Sen dolsan yeter..

giz budur, dermiş gece

Ancak

aynı anda sevebileceğime

ey rakı sürülmüş yaralarım gövdeleşin

Tanrı katında buluşmuşlardır

Bir şair, yahut bir hükümdar gibi

Dudaklarin ilham perisi kelimeleri içine çeken

Eskidendi Çok Eskiden

Bir duble rakı koy bana ben saçlarınla oynayayım

Bir kadınla seviştiğiniz anı mı sonsuza kadar uzatmak istersiniz, yoksa sevgilinizin size yaslanıp 'seni seviyorum' dediği anı mı?

"Yavrumun yavrusu deyip"

Neyse, bunlar derin mevzu...

Dalgalanır sularda

sarı yağmurluğuyla koşan hayatı anlatsaydı

Kış başında bir ton kömür yığarlardı kapıya

Tepemizdeki o göçmez tavan

hanlar ki yorgun yolcuların çaldığı

bu şehir baba,

Dal, kor keser

yüreğe saplanmış,

Belki sende bulduğum kaybettiğim her şeyim

bir dalı kanatıyorum tırnaklarımla

<i><u>BESMELE çekmeden bakamıyorum</u></i>

ağır ceza reisi

yeri göğü aydınlatıp

Mona Roza seni görmemeliyim

Fakat bütün bunlar da olur,

ve tek tek söndürüyor ışıklarını varoşlar

<u>Kapanmaz yağmurun açtığı yaralar çocuklarda</u>

Yılın bitmesine iki bin üç yüz yirmi sekiz saat vardı

Ne çok isterdim,

Aysel git başımdan ben sana göre değilim

büyür de kelebek olur bu sızı

Peki Einstain olmak karşılığında?

ölmeyelim.

Bazen gazelsin

yalnızlığım vazgeçilmiş olmaktan olma. kasiyer kızın

belki ben dün gece öldüm, farkında değilim

ve "-ben bunun alasını lise yıllarında yazdıydım" diyerek iç geçirdi.

Sarılıp yatmak mümkün değil bende senden kalan hayale.

şiire döküldüm bak tekrarlıyorum kendimi

Bir gün çıldırsanız da

Yol Şarkıları

<u>Uçurum diyordun bir aşk uçurum özlemidir</u>

kendinden geçmiş ve kelamını kaybetmiş

Bir garip kimseydin bu şehirde,

Burada yağmur yağıyor ama sen

Biz elbette dudak büker, hayret ederiz.

dr şükrü öncüoğlu'ndan

Biz ki, ilmikler boynumuza takılıyken bile

Islak mendillere siliyorsam gözyaşlarımı,

Saf olan her şeyin mayası

Kopacak sanıyorsun bu ip ince yerinden

29.06.2020

<u>Seni çılgın gibi sevmek yaşamaktır.</u>

ruhumun rengini kapatmayacak olursa

Gökyüzüne bakmayı, dostlara mektup yazmayı

Sonra bütün günler birbirine benzemeye başlar. Ayrılığın ilk bir kaç günü deliren ve ne yapacağını şaşıran sen zaman geçtikçe acıklı bir suskunluğa bürünürsün. İnsanın en zavallı hallerinden biridir böyle zamanlarda yaşanılan. İlk gün, kızgınlığının etkisiyle burnundan kıl aldırmaz en söylenmeyecek lafları söylersin. Sonra aynı gece şaşkın ve ne yapacağını bilmez şekilde dolaşırsın ama seni çıldırtan şey öfkeymiş gibi gelir sana. Ona öyle kızıyorsundurki, sırf sana bunu yapmış olması bile affedilmez bir hatadır. Karar vermişsindir artık o seni aramaya kalksa bile konuşulmayacaktır. Evet her şey bitmiştir.. Öyle zanneder içebildiğin kadar içersin ve sızarsın sonra. Ama uyanınca aklın başına gelir. Önce bir önceki günü düşünürsün ve metafizik bir umutla bunun rüya olması için yalvarırsın. Ama rüya değildir, ayrılmışsınızdır artık. İçinde korkunç bir acı ve boşluk hissiyle atarsın uyku sersemliğini ve umutsuzca telefona saldırırsın. Ama ne bir arama vardır ne de mesaj. O zaman akşamki öfkenin yerini çaresizlik alır. Ve elinden bir şey gelmeyeceğini bile bile ama bir taraftan da her şeyi düzeltebilecekmiş gibi büyük bir enerjiyle sen ararsın. O da ne, telefonu kapalıdır! Defalarca denersin ama hep aynı şeyi duymaktasındır. "Aradığınız kişiye şu anda ulaşılamıyor..." Aslında çok iyi bilirsin ki aradığın kişi artık geride bıraktığın kişi değildir. Bir şey olmuştur dün ve artık o başka birine dönüşmüştür. Ama bu düşünceyi şiddetle kovarsın kafandan. Hayır, bir kaza yaşadık dün, düzelecek mutlaka. Telefon elinde yataktan kalkıp sokağa atarsın kendini, çok erkendir gidecek yerin de yoktur. Hem olsa bile hiçbir yere sığamazsın ki.. Dolaşıp durursun gözünde akıtmaya utandığın kocaman yaşlarla. Ağlayamazsın ama henüz. Çünkü içinde hala bir umut vardır, zannedersin ki telefonu az sonra açılacak, konuşmaya başlayacaksınız ve o kötü kabus hiç görülmemiş gibi hayatınız devam edecek. Affetiririm kendimi diye düşünürsün, o da beni seviyor nasılsa, kıyamaz bana. Ne kadar pişman olduğumu görür, biraz kızar ama sonunda affeder. Yeter ki şu telefonu bir açsın, gerisi mutlaka hallolur, olmak zorundadır. Bu düşüncelerle dakikada en az üç kere arayarak şehrin muhtelif yerlerinde dolaşıp durursun, vakit ilerler ama telefon bir türlü açılmaz. Bu esnada telefon açıldığında ne konuşacağını kafanda kurgulamaya başlarsın ve o anda yapmış olduğun yanlışların hepsi birden aklına gelir. Ve beklerken bir taraftan da kendinle hesaplaşmaya başlarsın. Pişmanlık içinde çığ gibi büyümektedir. Sözler verirsin kendi kendine, söz dersin bir daha onu üzmeyeceğim, küçük kaprisler uğruna hayatı dayanılmaz hale getirmeyeceğim, onu mutlu etmek için elimden gelen her şeyi yapacağım, hatalarımın farkındayım asla hiçbiri tekrarlanmayacak. Onu ne kadar çok sevdiğimi göstereceğim ona her şey eskisinden de güzel olacak.. Bu esnada o kadar samimisindir ki gerçekte tutamayacağını bildiğin sözleri bile vermekten çekinmezsin. Trajiktir aslında, çünkü bir taraftan tükenmeye yüz tutmuşken diğer taraftan kendini hiç olmadığın kadar kuvvetli hissedersin. Kendi kendine tekrarlarsın, olmaz dersin böyle olmaz, düzelecek herşey yoluna girecek. O da üzülüyordur zaten, sen anlatacaksın o anlayacak ve eskisinden daha kuvvetli bağlarla sarılacaksınız birbirinize. Yeter ki telefonunu açsın.. Açsın artık telefonunu.. Sadece telefonunu açsın.. Açsın artık.. Açsın.. Ne olur açılsın artık o telefon.. Ve sonra açılır o telefon.. Alo dersin...

Yaşamın tenini okşarım bütün gece

Gözyaşlarım bitse tesbih tanelerim vardı

Bindiğin gemilerin hangi ülkelere gittiğini

Geri çekilirken yaktığım rüya

Artık

bir nokta bir hat kalmışlığımız

<u>Ellerim sevilmek istiyor</u>

Kar aydınlığında yürüdüğümüz yolları unutalım mı

masmavi dehşetiyle siyaset meydanını

Ben bir Ayten'dir tutturmuşum

Ve düşündük ki her şey cehennem

ortasında yapayalnız

Yitirmiş tılsımını ilk sevmelerin,

pencere pencere olduğunu bilir, ordan

Köşelerinde keklik gibi bakıp duran saksılar

Oysa o kadar kullanışlı ki şimdi

verse de ben alsam onu, içim ferahlasa, siz de görseniz

bir şeyi hiç sevmedikleri, sevince tekrarladıkları

gitmek için, bitmek için, sana huzur vermek için

<u>ve seninle yaşadığım</u>

Eski bir albümde durursun yalnız

Saçları dağınık, gözleri uykulu,

Değişmemelisin hiçbir seyle bir bardak su içmenin mutluluğunu

biz böyle bir hayatı ıskaladık işte mutlu son

hayatıma hayat diyemem artık.

keskin bir bıçak gibi saplandı aklıma hep böyle cana yakın mı bakar acaba?

Başını çevirirken bu çocuk

Yahut adınıza bir çekiliş düzenleyebilirim

18.01.2021

Ödlekler geçmiş başa, derken mertlik bozulmuş,

Bak bu sensin çocuğum enine boyuna

Bir masal şebboyu çarmıhtaki yaz.

Bir başka türlüydü bu insanlar

Ve ruhum dolaşırdı ta mehşere dek

<i><u>yatağımı hiç boş bırakmayan...</u> </i>

uyku tutmuyor karanlıkları

Dünyadaki tüm zenciler kırk yaşından büyüktür.

başlarını koymak için yorgun dizine

Gönlümde pervaza durmuş

Şöyle bir şey yazdım sonra:

Biz ince bel, ela göz, sütun bacak için sevmedik güzelim

06.08.2020

bazen kendi sevincinin kanat gölgesi,

Yuvarlanıyordu sevinçli, üzgün, sonu gelmezcesine

Ah, dilini anlamadığım kalabalık...

hira dinginliğine dönüşecek ortalık

Çıtırdayan çalılar dört cana can katıyor,

tuhaf boşluk

sanki bir nüfus sayımı günü!..

Gece artık bütün günü içeriyor

insanın dehşetini unutuyoruz.

İki muhabbet kuşum,

Söylediğim ilk şarkılar

Orda kimsesiz bir mantar ile sohbet ettiğini

terliyim, sözlerin soğuk

Yüksek graviteli petrol bulanlar

o?sun işte sen

güneşe köprü kurmak

Küllerini suyla yoğurup bir hamur yapmak istedimse de boşuna

ta buradan duyuluyor gürültüsü

nerde bir insan görse

Vantilatör soluksuz

<u><i>Hadi</i></u>

<u><i>Seni nice sevdiğimi?</i></u>

Yaşıyorum, yaşıyorum da bitmiyor,

sisler bulvarı ayaklanıyor

bir karanfille kanar.

Coşuyoruz,

Şimdi ne söylüyorsam

İyi ya, ekimdir işte, kasıma ne kalmıştır şurada

Hudutsuz ve çitsiz,

Yani Pontus Pilatus birlikte kurduğumuz İsa?ları çarmıha gerdim

O çocuklar...

ne kadar ayak diresek de bu çılgın yok oluşu durduramıyoruz.

Gizlice bile olsa yasak.

çünkü mahvına sebep nihayet bir sinektir

30.12.2020

Bir duvarın üstünde

Hayat...

belki bulmağa gidiyorsun kaybettiğimizi

çiğ tanesi sanmak ne cüret, gözyaşıymış

Belki eski kibrinden

Birlikte geçmiş, gelecek bütün çağları aşmak

Bütün yitiklerim karalarım üstüste üstüste bütün karışıklığım

Bir küçük radyoya dolan uzaklıklar

ama budandıkça fışkıran da bizleriz

Oldu olacak,

Bir yolculuk söylencesiydi ömrümüz

bir bebeği öpüp koklaması var ya

Sıcak çaydan adamların

Bu, böyle gidecek demek değil bu işler

Başka insanlarındı.

Şiirin aydınlık gökyüzünde

"Yüceliş basamaklarında olsak da"

Her şeyin merkezi sendin ve her şey senin etrafında dönerdi.

Kayboluşumun beşiğini sallıyorum bu akşam

Koydum çağıma adımı. Bir burukluğu

hey bayım; şu var ya; şu koca london bridge?

Gündeliğin başıboş ayrıntılarında

Ve buldum sandığımı o yere koyuyorum,

yankısız çığlıklarda

Kadınlar bilirim ülkeme ait

boyna genişleyen bir orospu gibi

ama göğsümü çok hırpaladım,

Niçin küçülüyor eşya uzakta?

kapıları bir gün aniden açılıverecek, sürgünleriniz, "nerelere gittiğinizi" hiç söyleyemeyeceğiniz yalnız yataklarınıza gülümseyerek geliverecekler diye?

-çık da eğlendir bizi

bir ejderha uyuyor ay ışığında

çok seneler geçti, geçmedi

Bugün eski sevdalar tazeleniyor içimde

Sana tavsiyemdir ey can

Sanma ki kulaklarım söyleneni işitmez.

Öyleyse pulsuz bir dilekçe nasıl olmalı

Onurlu ve uzak

Bazen namaz kılıyorlar

Kendisinden farklı,

O bir, biricik can için yola koyuldu

<u>Gözlerimde saklayacağım.</u>

Elimiz açık ve ruhumuz secdede durmuş bekliyoruz

sinematografik bir hayatı olabilir

parlaklığı vururken alnınıza,

ve sen boynunu öperken beni sarhoş

her şeye yeniden başlamanın

gelecekler var birbiri ardınca genç

Oradan oraya elinde kaderin.

Bir karanfile baka baka uçarılaşırdın

Oraya gidiyorum boğulmaya

Öyle bir cıgara yakımına, birinin gazoz açmasına

Sen bir devsin, yükü ağırdır devin!

Ruhlar aynı anda yaratılıp aşktadır

Yabanca

Başrolde kadınlar.

gözlerim nemli değil.

Başımda rüzgar vardı,

üçü bakarken birini öpmeye senin!

lirin sesini duydum, seni duydum

Vazgeçemediğimiz, unutamadığımız

Öyle açık, öyle acemi, öyle boş

Nazım'a Bir Güz Çelengi

Öyle yorgunum ki hiç sorma

işte bu yüzdendir sık sık seni seviyorum deyişim

Şarkılar söylemişim pencereden,

Coşkuların her şahlanışında

ben bir aziz değilim rüveyda anlasana

geçer gider

Gözlerinde bir bitmez, bir tükenmez güzellik

Ey sevi, Afrodit benzeri dikit,

geçti cumartesi

onunla da avunacağım.

acı da yakışır insanın yüreğine

Biraz da ateşim var.

altına ayı, günü, saat, yazmasan da olur

sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam

seçim sandıklarından otuzüç dönülü plaklara

Hep böyle içinde uzak bir ışık mı yanar?

onların da ölümleri damla damla

beni sessiz de sevebilir misin?

- Aferim sana bir yıldızlı peki. Kırmızı kurdelamız kalmadı :)

Allah'tan düşmanıma dilemem!

kırılganlıklar bir kenarda hep vardır

alper bana 700 lira borç verdi bugün

böyle gidiyoruz işte.

Bu gün dünyayı istediğin bir renge boya

Bu ayakta durabilme sevinci

Bir ağıt olarak yak beni Allah?ım

Her garipsi ayak izi kar içinde

Nereye koyacağını ellerini,

Gençliğim olmadı.

Henüz cenin iken biz

kabzenin, çekicin ve divitin

Yapraklar yollara dökülecek.

Kuşatmışlar

İnsanın karmaşıklığı.

İkinci cindi bu

Bahira'dan süzülen bir yaş da ben olsaydım.

Ey ışığını dağıtan kristal

Varlıklar üstünden sessizce aşan,

Kendi saf şiddetini yaşar artık,

Bir biletle bırakıp gökyüzünü kapıda

Elleri ta içimde o dev miydi

Dilerse kardan, buzdan bir igloo olsun,

Bu gördüğünüz gökyüzü

Aklınla, şuurunla, hayalinle bilirsin.

Yasaktı yasaydı töreydi dön

insan insana aşık olmaz güzelim

İçin ürperdiği demler beni an

Günahları için ağlayan kim varsa

eskiölü ressam tablolarına

Bir tanrının atardamarı.

Dostum geç kaldın

avlunun ortasında çatık bir kaş gibi duran

ay sönerdi penceremizde

Pırnallar, arıkuşları, ayçiçekleri

Seni seviyorum diyebilirim

bense, yulaf kokan

kuru üzüm incir fındık

Gelin de görün -

Deniz yüreğinizin telaşsızlığından aydınlığını emer de

Görünmez bir mürekkep akar iliklerinden

Şimdi bir saniye bile oyalarsan çıldırırım.

Ve yıldızlar öyle uzak, öyle uzak ki...

gün ağarıyordu saçlarıma,

Martılar en temiz yalnızlığıdır

Seninle yıkasaydım acılar dehlizini,

Sevgilim sabahın erkenini seviyor,

Ankaralı Dört Dörtlük

Gelişine bak akşamın.

"Çocukken oynadığı misketleri bulup

Kulaklarımdan sesin bak her şeyim buna bağlı

ben beni tanımam kaldırımlarda

denizin sıcağında bulsunlar kalbimizi

kollardaki, göğüslerdeki dövmelerle Filistin,

<i>Bir önceki sevgilinin adıyla</i>

Adını anmak güzeldi,

o zamana kadar

Ve balyozla vursalar mısralarına

Rüzgarda sayrulan kağıt parçaçıkları

İşte o zaman unutma beni.

Karnaval misali bir uykuya

çok soğuyor bazı akşamlar, ısınırsın.

Hep yüzünde kalmalı bu gülüş

sürekli görünümlerden her zaman daha güçlü, kalıcı

Karıştır çayını zaman erisin;

Nilüfer

Ah! Bir oluk geceden acuna yönelmiş,

Gözlerin

sen bir kelimesin, orda toy oğlanların bacaklarını tıraşladığı

nasıl sezgiler ve gerekçeler çıkardığımız

Değiştikçe beni de değiştiren

senin yanına

Çözüldükçe ufalır küçülür

Ve avlularına

karşılığında

Sar, büyüt ellerinle, konuk et sıcaklığına;

Gittim, vurup kafayı yattım;

"Tut bu kuşu bizim için!"

Çay ve elma kokan

ve asla,

Paranın ve korkunun kuyularında halkalanan inanç

Seni iradeli sevmek nasıl bir açlıktır bilemezsin!

İpek şiltelerin istakozların

Şurda burda plastik çiçekler

Dirim kısa ölüm uzundur cehennette herhal abiler

Öylesine vurucu bir dalga gelip geçen üzerimden,

onlar ki hiçbir şeyleri yok

oysa hergün

hiç düşündüğünüz oluyor mu kırkıncı odada neler

yaratır tetik ve parmak

Sakinleştiğimi, durulduğumu

Hanidir görklü dünya dünyalar içre doğan?

Hele bir kırılsın, feleğin çarkı,

Ölümden sonraki bir şeyden korkmasa

Gel sevgili gel, sen bana bir semli kadeh sun

Kapat kapıları

aslında ne sana, ne olanlara...

Çoraksa gece: Saçlarda yıldız, gözlerde yine yağmur,

Sen beni öpersen belki de ben Fransız olurum

Niye indim buraya ben?

Bir esmer kız severdin,

resulullah o bakışı görseydi merhametten ağlardı;

ne kapanan kapılar,

Gökyüzünü görünce gecenin devi

kanat sesleri kalacak yalnız kulaklarında

Dışarıda deli gibi bir yağmur, hazırlıksız yakalıyor herkesi.

şimdilik alımlı bir başka mutluluklara özenerek

Bu sefil dünyamızdan uzak

alçakça eksilirim belki biraz

sadece seviyorum

Gökte ne çoksa

Ah demişti.

aşkların haraç mezat satıldığı dünyada

Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?

ve büyük çiftçiler gördüm dağları biçen

Amerika, yolunda kurban olsaydı, gülüm

Seninle bir bütün olabilirdik...

ama bilirsin; kabuğuna çekilmek için bile

aksayan bir şey örtüyor

Saat kaç olursa olsun. Umut vardır.

Yakıştırabilir misiniz doktor

Aradıkça mecalsiz kaldı kibrin.

Sonsuzluk düşüne set değil mekan.

olmadık sesler geliyor radyodan

Belki yakından iki yaprak kalkar;

Yaralarıma en acı tütünleri basacağım ben

Yine altüst olursa ortalık bütün

Trenlerde düdük sesiydik.

Siz ruhunuzu satmaktan mı, yoksa ucuza satmaktan mı pişmansınız?

ağır yani çoraplı ve sürgün doğmanın

kimileri yükselir.

gün üflüyor neye, inceliyor beklemek

bizi elindeki çivilerle mi döndürecekmiş çöle?

Ateşten bir yol arıyorum

Çoktan boşaltmış yükünü

<u><i>Gittiğimi</i></u>

Ben Seni Nasıl Sevmem

İlk coğrafyacılara

Bir kere daha kesmek için yolunu kalabalıkların

Türküler söylüyordum

Kansam bir an güzelliğine

Ucunda yaşamak var

Dilinde küfür elinde kadeh eksik olmaz

Sen Türkiye gibi aydınlık ve güzelsin!

Yarmıştı ışıkta ötesini berisini

Dağılmak eskilerin dilinde

dudaklarım, dudaklarım hissiz...

Bir savaş gibi yaman

Pulsuz bir zarfla

<u>güneş bir anne gibi dururdu başucunda</u>

Adın Bahardı

İncecik parmakların saçlarının içinde.

Bir soluk, bir tütsü, bir uçan buğu;

serazat kahkahalar atalım

Ya sen! ey sen! Esen dallar arasından

bahçemdeki kafur ağacı

tek başına yaşlanan bir ağaç olduğunu

İki kanat

bütün pencereler

Hani her gece sorduğumda

Koynumda çırılçıplaksınız

kavgamızın tek seyircisi bu şehir

Bezirganlaşıyor bulvar ışıkları

şimdilik kaç paralığız hele akşam olunca

kederli dalgınlığında;

bütün uykularından sürülmüş kurşunlar

Yüreğim üşürdü gözlerimden sel olup akan yağmurda

O buruk ama bir o kadar haz dolu içkinin tadına varmak yani.

kapattım gümüş maşrapayla yaralanmış ağzımı

ister böyle kımıldanmadan aksın kıvrıla kıvrıla tepelerin eteğinde

İsa Golgota'ya çıkarken tökezlemeden önce

Gözle göru&amp;#776;lu&amp;#776;r elle tutulur...

Sen beni öpersen belki de bulvarlar iltihablanır

Üstüste sorular soru içinde:

Ne yanıt vereceğimi bilmiyorum.

Arılarla erkekler boğuşuyor

Altısında bütün iş bitti.

yeni bir kan ol, getir en yeni anlamları

Ona bir yeşil gülümsüyor,

Çünkü boy atmaya can atarken bir fidan

çıkmaz evlere girdim ah!

Bahar Gülü

Bana su, bana ekmek, bana zehir;

Domates-biber biçiminde tuzluklar aldım pazardan

Bir türkü ki gamlı, uzun,

Şu aranıp duran korkak ellerimi tut

Öldürdüğünüz birinin cenaze namazını kılmak?

ve dünyanın en güzel adresine taşındım, senin yanına

Bardağa birkaç çiçek ıslamaktan.

Bir bakışta tanırsınız onları:

Otomobil icad olunur, Zarifoğlu ölür

ve sezarsa, bir ad, yıkıntılarda.

bavulumun içine adımı yazıyorum

yüreğimde güz kıyamet fırtınalar koparan

Vinçler yine akşamları indirecekler

hem biz o zaman kimdik ki, nerelere giderdik

Sitem

hiç açmayacağınızı bilerek...

Ayrılıklardan

İçinde tükendiğim şu hain hayatta

Sana en muhtaç olduğum şu anda gel

14 Temmuz 1789 akşamı Louis,

Masanın toplanışına katıldık

sessizlere bu cümlede

Kösnül kasıklarında yalaz, üstü başı kan

Şimdi bu geceyi, bu yıldızları fevkalade buluyorsunuz ama

O deniz ülkesiydi

-Demiştim o gün, o gece

Minibüs duraklarında bekledim

ince bir ilgi yaşadım kıvranışlarında

ölüm denizlerine bakarız ki kendi

Yeşil ve yabani uzak ormanlarda

Çınar yapraklarının arasında yeşil yeşil

şevkate ihtiyacımız var.

Hafızamızın en çok dönmek istediği, en çok özlediği adacığı mı, köprülerini yıkıp, hayat haritamızdan silmeliyiz?

Onlarla geçinecek.

limanda hep gemiler olurdu

Sen hiç satrançta yenilmez misin

Yerlerin kalbi vurdu mu?

Atına binip hep gider misin

doğruydu böyle kan telef olmasın diye çabalamamız

Hep çürümek durumunda kalmış

tamamlamadan henüz, bir yaz daha

Her sabah bir intihardır çıkışlarım, dünyada

Henüz bir tokat gibi inmedi yüzüne aşk

Hiç bilmeseydim testileri yatakları develeri

zaten pırıl pırıl olan siyah

dalgınlığın aynasında o akşam

Pürüzsüz, bir başına incecik,

Güller de bozamıyor bu uzun

bu defne günlerinde

Savaşı hatırlatan hiçbir şeyi gönül

tozuyan atlarının yelelerine baktılar ve

Bilmem inanır mı bana sözcükler

Silindi hayalimden bütün efsunu ömrün,

şimdi hüznümü vermem kimseye

Türküleri dövmeyin!..

Etrafta kalan sesler kesildi birer birer.

bir Filistin gene var! '

Her tarafı gurbet olmuş yurdumun

Korkmazdık geceden, silah sesinden,

oy benim canımın canı canım

elinden tutup getirecekler

Benim de yandı parmaklarım memnu ateşinde

yürüyor içeri, giriyor içeri

Sen, şiirlere layıksın, ben yazmalardan aciz..

kendi uzayımda kendime

Ölmek kolay değil cankörüğüm

insaf et anna!

Dirilik erki kalırsa

Şuramda ince bir sızı, serseri bir acı

Bunların ilki Sarlanan

<u>Ben yaşamıyor gibi yaşamıyor gibi yaşıyorum</u>

Geç anladım

Kıyısından seyredilen bir denizdi sanki unutmadım

usul bir dokunuş cama biz ağlarken

Her gün biraz daha güzelleştiriyorum

Valde Atik'te Eski Şair Çıkmazı'nda oturur

Bu dünya, öte dünya

Belki de gidişindir senin

kapı önlerinde yaşlı kadınlar

senden önce ölmek isterim.

08.11.2020

bizi getirip buraya bırakmışlar beni getirip

gül kokuyorsun nefes nefese.

yayla kokuşlu çiçekler açardı sanki

Dışarda gürül- gürül akan bir dünya...

Niçin konuşmaz?

Çelikleşti.

Duvar, katil duvar, yolumu biçtin!

Şimdi mucizevi bir yerdeyim

Uzun uzun duyardı gözlerine çekilmiş mili

Usulca ilişiverir yanıma

Geceyse ay hemen tazeler minareleri

Geçen sene de merdivenden itip

beni görsen belki anlayamazsın

Sen: Korsun, alevsin aşk ocağında

Gizi çözülmeyecek mi oluşun

ve aç kurtlar

çok az şeyi

Hayattan muhacir, eşyadan öksüz?

Sonsuz ve olağanüstü bir bira

yaşamayı öğreneceksin

O nefes alışı sevgimizin, kavuşmalarımızın anlamı.

Rakıyla buğulanmış kaldırımlarına gecenin

bir cenaze kalkarken yağan yağmurun

batık gemilerin deniz diplerini saran

Dil Budur Artık

bir ağaç gibi faydasız olsun bu yazdıklarım.

Maziden ne kalmışsa yırtar atarsın.

seni sevmek saadeti...

? Basma da güzel olur, sevince.

Anlayacaklar ne kadar güçsüz

O zamanlar çocuktum

Bu yol ne yoldur, diye

Güzellik bulandıkça

insanların şarkısı olurdu o şarkının adı

Almanya?da çok satar söylediklerin diyor amcam

ne vakit karşımda görsem

uğuldayan rüzgarlarına

Kırlangıçlar birdenbire çekip gidince

bir haziran uygulayacak sesimize.

Allah babasıyla baş başa kalmış insanlara,

istemesen de beni yalandan,

evet kaybetmenin o zehirli buğusu

yani yürekte.

Arkada zincirlenen yüksek Toros Dağları,

kıstırılmış varlığımın bütün cephelerini

bir güle kapanıp kalmaktır şimdi

Saçlarına yıldız düşmüş

Çıkacağın son yolculuğa

Ne kadar benziyoruz Türkiye'ye Ahmet Abi.

Uyumak, ama düş görebilirsin uykuda, o kötü.

Bir Kedinin Günlüğüne

gözyaşıyla söner mi yangın

Bir çocuk dogmayı bekler

Batılı yıkmak için kuşandığın kılıcın,

Kaçmak isteyip,

Baygın kokusuna anılarla beraber giden

İşte öylesine boy atmış ki ceviz fidanı

ey bin kocadan artakalan dul kız;

Rüzgarın önüne katılmışım ben"

Sözcükler yanıp yanıp sönerken

Oysa bilmediğin birşey vardı sevgilim

İçinde ne garip yazdı...

Yeryüzünde bir sen, bir de ben varım!

Akşamı önüme bırakıp giden adam haklıydı

alkışlar, yürüyoruz, her adımda bir şafağın

<u>Ve günışığı sislerden düşsel ovalara</u>

Yediğim yemişlerin

Şöyle kucaklayamadım bir de

Bir yıldırımla düşürdüğün ana değin

Anlıyamıyorum şu iç sıkıntımı.

ne biraz sonramız meksika

Canımın içine taşıdım seni.

Yıkıntı elçiliğini, peygamberler

Beni yeniden doğurman için

Yaşarken kendine seçtiğin

Gündüzle gecenin eşitlendiği zaman

intihara ayırdığım zamanlar

şaşkınlığımla çocuk devrederken sıradakine

kamçılıyor içimdeki bütün köleleri

çileden ve kitaplardan çıkartır insanı

kürdanlarıyla, balgamlarıyla, ayakkabı bağlarıyla

Sığırcık kuşlarından bir serinlik ağzında

unuttuğum bir bitkinin yaprakları gibi

Gölgeden çık, güneş doysun hazzına

Hüznün, yalnızlığın şairiyim ben

Bir küçük ışıltıyla baharı bekleyen

Artık hiç birşey kar etmez biliyorum

ne çok kadran kanadı, yaram eskidi.

ölümü çağırıyor siyah sesli müezzin

akşam mıdır, gece midir, sabah mıdır gözlerin

gözleri iki safran ipliği şimdi.

Ellerim usulca ellerine değince

Ey sökülmüş cep! ey ıslak yorgan!

Alev bilekli süvariler kamçılıyor

Balkan içleri, bodur, kavi meşeler;

İçinde ağlayan çocuğa umut şarkıları söyleyemediğin,

İnsan bütün güzel müzikleri dinlemeli alabildiğine

<u><i>Dünyada sevilmiş ve seven nafile bekler;</i></u>

Sarı badanalı evlerde günahlar işlenir her gece

bize de Çakıcı derler

Yıllardır geçmedim bugün buradan,

Bu olanlar! Çok şey şüphesiz

Doludizgin

yüreğinin en sıcak vuruşuyla

gülüş ansızın solar dudakta

Herkes gibi teselliye muhtaç olsaydım eğer,

Anam evde yalnız, şimdi merağından ölecek! ..

ben koşarken derelerde birikirse çocukluğum,

ben her gece yıldızlara seni sevdiğimi söyleyeceğim

Pencere yanındaydı gökyüzü yanında

seni, kaburgamın altın parçası.

Sen Yürürsün Rüzgar Yürür

aslında sözcüklerin dili yoktur, hep

nasıl açabilirim bulutlara derdimi

Kardeşler, bu dünya bana göre değil

Bu yaşa erdirdin beni, gençtim almadın canımı

Hepsini bilirsiniz zaten, bir işe yaramadığını bildiğiniz gibi.

Bugün onlardadır yarın bizde

Kimi gün boşlukta konacak yer bulamayan

Edip?in yeri boş mu, köşede masanın yanı

bütün bir sonbahar ağlamıştı

Yeşil pencerenden bir gül at bana,

bir sözcük bir sözcüğe

Haberlerde uçan atlar sokaklar silme manyak

söz kirlendi,

Belki Abant olur belki Porsuğun kenarı

Uykulardan uzak ol...

biliyorum artık hiçbir gemi beni taşımaz

düşürerek.

Gönlümü vermişim, güle ne hacet

gelince başka bir caddeden evler üzerinden,

fotoğraflar çektirir

bir süredir rafa kaldırdığı, bu sondu deyip belki

Sırların sırrına ermek için sende anahtar vardır

kendimizin kendimize sağırlığıdır.

Ayıpsız fakat ellerimizi kirletmeden

Ahaa bugün ki şiiri kaçırdı hayırdır inşAllah

Kahvaltıdan da önce sigaraya sarılmak şart olmazdı belki de,

kısacık bir an

dayak yemiş bir sanığın çözülmesi içindeyim. ürperiyorum. bir at

Kim baktıysa görecek.

Daldı mı uzak bir yere gözlerin?

yıldızları birer birer indirdin saçlarıma

kal dersen kalırım

Gitsem Bergama Tiyatrosunda seslensem ismini

uzanan ellere

Yarın bağbozumu

Birinin ölü dudaklarından sızan kan daha kurumadan

şimdi gelsen de bir, gelmesen de bir

özledim demeyi özlüyorum bazen.

sabahla akşam arasında bir sarkaç edilgenliğiyle sallanıp duruyoruz.

Turnam benim, canım turnam, hanım turnam

Yerine getirmeye bile gerek yok

Bende kül, bende kanat, bende gizem bırakmadılar

<u>üzgün, kara, ayaklanmaya hazır</u>

sana bir türkü getirecektim

Bir kız, bir oğlan.

Bir salgın,

herkesiz ve hiç kimseyiz.

Sıralarında veremli okulların

Toprakların en bereketlisini sende sürdüm,

gözlerinde dalıp dalıp gitmeden

Çocuklar gibi ağlıyorum

Ve iki kez aşık oldum;

köpeğine gençliğini anlatıyorsun

usulca ruhunuza sokulup,

uçurum kıymetinde

Kış günü karları yarıp çıkan

yeni bir koşunun başlangıcında

Nisana hatırlatmanı

insanlar yorgun,

Ölmek de değil;

ufkunda yüzün yoksa..

Ülkem olmayan ülkemi

Chuang Tzu?nun Peşinden

Mor aydınlıkta bir çınar

türküsü tenimde düğümlenirken, odadan çıkışınla yolunu tutmuş,

ve sonra kargaların düşürdüğü

Duymadın haykırışımı, acılarımı,

Bu ağartı ancak yürekle karşılabilir

Çabuk büyüyen bir çocuk gibi,

Çıkar Boynundan At O İpi Çocuk

biri nergis bahçesi, diğeri mahşer yeri.

seni ve

Telaş içinde kendime bir devlet sırrı beğeniyorum

bu kuvvet

daha çok, sahipli köpeklere baka baka

Bulutlardan bulutlara çıkardım o yaz

25.04.2020

Boşuna gurbet acısı tattım.

Yere çökertmişiz!

sana asla...

Nihilist bir otobiyografi

Direksiyonlarının koynuna girmiş bıçkın şöförler

Sağ ol..

Adım onların adının yanına yazılmasın diye

Başım bir kristal avizeye çarpmış gibi şıngırdasın

yani eramilden birinin mührüne

O acımasız hançerini? ..

Yani yaşamışlık sandığın

ve bir duyumsama var bunda

Odalarda oldunuz mu?

Uçurumların çağrısı var

ben orda koşacak ve yetişecek olandım

Güncelerin kestiği, ekmeklerin aşındırdığı

yazgımı kaçırıyorum alnımdaki çizgileriyle

inanır mısınız dünya terlediğinde sırtına havluyu ben koyuyorum

ben ona dedim ki

beni yıldızlardan ayırma

"Yusuuuf! Çık da bir kaşık kanını içelim"

aynı dili konuşuyor ama aynı cümlelerde buluşamıyoruz.

ne zaman bitecek

Bir uzun yürüyüş düşlemiştim

Ruknettin'in Kalbi İçin Kehanetler

Vakit yok artık

şehri acıtan çocukluğumuza değdikçe

kırmızı balıkların

cevherim var fakat onu korkudan

Yalnız acı bir lokma, zehirle pişmiş aştan;

kolları bağlı hüzün olsun dört yanım

Kader ağlarını örer derler, anlamam hiç böyle sözleri.

II faut agir.

ama Ayvazofki'nin denizleri bir yana

her şey önceden belli olur.

Böyle yetişmişim ben, içim götürmez kenarından azıcık kesilmiş ekmeği

içmiştik demek ki onar şişe, belki on beş

Çekiyorum mutsuzluğun yasını

sonunda yükü bıraktığıma yanacağım.

koruyun saklayın onu ne olur.

iki lacivert gözünle ne kadar canayakın görünüyorsun!

Bozkır. Yelkovan otları. Gökyüzü masalı.

<i>Gökyüzü hep ıslak mavi kalsın...</i>

özlem ülkesini düş yaylımına tuttum

Gözlerin bilinmez bir diyar gibi

sonra, sen de ölünce

Uğrunda koparılan bir baş da ben olsaydım,

öğrettiğin neydi nerede o lisanlar

Sonra kasabanın cezaevinde

şuramda...

Sana da olmuştur... Öylesine susamışsındır ki sevilmeye, kendin gibi birini

çağlayanlar bile hararetlidir

kıvranıyor;

O ara içimde çiçeklerden oluşmuş

köpürmeye başladı gene

<i><u>Yüzüne vurmadım hiçbir eksikliğini </u></i>

Hiç görmediğim şey bu

Kaçıyorum -Kaçma

nasıl da yılları buldu,

Bir zaman geçmiş günlerin hayaline dalarsın.

Sanki bin yıllık sinmişliğin var

Şiirler demlerim sana otlar yetiştiririm

Kayalar kapatıyor onun arkasını som

aslında hepimiz birbirimize benziyoruz.

Bana: Yaşa der gibi gülen senin yüzündü.

"Bakın yaklaşıyor yaklaşmakta olan

N'olur gel,

Sözün şiirlerin mükemmelidir

beni bu şiir anlatmaz ki

Evet bu dün'dü bu ise yarın

Bin fersahtan duyarım kimle gülüştüğünü,

Sanki mürekkebi rutubet olan bir kalem

Herkesin unuttuğunu biz hatırlamasak

İşinden memnun değilsin

Dayan kitap ile

Esrik,

Komşular, hemşeriler, yurttaşlar

Ve yanyana gelince beton yapılarla

geride flu

Saçılan bir köpük olmak dilinde

Rüzgarla yaprağın aşkı

üzgünüm

Bir kadının saçlarından ateşi çalmalı ve yoksul erkeklerin parmak aralarına salmalısın. Yoksul evlerin ocaklarından kaynayan yalancı tencereleri görmeli ve tahta altını yitirmiş çocuklarla yürümelisin savaş alanına. Vitrinlerden ganimet toplamalı çocuklar ve zengin korkulardan pay kapmalı gecekondu sokaklarına. Zengin düşlerden doldurmalılar kirli avuçlarına. Sen sokakların başını tutmalısın ve aynasızların sirenlerine kulak kabartmalısın.

Sevmek için güzele mi bakmalı?

Gülüşün Eklenir Kimliğime

Tertemiz bir hava ciğerlerimde

Bir hırçın çocuğum, değişmez huyum;

Gülüşerek başlıyoruz söze

çünkü bu, ruhum olmasa da saklanacak bir şeydir

Şimdi yoktu bir anlamı suskunluğun.

bir muhabbet kuşum vardı,

Al başını dağlara çık

bir topak kan gibi adın

Yedeğimde hep bir şiir olmalı

Düşünmek istemiyorum artık ötesini

Işığı sönüyor

Tara saçlarını bir güzel

Annen oldum!

yalnızlığım benim çoğul türkülerim

helal olsun uykun bahtiyar sağlığın

Hoyrattı gülüşleri aydınlığı çalkalardı

- Sevmiyor muymuş seni?

herkes bir olay anlattı

Görmesek de yaşıyor o mavi kuş.

Ve o artık akar değil ayalarımda

Son çocukluk resmimi de bir yabancıya gönderdim

İçimde hicranınla tutuşuyor nağmeler,

Durdum ardından baktım

Bana düşmez can vermek, yumuşak bir kucakta;

Bir şehirden başka şehre göçerken

Acılarım iyice bol gelir sana,

Bak emrediyor:Daldığın alemden uyan ki,

Güneş görmemiş midye

Sen yanımdayken ister istemez

sensiz bir odanın sahrasını nasıl anlatsam

Mırıldandığın her şeysin, sesinden öpüyorum

Bir takım tavşanları andıran bir takım su hayvanlarını

hiç bir gün hiçbir postacı kapımı çalmasa

Adam gördükçe şaşıracak,

Bıraktım ellerimi, sana bunu yazsın

garip bir tarafı var

avuçlarımda ol, sokul yanıma

Anam anam

Uzaklara gittim

bir sürgün olarak yaşadığım Yeryüzüne

Unutma yagmurun yağdığı kadar ıslaksın,

Uğuldayan ve hep uğuldayan

yuvarlandı mı kayaları?

nabzımın atışına ayak uyduran vezninde

Gecenin kalbinden geçip gitti hırçın bir tren

doğru her ne ise, açık açık söylesin.

Yürüdüm yürüdüm

Kobalt mavileriyle doluydu yüreğim

Sen benim uzağımdaki en yakınım

Niçin yaratıldığını.

Kendini güzel hissettiğin kadar güzelsin..

ne bir suçlu çağrışımı, ne karabasan

utanma mevsiminden kalan gül kırıkları

Karanlıkları yırtmak arzusuyla

kahrolma da

doğru uğuldar:

Bu kampanyalar bu ziller

kaldırıldılar..

Şimdi seni seviyorum, gerisini idare et

görmemişiz hiç

Konuşmayacak mı hiç şu kayalar

Beynim bir sonbahar sarayı

Bu yüzdendi, her şeyi, çok iyi gidiyor sanırken, içimizde yükselmesine bir türlü

gözlerin uğrak yeridir bestekarların

O aşk değilse

<u>ağzın ömrüm</u>. ağzın öptükçe derin

Yalnızlığı sağlar

Eli para görmüş bir yoksul cömertliğinde

Gökyüzünde yalnız bir yıldız arar gözler

Ta ki sevgilim

Sök at kafandan acaba'ları!

Oydu işte alıştığım, özlediğim şimdi de

gittim bir ormanı dört ucundan tutuşturdum geldim

Hatıranın karanlık dehlizlerinde yerini aldı,

Bir uzun öykü biter

aşktan ağır bir ayrılık sularda güneş

Sen Bayan Nihayet, sen ölümüm kalımım

her yanım bin türlü merakla dalanmakta

bir kefede sana hiç sezdirmeden.

Avaz avaz bağırıyorsun

Korkulu geceleri sayar gibi,

ne olur sende gidenlerden olma

Yıldızlar yine oradaydı oysa

Ah bilemedim de nasıl geniştim,

Bir hercai menekşe aldım çiçekçiden

Adını koyamadığım,

Beşinci Bab

Hani ardına çil çil kubbeler serpen ordu?

Boynunda bir yer vardır, ben bilirim

Varılan kıyılarda eyvah

<i>Metin Altıok</i>

Ay kana kana batıyor

Hazirandır, yalnızlık gibi aşkın ortasındadır.

Demir yüklü şilepler geçer

Yokluğunda

Ruhumuza dokunan şarkılar..

<u>Koyunların kurtların böceklerin ve çiçeklerin </u>

Saçları örgülü çeşmenin

Şu kaçamak ışıklardan şu şeker kamışlarından

Bir ova

Sevilmek istiyorsan, önce sevmeyi bileceksin

işliyor, acımasız bağ makası bu şehrin

Açlığını eğlerken sen

Çoluğu çocuğu terk edeceğim.

Sonra arkandan yine ince bir yağmur yağacak

ne garip duygu şu ölmek

alçakça olacak biraz

şimdi bırak sana kedilerime süt getiren eski günlerimi anlatayım

Gözlerimden uçtum -bırakıp eski gövdemi-

Kulaklarına takayım

Ve kılıç gibiydi taze ekmek kokusu?

Deliler sultanıyım, hüzne diyet ödeyen

gözyaşı akıtırken gülenler yok mu

mesela denerken damarlarında bir serumu

Kars kalesi yükseliyor

Sanki her noksanımı mecburum itirafa,

yabani güvercin kanatları renginde

Gözlerin alabildiğine uzakları görmeli.

gitmeyecek mi, diye düşünüyorsun...

kardeşlik adına

yorgun başını

serçeler sekmiyor hayır, dudaklarında

Öyle sırtımdan vurmayacaktın beni

asıl yanılgı yalnızca yürümek

Kendime sesleniyorum ses vermiyor

selam, kopmuş bir başın argın ve migren

o beyaz karın utanaraktan geri geldiğini

kalkıştığım, diline dil olmak için

-La Pont Mirebeau-

Çığlık, o kara coşkunluk, ıssızlığı denizin.

ve hep aynı kilitte kırıldı

sonuna kadar yaşanmamışsa

Niçin anlamıyorsun

bir yaprağın düşmesi kadar ancak, acısı ve ağırlığı olduğunu.

Annem, babam, o meczup kardeşimle

Utanıyorum yaşamaktan.

gözlerini bağla, gecenin kemendini getirdim

Ben seni sevdim diye

senin için yazdıklarım herkes için yazdıklarım

Mağrur bir padişah gibi surları yıkarak

Oğlu doğdu nihayet.

ve haziranın trenini kaçırma, ocakta

Üst üste yığılırdı buruşuk kirli kağıtlar

Canımın içi Nurinnisa.

yasemin gibi,

bu adam benim oğlumdu.

çıt çıkarmadı ayrılık

Etime bir alev değmişçesine

Bezden bir kutuda

Yüzüne bıraktığım orman yitirdi yankısını

ıraktı gözlerim çok ırak

Moskova?da kalan birilerini düşündüğümden mi geberesiye

her askere gidenin, her tören yorgununun

sadece telve. elimi kaldırsam gökyüzü, yeryüzü neden

Aşksız ve paramparçaydı yaşam

belleğini iyi yokla

Bu çirkinliği ben yaratmadım

Bercudesi-1962

kapılarımızı zorlayanları silmek aklımızdan, onlar yokmuş gibi davranıp

Korkutan yanıyla narin

görünür, uzaklaşır...

Kapımızı çalan keder, üstümüzdeki suskunluk...

Gün bir ağartıyla karşılar pencerenden

Yıkanırdı gölgesi kuytu bir derede

Uçak Yolculuğu

Hiçlik'te bulaşalım sevgilim, oturup konuşalım

Yoksa şu sızıyı

ve anlamıştın hemen, derinden bir acıyla:

Yüreğimize alırız onları, ısıtırız

<u>Adını çizer toprağa</u>.

kapıda adımı sorma

Mezarlar çoğaldı o günden sonra, yetişmedi bize

aciz ve susuz dudaklarına kentlerin

ölüm yolcusunun son arzusuydu bu,

Ölüm boy veriyor artık

kemik, o mor şimşek,

biriken dilini hayatın

kendini yemiş bitirmiş bir nehirde.

kim sevmezdi ki kuş ötüşlerini filan

Son kadehlere doğru sorsun,

sanki köroğlunun ter kokusu

Özgünlükten duyduğu nefret

Sustukça derine düşen söz, uzaklaşan düş

Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü.

her şeyi terk ettim / ne aşk ne şehvet

istemek yaşamın kendiliğinden sonucudur, ne haklı ne haksız, ne yerinde

Karşı komşu Nafile Teyze bakkaldan ekmek istiyor

sözün gelişi

bak defterimin arasında kurşun kalem

Savurmuş yüreğini

ölümle paslanmış buldum sesimi.

ve yan yanayız.

aşk bitmiyor bitmeden

Bir tek aşk sözü söylememiş gibiyim.

<i>yapıyor öksüz</i>

<i>Anılardan yıkanmış gözlerinle</i>

Bir halin var seviyorum

bende bu kucak olduktan sonra

unutuluşun depremleriyle suların derinliğine battığına tanıklık ettiniz?

Azala çoğala

Olsun güzelim olsun ne olacaksa olsun

Ağzındaki ıslaklığın buğusundan

Tarla küllerle dolu, ortasında yumurta

bir geç kalıştır

saklıyorsunuz,

Affet bu siyah ve transparan duayı.

Bu geçit sanki yazdan kışı ayırıyordu,

söylenir söylenir bitmez bitmez hasretin türküsü

Bir basübadelmevt saydılar bütün olan biteni

artık herkesin bir karanlığı var

Koşup kapaklanayım bir kucak istedim

kendinizi bile yanınıza almadan.

İki ucunu birden yıkıyorsunuz köprünüzün. Nereye gider bu köprüler, kendi eksilmişliklerinizden başka?

Söz de sararır biterken bir aşk

karnın ısırgan otları gibi aklımda.

Hani, ey gözyaşım akmayacaktın?

Sana ölene kadar demişken,

bütün bir günü acıyla

yolun sonuna ulaştın artık

intihara kalkışan hitler kadar çaresiz

Bak, ilkokul talebesi kalbimden

Pazar da olsa pazartesi de

kim bilebilir bir ufak pirinç tablete

Yeryüzü Aşkın Yüzü Oluncaya Dek

Çok alındım kendimden.

Birkaç hafta, sonra ay

geçilen yolculuk

Özgürlük için dövüşmeye gelenler

sayıyorum huşu ile düşülen selam kavlini.

Belki ben kaybolunca diner bütün sancılar.

Ve trampetimi geri verebilir misiniz bana?

benim ölümümden yayınlan kırpıntıları

Teneşirler bu yüzden hep beyaz kalır

Yoksulluğun uzak derin gözleri adına

Bir gün zehrini bize tercüme edeceğini

"Lebbeyk! Sultanım!"

sıra kimin

düşün ki yüreğin sallansın

kırmızı melek şarkısından bir satır

ben ölüyorum

Gök devrildi, künde üstüne künde...

senle yoktu ilgisi

Oralarda bir yerdeyken sen ve en güzel ihtimalken

Varlığın bir başka, yabancı şey bana.

şehirlerden şehirlere, " göze alamadığımız bir şehir" yerine her şehirde,

Erzurum garında banklar üstünde

Bana sorarsanız mevsimlerden Aytendeyiz

Yün alırım şiş alırım tığ alırım

Kim bağışlayacak bu unutuşları?

Sevdiklerin aşkına sevenlerin aşkına

Aynı adam Ekim günlerinden beri gümbür gümbür gelirim

-Var! Varsa niçin? -

OLVİDO

Nerden çıktın karşıma böyle Sitare

yorgunsun her geceden, biriken her geceden

Sende duruyor dünyanın bütün zamanları

Bir ilk yaz tazeliği getirdin

haydi kalk şimdi bunu gömelim

aşınmaya bırakıyor yüzünü.

buhar soluğumuzdan ve kırağısından

Kalbimin En Doğusunda

Bırakıp Gittin Beni

Selamladı beni

ve seni gördüm, eğninde bir mavi gözlerin vardı

Başkentin ufkunda durup dururken

Başında kavak yelleri.

Sen henüz vurulmadın uçarken göklerinde

bir katılma isteğinin acısını dokur

İnsan dışında her şeyin bir manası var alemde. Kedinin, köpeğin, kuşun, ağacın... Varoluş gayesine ihanet eden bir tek mahluk, insan! Bu mu lan eşref-i mahlukat?

Sarardın üzüntüden, üç gün ağladın

O beyaz kefeni nasıl kıyıp giydirdiler?

Güzel kalan yaralarda vardır çünkü..

Balkonlar açar çocuk yaşında, yalnızlık kurur

sonra dudaklarımın düştüğü

içimde benim

Sabahın sesine, taşıdım seni.

Kalır aklımda

Gözlerim gözlerinden korkardı

Gizlice sevgilim, yaşam kadar acı

üç beş günümüz var şuracığında

İki kılıç gibi dövüşürken akla kara,

madenlerin buharından elde edilen büyü

Artık bazen gözlerime tırmanıp bakıyor sokağa

Çığlığa dönen bekleyişler

Ne de gözlerin var

Hatırlar bir gün bir camı açtığını,

Bugünlerde bir akşam, şehrin aynalı gazinosuna ve aynaların içine

içine kuşların sevdası dolar

Bir tutsak ağaç gibi yanlış yerlere büyüyenler

Efendiler! Eşekler susabilirler

bir yağmurun gölgesinde ihtiyarlamak

kalbimden küllerle fışkıracak neredeyse

rüzgarla, yağmurla ve yıldızlarla

kaç kez esrimiştim inanabilmek için buna.

En büyük acım olacak

Binlerce yıl sağılmışım,

göreceğiz ki

Ölüm Gelecek ve Senin Gözlerine Bakacak

sesimde zincirleri tutuklu rüzgar

Ben ta ezelden yangınım sana

Elimde bir gümüş zincir

Acının ortasında acısız olmayı,

Tozlu pabuçlarını gözlerime sürmüşüm

Geçer uzak güneşlerden, sulardan.

eski gözlerinle gel öldürmek vakti gel

diyorlar ki ağla

Yürekten yüreğe mekik dokuyan,

izmarit toplayan

Yaşamam seni kıskandığım içindir

duruşuna. hem kambur hem şair olana,

Sana koşuyorum bir vapurun içinde

Çabuk geçiyor

Belki Yine Gelirim

Ki hiçbiri karşıya ulaşmazdı.

eriyeydik nesteren köklerine sindiğimizce

Bilsen

Derinizi kolaysa tersyüz edin benim gibi,

Mutsuzluk dinsin biraz demiştim.

safirden bir baltayla.

ve deri ceketinize yaslanmış yürürken yağmurda,

Uzaktı dön yakındı dön çevreyi dön

o topuklar, ah o topuklar ve kerpici terk edişimiz...

Seninle söyleşip durdum bir ömrün baharında yazında

kavuniçi buğday tanesi, yanık

Göğüne benzer ki gözyaşları mavidir

Güzellik hırsızlığına.

<u>Seni yaşayacağım, anlatılmaz,</u>

zerre kadar sıkmıyormuş canlarını, çünkü

buna rağmen

Bir süre güvenmeyeceksin kimseye

tenimde, süzemediğim tortularla

terkeden babam kadar

Ya Yusuf?

artık geri ver, geri verilmez hiçbir yanılgı

dışardaki kötülükler içinde...

biz bu yürüyüşü çiğdemlerden almışız

"otur ulan!" dedim, bağırdım ona

Veya kestane dibinde;

Öyle bir isyan şiiri var ki ben onu yakalayacağım

Bu Sabah Dünya

Beni en sevdiğin halimle hatırla.

Hatırası bile yabancı gelir.

Tükenmez bir hazine gibi kendini sunan doğayı

tutku ne zaman vurursa çaresizliğimi yüzüme,

Düşünür, dolanırım uzun uzun, senin önünde

kırık kalpler, yaralılar, onulmazlar

bir gün ki şehir yandı, şimdi hiçbir şey anlatılmasın

dilsiz kırılganlığıyla dip iklimi

Masa Da Masaymış Ha

Bakınca daima özüme bakar.

Gideriz nur yolu izde gideriz

ben yaşarken koptu tufan

dersem ki artık enel hak

sen o zaman yırtılmış sayfalardaydın

Ve isteğimin acı şakaklarından

Hangi ses yürekten çağırır beni sana

kulağına okunacak biri olsaydı eğer..

adının yerine kullandık

-iyi de benim o darmadağın halimi bırakıp nereye...

ve dudaklarımda acılaşan ıslık

Bak nasıl

olduğun gibi gel, süslenmek için uğraşma!

geç olur bir yaraya rakının dağılması

Mazluma sürgün evi; zalime cihan düştü,

otomobil farlarına ve cep fenerlerine

yapayalnız ve öylesine yorgun

gönlüm gibi akıp giden şu çayı

Neyleriz kararan tomurcukları

Dirgenler, bakraçlar, tornavidalar

bir şehirde bir kadın.

Yüzü dövmeli kadınların yüzünde yüzümü aradım.

düşlüyorum ancak bilirim asla

Bir ilişkiyi, duyguların birliğini,

Halbuki bu merhamet balı dağarcığımıza

Bu şiiri okumayın ne olur diyorum size

Yere dökülsün istememişiz!

Biz gelince bir yağmur başlar

Büyüyen bir ürpertiyim sanki, kayıp gidiyorum üstünde sabahın

tutkudan kurtulmanın yolu. iptaldi sesim. dalgınlığım

Oyun bitti, zifiri karanlıkta belalar uçuşuyor

Soluğunda

Bu kafa seni kuracağını seziyordu hanidir

İnsan hayatı dediğin ne de meraklı bir şey

Bir sıfıra sığacak kadar geçmişim

<i>geçmiş en soylu yakacaktır.</i>

büyük bir tenhalık nasıl korkmam

Karlar içinde yorgun bir selam gibi

Abanmış korkuluklara

doruklarına şatolar kondurulmuş Avrupa tepelerinin

05.12.2020

uçurumda...

kıtal bitti.

kimseleri istemiyorum

Bir yer var gizlice sevgilimin uyuduğu

Bulup yeniden kaybettiğim cennet ülke

Kavgamız sona erdi, tükendi bütün günler.

Hem, o şuh ayakların altında çiğrıenirdim;

Işık dünyasını saran kanatlar

anlatsaydık

Seni yabancı bilmekten

mevsimidir, gemiyi terketmenin.

Katille kurban arasında o birkaç saniyelik telaşla

Ellerin güzelliğini kaybetmiş nasırdan,

gömerek gurbetimi

niçin heyelan var eteklerinde

bedeninin kaleleri, burçları var

Hey sen güzelsin kavgamızın şehri

ve bizim hane halkı bilmediğim bir sokakta görmediğim bir evde oturuyor.

Resimler: özlem

Elin sigaraya gider her on dakika da bir

tam düşecekken tutunduğum tuğlayı

Artık kullanılmayan dikiş makinesi annemden kalma.

Gönlu zaman zaman tutmuştu muştu

Ne olursa olsun en geç soğuyan senin yüreğin.

gücü yetmesin kimsenin.

hikayesi uzun olan kılıçları,

Hür olsak der,

Hele sizler, hele sizler...

Afrika hariç değil

Herkesin bir vazgeçilmezi var ya,

Öyle bir hayat yaşadım ki, son yolculukları erken tanıdım

Benim dilimin ucunda

o kadar

İşte o günden beri Türk'ün malı İstanbul,

bir yelpaze gibi açıldı sesin

maviyi hıçkıran, buruşturan deliliğe;

Suyu dinle ateşi yak özledim demek bu

Dil üzmezim tek hece var ismimde

yine de

Hadi hepsini ben uydurmuştum.

yürürken kekiktin boydan boya

Ve yıldızlar her zaman

En mutlu olduğunuz an bile, 'gelecekte belki daha da mutlu olacağım bir an olur' ümidiyle zamanın akmasını ister miydiniz?

Gün ağarmıştı ama ben günaydın dedim

Çünkü bir kuş

Ben herşeyin bir bir yok olmasına o kadar alıştım ki

<i>pek </i><i>o kadar göremesek de uzağı</i>

Yerle bir eylerim tac ile tahtı,

yoksa onlara bilinmez bir toprak mı adayayım

Kavuşma Günü

Atlantik ve Pasifik ve beş kıta

Her konuda

Kafamı duvara vurmadan tanıyabilmek seni

şiirsizim

ben aştım onları dediğiniz ne varsa

Yalnız seni, yalnız senin gözlerini

Bir alev halinde düştün elime

ah kalbim, ben asaleti bozuk

Yoksa ben mi yanlış tanıdım seni?

Yıldızlar halin sordu mu?

bekleyiş arzından kovsunlar bizi

Dur gitme

Mevsim bahardı...

Akıl etsinler seni sevdiğimi,

adıma dokunmanın, bu toprak beni

Sen benim olsan, ben senin olsam

kim bilir neydi biraz bir yüzü dünyadan çıkardıkları

Dostlarla da yollar ayrıldı bir bir;

yağmurun inceden yağdığı yerde

Sarı peruka takmış bir acı

Senin için üç lirik parça yazmaya karar vermiştim.

kitaplar açılsın yemin kılıçları bir bir dikilsin

Anamdı belki, ama o çoktandır

kuşlar uçuşuyor içimde.

Şimdi sana bakıyorum, kalabalık gözlerin

Beynimde iklimsiz papatyalar

ölüme karşı bir şenliktir.

Daha başından beri

Ne oluyor bu yere dediği zaman insan

Bugünün şiiri nerde bugünün:)

bu denli uzak bu denli yakın

çünkü aşk hapishanedir

Zaman zaman yüzüme vuran

Başka bir kadının hayatını taradım

aslında.

Sen iste gerekirse kendimden de vazgeçerim

benim de bu dünyada ödünç bir kapım var

çamurlarda bulduğun o yaralı kuş

Yıldızların samanı üzerinde yatan

Korumasını bilmiyorum yitirdiklerini kuşların

Yahut sokaklara tükürsek

Bayağı ihmal etmişiz burayı :)

Bütün sıkıntın bir eski masal.

O büyük yalnızlık içindeyim

Ve kızlık dursun başında efsanemizin.

benzeri olmayan bir dünya kursun

Ay yapraklarının indiği bu dam,

Aşk ki sevgili kızım, aynaya benzer en çok,

ve sökülüp gelen ayrılık

bütün o çılgınlıklardan sonra ah yazık

öyleydim

öyle basitsin ki sen bütün şiirlerin içinde

Sessiz

cigaranın üstünde senin

Uyuyorum,

doluydu portakal kabuklarıyla ellerimiz.

buna rağmen mutluluğa inanıyoruz

dudaklarıyla öpecektim seni

Rüzgarların, nehirlerin, kuşların sesinden,

Bir anın, yalnızca bir anın bütün bir hayatı kapladığı anlar

kuytu mağaralarında karadenizin

Güzel; ama daha temiz olabilirdi.

tanımamak tanımaktan iyidir

kal diyen bir kadının grameriydi aradığım,"

Tuttun sözünü, aferin fidan!

Sana selam söyledi.

sırf bir haziran doğru çıksın diye,

Denize düşmüş gül gibi düştüm ateşe

ne kentlerde devleşen öfkeler

Akıl almaz işleri şu zambakgillerin

Ağlamak diye bir şey yoktur diye bir şey

Şivekar'la konuşup tebcil ettiler gelini

ey kanıma çakıllar karıştıran isyan

yalnızlık cinayettir bütün notalarda, bütün dillerde

Güzelliğin balıkları gibi İstanbul'un.

Aşk'sa kaydolmaktır hayat'a

anlar, sadece anlar. siz de anı yaşayın.

aynanın önündeki feneri yakma boşuna

menekşe

Susuşun yıkıyor beni en zayıf yerimden

Ayten'i övecekseniz ne ala, oturabilirsiniz

uzay boşluğuydu gözlerimizde.

kalbimin kenarında atını durduranlar için

ve anamın kanserine alıştım

Lugat, bir isim ver bana halimden;

acıyan bir şeyim ben burdan çok uzaklarda

Susarsak susarmışız da, ölçemezmiş kimse derinliğini

Gurur duyun yalnızlığınızdan.!

sonra sıyırırdım kendimi yeryüzünden

Bir yanım bırak diyor bir yanıma

Bu yüzden hep hırçın, hüzünlü, kırgındık...

Güller yığan bir adam olsun isterdim babam.

<u>savrulup aktım o ırmaklardan.</u>

Biz de sevgili Seferis, biz de

kimbilir nerede oturuyor

Kapıya koşuyorum

Yeni bir ülke yüzün ellerimde kaybolmuş

benimse - rölans

ve sarınmak o kocaman gözlerin

Bir gün: yanmış süt kokulu bir oğlan

ve de geceleri yanan dağlardan.

Bakışlarımda akşam karanlığın

sözde!

Penisilin, halk şiiri, canlı sinema

yüreklerin üstüne,

Sabahları gün doğarken kalkıyorum

Sen henüz diken diken saplamadın göğsüne

Geri kaldı her yoldaşım,

Kuşları ürkütülmüş bir dal gibiydin, öylesine mahzun!

denizi, kumu, servisi, lüksü

Badiye yaylasında koklasaydım izini,

Eskimiş şeylerle avunamıyoruz

Nefret sarayında sultan olmaktansa

söyleyin

anlatamadığım, anlayamadığım masalların bana yaptıklarına,

İç ses, diye söylendim

Kara yakındı önce, hem çok yakındı,

Çorba içmedeyiz sıcak sıcak.

kapıma gül bırakan adamları

Işık, kılavuz ol gittiğin yolda

"İkimiz o bir kalarak en özel yeri"

onun gücünü söndürmemiz gerektiğini.

aşk mümkün olsa idi ah, aşığı öldürmeden

acısını gerçeğine sarıyor bir çocuk

kimi gözyaşı döker öldürürken

gitmek gitmek.

uzun bir marazdan doğmuşum ben

Parmaklarına kına olayım hayatın.

Şivekar avcılara görünmek istemedi

Ben Senin bedenini sevmedim ki

Sen, bütün dalların birleştiği kök;

Ey bir adamı korumak ve hürriyete kavuşturmak için

Ah yalnızlığın gömük kapıları

her hafta oğlunu leğende yıkayan hayat

Şahitlerin değil miyiz

Evcimemn bir ev kadını gibi

gece adımları şiirlerimin

Ok değerse bir kuşun ancak kalbine değer

sıcağın tenimde çığırından çıktığı o ilk anı unuttum

Ben seni severim gülüm hadi bana iş çıkar

sönüklüğü seçersem eğer

Ve serinliğinde gövdeyle taş olmak arasındaki kararsızlığın

Bir yeri var evrende

Sevdiğim kız bu şiiri asla okumasın

Belki o ses o yudum o yumuşak döşekler yeşil yeşiller

ne söylenebilir! tam çağıydı, olağandık

Biliyorum, böyle değildin önceleri,

Kanatlarımda hep böyle yalnız başıma

Mezbeleliklerde hırpalandıktan sonra

söylediklerimden pişmanım söylemediklerimden

ya da deli dolu yaşarken,

tutarlar mı biteviye...

Sen, gelirsen ve yok edersen

sessizliktir

Aşksa bitti...

Koca bir halk küçüldükçe küçüldü.

çağdaş bir kentli görüyor bana bakınca

yakında.

Ben senin en çok gözlerini sevdim

ama aç, azgın

ardında yalnızca nemli sigaralar bırakmanın acısı

Azı dişin bıraktığı boşluğa.

Elimi uzatsam tutardı ama

Dünyanın en mutsuz otogarı... Dünyanın en imkansız istasyonuydu bizim

Acıdan çatlamış kalbi

En deli rüzgarların önüne sür, bulut-bulut,

Ne bir türkü söylersin gizlice ağlayarak

Saçlarım o eski güzelliğini

duysun alem ateşin dağı erittiğini

öperken siya-u jakond'u tebessümünden

Damlar yüreğime ılık bir sızı

Sulardaki yakamoz, ortancadaki pembe

Odanın içinde bir ayna, aynada İstanbul

burada kalamazsın, başa dönemezsin

Gençliğimin geçmiş baharlarını bir de...

Başımı alıp gideceğim.

(Bilmem ki ne buldu örseli tenimde

Gözünün yaşına bakmadan gider.

Tüm dünyaya söylüyorum sana söyleyemiyorum..

Sana parmak uçlarımda kalan son duamı vereceğim.

Konyanın beyaz

senin için dua ettim

duruyordu aramızda

Küsecek ne yaptım aklım ermiyor!

ve yıllardır tütmek ne... çoktan unutulmuş!

bana sorarsanız : "adam sen de, bir iki hafta."

niyeyse korkuyla kendinin peşinde koşturan o zavallı titrek kişiyim ben!

bağırdım ağzımı elimle kapatarak

öyle çok tersine çevirdim ki

Diyelim ki sınamışsın uzaklığın ihanetini.

güney rüzgarlarına açıp yelkenlerini

İller, göller, kıtalar aşmak.

09.10.2020

Bak işte

Divan, Nazım Hikmet, İkinci Yeni

ama Mason bile olamayan

O Şehre gittiğin gibi bana da git uçarak

ve ben duyarak hissederek bu gözü

çamurlu şiirler uzatsaydım

Adam masaya

gittim bir kuyudan su çektim

ve gözleri ancak gözler bağışlayabilir,

ne Olimpus gazozu

bilmem nereden gelir

sözü yasaklamalı ömür hanım yasaklamalı...

sokak satıcıları epey bilir bunu yalnızlık cinayettir

Bir parça uçurum alıyorum terkime

diyorsun

Canıma batan her halin felç gibi indi bedenime

Bilir misin bekleme salonlarını?

Ortalık yerde durup dururken

Yaşamak kolay değil ya kardeşler,

Sahi senin ağzın nasıl oldu Güler, çok acıyor mu?

Ama sen hiç benimle olmadın ki?

kara bir örümceğin ağı

bilmem n?apsam nereye kaçsam

Alkolle çalışır- ÖTV hariç

ihtimal; bir bardak çay taşırım ağzımda

bizim ilanlarımız çoktan verilmiştir

Ama yok ama yoklar.

Duyanı ısıtan, kulağını kestiren, güneşe baktıran,

<u>Erkek ağlar mı diyeceksin</u>

dokunamadan o uzak ovalara

Kalbime gömdüm sözlerimi, ceset torbası oldu yüreğim.

içimde tuzun ve yüzülen bütün

Sonra tüm yolcuların silindiği bir ufuk

mazilerinde görkemli bir yaşanmışlığa tanıklık etmiş olmasalardı eğer!

sen diriyken

İçim sıkılmasa o kadar

Ne senin anladığın kadar, kaldırımları...

Kaldırımlar, çilekeş yalnızların annesi;

Zaman kan süzüyor kulaklarıma

Azgın yellerle savrulan

biraz küstah,

güneş vuruyor başıma artık. ortalıktayım

bir ilkel eşitlikte buluştuk.

bahçesinde ebruliiii

Doluşur içine narin böcekler

Kapıya açıl komutu gelecek.

Atların en güzel biçimini sessizce kalbime indiriyor

Ne bulut var ufuklarda ne gemi

Ben ölürsem mutsuza iyi bak!

İşte ben hep böyle garip mahzun,

Tükendi hasretle günlerim

azalmıyorlar Nermin

<i>Bir kıvrımıdır giysinin bana yaşamaktan kalan</i>

sabaha kadar kalırdın

Bir zerreciğim ki, Arş'a gebeyim,

Utanırım fıkaralıktan,

Önümüzdeki arazi örtülü şimdi karla.

Çıksam şimdi güzelliğin gökyüzüne

güvercin avlıyor avluda kedi

gök yarıldı, çamura can verildi

bir yerlerde bulunduğunu sandığın

Kuşlar söyler Akıp giden ırmaklar söyler

damdan düşer gibi

senin gözlerinde ancak bir nefes ışırlar

Senin adın kavuşmak olsun.

Eksilmesin üstümden gölgen, rüzgarın

Kundağı çıkarıp kefeni giymeden önce

insan zemheriyi

Git desen gidemem

Diyalektik Mutsuzluklar

Tek yüceliğim tek kutsallığım benim

Yıktı gönlümdeki tüm emelleri,

ve ansızın çatlatabilmek zamanı

bir zamanlar leyleklerin getirdiği bedenim.

Birazdan bahçeye geri gelecek cinler

Hapisten

güneşe ve erkekliğe büyüyen vücudum

in misin cin misin anlamıyorum

Tatlı mesajlar veren günbegün

-Şükrü Erbaş-

derin bir anlam yüklüdür

Vazgeçilmezdi ellerin sonra,

Ah, o sığınaklardan

"Boklu çaputlar içinde yatar sultanın"

?güçlü ol ey kalbim, güçlü ol

Alemin ortasında kimsesizliğin sesinde

İçlisin de, bükersin hemen boynunu

Yaşayanı unutma.

kendi sesini kemiren alanlar

eve üç gün gelmediğinde şiire sığınan

demokrasiyle birlikte kaldırılan çaycılara

Ben sizin ruhunuza çiçek aşısı yapayım

Sakın bitti sanma her şeyi,

Sesinde ne var biliyor musun

Herkes orda sen de ordasın

yaşamanın herbir yerinde.

Bir köşe gidince bin köşe yeniden gelecek

Bir idamlık Ali vardı, asıldı;

saldırmaya hazır ve müsellah

Sesin ne kadar sıcak sesin ne kadar yakın

Nereden geldiğimi sormayacak mısın?

"Ağlama kız, deme incirim Yar Yar

Of'larla ah'larla başlayacaksın her cümleye

sessizce bir cıgara yakardın

Kaderle el eleydin,

Gaiblerden bir ses geldi: Bu adam,

Don vuran ağaç sürgün verecek,

torna tezgahlarında demir.

çocuğun mercan saati çatlar mutlaka

Ay dolanır gider, yalnız kalırsın.

İçimde iki mutlu yıl varsa,

Tükeniş kılıktan kılığa giriyor.

Gelmesini istemediğin bir türkü sonu gibi.

İstersen durmadan adres değiştir,

Gerçek aşk, hiçbir şey yapmamaktır. Bir şeyler yapmak kolay; aramak, ağlamak, yalvarmak, kızmak, yalan söylemek dünyayı yerinden oynatmak.. Zor olan, bunların hepsini yapmaya gücün yetecekken hiçbir şey yapmamaktır. Beklemektir zor olan, herhangi bir beklentiye sığınıp yaslanmadan beklemek. Hiçbir şey ummadan, hiçbir şeyi değiştirmeye kalkmadan, gücünü sadece masumiyetten alan ve sabırla beslenen.

kimi yeterince sevmez

duymasın, ölürüm ha.

bilseniz nasıl bana benziyorlar

Susun, tümünün anıldığı gündür

Yani dayanmak ve katlanmak için silkelerken bütün benliğimizi

demir atıp ancak durulan

bırak bana,

yine emrindeyim

Geyikli geceye geçiyorum"

kim bilir ne zaman kendini yazmaya başlamış

Günaydın der sana

Gözlerinde bir anda dört mevsim

Hırsızın devirdiği eşya.

İşte arınmak isteyen haz

Yaşadığın kent de sana benziyor gitgide

benden sonra da söylenecek

otlarla birlikte uçuşur alev

ama savaş böyleymiş bazen siviller

İnsanlık ortamını yıkmaya yanaştıkları söylenemez.

üzülme ne olur

Oynamak! Hep oynamak, rolü iyi omuzlamak,

dövüşçü horozların kopan tüylerini

Dünyaya çarpan yürek onmaz

bu gece dağ başları kadar

duyumsatmadı kendini hiçlik bile

hani kırdığımız peygamberler var, ya işte sen hecelerdesin.

Beni meşgul ediyor bugünlerde

Perde burada inecek.

Aldatıldığımız önemli değildi yoksa

Batan güneş sendin

Birdenbire kayar gibi;

Her gece bir yaveriyle yatıp ertesi sabah yattığı adamı idam ettiren bir imporatoriçe olmak mı yoksa Nobel'i alan ve hayatı laboratuvarlarda geçen bir Madam Curie olmak mı?

şimdi ikbal cennette, tarık ali ingiliz

Ya sen kürek, solmuş rüzgar gülüm,

Kaş çattırır insana, korku verir

herkes günlerin bulanık sularında..

kabusa dalmak pahasına.

Yaşadım bir kenarda, habersiz Hintten, Çinden

bir dikişte içtim bir şişe geceni

Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan.

Can alınıp can verilirdi hiç unutmadım

adres değiştirmiş silah kaçakçıları

Anlayamazsın.

sana bunu söyleyecektim

çıktı, her günkü gibi gülerek evden,

sayfasını kapatırken

neyimiz vardı öfkeli bir gençlikten

Onu son kez gören kim?

şiirin bile kurtaramadığı

dört ayrı ölümle ölmeyi öğren

Olmuyor ha deyince.

kimse bir şarkıyı sonuna kadar söyleyemez

nesneler adama tasma takıp gülermiş,

Kaskatı kesilmişim, kalbim durmuş

harçlığından arttırıp aldığı

Vakti bilmek için

Geçerek geldim. Terli ve kirliydim.

bana getirmiyor.

<i>belki de bir çocuk</i>

Anamız çay demliyor ya güzel günlere

Arayışın ilk aşamasında

gözlerinde mi mehtab; mehtabın mı gözlerin

adanan boynunda o gümüş zincir

Şiir için düelloya gelmiş bir sevgili gibi,

sabah ezanında yağmur yağmasa

Sarmaşık, komşu bahçelerde el çırpıyor

utangaçlık. Hırsızlık yasak ama yağma helal.

Ah! Çok Memnun Oldum

Göz yumup seni düşlemek?

yataktan aynaya yansıyan ışık

sigara figüran falan.

Soğuklar başlayınca havalanıp

duman tutmazmış.

Ne oldu iyice kestirilemeyen bir parıltı gibi

Ömürsüz Mavi

sattıklarına inandırmak istiyor

Derede yıkandım, cevize tırmandım. kuş ürküttüm

öyleyse haziran kokuyorsun demiştir bir de

Ufuk bir şey değilmiş bana, gördüm.

Deniz

Ümitlerim ne olacak

Bilirim söylediğim tartışma açmaktan öteye geçmez

Hırsızlık; para, malmı çalmaktır?

beni sevmiyordun bilirdim

kara kağıtları al

Sen: Benim düşüncem, ruhum ve dilim

Yalnızım, ne kadar aranıp dursam,

sen ülkemin yaz geceleri gibisin

Şimdi dokuzuncu senfoninin sırası mı

Büyü bıçağı koparıyor onu gri harmanili kayalardan

Demirden ve kızıl bir karyolada yatıyordu Şivekar

Babayla anne

Konuşur mu sanıyorsun dağlar, ovalar, denizler?

ölüm basmıştır son sığınağı

Denizin uzaklardan getirdiği

Biraz estetik

Cemal?i okuldan aldım

Yerin uyanması gibi kımıldaması gibi toprağın

birlikte ölünecek hiç kimse bile yokken

Çiy de düşebilir anıların üstüne

herkesin içinde iğdiş bir bahar

Ne kadar uzakta olursa olsun görürsün ya hani.

Senet senet satılmadan önce

O sabahları eğilip öpüyor denizi.

Upuzun bir kış başlıyor sevgilim

Başka bir yerde değil, yalnızca burda

Dayanmıştım

neden öldü ben burdaydım sen ordaydın

Madem görmeyecekler bundan sonra beni.

Aldırma dedim

saçlarıma nasıl usulca indirildiğini

Atalarımdan kalan

Pır deyip uçtu sorular sonrası kuş.

Acı kurşun bir okyanus

Sık sık tozlanan koca sığırları

Yeryüzünde seni bir görmüş de ben olsaydım,

Az dolaşmadım gönlümün kuytularında

Delice niyetlerimle.

Şehrin şarkısını söylediğim zaman

ana ben daha çok küçüğüm. bana ninni söyle ana

Bir kızılda alabora oldu gök

bir kapı beşş bin sess.

beni çağırmaktadır?

<u><i>hele nihavent </i></u>

kendi öz hüznümüzün öz tarlasında

İşte taze ikindi güneşim.

Kocaman bir dünyaya umutla

yenilgilerden sözederiz, aldatılan sonbahardan

Saçlarım tutuştu önce,

Tedirginlik

emret!

Bağlı değil yer ve zaman kaydıyla

Günler böyle geçer. alışırsın...

Aman vermez karanlıklar sardı dört yanımızı

irileşen, gitgide irileşen ağaç gibi

yenilgimi sevdim sendendir diye

Kendini hazır saydı şimdiye kadar

küpeştede bakan biriyle

Yağmur Kaçağı

Kalın fırçalarını kullanarak geçiyorlar

gülüşleriyle donatacaklardı sokakları

Senin çiçek açmış bir kiraz ağacına benzeyen

fazla tutkulu, fazla türk, fazla bilmem ne

gösterişsiz tabutunu yuhaladılar

Zorbanın kahrına, gururunun çiğnenmesine

Unutuşun beyaz romansıyla ölüyordum.

