Kuşlar geçiyor, derken;

o senin

Sen yine de

Bir kuş çırpınıyor eteklerinde;

Sılasız?

Salkım söğüt çiçekler hatırına

Sen kime yar olmadın

Toz duman kalabalık içerisinden

eğer senin ağrınsa iğneli beşik gibi her tarafımda hissettiğim

eğer yine istanbul'san

neden durmaksızın imdat kıvılcımları fışkırıyor

ölsem yalnız kalsam cüzdanım kaybolsa

limandaki direkler ormanında bütün bandıralar ayaklanıyor

pancak pancak şiirler tüküreceğim

imtihan çığlıkları yükseliyor üniversite'den

Yalnız gözüktünüz bana

O saklı bahçede açan zamansız

kulaklarımdan kan fışkırıncaya kadar

Nedir bu kalabalık yalnızlık

antenlerinden

demek yine ben

ulan bunu sen de bilirsin istanbul

Gölgeler geziniyor yapraklarımda

yine senin emrindeyim

Güvercin dolu avlular

ulan istanbul sen misin

aldanmıyorsam

ulan bu mazot tüküren bu dövmeli gemiler senin mi

Şimdi istersen akrebi ol tam da gidiş saatinin ve de kendini sok,

kapı önlerinde boyunlarını bükmüş tek tek kafiyeler

yine kan köpüklü cehennem sarmaşıkları büyüteceğim

yakaları karanfilli ibneler eğer beni aldatmıyorsa

Çok kalabalıktınız çok

Issız?

Beyaz bir ay doğuyor fıstıkların arkasından

Kıyınızda dura\ladım;

Zamansız?

Loş kayıkhaneleriyle bir yalı;

Kim sana yar dedi de

Akasyalar sararmadan gel

Senin ölümüne!.

Sucuların hiç durmayan çıngırakları

Yitik yanlarımı kovalıyor

İSTANBUL'U DİNLİYORUM

İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı.

Ya da istersen zaman ayarlı bir bomba ol, sinirinden patla...

intihar dumanları içindeki haydarpaşa'dan

Bir yosma geçiyor kaldırımdan;

Güzelim bahar rüzgarında ter kokuları;

Uzaklarda, çok uzaklarda,

satır satır okumak istediğim

Yar dedim sana

Önce hafiften bir rüzgar esiyor;

Küfürler, şarkılar, türküler, laf atmalar.

Varlığı haritanın yırtılan yerine merbut

ya mısralarını dört renkli duvar afişleri gibi boy boy

Sevmelerim zaman aşımına uğradı,

mavi asfaltlara çökmüş

unuttun mu

Kim sana yar dedi

tophane iskelesi'nde diesel kamyonları sarhoş

ulan bu gemiler senin gemilerin mi

Çok geç kaldım yetişemedim

Bir kadının suya değiyor ayakları;

burgu burgu içime boşalttığın

tarlabaşı pansiyonlarında bekarlar buğulanıyor

sirkeci garı'nda tren çığlıklarıyle bıçaklanıp

Çocukluğumun koşuşturduğu sokaklardan

utanmasam

Bir gül olmalı;

çaresiz zehirle kusan çılgın bir yılan gibi

diz bağlıyor

ulan yine sen kazandın istanbul

Seni dinliyorum, bana

hiç bir gün hiçbir postacı kapımı çalmasa

Kendine emanetsin...

Şimdi ben eyvahlanırım

ağlayan

Kalbinin vuruşundan anlıyorum;

kaç kere yazdım kimbilir

zehirleyebilirim

Sana Şehr-i Yaristanbul

Issız bir adayım ben

yahudi sokaklarını aydınlatan telaviv şarkıları

senin ıslıklarınsa kulaklarıma saplanan bu ıslıklar

Yavaş yavaş sallanıyor

kirli dudaklarını bulut bulut dudaklarıma uzatan

yine emrindeyim

Serin serin Kapalıçarşı

Sılasız bir akasyayım ben

Sense lal

o senin ağrın

kendimi yani şu bildiğim atilla ilhan'ı

Geçmyen zamanları şehrin uğultusuna emanet ettim

ya senin ağrın

şangır şungur ayaklarımın dibine dökülen

Ben de bittin.

Mavilikler arasında unutulan

Senden duyduk biz İstanbul'u

peki istanbul ya ben

-İstanbul Ağrısı-

liman liman götüren

Dinmiş lodosların uğultusu içinde

1949 eylül'ünde birader mirc ve ben

gözbebeklerimde gezegenler gibi dönen yalnızlığımdan

sicilyalı balıkçılara marsilyalı dok işçilerine

Üç şeyden mahrum

gümrük duvarlarına yapıştıran yolcu abbas

Sevindirici

Başımda eski alemlerin sarhoşluğu

Çoşkun denizin dalgalandın

Kendi zamansızlığının zamanında kaybol.

Oysa;

eğer sen yine istanbul'san

Umrumun bile umrunda değilsin artık.

Çekiç sesleri geliyor doklardan

istanbul üşüyor bugün...

İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı

Kirli saçlarımı

Birşey düşüyor elinden yere;

Mevsimsiz bir baharım ben

Nedir bu nazlanman

sonbahar karanlıkları tuttu tutacak

Sen ona yar olmadın dedim

parasız kalsam tenhalarda kalsam çarpılsam

akşamlar yassıldıkça neden böyle devleşiyorlar

Yükseklerden, sürü sürü, çığlık çığlık.

Ey şair aç gözlerini

Eteklerinde martılar çekildin

Konularım arasında seni görmek

anadolu üstlerine bakıp bakıp

koltuğumun altında eski bir kitap diye götürmek istediğim

Alnın sıcak mı, değil mi, biliyorum;

yanılmıyorsam

Bekleyişlerimin zamanı doldu.

sana taptık"

sen kazandın ben yenildim

kaç kere kirpiklerimiz kasaturalara dönmüş diken diken

Yalnız bir adam yükseldi

direksiyonlarının koynuna girmiş bıçkın şöförler

sen eğer yine istanbul'san

Arılar, kelebekler ve çiçekler

yıldızlar kaynarken

Bir Orhan Veli şiiri resmediyor seni

uykusuz dalgalanıyor

Benliğim gibi hükümsüzdür aşkım.

İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı;

bir tekmede kapılarını kırıp çıktım demektir

Saatin tik takları boynunu vursun gidişlerinin,

Dudakların ıslak mı, değil mi, biliyorum;

Yedi tepe bir İstanbul dediler

sokaklarında mohikanlar gibi ateş yaktık

gözlerimi damla damla kadehime damlatarak

ağır kabaralarınla uykularımı ezerek deliksiz yaşattığın

senin ellerin mi bu eller

Herkes senden bahsediyor

Yapraklar, ağaçlarda;

Saat sana bin asır var

İstanbul'u dinliyorum.

Ağlar çekiliyor dalyanlarda;

Kendinden haber versene

sana taptık ulan

Cıvıl cıvıl Mahmutpaşa

minarelerini kurdan gibi dişlerinin arasında

Yedi tepe aştım bir İstanbul'a varamadım

"kanatları parça parça bu ağustos geceleri

ya benim kahrım

Bu şehir!.