kapatılmıştı. Çiftçi rahatlamış bir halde odasına döndü, yatağına

Ama ne yakındaki köylerden ne de uzaktakilerden kimse onun çiftliğinde çalışmak istemiyordu. Müracaatçıların hepsi çiftliğin yerini görünce çalışmaktan vaz geçiyor, burası fırtınalıdır, siz de vazgeçseniz iyi olur diyorlardı.

Fırtına çıktı. Herşeyi uçurmadan yapabileceklerimizi yapalım.? Adam

Geri döndüklerinde hepsini bir araya çağırmış ve ne görüklerini sormuş.

Yaşamalı şöyle alabildiğine

"Ben buradaki işimi tamamladım, gitmem gerek" dedi ve ekledi:

- Eğer beş milyonluğu alırsam oyun biter!"

Bunları söyledikten sonra adamı aldı, ahırların olduğu yere götürdü ve duvarın dibinde yığılı duran kütükleri gösterdi:

çok güzelmiş... her yönden TEDBİR...

"İnsanlardaki önyargıyı parçalamak, benim atomu parçalamamdan çok daha zor."

Bir zamanlar 4 Oğlu olan bir adam varmış.. Çocuklarının çok erken karar vermemeleri ve önyargılı olmamaları için onları bu konuda eğitmek istemiş.

İki hikayede çok hoştu. Teşekkürler paylaşım için.

Usta gülümsedi:

Uzun yıllar önce yaşayan kızılderililerin bir sözü vardır. Bir kişi hakkında karar vermeden 3 güneş batımı bekle. Bu tamamiyle önyargıları kırmak üzerine söylenmiştir.

İş isteyen adam, büyük kardeşin söylediklerini dikkatle dinledikten sonra sordu:

ya.? Çiftçi adamın rahatlığına çıldırmıştı. Ertesi sabah ilk işi onu

satın almıştı. Yerleştikten sonra ilk işi bir yardımcı aramak oldu.

Nihayet çelimsiz, orta yaşı geçkince bir adam işi kabul etti. Adamın

MARANGOZ

Gelincik

Büyük kardeş ustaya kazma, küreğin ve çivilerin olduğu yeri gösterdikten sonra, alışveriş yapmak için kasabaya gitti.

kovmak olacaktı, ama şimdi fırtınaya bir çare bulmak gerekiyordu.

?Hayat bir kendin yap tasarımıdır? demiş biri. Bu günkü davranış ve seçimlerimiz yarın yaşayacağımız evi kurar.

Bir zamanlar, birbirine bitişik iki çiftlikte yaşayan iki erkek kardeş vardı. Günlerden birgün bu iki kardeş arasında bir anlaşmazlık başgösterdi. İki kardeş arasında o zamana değin ilk kez görülen bu anlaşmazlık, giderek büyüdü ve kardeşler arasında ayrılığa neden oldu. İki kardeş, birbirlerine yalnızca küsmekle kalmadılar, yıllardır ortaklaşa kullandıkları tarım makinelerine değin sahip oldukları tüm araç gereçlerini ve mal varlıklarını da ayırdılar.

Biz kim oluyoruz da insanları birkaç kez görmek, iki-üç yazı okumak, birkaç dedikodu dinlemekle yargılama hakkına sahip olabiliyoruz!

"Gitme, dur, bekle" diye seslendi ona. "Sana yaptıracağım birkaç iş daha var, çiftliğimde?"

"Sanırım durumu anladım, efendim" dedi. "Şimdi bana çivilerin, kazma küreğin yerini gösterin ki hemen işime başlayayım."

Eğer kışın vazgeçersen İlkbaharın nimetinden olursun, Yazın Güzelliğinden ve Sonbaharın bütünlüğündende.

Büyük kardeşin aklına o an bir "iş" geldi.

çatırdıyordu. Yatağından fırladı, adamın odasına koştu: ?Kalk, kalk!

Yıllar önce bir çiftçi, fırtınası bol olan bir tepede bir çiftlik

Bircok insan hayatının büyük bir bölümünü oldugundan farklı görünebılmek icin feda eder.

Küçük bir yanlış anlama sonucu başlayan anlaşmazlığı izleyen ayrılık, giderek büyüyen bir uçuruma dönüştü ve en sonunda yerini, karşılıklı kullanılan hoş olmayan sözlere bıraktı. Bunun arkasından da beklenenler oldu ve kardeşler arasında önce şiddetli bir kavga, sonra da ürkütücü bir sessizlik yaşanmaya başladı.