Bir insanın ölümüne dönüşü

Minareden, barikattan,

Ve sen kendi küllerini savuruyorsun dağa taşa

Bütün dallarını uzatır kalbime doğru

Onlar bütün şimdileri, bütün zamanlara

Suskun buldukları korunakta

ölmedim genç olarak, ölmedim beni leylak

Eğer beni dinlersen

alıyorum resmini nazenin aynalardan

Uçucu ve yumuşak şeyler geliyordu aklıma.

ressam fırçasına neden mi kızgın

Sen annen güneşe git, nur ol;

Acı çekiyor ve kendimize gömülüyoruz

Şivekar olduğuna

Ellerim tütsülenmiş

Kederlerim, ümitlerim, hayallerim

bir de gülüşün eklenir kimliğime

çanakta şarap içmeyi dudak izlerinin üstünden

biraz bekleyebilirsin, daha sonra

kırmızı bir ölümü görmüş gibi

Nerde kuşların dilinden anlayan adam

Duydum, kırıldı içimde tuz sesi

Sevginin göçüne taşıdım seni.

Akları, karaları, bütün renkleri esirgeyip

961'de ziyaret ettiğim anıtkabri kitaplarıdır

ikimizin vaktinde

düşlerime sokak kedilerinin gözleri giriyor, korkuyorum

Konarak aynı söyleşiye yer verince

Ne de çatal yürek civan oluşun.

Biz inkar eder, inkarı severiz;

Öylesine kalabalıktı ki,

kırgınım, saçılmış

Canı çok yanıyordu günlerden beri.

En iyi anlatandır o

Umut diye bir şey yoktu ki, seni sevmeseydim

inanasım gelmiyor, akıllanmışım

Ağzımda taptaze bir tütün kokusu

aynı takım yıldızların altında

Ama kokunu bırak bende

pancurların gerisinde kararıyorum

elle bilenmiş sözcükler,

bir cinayet türküsü söyleyeceğim ben de

Ben bin parçaya bölündüm her parçasında

Hafifçe yanmış bir simit yenebilirdi

bir acı, telörgünün ardında

Kolayca hasta olur, kolayca vazgeçerim zor olan ne varsa.

ya da çok geç

bu yüzden boğuk seslerle geldiler bir şafak

her ayrılışlarında, "ya da bir köprüsünde

Sofranı kurardı

karlı dağlardan serindim,

Savaşın adı geçse, cinifrit olur

İzmir fuarında

ne zorum var aslında. ben ki ölmüş bütün biçimleri kullanıyorum.

Lavanta çiçeği kokan kederleri;

Ya bir duygu selidir aralıksız

Öylece bırakılmış gün bitiyor

Siyah papyonlu olurdu mutlaka

Gözümde tüten memleket.

Sokakta top oynadım çocuklarla

inanırdım...

pişirilmiş çamurun zifiri korkusunu

Yazdığın mektupları okudum, kana kana su içer gibi

Avuç-avuç sevdamızı,

İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar

Yeni bir gün başlıyor demek

Bu firar aklına nereden, ne zaman esti senin.

Sonsuza uzanan sevinç güzele vurgun tasa

Bıraktım Nietzsche'yi Kant'ı kafam hiç karışık değil

dudağına, yüreğine, kafana.

Uyku ve unutkanlık gittikçe derinleşir

Öğlen kahvede söylediler, Rıza öldü, dediler

dudaklarında siyanür

Benim ak ve kara kayalar içinde bulduğum inciler

çünkü serbest düşünme zamanı geçti artık

Ellerim egece yatısına çağrılmış

tek yaprak bile kımıldamıyor nedense

çünkü birşeyler değişiyor içinde

bakarlar insana

yükseliyoruz

bu göz susuzluğundan sen yürürken odada

Toprağın buğusu tanrıya değdi değecek.

ayrılık yüreğimi uyuşturuyor karıncalandırıyor nicedir.

İngiliz birahanelerinde

göğe. Arzu yüzeye vurur

Dinmez! Gönülün, tapmanın, aşkın sesidir bu!

4. Şiirimiz erkek emzirir abiler

Ben seni severim ve ikimiz de bundan yararlanırız

Bir de gencecik aşıkların yüreklerini bilirim

isterseniz öyle çıtkırıldım olurum öyle incelirim ki

<u><i>Ve ben seni çok özledim</i></u>

kapalı olsun açık olsun

Veda etmeye çalışıyorum..

kendimize karşı olmak, aykırı yaşamaktır, acı kaynaklarımızı ellerimizle

Operada cinayet imgesine uygun işler yaptı bu ikisi.

güzelliğinden çırpınan bu gecenin

ama şimdi, nedense, her şeyde

Olmaması gereken birşey gibi, kırılan bir ayna gibi.

Kanıtlansa da fark etmez şu dakikadan sonra

Bu bahçede her şey hayran olunmak için

Sen ki anlarsın

Sana hicret eden bir Kureyş de ben olsaydım.

ah, oğlakların, tayların, buzağıların

kendini yaşamakla taşıran bir güneş kabarcığı

Ölümü bilmezdik öldürmeyi de

özgürlüğe giden tutsaklar gibi

çok çalıştım inan

korkarım

geçmiş için yetersiz bir açıklama.

Ve sabahçı kahvelerinde

sevgilimin sütlenecek göğsüdür diye

18.10.2020

Hadi İzmir'e

Bir bayram yeri olarak gelmiştin Fevzipaşa'ya

kulumun içinde kulun

kurşunun değdiği tende heves kalmıştır

içinde bekleyişler, bekleyişler, bekleyişler,

amansız bir ütopya üfleyen pencereler

babam peşinden hızla koştu senin

-Boş hamal! boş hamal! boş hamal!

Çarşamba

Aklıma gözlerin gelir.

ne kazanabileni ne de kaybedeniyim

İşte yaşamak maceramız bu.

mavi gözlerinde yanıp tutuşan

Elin elime değmeden avuçlarımı terleten sıcaklığını taa içimde hissetmek.

sigaramdan,

Sevgileriniz ayaküstü, ilgileriniz koşaradım

Eylem cini.

<u>Ödüm patlıyor Gülce'ye bakmaktan</u>

En başta, başı boş atlar gibiydi nehirler

Sen her şeyi biliyorken,

gözleri yatırıp ıraklara

Yar yüzünde infaz

ve de tehlikeli olacağız.

Durmadan sözü uzatıyor su,

sen yoktun

ki dünya

Sakız satan çocukları

Bu sürgün ikimizin de yazgısı,

Mızraklar kırıldı, kalkanlar delindi, ganimetler paylaşıldı.

Ama sendeki ruh ve düşün öyle güzel ki,

dönelim... dönmek yenilmektir biraz da, yarım kalmasıdır çıkışlarımızın, korkaklıktır, alışkanlıkların güvenli

Koparma anne

Sevgili

vakur yumuşaklığı canımın içi İstanbul toprağının...

keşke kendini bırakıp gidebilse insan.

Ne müthiş ayrıcalıktır, söylerdi

Herkes kendini tanıyınca iş bitmeyecek,

Karanlık korkutamaz gülüm seni, vururum

sendeki santa luçiya gözleri

Savaşta ve barışta, karada ve denizde,

ölüm var zira.

koşmam gerek

bir ölümcül sevda hangi köşe başında

ölümlere ulanmakta ustadır

Yine daldım da kendi düşüme

vücudumda dolaşıyor zincirin

artık akar olamaz. Sözgelimi, Yunan ya da Roma

Nasıl oluyor

Tanrım sorarım sana neye yarar?

eve, ikiye açılan yalnızlığa sürmekti hayvanı

Biliyorum, yenilenenler geçmişe kadar kaçar birinde

an be an çöküyor, insanın içindeki güç

Saadet çalmak, hırsızlık olamaz mı?

Kolyesiyle oynuyor kadın - tabağımda soyulmuş elma -

içime belalar doğuyor sonbahar doğuyor

Ben birilerini, o birileri başkalarını. Sen beni... Seni bir başkası...

<i>Saçma ey göz eşkden gönlümdeki odlara su </i>

Özledim sesini ne olur konuş

Görünür zaman yaratan.

ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman

Zamandın, zamandan öte bir şeydin

Kim sürmüş Altıok Metin dünyanın sefasını

O zaman hıçkırıklı bir ut delirir yanım sıra

Yusuf, gecelerin sonsuz şarkısıdır

Diyar diyar gitmeliyim...

ne kadar acı geçmişsse yaşayacağız

Kum tepelerinde ay yarasında

Sonra kırgınlıkla vuruyor masaya elindeki sübyeyi?

beklerim sonumu, yarılan günün şafağına

kaldı bu silinmez yaşamak suçu üzerimde

an gelir biter muhabbet

Bir gün, bu mahzun sevdadan geriye

çarpışmamak için Bahar'la

bütün kendimi göndersem seninle

niçin bütün yıldızları kaçıran bir korkuluk görevi verildi bana?

ama kimbilir, birazdan uzanıp dokunursun.

İçine sinmeyecek kadar kör.

"in misin, cin misin?"

çocuk gözleri büyük büyük

Yağmur, gülşenimize sensiz, baldıran düştü,

Geceyarısı, uykun kaçmış

kaç yıldır

Sensiz olmak mıdır hep alınyazım

Hiç biri ayıramaz beni senden

Geceler de gençlik gibi eskidendi

gerçeğin beni bunalttığı günlerde

Kirpiklerim kırık

Daha bu solgun günlerde aşk,

Bunlardan önce sessiz kalınabilirdi

Sorguya açık kim derseniz bakirdir, odur bakire

Şivekar buldu

çekmeye, kendim gibi birini özlemeye öylesine muhtaçtım ki, seni tanır tanımaz

acemiydim gitmem dedim sizin provalarınıza

Birinde Yılmaz Güney oynuyor, birinde Fikret Hakan.

kanarya ötüşlerini.

yeniden bir nil olup taşar mıyım çöllere

En üst kattan düşerdim her gün

ve güz geldi Ömür hanım. dünya aydınlık sabahlarını yitiriyor usul usul.

gözlerin gözlerime değince

Akşamın göğsüne hüzün serperek

beklemeye değecek olan gelecekse sonunda eğer..

Ben sevda bölüğünde kıdemli bir askerim

Bir halk gülüyorsa gülmektir

iğdişliyor haber bültenlerini, yorumları, sahte ölüm ilanlarını

bu sefer gerçekleştirdiğini sandığın bir fikir

90?lar bitti artık onlar var ve hey

<i>Kimi zaman gardayım, </i>

bakarken çocuklarımızn yüzüne,

ölümsüz, güzel ve çetin.

çizmeli tülbentli kız

Cumartesi

çılgınca aşığım sana

Doğrusu bunu hiç düşünmemiştim..

Geceler unutmuş sevişmeleri

denizi odun depolarını demli çayları

beni bağışlayan sarsan

- Nereye?

kuş olup uçmak isterken, ağaç olup kök salıyoruz.

Söylesin ve uzaklar baharın türküsünü...

giderler sessiz yalnızlıkları kalır

Günahları sevmiyor musunuz, seviyor musunuz

Görünüp gidiyorum.

ait olduğunu sandığın bütün grupların içinde yapayalnız

Elbette vardır bir diyeceği, bir haberi

gererek yapraklarını

Yaprakları günün ve pembe şarabın köpüğü

Yitmiş aşkların, yitecek aşkların

Üşümüş gibisin de sanki azıcık öne taşırdığın

Yılların sözle çizilen anlamında

karanfil sakız kokan soluğun üstümde duydum.

yarım kalmış bir cümle gibi bırakıp gittin

İndir o uzun siyah kirpiklerin tenine değsin.

sana giden yolların kavşağında

söylemez size kimse dünyadaki ömrü boyunca

Tatlı hırsız, yine de bağışlarım suçunu

Gidemez ki iyiliğe

çökerken altımızdaki merdivenler

Bıraktı

gözleri doluyordu saçlarına bakan kedilerin

Bir mermer masanın soğukluğunda yaşlandı.

Zamanın ötesinde

Çocuksun sen, çocuğumsun

Beyaz tülbentler camın arkasında

ya kentim

Bir takım genç anneleri uzatırdı bir keman

tozlu, yavan ve acı

kaç kişi duyar yağmurun dindiğini?

Ben de eskiden senin gibi saftım. İnanırdım bu dünyada bile şölenler

Bilmem şimdi hala bu ilk kocandamısın

aydınlanır mısın?

Bir ahırın içinde gezdirilmiş gül kokusu

mektuplar postaya takılırsa...

çiçekçilerden uzağa düşmesi insanın yolunun.

Zafer kanlı zafer kıpkırmızı

Beyaz

Her Cuma karanlığın kuşları leylak olur

sessizce durdum ve ayak seslerimi kestim,

Daha candan görürüm senden uzaklaşınca.

sen ışık ben karanlık ve aydınlatan benim

ve acı ve yiğit ve nasıl gerekiyorsa öyle

Dur, yeter demesi mi?

Yusuf'u cinler kaçırınca yedi yaşında

Hani çocuklar gibi zaman nedir bilmezken,

Düşerlerdi orada, uzakta.

İnsan bazen bekler...

Senin bizi karşılarkenki gülümseyişin gibi bir pınar

Hep ağladım, hep yandım sen yokken.

yalan ne ayaklarıı şarapla yıkadığın.

ağlardım biraz

Ama ağaçlar şöyleymiş

bir damla güneş görünce

Sensizlik diyarından püsküllü yalan düştü.

Ben rol gereği asık değilim

Bir saçlarının rüzgarına

Kaç kez İstanbulsu,

aşık olurken sana tekrar tekrar

Minarelerin geçimsiz boşluklarından

Yeminler yeminler yeminler edersiniz.

Teker teker sökülmüşüz toprağımızdan,

bu bizi bizden çıkarıp 'aşk' yapan yaratış

giriyor otobüslerden içeri,

Gözyaşı çukuruna gömmüşsün deltasını

Geceleri gizlice suya kaçmayı öğrendi

Rakseder dudağında bedensiz kelebekler

Ne kadar uzak

Dudaklarıma, bırakıp giderim

insan;

Ama Kur'an okuyacaklar

onlara benden, iki meryemi çivilediğim birbirine

asıl mutluluğun içinde bulunduğu

Yalvardım: Gösterin bilmeceme yol!

Duyulacak büyük bahçenin o büyük şarkıları

gözlerime bakmasan da ne kadar

Yenilgi, yenilgim, yalnızlığım ve kimsesizliğim.

ilktir dost elinin hançersizliği...

ve pişman oldum

Siz güvercinleri gözlerinden vurursunuz

Avcıların da varmış bir içlisi

Ne belli yerim var, ne de sevdiğim biri

Bu Şiiri Okumayın

Bunca bolluk içinde evlerdeki darlığın

kurtar kendini acılarından, arın

bir zamandan ötekine götüren

Sayıklama beni!

Neden yazılır bir şiir

Ama böyle kalarak değil

Baharın rahiyasından akıp coşan çiçeklerle hatırlıyorum lise yıllarımızı!

Siyah benli bir kız düşlerime kaçardı

Üşüyünce ağlıyorsun yalnızım dememek için

göğsünün genişliğini

yeni hükümetlere ihtiyacımız yok

çırpınan kelebek, hava

Ve tarih upuzun bir hikaye miydi -öyle diyorlardı-

fırtına habercisi seninle gelen

kendime kuytu bir ölüm arıyorum çok görüyorsun bunu

Giderken gölgelerini verirler suya

Uzaktan

sıratı yol eyledik

çok sevmiştin çünkü uçmayı, yasaklı

gündüzleri bazen karanlık gibidir

nefesin fermandır Topkapı Sarayı'nda

adından başlıyorum öpmeye kırlara çıkmış

bu çıkarsama

Suların aynasında üşüyen ellerini

Limon Kokulu Yağmurlu Kadınlar Vardır

sunduğun sağaltımı kaçkın bir geçmiş,

yaşamla aramda çözülmedik ne kaldı?

ve der ki dilden kopan

Görüyor gibiyim kor dudağını,

Bırakıp gidemezler alıştıkları ne varsa

Islanmış bir ceylan yavrusu gibi

"Cinlere sor bakalım"

dağıldı oyuncak atımın boncukları

öyle tenhayım ki, usulca sokul

havuzlu bir bahçede

Dinmeyen

bahsedilen şair olurum!

Bir yanda gözünün yaşını silen,

penceremde demirlere yapışarak

Kıyamadığım

Bir vakitte

Tepede bir gökyüzü vardı yuvarlak

Ah! Lacivert bir yağmur yağıyor Paris'e.

daha da irileştiği gemide

bunca yıkıntının altında

benim göğsüme göğsüme vurup durur.

Çayır çimen kokusu rüzgarlar dolusu

Çünkü Çarşılardan Geçtim

bir tedhiş yuvasıdır elbet

Güzel bir günü

Ama yorgun,

Ve gözler zeytin iriliğinde.

13.04.2020

(Aşağıdan çağırıyorlar, usul usul iniyorum

bileyli bir makas vardı yanımda

Sone 66

Ve eviçlerimizi.

binip binip gidesim kalmadı.

Bir gün bu şehrin kirli yağmurları alıp götürdü beni

Su toplayıp kabarır, nasırlaşır

Bir tufan olurum sustuğun her yerde

Hazırım ben

Ama söyledin ya yine adını

İşte bütün bunlarını bunlarını bunlarını

kucağımda yaratmanın sevdaları

nohuta ve makarnaya alışmış da olsa

Nehirler kurur, susar aşk

her kız babasına aşık değil mi

kumlu ebrular yapalım seninle

hem para hem de vakit azalmış

yineler: "Geri döner zemheri..."

Okşadığın bir parça kumaş da ben olsaydım.

Sapan taşların yanında füze

Açan çiçek değil

Sonra seni kaybetmek hemen her yerde

Sana zevk vermiş olanları ve zevk vaat edenleri unut.

Olmayan kapıları açardık,

öptüğüm kızlar geliyor aklıma

Dağ başlarının mağrur ıssızlığı adına

Sökemezsin yaralarım köklüdür

ve ansızın dünyamızı göreceğiz bir sabah

söylenmeye söylenmeye birikmiş öfkeler,

herkesle birlikte yaşadığımız.

yine nezaretlere düştüm defalarca

Sert içkiler keskin kokular dişlerin

Saat üçe doğru bir temmuz gününde,

Yüreğim uyuyan dalgalar gibi durgun

Gezer durur elden ele

cennetim!

ayrı yörüngelerde...

Ekmeğimiz vardı ya

Kimbilir nerde, nasıl, kaç yaşında?

bunu da sonradan öğrendim

nedir alnımızdan öpmek için izimizi süren

Buhar oldu şüphe kuluçkaları

Her aşkı feda edebilecekmiş gibi duran çelik bir kalp taşıyormuş gibi asi, umarsız ve ifadesiz bakışlarla yürümelisin. Fakat hiç kimse bir yaprağa gözyaşı dökebilecek olmanı anlamamalı. Güçlü ve direngen yürüyüşlerin olmalı.

bir yanımda kederi özümleyen bir lale

Tuttum onu güzelce sana tamamladım

Seziyorum ki kaçacaksın..

Üç peseta gibi bir paraya dondurma yemiştim

boris karlof kadar masum yüzümü

anlık aşkın tasarımlar mı?

Bulanık bir suda yokoluş gibi.

Giden ben olayım!

Bir korkunun yüreğimizde biriken tedirginliği

Zindanlardan kopup geldiğinde karşılaşmıştık seninle

karnının bir bölümünden sonsuz ürperiyor

bir yaşam boyu sıkılı duran yumrukları

alnından öpecektim karanlığın

zadegan diyarında akasyalar kurumuş

Ne yardım isteyecek kimsesi vardı,

bütün sevinçlerimi göndersem seninle

ey yaralı göğsüme düşen yelken,

Böyle dumanlar vardı gözlerinde, boynunda bir de

kimseler görmedi ömür hanım, bu dünyadan ben geçtim.

ve de sessiz sessiz ağlamalısın,

Varlığın dudaklarımda bir bal tadı

dokunur bize, falanca yer

-ben alışkın değilim bir eli martılamaya

Dünyanın bütün sabahları için iki bilet al maviş anne

kanat açan bir düş yeni kıyılara doğru

Yüzüm giyotine abone

Canlanıyor taşların kalbinde sardunyalar

hayat gailesi, aile sorumluluğu

ben söylemeden, çağırmadan

Yükselen bilinç

devrilen bir ambülansın içinde kadar şuramda?

<i><u>Çünkü sevdim seni ben her şeyini </u></i>

Bir başına arşınlıyor bir adam mavi treni.

Yıkıcı bir aşk bu,

Esirge ve bağışla beni gerçekten

o pekin gözlerini

Sokakların gün batınca neden boşaldığını

gövdesi acılardan acılara köprü...

kandan, tarihten, doğamızın bize kurduğu tuzaktan

acılar ve türkülerle çeyizlenir

Ağulu, sınırsız ve düşlerden damıtılmış

Çocuksun sen her ayrılıkta imlası bozulan

Suskunuz bu akşam üstü

bir aşka yetecek kadar

Sen öldürüyorken de vururken de güzelsin!

çünkü başka insanların ölümü

Yosun yeşili, çiçek renkleri,

Tabiattan ayrı düşmemek demek.

binalara yaklaşırken eskisi gibi

Yeni bir iklime, yeni bir kente, bir tutkunluk haline, bir trafik kazasına,

Diyor kendi kendine

eşref-i mahlukat

önde yalpa vuran sarhoşun zavallı haline

Yükseklerde uçamam tek başıma

ömrümün karşılığı kalmadı sesimde

"Budur payına düşen. Bekle..."

takvim yapraklarının arasını dolduran

Öldüreni anlamaya varan bir ceza

Kirlenen denizimin

Yaşamak dersen yaşamak,

Düşümü gerçeğe gerçeğimi düşe

Sende kalmış demektir, ladesim sende kalmış.

bir yaprak kırılıp suya düşüyor

Bir gün bu akan sele dur diyeceğim, göreceksin

Benim öbür adım rüzgar

ve sevda günleri ürettin boydan boya

Yahudi değilsem bile

Ve onun ayaklarına dolanan o gökyüzü

Resulullahla Benim Aramdaki Farklar

Belki ben anlatamadım sana kendimi

Sen, seninle birlikte her şeye anlam katarsın; ben senin haricinde herkese öfke saçarım..

vazgeç.

Bir şey söyle

Beklemeyi, ümit etmeyi.

Avlunun beyaz taşlarına dökülürdü

Ateş ve akarsu sensin.

Dediler "Baban o kadar kendine güveniyorsa eğer"

Ne kalacak bizden?

Diyerek nev'i beşer

Kabımla kapçığımla ülfeti yoktur

Götür beni ey yüreğimi okşayan umudum

yanındaki iskemlede gülümseyen solgun yüzüne

bir otuz aşk şiiri daha

benimle açsaydı ağırdan

Beraber, diyorsun telefonda sen...

Bekle bekle bekle bekle

Çıkıp gitmelerimiz, su içmelerimiz, öpüştüklerimiz

ben an'da düşmedeyken boşluğa

Otlar dalgalansın biz yürüdükçe

her balkonda bir menekşe sesi

Rast gelecek mi kendini var eden yöne?

Bizimle demirledi gece.

Keşke yağmuru çağıracak kadar güzel olmasaydım

- <u><i>Belki gelir. Belki ne olursa olsun umudumu kesmediğimi, ağlamamın vazgeçmek demek olmadığını, eğer geri dönerse yaralarını iyi edebileceğimi fark eder. Yalnız kalınca içi acır belki onun da. Eksikliğimi hisseder. Ensesine dokunmamı, saçlarını okşamamı ister belki. Belki gelir.. Gel der belki</i></u><i>..</i>

ağzından ölüm sözleri

dev bir ağacın vekarı içinde ölmeyi

denizin başlangıcı

Benden başka binbir kişi sevsen

Hangi köşesinde kim bilir

<u>o iyi günleri,</u>

olduklarını sananlar

Orada da cumaysa bugün,

sokağa düşmüş denizkızını düşünüyor

Faydasız olsun, yine de

Uçup yanına konsam

çokça esirgeyen ve çokça bağışlayan,

Gülüşünde bir mana var,

tam duyuldu duyulacak derken yalnızlığın

varlığını istemediğim tüm eksik yanları

Tam Zamanında Yaşamak

Bir bademin altına, yorgun, oturmak biraz,

sen de gittin

Nereden bileceksin?

Ne düşükler,

"böyle olmalıydı ve oldu işte."

susmuş bir kadın için bitmiş bir adamsındır.

her molada, her zorlanışında nefesimin

Dokunsalar ağlarsın çocuklar gibi,

Dağların dağ, denizlerin deniz, kadınların kadın, çocukların çocuk

boşluğun kendini ördüğü yırtıktan

Şehrin ışıklarının bulutlara yansıdığı

Günaydın kaysıyı sallayan yele

benzemiyor diye.

gülümser çehreler geriyorum beni güneşlerden ayrı koyacak bir branda,

bak yeryüzü ne kadar geniş

düş denizinde yarattığın umut sandalıdır

Ya da yaşanacak birşeyler vaat edenleri, bir gün onları da unutmak

bin yıllık iskeletleri çatırdayarak

Parçalanıyordum kimse bilmeden,

Onu siz de seversiniz benim gibi

Göklerde uçan melekler

Dudaklarımızda kaldı!

dönüşünü bekliyor rıhtımda şehzadeler

gözlerin senin

Belki kırklarımdayım belki otuzlarımda!

gözleri pabuçlarında, mahcup

ondan kurtulacak olursam biliyorum

döküldüğünde üstümüze

sonra...

küflü kabuklarına sığınmaktır...

Karısını ancak barışırken görebilen

Türkünün bizsiz gelenine

Dalıp dalıp gidiyorsun yollara.

Geceyi ve gündüzü

Yeryüzünde ben ürettim veremi.

bir adım öteye gidemezken geceden,

En unutulmaz olan mı en unutulmak istenen?

Kalbimi alıp toprağa gömmem mi sandın.

denilsin, soğumuş ceylanların ateşten dilleri kaldı.

Dağ yollarında, caddelerde, sokaklarda

volta atmak vardı gün boyu

saçların ıslanacak ıslanacaktı

Bir Özlemin İzdüşümü

Gelen sen misin diye

toprak kokuyor bakır sakallarımız!

Kapa tunç, kapılarını gece

yaratırım kendime, atlarım

berrak bir gökte çocuklar aşkına savaşmaktır

Ve tahsini: onu bir duygu taşaronu olarak ananlar olacaktır

Dönüp bakmaların tarihinden

Senin için söylenecek şarkılar

sen adımını attığın andan itibaren

ben bu ayette seni ah çektim, ah

Bir yerden bir yere taşınma

kalbin sağlam kanı

Dayan rüsva etme beni.

en yakın sonuna

Bütün gemileri yakar gelirim.

Daha uzasa tadını daha çok çıkaracaktın belki

sokak lambaları öksürüyordu

Sen dostumdun benim, gülünce güneşler açan

Yukarıdan aşağı, yedi harfli battal boy bir intiharı denedim.

Bütün bir yıl bütün bir yaşama boyu

içgüveyliğine aday bazı iç mimarların

Unutulanlar arasında en zor unutulanı olan o gözleri aramıyor musunuz?

Seni öylesine yaşadım ki,

hiç kimse elimizden tutmuyordu

Hepimiz ayrı ayrı kendi kıyılarında

Yağmur her zaman gökkuşağını getirmiyor

Sabırsız kaburgama çarpan.

diyen,

orada kaldım

Denizkızları mı dersin, kuşlar mı dersin;

Unutur gibi seviyorum..

19.09.2020

Ben çocuklardan biri,

Bir kanlı şafakta, bana çil horoz,

Karnabahar kızartmıyordu asla

Duyduklarımızdan dolayı kulaklarımız

Sen: Umut kaynağı, alın terisin.

İşte o deli, işte o çılgın, işte o adam benim.

Eridim seninle bir sonsuz çalkanışta.

Üşüyorum, üşüyorum beni sar

Çabucak

Ve inan

Hiçbir şey umurumda değil diyorum

Kaçtım şehir şehir çok uzaklara

Bu teklifi meydan okuma saydı cinler

Başımda o mavi erkeğim

Ey akşam, turuncu ve mor akşam

Tam otuz yıl nasıl kıydım sana

Ne şöhretin kalır, ne hüsn-ü anın,

evet nisyan

<u>ve belki ömrümüzün yakın geçmişi</u>

kirli dudaklarını bulut bulut dudaklarıma uzatan

kolayca tuz buz oluruz!

Bir sabah vaktiydi, güzel ve taze

Ben Leyla gibi güneş doğarken uyanamam

Kargo

Tesbih tanelerim bitse göz yaşlarım...

İstersen Al Götür Beni

Geçmişini mi yok ettin kızım diye soran

eski bir mektep türküsü

onu saatin kollarının ağır hareketlerinde

90?larda espriler hep böyleydi sevgilim

Uçuruma Düşen Nehir

bakkalımızın utana sıkıla veresiye hatırlatmalarını

meşru sevdalardan,

Ben de senin gibi saftım o zamanlar... Gidilecek neresi var dı ki derdim... İşte

Ve ayakları altında binlerce bıçak

Kara gökler kül rengi bulutlarla kapanık;

Beni kendinle çarp

kuzeydeki pencereyi açarken

Gülümseyerek konuş da başkalarıyla

Dedi ki O

Her yıl biraz daha benimsediğim.

yıllar yılı gezinmeli bu sızı

Hiçliğin Tadı

hazırlanmıştı ki devin,

çadırlarda ve bozkırda uzakta

çarpabilseydim tekrar yıldırımlara...

Seni affediyorum

<u><i>hasretine vur beni</i></u>

Çölde şırıl şırıl akan su kadar,

11.03.2019

Daha kimse ölmemişken,

Belalı sevdalarım olmadı hiç

Çarpıyor birbirine kalbimin kapıları

Bir uzaklığı teraziyle ölçer gibi

Aynaya baktığımda gördüğüm

Ama başka ne sorulurdu ki?

ansızın ölümü istemektir yalnızlık;

İçim sıra kımıldıyor gizli denizlerin

parlatıyor

Denizlerim senin kıyılarında sakin

Böyle zamanlarda herşey birbirinin yerini alır

Güneş ışıklarıyla ürperen çiçek

Yusuf?un her yanına

yalnız ağıt mı yapılır sözcüklerden

değirmen dönmüyor.

Bayram namazından sonra

kalgıtır banknotları, miting alanlarını.

Tüm acıları mutsuz aşkın

Beklenmedik bir rüzgar sürüklüyor ne varsa önünde.

Bu gemi ne zamandır burada

ve yağmur

Bir sahilden çözülüp gitmek

Merhaba! Diyorum

gül yamru-yumru

Yetişip yatıştıran

bulandı aynalar duruluğu.

yürüsem parçalanmış bir ceset tazeliğinde

Yolunu kaybeden yolcunun dağda

Zaman çentik çentik tükeniyor

güvende olma duygusu...

Sanki delirmenin eşiğindeyim

Bütün yanlışlarını ben yapmışım gibi

Böyledir kanunu kahpe dünyanın,

Telefonlarıma cevap vermeyeceksin... Cevap versen bile, öyle yorgun öyle

De ki; "Odur sarsan pencereleri!.."

yalnızlığım.

vurdu, ben anlamadım belki de

onlar yokmuş gibi yaşamak.

süslü bir müjgan batar kalbime.

Bir caz müziği gibi gelip geçiyor hüzün

Ne hükmü var mesafenin, iste sen ben hallederim

evleri

Hayri Şahin ortalığı kavuruyor.

Ve bu gencecik ve bu hemencecik ölüm

bir garip boşlukta çiviliyim günlerdir göz bebeklerimden. sahi nedir yaşamın anlamı? geriye dönüyorum sık sık yanıt

Hudutlarında bile duramadım, a gülüm

Sevinçle duyulacak bir ses,

Ve bir tan vakti

onu hep altımda istedim.

ikimizi bir anda

bu aşktan içimde ikinci derece yanıklar var

herkes herkesi sonradan öğrenirmiş

Ardımsıra yollara hayalimin kırıklarını bıraksam

Cevap:

Bir haz ki hayalden bile üstün ve derinmiş.

rüveyda, seziyorum; tahammülün kalmadı

Uçurumlar çığlıklar ve ölüm tarifleri

bu yanma, bu gece, bu kan kokusu ellerimizin, bu gidip gelmelerimiz

13.01.2021

Yalnız seccademin yününde şefkat;

İki güvercin uçursalar

Günlerin üstünden yollara bakmak

hayat taşıyor içimden.

Çoğalan apartmanlara, gökdelenlere, azalan ağaçlara

ağır ağır yaklaşıp o kırkıncı odaya açıyor musunuz

Kimse yokluğunda bunca sevilmedi

Siz bize şahdamarımızdan yakın

Geceyi hırka gibi giyinmiş uykusuzluğun acısı adına

Yapayalnız kaldığım kasım akşamları

Sen: Çamlı dağlardan ağaran şafak...

Umudun yıldızı sarı yıldız mavi yıldız

Bir ateş yakalım ki geçmesin hatta bir an

ağzım elim yüzüm ıslanıyor

Toprağı kirlerinden arındırır bir Yağmur

kevser akan, gül kokan bir kalbin filiziyim.

İçimde kaynayan bir mahşer var

senin duru denizin ben'im demedim mi?

Her mutlu anda şeytanla pazarlık mı var acaba?

Bir gürültülü yaşamağa gidiyor dünya boşalan

rutubet, toz ve küf kokuları içinde

ölebilir raporu veren beyaz önlüklü doktor

Değişti hayal köşküm, gözümde viran düştü,

beyaz ketenli örtülü sofralar kuramam

Ruhunuzu satmak için şeytanla pazarlık eder miydiniz?

Hatırlamak için harcadığımızdan çok daha fazla çabayı unutmak için harcıyoruz herhalde.

Dünya yetmiyor bazen, bırakıp gidebilir miyim

sökebilirim, öğrenebilirim

gündeliğe katlanmak için başkalarını kandırırken kendimizi yanıltırız

"Bugün kayda değer bir şey yok?"

araya her zaman bir şeyler girer:

29.12.2020

dökmeden

Ama bırakalım bırakalım bunları

geçiyoruz sokaklardan delice

Bizim de bir bildiğimiz var, gök

Uzansak yerin altına ve toprak olsak.

Taşınmaz kum taşır mavnalarla Karabiga'ya kaçan

Bedelini ödedim ama Pollyanna

çok derin

<u><i>Kahverengi bir çaydanlıkta saklıyorum.</i></u>

Baktığım her duruşun muammalı bir duvar

sen hem zor hem güzelsin

Ben bu yüzden yalnızlığı hiç sevmem

ve sonra her zaman her ölümlüye

Ayağımdan ağır bağları çöz

urlarımı celladıma bahşiş bıraktım

gökyüzünden gözlerin düşüyordu hiç durmadan,

benimle olduğunu bilmenin

Kanının kanatlarında hırçın bir kıvılcım yanardı,

tozludur anılarla,

talanlarına uğramaktan korkmadım hiç

Yaşamak inadına güzel

Kan ter içinde heryanım

ey yeni sözlerdeki buğu

Ne alt ne de üst vardır artık

Herkes kendi hürlüğünde ölmeli

Manavdan soğan aldım

Ve ağustoslar eylüle

affetsin beni günahlarım

Uyudum, sen oldum, soyundum dünyayı.

Mırıldandığım Şeylersin

Öyle bir yerdeyim ki

Dinle! Seni geri isteyen şehrin sesini getiren rüzgarı

geleceğin tarihe dağıttığı kayıplar

Belki aslında hayat bir büyük rakı şişesi

uykusundan uyanınca fırtına

Ben seksensekizinci tul dairesiyim

kimse gelmeyecekti

Ellerin, güzel işlerin karıncası

özüm gelinceye kadar bana temas etmişti

yaşananla harlanan bağrımın sevdasını akıttım

Genç kızların yüreğinden almıştır.

Tuttum elini...

Sen doğduğun zaman

bana inanmıyorlar

neden karıştırıyor, ne hakla

korkuyorum

Ölümü özledim anne

Her katta yaralı bir kardeşin çığlığını sonra

Sen Bilmezsin Ben Bilirim

Hastaneye kavuşmadan can verdiğini! ..

Ne zaman dönmeyi düşünsem yangın çıkıyor

Bu kanı nasıl okuyayım sana.

kırıldıysa düş evinin kapısı

<u><i>oy bana en yakın</i></u>

Güneşte bembeyaz kesilmiş mısır tarlaları

anlamı anla beni çöz baba

Bir an gelirki kalbim firar eder kalbinden

saçlarının zincirinde elim ayağım

geçtiğin iklimlerin masalı sinmiş üstüne

yalnız bir mısra mıyım ıslanıyorum

bir alkol koması sırasında

adı başka sesi başka nice yaşıtım

yıllardır benim kulağımda usulca

Gülüp geçtim yalan iktidarlar görkemine

Görüyorsun işte küçük adamları

bir suyun bir başka suya karışması

Bir metropol devinin içimiz titreten iniltisi

Kalk hadi o soğuk betondan,

ve kara muskalı tılsımlarla

Oysa göklerdedir benim tarihim

sen kazandın ben yenildim

O ve Ben

Azala azala..

ne kuşları vurdum,

Kavgamız siyasiydi

Öylesine, yaşama?dan önce.

Ne oyun oynamaya...

Parmak uçlarına değen sıcaklık,

sözlerinde ipeğin uğultusu varken yola düş

Yaşamak düğünse, sen orda gelindin

Nasıl söylesem dünya nereye bakıp söylesem

İkimiz iki sap buğday olsak

Sürmesi sokaklarda adım adım

Muhabbet kuşumuz öldü

Viks sürdüm burnuma, coca-cola içtim

Bu sefer kaz kümesinin penceresine

ayıran halatlar gibi

adam dibe inmek için beline bağladığı

güneşli güneşsiz akşamlarda

ama hançer taşı sanki

orada, burada... Anıların saçılmış ortalık yere... Her şeyin darmadağın...

ve en uzaktayız.

karanlıkta bir şeyler kopar dağılır

Yorgunsan bir kıyı kahvesinde dinlenirkenki

En kalabalık alanlara götürür

Nedense söyleşilerde yalnızca

21. yüzyıla doğru, teknolojik bir hızla

deniz erleri geziniyor

Deli ayrılığın

Gölgelere gecenin künhünü hatırlatır

Ve avuçlarından

Mutluluk

ışıklar kırmızı yandığı zaman duracaksın

Bakiredir.

Ey çağdaş Kudüs

Sözlerim ihanete varacak doğrulukta olsaydı.

yarım yamalak yaşayalım senle

Biri öldüyse çok erken belki

demenin, sen hala gitmiyor musun demenin ya da

misal ben, yenilmek koymuştum bu senle aramda olana

soğuk çay, üzgün kedi, bulanık kalem ucu

antenlerinden

Kız gibi Cibali yapısı.

Bu yunan şehrinin düzenini öper ve yalvarırım

Tek başıma yaşarım

gizli gizli veda edeceğim ona; görmeyecek

Bir sürü kuştan geçildi

Niyet ak güvercin, vuslat gökyüzü

Mavilere alışık değilim ben.

ormanlar bir çözülmeye bozulurken

ve sonsuz sevinç taşıyan bir çığlıktır

Bütün ayraçları kaldırdın ama unuttuğun

Bir baksana ne haldeyim deli divane

24.12.2020

her şeydirler ve hiçbirşey, üstlerine büyü sürülmüştür biraz

faili meçhul bir ölüm biçiyordu terzi masasında,

sen sanıp çölün öpmedi mi kumunu

bir içsin de görsün?. ne felsefesi varmış bu hayatın

önce senin yüreğine açılır

akdenizi ve

ağzımın sabahla başladığı her yer.

Köşe

Git gidebildiğin yere...

Siz hürsünüz; siz şartsız ve kayıtsızsınız

Ve her şey tekrarlıyor

Gönül penceresinden ansızın bakıp geçenlere doğru

Her nefeste seni sorup dururken!

her sözcük dilimin ucunda küfre dönüyor çünkü

yalnızlığın peşinde kuvvet

Ama nasıl oluyor sen yüreğimi eller ellemez

uyanmanın bedeli serapları fedadır

Yaşanmadan çözülmeyen sır benim

Ürker herkes üşümüş bir anahtar olagelmekten

Sonsuzluk dairemsin

Sen belki de bir resimsin ne haber

Niye yapıyorsunuz bunu?

Ve gözlerin ve gecenin bu bulanık çağında

Unutur gibi yapacaksın.

Çok eski bir gerçektir bu biliyorum

aşkın yıpranmış kadınlığını kullanabiliriz hiç olmazsa ağlarken

Cemal'i düşünüyorum: acı kar

Sanki dünyaları kapsayan bir uğultu

bir yuvayı yıkıp dağıtırım

oltalar balık kurtarmak için değildir

ne bir atlas kalır bende, ne ibrişim

gözleri yoksa küskünlük de gözyaşıyla kirlenir

Yunus'umla öfkeleri dindirdim.

Bir ölü umuttan mıdır

dolaşmak gibi kolaydır

bilirsin bütün umutlarımı tükettim beklemelerle

Bil ki yalvarırcasına, uzayan yollara dağılırcasına

hüznü yastık yaptım kabarttım

Hayır, etmedik...

sularda bilenmiş bıçaklar

Hayat bir kez doğrulasaydı seni

kuyunun kopmuş ipi

Fatih?in kokladığı karanfili

Şarkı söyleyemediler güneşe aya...

1929 buhranı bile geç gelmemiş miydi

Ben senin en çok sesini sevdim

<u>göğsümde taşıyayım seni</u>

kendimi ağır bir yük gibi çeke çeke

Acımayı, sevmeyi oldukça bilirim

eline sağlık Tanrım leyla çok güzel olmuş

zamanla bir şey söylemez artık kırılmak bile

Bir deniz ülkesinde

Artık yaprakları beklemektedir.

hamsi ısmarlar mıydı mesela bir şiir insana?

Dünyalar sanmayın bizi içine çeken

Gelip geçtiğim macera şu kadar binler yıllık

Akla ziyan endişeler ontolojik kaygılar

Hey Apollinaire

aklımızın ölçüsündedir, ufuklarımızsa sisler içinde... o kıyısız gökyüzü

Rotasız ve pusulasız kalmışken yüreğim

Nasıl, nasıl, yemyeşil bir portakal ağacı

Kömürdüm, tahtaydım, kurumuş anız,

Beni güzel hatırla

Su gibi aziz bir şeysin;

Dünya da bağımlıdır senin tertemiz gözlerine

Başım dönüyor, of başım dönüyor yaşamaktan

göğün en ince dalında

Kısa çöp uzun çöpten hakkını alır elbette

<u>Her saniyede bir can veriyorum</u>

ve hiçbir şey yapmamaya

Parçalanmış akışında,

Varsın da her gece

25.11.2020

Ey yağmur sonraları, loş bahçeler, akşam sefaları

Genç bayraklar vardır,

siz devlete inanan bütün reziller

ben hiçbir şey bilmiyorum,

Adın bir açelyadır artık senin

Ne vefalı komşumuzdun sen fahriye abla

Denizin büyük mavi karanlığı adına

Zamanı bizden ayrı parlayan bir şeydi

Kapanmak secdelere geldiğini duyunca

uzaktan uzaktan domates peynir keserdi sanki

Bir anı gelecek bir başka anının yerine.

yasak bir kitap gibi yakılmayıp bu güz de

Adının Türkçedeki yankısı özeldi...

Olduğun her ana şükretmek,

deniz kıpırtılarınca yürek dalgalanmaları?

Başlar biter kendi kendine o türkü

Eskiden güzel kadınlar ve aşklar olmuş

Yenilgi, yenilgim, benim ölmez cesaretim

Çığlıklardan, kurumuş gözyaşlarından

Nereye büyüyeceğini bilmeyen çocuklar

Uzaktan işmar edip durmasın bana

Ve en inceldikten sonra

Coşkun bir sel... Ya da bir pınar gibi

artık zaman bile yetmiyor

çoğu kez aldatıcıdır da,

Taşırım ölümüm gibi bu duyguyu

yine çiçekteyiz işte yine meyvedeyiz

Hani, gökyüzünün toy vakti olur,

Gözlerin, gözlerin aman gözlerin!

bu da ötekiler gibi,

Bütün Kapılardan Geri Döndü

doğurmuştu anası onu

Çağıl çağıl akan sevgi düşüdür.

kırbaçlarla

Kalbime ateş gibi şu satırlar giriyor;

Yakasının içine kaydırmış hafifçe basınç-ölçerini

Ve zamanla..

ve kapıyı çalan herkese

Bahtına hatırlamak mı düşer

boyumuzu aşan yüzlerce ayak izinden

Ne yaptıksa sensiz, bir şarkısızlıktı

Biraz yorgunum, kavgaları birikiyor insanın!

sürmeli

Ne zaman elime bir ayna alsam

benim kalbim için

Duyabilmek kuşların gelişini

Sonra, apansız sen geliyorsun aklıma

belki de seviştirmeye

Yollar bozuk musluklar bozuk

Sürmeli geceler, bulanık sabahlar

Geyikli Gece

Yeşil seccadelerde tükenmiş tanrılar; bir camiden çıkıyorlar, kalabalıktan öte? Bu kaçıncı duadır ey yalnızlık? Sonra uzun geceler boyu şüphe. Sabah, güneş kerim, otlar rahim. Benim gittiğim, günahın insanı büyüten gizidir.

Toprağa ölüm düştükten sonra Hiroşima?da

Memleketteki halamızı

Mektup

Öylesine bilmek istiyorum ki ne konuştuklarını, ama duymaktan

daha az kural

Bir kelebeğin

ama hala yanıyor yüreğimde işkence

Siz büyüyün kan kuşları siz büyüyün

unutmam, unutamam

Seni su testilerinde gördüm,

Koca karınlı kuşlar gibi.

dibeklerinde inatlarını döven

Geniş odalarda mavi

<u>Oramda bir kalp çarpıyor</u>

Güneşin batmasına yakın saatlerde

eziyet degilim, zahmet değilim,

yerin altında artık bir aziz

mısra çekiyorum, haberin olsun.

Ölüm uçar çocuk yüzlere

Yabancılık

Namuslu bir delikanlının

Ürperdikçe uzardı.

yeni çizilmiş gözlerinle namuslu, gerçek

tüfek omuza deme komutanım, komik oluyorsun

korktum birden, kusacak gibi oldum

Ve herkesin yetinmezliğidir belki

Hoşça kal.

Güzel saçlarında dolaşsın elim

Ve o eksiği tamamlayayım derken,

Ne olmadık düşler kurdum.

18.11.2020

günlerce kimse açmaz,

o çekiç gözlü, bahçıvan mı sanıyormuş kendini?

eğer ben yalnızsam yanılmışsam

Biraz da utanmaktır yaşamaktan,

unutulmaz bir sevgili daha bırakacağım ardımda.

'Hiçbir yere taşmıyorum, kendime sızıyorum yalnız.

Sonra sen gelmelisin dilimin ucuna adın gelmeli

<i><u>Her gece ışığını ruhumdan alacaksın</u></i>

Biz yorulduk, su yoruldu, gök bile

Sonra kadınlar kadınlar gözleri yaşlı

ve dudağın en uzak sokağında

- göz rastlar rastlamaz göze-,

direnerek ve akarak ölenler

Toplum kurallarından kurtulamadın daha

İkisi de aydınmış, "dolayısıyla ve doğal olarak

Dünya yetmiyor bazan, bırakıp gidebilir miyim?

bir öykü yazmalıydı!

Karanlık adamlar hüvviyetini sordu mu

Alp Er Tunga öldi mü İsiz ajun kaldı mu Ödlek öçin aldı mu Emdi yürek yırtılur Ödlek yırag közetti O

Otuzüç Menekşe

çiçekler içinde bir ülke getirirler

Ayrılığı bana sor diye haykırıyorsam,

Gelmiş ta ağzımın ortasında konuşur durur.

Bir millet hastanesinde

Sevdalı Sözcükler

ve uzaklarda yankılan

Gideni durdurmaya yetişmez sesin...

İşte, şairlerin kanı andırmadan işaret ettiği

Çırılçıplak kalakaldım sessizliğin orta yerinde.

Senin gözlerini

Dolaşan ben olsaydım Save'nin damarında,

ellerine bakma artık

bir gebe kısrakla kaçardım derin ormanlara

yalnızlığı örtmeye, kendimi göstermeye, varolmaya, dar çevre yitikleri'nde önem kazanmaya...

Bir kuş sesi gelir dudaklarından;

Alışırım seni yalnız düşlerde okşamaya;

tut ki; kancık pusulara düşmesin.

O her işkenceye mahkum olmuşluğumuz

Kutsal nemiz varsa onun adına

Adımı unuttuğum zamanlarda RUKNETTİN'im

Kayalardan

Hani okuldan, işten dönerken,

Yemek de boş içmek de, hatta yeri gelmeden sevişmek de.

Gökte bulut, dalda kaysı.

Bu ölürcesine sevdiğine gel

Her bir şeyim çocukluğum.

Anlatamadım günlerin cehennemini

Gökyüzü salkım salkım

Oydu, duygulu yapan hoyrat ellerimi

Öyle kaplayorsun ki evleri, yolları, denizleri.

aşüfteler, kalpazanlar ve ateistler çıkaran ülkem,

bir yasemin ağızlık

Koşa koşa gelen yazı denizi

Selam etmişim dostuma

şaşkınlığını görebilmektir şiir,"

dilinizde goethe'den yarım yamalak ezberlenmiş iki dize,

Bir avcıdan Şivekar'a ulaşan haber

Ne söyler bu türküler

bilirim ömrümüz beygirinkinden azıcık uzun karganınkinden alabildiğine kısa

Yalnızlık pürüzsüz lekesiz bir düzlük

Bir kayadan zümrüt bir denize dalarcasına

Ben olsam, vallahi baş edemem! ..

Yaylımız tüketirken yolları aynı hızla,

Çıkabilir miyiz

dünya içimde inceldi gelmeyin

"İki şehri var gecenin, biri gözümde

Senin de doğum günün bugün gözüküyor ama biliyorum sen doğum tarihi 1 Ocak olanlardansın :)

Gün turuncu bir hayalet gibi yükseliyorken

Hep yabancıydı çaldığım kapılar

ne kazanabileni ne de kaybedeniyim...

vücudundan çıkarıp kutsadıktan sonra seni

Onun gibi bir kenara koyuyor.

Kül olup savrulmak rüzgara karşı

Sen ve yağmur.

Kollarını açınca ben çarmıhım.

"Geç azizim, geç!"

Ölmeyesin, bitmeyesin

Korkarsınız sözcüklerden, sessizlikten de; bakamazsınız aynalara,

Geceler ve gündüzlerde

Bir kuru dal, ağacından

Tek sedirim var, o da küçücük,

Çağlayansız yamaçlar, suyu dinmiş dereler.

Bu şiiri okumayın ne olur uzun mesafede

başım omuzunda iken sayıkladığıma bakma

çıldırıp dağlarıma çıkıyordum ben;

Canavarlıkların, zorbalıkların, acıların kuyuları

Beni unutma

Bütün çayırlar bomboş

Mazlum bir şiir

"kolay olacak diyordun", der gibi büyüyeceksin

Bıraktım lekesiz mutlulukları; ben kavgasız, üzüntüsüz bir pazar sofrası

gidip geliyorsa durmadan

ulaşmadığı kuytularda, karasevda olmuş her

devreden çıkarıp gereksiz sorumluluğu

kırk batman ağırlığında sahici insan gözleri

Bu şehirde sen varsın...

kap kacak börtü böcek naftalin

hamurkarlar, pabuççular, polis hafiyeleri, kesekağıtçılar

<i><u>Konuştun güneşi hatırlıyordum</u></i>

şairler hüzne dalar yeşil okyanusunda

ve ayaklarımızın altından toprak

bir anda kelepçeli buldum ellerimi

unlu, yağlı ve şekerlileri keseceklermiş

mahkeme kararlarına geçtim

ve tuhaf bir yükseklikte daha da dingin,

Ya benim gözlerimdir seni bambaşka gören

keskin bir acı bilenmiş

Sonsuzluk çiçeklerle donandı yüreğimde,

Üstümüze gelmeyin kardaş,

Fahriye Abla

ve ahmak selameti için

Sıyrıldığımız zaman yaşamak kaygısından

Şu ayna karsısında güzelliğini seyretmeni

eski padişahlar gibi unutulsa birer birer

İlk sevgiye benzeyen ilk acı, ilk ayrılık!

Bilinir ne usta olduğum içlenmek zanaatında

gözlerim aklına gelirse

Ulaşınca çılgınlığa kırılan dallarda ömrün

Hayatın uzun bir intizar olur.

Ne eflatun etin var, yanarca mı yanarca

sabahlar ve arzular içre

kucağa sığmaz bir urmuşum

Yedeğimdeki okunaksız

Üstelik...

Sindi en bildik köşesine çamlığının

Dağılmış pazar yerlerine benziyor şimdi istasyonlar

ve gidiş geliş

iş, güç, sorumluluk, çoluk çocuk, aile,

Yorulmak, dinlenmekten geçmiyor

hayat yanlışlarla kısalır

Akşamdan kalma titrek ellerini

her hamlesi bir tabut şimdi bakışlarının

bu adam benim oğlumdu gencecikti vedat,

eğer bu şehirde bu bulvar olmasa

Merhamet, diyorsun telefonda sen...

Suyu boşalmış bir havuz, fişten çekilmiş bir alet kadar tehlikesiz

Dostum üşüyorum dedin

artık akar olmayan nehirleri gibi sevinmenin.

Sizin eve hırsız girer

Yüreğin avcunda

Can masmavi bir göldür

Çocukların ilk sözcüğü gibi umutla,

10.06.2020

bardakta bir karanfile benzemiyor inceliğin

götürürlerse bir gün beni ellerim iplerle bağlı

gökyüzünde anlaşılmaz bir heybet

koltuğa bağdaş kurar oturur, seni unuturum

Bazı akşamlar kalbimle karıştırıyorum

bir uzak sabah denizidir gittiğin kapı

<u>bizimçün dokunaklı bir şarkı değil ki.</u>

O sakin o yalansız, o kuytu gözlerini.

o sırada fonda 'in your green eyes' çalacaktı!..

salıver düşlerini ateşlere abansın!

ölümün kovanında arılar

Bayat bir ekmek gibi

Sekiz Elli Yedi

Yanarak uğuldadığım...

Kimliğimi tarif etmek zor benim

çünkü ölülerimiz toplanacaktır

Ve cümle yitikler, mağluplar, mahzunlar...

Anlamını yitiren bir şeyler mi var şimdilerde

Orada masalların hevesi

duruyor yürekteki define, korsanlar yaşlandı

hep arandığında

ince göz bağlarımız.

Şimdi yaşamak zamanı

yüzük parmağım batmış kalbime

-Kenarları saydam yapraklı aynanın-

terk ettim

Dışa vurmayı duygularınızı

dağlardaki çoban ateşlerinin

Yollarda, çatılarda ve yaprak uçlarında...

öyle bakar yollara umut ve yıkım

Üşümüş bir kedi gibi sığınıyorum

Belki yeni başlayacaktık belki hiç başlamayacaktık belki de başlayıp bitirmiştik

Hayatta olduğuma inan

Güneşi zaptedeceğiz

Yitirmeli büyük yolların birinde ne varsa

Ev miras değil mirasın hayaleti

Sımsıcak sevgilere muhtacım.

Üzerinde akik biter...

Bil ki ölmüşüm.

Caddede insanlar gezinecek.

Hesapladın

kıymetli ressam tablolarına

Korularda yoğun bir erguvan sisi.

Yaşasaydın, hayatının ortasına

Baba evleri, ilk kez girilen ırmağa dönüş

o benim yaşadığımdır.

Ya ben sana az kaldım

Eriyor damla damla keder

Yine de masum bir bebek gibi,

yan yana düşecek.

Doğrusu bilmiyorum

önce incir ağacına uğrayacak

yolun çamurunda revnak-ı bahar bulacaklar

Ki beyaz bir kadındır

Birisi caketinin düğmesini yapıp

Gördün mü bak

bir cigara sar bitlis tütününden

Artık ömürlerimiz bu tükürülmüş bulvarlara kanar

sessizliği sararıyor

batıyordu dibe

Yumuyorum gözlerimi gözkapaklarımın içindesin

Başlangıçta doğruydu belki.

senin kuşların olurdu mevsimi yolculuklara çağıran

kim takar bileğime hürriyet künyesini

yarası kalbim? saralı bir ömre sığınsam

Bazı kızları sevmesi

Ve bütün varlığımla kara yılan seni çağırıyorum

Doğrusu uygundu birbirine,

Dönerim dönerim çıkmaz.

Sınıra bıraktılar.

en derin uykumdu

genişledikçe küçülen bir orospu gibi

On parmağımda on acı Ya Rab

Ben işte miraç gecelerinde

Yeryüzünde korkusuz yaşamak

usul usul yaklaşan

iyi geldi bir ara

İnsanın

beni savunurken;

Onunla ilk kez öpüştüğün şehir

Artık bana sonsuz hasret,

Sen benim yanı başımdaki uzağım

Ne olabilir, sorumun karşılığını bilmiyor kimse

Diyorum

Hatırlanacak çok hüzünler bulacaksın,

yollara düşmenin zamanıdır

kulak verin bu dediklerime

Çok çalıştım

Discipline Oteli?nde

ateşin yüreğine sürüklenen bir ülke ufukta

Alışmadığım iyimser duygular

Arkada, güvertede

bu kaygan dünya, her şeyin eridiği bu Mayıs günü,

Şirazem kaydı bu sıralar..

sineleri olduğunu

lanetlenmiş yüksek tansiyon vakitlerinde

Kuşların öttüğü ve yemişlarin yendiği

Şimdi tekrar ne yapsam dedirtme bana yarabbi

Beni vur saatin altında seni seviyorumdur bu

sonra bir ağaç buldum

Ama niye

Ürpertir bu coğrafya

<i>Sevgin yarınlara dal-budak salsın...</i>

eski benden kalmamış bir gölge bile

Soğuk ve yağmurlu akşamlara

Dünyanın dönmekten memnuniyeti

Gençtim, bilmiyordum o zamanlar

<u>kuşlar da dönmez, güz kuşları</u>

daha çok dağa tırmanır, daha çok nehirde yüzerdim.

ve yöneliş yalnızlıkları vardır.

ağarır tanyeri nilüferlerin

sen yalnız senken sensin

Aşkın son saltanatını yaşamak içinmi ey kalbim

Sensizliğin köşe başındayım

hatta çoğu zaman kendiyle bile

Şiir diye dinlediğin o masallar

Türküler dizer saçının tellerine

Mezarında bir taş olur beklerim.

Aklım nerde bilmiyorum bana yardımcı olsana

varlığın kıstırıldığı seyir defteri

Herkesin suyuna gider.

bak oğlum!

Yatalak olsan altına yapsan bile iğrenmeden, alırdım dediğim

Sen: Her güzelliğin canlı sergisi

İç ses!

ben burada

çünkü sessizce yaşanmalı her şey

bunca zamandır içimi ısıttığını

yoldan ayrılamazsın

Victor HUGO

Güz, ölülerini bırakan kuşlar

Korkunç çirkinim

Lanet edersin yaşadığına...

öpünce o yıkılmış gülüşünden çocukların.

Yeniyi unutma,

at vuruldu ben öldüm

Hızlı daha hızlı

duvarlara anlatırken öğrendiklerim kendi hakkımda

Sonra insanlar iki gözüm

"olur öyle" dedi palyaço,

Aslı için kül eyledim Kerem'i.

Çiçekler suladım her günbatımı

Aşkı Bulurdum

Yelken ol, kürek ol, dümen ol, balık ol, su ol;

incecik bir sızıya.

Bir korkak, bir kaçak, bir firar

Bir bilsen,

derin bir ayindi

Sendelerken yaşamım ve bilinmez yönlerim,

Kirazlar aldandı

Hazdır, eylemdir, ödevdir

İçimde bir derin yara gözlerin...

Kar taneleri gibi uçuşan

Camları ışıldardı.

Bir buğu yükselircesine göğe kadehten

petrol borularına kundak

Bir gün seversin diye bekleyeceğim

Ne duygu, ne ihtiras, ne düşünce,

ve de herkesten uzak,

İlahiler öğrendim.

Sabahlara kadar kalır.

Sakının hey

Karanlığın gözleri olmalı bunlar

Kökü toprakta;

gözlerinden çıkmak başlıca tasam

Bir su gibi ellerin avucumda serinler.

Yabancı

Evet "bir yürüyüş yapmak"

sonrası yaz

Her Şeyi Birden İstemek

hiçbir geçen tartılmaz kalanla

Katil sinekler deldi hicabın perdesini,

Biz bunun için mi geldik.

onları verin, yakınmalarınızı

sözlerin, duyguların, davranışların

Uzaklaştıramadığım

Bugün cuma;

Hemeninden göğe huthutler çizildi.

ağacın biri bulvarda ölüyordu

Şu kalp denen, beni bana sorgulatıyor artık

ona sorarsanız: "bütün bir hayat."

Korkunç atlılarıyla parçalamışlar

Sevip de söyleyemediğiniz,

bir elimizde sevda

mustafa kemal bunalırken amasya'da.

Gönüllü hemşire birinci sigarasına. Sarhoşum kadehlerde biriken tozla

Bir yar ki yüzünü saklar haramdan

kaçınılmaz bir biçimde ve vakıflar sayesinde

Hem yaşamama sebepsin,

Bir pencere, yeter bana

süsler. Damımın üstüne oturturum

artık ırmak mı ne denir

Orada bile değiliz ve bilmiyoruz böyle nasıl

çok uzaksın o ilk

"Tükürsem cinayet sayılır" diyordu birisi

Ama bardan çıktı mı,

Bin tane elimiz olsaydı

çünkü biz savaşmasak

Tül bir perde sermişler toprağa. Paris olmuş.

sımsıkı kapatmış olsak da

her avuçta bir kanat, konup kalkan bir kanat

Sarhoş oluyorum ne güzel

Hırpalayan bu kale de olmasa

kendimin dayandığı çürük bir asa

herşeyin sonuna kadar söylenmesi gerekti

Biraz daha

resim altı sözcüklerden

Takılan gönlüm asırlarca peşinden gidecek.

Kasımpatları kadar acı kokuyorum biliyorum.

Bulutlar, bulutlar.. iç-içe germiş

Sıfır misali, toplamadaki, çarpmadaki, çıkarmadaki

Dinle ve kabul et itirafımı

Neden buruk bir özlemdir anılar

Gürgenler ve kayınlar avdan dönüyor.

batmakla çıkmanın kardeş olduğunu bilmek sürekli

çocuksu küskünlüğünü...

kendimi hiç suçlamadım

Mahalle kahvelerinde

Zamanı zamana etme şikayet

Haber almakla yol tüketilmiyor

Fakat sesler geliyor gelecekler içinden.

ansızın gözbebeklerinden alaturka kurtulmuş

Hafiften, inceden, güzelden, en beyazdan

Acımak lazımdı geç kaldık

Durup dururken çarpıyor alnıma kaldırımdaki ağaç,

O kadar güçsüzüm ki sesim bile çıkmıyor

Ölebilirim artık

Acımak yana yana

Pencerelerde küçük sarışınlar,

ışıksız kömürsüz karınca yuvalarından

Cam kırıkları yiyorlar

Bebekler hayta hayta yürümeden

"Dağ başını duman almış" gibi bir yürüyüş

Kalp verdin korkunç yaralandık

Çatlıyor, yırtınıyor yokuşu sökmek için.

<u><i>Bir şiir yazmak bir bardak çay içmek</i></u>

Göğüsleri Çukurova gibi münbit

ya da sevmeyip de sevginizin eksikliğini içinize

kısacık konuşuyor çiçek: "dünya" diyor,

terkedilmiş evlerde hayal gibi yankılanan

birkaç kırık zar

Tam zamanında ölmelisin.

Aldığını geri vermez dalgalara

gövdemi tutan yay mı oynamıştı

Dağlar çivilendikleri yerde çürümeden

dolaşıyorum yeni yanmış lisenin koridorlarında

<u>Herşeyin usul usul durulduğu saatlerde gelsin </u>

gibi bekliyorum her şeyi iyi edecek bir dua

Hamid Mosaddık, Furuğ Ferruhzad'a Yazdı

bir diğeri olarak çıkarız

ona dokunmak,

İki hazin mısra şimdi gözlerin böyle

olağan... Payları karıncalar kadar hayatta.

Yırtık zamanın en ucundasın, uçurum

Unuttun mu

biraz daha eskimiş, biraz daha solgun ve biraz daha acılı

Kaçan tavşanlara ıslıklar çal sen.

Ne yaptığım belli değil,

Her gün yeni baştan dağılır, ufalırsın

Nasıl bilirdiniz çocukluğunuzu ey cemaat?

Bizi sevindiriyorsun, huzurumuz kaçar öyle.

Okul şarkıları var

Kesin değil! Henüz tanıştık

Su, şimdi aydınlık ve hafiftir,

sanki kocaman kulağıydım evrenin

anımsa bendim rüyada

çok uzaktan geceyi bölen bir çığlık

Güvenle gelebileceği

Gölgesi bir kuş ölüsü

Başladığı yerde bitiyor dünya

Düşler de, anımsayışlar da silinir gitgide

Dünyanın bütün sabahlarına iki bilet al da

piyasaların hınçla dolu iniş çıkışlarına kalbimiz dayanıyor bir şekilde.

Bekle zafer şarkılarıyla caddelerinden geçişimizi

külrengi bütün çiçekler bütün bebekler

sen olmasan öldürmek ne

Küçük çakıl taşım, nasıl bulayım!

Gebe kadın büyük, kara kapıyı

suyum ekmeğim azmış, olsun

taş yastıklarda zümrütüanka kuşları

Her insanın ayrı ayrı yaşayabilsem kaderinde

Sesler duymaktayım: Davran ve boğuş!

Benim kadar titremez hiç bir yiğit oğluna,

Adının güzelliğine hangi alfabe de rastlanır

Aç karnına yuvarlamak binlerce birayı

Budanmış budunlar arasından

Samson ve Dalila

Durduğun yerde dur

Sözün yırtılan yeri midir

İslahiye'den kopup Gavur Dağı'nı kara bulutlara basacaklardı

düşen hep ben oldum en küçük kımıldanışında senden

Acıyı Bal Eyledik

Kapanıyor büsbütün dudaklarım

Yaklaş yanıma, gözlerime bak

alnımı kırık bir cama yaslıyorum, kanıyor

Bu Sevda Zehirler Seni

Bekle o günler gelsin İstanbul bekle

Yeter ki tutsak alınmasın yürekler

Baktığımız her şeyde bir yalan kabuğu

Günaydın! Tablolarını rüzgar ve ateşle boyayan adam,

Ben de taşıdım, akşam, bir eve bir ekmeği,

Bitsin bu kıskançlık gayrı diyerek,

Yusuf?u düşüneceğiz, Yakub'u, Musa'yı

Ay karanlık gecelerde yüzen gemiler

Bir yüz çizelim ince,

Hayatın bir durağından öbür durağına

Ve bu ikisini ayıran duman, yani bir aşkı bizim yapan

toprağı sevdim diyebilir mi onu bir kez olsun sürmeyen

-çok susamış olurdum, hem yaşlanmış olurdum, acıkmış-

Öyle bir yürek ki sevgiyle

gümrük duvarlarına yapıştıran yolcu abbas

bende, bana sığmayan bir şey

Aradıklarının çoğunu bulamamış,

Gidip gelmelerim bu dar sokaklarda

Susuz ve güzel

Rengini dünyaya ilk defa sunan

Ulu dilber kalesinin burcunda

kuşlar kuşlarla örtüşür

Sen getirdin bunca karanlıkları

kapladı göğün yüzünü

Göz önünde dururken gömü,

canı sıkıldı, içi sıkıldı, ruhu sıkıldı

Patiska çarşaflar gibi yırtılıyor su ortadan

merhametsiz derdimin devasıydı o akşam..

Biz muttasıl arıyoruz yeni insanlar.

seslensem sedef gülüşlere boğacak beni

yapraklarını yoluyorum, çiğniyorum, zıplıyorum üstünde

<i>İçimden akıp yükselen, özlemlerine değen, </i>

İçimde bir şarkı

Bir gün anlarsın tadını sevilen dudakların.

O bitirince kıyısında gezindiği

Benimsin sanmıştım uçtun avuçlarımdan

İçinde yakası açılmadık küfürler, ayıpçı Roman havaları kaldı.

Karılarımızı yolluyoruz tırnaklarını kesmeye ve demeye

Milyarlarca yıldızın arasındayım

Sana buraya bazı şeyler koyuyorum. Yol boyunca aklında olsun. Lazım olursa açar okursun.

Bir sen kaldı geride, o hala seni bekler

Öncesi unutulan şeyler gibi

Geceleyin gökyüzünden

Dalgalar dünden daha zalim

son sesleri bunlar ezgimizin

uzayan kar tipisi altında

Unutma dostumsun sen, neredeysen orada ölmek isterim.

bir açıklığa taşıyorum ele vermez yerlerini

iğne ucu gözeneklerinden zamanın, bir içim serinlik bir yudum mutluluk

Suda bir gizli yol, pırıltılı iz;

çalınmış

Unutma

aynı değiliz ikimiz de

<u>düşlerin yüreğiyle bırakıp gittin beni</u>

sevinçler artırmışım çiçekli

Gün oldu kırdın...

Dökmeli donlum gel beri

Seni bir kanım uyut, sonra uyandır

bir dövüş olsaydı sonunda belki gevşerdi hırsım

Ayaklarımız uyardı...

önümde sokaklar, elde sigara,

şimdi ıssızdır onun sevimli kedisi

Ve ruh, atılan oklarla delik deşik;

oysa biz buradayız

Devirdim bütün yüklediklerimi

parçalamadan

aşk için karnıma ve göğsüme

Partizan

Varmaya yetmiyor Atsız'ın gücü.

ve aynı ihtirasla tekrar ediyorum yine,

en sade, en insanca bir odada

Dağ başında beş on haneli köyler,

Ben kanseri bilirim babam da olmuştu, Faruk da

Kaybolmak istemiştim bir zamanlar

Benim aşkım sığmaz öyle her saza

Büyür gitgide incinmişliğin kırılmışlığın.

<i>yeter... </i>

bir su serinliğidir olsa olsa

Belki biraz önce geçti bu kaldırımdan diye düşünmek,

Gözlerimden tut da ciğerlerime kadar kırgınım

Yengiler yaşadım Küçük Asya'da,

Derdinmişim gibi taşı, palazınmışım gibi

Sonra bıkıp usanmadan sabahlara dek

Bak şimdi her şey bir dengeye uydu

Camilere, her yere

Salçalı pilavlar votkalar kahkahalar

Dağınık dağınık dağınık eviçlerinde

ilk sıra ergenliğim, onun gözü karadır

cazibesini yitirmiş bir kadındın sen

İnce çılgalardan gidenler hala uzaklık hevesi

Son kursunu kendime sıkar gelirim.

Rengarenk reçeller dizerim kalbimin raflarına.

buna da.

Sakınamazsın...

aysberg tül

Akşamlardan, gecelerden, senden uzağım

sürgün yüreğimdeki ışığın

Açma pencereni perdeleri çek

çünki bütün sarhoşluklar biraz

Esmer bir kadın sevmiş gibi olurdun sen

Şiiriyet

denizde sönen mumu ağlatıyor gözlerin

Belki düşünüyorsundur

Acaba aşkları "mazide mi kalmış"mış

Nefes

Eline bir kıymık saplanacak.

Bir gece,

cıgaradan düşen bir kül gibidir onlar:

kalsın kokum.

Küçücük şeyler belki

Ama bir hayrını da

hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim

şu Mayıs gecesi rıhtımda, depolarda

kazanana vertigolar, nostaljiler

Cüzdanımda mor bir biletten başka bir şey yok

almışken seni kaderinden, kıyasıya bağlamışken kendime

İslam'ın beklediği en şerefli gündur bu;

gözlerin fısıldıyor gülün aşkını

Şalına sarınırdın toprağa sarınır gibi

Kırkı Çıkmamış Sevdamıza Şiir

Bir gölgeden sözediyorum.

aşkları unutuşlarda..

Gönlümü Maraşlı'nın yaktı kara haberi.

Denizlerin kimliği, çöllerin, buzulların, sıradağların

görsel, işitsel görsel-işitsel bütün sanatlara

Ben kaçıp Yesrib?e sığınıyorum

"cevapsız soru soru değildir "

Sana bir anlatsam

ustam!

Erzincan'ın düzünü asma bahçelerin dibini

Zaten nedense hep bir şehirden bir şehre yolcu

doğurdun da beni,

Vaiz Sokağı Numara 70

Keşke aşk şiiri yazsam

Ne oldu diye sorarsan: Sevilmiş olmalıyım.

vebası bende kalacak

Kimsesiz bir yazdı. Yoktun. Kimsesizdim.

Aşkta yarın yoktur sevgili...

Ürkek ürkek bakar tavşanlar dağa

Savuran yüreğime

Erkekçe olsun isterim,

Yarı gecelerde karanlığıma

Alt tarafı içerdeydin

Hüsnü Yusuf'u yeden hiçbir duygu.

Uyuyamadan önce?

Gökyüzü var üstümde bu senin elmandaki gökyüzü

Leyla diyorsam kesik yanaklarıyla Leyla

İnsan dedikleri bu nankör, kan dökücü, cimri, unutkan

çiçekli pazenden bir elbise geceye

Sevmelerim gibisi?

öyle büyük umutlarım olmadı benim, büyük düşlerim, özlemlerim, büyük beklentilerim olmadı.

Masal şehirlerini geçerken hızla

açtın. insan sorarsa diye kendine:

Onu bir başkasına ram oluyor sanırım,

mendile bağlanmış üç lokum bu sevincim

İstiyorlarsa

yaşlı büyücüler söylediler

Kumların görmeyeceği yerlerime dokunurdu sabah

Beni bunca saracak ne vardı?

yoksa bir define arayıcısı hazineler mi bulur

Hem nerede görülmüş

Bütün sahici aşkları konuştuktu

Yürüyen ve kaçan yalın ve çocuksu özlem penceresinden

Önce dilediğim gibi başlardı herşey. Herkes bir arada, sonsuz mutlu gibi?Sonra

ve sabah, sabah tetiği ilk çekenin hakkıydı, sonra

Bakır bir tencerede eriyen evler

Bir şarkı büyütüyorum, ömrüme benzeyen...

Bu son olsun bu son olsun

Camdan dışarı bakıp puslu şarkılar mırıldanmak...

Gözlerin bir diken,

onun da tenine vakitsiz atlar koşar, yaralı ağzıyla gökten kan tutar

ve tek başınaydılar

gözlerine baktığımda kendimden geçtiğimi,

Sonraları çok sonraları anladım. Meğer biz, bizim aile, herkes, tesadüfen bir

yoksa bir bir yıldızlar düşecek

Kaç şiir, kaç kere sular altında kaldı.

gözbebeklerimde duran

tetiğe dokunup sıktığın mermi,

gözlerine aşina olduğum günden beri

Yeni bir sayfa açtım işte ömrümü çiziyorum

Sessizce gittim senden öncekiler gibi sende anlamadın

06.12.2020

bütün azaları kirlenmiş

Ben bir yabancı buğunun kokusunu alıyorum

bütün bunlar cinnet

Yanılmış ve yağmalanmış halk

bozkırların, dağların, denizlerin

Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.

Eskiler olsaydı betimleyeceklerdi

seni yitiriyorum,

Ne zaman ki, yeniden canlanır bağışlamasız belleğimizde

6 haziran 1973, pırıl pırıl bir yaz günüydü,

Ne karşılığında satarsınız ruhunuzu?

sensiz kalan bu şehri yakmayı çok istedim

bir daha hangi ana doğurur bizi?

Ve yakadan düşecek bu bungun kalabalık

Bize bak çekip çıkalım uçurumlardan

yani öylesine açık değil pek

çekmecelerin, rafların uykusu

buna da ne tuval yeterdi;

gözlerinin adı ne?

Ve 'tamir et bakalım' diyordu babasına.

biraz da hıçkırık tadı

ama geçecek hepsi, geçecek.

Sanıyordum ki ben

Hani hepimiz arkadaşken,

<u>Ve sen nereme baksan</u>

Üstünde uzun, pis, yalnız sokakların yağmuru..

Aşk celladından ne çıkar madem ki yar vardır

bir kırmızı fenersin bir hayli dokunaklı

Deli gibiyim sensiz

Şarkılarla geleceksin, duygulu, ince

hele sen geçtiğin o ormanlar

güneşin bir ceza gibi doğması dünyaya.

Ne dökülüş inişimde, ne çakış?

Belki genç arkadaşı

Ve beni çıldırtan hüzün

Çocukluğum

ekilir ekin geliriz

yine senin emrindeyim

Bir hayal olup uçtu da

Demedim mi kollarım sarma!

Mevsimler ne çabuk geçiverdi

Durur gözbebeklerim kendi ormanında

Hangi kentin temiz havası

acıların kardeş olduğunu

Ayağımız kesilmeyecek mi topraktan?

hanidir ben bu evde saklanıyorum

öğretmek için cephe nedir

Bir gamzelik rüzgar yetecek

Haziran Aram'dı ya da öyle biriydi

onca vahşi dans ediyor tepemizde

Turnam bir gün bırakmayacağım seni

İnsanlar zindanda birer kemmiyet;

Yalnızca gözlerimde sakladığım aşkımı sukuta kurban vereceğim. "Keşke" diyeceğim sonra ve sonraları da ve her zaman "keşke" diyeceğim. Söylenmemiş sözlerin ateşi yakacak tüm bedenimi. Engizisyonlarda kurban edileceğim her gün. Geç kalmış infazın korkusu kemirecek beynimi. Duvarlara bakıp hayıflanacağım.

tut ki gecedir

Soluğun buğulandırıp sildiği ayna gibi

Bilirdim çiçek satan çingene kızlarını

bilmiyorsunuz. ben kendimi öpüyorum

biliyoruz günden güne çopurlaşan yer yuvarlağında

Şairsin! Arkanı dönme! Neyin var fırlat!

İnsanlardan buz gibi soğudum,

sonbaharda şaşarak öğrenirsin

freüdün alkolsüz sayıklamalarıdır

Yollar ayak bileklerime dolanıyordu hep

Rüzgarda uçan tüy bile

nasıl unutursun?

yaşıyorum trajedilerinizi

rüzgarıyla uçarken bulutlar

Biraz da kızdık

bakır çalığı göklere katiyyen tahammülüm yok

o küçücük avuçlarına o kırk tas suyu

Gelsin leylakların açma zamanı

Uyu da turnalar girsin rüyana

Belki de bir günler bunun için Aydın'da

uzak yıldızlara doğru yol alan

Ellerin var beyaz güller gibi küçücük,

Birini sorma gün gelir ben söylerim

Bazen ölmek istiyorum

Madem aşk tablosunun takdirinden acizsin,

Değişip olurum hemen

Alıp götüren hasrete.

Temiz gömleğimi giydim talimden sonra

Ama gitme sevgilim, sen yine de bu gece kal.

Kabir sularında avlanır çocuklar

Tasarladım aydınlık dünyayı bırakmayı

En güzel tarih seninle başlar

şimdi iki ayrı yaz kaldı bize

Ve aslında gitmelisinde..

Duruyorum önünde, düğmelerim ilikli, aklımın ipleri çözük

oturmam kalkmam

Ve bir gece içinde bilmeden öldüm.

çocukluğun gökkuşağı uçurtmasıyla

Beni yola koyduğunda ayrılmayı sevdim

Olanlar oldu tanrım

Gururum mani olur perişanıma benim.

Diyalektik dediğin zaten kanıtlanmamış bir varsayım

Hiç yalan söylemeden yaşayabilmek mesela.

O çok sevmek büyütmek onu hep, orada o zaman

Beni, gözlerin götürür

Antenlerinden

susarak susarak

Alengirsiz Aşk Şiiri

suların yükselmesini bekliyor alabalıklar, Galler'de

Güldüğümü gösteren tek resim sende kalmış.

Yazılarını okumuyr m...

bütün Yahudiler gibi

yani ben seni sevdiğim zaman

Bir parça delilik

Cinnete kadardı tüm yollar oysa,

işte o bakışlarmış

buraların yerlisi ben değilim.

Günün yorgunluğunu

Nasıl oluyor, bütün bunlar nasıl oluyor?

böyle bir günde yılgın ve kederli değil,

şarap fıçılarıyla, zeytin dallarıyla

Sen bende yanlış bir ömrün tortusunu öpüyorsun.

