Dinlemek her şeyi

Söyle neden bu vazgeçiş!

Diyorlar ki; çözer hekim!

Bu ürkek, bu al duruş...

Anladım, acım ilacım olmuş, eyvah!

Kırmızı, masum, narin...

Anlamak için soruyorum: Bana mutluluk yasak mı?

Bağımlılık sevgi değildir, gereksinimin karşılanmansıdır.

Sevgi yaşama hakkını kabul etmektir.

Yıldızın yalnızlığına vekil yapıyor beni...

Unutması zor olsun diye...

Ama bağırsam kime ne faydası var?

Arada bir şevkatine muhtacım...

Sarılasın diye bekliyorum; açtım kollarımı.

Bu ne keder, bu ne iç çekiş...

Yüreğe güvenmek değil kolay!

Anlatmak kendini,

İlk kez anlatır gibi.

Hayat neden şekil yapıyor?..

Tanışmak başka biriyle...

Hayat neden şekil yapıyor?

Bir sessiz çığlık gibi,

duygulanacak birisni bulsam tutuklu ifadelerimi tahliye ederdim vay beee...

Kötü talihim, eyvah!

Hoşgörü sevgi değildir, istemediğine katlanmaktır.

Şimdi belki mutlusundur diye ödüm kopuyor, eyvah!

Sevgi değer vermesini bilmektir.

Sevgi eşitliğin duyumsanmasıdır

Hayat neden şekil yapıyor!

Ne oldu ümitlerine?

Böyle derde hekim de kim?

Bana acı acı hatıran lazım!..

Çoğu zaman vekil yapıyor...

Rüzgarında sesin, bulutuyla yüzün

Yeniden kurmak

Ben yaremi bilirim, yarem seni bilir...

Acımak sevgi değildir, üstünlüğün kabülüdür.

Sesim çıkmıyor, doğru...

Böyle derde neyler hekim!

Nasıl zor şimdi,

Sevgi var olmaktan kıvanç duymaktır.

Ah benim örselenmiş, incinmiş karanfilim...

O devrilen cümleleri.

Bedelli mutluluklar düzeninde

"Hadi ordan, çekil!" yapıyor!