Bazen de bir şiir dolanır dilime..

İnişin hoyrat heyecanını yaşamak için..

Çocukkende DİNLEMEZDİM...!

Belki Tahmin Edemiyeceğin Kadar MÜTEVAZİYİM...

Ben yolda yürürken biraz karanlığı severim

Ben yolda yürürken utanmam hiç

Kalbimin ritmi çizer yok haritamı.

Kimseyi Örnek ALMAM...

Keşkeleri SEVMEM...

Cümleten hayırlı akşamlar...

Bir de, bir yolda yürümek benimle...

BENİMLE YÜRÜMEK

Gözüm bakmaz, kıyıda, köşede var olana.

sürekli kulanmak zorunda olduğumuz bir kelime yanlız sözün ne olduğu değil nasıl ifade edildiği ağır basar, mimiklerle ses tonuyla nasıl bir BEN çıkar ona bakmak gerek ki her kelime için geçer li belkide

Bilin ki, o kişiyi ben seçerim..

BİZ derkende bir büyüklenme varsa ne farkı var BEN diyenden...

Dokuz köyün sahibi, dokuz köyden kovulmuş.

Sonra bir de, dar, zor ve gizemli yolları..

işin sonunda ''Biz'' varsa bende varım:))

Elimi tutmak zordur benim!

Sağlam basarım ki, toprak titresin.

Arkama BAKMAM...

Cesaretim açar bana tüm kapıları.

"Ben, Ben olmadan önceki ben..." Che

Giderim sonuna kadar... kuzeybeyi...

Yolda yürürken ben arada önüme bakarım

Ben yolda yürürken yalpalamam mesela

Belki Sandığın Kadar UKALA...

ASLA Demem...

Nasihat DİNLEMEM...

Dik dururum, eğilmem zor anlarda..

Severim Allahına kadar,

yanlız burda kişiyi bir kefeye koymaya çalışanlara bir tavrı var gibi ondan dolayı BEN'le başlanmış fikrim böyle, Kuzey bey ne düşünmüş bilemeyiz elbette :)

Kimse Bana Masal ANLATMASIN...

Yolda yürürken ben bazen türkü söylerim

Kimseye Örnek OLMAM...

Ben, ben, ben; haritada deniz görmüş, boğulmuş;

ben dememek lazım...

Aydınlığıma güvenirim hep

gerçekten ben kelimesi hep soğuk gelmiştir bana.

Nereye gittiğim kadar, nasıl gittiğime

Yüzümden gözümden bedenimden..

Nefretim sonsuza kadar,

Bu başlık benden öte benden ziyade... yalansız, dolansız korkmadan "ben" diyenlerin başlığıdır ki.. benler yazdıkça bizi oluşturacaktır..

Ayaklarıma güvenirim en çok

Ayla İZGİ

Ve kiminle gittiğime de önem veririm..

Sevgi kelimelerini de biliyorum diye.

Yüreğimle atarım ayaklarımı

Ben yolda yürüken yalnız değilsem

Basacağım taşı seçerim mesela..

ister istemez bu kelimeyi kulanıyoruz hepimiz, ama en güzeli en mütevazisi ''Biz'' dir...

Eleştiri DİNLERİM...

Yolda yürürken ben yokuşu seçerim

''Ben'' yok ''Biz'' var. Allah bile hiç bir ayetinde ''Ben'' dememişken, bize ''Ben'' lik yakışmaz...

Sesim güzel olduğundan değil hani

Düşürür beni yerine oturmamışsa sonra.

Düzgün ve sağlam olsun isterim

BEN kelimesi benciliği çağrıştırır, çok kullanan insanlardan bile bi uzak durma hissi uyandırır...

Hedefe bakarım sadece

Şarkım...