Ama bunun sahibi ben miyim acaba

Öyle bir eğri çizgideyim ki

Kendimizi bile yaşayamıyoruz ki

Bu biraz internetten sipariş verdiğinde

Sonra o hiçleri toplayıp üfleyesim var

Bir yanının en olmazlar kaplamış

Olduğum yerde sayıyorum

Şimdi uçmama engel değil ki;)

-Keşke bilmesem olduğum çizgiyi

-Bence 45 dakika çelişir 15 dakika sabit kalırım

Yoksa o eğrilik yutacak

Kaçış kurtuluş değildir elbet

Karanlıkta yanabilirim

Kendimi şuan olduğum ne yere ne zamana ait hissediyorum

Yok sanmam yazları penceremde deniz var

Bunun ortası yok

Sanki içindekini bilmiyormuş gibi

-Güzel

Ama yok yine birşeyler eksik;)

İnananlar daha çok sınava tabi ondan korkuları var

diikkat et uçmasın

Yanisi şarkı bana hadi git dese gitmeyeceğim sanki

Düşünerek yaşamak için

Acaba bana daha kaç yanlış gerek

Siparişin gelince heyecenla paketi açmak gibi birşey

Sağına soluna baksam geçebilirim

Değişemiyorsan etrafını değiştir kuralı da yok gerçi

İnanç huzuru getiriyor

Sonuç

Herşeyde mükemmelliyetçilik hakkımı kullanıyorum

Ama günü kurtarabilirim

Neyim doğru ki demeyeceğim

Düze çıkaracak bir yol yok

Bu ruh sıkışmasında içimde bir kelebek kanatlanması yok mu

Ruhumuzun gereksinimlerini karşılayamıyoruz

İnancımı yitirdiğim vakitlerden de geçtim

-Yok yok hala aynı

O kalabalık olmazsa olmuyor

Bu öyleliğin şuan keyfindeyim

Belki kendini görmeyen insanın dışarıya yansımasıdır bu

Diğer taraf yukarıda kalıyor

Bu keyifde geçici ya neyse

Ama hala nerede kalmıştım diyesim var

Otur modundayım

Aşmak da mesele

Bir tarafa kaysan

Gecenin körüne kalırsam

Güzel mi

Kapattığım her sayfayı tekrar açıyorum

Çok mutlu olduğumda söylenemez

Bir saat durmaksızın yazsam

Zaten hep olmayacaklara değil midir özlememiz

Doğrularımı da o eğrilikde yitirmekten korkuyorum

Ne karmaşık bir durum

Yaşamın şifresini çözünce

-Hadi git

Güç mü

Öyle yorgunum ki

Hani duvar tüm yolumun üzerinde değil

Denizi görenler hep huzurlu mu

Yanlışlarım da kime göre neye göre yanlış orası da muamma

Kendime hadi kalk komutu versem de

-Tarafsızım

Mükemmel değilken

Sanki bir adım ileri gitmiş gibi

Hep bir maske

Olmayacak tarafın al benisidir belki

Kendini bile yaşayamıyor insan

Herşey eksiksiz olsun isterken tek kelime üfleyemiyorum

Keşke sadece açmakla düşünmekle yetinsem

Öyle bir günün içindeyim ki

Yarın herşey inşallah güzel olur

Şimdi ne yapmalıyım dediğim ayak üşümesinde

Ama gel gör ki duvara endeksliyim

Her kime ne yaşatırsam bir şekilde yaptıklarım dönüyor

Bir o kadar da uzak

Etraf dediğin kalabalık

vakti saati geldiğinde kanada bakmaz ruh uçar gider arşa doğru..

<i>Kanatlarım var ruhumda</i>

Yazmak yaşam gibi

Ama yanlışlarım kadar korkularım var

Ruhumun zaten uçacak olması

Etraf için yaşamak beğenmediğin bir elbiseyi sırf beğeniliyor diye giymek gibi birşey

Niye hep böyle oluyor ki

Bulutların üstünde yalınayak yürümüş

Etraf için yaşamak ne kadar keyifsiz

İyi birşey mi bu

Acaba kaç kere çelişirim merak ediyorum

Sonra kaçınılmaz dökülüşümü yaşıyorum

Ruh halim bu aralar dökülüyor gibi

Belki an'a daha çok düşebileceğim

Ama yok

Bu gel gitler de yorucu

Onu da bilmiyorum

Daha bir ürkek oluyorum

Ama olmuyor işte

Oysa sağım solum sobe;)

Yaşam dediğin bir anlık birşey

Bilmem ki olabilir mi

Ne kalıyor ki zaten bize

Hiç çıkarı yok

İnançsızlık her mutluluğa düşürebiliyor düşünmeden

Öyle yani

İnanmayanlar daha mı mutlu

Bir adım adıp geri çekilmeli

İnanmayanın sınav gibi telaşı yok

Yarının biraz sonranın garantisi bile yok iken

Koskoca hiçler yapasım var

Etrafını mükemmel yapma çabasıdır

Ruhum değil

Denizin huzur vermediği kimse yoktur

Ruhumda bir sıkışma sözkonusu

Ya da kendisini mükemmel yapamayan insanın

Duvarlarımı yıkamamak gibi bir problemim var

İnsanın ruhu ağlamaya ihtiyacı var ise ağlamalı

Nedense hep ilk sayfa takıntım olmuştur

Penceresinden bakıp denizi görenler var

Günü kapatayım tadında

-Yok bence hiçbir şey değil

-Düşmem ben!

Eğri mi eğri

Boşlukta durabilirim

Bir de denizi görmek için dışarı çıkmaya üşenenler var

Yok yok gülmeyeceğim

Ama nasıl öğretilirse öyle yaşıyorsun

Mutlu eden herşey eğri bir çizgi üzerinde

Herşey seninle güzel dediğimiz

Ben de aynen öyle yapıyorum

Ama ne bileyim işte

Herşey mükemmel olsun isterken

Yoksa yaşamaya mı

Bedenim rüzgar esse uçacak gibi

-Bu sefer takılmıycam

Aslında böyle birşey de yok

Çok gülen insanlar hep sıkıntısını anlatamayan insanlar oluyor

Hep aynı yerden düşüyorum

Gülmeye ihtiyacı varsa gülmeli

Düşünceler dibe vuruyor

Çok huzurlu olduğum da söylenemez

Aslında çelişmem de

Oy oy bu böyle uzaar gider

Ruhumun bir yanını korkular

Kendin için yaşamaya çalışmak da yorucu

Neyse ki nefes alıyorum diyesim var

Ne kadar dinlendirici bir parça

Sonları bağlayamıyorum hala

Bu da kötü

Yok yok yaşama da döküyorum

Günleri kurtaramam belki

Insanlar yüzünden yasama sevincim tükendi

Aykırılık mı bunun adı

Hayata sınava girmeye mi geldik

Gece gülmek iyi değil

-Öyledir öyledir

Ve o kalabalık için yaşıyıp o kalabalığın yalnızlığına düşmek yok mu

Nedense herşey de olamıyor

Koskoca bir hiçbir şey oluyor

-Bir yanlış olmaya var

-İnananlar mı daha huzurlu

Gel de korkmadan yaşa

İlla olacak bir yerde bir mükemmellik

Bu şarkıyı kendime hediye edeyim