Karıları vardı bazılarının

korkularım oldum bittim kimsesizdiler

Gitme ki günlerimiz gecelerimiz olsun

Karın nüfusunu bilmezler nedense.

Şakaklarıma kar mı yağdı ne var?

benim bakışımın senin buğulu gözlerinde kendini paramparça yıktığı

Ah, göğe uzatıyorum bir cumartesiyi

O günler içim alav alav yanıyordu.

Ve anımsamanın

Büyüdü büyülenerek, taşlayarak kovdu kabilesi onu

bütün saatler bir anda durdu

<u><i>İçine kapanmış bir kayanın dilsiz koyuluğunda</i></u>

gözlerimden tut da ciğerlerime kadar kırgınım...

bu gece son kez beni düşün,

o yolu yürümek zordur!

Karıyı boşayıp sıfır mersedes alacaktık.

Tapınaklar insanları safra gibi atardı

Gülüşündeki manayı saklayamazsın.

Bu iyi olmaz bayım!

Ayrılmamacasına, yanımda..

atlılar kaybeder yolunu, hasretimin

Şaşırtmayı severim biliyorsun

Mutluluk,

Yıllardır bozbulanık suları yudumladım,

konuşuyoruz, duymuyoruz; duyuyor, konuşmuyoruz.

Avlu... Bir uzun yol... Tuğla döşeli,

sadece kaymak tabakası.

Bilmem nerelere gidersin gönlünce

sarsılmalıyım

bir tüfek olacaktır. bir tüfek

Nereye?

Seni seveceğini biliyordu herhalde

eksik kule, yırtık nehir

Tam vaktinde yetişemedik.

acı otlarla kararan damakları

Hangi kavgayı özlesem suskunum sana

Yazlık sinemanın kapısında saçları taralı bir oğlan.

başka bir göğe germişler kendilerini

battı iğne aktı irin

Dokunduğun yerler mühürlü kalır,

An ki fıskiyesi sonsuzluğun

nasıl kırgın ve nasıl umutlu olduğumuz

Bağırdı, sustuk

yağmuru, selvileri zor durumda bıraktım

Aşık olmayalım demiştim.

yazılarım otuz kırk dilde basılır

bırakta kurtarayım bu emanet sarayı

dokunulası ipekten bir o kadar uzakta olmasaydı eğer..

Bugün Cuma

Ben bir denizim demedim mi sana?

Direniyor kubbe.

telefonla birlikte ışığı da kapatıp

oya oya bitiremedikleri

Çay ocağının karşısında oturacağım

Üstüme üstüme varıp dururken!

Birinde bir gökyüzü

Beraber bakmasak da yağacak ilk kar.

bu akşam dünyanın bütün özlemlerini

yalnızlık, öldürmektir.

martıların telaşı bambaşka

Yaktığı ateşi yakmayacaktın?

hatırladıkça yanıp tutuştuğum resimler

Alnım öperler,

burada dursun.

Mahzun kalıyor kalbim ve gözlerim..

Sen hiç varamadığım yakınlarsın,

Seni bir çivi

Kaldın mı hiç?

Gökyüzünde parlayan

Dünyada bir gurbet tadı olur ağzında

Hakların temeline sanki bir volkan düştü.

Ler, siniz.

yıldızların üzerine çığ düştü ve ellerim

hem çırağım hem usta

Çünkü elimi kestim beni kan tutuyor

ne ile yoğurdun anne?benim hiç hayalim olmadı anne...

Görürler nasılmış neymiş kahraman

Yangınları anımsatıyor genç ölülere artık

<u>Dudaklarım öpülmek istiyor</u>

Yazdım da yoksulluk mu bitti.

Dört kapısı açık dursun gönlünün

Ver cüceye, onun olsun şairlik,

Al haneyi görmeliydiniz.

Yollar yapılar çarşılar boyu

Bırak peşinde koşmayı

'Bir Teselli Ver'i dinlediysem Orhan Gencebay'dan,

bir gemi beni afrika'ya götürecek

ey ulaşılmayan dayanak aşklar

Çok durdum güneşe karşı bir başıma

Sen henüz bir oltaya takılmadan derinde

gardiyan adam istese bile

Üstelik çok gençtim..

birbirine benzemeyen günlerin

Sen benim sevgilimsin, sevsen de, sevmesen de,

seni ben nasıl sevmem

ve kafiyelerimiz var...

sana ey kanımda eriyen kadın

Bir org gibi..

Seyreyle gülü bülbülü

işte döndüm ve oturdum eski masama

Anlamak isteyecek - bir istemeseydi - .

Amenna

Ve arabayı kullanan sensen sana emanetse çoluk çocuk

Ahhh! beni vursalar bir kuş yerine

Ne yapmak istiyordu hayatta

Gün burnunda bana mavi mavi gül;

Aynalar, söyleyin bana, ben kimim?

delikanlıların rüyalarında yanan

duyduğu bir çürük su şırıltısı

kararan dünyada,

Dünlerim bitmediğinde

Oturur seni dinlerim

düşen bir yaprağın son gülüşünde açan

Apansız düşmek yükseklerden bir yerden

Sen bir şeydin, bakılır sevilirdin

Halayık ne işittiyse, kahya kadın, o da duyunca

oluyorduk. Denizler, meydanlar, kavgalar ortasında

akıllılara örnektim,

elim kırılsın bir daha

ateşe fırlat;

Ne hoş. ey Tanrım, ne hoş,

Ayrılık da bir olanaktır bilirsin

canımı ne kadar acıttığımı,

Eylem gerek tohumu çatlatmak için

Sıcaklığın beni alıştırıyor

Şimdi sen uzaksın ya, kilometreler var arada

Gözle göülür elle tutulur...

gözlerinden okuyorum acını

memnudur sevdaları dili tutuk anların

icabında bir allah bir allah daha

Ey hayat, seni sevdiğim için özür diliyorum

yakut bir kristal gibi kendi gölgesine

bazen Christoph Colomb

Cibril'i düşünmeden

sarınmış derin bir yalnızlığı sevmeye.

gün ölümle başlatıyor hayatı

suskunluğa yenilmemiş ellerin çığlığıyla

filan kaptırsan, sıradağlardan bir ülke filan kalksan yapmaya.

Ay beşiğim, şirin uykum, güneş hecem

rüyamda bir gece,

Dünya ki mescittir, biz ona otel yapmışız

san kendimizi gütmüşüz

Vurulup düştüğüme inanmak istemiyorsun

- Ya gelmezse?

yüzüm yüzümden utanır.

Ovada bir at koşuyor

mimikleri, tikleri

yeni şeyler, yeni şeyler yaratmak için tabi.

Hesapsız, gücendirmeyen, saydam özverini

sen gelince

inmek gerekiyor

sürgün hızı yüreğime tak eder

rüzgarla değil artık

bu sevda ömrümün son sevdasıydı o akşam..

Fikir vadisinden bir ırmak geçeeir

Somurt avluda sadece ikimiz kalınca

o da omzuma bir şey konduracak mutlaka.

Eksik gedik nem varsa ezberden tamamladım

Ellerim titriyor, neden bilmem

bir dal zeytinle

Ben günden güne yok olmaktayım

gözü destan

yabancıdır, ten yanılmaz. ansızın

yine bir güz büyümekte kanında gölgelerin

Bir deprem gibi künyemiz.

<u>Saniyeler gözlerimde birer can</u>

Kara ağaç gibi bağlıyım katı bir çağ bu

ben bu şiiri kusarak yazdım.

bayraklar ve türkülerle

bu dokunuş parlatınca beni

bir vedanın toynağından düştü mavi gök.

Bu nasıl acıymış ulan bu nasıl vicdansızlık, bu nasıl cefa

Balinaların kusmuklarını

Zamanla yerleşir yaşadıkların, yeniden konumlanır, çoğalır anlamları, önemi kavranır.

seni konuştuk sözde

kimi insan ezbere sayar yıldızların adını

Saat beş nalburları pencerelerden

Mutluluk geçip gitmiştir yanınızdan

Çürüdü bu yaralar,

O sıvı karanlığında uykunun

Beni kaçır, beni götür bırakma.

bütün gençliğim böylece geçip gitti işte

Şiirler yazdım, kitaplar okudum

Beyaza Dönsün Diye Devran

resimlerine bakıyor

Hala koynumda resmin

Sevda gibi bir gizli emel ruhuna sinmiş;

Bir değirmendeydik

Gözlerinin ışığında yaparım bütün bunları

bir telefondan bir telefona atlar

Çaresizliğimizi bize aynalar söyledi, inanmadık

cümle mazlumların ülkesi gözlerin

Ve bir şehirde unuttuklarımızı her şehirde hatırlıyoruz.

İçimde köpek gibi havlayan yalnızlığım

Bana bakma demiştim.

Yakıştılar...

Bütün sözcüklerini

onu Vegas'ta, Baltimore'da ya da Münih'te

emreden de sensin, fent eden de... hayır da şer de sendendir

Bir şehrin uzak semtleri gibi gözlerin

Yani günlerimiz aydınlıkken kaçırdığımız herşeyi bir düşün

bekliyor bizi yıldızları göz kırpan o gökkubbe altında.

sanki bir filiz serpilip gövdeleniyor.

Çocukları al, in aşağıya

Oyuncaklar da var yalnızlıktan

Geyvenin gülleri ve beyaz yatak

toprak yandı gülüm; çeşmeler zehir

Ben Fenerbahçeyi amcam Vefayı tutardı.

Ayrılık, ölümden üste yazılınca,

Gelmiyor içimden hüzünlenmek bile

Kardeşim olan gözlerini unutamadım

Ve benim yetinmezliğimdir

iri sözlerim yoktu söyleyecek

her ölen pişman ölür

Kapatıldığın dört duvar arasında

kanda yaralar gibi gülün ağrıttığı dikenler...

Bu gizli alanda ne görürüm, böylesine

Fırtınalar önünde bazen bir kuru yaprak,

Bırak, ellerin sessizce düşünsün

Dalıp kalınabilirdi bir fincanın şeklinde

Hayır yaşam hayır ölüm hayır su hayır toprak

Hakkımı yiyemem iyi emek verdim :)

Hayalin, rüyanın firarındayım

Çirkinliği

Sana meftunum diye beni cahil mi sandın.

ayazın avucunda unutmuştun ellerini

köpekler hızla koşuyordu, oyuklar açarak toprağa

Yüreğine Toroslar'dan çığ düştü.

kendi enkazımın üstünde

Anla Mona Roza, ben bir deliyim

Göğün damarlarını gördüm,

Aynı yolları,

Koku bende bir sarmaşık

Ruhum sevgili baharının bitti.

Ben bu 'evler'e sığamam.

Kendime biraz daha alışıyorum

Ama her defasında

Paramparça, ateşler şahının hayalleri.

Sevi de yalnızlık gibidir

hazer'in avcundan su içiyor azer

Bütün bir insanlık yalana teslim.

Zor günler yaşadım

ne kadar güzeldin, bütün resimlerin ve eşyaların

Çocuk oldum sonra ağladım, yağmur bile beni ayıpladı.

gidilecek başka denizler arıyorsun ya

Dünyanın öbür ucunda hiç tanımadığımız bir insanın göz yaşı bile içimizi parçaladı.

Başını kalorifer borularına gömmüş

burslu okuduğu yıllardan kalma ceza reisinin

benim ölmüş olmamı

öyle bir yol ki nasıl güzel nasıl dar

Fazla yaşamaz

yaşadıkça kayganlaşan milyonlarca dakika ile baş başa kalıyoruz.

Ateşte şu tatsız cızırtıyı çıkaran sudur o kadar

Diyorum çoğunca evli kadınlar

cezalandırmanın

Muhabbet ederdik kuyrukta.

Mutlu Son

sokaklar kuşatılmış

gömüldüğümüz denizin

gölgesiyle tanımlandığı bir çağda

Plaklarını çaldım.

kırılgan bir yelpaze olduğunu akşam eve girince

kilometrelerce derin, kilometrelerce dümdüz,

tutkusuz bedenine

Varır gün ışığına şöyle

13.09.2018

Sonra sesime yankı vermeyen uçurumlar kıyısında yürüdüm bir zaman

Çileden çıkararak kanlı paçavralarıyla yüreğimin

Körpe otların serinliğinde,

Seni usulca öpmüştüm ilk öptüğümde

Gizlice sevgilim

Bırakma artık beni

Rıza, sandalyeyi kaptığı gibi

Başka hiçbir şeyde bulamam..

kurşuna dizilen resimlerde

aynı yolculukta Kadırga

haki bir yalnızlık

nedir çocuk ölmek her şey yaşlanıyorken.

kibar bir orospuyum ben, bunu da yazdım kumsala,

yüzüm suya davranıyor koşaraktan.

Çünkü ben aşkın bütün çağlarından geliyordum.

Ben, yeterim kendime

üstüne vardım kuyruğu kanlı itlerin

Günlerden

Yürümeyi yeniden öğrenen felçli bir çocuk gibi

sakla uykunu biraz o uzak iskeleye

haketmiştim doğrusu

yalancı yıldızlar

Bu patlamalar art arda

13.11.2020

yalnız gözlerindir hayatta kalan

senin hayretin ve ağlamaklı halin tekrarlanarak

Sineyi hatırlatıyor sinesi

Tutuklama emri,

"biri hepimizle göz göze gibi hala uykusuz,

Bekleyelim kalbim

Ezan sesi duyulmuyor

ay ışığıyla ayrılır denizin ipeği ikiye

adi bir etiketi yamayarak üstüne

Sonra Ayvansaray?ın sularının çekildiğini yazdı

Ey kanlı sevişmeleri titremeden, tiksinmeden

Ama özgürlüğü sensiz sevemem.

o insan ki, bakar bize ve ötemize;

Ben sevgilisi çile olan bir gelindim Pollyanna

Hızlı araç yoktur diyen

yüzyılın aşkı mı hani

Uykuya dalan bahçeyi uyandırmadan geçti de yağmurlu güz,

öpmeliyim ağzından

Apansız çıkmalısın karşıma

susmak yalnızlığın ana dilidir, ömür hanım, şiiridi.

Tutamam saçlarından

Güneşi bir kadeh şarap gibi içip

o gelince küsmeli: nerdeydin bunca zaman

Uyanan ölmeyen yenilenen

kelimeler, bazısı tüyden bazısı demir

Dolu dizgin atlarla

ki gücü

Hayal meyal şeylerden ilk aşkımız;

yaşlanmış bir köpek gibi

Geri kalan korkulu

Getirip

Aşk Hepimizin Venediği

Senin gözlerini bilemem!

Bak içerim kanıyor o günleri anınca.

yoksa, ne gökyüzüne vuran ışıklar, ne yağmur, ne de

evrenin sonsuzluğu gözlerinde.

bir kadın seni seviyorsa tartışır, niyeti kavga çıkarmak değildir ne kadar ileri gidebileceğini ölçer.

Ömür boyu sürer nöbeti..

Sinirli bir kırmızılık suya batıyor

Bir elim seni silecek.

Medüza

Yalnızlık üç beş kişi

Ben dağların çırasıyım

Sevişerek çiseliyorlar dünyayı

Başkasının yerine sahne alınmış bir oyun,

Dumanlarında seni görüyorum.

bir çaresizlik,

Bir tanrı yarattım senden

İyi ki burda yoksa ben ne yapardım

<u>Oysa benim tek amacım şuydu</u>

Sığ bataklarda değildik, kuşlar gibiydik,

Ah benim bu akıldan sıyrılmış aklım

... İşte gu&amp;#776;nlerden bir gu&amp;#776;n Elagözlu&amp;#776;m,

Ben seni sevdim, ben seni sevdim, ben seni...

bir elimizde umut

kalıplarından. beni duy ve anla.

Evden ayrılırken bohçasına koyduğu birkaç altın

Ufukların sözlüğünde

Ne vedaya gerek var, ne de mektuba hacet,

Bu yılgın yalnızlıktan mı?

Oğlan kıza bir gül alsa

Fena zehirlenirsin...

uyuyor musun

iniyorum kızları utandıran iç çekişle

Esmer bir kesinlikle biliyorduk

kalmasın diye eyleminden...

Yükleri ağırlaşsın diye iyice,

iyi yenmemiş bir kiraz çekirdeği gibi yıprak

Yalnız bir kadın sevilmeyi

insanları düşün anne

Dışarıda yağmur var ve gitmek için iyi bir gün.

Sinema Kapıları

Ceylan gibi yürürdün bir hayal sokağında

Senin için..

Zamanın raksı ne, bir yuvarlakta?

<i>Yaralarımın En Derin Yerindeki Tüm Acılarına,</i>

Başkası olmasın gözbebeklerinde

Ne yapsam

yeşil bir arzu kanıyor ellerimden ve en çok da anlatırken eskiyor insan!

Evet açlık, yok olsun bütün incelikler

anı sen yakala derim aşkı sen kalbim

zordur paslı bir kilide anahtar olmak

Herkes bir saat alsa da çoğalmaz zaman

Ah bir çoğaltabilsem yüreğinde ruhumu

Yüzler karanlıktı iki gözüm

Bu şiiri okumayın ne olur diyorum körlere

kurarlar balını bilincin

Anlamak fiili - ister istemez- birden adama verilecek.

Görsem pencerelerde soyunan bir karaltı.

19.11.2020

Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:

seni saran efsane çürüyüp toprağa karışırken

kadınları bomba gibi düşün genç adam yanlış kabloyu kesersen onunla birlikte sen de patlarsın.

ne gece ne geceler senin

çam ve kekik kokuları içinde acı yüzlü çocuklar

Bir ters bir yüz kazaklar ördüm

öyle mahsun aktığına

idam belki!

Sura üfürülürken, çan çalınırken, ölü gömülürken

Doğruyu yanlışı seçemiyorum

gün gelir insan anlayıverir

Uzaklardan geldin sen ve uzaklardan

Düzeltiyorsun.

Uzak dağ kışlalarında..

ne yapalım paramız yoksa

Resmime bakarak saçımı kesti

Versem kendimi bütün bütün

Sabırla, inançla.

harfleri yan yana koyup

Fani bir iz bırakmış burda yatmışsa kimler,

biz çoktan unutmuşuz böyle şeyleri

o kapının önünde saatlerce ağlayacaktı.

Bir başıma ve uzak.

Ağabeylerse utançlarından emrah

Suyun üç hali var

Boşuna mıydı yol boyunca benliğime

ölene kadar yavaşla

Gören gözlerim sendin

Ne kadar konuşursak o kadar bir sessizlik olur

Eylül bir çocuğun çığlıklarıydı

gözlüklü garson getirdi onu ama sen ısmarladın

Ölümden anlayan, ciddi bir yaprak

size,

orda, bir kölenin, bir öfkenin ve bir saz semaiinin kesiştiği yerde.

Kaç kere kirpiklerimiz kasaturalara dönmüş diken diken

bunun bir delilik olduğunu bile bile

Gözyaşları da.

Sevgi denilen o ilkyazın üzerinden

ve benim o kahrolası gururum var

yiyebilirdim belki o zaman.

<u>seslenip de senden cevap alamadığım sessizliği</u>

sahil kokan renkleri ıslanıyor denizin

Bir daha deneyelim

ve duvarları ayışığından

Sakarya Caddesi'nde sarhoşlar

kapama gözlerini; karanlıktan korkarım

bu gülüş en aldatmazıdır vaatlerin.

Allah kar gibi gökten yağınca

kırmızı yakaları var yargıç cübbelerinin

kan boğmadı daha korkuyu

Öyle Bi

Gökler bulutlanıyor, rüzgar serinliyordu.

Yaşamak...

<u>Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten</u>

Eteğini koştururdun sokağımızda

Kafam alkolsüz, ellerim kelepçesiz,

Alır başını bazen çekip gider

Dün sabah önünden geçtim

Bir varmış bir yokmuşla başlıyor bütün masallar gibi

sulardan bana akanı bilmiyordum o vakitler,

Çıkıp yükseklerden taş bırakalım,

içimizde ölmekte olanlara;

- düzen diyorlar beni çağırıyorlar-

saldırınca

tarihle yıkanan sokaklarına kolkola bir adım konduramaz

Can veriyor

bu yüzden hırpalama sevdiğim ayaklarını sen, uzat balkonlar kıskansın

'iyiyim' diyorum.

Başka bir rüyada şimdi o kadın

akşam oturmalarını

Tarih sanıyor birileri

Bu bize bakanı

Bizim türkümüzü rüzgar söyler her gece

İlk ben üşüdüm sonradır Tur-i Sina'daki sağnak

Size kendimden bahsediyorum doktor

Cezaevlerine düşsen cıgaranı getirirdi

Kimi gün utanmak otlardan, çimenlerden

Seni hatırlatıyor her zaman bana

ezberlediğim bir öğüdü yineler bana

alaca bulaca yürüyor üstüme bulut

Dilce susup

Mendilimde kan sesleri

Ben geleceğin kara gözlü zalimlerindenim

Ne yaparım...

sahiller millerce

Ne renk olursa olsun kaşın gözün,

namussuz çay bile ince belli bardaktan verilmeseydi eğer..

Sana tapmak için

Kara bir salgıdır çünkü büyük

Anılarda kalırdı belki de zamanla ince bel,

Güzelim Annabel Lee

Seninle kardeş değiliz

Sırf unutmak için, unutmak ey kış!

Dünyada büyük bir değişiklik oldu

Aynalarda kendimi göresim sende kalmış.

Her işte bir hayır var doğru bunları geçmeyelim

İsyan eden biri yok hayatımda.

Bağırsam diyorum avaz avaz:

katı haldeyken boşluk daha az.

Loğusa yalnız kalmasın

Biraz da herkes içindir. Ve gelinciğin ikinci tadına benzemeli

30.10.2020

Vehbi Bey'in önerisine uyarak

Diyelim iki salkım

ölüme ve daha sıkılmak için.

Kimi bir vurguncuyu gece rüyasında yakalamıştır

Kokunu sürdüm, solgun yüzünü okşadım

Adlarımız, inziva yerleri ve kusurlu birer

Odun olmaz bu ağaçtan desinler,

İnsan şekline giriyorlar

Dünya kapıyor gözlerini bir gece çağır, ben burdayım

kızların yanaklarında çukurlaşan

Abasız, postsuz bir derviş;

onlar neden daima okul türküleridir

Nerede o çocuksu, o şımarık hallerim,

Ve bir kuruşa Yenihayat satan

bir ölünün iç çekmesi olur rüzgar

Yazıyorum not defterime:

Geldim Bile

felaketim olacak

Aldanmıyorsam

tepeden tırnağa oğula

tophane iskelesi'nde diesel kamyonları sarhoş

bu eve fazla gelen bir yanın vardı senin,

Rüzgar gelmesin diye

Hani o erken vurulmuş

Kayıp

- Bilmem..

Giderek

Ben kimselerin anmadığı adam

Bertold Brecht

Ve hal böyle böyle,

bana tebessümle bakıyor kabir

ama demem, diyemem

Unuttuğu bir şey vardır başkalarının

Epey çiçekli bir dağ başını

Üşüyen karanfilim şimdi buruşuk parmaklarda

öbür ucunda o kambersiz geçen düğün.

Bir durulukla beraberdi?

Gece yıldızla dolu ve yanımda değil o...

imgelerin en ulaşılmaz doruğunda.

Kıskanıyorlar hepimizi ve kıskanacaklar

Eski Bir Gün İçin Şiirler

Var bir garip ölünün üstünde

Eski Avluda

Hiç gitmemişken kaybettiğin kendine

Gece, Tren ve Ova

taşan bir kadındır bir şaire gereken;

Alışverişe döndü tüm ilişkileriniz, hesaplı, planlı

Hepsi gitmiş bir isteklerim kalmış yalnız

Bir şarkıdan bir kelime düşüverince içlerine

o kadın

Saf ve pembe gülümserdik.

Gemiler sensiz gitsin bırak

sahip olan kaybeder çünkü

Ufuk ışıkları yedi bitirdi

Falcı kadın yalan söylüyor yalan

Keşke, yalnız bunun için sevseydim seni.

Konmak istercesine gider gelir,

duruşun kelimeleri vardır;

Milyon Kere Ayten

-Kimsenin kimseyi üzmeyeceği bir yere. Üzüntünün tedavülden kalktığı bir yere. İnsanların ağızlarından çıkan her sözün doğru olduğu, sevmenin gerçekten sevmek anlamına geldiği bir yere..

Bütün sabahları üşüdüğüm

şimdilik bırak musluğun sızmasını damın akmasını

Hem o kadar boş ki mesud olmak,

ağdası çözülecek bana aşktan bulaşan kozlarımın

yenilirsem yenilirim, ne çıkar yenilmekten?

ben hüznün

Bükülüp giden kent sokaklarını, fabrika önlerini

Tenha sokaklarda üşüyüp durdu sırtımız.

<u>Birimiz ayrılığın ilk günü gibi her akşam kanıyor</u>

Değil orda diyor belki biraz daha ilerde

yüzüme. lakin, çaresiz bir öfkeyle tuttum yaramı. kırık bir

<u>Mutlu ederdim seni kadınım olurdun</u>

Tavanda ve bulutlarda ve arş-ı ala'nın dışında

Derinleşmeniz gerekiyor Yusuf?la karşılaştıysanız,

Zehir zıkkım dökülen onların yaşları.

Biz bu sonucu haketmedik,

Uyanırım, camı açarım elbet,

kırmızı bir çakmak gibi neşeli ölmek olurdu

Sen, eşyalardan usanmış kalbime dayanak

Ve ancak böylesine olgunlaştıktan sonradır ki,

En gizli kuytularında ömrümün

Sen o çıktığım sularsın, zencim benim

Saçlarımda kiraz bahçeleri

Ölüm yolu, rotası..

Yorgun gözlerinizdeki acıyı

Yaşayanlar kalır tek başlarına.

Gel etmez

Hasretinden Prangalar Eskittim

yürekleri dağlayan bu aydınlık.

Sen benim onyedi yaşımsın,

Kimse gözyaşı değil, herkes küfür. Kimse eşik değil, herkes ufukların ötesi.

Başımı çevirip gitsem mi bilmem

bana bırakılan neyse ona burun kıvırdım

bu dudak öpemez deyince bana inanmıyorlar

"bulmacanın beş harfli yemek sorusuna" yanıt aramanla halkalanmış,

Genç Osman annesinin rahmini çekip üstüne

Döner birgün gurbet ellerde kalan

Sevilmiş kadınların hayali

Bu sevda tükenecek sönen bir alev gibi

Benim yüreğim

Hayır

aynı kışlaktaymışız

Tıpkı o kuşlar gibi

Trenler bir yerlerde uyuduğunda

Çok gizli bir doğru gecenin toyluğunda

Ben göğe bakıyorum geceden,

Böyle kalarak değil

Teninin tüm sevgisini sana bağışlayan insan

Dudaklarım dersen, dudaklarım

Mutluluğum çoktan iflas etmiş

bembeyaz denizin üzerinden uçarı

biz denizin balığından suyun çatısından söz açıyoruz

Uykudayım,

nedir yalnız bize yakışan bu serüven

şeyler kitabı bir dağınıklıktı babam da zaten

Din duysa ettiğim ibadetleri

Anadolukavağı'nda her akşam

Ben sadece armesıyım o katedralin

14.08.2020

önümde o siyah gözlerin yansın.

Güçlü bir el silkeledi beni sonra

Ufuğa bakınca mucizeni görüyorum çünkü.

Ama anlıyorum her şey bu durgunluktan kopacak

kimse el sallamaz arkalarından

ekmek bıçağında dilimleniyordu ömrüm;

Sanma ki hayat tatlı, insanlar hoş olmuştur,

Yitirilmiş bir mahkemeden

<i>Gittim gençliğimin sınırında öldüm</i>

bön ve berbat buluyorum yaldızlı yaz gecelerinizi

Sülfür inceldi ve en yorgun yerinden kırıldı ayna

Aslında ne pişmanım ne de pes ediyorum!..

Bir Şehri kıskanıyorum, benim böyle neyim var?

23.07.2020

Kendileriyle birlikte getirmediler mi çağımıza?

Sokakta yağmurun hızla yağdığı

benim ilkgençliğime

çöp gibi bir oğlan ipince

Çocuklar kutup mavisi ağladı

beklememeyi bir şey çevremdekilerin uyumundan başkaca?

Su ve rüzgar, dağ ve doruk, sonsuz hepsi,

Bir şimşek gibi dalardın yaşama.

sensiz kalmamak için sendim o vakitler;

Yazları daha iyi görülen

Ve sen üç satır atladın. Neden atladın?

Kaderi öpüp başıma komuşum,

Bir deli rüzgar saçlarımda

ışıklı tellerine takıldı ayaklarım..

Gitmeliyim ve giderken

Desem ki kapı açıldı

Bu evleri atla bu evleri de bunları da

kendimle çarpışıyorum kırılıyor ayna

dostluğundan öte bulmalıyım seni

nadiren sıkılır gibi oluyorlarmış birbirlerinden

Şimdi nerdesin kimbilir

Gönlüne tarifsiz rüzgarlar dolan.

İstersen artık git ve ben bir nisan gecesinin acımasızlığında, asla baştan sona söyleyemediğim bir dağ türküsünün sözlerine bırakayım kendimi. Sokaklara düşmüş kadınların heveslerinde yakayım kalbimi.

Hangi şarkıyı duysam, bizimçin söylenmiş sanki

uzat ellerini güneşe dokun,

zaman hayli gençti ve hayli zaman geçti

kimseler kimseler çıkmasa yolumuzun üstüne

Kaldırmadı beni.

ipi kopmuş boncuklar gibi yollara döktüğü gözlerini,

seni çünkü dik tutacak bilirim

ve senin kederini ıslatan o yağmurlar rehin.

Bir kente, bir insana nasıl başlanır

Mahkeme salonunda bakarım dizi dizi

çekmez sesini kenara

Gittin. Şimdi bir mevsim değil, koca bir hayat girdi aramıza.

gittikçe daha dalgın, elinde cetvel

ipekli libas giymem, altın takınmam

Koyu mavi bir toprakla örtülür üstü

sevgi turnaları yakalıyorum

Yıldızı sönmüş bir komedyendir artık,

Kimimize kış, kimimize bahar olup canıyla değen babalarımızı!

Asam da olurdu belki

Yollar inatçıdır

Bakkaldan manavdan değil,

Gözündeki bir damla yaşına şehirleri yaktığım

çamların dibinde dururmuşum

Birtakım sözler de bilirdin, niye saklamalı, en ustalıklı sözlerdi onlar

gri bulutlar geçiyordu göğümden

Seni Sensiz Yaşamak

Dadansın iyi

örneğin bankalar karşısında ilgisiz

Tavanı çöktü aşkın; duvarlar üryan düştü,

Benim adım insanların hizasına yazılmıştır.

benim ay ve karanlığın algısıyla birleştireceğim.

Seni aldım bana ayırdım durma kendini hatırlat

Çünkü, bugün havasını kokladığın

"Ama bizim darbelerimizden bu kubbe yıkılırsa"

06.01.2021

Bakamam göğe, utanırım

<i><u>Şimdi bu şehir, adının incesiyle gülümsüyor kuşlara</u></i>

Üryan görülen can gibi

Siz bilmezsiniz ben bilirim ne çok şeydiniz orada <u>e<i>linizi ilk tuttuğumda</i></u>

Büyük bir Amerika keşfettim ruhunuzda

Kilim, cicim, antika

Sen varken böyle üşümezdim-titremezdim

Yerini başka şeyler alabilirdi uzun gece sohbetlerinin,

bir okyanusla titreten hayat

Neden böyle uzaktayım kendimden

Ve demiri uykuda bırakarak

Kahpe ağzında

rakıdan sonra su, sudan sonra buz

Biliyorum ki kopacaksın

Ben seni hiç sevmedim ki

Dökülsün rüzgarın bütün limanlarda yaktığı ağıt

Ve o diyarda seninle beraber

Gladyatörlerden ve dişlilerden

felaketim olurdu ağlardım

sen çatıyı kur.

çıtt kır her şeyi. çıtt önce beni.

inişiniz bir iniş olurdu başa dönmemecesine.

neden peki her şeyi bulandırıyor

fakat nalet olası o duygu yakasına yapıştığına göre,

bir kasetin iki yüzüne de ard arda kaydedip dinlediğimiz şarkımız diyorum

ve ben unutulsam ve yazdığım şiirler

Buruşuk kanatlarını poker masasında unuttuğunu söylediğini safça

yeri olmayan cehennnem! işte çürüyen

Biziz habercileri düşün ki

şöyle bir özleyip geçtik

Nehri, bahçeyi, akmayan çeşmeyi, güvercinli damları,

hayal mi ne kadar uzak. Bir başka kalpteki yerin kadardı hayat

her gece acılarımı ehilleştirdim tenimde

pokerde-sinemada-genelevlerde

Benim elbet bir bildiğim var: Hayat saçma sapandır.

Sana uzaktan kıvranmak,

çünkü beni sevsen de bana güvenmezsin iyi bilirim

<u>Dingin bir ikindi olayım istemişimdir </u>

Kanıma girecek

Bir buluşma yeri olurdun

geçmişime asla gömmeyeceğim

soğuk, ensemden sırtıma ve sokumuma akıttığım ter de!

Ne diyecektin, ne söyleyecektin

Kuşandığımız

Kirpiklerin gölgelesin yüzümü

<i> Sen benim bahçemdin, yıkıntılar ortasında. </i>

Bu bağın götürdüğü

Çiçekliyor duvarı ocağın akisleri.

ona sorarsanız : "lafı bile edilmez, mikroskobik bir zaman."

Birden bulup birden yitirdiğin bir şey olur ya, ona

İtiraf edeyim ki-

ve yatağını değiştiren bir nehir gibi sanki

Benim senden özge gerçek yarim yok.

Aydınca düşünmeyi iyi biliyorsun eksik olma

rüzgarın alıp götürdüğü.

Tadında sımsıkı sarılışlar,

Bazı gün hatırlayınca, sessizce ağlarız.

leyleklerin uçuşu gibi bir imge hep

Böyleymiş meğer.

Yüzünü ıslatmadan ağlayabilir misin

bir uzun karartma biter

Ak kağıt üzerinde.

Gün olur sararırsa sayfalarda

Eşkiyalar silahlarını çapraz astıkça türkülerine

Ahmet Muhip Dranas...

Bana gülüşlerini gönderme mektuplarında can,

Şimdi her gece yarısı rüzgar değildir

seyrettin,

Ağaçlarda ve kirpik uçlarında

başında beyaz gelin çiçekleri gibi

Çağın en karmaşık yerinde durduk

Tutamadım, gitmede diyemedim

Dilin hala çocukluğun suyuyla terli

Sen daha güzelsin

binlerce kanatlı çekirge neden uçar

Yetmezse uğrunda çektiğim çile

orada senin yüzünü gördüm

Alıştım!

Ateş yakıyorsun, üşümek için

Nereye gitsem hep apartmanlar çıkıyor önüme

O anda bütün öbür fiiller ondan geri alınacak.

ölüyorum..

Gözlerin aklımı perişan eyler,

kahreden bir ayrılığın çılgınlığı değil bu

sisi varlığının üzünç kanıtı bir vaktin

Deniz analarının gözlerini çaldım

Elliye yakınsın

değiştirmekten kanını yüreğimin

İki insan

artmayacağım, eksilmekti sevişmelerimiz

dağların en şahına mağrur

Hercai arılara meyhanedir çiçekler,

bitmedi, yazacağım daha

uyudum sandıydım gece içimden geçmiş

Beyaz bir tülbent gibi kalırsam

Geçip giden onca erkek

Yıldızsız teknemdi inip çıkan gece,

"Uyandım bir sabah" gibi değil, öyle değil

İncelikli bir gülümsemeyle yüzümde

Yolunu gözlüyor lamba ve merdiven,

Şimdiye kadar

bir fotoğrafın camı

Şimdi acep ne olacak?

göğe bakarken, bir elinin yangının

Ossaat "Breh!

bindim tirene uçağa otomobile

ekleyip duruyorum sabahları akşama

Kavaklara oklu yürek çizip duran o çakı

Dünyanın en mor dağları

6.12.2019

yahut kocaman gözlüklerin,

Bütünlemeli çocukluklarıyla geçti

sabahçı kahveler de biliyor:

Belki bir yerde bir tohumda bir durumda belki

Nedense dili yok gecenin ağzında

Senden başkasını seven delidir

O yerlere varabilir miyiz?

Havva Anan dünkü çocuk sayılır,

-Ne iyi edersiniz-

neden böyle hıçkırıklı, umutlar

Boğulurum soluk alıp vermesen

Uzanıverse gövdem, taşlara boydan boya;

Çiçekler açtı dokunduğun

Kendi sesiyle irkilirdi

gülüşünü ararım

Dilerim böyle bir zulme hiç bulanma,

ama ışık dökebilir olanca renklerini

Her yanım bu gece vurgun içinde

Sevgilimi alırsan gerçek sevgi uğruna

filimler üç günde bir değişiyordu

Bir süredir de kayıp

derin yataklarda anlaşılmış

Ve kalakalmış bir oto uçurum kenarında

İyi ruhların arasında dolaşan

sensiz rüzgar olur da özgürlüğümle

cıvadan bir gözyaşı

önce fotoğraflarda belirdi, belki adamları, bir dakikalık kadınlar

Atlara kalırsa çoktan kaybettik savaşı,

heryerde köpeksi koklaşmaların sürüp gittiği vardı

kolay bitmedi gecem

yalnızlık bir zindan, çöker başıma

şol kalbim bir o kadar içre

Fazlasını istemem,

Seniha!

Ağlasam ağlasam

Gidersin, kalbimde bir tabur ayaklanır,

Bu gurbetten gurbete giden yolun üstünde

Ben ayağımda çarık, elimde asa

üzgün değilim, hüzünlü asla

Sen yokken,

Bir soğuk, bir garip, bir mavi sızı

Bunlar da bir işe yaramadıysa

Sicilyalı balıkçılara Marsilyalı dok işçilerine

gömleklerine, notlarına, benim üzerime kireç döksünler bırak

Ölülerin bakışı gibi sabit bir bakışla

Ellerimi tut, ısıt diye.

taş kadar kör

Öteler öteler, gayemin malı;

sonu yoktur çünkü güzel şarkıların

akşam üstüler ki çöker kıyıya

küçük bir kıvılcım gibi görünüp kayboluyoruz.

sonra ayrılıklar düşüne dalıyoruz:

yoksa bunu düşünmek bile yasak mı size?

Hele bir dalmaya gör onun döngüsüne.

Nemrut, onun atası...

Bir daha kımıldamamak üzere yerleşiyorlardı

Senin hangi çiçeğini sakladı bahar?

tedirgin,

Bir çift göz, bir davet, bir kalp

dünyanın benim için de var olduğunu.

göze görünmez ölüler.

just because he's your brother.

dostluğumuzdan, bana ekmek olan,

İçimde duruken bu kadar acı,

hangi yıldızdır bilmem, gözlerin

Başın dönüyor eprimiş hatıralar ortasında

Hayır yalnızlık hayır kimsesizlik hayır sıla hayır gurbet

içimizde büyürdü güneş

<u> Anlıyor musun?</u>

Ekmek kadar mübarek,

dinlemiyorlar

Neden hep kederleri

ben artık her gece sesleniyorum

Köşeme çekildim, hani hep kaldığım köşeme.

İki yanımdan aksın, bir sel gibi fenerler.

yine de kan gövdeyi götürüyor.

akıp gelmiştik

anadolu üstlerine bakıp bakıp

Seni çağıracak olan.

Çünkü sen koynunda bir güneşle dönersen

serpmeli ebrular, bülbülyuvası

Diyelim ki üşüyorsun kısacık bir ömrün sığınağında;

sende, ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,

Anam gider Allah Allah

bana neydi

gitgide mavileşiyor damarlarında

ölümün yalnızlığı yoktur ama;

ve karşı yakada Luvur

gösteriliyor mu orada?

sevdiği için ağlamayı.

Kapanıp gündüzlerin ıssız odalarına;

Evet mutluyum

Kasabalı bir hüzün çökerdi söylediğin türkülere

Işıl Işıl caddelerde gece yarısıyım.

Sırat'tan incedir sevda köprüsü

Memelerin vardı memelerin kahramandı sonra

sevse de hiç kapanmayacak bu yaran...

Bir perde aralanacak

Çocuklar zaten hiç çocuk olmuyorlar

güleçsin nedense bir çocuk gibi

baskını bütün dalgaların!

havada gecenin huyu

Ayrılırken kimliğim, adresim sende kalmış.

Ve içime doğru yürüyen bir ağrı duyarım ne zaman

derinleşir acısı parmakuçlarımın

Takacağım yıldızları bir bir saçlarına.

Hatta biraz azarlar gibi cevap veriyor Yusuf

<i>Sensin kalbimden dünyaya yürüyen hayranlık</i>

Ama gel gör ki bu kaderim...

evi buldum.

bunun için hiç uçurumlara yürümedin, denizleri bilmedin

biz artık bunlar olarak gidiyoruz

Yorulan iki kovboy gibi,

Çarpsam kara sevdayı

Tek bir tövbe etmedim şimdiye değin

erkekleri boğan kasvetle iniyorum.

en ağır yerinden.

kanser, begonya, ölüm.

Gözlerin sonsuz uzun, sonsuz çekikti

Tüm tatların tadına varmak demek.

Denizden esen acı rüzgar katsaydı önüne onları

ben içeri düştüğüm sene, ana rahmine düşen çocuklar.

Başka yok olsun.

Senin bir havan var beni asıl saran o

Bence dinin gibi küfrün de mukaddesti senin

koltuk, lamba, kitap

kim koyacak sevgiyi içimize?

Marilyn Monroe öldü diyorum ona

İnsan kaybolmayı ister mi?

Beni savunmak sana düştü

sarışın rüzgarın yüzünü sildiği kıskanma ülkesinden

Kandiller yanar ışığınla,

Odalardan odalara

Kara yılan kara yılan kara yılan kara yılan

Sen hala anlamadın sevginin en hasını

Rüzgar desem, yanılırım

bir urgandır, bir adamın daldan kendini astığı,

Tarihin ve tabiatın

Anladın ve kardeşini bir kabustan uyandırır gibi çırılçıplak gerçeğe

gövden ruhunun yaz gecesi mi ne

Çırpınır ha çırpınır

senin diasporan.

Nicedir paslanmış bir suskunluk gıcırdıyor aramızda

İskambil kupası damlıyor gözlerinden

Sedir ağaçlarına gül yapraklarına

ipek bir mendile sardığım yüreğimle

geçmişte ve akdenizde çalkalanan. onaltı toplu kalyonlarda

Hiç anımsamıyorum tam dolu olmayan bir bardaktan su içtiğimi

Ardıçlığın oradan

bir cigara atmışsak denize

Canlı mıydım? O uğursuz kıyıda

sen orda kayıtsızca gülümsüyor gibisin

birer şirpençe gibi düştü gözbebeklerin

Zaten her zaman hüzün bulunur biraz.

Seni değil kendimi aldatıyorum

İçimde zaptedilmez bir kırma isteği

ve yüreğimin neden kabardığını bilmiyorum.

çocukların bunca yediği topraktan

Yaşadım bir kaç bin yıl

kadınlarda...

alnımdan fırlayacak göçmen bir kuş gibi dur

Sevmen acele

Uğruna bu şehirden göçmem mi sandın.

lanet okları salınsın peşimizden

mutluluğunu kendi elinle bozmak istersin... Kendinden gizli bir öç alır gibi.

Deniz basardı içimi

<u><i>sensiz yapamıyorum yüzün bahar oldukça </i></u>

Sütüm yetseydi de doyurabilseydim, ne var?

Bakınıp dururken duvarlara

bir çığlıkla yıktık surları kimi zaman.

gökleri kıskandıran bir destan yazıyorum

Ağlamak Anlamaktır

Mesutmuş, kocasını seviyormuş,

Yaz başıydı gittiğinde. Sersemletici bir rüzgar gibi geçmişti Mayıs.

Beni Düşün, Unutma

Çıkardın kendini ölüm doruğuna

Yusuf, dağların erken rüyasıdır.

Zorlu bir kış geçirdim, seninki gibi nefti

avuçlarım kutuplara döndü

o yüzden birlikte rus ruleti oynayalım gitmeyin

dudağında öpücükle gelir bana doğru

Susuzluğunu,

eşkiyalar çıktı karşıma Bolu?dan inerken Gerede'ye kırmızı yolda ve yaşım on sekiz

Derelerden geçtiydik seninle, azgın

-hü'yü tanıdım size anlatmalıyım bir gün

Sonra naaşım Tekel kibritiyle yakılsın

ben kederlerin vardığı yeri severim

Gün günü ay ayı kovalarken

Ama aşık olduk ya yine seninle biz.

Paramparça, kırık dökük aşkımız

beni alıp yangınlara götürdü

Bir nar çiçeğini eziyor gibi

Renklerle çözülse geceler,

Geyiğim, saklım benim

Uçarıydık. Gözlerimizde

ben ölümü asıl az ötede titreyen

İtten aç,

Alışılmış vakit uzun uzun bitiyor

aşklar en fazla bir kere gömülür

Belki bizimle ışıklanır bütün varoşlar

Bunlar iyidir diyorum bunlar senden haberli,

Tek bir köpek onaylamayacak bunu, tek bir Mayıs

Çıkmıyorsun her sabah yoluma taşlı atınla.

Devlet açmıştır

08.10.2020

gördüğümüz her peygamber yeni bir mağara.

Anımsarsınız, bir şiir vardı, çok geç bitecek

'esrik bir kadını öpüyorum. bakmayın

geçti boynuma kemend

birbirini bulan iki açık pencere

Ah benim nergis kokulu cehaletim

<u>Ve içim sevdanla pır pır etse de</u>

Seni bilemem!

Uzak dağlarında ülkemin

açıkta zaman

bir başka baharın tohumlarını

Ne açlık

Di'li geçmiş bir zamandı yaşadığımız

Üzüncün senin hangi çağrışımlara uzandı

Dağların yıkılışını gördüm bir Venüs bardağında

Kumsalda şaşkın bir yığındır şimdi.

Hergece bir yerden vuruyor beni

Ama o biliyor bunu ve çekiliyor oyundan

Aşk 1992

denedim, diploma gölgelerinde bronzlaşmıyor tenim

Umutsuzluğa düştüğüm anlar oluyor

Yar idim dulda saydı beni açmak isteyen gonca

ve sonunda estetik bir

Ah derdi o. Ah!

Ah! Bir gizli girsen de içeri!

beyaz gömleğinle bir laboratuvarda

Gitme, sonbahar oluyorum, sonrası hiç

şahmeranı kimselere deme

memleket kadar kalbimizi paylaştığımız komşularımız

Yıllanmış bilgisi tüm okuduklarının

Kim Var Orada

yol arkadaşlığıydı

aranızdan insanlar geçer.

Anımsatmalıyız bunları bir bir

Sonbahar uğultusu duymamışsın ki

Dikilir gözlerin tavanda bir noktaya,

Ama tadını bırak bende

büyük kentleri düşünse de rahatlasa

Ayrı ayrı sayfa saatin, günün

İgvanın zehrini boşalttığı kuyularda.

dayanamam sebepsiz ayrılıklara

dağdır ki sende göçer

Muc'ın ucuz evinde

karnıma bir tank giriyor

bekle başında onun sabahadek

Sefere çıkanların tatlı rüyası mısın

Yalnızlığın başkenti orası

yazık ki uzaktır kuşları, sokaklarıyla bizim olan şehir

Yine de son günler vuruyor kapını

ben nasıl korkarak komşunun bahçesinden elmayı çalmıştım

bu işkence bu ayrılık bu zulüm

tanık şairler arasında

çıkarmamışsan çiçekli elbiseni.

Öyle sansar gibi pusu kurup

Pollyannaya Son Mektup

Susmayanı sağırlaştıran çekişmenin ortasında.

Bir ateş ki, ona kim dokunur,

bir mavi kumaşın üstünde unutulmuş olan elin

ve ben seni sevdiğim zaman

Bir Kadın Seni Seviyorsa

Ödümüz patlıyor acı çekmekten

Böyle yüce görevi zavallı aklım belki

neden çıban gibi büyür bağrımda

elma dilimlerine ve pencerelere

işçiler bunu kurşunlanarak öğrendi

Korkulu düşlerimi yorumdan kaçıyorum;

bir sinir kriziyle ya da büyük bir acıyla

Belki eskisinden daha muhtacım!

seyreder gövdeni alaycı serinliğiyle

Utanır kaldırımlar gözlerimin renginden

Düşüncem yapma çiçekler kadar gösterişli ve parlak

daha yolun başında görülüyordu

Başkalaşan Aşk

boşluğa bir boşluk katmadığını, kar yağdırmadığını yaz ortasında...

Henüz vakit varken, gülüm,

Nesin sen, hakikat olsan da çekil!

çalışan insanlar için akşamlara kadar

Kahpe yalana.

O zaman marangozlar

Nasıl bitiyordu? - İyiler nereye gittiler?

yağmura susamış sabahlarda çoğalırdık

hırçın hırçın, pembe pembe

Benimle değişti talihi, bahtı

intihar dumanları içindeki haydarpaşa'dan

O günden sonra kuracak güzel bir cümlem olmadı hiç

Ve bir sabah vakti, kimsesiz

hiçbir şeyin seni andırmadığı bir pazar kalabalığını

Destan söyleşip gidiyorlar

Biteni biliyoruz şimdi ne başlayacak

kapıları dışarıdan çok

Ve seni düşünürüm,

Senelerce sonra sana dönüşüm

O gemilerin uğramadığı limanlarda

Keşfettim

Hep o sallantı, o devinim, o avcıl

kim duysa / korkudan ölür

Taklamakan çöllerinde kaldı rüyalarımız

Çin çay bardaklarının

buna mecbur olduğunu görmek

yalnız olduğumu söyleme!

Bitmiyorsun

çok ince bir hüzünle bezeyen.

Tırnaklarını boyadın mı?

Çengelsiz bir türküyle seslendim arkasından

- Sana, kendisine.. Neden gitti yani?

daha bir dost görünüyor, daha bir sıcak

Resimler: eskidenberi

<u>Bizi çekip almıştı kılcal damarlarımızdan. </u>

Ah uzatma dünya sürgünümü benim

İnsan içinde çevrilen bir çıkrığın sesini unutur mu?

Rabbimden seni dilemiyorum

öpemem, öpersem tekmil bir aşiret tragedyası

Bir kenarda göründü beldenin viran hanı.

Bir de yıldızları sevdim

Hatıralarımı Yazma

Eski bir at arabasının boş meydanı

-Demiştim, pembe bir çizgi olsun

bir kadın ayaklarının altından gülüyorlar bana.

Dudaklarım, dudaklarım hissiz

Kabaran bir çarpıntı oluyor şehir

ona karışmadan.

unutma,

Ne vardı?

Gel, beni bul.

kalelerine dönelim. ölçüsüz yaşamak bize göre değil Ömür hanım.

kapısı bir kış günü telaşla çalındığında

güldün mü, ben mi yanıldım, bilemiyorum

İhtilal acentası...

bilirsin ya..

sana dair

gurbete düşen ay.

Rüya gibi bir yazdı. Yarattın hevesinle

Bir de ülser

gözlerimi kapatıp seni düşündüm

Korusun diye beni,

Şimdiden teşekkürler bir anıyı böyle

yumuşatmayı bilen ateş

yazı sorguya aldılar

Gökyüzünün, ayaklarının ucunda.

ufak, kıymetsiz ve zararsız bir şikayetçikleri varmış

İşte şimdi bir oğlun oldu

emperyalizme direnen bir devrimciyim

Dua, dua, eller karıncalanmış;

bir çay bile ısmarlamıyor hayat!

Hırsla çakarım kibriti,

Olmamak

Umut güneşimin mor bulutlara

Ve nice büyük, yiğitçe atılışlar

31.03.2019

Sahip olmadığın neyim kalmıştır

Korkuyu yakından tanıdım

yakarız konakları

bir hayvana benzetsinler gölgemizi.

Ölmek, ölmekse.

Ve hoyratça savrulurken bir limandan bir limana

senin ateşler içinde olduğun

hasret tanır,

oturmasan da olur benimle, sadece ellerimi tut.

Denize Karşı

Ben sana

Gün gelip gidersem şayet,

Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...

Gün ışığı altında bile kapkaraydı şehir.

gittiği en büyük uzaklık evinden işi olanlara, ne aşk, ne özgürlük, ne barış anlatılabilirdi... seni korumak için karşı durdum tüm bunlara... dünyayı senden geçirerek sevdim... geri çekilmem yakışmazdı seni sevmeme...

Daha dün tezgahtan çıkmış bir su sayacı gibi

Haberin var mı taş duvar?

Nereden önce sagir

Abajuru yakıyorum: sarı kar

Sorular

Karalar bağlamadın beni anlayamazsın

Eskiler iz sürerdi.

Burdayım ben, gözlerimin içinde oturuyorum

Özel gazeteleri, televizyonları, sayfaları var! En az bir milyon fotoğrafını görmedikleri kimseyi önemsemiyorlar!

Hoyratlığını, bezginliğini...

13.06.2020

-Öyle hafif, öyle serin-

ve bir kaç sonrasında hiç yokmuşçasına

Rüzgar Gülü

kimselere göstermeden usulca ve çok saklı

Senin ağzın yoktu gövdemiz tarazlanırken

Gözlerin sabahın sekizinde bana açık

Ahlat ahların ağacıydı,

Hannoy'da bir uçaksavar.

Bir uçak geçiyor yaldızdan bir iz bırakarak

Sana deprem deprem susmuşum

Ve yanımda değil o...

fikirler de zamanla değişir

ey fazilet ve nezaketin payı, ey çoktan unutulan bu çehre!

koyu bir karanlık...

Bir yel eser, dev çınarlar salınır,

Keşke nane şeker gibi mentollü bir buluttan doğaydım

Sen bilmezsin Sitare

anladım, insandan korkmak gerektiğini. söyler-

Aysız ayışığı gibiydim,

Önce bir yağmur bir yağmur iki gözüm

karıncaların, kelebeklerin, ağaçların

Üç aylık ölmüş çocukların

İkindi saatlerinde...

Güzelliğini burada ince ince aratma

Neleri çürüttüyse

09.01.2021

Nasıl bir noktadır ki dönemezsin,

Sokağa çıkmalıyım şimdi ve çoktandır

Ve gelen bir iki dost mezarlığa kadar

Bu aşk burada biter iyi günler sevgilim

Şimdi alkollüyüm biraz saçmalıyor olabilirim

herkesten bir çift güzel söz çıkar biraz konuşunca.

hayın bir çalgıyı kuşanıyorum göğün huysuz kuşlarıyla

Beni yıksa yıksa gözlerin yerle bir eder

ve yalnızca kanatlarına güven

ay öpüşlü sözcükler seçtim?

paylaştığımız hayatımızda bıraktığın onca üstü kapalı git izine

herkesin bir intiharı

Bugün düzen ve güven, ama yarın!!

ve "karanlığın kenarından onlar ağır ellerini kaldırımlara basıp doğruldular" yarı yarıya..

Tanımıyorum kendimi gene de

Başımıza zindan dünyamız.

ve kırlangıç ölüleri kanattı gözuçlarımı

nefreti sokaklarda:

Kalbim yakut bir kolye gibi gerdanını süslesin

Yürürüm çünkü ölümdür yürünülmeyen

benim olsun demedim ki

Kendimi boşuna aldattım.

üstelik o krapfen severdi güzel olurmuş rivayet

İçimde umudun kırık aynaları

nerde uğruna ömür verdiğim bela, nerde

aldırışsızlık da bir çeşit rahatlamaymış

gecede ben...

bir yaşamaktır dövüp durdu kıyıları

korsenin kurdeleleri bağlanmamışsa, aldırma!

şu üç günlük sevdalara inat

Ve senden baska hiçkimse bana söz etmeyecek

lahana yaprakları attılar sana

Korkarız kaybolmaktan çokluk içinde.

hepsinin içinde benim saatim!

Acıyan yanlarımı körelttim

yaşadığımız bir vakitler

kalbimiz hızla <u>gelişecek.</u>

içimizi parçalaya çoğalta

Ama haksız da değildi hani.

Hiç sönmeyecekmiş gibi yanıyorduk

'Bir Filistin vardı,

Güneştir gölgemin kefili artık

Bir ihanetin adresi olmamalıydı ayak izlerin

kör aşk, kör levha

Aşk Bitti

Parasız yatılı hüzünlerden ne kalır geriye

Keten gibi düzgün.

ben sensizliği yalnızlık sanmıştım bir keresinde.

her sabah ölümü anlatıyor gazeteler

neşeli olurdum, ilkinde olmadığım kadar,

son defneler, badıranlarla kefenlediler beni

Bu şiiri ne olur okumayın diyorum ustalarıma

biraz birazdım her şeyden

Gün'e bir şiir de ben bırakmak istedim

Bırakın Hasan geçsin küreğe,

Parmaklardır gırtlağımızdaki,

<i>Sıralarında sırdaş olduğumuz,</i>

yükselir gökyüzüne peşimden

Dağıt saçlarını çocuklar gibi

Haykıralım!

Çocuklar çoktan birer rüyasız uyku

Sokakta bir bayramdı durakta bekleyişin

ve dalyanların ağında

Gün neden günle kapanıyor?

Suriye hamamında sabuna boğmasının şiiridir

Param parça savrulan onların başları.

- Sen ne yaptın?

Buraya yolun yokuşunu koydum. Bildiğim için yokuşu. Zorlanırsa

Desem ki yeryüzüne beş peygamber geldi

duymadım o tatlı sözleri, başımdan geçeni anlamadım.

Güzelliğin yanı başına bir şehvet

uslanmaz bir yürek taşıdığıma dair

susmanın bir kederi vardır

şimdi açım, suskunum bak.

böyle ölümün yücedir adı

kolay değil!

Tut Yüreğimden Ustam

kalbindeki tomurcuğu bahara büyüt;

Biz o kadar ağladık ki beraber,

yaygın bir kanaat dolaşır aynalarda

Üniformalı bir çölde Yusuf arıyorlar

Şimdi tek bir şey söyle, sonsuza kadar susalım

kaybolmuşken karanlığın içinde

aşkı seyret oradan, dalgın günüm geçiyor,

<i>Çağlayanlar gibi</i>

Ayşeyi büyüttüm

İstanbul kalmıyor

Bir hayli kırgınım

Dalgalara ve rüzgara basmadan yürüyen.

"Nasıl avutsun babası kaçırılmış çocuğu?"

Sensiz gecelerde sana söyleyemediklerimi yıldızlara aya anlatmak? Okuduğum kitabın sayfalarında dinlediğim şarkıların türkülerin şiirlerin her mısrasında seni bulmak.

taşınmaz kıldığı.

coşarken ya da

koca bir taş mı doğurdun anne?

Yeni efendisidir doğan bebek

gün günden yoksullaşan sesiyle

nelere katlandım gurbette

En iyi yanıtı alırlardı elbette.

bir kavganın güzelliğinde sevdim.

Gözbebeklerimde gezegenler gibi dönen yalnızlığımdan

sevdikçe bir yıldızdım gökyüzünde.

Nasıl olsa gideceksin

ölüm de yapraklanır

bu yerde bilinir destan-ı kebir

bir türlü bırakamıyorum bakışlarımı üryan

Salıver bizi, biri var ki

Gece gündüz uçup aynalarına

Karanlık bulutları boşuna dağıtır rüzgar

kimsesiz kalmaktan korkuyorum iyi mi

Gözlerin kahrının kozasında

senin için

Ve bahçende yorgun bir kuş görürsen

Ki, daha sisler kalkmamıştır Haliç'ten.

mutlu bir yusufçuk havalansın

İnsan bir akşam üstü ansızın yorulur

Ruhum, acılarını örtün.

ufacıktan bir Şehri nasıl adam ettinse,

Kocaman sözler iri göğüsler hantallıktı simgem

zaten şiir niye var? Dünyanın acısını başkaları da duysun!

iskambil bile çekiniyor öfkemizden

Beş dakika baş başa kalmamız suç olsa da

Sen, o tek sevgi içimde

bütün bunları sağlayamaz insana.

Severdin beni

Senin resmin var mı orda, teneke kutularda, bakmıyorum

Boşluğunda dolaşıyor paslı bir hançer

-söz dediğin

yalnız yenilmiyen gladyatör

Üşütmek istememiştim.

adını koyuyorum aya bakarak

Boncuklar dizerken hem de

gizlice...

Olanlar oldun iş işten geçti

Evet, izliyorlarmış

yalnız teneffüs hakkı veren kanun masalı!

oh dedim! dünyanın ritmini içime çektim.

Yollar bir yumaktır, uzun, dolaşık.

Neyse işte

Görmüş geçirmiş bir çift duygulu dudak karşısında.

Toprak, çocukların ahkam kesmeden yediği.

Demedim mi aklım inanma!

Divanesi ikimiz kaldık Allah yolunun!

çok beton,

Eşitlik, kardeşlik, hürriyet diye

bir dakika bile çıkmıyorsun aklımdan

olurdu. sonsuz içimi dağlardı sessizliği.

<i><u>Beni üzdün kınamadım</u></i>

Geldi ölümlü yalan, gitti ölümsüz gerçek;

lacivert pijamalarımı giyerim, yalınayak yürürüm istersem

Biriksin uçurumda ürperen her söz

Senden sadece beni sevmeni istiyorum

Hangi düğüm çözülür

sen yokluk nedir gördün mü?

Ama rüyalarımızın melekleri

İki başka cinden yardım istedi

bir Hayat Bilgisi fotoğrafı gibiydik.

Ve ah dedim sonra,

Sana seslenmek geliyor içimden

tutuşturup geçtim inatçı bir sevginin görüş camlarına düşen buğulu gölgesini

gece gece yatak yalnızlıkları vardır bu yüzden,

Senin entarin basmaydı.

Kim bilebilir ikimizden başka?

Herşey tamam

beni ben kırdım oysa...

Furuğ Ferruhzad, Hamid Mosaddık'a yazdı

Çünkü böyle bir raunt isyan, beş rekat hüzün

kimim fazladan puştluğu varsa bir sigara sarsındı bana

aksamları her isi bir kenara koyup

Zulmü ve alçaklığı yöneten murdar üçken

Duyarlığın gece mekteplerinden geldim

İki adım ötesine gidemediğim,

İnsan bir kere sevmeye görsün, anladım

Bir zehirli kıymık gibi, beynimde.

rüyalarımıza melekler uğrardı.

Adına Yaktığım Türküler

Neye dokunursa dokunsun ona ellerini

Tanıdık birileriyle karşılaşma tedirginliği ile yollarda yürümek yan yana? Elimdeki şemsiyeye inat yağmurda ıslanmak birlikte. Elimde kır çiçeğiyle seni beklemek? Aynı mekanlarda aynı yiyecekleri yemek.

<i>Gökyüzü ayaklarımın ucundan başlıyor.</i>

Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi

Sevişmek için seven adamlarla

bir şehir akşamında herkes kaçışırken

Gün doğmadan,

anla işte! karışıyor birbirine sen nerdesin nerde annem

Seni bekliyorum orda, meydan saatinin altında

başka kılıklara sokuyor...

anımsa sendin okunan...

kara pıhtılarıyla damgalanmış veznelerde dili

bileklerimde giderek derinleşen kesik

Göğe bakalım

Kaybettiğim yerde bulurum seni

Nasıl bir yakalanma korkusudur

sen aşka inanmazdın, sen inanmazdın

yukarıdaki satırlara baktı,

Var ya

Soluk soluğa

Şu rezil ölüm kokusundan mı?

Has bahçelerden güzelsin

kar yürürdü çünkü kar

Bu kokuyu alıyorsam onulmaz kıskançlık yaramdandır

Bilir misin acaba ne demiş tilki?

Külünden zehir kaldı

bütün kaçaklar için inci bir melhem oldu benim ölümüm

Güneşte görsem

Ecelime susattı iksir gözler,

ama kalbimiz yine uzak bir deniz gibi boş

sana büyük bir sır söyleyeceğim zaman sensin

gecedir diyemezsin

ve on sekizimde en değersiz eşyamız canımızdır

Senin Korkularını Benim İnceliğimi

Meyvalar sabırla olgunlaşırmış

buğulanmış camların arkasında masmavi yüzün

Haramiler kesmiş sokak başlarını

Bütün sevişenlerin zor dakikaları vardır

Ve dönenmek evrende arındırıcı

Ve bu yüzden dudaklarım çatlaktır

tabureleri uyuklayan kır kahvelerinde

ve gittikçe ırayan

kendi rengini gördü menekşe

ve senin dudaklarında biriken kuruluk sevgilim

Mırıldan dur bana, senin üstüne harf

Kötülükler imparatorluğunda bir tek şiir yazmayı biliyordum

İnsan seni sevince iş-güç sahibi oluyor

gibi çocuk, gibi büyük, gibi sımsıcak

<u>Bir de ateşe değermiş gibi öperim</u>

Sonra her yıl öldürüldü, öldürüldükçe de

artık hiç kimse beni yaşamıyor

Garibim! Nazlım! Öksüzüm

birbirimize doğru ilerliyorduk

Maç için öbür odaya geçmem

resulullah tutsa annemin elinden birlikte geçseler çölü

ıslak bir kibrit de olmalı

Ben ona dedim ki

Göğe doğru çekilirken coşkun ve yaman.

kokusuyla, hep geç kalırsın artık.

sormayın bana ben bilmiyorum

Bir anda silah seslerine dönüşüyor

kanla yıkayan dostum

bir bilsem; her gece karanlığa karışmaya kararlı,

Tek ülkeydi ülkem

Dallarına konsun diye kelimelerin

kızlardan geçilmiyor köprüler, ayak bileklerime dek

Yüzü yağmura gömülü düşüm

böyle rüzgarsız kalmışlığımız

Cinlerin arasında geçmişti günleri

müşfik davranmıyoruz.

bir şarkı ne zaman güzel değildir

otu gösterir.

umudun kıyısından geçmeyen gençliğim,

Ah aslında ben onu seviyordum diye ağlayacağınız

Güneş doğarken ve batarken

bir yaprak düştü bazan

Ne bilirdim, yolda kamyon çarpıp

Kimleri alıp götürdüler ama kimleri

Mavi, masmavi bir ışık

iki sokak öteye taşınamıyorum.

Ah, sade nefes almak, göğsüme dolan bu haz...

Buraya bir ayna koydum arada önüne geç bak; sen şahane bir okursun. Mesai saatlerinde çaktırmadan şiir okursun. N?olcak ki, bırak patronlar seni kovsun!

Tutup okşuyorum tüylerini, gagalarından öpüyorum

Güçsüze merhametini, zalime direnişini

Sessizlik ve Kavga

Suların saygısıyla üşüyen ellerini

Çok sesli bir müziğimdir ki ben

Yalnızlığı soruyorlar, yalnızlık,

bucaksız sema

harabeleri aydınlatırım

yaklaş bana, kimse hiçbir yere dokunmasın

Eski bir şatoda demir şövalye,

ölüyorum kirpiklerinin gürültüsünden.

parmaklarında hüzün

Durabilir sevincinden

oysa beni seviyorsun ve bunun farkında değilsin

kırdık mı kanadını serçenin

Üstüme sinmişliğin var

beynimin ortasına büzülmeliyim

Kalbimi verdim avuçlarında kalsın

Bilmezdin gizliden izlediğimi

yağmur yağsa yağmur gibiyiz

Dönüp ardıma bakıyorum

Bütün yenilgilerimi temize çektim

Anladım

"Kardeşler!" deseydim "Kardeşlerim!"

değil bu şehirden gitmek,

karasevdalar çıkar.

ve ayağını kaldırıyor dünya, konuşurken benimle.

Şu dağın başında bir top gülüm var

kimileri düşer yalnızlığa,

Aşkın içimde solardı adın bahardı

Bir mevsim yönünü şaşırdığında.

Kanına girdiler masum gençlerin

Şimdi bir ürüzgar geçer kavaklardan

işimiz fazlasıyla ciddileşir.

Öylece bırakılmış bir güne başlıyoruz.

sisler bulvarı'nı hatırlayacağım

Ve kaybolmak o dalgınlıkta.

Bir yanımda kıyısı kışkırtıcı

Ve bıçak sırtı bir dönem uğruna

belleğimin sözcük ırmaklarını bir çöl sürgünü gibi içip kuruttum

Ama ben, özverini gördüm önce

kim toplayacak gözyaşlarımızı?

İçimde bir yara işliyor derin

aynı gökyüzü aynı keder

kahverengiye çevirdi yaşadığım sevdalar beni

Keşke gölgesine razı bir fesleğen olaydım.

Cevizli tekelinde ellerinde yarınlar

Cemal?i

Bir bira içmek istiyordu kaç gündür

sen çıkardın utancını duvara astın

buradan gelir cesaretim

yalanlar içinde boğulmamı önlüyor

Birgün, bir parkta otururken, biliyorum

dönüşüyor pullarımıza ve mührümüze

biri olduğumun bilincindeyim;

sesleniyorum

Daha da uzun şimdi bir örtü olarak

Öyle bir yüz ki seher vakti

Hava keskin bir kömür kokusuyla dolar

Yeter ki mahşere dek beni özle beni sev

Varamadı.

Siz siz üzre yeminler edersiniz.

Köz basarım yüreğime.

taflanım! diyordu bir ses duyuyordum.

Bir yandan sevgilerini sebil ediyorsun sıcak

bir çaresizlik sanırım, öfkem büyür uğunurum

besledin adam ettin ayrılığı, iyileştirdin.

Devinirken mutluluk

şarkılar ki, hep aynı nakaratla bitiyor

bir senden birçok aşık edindi

<u>Bütün paranteze alınsın</u>

Başa dönemezsiniz.

Sana seslenmek için

Kendi kıyılarını döven su sesi

Bı kendileri

<u><i>Toprak gibi her çiğnediğin yerde olurdum.</i></u>

sen bilemezsin, gecenin en uzak bir saatinde

benziyor adamakıllı serserin olana kadar

Bir tek köşen bile ayrılmamışken bana

derinliklerine

Senden önce kimse saymamış olmalı

Dünyam aydınlanır sen güldüğün zaman

yüzün zambaklara benziyordu

Dostluğun çabuk

Şimdi sabahın ala şafağında

kaybolmuş bir anahtar kadar

Saçları bir sözle örülür bir sözle çözülür

sevişirken kramp girmesidir, ölürken birdenbire

sana sarılırken yorulmayı bazen de.

Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,

Öyle bir yaşarım ki bir çarmıhı hak ederim ama çarmıha İsa gerek

06.07.2020

yine cesur musun

İlkyaz

Okunaksız bir elyazısı diyorsun hayata

Samanlik seyranmış ama,

ateş tadında kum tadında kalarak

Koca çınarları biçti yere döktü.

Öyleyse daha sert kanat darbeleri indirilmeli

Ne yaparsak eksik kalacak, dünden belli

Türküleri duyuyor musunuz nice derin

İster zehir olsun, isterse şurup

Birbirinizi kucaklarken neye yarar

Göğsümün içinde ateş var gibi

hazırım ömrümü vermeye senin sevgine vermeye

Ellerim boşlukta kalıyor.

Gördüm sokaklarda seni ve ateş ocaklarında,

eksiğini de duymadık

Kim ne derse desin Mozart'ı

akbardaklar kar altında uyurken

Mağlubuz,

Boşlukta iki yalnız yıldız gibi

İkimiz birden sevinebiliriz göğe bakalım

Terhis olsam gidecek bir yerim yok

İlk şiirlerimdeki biricik dert ortağım fener

Tek hece.

kimi zaman çarpıp kalan

biliyorum.

Zaten son erek değil miydi

billur sarayımız...

Cinlerin ona öğrettiği yerdedir

artık bu yerlere sığamıyorum.

benim kılıcım

artık beni bu çağdan topla kalbim

ama hala bir şeyler var vazgeçemediğim

kirpikleri süngü takmış bir ordu

Kalbimin haritasına

oyundan çıkmıyorum

Çalkanır güçlü denizler

Çıkmamı duydum

saçlarım dolanmış

yoksa nerden çıkardı bu rüzgar

Bir gönül iklimiyim

<u>Yoksa dudakların mı anlayamıyorum</u>

Eşit olsak der.

seni vuramamak da yüreğimi pekiştirir benim.

Çocuklar acıları paylaşmaz demiştim omuz silkerek

çay buğusunu yitirmiş çatlak kristal bardaklara benzerler biraz

İçinde yaşamadığın bir zaman gibi

30.09.2020

Deme bu garibin benimle isi ne?

Alışıktım vefasızlığa el oldun aldırmadım

gözbebeklerimde müebbet hüzün,

Hay allah

Taşınır mal helalarında kara kamunun

Adını kurtarıcının

kendi hayatı aleyhine

ölümü tanrıya saklıyorum

<i>Acıyı tatmamış yüreğinle</i>

Karınca sarayı, kupkuru kelle...

İnsanların dünyasından

bir de

ve görürüm ayaklar altında

Yüzümü ellerimle yine kapayayım mı?

Daha anısı kurumayan

her kavgada ölen benim

gün sevecen çığırtkan

Ama Beeşoven gelmeseydi dünyaya

Bir çocuğun odasında.

portakallar fırlatarak parlıyor benim adımlarımla

Hoşnut değilllerse bu gidaşattan

"Bizden bir oğul kaçırıldı, can yakan bir şeydi bu"

Güneşi İçenlerin Türküsü

bir titreyiş olsa da yüreklerimiz.

Vurgunum

Senin sesini

"Hancı dedim, bildin mi Maraşlı Şeyhoğlu'nu? "

Bazı beni seven bir göğüsteyim

Rüzgarlar esmiyor mu serince

Sen varken ayrılanlara ağlamazdım...

Dağlara yazmalıyım aşkı ve ayrılıkları

İkimizin ortasında o duruyor

Mutluluk mu,

Ama ne zaman gelsen,

sevgilim beni affet.

Ruhum bir heykel gibi düşüp parçalanırdı.

Göğe fırlatılan bir naylon tabak gibiyim

Anılar acı vermiyor artık, bizi biz eden

can yaksa gözbebeği kadar, boğazıma lokma olsa otursa

... yangın yerlerinde.

cebime tıktığım kuşlar çok üşüyor

Üşür fidelerim,

boş bırak düşlerini

çünkü deniz orda

<u><i>uzaktın, kıyamadım sessizliğine</i></u>

deniz'i düşün anne

Evlerin yeni yıkanmış serin taşlıklarında

ellerimi

yüreğini başkasına böldü...

Köşeleri dönerken, önlükleri altından

yazıyor enine boyuna

Soluk alır, tüy verirler yorulunca,

Kalıt

ama o bunun farkında değildir

En özgür biçimini sende denemiştir

"Halbuki geyikli gece ormanda

Biz ki Köroğlu'nun narasıyla nice beyleri

Değişti evvelki hissim gitgide!

Saçında kurdalası Lozan gibi;

ak gömleğinde

Hepsinin üstüne sonra

Hazır mısın?

eksik olan bir şey var sana bana dair

bir tılsımın diliyle yazılmış duası olmalı

sadece beni kaybettikçe seni kaybediyorum.

tepebaşı'ndaki küçük yahudiler

Öldürülecek kadar büyümüştük, öyle demişlerdi

bir kalabalık vardı sarıydı utanmazdı geçkindi

Uzaksın sen de, ah öyle herkesten uzak daha.

bir kaç kaçıktan başka nirengi noktası yok.

Sınav saatini kaçırmış liseli kız.

Otuz Beş Yaş

Söylenmemiş aşkın güzelliğiyledir

yadigar kalsın bezirganbaşı

ve çingene kuralına uygun

tutukluk yapıyor kırma tüfeğin

sonra ansızın uzayıverdi ip

Ben nerde bir çift göz gördümse

Dallarına su yürümüş ağaçlara güleceksin

temizlik sorun bile olmazdı asla.

biliyorsun zalimin dediği olur ortadoğu?da

Unuttunuz nicedir paylaşmanın mutluluğunu;

Anladım vatansızlıktır bir şaire yakışan.

yüreğine dokunmadan

Sevilmemiş yinlerin balosuna gitti.

hiç uyumadık sığda

Ülkemin bütün kadınları gibi tırnaklarım küt

hayat daha sert vursun yumruklarını.

Bu kentin künyesi bellidir artık ve susuşun

Kabulleniyorum da -gelgelelimİçim

Tez gel ki enkazımı kapatsın kazma kürek,

Hayret ki cinler bu kızı kaçırmamış

Bir babanın serzenişi nasılsa öyle

Zaman ilerliyor, bu defa para kazanmasını,

Şimdi, şimdi seni düşünüyorum

kervan zaman içinde.

yorgun bir işçinin yüzüne benziyor yüzün

Yalansız hilesiz sevdim seni

senelerin bile ehemmiyeti yoktur

oynadığım bahislerin ortasından şaşı bakışlı

yazgı desem

Karanlık ve isyancı gölgem nasıl

Hiç sabah olmaz gözlerimde...

Dinle, bütün çalgıların sustuğu yerdeyim

gözleri içimizdeki son yerlinin

bilen yok ne yapacağımı kaygı belirdiğinde

Buyurdu ölenler: kin tutulmaya

Madem taşamıyorum kabımdan, devrilip döküleyim

ama kendisi vardı

Ah güzelim

<u>Tir tir titriyorum Gülce'den</u>

Yetmezken birimizin açtığı boşlukta yalnız kalmaya

içini ve dışını ve yeri

Her gözümü yumunca tanıdık yüzler görüp,

ve de kalkanım.

kaldığım yeri unutmuşum

Sinemalara gittim

<u>İster uzaklarda ol</u>

Bir buluttur mehtabı inatla kovalayan.

böyle bir günde bir isyan bayrağı gibi güzel olmalı Nazım Hikmet'in kadını!

Bir deli otlar büyüyor içimde

şarabımız bitince yağmura çıkarız

yadigarlara

Bir Yastıkta Olacağız Seninle

Ben beklerim ayakta, üşümem, uyumam bir an bile,

Buna ne korku, ne unutuş cesaret eder

<u><i>Dur</i></u>

Bir çok gidenin her biri memnun ki yerinden,

Duvarlar yıkılacak, açılacak bütün kapılar bilesin.

Radyoda sevdiğim şarkı çaldığında,

-Yıldızlar ışısın, yollar üşüsün, yollar-

soran ben sorulan sen hüznü damıtan benim

Öyle bir rol vermişler ki

O kimsenin gidip de dönmediği bilinmez dünya

Derin yar adımı çağırır

Okyanusu beş dakika seyretmekle kavrar

İtiraf

Sen kadar zamansız molalar veriyordum

Yaşadığımız günü, tutsaklığı, bugünü

yabancı ellerde çitilenmekten korunmak için

<i>Bir tek kendinle kalacaksın,</i>

Senin için yeni baştan can kesilecek.

Takındığı birkaç parça mücevher

Selam! Sonsuzların yorgun gönüllerine

Patlamayla dirilecek nice balıklar vardır.

ölüme inat tutunmak lazım,

Benim ol yüzyıllar ve çağlar boyunca

Pencerelerin kenarından

Anlıklar

Gönlümüz kadar.

uçuruma düşen nehir...

o vazgeçtiğiniz günler, eski yanlışlarınız

Nazlı nazlı dalgalanan

Önceleri yalan yere kırılmış, derin dillerin batağı.

gözlerimi tankerler boşaltıyor

karsılaştığımızda

de yerde sürünmenin bir tepkisidir bu, ya da ne bileyim bilinçsiz bir

Geçidi atlayınca şaşırdım sevincimden:

Haz bulandırılacak

yabancılığın daha alımlıydı belki

Başkenti ayağa kaldırmaz mıyım,

Peki, beni kim kızdıracak,

Biz menzile vararak atları çektik hana.

Kılıç çeken kılıçla ölür.

alacaşafağında ülkemin

Bakanlık berberine selam vererek gelmiş girmiştim odama

Artık daha az seviyorum seni..

Orhan Gencebay dinledim itiraf etmek gerekirse

Hepsi bu.

kırasıya,

Hepsi üç cindir bunların.

Bir sarı yaprak gibi düştü gönlüm yoluna,

Elinin ermediği

Sizin morunuz mor inandım

Ve, bir kimsenin derinliklerindeki

sessizlik ve görülmezlik bir büyük bahanedir.

