyorken de, vururken de güzelsin!

Hançer gibi keskin ve çiçekler gibi ince,

BAK DOSTUM?

Mutluluklarda nefes aldığımsın?

Elin ayağın yoruldu mu

adam gibiiiii...

su gibi özledim temmuz güneşinde sesini

Böyleyim diye ayıplama beni

Her telaş ıssızlık taşır biraz

adam gibi severiiimmm

Yıllardır yanarım ben bu dert ile

Gittin ve ben, gitme kal benimle diyemedim sana.. O kadar istekliydin ki gitmek için, dur diyemedim sana. İçim yandı da yine de kal diyemedim umursuz bakışlım.. Ardından bakarken, sessiz çığlıklarla bağırdım.. duysaydın çığlıklarımı yine de gider miydin? Kulaklarını kapatabilirdin belki, ya kalbini kapatabilir miydin bana? hiç bilemedim..

Hep beni sevdiğini hayal ettim, belki de sevmedin.. ama ben hep hayal ettim. Hayalin bile güzeldi, bozmaya kıyamadım.. Beni kırdığın zamanlarda bu hayale sarıldım sımsıkı, seni kolay affetmelerim de bu yüzdendi zaten.

Hasret sana ey yirmi yılın taze baharı,

ağlamayı sevdim unuttuğunda

Unutma ki

Yokluğundan soyunup, varlığını giyerim üstüme..

Okusan da dilsizdir kitaplar

Sen yalnızlığın acısını bilir misin

Eğer gelmiyorsan bir selam yolla

Ahmet TELLİ

Bir bir hatırladın mı

Ruhun mu ateş, yoksa o gözler mi alevden?

Sen girersin düşüme

Beni yola koyduğunda ayrılmayı sevdim

Gün, eteklerini toplayıp şehrimi terk ederken, ben gecenin karanlığını aydınlatacak gözlerine yalınayak koşuyorum. Şehrimin bozkırlarında filizlenen iğde dallarını toplayıp avuçlarından mutluluklarını içmeye geliyorum. Akşam kızıllığı düşerken okyanuslara, seni hayal ediyorum bulutların avuçlarında. Sana gelirken ayaklarıma batan dikenleri toplayıp " yanakların " diye yüreğinden öpüyorum onları. Seni fısıldıyorum çiçeklerin yüreklerine. Susamış çardak kuşlarına avuç içlerimde biriktirdiğim gözyaşlarını sunuyorum. Dualarını alıyorum nice yetim kuşların. Sana kavuşmanın heyecanında alnımdan terler akıyor toprağın dudaklarına.. İliklerim titriyor gözlerini solurken... Kanımda tarif edemediğim telaş anaforları. Dilimde mutluluk yağmurlarında bestelenmiş sevda türküleri. Ellerimde dalından yeni koparılmış bir nefeslik çiğdemler. Gözlerinde geceyi emzirmeye geliyorum. Ve dizlerinde göz kapaklarımı dinlendirmeye geliyorum.

ŞEYH EDEBALİ?DEN NASİHATLER?

Sonra çekilip en koyusuna yalnızlıkların

Görmek seni ukbadan eğer mümkün olaydı.

Sevmekten

Bir kenara attığım

Ben geldikçe, kaçanım oldun.. içini bilmediğim, yüreğini görmediğim sevdanın, kekremsi tadı oldun dilimde.. bıkmadan usanmadan sevgimi anlattığım, kağıtlar tükenip de kalemimin kırıldığı an da bile beni düşündüğünü umut ederek, yeniden yazmaya koyulduğum adını bile koyamadığım sevdam oldun. Benim için çok şey oldun, ama ben senin için hiçbir şey oldum..

Benim için var olduğunu bilmek bile yetiyor, seni hiç göremesem de..

Yalnız o yeşil gözlerinin nuru görünse...

İçinde kıskançlığın zehirli çiçekleri açtı mı

Çatısız hayallerimde bedenimi senin gözlerine kapatıp sabah ezanı okunmadan göz kapaklarından güneşe selam durmalıyım. Gece, güne yenik düşmeden ben uykuya dalmış kardelenleri uyandırmalıyım. Ve tenini gül kokulu yağmurlar yıkarken, ben kırgın düşlerimi göğsüne yaslayıp senin avuçlarında mutlulukları kana kana içmeliyim. Sana küçük ellerimden gecenin karanlığında nice hayali yıldızlar çizmeliyim. Güllerle yıkanmış saçlarının kokusuyla ılık meltemleri kıskandırmalıyım. Rüzgar, yavru ceylanları üşütmeden ben utangaç yanaklarından toprağa bir cemre misali yuvarlanmalıyım.

Gözlerle günah işlemenin zevkini tattım.

AHMET TELLİ

Gelirim, derin, sessiz duygusuz uykularına..

"Kıyamadığımsın"

kalbim aşka mezar kazmış,

ALINTI

Benliğim seninle olmuş kördüğüm

BİTEN BİR AŞKTAN SONRA

beni gömmek için mi geldin

Görgüsüzle dost olma: Yol bilmez, yordam bilmez, kural bilmez; üzülürsün.

