Ellerini tutmak, adını söylemek, gözler görmek; özlediklerim...

Bir keman sesi ile kadehler çınlar.

Çıkmaz sokakta gibiyim, çözülmüyor düğümüm.

Bir rüzgar ile boynunu büker nergis.

Bütün gönül darlığı, bu aleme gönül bağlamaktan gelir. Gönül kuşu her dala yuva yapacak olsa, yuva yapacak yer kalmaz. Gönlü öyle bir yere bağlayacaksın ki, binlerce kıyamet kopsa sana yalnızlık derdi çökmesin...

la mevlana la MEVLANAAAAAAAAAAAA her derde dermansında...

Bilemezsin neler gördüm, senden sonra, aştan önce...

Hz. Mevlana

kedi sen şiirdemi biliyon ilginç:)

Ağlamaklı gözlerin bıraktığı damlaların bozduğu dallardaki yuvaları yeniden yapmanın alemi yoktur. En güzeli ağacı kökten kesmektir!