Bir el uzanışıyla

Bir Şey Var Aramızda

Sevinci kapıştılar taşımayı bilmeden,

Senin haklılığınsa çaresiz gidecek çöpe..

Bozma sakın aralığını kirpiklerinin

"Bakın yaklaşıyor... "

Gazel düştü Derelere ay Yarim

hayır!

Haber olsa gerektir.

ben insan olsaydım yalan söylemezdim!

tatlı tatlı gülümsüyor.

aquinolu thomas'ı okurken. ve titrek yaşlı kadınlar,

Hadi hepsi yalandı.

Bir şehrin urgan satılan çarşıları kenevir

yamaçtan aşağı bak, uçurum gör!

Çocuklar korkusuz büyür

güneşe giden

Adam ateş edecek.

Düşsün istemiştim yüzünün sabahından

hem neden yüzüme vuruyorsunuz

Ruhum açısından faydalı buluyorum bayım.

güm güm vurur mu kömürün kalbi Kozlu'da

düşsel bir oyuncağı

Koyaklarda çağırdım seni bağıra bağıra,

kalbimin içinde çarpan kalbinin sesinden sellerin boşandığını

taşıtlar süratle otobanlarda;

Düşüncemizin katlanması mı güzel

Yitip giderdi altımızda nice denizsiz kent

Karanlık sözler yazıyorum hayatım hakkında.

- Seviyormuş aslında, ama kafası karışıkmış işte.

Her zaman istediğim

Kınında bekleyen soğuk bir bıçak.

Arkamdan üç kulfallahi bir enam okunsun

Unutup baharı bile nasıl olmalı.

Gökte melekler bağırdı

artık gizlemiyorum kendimi çok kadınla seviştim çoğu buluttu

Bağrında ay doğar zambaklar açar

Geçiyorum dünyadan

Öyleyse sen hiçbir yerde yoksun

Kim bu şarkıları söyleyen

Görmüyoruz birbirimizi..

Durdum ki

Önce annesiyle babası karalara büründü

bilirim benden önce duyulmuş bu keder

bir bakıma yalnızca buradayız

Bekliyorum dönüşünü yeniden,

Kırık tahta koltuklarda, hüzünlü

Hayat soldu bir günün enginlerinde yine.

Burada bir tutam sabır var. Kendiminkinden kopardım bir parça,

Üstüme yıkmış gibi

kunduralarını.

mütemadiyen bir boşluğa

geçmişten gelen

Oysa benim

utancın köpürttüğü yanaklarımdan.

çamurlar üstünde tüten buhur gibisin

Düşüncen kurtarsın seni senden,

Senden başka dindiren olmadı

Hayatın ortasında.

ve bir çift meme ucu mazgallarında

-Bu soyda ihtiras bitmez

yüceltilecektir

Gün Bitti

ayağına düşen gölgene acıdın mı hiç sen

Bir şiir bir uyanmaya değer,

Dökülür şimdi ıslığım, ayazın ırmağına.

Ne diyor? Sesini alamıyorum.

küfürler bir şarkıya dönüşürdü sesinde

İçimde ihtilaller kopmuş

gövdenin demir çekirdeği

Bazen acı vurdu, bazen de yağmur

bakarsın, herkes onun askeri, onun şehidi.

Ben de bu denize girdim gireli

Kimse susmuyor, herkes konuşuyor. Kimse çekilmiyor, herkes ortada.

Ben seni unuturum

Kimi öptüm de kurtuldu çarmıha çakılmaktan?

Bay garson, sizden özür diliyorum

Kuş cıvıltısı, nar çiçeği?

kızlar gülüşüyor bahçede

Güneş Yanığı

Hafif kedi ayaklarıyla yürür gerçekten yürür ya

usul usul çalan

Granada'da ezgiler arasında meşk ettiğimiz

dünyaya kapalı kapıların ardındaki

kabre girdiğim gün bu genç çağımda

Yoksul hanem zenginleşir, yastığım, yorganım zaten senin,

Bir ağacı uyguluyorum - her şey bir ağaç düzeninde -

sustuklarım

En büyük kapısını buldu şehrin

Yazdım da ülke mi düzeldi.

Tanımıyor ki dur durak

Kalbin işidir, gözle görülmez bu güzellik...

karanlıkları dinleyen

Dudaklar çeviriyor yollu yordamlı o da.

yakındım toprağa toprağa yakındım

Toprağa tutku, kendinden dolayı

serin eviçlerinde sarı bir mahremlik sunardı,

bu sayrıl hüküm, bu kara humma, bu kanama

Ayrılıktan yapılmış bir turna katarı

Soğuğa dayanıklı kılan bir bilgiden

Evsiz kalınca çoluk çocuk ki uzatasın elini bir parça.

Siz ne derseniz deyiniz

Hangimiz hazzın bize neler ettiğini bilmeyiz?

Seni bekliyorum.

aylardan eylül'dü

Bir sinema koltuğunda sen de iki kişi gibi oturdun mu hiç?

Bir şiir bir geceye değer,

olur ya.

bunlar bukağısı, kolbağlarıdır,

Bir Yusuf Masalı

sabrın şaman rüyası

Kendisini Unutmuş

Gel Seninle Resim Yapalım

ben geceye aşina biriydim.

Korkmazdım yollarda yürümekten. Islanmazdım yağmurlarda? Yıldızlara aya dert yanmaz, böyle her şarkıda sarhoş olmazdım.

Yastığa indi, geldi başucuna

-çalıntı bir ateş veriyor bana

Hoyrattır bu akşamüstüler daima.

Överdin, diyorsun telefonda sen...

ister içinden bakılsın ister dışından,

Bir kadeh rakı söylerim kendime

bir kucak sadece genç ve diri değil

Bir senfoni vardı kulağımda çalınan,

gözlerin göklerinde

güneşin zekasıyla doymak isterdim

otuz yıl öncesine randevu verdim kadınlara.

Söylerdi sorsalardı yalansız ve ezik.

Duvak ol?

Gövdem açık bir hedef kılındı belalara.

Bir pencere, duymaya

Pırıl pırıl düşüyor damlalar

Kuşlar uçuyor üstümde bunlar senin elmanın kuşları

Slovakyalı salyangozdur ruhum

Susardın ve kar yağardı

Bir anda kül etti can elmasımı.

kaba adamların kalın sesi örtmüştü ülkeyi... güzellik, insanların gelecek düşlerinden çoktan çıkmıştı... kimsenin ortak türküsü yoktu ve kimse türküsünü bir başına söyleyemiyordu... bir yere gitmeden, gelecek birisini bekliyordu herkes...

Resmine bakamaz oldum

Senin yolunu hiç yılmadan gözlemek

Kanatlarıyla okşar onu melekler

Tam zamanında frene basmalı,

Hiç karartmadım umudu

Aman, sabah olmasın, bu karanlık sokakta;

Gelecek oğul, sen uyu şimdi

tutunduğun günlerinden soluyor hayat.

Bize paylaşacak aldanmalar kaldı

Sana iradeli davranmak nasıldır bilemezsin?

Çok süslü bir halkın arasından,

Bu sesleri duyanlar gülüyorum sanırdı.

Mavzerinin demirini alnına dayamış

Büyülendiğin şeyler,

o siyah öcalmakcasına gür ve bereketlidir

nereye yürüdüysem bakışın, duruşun, sesin

Son zikrin halkası

Dokunmazsan uçacağız tozlar gibi uzayın derin soğukluğuna

Şimdi herşey yeniden

Yaşamaktayız aynı çatının altında

haftada bir et gelir.

her yere birlikte götürdüğü

Oynama sakın, kıpırdama

iki polisin kolunda bulurdum kendimi

kendi akacağı toprağın sertliğini bilir

usul usul konuşan sokağı dinle

Elinde gökyüzüne dayalı bir gelincik

Kovadan sızan hicret gününü,

Kalbim Dinamit Kuyusu

Ey silahlı korku ki, öksüz ve dulların ağzındaki

kendimi yakmış olurum yakarsam bu şehri

Her yanında zulüm,

Çırılçıplak, bir kavgada,

Anlardın; her macera tende rü?yet gibidir

Ne yalvar yakar olmuştur

bileyim hangi suyun sakasıyım ya rabbelalemin

Bir de yine sevgili çocuk

Kar Altında Hüzün Denemesi

Düşkünlükte ve esenlikte

Benim harcım değil bir yar sevmek gizliden

-Var mısın yok yere ağlamaya... Ki bir sis

oturup, bir sevişme sonrasından sözedeceğiz

Utanıyorum odamdaki bütün eşyalardan

ele geçirilemeyişine bir işarettir.

uykuluydular sinerken bedenime kıraç dağlar

Gönlümün şimdiki duygusu gibi

ve ben gittim ve hala

İlk kez birine gümüş kolye alışımsın.

gizli bir anlam kelimelerin altında,

kalbinde hırçın denizin

Hesabımı vermekten başka.

sahi kimse

Orayı annesi

yüzüm yanıktır

İtalya'da "Mamma Mia"

Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!

öyle düzgün suna bir elyazısı

Söyleme beni.

Gelse de en acı sözler dilime

Bir boşluk uykudan uyanıyordu

ektik bu türküyü,

Keşke bir gölge kadar yakınında dursaydım,

Belçika'ya mı yolu, Hollanda'ya mı?

acır kanat uçları uçamaz martı yavrusu

Bir kendime yetmez gücüm başka her şeye yeter

Mermerin memelerinden hafifçe hafifçe damlıyor mavi

aman kokusu, billah kokusu

şehre sıkıntının rahatlığı basmadan giriyorduk

Dile dökülmeyenin tenhalığında

Sen sık sık gülen gülerken de

Şiirlerim rüzgardır uzak dağlardan esen

henüz elveda demediler.

hasret bana çabuk dokunur yalnızken karanlıktan

Gönlümdeki azgın devi rüzgarlara attım;

Uykulara varır gibi usul usul

Kalçalarımda bir erkeği taşımasam.

bir aile yangınında testilerin kırılmış

Tekerleri laçka, benden söylemesi

Seninle dizi izlerim..

Ben bir rüyakar olsam en çok seni unuturdum.

Seni içimde öldürdüğüm zaman

canımı acıtır

Ay sürekli yükselirse içimizde

Doktor Faust 'şimdi zaman dursun' diyecek kadar mutlu olmadı hiç, ama şeytan gene de onu oyuna getirip ruhunu aldı.

Kurşun damlaları akıtmış kulaklarına

bu söz yüreğime kadar alçaldı

neşet ertaş

Ayın yorgunluğunu

Bağlar bozulmuş olsun

Bir duman, kendimi öldüresiye.

ağırlaşarak uzaklaşan ve seyrelen ellerimiz

Haktan bahseden namuslu insanları

Suyu kesilecek insan ırmağının

hayret şehir sığmıyor taksiye

Edep olacak, yürek olacak..

Hırsıma toprağı rakip etsende

Birbirimizi daha çok sevelim diye

Günler, haftalar geçip gidiveriyor

Karanlık sözler yazıyorum hayatım hakkında

"Bu yanık can"

Çirkin Ağacı

budur benim payıma düşen,

Merdivenlerimizin çengelini yıldızlara asarak,

sıra gelmeyecek gibi

Oldurduğun yemişlerin ağırlığından

Onlar beni nasıl severdi.

bundan yazıyor

Onu buldukça kaybediyoruz isteyerek

boşuna, sağlaması hep yanlış çıkıyor aşkın

bu şiir senin ismini ağrı koyar mıydı sanıyorsun istanbul

sisler bulvarı'nda öleceğim

geçti tarih denilen tamahkar tüccarı

Denize yediriyor yavaş yavaş

Güneşle karışık bir esinti geçiyor şakağımdan

Gerçi gülistan olmadı ömrümüz, gam değil

Ya o? Ya o?

içe sinmek ne demek tam üç yılda anladım.

diz bağlıyor

Gözlerinde okudum tahtı arayanın

kurduğun bütün tuzakları

genç olmak yetmiyordu fayrap sevişmek için

Gökyüzünün mor köşelerine

Senin bir ceylan gibi o mahzun bakışını

anlattıkları

buluştuğumuz körfezler şimdi başka denizlerin çekiminde

demişti ahir zaman?

Çok eskitilmiş bir aşkın hatırlanması,

Bir güzellik değildi Yusuf'un güzelliği

İtin duası kabul olsaaa:/

Değiştim

Saçını okşarım gözyaşını silerim

04.10.2020

Hayal Bekçisi

Yazdığım şiirlere yabancıyım, sokaklara yabancıyım

Bari hoşça geçse gu&amp;#776;nu&amp;#776;mu&amp;#776;z...

Evet, çağırıyorum seni

Bir avuç vurguncu müteahhit toprak ağası

Bir boş beşik hikayesinin olmayan çocuğuyum.

Size ne denir ey kalbin istilacıları

bulutların vardı deniz kokulu

Daha uyanmadı komşular bugün pazar

Kirli dudaklarını bulut bulut dudaklarıma uzatan

bir küfür gibi oku

Şimdi ay doğar bulutlar arasından

Vuranı görenler vurulanı görmek isteyecek.

Gelelim sonuncuya.

aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim

Renklerini yitirmiş hayatı

bir salkım söğüde benzetiyorum seni

Oysa kaç güvercin havalanmıştı içimden

siz gidin artık

Her şey bana seni hatırlatıyor

Boşluğu ve üzüntüsü

şimdi bir güvercinin uçuşunu bölüşüyoruz

Bir el çıkarmaya başlar bohçamızdan

Zanneder misin ki yok ihtiyacım?

Sessiz incileşir kirpiklerinde.

uzar gider gecede

Kum tanecikleri büyüdü gözlerine kaçtı çünkü

Diyelim ki şarabın dökülmüş, suların kesik,

yaşam akmaya başlıyor tırnaklarından

Çok değil ki...

Dolaşıyorum gövdemi

Boş koydu delikleri.

Toplumun gündemine koyu bir isyan düştü,

Tam zamanında söylemelisin sevdiğini gözlerinin içine baka baka.

kahrolasın demiyorum

Haykırdı en önde giden,

yaz denizini güz denizinden

şen kahkahalar ulumalar dona kalmalar mı?

Dertli gönül neymiş

Günler izmarit diplerinde biriksin

ilk gençliğimiz, sakalımız,

ozan bir kenara bıraksın sazı

bir çam ağacı gölgesi

Ben rüzgarla buluşan tepeyi, tuhaflığı,

şarkılar susar heves kalmaz

dondurma külahından bir ısırık alır gibi

İsmim kara bereli iki çocuktan biri

<i><u>Merhamet saçlarını ıslatan sessiz bir yağmurdu</u></i>

ne yıldız kayması gecede,

Uyuyacak, uyanacaksın.

Eyvah ki deniz bitti...

içimden bir sey :

rüyamızı emanet etmedik

Gün batımının kızıllığında yudum yudum içiyorum sana özlemimi.

Dört yanım puşt zulası,

Ah yurdumun kimsesiz ve yoksul çocukları

tekrar nasıl dönerim ben kendime Necati!

Ya Rabbi, bu derinlik ne demek oluyor?

15.10.2020

şimdi sevdikçe

bir şey değil bir çocuğun iki aylık tanrısı

Bilmezdin gizliden seni sevdiğimi

Ferhat dağları deldi yolunu bulmak için

Sonunda sen de düşüp gittin Azrail'in peşine!

<u>Ağzının ucundan öpeceğim </u>

oğlun da elbet yurtseverden

Rüzgarsız uyanamam

<i>'Arkadaşlar burada buluştu ve kucaklaştı</i>

sen bağıra bağıra ağlardın ben susardım

Yol canlılıkla mukayyet

büküm büküm bir ip

<i>Severken gülümse</i>

Kimi zaman bir köşe arıyoruz en sapa

Bunu Yusuf bilmiyor.

Aşklarınız yok mu?

Serseri rüzgarlardan doğma

ondan ki ulu bir tiksintiye hazırlanmışız,

vücudum. seni seviyorum

terkisinde ölüm)

Görkemli bir yürüyüş başlar içimde

Hayata söyleyin bundan sonra gitsin

Vur şanlı silahınla gönül mülkü düzelsin;

üzüntülü ve yıkık

Ataerkil bir aile gözümü alıyor

Öldüğümü sandıklarında,

Eşimi, dostumu;

ben seni ciğerimin köşesindeki arıza kadar sevdim

ben ki

bir başka mürekkebin kıyılarına

Çürüyen Otlar

Evrensel kadınların iki büklüm çapa yaptıkları tarla kenarlarında

sancıdan kıvranan kalplere.

gözlerinde unuttuğum o eski aciz miras

daldığımız solgun gravürden

Aşktın sen, gidişinden bildim seni

benim en güzel düşlerim

Sana büyük bir sır söyleyeceğim Zaman sensin

ille de kendi kendine vurmuşluğun gelirdi de;

Adam dediğin, sapına kadar yiğit olmalı,

Seni bir yumağa sarıyorum yıllardır

Gidip Akdeniz kıyılarına.

Gözlerim bir ince yoldur

Sen adını koyamadığım

bir üzünç aralığındayız artık TAN!

hem nereden çıkardınız palyaçonun yalnızlığını

böbreklerimle hayata bağışlanmışım

Bu, kırık ve incecik

Bilir bilmez geyikli gece yüzünden

<u>Dinlendireyim istemiştim</u>

bir tek yaprak veren dalın boynun burarlar

insan sevebildiği kadar insandır..

Ansızın geri teper.

ve tenim suskun bir sevda kentidir mektupların?görülmüştür? ülkesinde

Görmedim ademoğlunun, dalından koparılır gibi koparıldığını?

Berbattı,

O köklensin diye pencerede suya koyduğun devetabanı

İmdat ateşleri gibi ürkek telaşlı

davullar çalsa, zurnalar söyleseydi

eyvah çattı kaşlarını, ayağa kalktı yargıç

yerleştirdiniz,

işte o ellerimle herkese

Beni çağırıyorsun

bir çirkin ördek yavrusu olduğumu

ey işitilmek korkusuyle kilitlenmiş ağızlar.

öyle ki sadece bir anı kalacak...

Zaman, ayaklarımda tükendi adım adım,

ağlamaktan kızaran bir örnek burnum ve gözaltlarımla

Senin anlıyacağın Elagözlu&amp;#776;m şimdiden

yağmurun da kederli bir ülke olduğunu

şeyler yapamaz mıyız?

Minicik gövdeme yüklü Kafdağı,

Çorbamızı umutlarımızı

Yesrib bahane, bir kitaba sığınıyorum

kendi biçimini almaya

koyun değil şu dağlarda

Eylül'dü

Yüzbin yılın öcünü al bu şerefsiz dünyadan

Bir şey söyle bana,

Ne yedi kat göklerdeki melekler

Ne yapsam, ne etsem olmuyor,

Tuzağa düşmüş bir ceylanın

Yatağa yattığımda yatakla bir olurum

yeni sevinçlere benzeyen

o ütopya sıla

iki kuş düşer verir kalbini

bu anın kabı boştur ama

Düşünceniz

ölümlerle yatmasın diye çocuklar

Yeterki mektup yaz canımı dile

Adamın gözleri adama bak bak deyecek.

Karanlık köşelerde acı acı gülmedin

Her geçen gün bir aşkın gevşetirken bağını,

Özlemek, o yakıcı istek,

isterim ki bu şiirle sana biraz olsun yakınlaşabileyim

O güzelim saçlarına cayır cayır yanıp ulaştığında

bu zeytin dalları, baş döndüren şarabın kokusu

Oysa camdaki sardunya gibi üşür

anıldıkça ölen kuşlar arasından

Diyeceğim:

Dileğimce değiştirebildiğim

Hala aynı ask mı...

anladım söndürmeliyim tutuşan yüreğimi

Hayatla ilgili bütün bağlarımı

Güz akşamları dal kıpırdamazken

nedir?

avucunu açıyor; Mutluluk avuçlarımdaydı, yakalamıştım ama kaçtı

Ve dayatmışım...

parmaklıklar ardında her sabah

hah! sesin maddeye çarptı.

İşte o gün sizi tanrılar bile kurtaramaz.

Yoldan piyade erleri geçiyor tahta bavullarıyla ve

yanlışı olmaz gecikir. ancak. bir yapma incelik gecesinde

İstersen yok say bunları tespih de yapabilirsin

Buğulu gözlerimden geçmediğin gün olmaz:

Küpe fiyatına, kürk fiyatına.

Seni bir kalbin dehlizinde unutsun

Kolonyalar, su şişeleri, paketler

Yalnız Bir Opera

Yanında sonsuz durduğum

bir yastıkta olacağız seninle..

Tam zamanında öğretmelisin oğluna gerekiyorsa yumruk atmayı tam burnunun üstüne tiksinmeden pisliğinden, yukarı mahallenin sümüklü

Konuşunca kölemsin

Seni sevmesem, nefes almayı beceremem ki

İşe yaramaz sanılanlardan çıkar.

Ne kadar değişmişsin ben görmiyeli,

köroğlu beli?nde ağır kamyon şoförleri

Kod Adı Aşk

Merhaba Ahmet abi.

Kararmaya durdu mu ortalıklar

arar mıydım hiç

Üzerimden uçarsa.

<u>Ben bir aşkın kar yağışından geliyorum.</u>

karanfil gülüşlü sözcükler seçtim

yaşamı düz bir çizgide tutmak tükenmektir. y

Bu yer bir yer olmaklığı yüzünden

Ve ayrılık, anneden, vatandan, arkadaştan.

Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız

ellerimden sımsıkı tutmuyor mu senin

çünkü bakışları yazda geçmiş bir geceyi andırıyor

Boşluğa düşmüş gibi bir duygu içlerinde

İçi temiz dedim ya, has deri kaplama

Hatunun mahiyetinde yüzlerce kadın

Tebessümü yüzüme çok görüyor matemim

bir kadın seni seviyorsa kavga eder.

yanınıza bile yaklaşmadan,

benim işim bulutlar arşınlamak gün boyu

Büyüdükçe büyüyor gözlerin

<u>Sen bende, gözlerinin anne ışığıyla </u>

İşte tam bu saatlerde bir yara gibidir su

Bela mimarının seçtiği arsa;

I. esmer bir çakmaktaşıyım hala

geçerdi gözlerimizin önünde

Al biri senin olsun

İnşirah inşirah inşirah

Oğulcuğun, küçük tavşanın, körolmayasıcağın

aslan gibi bir kocası var mıydı bu kadının?

yalnızlığı bir uçurtmadır ki takılacak yer arar

inip inip kalkıyor göğüslerin ufkumda.

ne yazılacak

gibi cereyan yapıyoruz seninle hayata

İşte bu yüzdendir sık sık seni seviyorum deyişim

Önce mordan eflatuna sonra ağır ağır pembe

Adamın gözleri bulutlardan bir ülke

dilimde parçalayarak seviyorum

Ama bitkin.

kusmuş şehrin şanına;

Oysa yapacak ne çok şey vardı

Sen istersen kalbimin hepsi de melek olsun

Bir şey var aramızda

Fakat yarın kim diyebilir ki Turgut,

hesap etmeden, haritaya bakmadan gidelim.

akşamın altını, gümüşe dönüyor

kalbim ki yıllardır iyiliğe abone

Her doğal güzelliğin bir ucunda aptallık

Çocuğuna çeşit çeşit

Dost

ben bu sevda zehirler seni demiştim

savunmak yok mutlu tok bir yaşamı

sen günden güne erimeyi bilir misin?

Ben de hep yatıyorum :)

ısırırken

ve şarkılarımız kederliydi

Bir gün anlarsın ne işe yaradığını ellerinin.

Şehrin ve herşeyin

merhamet sahrasının uyuyan gecesiyim

Yatacak başka yer mi yok sana?

Dünyada kazanacağın en büyük başarı

Suyunda yüzen balığa

Bir çakıl taşı ısınır içimde.

Yanında olmasını istediğiniz halde

eğer sen yine İstanbul'san

pul pul dökülecek yaz siyasi eylül'ün

geceyi çarmıha geriyorum kimseler tapmıyor

Hiç dinlenmiş bir yürekle çıkmadım ortaya

dileğimdir, onlar görsünler

Okuyup bitirmişim çoktan gazetemi

aramızda açılmış bir şarap

Birgün Anlarsın

bilmezsiniz ben bilirim işte elim şimdi yarım kalmış inşaat...

silik renkleriyle adımlarıma

Tutsak

ve susmak da bir şarkıymış

Şart değil Büyükada, Heybeli;

Aday bir haylazlık, okul kaçkınlığı

Sözler hangi birimizin

Hırsın gibi sonsuz yaşarsan sende

Bu son gecesidir artık ağladığımın,

<u><i>Şimdi benim tahtım senin dizindir</i></u>

ruhum. Ben böyle deliyken

küsecek kadar sevmeli insan birini

Yusuf'u kaçırmaya.

Cinler çok kanat vuruyor

Günahlarımdan kurtuldum

Kardeşlerin pogrom sana.

sen içerde

Elden ele devredilen bir gençlik duygusu

Mendiliniz var mı, kabak ograten

Sokak köpeklerinin ezanla başlayan ulumaları adına

Oturup esmer bir kadını kendim için yıkıyorum

Sorun değil

Şu soldan ikinci benim

tek sıfır medeniyeti çift sıfır hayasızlıktı

ateş yansıları kondurmak için gecenin kıyısına

ya da çok kötü

Vahşi iken yahşi ettim zalimi,

Bir pınar serinliğinde, küçücük ve ak pak

Bende sabır sende naz..

Biz zaten hiçbir romanda

şimdi yine bir ninni söylüyorum ona,

Benim kırk yıl gecikmiş avunmaz zamanım adına...

Yalnızlığımdan utanıyorum

Tarçın koklar, salep olurduk

Sızıyı gideren su.

Açık dur, kitaplar seni okusun

Bir boru ki içinden rüzgar şarkılarla geçmede.

çocukluğun tutmuş ta yine aşık olmuşsun

Bir şilep sızıyor ıssız gözlerinden

kırışır seni beklemekle geçen zaman

gözlerin gökyüzündeki bulutlardan daha siyah, bilmiyor musun?

Minberler, mihraplar seni okusun

Bir kere çözüldüm sana... Bir kere sana senin gibi olduğumu hissettirdim...

Ve ömrümce

Umutsuzluksa denizler gibi;

altımdaki iskemleye vurması yakın bir anında

uzun sürdü görünmen

Ey sabah sen de bana hatırlat

Ufukta mermer adaların.

Ne saptan yanayım şimdi ne de baltadan

bakma bana hayatını anlamlı kılan her şey gibi

hangi şiirleri alırdın yanına

yine de kapımı çalmanı istiyorum leyla

Ne zaman sorsam,

kurtuluyorum boğulmaktan.

Buruşuk manton, dağınık saçların;mürekkepli ağzın ve hemşire çahrenle

Her an kapından içeri gülümseyerek gireceğini bekleyip

bir uzuv lazım.

Yasaksa artık bu ülkeden çıkmamız

Herkes yokken biz oluruz biz uyumayalım

aşan bizleri mor birliktelik..

la dame aux camelias'yı dinlenme yurtlarında.

Kuru üzüm taneleri saçıldı havaya

bir sonraki günden sözederiz ya da

Millete az mı yemek ısmarladık! ..

artık üşümek çince bir çiçektir oralarda

uzak beni çeperlerimden dışarı zerk edebilecek bir yağmur sesinden bile!

Ağaçlar, evler, kuşlar bile uykuda

Ne deniz dibi cinleri

ben ki hileli bir oyun,

her şeyi al bana beni geri ver

kalabalıktan örülmüş bir dairedeyiz.

Kapından olsun dinle

bir güle saati sormak değil mi çekip gitmenin öncesi

Çocuk cennetinde günahların ilkini sen işliyorsun demektir Suna

ellerimi bahçeye dikiyorum,

ey yabancı, dilini ihanetin tuzuyla silahla

benim yaşlı babamdı

<u>Seni sevdim, seni birdenbire değil usul usul sevdim</u>

Ruhum kayboldu onsuzlukta

düşer de marşlara

alay komutanı oğlu için

ince bir yüreğe dayanamadı

Ne buldumsa sende buldum kötülükten yana

Sihrinde ilk acıyı tattığım

Islık çalar yanıt veririz

Düz bir damda.

çıldırasıya...

Çocuklara, gözlerini senin

bir devrim sesszce olmalı mesela

kendime rabb bellemiyeceğim

bugünle yarını yansıtan

sen kalkıp ona giderdin

Artık nereye baktığım belli değil,

Her genç kız ruhta birikmiş sözlerin

Cinlere sezdirmeden kimi bölgelerini onların

Anladım ayaklarımın altındaki dünya değil

nereye kadar taşıyabilir

Üzülme bil ki ağladığın kadar güleceksin

Önce sevinç uyutmadı beni

merak

Şimdilerde dikiş dikiyor gecekondusunda

Soğan doğra kıyma koy ateşi kıs

hayal de keşfediliyor ülkede

Daracık göğsümde iniltiye dönüştü şarkım

yeryüzü karşısında konuşmak ne zor!

bir roman

Sevilip sevdikten sonra

Karanlığı buldunuz mu?

kapı çalındı çalınacak

köylü çocukların parasız yatılı sonuçları mesela.

Ellerinde yalnız kendi elleri

asıl sen tutsak etmişsin beni

Şiirdir okunur, yazdır geçer, kadındır gider...

sarı pirinçten pırıltılı koşumlarını düşünelim

bu aralıkta. Geç geldin.

<i>Sevgilim</i>

Vazgeçtim bu dünyadan tek ölüm paklar beni,

göğsümün katranlı sahillerinde

Yavrumuzun yavrusu deyip kucaklarında sardılar

İncinmiş gururun gözyaşı adına

öcalınmazsa çocuklar bile birden büyüyebilir

kimsenin kimseyi anlamadığı bir dünyada söz boşluğu dövmekten başka ne işe yarıyor ki?

verir içimize. çözemeyiz de, bu güdük bilinç, bu sığ yürek, bu ezbere

Ayrılık yaralarını sarılır sanmış,

O Şehre davrandığın gibi davran bana da

dağların esmer ve yaban telaşından kurtula diye

çok alıştım ulumasına içimdeki köpeklerin

uykumdan? kanımdaki çakıldan? unutkanlığımdan?

Senden öncesi:

Gözler hep arkadadır acaba unutulan bir şey mi var

Tutuştum, yandım da yokluğunda her gece

tutunacak bir dal aramaktan, koşmaktan, özlemekten

yeni bir şarkı bestelemekten

Ne güzel şey hatırlamak seni,

Ellerin böyle olmamalıydı

kentin batısına doğru son yürüyüşümüz oldu bu

eski düşlere iki beden büyüğüm

03.07.2020

başkaları da var masada

baba bana inan beni anla

bin yıldır cephane taramış

Nar bahçelerinde geçse gün.

esmer bir çocuk büyüttüm sendendir diye

Her köşede bir meddah anlatıyor ahımı

Acısına başka acı

Cebeci yollarında rüzgarlar esiyor, serin

Fabrika düdükleri ötmededir.

İçten ve iç parçalayıcı bir inleyişle

katlanmış kilimlerle uyum içinde

Tek başıma suya yolla

Bir gün çıkıp gideceksin

Kalbimi yardım

Kimin yaşındaydım bilmedim.

hayat bizden razıdır

Bir kırlangıç, bir su birikintisi, bir parça gök.

Ben işte istedim bayım.

Siz ki benden çok uzak, ona pek yakınsınız.

Ben bu şiiri yazdım barok biçimi

sonra bir çocuğun afacan bacaklarında

sonrayı, sonrasını kim bilebilir?

duman çöktü güneşin sitem aynalarına

Ve ah... dedim sonra,

tercih edişim niye?

Bu çıplak geceler yok mu

Aşk Mıydı O

Her yere yetişilir

sen, sevda yüklü bulut, göklerimin sahibi

bir ateşe denk düşüp terk ettiği kavmi yakan.

Güneşin heybetine bakmadan

Aynı vazoların, aynı öğütlerin, aynı yasakların sıkıntısı.

Kaldırın bu daireleri

Bir sevda yorgunuyum ben ezik şarkılarda,

zarını yırtar kendi dikeninde

şimdi kalsan da bir, kalmasan da bir

Göğsümün ortasına bir gül yerleştirdim

Bütün saatleri öylece dondurabilmek için

Parmaklarımın arasından

birkaç kan pıhtısı dudaklarında

Öte yandan süngü, candarma, namlu

Bıktığınız olmuyor mu kendi yalanlarınızdan,

Unutmak Yok

Kanla dolu sünger... Beynimi içtin!

Hiçbir rüzgarın duruşunu bozamadığı

ve danteller ve röprödüksiyonlar ve

Kafada çelik gibi fikirler dursa bile

Bir tek senin şiirin bu yüzden son dizesiz kaldı.

gözümün feri saydım onu, gücüm bundadır

Görüşmeyeli yorgunum

Önümüz Temmuz önümüz Ağustos nasıl olsa

en gizli mesleğidir hepimizin

güneşli güzel günlere inanan

alışmak çürütür gövdenin derinliğini

deli gibi uykum var Nermin

Küfür, karı kız öyküleri, sonra

Süt beyazından geceler

Dünyaya kapalı, Allaha açık.

yetersizmişim iyilikte. istediğim görülmek istemediğim

Dudağımda bir dilenen zavallı

Ülkemin neresine bakarsa ay

bırak patronlar seni kovsun!

Biz hayret eder, kuvvet eder, dudağımızı bükeriz;

vurur dağın doruğundan

ipliğim çözüldükçe

Bir ateş yakalım ki, tutuşsun gökler bile

Ayaküstü Aşk

o müthiş yalanını tutkunun, ihtirasın

Veya gemici şarkıları söyleyeceğim

İçime akmıyor kanım, yaramı sevdim

Gözlerim yarım

yaşanır, içini tohuma bırakır

neden gemileri yaktı gözlerin

Ayvanın hamına, balığın olmamışına

Biliyorum oruçlu doğar insan

akan kanımızın hesabını kime soracağız?

Bıraktın, unuttum, unutuldum.

Dokuz kişilik kadınlar koğuşu koridorunda

İngiliz usulü piyade tüfekleriyle

Büyüdün, malları mülkleri terk ettin.

Bildiğin gibi..

Uyumun mutluluğunu sende bularak.

göğsünün kafesinden yüreğini;

Orada olmuş saadeti karşılaştır yaşayan mutsuzlukla

Alın O'nu da götürün, bir kalbim kaldı.

Sen dönmeden kimseye bakacak yüzüm de yok.

kuralsızlığı oynamak belki aşk belki adı herkesin ağzında yosma

duyabilirim seni hiç konuşmadan.

Ama senı de anlamadm..

hem ben roman da yazdım biraz

ateşlere girmeye ve yanmaya değer mi

Sen ömrümün en büyük çilesisin,

24.05.2020

Alır bir soluğa götürür

oyyy mahpusluk mahpusluk...

<i>Gök ırgalansın...</i>

Uykulara varmadım hiç.

Yaşamsa yerli yerinde

Sevdayı

bunlar temiz, kül bırakan zamanlardır

Ve ağlıyor gülerek

sevmekten,

Raylar ondan böyle kıvılcımlanıyor

Ufacık bir gülüş geçiyor suyun üzerinden

gece kesik bir baş gibi avuntunun koynuna

Mavi, mor, kırmızı ve yeşil,

Aynalar benden geçer.

Garkolursun nurdan bir aleme

bir çiçeğin vardığı yeri sevdiğim gibi

Sevecen becerikli çalışkan elinde

Ve yanılmıyorsam yalnız insanların,

pancak pancak şiirler tüküreceğim

ürkünç bir uğursuzluk

Gidersen Yıkılır Bu Kent

oraya gidiyorum : boğulmaya.

nereye konsam geri sayım başlıyor

her yerden çeken telefonlara benziyor dışarıdaki hayat

Kalbim: Ebemkuşağı; günde bin kere

sen! bana inen son kutsal kitap

külüm havaya savruldu.

Duydum ki gitsin diye haber etmişsin,

Yoksa söylediğiniz her yalana insanların inanması mı?

ötüyor!

yüzeye çıkmadan boğuldu

Gül Kokuyorsun

yılgı yanımıza yanaşmazken

içimdeki tarih bitti

bunun bir yerinde.

Işık yerine?

ey eksinlik ve kaderin açık ifadesi, nefretli bakışlar!

<u><i>Ve gözlerindi sürgün sebebim..</i></u>

şimdi de anlam bulmaya çalışıyorsun

Harcayacaksın.

Hiddetleri neye mal olur

Her bir gecede binlerce kere öldüren beni

her iki gün arasında

uçurtması bulutlara değen çocuk sevinci, kamaşan beden.

senden ateşine bir deva uman

dön bana

Yumuşacık bir el

İlk gençlikten kalma.

ağzı bayat suyla çalkanmış çocuğa rahim olan

ölümün aynasından yansıyan hayatın güzelliğini,

Işığa tuttum içimi loş tutan nesneyi

üflesem soğuyacaksın

sen o aydın ve pırıl, pırıl gökyüzüsün

insanlarımıza öğüt

çok çalıştım

Sana kör bakacağım, görmeyeceğim seni;

ve yalnızca kellemi değil, bütün bir

sen buzul mavi, sen kaç yılın aynalı dolapları

Karşıda, duvar dibinde,

İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;

Eve dönmek

Garipsi huylar edindim nicedir

Hazzın çünküsü yoktur

-Söz olsun!

çünkü çocuklar yağız bir öpüşle korunur

Büyük mor bir ışık yalın kat yüreğinde

bütün çaresizliğimle,

Anlıyorum kediler bile meğer alışmış bu yokluğa

Keder sana yakışmıyor gül biraz

Hiç, bir insanı unutmak,

Başkasına doğru çözülüyor tenimdeki kelepçe

bir karmakarışıklık,

bunalmış bir yolcu

Suskunluğun taş gibi, gülüşün berrak değil

Totoyu bulunca dükkan açacak,

Yıldızları daha büyüktür bazı gecelerin

çöllerdeki satrabı yalvartmak için çıkmıştım

ve ben düşünürüm hep

bir hüzün defterine döner günler

gövdemi denize serdiğim masalsı uykuda

Ona bakalım ona.

Seni anlatabilsem seni...

Yaşadın mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara, göğe, bütün evrene karışırcasına

belki de lirayı kapar kapmaz 700

Gülüşü gülüşüme denk, andıkça parıldayan

ben hiç ders çalışmadım senden başka, bıraktın beni;

Paylaşamazsam bir sevinci seninle

Topuklarım boşluğun avcunda

Sende kalmış umudum, saadet çağım sende,

Yoksa sadece bir evliliğe mi satarsınız ruhunuzu?

Çok değil ki, kırılsın acının ayazı

Güneyden kuzeye

Biz ki nice amansız badirelerde,

tatlı, kibar, nazende.

Sevmişliğim, sevilmişliğim

sessizliğine de eğiliyorum fakat neredesin

Yeşille sarı birlikte dönüyor

Gözlerim

yeniden döndüğümüz sayfaların derinliklerinde

acıyla uğraşacak yerlerimi yok ettim.

ölürsem güzel bir ölü olurum,

Bu kadar özlemek,

güncelleştirilmemiş bir yazıt gibi yaşadım.

sabahtır saat beş buçuktur

Düşlerim belki kış ölüsü belki yaz

dans ediyorum fışkın rüzgarlarla.

bu sessizliği kim bıraktıysa, göremiyorum

Bize bak çıkalım dünyanın bütün kulluklarından

oysa birazdan boynumu kıracaklar

uzakları çare belleme sakın

o karanlık ormanı yangına vurun.

Güne yeniliksiz başlıyoruz her sabah,

Bu kısacık temmuz akşamlarında...

Uykumun içinde bir rüya,

Tarlabaşı pansiyonlarında bekarlar buğulanıyor

Ağlatan Mutluluk

senin bedenin bir meyve çekirdeği

Seni, anlatabilmek seni.

Rüzgar telaşla kokunu getirdi bana

bir minarenin keyfine diyecek yoksa onu

telefonu geldi aniden dilinde kelimeler bişeyler söylüyordu

Çok çabuk çekildin hayatımdan

sustukça çoğalıyor tekliğim

hastanelere makbuz yaptılar

Bir aynalar pazarı ki, yaşıyoruz işte?

özenle düzenledikleri vitrinlerin önlerinde dura dura

<i>kuşların uçuşundan belli</i>

oysa çakmaktaşları gibi kıvılcımlıydı gözyaşlarım

her defasında daha da tozlanan canımı kırmadan korumaya

-Denizin değil hüznün üstünde.

Düzayak çivit badanalı bir kent nasıl kurulur abiler?

Mahmur bir tohumdun delikanlı bağrıma.

benim için öp, o senin çocukluğun!

Ağrısı geçene kadar başın

Sıçradık;

yoksun ya

uyandırıyorum ya kendimi Necati!

zamanı kucaklayan öfkemi

ve namludan çıkarcasına kapı çarpıp çıkmak evden

bilhassa ecnebi reyonundan seçtim bunları sevgilim

ham yüreğin pütürlerini geçtim

Çiçekli perdelerin arkasında saklıyorum.

Sen, dudağında gülümsemelerle

kalbimiz

Acıyla baş etmeyi öğrendim.

aydınlığı sürüp giderken yan yana gelmelerin

son baskıya yetişmedi umudum.

Aşmaya kudretim yetmez cibali

Burada güzel çaylar var. Bu aralar senin için çok önemli. Bitki çayları, kış çayları, şuruplar, kompostolar. Demlersin, maksat midene dostluk olsun.

barutun ve susamanın güzelliğiyle

Geceleri loş gölgeler arasında

gözlerini tavana dikip düşündüğün oldu mu bütün gece

budanan oğullar gibiyim, sessiz ve narin

Verdiğin bütün acılara dayanıyorsam;

Cilveli alayişi

Rahmet vadilerinden boşanır ab-ı hayat

Upuzun çöller vadileşebilir içimde

Sanki bir yağmur yağsa oluklardan gök boşanır

üzerinden aile fotoğraflarının

kalbimi çok yordum...

Çıkıp "yürüyüş yapmak" istedi birimiz

kırılan şarap şişesidir ya da

Peki, beni bu köhne dünyada

anne, bir meryem sen değilsin, bir de başkası var

Yalvaran gözlerle etrafa baka baka

Güzellikleri yaşamak için geleceğim sana

<u>1. Capriccio Alum</u>

belki de palyaçolar ağlardı pazartesi sabahları

Bu cindi Yusuf'u kaçırma işinde

kalabalık sofralarda yerinin ayrılması

İyi belle!

akşam saçaklarından damlıyordu

Gözlerin karşımda mutluluk denizi.

Beni yeraltı sularına karşı iyi savun

Kararsız nereye dursa şimdi

Ha yanıp söndü, dedim

Munis, sokulgan, hüzünlü resimlerine

Özlemiyle güneş ağlar döneceğin gecenin

Kaderde senden ayrı düşmek te varmış

Yaşadım Artık Bitti

Bir at gibi giriyor sulara

yalnızlık okuma-yazma bilmiyor

At sırtında taşınan ölü

Altına en fazla virgül koyabilirim,

Vardı benim;

Sana hayatındaki en büyük yoksunluğu yaşatandan nefret edemediğin zamanlar oldu mu hiç?

Hergün dalgalar yutacak gemilerimizi

yapraklarıyla.

bunun için sözlükleri devretti birkaç kere

bizi ordan atana kadar...

bir aynaya burkup kalamam da.

bir ormanın ardında karıncaların

Reddedince senden vazgeçeyim

Sular kirlenmezdi avucumuzda

Bense sessizce ayrılıp gittim yarasını kuliste saran bir soytarı gibi,

İnanın:

Birden kucağına düştüm gerçeğin.

Yıllardır öyle çok sömürdünüz, öyle çok kan kusturdunuz ki

Arılarla uçan bütün çiçeklerle

Bölük bölük insanlar boşanırdı tapınaklardan

Büyük gemiler de yok artık bayım

O gece ahıra bir halayık bıraktılar

Çikolata yedim bir köşeye çekilip

öyle sıcaktı ki çöpçülerin elleri

Ölülerimizden bir düğün alayı

ayrı makamda dinlenirmiş

İnandır beni dünya

kalıyoruz...

Yarım kalmış şiirlerim gibisin

Güneşin sarardığını gördüm Konstantin duvarında

yerin bütün kanunlarına kusarak

Biz ki

Güzellik şahikası gülümserdi yüzüme

Her gülüşüm bir şeftali çiçeği

Hani o dudaklarına deniz tuzu dokunmuş

Bir an bile uzaklaşsan

Hiç aldırmadım esen rüzgara

Yasaklım adı bende saklım

Bakınız kendinize bu kırık aynada siz;

Yağmurun ansızın boşanması

ve ne kadar yumuşak

<i>Ya muhit olmış gözümden günbed-i devvara su. </i>

biraz deprem sonrası

Aynalar akrep meleği

Hatıralarımı yazma

bir ergen cesedi.

eğer bana sorulacak olursa.

Ve tanrılar kalır önünde

Atlas sedirinde mavera dede.

ellerimizdeki kelepçenin anahtarı sende

Ben o kuşum

bir kurşun kalemim vardı ben içeri düştügüm sene.

bakıyorlardı yüzümüze

uyuyor ve yıkanıyoruz ay ışığında

tüylerin telaşıyla besleniyor gibidir -

barajını yıkan bir ırmaktır

Bütün şarkılar bizi yanlış anlatmıştı.

sicilyalı balıkçılara marsilyalı dok işçilerine

Sen bana çok erkendin ben evimde adressiz

Mermerlerin nabzında hala çarpar mı tekbir?

Göremeseniz de, bilirsiniz

şimşekler mevsimsiz. Hiçbir suya

Duydum ki bizi bırakmaya azmediyorsun, etme.

Kadın sustu.

Her günüm seninle geçsin

ayışığında

Yüzüne çarptığın

aşk bir buluşmadır çünkü,

Bir gün duyduğum gibi kal diyebilseydim

Benim dengemi bozmayınız

Hüzün değil yaz mutluluğu

bir ırmak gibi akıtırım ovaya

birer damla düş kırıklığı olarak toplaması içine.

o bir saniyeler

yine de, çiğnetemem kimseye gururumu

Ters Pinokyo olmak istiyorum Gepetto Usta

ilkbaharda pabuçlarımı fırlatır atardım.

biliyorum; sana benzemek için

Vitrinlere bakmak sinemaların afişlerine

senin masumiyetini,

Rüzgar güzel bir koku getirmişse

çok sık birlikte olmasak bile

bağlayan.

gövdeden söze gelerek de büyür insan dingin bir hazla

16.12.2020

Sevmiştim seni...

Ben kar yağarken ıslanmam.

Ama tepelerde iri bir rüzgar

sende kalır seni yakan

Daha cok can cekısır..

oh sanki evrenin en son gecesini yaşadım

Biz bu sonsuz yollarda varıyoruz, gitgide,

Söylenmemiş merhabalar sakladım her köşeye

Senden öncesi olmayan bir acı

<u><i>ve hiç gitmedi </i></u>

eşyalar geri çekiliyor sen gelince

Şeytan da, onun için, onların peşinde.

Ödül ufak bir aperatif alan, imza atan

bir de gecenin gözlerindeki baykuş

bir güzel çarmıh kalır anca

Bir upuzun saç gibi zaman

Düş atları uçursun bizi bulutlara

ancak senin gözlerindeki hüzün

Kimseler ayıplayamaz beni

Bir noktada birleşmiş vatanın dört bucağı,

rüyalarınıza uğramadılar mı?

külçeler yüklüyüz, çıkmak istiyoruz yokuşu

Pembe evin

Tüyleri kamaşıyor sevinçten

Yakınlaştıkça, uzaklaştıkça?

benimkisi harzemşah

Seninle konuşurken Sitare

ve de bir simsar gibi asvalta ve otobüslere

annem incecikti, ne zaman bana seslense

<i>O ürkek ürkek bakanı sana bir anlatsam</i>

Çünkü, beni bilmemişlerdi zaten

sen oldun

31.12.2020

Bulvar yolundan geçen otobüslere

göğsün alanı kimi ağırlayacak

Eski alınteri, aşksız kaldı birçokları

şehvetsiz çilingirler, yaltak çerçiler

Her sabah böyle ağlar mı Üsküdar

yadını düşürmez dilim,

başbakan filan olacağım yok

yanağımda tomurcuk

İnsanlar kıvranırken ejderlerin ağında

bir fotoğraf

dört bucakmış

Tohumu

Bir mezarlıkta öpüştük ilk defa,

sokağı balkonları yarım kalmış bir şiiri teptim

Kapıda adımı sorma

Fakat ne kadar saklasak nafile

ne selam artık ne sabah

Elime gelen Karabitki'li testi,

sisler bulvarı'ndan geçmediğin gün

Eksik bir mezar taşı yazısı kadar garip, anlaşılmaz hayatımız

Bunlar son satırlar

o inat neyse sen osun.

Gelincik yüreklere nişan alıyordu.

Başından geçenleri hatırlamaya çalıştık

mavi bir kıyıya çıkıyorum

Ah deli sevdam,

kızma serabımı arıyorum cevapsız telefonlar

Dünyayı yutmuş olarak çıksa da ortaya

koskoca bir uykunun ardında

Ben bir bodrum kat kızıyım bayım

Yağmur, seni bekleyen bir taş da ben olsaydım,

açıp sonsuz bir camı bir uzak iskeleye

O göl şimdi içimde kocaman bir anne ölüsü.

anlamak ölmektir

biz değil yaşayan acılardır.

Bol sigaramız olsun,

senelerdir bu acıyla buluştum

"O kadar çok şey geçti ki gözlerimizin önünden

aydınlanmış ışıklarla

Çok uzun yaaa okuyamadim

Ateştim cevizin içinde,

Senfoni

rüveyda dediğim zaman

Çizeriz yeryüzünü kaygısız ayaklarla

sayılara vurdular bizi haydi kalk

Bir suya bakarken

Yaşamak dedim adına sığınaklar emzirdim

Bu boşunalık duygusu kapıyı çalmadan

Hatıraların bu uyanma vaktinde

ben kırmızı bir yaprağı oynuyordum esas kız olarak

Masmavi gökyüzü'de eşlik eder mi? bize

Hayat o kadar uzun ki,

Herbiri başka başka

Ayrı yaylalarda yeşeren otlar gibi

sarılıyordum da vücuduna, kapıda kalıyordu

çünkü ben oraya gidiyorum : boğulmaya.

yoğuramazsın

Gönülden geçeni.

O kaçakçının bakışını sakın unutma.

Ah! hatırlamak olmasa eski günleri.

hiçbiri dağlı bir dost sohbetine çam kokulu bir kahkaha konduramaz

Herşey asılı kalmıştır bitkisel bir yalnızlıkta

ve korkunç bir sabırla birbirine eklediğim

Uuuuuuuy! çocuklar kim bilir

Şeytanın kandilleri ve biz.

Uzun gecelerini, solgun gövdesini öpüyorsun.

gül'leri ben yetiştirdim

Sokaktayım, kimsesiz bir sokak ortasında;

Tapısı bire inen Amenofis

Ama hiç değilse az kaldı

hem birazdan boğazına yapışacak sanırsın, hem görürsün gözlerindeki korkuyu.

Aklına eserse çık gel evinden

sen şimdi yanımda yepyeni bir türkü gibisin

Pür şiir hüsnünüze bir kırık ayna gibi?

tarantulaymış benim adım diyecek değilim

diyemem tüyün de ağırlığı var ayrılığın ağırlığı yoktu

Evlerde mi oturacağız hep böyle

Öyle çabuk geçiyor ki günler

uykunun içinde ben...

14.09.2019

vurdukça ilk ışıkları penceremden içeri

Yalnızlığı silmek için,

ellerine yapışmış gibidir

her an sorup duruyorum aynaya kederli

Kadını bir gürültüye sapladılar.

Doruklardan doruklara sekelim,

Sizler beni asla anlamazsınız

Şimdi ay usul, yıldızlar eski

Turgut'a sormalı, iyi bilir O

Acı, apacı bir gül

şuramızda, tam şuramızda

Yalın ayak yürümek bıçağın en keskin yerinde.

Akşamlar daha garipsi,

her şey nasıl olup geçmiş nasıl barut yağmış

Üst katında çocukluğum...

yakalandım hayata; mağara resimleri çizerken

Sende doydum...

Daha korkuncu da var:utancı bilerekten yaşatmak

En yorgun gecelerim bile uykusuz

Anladım birden yolum yok yolum yok yolum yok

Saklamış onu.

seni hatırlatanın çenesini kıracağım

Hiç bir gün hiçbir postacı kapımı çalmasa

Yüzümün gizli yerlerine ansızın binlerce resmiyle yağan bir harf

su veren de sızı veren de unutulmuyor

ve korkak

Yürekleri Akdeniz gibi geniş, soluğu Afrika gibi sıcak

sen değil misin gizli bir kıvılcım gibi

Saadet o kadar lazım ki yaşayana;

bir baştan bir başa.

Belanı mı arıyorsun be adam!

Köroğlu'nun sözü dinlenmelidir

dağlarım sendin.

korku...

Sıkıntılı bir yağmur geçiyor pencerelerden

ona kendimi sonradan ben ekledim

Gittin. Koca bir yaz girdi aramıza. Yaz ve getirdikleri.

Sardunyalar, biberiyeler,

belki

Ben tam dünyaya göre

demode irrasyonalizm, antikapitalizm demode.

Ömrüm bu uzun hecenin ömrüne kayıtlıdır

Gecenin bodrumlarında beslediği

Yedi renkli yaz yağmurları dilemiştim

sırf yeme, içme, barınmanın bedeli

buraya geldim zehirli sözcüklerle

Sevgilim! Sevgilim! Sevgilim!

o sonsuz kendiliğindenliğin

de benim gibi; toparlayıp da ne yapacağım, düzenli olunca ne olacak; sonunda bir

Oraya bırakırdım kalbimi?

ayıklarsan ayık durabiliyorsun

Belki senin bazen topuz yaptığın saçın

Dilin dudağın

biraz daha fazla, ömür yaptı.

Kötü caddeye düşmüş bir tazenin yakın mezarlıkta

Daha mahzun, daha hesaplı.

silindi ölümün bilinen ayrıntısı. benden

kırıldı mı atların bacakları, cevapla

Dönenlerin kaçı gitmiştir ya da

Öyle yıkma kendini,

Yani çoğalarak

aşılıp geçildi bu roman da.

yürüdüğümüz yollar daralırken

koparma anne

Ticareti de öğrendim bakın,

Bir aşkı yaşamak, bir aşkın bilinmesinden bambaşka değil miydi

O her zaman bir insanla anlamlı

Ne şah ne sultan

Sılamsın, sevdamsın, sabır tasımsın

Mavilerde sefer etmek!

bizden artık akması beklenilen kan da aktı

Kiralık bir kentin giriş kapılarına kara kireçle

avuçlarda parıldayan kehribar:

Çıkmazsa balığı alesta,

Siz doktor, yazabilir misiniz bir gülü yeniden

aşererken toprak yiyen analarımız

Ben Eylül Sen Haziran

Geçen Yaz

senin gamsız gözlerin kahkahalar atarken

bakışmaktır öteki kendinlerle;

Sen: Yeşil ekinsin, sen beyaz gümüş..

Adana'dan beri taşıdığın sevinci, uçarılığı

05.10.2020

Ki uçlarından çile damlardı.

Merhaba diyebilecek miyim o iyi Tanrı'ya çatılarda dolaşan?

sulara düşmek bir ateşin ağzından,

Birlikte olsak da bütün gün

Neylersin...

Çocukların üşüdükleri anlaşılıyor bütün yaşadıklarımdan

Çini kaseler akşamı ve bardaklar akşamı

Sevgilim baksana bir yanda gülen,

- Hiçbir şey mi?

Mavilikler yasaklandı gökyüzünde

<u>Büyük aşkımız</u>

İstanbul diye bir kent yoktu ki yeryüzünde

ben hep şarkı sanırdım gökyüzünü

Ölüm bir hatıra gibidir insanda;

gibi sessizliğe kapattım seni

Kulaklarımda sesin İstanbul

şimdi bunu gömelim.

sıcak bağımız, güleç mısırımız, dindar soğan tilmizleri,

sen yalnızlığın acısını bilir misin?

Öl desen kanım akmaz

Gözlerinden hatıra kaldı kekemeliğim

Yaşlanmaya başlayanların,

Olsun olsun, güneş olsun güneş olsun, olsun

Utanırım,

Kaldıysa bir huzursuzluk, o da bilmeyenlerin bilenleri küçümsemesinden başka bir şey değil!

İki elimden hangisini kestim

On ikisinden beri nasırlıdır.

Ve bir kuş bağırdı çağırdı tepemde,

tekrarlayarak karşılaştırılmaz yaralar

Korkmadım

Bazen bir serçe kadar güçsüzsem, bir nedeni vardır...

Yüzümüzde içimizde

Sen bize layıksın

sahi yaşlılık, derin bir iç çekiş, yanılmış bir çocukluk olmasın Ömür hanım

Koparılmış kürt çiçekleri, hatırlayarak amcalarını

Olmak Ya Da Olmamak İşte Bütün Mesele Bu

Sevgilim sevgilim hayatım gelinim

yasak bir kitap gibi durmaktadır

Eski tül perdelerden gelinlik biçerdik

Ben lanetlendim

Bu karanlığın ortasında yanan alev gözler

Dağ sıra dağdı hangi haşin belden yol veresi

ipe assan kuruyacak ümitlerin ortasında

Başka bir mevsim, başka bir takvim, başka bir ilişkide

Her gece yeniden bir talan başlar

şarkıların sırası bizde

- avlusunda çocukların

<u>Sensiz yaşanmaz bu dünyada</u>

biliyor musun bilmem ama

dizimin dermanıdır o

Neden kişi bir çiçek koparır gibi kaldırıyor da kadehini,

Belki körsün kırılmışsın telaş içindesin

Bunu hiç düşündüğünüz oluyor mu

kaç kere ezildim altında

Ve sen haktan bahseden Ortaköyün Cibalinin işçisi

Ayrılıkla başım belada

Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...

hani bir çocuğun sımsıkı sarılıp

Uykusunu koydu uyanıklığını koydu

bilmediler ince bir camdan yapıldığını gülüşlerin

Bulutlar gibi, yaprak gibi uçarlar

Çekip giderdim gelmemeye

ve yeniden büyür içimde mağrur bir zakkum gibi

"sis değil, uykusuzluk değil, iki uzak şehir gibi ayrılıktan kavuşmuyor gözlerim"

nefsindeki gurur, anla despina...

ipeğine uzandığım bu amber nerden

Çıksam ağırlaşırım

ansızın karşına çıkıp aklını aldığımı,

Dünya ahalisinden hangisi

Uzak ırmakları hatırlıyorum.

dile gelince çirkinleşen, acımsı

Mektup 2

bir gün daha görülmedi

Çırpınan yarasını,

İçindeyim

cesaret ya da gidebilmek bilgisi

Savaşarak ve devirleri aşarak geldiler

<i>çatıları uçmuş bir sevda kentidir kalbim</i>

Keder Sana Yakışmıyor

İşte bu yüzden bacak arasında değil aşk,

Buna benzer gecelerde sarıldım kollarımla

Ne sabahı göreyim, ne sabah görüneyim;

bir kapı kendiliğinden kapanır

Ve atlar

Söylesem aşkımı asırlar boyunca

Cam gözlerini kapardı, naylon kirpiklerini.

Köhnemiş silahlarıyla saldıran sana

Tabiat bir bembeyaz gelinlik giymiş gibi

kış geceleri gibi uzun uzun

hiçbir şey ölmez her şey yaşar

gemilerin ıslığını dinlerdik

Çaresiz zehirler kusan çılgın bir yılan gibi

İtimada şayan bir rüzgar gibi.

Geniş meydanlarda akşam üstleri

Selam size büyük durumlar, doruk anlar

Hüznünü kaybetmiş çocuklar gibi şaşkın

dokunuvermek

kanserli bir virüs gibi kanımıza karışsa da

bir adam boyuna yoksulluk ediyorsa onu

titreyerek uçurulan köpükten balonlar,

sensiz küle dönerek savruluyor yüreğim

adımla nasıl berabersem öylece beraberiz seninle

Başkaları gibi;

<u>İster yanı başımda dur</u>

hüznünü ve çılgınlığını elmanın

Hemen yanımızdan balıklar gidiyordu.

Ey yüreğim yolun denizlere varınca

Neden ilerlemiyor bu kuyruk derdik,

Düştü mü kanlarla her akşam

Yalandır kaygısız olduğum yalan.

göz değil aşk

Merhaba anne, yine ben geldimMerak etme okuldan çiktim da geldim. Anneler de babalar gibi merak eder mi bilmiyorum ama, Ali okula gitmezsem annem çok kizar merak eder, demiştide onun için söylüyorum. Geçen hafta ögretmen sag elimde sarimsak, sol elimde sogan dedirte dedirteÖgretti sagimi solumu. Ben biliyorum artik anne, sagim neresi solum neresi, Agriyan yanimin neresi oldugunu simdi iyi biliyorum anneHani geçen geldigimde, suram aciyor, suram iste demistim de, Bir türlü söyleyememistim ya aciyan yanimi anne, Bak simdi söylüyorum. Suram iste sol yanim çok aciyor anne, Hem de her gün aciyor anne, her günDün sabah annesi Ayse;nin saçlarini örmüstü. Elinden tutup okula getirdi. Yakasi da danteldi. Zil çalinca öptü, hadi yavrum sinifa dediBende agladim Agladim iste utanmadim. Ögretmen ne oldu dedi. Düstüm dizim çok aciyor dedim. Yalan söyledim anne, Dizim acimiyordu ama, sol yanim çok aciyordu anne! Bu gün bende saçim örülsün istedim. Babam ördü ama onunki gibi olmadi. Dantel yaka istedim, babam ben bilmem ki kizim dediBari okula sen götür dedim. Kizim is dedi. Bende bana ne dedim agladim. Kizim ekmek dedi babam. Sustum ama, okula giderken yine agladim anne. Ha bide sol yanim yine çok acidi anneHerkesin çoraplari bembeyaz, benimkiler gri gibi. Zeynep annem beyazlara renkli çamasir katmadan yikiyormus dedi. Babam hepsini birlikte yikiyor, babam çamasir yikamasini bilmiyor mu anne?Of babam, her gün domates peynir koyuyor beslenmeme. Üzülmesin diye söylemiyorum ama, Arkadaslarim her gün kurabiye, börek, pasta getiriyor. E biliyorum babam pasta yapmasini bilmez anne. Hava karariyor, ben gideyim anne, Babam bilmiyor kaçip kaçip sana geldigimi?Duyarsa kizmaz ama, çok üzülür biliyorum. Kim bozuyor topragini, çiçeklerini kim kopariyor! izin verme anne, ne olur topragina el sürdürme! Eve gidince aklima geliyor, bide bunun için agliyorum anne. Bak kavanoz yanimda, topragindan bir avuç daha alayim. Biliyor musun anne, her gelisimde aldigim topraklarini, Su kavanozda biriktirdim, üzerine de resmini yapistirip bas ucuma koydum. Her sabah onu öpüyor, kokluyorum. Kimseye söyleme ama anne, bazen de konusuyorum onunla. Ne yapayim seni çok özlüyorum anne. Ha unutmadan! Ögretmen yarinanneyi anlatan bir yazi yazacaksiniz dedi. Ben babama yazdiracagim, ögretmen anlarsa çok kizar ama, bana ne, Kizarsa kizsin. Ben seni hiç görmedim ki, neyi nasil anlatacagim anne, Senin adin geçince, sol yanim aciyor anne, Hiçbir sey yutamiyorum. Bazen de dayanamayip agliyorum. Kagida da böyle yazamam ya anne. Ben gidiyorum anne, Topragini öpeyim, sende rüyama gel beni öp, Mutlaka gel anne. Sen rüyama gelmeyince, sol yanimin acisiyla uyaniyorum anneSol yanim açiyor anne. Iste tam surasi, Sol yanimÇok aciyor anne. Seni çok özledim, çok... anne

Kendime yeni duraklar bulduğum.

Ve güneş kaydıkça kayıyor batıya doğru, birazdan kan kırmızı bir gök

Bir çocuğun ağlamasını susturamayacak kadar olduğunu gördüğün zamanlar oldu mu hiç?

Bana kalacaksın yine son günü

uyandığın yer uyuduğundan başka.

"Oldu bir şeyler" demeliyim

kanları çökelirken bir soylu tabaka

bağışla beni güzel annem

Toprağı zindana koyduk biz

Ve etimoloji Eti?lerden kalma

silah tutarım dağlarda.

16.08.2020

Onu bir gün benim için giy

ruhu olan bir gölgedir, bedeni kimbilir nerde

Harp Kaldırımında Aşk

şarabın gazabından kork

Yanı başımdasın benden çok uzaklarda

ceplerimizde kırık misketlerimiz

Yenilgi

belki böyle bir şey olmadı

şimdi...

kırların ve türkülerin

Emret ki ölelim

Kalan bir tortuydu belki.

havadan ve selüloit mavilikten.

sıcaklığın ben'im demedim mi?

Köpüren yüreğimde zıpkınlanır umutlar

16.11.2018

O Kocamandı, en kocamandı o.

Meyva vermeyen bir ağaç kadar

Böyle bir dalgacı daha dünyaya gelmedi desinler

Seni, o kadar yakından görünce,

Yüzü güneşli bir ana gibi

Ayten üstüne

ve daha binlerce kelimeler

Börekçi! diye bağır istersen şurda

Başka zaman görüşürüz!

hemen yarın yeni bir intihara başladım.

Diyorum, seni de öyle.

gitmeyen insanlardandım ben.

Sözlerinde baskı yasası yeter

Yıllar yılı dost bildiğim aynalar?

Durup köşe başında deliksiz dinlesem

Sen: Koyu gölgesin yaz sıcağında

Derinlikti Yusuf'la varoluşun bağını kuran

ve on dördümden beri şairlik ederim

aynanın önüne bırakılmış

bakarsın, ona da dadanmış

Öyle ıslak,

Ne öğrendimse senden öğrendim

Seninle olmadan olamıyorum.

bir bakarsak, usulca elimizden kayarak; parçalanır kristal gençliğimiz!..

Adam bundan şımaracak.

Görsem bütün tanrısal sevgileri

dedim elleri kim bilir kimin elinde

çünkü kimseler geçemedi dişlerinden öteye

Biliyorum, kolay değil yaşamak,

Körüm, çelimsizim, göğnüğüm, hastayım.

Seheryeli yar gözünden

gövdenin uykulu tarihi

Sakınamazsın.

Akşamdı adı bahar mı gül mü güz mü ilk görüşte gülmeye başlamıştı

İkram edilen çay bardaklarının tabaklarında Prenses Farah?ın gülümsemesi

Bir günün boş kalmış çerçevesinde

gülümse bana

Temsil etsin istendi.

kan zerk aleminde seninle dolanırken kuyumu

bir kuyu, uykuya düşersem içine alacak beni; zifiri!

görülmemiş düş hayretmez.

o küçük ölüm!

Eskisi gibi kalsaydın ne olurdu

Kuğuların ölüm öncesi ezgileri şiirlerim,

ve kar sıcağı sorulardan yapıldığı.

Peki, Hüsnü Yusuf bulunmak istiyor muydu?

Bu yağmura dayanıklı saçlar

O kadar kısa

yeni doğmuş çocuk çirkin ve sisli

tanrıların ölümünü bir üstlenen çıkınca

Yüzüklerimiz sekiz ayardı...

duydum ölü geyiklerin sesiyle sustu

Cihana karşı koyan bir ordunun sahibi,

cılız titrek bir kibrit

Yırtılmış uçurumdu uğuldayıp duran

Toprakta yaralar açıyor her damla yağmur

tanıdık sevinçlerle dolar yeniden

insanlara göre bir bahar

bunca çıldırdım hem ilgisiz

Ezberlenecek hiçbir şey yok bu dünyada

ateş de pay alır kendine soğuktan.

Benim ülkemin geçmişi de acıyor mesela.

Hoş, olmasın da ne yapsın,

koşman ayrılmak için değil kavuşmak için sanki.

Yalnız o yeşil gözlerinin nuru görünse...

Biraz yoksul biraz mütevekkil

Yüreğimizin başında bağdaş kurup oturmuştu;

Eğer öyleyse yandık,

çok dikkat etmiyorum uzun süredir kendime.

Nar çiçeği, gül dalı üstüne,

Beni geç vakit

yapraksız bir ölümün anısı için

Tek başına sevdiğim gibi tek başına yıkabilir miyim dalgaları?

Yazlar bilirim memleketime özgü

Baştanbaşa gül rengi

<i>Sevgilim, sevgilim inanıyorum sana.</i>

bana haber salsalar bilsem

Toprağını iten çiçeğe

Yerde yatanda herkes kendini tanıyacak.

Ağustos Çıkmazı

Bütün bu olanların ağırlığından beni kolla!

Kalbinin attığı kadar canlısın,

arkandan yaşlı krallar ağlayabilir, eski açlıklar akla gelebilir,

nasıl da özlerler minicik limanları

Biri benmişim biri mutsuz

Haşa! Yaratan gibi beş vakit namaz değil,

Seni kucaklasam, kucaklasam

en güzel sözleri yağmak için kağıtların tuz kurusu toprağına

bu sözlerimi cennet ehline aynen ilet sevgilim:

-Bilmiyoruz neden kavga.

Artık Hiç Bir Şey Eskisi Gibi Değil

Sen, kadın, neydin orada, hangi dalı, hangi dilimi

Bir bugün mü, başında bunca bela.

<u>Gidiyor musun?</u>

mektubun içinde yolladığım karanfili tak saçlarına,

Secdelere küs alnımda bir kara bir kara

Onca aşkın öğretemediğini..

ama Yahudiler gibi kendinle kalamıyorsun

Bilinmezdi

Ey parlaklığın ve ihtişamın beşiği ve mezarı olan,

gönendi dünya bundan istifade

Gülünç bir ölümle öldü deniyor Max Stirner için

ben bir leyten şişesi bulmayacağım yatağımda

Öylesine değiştim ki

Aşkın mayası.

ağrı neydi, neremdeydi, neresiydi ağrı

<u>kuş kanadı bir tutam</u>

Ne bir şarkısın,

Neler olabilir birazdan

Kuşlar uçuyor üstünde

Halayıklar, lalalar

Kemerlerimizdeki en güzel geyik ölüm.

her kaybedişin ardından hayat yeniden başlamasaydı eğer..

Yollarla artık uğraklarla anlatırım kendimi

garsonluk etmekteyim.

Olduğun Gibi Gel

damıttı ellerini-utandın-demek ki biliyorsun

Sen O Zaman

senin ora'da ılık gece doluyor ciğerlere

ve suların unuttuğu yunus hıçkırıkları vururdu alnıma

en çok da saçlarımı.

Ama hiç değil

Bir sonbahar yağmuru gibi içim ağlardı

Kuşlar uçuştular saçlarından

Hayal etmek dediğin bu kadar kolay mı?

Ruknettin'in aynalarda ağladığı kadar var.

<u>Ninnilerinle uyuyup, türkülerinle uyanmak</u>

Her sabah çingene kadınlar.

Aralarında bir yabancı arayacak.

Acının, sabrın ve yalnızlığın

asmaların altı tuzak ve tuzak caddelerde

hep saklı kaldı içimdeki anahtar

Hadi hepsi hayaldi.

Yeşil asmalarda depreniş, şehvet;

Cömert yıldızların verdiği gece bahşişi kokularıyla

bırakır mı yakamı

ve inzal.

Kendi şiirimde kendi Divan?ımdan

kraterler ortasında kalırım

Bir Kafkas figüründe bulurdum son izini

gibi duruyorum insan kıyısında

aldığı her yaprak bozarıyor parmaklarında

durgun suyun sayhası

emekli konsoloslar, kutu yapımcıları büyük pastanelere,

bir itiraz dilekçesi buldum kendime

benim gözümde ise o

Bırak ellerini avuçlarımda kalsın

Böyle küstürmeyecektin şiirlerimi

geceleri gülümseme derslerinden sonra hiç uyunmazdı

sevinçleri, mutluluğu.

Bırakıp gidemezdim o tenteleri

Bir Gün Sevişmeyi Bana

Ve bir sahil meyhanesinde bir akşam

Ey kiremit renkli büyü, güneyin kızgın birimi

At üstünde geçer başkent sırtından

Şişhanede mutlak raydan çıkardı.

Pembe bir akşam oluyor biz öpüştükçe...

yalıların burukluğu altında

Gri kediler sarmıştı etrafımızı, gri dağlar...

Bir türlü

Çürük gözlerine bağışlanan ellerim,

Vücuduma düğümlü bir ağıtlar tutkusu.

Sırtımda insan yüklü bir gök var.

Anlamını masallarda arasın

ah biz mutluluğu böyle aranıp duracak mıyız

Alışkanlık işte başka birşey değil

"rakı doldur!" dedim, "eksilmesin!"

Uğrunda koparılan bir baş da ben olsaydım.

Bir nice sevda...

belki yorgun ve yaralıdır hala

Eskide kaldı diyip gülüp geçemem,

Bu kadar özleyip onu görememek,

Yalnızlıktan üşüyorum

Öperek nar içi goncasını dudaklarının?

gemiler hep yapayalnız giderler

sonra benim güzel annem

Günlerin Bulanık Sularında

kolları gecelerdir kötümserdim sakallarımı uzatmış durup durup uzakları dinlemiştim

Ve bir evi arayan bütün duman

Bir demet maydanozu koparıp bırakmak belki de.

Gizlice bakışlarını doldur koynuma

seslendiğini duysam pia'nın

Diyor ki değil daha

leke sürmedim.

yaşamdan başka ölüm yoktur

bir bir hatırladın mı?

<u>Dalıp gittiğimiz o saadet evreni </u>

Seninle paylaşmak uykularda en büyük günahları

Ve güneş her gün doğrulup aynı yöne

Buhur, küheylanını sürer

Yüzün ki korkular verir bana ne zaman yüzümü tutsam yüzüne

Yüzündeki kuşkun kedere, gür kirpiklerinin altından

Beni tutsa tutsa gözlerin tutar ayakta

ve mor ağzını gecenin kumuna batıran ben

Şarkısıyla yaşadık yıllar yılı baharın,

Değil mi ki çılgınlık sahip çıkmış düzene,

Örseli duyarlığımdan kalın örtüleri

Kalbimde bugün açtı siyah renkli çiçekler

bitse bu sessizlik, bu kirli yapışkanlık bitse

Yağmur da var çok sevdiğim rüzgarda

Yola çıktı yolu bilmeden

ve bayram şenlikleriyle. oysa ben, kış geldi

Sayarken yanılmıyorsun;

Kapılıp gidiyorum saçının sellerine

hiçbir şey kalmasın ayakları üstünde

Hıçkırıklar

size adres sorduğumda tereddütsüz söyleyin

ne diyordum arkadaş?

Muradına erince bitti.

mercury marka.

Sütünü yumurtasını koydu

ve yaşamak onun da üzerinde

Sesimi Arıyorum

Amerikalı değil, sanki dünya kırması

artık dokunamıyor kakülün bulutlara

bütün tersaneleri işgal edilse de yurdumun

çiçeklerden tacını öremediysen, ne önemi var?

Bir kocaman yumak ip vererek ona.

Soluğun saçlarımı yaladı, sanki bir meltem gibi

Göksu deresinin orada

5. Şiirimiz mor külhanidir abiler

böyleyim diye ayıplama beni

İstanbul'dan çıkıp Diyarbekir'e doğru

bilirsin

Zamanın aylası, gece beşiği ve güvenli

ve zayıflığından bir bakıma

Bir sözcük sessizliğin kanadı olur bakarsın,

Ey sokaklarında yıllarca avare dolaştığım

Ben toprakta dağılacağım.

Aldım yedeğimdeki kelimeleri

sıçrayan, yenilen ve ölen geyikler

kanımda kımıldayan tutku

içime batırdınız ceylan kemiğini!

boynumda dükkan kapatan esnaf

Karaların ortasında akınla.

açık alanlarda ağır

su şırıltısında sayıklayan hasta

Ve katledilirken ter

Çivi Yazısı

Adam masaya onları da koydu

Beni şey et gülüşlerini bekleyeyim.

Zamanla nasıl değişiyor insan!

ÇIKSAM

İnsanlık bahçemize sensizlik hazan düştü.

gözlerini gözlerimden al

Neden kılıç kabzasındadır kınalı parmak?

14.07.2020

Karınca yumurtasından kartal çıkmaz hiçbir vakit,

çıkarım insanlıktan, dönerim pantolonlu bir buluta!

merkep kiralayıp da kazılan kökleri

Kızgınlıklarınız yok mu sizin,

Aldırma reis

anlatamıyorum Nermin

dökülürken tüyleri

aşkı tattığını, karım dediğini ve aldattığını

Beni sevmesen ölürdüm

bu yüzden odama resmini yaptım,

Bizi öyle harab, öyle altüst ediyorsun, etme.

güneş mi göreyimmiş, iki insan, açılsın mıymış içim

iplerimiz uçuşup duruyor havada

ne taş yastıkta bir gece uykusu.

Bilirlerdi Evet'le Hayır arasına Belki

bildiğim ancak aşıkken var olduğum...

Açma pencereni perdeleri çek...

bu şiiri ben yaralı bir panda vaziyetinde yazdım

Kaldık..

Saatler bitmiyor yapayalnızım

Hatırlarım küçük kirli bir bulut

Mavi bir dünyada gelir en önce

ve balından mahrum edildiğim kırmızı ağzın, kocaman gözlerin gerçekten var

Gecikmiş bir alevle ışıyınca sokaklar

benden önce söylenmiş bunların hepsi bin kere

bir merhaba'yı bıçaklar gibi artık

Tam zamanında gülmelisin Kemal Sunal küfür edince filmin bir yerinde.

Vera direksiyonda Moskova?dan Kırım?a gidiyoruz Koktebel'e

Senelerce senelerce evveldi

Yıpranmış ve kirli

Dolaşmak, dolaşmak sana dönmek

O gün gelsin neşemiz tazelensin de gör

yeniden sipariş ettim kendime

senden nedense vazgeçilemiyor

beni düşün bu gece,

Sivas ilinin Banaz köyünden

Tecimenler, onlar da sahi değil

Ve düşün sevgilim, mahpusunu kıskanan bir gardiyan düşün

Kuşlar geçecek damların üstünden

yüzüme dokundukça tırnaklarım kanıyor

Kan temizlenir cellat ölür

Senin gururundan, sert sevecenliğinden yoksun

fakir herkes, meşhur koca bir millet!

dudağının boyası çiğ taneleriyle silindiyse

ben benimle savaşıyorum,

Ben uyur, düşümde

Nazla, sitemle, kinle

Ve uzaklardan

Uzaklık kötürümlerini durdurur yalnızca

Garip, güzel, sonra mahzun

hayaletisin... Ailemdeki insanlar gibisin çok duygusal çok güçlü, çok yaralı...

ve o, yakası, rüzgarda, o, beyaz gömleğin,

mutlu ol.

yakaları karanfilli ibneler eğer beni aldatmıyorsa

Gözlerin Gök-Yüzünde Bir Dolunay

Üşüşür ben kalbimi sarkıtınca aşağı

rüzgar bir sır gibi zamanını bekliyor

Ve soğuk ay ışığını güney denizleri üzerinde parıldayan

Zencilerden konuşsak sonra

söylenmemiş sahipsiz

Çok uykum var, öp beni, öpersen ne güzel uyurum

Geyikli geceyi kurtardık

Zekayla aşağılanabilirdi

Senden bir kıvılcımın, süreyya bir şulenin,

Bir hayata çattık ki, hayata kurmuş pusu.

bir kuyu, asamdan düşersem içine alacak beni; zifiri!

Adını kazıdım duvarlara

Yüzbinlerce can per perişan

belkide sevdim isteyerek...

El tezgahlarında kitaplara baktım

yıkayıp kefenledim mehtabına gömüldüm

Bu gözler, o aydınlık o güzel gözler değil

bu serüven ki

bilmek isterdim

ansızın yakalanmasıdır bir kuşun kapana

Kahrolsun bütün yaniler...

Silip süpürdüğü

Gözlerimi bağlıyorum geceyi mendil yaparak

Ya sizler! ey geçmiş zaman etekleri,

Buraya, bir inanç bir inat koydum. Tut ki unuttun, tekrar bak,

adamlar, kadınlar, şehre indirdikleri bakraçları

uzayıp gitmesi kadar bir aşkın telaşla

bir tat bırakan tende

Seni bekler

yarın huzura çıkacaksın, sana sövecekler

Seni beklemekle geçse de ömrüm

Hani şimdi bize

yol nerede?... menzil neresi?... amaç nedir?

