geride kalanlar içinse, bu çok büyük bi ızdırap, bunu çok rahat söyleye biliyorum çünkü bende yaşadım... henüz 18 yaşında çok sevdiğim bi kuzenimi kaybettim, gidene mi kızdım hayır herkes gibi bende kendime kızdım, nasıl olduda bu kadar bunalmış haldeyken bunu fark edemedim o neden bana herşeyi anlatan çocuk bunu anlatmadı yada ben belkide dinlemeyi neden beceremedim ki iyi dinleyiciyim oysa...

sonuç mu : kim bencil yada bencillikmi bilemem ama acısı yenilir yutulur unutulur bişey değil geride kalanlar için.

arkadaş intihara mı meyilli diyorsun mü hanım :)

hayat ile ölüm arasında ince bir çizgi var o ince çizgi üzerinde ise intihar köprüsü..

bu arada mesele geride kalanlara vicdan azabı ise bu aptallık olur onuda söyliyim çünkü sizin bu acıdan mutlu olma şansınızda yok, sorada pişmanım tamam bu kadar yetti diyip hayata dönme şansınız yok ve eğer zaten sizi gerçekten sevmiyorlarsa üzüntü bile yok, bu yüzden iyi düşünün bile demiyorum diyeceğim tek şey "düşünmeyin bile " , kendinize etmiş olursunuz.

bence bu kadar felsefik yaklaşmanıza gerek yok bu konuya. özellikle benim gibi inançsız bi insansanız yani ölümden sonra bir hayat olduğunu düşünmüyorsanız intihar sadece aptallıktır. çünkü kendi elinizle hayatınıza son veriyorsunuz. bence hiçbir sıkıntı hayatınızı son vermeyi düşündürtmemeli. insan hayatı bu dünyadaki herşeyden daha değerli.

bence değildir.

başarılı olur yada olmazlardı bilemiyorum dünya üzerinde o kadar çok acı var ki bin şükür halimize ama kendi adıma söylersem nasılsa öleceğim aceleye gerek

O noktaya gelen birisi için hem kurtuluştur hem kaçıştır hem bitiştir hem başlangıçtır...

hadi ordan pis kokoreççi

Geride kalanlarda hep bir acı kalacak. Niye yanında olamadım? Niye bunu fark edemedim vs. Su bir gerçek insanın içinde kopan fırtınaları bilemezsin.

kim açısından bakıyosun, eden mi yoksa geride kalanlar mı?

eden muhtemelen burdaki hesabı kapatıp diğer taraftaki aslolan hesab zamanını beklemeye başlıyo kabul, belki burdaki sıkıntısı üzüntüsü katlanılmaz olabilir ona göre tabi çünkü yarende demişya dünyada herkesin binbir türlü sıkıntısı üzüntüsü hatta çaresizliği var yani tek dertli ne biziz nede en dertli biz değiliz,

sizin gıyabınızda düşünen tüm insanoğluna...

herkes içinde acılar saklar ve kimse en ağarı benimkisi diyemez çünkü kimin gerçekten ne yaşadığını yaşadığının canını nasıl yaktığını bilemezsin. ,

beni aradığında ona kıyamayıp telefonu kapattırmıştır ben arıcam diye ama o ısrarla abla kapatma bi daha belki konuşamayız demişti bende üstüne bi de kızmıştım, olurmu öyle şey ben senle konuşmadan duramam hemen arıyorum diye, teli babası açtı hal hatır sorasında telefona onu istedim ama yok kızım dedi burda zaten konuştuk zaten ne konuşucaksınız size yazık , en kötüsü onunla son konuşmam bu oldu... bu unutulur mu bilmem ama yıllar geçti bigün bian bile unutmadım unutamadım. onun "abla kapatma bi daha belki konuşamayız hiç " dediği ses tonu hala kulaklarımda...

tanıdım seni :))

yok intihar kimine göre bencillik kimine göre kaçış kimine göre korkaklıktır bence hepsidir

Herkes bir şeyler yaşıyor. Kimi bunu kaldıramaz ve yaşamaktansa ölümü seçer. Anlık bir şey bence.

Tahminimce inancımız gereği günah olmasa çoğu kişi bunu tercih ederdi hayatının bir döneminde

intihar kaçışmı cesaret mi, aptallık mı yoksa sadece bianlık gafletmi... bence geride kalanlara ömürlük bırakılan yeri dolmaz tamiri olmaz bi acı kaynağı... bunu bırakabiliyosanız yol sizin hayat sizin, çünkü bu başlık boş bi başlık değil belli.