biraz polis forumuna gideyim burası fazla pozitif

1+1 evimde iş çıkışı yeşilliğe bakan penceremin önünde kahvemi yudumluyorum. Gözümün önünden sınava hazırlanırken çektiğim sıkıntılar, atama beklerken belirsizlikten umudumu kaybettiğim günler, atama haberi beklemekten elime yapışan telefon, çalışmak zorunda olduğum işlerin insanlıktan nasibini almamış asla tatmin olmayan patronları, tahammül ettiğim insanlar hepsi işte hepsi geride kalmış. Cama yansıyan gözlerim doluyor. Ama bu defa sevinçten... Tebrik ediyorum kendimi. Başardık diyorum her şeye rağmen. Belki bugünüm biraz kötü geçti herhangi bir sebepten. Geçmişi hatırlamama, yeniden güç bulmama neden olan belki küçük belki büyük bir sebepten. Diyorumki içimden ; bu pencere burda durdukça biz her şeyin üstesinden geliriz. Sıkma canını. Yağmur başladı, toprağın kokusunu içime çekiyorum. Huzurun sesi, kokusu diyorum uzun zamandan beri beklediğim...

Dünyanın en büyük holdingini kurup nerde bir fakir fukara gariban varsa doyurmak istiyorum mutlu edip mutlu olmak istiyorum ama doğru ya hayallerle yaşayanı gerçekler.. uyandırır &amp;#128514;

yaz bir şeyler.

Sadece okurken değil yaşarken de mutlu olduğumuz günlerin gelmesi temennisiyle diyelim, umudumuzu taze tutalım. Mutlu olmanıza sevindim hocam.

Hayalleriniz gerçek olsun.