"Şu derenin karşısındaki çiftlik, komşumundur. Daha doğrusu, benim küçük kardeşime aittir o çiftlik. Geçen haftaya dek benim çiftliğimle onun çiftliği arasında bir otlak vardı. Sonra o, buldozeriyle oraya ırmak bendi yaptı ve şimdi aramızda, otlak yerine, çiftliklerimizi birbirinden ayıran bir dere var."

Gerçekleri ancak sonunda, 4 mevsimi gördükten sonra görürsünüz.

Unutmayınki ilerde şuanki zamanı arayabilirsiniz ve daha güzel günlerde yaşayabilirsiniz.

Bu ilgisiz sözü biraz düşündü, sonra boşverip çaresiz adamı işe aldı.

Bir mevsimin acısının, diğer güzel mevsimleri parçalamasına izin vermeyin.

Sonuncu Oğlan hepsinin haksız olduğunu ve ağacın meyvelerle dolu, canlı ve hayat dolu olduğunu belirtti.

Bir sabah, bu iki kardeşten büyüğünün kapısına bir usta geldi. Elinde büyük bir marangoz çantası vardı. Evsahibinden geçici bir iş istedi:

Japon çocuğun tek hayali çok ünlü bir karateci olmaktı. Fakat ailesi Buna izin vermezdi. Bir gün talihsiz bir kaza sonucu çocuk sol kolunu kaybetti. Ailesi çocuğun moralinin çok kötü olduğunu görünce ona bir karate hocası tuttu. Hoca ilk dersinde çocuğa karşısındakini sağ koluyla tutup üstünden savurmayı gösterdi. İkinci, üçüncü ve sonraki bütün derslerde hep aynı hareket tekrar etti.

Hayalden Gerçeğe

Hiçe saymalı düzenini dünyanın

Köprünün iki ucundan ortaya doğru yürüyen kardeşler, köprünün ortasında bir araya geldiler ve özlemle kucaklaştılar.

Büyük kardeş önce kuşkusunu, sonra da kararını açıkladı:

İkinci oğlan Hayır yeşillikle doluydu ve canlıydı dedi.

Biri kendi çiftliğinin toprağına, öteki küçük kardeşinin çiftliğinin toprağına oturtulmuş sağlam iki ayak üzerinde, yanlarındaki korkuluklarına varıncaya dek tüm ayrıntılarıyla yapılmış ve tam anlamıyla "usta işi" denilecek kusursuzlukta bir köprü uzanıyordu.

"Yapılacak ufak tefek bir işiniz varsa, size yardımcı olmak isterim" dedi. "Elimden hemen her iş gelir. Birkaç gün çalışırım, işi bitiririm."

alıntıdır.

kapatırken mırıldandı: ?Fırtına çıktığında uyuyabilirim?

Marangoz öylesine şaşırmış ve utanmıştı ki?. İçinden, ?keşke yaptığım evin kendi evim olduğunu bilseydim! Diye geçiriyordu.

"Evet, sana göre bir işim var" dedi ve küçük kardeşinin çiftliğini işaret etti:

Ne kadar hazin bir çağda yaşıyoruz, bir önyargıyı ortadan kaldırmak atomu parçalamaktan daha güç.

birleştirilmiş, üzeri muşamba ile örtülmüş, sıkıca bağlanmıştı. Ahıra

Kardeşi, kollarını iki yana açmış olarak köprünün karşı ucundan kendisine doğru yürüyordu.

ah şu bencillik...

Büyük kardeş, hala geçmeyen şaşkınlığıyla bu köprüyü seyrederken, karşıdan birinin geldiğini gördü. Dikkatle baktığında gelen kişinin, komşusu, yani küçük kardeşi olduğunu anladı.

İNSAN BİR YERDE KENDİNİ BIRAKMALI

sanırım önyargı insanoğlunda kırılması zor olan bir zincir halkası kolay kolay başaramayız her ne kadar önyargılı değilim diye düşünsekte ilk düşünceler iyi yada kötü bir şekilde yargıya varıyor..

"Kardeşim bunu, bana acı vermek için yapmış olabilir" dedi. "Fakat şimdi ben, onun yaptığından daha büyük bir şey yapacağım."

de görünce içi rahatladı. Ta ki o fırtınaya kadar:Gece yarısı, fırtınanın o müthiş uğultusuyla uyandı. Öyle ki, bina

Fırtınada rahat uyuyabilirim...

Büyük delilikler yapmalı

nirvana86 inşallah o duygudan bir an önce kurtulursunuz...

Çocuk dalgın dalgın bir beş yüz bine bir de beş milyona bakar ve sonunda beş yüz binlik banknotu hızlıca çekerek berberin elinden alır. Berber işadamına döner ve gülerek: "Gördün mü? Sana söylemiştim." der. Tıraş bitince işadamı sokağa çıkar ve az ileride kendi kendine oynayan Ali'yi görür. Yanına giderek, neden beş milyonluk değil de, beş yüz binlik banknotu aldığını sorar. Çocuk hiç de aptalca olmayan bir sırıtmayla yanıt verir :

ve sonuncusu sonbaharda.

Böylece her birini uzak bir yerde duran Ağacın yanına gidip ona bakmalarını istemiş. .

Usta ise, tüm gün boyunca ölçerek, keserek, çivileyerek sıkı bir biçimde çalışmaya koyuldu.

Kuşkusuz ki en büyük ön yargı; etrafımızdaki herkesi insan sanmamızdır.

Hayatınızı bir mevsim yüzünden yargılamayın.

Önyargı

koştu. İneklerin tamamı bahçeden ahıra sokulmuş, ahırın kapısı

"Benden ne yapmamı istiyorsunuz?" dedi.

İnsan bir yerde kendini bırakmalı

Önyargılı Olmak

Sevmeli

Küçük hesapları bir yana atmalı

İş arayan usta, başını salladı:

ALINTI

Küfretmeli

Kendine bir başka gözle bakmalı

önyargı bu aralar yaşadığım en berbat duygu

Zamana karşı koymalı

"Benim sana karşı yaptığım bunca haksızlığa ve söylediğim bunca kötü sözlere karşın sen, bu köprüyü yaptırarak ne denli iyi ve ne denli büyük bir insan olduğunu gösterdin" dedi ağabeyine. "Şimdi bir büyüklük daha yap ve sen de kollarını açarak bana gel?"

Einstein'in söylediği rivayet edilen bir söz vardır:

hazırsanız, fırtına çıktığında uyuyabilirsiniz. Hayatınız boyunca.

Yaşlı bir marangozun emeklilik zamanı gelmişti. Patronu olan mutahhide, artık işten ayrılmak istediğinden bahsetti. Mutahaid bu iyi adamın ayrılmasına çok üzüldü. Ve ondan son bir ev daha inşa ettikten sonra işi bırakmasını rica etti. Marangoz kabul etti ve işe başladı ama çok isteksizdi. Baştan savma bir işçilik yaptı ve kalitesiz malzemeler kullandı. Evi bitirdikten sonra eve bakmaya gelen patronu dış kapının anahtarını marangoza uzattı. Ve?Artık bu ev senin? dedi. ?sana benden hediye?

"Yapmam gereken daha birçok köprü var."

Allah'ın bile insanlar hakkındaki hükmünü, ömürleri sona erdikten sonra verdiğine inanırken...

Nihayet çocuk bir gün hocasına "Hocam ben çok sıkıldım, artık başka hareketlere geçsek" dedi. Hoca ise bunu kabul etmeyerek dünyada bu işi en hızlı yapan kişi olmadığı sürece harekete devam edeceklerini söyledi ve bu gerçekten uzun süre devam etti. Sonunda çocuk o kadar hızlandı ki, hocasını bile göz açıp kapayıncaya kadar yerden yere vuracak düzeye ulaştı.

Farklılıklarınızı avantaja dönüştürün... MUTLAKA SİZİN DE ÇOK ÖNEMLİ VE DE FARKLI BİR YÖNÜNÜZ VARDIR. VARLIĞINIZIN YÜCELİĞİNİN FARKINA VARIN. IŞIĞINIZ SEVGİ OLSUN.

Sıyrılmalı ayıplardan, korkulardan

yatağından bile doğrulmadan mırıldandı: ?Boşverin efendim, gidin

önyargılıyım

yattı. Fırtına uğuldamaya devam ediyordu. Gülümsedi ve gözlerini

İlk Oğlan Ağacın çok çirkin, yaşlı ve kupkuru olduğunu söyledi.

Adam öldürmeli

haline bakıp?çiftlik işlerinden anlar mısın? diye sormadan edemedi

yatın. İşe girerken ben size fırtına çıktığında uyuyabilirim demiştim

Uzaklarda Bir Köy...

Sıkıntılara zihnen , manen , maddeten

Dışarı çıktı, saman balyalarına koştu: A-aa! Saman balyaları

Haftalar geçtikçe adamın çiftlik işlerini düzenli olarak yürüttüğünü

alıntı

Büyük kardeş bir ara arkasına baktığında, çantasını toplayıp, oradan ayrılmakta olan ustayı gördü.

Kocası, çocuğu doğmadan önce ölmüş, tek başına yaşayan hamile bir kadın.. Kendisine arkadaş olması açısından, dağda yaralı olarak bulduğu bir gelinciği evinde beslemeye başlar. Gelincik, kadının yanından bir an bile ayrılmaz olur. Her ne kadar evcil bir hayvan olmasa da, oldukça uysallaşmıştır.

