Bugün, hatta tam da bu an sizi mutlu edebilecek neler var yaşamınızda?

Çocuğumuzun telaşı bitmek bilmiyorsa, çocuğumuzun varlığında?

Zevkli olan çekirdeği çitlemesi midir?

Onlarcası olunca hepsini yiyiverir?

Çok da lezzetlidir. İşte o anlarda, insanın aklına?Ya, şu çekirdeğin içi satılsa ne güzel olur.? fikri gelir? Sahiden? Ben uğraşacağıma hazırı satılsa iyi olmaz mıydı?

Çekirdeği zevkli yapan içini hazır bulup yiyivermek midir?

Yaşam çekirdek çitlemeye benzer?

Yetiştirmemiz gereken bir işimiz varsa, işimizin olmasında?

Mezun olunca değil, okurken, .

Büyü, oku, bitir, işin olsun, eşin olsun, evin olsun, çocuk, doğur, büyüt, okut, işi olsun, evi olsun, doğursun, torunun olsun, büyüsün, okusun?

Çocuğumuz büyüdüğünde değil, büyütürken,

Tuzu üstünde, tazesinden? Çıtır çıtır? En çok da yaz akşamlarını hatırlatır? Alınca eline insan bırakamaz?

Emekliliğimizde değil, çalışırken

Mutluluk?

Ee, iyi de? Bizim bir?mutluluk? işi vardı?

Bilmiyorum aranızda?Benim bir elim yağda, bir elim balda? diyeniniz var mı? ?Hiç sıkıntı, dert görmedim. Yorulduğumu da bilmem. İstedim, oldu? Hiçbir şey için emek de vermedim.? diyenler?

Tepeyi aşmayı beklemek değil de, camdan manzarayı izlemek, sohbete katılmak gerekir belki de?

Her çıtlama, sondan bir öncekidir sözde? Bilmiyorum siz yapar mıydınız? Bazen insan ağzında biriktirir çekirdeğin içini?

Yoksa?

Mutlu bir yaşam dileklerimle,

evet bir an beni anlatıyor sandım ellerine sağlık

Ya da yorulmayacağımız bir yaşamı beklemek yerine, o yorgunluğun, verilen emeğin keyfini sürebilmek?

Bakın çevrenize?

O, tam da burada ve şimdi!

evet toprağım, makalede herkes kendiden bir şey bulabiliyor. hayatı ta kendisi

Evimizin, eşimizin, sağlığımızın, kariyerimizin? Her birinin uğraşlarında?

Önce, yaşamda kalmaya çalışırız. Sonrasında ise varlığımızı kanıtlamaya? Önümüzde hep yapılması gerekenler vardır.

Bu yazıyı okuyabilmekte?

Çoğu zaman mutluluk algımız da böyledir. O duygu, sanki ulaşılması gerekenlerin hep arkasındadır. Tam?şimdi? dersin, aaa yine bir şey çıktı?

çıktığı

Varlığı için şükredebileceğiniz, yorulduğunuz için gülümseyebileceğiniz?

Bir yaşam döngüsü düşünün.

Başlangıcı herkes için aynı. Gelebileceği yer ise belirsiz. Döngüde yazan ne olursa olsun, değişmeyen gerçek, hayatın bizi hedefsiz bırakmayacağıdır. Yani önümüzde hep ulaşılmak istenenler ya da ulaşılması gerekenler olacaktır.

Aşılması gereken engeller, ulaşılması gereken hedefler. Hiç bitmez.

Aynı siyah çekirdeğin içine saklanmış beyaz lezzetler gibi?

Hayata gözlerimizi açtığımız andan itibaren bir mücadele başlar. İlk başta, birkaç damla süte kavuşabilmek için avazımız

kadar ağlayabilmeliyizdir. Her geçen gün yeni ihtiyaçlar doğar. Başlangıçta tüm amacımız anlatabilmektir derdimizi.

Siz neler sahipsiniz?

?Nerdeee? diyenlerle ise daha yolumuz var.

Küçüklükte aile ile yapılan seyahatlerin vazgeçilmez bir sorusu vardır: ?Baba ne zaman geleceğiz? Genelde cevap da aynıdır. ?Şu tepeyi aşınca yavrum.? O tepe bir türlü geçmek bilmez. Tam geçtik dersin. Sonrasında yenisi gelir?

yada insanlar kendi gerçeklerinden kaçıyor.

ben beğendim paylaşmak itedim.

ya çok beğendim harika birşey

güzel bir makale, emeğine sağlık ama belli ki rağbet görmemiş

Yaşayacağız?