Alkali Beslenme bu büyük soruna basit bir çözüm öneriyor. İki şey yeterli:

Bir hücrede asitlenmeye bağlı hasar çoğalınca o hücrenin oluşturduğu dokuda fonksiyon kaybı olur. Tahribat arttığındaysa ilgili organda hastalık oluşur. Sistem bu şekilde çalışır.

Aynı kurbağayı kaynar suya direkt atarsak, anında zıplar kaçar;

Modern yaşam bize ne getirdi, bizden ne götürdü?

Asitlenmenin en önemli sebebi bizim gönüllü biçimde midemize buyur ettiğimiz zehirlerdir. Bu zehir bir tutam şeker de olabilir, bir tutam tuz da.

Sorunu yaratansa en basit ifadeyle vücudumuzun iç ortamının kirlenmesi yani asitlenme dir.

Ortam her şeydir.

İnsan olarak bu kadar gelişmiş bir biyolojik sisteme sahipken, reflekslerimizin bir kurbağanınkine benzer olması ne acıklıdır.

Bizim ortamımız nasıl?

Bir kurbağayı içi soğuk su dolu kaba koyup suyla beraber ısıtırsak, kurbağa ısıya adapte olur. Onu pişiren suya kaynayınca bile tepki vermez. Sürece alışmıştır. Tehlikeyi fark etmez.

Hastalıklar bizi bulmaz, biz onların bizi bulmasına sebep oluruz.

Yıllar boyunca vücudumuzda biriken bu asitleri ameliyatla, şipşak yutulan bir hapla yok eden tıbbi bir yöntem yok. Vücuttaki asidi azaltmanın yolu, asidin panzehri alkaliyi artırmaktır;

Hastalıkların sebebi yanlış beslenme sonucu oluşan asit artıklarının vücutta birikmesidir. Asidin vücudun temizlik, savunma, onarma kapasitesinin üzerine çıkacak kadar birikip tüm dokuları kirletmesidir.

Basit bir kim ya bilgisi; asitler alkali ile yok olur. Alkali asidin zıddıdır. Alkali olmanın en kısa yolu ise alkali beslenmektir. Bugün artık pek çok sağlık kuruluşu günde en az beş kere taze meyve veya sebze yenmesini öneriyor. Çünkü beslenmeyle sağlık arasında bağlantı çok net şekilde biliniyor:

Durup düşünmekte fayda var. Kanser, diyabet, gut hastalığı, kilo problemleri, safra kesesi ve bağırsak problemleri, karaciğer yağlanması, damar sertliği, kalp hastalıkları, osteoporoz denince aklımıza virüs ya da bakteri mi gelir? Gelseydi ne güzel olurdu, bütün bu hastalıklar için rahatça onları suçlardık. Oysa suçlu biziz.

Sebzeler vücudu alkali yapar ve bu şekilde hastalıklardan korunuruz.

Hem sağlık hem hastalıklar hücrelerin içinde başlar. Vücudun reaksiyonu hücre seviyesinde olur. Vücuttaki hücreler benzer şekilde çalışırlar, benzer sebeplerle tahrip olurlar.

2. Kendi iç ortam sıvılarımızı temiz tutacağız.

Bir sorun topyekun tepemize binerse daha kolay fark ediyoruz. Yavaş yavaş olan zararlı durumlara ise adapte olup, onları görmezden geliyoruz.

Hazır yiyecekler dolusu market rafları, hızlı üretilmiş GDO'lu sebzelerle dolu manavlar, bir metrekarede yaşayıp semirmiş hayvanlar, kimyasallarla temizlenmiş şehir suları, bolca ilaç? Bütün bunları görmezden gelip, hastalık ortaya çıktıktan sonra panikle koştuğumuz ileri tedavi yöntemleri?

Ama gerçekler, biz onları görmezden geliyoruz diye ortadan kakmaz!

Bunun yapmanın ilk koşulu büyük resmi görmektir:

ANİ ŞOK ETKİSİ!

Diyelim ki akvaryumda balığımız var. Suyunu hiç değiştirmezsek, balık hastalanırsa, balığı mı değiştirmeli suyu mu?

İŞTE BU SEBEPLE BİZ ASİTLENİYORUZ.

1. Mevcut yaşam tarzının "iç"imizi ve "dış"ımızı kirletiğini farkedeceğiz,

Kurbağadan ne farkımız var? Suyu kirlenmiş akvaryumdaki balıktan ne farkımız var? Ne yapacağız? Yeni fikirlerin kabulü için şimdiki ilaç devlerinin yanlış yönledirdiği tıp adamları neslinin değişmesini mi bekleyeceğiz?

Tüm hastalıkların ortak noktası : OTO-TOKSİK-ASYON = Asitlenme.

Hastalığa ve sağlığa giden yolu kat etmek aslında çok basittir. Akvaryumun suyunu temiz tutmalıyız. Tüm vücutta ve dokularda ve tüm hücrelerde ortamı temiz tutmalıyız.

Bu nedenle önce hücreleri korumanın yolunu bulmalıyız.

PANZEHİR ALKALİ OLMAKTIR.