Ve unutabilmek her şeyi ansızın

Uykuyla uyanıklık arasında

Bağışla bizi diyebilir miyiz bilmiyoruz

Bir şey söyle bana

ben gölgemin kiracısı

lif lif yoluyor dram seyyahı bedenimi

Bu da sana son sürprizim olsun

İşte altın ve kara akıntılar:

Sağırım, nasıl oluyor da uğultum uzaktan

Hayır başka türlü olmayacak

Ne istiyor diri kalma duygusundan başka?

o altın gözlü anka

Sıcak ikindi şiirleri,

Senin yeşilinde unuttum siyahlığımı

Leyla diyorsam şu bizim gerçek Leyla

Bir papatyanın acısını dinliyorum.

Dokunulmadan geçen yıllar bana ağır

güneşe gömüldüler.

Hem de bir eylül ayında gitmelisin.

Bir telli, turnanın peşinde?

Bak başladı bile yağmur sen hala evde misin?

Sarı bir elmayı dişledi bir iskele memurur

Boynuna takabileceğin bir tümcenin o parlakca kalp kristali

Gözyaşlarını kuruladım perdelerin ucuyla.

ellerinde kir birikmiş günahkar bir kadın

Dünya soğur, akşam serinlerken,

Burada son fırtına son dalı kırıyordu...

suya da anlatma düşlerini

Bir karış büyüyecek.

Tanrı öpecek hepinizi bir gün

Hiçbirine bağlanmadım

Bu kadar kolay harcamazdım rüyalarımı,

Uzak Kaderler İçin

Ardından bu yolun can görünür

turnalar gidiyor; ben kalıyorum

Sayfa 27. ayına girmiş. Nerden baksan 750 den fazla şiir demek. İçinde 5-10 tane tekrar olsa bile bayağı çok şiir demek.

O çok sevmek, tenin bir başka tene değmesi.

yapıların tırmanıyor üst katlarına,

gecenin derdine yanıyor sokak lambaları

-Sevişmek!

su ve ateş ve toprak.

Yaz sonu hüzünlerinden

Tenhalarda ağlayan bir okul kaçağıydın

Bir ton yıldızla geleceğim sana gene,

bırakırdık kendimizi

Yılandan çıplak,

Çünkü varlıktır sevgiye en güzel kanıt

bir kurbağa zıplıyor yaşamamızdan

ağzını ağzıma sokma sabah sabah

Biz iyiye iyi, güzele güzel dedik.

Yaşamak neleri öğretiyor, düşünüyorum

ikinci serpilişin bir yüreğe

beyni, ağzı, dudakları ıslandı

Ne zaman deyecek, niçin deyecek.

hiç ateşe tutmadım yüreğimi

Yumuşadı mı sert yanları

Cesur otobüs pencerelerinden

bakıyorlar

kırlangıcın kanadındaki kezzap

Unuttunuz konuşmayı kendinizi vererek

bir yanım bırak diyor bir yanıma

Ah, yürekleri toprağa saplanan arkadaşlarım

ben her bahar aşık olmam ama

her hücremde bir inkılab

şehre karışmayan bir dehliz değildim

O zaman bir üzünç aralığında - herkes gibi - başlar korkum.

döl saçan her rüzgarın

En uzak sevişmelerin

bizi onduran birşey

Hüzünler ki aşkın ve şiirin

İki gözün kocaman iki gökyüzü

-heyecan verir bana aşk

gümüş bir zirvede eriyor.

sözlerinde ipeğin uğultusu varken düş yola

yeşil bir yağmur sonra...

Üstüme kaldı.

sevdalı menekşem

yol bir kafiye arar ve bulur

Ağır küfürlerle bıçaklanmış incelik

Önce söz yoktu kalbimin en doğusunda

Gökten bir el yaşlı gözleri siler

Sen sevgileri ve yolları hatırlatıyorsun bana

Sana, aşık olmayalım demiştim!

06.03.2020

İncitip günaha girme boşuna.

İnandığımız ne kaldıysa

Peygamberin parmaklarına asıp paltolarını

ne kadar tutkunduk birbirimize

Çok açık bir yazıdır

Şen Olasın Halep Şehri

O vakitleri.

Dağlardaki çocuklara vereceğim;

sen kimseye küsmezsin bilirim, gözlerin de

Yalana yaslanmış bir çeşit erk kurulmadan önce

Deli gibi sevmelisin güzel gözlünü.

Cehennem, insanın kendi ciğeri

deniz her gece kapanıktır gemiye

aktığından yorulmuş olanın

elinin titremesidir, sesinin duyulmasıdır susarken

sen bir şehir olmalısın ya da nar

tam kalbime düşüyor yıldırımı

Yağmur bir yalıyor yüzümü,

bir belaya çattık / nasıl bitirmeli

Çürük ve havada asılı tahtalar üstünde

ey bir elinde mezarcılar yaratan,

Çıkardığın yer yıldızlardan da yüksek

hep yanlış anlaşılmıştır

Başına diktikleri o taş,

Haz cini kızguran

sana yangınla, suyla, ateşle

Çanlar sustu ve fakat

Sinsi gülüşlerimizdir şimdi pis bir suda yıkanan

Sensiz, kaldırımlara nice güzel can düştü,

Kaynak ol... Ben uykuları da sevmem ey can

Tırnaklarıyla düzeltemiyor insan.

En çok sesini aradım.

kara sessiz gemiler geçiyor gecenin üzerinden, ağır ağır...

inanıyorum yeniden sevgiye ve güzelliğe.

Serin karanlığıma bir çingene düşerdi

İşten dönenleri gözle

Sigaradan derin bir nefes çekmişçesine dolar içine.

Ölürsem acımın hakkını veremem,

Varlığında ben

Bilmekle ben amenna

bugünlerde herkes gitmek istiyor.

<u>Aşkın adı Ayten olsun</u>

İnsanlar ne kadar merhametsizmiş.

gibi yabancı bana.

ziller bozuk paralar bozuk

Şimdi bir garip ürüzgar geçer bilir misiniz?

Çünkü her tarafı aynı miktarda müphem.

Fırat suyu kan akar

Kimselerden korkmadığınız kadar korkuyor musunuz

Benimki bir iç kanama, bir bozkır sıkıntısı

taşımaktan, bir avuç kızgın kum bile yok

isteyerek değil...

Gözleriyle izlerdi sessizce erkeğini

Ve düşlere vuran gemi

Sarı güneşler ortasında turuncu bir gün

Acılarım...

sarı yazgım her sonbahar onu

geldi savruldu üstüme geldi yıkıldı

Lokantadaki uykulu çocuk

Isırmazdım dilimin ucunu

Çocuklukla, gençlikle, yaşlılıkla

Nasıl acılı bir kanserdir bilemezsin!

Araya gitti diye içlenme baharına,

bütün çıplaklığımla, kalıyordum karanlığın koynunda;

sevgiyle hatırlansa bile hatta.

Ah o hiç dinmeyen rüzgar

trenin gecikmesidir istasyona yalnızlık cinayettir

şarapla lekelenmiş, solgun harita

nasıldı bu fal, yani nasıl açılırdı bir kapının kilidi

tütün gibi bakıyor nisanlara

bir sabah çıkagelirim

İnce ve derin hasret

Kimin kolu kimin bacağı

al benden ekmeği, havayı,

temiz döşeklerin ürpertisinden çeşme

ben! çocukları sevdim yaşadım. dünyaya alışmadım

Açlığını gideremediğin zamanlar oldu mu hiç?

İşte o günden beri gözlerde, dudaklarda

şehvetle açılmış ağzından, gökyüzü

Sabret kalbi tomurcuklardan pembe olan.

başlamayacak ve zelzele ve 7 melek ve yeddi eminler ve ellerinde

Işıklar oynaşır sarışın, ince,

adımı değiştirdim fırsat buldukça

Biterdi bir kış, geçerdi bir yaz

Ben onun için böyle ortalıklarda kaldım

Bu yürek

İyiyiz

Ölümsüzlüğün sofrasına bağdaş kursam

Tam da susuşların birbirine eklendiği yerde

Biz yeniler bir an önce dağılsak bari deriz

Bu yüzden sevmezken seviyorum seni

derimizin altında o ölüm namussuzu...

sebepsiz bir ölümü,

Kuş sesleri de ertelenebilir güne karşı

yarıldım / sebep

Siz geçiren hamhalatlar dümbeleklere.

Akşamsa beni uyut..

ve çıkarılmış insan gözleri

Hızla yaşadım genç ölmedim

Anam koş kapa diyor muslukları, üç gündür akmayan sular geliyor.

yağmur yüzü görmeyen pencere

Annemle İlgili Şeyler

Evet cok geç anladım...

Bu yazdıklarım çok budaklı, cok bükümlü

sevdiğini düşünmek

Annenin gönlüne su serptim

06.01.2019

Bastırarak kalbini avuçlarınla

Dönülecek bir yer

Aylardan temmuz, günlerden pazar;

Geçmişimizde en çok özlediğimiz mi en çok unutmaya çalıştığımız?

ıslanan bedenlerde eski bir kokudur, yalnızca budur

Ve başıboş akan ırmaklar gibi,

Kırmak istememiştim duygu filizlerini

Haritanın denizde ıslanmış parçası

Yazdığım şiirler de canımı sıkıyor artık

yürürüm yürüyüşümdür yeryüzünün halleri

Sessiz, buruk, içten, sivil, mavi, ekmek kokulu, iyi demlenmiş

kız için

Yıldızlara çobandık, değirmenlere su,

ağlayan suretidir

varır varmaz arıyorum seni kendime

tutmam gerek, sormam gerek, bilmem gerek

beni alır şehirden yıpranmış bakışlarla

gül sana sevdalanmış

Bu değirmen seninle dönüyor; ahenk senin,

Böğürtlen kokardı tedirgin boynun

bekçi

Aynı şeyleri seninle aynı anda düşünmek birlikte ağlamak gülmek. Ve buradayken bile seni çılgınca özlemek?

Anlıyorum ki ayrılacaksın

Bir mavilik çökerdi gözlerime

gök gözlerinin buğusunu yansıtır

ayrılığı emzirenler kazanıyor belki, belki iki kaygan organ

sokaklarında mohikanlar gibi ateş yaktık

Taş duvarlarda kayboldu boğuk seslerimiz

ki hemen geliyor aklına

eskimiş bir gömlek gibi atılmışlığını

Ölümsüz düşmanı oldum korkunun

Sen benden daha delisin,

tabulardan koleksiyon kurmuş bir kent için

Gitsek gitsek diyordun.

bu göz gözü görmez dumanlı halime

Akan yıldıza,

Kalbimde yaşamak aşkı çınarlar

<u>İNS Ü CİN</u>

19.08.2014

Tenekeden bir aydınlıkla kestim

sonluluk sorgusu getiriyorsam

Yavaş yavaş çürüyeceksiniz.

Şehrin her bir köşesini ve her köşesinde başka bir hayata dönüşen gölgeleri fark edebilmeli. Sahici olan ne varsa ve içinde yaşamak adına bir giz taşıyan ne varsa fark edebilmelisin. Böylece zaman senin kollarında uzamalı. Bazen akrebi sımsıkı avuçlarında tutmalısın. Kimi zaman da bir yelkovanın sırtında savaşmalısın ara sokakların içinde.

Tarihe dersini vermen gerek

Bir kediyi okşasam ellerim yumuşardı

o, korkunç bir yekinmedir buralarda

Alaya alacağım onu, hınzır ve hayta

Önümüzde bir çınar yükseliyor

Yedi canım vardı, ikisi gitsin

Sen metinde her nasılsa üç satır atlamıştın,

Ve bazı işlemeler yapması hayatında

bir şiir seni bu kadar sever miydi sanıyorsun istanbul?

yağmur bir dua gibi geçerdi pencerelerden;

Bu son tutsaklığıma fazla dayanamadı anam

Suskun, hayın, çıyansı.

gitar çalma, susalım biraz yoruldum ağrımaktan

Çaresizlerin, fırtınalar arasında, bir gün oraya ulaşmanın düşünü

Yoksa kim dayanabilir zamanın kırbacına?

Bekleyeceğim

Allah' ım düşmanımı düşürmesin bu zaafa,

Annemin duası, düş de perde ol!

Evlerinin içi gurur döşeli

say ki ıslanmaktım, üşümektim,

Ay ışığındadır sevgiliye duyulan hasret,

Bir ses, yabancı ve güzel, uzaklardan...

sevebileceğim kadar

Ben bir askeri mektepte talebeymişim

Toprağına karışmış bir çiftçi gibi

koltuğumuzun altında birer dinamit gibi kellemiz

devrilmiş sarayların dumanları savrulur

şimdi adından esen üşüme...

Kocaman camlı pencereleri merakla bakıyorlar bana.

de unutmaya çalışıyoruz.

Akşamdı Uyanıktım yatağımda oturuyordum İstanbul mışıl mışıl uyuyordu.

Ve dahası var merak ediyorum

masa çırılçıplaksa bir sandalyeyi gösterir bize

ne yanlış ne doğru olduğunu duyurdu vaktin.

eskitiyorum, eskitiyorum kalıyor ne kadar güzel olduğun

9.3.2019

ve kuytularda, dağlarda, alanlarda

Kayıp bir adresten geliyor sesin şimdi, üşüyorsun

<u> Tek Hece </u>

Ayrılık ruhumu elimden aldı

24.11.2020

Bir sonun belirtileri yüzümde yer yer

gök bakır.

<i>Kimse dokunamaz bizim suçsuzluğumuza" </i>

siner buğular gibi düşüncemize

Yüzsüzlüğün bu kadar çabuk yürümesine

Buraya umutlu günler koydum. Şimdilik uzak gibi görünüyor, ama kim bilir, birazdan uzanıp dokunursun.

Yaprak dökmeyen ağaçlara güvenme

Bir yanda giden bir noktaydı karanlık,

Balkona yorgun çamaşırlar asmayı

Ayaklarıyla dolaşan adam toprakta

Sultanımsın susunca

Bir rüya mı gördü yalnız keşişler

Uzayan saçlar, alnında avuçlarımızın

hala kanaması nedendir faşizmin göğsünde

mavi yitik, beyaz kızgın ve siyah

çıkarıp hançerini yüzümüze assa

Bir renk de kendinden kat

Dünyanın yalanları, uçakları ve bombaları arasında solup giden ömrümüzü

Ağrı, sızı bırakmaz ki bilesin

bir olgu olmayacaktır sana

elindeki kalemi

Sana adını söyleme demiştim.

Mavi kareli gömleğiyle hatırladıkça babamı

Belki şu an üzerimdedir gözleri diye paranoyalar yaşamak,

Nerede Yang?

bir kırmızı gül olur ancak

ya da hiç kimse

ağır yaralı iki bacak gibi yanyana

kara sessiz gemiler geçiyor geceden, ağır ağır...

Ne çok şey bildiğimiz çıktı ortaya

Adını yitirmiş esrari bir aşk gibi durma arada.

çiçekli portakal ağaçlarının kokusunu anımsıyorum

Yıldız dolmuş gökyüzü ayaydın

Eksilmeyen çilemsin

Hadi git, ne bir adres, ne bir hatıra bırak,

Bazen kendine aşık deli bir fırtınaydım,

Barış düşünür,

üç yaşımda Halep'te paşa torunluğu ettim

Var olan aşınıyor azar azar zamanla.

gibi gelecekten de parçalar ayıklamak.

Ellerin beyaz,

Tut ki bir marul yaprağıydım

Günlerimi bir düş

yalın bir kalp ile sustum. ah ölümüm!

Gerçek der misin ona eline geçirsen de

Ölüleri örten yapraklardan başka.

belki de bir zehirli göz tarafından zehirlenmiştim

Sen henüz yorulmadın yokuşta devler gibi

umutlar kalıyor; ben gidiyorum.

Gülüşlerin bende açsın gözlerini ışığa

Sekiz arşın iki karış,

uğradığım kinayeler bön ve berbat.

Bu duvarlar yetmiyor bizi ayırmaya bilesin...

Adresin üstünde mor bulutlar

Ve tarçın kokusu ve yorgunluklarla

karada balık gibi nasıl yaşarım, söyle

Boğuldunuz mu?

geri gelmek istemenin en büyük delili;

Ölme diyorsan; gitme kal öyleyse

Ağzım o çeşit yok

çünkü ölümün kanıdır besleyen

Hiç gülmedi yüzümüz,

demek uykuda öteki

Bir dürüstlük aradı yasla avunmakta.

annemin elleri gelip bulduğunda saçlarımı

Bütün akımların ovası kalbim

kim olsa serpilen coşturuyor bizi

ve "ellerini seviyorum" diyen

ayrılık acıyla süzülür kandan

bir bulut geçiyorsa onu görürdük

sabah ezanını

an gelir şimşek yalar

hem de sıkı ve amansız bir biçimde

yangınsız mevsimim olmayacak mı diyordum

Kimyasal korkular, kanlı gecelikler, dalgalı sirenler

bir yağmur sonrasıydı

seni öperek bilemeliyim

Gönüldeki birlik kalkandır dışa

burada yoğun bir savaştan

14.02.2021

iğrenerek. hepinizi kucaklıyorum ilkin

beyoğlu'nda gezinen

Cılk yumurtaya

Beni oğlum, beni oğlum diye

yoksa saçları bütün saçları dünyaya akıyor

Kendi yansımalarını görür, yunar, boğulur.

Bozacak tek bir yeminim olmadı

Çocukları koyver, nereye gitseler ne yapsalar

Yıllar geçti saban ölümsüz iz bıraktı toprakta

Bu iki yüzlü insanlar anlamaz beni

bırakır mı yakamı yaşadıklarımı

Emzirin sığınaklarımı uyak bulsun koyaklar

hangi bir elinden güzelim hangi bir

tamam sustum.

Gömleğimi zorlayan kuş sesleri.

Kadırga

İklimden şarkılar getirdim sana.

toprağın tortusundan gayrı hısım bilmeksizin

İki reklam arasında bolca hayal...

Değil, değil bunların biri

Elleri aranıyor tutamıyordu.

ya çok erken ya çok geç doğmadık mı sevgilim

boş bir anda düşlüyorum

o çalmayan bütün telefonlarda

Sürgün günlerin birinin batımında

Geyve'nin gülleri ve beyaz yatak

Duman almış karlı dağları

sigaralardan Harmanı

Ah ulan Rıza... ben şimdi,

Belki gülersiniz, inanmazsınız

Baharat yolunda baharat.

Ayrılığın zorlaştığı yerdeyim ve dalgınlığım

sarılalım diyecektim az kalsın.

sokaklarında adanın,

bugün kalbimi eski bir plak gibi

Anadolu bozkırlarında

Güverteleri uçtan uca orman,

Küçük anne, kelepir kız,

"insana en yakın yalnızlıktır insan"

Sonra geçip bütün korkulardan, karanlıklardan

ellerim oldum olasıya seni unutsalar

Bütün kiraz yangını çocukları andıktan sonra

Eylül gelince ilk yaprağın düşüşü, okul tatilinin bitişi

günler perişan

insan varlığımızdan tuhaf tohumlar bıraksam

ne kadar uydurma

armonikamla.

kökündeki yerinden bilemedim:

sevmekle başlar her şey ama bir kadını tanımakla tanık olunur

Ölmüş çoktan, boş kalmış içi.

<u>Öylesine eksiğim sensiz</u>

bitmemiş bir ömrün yalanısın

hepsini yeniden, bir bir dünyada

Bir gül uzatırdı çocuklardan biri

En zoruma gideni yap hegame getir

Hırçın ve ele geçmezce atılgan

Bir çocuğun gülüşü gibi

açık ve temiz havada bir yürüyüş

aklın ayrı bir yerde gönlün ayrı bir yüzyılda kalmaktan

Gene kapı önlerinde.

Ben ölürsem maviş anne, mutsuz için

Bu alışılmış vakit böyle her gün geliyor

Hangimiz ermiş mutluluğa.

geçip giden gök taşlarıdır

Ama bıktım artık şerden hayır damıtmaktan

"Yürüyüş yapmak" istedi. YÜ-RÜ-YÜŞŞŞ!..

bir kez öptükten sonra,

Tek başına on tane adam eder!

o yitik ütopya

ve o üzünç bitkisi çocuklarda ölürdü

Uğruna ölümlere gidip geldiğim,

hiçbiri bir annenin ellerine oğul sıcağı bir dokunuş konduramaz

Sahanlıkta saçlarını tarıyor kızlar

Kaldırımlar

Baskın korkusuyla ürperen çadırların

sen buzul, sen devamlı, sen...

bomboşuz, korkuyoruz da.. ve kemikleri bunlar gökyüzünün

yüreğimin kabzasını

Bitebilir bütün acıları yüreğin,

Aşklar İçinde

Göçmen kuşları gibi gelip geçtin bu şehirden

Gözünü kırpardı gece, aydede

Ne yapsalar boş göklerden gelen bir karar vardır

imzasını görmeden

Ürkek adımlarıyla uğrun usul

Şivekar korkmadı kaybolmaktan

Ağlayan yüzünde isanın

her gün zıplıyor, her gün eksiliyor, her gün

Kırmızı puanlı bir şiir olarak uyumalı, mor puanlı

Biliyorum

Yani adamlığımı

Deprem gecesinde bir yıldız,

Bir kaza olsa adı aşk oluyor artık

savaşırdım kovmaya, çifte yetkeyi

ve kadının doğurma vaktini bilir

Sonra dünyanın bütün sinemalarında bütün filmleri seyrettim.

Bir kılıç komutla, yağmurca boşanıp

Günler geceler ağaçlık yerler

alaturka vakitlere ayarlı

Giderek nasıl anlaşılmaz olur sözleri

Yıkanmıyor bir kez olsun yüreğiniz yağmurlarla

bir araya gelerek çektirebileceğimiz

Aramızda bir peygamber de yok!

Sanki bu yüzden kimseler görünmüyor ortalıkta, utançlarından

Ne güzel seni bulmak bütün yüzlerde

Milyarlık tarihin coğrafyanın içinde

Her sabah soframızda ekmeğimizi

Gölgemde hepiniz bir yer edindiniz

dedim, aşk

Biraz daha fazla sevdiğim, biraz daha önem verdiğim.

cılk yumurta akı, kına yakısı

Balzamin

Konuşmaya başladı sonra:

Esaret değil ayrılığın,

Keşke, yalnız bunun için sevseydim seni...

mermerini emerek dağlarının,

Eylemle uçar bezginlikteki kir

uzaklara.

iğde ağacının bereketi vardı yaz akşamlarında

Gelip geçen bir nöbet gibi o anda orada

Sonucu kılıcı kuşananından belli olan bir savaşın,

Ve kişiliğini ararken uzaklarda,

kan ve demir kelimeleri söyleyince

Gecesi uzun süren karlar-buzlar ülkesinde

dokunursam güneşe.

ve susuş,

gizli bir yerde genizam yok

kayınlar Rus sayılıyor kavakları Türk saydığımız gibi

Haz cininin kopardığı gürültüden başka bir şey değildi.

Gözlerimi damla damla kadehime damlatarak

Sesini duymadığım gün

ezberle sıranı

Biz her şeye,

işte mevsimlerin değiştiği yerde buharlaşan

dilin güzüdür üşür

ellerin, denizlerin, korkuların doluşacak odama

Güneş doğmasa

Platonik biricik sevdam da buymuş meğer

Ölüme nasıl gülerdi.

Saadeti karşılaştır yaşayan mutsuzlukla

sahipsiz vuruşuyla ispanyolun biri

ve koskocaman bir hansın sen uğraşma bu çocukla

şimşeklerle boşanan yağmur başladığında

Bütün sürgünlüklerim bir bakıma bu sürgünün bir süreği

sonra birden kapılar açılıverdi ardına kadar

Umurumda bile olmaz nükleer denemeler

bir kavmin ehliyiz, yorgunuz. ne var ki

ama bazen dünyam küçük dar oda

<u><i>Mehtaplı yüzün Tanrı'yı kıskandırıyordur.</i></u>

Dokunduklarımız için ellerimiz.

kurtarıp da meleklerin arasına bıraktığı

Yaşanmamış hatıralar bilirim...

Gün batar

Ateşli yıldızlarla doldum ağzıma kadar

Mahmur süzülen bakışlar

nereden bilebilir insan

Artık çocuk değiliz, susarak da bir şeyler diyebiliriz

kendi kendime

Göz önündeki hesaplaşmadan kolayca kaçan

Gün yüzü görmeden kömür çıkardım.

umuda benzer

Öyle aydınlıktım

hercai bir yürek somurtkan kepenklerin ardında

Mutluluk gibi kazanılması zor

ben içeri düştügüm sene onlar için yazdığımı :

Hiçbir çağrıya uymadım ömrüm boyunca

<u><i>Kavlime sadıkım, sadıkım sana </i></u>

günahkar iki melek olan sağdıçlarım

Kalbime dokunuyorum bir kelebeğe dokunur gibi

Dudağında kuruyup dağılan sözlerini

solonun ortası kocaman bir yara izi

tut yüreğimden ustam tut,

Yanlış adresteydik, kimsesizdik belki

Masmavi göğünle

çünkü haksız olduğunu

Kimsesizim hısmım da yok hasmım da

Binlerce yıldızıyla bu sonsuz mağaranın içini

bu alçak dünyada ne kadar yükseksen o kadar mutluyum

Bugünlerde Mozart'ı seviyorum en çok

Şimdi yorgun ve mahçubum kanımın yarısı alkol

kaldım

Buraya kadar geldi masal

Ölüm bize ne uzak bize ne yakın ölüm

bitse bu kirli ve yapışkan sessizlik, hiç gitmesem

güçlüyken de

Sen yürürsün rüzgar yürür

- Tutsaydın ellerinden, bırakmasaydın. Gözlerini gözlerinden kaçırmasına izin vermeseydin. O zaman gidemezdi belki.

Ayrılıkların çanı vurduğunda

Şu sardunyanın kırmızı çiçek açışına

Buraya gelirken

Belki hayat aslında enine çizilmiş plak

Sonra cumartesi günleri gelir

Bir ezgi dönüyor dönüyor dönüyor

Ayak sesleriyle şiirler bestelediği

Soyulmuş bademden daha ak bir ten,

otobüs camına bağrında bir ok ile

Yıkılmazdım biten sevdaların ardından

Yenik bir tavla maçı ertesiydi.

Bundan böyle bir aşk için

onun için üç isim seçmişti,

öperse hasret olurmuş; diyen bir türkünün yanaklarından,"

cebinde "Sözcük tarlaları"

kül fırtınaları kavurdu saçlarımı

Nereye gitsem bir uçarılık yüreğimde

Şarkımız Bizim

ey içimi ekşi sularla çalkalayan baş dönmesi

Dost bakışta, güler yüzde Sen varsın.

Israrla, inatla, kanırtarak bir şeyleri

Bana zaman tanı.

Uyandığın sabaha, yatağına

İşgalci bir aşk bu,

Biri bir mum gibi yanmak sonuna kadar,

İsmini yazardı herkes onun bağrına,

hergün yeniden yaşamak

Zamanla anlarsın bu bir yanılsama

ben ki, bir süredir ölmedim.

Anamın yüreğinde bir kor

birlikte rus ruleti oynayalım gitmeyin

Öteki tabanının astarını,

Çeviriyorum pikabı

Hayatımın üstünde imkansız kuşlar uçuyor.

hayat trajik bir homoseksüeldir

bu kadar hınç bana fazla.

ve ardına dek açar

hüznümle ve çirkinliğimle yargılamadan beni

İnsanların

Bir şeyler fakat beni yaşamağa bağlardı.

Hiroşima'da öleli

inen semavi atlaslar, bir gülün

böyle niye beni

15 Temmuz anısına

Hamleler, darbeler, sarılışlarla binlerce yıl

Hüseyin'in matarasıyım

ey şiiri bir duyarlık vakfıdır diye

Vücudun çıra gibi tutuştu tutuşacak,

Cilve tuzağına düştüm seher seher

Bir anın güzelliği, utançla

Gönlüm acıklı buldu, en ateşli çağımda

Renk diyordun al işte bak

O derin uykusundan

Üstelik günlüğü yoktur hüznün

Bir gülüp bir ağlayacaksan böyle sen

gülümseyişle, sevişmeyle denizlerinize kondurduğunuz kaç adanın,

Aman turnam telin, teleğin olayım...

Ne sıcak şarabı, ne suyu,

Ayrılıklar ki nişanlısıdır hasretin

Niye bir yumruk durumunda değil

Kavgaya tüm kaslarınla, gövdenle, tutkunla gireceksin

Ne zor şey değil mi ölmediğini bilmek,

Ne seviyoruz ne de sevmiyoruz birbirimizi

Ve ucuz korkuların kör kuyularına

Sevmediğini bilsem de

Her sevgi kitabında

Sağ taraftan çıngırak sesleri geliyordu:

Kalbimin kanını buharlaştırdı gözlerin

yediremezsin sokulmayı kendine

gittiğin yere yakışan

<i>Yoksa gözümden çıkan su mu dönen kümbeti doldurmuştur.</i>

17.09.2020

gözlüklerim kırılacaklar

gençliğin yüreğiyim her daim,

martı çığlıklarıyla bir sahil kayalığında

bütün halleri kalmak olan

Biz ki bu hasreti,

Aşkın kadın adlı penceresinden

Eriyip kaybolduğumuz yerde...

Silahlara veda

kimliği duvarlarda kalan bir kaçak

sanki kapısı çalan

Ne Tanrısı, ne de peygamberi.

başka bir ses gerekir belki de, bilinen

Dön bir akşam zehrini paylaş benimle.

Hafızası ölü nakkaş gibiyim

gibi bırakıyorum ellerini

Sonra ayrılıyoruz korkuyoruz da

Döner döner de bir Temmuz günü

son sürat kan kaybediyorken

Kahpelendin de garez bağladım ahlaka bile.

Kopmuş uykunun iskeletiyim ben,

Kirpikleri

14.12.2018

kar dindi

Ne ikna edici bir intihar girişimidir şimdi göz göze gelmek

bir karanfil pencereyi deler

Ayın da evini yıkmayı kastediyorsun, etme.

yazdığım bütün şiirler öyle

Meyvahoşun orda bir sabahçı kahvesi

27.06.2020

Ne kadar şişmanlamıştır kim bilir.

gözlerin küllenmiş yangın yeriydi

Sana meftun ve hayran, sana ram olanlara,

Seni sevmeye başlamak için seviyorum seni,

Kimse yere bakmıyor, herkes gökyüzü. Kimse sevmiyor, herkes arzu ediyor.

Bir dakika bile gitme sevdiğim

Çimen gemici çocuklara.

Altına saat:16.00 diye yazmıştın, ve 16.04'tü onu bulduğumda.

Akşam kızılı gözlerimle bulacaksın beni.

ve insanlara inanmalıyız.

Barış günü insan hakkı yenirse

Yürek: Kutup Tan Vakti

Vitrinlerin önünden geçtim

Sen bir gece gelsen

şimdi dolaşıp duruyor aramızda

Ne olur, kızma bu kardeşine!

İlk nefeste yarılanır cigaram,

çocuk çığlıklarından

Hep rüzgarla bir tuttum seni

her bahar gitmek isterim.

kendini de vurur, anla despina...

bir yastık arıyorum kuş seslerinden

Vadimizin üzerinden seke seke geçip gitti.

Unuttum, Unuttum, Unuttum seni

Geriye mapushaneler kalır, paslı soğuklar

Ben şenlikçisiydim pıhtı kanın

13.08.2020

Bütün umutsuzluğuma inat

Ayaklarımın korkusuzca çiçeklendiği, silahıma yapışıp sabahın serinliğini beklediğim,

Şimdi de denemek istiyorlar

Bunca ölümler az gelir bana

Tek Hece

Ne kaldı, ne kaldı geriye acılardan

Alamadım yaşamanın tadını

Bundan daha güzel müjde mi olur?

kırk dokuzumda yine Moskova'da Tseka-Parti konukluğu

Ağaç ne diye kalktı çiçeklendi,

Ağlarım kahverengi.

Müzikle flört ederek büyümüşken bile ben

Küçük gazetecim hergün böyle mağrur.

Neden akşam oluyorum tren kalkınca

Evet ama nereye kadar?

otelin penceresinde duracaktın

alın o ki saçtan kırışmaz zerresi

İyot kokulu yalnızlık panayırlarında

Ne zaman elime bir kağıt alsam.

Bir avuç yem bıraksan ölür müsün, a gülüm

İşlenmemiş Suç

ve herşeyin üstüne bir gül işlenecek

üstlen çöllerdeki rahmeti

ve bazen başkaları

Bu akşam çekip gitme adına bütün ömrümü ve seni sildim.

Sanki biraz rahatladım.

Salt yadsımak için sevmiyorduk

Kum fırtınaları başladı

Günler Perişan

Soğuk bir mezarın ayak ucunda

ve yıllarca düş kırıklığı toplayan şairin

Gönül tezgahında şiir dokudum

Yürekyarısı gitmeyesin dediğin

Keçiler ağaçlara tırmanır

bizi sessizliğimizden

Esmerliğin gecemde, öyle kal.

Ağustos yıldızlarla basardı gecemizi

mermere yenilen, peliküle, insan onuruna

ve anında, rüzgar gibi, arka arkaya

Nerden bilirdik, çalışmaktan

yani sonsuz girdi çıktısından mütarekenin

incirin zeytinin ve kalbin üstüne

bir cana karşılık olmayan küvezlerde,

Ve sessizliğimi koyuyorum tüm yeryüzüne.

İpek bir mendil diye

bir çit, bir duvar gibi duruyorum, mesafeli ve çoğu zaman küskünüm kendim olmakla!

Kuyruk öfkeyle kıpırdanırdı o zaman.

Oysa sende gördüğüm, sana gurbet gibidir

Nice sevgilerin bir pula satıldığı bir dünyada

Bir cellat çıkar apansız

duruyorum; yanlış anlaşılıyor

Aşkı kendine anlata anlata

intikam saati geldi

Döndüm, derinde dövdüm kendimi.

Şimdi şaşıyorum bir toplu iğneyi

indiğim yerde biçilmiş ot gibiyim

o akşam yakamozlar gibiydi bakışların..

Yavrum

kaşlarıma basa basa yürürken

kaderlerimiz kalındı sevinçlerimiz çabuk

korkuyorsa öyleyim saçlarına

Gecenin tesiri sandı

o derin burgaca ineceğiz sessizce

saymadım. bu bilmem kaçıncısı olacak bu vişne tadını alışımın

Arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu

Bir yetim gibi sana doğru koşuyordum,

gidenlerden olma

işte o kandır senin gülüşün

Turnam, bir gün bırakmayacağım peşini,

Çektiği bütün kahırlar insanoğlunun.

Sayımı yapıldıydı ateşin ve toprağın

Da çiçekler açsın ruhunuz.

Kan ter içinde gece

belki bir rüzgar belki rüzgardan da hafif

yaşıyorum yanında senin.

büyük sular büyük gemileri sever çünkü

Ve diyorum ki

Yaz ve Şarap Dervişleri

Sardunyayı karidesi filan bırak

O kanatlardaki özgürlüğünü görüyorum çünkü.

koşullarım beni oluşturdu ben acılarımı buldum.

anılacaktır bir general pantolonundan

Fabrika bacalarında bir kara dumanım

Ve gün be gün, ben seni düşünürüm.

iki adımdan biri insanın, sevincin kundakçısı,

Melek mi göründü şeytan gözüne

Islak yaprakların derin yeşilliği

Bütün fiiller ona geri verilecek..

Habersiz ölen kardeşim,

Binlerle yıldız kayıyor kanımda.

Başvurduğum bir şeydin, yalnızlığım gibi

girin kalabalığa pazaryerlerine otobüslere bıraktın beni;

Ne İçindeyim Zamanın

ister devlere benzesinler ister ak tüylü hayvanlara

Devletin bekası için

<u><i>Seni saklamak için görüntülerinden faydalandım Salome'nin Belkıs'ın</i></u>

Dökülmüş harfler gibi kelimelerden,

Bahar anlarsa duyduğum üzüntüyü,

İçimde iki yaşlı balık varsa,

yüzün ayna alnımda

Ve çaresiz yaktığım bütün sigaraların

gerçekten dindi

Su ve ateş bir de gülünç yalnızlığım var sana

Güller bu sıra hiç konuşmuyor bayım

gizlenik adamında bir kadın

yeni yükler aldıkları

Yüzüme nur inmedi, yüzüm nura indi bayım

diye bize verildi

Hazzı ne dışından, ne içinden tavsif edebilirsiniz

Gün doğdukça hız alır.

Basit bir üçkağıtçı sadece, bir sahtekar

Uyanan toprakları bilmek gerekiyor.

Bir gün bile uzak olma gün uzun

yatağı hazır et, suları soğut, iki sansürü sütleyip at memelerinden

ölü denizin sırtını yüzen kuşlarla

Konuşacak ne kaldıysa kalsın

hayalleri dik tutmak gerekir.

kanattıkça"

İstanbul tarihin soylu anası

geliyorum çağları çağlayıp sana meryem!

meğer kar yağışını severmişim

insanlar da kurur, anla despina

cebimdeki şiiri usulca kaydırayım senden tarafa

İhmal ettiğim dostlara yeni bir adres bırakmalıyım

belki...

ve şiir yazdım, onun bu kötülüğünü unutayım diye

Sana buraya bazı şeyler koyuyorum. Yol boyunca aklında olsun.

sabahın bir yerinden düşmüş gibiydi yüzün.

o çin harikası bakışlarını

Hangisine tasa edeceğiz, şaştık.

Günden güne hayatıma yayılan, varlığımı ele geçiren,

Binalar eğilir bakardı iç çekerek

Hatırlamaz olmuşum, her şey uzakta, silik.

Cisminin yokluğunda kaybolayım

türküler kadar sevdalanmak

iyi değilim.

kesildiği an, vazgeçer kadın.

leylaklarda güler.

Üstelik sen de hiç bir zaman sevmedin beni

aşkım. sevgili yanılgım benim başyargıcım

Pırıl pırıl engin denizinle girdin içime

incesin

Katipler, romancılar ve tanrı

Senin gölgeni içmiş, onun gözbebekleri;

Ruhunuzu, sonsuza dek sürecek mutlu bir an karşılığında satar mıydınız?

Oturmuş da toprağın üstüne

ve pazarsızlık kişiyi şaşkın eder

Sevsinler diye birazcık başkalarını

Soylu bir demir sesi yükselir

Unutacağım, hangi şehirde durursam yar beni karşılar.

sapsarı iskelet gelir..

Sen benim en ince dilimde türkümü çaldın

gece çarşaflara...

Onunla daha bir değere biniyor soluk almak

Bir nefeste benim için al

hiçbir yere yanında termometre, su, şemsiye ve paraşüt almadan,

kaypak ilgilerin insanı, zarif ihanetlerin

çatladı yüreği çakmaktaşının,

İşte böyle hilafsız, gözümün elifi

holokost neymiş meğer

Ve son kurşun beynimi dağıtacağı an

Odur gün gün beni yaşatan

Bitiyor birden bütün düşlerim

Ne İskender takmışım,

Seninle olmanın en heyecanlı yanı ne biliyor musun?

Ben hep aynalardan geçerim doktor!

Bir derin uykuya atardım kendimi

Sensizlik depremiyle hancı düştü; han düştü,

iniyorum çalıntı tahtımı terk ederek

borulu bir fonoğraf kılığıyla da.

Sevinçle saldıracak üstünüze.

ah benim

yükselen binaları gösteriyorlar önlerini kaşıyarak

herkese gerçeği kadar

Kırlangıçlar konuyor alnına akşamüstleri

aşk, artık korkak bir zamir gibi

boynunu kendi bileğine dolayıp asılan bir adam

buz parçaçıkları dolu bir akım

Bulutlar üstünde, su kenarında

Senin için görülen bir düş de ben olsaydım,

Bilesin, diyorsun telefonda sen...

Tabiatı duruşun ve bakışınla verimlendirmişsin

Şu dar odanın katı yalnızlığında

yağmur tanesi değilsin gözlerimde ne işin var

Parmaklarımdan süt içmeğe çağırıyorum seni

kaybolmuş kelimeler

Ağlama

yine de bir yarın... ilk o zaman anlamıştım

Bu gemiler nereye gidiyor, seni sevdiğim için

Gökleri yorgan diye çekiyorum üstüme

Öz suyusun hayat denen şişenin

ben yaşarken yeni baştan yaratıldı kainat

Ne çare başlayan başlamamış

Ne eksikse sen tamamla, son derece yorgunum

Kar yağıyor üstümüze inceden

sensiz ömrüm olsun

ve de kapadığımda onları,

Geriye dönemeyiz

sarılalım, dudakların?

geriye sayacağım söz veriyorum, vurmayın

Nasıl aşk bu, ateş et, bir kurşun da sen ekle

Bu yol da tutuktur hapse düşeli...

çirkin ama güçlü bir tanrıya taptığımızdandır

Bir gece habersiz bize gel

biraz dağ yollarını öğrenmesi gerek sanırım

kana bulanmış bir yürek

Ve artık hiçbirşeyle değişilmediği acının.

Bir uçağım olmalı benim,

Kuşlar bile güzeldir birbirinden.

Bir gelecek vaadi canımızda halkalanan

Sensiz Kalan Bu Şehri

24.08.2018

Sen aklıma gelince her şey gülümserdi.

böndür beni belimden bölmeye kalkan enlem

fosforun pişirdiği çocuklarda bulunsun tuzumuz.

Evde kalmış kızların.

Düşüp de parçalanan

vurdukça yüreğime kanım oynaşır

sonucu yepyeni bir ben'e ulaştırırdı beni, kederli dalgınlığımdan her döndüğümde...

Utangaç

Çığlık çığlığa

adını hayat koy, uzun acısın

ince yazıyla yazılan bu şiir

nasıl olsa geri verecek

'Onun Annesi' diyorlar...

Yaz Sevgilim

Gölgemiz tortop ayakucumuzda

Özgürdük ikimiz de

Yaşamaya gelince, biz de yaşarız ama,

Ustasıydı küçük ayrıntılardan

Hatırlarım gülüşünü;

yarın yeni bir yeşillik büyüyecek

Bir bela tünelinde ağır imtihan düştü.

Oysa pencerelerden sarkan ışıklar bile

rüveyda görürmüyüm yeşil ufuklarını

Bilince ve bakışa ve suskunluğa

akşamları ateşten yanmış ayaklarımıza sürülen

Sen kaç köşeli yıldızsın

Sorardı:

Beni ben kırdım oysa

Ben hepsini düşünürüm,

Birden ayrımsadık ki ayrılık orda başlıyor

elinde kırbaçları tutuklu rüzgar

sıyrılıp

Başkada bir ben yok ise

Açık

Yasiyo musun sen :D

Oysa insan yalnız ölür

verdiler de

Yüreği varsa eğer,

ve usulca toprağa düştü

Gülünç, acemi, çocuksu...

Cıgaramdan yanar.

kirletilmez bir inatla dönüyor

- Onu mu?

tenim çöl

Aşkın altın yasasıdır o.

uyandığın esrik rüyaları unut gitsin.

çatlamış bir narı, unutmadım

Merak ederdim,

Yani beni düşüneceksin, ya da bir başkasını

Içim muradıma ermiş

Ben şaşıran budala.

gemilerinden çıkan malları

Cebeci İstasyonunda bir tren

-Ne güzel hava değil mi?

ey facialarla donanan ışıklı ve ihtişamlı saha!

bize biçilmiş döngüye katlanırız yalnızca

Hani körkütük sarhoşken gençliğimizden,

yine sana mahkum..

Hangi kareyi dondurmak için ruhunuzu satardınız?

Menekşeler emirle açılmaz ki

Kız Çocuğu

Çalışma gücü yaşama direnci

Leyla ile Mecnun'u, Elsa ile Aragon''u

var olmanın bütün varoşlarından

Çünkü her insan bir limandır başucunda tekneler;

Çehreler yepyeni bir değişim geçirecek,

başarısızlıkları, kurnazlıkları, saflıkları, çocuk ağızları,

mağrur bir prenses gibi şairin kalbinden sürgün edilmişti.

aldanış! bulutların rengi mavi-beyaz mıdır, kurşuni-külrengi mi yoksa?

Rüzgarında kekik kokusu yok

Saçlarını okşayıp gelmiştir diyerek avunuyorum

Hendeseyi titretir endamın ley-ü nehar

Yalnız Orta Doğu'da el altında satılan bir atlas

Yaralarımız var kime

elleri kanatan kesici ağıt.

Odaların, merhabaların, gülücüklerin sıkıntısı

altıkırkbeşte vapur ve sancı geç saatlerde

Şivekar'dı

ulu orta seriliyordu, harami sofrasına,

Hep verelim elele

Gel de anlat...

Vapurdaydık vapur kıyıya gidiyordu

<u><i>ellerim temiz</i></u>

Ey şiir arayıcısı ey esrik kişi

dolduruyor yüzünü

Gözyaşı gibi titriyor mavisiyle havanın.

Etrafım eskisinden daha bomboş olmuştur

Geçtim!

Bulutu ve suyu izliyor soluk bir sonsuzluk

- O ne yaptı peki?

üşüyordum,

Seven bir kalp için sığınılacak yer

Ve hayat öylece akıp durdu işte, akıp duruyor

her köşe başında öpüşüyorduk

Siz boğumlu deyin, ben eklemli diyeyim

ısırılmış elma elinden düştü yere

Geçmiş? Olan her şeyi biliyor ve unutmak için kıvranarak unutuyorsunuz.

dağlarda, odalarda, avunmalarda

Hiçbiri benim değil

ve uykusuzluğu bir masal

Şehir Akşam ve Sen

şimdiye kadar olmadı

kırılan kemik

Sabahtı O yoktu ben yıkılıp gitmiştim

Gülüşünde taze serin bir rüzgar

kaygusuz, deli bir kuştum

Ve her an, çoğalıyor solgun kalbimde

Sonbahar karanlıkları tuttu tutacak

seni yeniden görmek.

usul usul şiirleri

Uyuyan şu insanların rüyaları adına

Gözlerimin önünde açılan sonsuz bahçe

biliyordur tam göğsünün altında yaşar gibi

yar dedim;

Kırlara Veda

İniltileri boğan, karanlık umutlar öğüten gece,

Ölüm neydi sanki o zaman

Bir ölüm düşlüyorum ey insanlar

defalarca boyanmış çaput parçaları

Bayrak ol...

<i>Büyürken gülümse</i>

Beni hülyalara salan gözlerin...'

Neyse çok toprakta

Ne duruyorsun be, at kendini denize:

Sabahları seni okşayarak başlamaları

Ruhta kopan fırtınalar dindi

Kimse kederlenmiyor, herkes şenlik.

bahçemizden ishakkuşu

Ahla istida edecek ahval değil

Camın kırılan yerindeki maviliğini de

Şekerliğinin içinde zehir zarar vermez bize,

bir elin uzanışını düşlüyorum,

Sıcak üşütürdü beni

Sana haber veriyorum yeni doğduğunu güneşin

Sayamadım kaç ah döküldü dallarımdan.

Biz, hayata dair

Fakat ne kadar sevinç varsa yaşamak özlemiyle dolmalısın

Seni nice sevdiğimi

biz eskiden de en aşağı böyleydik senlen

Belkide hayatımdan

Nereye varacağız diye sorma, bilmiyorum, bir gülüm ben,

Güzelliğiyle doldurdu.

Taş bağırda sular dizde gideriz

Çıkabilecek miyim yeniden o merak merdivenlerinden?

Yabancıysak dost ol bize senden ayrılmayalım

<i>Anımsamıyorsun insanları, görünümleri</i>

Birden, ağlamaklı olur bahçe.

kendisi için üç ölüm!..

Kızıl-kıyametten önce

Öbür Divan

Kaşı karam, gözü karam, saçı karam

Kan kardeşi olsun ruhumla yollar.

Kalbine çivilerle gömülmedi ayrılık

kıvılcımlar uçuşuyor lokomotiften

Başka hiçbir yaratıkta olmayan

Sözlerle konuştum karanlıkla...

Martılar, vapur sesleri

Yani ikimizle yarının ölümsüz olduğunu

kullandım çarşı iznimi.

istemedi doğurmak böyle bir uğraşı tabiat

ey her açılan gediği bir vak'a sayıklıyan

ve her alanda "N'apalım yani" ye doğru

ırmak gibi rüzgar gibi konuşurdun

Derinlik.

Ejderha olsan kar etmez.

Üzülme, benim için üzülme,

Işıklar bir bahariye çiftetellisi çalıyor yüzümde

Misal şimdi yan yana uyumak var

İkişer üçer yitiriyordum seni kavşaklarda

Ama sen yine de şemsiyeni

elveda

Bu yüzdendir bir sokağı biçerek gelişim.

Çok Sevdim Bir Zamanlar Seviyorum Yine De

Bana iki satır birşey söyleyeceksin:

Gün günden daha keskin

Hey bir zaman bakıp bakıp

bekleyişlerin gergefine hüznü

Nerede ölürsem bahtıma idamlar çıkar

Bir resimli kitap bahçesinde

Aşkın tohumu sensiz ekilmezmiş

Tüm malvarlığını veremli kıza bırakmak

beklenilen, kaçınılmaz,

gül kurusu mektuplar

kardeşimiz, çok canın sıkılırsa arada onlarla konuşursun.

Yağız atlı süvari, koştur, atını, koştur!

Uyuyorsundur

ellerim yokluğunun üzerinde

Yüreğimdesin, saklısında içimin

Bana imbiklenmiş yeşilliğini getir

Öyle halsizim ki hiç sorma

Af dilemeye geldim affa layık olmasam da

yalnız yatağımıza yattığımızda unuttuklarımıza gidiyoruz.

Biz inkar eder, şah inkarlar severiz.

burada, bu istasyonda, bu siyah

Yitik yüreğimi öldürmeye gelir belki de

Öldür bendeki beni

ölümüm birden olacak seziyorum,

Sol yerinde sessiz bir inilti ile

Cam tozu kumsal soğuk sahil

sevdim dedimse akşam kızıllığım

Yaz olunca ısınan baygınlığın çözeltisi yüzünden

orası gecenin köründe sana gelir

Islak senaryolar üstüne ta iç boşluktan

-Aptallık bende. Ne diye soruyorum sanki?

zulmün pençesinde

Ey benim alfabemdeki kadim Elif

Ne radyo-aktivite ne mantar şeklinde bulutlar

Affet, bunca yıllık yaşım

doyumsuz,

Gönlümüze henüz gelmemişti güz,

Serinliyorum

Kınalı keklik gibi ürkek

elimde hançer, seninse şiirlerinden

Ne varsa yaşanmış ve paylaşılmış

örtmeli

<u>ellerim ceplerimde, bir gitmek sakladım</u>

aşk diye geceleri çözümledim. aldandım.

perdeleri çek ışıkları söndür

kitap eleştirileri yapıyor

Göklerin en mavisi buğdaylar üzerinde

güz gibi bir leke gövdemizde

aslında yolculuğun hiç bitmeyeceğini ve

Haydi gelin gelecekseniz

bana kerametinizi gösterin

Bırak boğulmama, içinde kalmama izin ver!

Bunu unuttuğunda aldığın her nefes kadar üşürsün

Yeni bir şarkı için

Şimdi de var biliyorum

bir ağlayışı sustuğun belli

yanlış ve zehirli çiçekler açıyor

90 kuruşu da ben tutup garsona verdim

gazel bundan, keder bundan, sır bundan

Durup dururken rüya görüyorum bir otelde, holde, ayakta,

Duygusu sağılmamış,

Bir veda havasıdır.

aklım firarda.

<u>Susuzdu, suya değdi dudaklarım seni sevdim</u>

Belki bin dereceye yükselecek.

nehre bırakıyorum yaralarımı. vazgeçilmez

ama iş savunmaya gelince

Bir arpa tanesi gibi kursağında...

"Ve şimdi çok kimsenin anlamadığı"

başlıyor acılı olduğu

usul adımlarla yürüdüm ömrümü

Türkülere ilişmeyin!

Yeniden döneyim yaratılışa,

yağmurun kırbacı

gergin çenekli cesetleriyle

Yeter artık vurma yüzüme çirkinliğimi

Şimdi'nin bedeni yok,

Derdimi annemin fotoğrafına anlattım.

- ben bunu daha önce yaşamıştım duygusu-

orasını anladım merak etme :))

İnsan işi anlaşılmaz alaşım.

özgürlük adına ekmek adına

işte 90?larda böyle şeyler düşündük biz sevgilim

senindir yine akşamlar

Kayboldum...

Kim bilir neler derdi açsaydı ağzını

Notre Dame'ın Küskünü

Ürkütülmüş yalnızlığıyla güvercinlerin

Sigaramı yakıyor durmadan

Kirpiklerinde gözyaşı kandilleri

Çok şey geçmiş gibi başımdan

Kalbim kırılsa da böyle derinden,

Tuzu bir bulmuş çocukları saklamadan güldüren dünyaya

çarşıların en küçük meyhanesi bu,

ağaçların görünen yüzüne saklandım

Savrulup vursaydım şimdi keşke

şarkı düzenleyenler, saat tamircileri'..

zindan çöktü gülüm; kırıldı zincir

Bir anne ismine bağlamayı her şeyi:

Bu sabah dünya çorak bir yıldız

Atomlarda cümbüş, donanma, şenlik;

Dünyayı dolaşırım yalvarmak için sana

sırtını dayayacağı bir ağaç buldu diye

<i>seni koruyacağım sana bile sezdirmeden</i>

şimdi ne zaman bir bulut bir insana çok benzese

Sen sabahlar ve şafaklar kadar güzelsin

Sonra yasak balkonları göz ucuyla ölçmek

son fakir yatır

Saraylar saltanatlar çöker

Sensin, her şeyin üstünde tutan sevdiğini

Daha uyduruk resimler katılabilirdi

kimseye göstermekten utanmayacağımız bir içimiz

Gözlerine baktığım zaman Sitare

gecenin mor arılarını çıkınca kovanından?

öte yakada bir beni adem

Sarhoş rüzgarlara bıraktık kendimizi

Gözlerimde yıllardır eşsiz olan

Himalaya'lar, Ant'lar, Erciyeş'ler

Eski dilde su, şimdilerde sen!

Olgunluk aşamalarında yaşatırca öldüren nedir?

Başımda senin kuşların kanat çırpıyor şimdi

Sakarya, kandillere katran döktü geceler.

Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...

sevgi

Mevsimini kaybetmiş rüzgardı o.-

Şarkıya dön! Kalbine dön! Eve dön!

sana sokuldum, yandım hey!

aksaray'da ışıklar yanıyor

Bütün bu bekleyişimi ve öldüğümü unutup

Pişene kadar aşın,

Umurunda bile değildi bu gecikme

çaresiz, bir gün

Mendilimde Kan Sesleri

Ve hüzünlü çehresiyle bebelerini seyrederdi

güldüğünü hatırlıyorum. kesinlik yoktu kalbe açılan

Kendi-başkalarını onlarla karıştıracak.

kaç kere yazdım kimbilir

Dönüşü olmayan yerlere

onu seviyorum onu seviyorum onu seviyorum

Aşkımız ayrılıklarla başladı

karanlığınla frenkeştaynla

zaman ki, ardımda pervane şimdi

Birisi kaybolmuş kadar

Elimi tut

Kalça fırıldak, göz patlak, kafa çatlak!

ve kimsesiz çocuklara şiirler okumak...

Bezirci'de, Yüceyurt'ta Altıntabak'ta...

bunu iyice bildi, ağzı çirişli

fransız ihtilalelinden kalma.

Yaprağın güzüne taşıdım seni.

Özlemle dolup döküleyim denizine

ağzı acıbadem kokuyoryaşım on yedi

Fotoromansız, trüksüz, hilesiz, klişesiz bir beraberlikti bizimki.

yetinmeden, doymadan, bıkmadan, usanmadan

Bir kayığın yelkeni geçseydi elime;

Ne zaman ağlasa

Gözlerin gözlerimde erimekteydi

Bir uyku çektim doyasıya.

İnsanları sevmesini, aldanmasını, aldatmasını bekliyorlar.

Sen ki, saçından tırnağına kadar

bozuk paraların insanı, sivicelerin

Etkilendi

Yol Şarkısı

Siz, nasıl bir anda 'zaman dursun' derdiniz?

gündüzün aydınlığında

Yetişkin mazereti berduşluğa

Apansız gözgöze geldiğim.

Sebepsizliğin sebep olduğu şafak vakti

Unutmadım, üst üste yığılan hüzünlü yıllarda

Kimi yeni mürit, kimisi ermiş.

Bir odan var ağlayacak.

Sabahlar artık gecikir.

kuşatmada çöller, küller, güç yemek tarifleri

Tarih de kekemeleşiyor bazen

her defasına iki el gezindi yalnızlıklarıma

gözlerin sadece ölmek, yaşamak değil

yel esiyor ama

"aşkın şarabının ağzını açtım, yar yüzünden içti murt bende kaldı"

alnımdan uzak koyma hiç zeminlerini!

bütün allar bir gün solarmış

işkencesine dayanılamayan.

23.12.2020

geçmez sandıkların bile

bugün de örtmedi bitmiş bir aşkın kederini.

Hatrım için yüce dağlar delindi.

rahatlığından, yırtık uğultusundan şehrin.

Beklemek neyi beklediğini bilmeden

Anıt gibi dururlar

Samanyoluna, Ölümsüzlüğe, bir sonsuzluğa

Gökanlam 3

Yeryüzü avaredir, yapayalnız ve kurak.

Şurdan burdan bir vapura binildi

Sevinsek de sonunu biliyoruz

Avcı

ben her gece bir Mehdi türküsüyle çilekeş

Kendisinden ayrı,

Yüreğime kundakladım ben seni

Kar ve kan. Ak ve kızıl.

Özlemi uzun geceler ve günler

ağacın esnemesi olağanüstüdür

bilmek isterdim.

gönderilmemiş pullar gibi kendi halinde

Yedi lamba bir arada

Bakışın gibi bir bakışı nereden bulmalı,

Bütün resimler sana benziyor

o teslimiyet çadırında isterim ki alınsın elimden emir

Daha çok solan, aşkların solgunluğu suyun üzerinde

Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,

girintisiz, çıkıntısız,

Ve denizin gişesinde oturan kısa boylu saat kulesi

Çevirendi O.

Orada merhametli yoksulluk

kıyıya vardığımda

Salınca tarkları tel tel

Bulur mu deli rüzgar o sedayı: Allah bir!

gövden aklın gibi engebeli ve dakikti

Meyve kadar hükmüm yoğ imiş

Ve o gün verirsem şayet son nefesimi

Çıplaklığıma.

sözünde dur ve sok cebine elini

Prag-Berlin treninde pencerenin yanındayım

-<i>Kara Panter'e, Leyla Teyze'ye</i>

Hep aynı varoluşun dönüşümleri

Bütün gel-gitleri,

Ben ona gittikçe soğuyan zamanlarda

Senin anladığın kadar kim anlayacak?

Hayat bir gemi

özgürdük ikimiz de

Bir görüntüde ya da bir şeyde olmaksızın

Hani biz

Şimdi herşey doludizgin ve çoğul

Gülhane'de simit satan çocuklar

Senin yüreğin

Kalbim, Uzun Menzilim

ben hayatım boyunca

En büyük eylemleri söz eyledim

açar ordularını sevgilimdir

Kanını kaynatan candır düpedüz kendi canı.

sazlıklardan kanatlanan kuşları...

yıkılmış ağaçlara bir nice gölgelere

Lale rengindeydi şimşeğin dalı,

Yüzüne ve neresine değmesin derdi

Taşıyamam kendimi bir yerden bir yere

Acımak diri diri gömülenlere

çıkmamak üzere bir daha

yurdun üç tarafı denizlerle çevrili

Birleşmek üzredir şafakla gurup

Ve Efendimizi

Şiirimdeki kadın sendin

Karşıda karanlığa giren kanal.

Gözlerin Perumdur benim Golkondum, Hindistan'ım

Ben yılmam taş çekerim çamur kararım ben

Bir içten gülüşünle ışısın gecem

Bitmez sazların özlemi daha sonra daha sonra

ben değilim okunaklı bir anlamla dükkanların önünden iç rahatlığıyla yürüyebilen

yedi iklime hakan eyleyendir gözlerin

işte sana sayfaların ilki

Soluk

Bunlar da ellerimizin büyük boşluğu

yurdumdan seslenen.

Bulutlara, rüzgara asarım suretini her akşam

Demedim mi gözlerim bakma!

derler ki yaylada doğmuşum, denizin ardında

Bozma sakın aralığını kirpiklerinin.

Hüzünler ki şairlerin yüreğinden uçuşan

Kalanlara vasiyet etmişiz...

Saat On İkiyi Beş Geçiyor

Bütün evlerde Dufy'nin renkleri

<u>Bir gün sabah vakti kapıyı çalsam</u>,

03.10.2020

Görünmesin bir şey geride

gençken

Bir noktayım ortasında, ne yapsam.

öyle gözlerimiz ateşe zincirli.

Dinlen artık kardeş, gün ağarıyor bak dışarıda!

yitik düşlerimi kovalıyorum

Tırnağını taşa sürten yitik keçilere karşı

Ben sana rastladığım günlerde, hangi günlerdi onlar?

unutmam

Daha dokunmadan kurudu irem

Yanılgı

Yolları ardında bırakan mevsimler, batan gemi ve

?ben bu derde hande derman...?

Bir sınıfın, batı son dersinde, kuşluk vakti

köpek balıklarıydı parçaladığı

gelişin hayata bağlıyor beni

konup ömrümüze güvercinin ağrısı

Kimsesiziz kime gidelim

bir ucunda ben;

Sana kafir dediler, diş biledim Hak'ka bile

dünyanın bütün sabahlarını yanımıza alıp da gidelim.

oysa benim için gece

Ben her şeyi göze almışken,

Dünyanın hiçbir harfini,

Ayaküstü konuşuyoruz

"Seni seviyorum" sözcüğü dilimin ucunu ısırırken her konuşmamızda boş yere saatlerce havadan sudan söz etmek.

İnanmazdım dosyalara sığacağına

anlat bizim de yaşamak istediğimizi <u>onlara</u>

acım, beni bir gün, beni bir gün boğabilir

Yüreğinde birbirini kovalayıp duruyordu

Elini cebine soktun

ölüm ki,

bu ikimizin ağırlığı, bu da şarkımız

Senin bakışın hangi şiire benzer

her yüzyılın başında

düzgün sabuklamalardan bana kalan..

<u>bıraktığın boşluğu yonta yonta binlerce heykelini yapacağım. </u>

Demiştim, çok değil ki...

Hatırlanacak olursa tam üç gün önce soyunmuştun

herkes öldürdü diye

ayrılık masanın üstünde dirseğini dayadığın yerdeydi

Bir pencere, yeryüzünün yüreğine ulaşan tıpkı bir kuyu gibi

çığlığıydım içinde dilsiz bir şehzadenin

Büyüyüp gelişmektedir zafer.

Ne dönüp duruyor havada kuşlar?

her kuleden uzanıp açıp her mazgalı

yıldızlar sayılmaz: hasret uzakta

Saat onikidir söndü lambalar

Ağır ceza reisi duruşmaya girerken

Aklımda dizeler

korkutuyor beni şimdi geçmişimi hep bilecekmişçesine atim!

Nerde şimdi, nerde şimdi, nerde o kan sarhoşluğu

Orda burda söylenecek

Çılgınca coşturuyorsun bizleri.

-Biliyorsunuz! İzmir benim hatıra defterim.

Sende, ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,

Senin de vadilerin vardır Ruknettin!

Hele sen uyurken başucunda, beklemek,

Harflerin gülüştüğünü senin adında gördüm!

varsın zındanların uğultusu vursun kulaklarımıza

söyle, deniz neden gömüldü kuma

ki içinde beni gorebilesin

Böyle zamanlarda eşya hayatla aranda bağ kurulmasını sağlıyor. İki kişilik kullanılmış tren bileti, yapım aşamasında yarım kalmış bir ney, bir zamanlar gerizekalı bir süs muamelesi yaparken en kıymetli eşyan haline gelen duvardaki dart, galata kulesi kartpostalı, yemek sonrası verilen küçük mor lokantacı şekeri, renkli fotokopi bir vesikalık resim, çantada muhafaza edilmiş alakasız bir kitap, Mcdonalds'dan alınan kredi kartı slipi, boş votka şişesi, boş ıce tea mango kutusu, boş Winston paketi ve dünyanın en güzel misketi.. Ve tüm bunlarla dolu bir oda. Beklerken hiçbir şey yapamadan, dua ettiğin kutsal objeler haline geliyor nesneler ve odanın kendisi..

Bulmak o kadar kolay olmasa gerek diye düşünmüştüm.

Demli çay, demli çayın buğusu

yeri değişti

Yaşlılar büsbütün kederlidirler.

Geceleri üstümü örterdin. Sonra konuşmazdın hiç.

Bir bıçak saplayıp göğsüne kurtulmak varken?

görünce hatırlarım

Yaşamak; bütün adetlerden uzak

Gün Kararmasın Geldiğinde

Adalarında bahar

göğe bakmadan,

ben şimdi gözlerimde şekillenen bir akşamın yüreğime düşen şarkısındayım

Aklımı her hafta temizleyiciye vermek

kalmadı hiç bir tepe çıkılmadık

Ah sevgili! Hayat görünürdü kapından, bir çırpınış

O heyheyler, o delişmenlikler neydi

Sonra ışıklar söner, sonra yıldızlar düşerdi içimdeki serin göllere.

Yedi gelin, yedi güveyi

Arzular vardır bilirsin anlatılamaz

fakat zeytin fidanları hala fidan, hala çocuktur.

fırsatını Adem?e veren sendin

Rüzgar değil, otların yedi renkli soluğu

Her akşam gönlümün dilediği yere

seyir defterinin kazalara uğradığı Kadırga

Sevdamın karasısın,

Ayırmadan gözlerinden gözlerini

Aylı Karanlık

Yine seni severdim toz toz

kırmızı varillere oturmalıyız.

Öbür yanında ben"

Fakat korkuyorum. Birazdan da

Hep gidecekmiş gibi yaşarsın da

sarsıntı yaratıyor?

Ayrı duramadığım uzaklar,

Denge sağlanıncaya kadar başka şeylerle.

yersiz, ürkek, yeni yaratılmış gibi

Bu kadar da ısıtmazdı belki de bahar güneşleri,

Özlüyorum derin yokoluşta

hangi akşam kapımı çalan sen değilsin

tarihi bir olmaz akış gibi,

gözleriniz madam!

Bir çay gibi demliyorsam hasretini,

Sen beni öpersen belki de ben gangsterleşirim

sanılsın istiyor yosmalar

biraz mahçup biraz kırılgan

evime gitmekten korkuyordum

Sonu belirsiz bir yolculuğa çıkar gibi

İçlerinde kendim varmışım gibi!

Bilinmez ne zaman ısıracağı

Derinlik kelimesi

nasılsın diyerek başlayan telefonlarınıza

Cellatlara gün doğdu

Avuçlarımla konuştum,

her gönlümde bir mahitab

bir gün, kendini deşen hançerden öte

Zangırdadı, gümbürdedi

Her adımım dolu olsa

Sonra kaldır kendini denize at

Sırf merak yüzünden

Cok yıkkınım yıkılamam

Bir güvercin sürüsü havalanırdı

kar yağsa da ısınan senin bedenin.

bu şehir aşk

Meğer.

elinizi tuttuğumda dünya ellerimizden ibaretti avucumuzun içine almıştık

Kabına bakıyorum plağın

anlamadan, dinlemeden, inanmadan

Kalır dudaklarda şarkımız bizim

hiçbiri direnen bir halkın

aşkın kaplan ve yılan düğümüyle

hiçbiri bir sevgilinin dudaklarına sevda sıcağı bir öpüş konduramaz

Çünkü gök sıkıntıyla ağar

hepsini sayamam gerçi, utançlarım da var.

Ben bu şiiri sana yazdım sızayım diye rüyalarına

vardır o seninle birlikte olmak

Adını söylerim içimden

Yüzün çiçeklerin en güzelidir

Aç kurtların varoşlara saldırdığı

anlık

alıp başını gidecek

Kırıl bana

Gül kokuyorsun, bir de

Ne varsa etrafında, şehri istila etmiş ne varsa.

Baharda kabrime menekşe getirenim de."

Cam kırıklarında uyutsam...

acı çektireni... Seni aramayanı, telefonlarına çıkmayanı, çıkınca seninle bir küfür

bir baykuş avazı.

Mavi saçlı bir tanrı gibi severdim Burdur Gölü?nü

unutmaya bırakılmış sırları

kaç uzun mektup yılı kaç sabır yılı bu kalbimi kurşuna dizdim

Kaldıran çocuk... kaldıran çocuk... İ

Benimle uyu, benimle uyan

Nefesinle yeniden çizilecek desenler,

Kafir Yunan bayrak asmış

Hevesim olsa param olmuyor

otuz altımda yarım yılda geçtim dört metre kare betonu

Ellerinde cebini unutan adam!

yaşayıp gidecek..

Bilirim hanem yoksul, yastığım, yorganım eksik,

bunlar da önemli elbette

Kız çocuklarının perçemleriyle oğlanların afacanlığı

Akıtıp gözüm yaşını

Uzak iklimlerin sert rüzgarları

Bebek ağladığı kadar bebektir.

Eteklerin uça uça bir koşudur kopardın

taşıyorsunuz?

Bir yanda o, bir yanda ben, ortada İstanbul

Seyretmekten senin kuru, pembe dudaklarını

Macerası çoktan bitmiş o şeylerden.

Yağmur yalnız yağarken yağmurdur

kan ve su

her şey işte böyle oldu önce

Uzanalım toprağın altına

yıldızlar da çiselemeli,

ya senin ağrın

mümkün mü

Doğruya doğru derken eğriye çıkmış adın,

iki deniz bazen,

senin apansız karşıma çıkıveren sesin

İki dilli yazı bulundu taşımızda

sabah sende oluyor güneşi tutan benim

sevgi hepsini nasıl değiştiriyor

Tabiatla konuşmaya başlarsın bardakların derinliğinde

Yeşeren tohum

Bütün paranteze alınsın

Şarkılar mırıldanıyor.

Yüreğime akan gözüm yaşını

Binlerce yengiden de bana değerli olan sen!

hiç unutulmayacak olan...

Yok olurmuş bazı dakikalar.

Işığı hafif.. uykusu ağır koğuşlarda üzerini örtüyorum senin..

ağlayıp koklayacaktın

Çol hızlısın bi fıraat ver yazmaya benim şiir için dedim çok güzel diye :))

Ve elbet biz de bu aşkta büyüyecek

Avuçlarımda kırık dökük pişmanlıklar

kimlerin yarı yolda kaldığını.

Yenilgi, ilmek ilmek düğümlendi tarihe,

Mekkei Mükerremeden getirilmiş.

1300 tarihli şehbenderlere dair talimata

Olsun içimiz temiz bizim,

Sevgilim, saadet ikimizindir

Çekinmeden ateşe attığımı nasıl söylesem

Gittikçe...

ve iş

Kuru yapraklar sererdi merdivenlerine

Hasarlı

beni getirirdin yüreğindeki

ve o ürpertici boşluğun

bugünkü atlaslara inanma sakın

sıfır henüz bulunmadı, büyük bir atlassın yanımda

Bakır kaseye çiçekleri koydu

artık duvarları kanatırcasına tırnağımla

Senin bana geç kaldığını.

dönemeçlerin benzerliğinde

"Yeni bir hayat kurasın?"

Bir hüsran, bir hatıra

gökle karışıyor tenimiz

anlamsız bir ayın esaretinde.

Vakit tamamdır diyorum. Ve sokağın sesi

ağırlığının altında herşey silinmiş gibi,

Sormayacağım yüzünü, izini yollardan

52'de çatlak bir yürekle dört ay sırtüstü bekledim ölümü

Sarı yaldızlı çerçevesi Leyla aynasıyla bakmadım

<u><i>Yüzümde mevsim değişirdi uyandığında</i></u>

kitaplara göre insan

Ben onsuz edemem.

der gibi

ruhum.

çünkü o bağışlar yargıçlarını

bir albüm, bir şarkı, bir çocuk.

bekledin mi hiç?

Yüzde yüz sensin.

Donukluktan alıyor direncini

Kendinde bir yabancı arayacak.

Ne güzel şey hatırlamak seni.

İnsanlar bir arada. Neden iki insan yok?

Durup dururken içimde bir şeyler kopup tıkıyor boğazımı,

Annabel Lee

Senin adın kavuşmak olsun?

Necip Fazıl Kısakürek

Rüzgarın sazları, kokulu gülücükler

gün gelir durulur sular

sahibi siz misiniz? Hayır!

Bütün kuşlar tünedi

Sevindiğim anda sen üzülürsün.

Dağda, ovada, badiyede okuduğum hep elif

Mayısı havalandır, sonrası hazirandır?

sevmek ve ölesiye sevmek arasında uçsuz bucaksız farklar

gozlerimi damla damla kadehime damlatarak

çıktı apansız o dönülmez yolculuğa

Öykümüzün en yaralı yerinden

Oysa tuttuğumuz balıkları bile

Üst kata çıkıyorsun

damla damla gözyaşlarında

çünkü bir güçtür sıcaklığın kollarıma

ağzın ve dilin ve parmakların pası

Dev sancılarımın budur kaynağı!

Dedi ki o: Yoruldum insan olmaktan

- Ben neyi aradım durdum?

Kimmiş o gelen ya giden kimmiş

Yağmur yağacak, peki, yağsın ve bitsin

ve piçler yani aşk çocukları

Tam dokuz yaşındaymışım

yenisi kurulsun diye

elbet geçer bu hüzün mevsimi

kavgalara karışacak daha ladesler tutuşacaktım

Yürüyorum, arkama bakmadan yürüyorum.

Sende sanki ilkbahar

aslında ne pişmanım ne de pes ediyorum!..

Ne şiirin şiir, ne şarkın şarkı.

Ilık ve aydınlık bir denize koşuyorum.

Soluğumda kıvılcım, dudağında gül

Kendime düşlerden sığınaklar kuruyorum

Ben üç mevsim değişmiş görüyordum üç günde.

ellerimde leylak, ateş ensemi kemirdikçe

Beyninin içindekileri anlayabilmek ve yitirmeden yüzündeki

elimi uzattığımda sana gemileri göstermek için

Hiç unutmadım, utanmadım

"Kurşun bir kubbe"

herkesin içinde yürekle buluştuğu bir yerdi

gibi sakin

İnsanlık utancından

Dilenciye para verirken bile kafasını tavuk gibi üçyüzaltmış derece çeviriyor adam. Birileri görüp takdir etsin derdinde. Elli kuruştan karizma devşirecek. Hesap doğru da kendince, kendisi yanlış. Yanlışlıkla doğmuş puşt! Merhamet sömürücü!

benden bir yaralı şiir kalmalı

Kara kuytusunda sevişmenin

Gözden döküleni

Bu akşam rüyamda Leyla'yı gördüm

Bir sevinç odası olarak tertiplemişti.

Bıyıkları hep yüzüne düşen bir adama çektirdiğim

biri sen

Yani bir gül solarken bir gülün açma korkusu.

Göle bakmaktan usanır insan,

Dilimde sabah keyfiyle yeni bir umut türküsü

bu güzel bir yaşam, özlem yok!

bozkır dayanıklılığımızın tarlasında

İçimde biri simli iki kadın varsa

Nice akşamlar bilirim ki

gece söndürür hayalet olmaya yetmeyenlerin ışığını

Şimdiki zaman'a çekiyorum bütün fiilleri

Taht misali o musalla taşında.

Yanında ihtiyarlamak istiyorum

bir koca kişi gülümsüyor bir buluta belli belirsiz

Bir günler şölenlerle egemen ülkende

Seni anlatabilmek seni,

Kendimi kaptırarak tekerleğin sesine

Kardeşlerin acısıyla yanan bir çift gözün vardır

çünkü tuhaf burada her şey;

Her şey şaşılacak kadar yerli yerinde:

Elbet el altından bir desiseydi

Gariptin yepyeni bir sesin vardı

Ah bir vadide kendi nefsine çömelen!

Sensiz neye baktıksa örgütlü bir yalnızlıktı

çömelip kalıyordu yutkunuyordu

Bir ton rüya çıtırdarken

Kafamızı kaldırıp bir bakmayız

bir bu anlaşılsaydı son yüzyılda

katlanır... Sinemada nasıl oturulur...

-Garson bira getir

Üç köşeli dünyasıyla

Unuttunuz, neydi bir ince söze yakışan en güzel davranış.

Denecektir ki bir süre

Beni koyup koyup gitme, n'olursun.

flütümden akan nağmeye çoğalttım

Begonviller ve bir mavi kapı

yaşamasına yaşıyoruz ya güzelliğini

ağzında yoksul bir ıslık ıslak bir cıgara gibi

ama artık o tufan akar değil ayalarımda

Kaybolmuşsun bir kocaman nehirde.

hiç görmediğim yıldızlar gözlerine doğmuş

Hastayım derdime verem diyorlar

bir şarkıya binip gideyim.

görüyorsun

Ekmeğin tütünle değişildiği

Ben aşk adamıyım,

kaybolur giderdi rüzgarda sesi.

zambak dur, sana da bulaştı kan

İşçiler

mutfakta kalan son bakır sahanı

Dokunarak uçalım.

Gece bir hendeğe düşercesine,

çocuk kemiklerinden yelkenler yapıp

Hangi posta treni yarışabilirdi onlarla.

<i>Taş-toprak hülyalara dalsın...</i>

söylemeye korkuyorum.

kendi mutluluğunun sade bahanelerini seyreder,

bir güzellik doğuyor

senetlere tutanaklara

Beş parmaklı bir çınar yaprağı gibi unuttum.

şiirler bahçeye çıkarmış

Sessiz sessiz akışında sen varsın

Ve tuhaflığımı üşüdüğüm zaman

Türküler gökyüzüdür, karanlığa yıldızlar çakar..

Karcığar faslından düm tek üzere

Peri değil

Ve kuş sütünden

birinde ateşti, diğerinde kül.

öyleyse leyla olsun adın

çığlığıyla vurulur

Duvarda bir kilise

Bir kadınla bir erkeğin yatakta

Gözler ki birer parçasıdır sende İlahın,

Güneş çoktan doğdu.

sevimli haşarılığını,

BOĞULMAYA

şiirlerimin ılıklığında açılmalısın

Ve ölüm

onca savaş onca ölüm onca kin

Eskiden bir yüreğim

19.10.2020

Üçüncü Şahsın Şiiri

Bir davet gibi otururdum balkonda

o eski heyecan ölür

sonra sonra hem alıştım hem sevdim

güneş ürkekliği gizleyemez

Rum Konstantiniyye'si oldu Türk İstanbul'u!

<u>-Kim o? dersin uykulu sesinle içerden.</u>

mühim değil sonrası.

diye haykırdı ablası arkasından

Haydi şimdi kalk bakalım.

Beni sular

Buraya, küçük mutlu güneşler koydum. Günlerimiz karanlık ve

Sevgi yüzünden bizim ailedeki hiç kimse istediği yere

Dokunduğum yerde kalıyorum

Köpeklerin bakışlarında birer keman tadı.

Kanla Kirlenmiş Evrak

ağlamak ayıp değil işin kötüsü

taş kapıdan ürkek bir güvercin

Ya da yatakta sevişirdik bir kadın bir erkek

Otuzu geçiyorken saate baktım

Kokusu sindi kalbimize,

Sana gelmek

Tecimenlere yalvarıyoruz:

Cebeci İstasyonu ve Sen

gidenin arkasından gelen

kendini parçalıyor maşukunun açılan kıvrımında

İşte bu yüzden sevmek benim için bir tutsaklıktı, tuzaktı böylesi sevip

demek sana nede zor

şiirlerim

Kanseri bilirim, burnundan beslenen hastaları, kemoterapi sancılarını

Artık iyice inceldi.

