Dostluk yürektir. Bazen yürekler uğruna ölmektir. Kim bilir belkide mor dağlarda kimsesiz yalnız bir çiçektir. Dostluk benden öte herşeyden önce sen demektir..

onca bitki, hayvan, eşya arasında var olmayı bilendir

oyun oynayan çocuk büyüdü...

SEVGİ...

dostu ve sevgiyi kanka yapandır kalbinde

Toplarım özümü yalın halde gelirim.

Saate bakmaksızın kapısını çalabileceği bir dostu olmalı insanın... "Nereden çıktın bu vakitte" dememeli bir gece yarısı telaşla yataktan fırladığında; "Gözünün dilini" bilmeli; dinlemeli sormadan söylemeden anlamalı... Arka bahçede varlığını sezdirmeden mütemadiyen dikilen vefalı bir ağaç gibi köklenmeli hayatında; sen her daim onun orada durduğunu hissetmelisin. ihtiyaç duyduğunda gidip müşfik gövdesine yaslanabilmeli kovuklarına saklanabilmelisin. Kucaklamalı seni güvenli kolları... dalları bitkin başına omuz yaprakları kanayan ruhuna merhem olmalı... En mahrem sırlarını verebilmeli en derin yaralarını açıp gösterebilmelisin; gölgesinde serinlemelisin sorgusuz sualsiz... Onca dalkavuk arasında bir tek o sözünü eğip bükmeden söylemeli yanlış anlaşılmayacağını bilmeli. Alkışlandığında değil sadece asıl yuhalandığında yanında durup koluna girebilmeli. Övmeli alem içinde baş başayken sövmeli ve sen öyle güvenmelisin ki ona övdüğünde de sövdüğünde de bunun iyilikten olduğunu bilmelisin "hak ettim" diyebilmelisin. Teklifsiz kefili olmalı hatalarının; günahlarının yegane şahidi... Seni senden iyi bilen sana senden çok güvenen bir sırdaş... Gözbebekleri bulutlandığında yaklaşan fırtınayı sezebilmelisin. Ve sen ağladığında onun gözünden gelmeli yaş..

AYNAYA BAK ORDAKİ SEN MİSİN?

Lakin cağırırsan çöllere gelirim.

Kapıyı çaldığımda kim o dersen, ben olmam kapında sen olur gelirim.

merhameti üzerine yorgan yapan...

ZüLeyha oLacağını biLe biLe,, Yusuf'a vuruLmaktır.. Yusuf oLduğunu biLe biLe,, kuyuya atıLmaktır.. Kuyu oLduğunu biLe biLe,, Yusuf'u sakLamaktır.. Aşk; hem ZüLeyha hem Yusuf hemde kuyu.. Aşk; oLduğunu oLabilmektir..! Yusuf suçLarın en güzeLidir, ZüLeyha tövbeLerin...

aklının ucunda ise rakip...

artık aynalara bakınca kendimi göremiyorum. meğer aslımı kaybetmiştim geçen yıllarda, suretim dolanıyormuş ortalıklarda!

Sana yalan halde gelmem,

Peki bana ne kadar aşıksın? der. Mevlana hanımına şöyle cevap verir: Sen benim Yaradan?dan ötürü yaradılanı sevişim, Bir adım gelene on adım gidişimsin, Ve herkesi olduğu gibi kabul edişimsin, Sen benim Bugünüme şükür ve yarınıma dua edişim, Azla yetinişim çoğa göz dikmeyişimsin, Ve kapanmayan avuç içimsin... der mevlana

yokluğun içinde varlık olandır... karşısındakine dost olup sevgi sunandır

kötülüğü baş kaldırıp iyiliği seçendir, seçilendir insan

içinde bir avuç büyüklüğünde; sevgiyi barındırandır

aklın sahibidir, zekanın ortağı; tam 23bin genin içinde bulunduğu hesaptır insan.

Birgün Mevlana eve girer ve hanımı ona sorar, Bu kadar aşıksın Mevlaya.. Şükürler olsun bu aşkı yaşayıp yaşatana,

Leyla değilim dost,

... Sen gel de yeter ki, yola yük olmam yol olur gelirim...

şefkati başının altında yastık yapandır

İŞTE DOST