Hem ençok kendim kanmadım mı kelimeye; inandım

Unutursun

Kınanacaklar listesinin başında adın var

Demek ki bilmiyor

Oysa o adam koleksiyoncu da değildir

Kelimeye ışık veren sen

Neden diye sorardım kendime

O adamın hayatında bin kadın eder

Tüm kapıları kilitlemişsin

Kelimeni seç te kullan ikazını aldım bir kere seçmeden geçemem artık

Hak dediğin bir yerde kalmaz

Evde yoksun

Bu adam ne konuşuyor denilenler

Yok yok

Şairdim hep bunu düşündüm

Sana kelimelerden tutunuyorum; kınandığım şeyler işte

Aramızda ne vardı biliyor musun

Kelimeler bana fazla gelen

Yeniksen, iftiraya uğramışsan

Geç kaldım yine

Gülümse şimdi işittim; sesinin sağırı oldum

Pencereleri kapatmışsın

Unutulmamak elde değil

Konuşanlar ben bir söylediysem bin söylediler

O kadın kendini biliyor mu

"O şairlere gelince; onlara azgınlar uyar"

Dağlardan daha üstünsün

Oysa herşey güzeldi diğerleri için

Yine başladı

Neyin nereden geldiğinin ne önemi vardı

Kulakları sağır eden sessizliğini kimseler duymadı

Olmadı böyle çekip gidemem

Söz daha ağızdan düşerken yarım

Sökün eder yine gelir hakkaniyeten

Kelimeler sana eksik gelen

Benim günahım kelimenin süsü mü

Belki yıllar sonra vicdanım kelimeyle imtihanını veriyor

Ah Fuat

"Veş şuarau yettebiuhumul gavun "

Herkes kendi dünyasının sağırıydı

Ençok sustum da yazdım

Kınandın

Bir gün sen geldiğinde anlam bulacaktır

Kelimenin gölgesinde kalan ben

Oldu mu oldu

Hal böyle olunca

Perdeler çekik

İyi geceler

Haklısınız de ve çekil hayatına

Seni anlatmaya kifayetsiz olan kelimeler

Odaların ışıkları açık

Beni ise ancak yakışıklı yapan kelimeler

Geçmek bilmeyen uğultu

Biliyorsun, söylemedim say