"bir bün nasreddin hoca bir yerden bir yere yolculuk ederken ıssız hiç kimsenin olmadığı yerde çok susamış. artık sıcaktanda o kadar bunalmış ki su ariramaya başlamış çok meşakkatten sonra bir bakmışki bir kayanın tepesinden damla damla su akıyor "böyle olmaz demiş çıkıp kaynağına bakayım şunun" tabi kayalığa tırmanmış çıkmış. bir de bakmış boruya kazık çakmışlar ordan damla danmla sızıyor. demiş mübarek hoca "çıkarayım şu kazığı da öyle rahat rahat aksın" tabi hoca zorlamış ama bir türlü kazık çıkaramamış öyle çekmiş olmamış böyle çekmiş olmamış. en sonunda var gücüyle çekince kazığın çıkmasıyla tazyikli su birden hocaya bir vurmuş hoca kayalıklardan aşağı düşmüş tabi cübbesi bir tarafa bastonu fesi bir tarafa savrulmuş kendi de kan revan içinde kalmış. tabi kalkınca hoca suya bakmış demiş ki "ulan su demekki adam gibi aksaydın sana da bu kazğı çakmazlardı"

öğretmenlerin de kazık çakma vakti geldi

hiç alaka kuramadım.

velhasılı kelam:arkadaşlar işin özeti bu biz kendi camiamız adam gibi bir olmadıkça çok kazık yeriz...