geleceğim gün öğlene kadar çok durgundu. ayrılık vakti yaklaştı. hüzünlü hüzünlü baktı ve yine gözlerinden akmaya başladı. çıkarken sarıldı hıçkıra hıçkıra ağladı. çok içime battı benimde, gözlerim doldu. biraz daha dursam belki ağlayacaktım. allaha ısmarladık deyip çıktım...

ahh hocam ahh bende yazın başından taa ayrılık için garaja gelene kadar sağlam durmaya çalıştım. hiç ağlamadım hep destek olmaya çalıştım..

Uykudan uyanmış

bırakamadım ama tüm otobüs bize bakıyor bizi bekliyordu.

Gülermiş bakarmış

o 4 ayı bir gecede sorgusuz sualsiz 1 yıla çıkaranları allaha havale ediyorum!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

kzım şimdi ne yer ne içer ninnisinni kim söyler--

garajda otobüse binmek için öyle bir sarıldı ki gözlerimden akan yaşlara engel olamadım:(

Herkesler onu çok severmiş severmiş

Annesi onu çok

eşimi bırakıp gelecektim. bigün önce bana baktı baktı tebessüm ediyordu, birden hüngür hüngür ağlamaya başladı. benim de çok içim yandı fakat ağlamadım, güçlü olması için onu teselli etmeye çalıştım.

üstelik o ayrılığımızda 4 ay sayıyorduk;

Öyle iyi anlıyorumki...

Babası onu çok

Babası onu çok öpermiş severmiş

bütün aile fertleri arkasını dönmüştü bize kimse bakmıyordu rencide olmayalım die ama nafile...

ne yalam söyleyim daha hiç ağlamadım.

Okula gidermiş yazarmış çizermiş

Annesi onu çok öpermiş severmiş

saat 10.30 da eşimi ve 15 aylık çocuğumu otobüse bindirdim. Çocuğum otobüsün camına elini koydu bende koydum arada cam olmasına rağmen bütünleştik sanki bana bakmaya başladı. O bakınca öyle göz yaşlarım usul usul akmaya başladı. ALLAH hepimize sabır bizi 31 ağustos zımdırtısı ve bir gece aldıkları kararla 2 yıl ayrı tutacaklardanda hesap sorsun. hakkımı helal etmeyecem.

ama gideceği sabah içime birşey oturdu ruh gibiydim evin içinde;

özür tayini yapmayıp bizi bu hallere düşürenler...