<i> Bendim o yabancı, bendim kapını vuran. </i>

gökleri göğsümden aşırtarak yürürüm

gözünün içinde durmayalı,

kimi bozgununda yetim dervişan,

Katar gidiyordu kuşlar uzaklara

Kal ne olursun

bir isyan türküsü gibi sürdüreceğim yağmurunu

Şahit gösterilmeyecek hiç bir sevdaya

Aytensizlik kadar

ya benim kahrım

anahtarın dönmesi kilidin inlemesi

Fırtına kırının yaban keçisini,

bu hercai diken, bu çılgın arzu

istedim ki gülüşümle senin aşkına karşılık vermiş olayım

gözleri perdelisin

Akşam olur, evler dolar boşalır

Aynı bedene sıkılan iki el kurşun gibi,

Tutuşan bir bıçak.

biraz da.

Ellerim boşlukta, ben darda kaldım.

beyaz bir gecede

bir genişliğe dönüyor içimdeki keder

beklemek ve bulmakla yaşadığım

Bahar bilgisi güneş rengi at soluğu ve sen

Adını anmak...

Emin ol, sen bana benden berisin

Herkesin kocaman bir ağız kesildiği

aynı noktaya bakamayız, gözlerimiz yorgun

kartımı unuttuğum yerde. neden çarpıp duruyordum hep

Dağlar aşıp ormanlardan geçerken

Gittikçe artıyor yalnızlığımız.

Bacaların tütesi

Kanın çığırından çıktığı saattir bu

Çıkarak çıkararak eylemin kozasından

Onu boynundan öpsem ve onunla

Adam Gibi

Bir şeycik olmadı deneyin lütfen

koca bir oyuncakçı dükkanı

kaçırdığı gözleri sürgün süreği

Onlar da mı yalandı?

Geçmişe ya da geleceğe doğru uzanan kaç köprü yaktınız bugüne dek;

bu akşam kankırmızı şarap istiyor canım

kimi ayın peşinden gitti sızlanarak benim yerime

düğümlü mendilin, gümüş zincirin

O kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,

çamlıhemşin'li fırıncı

belki güzel bir takım şeyler

Milli şefin treni niçin beyaz?

Derelerden, azgın nehirlerden, çöl

Ve zaman dediğimiz nedir ki Ahmet Abi

Üzmek hastalıklı şiirlerle

böyle görünür her sabah

sonuna geldim çizgilerini sildiğim

Akıl almaz hünerlerim var benim

sellere karışan ayaklarımla

hızla gelişecek.

bir meyvenin tadına varılabildiğini.

eşiğin kapıyla sevişmesi olağanüstüdür

tenimin secdesine nasıl varacaklarını bilmiyorlar.

Vücudunun gölgesi bak yerde gölgemle bir,

Öyle kar yağdı ki elim üşüdü

Minareler gösterdiler yalnız, hep elimden tuttular

karanlık, hüznünü düşürür dağa

İçi boş bir mezar açılmıştır evin içine

daha suçsuzdur kırlangıç yumurtasından

Ve gittikçe acıtıyor yaralarımı tuzlu su

savunmam: sevgimi yüceltmek içindir

-Ki bu en büyük kötülüktür size-

Çalıların hışırtısını dinliyorum.

dağı anlarım durur kızmadıkça

kayboluş kapımı sürgüleyen bir vaşak

Bir sevgiyle doymayacak kalbim, anladım

Alnı armalı çeşmenin

Nerden bildiysem şiirlerini Ümit Yaşar'ın,

aydınlanmış bizim için

çırılçıplak saçlarıyla gizleniyor

eğer yine İstanbul'san

Selam: Güneşi içeren çocukların diyarından!

Pas Çekirdeği

içimin karanlığında korkan çocuğu koru.

Denize karşı küçüle küçüle giden evleri

kırk sekizimde Barış madalyasının bana verilmesini

içinden bir gemi kalkıp gitmemiş,

Tut ki yoksulluğun müptelasıyım

Sesleri soluklarımızın üstünde küt küt atan

Zakkumların arasından bir şehre gireceksin,

Baka gör bunların arasından

erzurum garında gece yarısı

hem körlenmiş sevgilerin acısıyla koştururum.

Uçurumların çağrısı var gözlerinde

Seni beklemek,

Kanayan yerlerime iki kat fondöten sürüp

işte o şiir, bu şiir

Aradığın define İrem mi Endülüs mü

gövdemi söküyor şafak

Özendin sulara ve yağmura.

Bize hep acılar kaldı, bize hep yağmur...

soluyuş izlerimiz silmek için

İstanbul bir yanımda, sen bir yanımda

28.06.2020

Yankısı ufkuma dokunurcasına yakın

Çaldılar önce

bulutlar gidiyor, şimdi işim

önümüzde altınbaş, altın zincir, fasulye pilakisi

Ben garip çizgilere uğraşırken başbaşa

Henüz vakit varken, gülüm

yüzün uzun hüzünlü bir alınyazısı!

Dün olan unutuldu, bugün olan yarın yine olacak.

Bu durdurulmuş zamanın işkencesi mavi çanaklarda kan gibi

-ana bana kurşun dök. dua oku. üfle ana

mektupların beyaz ülkesinde

"Atımın adı Dilber'dir"

Ben zaten sevemem,

hani, kibrit suyu vermişlerdi üstüne

kardeş kardeş duruşmalı

Paletimde renkler kaskatı

ne uyanık

Aşkı aşk bilir yalnız!

ve hala ay dağınık saçlara benzer oralarda

Bir kitabe kokusu duyuluyor yazında,

sana zaten hayrandır..

çılgın ya da hüzünlü

bıkma atını mahmuzlamaktan;

Dün seni limanda gördüm,

belki de aksi oluyordur

Aklının ortasında mavi bir yıldız varmış gibi

Böyle diyor kimi görsem

teftişe gidecek generaller

Bir Eflatun Ölüm

anlattıklarına bakılırsa dünya

Göklerden yere süzüldün?

Rastlanmaz sınır?ın anlamına

sağcı mı solcu mu olduğu sorusuna cevap verdi

Ne güzel yol alıyor seninkisiyle

ışıklı maviliklere

Roman Okudum Seni Düşündüm

özlerken, aslında herkes?annem, babam, kardeşim o evden uzaklara, hiç dönmemek

elli dokuzumda on sekiz saatta uçtum Pırağ'dan Havana'ya

Bulanıp durur bir uzak rüzgarla

bazen kadın hamamında tellak?

ne kendim ettim rahat...

serüvenler ve çocukların soluk alışları da.

Çocuğu giydir parklara çık

beklesem büyür müsün sen çocuk?

sen, seni sevdiğimi bilmeyecek, öğrenmeyeceksin

Dudaklar gülerken, insan ağlayamaz mı?

Dün'dü bunu sana söylediğimde

oysa gerçek kurgusundan şaşmıyor.

Buralar benim.

Ben bu şiiri kusarak yazdım kimseler temizleyemez

ne zaman geldik bu iklime

Görüşmeden. Yüreğe çelik veren bir görüşmeden

bir ucu bende

Kal ki bayram neymiş, düğün neymiş kainat tanık olsun.

Bir güneş sayardım kendimi denizin karşısında

Bir sarsıntı... Uyandım uzun süren uykudan;

Senin ellerin mi bu eller

direklere benzeyen düzenli

bunu duydum. bunu yaşadım. pastanelerde şurda burda.

çinko bir tepside. yalnız;

Çok ağır

<u>Korku nedir bilmeyen ben</u>

tanrının ikiz kardeşi, renklerin şeytanı.

Onu sevmeyen yürek taş kesilsin

paylaşamadığın için onunla.

onu oraya sen koydun

Uyutmak uykuları kör geceler boyunca

ağlatmadan uzaktan seviyorum

Dudaklarıma yapışır, yakardı dudaklarımı

Şehrin ölümünü yanlış anlama

Besbelli arandığından haberli

Elveda Diyemedik

elverişli bir şekilde

Çıkmak öbür fiillere komutan çıkacak,

Parmağıma düşen bir damla kandı aşk.

Kırmızı bir bonbon şekeri yolla.

duvarlara dalıp dalıp gitmesi.

Yıldızlar avuçta, gök parçalanmış.

bu kafesten kurtulmaya gücüm kalmamış

fotoğraf çektirebilir miydi mesela hipodromda atlarla?

fırtına gibi sever,

Bir rüzgar, bir fırtına gibi esecek gül,

yağan kar, yağmayan yağmur?

gerçek düşüncelerinizi başbaşa konuşmalara mı

Sonra

Sırtımda karnımda kalçalarımda

Yaralıdır her bir yanları

Gitme bir adım öteye gülüm bir adımda gurbet olur

İnemem nar dalından

Adına yakışan bir geçmiş bağışlansın

yüreğim git dedi, git!

<i><u>doğrusu seni toprağı eller gibi sevdim</u></i>

Derinlikti Yusuf'u güzel kılan

Aktarlara tarçın diye satardım

Elbette sen

bir de senin yıllarca ettiklerini...

Bir gül kanıyor bir seher vaktinde

Rezillik yani maviş anne!

partizanlığım dalaşmak istiyor anla

Bir atmaca

Ve aşk cellatlarına meze yapmayacaktın beni

Demek sen içimde büyüttüğüm bir dev değil

Bir orman uğultularla sarsılır

argınız. azgınız. vallahi azız.

Ellerine ihanet edemem,

Çünkü her soluş merhamet uyandırıyor

Gözümün biri söndü kör oldum

Bir Şey Söyle

Gelip dizildiler kıyıya.

günlerin bulanık sularında..

eline alır okşar, biri alnından öper. Az unutursun.

aşk bir ağır ceza suçuymuş, bilemedim.

Gülce

Tahir olmak da ayıp değil Zühre olmak da

kendimi unuttuğumu anladım

-ceğiz...

ömrü üşür ya da ısınır insanın

sonra çekilip en koyusuna yanlızlıkların

bir seyir defteri, ağaca atılan çentik belki

Öylesine dışında,

yoksa diplerde saklanan cesaretiniz bir işaret mi

fazlasına paramız yetmiyordu

Hiç değişmedi, dedim,

neleri göze alıp sana geldiğimi,

arayış mı yapmak isteseydi

İki harf, bir imza, bir tarih; garip

Gökyüzüne bakıyorum;

Kendime görünmez sıkıntılar büyütürüm.

Sen: Duru göllerin nilüferisin.

Yürekten gelenin doğal rengini.

sen diriyken sana bakmak

bir şehir açsında çevrilensin

Ne getirdin deme bize, senden başka neyimiz varsa o bizim yokumuzdur

geniş bir alanın kenarında mızıka üflüyor.

mideme karşı

çok tanrılı bir din ederdi

Sessizlik

kendisini ölesiye sevdiğimi bilmeden

Ve bütün tuzlarında denizin.

Baharın bir adının da yalnızlık olmadığın

O kadar iyiyim ki aklım ve düşüncelerimle.

Gülüşümü gözlerimi sonra sesimi bıraktım

Güz geldi. Bunu saçlarımın döküldüğünden.

gün içinde mesela...

Muhassen

Bilmiyoruz

Ecelimi bir hamaylı gibi boynumda taşıyorum

Deli eden bir uğultudur başlar kulaklarında

bırakmazlar yakamı, bilirim, ben ölmeden

Bu sesin kuvveti,

bir paltom bile vardı bir zaman

sancıların şimşeklerinde gördüm ve yaralarda.

Beni kendilerine gömdüler

Sevişmek o yüzden gereklidir

burada doğdu hepsi

ya çok eder

Kanın karışmalı hayatın büyük dolaşımına

ah, ne aptalmışım dediğiniz zamanlar

bir peri masalı dinler gibi seyrederiz

Her hangi bir vakte denk düşüyor

gecenin kızlarıdır yıldızlar.

Vatanları olmadı hiç bir zaman ki onlar

Ama önce seninle bir anlaşma yapalım

Anlamsızlıktan şu sonsuzluk

hiç kimsenin kimseyi tanımadığı mahşer

Meşeler göğermiş diyorsun varsın göğersin

üzülür müsün?

karanlık bir türlü bitmiyordu

Bir telli böcek

Evimizin ortasından geçen baharat yoluna,

04.01.2020

Duvarların üzülür demiştim.

puslu, çapraşık, koklanmamış

Her yağmur tanesini bir melek indirirken yeryüzüne

yüreğime o tedirgin çocuklarda düşerdi

kılıçsızım, saygım kalmadı buğday saplarına

öyle bakar vitrinlere yoksulluk

turnalar uçurdum gittiğin yere

hayat zorlaşmış, yetiştiremiyorlarmış, biraz para lazımmış

Buldum

Ah, sesime sağır yalnızlık...

avareyim, asudeyim, yorgunum

Üstünde bir yazı: Brasserie

Daha fani olaydı kurtulurdu zarardan,

Gölgelere sığındıkça gördüm Kur'an okuduklarını

Kanayan yarasını gördüğün,

Hem bilmediğim yerdesin.

Haramilerin saltanıtını yıksın

Bu zehirli bulutlar?

Tavşanlara dönerken beklediklerim

Küçük ellerinden daha çok

şiirlerim külrengi kumrular gibi uçuyorlar

gül koktuğun gibi

Ve öyle için için, ve öyle geniş geniş.

En sevdiğin elbisemi giydim bu gece

devletin bekasının da allah belasını versin

Can kuşum, umudum, canım sevgilim.

bütün yaprakları sararmıştı

Halıdaki renksiz bir çiçekte

bir avuç hüzünle

Sen binlerce yaşayasın diye yaptım bunu

Bir yıldızdık gökyüzünde

o hep güzel görünen bana

Tütünün acıyla değişildiği

bağda çiçeklenen salkım

Temmuz bir düştü belki

Her sabah ilk ışıklar gözlerimi oyardı,

Köz komamış ateşinden bize o adam

olanlardan başka kimse kilmayacak baka ve şimşekler

kıvılcım bir oraya bir buraya savrulur

Unutmak istemiyordum oysa.

yalnızca bildiklerin değil

Su gibi özledim temmuz güneşinde sesini

Hep senin renginde görünür bahar

haydi kalk trenler kalkıyor duyuyorum

Bulmak için, kendini bulmak için

sonra yerlere kadar bükülüş

ıslak paspas kokusudur, gece morudur

içli taşra kızların gizemli eviçleri

kendi etine gömül,

Sen, bir sürü şeyin arasında fırsat buldukça beni düşünürsün; ben hep seni düşünürüm..

Sanki hiç mutlu olmak istemiyormuş gibi... Sanki hiç sevilmek istemiyormuş

salınıp duran gemilerle aldanma.

Keşiş dağlarından görünsün İstanbul,

çekip gidecekti içimizdeki o korkunç noksanlık

Alnına koyarken veda busemi,

Neden dalgalı bir okyanustaki yalnız bir deniz feneri gibi, mutluluk, huzursuzluklarla kötülüklerin arasında çakıyor?

Ey yollarını hep çığ basmış halkların

Boğaziçi iskelelerinin birinde

Ve şimdi, iki kere iki.

bungun camlar ardında çırpınırken zaman

Öyle bir yol yürüdünüz ki ancak

umutsuzluğu taşır yanında

Alsam, ölümsüzlüğü billur dudaklarından.

bir zamanlar bilerek unuttuğum 'küçük deniz sokağı'nı

ben oradaydım annemin elini tuttum ve dedim ki?anneciğim seni ben?;

yalnız duyulmaz olsun göğsümüzdeki darlık

henüz.

Palmiye gülüşlü

Akıntıya kapılmış gemiler gibiydik

atıldı öne, denize doğru lisebirdeki oğlan

acelesiz, hiç yarışmadan,

kapanmaz gülüşünün açtığı yara

ve hiçbir zaman...

kar yağıyor ve sen gidiyorsun,

ve kağıtların iki boyutlu ülkesinde yitirdiler dudaklarını

Son yokuş noktasından düzlüğe çevrilince

bir ağaç kadar faydasız olsun.

<u>Ay gibisin güneş gibisin bazan. </u>

Acılar başka başka

belki de bir maktupla lady montague'den

Hücrede zindanlarda güneşsiz ışık saçan

Ay vurdukça parıldar,

Ruhunuzu satar mısınız?

işte herkes çekip gitti. geç oldu, ama

Evde binlerce tespih böceğinin ayak izleri

Aynalar Pazarı

milyonlarcaydılar

Kardeşliğin, çalışmanın,

Sesine ses veren rüzgarlar olur

Ne kaldırımlar kadar seni anlayan olur...

Doldursa içimi orada

Hadi dokunma

Öylece sabahı bulurdum

Bir sigara daha

Rüzgarlar arasında.. dalgalar arasında...

Su gibi kendinin derinliklerinde kurutulabilirdi

durdurabiliyor seni

<u>Ben bu kaldırımların emzirdiği çocuğum!</u>

Dağlarının, tepelerinin dumanlı eğimine

Ve uzaktaki eşya. Anları anı haline getiren ve hatırlandıkça katlanmayı zorlaştırıp beklemeyi kolaylaştıran eşyalar. Şu an seninle olmayan ama diğerlerinden hiç ayıramadığın eşyalar. Belki birgün bir araya getirip anıları birleştirmeni sağlayacak olan eşyalar. Sigara jelatininden mamül dünyanın en korunaklı yerinde saklanan galata kulesi maketi , cafede yıllardır duran ve muhtemelen kimsenin dikkat etmediği ve ihtimal kimsenin bakıp gözlerinin yaşarmasına neden olmayan bozuk gramofon ve onun artık nerede olduğu bile bilenmeyen karakalem resmi, başka bir ankara-eskişehir gidiş dönüş tren bileti, olmadık bir yerde koparılıp kurumaya bırakılmış bir gül, yeni baskı bir Salinger kitabı , sendeki Galata kulesi kartpostalının bir eşi, içi dışı kara bir paket karanfilli sigara..

İki büklüm dururken başucunda sonsuzun

Siz, kazıbilimler, alınyazısıbilimler,

ah, unufak olsam ve desem ki

Gittim geldim kara saçlarımı öyle buldum.

ama artık vakit akşamdı.

İnsanoğlu etmez de

kararmış rakamların yarıklarından sızarak

biliniyor

Bir çingenenin çıkardığı dil olmalıydı şiirlerim.

Bizim garip Şeyhoğlu buradan geçmemişti...

Anlamsız

emperyal otelinde bu sonbahar

annemi ve allahı da çok severim

Şu kurşun gibi ağır kapaklarda.

O zalim tabutun tahtalarını

Bize zevk verenleri ya da zevk vaat edenleri unutmak, onları aklımızın haritasından silmek için.

Çocuklar var incecik yüzleri nurdan

Bağışlanmak istiyoruz, kime gidelim

gözlerim biraz yorgun.

sobanın yanında kedimiz

Sen ki anlarsın bu yaşamı

Aldırma diyorum sana

tutup orkide çiçeğinin yerini sağdan sola değiştirdim, unutuşunu cezalandırmak için

kim yazacak

elbette benim de bir şeyim kalır

içli adamların kaldırdığı cenaze

ipince bir su gibi sızıyorum gecenin tenha göğüne

bir bulut başını almış gidiyordu görüyordum.

atom bombası atılmamıştı hiroşima'ya.

bir kadın seni seviyorsa tuzsuz yumurtayı tuzlu, şekersiz çayı şekerliymiş gibi içer.

Sonra sıcaklığını dudaklarının

çok sıcak ya da soğuk şeyler yiyip içmem, hepsi hepsi bir kaç gün yine.

Ve ağır kıçlı, geniş çeneli, soluklu arabaları Ford?un;

Diz çöktüm asfalta, baktım aşağı, üüüü?üh

<i>Bir Kara Lise hikayesi... </i>

Yazın her yerde bittiği söylenir;

yurttaşlar uygunadım çalışmalarıyla

Yıllar geçmedi, yıllar eskidi

Sabahlara kadar düşüncelerimizde yaşattığımız hayallerimizi

güneşinden vurur yüzüne

Sanki yaz, birbirimizi görmediğimiz o üç ay,

Neydi çekip kendine, beni bağlayan

bir veba büyüdü içimde. bunca

kalbimdeki fener söner. Ah şairdir bütün fenerciler

Çok fazla derin

Bu kaçıncı bahçe gördüm tarumar?

Tanrısal bıyıklarıyla durumlarını paraşütlendiren

gizli palyaçolar mı çıkacak ortaya,

sonra derler haklıdır sevdası

bir şilepte.

Büyük ve yeniktir erkekler

kepenkleri kaldırırken, silerken tezgahı

Belki biraz diner sandım seversem yeniden içimin acısı,

bir de yirmibeş kilometreden görebilmek

girecekler birazdan odama, oturup ölürüz

bir o kadar alacaklı tanrı'sından

Gözyaşları doldurdu avucumu şimdilik.

kırçıl acılarım benim

Hayata yonn weren...

Geceleri yokluğum karşıladı beni

Sen yinede oku. Belli mi olur

Gaz lambalarıyla duvarlara dünyalar çizen bir çocuğa?

Bir ben kaldım bir ben kaldım

Kavuşmamız olanaksız birine sakladığım,

Kim susturabilir bizim türkümüzü, kim?

dinleyin bendeki kırgın ikindiyi,

Büyüyor yavaş yavaş

ne yormak istedim seni,

hazırladım kendimi.

Sarman adında bir kedimiz

Sana unutulmaz geceler bıraktım

ve mevsimleri bütün anlamlarıyla

çünkü daha önceden ölürler.

döşünden ahı kalmış delikanlıların

Yer kalmadı acıya ülkemizde

Vur kendini kuşkularda, hadi al!

Geçti artık göğsümde kuş barınmaz anladım

koşma anne

taraçadan, bahçeden

benim kalbimi silmeye bir elbezi yeter her yemekte

Sukur ayaktayim sen nasilsin ya eski gunler aklima geldi bak:)

Gün doğarken sensizliğe dayanamam

Telefon seslerinden, akıp giden televizyon görüntülerinden, bilgisayar tıkırtılarından, gazete hışırtılarından

Düşlerimizi kolluyorlar durmadan

şehrin bütün dilencileriyle paylaşasım oldu birden cebimdeki paraları

henüz vakit varken, gülüm,

Keşke Yalnız Bunun İçin Sevseydim Seni

Olağanüstü günlerini

Seninle virgüller atamamak hayata,

hayata katıldım yine de

ipin koptuğu yerden boşanan bir çığlığınsın

Şimdi bir mucize yarat her şey lehimize gelişsin

Yalnız olduğumu anladığım da

Bir daha aklına hiç getirmedi

ölesine ağladın mı?

19.02.2019

Leyla köşe köşe göz göz şiirin ortasında

unutulmuş bir çocuğa benzemekle.

Fakat bir eksiklik ufacık bir nokta

İçim başka yere sürüldü

Hep yarım kalmış heyecanlar hazlar içinde

İnsan insanın bedduasıdır!

Sevilmiş olmayı doyasıya yaşayabilmek için

bir sabah büyük büyük ateşler yanınca

Beşincisi <u>sensin</u>

Dalacaksın.

Bir adamın bir öykü anlattığını, bir türkü söylediğini,

bir mengene

Haklısın, aramızda uçurumlar.

cerbe dolaylarında ve celali dağlarında ve oralarda.

çözüldüm...

Ardımda kalan yerler anlaşırken baharla,

Bazen fiyonk olur arada

ama kan kesilince damardan sıcak

Koyu da olsa rengi gözlerinin.

tarih heyelandır hainlerin ardında

Acıma sevincime insan yanıma

ne araya yolların girmesi,

Beni de saysınlar artık olanların arasında

Hüzün neydi sanki o zaman

Adımı unutup

<u>Dilediğin istediğin sürece</u>

bizler de öğreneceğiz senin

Körpe bir söğüt dalı gibi çırpınan

Kaldırımlar çekmez ağırlığımı

böylece karar verdim aşk şiiri yazmaya

Şairini, onun şiir yazan ellerini,

kanat çırpınmalarından ve deniz kabarmalarından

Yağışına bak sevginin,

yaşadığımdan bir hayli yanlışsam

Kapama şarkını, şarkını kapama

güvercin

Sana kavuşunca neler söylemek isterdim

Alkışlarla Yürümenin Şarkısı

bir uzun yaşamayı beygirler gibi koştuğumuzda

Oyunlar oyuncaksı, oyuncaklar eski şarkı

çiçekler geldi aklıma her nedense

Doğru ne yanlış ne hepsi iç içe geçmişken

vaktinde orandan burandan öyle sevmişim ki

Neden-, niçin-, nasıl'a yönelecek - ya yönelmeseydi-.

Şimdi ayrılık var yandığımız yerde,

Korkuyorum -Korkma

Yüreğimin ortasına kadar elma yiyorsun

Salgın

Ne Harman sigarası kaldı geriye

18.02.2019

Sense araya korkular koydun.

Hüzün, aramaktadır, yitik yavuklusunu.

Adına belasına

Kuştan, karıncadan sorarım seni

Hayır yaşamıyor suda o balık,

Bana daha bir incelmiş, ne bileyim daha bir güzelleşmiş gibi geliyor

karşı kıyıya uzanan sis

Hızla akıyor yaşamım güneşe doğru.

Ne deniyorsa onu atacak kalp

en okunaklı çehremle bekliyorum

Benim beyaz kanatlı atlı!

Fırat suyu kan akar.

Her dilde güzeldir senin adın

anlıyoruz, okşanırsa patlar yalnızlık

uçtum ama uçuşum

değişen bir şey yok ki

hiç ölmeyelim anna.

Uzak Fırtına

böyle gecelerin bir sabahı olacak

Hepsi başkayı umduğunda şaşıracak.

Bir gün yalan söyleyeceksen eğer;

Sana çirkin dediler, düşmanı oldum güzelin

Ben bu şiiri yazdım aşık çeşidi

Gözlerin geçer aklımdan özlemler içinde

Sana baktım Ayı gördüm.

kadere,

yok, yeryüzünü sıyırırdım kendimden

Harama bulaşan gözüm, güzelliğinin hırsızı.

Sonraki Yaz

gocunmam ki ben, ben gocunmam

Biz ki milattan önce, milattan sonra

sevmeyi özleyenler arıyor... Kendi gibi biri tarafından incitilmeyi, üzülmeyi

Camlardaki bu sürekli kalabalık

şiirler okudum şiirlerdeki yaşa geldim

Dostluk da, düşmanlık da.

İki etmiyeyim diye

Ay doğarken bir söğüdün ardından

Yaban ördekleri donmasın diye,

gemiler nerde

olmazsa bir?arkadaş?larında

dudağımın kıyısına biriken şaraptır

Ayan-beyan belliydi anlayamadın.

kendi yasalarını kuramıyan yargıçlarını

Tel cambazı istiyordu ki dünya istediği gibi olsun. Bile bile aldanmaya vardırıyordu işi. Ama olmuyordu kendisi vardı.

Aynı kör aynasında küflü alışkanlıkların,

onlar da tutulmuşlar anladım sana bendeki kadar

Güneşin doğmasını beklemek boşuna

altından geçtiğin köprülerin şarkısı olmayı.

Ve bütün cümlelerin sustuğu o yerde

Ne çekersek kızartıp birayla yutacaktık.

kolunu büküyor, dayıyor elini yanağına

Yine kamyonlar kavun taşır

yüzümü değiştir, dağlı bir anlatım bırak

Bir güzel kadeh tutuşun vardı eskiden

İhtiyar cübbesinden kan süzülür Nebi'nin,

ya sıfır...

Dumanlı bir ıslık yakışır şimdi

Gözleri gel gel diyecek.

İnsan insanın ertelediği öfkesidir! Erteleyelim bir gece daha. Ecel menzilinden bir gecelik daha müsaade alalım. Yoksa bu park, yağan yağmura rağmen, elimde kalacak bu gece!

Gurbet çeken gönüller kuşatmıştı ocağı.

erteleyip durduk suç ortaklığımızı

Oysa babam bilirdi yaşadığını aptes alırdı çünkü

Ve mahzenlerinde insanlar bekler

Türlü şeylerin savunulduğu -

dilimizdeki kilit kolumuzdaki zincir

Esrar dolu kimine göre belki bu baş

Urganmış boynumda taşıdığın gerdanlık

Ama ben, seni gördüm önce

gönlümüz mutluluğa inanmış olmanın gururuyla rahat

buğday başaklarına benziyorduk.

hiçbiri yüzümüze bakmıyordu

dalgalar köpük köpük ağlar gözlerinde

olmuyor mu?

Falanca durağa şimdi geliriz göğe bakalım

- ben yalnız uzağındayken iyi geldim

Küçük nezleli bir burun

Ben bir çay bardağına sığınıyorum şimdilerde. Kahvede oturan yaşlı adamın filtresiz sigarasından yükselen dumana sığınıyorum. Caddenin kenarında bekleşen amelelerin, dirsekleri aşınmış berbat renkli ceketlerine mesela. Böylesi küçük, böylesi gözden uzak şeylere sığınıyorum anlayacağın. Savrulan hayatların, kimselerin görmediği küçük ayrıntılarına. Gösterişsiz yaşam öykülerinin korunaklı yalnızlığına bırakıyorum kendimi,

Bilsen nasıl muhtacım şefkatli bir kucağa...

kopuk ellerimi dolaştırdınız bir sopa ucunda tüm yeryüzünde

Ama bunca serencamın sonunda

Bir fidan yeşermeden çürür

Aynı takımı tutardık.

Bırakmayın, beni ölüm götürür

Unuttu kedileri.

torlak kemal'i düşün anne

Kırkıncı Oda

Yenilgi yenilgi büyüyen bir zafer vardır

Bugün şefkatine, muhabbetine

zerre kadar fikrim yok acaba şeyhimin evi bana kaç vesait uzakta?

Gözlerinde

Böylesi haftalık resimler görür ve bacaklanır abiler

14.09.2020

Haraç salmışlar üstüme.

Yazık, şairler kadar cesur değilim

kiminle karşılaşabilirim

komşu kadınların basma elbiseli konuşmalarını

Allahaısmarladık

beynimde korkunç bir vida olarak

Bir iki sallandı durdu

Ayrıntılarında bile anlaşıyoruz

Çekiyorsun! Akarsuları imrendiren yüzün de,

Uzaklar sana gelmez, sen uzaklara gidersin

Ne zaman yolda bir han rastlasam irkilirim,

Gümüş semaverleri ve eski şeyleri

Antalya'nın denizini o denizin dibini

Hepsi içinde taşır içilecek şeyi

Bir an kayboldun gibi. Yaşadım kıyameti

Leyla'yı götürüp Londra'nın ortasında bıraksam

Gözlerim kaçamak bakışlarda

limandaki direkler ormanında bütün bandıralar ayaklanıyor

ihtiyaç başka bir boyuta geçmekti

Kadının hayali minnacık bir evdi,

Yere düşen ekmek parçasını

güneşli gövdene müjde eli kulağında bahar,

Yaşıyorsam; içimde umut varsa,

Onlar, diyorum sadece

Donatsın sonsuzluklar gibi gurubun rengini

"Annem duymadı mı?"

Gazetelerden kupon kestim

İnsan bazen nedensiz yere umutsuzluğa kapılır. Kimselere veremez sevgisini, kimselere kendini anlatamaz, evlere kapanır... Bazen denizler, kıyılar çeker insanı. İnsan bu kapılmayı anlayamaz, oysa çok eski bir yerde yaşanmasından korkulup vazgeçilmez aşkların sızısıdır bu. Bu sızı, bu yenilgi mevsimlerle yıllarla devredilir başka insanlara... Bir insanın yaptığı bir hatanın tüm insanlara yayılması gibi...

Yaprak evlerin içindeki dişiliklere

ve artık her şey

Bir de saçlarınızın kokusu.

böyle uzak uzak seslenmese

silkiniyor vuran her damlayla.

nereden başlamamam gerekse her şeye

Kavgadan uzak kalmışsan

Tokat

Gökyüzünün mavisi yok

Kalbindeki elleri bırakma sıkıca tut

Yalnızlıktan başka imparator tanımaz bodrumum

yumurtlayacaklardır..

Maraşlı Şeyhoğlu Satılmış'ım ben"

insanın insana raptolduğu cevher.

öncemden ayrı dursun beni bu izleğe kandıran demir!

Keseme zarar, ciğerime zara, sevdama zarar

Ama önce masalı bir Şivekar

Yüreğini içmek gerek duymak için

Bir tabancanın namlusuyla tetiğiyle,

Dayanamam söyleme demiştim.

Acılarının ışığında yaparım bunları

Bir gün kızsan bana,

Ölüm düşüncesini koparıp almalı senden

çevirdi sayfaları çabucak. Ömrüm dediğim bir hışırtı.

En karanlık anda bile aydınlanıyor dünyam bir gün gelecek olmanla.

<u>Yanıtı olmayan sorularda boğmak istememiştim </u>

sen şimdi beni bilinmez bir dumanın içine atsan yine kirli kirli.

iki gözIerimde mil

Aynada kar yağıyor parıltılarla

koğuşlarımdan sana daraltılmışım

Acıyı bile ters yüz eden

Alfabelerin soluk harflerinin büyüdüğü yıllardan

bir fanus altında sıkışıp kaldığını..

inanmadıklarında

Koşuyorum sana bembeyaz

bir kalk düdüğü iki postal bu yeşil cennet üstündeki

Yayla pınarlarından akan

işte, zehirli oklar kullanıyoruz o yanıltan savaşlarda. yıkıyoruz, yaban çiçeklerinin açtığını görüyoruz kıyıda. o kargaşalık içinde ben yıldızlara bakıyorum. çevresini soğutuyor suya düşen ay. yıkıyoruz. yıkmak, kutsal kini yürekli olmanın. iğrenmeden göklere göklere bakmak. ellerimiz saklamak ellerimizde.

Bu şiirimin mısraları'nı

Çözmeyin ellerimi, zincirlerim kalsın

Nedendir matem durup dururken?

sıkıştırdık günlerimiz arasına ki

<i>"Zenciler prensesi olacağım. </i>

Sana çirkin demedim ben, kafir demedim

Ey kılıç ve kalem, ey iki siyasi mahkum;

koynuma kaçırdığım saçlarıma bakar da

Yüzlerdeki çizgiler, gözlerdeki cizgiler...

Hazdır

Gözleri namuslu namuslu parlar insanların

memleket gibi yoksuldur odam.

23.02.2019

Dün akşam evinin önünden geçtim

parlamaya çalışan birer yıldızdık

bir ayrıntı gibi içinde kaybolduğum

Ben nereye adımı yazsam

ve herkes onu birbirine fırlatsın tanrım

Kendisine

Telefonda Sen

Bir gece rüzgarından bulutun

Kuşlarımı da bırakayım gitsinler

Kokusu sarmıştı geceyi.

kokusu gitmediğimiz şehirlerin önceden

Çünkü açlık çoğunluktadır

beynimi çağıran bir sese doğru

bir komplodur zaten

Ve içimin şerha şerha yarıldığını,

yeniden başlayabilseydim eğer, hiçbir şey taşımazdım.

Ağaçlara, çocuklara gelince

İçimde bir umut

Şimdi saat yokluğun belası

bir çocuğun kafasını koparır cani

Şimdi size

Ve gönül gönderine çekilmiş

Yemyeşil bir vadiye dönüşür

duanın özgürleştiren rüzgarı

kapardım kapımı gevşeyen bir yanımla

Seni düşünürken

Evlerinin içi kabartma bahar

<i>Anılar eskinin rüzgarıyla ile aklımın kıyısına vurup duruyor.</i>

ve sende, yalnızlığımı buldum

bütün hecelerde, "a" sesinde, re minörde, mors alfabesinde

<i>Götürüyor Beni,</i>

Gel gidelim keklik gibi sekerek.

öbür elinde yetişkin bir günışığı

makedonya komitacı dolu

01.09.2019

Çiçekler damlıyor gecenin parmaklarından,

Canlı bir kitapsın, yazarı Mevla

Ey en şiddetli kuşkularla duygusu körleşerek

Geçiyorum mevsim gibi kapından

Birazdan akşam olacak sevgilim

ağıt gibi bir alay dudak uçlarında

Ve bütün kentte

bilip de bilmezlikten,

Şimdi taştan çıkardığım ekmekle,

basamakları ardından

ışığını yitirmiş o ölü yıldızlarda

o şarklıyı keşfederse, yazacağı ilk şiire adını verecek:

İnce içlenmelerle her akşam

Bir gölge gibi düştüm ardına yıllardan beri

Hasretine, yalanına benzer

Kur'an sayfaları satılan sokaklardan

her şey sözgelişi yerli yerinde ve rüzgarın hükmü yok

Maraz hasıl olur dediler

biliyordur ki bir erdemdir yerine göre susmak.

hırs püsküren, toynak durduran deniz

Gözlerine gölgeler düşmüş kahırdan,

Onu da alın gerekirse

Mutluluk mu, şöhret mi, başarı mı, yaratabilme yeteneği mi, insanlara ayrdımcı olabilme gücü mü, yakalanmadan cinayet işleme şansı mı?

Cümle geçmişimi aziz bileceğim

07.03.2020

bir dağ bulur uzun uzun bakarım

yaşamam bir beyazlık gibi sanki

Şimdi tecrübem var, artık anladım:

gönderinden ithafına kazıdığı tarihi

kirli çamaşırlarla sabunlar ayrı semtlerde

Unuttuğu türküler bizsek

Ben ki seninle aştım yasları

Adettir sadece ağızlarını öptürürler

tahtadan atların boynuna çıplak

Gümüş penceresi, kapılarıyla

21.09.2020

Sana sarılamazdım.

Göklerin çökeltisinden başkaca soy

yüreğini düşürmüş binlerce sevgiliden

kurumuş gözyaşlarının,

Alıkoymak bir nisanın tadını...

o yalnızlığı Bizans'tan kalma İstanbul gecelerinin

ve kanıtladığıma kendimi inandırmaktan

israil devleti gömülsün diye karanlıklara!

Olmayaydık iyiydi.

Önümde karanlıktan duvarlar

Tahirle Zümre Meselesi

24.11.2018

Sayıklar gibi dolaşıp seni arayacağım

altında öyle tedirgin ilk çocukları ölümün.

Aralıksız dinlediğim alaturka bir fasıl gibi

Uçurumun kenarındayım Hızır

Prag-Berlin treninde yanında pencerenin yeryüzünü dönülmez bir

oturuyordu. gencecik, yakışıklı bir çocuktu. Şizofren olduğunu

ateşin etrafını sarmış

Hiç karşıma çıkmasaydın

Yasasız ve solup giden

bu şehre yağmurlar yağdı

söğütlerin altından, gülüm,

olan nalbantın dükkanına.

Sen İstanbul'san

attığın o bahçelere.

Çocuğumuz sınıfında, okulunda, her konuda birinci.

Değil mi ki yoksullar mutluluktan habersiz,

artık ne hücrem, ne yalnızlık

Bir derdi var derdim.

korka korka yaşamak ne

çocukluğumla doluyor defterim şimdi

Gözlerime çökerken ağır uyku sisleri,

Mona Roza, bugün bende bir hal var

14.12.2020

Baktım uçuyordu

Bir tekne her zaman düşüncelidir.

Benim de bir beklediğim vardı yaşamaktan

Kendi kendine konuştuğun seni,

Zaman çarpılmış atın son hayali

Pencereme konan yusufçukları da

anladı bulana durula akmakta olan şeyi.

ufkumu kuşatan denizlerin

sirkeli bez anne eli dağ nergisi

Hiç unutmuyorum, bu hareketi defalarca yapmıştı...

Yeryüzünü ve gökyüzünü

iki kez eskidim sanki.

Buraya umutlu günler koydum. Şimdilik uzak gibi görünüyor,

07.01.2021

Körüm, o halde karanlık niye benden kaçıyor?

anı defteri, kum saati, savaş alanı

ve zamanın o müthiş yalanını

böyle diri bir akarsu gibi kıvrılan gövdendir

Ufalanmak anlamına gelirdi

Anlatamadığım, anlayamadığım masalların bana yaptıklarına

Güzel yine de güzel solarken bile.

Banliyo treninde rastladığımız,

ey kanıma çakıllar karıştıran isyan.

Uykularımın bölündüğü saatlerde

hepsi o kadar

Hatta bir yolluk aldım odaya

Gidersin; yağmurlarda kırık kalır mızrabım.

Hala o aptal köşende oturup, beni öngörülerinle yargılamak ne kolaymış.

Güneşi içiyoruz sesinde!

K'yı hepiniz tanıyorsunuz: Kerim

Ankara vurulmuş bileklerime

Ey hicran üzgünü ana, ey küskün karı-koca;

Korkarım sevgili doktor, bu mektuba kendimi üzerek başlayacağım

bir elinde ebeler koşturan doğa

Yanmış bir ağacın yaprakları mıymış kımıldayan

Hırs

kangren oluyorum bahar geldiği için

hiç kendinizden sıkıldığınız olmuyor mu,

Hava kurşun gibi ağır, yağmursa arsız

Yine emrindeyim

Kara bulutlar kükrerken bir Kaşkar sabahında

bir ben kaldım bir de bıraktığın küskünlük tenha

Memelerinin billurdan gökkuşağı

Bilek gücüm Ferhat ile bilindi

Çıplak kadınlar arpa döver taş havanlarda

Hayata yalın bir bakış fırlatmalısın.

Bakmayın çevremi kuşatanlara

yufka mıdır benim bakışım dünyaya

Bunca ayrık ve diken içinden

Yunar, yenilenir

- Beklerim ben. Usul usul beklerim. Ses çıkarmadan, sadece yağmurlu havalarda ağlayarak beklerim. Hem ya gelirse.

<i>Başıboş nakaratlar üzerinden</i>

safirden, bakırdan, cıvadan bir gece uçuyor

Sesim bulut elim yağmur

<u><i>Gel Ey ciğerime saplanan hançer</i></u>

Ayrılık Ayracı

Kimsenin önünde değil yaşamım, buruk yaşamım.

08.09.2020

yazın yönünü değiştireceğim ben

gecenin rahmine düşüyor her şey.

Gözlerin bir yeşil fanila unutulmuş balkonda

Ayrılığın burcunda

Ne uykuların kaçar.

Doğmuş ve bir zaman

acısıyla onduran

Bir utanç perdesi, yaşamaktan

sen ve solgunluğum; gökyüzü

Uzak da sayılmayız büsbütün

Hepsi bu...

Karnaval, soytarılar, maskelilerle birleştiriyoruz masamızı.

Desem öyle alaycı gülümser yürürsün

Nerede olduğumu bileceğim

Düşler ülkesinden gelen habercin,

Ya bir gün geri dönerse Mecnun

ucu işlemeli

Bir arkadaş evine uğrarız yolüstü

Dizine yatırıp beni çingene benlerimi sıkıyorsun

<u><i>Bir dağ çiçeği gibi şimdiden hasretteydim</i></u>

Aşktan ve kandan bir damla olmuşum

Kızgın demirlere değen ellerimiz

korkak kahraman gecelerimi

Her anı ayrı ayrı güzel benim için...

İlk oyuncağın

Zehrimi alsın diye

sehpada pir sultan ölür

Şimdi gene var

dağıttım.

ağız dolusu gülmeden taşlıkta

Acısı bilincidir

En umarsız en umutsuz günümde

sevilmeyen ne kadar çocuk varsa severdim gidilmeyen her yere giderdim

Paramparça bir yürek

Sıkı bir poyraz beni titretirken içimden

Hızla yere çaktıkları

kime büyütüldü bu masallar

uçsuz bir dinleyişle dinle

'erir kayıklar mumdan'

<u><i>Suna dedimse sen Leyla dedimse sensin</i></u>

Üşümüyorum, üşümek elimde değil

alışmadıkları bir soğuktan.

kedinin önünde yün yumağı

Bir cezir yaşadım ki, yaşanmamış mazide,

farksız çarpanların umutsuzluğunda

en hileli desteden

pişmanlığın yanılmaz geometrisinin

Bir ben uyumadım,

Dümdüz eğildiği zaman

bir gün o da gözlerindeki bu ışıltıyı fark eder

kapının ardında

En usta sinek avcısı olmalısın

karanlık boşluklarında akıp giderken zaman

Ve ne çok yalnızdık sinemalar olmasa

göğsündaral,

Dalgalar kadar hırçın

diretmişliğimle genç

kalbe dönmekle define bulmak arasında?

Yoksa ben

Şimdiden bir hatırasın

atlar gibi sevdalanışımdan...

Unutmak istemiyorum bunları,

Fakat yine bizbize, başbaşayız

elele dolaşsak caddelerde, kemikli bir avuçtur toz toprak elimde

aşk tanrısı için

ağlarken birine sarılmak gibidir belki

Hani erken inerdi karanlık,

güler yüzlü olmak neydi onu hatırlayın

esriticidir sislerin ardından seslenen Sirenler

Onun içindir ki ölüm

Seni Bilemem

Tahir ne kaybederdi Tahirliğinden?

iniyorum ama indirilmedim

Göğsünün içinde yaşatmak için aşkı

teyze, amca, bir imza ver.

Kımıltısız bir gövdeyle rüzgarın sildiği.

Ölusen

Havasızlıktan öldürme beni

Gecikmiş... İnce... Güzel ve uzak...

Zümrüt bakışlıdır yalnızlık, susar

Turgut'a gidiyorum, yağmur nasılsa yağmadı.

boğazlarındaki boğum insanların epriyecek

Kar mı yağmur mu ne yağdığını bilmediğim bir gecede

Bozkır hilalince kuşatır beni,

Ödev cini.

Maviyi soruyordun, gözlerimden yüzüme yayılan maviyi mi

Biliyorum gideceksin...

bundandır işte benim yaşamaya katlanmam

Sonra kızıyordu kendine kınıyordu kendini

kovalanan bir Yahudi gibi

hem tetik bulun ardında biri olmasın

Devrilir devrilir de

Bekleye bekleye çürüyeceğiz.

<u>Gözlerin ki, gördüğüm gözlerin en güzeli</u>

Beni sana dikiyor

nehrin uğultusu da olur, dalların hışırtısı da

<i> Tenhada bir göl kaldı</i>

öylece arayıp durduğun işaret

bunca yıldır kanımızda uğuldayan coşkuyu

Erkekler ki savaşmayı tümden unutmuşlar

Nereye gitsem gelirlerdi arkamdan

Haziran

Sevinci park kanepelerinde uçuşan acemi sevgi

Oysa kalbim işte şuracıkta çarpıyordu

Onlar kıskanırdı bizi

Büyük bir yakut parçasıydı sabah

Dopdolu

Fuzúli'nin en sevdiğim beytlerinden!

kağıt kalem

Olur mu anımsamamak onaltıncı Louis?i?

ve ben, son sigaramdaki dumanları da hapsediyordum içime,

Ölümler

Bir çakıl taşı ısınır içimde

uykusuz

İçimden öyle geldiği için değil

Boş yerine, girilmeyen bir dersin denizi, gelip oturmuş

Ey can içre cankörüğüm

- Ama böyle de olmaz, gidelim hadi..

Hiç söylenmedim ki senden öncesi.

Aldatıyorlar beni

Oy pusulalarını ve seçimleri bırak

Yarınıyız halkın,

Suda ezel fikri, ebed duygusu.

başka.

Dünyalarımdan alsan beni,

fırdönsün, sen bana dön, bana eşlik et,

Zehir gibi çoğaltır kanında yalnızlığı

"Tutsak saymayız seni avımızsın."

Derme-çatma aşklar onarmaktan bitkinim

Tutup elimden kurtarsan ellerin nasıl da güzel

Var idiyse bir kuş

uzaksınız, niye böylesiniz, çoğul ve sessiz

huzuru bulduğunu söylediğin zamanı,

Ekranda kıtadan kıtaya atılan bir füze

Dipsiz kuyulara,

Fener'in her maçına iddialaşıp

Seni düşünmeseydim

Bire "BİR" olamadım.

bulutlar bir garip rüyaya dalmış

Hatırlamak için harcadığımız çabadan çok daha fazlasını unutmak için harcıyoruz

Yayılır o en büyük muştu, pazartesinden,

ve daha o geceden belliydi, aşkımızın

er şey bir gece içinde oldu

Sararırsın dönüşte görünce öksüzünü:

09.09.2018

yenile yenile şaşkın, şimdiki çıplak

Yürüsek yürüyor, dursak duruyor, şaşırdık

gözlerinin yeşiline karışmış

değil!

Ne yaparsan yap yürürlüktedir yetinmezlik.

kim bilebilir bir aldanışın sonunda adımı

Bir model kız geldi soyundu karşımda

Bulutsa, tozsa, uçarsa

midene dostluk olsun.

susma, zamanın durağı yok.

onun sesini duymak için kıvranırken buluveriyorsunuz kendinizi...

Baba yirmi yıldır bir meydan ateşi

İnan belli etmem, seni hiç rahatsız etmem,

bilekleri sönerken yeni ağırlığından gözyaşlarının

Ben ancak bir tarih kitabı kadar

Bu yaşa geldim içimde bir çocuk hala

seçilmiş taş milyonlarca taş arasından

Aynı serinliktedir.

<u>Esirgeyensin bağışlayansın, biad ediyorum</u>.

senin için okudum

yaşatsan da bir

Arayan ve arayışın süre gittiği ortamın

Şu dağın başı da kar ile boran

kuzeyi gösteriyor serbest

Bir gün ağızdan ağıza dolaşır

çocukluk mahallesinden çaldığı,

zakkum fotoğrafları varmış cezayir menekşeleri camekanda

Kirpik geldi ruha dayandı

Gün gelecek toprağın altına uzanacağız

bir suç gibi utanıyorum her şeyden, bir günah gibi alçalınca yere basıyor çünkü ayaklarım

Kimi bir soygun sofrasında ışıklı sofralarda

eğri çizgiler dalgın

Gelse de en acı sözler dilime,

Yazmam daha aşk şiiri,

Çok yürüdük yollar kayboldu yol bulduk sana geldik

Boyum bu boy kalsın!

tut ki kırgın bir menekşeden sapmıştır onun yüreğiyse

Kimselerin vakti olmasa da

Kalkıp, çıkıp, uzaklaşıp

Tutuşup kuruyan dudakları kalıyor sabaha

Kim anlatacak dünyaya sığmayan güzelliğini

biraz değiştim,

yüz bin yıllık yere gitsen,

güneşli kapıda. aşk da durdururmuş insanı dünyadaki

Bir uzun güz geçmişti bin uzun hüzün

Gizli heybelere binbir gece eşyası doldurduğuma say

Diye diye

Bir halin var özlüyorum

gökyüzünden sorular düşüyordu hiç durmadan.

Yalnız hayal edilen hatıralar

Böğürtlen kokulu vadilerde durup

Nedense öyle sandım

Al, artık...

Toprak ve insan kokularıyla,

Bir kitap düştü yere...

<i>S</i><u><i>en bir suydun oysa,</i></u>

Git ki siyah gözlerin arkada kalmasınlar,

İşte onun için karanlıktır gözleri

Kalabalıklar, kalabalıklar içinden

<u>bu kadar doğruydu ancak, kimbilir</u>

kendi yarattığımız boşluğun ucunda

Öleyim ne çıkar, severken öleyim ama

bıraktığına: Elveda benim küçük adamım!

Dudakların hatırası;

İkramiyeler bensiz çekiliyor dünyada

Unutkanlık, acı, acılar, acılarımız...

Sesini duyup da çıldırmaz mıyım!

Asmin

Başkaları gibi olamadığım

kendi yüreğine;

hangi aşk mümkündür aşığı öldürmeden

öyle bir sabah ki

ejderha

En kara kapı da buydu.

karanlık sokakları kötü lokantaları ısınmış rakıları

ve geleceği ve her yanını;

kimse sıçrayarak, uyan, mayacak, gömleğinden başka senin

Daraldıkça daraldı dünyaya açılan pencereniz.

Seni soydum, Güler, dünyayı giyindim

Ama değnek vurulurken zavallı uğruya

Mezarlardan bile yükselen bir bahar vardır

kendisi değil

şatonuzun odalarında bir gezintiye çıkıyor musunuz,

ve yalnızlığının

Gittim geldim kara saçlarımdan kurtuldum.

alt kattan birileri bağırabilir: atlasana lan atla atla atları at.

şimşeğe uyarlanan bedenimin

Hadi kanatma

eşkıya türküleriyle uzaklara bakardık

niçin sevmiyorsun duvar kağıtlarını

Sonsuz noktacıklarla örtünse de yürüdüğüm

Bir yabancı mı, yoksa bir ermiş

Biri ölümse

şehri sarıyor, bir dehliz olan bana ulaşamıyor ama

ömrümüz meçhullerden meçhullere akıyor

Yarım kalan hiçbir yolculuk yok bu yaşamda

Sonunda yere attı, yol üstünde bıraktı.

Padişahın üç oğludur kenar mahallelerinde

bitek vadilerle beraber ben tenimi yumarken

kör olasın demiyorum

kimseler bilmez nerdeler

ey doğruluğun sözlerini taşıyan minareler.

bu korkunç tuzlu yutkunmanın orta yerine bıraktılar beni

Sahi İstanbul'da dinler mi?

biz kendimizden başka herkesin üzüntüsünü üzüntümüz acısını acımız yaptık çünkü.

bana kanatlarımı bıraktırdığınız kadar.

Firuze ve turuncu deniz kabuğu alaşımı Muhassen'e

Namahrem eli değmez seccadesinde;

dilimden düşürmediğim bir şarkı gibi

Dolduran bir pencere

Gecede

içinde kıskançlığın zehirli çiçekleri açtı mı?

Ağaçlar

söz yavan, kardeşlik şarkıları gayetle tıkız

"Çocuk doğamaz"

Her yalanı yüz şeytan taşıyor olabilir mi

Başkalarının oldun mu?

nasıl içilir... Kaşık nerede, çatal nerede durmalı... Balık nasıl yenir... Peçete nasıl

Kardeşim benim, nice yeni duygular, düşünceler

yangın sönseydi suyla

Kolun kanadın

geometri bozguncusu, büyücüsü kokuların

cinsel bir çiftleşmedir çarşaflar

varlık sancısıyla çağırmak:

Duyan olmadı avazım ki desin Hallaç kekeme

Bir Sevda Türküsü

Her yalnız kalışında, yalnız oluşunda

ve üç metre kadar ince ipek dokumalıyım.

İşte pınarlar, testiler, ırmaklar, çeşmeler

Ve taze ceviz kabuklarının kararttığı parmaklarımda

Ömrüm benim, şu rodeoda.

mevlit ilanlarına durarak.

Anılarım...

Bir pardösüm bile oldu içinde kaybolduğum.

işte o zaman ölürüm gayri.

güneş

Derin bir nefes çektim

elmanın da seni sevmesi şart mı?

şu kravatımı çiviye as gel

Sen en güzelsin bu saatlerde

Kendini yalnız hissetiğin kadar yalnızsın

Kimilerine göre ancak ölümü güzelleştirirdik biz

<u>Mertliğini, yalansızlığını, dupduruluğunu sevdim</u>

Bir ses arıyorum

Ve seni öyle sevdim sana

Anladı kara konaktaki emektar

Yukardan dua fısıldar gibi yüze değen esinti.

Varlığın ta kendisi ol

ben bir aziz değilim

ve üçüncü boyutumu yitirdim mektupların özlem ülkesinde

Biraz özlemle ve biraz sevinçle

İster bana aşkın bütün alamını çektir

anasız bir tay gibi coşkun ve hüzünlü

selamlıyalım gülüm,

Akşam mı oluyor? Ben mi yüzüyorum hüzünler

Dostlar ne alemde, çoluk çocuktan

Yaşamak olsan da gel, ölüm olsan da gel

ne kargış, ne infilak

Soluğum eritir dağları

gökyüzünde

Ve toplayıp

denizi tükenmemiş Kadırga

intihar karası bir faytonun ağışı göğe atlarıyla birlikte

Kuşlara bakıyorum.

Yokluğunda yapamadığım?

sittin sene geçse anlaşamayız

Tam oraya işte, uçsuz bucaksız bir düzlükten

yüzümde kelepçesi tutuklu rüzgar

Bildirisi okunurken her gün

Beynimin merkezine ölümsüz ferman düştü,

Gudubet gene yaptı yapacağını!

her yanın dudaktır üstün bezelye taneleri

Kalbin benim olsun diyorum, çünkü mukadder...

Bir gün bensiz kalsan da benimle yaşamanı,

sözcüklerin ve sessizliğin Filistin'i

Kırmıştı Rıza'nın bacağını.

Midye kabuklarının yeşilliğince

Yüzümüzdür bir yağmur ağırlığınca düşer

bir an bile unutmadım seni

teknolojinin o yok edici,

ve vurgun olmayacak artık yüreğimdeki

ileri geri konuşuluyor

Kızdı mı cehennem kesilir sevdi mi cennet

İnsanlar hep böyle şeylerin yedeğinde buluyor güzelliği

Düzenlerin çıkmazına

Genç bir kızla, bir bakireyle başlıyor anlatımız.

Ölsem bile aşkım seni takib edecektir...

naftalin kokulu soruları vardı gözlerimin

-İster gökyüzünde seyret, ister gözlerimde:

hayatınıza,

nerelerde kıyıcı bir zehre çevrilir?

Ondört yaşındaydı ruhum bayım

Gidersek birlikte gideriz

aynada hep dik durdum anne!

Eriyen mumu

Bu sessizlikle

Seyrediyorum hayatı:

ve dedim: gelmeyecek de

Boyuna onu düşünürdüm,

Tahta idoller karşıladı bizi.

Bu kadar ucuza gitmeyecektin

halka boynumdan geçti

Ey turuncu akşam, bütün akşamların akşamı

Ah sonra o

Uyandım, sen oldum, giyindim dünyayı.

Öpülürdü Alnımız

Dün yolda rastladım

Bir kadını sevmekle baslar her şey ama, bir kadını tanımakla varılır hayatın sırrına.

yarın ağzında yedi yaşlı adamın

Bu bir Yusuf masalıdır de

Aşkın bir yolu vardır

Ne de olsa yaz yağmuru

hiç namaz kılmadım şimdiye kadar

kanuni süleyman ölür

Ve o kadar çok ki unutmak istediklerim.

içini kurtlar kemirir

Haç dikilmiş minbere

Bir kadeh, bir cıgara, dalıp gidene,

Sabahı güzelliğine bakarak karşılamak,

bilmeden

rahminde levendane öcün tohumları yatan gece

Bu ses!

Umutsuz akamlarımda sesini duyduğum lir

Bulvar kahvelerinde arabesk bir duman

Akıl almaz hünerlerim var benim...

İçerden yanıtlandı bu çağrı

Kendi dünyalarının camdan gözleriyle görülebilirlerdi

bile görebilirsiniz.

Çamur olabilir kan olabilir karanlık olabilir böyle nasıl

Öyleyse dostlar bırakın bu yalnızlıkları,

Zavallı tutsak yürek

Namaz kıldıklarını

fazlasını isteme bencilliğini gösterecek kadar sevgi arsızı... Bu yanını

zifiri saçlarıyla

Aykırı mevsimler içinde

giyin, kuşan,

Bulutlar uçuşur geceleyin

Evden kaçışımın pembe spor ayakkabıları vardı.

Utanmam

bir çiçek bahçesi kadar sıcak sokağımızdan

beni güneşe götürüp yakın

bugün de kal yarınlarıma

İstavritler kıpır kıpır dibinde sandalının

Koskocaman bir org gibidir

Bir küçücük kumru kuşu büyüttüm

Dağlara merdiven dayadım olmadı

sahibini arayan gemilerin

bir uzak boşluğa yağmur yağıyordu

aldırmaksızın parlıyan bombalara, şiir söylüyor gibi...

Savrulur erik çiçekleri. "Boy atamayan ahlat

Gökyüzü güneş olsa

Sen biliyor musun bakalım

Sen ey şehrin yerlisi, cesur, kararlı mühür

Bir yandan bir yana geçer şimdi adamlar

kızkulesi-üsküdar, üsküdar-kızkulesi

Şivekar'la

Yani ya bu eller öpülür, ya sen öldürülürsün.

o ilkel sesleri karışır ya

sürdürür yorucu kovalamacayı.

yerin yassı taşları tabanımın altında,

önüne durulmaz mantığıyla doğanın

Haykırışlarla çağlarken yüreğim durgun limanımdın

<i>Tozunu yuttuğumuz zamanın kollarında uyuyor şimdilik gençliğimiz.</i>

Gümüş çadırlarını kurmuşlar

Kimsenin bilmediği,

Seninle başladı, bitsin seninle

Ay gibisin, güneşler parlıyor gözlerinde

Bilesin; göğsümde hangi yöne açmış tek gülsün

Kendi isteğimle

Bir sevdalı gönül bütün varım

ve bensizliğe havalanırken

Veririm hüsnünüze bir kırık ayna gibi.

bir gece seninle sınırı aştık

İnsan insanın utancıdır!

Birisi bir başkası yerine seyahat ederken

Nasıl da yakardı öptüğü zaman

ben doğuyorum

Bağırdı, kan gibi aktı sesi,

Sevincine başka sevinç değmemiş,

Güneşli gemileri;

Anlıyorum kediler bile meğer alışmış zamana.

Uzayan saçlarım karanlık façamı saklar mı?

Hatta söylerken anlarsın, söylememen gereken şeyleri söylediğini

yüreğiyim beyaz kanatlı atlıların.

Karlı dağların serinliğinde uyurduk geceleri

Tesirsiz Parçalar 342

sütçünün sesiyle birlikte

yaylıda canımdan gayri alacakları eşyam da yok

Ve halkın bağrında bir inci gibi

Hadi uzan özlemim kadar,

Belki haziran da mavi benekli çocuksun

Sırtlar arkalar talvekler duldalar öte yüzler

Şimdi hangi yüreğe saplıyorsun

Olur yine bir şeyler daha bir şeylerin yanı sıra

beni unutma

Rüzgarda titreyen dallar misali

Sen elimden tutunca, yüreğim

Isınamadım çünkü bir türlü sesime

Kalbim diyorum kalbim

Sintineme düşçül bir ateşböceği

etin ıslak tadına doğru

Kalleşten

sevda kitabının yağmalanmış avuçlarımda hala yanan çıplak sayfalarını

Düştü bir bir yaralı askerler gibi eşiklere

titreyişlerle örtülür üstüm

Seversin dünyayı doludizgin

daha sonra yaparım hayatın felsefesini

yalnızlığımda o kadın bekliyordu

her ayak sürçmesinde çiziktirdiğim haritamın

Unutturur bana birden acıları, güçlükleri

Şimdi bir kutup var sana çeker beni

Babamsa bir ağıta benzeyecek, küllerimi avuçlarken

ben öyle bilirim ki yaşamak

Koynuna ölüm düşürülen bütün topraklarda

Uzaylardan aparttığım yıldız bitleriyle

Öyle bir çalımlarla gecenin çitlerinden atlardım

Gereklilik kipinde yaşamaktan.

aksarayda ve üç kulaç derinde

Devriyeler çıkart şimdi, bütün ışıklarını söndür

bir heceydi onlar

onlar da terk ettiğin bu şehri çaresiz

sigara dumanı kaçsa gözlerime hatırlarım

<i>Bana baktın saf unutuş olan gözlerinle</i>

diri bir su gibi gidenleri hatırlarım

Ah bebeğim, ah..

Artık yelin göğsü olamam.

Güneşin kıyılara sığmayan koynunda

Bir hüzün basıyor gene, ne kadar istemesem de

ve kerbela dedikleri senin konuştukça azalan harflerin.

kavrulmuş bir karınca kararınca; anca.

yok: İnsan

Ruh, şarabı gördü üzümden önce

Sen hala çözemedin ırmağın dünyasını

eksik bıraktığım her şeyim kalır

İçinden çavlan gibi dökülen özverini

Fend eden, tuzak kuran, ok atan bu milleti.

Yel değirmeni'nden denize sarpa sararak inen bir sokakta.

Bu çocuk ne giyerse giysin

kükürt adetleriyle solar bağ yaprakları

Ben senı bildim bileli

bir o kadar da ölümümle

Akarsuya Bırakılan Mektup

Koyunkoyuna yatan

İyi çocuklara, kahramanlara.

Buradan insan mı çıkar, tabut mu?

gecikilmiş bir aşkı yaşamıya

Fakat bir gün, bir gün nihayet

Karardı dizeler.

kimi sevsem sensin / senden ibaret

Rubailer 5-6

Canı sıkılan bir çocuk gibi uyuyor,

Bu sabah dünya külrengi

İki kol.

Gök yarıldığı zaman

Tenim kupkuru

Kadife gibi

ve soframızın daim konukları kuşlar?

Orda gecelerim uzanır beklerim

orası gecenin köründe senden gelir

Sonunda üç kişi kaldık dünyada

Biliyorsun ben hangi şehirdeysem

Bütün türküler gibi

bırakır sevgi kuşlarını

Vermek hep vermek için

aslan kardeşçe uzanabilir kayalıklara

Geldi ta uzaklardan

Acıklı sözler kraliçesiyim ben

başka bir mazluma

sevgisizlikle birlikte yanlışlığın hükmü başlar

Ağaç gövdelerinin kavların rengini

çat kaşları ve konuş ve çat kaşları.

Unutabiliyor musunuz bari?

yelkenlerine yazılı şiirler

O zaman şehre çıktım bir elimde fırça

Son diyorum sana, son nefesim sende kalmış.

Alev çalgılarının sustuğu yerde

ötesi yok bunu hep kendime unutturuyorum bütün övgülerin sahibi!

şimdi eski bir enosis düşlerim

Sonludur Aşk Da

Güneşte nane kurutmayı

uyutmuyor seni ne kömürleşmiş bu gurur

oh dedim! işte sana en az bir defa ulaşmış olmanın sevinci.

gelişecek kalbimiz

kim bana kalbimin menzilini soracaksa sorsun artık

gölgemizle barışmanın uzun yolculuğu: büyümek

İster istemez aşkları hatırlatır

Bir şey gelmiyor elimden

Zaman bir salyangozun vücudunda yaşıyor burada

ömrümce adle boyun eğdim.

geçiyoruz, bir oda güneyi görüyorsa

Yüzleri ağarırdı ilk ışıklarla

çivitle yıkanmaktan aşınmış beyaz çoraplarına

Şimdi soruyorum sana

Bizden size ve sizden dışardakilere

Etin etime karıştı

içtikçe susuzluğumu arttırır gülüşün.

geceyi, gündüzü, yıldızları

Üç kere üç dokuz ederdi

Düşünürlerken eskisini

Öyle boş

Köprüden kayıkla geçmişim karşıya,

Sevineceksin.

Görevden dönülmez, yalnızca ertelenir

çekiliyor uyuyan tüllere

yolar beni esarete çekiyor

Gözyaşlarının gücü vardı eskiden;

Bir pelikan hüznüyle yürüdüm kumsalları,

coin de feu'lü bankerler kullansın diye. incil'i ve

İstanbul?da Kadıköy?de Fulya tarlasında öptüm Marika'yı

Şuraya Youtube?dan müzikler, Bach dinle filan, koydum. Ama

Bir şiir bir türküye değer,

nasıl katışmıyorsa başaklara ağustos sıcağı

Tozların alınırdı, ürpertilirdin

Gözlerimi bağlasalar da bulurum seni.

özgürlüğe, bağımsızlığa, barışa

Aşkın acısıdır değerli olan benim için,

İplik iplik nakışında sen varsın

Tüyler ürperten sessizlik

Bakışının titrek aydınlığında?

masa üstünde üşüyen bir sigara

Kirpiklerinde keman bebeklerinde gitar.

Dolaşan kedere taşıdım seni.

Vedalaşma ve Huzur Hakkı

Zamanımız apayrı bize göre

1949 eylül'ünde birader mirc ve ben

Belki de sevgiyi öğrendi bilmeden)

çaresizlik değil yenilgi.

Göz kapakların bensiz uçmasın

<u>Yağmur tıpırtılarını </u>

ayaklar yere değmiyor binenin boynu bükük

öğütülen

Yüzünü yıkıyor göçüp gitmiş babalar.

Anımsatır hep.

yazdım, yazmasam ağlayacaktım

ve doyurunca

günü geçmiş bir gazete, toprak bir çanak

Umudamda sendin, umutsuzluğumda

Takvim olsun bu, aşkımın takvimi

Buğular içinde yüzen geceyle gündüzü

Uğunursam beni hazdan delirten hayvanın ortasında

İnsandır sanıyordum mukaddes yüke hamal.

savrulup gitmek varmış

Öldürecek nice balıklar vardır sularında,

Ahmet Abi sen de bağışla Boynu bükük duruyorsam eğer

Ve ses çıkarırdı dokununca

<i>Yadırgayacaksın sürüklemeyi</i>

denizden esen rüzgara aldırmadan çıplak ayak...

Bilemem kimlerden hesap sorarım

Korkmazdım seni kaybetmekten ayaklarım kan revan atlardım sandaldan denize? Ve her kulaçta haykırırdım seni..

<u>Deccal'dan, yedi düvelden</u>

Anasının memesi gibi emsin derin,

?gözün gördüğünü el, elin gördüğünü göz görmezmiş?

5.6.2019

fotoğrafta uzun çıkıyor parmaklarım

aşklardan da göçülür, eski bahçelerden de

Yüzün müdür hep sorular sorduğum,

Bunu bilmeyecek ne var?

Her gün seninle yeniden var oluruz

Yusuf?un bile görmediği

Aşk masalından şarkılar söyler,

Güzelliğimi doldurur benim

Kes şunu dedim, kes artık!

Her akşam mektup yazarım dağlar kadar

Güneş Topla Benim İçin

daha otobüsün ilk basamağında.

Ölümlü günler bitti mi?

bayrak tutan çarpışan

Kırmızıyı sevdiğini bilseydim

ayrılmak; bir limanın en yaralı balkonu

Ben yel gibi erkekler ağlar diyorum

Mecnuna benzeyen hayaller olurdu

İçimdeki yıllanmış meraklardan

Bir fırtına halinde koptuğun günden beri.

Ahçı nasıl çevirirse yemek kitabını

Sen gelinceye kadar

İsa'yı düşüneceğiz, Nuh'u ve öbürlerini

bir yerlerde iyi ki diyen bir sen.

bakışın, uzanışın,

Çünkü en azından dünyadan

Vuruş değil de vuruluş kilidi kırdıysa

Tabut başlı bir avcı yerleştirirdim.

Bir elimde orak

Deviremediğimiz dağları,

Bir yanda gelen o dinmeyen aydınlık,

Kuş seslerine dökülen

sana küstüğümde sen yoktun daha

Şimdi Erzurum'da çift sürenlerin.

usul bir ışıkta, şafakla yüzü aydınlanan yeryüzü güzeldi.

geri döndü bana

Bunu hatırladığın kadar yaşarsın

her şeyi, herkesi götürdün demektir.

Sen istedin ondan bu gönül zorla tutuştu.

Melankoli ve kolonya şişesi

Açtık elimizi sevgilinle birlikte

Yüzüne bak acılı aşkların üstüne inen güneşin.

Yaşadığımız günlerden biriktirdim sessizce,

Ölene dek sönmeyecek bir ateş

Seni dillendiren güzelliğindir

çocuklarımız işten eve

Okulların kadın öğretmencikleri

Harap bir tahta perde girdi

inip sepet öreriz ve 'gecenin

ağlamasını da

yaşanmış

Çünkü onlar yün örerken pencere önlerinde

Konuşmayı unuttuyduk, hal diliyle söylediydik.

Yılların, yüzyılların

tutkusuz,

Cehennem hızıyla çarparken mutsuzluğun çelik zırhına

gibi patlayan öfkedir umut

<u>Seni kollarımla kuşattım işte</u>

- Gitti..

Kaldırımlar, içimde kıvrılan bir lisandır.

yağlı

Tereddüt oymak oymak kemirdi gururumu,

dallarına çekilmiş durgun bir çınar

Farecik! Nazlıcık! Garipçik!

çekilir kuytusuna

Bir zeka gösterisi değil, hizmet belgem bu.

İş düşmez bir gün güneşe

saçlarıma bin küsür yalnızlığı takıp girdiğim şehre

serserileri kırıp peygamber yaptık

Düstügüm zaman kanayan yanlarımı

Son çocukluk da bitmişti ömrümde

susarsan saatin kösteği kopmuş demektir.

kalktım.

ağlıyor yeşil

Kadınlar ve çocuklar nasıl kurtulacaklar?

yıldızımız uzak bir iklimde

Kaygılar sıkıntılar yaşadım uzun uzun

Dudaklarda hayır mı kalmıştı ki,

<i><u>Ergeç bu bekleyişin bir sonu gelecek </u></i>

Bir avuç sevgiyle geçindiğimi

bir yenilgiden çıkarılmış bir deney. bir yaşlılık

kim koparır dalından

Şimdi üçgenlerle oynuyorum

telaşla,

elleri telefona kendiliğinden uzanıyor

bahar gelir, otlar büyür

Mahallede on kedi varsa

ellerin; kartopu oynamaktan mosmor

çocuklar yağarmış odaya yokluktan

Kavgayı uzatmayın kardaş,

Ahlatlar uzakta,

Açan tütün

Camlardasın yine

ciğerlerimde yırtılan bir çığlıkla hazır beklediğim

Kirpikleri odalarda kıvrım kıvrım yollar

Bir o gülüşü kaldı

ne olurdu bizim küçük bahçemizde elma olmasaydı!

Nede yormak kendimi

diri mürekkep

ama bir eylül günü bilek damarlarımı kestiğim zaman

Yardım edin de şunu yerine koyalım.

O zaman bir çiçek büyür kabrimde, kendiliğinden.

Salıver bizi, tükeniriz yoksa

En tazesi aşklarıın,

Dolduran

oysa herkes öldürür sevdiğini

Satır satır okumak istediğim

alabildiğine cesur.

ilk karşılaştığımız yere

Ezginim, çaresizim, umutsuzum

biz de güzel çocuklardık bahçelerde

Bir deftere toplu iğnelerle

dudağındaki nem gözündeki buğu

Haşhaş tarlaları arasından geçeceksin,

Paris'in en güzel bir çift sözünü söylemeliyim sana,

Üzerine yedi kilit vurduk biz

o ananın ölüsünden kalkan toz

Çoğu gün unuttum açlığımı

Çünkü, o ölüm uykularında

Son kuşlarımdı bunlar, dedim telef olmasın

Alaca bir karanlık sarmadayken her yeri

kendi benliğinin sonsuzluğunda,

çamur bulaşığı ellerimiz

bir hançer gibi çıkıp giderdim

olmuyor tutamıyorum kendimi leyla

varsın gemilerimizi taşıyamasın sular

Kıpırdamasın insandan gelen sesler

Görmek adamı sürekli bunaltacak.

Sevgilinin resmi karşısında çocuksu bir iç kanaması

Bekle Beni Bir Akşam Alacasında

Onun gözleridir şafakta gördüğüm

Ve açık hayatları seviyordu.

Aşk varsa

Sen de seveceksin

ben sürmedim

Her defasında daha da tozlanan canımı kırmadan korumaya

- Var mı öyle bir yer?

Oysaki, son çağrımdı bu ta can köşemden

Yoksa eşiklerden sızan

Her sayfaya talihsiz binlerce kurban düştü.

ki kucağında avunmaya sana sığınmasam

yüzümü döndürmek için az mı

yaz denizinden geniş melankolisi

Sakarya Türküsü

Ne kadar katlanılmaz bir gerçek değil mi

hiç bu kadar parçalanmadı kalbim, yalnızlık gerici

Yağarsa

Buhran

bütün kitapları yakmalı

Çocuğan

Neden Tanrı, melekleriyle birlikte şeytanı da gönderdi bize?

"seyrek gülüş sen ne güzel bir şeysin

Hani çok çok övmekten korktuğun

Buluşma

hüzün vermiyor kimseye şimdilik

<i>sen ol sesimin konak yerlerinde</i>

Gökyüzünün başka rengi de varmış!

Gibi. Dönmüştü bomboş bir kağıda

resulullah azrail?i yolda görse tanırdı;

Çalınsa da inancın alınteri

Sabah erken kalkmıştım

asmalımesçit'teki rum kemancı

BU SİZİN BAŞARINIZ.

Hem Mesih'tim, hem Barabbas'tım,

Bir senfoni gibi kulaklarımdan eksilmeyecek

Aramamak acımamak demektir

Biliyorum içinde bir sızı var

Ve kapkara göbeğini dünyaya fırlatacakmış gibi duran.

Erimesi gibi karların ve buzulların

uyumadı kaldırımda

Sizin alınız al inandım

Okul kadar

Sözcükler dalgın ve upuzun üzüntü

yaza doğru en kuduzuyla sürüngenlerin sabahlar

Geceler kıskanmasın aydınlığa süsünü.

Yağışına bak körfezdeki dağların üstünde duran sevginin,

Kanadı kırık kuş merhamet ister

bekleyişler, bekleyişler, bekleyişler?

kuru güller gibi yersiz ve inceydim biraz. hep

Öne düşmüş bir başla

Şimdi yanımda olsaydın sana şunları söylerdim

sis çökmüş güvendiğin dağlara..

30.05.2019

Seninle yoğurt yemek, kendi Kanlıcanlı,

Kimi haydut, kimi kurt masalı anlatıyor...

çocuğum da büyüyor benim gibi

Sen bir başka türlüydün

eğer senin ağrınsa iğneli beşik gibi her tarafımda hissettiğim

ballı incirde yaşar -bin bir cilveli- aşklarını

Ey otobüssever, ey Troya yolcusu!

Ağrıyan yerimi sorma boşuna.

ölmez..

İnsan yaşadığı yere benzer

hafta sonu akşamları "biri"nde toplanarak

Bir erik ağacı tepeden tırnağa donanır

Vivaldi böyle dinlenirmiş meğer

Yazların motorlu çingeneleri

İşte akıllılık, işte sarhoşluk!

Sarı badanalı evleri sev biraz

Biliyorum artık hiçbir cümleyi tamamlayamayacağım.

Seni sordu

sonra açılır önümde ıstırab vadileri

Anladım diyemem ki! Suçluyum

Anne, zannetme ki günler geçti de

Baykuşa çifte yalı; bülbüle zindan düştü,

Yaslanırken boşlukta duran bir merdivene

Ve şiir.. çime düşen çiy gibi düşer cana.

başkasının hesabına utandım yalan söyledim

Akşamları işportaya çıkıyor,

Biz yosun kokulu rıhtımlarda el ele

bana bakıp görmediğin için

dökülür yaprakları

Artık inan bana muhacir kızı

bu sessiz hapishaneden uçmayı

öylesine bir Mayıs. bu

tarih onu tanımazlıktan geldi

Belki her zamandan fazla severken.

Ey basık tavanlı medreseler, mahkemecikler;

Önümde konyak durur

Ve kalakaldığında yüzkarası

Portakal, diyorsun telefonda sen...

çiğden gözüm kurudu. hep aynı yüze

yarı gecenin içinden bir zenci süt beyaz bakıyor

Sen bir el uzanışıyla aydınlanan yeni ay mısın

yenileyen dirilten

Herkes el ayak çektiğinde sokaklardan yüksekçe bir yere çıkmalı ve Kudüs'ü izlemelisin gece yarılarında. Kayan her bir yıldıza selam durup, taş atan avuçlarını okşamalısın çocukların. Sonra Mekke'den gelen bir rüzgara yüz sürmelisin. Eski zamanlardan kalma selamlar doluşmalı koynuna.

Biri sensin.

Ey bulduğu her bahaneyle çıngar çıkaran!

Ala bir acılıkta tüm doğa suskun

<u>Ve bu dünyaya aşk dolu şiirlerim kalsın</u>

Ağlamaklı oldum kaç kere çilek reçeli yüzünden.

Dehasında bulmuşum seni yalnızlığımın

Hicranlı hayatın ne de son matemidir bu.

merhemlerin serinliğine sığınırdık odalarımızda.

Duyulmadı

Ruhumuz kederden elbise giydi...

biraz değil çok seviştim

tam altı bahar altı koca kış

Bugün Pazar Ve Ben Seni Çok Özledim

Paylaştığımız hayatımızda bıraktığın onca üstü kapalı git izine

Önümde rakı... dışarda akşam. akıntı, kayıklar ve gelip geçen...

Ayvansaray iskelesinden

Issız bir yuva bile cennete dönüşebilirdi belki de,

Şüphe "başlangıç" tır, karar "nihayet"

Başka alemlerle farkımız bizim

Yıkık tapınaklara döner kimi kez içim

Giysiler alırım nedense

Getirebildiğim, kokularını yitirmişti çünkü güller

bunu palyaço söyledi

Orada tohum serpecek kadar

Senin ıslıklarınsa kulaklarıma saplanan bu ıslıklar

yaralarımı sağaltacak söz nerde?

bütün insanlar için sevgiyle doluydu

ilgi duymamıza, sevmemize, acımamıza

Soldukça soluyor sarı ışık

Harmanım kesat.

