her daim asasının sesi hatırlatacak bana

tutsaksın işte diyordum

dönülmiycek o zamana.. o zaman 8 yıl öncedeymişsin gibi devam et deli gönül...

yak hayatının bundan sonra ki kalan bölümünü de, yanacağı kadar yanmış...

dün yarama bakarken; "yazık sana ali" diyordum

nirvana-ya falan ulaşmış da değilim

gurur yapmam emin ol

sanki tek deliye ben hasretim

salla gitsin

bir öpücük konduruyorum yanağına

bedevi seni

sanki diploma kolleksiyonu yapacam

kim söz geçirebilmiş gönlüne ki, sende geçiresin...

gazlarımı atıp keyfime bakıyorum

mecnun artisliğiyle, umurumda mıki zaten çok fazla yaşadım deyip

hadi geçtim güzel dostum orasını

ve tanıdım ya şimdi mahcubum sana ben açmalıydım o köprüyü ve kapıyı

8 yıl öncesine dönebilseydim...

atalarımız bu duruma

yazıklarmış

yazık sana yazık 5 yılına

cehennemin ateşine odun lazım.. burda birilerini, biryerleri yakıcaz ama ordada yanacağımız kesin...

benim gibi tam deli olmasada idare ederdi

o tebessüm etmiyorsa

sana döndüm bak

mantar tadındaki domates bile senden...

seni ilk gördüğümde yüzün ve yürüyüşün...

geçmişinin sanatsal ifadesi olan ayan beyan ayet çehren

hayatın tadı mı korkular yoksa korkularmı hayatın kabusu, korkmak nedir kimdendir sebebi nedir çaresi varmıdır, korkmaktan korkmak en büyük korkumudur...

şimdi gülümsesemde çocuksu zavallılığıma

büyük ayet. zaman, ayan beyan gözümü aldı

topluma uzak bakışlar

yüzyıllar öncesinden benim sana uzattığım köprü sanki tekrar açılmış gibiydi

tanımalıyız

hayır

yok yok üstad yok

"bu arkadaşı tanıyormusun"

o kısa isyana yakın sakalın

aptallığım yaşlanmış bilge gibi olsada

kız bebelerine pul kolleksiyonunu göstermeyi, gösterirkende gözlemlemeyi çağrıştıran yada daha ileri boyutta yatağa giden yolu açma bağlamında bir espirik yapardı

hep yanımdasında...

burada deli bir abdulla vardı

sonrada güzel sıfatlardan sıfat beğen

ve yürüyüşün

sendika temsilcimize

yazık değilmiş

önemi yok adaşım önemi yok emin ol

sen değil ben eşeğim

lakin

"yırtılan hacı bekirin yakası" derlerdi

bak görüyorsun kaybetme korkusuyla sevmeyi yaşattın bana sen

sen kaçır beni

lakin dün sıkıntı gördüğüm şeylere tebessüm ediyorum

ben o kadar usturuplu konuşamıyorum daha

akıllıyı aramaya aklım yetmez benim

neyse yazmak güzel

sen se gururlu yabancı

ve bakıyorum suratına

benim arabam yok

ceza çeken popomun hakkı geçiyor bana

inanma güvenme kopma koparma geçme geçirme erime eritme tükenme

ama bende bir gün adam olacam elbet

konyalı konyanın neresi

benim yüzümü okşayıp geçen de rüzgar değil di, senin ellerindi...

ben ki suratsız yönetici

bugün şiirlerimdeki her cümleyi tek tek nakarat etmen ve ince noktalarımı zaaflarımı görmen di binlerce yıl öncesinden di sana, senin bana dokunan ellerindi asırlık eller