En basitinden bunlar.

Ekonomiden bıktık biraz da kuşlardan böceklerden çiçeklerden bahsedelim değil mi ya da otlardan bahsedin zira koyun çok memlekette.

Kapitalist sömürü düzeni hayatı salt ekonomik duruşa indirgedi!? Varsa yoksa medar-ı maişet motoru!?)) Ekonomi kutsallaştırıldı ve insanlara korku salındı. Gelecek kaygısı, işsiz kalma korkusu, zarar etme riski, iflas... vs. ile kafalar meşgul edilip insanlık kontrol altına alındı ve kalıba sokuldu! Hızlı bir tüketim anlayışı topluma enjekte edildi!? Kafalar boşaltılıp cüzdanlar şişirilmeye özendirildi.

Sinema, sanat, felsefe gibi uğraşlar için önce karnı doymalı insanın. Vakti olmalı. Benim biraz vaktim var acaba ek iş mi yapsam diye yokluyor sürekli beynim. Avrupa gibi olsa yemin ediyorum uber falan yaparım hiç düşünmeden.

İnsanın başta kendi ve ailesinin başında geçim ve gelecek kaygısı olmamalı ki diğer etkinliklere sıra gelsin!!?

Dedikleriniz yurtdışında özellikle Avrupa, Kanada, Japonya vb. ülkelerde çok iyi uygulanıyor çünkü insanların gelecekle ilgili hiçbir kaygısı yok, acaba gelecekte nolacak, çocuklarım ne yapacak dertleri de hiç yok, hayat şartlarının madden yüksek olduğu böyle bir ortamda tabii ki insanlar diğer aktivitelere aktif zaman ayırabiliyor, bu çok normaldir.

Ülkemizde bi ton üniversite mezunu insan var, alttan gelenler tedirgin, bunların ana babaları gergin olunca sizce dediğiniz aktivitelere zaman ve kaynak bulabilir mi insanlar!!?

Lisans, lisans üstü seviyesinde eğitim görmüş insanlarla çalışıyoruz fakat herkes aklını parayla bozmuş. Sanırım para kazanmak herkese nasip oluyor lakin yaşamak çok azımızın kısmetinde...

Sevgili Hocalarım birbirinden güzel yorumlariniz için çok teşekkür ederim. Hepinizin eline yüreğine sağlık.

Mükemmel bir ifade olmuş, hocamın eline, aklına sağlık, özellikle de üniversiteyi boşa okuduğumuz kesin.

Kitap okuyorum. Kitap alırken bile bu ay almasam da şu ay mı alsam hesabı yapıyorum. Her türlü ekonomiye çıkıyor yollar.

Düz memurlar için üniversite mezunu olmanın yine bir getirisi var o kar da okumak isterse zaten açıktan rahatça üniversiteyi okuyabiliyor, biz ise 4 yıl fiili üniversite için bir ton masraf ettik, kredi aldık falan filan...

g@tu b$klu sekilde sanatcilik yapilmiyor kusura bakma.

Ekonomiye dönelim. Sinemaya gidecek paramız oluyor mu acaba da gitmedik? Benim bazı aylar olmuyor açıkçası. Zaten eksideyiz de... Elimdeki tek nakit okula verdiğim çay parası oluyor bazen. İhtiyaçlardan tatile falan sıra gelmiyor onu hiç söylemiyorum. Hangi kültürel faaliyeti konuşmamızı istersiniz?

İster algı deyin ister kültür durum bu.

millet bilmem neresini silmek icin tuvalet kagidi alamiyor bunun derdi sanat.

İnsanlar maalesef Maslow'un ihtiyaçlar hiyararşisinde öncelikler için mücadele etmek zorunda bırakılıyor, bu durumda son sıralardaki aktivitelere zaman ve kaynak nasıl bulabilsin ki!!?

Markete gittiğinde kasiyere şiir okuyup şarkı söylersin artık hocam. Millet dışarda açlıktan ölüyor, maddi durum herkesin dip yapmış durumda, insanlar ne yapsın ne konuşsun şu rezil dönemde?

