Maceramız 2016 yılında başladı eşimle. Eşim KPSS'ye girdi ve kendi alanında 76. sıradaydı. Yıllardır kadrolu öğretmen alan MEB kadrolu öğretmen yerine sözleşmeli öğretmen sistemine girdi. Tamam dedik. Ardından olaylar gelişti ve mülakat çıkardılar. Tamam dedik, sonuçta eşim konuşmasını bilen birisi, topluluğa karşı konuşabiliyor. Ardından mülakata girdik, eşimin 88.9 KPSS puanına 1 puan eklenerek 89.9 puan aldı. Güzel dedik. Heralde adil bir mülakat yaptılar. Sonra herkes mülakat puanlarını sosyal medyada yazınca olayın iç yüzünü öğrendik. Sonuç; Alanında 270 kişi alan bölümde 79. olan eşim mülakat nedeniyle sıralamanın dışında kaldı. Tamam dedik, bu kez dedik ama bize sorun. Her günümüz krizlerle geçiyordu. Bu öğretmeni ben nasıl teselli edecektim. Neyle teselli edecektim. Susuyordum, ama susunca kendimi suçlu hissediyordum, bunu hissetme nedenimde eşimin beni suçlaması değil, ona teselli verememem bana onu anlamadığımı hissettirmesiydi. Ama ağzımı açıp bir şey diyemedim. Ardından bir sonraki mülakatı bekledik. Mülakata girdik. +5 veya -5 puan uyguladık dediler. Uygulayıp uygulamadıklarını araştırıp görebilirsiniz. Konu bu da değil. Eşim yine 1.1 puan artırarak 90 puan aldı mülakattan. Beraber illerin açıklanmasını bekledik. İller açıklandı, batıda bize en yakın bir il bile yoktu. Bende yıllarca okuyan ve öğretmen olmak için çabalayan eşime gitme diyemezdim.

Güvenlik soruşturmaları vs derken eşim 1 yıldan fazla sonra atandı. Çok sevindik, çok mutlu olduk. O kadar çile çektik ki, inanın beynim bu süreçte yaşadıklarımızın büyük kısmını sildi. Hatırlamıyorum, hepsini yazamadım.

Bu arada eşim bir tabela üniversitesinde okumadı, ciddi emeklerle iyi bir devlet üniversitesini bitirdi. Bunu neden yazdım derseniz emeğin ciddiyetini kavrayalım ve ya eşin ya işin diye tercih sunanların neyi karıştırdıklarını anlayalım. Bu sözler hangi vicdana sığar sayın bakanım. Yıllarca verilmiş emek veya eş arasında tercih nedir? Neyse tansiyonu yükseltmeyelim, çünkü bağıra çağıra bir yere varamayız, konuşarak sorunları çözebiliriz, birlik olarak çözebiliriz.

Bu konuyu bu şekilde açtığım için sizlerden özür diliyorum, çünkü başlığa sözleşmeli öğretmenlerin aile durumu yazsaydım bir çoğunuz girmeyecektiniz bile. Lütfen moderatör arkadaşlarda düzeltmesin.

Amin. Çok teşekkür ediyorum. İnşallah MEB bir an önce bu hatasından döner. Tek bizler için değil.

Ben kamuda memur olarak görev yapıyorum. Forumda Belediye ve Üniversiteler kısmına bakarsanız tayin hakkı referansçı dostlarımız hariç, yoktur. Sıfırdır(0) veya ÇK = .

Peşin Not: Alman ve Yahudi değilim, bize bu zulmü yapan da Nazi değil. Evet, açıkça bu bir zulümdür, net olarak belirtelim.

Size sıkıntımızla ilgili bilgiler vermeden önce, çoğu öğretmenin derse giriş ve sınıfın dikkatini toplamak için anlattığı tarzda bir hikaye anlatacağım.

Tek isteğimiz aile birliği. İnternette bakıyorum, sözleşmeli öğretmenlerin aile birliğiyle alakalı yazılar 1 yıl öncesinde kalmış. Unutulduk gitti. Bir detay oldu durumumuz, o kadar önemli bir konuyken. Pastanın üzerindeki vişne, çilek gibi süsleme sanıldı halimiz.

Merhaba arkadaşlar.

-Naziler önce komünistler için geldiler, bir şey demedim çünkü komünist değildim. Sonra yahudiler için geldiler ve bir şey demedim çünkü yahudi değildim. Sonra sendikacılar için geldiler ve bir şey demedim çünkü sendikacı değildim. Sonra katolikler için geldiler ve bir şey demedim çünkü katolik değildim. Ve sonra benim için geldiklerinde ise çevremde benim için bir şeyler diyecek kimse kalmamıştı.

Eşim 1 yıl değil, iki yıl değil tam 6 yıl boyunca gittiği okulda kalacaktı. Doğudan kaçtığımızdan değil, gittim eşimin atandığı ildeki kurumlara başvuru yaptım, kurumlar dönüş yapmadı. Bimer, Cimer'e yazdım, dilekçe ver dediler. Verdiğimle kaldım. Karşı kurumda görüşme yaptığım kişiler dua etmemi istedi. Duadan gocunduğumdan değil, bu resmen "Elden bişey gelmez değerli arkadaşım"ın kibar versiyonuydu. Çünkü yerel yönetim ve üniversiteler öyle bir sistemle çalışmıyor. Eee ben gidemiyorum, eşim gelemiyor, ne olacak bu yuva. Geçelim... Beni üzen asıl kısım ise kadrolu öğretmenlerin bir kısmı. Bu arkadaşlar sözleşmeli öğretmenlere öyle bir düşmanki, onlara ne desem boş. Sanki sözleşmeli öğretmen KPSS ile gelmedide, referansla geldi. Bununla ilgili de uzun uzun yazmıyorum. Tavırlarını sizde görebilirsiniz forumdaki konularda. Ben en baştaki hikayeyi niye anlattım? Sustuk, sendikalara yazdım sustular. Ama unutmayın bir gün sizde yardım çığlığı attığınızda, biz olamayacağız. Çünkü sen sendika, sen kadrolu; biz eşler ayrı kalmaya mecbur bırakılırken sen izledin. Bu yanlıştır demedin. Birlik olup hükümete isteğimizi anlatamadık.

Allah sözleşmeli-kadrolu farketmez hepsini hayırlısıyla ailesine kavuştursun inşallah..

Hikayemizin kahramanı Alman ilahiyatçı Martin Niemöller. Şimdi onun ağzından dinleyelim: