1. 20 sine kadar ev kızı sonrası görücü usulu el kızı. bunlarında alımlı olanları eh işte olmayanları bildiğin köle.

sevgili sarpgül... insan bazen karşıdaki ne yaparsa yapsın sevgisini yenemez... onu herşeye rağmen sevmen çok normal... ama yinede kendini yıpratmamaya çalış ve hiç yalnız kalma arkadaşlarınla beraber ol hep.. sürekli aklını meşgul et... bunun tek ilacı zaman... emin ol ki ondan daha iyileri karşına çıkacak.. onu elde edemediğin için kıymetli oldu ve gözünde büttüğün için bu kadar üzüldün... belkide evlenseydin boşanacaktın... nerden biliyosun... odaha kötü... özel hayatındaki parçalanmaları toplumla yaşamak daha yıkıcıdır... yani kısaca hayatını bir kişi üzerine bağlama... arkadaşlarındaolsun ki yeni biri olduğunda aynı şeyleri yapma... çünkü erkekler sevgilileri için asla günlük yaşantılarında.. yada arkadaşlarından çok vazgeçmezler.. k. i. b.

<i>Yaptığın en büyük hata hala o insanı sevebiliyor olman. Kimse vazgeçilmez değildir ve hayat her şeye rağmen yaşamaya değer bunu sakın unutma..</i>

2. Kendi ayakları üzerinde durabilen güçlü ve hakkını savunan kendini bilen Asil Türk kadını.

sen burda acı çekerken, o kimbilir ne tür eğlenceler peşindedir, inan ki ne desem kalbini ikna edemeyiz ama şunu bil ki, yalnız değilsin ve Allah nasip etmedikten sonra, sen onun için ölecek dahi olsan, o da bunu bilse bile bu iş olmaz, ve şunu iyi bil ki, bir insan olarak kader olayını sorgulardım arada bir, ama şidmi sorgulamıyorum çünkü evlilik konusunda tam anlamıyla öğrenmiş oldum, sende kader de ve daha fazla üzülme ki bu imtihan da sende kaybedenlerden olamayasın inş...

Ama kökten çözüm istiyorsan ki bu evrenseldir. ÇİVİ ÇİVİYİ SÖKER.

Artık tamamen çıkardım hayatımdan. Unutulması zor... yaşanmışlık var ve bir yığın emek verdikten sonra karşında seni anlayan birinin olmaması sonuç olarak terkedilmek yeterince acı unutlması zor.

Ben burada size özetin özetini anlattım aslında içerğini bilseniz neler çektiğimi bilseniz... Söylemesi iyi değil ama ben ibadetlerini yerine getirmeye çalışan biriyim. Şimdi ah ediyorum. Beddua da ettim içim yanarak acı çekerek ağlayarak secdelere kapanarak çok ağladım çok ah ettim. tüm bunların yanında böyle bir günah işlediği için üzülüyorum. Çünkü ah aldı. Ve bir kalbi kırmak 70 kere Kabe'yi yıkmaktan daha günahtır. Anne babası evlatlarının bu yaptığını ahirette görünce böyle bir evlatları olduğu için pişman olacaklar. En başta onlar hakkını helal etmeyecek. Çok acı çekiyorum ve hala seviyorum. Bir genç kızın ahı kime ne sağlar bilmiyorum ama kimsenin ahı kimsede kalmaz bunu biliyorum.

bence senin bu yaşadıkların ikinci şıkkın habercisi. Buna sevinmelisin.. Ayrıca bu yaşadıklarını erkeklerde yaşıyor. Aile sadece bahanedir inan bana seven birisi asla ailem şöyle böyle deyipde sevdiğinden vazgeçmez.

O kendi hayatına yön verdi bile. Sen de yön vermeye çalış ne kadar zor olsa da.

çok sancılı bi durum ama zamanla geçer... hiç kimsede vazgeçilmez değildir zamanla bunuda öğretirler sana... sen herkesten değerlisin, sen mutlu değilsen hiç bişey umrunda değildir, bunu böyle düşün ve birazcık bencil ol...

Kaç yaşındasın bilmiyorum ama ilk defa bu kadar yıpratılmış olduğunu söylediğine göre henüz 25'i görmemişsindir. Yurdumuzda artık iki çeşit kadın olgusu var.

