efkarlıyım efkarlıyım elini ver nerde elin

sağol henriette...

nedeen :(

hane içindekileri...

şose, tirenyolu, ova.

pırıl pırıldır Moskova...

yardan uzak, hasreti yaşayan bilir ancak...

herkese selamlar...

şu klasik sözü hatırlatıyım size:)

yedi tepeli şehrimde bıraktım gonca gülümü. Ne ölümden korkmak ayıp, nede düşünmek ölümü...

Yirmi beş kilometreden

ben geçerken ordan biri

amca dese gir içeri

uzaklık da biter, bu günlerde geçer :)

nedeeeen :((

Şimdi şurdan saptım mıydı,

silindir gectide uzerimden:))

sana yengeçler köşesinde sordum:)

karıştırdın, ben başlık sahibine sordum :)

karamsarlık ve kendinle başbaşa kalan o bekleyiş kadar kötü birşey olamaz...

karlı kayın ormanında yürüyorum gündüz gece...

yürüyorum gündüz gece... ama yolun ucu yok... ne gelen var ne giden... kalbim paramparça...

eğip yerden selamlasam

nede çok severdi moskovayı

beklene gün elecekse çekilen çile kutsaldır.

efkarlıyım...