Bu başliği açan gerizekali oğretmenmi beyin cerrahimi.. millet aç.. bu kendini gerceklestirme derdinde

Karnı aç insan, borçlarını düşünen er kişi nasıl şiir, sinema, spor, müzik, roman, hikaye anlatsın

Ben dersten çıkarken derse girdiğim halimden daha fakir çıkıyorum. Çalıştıkça fakirleşiyorum.

senin okutacağın öğrencilere yazık. senin çalıştığın okula it bağlasalar çocuklara daha çok faydası

Yıllarca emek verip boşa okuduk. Ben seçeneğim olursa direkt bırakırım şu an öğretmenliği. Asgari ücret almak için okumadım yıllarca. Bir de fedakarlık bekleniyor. Görevin olmayan şeyleri de yap ne de olsa öğretmensin, öğretmen fedakar olmalı, haftada iki gün nöbet tut ama eğer beş dk gecikirsen hemen laf söyleriz. Proje yap, onu yap bunu yap para yok takdir yok. Eleştiri çok. Lafa gelince kutsal meslek, fedakarlık.

Sanat ve kültür bir yaşam biçimi haline getirilmediği için ciddi bir toplumsal dejenerasyon yaşanıyor. Bu dejenerasyon, pek çok ekonomik, sosyolojik ve psikolojik problemi de beraberinde getiriyor. Bu problemlerin temelinde de insanı insan yapan değerlerin ne yazık ki unutulmuş olması yatıyor. Bizim gibi toplumlarda kültür ve sanat sürekli elit kesimlerin tekelinde olmalıymış gibi bir düşünce var. Hatta bu kavramların zenginlik göstergesi olarak kabul edilmesi de cabası. Halbuki kültür ve sanat, kendi içinde herkes için pek çok değeri barındırmaktadır. Bu değerler toplumun yaşayışına, kalitesine, ilerlemesine etki eder. Burada herhangi bir tabakalaşma söz konusu olmamalıdır. Bu değerler yitirilmeye başladığından beri insan da zamanla değer kaybetmeye başlamıştır. Maddenin ön plana çıkması da işte bu değersizleşmenin bir sonucu. O nedenle para yoksa kültür de sanat da yoktur demek bir nevi durumu basitleştirmektir aslında. Bu basitliğe ve basiretsizliğe uyumlu hale gelen toplumların, tarihe bakıldığında, sürekli olarak maddeyi tartışmak zorunda kalmalarıyla ün yaptıkları görülmektedir. Maddenin insanı ele geçirmesiyle birlikte maneviyatın gerçekliğini yitirmesi de elbette kaçınılmazdır. İşte bu nedenle bireyler arasında sürekli bir iç çekişme, birbirini önemsememe, birbirine üstünlük kurma gibi durumlar baş göstermektedir. İnsanı insanlıktan çıkaran, vicdansızlığa, adaletsizliğe, samimiyetsizliğe ve güvensizliğe kadar giden bu anlayış ne yazık ki bu yıpranmanın da bir getirisidir. İçinde bulunduğumuz dünya işte bu yüzden maddesel bir gerçeklikle çevrelenmiş durumda artık. Paranın ön plana çıktığı, ekonominin insanları ele geçirdiği ve sınırlandırdığı bir dünya bu. Bu dünyayla gerçekten mücadele edebilmesi için insanın kesinlikle ve kesinlikle fabrika ayarlarına geri dönmesi gerekmektedir. Bu resetlemede de kültür ve sanatın önemli rolü bulunmaktadır. Dolayısıyla insanın bir an önce sanal gerçeklikten kurtulup her şeyin yüzüne bir tokat gibi çarptığı gerçek dünyaya yeniden geçiş yapması sağlanmalıdır. Farkındalık, ön görü ve ileri görüşlülük gibi kavramlar hatırlanmalı, onlara yeniden ulaşılmalıdır. Bunların gerçekleşebilmesi için de insanı insan yapan değerlerin yeniden benimsenmesinin yolları aranmalıdır. İşte bu yolda en önemli rehberlerden biri de kültür ve sanattır. Maddenin önüne geçebilmek için insanoğlunun değerlerini yeniden fark etmesi ve insanca yaşamaya çalışmak için kendisine acilen çeki düzen vermesi gerektiğini görebilmesi gerekmektedir. Anlık yaşamak yerine ancak ve ancak geleceği görmeye çalışarak, gözlem ve analiz yaparak, araştırarak, inceleyerek bir yerlere gelebilir ve maddeye köle olmamayı öğrenebilir insanoğlu. Aklın gücünün yeniden hatırlanması için kültür ve sanatla yaşamanın bir seçim değil tersine bir gereklilik olduğu anlaşılmalı, para varsa kültür sanat vardır yanlışından da bir an önce dönülmesi gerektiği fark edilmelidir. Ayrıca paranın araç olmaktan çıkıp amaç haline dönüşmesine neden olan her ne varsa bunun önüne geçmek gerekmektedir. Çünkü maddeye bağımlı hale geldikçe değersizleşen insanoğlu, zamanla benliğini de kaybederek gün geçtikçe daha da sıradanlaşan bir yaşam biçimini kabullenecek hale geleceketir. Kültürün ve sanatın gücü işte bu noktada kendisini göstermektedir. Dolayısıyla insanca yaşamanın ne demek olduğunu, kendisine bu yolla değer katabilenler ancak ve ancak daha derinden anlayabilir.

Şu an her sabah ve akşam USD/gram ne olmuş bakmak zorunda kalıyorum, bakınca da her geçen gün maaşların eridiğini görüyorum, "dolarla mı maaş alıyorsunuz? diyenlere cevabım; keşke dolarla alsak maaşı, ihtiyacımız oldukça bozdururuz, en azından maaşın değerini korumuş oluruz, kazanmak şöyle dursun.

Reva görülen hayata hamdolsun, ekonomiyi sömürüp semirenler varolsun diye dua devşirmekle mükellefiz. Kitap okumakmış.. Pööhh okuduk da ne oldu?

Ha ailenin durumu maddi bakımdan iyidir, aile ve çocukları zaten bu dediğiniz etkinlikleri yapıyor, sizin demenize gerek kalmadan!!?

Bıktık hepimiz o yüzden de erken seçim şart

Ülkemizin içinden geçtiği zorlu şartlar malum fakat sabahtan akşama kadar sürekli ekonomi konuşan, dolar, borsa kripto para dışında sohbeti olmayan insanlardan sizler de sıkılmadınız mı?

İyonyali bir filazof derki aç karnına felsefe yapılmaz

Aynen öyle hocam, ben de düşünüyorum ek iş ne yapabilirim acaba diyerek..!

Ama diğer yandan halk hele hele şu ortamda Jan ağlıyor, siz neden bahsediyorsunuz!!?

Yemek tarifi veriyordu bugün bir kadın öğretmenimiz tereyağı yerine margarin de olur dedi iş ekonomiye ayçiçek yağına pahalılığa döndü.

Ne dersiniz?

Böyle bir yorum var, gerçekten var, maalesef var...

Ne ekonomisi ya!?Bizde o dediğin şeyden kalmadı..

Yapsa yapsa zama zam şiiri yazar Kemal Sunal filmlerindeki gibi :)

Roman, şiir yazan, sanatıyla ön plana çıkan iyi eğitim almış insanların hepsi. Yani sizlerin entelektüel birikimi olan "Sanatçı" dediklerinin yüzde doksanı maddi durumu çok iyi insanlardan oluşuyor.

Hocam tarihe Bi dikkat et

Ben de bıktım keşke bunları düşünmek zorunda kalmadan konuşsak.

Bu ülkede kimse kitap okumuyor mu, kimse yeni bir şiir, bir şarkı dinlemedi mi, kimse güzel bir film izlemedi mi?

Evlilik yapacak arkadaş gözü altında. Daha evlenmeden altından nasıl kalkarım diye düşünüyor.

Bıktık. Gel gör ki her işin ucu ekonomi. Ne konuşursan konuş bir noktada oraya geliyor. Bu işi fazla hafife alıyor bazıları. İnsanların konuşacak bir şeyi olmadıkları için değil tüm yollar aynı yere vardığı için ekonomi konuşuyor.

Ekonomi sohbetlerinden bıktık ama günde bir iki kez de olsa ekranın sağ altına göz atmaktan kendimizi alamıyoruz maalesef!!?

Sevgili Hocalarım merhaba.

Beyin gücü ile ters orantılı refah düzeyi dayatılmasına hele bir itiraz et bakayım.. Anında afaroz:))

Etrafta açılabilecek kurslar ile ilgili belge almak veya açmak için fırsat kolluyorum..!

Sanatmış, edebiyatmış, estetikmiş, felsefeymiş... hepsine bir sünger çekilip sosyal hayatımızdan çıkarılmaya başlandı! Sosyal hayat dijital hayata dönüştürülüp insanlar son sürat yabancılaştırıldı. Ahlaki, vicdani değerler topa tutulup asimile edildi. Kısacası hayatımız, distopik bir romana dönüştürüldü ve "başrol sensin!" denildi.)) Maddeci, materyalist bir özel hayat salgını başlatıldı! Daha ne olsun!?)) Bunun adı:Yeni dünya düzeni.