Ve üzeceksen birilerini, ertesi gün hatırlamayacaksan.

ne yersiz.

Almadan gel ilk otobüsle

kanla dolar pazuları tarladakinin

Ve bu yüzden göğsümde dakikalar

mesela her su gözyaşı olur

sen bir garip delisin

Nimettensin, nimettensin!

-karışmış olduğunu gördüm-

göğsünü kabartır bir karınca

Eskimişti bakıp durmalarımızdan

Gitme sevgilim gitme, bu gece kal ne olur.

kıvrılan bir dumandı gözlerinin içinde senin

İyi olsun, kötü olsun diye yapmak istenilen

aşkları bırakıp

paralar yaşlı kızların koynunda yatarken

Kipiyle düşürüyor gölgesini anılarıma

dört gün dört gece susacaktım

güneş terimizle ışıldamalı sabah olunca

Güzel duygular yeşerip

geçilmez, yazıyor duvarlarında

Senin dudakların pembe

yüzü sararmış, titriyor dudakları,

Gün gelir inanırsın dedi en yaşlıları

Ama siz zavallısınız ben de zavallıyım

şimdi senin uzanıp yattığın otlarda

Yusuf ile Şivekar

bütün delillerimi yaktım, beni ötelere götürecek

halkı suvarmak bin saçlarımda bin ırmak

Sen benim en büyük başarısızlığımsın,

Gönlüm her şeyden önce seni ister

Özlemezdim seni yanımdayken.

Ne dev barikatlar.

Güneşin seni ısıttığı kadar sıcak.

Kıyılarda bile boğulan seni,

gökçe sancım zonkluyor bileklerimde

Bebeğin ağlaması toprağın uyanması

Gider geyikli gecede uyurduk

sonbahar karanlıkları tuttu tutacak

eli her an omuzunda

ölümü söyleyen taşlar gibi

Alışıyor dil şimdi

Aşk diyorsunuz ya,

Aşk insanı bu kadar ucuzlatır mı?

Bir makara gibi çözüldü,

ben seni seviyorum,

Hayat boş geçti

Yüzyıl süren bir berzahtan geçmişiz gibi

sandığını keşfediyor dibe ulaştığında.

bense bilirim büyüyü bozmamak gerektiğini

Adam akıllı yorulmuşum

Üflenseydi bütün diriliğine şeylerin.

Biz buğday tarlalarında buğday,

girmek için patavatsız yurttaşlar sırasına

Bir aynada seyretmek istiyor

Nerde o günler, o şevk, o heyecan?

Dünyada

Bir yarın göçtüğünü, çöktüğünü bir dağın

şarkımı, bağrışmalarımı, sessizliklerimi hep duyacaksın.

yıldızların böyle sargılı görünüşünden kurtardığı

gözlerin her şeyi değiştirebilir miydi?

sokaklar daha bir puslu

Hep seni sevdim, silinmez izi

sana getiriyorlar topaz tapınaklarda.

Aynı masalın ikizleri gibiydi günler

öpüşe banınca dudaklarımızı

Ve karşındakini unuttuğun kadar çabuk unutulursun

çocukların istikbali, kendilerinin yaşlılığı

Ben seni yaşamak istiyorum,

İki insan tahsil eder zamanı

yoksulluğun eşiğinde kapaklandığım zaman

Gelip sıralı sırasız

biraz yorgun biraz korkak bir insan sevmek biraz

İşte! Ansızın ilk öpücük

Darmadağınık imgeler, sözcükler ve kafiyeler

Kovalar sonunu kendi kendinin.

Aşkını gözlerinle, dün, kalbime işledin,

Ve acilen makas değiştirdim.

Böylece çok göründüm

harman edilmiş tenim

Senin Harflerin İçin

Yaylım ateş, bombardıman, güldürücü gaz

Dayan iş ile.

bilinçli bir imgenin oylumu

O sabahlar, o geceler,

ağırkanlı bir güneşle yaşanan kış

Bütün saklı kalan gülüşlerim dökülecek eteğine

Ve bahçeleri

tıpkı uzun bir süre garda

Uzanmış kalmışım yaylının şiltesine.

kucağıma alır ninniler söylerdim ona,

şu ipe-sapa gelmez adamın bakışında,

'' Bu herif aşık '' diyecek.

bir yudum gelecek ve mutlu saatler üstüne korkumuz

Gerek yok sığınmaya

Sabret

Bırak dökülsün saçlarından zaman

haydi kalk yorgun güzelim haydi kalk

Vücudum çıra gibi tutuştu tutuşacak.

bir başka yalnızlığı ve terk edilmişliği, uzakta,

tatlılığı artan.

Yıldızlı gözlerinde ayrı ufuk

İnsan insanın hayal kırıklığıdır!

Bizi bu ciğeri beş para etmez insanlar mahvediyor

Hep kendi sesinle türküleyeceksin

Sonra yıkılmış evrenler geçti vitrinlerden

Ve öyle kararlılıkla doğrult ki silahı

Büyüttüm durdum.

Bana bakkal dükkanlarını

nazım'ın gözleriyle pırıl pırıl moskova'yı

birer birer ateşleyiveriyor.

ya da gurbettesindir

Senin halksal bilgeliğinden ve yüce şair onurundan yoksun?

Başkasının olursa yıkılmalı İstanbul

kumun zamanlarıyla

Sevgi dolu bir gülümseme ile bakabildiğin zamanlar oldu mu hiç?

Büyük büyük yokluk yurdunun uğuldayan sorusuyla giriyoruz toprağa

Yerle gök arası gelgitler bende

Sana söyleyecek bir şeyim kalmadı. Artık hiçbir cümleyi tamamlayacak gücüm yok. Belki utanç, belki yılgınlık bütün kelimelerimi alıp götürüyor. Böyle zamanlarda hayat, saçları kökünden kazınmış müntehir bir travestinin bileklerinden sızan sırnsıcak kandır, kimsenin el süremediği. Şimdi ucuz bir otel odasının küçücük tuvaletine sıkışmış bir hayatın eşiğinde duruyorum ve sana söyleyecek hiçbir şeyim kalmadı.

Bu seni unutamayan benden korkuyorum

Puhu kuşlarının avazını yerleştirdim

çekingen duruşunu intihara karşı

oysa daha şunu, şunu, şunu söyleyecektim

Acısı topuklara vuran bir yutkunma

ihanete gece müthiş bir gerekçedir

Seni bulmaktan önce aramak isterim.

onun kapısı önünde duracaktı...

zamansız, mekansız nefese doğru

ve burada sensiz bahar

yasak, yarın yasak, düş yasak.

bütün cinselliğimle akdenizi avuçluyorum. bütün. şimdi

Çıplak ayakları yumuşak topraklara batmış ırgat çocuklarının

Emirgan sırtlarından yorgun ve telaşlı

bir terazi bozacak eski bir teraziyi

Topladık sesin küllerini

Bilseydin sana benden bakanı görünmeden

düşmüş ıslak saçları alınlarına

Durma kendini hatırlat.

rugan çizme giyilen çağlardan geçerdim

Yusuf'u kaçırmak için

Ben o kadar önemli kişiyim ki,

Bir kekeme tutukluğu ürkek dilimde

Beynine tabanca ve şiir satar,

Şöyle yazmamış mıydı defterine:

<u><i>güller açıldı penceremin demirlerinde </i></u>

saçlarımı hatırlıyorum

kovulduk ölümün geniş resimlerinden.

Bu huzur, bu sessizlik hiç bitmesin diyorum;

Sen bana başka türlü gelirsin

sular gibi karışık olan uykumuzda

Onun adı da Nurinnisa.

Kim bulacak derinliğin kalbini

işte, gökyüzüne salıverdim o çılgın kanatları, boğulanları daha da itmek için suya, ölüme ölümlüğü yakıştırabilmek için cesetlerle bezedim güzel olan her şeyi. elimin aklığında dağılıverdi kanın. elim el olmaktan çıkıverdi. çocuğun yanaklarıyla boğuşuyordu yağmur, derken yüklendik karanlık kapılarına yağmurun,

kefilim yok! yok kelimelerden başka

Durumumuz başta ve sonda ayrı ayrıysa

birtakım incilerin olduğunu

Çarpar belki

Elimi tutuyorlar ayağımı

önceleri terliydi avuçlarımdan kayıyordu

O zaman kim bilir ben nerde olurum?

"Doğurmak üzereyim"

Biliniyor

Bakışımlı mevsimlerden

yollardan zaten uzaktım

bir toprağın fertleri...

Bu ne kadar çok ben deyecek.

sökmedi

sararmış çiçek tozlarıdır

Sensizlikten bozulan dengeye ziyan düştü.

Benim bir köyüm olmadı.

Vurgun nedir ki? deme

Öyle mi?..

Keşke susmanın muhabbet kuşu olaydım.

Ve orada başaklar ağırlaştığında,

Sana büyük bir sır söyleyeceğim Korkuyorum senden

Taşı delemiyor bir çığlık ve apansız bir

gökteki yıldızlar kadar dizeler yazılsa da

Enseni yakacak ateş nefesim.

Apansız fırtınalar çıkmalı

Dünya tüter külüm benim

Hani bir zamanlar bir kuru

Şekilleri çağırmaya gitti, kandıracak.

bostanda durup da olmayı beklerken haydi kalk

rüya, bütün çektiğimiz.

Siz ki bir başkasının sevdiği kadınsınız,

asla bir daha geri gelme

Sana geldim ayaklarına kapanmaya geldim

<i>Hayat işte asıl o zaman başlayacak." </i>

yanlış rüzgarlar esiyor dallarımda

Çel beni tökezlet tuttur çitlere

Ama şimdi son evrede, dönemeçte, yargıda.

Bildiğim bir şey varsa

Herif bizden söz ediyor bu ülkenin çocuklarından

Lebalep dolu salon, mutfak, tuvalet yatak odası

Artık olmayacak baharlar içinde.

çok uslu bir çocuk değildim ama,

Bileklerimde Kararan Aya Söylenmiştir

En güzel dizeleri iki kişilik yaşamak demek.

ılık bir esinti gibi incecik

Bir insan ölümü olmaya

Bütün kötü yerlerde ben korkarım

alna vuran ürpertinin

Geçen üç yıl boyunca

Onun kokusu sarmıştır sokakları

Fahişe yataklardan kaçtığın günden beri,

Ve soygun halindeki otel malzemeleri

Evin içinde bir oda, odada İstanbul

Bana Bornova düştü, ona Gelibolu.

gözleri, yüreği kamaşmış insandır

Ödünç almadım hiç kimseden hiçbir şeyi

He's so heavy

bunca sütsüzün kahrını çektik düşün ki

dökül artık, çözül artık ve akıt bütün kanları

evlerin olanca tınısı dindiği zaman

Kendimi yani şu bildiğim Atilla İlhan'ı

yalnız kalan bir zalim allah?ı düşünürdü

Ben acılarımın başını

şimdi on yaşına bastı,

Şerefin, faziletin, iyiliğin, güzelliğin.

Dağlar seni yaşardı her gün

Adam onu ilkin bir şey sanacak.

Bir bakışın ölmem için yetecek

iki hırçın su gibi

Geldim işte mevsim gibi kapına

çılgın hüzünlü

Alnının ışıklı yamaçlarında

iki kapısında

<u>bir tutam gökkuşağı karıştı sevdamıza </u>

Ve sen

kumkapı meyhanelerine dadandık

Bir Kadın

Tartardı çocuklardan biri

Usul usul konuştuktu hani

enikonu bir köprünün korkuluğuna kazdığımı

araya umutsuzluğu sokma.

omzunuzdan vaveyla heybesini atın

Nemli bakışlarınla resmimi okşamanı

İncinmedim;

Yazdan kıştan ilkbahardan

Hayata yenildikçe gelendi O.

bakır ayakları çıplak kahramanların!

sıyırın kahkaha sırçasını cildinizden

Kimlerin rüyasına girdiğini bilirim.

İnsanlar içinde üşüdükçe

yıldızlar çekilirken kuytu karanlıklara,

neden ağladığımı bilmiyorum, diyorsun.

kara urganıyla boğasın diye beni

ansızın içlerini oyup paslı bir kılıç..

Yine İstanbul'u yakmak geçiyor aklımdan

işte o zaman nazım,

dökülüp saçılan ortalığa.

Mevsimler toz pembe değil

Hiçbir atlasta henüz yer almamış.

Demedim mi şu görünene razı olma,

Öncesi Mi?

Sonunda ben de alıştım.

Aşk Çocuğu

İçimiz nedensiz bir hüzünle dolduğunda

İçeri girmeni

yaban, diri memelerinden ısırmak

Bir ağız mızıkası halinde

Benimle değişti talihi bahtı,

her şafak taze bir ölünün üstünde doğuyor

Ceviz ağaçları yoktu,

Ellerim buz gibi, ben harda kaldım.

Herkes kendi yüzünün hapsinde

Varan şu otuzüç sıcak pınardan

çoktan karaya vurmuş hüzünlerin kalyonu

bakardım ;

bunca tanışıklığımız varken

Gülünce bütün yüzleriyle gülen

Deriden yapılmış sofra gibi bir vucütla

... İşte günlerden bir gün Elagözlüm,

Onuncusu akıllı çıktı

Düşmandan almadım ben bu yarayı

çığlığındaki sessiz harfler

hudut boylarında nöbette

Hadi artık oyalanma çabuk tut şu elini

<i>yüzün de olmasaydı</i>

güneşi severmişim meğer

dillerimi işkenceye sağmışlar

beni konuşmaya zorlama ne olur. sözün sularını tükettim ben, kaynağını kuruttum.

birbirine benzedikçe eksilen bütün hayatlar gibi

diye düşündü biri

işte yine günün belini kırıyor akşam

Eski düşüncelerin gömütünde boy atmış yonca

kaşlarını çatınca bir çocukluk

Bundan böyle

Şaşılacak şey, kondüktür bıyıksızdı, çiviyle delmişti biletini

Yağmur işlemez ağaçlarıma

boğaz tokluğuna çalışanlar

Yaraları sarar gibiydi

Avuçlarının ince çizgilerinde

bindim sevdanın mor atına

Boğulmak saçının ince telinde

Ormanlar sıcak dostluğunu.

Toprağın mirasıyım

Anladım farkınız yok koparılmış başaktan!

Mazinin araladığı perdeden sızıyor eski günler!

Uyandırmayın beni uyanamam.

Ölümün ötesinde bir köy vardı

<u><i>Ellerinden devşirir bahar çiçeklerini</i></u>

Zamanı sarışın bir kedi olarak yarat baştan Allah'ım

Sıra sıra dikişinde sen varsın

Ben olmasam da olur

sevgi kubilay'ıydım ben

ama asla!

Askım beni teshir eder, Sesim içime saklanır

Annem İncecikti

bir sandık buluyor

Uzakta çocuklar kayıyorsa,

Kısa çöpün uzun çöple kavgası

damarlarımdaki kana hükmediyor

ben de onlarla

ihmalkar gözle okunmuş bir kitap

her şey kadar, herkes kadar, sen kadar?

Gündönümüdür ben seni bekliyorum

yalan söyledim başkasını üzmemek için

Üstüne satır satır öyle nakşoldu yerin.

Ne kavgada ustalığın,

Girdi, "Eğrikapı"dan kır atının üstünde

Sessizce alacak yerini nesnelerin dünyasında

dedim baş dönmesidir geçer

Talihsiz aynasında kendini seyr etmesin!

Dokunulmazlığım kalktı

sen hayatın anlamını ara.

Oyuğumdan çıktım

Uykusuz dalgalanıyor

gel sen beni yanılt en iyisi

Ağlayacaksan ağla işte

Ne kadar değişmişsin ben görmiyeli

Topaz kolyemi taktım

Öyle günler gördüm ki, dost dediğim insanlar

Hangi gönülde yandın böyle bir yangınla sen?

ansızın ben de uçayım sana doğru

sevgilim sevgilim ellerimi tut

Derin, sessiz, iyi böylece

o da birşey:

Aşk örgütlenmektir bir düşünün abiler

Eteğine gök kurşunlar saçılır,

sensizliğe mahkum edilirsem eğer

Gidip denize bakarım

Geçen ömrü içinde dağılır ve toparlanırken insan

Böylece bir kere daha boynunlayız sayılı yerlerinden

şaha kalkan atlarını!

Eğildiğin sular da yalan

Kaybolup gider ruhum onsuzlukta.

Nedense şimdi evinden çok uzakta

Gogen'e,

dil budur artık

Ay ışığına ilmekler atan

Biz mi yalnızdık, durmadan yağmur yağardı

acıdan üretilen sesimi

yeraltı örgütleri tetik üstünde

Yalnızlık her koşulda bir sığınak bulur, diyorum

Ben sana bir eski Endülüs avlusu

ama seni bir ormanda yakalasaydım

dövüşmektir.

Bozkırda yaz akşamları seni seyrederdi

Evdeki hesap çarşıya uymadı yine..

Dünya bölümlere ayrılır

İnecek var deriz otobüs durur ineriz

Korkarak alacağı malın ederinden

Gelen günler geçenlere,

Şu zaman çıkmazında alıp beni bir altmış yaşa

bir şenliğin başlangıcından ve sonundan

Ünlü küfür softası..

Annem sevindiydi hatırlarım.

Çok uzaklarda da olsan yine gel

Uğur doğar yazgımı yönelten yıldızlarda,

Bir sabaha karşı, askerlerin dipçiklerle kapıları kırıp evlere girerek insanları taradığı bir darbenin liderliğini yapan, insanları darağaçlarına, zindanlara sürükleyip korkutan, herkesin karşısında titreyerek selam durduğu bir general olma karşılığında vazgeçer miydiniz ruhunuzdan?

Gördüklerine gösterip

Bil ki, bu seni erkekçe sevdiğimdendir.

Irmak kurumuş rüzgar esmiyor

ben hep yok edildim

Dalga dalga hücum edip pişmanlıklar

Hiç hatırlamadım

yok böyle bir şey yok!

Uzaktan bir bulut geçer

Ruhun serüvenine bir kale olmak için mi?

Bir ceylan sessizliği olur burada aşklar

derme çatma kulübenden uzaksın

Yağmurlu bir mart akşamı topladılar

her şey için tek şey diliyorum

Her şey seni bekliyor her şey gelmeni

Arkada bir su devrile devrile akıyor

kuş vurmaz, tavşan almaz,

Memleketin nere, kimsin adın ne?

ölüm, bir başına yalnızlıktır

Bir yer bulabilsem keşke

unutulmak bir hançer gibi saplandı mı sırtına?

Hüzün Uçurumları

açan ev..

raflara doğru, çekmecelere

Yağmur yağacak ince,

Bir AH?dan başka.

Belki yarın gidecek

ve senden yayılan

Yolumun zafer takı, gölgeden taş kemerler.

kim daha güzel anlatabilir

Dışa açılmadan önce içe açılmadan önce kapanmadan önce

yollarda birbirimizi kaybetmiş olsak da.

Al ekmeği benden

Yaşantımız özlemlerle güzel.

Karanlık bir odada küçük bir çocuk gibi

Kopan sese, kalkan toza bakalım,

Bu oda al hane kaldı

Gürültü avcıları ve renk kaynakları

Kocaman Bir Çocuğu Öpüyorsun

Bir şiire siktir çekip firar eden mısra

Kuzeydeki Pencere

Elim, ayağım buz gibi olmuş

Dünya

Ne anlatırsan anlat yeter ki eksilmesin

Sen bayramlar kadar

ateşte şu tatsız cızırtıyı çıkaran sudur o kadar

önodalarda doppler etkisi

Büyütsün yüzünün yangınını rüzgar

Ve artık hiç bir şey bırakamıyorsun

Bir gül için, bülbülün saçlarını yolduğu

Sonra dönen, dönerken inleyen tekerlekler...

Nisan yığılıyor üzerime sevgilim.

3. Şiirimiz gül kurutur abiler

İyimser Bir Aşk Türküsü

Çocuğum da büyüyor benim gibi

İçimde ne bir umut, ne yaşama zevki

Başlar gece devriyesi jandarmaların...

Sallanıp çalkalandığında uçsuz

Ortalıkta bir yalnızlık

Düşünüp lambalar gömerken o derin yalnızlıkta.

Düz gitmeden önce ülkeyi bir baştan bir başa

ama çok iyi davrandı

ah, tarihsiz duyguların ilk resmini bulutlara çizilen

Yüksek sesle bir şeyler çiziyorlar.

Radarlardan kurtulmuş üç beş kitap

Öfkesini göklere çalan

İçerde

Bu da yatak olduğuna göre altımızdaki

ben aldım masanın üstüne koydum kurallarımı

Bir bilgesi.

Kulağım kirişte

Seni istiyoruz aslında Bunu söyleyemiyoruz

Bir kadehte sizinle içeriz Ayten'li İki laf ederiz

"Bade" içmesini "Yar eli"nden?

Binlerce kuşun bir anda parlaması havalanması

Bazen yokmuşsun gibi davranıp,

yolları severmişim meğer

Haykırdığım yer burası değildi :))

baba olamayacağım örneğin

bembeyazdır lambası isyanımdaki kızın

Gecenin ördüğü, gün kafesinde,

Billahi can verir uğrunda insan.

Ve imkansızı bildiğimden kızamamak sana,

sen bir acayip şarapsın,

ellerimiz, taşın ve toprağın elleri.

kavrulmuş gitmiş sanki çocukların

Ben ki

ateşle suyun birleştiği

O tükenmez paslanmaz tutkusu

Ey darbe kaçkınları, orta yolcular, dönekler, sümüklü böcekler

Anımsamıyorum yarı dolu bir bardaktan su içtiğimi

-Söyle kim hak kazandı ölüme

<u>Kayaların yüzlerinden okuduğumuz o ebedi bilinç </u>

sorulup sordurulduğumu.

Bir çiçeği sevmeni bir güle benzemeni sevdim

yalçın kayalardan biriydim

Yavrusunun yoluna dalan bir dul bakışı,

kan var bütün kelimelerin altında

denge gibi gözüken dengesizlikten

Parmaklarını uzattım gece suları gibi ıssız

Ey Can

yeşil yosunların

Yusuf yarım kalmış bir oyundur

Yeniden doğmuş olurdum oysa,

Sen de şiirlerinde böyle yüceltir,

Gökte saman yolu benim olmalı;

O çok sevmek gecelerde o çaresiz aldanış.

Uzaktan seni düşünürüm İstanbul

yürüyor martı denizde

Yüreğim, o eski aşk kalesi

Diye sordu yukarıdan cinler.

Pıtraklı ve pusarık bir tapınakta raks ederken

Kime niyet kime felaket bu aşk,

Ayva sarı nar kırmızı sonbahar!

her cilven bir ıstırab; her nazın kapkaranlık

bana ben o?yum dedirten.

Sizde başlamadan bende bitmesin

içimde bir çocuk, yalın ayak koşuyor yaşlılığa doğru, binlerce kez yenilmiş umut ölülerini çiğneyerek.

Teslim olmuşken kaderine

Soramazsın ki?

dedi: kimi çağırsam

Düşünceleri onunla kör-topal gidecek.

sabah 9, akşam 18

Uçurumlar açılır yollarında

Arka Bahçe

içimin nehirlerinden

Yaşanmamış hatıralar bilirim

Biliyorum ne ben o kadını bulacağım ne de sen o erkeği bulacaksın..

attila ilhan ölür

Sükutu yar, sevinci dualar kadar derin.

Gül yanaklardan,

Ne güzel şey hatırlamak seni:

Hukuki beşer

Tan söktü

Yandıkça gelişen tılsımlı kütük.

Al götür beni o kayıp gecelere

Bu adamı ne kadar çok seviyorum, bu kuşu ne kadar

Kaç defa rüyama girdi.

Seni tanımadan

ve daha ne kadar yaşarım

Bir suçlu gibi ezik,

çünkü beni sevsen de

bir büyücüydün eskiden

Karanlık dağların ötesinde

Güzellik ne bedende karakaşdadır

kalbim bütün çatıları uçmuş bir sevda kenti sıcak geceleri unuttum

Başım sukutu öğüten

kendime kırgınım!.

Gökyüzü ayaklarımın ucundan başlıyor.

yürüyelim seninle İstanbul'da

Sen şimdi güzel güzel uyuyorsundur. Ben de birazdan yatarım çirkin çirkin. Birkaç satır Sinem Sal okur, birkaç Jehan şarkısı dinler, ses çıkarmadan biramı bitirir gelirim rüyalarına. Sahi, melekler rüya görüyorlar değil mi?

Beşinci Mektup

belki yine seviyordur diye bir papatya kopartıyorum

Oyalandım durdum seni unutmak için

ne güzel konuşur sokak satıcıları

Kal, kal ki yaşamak neymiş, hayat neymiş kainat tanık olsun.

aralandı perdeler şimdi sensiz değilim

ama onun resmini sen öyle yapmayacaksın

Düğünler kelepçeli

Gürültüyle akıp gidiyor General Motors'un enikleri;

tutunduğum bir sarmaşık değildi

Şimdi bütün ağrırken, tırnaktan saç diplerime

Bir şey beklermişçesine yaşıyorum.

nişanlısı askerde kızlar,

bana duyduğun sevgiyi azımsasana!

Yine alev alev bir İstanbul düşünüyorum

ten kaygusu yüklü ağır bir haç taşımaktan

ben bu ağrılardan zevk alıyorum

ben, bir kalp ile yetinmeye bırakılan

Şu kapıdan buyurun, az ilerisi kalbim.

bir gece

Acıdan sırılsıklam alnına siper edip elini

Daha uzaklara gitmeliyim,

tutkumuz, direnmemiz, ellerimiz, kalbimiz.

yarın ölüm getirilecek sana,

Hayatta kaldım

arabistanın, coca-colanın ve aşkın.

sen değil aynaya, ayna sana dalmıştır

ve şiir

karların, kırların, kışların üzerinden

Ansızın desem ki: hoşça kal canım!

Veda

O cin hiç uğramamış olsaydı semtimize

Ondan geçmeyen trenler devrilsin

Bir piknik yer altı gençliğine gözlerin

yüreğimin palamarlarını çözüyor aya karşı

bir köprünün

güneşle salyangoz arasındaki mesafe kadar

Yerle göğün bağlacına ermiş gibi sunuşu...

bu vaşak yokken daha yanıbaşımda

onu vurdular, gözümle gördüm onu

Kah el üstündeydim, kah hapisteydim

Bir kadın yoldaş tanırdım

Ölümsüz gülüşünle başlıyorum

atların kırıldıysa bacakları

Dağıtamıyor hiçbir güneş ruhumdaki sisi

ışıl ışıldı gözleri, içi,

Okumadığın, inanmadığın ne varsa

Zamanların en ölümsüzünde yaşat beni

Oysa yüreğimden akan o derin suda

gittiğin gerçek bu kadar herkese benzerken..

isteyen ricacıları

okuduğumuz sayfaların derinliğinde

Söyle ona vazgeçsin beni üstümden esip yönetmekten

kalbimizden yeni çıkan şarkılar geçerdi.

uykularında cenneti düşlerler

yazmam yakışık almaz

Olsa da öyle kısa sürüyor ki

Gizliliğin dışına çıkıyorum

Bir zamanlar anlamadan yaşadığın şey, çok sonra değerini kazanır.

süre-

Geceler uzar hazırlık sonbahara

Dudakların nemliydi sevgiden, arzudan

Öfkemdi başlattı yolu

Raman'ı düşünür, Çukurova'yı düşünür

Yine de özlüyorum onu, niyetçi

Masa da masaymış ha

Zamanı Durdur

Çocuksun sen sesindeki tipiye tutulduğum

Ne kadarınız gerçek sizin?

Has bahçede kör sarmaşık

çiçekler topladık mezarlar için

kamu açıklamaları, genelgeler, tahvilat

Adam süttozuyla evinin duvarlarını badana etmişti,

Boşuna mı sokuldu bankalara

sevişirdim seninle, uzaktan seslerini alırdım

ölüme direnerek şimdilik

Bir gölgeyi sevmek ne demektir bilmezsiniz siz bayım

olmadı mı ellerini sevdim gülüşlerini

Hangi eve girdiysem

artık istediği gibi akamaz

26.12.2020

Kaktüs ve Teksas

Neden öldüğümü anlamadılar

Maskeler ve çiçekler biriktiriyordu

kaybederim.

Bir kalış sunmuyor durduğu zaman.

çünkü gerçekten yok

sen ot içerdin duman kusardın geceye

Güneş ne gün doğacaksa

Eyyamlar içinde kalıyor aklım

Beni düşün şehre her yağmur yağdığında

Hasretinden prangalar eskittim.

Yarı yoldan dönemem,

ve çiçeksiz beni,

Ama o sırada

Goethe niye yazdı Faust'u?

sesin hüznünde ölmektir..

Şavkıyan parıltılar gibiydik.

Yarına bir güvence olmayan

Sanki elleriyle koymuşlar gibi

Bir parça kuru ekmek

Bitkiler yağmur ve güneşi bekler

yüzünde bir dolunay.

Her yengi, her yenilgi

"Nedir Yusuf" diyorlar

ve sırılsıklam uyanınca sabaha.

Yüreğimde sevda gibi aşk gibi

Koltukaltlarımız gitgide tatlı gelirdi

çağırdın beni

bir de o kahreden gurbet

Bir alev halinde düştün elime,

Bazan da o kadar küçülüyor ki dünya,

Bu ne biçim su, bu nasıl şehir

Buldum iç cebime astım

Aşka izin yoktu, gün soldu kuşluk vakti

Her aksam kaybolup gün batışında,

Hiç kimseler anlamıyor muydu o günlerde

korkaklıklar var mı,

Ne malda mülkte gözü var.

Giysilerim gardropda ve şurda burda

11.08.2020

Çarmıhını yanından eksik etmeyen bir İsa gibi

ruhumun sarp ve kayalık

24.09.2020

Söylemem gerekir sırlarımı

Tek yanlı aşk kişiyi nasıl aptallaştırıyor

Uğrun uğrun öperek

notre dame'ın küskünüyüm sanki

Öyleyse ayrılmadık.

<u>Alışamamalıyım.. </u>

Taşların ortasında Leyla'nın gözleri

dedemi, amcamı, hele de babamı

- Seni seviyorum,

gecenin ipini koparan gece safaları

gözlerinde

Merhaba, desem bir kucak balık atacak önüme

gelincikler kaktüsler fulyalar

Gizemli bir dehliz gibi şehri dolaşıyorum

Besmele

Ölürdüm bu sevgiden yana yana

Unutmak istiyorsun, unutamıyorsun,

İçini gıcıklardı bütün erkeklerin

Bahçemizde Nar Ağacı Yoktu

Vedalar bıraktım duraklarda

buğusunda denizin çılgın ve başıboş koşarken.

Sevda denklemlerinin memnu dünyasında mı

Dost kalmak zorunda bana ve

Aradan yıllar geçti işte o günden beri

Her gelen vapur, tren

Biz sıkı çocuklardık.

yarının yükleri hep keşke, keşke

yontu dağılıyor...

<u>Şiirlerimin beşiğine</u>

ve iz sürüyorlarmış nerdeyse

bildiğim kendimi bildim bileli aşık olduğum,

Şimdi iyi niyetlerimi bir bir

benden ağır gölgemle doğruldum

pembeleşsin çarşafın

İsmi; Annabel Lee

Ne kadar umutsuz bir arayıştır o,

gençken almadın canımı, bilmedim

bu imtihan bu debi

Yalnızca önümü görmek istiyorum artık

<i>Rıza diye, tiryak diye</i>

ensemde patlayan jopların ardından

Hiçbiri değil.

din işte bunlar şairliğini ve ahmaklığını ispatlar.

kırmadan

Söz de Sararır

Uyku, kaatillerin bile çeşmesi;

inancını savunurken yargıca

Akşam saatleri, uzak İstanbul'a, Ankara'ya,

Hani şimdi biz

Gözlerin maviyse de pembeyle bakarsın bana

fırlatıldığın zamana.

Buraya, küçük mutlu güneşler koydum. Günlerimiz karanlık ve çok soğuyor bazı akşamlar, ısınırsın.

Yiğit oğlum, yağız oğlum...

Ölsem yalnız kalsam cüzdanım kaybolsa

yaprak dirimle irkiliyor nazlı ve mağrur

hangi zaman dilimine sığmıştı bizim bizden gidişimiz

Erguvanlarına su verdim

Sende tattım yemişlerin cümlesini.

korkunun sofrasında yılgınlık yiyenler.

Onu uzatırdım sana, yalnızlık gibi iri bir damla

Çoktan unuttuğunuzu sandığınız

Kıvrıldı ateşte pençeleri.

Senden kopardım çiçeklerin en solmazını,

Beklesen de olur, beklemesen de

İlk sokağın ağzında kaybolursan ağlıyacağım

Sancılıyım, yorgunum, kederliyim

Ama nasıl da varsın derim sana,

Belki sonra ben çıkmam, belki çıkacak ben kalmaz

unuttum şimdi.

Bir yandan yoldan insanlar geçiyor çoğul olarak

İnsan anlamışsa ansızın, başladığını

yangınlara alışma , eğimler seni bilsin

Gün batsa ne olur geceyi onaran bir mimar vardır

Firakınla kavrulur çölde kum taneleri,

Karanlık kalabalıklardan süzdüm ışığını.

Bırak ben söyleyeyim güzelliğini,

varamaz herhangi bir sırra?

her hıdrellez bir dal erik çiçeği takardı annem kapıya

Mekanın fırçasında solmayan resim senin.

Şimdi çıkıp gitsem oturur sedire bekler beni

biraz biraz kör oldum bügünlerde

étre -doğru

Denizler tutuşup küllenmemişti

Yağmur ölesiye vurgundur bana

Kaderimin hepsi pek iyi olmasın varsın

Kapı kapattım, pencere açtım

Parmaklarının ucunda kalan kokusu sardunya yaprağının,

gazeteler tutuklamış dünya kelimesini

binlerce yıl da sonra

Kalbim gibi

Ne de ozanları yakmalı...

o zaman akşam soframı hayal kırıklığıma

-tahrip gücü yüksek-

Gözlerini sildi zaman..

Düşmüştük, karanlık bir yalnızlığa;

küçücük bir incelikle ışıklanıp

son umut kırılmıştır

Çocuksun sen sesinin çağlayanına düştüm

aldanışın içedönük o gücenik ülkesine.

Sana düştüm düşeli

şarkıyla

İçindeki vurgun aşklar mezarlığında,

Tanrılara bulaştırmak için bu cinneti

görmüşlerdi seni saksofon çalar gibi öptüğümü

Çapak

bir zamandı

Otlar daha bir diridir şu an

ey servilerin kara gölgelerinde birer yer

Ve her şeyin bir bir varolmasına o kadar alışacağım ki

<u>Vatanım ol, evim ol</u>

gemiler yorgun ve uykuludur

cehennemde müebbet kalacak kadar cürüm sahibi kıldın beni, sana milyonca teşekkür!

Sevgiden caydığım yerde darıl bana

Artık her şeyi yaşadık

Eski ve tanıdıktır.

Toprağı rüzgarı denizi göğü

İlkel sözcüklerle konuşmak seninle.

militan ruhlar ekleyen hayat!

Aralık günlerin son neferi

Hani ben, nerede ben deyecek.

savulun, çıplaklığım geliyor ardımdan

Altın bilezikler o kokulu ten

Nizam köpürüyor, ta çenemde su.

Dokunduğuna soluk aldıran

Yangın merdivenlerine tırmanıyorum ben

Dokusu gevşek, gözenekleri geniş, reçinesiz

yükselttim senin şanını, itibarını ve bana sevgiyle yönel diyerek göğsümdeki demiri

Seni hiç tanımadığım bir sürü insanlarla paylaşmak. Senin yanında olan, seninle konuşan herkesi çocukça kıskanmak.

İzmir'in kavakları

Sen iste derdim, iste yeter ki

Çöle yağarken donmuş levhalarda kar sureti

anlaşılıyor

Büyülenmediğin şeyleri döverdi bilem.

yanlış bir zamanda mı yaşıyordum?

Neyse dört mevsim

nasıl taşıdın bunca yıl delirmiş saçlarında

Ensemde bir akrep yürüyor

bir vitrin gibi

bir tenhaya ulak olan

Bir bülbül gibi yaşamasını değiştirmez çocuktur

muazzam aşklarınızdaki

ki savaş alanlarında parıldar

işte yazgının kara zırhlısı!

Bazı dillerde yok.

iki kırlangıç

Yelkenlerimi diktim bekletiyorum rüzgarı

Elinde bütün aşkların kitabı,

Gülmeyi, yaşamayı haram eden

linç edilmem için artık bütün deliller elde

Bana ilah mahvedecek

Sevmek seni Tanrılar gibi

bir yanlışlık oldu, büyüdüm. ta başından

bir mısra boyu maceram...

umarım kurtuluş haberleriyle dönmüş olur

Bir parıltı gibi görünüp kaybolan

Kaç kere yazdım kimbilir

Beni bırakma diyordun

Her istediğimi verdim. Arttım, fazlalaştım,

son umut ışığı da sönmemiş olsaydı eğer..

"Güz geldi, açıksın Yarim Yarim

aşağı sokaklara uçuşan saçlarıyla

bir kadın seni seviyorsa yaş aldığında olgunlaştığına inanır içindeki çocuğu da asla öldürmez.

terk edeceğim

Beyaz bir gül ne kadar beyaz olursa o kadar

dudağımla, yüreğimle, kafamla;

Cellatlara emir verildiği gün haramilerin sarayında

limanı olanın aşkı olmaz ki bayım!

büyürken geniş ufuklarımız olmadı bizim.

böyle üşüten oğullarının saçlarını sıvazlar mı?

Yalnızlığım

Uzun uzun ağlıyacağım

ikisi de aynı acı.

Örgüt yoksa seninle başlamalı

Çocuk, genç kız ve kadın olduğunu unuttun.

Yağıyor ömrüme, senin yerine!

yalnızlığa

korkuyorum yanın sıra gidenden pencerelere doğru akşam üzeri

Uyandım uyandım, hep seni düşündüm

Bir kadının direnci, gergin yüzü bir adamın

Önümdeki diz boyu karanlıklar da ne

Giyecek çamaşır getirdim sana

Eğilsen yeter

Biraz da fedakar olsaydın keşke,

Üzülürüm.

Milletcek bir gidip bir geliyoruz

Görüyorsun işte

sonra sahne aldıktan sonra sen ve ben

Pencereden bakmayacağız akşama doğru.

köpekler gül bahçesine işer

yeni doğan çocuğun

sıcağın teminde geciktiğini görüyorum

hani sarmaşıkça uzandığın yatakta

Arka sokaklarda sarhoş konuştum karanlıkla.

Bir bilsen, Urfa'da kurşun atanı

Çünkü sahiden yaz bitmiştir,

Haber sormaya korkan

Belki bir yerde duruyordur diyorum

Anlamını yitiren birşeyler mi var şimdilerde

bütün sayfaları uçtu hayatımın

Bir gece ya da bir gün

Diyarı gurbette kanlı bir aşk

ancak yarası birbirine benzeyenlere-

Her gün eser durursun hafızamdan.

24.07.2020

Avuçlarımda bir yanma

Açmayaydın iyiydi.

bir çocuk garanti intihar eder artık.

Onu da mutlaka hatırlardım.

Polisin kırbacı celladın ipi spikerin çenesi baskı makinesi

sevecen gezdirir ellerini

her aldanış sudan bir şey koparır

bir hız trenine bindirilmiş küçük bir çocuk gibi

İşçiler ateşler ayçörekleri

17.02.2021

Meydan ya Taksim ya Beyazıt meydanı

ben de öyle.

Ağaçlar sonbahara hazırlanıyor

ömrüm azala azala önümden akarken,

Bilgiyle bilgisizlik arasındaki o anlamsız ayrım kalktı!

Ağır aksak geçiyor günlerim,

Kapı önlerinde boyunlarını bükmüş tek tek kafiyeler

Parmak uçlarındaki sigaralar gibi şaşkın

bir düşü düşlere dalmaksızın kavrayarak

Develerini yıkmışlar

Bir kitaba bir cüz olamadım.

Şiir mi diyeceğiz yani..

26.10.2020

sonra aşk, sonra dirlik: partizan

daha çok riske girerdim.

serüvenler getirmiştin. ve nasıl da kalabalıktın

Bir sigara yakıyorum efkarlanarak

gayrı meşru acılar doğuyor kundaklara,

Yığılıp kalmışım bu Anadolu toprağına Sitare

Gizli, gözden uzak bir yerde oynuyordu çocuklar

ve hiçbir yerde...

Ne ışgını ne dalı sor ne de tomurcuğu

Birden, haber vermeden karşıma çıkman da

Ve ölüm sonrasında seni kucaklayan toprağa.

Baksana; parmak uçlarım ateş

Şafak Türküsü

sahipsizim anne...

esasını anlayabilmemiz için

çıktı mı görüntüler içimden, hatırlayamıyorum

Hangi hayal hediye edilir,

Bir sabah bütün iyi şeylerin

akut alevlenmiş kronik bir sonbahar gibi bakıyordu

ustam,

ben yolda ebu bekir?i görsem tanımam.

döküldük yaprak olduk

Koymayız kimseyi yerimize.

Hepsi bu..

Bir kum tanesi gibi, bir yaprak gibi, bir taş gibi dinleneceksin

bu illetin daşları bile çürüttüğünü

Biraz Daha

Tutar ellerini öpebilirim uzun uzun

kapılarınızda çiçeksiz girilmez yazıları

ve onu unuttum

Kurum mevsiminden, kısır aşk ve dostluk deneylerinin

Yalnızlık Cinayettir

Hatırladıkça yüreğime saplanan bir sizi olmaktan çıkıp

Barbarların seyrettiği trapezlerden geçtim

işi büyütmeler...

suyun içindeki çölde

oğul tadında bir mektup yazamadım diye kızma bana

Aaahhh! senin yüzünden kana batacak!

Sabah bu şiiri seçtiğimde kim bilirdi bugün kendisinin Hakkın Rahmetine kavuşacağını. Allah rahmet eylesin

Seni sayıklıyor

Yiğit atılır ateşe

karanlıkta yağmuru görecektin

Yollarda aynı kaygısızlık yine

Şimdi artık bahçenin derinliği genç kızı cezbediyor

Başka-Kendilerimiz İle Kendi-Başkalarımız Ve Kendi-Başkalarımız İle Başka-Kendilerimiz Arasından

ırmağın karşı kıyısından turnalar havalanıyor

3. <u>Requiem</u>

Yeni serüvenlere hazırlarken kendimi

kim süzer gözlerimden ışığı

Senin doğurganlığından birer parçadır

sağolasın o adam!

ancak mektuplarla buluşuyorlar yeniden

bir tek veda sözü fısıldayamamanın sıkıntısını...

Bu kan çanağı gözler kimin

Elbet bir hinlik vardır seni sevişimde

yaşamın her anını gerçek ve verimli kılan insanlardandım ben.

tören adımlarıyla ölmek

oysa ben bir akşamüstü oturup turuncu bir yangının eteklerine yüreği avuçlarımda atan bir can

Her fikir içimde bir çift kelepçe.

Kalbi kurcalıyordu hala

Kimilerinin bakışlarına yine karlar yağmış

ona ait ne varsa

Bizi gören bin katarak anlatsın.

böyle yaşamak zordur elbet anlıyorum

Ey yitik deniz, yitikliğin de denizi

Hepsinin o zamanlarda benzeşir davranışları

İyi mi yaptın gözlerinle

Dudağından emzir beni

Ve karatahtaya taş sözcüğünü yazar yazmaz çocuklar

yüreğime sokulan serüvenin hançer tadı

Gökyüzünde bir çapak gibi duruyorken güneş

kar mı gözlerin mi kayboldukları boşluk

Bulsun ki

baharın koynundan koparıp sana

ama kopmuyor onlar ve bana şehri dolaştırıyor

Unutma, kimse tersine çeviremez ırmakları

Kabulleniyorum,

korkmayın ölüm bir başka ağzıdır yarasaların.

Yani oğulcuğun yani yürek yarın

Boğalar kırmızıyı göremiyormuş bir de

zulmün ve kederin bir de acının

Ne yana baksam gördüğüm o

Yarmak şu yüreği sonuna kadar

Ve onların karıları ve çocuklarıyla

susunca kızıyorsun oysa konuşunca anason kokuyor dilim

Bu Allahsız bu yağmur işlemez karanlıkta

Ki bilirsin, biz bu ellerle neler işledik

gökyüzünde kızıl bir hilalin kaydığını görürsün

Ben acıların yazarıyım.

gerçekten özlemişti beni dünya öze çekmişti

Tam zamanında tutmalısın düşerken üç yaşındaki sehpaya tutunan çocuğu.

bir münzevi tespihi.

Uykular benim en rezil korkularımdır.

Ümitlerimiz fırtınalı denizler ortasında

Aşka yalnızlığa sevdaya

Hiç özlemedim seni

gökyüzünün mavi bir yama gibi

Hala duruyorsa yeşil elbisen

kimselerden habersiz eskiyen yüreğimin

kıvrımlar yansıtırken aynada.

Yalnız, yalnız düşünülen mısralar

Gökyüzü inadına mavi

yakan ve bekleyen.

Gün tutuşur

Artık evlerde vuruyorlar çocukları

Şimdi herşey kesintisiz ve sürekli bir devrim gibi

Oysa sen parıldayan bir yürekle geldin

Daha dün doğmuş gibi çocuk

Sesinin rengi gibi

Doğu'nun öteden beri imrenilen eski kıralıçesi!

ey yaşarken kanayan acı

açtığım camdan baktım tepelere

Böyle kırmızı kalkan görülmemiştir

Çiçek Pasajında akşamüstleri

Çıplak bir yara gibi sızlar paylaştığımız anlar,

desem, diyebilsem ki seviyorum seni

Uzaktan bakmak şartıyla ve aydınlık oluşunu saymazsak;

En dondurucu kış kadar soğuk gözler gibiydi dünya,

Unutuyoruz, her unutuşta biraz daha eksilerek. En hatırlanacak olanları unutmak derin sürgün yaraları açıyor içimizde.

Bakma arkana, ne olur, aldırma

Bir gün olsun pembe uykularımdan

köpürürmü hayatı besleyen su

Çaresizliğin azabından korkuyorum.

örtün, ve sonsuz uyu, ey dünyanın koca kahbesi!

İnanın kendimin

Aygın baygın maniler, açık saçık resimler...

gözler kısılıp bakılıyor bize.

Desem ki iki kişi kaldık dünyada

Diriliğe eşitliğe tokluğa

ne garip şey anne

kuşanıp kahramanca tek silahını, kanını

Devrilmiş kadehler gibi, dönüyor başımız,

Öyle ise gel kardeşim

<u>ŞİVEKAR'IN YOLCULUĞUDUR</u>

susmuş deniz.

El sallayanlar gibi gittikten sonra trenler

güneşe ve penise tapan rüzgarın yönü

Bir hayalet gibi kapındadır

buluşmuştuk bir kavşakta

Bütün o erdemlikler üstüne

Makam-ı İbrahimde rastlanan ayak izlerini

<u><i>Dağıtma yüzümün menekşelerini</i></u>

Eksikli yaşamaktan.

uzaktaki duman özlemin ateşidir

sabaha kadar devrildim,

Konu-komşu, dirlik düzenlik içindeyse

Yusuf'u yabancısı olduğu bir ufka taşıdılar.

gözlerin kanatlı yılanlar, burgaçlanan su

Bir gün, birdenbire çıkıp gelmesen.

Gelir gelir de

Bir nehir kahkahasıydı gözyaşı

Uçaklar gemiler trenler çiziyorsun duvarlara

saçlarını kurutmağa yaz güneşi

"Kehanet" adlı kısacık bir şiir buldum.

Rengarenk rüyalarım, toz pembe hayallerim

Ben umutsuzluğun domino taşı

Bir hiç?

hayatın kağıda düşen gölgeleridir hepsi

Merhaba demeliyim,

şiirlerimin ateşi gibi.

Bir elimi kalçama koyuyorum

Perisiz ve cinsiz,

Şefkate söyle o da gelsin.

Tutsaksan ellerini sıvışır gibi zincirlerinden

Altında da bir tarih: Sekiz mart otuz yedi...

Tohumumuz yok! toprağa ekelim.

19.06.2020

Daha ilk oturumda suçsuz çıkıyorum

Vakit sensiz gecen günün ertesi,

Artık demir almak günü gelmişse zamandan

Her nesne ödeviyle

Evlerine, sokaklarına, köşebaşlarına

üzümler korlanmasa, dudaklarımı avuçlarına kattığımda

Nasıl birer suç çağrışımıyız dünyada

Nereye gitsem susamak vardı pişmanlık vardı

Sonra tekrar halkımıza döndük

öldürdüm ve

ben daha bir çocuk doğuracağım

şimdi mesai saati

Kendimi kendime sunuyorum -ben Seniha-

Kalbim usulca kıpırdardı

Ölüm ki sonsuza açılan bir kapıydı hiç unutmadım

Sır gibi sonsuza değin kalbinde

Öyle fenayım

kurtlar, çakallar gibi uluyarak ağlayacağım acıdan

Saçlarına kurdelalar takan

Halıları öpe öpe nakış yapar nakış gibi ayaklar

Kalbimin kalın kitabının arasında kuruttum

Ya dön ya da bırak öleyim diye

Şimdi ne yapıyordu ne yemiş ne içmişti

Vapur rıhtımdadır pırıl pırıl,

Hırsızlar polisler açlar toklar uyusun

arkadaşlar kıraathanede toplanıyor

<i>Taşlar topraklar sevdalansın...</i>

Ve düşün ki bir adam

adını soruyorsanız: Mayıs

Birer ekmek yüzer gram tahin helvası alan askerlere baktın

çünkü yoktur dağların ve yaratılışın öncesi

sonu olduğu zaman

baharın geldiğini bilsinler diye.

Bilmiyorum o gök kıyı nereye gitti!

ve bu yüzden onlara şiir ülkesinin krallığı verilmiştir

bunaldım ve bunaldım ve bir ağaç buldum

Bardaktan seni içmek

Mevsimleri de bilmez ama

Yine de sonuna kadar

mekikler otlakların yörüngesindeydi

Ve divanın altında da.

canımı, tüylerimi sarmada şimdi

bak sakın telaşlanma

Kulaklarımızı açıyoruz: Kavga kavga kavga

uzaktan seviyorum seni

sıradan şeyler olup bitiyor, dünyanın

nereye baksam orada bir gül bitirebilirim sanki, bir diken!

çölde geçen şarkıları ve onu seviyorum

Bu kadar girebilir.

Gövdene imrenirdi ok atmayı bilenler

Yıldız ülkesine, mavi sonsuzda

Temiz kokan pazen gecelikler, şehriye çorbası...

Mehtabını düşlerken o mühür sahibinin,

Vurgun yemiş tinimle kutsal tenim

Çünkü yüreklerimiz

Dökündüm başımdan aşağı yıldızlarını...

sarı yaprakları ağaçların

Toprağa bakan yanım senden zaten ayrı

Bahtiyar bir karanfilin ömrü var mıdır?

Ağzım kurudu tükürmekten

Kim bilir şerefinden kaç kadeh içecekler!

"Yaratılmışlar arasında"

Ebedi aşığın dönüşünü bekler

Çetrefil yolculuğum kesinleşmiş.

Üstelik körüm

Yalnız doğurandır doğruyu bulan

onsekizindeydi

sonra postalamak istiyorum

Bu güz balkonu beni çağırıyor

Aylardan nisan.

biliyorum dört mevsim, bir yıl, kara proletarya

Yaşamaktan öte özür bulamayınca aşka

kendime kuytu bir ölüm arıyorum yalnızca kendime

dağlara biz verirdik morluğunu,

Elmanın yarısı soğuk yarısı sıcak

Şimdi bana, geçen o zamanın

Kafdağını assalar, belki çeker de bir kıl!

İnkılap, avantası...

Kuşkonmaz dallarına astım kendimi

bir tırnak gibi büyü domuz bir tırnak gibi

Hangi doldurulmuş hüznün yakutu

Mevsimler dönedursun, bu dünyayı istemem

ve hüzün dolu belirsiz bir yarının anahtarları

gözümle gördüm onu

sensizlikten

Bunca yıl bu gücenik macera beni tutuklu kılan

Ölümüne

Parçalanacağın bir uçurum bul bu dünyada

O zaten hepimizin gizli öznesi

Yalpalayan hayatımın kara çarşaflı

sende gidenlerden olma..

Yağmur yağarken yüzüme düşen sendin

ve hala bir tomurcuk tadında

sonunda mürekkebimle sulandı

Her an bir daha yaşanmaz yalanlarla

Zeytin ağaçları söğüt gölgesi

Saçlarından üç fırça yaptım

Mermeriyle konuşan açık kalmış bir musluk,

Küçümsenecekse

değişemezdim. değişmedim.

caddelerinden ölümler aşkı pera'nın

Çalmadı kapımı.

Bir kitap olup yandı da o

içerimde tozuyan bağırtılar vardır

Edip Cansever

gecenin koynunda kabuksuz yara,

Kovulacak bir kapı daha bulmak için

korsanları kralları ve bazı ülkeleri

Yoktu tabiattan ve tarihten tanış olduğumuz

herkes onu, o herkesi seviyor.

Sunduğum bu yalnız, çocuk ülke,

içimden dedim ilmeği kaçmış bir hayat bizimkisi

Karanlıkta oturuyorum. Işıkları yakmıyorum.

Ellerimde Simsiyahıtr Gidişin

Tozlu yollar sıra dağlar patikalar boyunca

Üçe beşe bakmam

Uyudum, ama ah, her Mayıs gecesi

Ağlamıştım saatlerce parçalanan düşlerime

Koyup zarfın içine, üstünü acıyla pulladım

bizi ürperten anıları hayatımızın

23.10.2020

Bize ne başkasının ölümünden demeyiz

Karlı Bir Gece Vakti Dostu Uyandırmak

Yolumu bekleyen genç, haydi düş peşime der.

Her şey havada döner durur

ne göğsündeki kaplan

Korkmazdım seni kaybetmekten ayaklarım kan revan atlardım sandaldan denize

Bir tamburdan bir ezginin

yaratarak...

O kıyılarımızdaki denizin ilk coşkunluğu

Sular çoktan ışıdı koynumda

Mevsim sonbahar malum ya

Halbuki sen orda, şehrimde gerçekten varsın etinle kemiğinle

yaşam olduğunu, hiçlik olduğunu.

Benim garipliğime bakma benim kıskançlığıma bakma benim

Ayşecik vazoyu kırıyor

Bu durumda beklemek,

üzülme

Aşkın bu en onulmazından koparıp

Bana Benziyorsun

Ama ben, kargınmış çocuğu düşlerin sanrıların

kesik bir dal gibi titredim kıyasıya

geceleri altını ıslatan bir bulut muydu o çocuk

ağartır soluğunu bir altın damarının

Nefret ettiklerin kadar kötü..

Ben ki bir hülyası çok kafiye avcısıyım;

ilkyaz derken - kışı gözden kaçıran

ilginç ödeme yolları bulabilen biriyim

Benzersiz bir geyiği okşar gibi

Aşk da bitti diyordu ya bir şair

Arkasında uçuşan tüyleriyle mavi bir sonbahar bırakarak

Üstünde iki yonga: Çarşamba, bir de cuma

2. Şiirimiz her işi yapar abiler

Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...

çünkü gördüm ne varsa sonunda kelimenin

Bir kente girmemiz nasıl gerekiyorsa öyle

Yıllardır öyle daraldım öyle bunaldım ki;

Varır bir çöplükte yorulur

<u>Pas tutmaz benim içim yeryüzü gibidir toprak gibidir </u>

Markası silik, okunmuyor

17.01.2021

ben bir şehre geldiğim vakit

Taşlarda yüzümün yarısını gördüm

Çoktandır öksüz olan mutfakta

yanıp sönen neon ışıklarında görebilirsiniz.

Durup bir pencereyi deniyorum

sanarak dünyayı

<u>Sen doğuyorsun, güneş doğuyor.</u>

Beş türlü yengeç yaşıyan sularında

cebimde kırlangıçlar çılgınlık sayfaları

kaldıramazken de

Yapraklar dökülecek, çiçekler solacak

Arkamızda kalıyor şehrin kenar evleri.

Can çekişen

O kadar da akşam değildi

nabzımı çünkü ben kasadan fiş alarak

Vahşiliği zehirli bir yeşil

elektrikli bir güzellik olacak

bin kez budadılar körpe dallarımızı

sana bunu...

nice oyuncağımızı kırdılar

Kaçırılarak karışmış oldu kırklara.

doğru cevabı bulmak için uzun uzun düşünüyor,

Tahtalı'da kar vardır

Ben ki gövdemi bütünüyle ne yapmalıyım

Aynaları kırarım, suretimi istemem

Bizde incinmesin bu dirilik

El sallıyorum ben de yattığım yerden

Aşkların, nice aşkların ayrılık günü gibi

Dökülmüş yüreğime gökyüzünden yıldızlar.

adamın rüyasına rüyasına sokulur

Avunabilmek için bir tavla atıyorsam,

Yerde gökte ve her her yerde

Fazıl?ı: içi boşalmaya yüz tutmuş o şiir tankerini.

Bahtına lanet olsun aşmadınsa bu dağı!

terkedilmek korkusu

İnsansız Tanrısız kedersiz

bu arada

Hayır akşam hayır yol hayır otobüs hayır ev

Paramparça etsem yüreğimi cam gibi

bu yüzden şimdilik sevmiyorum seni.

Zencilerden.

diye düşündü yüz binler

ormanı öten söğüt bülbülü koştu sesime

araplar arkadan vururlar, meşru bir ülke israil.

Ayaklarımdan belli

ve güneş bir bulutla rahibeleşiyordu

kirli, günahkar bir kulum,

Niçin benden yüz çevirdin?

Kafamda dünyaya dair "Karanlık düşünceler"

Kentler ayrıntıydı haritalar ayrıntıydı

Horus'un kasrında ne aradığın

Ve birtek gözlerine sürdüğün gözlerim

çoğunluk binemiyor

ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın

Kükürt kokulu imkansızlıklar içindeyim

Gülüşün diyorum gülüm, bak tam burda ağlıyorum

Laleler sümbüller bütün öbür boklar püşürler

Gibi suyun altınavuran yalaz.

Yangınımı söndürmedi kar benim...

Gerçi bu kadarı, böylesi

Vahşi iken yahşi ettim zalimi

Birlikte varalım on üçüncü aylara

Gölgendi gecemi aydınlatan eşsiz lamba

Yeni bir yolculuğa çıkıyorum kar yağıyor

İçimde ipekle sararım seni

Ben bir rüzgarda sürükleniyorum.

çok açık göstermeci, nobran, edepsiz ve kitsch!

Sevildiğimi, önem verildiğimi

nasılsa girdi bu kara şafak aramıza

son vitesi,

Yazgı dediğimiz şeyin deveran ediyorsa kanı

Olsaydın avuçlarım terlemezdi

o tahta balerinin yırtık bacaklarında benim tebliğimden

halbuki kimlere kimlere başvurmadık

Tarihle

Bir, çıplağın çıplağımda.

kapıların olurdu korkudan çok denizlere açılan

yürüyüşünden.

Parmakların ucunda kalan kokusu sarduya yaprağının,

Sessizce birleşip sessizce ayrılıyoruz ya

Çay yapayım, sabaha kadar susalım,

İnsanın bir yanı nedense hep eksik

Ağlayanlar bir gün güler elbette

tamamı tedavülden kalkmıştı etrafımız delirmişti tartıcı çocuk sarhoş

bütün sokağın köpeği olduğunun farkında,

Evlerin içine dağlar indiren bir çocuğa

ezilmiş bir gül hüznü var yüreğimde. saatlerce

savrulmuş

Ağlamak gibi isterim

Hatırasız ve geleceksiz bir iç deniz gibi

bir Kadırgada iki korsan

mavi midir, yeşil mi, siyah mıdır gözlerin

Köhne bir evin

çoktandır hasretine katlandığım yokluğum.

Söylesem Ah Söyleyebilsem Derdimi

Alkol almış, az üzgün

yarım kalan bir şiir belki de

Muhteşem belaya nazır

Ferman hazır

bir bakıştan, bir duruştan,

melikeler birbiriyle yarışmış

Dolar dolar gözlerin varılmaz ki gizine

atları sal günü sıvazla dik dur

Bir saçak altında kararsız, yorgun

duy beni ve dinle!

Uçurup tenimi

Heyy! Gidip geliyorum bu çöllerde

Yıldızlar görse bendeki güzelliğini

Çiçekler mayalansın göğsümüzde

Ya da erteletiyorum biletimi son anda

dokunuşlarını, kenetlenişi

Afrika dahil

Kalbim ucu kararmış bir tahta kaşık gibiydi bayım.

dişlerimle, şafağı sökmek isterken karanlığın göğsünden;

aklıma sen geliyorsun uzaktan,

güllerin, buğdayların ve acının şarkısını

Susmazlar bir daha, söz artık onlarındır.

Kendimizin içinden yeni bir kendimiz çıkarmaya zorlandığımız anlar gibi

taşlarında yüzyılların parmak izleri vardır,

gözlerinin rengi

Alıp başımızı sana gelmek istiyoruz

"İnsan sevdiğinin gözlerinden öpmezmiş,

diyelim ki zalimler de centilmen olabilirler?

açıkça anlaşılmayan

yani benim güzel annem

yıldız komasına girmek istiyordum,

Sana durlanmış kelimeler getireceğim

evlerden güpegündüz sarışınlık gasp edilir

Elbet eşitleneceğiz o gün kıyamda,

Uçmayı seviyorsan, düşmeyi de bileceksin

Bir güvercin gibi yorgun uzaklardan yar.

sandığımız bir ada birden çıkıveriyor ortaya. Her şehirde çıkıyor.

Nereye gidersen git, orada İstanbul.

Vakitsiz ve davetsiz giriyorum gecene

Her şeyi, hiçbir şeyi unutma.

Akşamın üstüne boşanır yanar beyaz gecelerde

Kaç zamandır yapay uydulardan umutsuz şarkılar yayıyorum

Kurtarıp o yangında ilk önce kalbini

o zenci yine arkanda mıydı hiç dikkat etmedim

Kardeşlerimin sıska cılız gövdeleri yok

Gözlerin kaç gece eder

bütçe, zaman, keyif... denk olsa.

Şivekar'ı ineklerin ahırına aldılar

Bir çığ gibi büyüyorsun rüyalarımda..

yaşamla.

her şey iki perde arasında bitiyor.

Bir yanını yaşayıp bitirmeyince

ne olur gölgeli yollardan yürü

bütün aynalarda

sanki bana, sanki ah, sanki olur a

Kendine çirkinlik bulaşmış hisseden herkes

Ve sana susmaktan inan ki yorulmuşum

bir çekmece

Şafaklar çiçek sunar ellerine

Bulamazsınız ki artık beni,

Biz de yaşarız azizim,

Bulunmaz Hint kumaşı sanmıştım.

Anladım seni sevmek Tanrı'ya yaklaşmak gibi

Aşar söylediklerimizi çeker gideriz

Neler var kırkıncı odada?

Kırmızı oduncu gömleğinle, İnci Pastanesi'nin önünde

bir düşman taburu durduğunu

Bu aşk yürekten yüreğe yeniler

jezabel kan içinde yatardı

Güneşte kavrulan bir kum tanesi

yok, başka türlü rahatlamam

Vücudun çıra gibi tutuştu tutuşacak

Öldüğüm gün bile gelsen

uçup giden bir kuş koynundan,

şakağıma vuran balyozun talaşları.

Kasketimi eğip üstüne acılarımın

göğün alnacında yaşıyorum nicedir yapayalnız bir korkuluk gibi.

İnsanlar dövüşüyor ellerinde yürekleri birer ülke

isteği gerçekleştirmez isteğin yoğunluğu

Güneş battı batacak derken

Ağaçlarda keçilerin başı vurulur

açan eve.

Haritamı kaybettim ey Piri Reis!

Bir damla kan aktı

kural tanımayan sevgim benim

cebimde Marx

Bir yanım

kılı kıpırdamıyor bir ormanın

Ben de olurum belki ama önce bir şey bulmak gerek

ucuza getiriyor varlığını

söylemeden tek hece.

yaprak hırsızı güz: anılar düştükçe göz

şaire ölmek yaraşır, filiz sürerken şiirleri

<i>Kimi zaman çocuğum </i>

yüzü perdahla kavi, peçesi paramparça

o yüzden kederi yazmak isteyebilir

Bilirsin ben garibim, fukarayım..

İlim ocağında çırak ol...

Uyu artık?

Ay dolandı ardıçlığı çoktan

bir tarihtir savunmamız.

Bir gün dönersin diye bekleyeceğim

Hezarfen misali havalanınca.

Kakülünde annesi halkalanan kızlar

dal kırılıyor...

13.12.2018 tarihinde paylaşmışım zaten :Pp

dudakları gizlenir ağzına

Yarına

Aylarca gezindim, yıkık ve şaşkın,

Kim bir şairi kırsa

Sabahlara kadar oturup konuşalım

Dilimiz varır mı buna

Hani şu bir avcıdan işittiğine kanan var ya

Aşkı sonsuz kılan rüzgarla bir

Tenhaydı düşlerim, geceydi, çıkıp geldim işte

Yetsin demir çağının beyliği

Gizlenirken vurulmuş ulaklara ağıttır

Yavaşça dokun yaralarıma.

Her zaman saklamadığın, acısızlığın son durağına

Aralarından biri.

Babamız oyuncak derdi mermiler...

Dik başlı yürüyüşlerin olmalı.

Kar tutan toprağı anlıyacaksın

Bensiz olunca eksik kalanı bulayım

Kamil iken cahil ettim alimi

Bir elma haline giriyor Şivekar

Hakkında idam hükümleri verilir

Seninle olmanın en acı yanı ne biliyor musun?

Bir keresinde, hiç unutmam

çekildik bayrak olduk

Mutluluklar karşılığında ruhumuzu almak için böyle kötü bir melek neden var acaba?

kuşlara binerdim ve kaçardım basından

bana akanı bilmiyordum.

Hele bir çağırsın kanın türküsü

Ve yürüdü sabah, denizin ineği.

konuşamadıklarımız bir bulut kalınlığında

Ayrılıklar içinde sevmek isterdim

Kimdi cesaretimi kıran, üstelik

Ve terleriz

27.10.2020

Düşüncenin soluk ışığı bulandırıyor

Mutluydum yine de ben kendimce

gözlerine sunduğum şiirlerle süslü

-Avluya kara bir şey bırakılmış

ve saat 24 vardiyasının işçileri

burası taşın görünmeyen gölgesiydi

ateş düştü içime

Kalkan al tramvaydın ergenlik durağımdan

Kalbine inanmış bütün sevenlerin muradı adına

<i><u>yaralarımı onduranımsın</u></i>

kendi içini kavuran kızgın ateş

Gideceksin

soğuk denizlerde balina avlarını ve büyük kırımları

avuçlarını alıyorum ellerimin arasına

Taş kalpli zamandan

Bakıyorum aydınlık;

Kalbimiz bu heyecana müsait değildi.

Ve kenti bir ölüm derinliğine salan

Sonunda vardığı yer kapkara bir şehirdi.

Bir hurda teknedir şimdi

Kimselere Deme

yağmurların denizlere ağlayan.

Bir gül suçüstü yakalanırdı

ne geceler...

Bir pırıltı gördü mü gözler hemen dalıyor,

Ama yine de görmeyi çok isterim,

Bugün de

her şeye rağmen kalbimdeki yerini,

Fazla yaramaz.

uyandırılmış acılarım, bulanmış sarnıcım

İçimde yıldızlar sönük

<u>senin adınla, aşkın adıyla </u>

şükür denizlerinden kopmuş mavi fırtınayı avuçlayıp

Hayatı unutma,

Hiçlik'te buluşalım, öpüşürken göz kırpalım

yitivermesi gibi

dağda vurulan kardeşinin haberi

Uykusuz Türkçe var

Bir gün birileri öte geçelerden

Trenler, gemiler, yıldızların aktığı yerler? Değil hiçbiri. Kim alır da canına mühür yapar yenilginizi, ey briyantinli saçların sinema koltukları? Sizden uzun yaşayacak ne kadar çırpınsanız, çıkış kapılarında her zaman babalarınız. Benim gittiğim bütün şarkıların ıslıkla söylendiği yaşlardır.

öldürerek yaşatacağım seni kendimde

Gel bak

yüksek yerlerde uçmuştum,

Ne bu kadere boyun eğmişliğim

İster kıyıları çekine çekine döven sulara benzet

Bağışla bir daha tekrarlanmaz hiçbiri

parmaklarım bir ferman gibi açılıyor gırtlağında

sus, kimseler duymasın,

Yanındaki adam mutlaka kardeşindir

Bu nedenle, çiçekli şiiler yazmayı

Dünyayı bir salyangozun izlerinde dolaşsam,

Dostun attığı gülden yaralanmışız...

Benim gövdem yıllar boyu sevmekle tarazlandı

Arkaya son bir göz atılır otomobile doluşulur

Para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular başlayacak... Bunlar varsa ve bizim için geçerliyse aşk yoktur ve hiç olmamıştır sevgili. Birbirimizi kandırmayalım...

kederli ocaklar ki, bütün acılıklariyle somutmuş,

Soğuk kış geceleri ısındığım kalorifer

Bir başıma ne işe yararım

Soluğunu solumak gerek

Onun peşinden mi gitti?

Havalandırmaya çıkarım

Ellerin, ellerden bıkmış ellerime sığınak

sabaha karşı ölümlere duygulanırken

Geniş zamanlar ararken olanı da kaybettik

Bağırılabilirdi

Sağlığından çerçeveler yaratır Kelime Hatun

Kaç meydanını okudum da bu hayatın.

Hürriyete Doğru

zamanı yıllarla tartanlar

Yüreğinin rengi gibi

Yaşamak bir tıkırtıydı, aldırmadılar.

Ve ben hala yarın güzeldir diyorum,

- Peki ama, yıldızların nerede Amsterdam?

Ya da aklım sende diye ettiğini düşünmez.

Kimse çalamamalı senin gibi güzel

hem söyleyen hem söyleten

Yarısı silinmiş bir ejderhanın düzüşüm üzre eylemde

Sen bir ucundan koşarak gelirsin köprünün,

en güzeli sevgilim

Aynı askı haykıroyosun...

Açılırdı rüzgarda kısa eteklerin

Fildişi, bulut ve kristal

Sen ne seviyorsun sen zaten sevince

Yaz kendini anlatırken yaprak yaprak

Cumhuriyetin bir kuludur

Üstümüze bir sağnak boşanmış gibi

kiminle konuşsam aynı şey...

Kendini şiirlere verirsin

Bir kent ölümünün denizine kayar dragomanlarıyla

savrulan savrulan ergen ölüleri gibi.

Sylvia Plath'ı arıyorum, mezarında buluyorum konyağını yudumlarken

Bir karnaval tadıyla ilerlediğini,

Şehvet, hüsran, hatıra, mukavemet

ayakların, bedenlerin ve mendillerin Filistin'i,

Kimi geceler

Gözleri kör oldu doğrudur ama o kadar

bir başka ülkeye, dağlara, uzaklara...

kime. mahsus mu gizleniyormuşum, insanlardan bu kadar

Aşktı o! Değiştiren tüm gecelerimi

İsterse ondan sonra

içimdeki deprem ayakta tutuyor beni

yaz! sevgilim!

Güzellikten ayrılmak istemezdi

Afyon garındaki küçük kızı anımsa, hani,

şarkıya dönersem, yanık bir şarkıya

hercaimenekşe, gonca ve sümbül

Güneşi üçe böldüm

Hazin de olsa bu aşk, karanlık da olsa umut, inan bana

Ellerimde bir balık

Rüzgarsız Uyanamam

beni yeni oyuna çağırıyor

Buğulanan camlara usulca

babam onbeşli olmasa.

Protez bacaklarıma bile ıslık çaldılar

Ve sonunda sincap olan o kuş.

İki dağ ortasında boğulan bir geçide.

Bastırıldı nihayet hayatın kadife kalesinde çıkan isyan.

Barış kadar Fırat kadar sevdim.

Aşkını kendime öğrettiğim dershaneler,

Yari Ferhat olanın ellerle ülfeti ne?

Kısa Pantolon Paslı Çakı Dizde Kabuk Bağlamış Yara Kısa Çakı Paslı Pantolon Gözde Yarası Kalmış Kabuk

Sessiz bir haykırıştı yüreğim

kar yağıyor yatağıma

<u>ne çok şeyimiz vardı anlatacak</u>

Suskun

ve söyleyiş

Kocaman bir dağ lalesi gibi

Haykır güneşi içenlerin türküsünü,

Geliriz üstesinden bu acının da.

kimi altından elleri

25.02.2019

Zaman alır.

Sokaklarda ağlayan biri olacak

o denize açılan ellerin nerde şimdi?

ama ulaşmamış hiçbir yere nefesin

<u>Yok yok elinde ölmek yeter</u>

İlk fotoğraflarımdaki yakışıklı saçım...

Artık bana kim inanır

-Çoluğu çocuğu terk edeceğim.-

Elleri, elleriydi kurtaracak,

senin ora'da kent uslanıyor

Yırtık dudaklarına bağışlanan şiirlerim..

Burada yağmur yağıyor

Al sana hakikat, al sana rüya!

"Fevzipaşa'da gördün mü

Gök sarı, toprak sarı, çıplak ağaçlar sarı...

insan olmak bizatihi sansasyoneldir.

Bir gül için can evinden tutuştu

Kestim Kara Saçlarımı

Ve otursun içime kül gibi kor yangının

Binlerce öpücük bağışladım güneşe

Bir dağ okulunda ilk derslere giren çocuklara

çamurlu karanlık sokakta bata çıka Karagöz?e gidiyorum Ramazan gecesi

Bütün gürültüler kahrolsun

Türkçede var.

Onların sazı cazı villası doktoru dişçisi

Fildişinden heykel mi taşıyorsun elinde

Lapinalar gümüşler var ya

senin ora'da aşk ve devrim

turuncu pırıltılı külrengi bir gecede,

Nerden çıktı bu cenaze? ölen kim?

Seninle olmanın en güzel yanı ne biliyor musun?

ya tunç çağından heykeller indireceğim dökümüne

söylemiş miydim alper?in bana borç verdiğini?

Büyüyen Taş

Gördüm ki, ateşte, cımbızda yokmuş,

Bu sefer suçum büyük

dayanmazmış bu kire, geçermiş

nerdesin?

şimdi üçüncüden bahsediyor amerikan doları.

Açtım, yorgundum ama uykum yoktu.

Kar altındaki dünyadan yalnız

işte o kandır.

<u>Benim gönlüm gök gibidir açık deniz gibidir </u>

Gözümü yumsam aklımdan Ayten geçiyor

Gecenin geldiğini görürüm

Kaç gecedir uykusu yok

Çoraba, tütüne gidenler,

benim kalbim dumanlı odalarda büyüdü madam, yalan yok!

Mutlu Yıllar

merdivenlerimizi kimler çıkıyor şimdi

pulluklarla devrilen toprağın ıslaklığındaki can

Her şey bir anda olup bitti

Yarın bitecek sanki her şey

Ben yanına varınca dudağını kıvırdı.

elimi çabuk tutman lazım

Oysa önceleri oysa eskiden

Biri yaralamak için

sabah olunca mı

Elimde uçuk mavi bir kalem cebimde iki paket sigara

yollarından tırmanacaksın.

o gri gölgesi düşmüştü yüzlere

Kuş! Yolun nereye? Bizim eve mi?

hiç yaşanmamış Nerime Sultan anılarını dürüp

eskiden o tufanda olduğu gibi.

şu mikrofondaki ses,

Bir bir hatırlıyorum bütün hatlarını

Yanlış mı belledim, insan sorumluluktur.

Seni bulan yeniden bulan tekrar tekrar bulan erkekliğime say

Rüzgar daha serin esecek.

öpüşmediğimiz tek saçak altı

benzin sararmış

Bulutların ardında gün yanmadan sönüyor,

bakır, gümüş ve çinko ve pirinç

Gün, denizi salıvermeden batmaz.

Her pazar geçtiğin yollarında bir yaprak

sen arttıkça ben kayboluyorum

yaraları kapandıkça kanıyor rüveyda

<u>sevdiğine son kez bakamaz</u>

Hançer gibi keskin ve çiçekler gibi ince

Türküler çiçektir, en umutsuz zamanlarda açar.

tanımlamak gerekirse bir imgeyle seni

Bu sevda başka sevda..

Üvercinka

Özenle sakladım belleğimde,

Sırtında şişe taşımaktan beli büküldü

Anlıyordu.

bütün çığlıkları kuşanmış ölüm

Cemal Safi

anı. Savruluşun toparlanış. Yaprağın

Çevre olurlar birbirlerine

Sevgili uzun bir düş olarak, adım atılmıyor trafiğinden

Gözlerin gibi senin, yıllardır unutamadığım

<u>Saçlarım okşanmak istiyor</u>

Bir çeşme

Zülfünün yay gibi kuvvetli çelik tellerine

İncecik kılçığı üzerine yemin edersiniz;

Biraz da acılardır unutma.

Yanlış şehirlere götürür trenlerim.

ve yabanıl bir akarsu

<u><i>eğildim öptüm yıkık alnından</i></u>

İlahimle Mevlana'yı döndürdüm.

çelimsiz gölgelerin fısıldadığı

Giysiler alırım giyilmez

Çoğu zaman kolların çocuğunu kucaklar gibi

İşçilerimiz, yarını kuracak olan işçilerimiz

Söylenilmemiş mısralar bilirim

Çağlar içinde konulmuş mu bir kanun?

Yıldızlı bir pencere bozkırın yoksulluğunda

Güneşi emziriyor çocuklarımıza karımız,

Beni ya sevmeli ya öldürmeli

"Gönlümü çekse de yarin hayali

sana bir yamaç gerekmez mi

Fakir Kene

Batık bir gemiyim orda, seni bekliyorum

tanıştım seninle doğan yanımla da, ölen yanımla da

Dört mevsim içinde bir bahar olur!

Bir başkası olsa.

birikir yüreğinin kıvrımlarında

Ayrılık masanın üzerindeydi kahve bardağınla limonatamın

büyüdü, evi sevdi,

belki bir ömür taşıyacaktın koynunda

Toprağın ırmak ırmak yüreklenişi sen

Uzun uzun bakıyorum kıvrılan sokaklara

Görmemiştim de yıllarca.

Oysa ben senin gözlerinsiz edemem bilirsin

bırakır da sekizyüzlük hırtları, şunları bunları

-Kendimizden bile-

ellerin bilinmez bir gezegenin dağ kıvrımları

Ruh hürdür Tanrı aşkıyla

ter döküp soru sormak nereye sürüklermiş kişiyi.

Biraz soğuk mu geliyor ne - kapatır mısın -

Yorgundu oysa

Sonra sen de gözlerini kapat,

Vay anam! Ter ü taze ve domurmakta olan her ne ise

gelmeyin öyle peltek aksan dünya derin!

yürüdü, kendinden emin sonsuzluğa doğru.

Kötülüklerin büsbütün egemen olduğu

Ay Karanlık

"Garibim namıma Kerem diyorlar

bir yığın "maddi hata" bulundu düşlerimde.

Eldeki, evdeki, bankadaki varidatın

Ve denenecektir

Tekini bile kurtaramaz mıyım acımasız dalgadan?

Bülbül benim lisanımla ötüştü

al götür

onsekizinde ölümüne pervasız yürüyen

İhzar müzekkeremi kendim yazdım

Birikmiş sevginden, herkese bir parça ver

Gitse gitmese Ona Leyla

Neden kemiriyor boşa giden zaman

Şu karanlık bakışlar

<u>Sil alnımdan yorgunluğu,</u>

Saçlarına hasreti tanımayan ellerim,

hiçbir avcı,

Aşınmış eşikler, aşınmış yaygaralar

Biliyorum hayret ediyor kuşlar gökteki şu maviye

Biriniz Kafdağında biriniz Çinseddinde

Kar götürsün turnalar!

