tuhaf işte.. kime göre neye göre olduğu belli olmayan başlangıcını ders kitaplarından öğrendiğimiz gaz ve toz bulutunun sonu hakkında sahip olduğumuz binlerce fikir, yargı, tahminlerin içinde bir alametteyiz.. hani şu şarkılara da konu olan ''gidiyoruz kıyamete'' tarzında..

birileri ölür, birileri doğar.. birileri vazgeçer birileri susar.. birileri bilir birileri bilmezden gelir.. kimileri yürür kimileri koşar.. hep yetişemiyoruz sanki. hep eksik sanki zaman. oysa ki dururken hep hazır 24 saati.. ona bile kusur buluyoruz.. yetmiyo diye.. ona bile hıncımız var. kendi hatalarımızı kendi eksikliklerimizi bile ondan biliyoruz.. laf sokmayı hüner sanıyoruz.. bir varmış bir yokmuş'lar sanki sadece masallardaymış gibi.. ki hayatın ta kendisi tam da böyleyken..

cevabın biliyorum "HAYIR" o zaman

yılan balığı bilirmisin

ne tuhaf.. ne zaman düşünmeye başlasanız bir yerlerde kördüğüm olup kalıyorsunuz. birbirine giriyor tüm her şey.. tüm kavramlar tüm var olanlar.. sonra akla yine meşhur laflardan biri geliyor; ''bana doğru gibi gelen bir şey yoktur ki, aynı zamanda yanlış gibi de gelmesin..'' e ne oldu şimdi? senin doğrun benim yanlışım? tüm o yazılan kitaplar, değer yargıları, söylenmiş milyonlarca şarkı.. ve ardından bir cümle daha ''bu dahil bütün genellemeler yanlıştır.''

bak hayat nedir biliyormusun diye sormayım da hayatı neler anlatır diye sorayım ve cevaplayım

yanlış öğrettiler bize bunca zaman. ateşten olan insan aslında.

şimdi duygusuz daha mutluyum

sebepsiz dalışları sebepsiz ağıtları sebepsiz susuşları olan olmalı ama bu senin için sebepsiz olmamalı sen olmalı...

ağladığımızda, gözümüzden akan yaşla söndürmeye çalışma yanılgımız da bu yüzden hep. yeterince nem ve geçecek zamanla içteki acıları küle çevirebileceğimiz sanrısı. bazen aşkın ateşine, bazen köz olmuş-kavrulmuş hislere, bazen kora dönmüş ciğere alev alev ellerle uzanıyoruz. yanmaya, yakmaya meyilli olan her zaman varlığımızın öznesi oysa.

işte ben o kıyafetten kurtulmaya çalışıyorum ama çok yapışkan çıkarmaya çalıştıkça daha çok dolanıyor üstüme başıma karmakarışık oluyorum...

kedi de olabiliyormusun

biliyormusun biz kendimize gelmek

ağlayan olmak gülen olmak saraqn olmak soran olmak sorgulayan olmak seven olmak sevilen olmak aramak bulduğunu zannetmek ama yinede aramak...

kusura bakma bugün kafam allak bullak

bunun gibi yavşak ve yalama tiplerin delikanlı olmasını istesen de o kendine rucu eder

lepisteslerim b ugün 9 tane yavru verdi

her zaman şu örneği veririm

yüzlerce, binlerce kor, köz, har, alev var içimizde, tüm mutlulukların, üzüntülerin, özlemlerin, hayallerin, iyi ya da kötünün, güzel ve çirkinin ateşi yandıkça hayat diyoruz adına hani.

sulu gözlülük; kendini ve duygularını anlamlandıramama, hayata karşı zayıf bir duruş sergileyip mücadeleden kaçınmakla; bağımlılıkla, zaaflaını kucaklamakla karıştırılandır.

biliyormusun çok olamazsın bir olmadan asla olamayacaksın...

yürüyen olmak

''ben bu dünyayı anlayamadım, niyetlendim de altından kalkamadım..''

düşmeli düşe kalmalı ama kalakalmamalı

bir gün ölmek için her gün yaşıyoruz ya...

ama su dolu çamur dolu çuvalıda ayakta tutamazsın tutmak istesende sert bir şeye dayamalısın

söktüm attım onu üstümden canımı acıtıyodu

yada bir göz yaşı birini koparır diğerini kanlar tatmin etmez

bana duygusal varlık olmalı

yok bu cümleler boş

bir adam adam sa eğemezsin tıpkı demir dolu cuvalı eğemediğin gib eğilmediği gibi

bana 6-7 gün arayla tekrar doğuru dediler bilemiyorum hala şiş karnı

ne diyorum ben yaaa

boşveer şimdi sen benim yazdıklarımı

evvel zamanın birinde, ilk nefesi üfleyip tutuşturdular ateşimizi. bu yüzdendir işte, üstümüze toprak örtülmeden sönmememizin sebebi.

yada ne deyim yanlış başlangıçlar yanlış yollarda yanlış gönlerde doğruyu sorgulama kolayıyla yaşama eziyetini çerkiyoruz

biz basitliğin içinde değer arayan

ben kedileri seviyorum

ruh haline göre değişiyo bu balık bazen yılan, bazen hamsi, bazen sazan, kefal, lüfer palamut, lagos ne dersen işte

yok kedi olamıyorum duygasallık bana göre değil artık

onun gibi

bunlar yaşarmı merak ediyorum

yazdıkların

boş cümleler değil bunlar

onu burada buldum burada kaybettim

oysa ki duygusallık; empati kurabilmekle yakın alakalıdır. düşünceden/düşünmeden bağımsız değil ama onun önüne hissetmeyi koyandır. gözleri ile görüp/aklı ile mukayise etmek yerine hissettikleri ile görmektir; bu görünün giydiği kıyafetin ismidir.

balıklar benlik değil

ne zaman hayat dense sezen aksu'nun o meşhur cümlesi gelir akıma.. hani keskin bıçak'ta bağıra bağıra söylediği;

adamın anası ölür dünyası yıkılır

adam olmayanın yüreğini koparsan banamısın demez

duygusal olan bunu istesede istemesede atamaz

ahu gözlü melisi (2) mi gören oldumu

biz kaybolmak

çok soğuksun

ama adam gibi adama eğil desen öğrenemez eğileyim deerken kırılır

bir varmışız bir yokmuşuz:))

sarıbalık lepistes mi yoksa japon mu

birde şunu merak ediyorum

düşünsene hem sen

tıpkı kazmaların incelemeyeceği gibi

senin sevme sevilme özelliğini yitirdin mi onu söyle