yüreğine sağlık hocam

Cehennemde uyumak içinde hep yorganımı hazır ettim.

Meğerse ben, ?haftada 15 saat çalışıyormuşum?

Hiç gücenmedim.

Omzumu öpen Berivan Nine?den sevgi ödülü.

Ağzına sağlık hocam.

Deli Halil, ödülümü gazete kağıdına sarıp getirdi hep. Tandır ekmeğinin buğusunda buldum, mutluluğun kokusunu.

1 saat, 2 saat, 10 saat, 15 saat.

On yılımı tükettim, Siirt?te, Batman?da.

Eski çoraplarımı yeniden yeni yaptım minik ayaklarda.

Bu dünyada üstüme hep buz yağdı da!

Bir hesabım olmadı hiç.

Çok alındım çok!

Eyvallah.. Fil dişi kulelerden kimse bu sesleri duyacak diye beklemiyorum ama en azından kendi kendimizi teselli ediyoruz.

Yarasalarla, akreplerle odamı paylaştım.

Bu hesabın yapılışına, söylenişine;

Daha ne ödüller?

Aynaya baktım.

Hiç okuma yazma bilmeyen öğrenci bırakmadım.

Çok gücendim çok!

Kalemine sağlık hocam...

Ama ben;

Babasınıfı öğretmenliği yaptım.

Ne yiyip ne içiyorsun? Nerede yatıyorsun?

İlkokuldan ilk defa kızlara diploma verdiğimde, ?Güneydoğu Rektörü? gibi gördüm kendimi vicdanımda.

Yirmi yıl köylerde çalıştım.

Kalbimi yokladım.

Geceleri de çalıştım çok kez.

Hiç gocunmadım.

Kendinize gelin. Çok para alıyorsunuz. Yan gelip yatıyorsunuz. Maaşınızın yarısını lütfen iade ediniz.

Çok etkileyici bir yazı. keşke sizi ve sizin gibi fedakar yüzbinleri sadece öğretmenler değilde yönetenler ve toplumda anlasa ne güzel değilmi...

Başbakan benim adıma hesaplamış.

Ben eskittim, bütün mendillerimi çocukların yüzünde.

Yaşadığım yerdeki insanlardan, her gün ödül aldım.

Deftere altı saat yazdım.

hocam ellerine sağlık. bir camianın çoğunluğunun hissiyatını paylaşmışsın. tebrik ederim. ama bu pirelere kızıp yorganı yakma, yakmayın arkadaşlar... keser döner sap döner gün gelir hesap döner demişler... ha bu içinize attığınız "kininizi" farklı platformlarda gösterin tabi. ama öğrencilerinize yansıtmayın meslektaşlarım. saygılarımla.

Tam on yıl Batman?da çalıştım.

Gücendirmeyin başbakanımızı.

Kitaplar aldım, maaşımdan taksitlerini öderken zorlandığım.

Kendi ödülümü, hep kendim verdim.

Her sabah bütün çocukları kendi çocuklarımla bir gördüm, sınıfın içinde.

?Öretmenim sen hoş geldin? diyen öğrencilerimden gülücük ödülü.

Adım?Köy Öğretmeni? olarak tescillendi.

Hiç kimse sormadı.

Açlığımı bastırmaya çalıştım, yenebilecek her şeyle.

dream adres ne

Darıldım.

ha unutmadan arkadaşlar. biz geçen yıl sanki bu yıl olacakları görmüş gibi bizi değersizleştiren bu zihniyete karşı öğretmenler günü kutlamayalım diye düşündük ve bir grup kurmuştuk face'de. sizleri de bekleriz.

Hiç gücenmedim

Nasıl çalışıyorsun?

Durdum.

Öğretmenliğin değersizleştirilmesine;

Düşündüm.

Takdir edilmedim.

Kimseye hissettirmedim.

Kar suyu dolu ayakkabısıyla, sınıfın kapısına dayanan çocuğun gözlerindeki yalvarmayı bir ben gördüm.

Gelir diye fermanım, ?Hep boynumda urgan ile yattım.?

Lastik pabuçla tükettiğim yoların sonunda, ayakkabılarımı değiştirdiğimi kimseye fark ettirmedim.

Öğretmenler!

Tam beş yıl tek başıma, 135 öğrenciyi okuttum.

Gecelerimi hep diğer gecelere ekledim.

Bizler; ?Devleti sömüren öğretmenlermişiz? meğerse.

Dilencisi oldum okulumun, çocuklara giysi sağlamak için bütün ülkemin tanıdığı.

Barışacak diye beklemeyin.

Korkudan çıldırmış öğretmen eşlerini gördüm.

Sabah dört, öğleden sonra dört saat ders yaptım.

Sevgi saygı gördüm.

yüreğine sağlık okurken duygulanmamak elde değil büyük haksızlıklara maruz kalıyoruz Allah sonumuzu hayreylesin

Kapımın önündeki ayakkabılarımın içine bırakılan tehdit yazılarını, kendimden başka kimseye okutmadım.

Ömrümü eskittim.

Çalıştığım günlerin hesabını hiç yapmadım.

Ödül almadım.

Bu çocuklara nasıl sahip çıkıyorsun?

Hiç pişman değilim.

Bir gün geç gittim diye, ceza bile aldım Batman?da.

Sınıfı ısıtmak için çocuklarla birlikte, otomobil lastiği yuvarladım.

Kazancınızı helal ettiriniz.

Öldürülmüş arkadaşlarımı gördüm.

Çok rahatım ben ya!

Başbakanın öğretmeni de gücenmiş midir acaba?

Serdengeçti felsefesiyle bu günlere geldim.

Dünyaya hep, ?Sevgi Penceresinden? baktım.

Ya da haftada 168+2 saat çalışınız.