KABULLENME : belli bir zaman geçtikten sonra bu durumdan kurtalması gerektiğini anlar bizim insan evladı... anlar ama ne yapacaktır?

eski sevgili diyoz ulaş:P

Bence yeni birini bulmakta bişeyi degiştirmeyecektir. Hani denize düşen yılana sarılır hesabı olur biraz.

en azından aklımızda güzel kalsın:)

sherif haklısın aslında olmadık bir anda hatırlıyorsan unutmak değil alışmak oluyor o...

benim için ağır işliyor ömrümün yarısını sevmeye yarısınıda unutmaya harcıyorum:P

Hem de kalp te bişeyler hissettiği şeyleri kolay kolay unutmaz.

ahaa tam benim uzmanlık alanım... :)

fikirlerinizi alalım bakalım bu durumda ne yapmak lazım...

efendim eski sevgiliyi unutma diye birşey mümkün değil... insan fizyolojisine aykırı...

şöyle ki;

Evet unutulmuyo çünkü hem az veya çok bi yaşanmışlık oluyo genelde

ÇOK ÖNEMLİ NOT : sakın ama sakın bu süreçte herhangi bir insanı stepne olarak, yara bandı olarak kullanmaya kalkmayın... birincisi karşınızdaki insana ayıp edersiniz, ikincisi kendinize karşı büyük bir saygısızlık yapmış olursunuz... ve o kişide inanın aradığınızı bulamazsınız... süreci tek başınıza, kimseyi rahatsız etmeden ve dimdik atlatın... bırakın o giden ucubenin vücudunuza empoze ettiği irin aksın... o zehiri iyice akıtın ve ondan sonra yeni bir maceraya başlayın...

o kim ya öykü:))))

bence de mantıklı olan bu...

reçete şu, böylesi durumda insanı en çok dibe çeken şey bilinç altındaki "ihtimal" dir... dönme ihtimali... bu ihtimali bitirmezse yıllırca bu şekilde yaşar gider... peki bilinçltandaki ihtimal nasıl öldürülür... benim en güzel yöntemim şudur, kendini dönmeyeceğine ikna etmek...

eski kim dedin anlamadım:)))

Zaten ayrılmışsanız birbirinize ait değilsinizdir. Ait olsaydınız ayrılma olayı olmazdı zaten.

Bunların sonunda da en son olarak kalbinde yokluğuna alışırsın sonra da yavaş yavaş beyninde silinmeye başlar :)

herkesin kapanmayan bir yarası eskitemediği bir sevgilisi vardır elbet...

ulaş ne bilim başlık öyle ala ala:P

Zaman içinde iki şey gerçekleşme olasılığı var ;

editöre söyleyimde düzeltsin o zaman:))

Bu süreç içinde de kendinize her daim bunu hatırlatmak ve zamana bırakmak en iyisidir.

Birincisi ya birbirinize uygun olmadığınızı daha iyi göreceksiniz

Yeni sevgili bularak =P

bu aşama insanı çok rahatlatır emin olun, bir kaç kez denenmiş ve sonuç alınmıştır... artık rahatsındır... tabi ki ara sıra şarkılar, türküler, bazı filmler, bazı sözlere denk geldiğinizde yine içiniz sızlar, yine kötü hissedersiniz ama şok aşamasındaki kadar değil...

sadece bıraktığı etkiye alaşağı etme yöntemleri vardır...

üç aşamadan oluşur bu...

Sonra hayatından tamamen çıkması yokluğuna

Sosyal medyada vs asla takip etmemek gizliden de olsa :)

sonra da yeniden sevmeye takatin kalmıyor, yoruluyorsun artık...

o halde hiç aramamak en mantıklısı:P

saygılar...

3. aşama : KURTULMA

benden bu kadar... :)

Başlarda unutmak çok zor gelecektir, kabullenemeyeceksin bu durumu, çok acı çekeceksin. Ama zaman herşeyin olduğu gibi aşk acısının da ilacıdır. Kendim çok acı çektim untumaya çalışırken ama aradan aylar yıllar geçtikçe ben unutmadım o acı kendi kendine yok oldu gitti. Bana tatlı hatıralar, hatırladığımda gülebileceğim muhabbetini, güzel gözlerini, çok tatlı gülümsemesini bıraktı. Unutabildimmi tabiki hayır, hele ilkinse asla unutamazsın. Yerine de kimseyi koyamazsın. Çünkü senin ilkindir. İlkinde yaşadığın heyecanı, sevgiyi, aşkı başka hiç birinde yaşayamazsın, sonu her ne kadar kötü olmuş olsa bile.

işte şimdi ihtimal bitti... o kapı artık hiç açılmayacak şekilde kapandı... bu saatten sonra ne o dönüp kapıyı çalabilir utancından, nede sen ona kapıyı açarsın... çünkü dediğim gibi ihtimali sıfırı indirdiniz... ondan sonra bilgisayara girilir bütün fotoğraflar silinir, ona dair en ufak bir kalıntı bırakmadan silinir... telefondaki ismi silinir... engeller atılır vs... onu hatırlatacak hiç ama hiçbirşey bırakılmaz evde... hatta sana aldığı hediye ne olursa olsun... kupa bardağından tutun terliğine kadar çöpe...

ayrılıkla baş etmenin unutmanın yolları nelerdir...

