valla yedim be:)

Özet olarak, en büyük düşmanımız en iyi dostumuzdur aslında. Çünkü bizde en büyük değişime neden olur genellikle. Ve her karşılaşma kutsaldır.

iş tesadüfe kalsaydı; yollarda çarpışmadığım kız kalmadı, şehirlerarası otobüste yanıma oturan kızlara tanışmaya çalıştım, sinemada yan koltuktaki kıza teklif ettim, ekmek sırasında sıramı kızlara verdim belki bir şey olur hesabı, her zaman iki tane maç, konser bileti aldım dışarıda kalan bir kız olursa artistlik yapıp vereyim dedim biletin birini, mağaza veya alış veriş merkezlerinde para üstünü ve eşyaları unuttum hiç çağırmadılar gel al diye, çantamı telefonumu müşteri hizmetlerinin önünde veya masasında unuttum oda yalan olsu.. şimdi bana söyleyin hani tesadüf nerde.. aşk tesadüüfleri sevmiyor işte.. tevafuk o tevafuk..

hmm:) zaten her şakanın altında bir gerçek yatar:)

Bazen bazı insanların hayatına yalnızca katalizör olarak gireriz. Onların hayatlarında değiştirmesi gereken durumun düğmesine basar ve sessizce çekiliriz. Ve yüksek farkındalık içinde kalırsak, yaşanılan durumdan etkilenmeden, arkamıza bakmadan yolumuza devam ederiz.

sen yazdım kalbime, çok içli yazmışın :)

ellerinize sağlık...:)

bu bir kes yağıştır..:((

kurgudan ibaret missed :) öyle karaladım dün bişiler :) kandırdım milleti ama :)

hiçbirşey tesdüf değildir:)))

sözün özü; tesadüf yoktur, olasılık vardır.

Küçük ya da büyük... Bazen hiç hesapta olmayan durumların içine çekiliveririz. Hayal bile etmediğimiz olayları yaşarken buluruz kendimizi. Bir martı çığlığı, bir satıcı bağırışı, alır götürür bizi yıllarca ya da yollarca uzaklara...

rice ederim

tevafuk vardır.

rabbim istemeden kainatta hiç bişey olamayacağına göre tesadüf yoktur

Yaşadığımız her durum, tanıştığımız her insan öğretmenimizdir. Ne kadar kısa sürede öğrenirsek öğrenmemiz gerekenleri, karmamızı çözüp, iç huzuruna, mutluluğa, ideal ilişkimize ve ruhsal eşimize kavuşuruz.

sarı balık aynen fikrine katılıyorum.. tsadüfe kalırsa aynı güneşe bakıp, aynı yıldızlarda arıyoruz sevdiğimizin gözlerini..

yok tesadüf diyoruz ya genelde ama değil, işte genelde dediğimiz bu tesadüfler güzel sonuç doğurrur diyorum:)

Bize gülümseyen küçük bir çocuk önümüzden aniden uçuveren kuş... Gün boyu yaşadığımız en basit olay bile herhangi bir zihinsel, fiziksel, ruhsal yada duygusal bir olayın tetikleyicisi olur.

Karşımızdaki insanın tanrısallığını kabul edip o şekilde yaklaşırsak, nefreti, öfkeyi, suçluluk duygusunu, o insana karşı sorumlu olduğumuz ve o ilişkiye mahkum olduğumuz duygusunu ve kini söküp atarız varlığımızdan.

Hem öğretmen hem de öğrenciyizdir her ilişkinin içinde. Doğduğumuz aile, gittiğimiz okullar, sıra arkadaşımız, sevgilimiz, eşimiz, çocuğumuz vs. Her ilişki, farklı bir yönümüzün aynasıdır. Ve bizler de onlar için birer aynayız.

Farkındalığımız yükseldikçe, durumları ve ilişkileri yaşarken, kendimizi ve yaşanılanları gözlemlemeye başlarız. Ve eğer yaşadıklarımıza yüksek idrakle bakabilmeyi başarırsak, o ilişki ya da durumu ne içi yaşadığımızı kavrarız. Düğmelerimize en fazla basan insanlar, en iyi öğretmenlerimizdir.

"bir adamı sabah gördüğümde tesadüf olarak kabul ederim, öğlen aynı adamı bir daha görürsem kuşkulanırım. akşam karşılaştığımızda tereddütsüz silahımı çekip vururum. tesadüflere inanmam"

bu arada sarı balık çaktırma yazıyı okumadan paylaştım:P:D

Hiçbir karşılaşma tesadüf değildir. Hiçbir hissediş, düşünüş, bakış, algılayış, ... seziş de öyle. Hatta bunların tersi de tesadüf değil. Alışveriş yaptığımız market, yemek yediğimiz lokanta, su içtiğimiz çeşme, yürüdüğümüz kaldırım ve orada yanlarından birer yabancı olarak geçip gittiğimiz insanlar... Tesadüf gibi görünen karşılaşmalar, yolu sorduğumuz herhangi biri, hafifçe çarptığımız insan...

Evet benim inancıma göre tesadüf diye bişey yoktur...

yazı için teşekkürler

al capone için önemli bir hayat felsefesi olmuş cümle.

missdt:)))

bu tesadüfler güzel bir sonuç doğurur umarım

olayların gerçekleşme süreci bizim beynimizde sıraladığımız kurgulardan bağımsız olduğu için aslında tesadüf diye bir şey yoktur.

rastlantı olması beklenmeyen olayların maddesel gerçeklik içinde kendisine yer edinmesi ise, tanımda zaten kafadan sakatlık var. çünkü her şey mümkündür ve olan her olayın olma nedenleri dünya içindeki küçük diye tabir edilen olasılıkların meydana gelme oranlarına bağlıdır. yani bir olayın olma ihtimali 1/2 de olsa 1/10000000'da olsa, gerçekleşme olasılıkları sıfır değildir. 9999999 kere gerçekleşmemiş bir olayın gerçekleşen 1 olaydan haberi yoktur, bağımsızdır. gerçekleşen olay, gerçekleşmemişlerden sorumlu değildir. ha keza gerçekleşmeyenlerde gerçekleşenden sorumlu değildir, ona bağımlı değildirler.

son yorumunla başlığına ters düşmüşsün

çok harika bir yazı olmuş, hemencecik okudum.. derin bir analiz :))

kaldırımda yürürken kafanıza saksı düşmesi. işte bu örnek belki de bazılarımızın tesadüf tanımının baş örneğidir. halbuki doğru tanım, kaldırımda yürürken başımıza saksı düşme olasılığıdır. bu bilim içinde bir olasılıktır, tesadüf değil.

O ilişkide kurban olmadığımızı anlar, ilişkinin bize neyi öğretmeye çalıştığını kavrarsak, dersimizi alır ve yolumuza devam ederiz. Eğer bunu yapamazsak, o ilişkide ya da durum içinde tutsak olur, ya daha ağır durumlar yaşar ya da daha travmatik durumları tekrar takrar yaşamaya devam ederiz.

tesadüf değilse tevafukmu..

o kadar da değil ama.. gerçeklik payı olanlarda yok değil yani :)

severim tesadüfleri bu bazen dek düşen kelime, adım, bakış olabilir