sen böyle değildin

neyin ne olacağı, suyun nereye akacağı belli,

saygılar..

monotonluğun ortasında kalmış herkese, selametle..

sabırlı biri daha

hadi bakalım sen de selametle git

evet bugünü düşünün bugunü yaşayın ve çevre baskısından kurtulun ufkunuz geniş olsun, söyleyeceklerinizi çekinmeden söyleyin..

ne kpss si,

herşey belli, cümleler aynı hep unutulmak veya unutulmak istenenlerin konuşulmadığı, hakikaten sanal bir ortam,

söylemediğin sürece varolan durumdan şikayet etme hakkını da yitirmiş olursun..

içine kapanıyorsun yanii!! eğer öyleyse bu da yanlış..

tartışabileceğim birkaç kişin ise gene ne söyleyebilecekleri belli,

adı üstünde sanal

herşey tecrübeyle sabit,

evet galiba sanırsam, monotonluk iyi oluyor demişsin ya ondandır

yazcaklarım belli, beni anlamaycakları veya anlasalar bile tepki vermeyecekleri belli,

ot gibi bi yaşam tarzı hayat miadını dolduruyor.. yazacaklarınızı hemen yazın..

ve ben de buraya yazmak için uğraşmaktan bezdim

herkes taş altında kurbağa yaşar gibi yaşamaya devam ediyor..

ortamı karıştırmak, birşey bildiğini zanneden cahilleri aşağılamak gelmiyor içimden önceleri gibi,

ilknur iyi dileklerin için teşekkür ederim ama ortada bir yanlış anlaşılma olduğunu görüyorum, zaman zaman depresyona girmeme rağmen şu aralar bu söz konusu değil,

bezgin gördüm seni

yine de doğru bildiğini her yerde sabırla söyleyen insanlar gerek. sanala da gerçeğe de..

anlayana :))

aynı şeyleri yaza yaza anlamsızlaştı gözümde, vazgeçtim ben de..

canlı birşey yok..

motivasyonum kayboldu, ortam müsait pasifliğin yaşanmasına

macellan kardeş " öğrenilmiş çaresizlik içindeyim" cümlesi bana çok tanıdık geliyor hayatımın bazı evrelerinde bende aynı cümleyi kullanıyorum.. ama bir söz vardır öldürmeyen acı güçlendirir diye.. kendini toparla daha güçlü olacağını düşün.. umutlarını yitirme.. nasıl mutlu olacaksan öyle yaşa.. çevrendekilerin sözlerine kulaklarını kapa.. hayatını kendi mutluluğun üzerine kur.. başkalarının sözleri üzerine değil..

şunu anlatmaya çalışıyorum, artık söyleyeceklerimi söylemek istemiyorum çünkü faydasız, hep önceki örnekleri gibi olacak,

belli bi yaştan sonra monotonluk iyi oluyormuş, tecrübeyle sabittir :)

gayret göstermek içimden gelmiyor çünkü ortam buna müsait..

yeni bir ışık yok, hareket yok, ortalık sütliman

işte gelmiş o sabırlılardan biri

içimden birşey yazmak gekmiyor önceleri gibi,

demiştim sana değmez verdiğin emeğe diye

bana göre insanlar gördükleri yanlışları ya da rahatsız oldukları konuları söylemeliler.. işe yaramayacağını bile bile..

seni kpssci seni:)

tabi bunlar sadece tavsiye...

hayır içe kapanma değil, bildiklerini, gördüklerini hiç bir işe yaramaycağını bildiğin için söylememe

zihnime yazdım yaşananları, hiç çaba gösterme gereği duymuyorum tekrar tekrar aynı şeyleri yaşamak vazgeçirdi beni paylaşım duygusundan..

öslem'in sabırlı dediği kişi ben miyim?