Önce bedenen yokluğuna

KURTULMA : bu aşamada en çok başka başka meşgaleler bulmaktır işiniz... mesleğiniz varsa onunla ilgili gelişmeleri takip edin, sosyal medya hesaplarından uzak durun... müzik tarzınızı değiştirin... mümkün mertebe anlamadığınız yabancı dillerde müzikler dinleyin hareketli olmak kaydıyla... yeni diziler keşfedin ve onları takip edin... abzürt filmler... özellikle bilimkurgu tarzı... komedi, aşk, romantik bilmemne filmlerini tercih etmeyin... ve mümkün olduğunca sokaklarda gezin... ama o mahlukla gittiğiniz yerlere gitmemek şartıyla... zıt yönlerde gezin... ilk defa bazı yerlere gidin ve keşfedin... mümkün olduğunca çok insanla temas edin... inanın bu süreç o kadarda uzun sürmüyor... bir bakıyorsunuz müzikler dinleyip gülerken buluyorsunuz kendinizi... rahatladığınızı anlıyorsunuz.. kendinizde unuttuğunuz yönlerinizle yeniden tanışıyorsunuz... o melenkolik hallerinizi düşünüp hınzır hınzır gülüyorsunuz...

İkincisi de, eğer birbirinize uygunsanız zaten bi şekilde yine birbirinizi bulursunuz

Sadece alışır..

1. aşama : ŞOK ETKİSİ

yokluğuna alışıyorsun sadece...

ŞOK ETKİSİ : bu genelde terkedilen tarafta olur... çünkü terkeden tarafın eski sevgiliyi unutmak diye bir kaygısı yoktur... bizi ilgilendiren terkedilen kişi... çünkü terkedilen insan evladı henüz bu duruma hazır değildir ve çoğunlukla birden bire olur... öyle bir hale gelirki, ne ileri gidebilir, ne geri gidebilir, olduğu yerde çakılı kalır... henüz olay sıcak olduğu için ne olup bittiğini kavrayacak yada henüz canı yanacak kıvamda değildir... daha birşeyleri sorgulayamamıştır bile... elinin yerini ayağının yeriyle karıştırır... bir süre sonra canı fena halde yanmaya başlar... o gitmiştir... herşeyine alıştığı o... bütün gelecek planlarını onun üzerine kurmuş, onun kokusu, onun bakışı, onun gülüşü, onun boynuna sarılışı, gülmeleri, eğlenmeleri, gezmeleri, şakalaşmaları... o kadar fazla anı vardır ki, her biri ayrı ayrı telef eder insanı... nasıl ya der, mümkün değil der... hayır hayır bu geçici birşey der, olur mu öyle şey der, beklenti ve ihtimal doludur o sıralar... ama zaman ilerledikçe fırtınalı denizdeki o yelkensiz kayık gibi savrulur durur... kimi zaman alkole sığınır, kimi zaman herkese küsüp kabuğuna çekilir, işe gidip verimli olamaz, uykusuz geceler, yorgunluklar, hayalet gibi ortalarda gezmeler... artık yarımdır... öyle hisseder terkedilen... korkunç bir durumdur... ve kimse ona o esnada yardım edemez... zamanla geçer, palavralarını dinler ama ölü gibi bakarak dinler... nerdeyse ölmüştür de ölmemezlikten gelir...

maşallah resmen bi uzman edasıyla yaklaşmışsın:P

2. aşama : KABULLENME

Ama zaman kavramı çok agır işler bu süreçte :)

Sonra aklında yokluğuna

terkedip giden o mahlukatı iyi tanıyorsundur, ona son bir kez okkalı ve kışkırtıcı bir mesaj yazarsın, aşağılarsın neye sinirleneceğini ve sana nasıl ağır laflar ettireceğini bilirsin... mesajı iyice döşedikten sonra yollarsın... telefonda onu engellersin... konuşmasına fırsat vermezsin... arar ve engele takıldıkça daha çok sinirlenir... o da sana ağza alınmayacak küfürler eşliğinde mesa atar...

Çok kısa söyleyeyim. Ona ihtiyacınız olduğu bir anda, ona derdinizi anlatmaya çalışın telefonla arayıp. Bir zamanlar canınızı istese vereceğiniz insanın nasıl duyarsız bir sığır olduğunu gördüğünüz anda unutacaksınız onu.

Yani öyle olur tabi.