"Senden, bu kütükleri kullanarak, iki çiftlik arasında üç metre yükseklikte bir çit yapmanı istiyorum" dedi. "Kaç gün çalışırsan çalış, nasıl yaparsan yap ama bana öyle bir çit yap ki, gözlerim kardeşimin çiftliğini artık görmek zorunda kalmasın."

İş adamı tıraş olurken bir yandan da berberiyle sohbet etmektedir. Derken, kapının önünden ağır ağır geçmekte olan paspal bir çocuk görürler. Berber, iş adamının kulağına fısıldar; "Bu çocuk var ya, dünyanın en aptal çocuklarından biridir! Bak; dikkat et şimdi..." Berber çocuğa seslenir: "Ali, buraya gel!". Bunun üzerine çocuk sakince dükkana girer ve yüzündeki aptalca sırıtmayla berberi selamlar. Berber işadamının kulağına sessizce, "bak şimdi" diye fısıldar ve bir elinde beş yüz bin, diğer elinde beş milyonluk bir banknot olduğu halde çocuğa sorar: "Hangisini istiyorsan alabilirsin?"

Albert Einstein

desteklenmişti. Tekrar evine yöneldi; evin kepenklerinin tamamı

Aradan biraz zaman geçer ve anne eve döner. Kapıda gelinciğin kanlı ağzını görünce; "Korktuğum başıma geldi." diye düşünür. Çıldırmışcasına gelinciğe saldırır ve oracıkta öldürür hayvancağızı. Tam o sırada içerdeki odadan bebek sesi duyulur. Anne odaya yönelir. Ve odada beşiği, beşiğin içindeki bebeği ve bebeğin yanında duran parçalanmış yılanı görür...

İnsan bir yerde boş vermeli kurallara, düzenlere

Günler geçer ve kadın bir gün birkaç dakikalığına da olsa evden ayrılmak zorunda kalır. Gelincikle bebek evde yalnız kalmışlardır.

Akşam güneş batarken o işini bitirmiş, çiftlik sahibi büyük kardeş ise alışverişini tamamlamış, kasabadan dönüyordu. Çiftliğe gelir gelmez ustanın yaptıklarına baktı ve şaşkınlıktan gözleri, yuvalarından fırlayacakmış gibi açıldı. Karşısında, yapılmasını istediği çit yoktu ama, derenin bir yakasından öteki yakasına uzanan görkemli bir köprü vardı.

Onlara bir Ağacı veya bir İnsanı, kısa bir süre veya bir mevsim tanıdıktan sonra yargılayamayacakları nı anlatmaya çalıştı. Yada neye sahip olup olmadıklarını.

Ümit Yaşar OĞUZCAN

KÖPRÜ

Bir gün hoca elinde bir kağıtla geldi. Kağıtta çocuğun gençler karate şampiyonasına katılabileceği yazıyordu. Çocuk çok şaşırdı. Ertesi gün salonda ilk rakibinin karşısına çıkacakken heyecanla hocasına sordu; "Hocam bu iş nasıl olacak? Ben sadece tek hareket biliyorum kesin kaybederim". Hocası ise "Sen sadece bildiğin hareketi yap" cevabını verdi. Çocuk ringe çıktı ve hareketiyle rakibini eledi. Hatta tek hareketle finale kadar çıktı. Finalde karşısında kendisinin iki katı birisi vardı. Önce çok korktu ama gene bildiği hareketi yaparak son rakibini de yendi ve şampiyon oldu. Sevinçle hocasının yanına koştu ve sordu; "Hocam nasıl olur anlamıyorum, sadece bir hareket biliyorum, tek kolluyum ve şampiyon oldum." Hocası çocuğa baktı ve dedi ki; "Senin yaptığın hareket karatedeki en zor hareketlerden biridir... Ve bir tek savunması vardır O da, rakibin sol kolunu tutmak..."

Yaşlı Adam Oğullarına hepsinin haklı olduğunu söyledi. Çünkü hepsi farklı mevsimlerde ağacı görmeye gitmişti.

Üçüncü oğlan başka fikirdeydi. Çiçekleri vardı ve kokusuyla görüntüsüyle o kadar muhteşemdiki daha önce hiç böyle bir şey görmemişti.

çiflik sahibi. ?Sayılır? dedi adam, ?fırtına çıktığında uyuyabilirim?.

Birkaç ay sonra kadının çocuğu doğar. Tek başına bütün zorluklara göğüs germek ve yavrusuna bakmak zorundadır.

İlk oğlan Kışın gitmiş, İkincisi İlkbahar, üçüncüsü yazın

İçmeli

Önyargı, arı soktu diye bal yememektir.