Bundan bir buçuk yıl önce biriyle tanıştım. Hayatımın en güzel tanışmasıydı. İçim kıpır kıpırdı aklıma düşmüştü orda daha. Sevgili olduk çok hoşlanıyordum ondan. O da benden hoşlanıyordu. Ya da ben öyle sandım bilmiyorum. Zamanla aşık oldum çok sevdim. Gözüm hiçbir şeyi görmüyordu. Daha önce de hoşlanldığım olmuştu ama platonik olarak yaşanan hoşlanmışlıklardı. Elle tutulur gözle görülür ve evliliği düşündüren ilk ilişkimdi. Çok tecrübesizdim bilemezdim. Onu çok seviyordum. O zamanlar yeni bir işe başlamıştım o da aynı şekilde ikimiz de sıkılıyorduk yalnızdık bu bizi birbirimize daha çok bağlamıştı. İlk filmimiz "one day" e gitmiştik. Her şey o kadar güzeldi ki sonunun böyle olacağını düşünmedim hiç. Zaman geçtikçe alıştık birbirimize artık bir bakışından bir gülüşünden ne demek istediğini anlardım. Çok fazla üstüne düşerdim çok ilgi gösterirdim. Mutlu olsun diye sevinsin diye gülsün diye kendimi unuturdum. Ondan bir şey beklemezdim ve ilişkimiz boyunca da bana çok büyük fedakarlıklarda bulunmadı, çok ilgi göstermedi. Ama ben ondan başka bir şey düşünemiyordum bile. Birkaç ay oldu bu zaman zarfında bir kez tartışıp ayrıldık ama dayanamayıp barıştık. Tabi benim zorlamamla olan bir barışmaydı çünkü seviyordum gurur yapmadım asla. Sonra askere gitti ve yine ayrıldık. Olmayacağını ailesinin de onay vermeyeceğini söyledi. Oysa ben onun için her şeyi karşıma almıştım bile. Bana bel bağlama dedi unut dedi ve ayrıldık. Tabi ben yıkıldım perişandım ve sürekli bir ağlama hali, yeme içme kesildi her şey zorlaştı benim için. Dayanamadım ve mail attım ona askerdeyken ama aldığı ahın onu rahat bırakmayacağını, o kadar emekten sonra bunu haketmediğimi anlatmıştım o mailde. Sonra mailime dönmüştü ve özür dilemişti barıştık. Çocuklar gibi şendim. Askerlik boyunca çok stresliydi ve karamsardı bense elimden geldiği kadar onun yanında olmaya çalışıyordum. Ve haziran ayı askerlik bitti döndü. O kadar mutluydum ki onu gördüm içim içime sığmıyordu. Çok seviyordum. Ama o yine olumsuzdu. Memleketimi kafasına takmıştı ailesi onay vermeyecekti ve hep aynı olumsuz tavırlar. Ben aksini düşünmek bile istemiyordum. Çünkü çok emek verdim beni çok yıpratmıştı, çok yanlış yaptı çok yalan söyledi ama affetmiştim bir şansa ihtiyacı vardı her insanın. Ve aileme söylememi istedi aileme anlattım. Kardeşlerimle tanışmak istedi tanıştırdım. Üstelik hayatımda ilk defa yaptığım ve benim için çok zor olan şeylerdi bunlar. Karakter olarak içine kapanık utangaç biriyim. Bir şekilde bunlar insanın ciddi düşünmesine sebep olmuyor mu?

Hiç çok severken ayrılmak zorunda kaldınız mı? Ya da terkedildiniz mi?

Herkese merhaba.

Bir kere terk eden gene terk eder. Aslında döndüğünde bunu tekrar düşünmek lazım. Zaten seçimini yapmakla seni gözden çıkarmış askerdeyken. Açıkcası seni sevmemiş. Sevse aile gibi bir bahane yapmazdı. Bak sen neler yapmışın onun için. Lafla sevilmez. Ne desem teselli etmez seni. Bunları tek yaşayan sen değilsin. Kimseyi kendinden fazla sevmeyeceksin ve karşındaki senden emin olmayacak. Şükret böyle biri zaten işler ciddiye gittğinde gene bırakırdı. Vicdanı olmadığı için kendini rahatlatacak bahaneleri de hazırdır. O kendi hayatına yön verdi bile. Sen de yön vermeye çalış ne kadar zor olsa da.

kacan kovalanır unutma!

O oldu. Çünkü sevmemişti. Çünkü ne kadar söz verse de hiçbir sözünde durmamıştı. Her hareketinde ümit vardı ama hepsi aldatmacaydı. Üstelik başkasıyla da görüştü.

Tavsiyem yalnız kalmamaya çalış, bol bol kitap oku, en dayanılmaz anında üşünme namaz kıl sabır göster..

Aylar geçti ve bugüne geldik son bir ayım kabus gibi hergün ağlıyorum, her gece her sabah ağlayarak başlıyorum güne. Çünkü canım çok yandı. Çok sevdim ama aldatıldım. Çok sevdim ama yıpratıldım. İnancı yüksek birisi olmama rağmen günlerce dua ettim Rabbim canımı al diye. Sonra bunun pişmanlığını yaşadım. Tüm bunlardan sonra hala seviyorum onu. Kalbim çok kırık. Seven insan sevdiğini bu halde görmeye razı olur mu?