Varlıklarını hissetmeleri bile yetmiş kendilerine

Geri Gelen Mektup

aşktan yana hep yanmış,

Geldiğimde yüreğimin sıcaklığını hissetmeyeceksin. Göz kapakların hulyalara dalarken ben yatağına gülleri serpiştireceğim. Usulca saçlarını tokasından çözüp yıldızları işleyeceğim saç tellerine. Yumduğun avuç içlerini sen fark etmeden açıp ince çizgilerine yaslanıp mutlulukları soluyacağım. Kurumuş dudaklarına gözlerimin ıslak nemini bırakıp ayak uçlarına taze papatyaları sereceğim. Ve kuşluk vakti, dudaklarımla usulca yüreğini öpüp pencerenden güvercinin ayak uçlarına tutunup şehrime döneceğim. Sabah uyandığında gözlerinin sevdaya gülümsediğini fark edeceksin. Güneşin, bu sabah tenini bir başka ısıttığını ve hoyrat rüzgarın dağınık saçlarını usulca taradığını hissedeceksin. Suskun duvarlar dile gelip kulağına? sevda? türkülerini fısıldayacaklar. Ve bu sabah ekmeğin kokusu bir başka olacak. Rüzgarın, koynuna baharları doldurduğunu ve omuzlarında nice yetim kuşların soluduğunu fark edeceksin. Avuç içlerinin anlamsız terlediğini ve dudaklarının sebebsiz titrediğini hissedeceksin. Penceredeki boynu bükük ciceklerin sana seslendiğini duyar gibi olacaksın. Ve en sonunda aynaya gülümsediğinde beyaz peçeteye yazılı şu notu okuyacaksın ;

Ben seni hiç sevmedim ki

İkisi de bulutlara yükleyip hüzünlerini

? İyi ki varsın.

Gözlerindeki Cennetin zemzem kokan sularında delicesine kulaç atmaya geliyorum. Güneş karanlıkları elerken avuçlarında sana yağmaya geliyorum. Yağmurun ıslaklığını giyinip üzerime dudaklarındaki vuslatı öpmeye geliyorum. Gelirken uçurumlara hayallerimden köprüler kuruyorum. Çiğ tanesi ıslaklığındaki kirpiklerine uzanıp güneşi senin yüreğinde karşılamak istiyorum. Geldiğimde? hayalen? kollarına sarılıp varlığını soluyacağım. Göğündeki beyaz bulutlarla yıkayacağım hasretinde küllenen dudaklarımı.

Sakın ağlama sen! ...

Güller açmaz oldu sümbüller üzgün

-Yol bil, yordam bil.

Bir yüz ki yapılmış dişi kaplanla hüzünden...

hep yandım, hep ağladım,

Akışına kapılayım

Gözyaşların damlasın satır aralarına

Kabahatli bir çocuk gibi çıkarsın

Bir fotoğraf düşer ansızın

çok istedim sarılmayı, sıcak tenine,

Pencerende solgun bir ayışığı

Gece de özleminden tüm ışığını söndürmüş gökyüzünden

her gün öldürüyor gelişin

Tek bendeki volkanları söndürse denizler...

Hayalsin sevdiğim düşsün gördüğüm

Eskimiş bir gömlek gibi

Ben geceyim işte, senin için yakamoz düşürüyorum bol bol denize.

Yaşlanmış bir köpek gibi

yalnız olduğumu anladığımda

Sesinden mahrum kalmışım ne çıkar, senin özleminle her gün canım daha bir yanmış ne çıkar..

Duvarlara vurup parçalamak geldi mi içinden

Ve bütün bir şehir uyurken uzaklarda

Bir gün kendimi

Hasret çekerek uğruna ölmek de kolaydı,

Dev bir ağacın vakarı içinde ölmeyi

Çöz leyli leyli

Günler geceler boyunca yürümekten

Her seven isimsiz bir kahramandır

bu şiirden sonra yazılan her şey sönük kalır bitirilemeyen şiir Allah rahmet eylesin ATSIZ hocama ne güzel yazmış

ama benim değilsin, elsin,

Nefesine dokunamadığım,

Yüreğimde soluduğum cansın.

Ama engel olmamış bu aralarındaki sevgiye..

İnsan; sevebildiği kadar insandır.

bir de yıldızları sevdim

Kavuşmasamda seninle yanayım

Sen yerine ben ağlarım

bir çiçeğe gülmeni bir güle benzemeni sevdim

Çehren bana uğrunda ölüm hazzı verince,

Gözler ki senin en katı zulmün ve silahın,

Kırıldı çanağım tellerde bin gam

Bir teselli aramayı

Darılma

Sen uykusuzluk nedir bilir misin

Bir dertli türküdür gelen her akşam

alıntı

Kaç kere çaresizliğin elemiyle

Yokluğunu varlığa çevirebilmişim ya, bu da bana yeter..

Ağlasın sevinçten göz leyli leyli

Gece de yakamoz düşürmüş denize

Bazen, gün isyan edip yakmış ortalığı

Sen günden güne erimeyi bilir misin

Sen yokluk nedir gördün mü

ben sevdim mi

Savrulmuş umutlar tutulmuş yele

Kalbin işidir, gözle görülmez bu güzellik!

Sonsuzluğun koynuna bırakırsam

Hüseyin Nihal Adsız

Yaklaşması güç, senden uzaklaşması zordur,

Ne zaman bir sıla türküsü dinlesem

kurşunları sedim beni vurduğunda

En hisli şiirden de örülmez bu güzellik.

Gel demiyorum sana, demeyeceğim..

Gün senden ışık alsa bir renge bürünse;

Sakın Ağlama Sen

Sen seni bil; ömrünce bu yeter sana.

eylül akşamlarında gelip gözlerinde durdular

Ne gün erişebilmiş geceye, ne de gece kavuşabilmiş gündüze.

Hala yaşıyor gizlenerek ruhuma "Kaabil";

Aslı ol/Kerem olayım/Leyla ol

-Kimsenin umudunu kırma.

Sen benden gitsen de, ben gelirim senin bensiz kıyılarına.

Bir ömür beklettin yana yakıla

Issız parklarda, tenha sokaklarda

Sönmüyor sinemde köz leyli leyli

Düşündüğün oldu mu bütün gece

Namertle dost olma: Mertlik bilmez, yürek bilmez, dost bilmez; üzülürsün.