Buraya kalbinizi kuşatmaya geldiydik

Aşk, o bir masalmış, yalanmış meğer!

ve etin daveti:

beyaz bir hüzün gibi örttü şehri.

Gözümü yumsam seni görüyordum

ilk tanıyı bulandıran bir vaşakla birlikte

Başucunda bir şarap kandili

Balıkpazarında depoya kaçırılan fasulyanın

Onca kadın alçak sesle yine de bir ağızdan

bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi

Tanımadığın bir ülke gibi

De bana kim bulacak denizin kalbini

<i>Ufuklar çalkalansın...</i>

Limanda bağlı bir tekne, yosunlu bir halat gibi durdum.

gitmekle bitiremediğimiz yalan konuşmalar

sonra sürülmüştük şiirden

biraz yankı biraz karıncayken

Kadranı kırmızı saat

Patlaması gibi dal uçlarında tomurcukların

Dağ göğsünde bir kaya diliyle suskun

Onun için bulup bulup yitirdim seni

yaşamı bilinçle kavramanın

güzün en gürültülü kanadında

Terk ettin.

şimd'i

Önce upuzun sonra kesik saçın vardı

bilen bilmeyen bizi ayıpladı

gözlerinde bu dalgın, bu yorgun bulut

demişti epeyi zaman...

Ölum den beter ederler Belkı...

daha içmeden kandım hey!

İncir çekirdeği meselelerle birbirlerini kurşunladıkları

Yusuf'un masalı neden

Çare olur mu ki göçsem diyardan

Gece gece gece gece gece gece gece en sonsuz gece

Yalnızlıktır denizin tek yasası,

çağlardır boğulmuş bir su...

Ve sana Ahmet Abi

kuzeydeki pencere açık

Sevindiren, içimde umut çiçekleri açtıran

ey mahkemelerden biteviye kovulan "hak"!

sigara dumanı gibi

Elim ateşten korkmuyor,

Kar yağarken mor dağların ucundan

ve sadece oyulmuş haritalara eğilip kalabilirdin.

Büyük yelkenler de

Seni yitiriyorum

Ne söylersen söyle, sen ne dersen de!

Bildiklerim kadar unuttuklarımla da seni büyüteyim.

Kuramadığım güzelliklerin sessiz görünümü,

ve bizim bir haziranımız

Ama boşver... Nasıl bir ilgi olabilir

bütün ölü şairler rakı sofrası kuruyor göğsümde

ağlayacağız ve küfredilecek sana, böyle eğitilir şair.

bir yeti değil mi aradığımız ortak?

sen bilme, görme, es geç.

Gömleğimi ütüledim

Yine de, yokluğumun en şüpheli çağıydın

Bu manyetik alanda boğulmam senin yüzünden

<i>Hala sevdiğini sanacaksın,</i>

Gözlerin rüzgarda savrulacak

Bir kırmızı battaniye,

O günü tarihlesem şimdi

cetrefil bir hayat herkesin koktuğu

Ne çare ancak böyle koruyabiliriz huzurumuzu.

artık gidiyorum arkama bile bakmadan

kartalların konup kalktığı

İntiharsa günahtır külliyen yasak bilirsin

Ben bir anne gibi ağlarım sonra

Susan bir çocuktan daha büyük bir tehdit

sanki bir balkon ağlar kendi kendine

orada, arada bir beni yoklar

Güllere de aşk olsun gene sen kokacaksan!

Yüzü Yağmura Gömülü Düşüm

Arkandan inenler o kimlerdir ki avuçlarına gülüyor

Her gece orda bir yaslanan mı var?

Ey ancak masalların tanıdığı bir hatıra: Namus;

Bu öksüz tavrını takmayacaktın?

belki bir italyan kızı tüfeğine dayanmış

varsın bende biriksin

umursamıyorum yılgınlığımı filan

ve tutulu kalbimi.

Sen gelsen yeter..

karanlıkta sana doğru uzanmış ellerim,

Yek diğerinden ne paylar aldığını.

çeşmelerden akar sinan

Yoksa nerden bilecekler

Ne yapsam yağmurdan kaçırılmış bir şemsiye kadar saçma kalıyorum şu dünyada

Daha o gün anlamalıydım bu ilişkinin yazgısını

Yüreğimizi kuşatan

Tanıdım Seni

hayatla arama bir boşluk bıraktığımı

Yumağın bittiği yere kadar hiç durmayacaktı.

Biz gürültüsüz sözcükler bulalım

İşte kimsesiz bir sesti alt tarafı

Düşünceler dar

karmaşanın içinde. Bir türlü tutunamıyordum işte.

Evden ilk kaçışımsın.

gürültüsüz sözcükler bulalım

Aldım koynuma.

yüzüme bak

Artık ayıp olan tokluğa

Oturup Aprunçur Tigin ile seni konuştuk

Kurt uyur, kuş uyur, zindan uyurdu.

Karın verir yağmurlu toprak.

Öyle sürekli değil

Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan

Adak olsan da kurban vermeyeceğim seni;

Biliyorum sana giden yollar kapalı

asıl büyük sarhoş benim

Avuçlarından çıkmış bir heykel olsun başım.

Narına nuruna kurban olduğum

Günlerimiz dün bir, bugün iki

Döner şanlı şanlı çarkımız bizim

Su ve ses kadar beklediğim

şimdi biliyor muyuz

hadi gidelim gel olursa

bu işi bitiremezsem şehirden beni kovarlar

bir adam düştü o gün galata kulesinden.

Öğleyle akşam arası, akşamla öğle arası

Senin Adın Kavuşmak Olsun

o ucuz poları ört üstüme hadi, bordo

Oyunlardan açmıştır.

Otlar diyorum yürüyor görmüyorsun

soğuyan bir bardak çaydır benim ömrüm

Parlak beyaz duvarları floresan lambalarının sert ışıklarıyla aydınlanmış bir laboratuvarda bir geceyarısı kan çanağına dönmüş gözlerinizle mikroskobunuza bakarken, kanserin çaresini keşfetmek karşılığında atar mıydınız ruhunuzu ateşlere?

Kenya'da simsiyah yalnızım

Ve içim götürmez kenarından kesilmiş ekmeği

belki mezar taşlarına bakarken nesneyim

İçimde tarifsiz keder saklıdır

bir korkusuzluk aldı yürüdü çevremizde

uğultusu geliyor ta derinden

yalnızca bir ağıt gibi çakılır

Ömür boyu sevsin beni ömür boyu,

dostumu

İstersen kalayım böylece

çiçeksiz bir çiçekçi dükkanının önünde durmuş

Yalnız aşkı vardır aşkı olanın

Dışarıya salınmamış çocuklar

Bunu anlamak için haz cini Kızguran

ve beni göğe götürecek melekler

bunu konuşmak bütün derdimiz

Suçun yarısı senin

Herkes kafayı yemiş seni bulamıyorum

<u>bir öpüşün bıraktığı harlı lekeyi</u>

Ölü bir yılan gibi yatıyordu aramızda

Can yoldaşlar saklıdır mahzenlerinde

Kavuşmak için o serin bağrına

Nasıl kısa kesmeli bilmiyorum?

Saklarız

biz hepimiz dikenli tellerle sarılıyız, her ilişkide bir

Bilirsin ben yürüyünce

Öyle günler gördüm ki, tabanca sakağımda

korkuyorum Allah'ım ve görünürde bir yorgan yok

Kararsız bir müşteri

seni seviyorum. bahçeyi yarıladım diyecekken dedim:

tufanların alıp götürdüğü bu toprakta bitek

Dokunma

-Evet, samimiyetle

Zevk veren ve zevk vaat eden her şeyi unutmak için çabalayıp duruyoruz.

Aşkımız sağlam sularda

Dip sularında mercanlar gibi koyulaşan

lir sesi geliyor antik bahçelerden

Geride bıraktığım denizi

On asırlık ocağın savururdum külünü.

Marmara'dan yirmi yılda çıkaramayacağı gerçeği

ay öpüşlü

Ve bir kadının cesedi üstünde

Söylemesinler bana

"Bir of çeksen karşıki dağlar yıkılır":

elleri değsin istemedim

GÖK! Bir kahkahaya geçirdikçe dişlerimi

Yahut yenilmektir kan kusarcasına

Hani o iki kişilik dünyalar bizimdi

kendini ikna etmiyor düştüğün boşluk

Fatiha okuru m hacıı..

Görünüp siliniyor o günden beri.

Bütün bunların üstüne

Kırdım dolduğum tüm fincanları

"Nereye gidersin sevdiğim, yatağında yalnızken" ?

neden durmaksızın imdat kıvılcımları fışkırıyor

ağzı kanlı bir ağaç selidir pir sultan için

Arkadaşlarla, kahkahalarla gülüyoruz.

Şehir nerde bitiyor sen nerde başlıyorsun

Bununla beraber üzülmediğinizi biliyoruz

Barışla ben amenna

Kartalları tepeleyen şiirleri benim eken

inmem gerek gözbebeklerimin altına

Ben hep aynalardan geçerim doktor

Ustaca düzenledik duygularımızı;

Vatanım, sevgilim, dostum ve hocam!

içlenir gizli gizli ağlarsın

öylece - Kusmuk Gibi - kalırdı ağzımda.

Kar umarsız yağabilir, ayaz çıkabilir

bir akdeniz şehri çıkabilir içinden

susarsın dudaklarında ıslıklar kanar

Hazırladığımız ilk taş baskısı afişi anımsar mısın

Gün bir bomba gibi düşer ve batar

bileziğinin kopçası kapanmıyorsa, bırak kalsın

Beni sevdiğin gibi sevdim seni

Bir yudum su içmelisin

Ansızın parlayan keklikleri jandarma baskını sanıp

İnce bir dal gibi birden kopup kırılacağım

her gece saatlerce alıştırma yapıp da,

Kapanmayan gözlerim duvarlarda gezerken

Ben üç yer tasarlamıştım üçü de sana bana uygun

uçurum kadar bir yalnızlık

Cigarayı Attım Denize

Büsbütün yabancıdır konuştuklarımız

ve herşeyin üstüne bir gül işlenecek.

Arzular kaşımızda başlar kirpiğimizde biterdi

Müziğin değilsek bu sesler ne

kabuslar çeker ancak derdimi yeryüzünde

Alıp başımı duvarlara çarpıyor bu yollar

Gör, nasıl yeniden yaratılırım,

Ilk kopuşu güneşten

Burası dünya ve biz artık çok sıkıldık.

vahşi ve karanlık feryatlar, korku dolu avlular?

İçmek dudağına değen kokulu çayın bardakta kalanını, her yarım bıraktığını,

Çok tenha bir kahvedeyim

<u><i>gözlerine baktıkça duruluyor yüreğim </i></u>

Doğdum mu? Nasıl? Belki bir tezlik

hapislerde de yattım büyük otellerde de

sonuç zavallı ilkbahar giyotinleri

Sönük bir yıldız gibi boşluklara akmayı

sıçramaktır başka bir zamana, kadeh tutarken

kendi

İsrafil'den işaret mi almışsın

içimizi denerken yüzeriz farklı yüzlerle kendi içimizde bile

Bülbül benim lisanımla ötüştü.

hüznüme vur acımı soy

yazlar yok

Karanlık başladı, gitme ne olur

halıya basması biçimindedir her günkü

sen bilemezsin, çaresizlik nasıl boğar insanı?

Uzanıp öpesim geliyor bulutları

ve güzel kal

kızım, ne varsa hep yeniden boyayalım.

Aklım kırık, şaşırdı beklentilerim

Bazıları seyrederken hayatı en önden

ak kağıda düşürülmüş

- Sana Elagözlüm diyeceğim ömrümce

Diyorum hepimizin bir gizli adı olsa gerek

Aman turnam, aman bu düş olmasın sakın..

Cümlelerimiz öznesiz... Umursayan yok,

Güzin Ablası kitaplar olan bir kızdım,

Bozguna uğramış aşk düşürmüş bayrağını

hem de en güzel en gerçek şeyin

maketini yapardık bıraksaydınız bir güç gelmişti bana bir kuvvet

Süslenmek istiyorsan, ruhumu boynuna tak

Durmadan dönen bir dünyada nerede olunabilirse

ben değiştim biliyorum hem sakal bıraktım

Şimdi tarlalar kokularını kargalara satıyorlar

Uzakta kalan bahçeler

aklında gözlerin olmayan hapisler yenik

Sevgisiz kaldık, sevgisiz kaldık

Gerilmiş bir yaydan boşaltır beni,

Ve bütün emekçiler gibi

Ve kanıtladığıma kendimi inandırmaktan

Çok geçmeden doğurdu

yabani bir diken batıyor avuçlarıma

Bırak karşındaki sana güvendiği kadar inansın.

Mapushaneler, yedi düvel, harbi ispanyol nezlesi

Sen benim herşeyimsin.

Sanırım bir giz de yok bu beraberlikte.

İbrahim'in atıldığı kor benim...

Akşam üstü tiz borular çalınır,

geri gelmemek üzere giden bir şeyin

kimse taşa tutmasın.

ah sevgilim derdim, ölüm

senin kır çiçekleri ayarında laleliğin

gökyüzüne birikirdi hazineleri kışın

Ama bilgelik güdümüyle Yusuf'a bakarsanız

bir sürgün olarak yaşadığım Yeryüzü'ne

on beş sene hüküm giyerdim

Sitare

Bayram sabahlarında yas kadar suskun

Hadi alkışlayın.

İlk karşılaşmanın güzelliği kadar sürer

Bölümlemeyi çarpmayı

Bir siyah beyaz kare içinde, hepsi hepsi bir hatıra işte

yüzün bir türkü sonrasının

-Yoksa seni rahatsız mı ettim?

Bir kalırsak yine var olacağız

yok tarihin molası.

gözlerim yorgun...

abimin acıyla yontulmuş yüzü

zührevi bir felçsin arlarıma

hışımla baktı bana

dünya kocaman bir köy, en iyi sigara malbora

14.04.2020

biraz açılmak için açıldığınız kırların

bulutlar senin gözlerinin üstünde yürürler

Sevişme anı.

'... Rüyadır gördüğün bütün düşler,

Yürek Bir Kırmızı Güldür Seninle

Bluzumdaki bir iki kırışığı çektim düzelttim

Birdenbire

uçsuz bucaksız olmalı.

görmedim orda çinko damlar ve plastik sürahilerin tanrısını

Her gün bir şiir yazacağım sana.

ama eğreti de yaşanmaz ki bu dünyada.

ve Türküler

Ve buradayken bile seni çılgınca özlemek

apoletim sırmasız hatta hiç yok

ne de yormak kendimi

çelik tırpan gibi silkiniyor çocuklar

ormanda bir köşeye göm fişeklerini

Sus biraz

o kadar aydınlığın gökyüzüme uzanıyor

belini sarmayalı,

ayağını basdın odama

Bir yerde yanlış yaparsam adımı unut.

çöllere bir türlü yağamıyorum

sonlunun gürültüsü arasında,

Ne alnında dolaşan bir dost eli

Bir gün gelir de unuturmuş insan

Küçük, nasırlı bir avuçtan

Uzattı elindekini

kim sana verdiklerimi, senden aldıklarımı çözebilir?

Burada gündüzler çekip durduğumuz bir mercan tespih

yalnızlığım benim sidikli kontesim

Davud?un sapanı olur, İsa?nın çarmıhı

İstanbul bilmeli ki, limanlardan gemiler

Sen: Gadir Allah'ın şaheserisin.

elin hayallerimi dağıtır

sen de duymuşsundur elbet eski bir kulağı kesikten:

oysa bir şiir niyeydi sanki

kapılardan

alçaklık gibi bir şey oldu bu biraz

<u><i>sevgili yar</i></u>

her talih şikayeti yapageldiğin yıkımlardan ötürüdür!

Pruvamda çok acayip bir yıldız

Sancılıyım bırakma beni, insanlar kötü

imparatorluğudur şiir.

öyle acıyor ki gözlerim kim bağışlayacak?

Beklemek bir vaktin dolusunu

nefretim nefretim nerdesin

Şehre simsiyah bir kar yağar

Dünyaya bile bir dünya anne lazım.

Kadınların kocalarını aramasını seviyorduk

Tüm bu şarkıları senin için yazdım ben

Mektup yazdım baharına, yazına

Konuşuyoruz desem konuşmuyoruz da

kuşların uğramadığı derinlikte akasya

arada bir çehremi dalgalandıran karaltı

mercan suların adı değil. lakin alnımda

Sıralanmışlar su boylarına

Görüneceksin her şeyimizle sana göçeceğiz

yükseliyor ve tehdit ediyor

benim de sabahlarım var, uyanmaya ne saat,

Solumuzda ikinci keman

O zaman kocaman kara kapı

Anlatmak isterdin kendini durmadan

çıkarıp attım kıravatımı

Taş taş çöküyordu en kutsal yapılar

Kamaranın kapısında ak önlüklü bir kadın

hançeri çıkartmak, Yüreğinizin unuttuğunuz yerleriyle yeniden karşılaşmak kolay değildir elbet. Kolay değildir bunlarla baş etmek, uğruna içinizi öldürmek.

en uzun eylülü ömrümüzün

23.11.2020

Yok elimde bir demet menekşe

Şimdi duvarlarda resmin

Kolkola yürüyoruz tek tük öpüşüyoruz

Getireyim kapına devlerin en hasını

Bir gün görmezsen bir fatiha okursun bana artık.

evlerimize doğu yollarından;

Sonra alem değişiverdi

Bir kardeş karısı

yenilgisiz bir muamma gibidir

Dost yüzlü,

Düşüşüp durmaktasın zihnin tökezliyor

İşte az önce bir karabatak daldı suya

Bir kadeh rakı daha söylerim kendime

Yusuf?un gömleği olur, Musa'nın asası

onu gökyüzüydü yeryüzüydü o kadar ufalmışlardı ki... Çay içtik sonra

Sen: Sevda sırrının düğümlerisin.

O kedi

Ben çılgına dönerim tenden,

Ey yangınlar artığı!

Ve sanki bir yeminle onlara hep bağlı kalan

Nisan üzerime yığılıyor sevgilim.

kardeşlerim ve ben dağıldık evrenin kimsesizliğine

İçinden geçen şarkın gittiğinde

dünya bu sabah hiç şiir yazılmamış gibi

Bir Veda Havası

Yaşamış gözaltında.

Ahirette seni bekleyeceğim...

boş umutlar içinde pervasız büyüyor kir

kadınların ırzına geçen ordular

Yoktu buğdaya un olmaktan ötesi;

Bir yaprak kapatıyorum hayatımın nemli taraflarına

Memleketin bütün yollarında

<u>Üstüme sinmişliğin var</u>

Yoksa gururlu bir kişiyim aslında, inan ki

Ayışığı gibi sürüklenip giden;

<u>Birimiz çekip gitmiş yeryüzünden ellerini hala açık sanıyor</u>

Sen bir zümrüd-ü ankaydın, elim tüylerine deydi

Çok karanlık bir anda..

Uzaklar daha uzaklaşır

Bir kemik kalmış bir deri...

Kar aydınlığında yürüdüğümüz o yolları

bütün sakinlikler yok olmayacak tangırtılarla, inan

Bu bahçe keşfe açık bir kalbi bekler gibi

Kahya kadın işkillendi bu işten:

Yaşamı ilk farkedişimsin.

Ümitsizlik, gariplik dört tarafımı sarıp

bilmek haklı olduğunu

Özverin, güzel işlerin arısı

üçümüz viyana kahvesi ve sıcak rom içerdik

Dağlarına bahar gelmiş memleketimin

Her gece oniki kilometre yürüyorum

ne kalacaksa yaşadığım bunca çıldırmaktan geriye

nasıl bir ak konutun isteklendiricisi oldun

Dünyaya saldığım türkü

Bir hüznü yansıtan alnının ortasında,

-Emmilerim sadaka! Emmilerim sadaka!

Yıl 1961, ya Haziran ya Temmuz

Kendi kendine çekilmez oluyor ömrüm

Derken bi de dibe dalayım diyorsun

Yalnızca dinle, kayboluşumu sezen ormanın uğultusunu.

Böylece söyler olduk

Sen geceyi tutuyorsun.. ben nöbetini..

Rüstem'in kanını döktüm yerlere

beşerli altışarlı oturan insanlar piyano tuşlarına benzeyebilir

Taksit taksit konuşur arkadan

Kanatların çırpındığı kadar hafif..

şehvetiyle emziresin diye beni

Oysa o boşluğu dolduran eksilmenizdir.

Bu şiir

Bilmiyorum.

Şehirlerden İstanbul, aylardan temmuz

urlarım yoktu, suçum yoktu,

Öylece bırakılmış akşamlardan geçerek

kanatlarında yağmuru taşıyan kelebeği anlatır

kendi kavruk güzelliğimi yumrukluyorum

hayatın bana başat

ortada buluşalım

Sende kalmış

türküler söylerdik hep aynı telden

Seni uçurmazsa yandın

öğle sonlarında ürkünç odaların!

Her elin anlamsız sıkışıyla

bunun beni ne kadar kırdığından

Umutsuzluğu yatıştır

Pazartesi

Dağları anlatırdın ve dostluğu

anamın giydiği pazen

dişlerim kamaşıyor yıldızlardan

sevdiğini alamayan bütün müezzinlere...

Seslere çarpmış sesin,

binlerce defa dolap

Asminli düşler kurmalıyım ya da birisi

kanamaya başlar yeniden

hafızandan bütün lekeleri sil

ortak. öyle büyük ki zaten bütün uluslara yeter,

Nedimin nigehban nergisleri gibi

Alıp götürmüştü bir şeyleri hayatımızdan, olmamıştı, eksik kalmıstı.

"Seni görmek, sana dokunmak fırsatına erdik"

arar buluşmayan ellerimizi

kör olma da

adımı sesince duymaktan vazgeçtim,

Dertliyim, kahırlıyım, efkarlıyım

Geceleyin gece, gündüzleyin gün

değişen bir şey yok hiç

Devasa kanatlı, pençesi azman

'Zalimin zulmü varsa sevenin Allahı var' yeni çalıyor 45lik plaklardan.

Kapıyı gözlüyorum arada

bazı acılar gibi sıradan

darağacı, çarmıh ve çiçek

"Ağlarım aklıma geldikçe gülüştüklerimiz".

acıyla büyütüyorum aşkımı

Acıyı fark etmeli gözlerin.

Rastlaşmamak için elimden geleni yaparım

<u>Irmakları çöllerle, çölleri denizlerle,</u>

<u>denizleri düşlerle buluşturdum</u>,

Bir dem iliklerimde duyayım yaşamayı

Bu "süper" oluşta canımı acıtan bir şeyler vardı.

Akıl, olmazların zoru içinde.

bir miktarı ölüm ilanlarına

Yanaklar cennete boyandı..

acıya benzer

Böyle diyordu yoldan geçen biri.

kadınları güzelleştiren herhalde onlardı

tıpkı yüzümü arasında kuruttuğum kitapla

aşkla vurduran hayat

örneğin, kesinlik çirkin. sessizlik sesten hele de güncel ve kof her

Bozdum tüm oyunları şimdi satırbaşıyım

haberler getirir sağdıçlarım

Bir bey doğurmuştu vesveseyle baktıkları yabancı

Göklerden gelen bir yadigar gibi

Yine soluğunla kurutacaksın

İki sigaram kaldı bu gece için maviş anne

Birikimler ve çizgiler gitgide gitgide

Anne, hayatımda bir tek kadın var.

Susmanın kalesine sığınıyorum

Bastım ki yalnızlığımmış.

hem de kara

Biz ki mazlumların defterine

Ama sen duymazsın duyduğumu A...

Hadi güne hazırlan. Yaşadıklarımızı unutmaya çalış. Aşk bize güvenip verdiği büyüsünü, sırlarını, cesaretini, bilgeliğini ve o ilkel, o yaban ağrısını geri alacak. Bunlar olurken içimiz bir an çok üşüyecek, sonra geçecek...

Hınç oklarını aradım gözlerinde

o insan ve tabiat çağını.

<i>Birazcık gözyaşı bulunsun sesinde</i>

Yataklardan açmıştır

yurttan sesler korosunu

Gözlerim Gözlerinde

Hüznün o beyaz etrafına sakallarım batardı.

<i>Her zaman sevgiliyle birlikte ol</i>

Dolar gözlerin, için burkulur.

göğü görmeden, denizi görmeden maviyi anlamaya benzemez mi bu?

Bir tren geçti yine tam o sıra

Bunca şiirleri kim söyleyecek sana

ah, insan nasıl çıldırmaz nasıl

içimde. sanki yoktu zaman, kararmış, seher vaktinden

olduğunu...

Doktor Faust şeytanla yaptığı pazarlıkta, 'şimdi zaman dursun' diyecek kadar mutlu olup, 'zaman dursun' dediğinde ruhunu şeytana satacaktı.

Kalbimde bir üzüntü kimsesiz, ürkek

eğer, yeniden başlayabilseydim yaşamaya,

Binbir avizeyle uçsuz maddede.

sen beni ne diye doğurdun anne?

limanda vapurlar uğuldayacak

Parıldayan bir sevi sıcaklığı,

Beyaz bir günahtır aramak kimi zaman Pollyanna...

8.10 Vapuru

Korkuyorum hızlı ve yavaş zamandan korkuyorum senden

İstersen serin bir Portofino getirsem

bir kalyon nasıl unutur gitmeyi, bir çivi kazıyı

yüreği sürekli çiğnenen bir yol

tam buraya uygun bir ayet bulamıyorum.

Ve çok ağır ilerliyor.

ışıldıyor, üzgünüm, nağmeleri matemin

sen uykusuzluk nedir bilirmisin?

yürür ya da koşarken, coşarken

ve sen bilmiyordun komşu bahçenin bahçıvanı

drink Coca-Cola

bir soru soruyor karanlığa

yaşanır

gözlerine sığ göründüm.

karanlıkta bir ışık gibi aydınlık gülüşün

Diren öyleyse, diren, yılma

Kars'tayım bu ne biçim Kars bir kenarda

Kim çarmıha gerildi o gün

bir ölünün ağzını dudağını öpmek biraz

Köpek uyandı. Bir toz yumağı kadının ardında

kuzey gemileriyle sağır olduğum günler, sepet örmeyi unuttuğum günler olmadı mi?

Ne zaman

salkımlarda kanımız

Bu iğrenç dünyaya neden geldiğini.

Çünkü umutsuzluk yasaktır

İsterdim konuşmak ben de.

uzaklık eriyorken zamana inat

zaç yağı şişeleri kocaman.

Gamlı, yıkık eylül sonuma

hep alnımın teriyle çıkardım ekmek paramı ne mutlu bana

Rüzgarlar darmadağın etti.

hışırtıyla geçen kartalların sesleri.

Görmediğimiz ülkeler gördük gün doğusunda

göklere hükmü geçen zaman.

Öz yurdunda garipsin, öz vatanında parya!

yaşamak olduğunu bildiğin halde.?

Ağlamak İçin Gözden Yaş mı Akmalı?

O kadar çok ki ölümüz

Göğüslerin Müşküle bağlarından

Yürü üstüne - üstüne,

Bir istisnayım artık kuralı bozuyorum

Yıldızlar kaynarken

hep okşansın diz çökülsün hep

pus ve dumandan önce bu şehrin

evlenmeler...

Kendi arayışında bir karşılık bulunduğunu.

Artık bütün üzgün oluşlarımın adı:

İnsan cine meydan okuduktan sonra

biliyorduk geldiğimiz yer Atlantis

soluk soluğa kalıyorum her sonbahar

ve kıza kesmiş

Unutma! Sarı tramvayların, lalelerin kenti Amsterdam.

Bulutlar uçtu gökyüzünden.

Ekmeği sever gibi sevdim sensizliği

firar etmeyi çok denedim

Kıvrılıp giden dalgın bir yol, yolda eski bir taş,

anneler ölürken bile çocuklarının ellerini bırakmıyor ne tuhaf?

İstemişlerdi de ezan okumuştu Bilal bir sabah

Birer çılgın mıydık gerçekten, serseri bir rüzgar mıydık

Sabaha çıkmayan bir yoldu yürüdüğümüz...

bekçi en saklı yerinden bir banka broşürü

ekmeği bol eyledik

Delikanlı çağımızdaki cevher,

gün doğsun bir arınayım istiyorum

Düşündürür beni de şu gökyüzü,

Yere kadar gitmez

seçsinler

kumrusu, nar çatlaması, gizleyip bir

çiğdemler güller mor menevşeler açardı

sararmış bir fotoğraf olarak da çıkabilir karşına,

layık bu örtünüş sana, ey zulümlér sahası!

Katran gibi bir yalnızlıktır sarıyor içimi

Ve akar bütün kanım bakışlarında senin

Yaşanmış

akşamları bu yüzden etkiler bizi, duygulandırır, de. anlık izlenimler

avuçlarımızdan birinde tuttuğumuz para,

Ve çok şey geçmiş gibi başımdan,

sevgilim

oynardı bahçemizde

Dinle, ruhumun yatışmasını bekleyemem,

ölüm gelecek ve senin gözlerinle bakacak

gelir, en can alacak yerimden vurur

Ne kadar az! Ama nasıl da

Ne olur şimdi sanki

Bir "Hotel" bir gizli evlenme az çiziniz

Dünyanın kalbini dinlesek

yakutlar, altınlar, pırlantalar

Açılıp kapandıkça sevdam

yolculuk bir kafiye arayabilir

öpmenin, öpüşmenin, koklaşmanın

bu kadar ağır olmamalı.

ve sen gittin ancak hala

Toprakta bir karış karı görünce

Romantizmin Yeniden Keşfi

Denizler boşuna devinip duruyor bir çarşaf gibi

Kırk gün hüzün boşaltan omuzlarıma saçlarıma

Sınırsız bir boşluğu süre süre

Çocuklara vereceğim kentlerdeki;

yalnızım. bunu hep söylüyorum

İkimiz için de yaptım bunu.

Muşambalı kızlar görülecek.

Ve korkmuyor musunuz, sımsıkı kapadığınızı sandığınız o sürgün

Kişisel bireysel sorunlar geldi birimizin aklına

Sağır kadın Fatma

bu düştüğüm yağmur suyu gözyaşım

benzine bulanmış bir insan nasıl tutuşur?

gülüşünden beni

yoksa ne guzel aldanacaktım

Kuşatıldık ansızın kederle, ayrılıkla

Ey gönlümün doğurduğu

yarım kalmış bir gravürde

Sen kaçan bir yavru ceylansın dağda

ağızda söz, gövdede ter,

boynuna sarılamadan

Nerdesin diye, Nerdesin?

alaca bir at koşar içimde

Göçebe

Uçsuz bir denizdir bulanır kuş gölgelerinde

Bir serçeye yaklabildiğimden daha çok

Kardan mezarları görülür ıssızlığın

Karanlığını

Yarınlara selamını iletsin diye adın

Kent sabahıdır, bilmemek olmaz, çıkardı

uçurum olur cellat olur her gece

Bırak düşlerimde kaybolayım.

Yalnızlığım...

Bir duvar dibinde başı elleri arasında

tamamlanmamış haritasında

süzülüyor evlerimize

eflatun

Yüzünü görmediğim gün

Sen benim, sen benim, sen benimsin.

<u><i>Seni ben uzun uykulu bir vadinin</i></u>

Secdede Rabbin'le yüzyüze gel ki

Bozkırın yalımına direnen

Yeryüzünün bereketlenip çiçeklerle bezendiği

karanlık sıvaşır ellerine camlardan

Balıklar çıkacak yoluna, karşıcı;

ve bir acı kahvemi içseydin.

Çılgınca sevmekten başka

Duygularım bu yüzden hafiftir

Sokaktaki ressama

Yanımda olmadın mı seni daha bir çok seviyorum

Gidersin; işte rezil bir an'dır bu;

gitmek zorundasın

yazmak, ama ne yazmak bu hayatın bir yerini

O yapraklara gömülüp ölmek isterdim.

Post verenler yabanın hayduduna kurduna! ..

Tozdu eskiyle biriken

Düşerine sığınırım senin, aydınlık

ben gülümserken resmimi çeker

Yanıbaşında boğulurken şafak

bütün acılara yetecek sabrı kendimizle birlikte büyüttüğümüzü öngörüyoruz.

Dağları aşınca başım,

Kötü huylar edinirsin demedim mi?

bizi anlamıyorlar

hep kimsenin bilmediği türküler düşünürsün

kusursuz olmaya çalışmaz, sırtüstü yatardım.

Yıkıntılar arasında yakınlarını arayan öksüz savaş çocukları gibiyiz.

Bana Bunu Yapmayacaktın

bir palyaço ne kara gocunmazsa

Senin o karanlık, küf kokulu

Kerbela'nın sıcağına inat

Küçücük bir yorgunluktu ölmeden önce

ağlayan

kollarımızı açarak sarılmak için birbirimize

ateş fırınında çömlekler

girdiğim bahçede yitti sidikli ömrüm

Ölümle şaka olmaz diyenler

kötü bir şey dokunmuş olurdu sanki dudaklarıma

Gözlerimi tavana dikerek

yazgımsa da hep benim; bilmek istiyorum artık rengimi,

Gülse, hiç dermedik.

Başkaldıran dizelere

Yeni yetme utancı.

İstesem de eskiyemem

Yakıcı güneşi bir parçacık bulut örtmüyor

açı kuruyor omuzlarımın ortasına

Hayırlar, sevaplar seni okusun

Hüzün rengi almış saçlarının her teli

akşamsa eylül'se ıslanmışsam

Burda bir kadının gamsız gülmesi?

diziyor diziyor notalarını,

Gürültülü sokaklar, evler, iri kuşlar

Ve bütün bulmacalar yarım bırakılmıştı.

herhalde öyleydi

biri senin; biri onun

sepetlerine çiçek doldurup insanlar

o gitti, o kayboldu, o...

<i><u>Sayfalarca mektup bıraktım sana </u></i>

Kuşkusuz artacak yalnızlığım sevgili çocuk

Artık bazı şarkılar kadar yaralısın

Bir çift sözümüz vardı

Savrulup gidiyorum

Dallarımın yepyeni ağaçlar olması

şimdi anlıyormusun gidişinin neden ayrılık olmadığını,

Her zaman yaptığım gibi

Ölü kelebekler...

Alkolden bir denize bıraktım kalbimi

kestanesi durmadan yaprak döküyor yalnızlığın sokaklarında, örtüyor ömrümün ilk yazını.

Bir ovanın düz oluşu gibi bir şey.

dön bana ve dinle.

sanırım suyum başkalarınca ısıtılır

gömdüğünüz oluyor mu,

ya da hasta bir tanıdıktır ancak

Elma ağaçlarında birer kırmızı şarkı.

hangi birini yenebilirdik bunca olanaksızlık içinde.

Birinde bir adam

oluklarında bir acıyı tatmanın.

halsiz, kanıtsız

belki hiç

Kanım karışacak yayla toprağına

Yüreğim o gülü büyütmezse ışıyamaz.

Selvi dalından,

24.02.2021

Götür şiirlerin ve coşkuların kentine

Kara yağız bir şehirde yaşamışım meğer yıllarca.

Dur durak yok, bir daha siliyor evimi her seyahat.

ağlıyor yüreğimde nakışların; ay ıssız

Ey debdebeler, tantanalar, şanlar, alaylar;

Belki bu hikayede bir tek annem haklıydı..

ve onu istediğinizden haberdar bile olmadan,

sarılmadan geçip giden uğurlamaların, kavuşmaları hep beklentisiz

kuşlar bölük bölük hayatıma giriyor

Bendim mutluluktan ucan güvercin,

Masumdum, çocuklar gibi

o sabah başladı

Karanlığı döşek yapıp

Yıldızlarla dost eden küçük pencere

Sonunda Tanrı varlığında yok olur

trenden iner gibi bir kız

aya baksam bir bulut

Gürültü makinelerini, dünyadan öteye giden yolları

Ve güçlü hissettiğin kadar güçlü.

Merdivenler gıcırdamasın,

09.11.2020

Yok olan bir şeylere benzerdi o zaman trenler

Ömrümce çılgın, gönlümce engin,

işte bir daha korkmamak için korkmaz görünen korku

Çirkin olan, fena olan ne varsa unut

Sen bende gittikçe kararan bir halkı öpüyorsun.

Kurtulur dil tarih ahlak ve iman

Nasılsa gidiyorsun

Gidersen kim sular fesleğenleri

bir yüz

Kara yazgımı şimdi kim bilir

atlasını sırtında taşıyan çalınmış bir zaman

dalaşmak dalaşmak dalaşmak

avucunda unuttu renkleri

Sebep bazı Leyla bazı Şirin'di

Kendi ülkeme yıldızlar değmez, sular akmaz

Olmak istiyorum, olamıyorum.

<u><i>Üstüne titrrediğimi?</i></u>

Bana bir gül ver.

İnsan sevdikçe iyileşiyor artık anladım..

Biraz sevdasınız, biraz nazsınız

Çekine çekine rengi uçan gülümseyiş...

Yetiş körlük, yetiş, takma gözde cam!

Duyarsam susarım,

Bitmiş olan bir daha mı başlayacak

Dökülür kapkara aydınlık gibi

ötesinde acıların, gecelerin,

Bir ev vardı

başka bir planet tanıyor musunuz?

Kandan kinden öfkeden

Ormanlar, deniz çiçekleri, yunuslar

yoklar adasını terk ediyor düşlerim

Göze al her şeyi yeni baştan konuşmayı

<i>Çünkü bu kadar tutuşan ateşe su çare olmaz. </i>

sende, ben, imkansızlığı seviyorum.

Evlerin arasına dikilir yeşil bayrak,

Tren kaçırmış gibiyim

karanfil gülüşlü

yeşilden olma birim

Çalıntıdan düşürdük.

Oldukları yerde bile

Gözünün değdiği yere gül düşer

Bıraktım İpin Ucunu

Kendini martılarla bir tutma

Kurşunları sevdim beni vurduğunda

Anısı biz olalım bu sokakların

Ölümsüzlüğün ta kendisi

Duymasan, düşünmesen de unutma

Kuyu gibi kapkara zindanlardan

Dirence açılan gençlik koylarında

beni hayata, eve, evdeki bir başka yalnızlığa döndüren

ey gecede unutulmuşluğumun yargıçları

bilmedim onun talihinden ne kadar düştü bana

Bilirim her sabah vurulması zaruri ithal iğneleri

Sonranın bilinmezliği bir boyut katar ki onlara

Cezayir nasıl cezaların ülkesiyse,

acelem var, güvercin ayağı olsam

o birini ararken bile biliyordum

yorulmuşsundur;

ayrımı düzgün değilse

kaç kilo çekerdi yalnızlık

teşekkürler sigara dumanı,

yüzde yüz bir tanımazlık sorunu

Ve hiçbir aşka tek başına doyma,

Uyuyorsun yanımda.

Bir kötülüğünü görmedim, yalan olur

Denize karıştı

Bütün kazananlar gibi

yokluğuma emanet et sen de benden kalanları

bile bir bir çınlayan

Düello

<i><u>Sen geldin ve benim deli köşemde durdun</u></i>

döllenir acı. sevişme daha da erselikleşir

Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...

Ve elbet senin için söylenmiş türküler vardır

Bir dönüm noktasında aklıma Rahman düştü.

söylesem ah söyleyebilsem derdimi

Ve dağlar, ıssız tarlalar başladı mı konuşmaya

Bir an kayboldun gibi! yaşadım kıyameti

Hiç vaktinde gelmedi mayıs

Arada bir çarşı pazar

İşte menekşeler ve işte kırlangıçlar,

Mutluluktur ya bilinmez şimdi

hapiste sırt üstü yatıp seni düşünmek:

benim kağşayan umutlarım gövdeleşin

Yeniden Doğuş

serin bir su

Yıllar var ki, bu kalem sevinçleri hiç yazmadı.

Beni görünce üşüyorsun, tamam

1953 kışları içinde

Burda senin cesaretinden laf açmanın tam da sırası

Hadi git

Bir daha bira ısmarlamayacak mısın?

kaç gece kaç gün geçti bilmem;

utanılacak bir şeymiş, öyle diyor Camus

İki söz arasında kir-çapak, aksırık-tıksırık, toz-pas gibi sesler duyulsa da, herkesin siyasetten iklime, aşktan ölüme, hukuktan petrole, karıncalardan kutuplara?

Kalamazsın sabaha inen suda,

Bir gün övüneceğim sevdiğim için seni,

şeffaf, beyaz camdan olsun

03.11.2020

İçim güvercinleri okşamış gibi rahat

Hep suç bende değil beni yakıp yıkan bir nazar vardır

onlara katılırım yedek mermi ve şarkılar alarak

ah ki dünya aynası neler eyleyecek!

Bıçaklanmış bir özlem gibi yaşam

Yıkadılar aldılar götürdüler

Yağ bağlamış bir uşak yatar gibi pis bir yatakta

Yargı kesin: Acı duymak ruhun fiyakasıdır

Kalbim ki menhirlerdir, suskun aşkı

Bir mercek düzenine bağlanıyor gözlerimiz.

Çiçeklerim siyahtır, siyahtır şiirlerim..

hayalin bittiği menfeze doğru

bir güzelliğin negatifini büyüten

Büyü olmalı!

Saat üçe doğru bir temmuz gününde

Bölücü bir aşk,

Bakıp içlenmezdim tren istasyonlarına

ezer toynakları ile anılarımı

Yasemin kokar ortalık

Benim başkalarını aradığım gibi

dönüp bakmadım arkama

koksun diye çocukların bahçesi

gecenin içinden

Gülüşüyle bir kelepçe daha azaltmıştı kelepçeler içinde.

Çünkü dağıttıkça çoğalır bizim zenginliğimiz

darmadağın sığınırken içine

Kalbim!

Taşın altındaki siyah adamın iniltilerine kulak kesilmelisin ve hayat her sabah yeniden yaratıldığında, sen yeniden ayaklarının altında kanayan yaralarını sarmalayıp yürümelisin.

motorlar sirenler gidip gelişler

yalnızlıktır.

azla avunmaya alıştık

Ne rüzgarlar gördüm. Ne yalancı

Sıtma gebesi tazeleri görmeseydim,

Bir dev gibi seviyordu dev.

Ölümsüzlük, seni sevmek demektir.

Biz kalırız kuşlar dönüp gelir

Ayışığına karıştılar yeryüzünden göçerek

Suç ışımasında ortak belleğin altın

geceler dönüşür sabaha.

Sonra dedim ki "söz ver kendine"

her biri bir kenarda darmadağın

güvenmezsin bana bilirim

Sevmiştim Seni...

bedenlerimiz birbirine benziyor, gölgelerimiz benzemiyor.

bir elmanın nazik soyuluşunda.

senin bakışın bakış değildir artık,

Madem demir alamıyorum, dalgalar söküp alsın beni

kuru bir bilgisayar tıkırtısıyla

Geyik derisinde akan ilk nehir

bütün şarkılar aynı makamda okunur

her akşam ölümü koklayan ruhum

tutuşturmak sönen bir kıvılcımı

Dallarına salıncak kurardı çocuklar,

gözlerim yanıyor günlerdir

Şeytanın dokunmadığı bir mutluluk, günahın değmediği bir aşk var mı?

Şimdi ve daima sen benim ışığımsın

gözlükleri ve saatleri sevdim, okşar gibi sildim camlarını

Cemrelidir ellerin, menevişlidir

kalbi kalbimize benzeyen dostlar

Üstümde gözlerinin kemerli köprüleri

İstanbul öyle ağırbaşlı bir kent değildir

en geç soğuyan senin yüreğin.

bak nilüfer dizisi zinciri.

Kork! kutsal kitaplardaki kadar kork!

Gelişine bak yarım yamalak aşkların üstüne giden akşamın.

dışarda kar

Kimse artık hüzünleri anlatmasın

Gözlerin cenklerde yaşatır beni,

ferhat olmayayım dağlarda

Kırmızı bir sandal gibi,

Acımadan, susmadan, kafamıza vura vura

ey kanımda tefler çalan mevsimle gelen

Ilık bir yaz gecesinde düş olup da gel

Dolaşsam

Bir kere gel de

kalbimin üstünde binlerce bıçak ağzı, yüzüm ömrümün atlası, düzlükleri bunaltı, yükseklikleri korku, uçurumları

Bütün kibar kadınlar gibi

bana nazil olunmuş bir candır, sade bir can,

bir kabuk, uzun, arşa yükselen

Bir Devrimcinin Armonikası

Ve herşeyi öğrendiğin kadar bilirsin, bunu da öğren,

Körpecik teninde

Bütün yağmurları topladım yapraklarına.

aşkın en hoş şeklidir; yüz buruşturma siyaseti

Küflü bir manzaranın çürüyen güllerini,

Biz yangında koşuyu kaybeden atlarız

sular donar yürek üşür

Büyütmüş yetiştirmişsin beni

ellerin muhakkak çocuk elleridir

Bir adam şekerlere çocukluğunu sevdirir.

vakur yumuşaklığı canımın içi

Sümeyra'yı arıyor her damlada bir saray

Ayrılık diye bir şey yok.

Kızaran bir gök bulutu

hani bir gün dönülür de bir şeyler anımsanır.

Oysa akdan - karadan

Vuruşkan Bir Şahandır Umut

bulanık bir sudan geçtik, yenildik Eren

Bu kadar bendeki nostalji

-içinde senin ve benim ağırlığım- benim olmayan garip bir gülümsemeyle

aydınlıktı, güzeldi dünya,

"Kaç insan parçaladınız acaba?"

susmuş dağ,

top mermisi, kör testere

benim hiç sevgilim olmadı anne,

Günlerce bakarlar, bıraksan yıllarca bakarlar belki

Çok alışmaya çalıştım hem de

Evler ve yollar;

Güçlü bir adamın kollarında

suyun yeniden elde edilmesi

Birlikte yere inebileceğim bir dost aradım,

Ahlar ağacından sen de biraz meyve topla.

ve kan ve akışın o soylu tabakta

ve zalim bir rüya var

Bu aşkı destan gibi yazıyor fırtınalar

masa yalnızlıkları vardır sandalye sandalye,

Çakmak çakmak gözleri

Rüyalarım bu yüzden kuraktır bazen

Bir ceylan gibi durma artık gecenin ortasında

Seni Arıyorum

polis olan babamla tatil arasında uçuşup duruyordum durmadan

Onlar

Dibi yok göklerden yeter ürktüğüm,

kuşların teyellediği bir göğün altında

Sarardı fidanım, yeşilim, alım

kimsenin beklediği devrim değilim,

gözleriyle gülen... Yüreğini sevgiye açan ve sevmekten korkmayan bütün kadınlar gibi...

Dumanlar gibi dağılacak;

İçimde bir leyla olsun

Sünepe beyninizde yatar ya miskin miskin

Okulu ilk asışım,

burası ova. beş ev bir kapı.

boşaltmış gibi

<u>Birimiz yarını</u>

hangi yavru tek başına yiğittir

Dudaklarının rengi gibi

Sevmenin de saati olmaz ki

bir tutam karanlığın gölgesine sığındım...

yine doğumdayız işte, yine sevinçteyiz.

kime vurulurum ölesiye, eve dönmeden

Filim oracıkta bitti?

Güz erken geldi, sen gelmedin

Yüzümde beş bıçak yarası var

Senin şiirlerinde benim soluğum eser.

gece uçarken kulaklarına dokunuyor bekçinin

Bakın, bulduğum her gerçeği delik deşik ediyor

Kendinden geçecek

yüzünde iri bir gözyaşı, üzgün çocukluğum.

Gece oldu mu uyurlardı

Uzayan gölgelerle koşaradım dönüyorsunuz evinize.

Kıvırcık saçlı, mağrur Romalı'ya

Yalnız sırtlarından sezilen haçlı erleri kayalardan

Sen bana yeni yılsın her dakika

Yıldız ışığında dolaşıp geceleri,

sevgilim olur musun.

Gene de yalnız olduğumuz

aşkımın ve bırakmışlığımın celladını

bağlıyor kalın bir urganla beline

Dizlerim bir batakta yorgun yattığı zaman

Adını yazıyorum

Ben yalnızım, bunaldım

İş bitti... Uzaklarda ilk ümitler gibi yaz,

Niye beni böyle etkiledi ki bu şiir...

Gönlüm yığın yığın hasret yüklüdür

Bir yaşama şahitlik etmenin yorgunluğuna aldırmadan, yalın bir bakış fırlatmalısın uzak yerlere bile. Senin fark etmediğin hiçbir soğuk ev kalmamalı.

Adının sonsuz anlamında göreceksin

Nehirlerden, çöl yalnızlıklarından

Daldı çokluğa can havliyle

Ölü öpüşlerin koyuluğuyla...

Gün akşam olur elinde kitaplar

Her şiir sarmaz beni

Günlerce yekesiz yelkensiz

Şivekar gebe kalır

Konuşursun, sözlerin dare çeker canımı

Ne horoz sesi, ne ezan, ne koyun

ben hiç masal yazmazdım

Aşkın çağırdığı menzile yetsem,

Bir şiir yaşatır herşeyi yaşamın anlamı solduğunda

sen dokunuşlarını getir doğmamış aşkların

O ifadeye.

gittik gittik gittik

Beni anneme götürsün bindiğim bütün taksiler.

ben körüm, biz eski, Çocukları yazdır

her yere bir çocuktur

Asıl yoksulluk ondan sonra başlıyor

Yeryüzü boşaldı, habersiz miyiz?

Ayrımsıyorum ki unutacaksın

insan ömründe kısa ne olacak

içimde her dakika meçhule yolculuk var

Altınları çalınan bir su

açılır serpilir

gözlerimin içine bakmaktan korkma anna.

<u>Adını söylerim içimden</u>

Acaba yaşlı mı kara gözlerin?

Tanrım bana hiç erimeyen,

Bir şiir de ben bırakayım istedim...

ve inatla çevrilmiş toprağın çılgarına

duygusu, yağmur suyu, lavanta ve

salıncakları biraz yüksek kurmuşlar

Suyun sızladığını kimseler bilmez.

Bütün ıslanmışsın tüylerin ürperiyor

Senin de gürül gürül saçların var nasıl olsa

Örneğin Hint Okyanusu gibi derin

Karlı bir gece vakti bir dostu uyandırmak.

Şivekar önceleri

Bir süre yürüdüm yürüdüm

Geride kalan, ardından bakar gidenlerin.

18.07.2020

Acıtırlar.,..

ilk ılık esintiye çiçeklerini açan

Orda kal, diyorsun telefonda sen..

Böyle bir hançerle yıkmayacaktın beni

işte nereye dokunsam orada beni bulan yalanların o gümrah sesi

elmalardan, vitrinlerden, bebeklerden

Gül kokuyorsun, amansız kokuyorsun

Ve kimse bilmezdi o zamanlar

Neşeli bir şehre benzerdi senin sesin.

Güneşi içelim mor şafaklar gecesinden.

insan dediğin derya misali

din ölümün buhurdanını yeryüzüne atmasını bekle,

benden gizlediklerinde gizlemediklerinde

Korkunç bir önseziyle tanık tepeler

acılarımız

Yüzüklerin

Çünkü anladın; sevgimden tanıdın beni. O yanık, o hasta bakışımdan... Uçuruma

Dün oturup hesap ettim

değişik şeyler söyle ne olur, yeni bir şeyler söyle. yıldım ömrümün

içime çok yüksek bir yerden atlar mısın leyla

soluğunla yanar

Yanındayım

yanlış geçirilmiş bir geceden... ve

Umutlar gibi birikti kar

Tam zamanında acımalı yüreğin Afyon'da Hasan Ağabey'in evi yıkılınca başına,

yıkıntılarımla dolu bir engebeler atlası.

araları açılmış olmalı

bu kalbime sürtünen cehennem telaşı

Seni arıyorum...

Gönül aşık diye herşeyi bilmez mi sandın

öyle uzaktan seviyorum seni

akıtsam deliren sevdamı

Ben anamın muskasını nasıl astıysam göğsüme öyle güvendiğimsin.

26.04.2020

ankara çırpınan..

Sana görmediğin renkler yaratırdım

Arkadaşlıkla, mutlulukla dolsun,

Sonra boşu boşuna aranır, dövünürsün

Sen olmayınca sesin de yoktu, gözlerin de;

Ah susuşu o saf yüreğin

Kendi anlamlarını aşıp giden

derin

Şu sedir hala gelip oturmanı bekliyor

sigaranın, asya?nın, omuzların,

mutluluk mavi çocuk

Onbeş yaş nedir ki

yankımız soyunup sevap rahatlığı alınan yataklarda

başka çağlara gidip geliyoruz

İlişkiydim içkiydim

ya da besmele bir şehir olsa, olabilir bence

okyanusundan, beni boğan dalgalarından,

Ben çekildiğim her fotoğrafta

Günlerimiz iterek genişletiyoruz

İki bıçak bile yetmez bir tek ölüme

SEN, kalbimi emanet edecek kadar güvendiğim, dost bildiğim.

Şenlikler cümbüşler mi?

Bir ağaca bakıyorum şimdi

İçim hem kimsesizdi hem kalabalık

Bak nasıl içinde gözlerimin

Ben çiçek gibi taşımıyorum göğsümde aşkı

Mahallenin delikanlısı,

gülüşünü serpiyorsun üstlerine

Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;

Göğsümüzden umutlar bican düştü,

Alıp başımı gitmeyi yollar boyunca

hıh! ne yaparsan yap, gördüğünün seni görmesini bekleyemezsin!

Nasıl sevinirim bir bilsen

Ateşin kalbine sokulurduk, rüzgarın

En uzak nereyse ora gidelim,

bir kadın seni seviyorsa üç beş kilo fazla ya da eksiğine bakmaz, yemek yediğin anı da seviyordur, seviyordur her halini..

Şişe bu çeşit var

Haz ve eylem

Gölgesi ölüm dolanır

Alnıma dövülürse kara bir yalnızlık gibi ölüm

koşup haber vermeliyim

Her şeyi nerden <u>bilirdik</u>

sorduğum hiçbir soruyu geri almıyorum ey sokak

Kimse ölmesin diye

Ortaköy'den, Rumeli hisarına yürürsün ikindiüstü

Sanki erdim çetin bilmecesine,

bize gönderilen bahar.

Kirpiklerime tutunuyor, o ince parmaklıklara

çirkin ve güzel orospu

Camdan keskin, kıldan ince kılıcın,

Hatırayı saklayan eşyanın eskimiş yorgunluğu

Bütün kapılara ayrılığın suretini astılar

Maviye

geçmiyordum, geçemiyordum senden,

Güneşi yüzünün parıltısında görmek,

Kahrolacağım.

Kolları iğreti, kısa

aralık sabahı ardına bakmadan yürüdüğün yollar

Çınlar belki

Yırtılan göklerin gazabından korkuyorum.

akordeonun kıvrımlarına takıldı çocuk

Kümessiz ce evsiz

kimi insan otların kimi insan balıkların çeşidini bilir

Ey bakın, ey bakın bakın bakın

sezilen ama söze dökülemeyen.

en gürbüz çocuğunu tarihin

Korkular safra gibi attı.

Gittiğim eğer bensem, söyle bana kimden gittim?

takvimlerden düşmekte olan soluk bir pazartesiye

geri getirdiğinde beni

Yıldızlar, aydınlık fikirler gibi

Açılıvermediyse de tamamen

O zeytin dalından eşkıya yazmasına

Çembercik

Fırlatıyor taa doruklara

Üstelik, okudukça ıslanıyor bakın harfler

yanlış bir adrestir.

Sende yoktum zaten ben, ben yine bende bittim..

Yağmurda Unutulan Şarkı

Kan ter içinde her yanım

sebep olsun kavgamıza

Bir kızla oğlan geçiyor, birbirilerine iyice sarılmışlar

Vandal yürek! Görün ki alkışlanasın

sızmıştır hayatın derinlerine

giriyor ve deşiyorlar tüm gölgenin yeraltıyla

Her şeyin ilk kez tam olmasını istiyorum da o mu olmuyor?

şiirle tutuşup meş'um kavgaya

Karda, kışta, belki de ilkbaharda

Mutluluk bir ateştir uzaklarda yaktığın

Hematit da, limonit, pirit,

15.01.2021

Senin o güneş sarnıcı gözlerin

uykuyu tadayım dersen

Bir kırmızı kordela, bir bulut, bir gül

Ne zamandır ertelediğim her acı,

Çocuktun, çocuk oldun "herbirşey"e özenmedin.

İstanbul'u kuşattım gözlerin için

ölümü bir güzel ezberledim

Bir yamalı yelkenden sular damlayacak,

işte çalındı kapı

Kaptan-1

08.09.2018

sen miydin o, yalnızlığın mıydı yoksa

ve dura dura bazı vitrinlerin önlerinde

Diz bağlıyor

aşk ve kalbim ki he ya benle yatar da

Öyle büyüyor öyle çoğalıyorsun

Yatak ve yorganın kuru yalnızlığında

Her kırışığı sorulacak bir hesabı

fırtınalı ve mağrurdum anne.

Bir elim göklerde, sende bir elim;

Kötülere kul olmasına iyi insanın

ellerimi titretti benim

dudaklarımın bozkırı

bir akşamüstü sırasında

Gazetede karşı kaldırıma geçerken çiğnenen bir adam

Çabuk unutulurdu ıslak bir öpücüğün yakıcı tadı belki de,

Melekler doğrulmaklarla onanamaz

gözlerin, onun ardından yüzün, ardından dudakların

aksi desem ağırıma gider, hasta!

Sanki sonsuz bir ayrılıktı okula gidişin

elini tutmadan

Birdenbire yatağından kalkıp oturma

Ama şöyle denir:

korkarım ah büyüdüm.

Altın ölçü çift ölçü ve altın karşılıksız

herkese sordum bu karanlığı

<u>Bilmek. Bu da ürkütüyor. Gene de biliyorum: </u>

ağlamayacaksın! ağlamayacaksın!

Dabbetülarz'dan

yükümü yanlış bedestanlarla çözdüm.

Örselenen yaralarımızı kuzguni

Kendime bir demet çiçek topluyorum

Yarın sabahlar, seni sevdiğim için icat edildi

Ama bak

Zift dolu gözlerde karanlık kat kat...

Geldik işte bunlar ellerimiz

Masal

Yalnız-geceler boyu uzanan kadını bakırlarda

ben bazen bağırırım biraz

Uzak ol..

yalnızlık alıp karşına kendini

Hayal içinde perişan yürürüm

bir fincan kahve içeriz, ısıtır bizi

Dostlarından, sevdiğin kadından

... bir hüznün geriye çevrilemeyişinin en güzel yanıtı.

bunca duyururken kendini kımıldanışlarımda

nakışsız yaşamakları

istenmediğim yeri sessizce terkederim

Düşlerimin rengine boyanmadın, boyanma

Kadın çantasını açtı, çantada İstanbul

kanlı; kızıl bir meş'ale gibi yanıyor

Seninle yazılır en büyük destan

her insanın kendince bir tarihi vardır

Kirlenmiş Kağıtlar

değdikçe ayaklarım merdiven alçalıyor

Mavilikleri ardında bırakan

<i><u>Yalnız sana yazıyorum bu şiiri</u></i>

Hak yok

Kar yağmadı sanki. Kar

Aşklar şimdi hücrelerde tutsak

Uzan Mistral rüzgarlarının üzerine

İçimde bir şey kımıldıyor

saat on ikiyi beş geçiyordu.

Aynı Bardaktan İçmeyeceğiz

biraz şehir hülyası

seninle çarpışmak kişiliğimi pekiştirir benim.

Aşk yolunun kanununu okudum

Kesik baş çapa, iplerim, küreklerim

Lazım olursa açar okursun. Olmazsa da olsun, bir zararı yok

Aşk ve Talan

İnsanlıktan çıkmak istiyorum artık!

anladım neden yorgunluk

İki Bıçak

aşk bile dolduramaz bazı aşıkların yerini

İşte dünyamızın işleri.

Böyle mahsun kederli değildin eskiden

Kırık tahta masalara öykünür, bir sigara yakardım

Düşmesin bizimle yola:

Onlar birer yıldız olursa

Evler tıkırtıydı, tıkırtıydı, tıkırtı

ya diyorum.

Bir türlü aklımı yitiremediğim,

bu sevda biraz nadan

Düşüncelerimce.

Orda tertipsiz bir melek gibi yoklamada

dersten kaçınca içimdeki geri dönme isteği

Dün saatlerce sana baktık ey insanoğlu

Ve bütün ışıklar yanar

soğuk gözlerinde buğulanmıştı ölsen tanıyamazdın

istemediğimiz yerlere giderse aşkımız

çok sevinirim ya Rabbi

O kadar yeni bir anlamda söylüyorum ki bu kelimeyi

Koparamazsın ki?

toprağın üstüne çıkmasın diye

bir sun'i ilkahla üreyip giden

Her diliminde ekmeğin tadına varmak demek.

öğrendik de körmüş, sanki yokmuş

Kayalıklardaki mezarlarında,

Göğsümdeki tek kanatsın

Bir topal karınca yuvasına yaklaşır gibi, titredim ve heyecanlandım,

yüzler eller, o terli vücutlar filan

İçimi açtım sana.

Diri canlar yaratmışız.

Oturmuş barış çubuğu tüttürüyor

Bulutlar ki göğe perdeler germiş;

ben de sardım o örgüyü,

Biri sevmek için

Bir yeşil fanila gibi ipte, alıp ütüleyecektim.

safir bir göz yapışıyor kırmızı yakasına

iğrenerek öpüyorum parmaklarınızı

Kırılmış aynalardı

Kar bırakılmış karanlığından. Yerleştir bu sevdayı her yerine

Sevi

O bir engin ezinti, bir terennüm gibi

saygı anılarınıza

Gülü çiğdemi filan bırak

kirliyse yol haritası kaç kere gidilmiştir?

Ömründen üç gece, hepsi bu, başka?

Derindir, ıssızdır, korkunçtur gözleri

gibi İstanbul geceleri

Güneş, ikindinin ardına sinmişti

Kendi ayakları üzerinde dursun?

ve apaçık kürtçe bir dille.

Öleyim

ustanın

Kimdi bağışlanan, karıştırmışım,

heyhat, sophie gidiyordu!..

Sonra bir umut koşuyorsun

hep sev.

Şeker bile yiyemez ki

Haziranda kar oldum yağdım avuçlarına olmadı

Suyun ve havanın anlattığı bilindiydi

Gelirsem görünme, kendini gizle,

Terli ve yorgun yazlıklarından

tükenmişse güneşin güçlülüğü

Bir kıyamettir kopacak ufuklarda.

Göçüp gidiyor bu dünyadan.

evde duruyor çözümleyemediğim insanlar

Susarsın, çaresizlik büyütür isyanımı

Şairlerin ümüğüne çökerken işaretlenmesinin şiiridir.

Çağırsam bile gelme, yorulma ne olursun,

kendi kendinize bile mahrem misiniz?

Biraz da kendime istemiştim

Çocuklar aşağıdakileri okuyor. ben körüm

ulan bu gemiler senin gemilerin mi

hani saçlarını ya da göğsünü

oturup yıldızlar içinde

Hırçın bir kuzey rüzgarı gibi esmeli bakışların kentin sokaklarında.

Toprak çatlar

Delicesine sarhoş olmak

ey insanlar

Bir karanfilin suya eğilimi gibisin

İki kere iki dert eder kendine bu yalnızlığı

Bir hayale taç giydirir

Neden gitmeyeyim ki?

Çünkü ömür dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır

Geri dönen hangi güvercinin var?

Ağzının pembe ufuklarında soluklanarak.

Bir çağı yaşıyoruz dünyada.

İşe bak sen gözlerin de burda

neron, çocuk kitaplarında çirkin bir surat,

Böyle merhametten uzak

25.06.2020

Kanlı savaşlarım,

hayatın ateş renkli kelebekleri

Av bitti, titreyen borular

Oysa okşadığım - tek bir kedi -

Biliyorum gideceksin. Bir eylül ayında ve günün herhangi bir vakti gideceksin. Ne eski bir şarkı engelleyebilecek gitmeni ne de yalnızca gözlerimde sakladığım aşkım. Usul usul ve ağır başlı adımlarla gideceksin. Her adımda gitmenin acısı yankılanacak sokakta. Bir törendeymişçesine göze batan bir yürüyüşle gideceksin ve ben çocuklar gibi bakacağım ardından. Sen geriye dönüp bakmayacaksın.

O sokaklardan

ne münasebet,

dün mektup geldi, evlenmiş,

var kalbim :yaşayan ben

Çığırtken bir gazete başlığında

engebeli yollarda koşmaktan bitap aşk yorgunudur kadın. Bir kadını

düşerken avucuna

Kentse yüzyıllarca ilerde ve ötede

Yabana mı atıyorum saat altı buçukları

Cinler gibi kan içmiyor insanlar

Sonsuz bir uykuya dalıyorum sonra ve sen

hepimiz, herbirimiz gizli bir isimle adaşız

bir öpüşün bıraktığı harlı lekeyi

Bir damlası bile dökülmez ki yüzüne

Bütün gücüyle içten

kafesleri yutan kafese doğru

Ruhunuza biçtiğiniz bedel ne?

yerin ve göğün alt edilmez bir dirilikte olduğu

Boşa kalan zavallı kefe.

anlaşılmaz yüzü koyu gölgeli

yanılırız, sokağın çıkmaz olduğuna

Saçların omuzlarından aksın

Merhaba Canım

Malezya'da yük bekliyorum

ve kalbin ilk ağrısı

Birkaç gün görünmedin

Ötede, bozuk bir musluktan damlayan suyun sesi.

Acıyor mu gözleriniz?

serçelerin ayaklarına bağladığı karanlık

o mükemmel güne

Yanımızdan geçiyor ağır ağır kervanlar,

bir yanlışlık oldu, büyüdüm;

Yönelmek, yöneltmek, yönlendirmek

her şey ne kadar olabilir meraklanıyorum

hercai eflatunum

Senin yüzünden öldüm

Güneş Doğuyor

Yeniden denize bağışlamıştık.

onlara bir mutluluk çadırı yolla

Bir yağmuru dinlercesine bütün

eğer bir gemi dolusu hayvan

Yağmurunu ve meleklerini yeniden istiyoruz

Kirletilmiş bir zamanı yürürken adım adım

Bıçakla soyuyorlar kelimeleri

Gönlümüzden katalım,

30.11.2020

"Bütün uzaklar iki kirpik arası bitmiştir."

evden dökülüyorum

Açtık mıydı hele bir

Yusuf'un yanında bir insanı

Böylelikle ormanların kimliğinden söz açıyorlar

Şimdi nerdesin diye sakın sorma

Devlet malına zarar vermekten filan

Kızıl toprak ve iri saman, yani Allah'ın harcı

sana söylemek istediğim her kelimeyi

bir yanım memnun oldum diyor,

Özlenen yakındayken hicran duyulamaz mı?

Özlenirdin anlıyor musun

Daha az..

Ve çiçeklenmiştir şimdi

Bir zaman oturur mektup yazarım,

İçimde binlerce istekler vardı

gövdemle büyüyen hüznümle

<u><i>Bir gülüşün içimde binlerce lamba yakar</i></u>

Gözlerini söndürme muhtacım

pencereleri ve perdeleri açarım

Sevgilim

Bir köprünün altında.

Ve gürültüsü sarar çevreni seslerin, gölgelerin

onlara isim takardık

ama sen bu hatıralarla yüklü günahları üzerinden çektim diyorsun, doğrulttum belini

ısrarla kargışlanan koyu bir denge.

<u>kimsenin bilmediği ne çok şeyimiz</u>

Ne bir çizgi hasret, ne bir nokta gam

Her telinin içinde ayrı bir kalp çarpıyor

Gözlerin bir zamanlar toprağın sahibiydi

Ve üzgün kentler arıyorum ayrılıklar için

Göz pınarlarımızın incelen sularından

Orhan ağbi ölmüş... Artık yazmıyor musun?

bir bıçak, bir

Dokunduğun küçük bir nakış da ben olsaydım,

Durup bakmak sana bir köşeden,

kaba solgun kağıtlar sunardı

Sendendir eskimeyen cevheri efkarımın,

Sen o kadar güzelsin ki artık o kadar olur

buluşuyoruz bir gelgitin iki ucunda

Artık herkes her şeyi biliyor.

Yetmez olur insana bir gün elbet

Bunun bir son kertesi vardır

gündelik sözlerimiz arasında

çarşılar kalabalık, devlet nigari. her şey

Sana kızar mıyım hiç

Başka kadını övmeyin yanımda gücenirim

Ne zaman gülmeye kalksam biraz buruksu,

kan tutar / tutan ölür

hangi rüzgara verdiysem aşkımı

ve çığlıkların.

getirebilsem ah,

Mücadele eder, kızar, bağırır

Ağaç ve kızak, demir, yağ, halat, katran,

Kuşlar gibi bakarken

hiç durmadan yırtılan ve parçalanan bir şeyler

Felaket gelir.

hatalarına bir nilüfer

Yaşanmamış bir mevsim gibiydi bahar

Büyük bir ustalıkla susturup içimdeki uğultuyu

Altına, elmasa, tüle ne hacet

birlikte daha başka neler yuttu sizden?

Sende karar kıldığını...

Koyu sır yeni hicret yollarını kesti.

sessiz akan bir ırmağım

Hep seni yaşat

Sevgilim, diyorum, oysa kimsecikler yok yanımda

Sürüne sürüne dışarı çıktı.

içgüdüsel olarak ve sırayla

Kurşundan bir yük binmiş, köpükten gövdesine;

Ahmet Haşim'in kafiyeleri...

oysa au vieux chatelet?de akşam sabah beraberdik

Hissedince sana vurulduğumu

taraçalarda - gaz tenekelerine yerleştirilmiş -

iki mum yaktım, biri kırmızı, diğeri siyah

Yaşayacaksın gözlerimde.

kapı şimdi çalınacak

<u>kim bilir şimdi nerdesin</u>

spesiyaliteleri olan kalite bir restoranda

taşa sustu hallacın acıyan yüzü.

Her bahar gönlümde çiçekler açar,

Anne aldatıldım, ah aldatıldım,

Orada bir tornacıya emanet etmişti

bulunca tutamaz kendini, herşeyi, belkide söylenmiycek her şeyi o an, garip bir

sığlığın, sevgisizliğin

gecenin kıyısında durmuşum

bir suretten, bir şiirden, bir hüzünden

kandırdın beni.

bizden geçendir çoğunlukla

Kan kızılı bir gelincik seherinde

ey suyun güvenli akışı

Zaman unuttu dipteki batıkları

Kim özlerdi avuç içlerinin ter kokusunu,

Denize amors durup, yüzüne

Oyuncakları çamurdan...

Sen benim ağlamamı erkeklığıme

Gelse altın ışıklı bir yaz.

Çekirdek ateşten korkmuyor.

Ben sende bütün aşklarımı temize çektim

Tel Cambazının Tel Üstündeki Durumunu Anlatır Şiir

Yüreğimde bir çocuk cebimde bir revolver

Gömül vızıldayan sesin

Kaçırdılar on iki Çocuk doğurdum. bekledim gözlerim

<u>DÖNÜŞ</u>

Ah bilmiyorum gülüm ben hiçbir şey bilmiyorum

Ok kirpik üstünde hilal kaşların

Ellerini düşünmeden edemem

Kezzap attı yüzüme sokak lambaları

Herkes adına utanmaktan usandım. Yoruldum yapmaya cesaret edemeyeceğim şeyleri yapmaya yeltenmekten. İçime ata ata yosuna döndüm. Küf gibi bir şey oldum, yaklaşan herkesin yaklaştığına pişman olduğu. Allahım, neden sana havale etmekten başka silahım yok?

Çok Sevmek

Dördüncüsü sensin.

yaşam belki okuldan dönen bir çocuktur,

Kendini Sevdiren Ellerin

Bilmiyordum hiç burda bir fırın olduğunu

verin bana

Bu sesler ormanında kaybolan bir çağ bu.

suyla susuzluk arası kayganlığında

ve yokluğuna yakışır şekilde düzenleyeceğim

belgeler gerekli

yalnızlıklar

Günleri utandırır

Sırılsıklam özletiyor biliyor musun

17.06.2018

Niceler sultandı, kraldı, şahtı

Ne ölüm terleri döktüm, nelerden!

bahçesinde ebruliiiii

yüzümüze bakınca deniz fenerleri

Ben Allah'ı isterim.

dünya sisteminin hepimize anlattığı masal

yahut vefasiz bir torun

Seni sevdim, seni birdenbire değil usul usul sevdim

şehrin bulvarlarına da sokmazlar onu.

Çakıl

cep aynamıza nüktedan bir yansımaydı herşey.

Bir tuhaf, bir derin sızı var tende

yoğu bulan eski sarhoş adımlarıyla,

ve senin bahçemize diktiğin fidanı

Onların birer kırba hepsi

Mavi bir gökyüzümüz olsun, kanatlarımız

Tavukçu benim için artık tavşanın suyunun suyu gibi

bir kadın seni seviyorsa senin gibi bebeği olsun da ister.. en çok babalığı sana yakıştırır.. senle uyanmak ister.

Bıraktım ellerimi, artık sana bunu yazsın

neyin kaldığını çoğu kez kendi de bilmezken insan

kahramanı olduğumuz şiirin

Tersine döndü her şey sanki; asuman düştü,

Buda benim sana buda benim sana ayrılırken hediyem olsun

bulutu kapsayarak açmadan buluta içtekini

değdi minarelere:Tanrı uludur Tanrı uludur

Geçip gittiniz işte.. Ah, nedir ki hayatım!

değişim evrenin yasasıdır

Kucakladın mı sımsıkı kucaklayacaksın arkadaşını

Bu yaşamak bir şiir; harikulade.

Ve o yıldız karanlık bir şubat akşamında

Bir sevdanın ilk günlerinde

bilmedik çekenin yanlış bir uzaklık

Padişahın önünde törenle uçuruldu kelleleri.

kendini keşfi çiyde. Çiyin

Yepyeni bir mazi yarattı sözcüklerin gücünden

'Ölürsem, ey böcekler, vücudumu didik didik edin! '

Geceleri bekçimiz

Söyleyemedim en güzel sözlerimi

Ve eşyalarında bir başkalık: 'çabuk-güzel'

Ezmen Mekon Kenare?

<u><i>özlemekmiş oysa sevmek</i></u>

Kalemim adından başka ad yazmaz

Susuzdu, suya değdi dudaklarım seni sevdim

yivlerinde yeşil güller fışkırmış,

Yoksa o nemrut karısı kaçtı da

Annesini seven

dağlardan ve ırmaklardan daha fazla olduğunu gördüm

Bir balığın, bir siyah, bir kara balığın

Olmuştu bahtımın Sultanı,

Çayırlar üzerinde soğan yumurta kabukları büzülmüş kağıtlar

Duyuyor musun?

Öğretmenimin iliklediği göğsüm

Ödemez arkadaşsızlığımı

harfler, alkol günleri, yıpratıcı zaman

Bir de sensiz savaşmak öldürür

Aldan, geçmiş olsa bile ümitsiz kış;

o kadar, o kadar gocunmam işte

toprağa sokulduğum zaman çapa vuran adamlar

olmayı, hesaplarını tutmayı

Hadi gel, tut ellerimi, benimle yan

Pan'ın flütünden mi kalma

Gideceksin?

İçimizdeki bu utanç,

kentin bütün "kitap yüklü merkepler'inin?"

Tornacı bir karoserciye bırakmıştı inerken

kendimi yani şu bildigim attila ilhan'ı

Sanki biraz ferahladım.

eyüpte, o basma

Ve o kadar çok ki çarpık kabuklu başlar

bulutlara bakmak için penceresi evlerin

Çocuksun sen alnına kırlangıçlar konan

birbirine bitişik

Kaç leylim bahar,

İşte sen öyle ışıklı bi yerdin.

Şehrin yağmur sonrası kararsızlığı

setre.

Yazdığın reçete değer mi zahmet?

dördüncü yılında kaçardım

Yüreğin, ah yüreğin bir hüzün lalesi mi

Boğuldum karanlıkta.

Yağmur, bir gün elini ellerimde bulsaydım,

anımsadım... uyku sonrası kızgınlığın

Sana değil Davud'a yaraşıyor sapan

Dünyaya niçin bu kadar geç geldiğini

yoksulluğum

bir kucak sadece üzgün ve dindar değil

Siyah bir su gibi yollara akan yalnızlığı öpüyorsun

Yılın yorgunluğunu da

unutmuyorum bunları işte

Seni çağırıyorum parmaklarımdan süt içmeğe

yine başkalarının sanılacak

Sana ve mutluluğa yazılmış mektuplarıma

Binlerce binlerce çocuk

Ben bir tek o canı unutmamak için her şeyi hatırlamıştım.

Çiçekler bile sulanmaktan bıktılar

Yıllarca biriktirdim

Fötr şapkalı amcalardan biri

Çocuklar gibi gülmüştük, hatırlarsın

Rüyamda; bir kase dolusu suyun içinde

Her gece daha berbat, daha vahim gördüğüm.

Bırakırsan beni uçmaya

kanat vuruşlarını yumuşak tutan etkeni

bakmayalım hiç birbirimize

İçerken benimle konuştular

Kırlangıç ölülerini görüyor musun kentin üstünde

kırmızıyı sevdiğini söyledin

Kutlu bir zaferdir bu ebabil dudağından

Unuttunuz, gömülüp günlük çıkarların

Gözlerim ormanda kaybolmuş çocuk gözü renginde

akşamları ağır bir yorgan altında öksürürdüm

sabaha karşı gel eski gözlerinle gel

çoğalt beni.

beni hangi urganla bağladın gözlerine

ne kadar hüzün geçmişse dünyadan

Bir çiçek, bir kuş, bir tebessüm ol;

Tazeler, harap eder, küstürür, gönül alır

Baktığım bir fotoğrafın

Dölsüz katırlar geçer

Kansız yüzleridir diri kuşların

bağda asmaların altındaki toprak ışıyordu

bu çölde ben

Emzirir aşkı

pörsümüş bir dünyayı kahreden kelimeler

Ölesiye, amansız seveceğiz onları...

ve tek başınalıklarını

Tanrıya sadece boyun damarı kadar bir yol var

Layık gösterir beni senin iyiliğine.

dönüşen savaş

19.02.2021

Neden hala gelmedi, yoksa

Bence Malumdur

Ağlayan Kaya

Hasretler giderildi.

Sevgi eskidikçe sevgi.

Aydınlığından damlarken umutlar

Müezzini duydum sonra Allah'la karıştı adın

Ben içerden zorlasam yıkılır mı?

Buğday tarlalarının uykusunu, yüksek seslerin kışını, kırlangıçların akşamını geçti çocuk.

Bu yürekten daha ağır

Kadınların mı yoksa kağıtların mı memeleri kocaman?

kuzularınla, kovalanan çoban kızı.

Bilemezsin nasıldır sana iradeli davranmak?

Bu ipin her çizgisi yaralı bir dev gibi

o loş buhur kokuları, analarımız

Bu düşüncedir felaketleri yaşanır yapan.

Elimi uzatsam tutardı.

<i>O inmeli bacağını,</i>

Ay ışığında solan sözler

Sarımsak kokulu fötr şapkalı amcalarla,

Susan, hüzünlenen, sıcak özverini

Sana hiçbir zaman yaklaşamayacağım

Rüzgar çanısın, rüzgarın diline dolanırsın

sesler birdir

siyah beyazı, beyaz siyahı gösterir.

yastıklarda kuruyan gözyaşından

ben bir gün giderim ki ey diri at

üstünde milyonlarca dalga

bir kucak sadece gürbüz ve atak değil

asırlardır köhne barınaklarda

alnımda birleşmekte güneşin raylarından

Nicedir,

ne de anlayışın

"Eylül'de aynı yerde ve aynı insan olmamı isteyen" notunu buldum kapımda.

hüznün arması ayrılık.

biz ki utançlı bir kar seyircisi

sayın muhbir vatandaş, köftehor okur, arsız yetkili.

Elma da elma ha allahlık

Ve şu saat geldiğin anda

hep yenik yıldızlar vardır

Şu kısacık konutlukta

en güzel yüzünü verirken suya

Onunla bir günü kutluyorum coşarak

ve o insan ki, giyindiği zamanın gerisinden sorar

Norveç'in nüfusunu bilir de okullular

anla ki, senin için yürüyor kelimeler

hiç değilse okunaklı bir ölüm için bir tık

izimiz bizi sürüyor gecede

kısacık Nisan akşamlarında..

En sevgili

Ne olursun

Biri başımdan aşağı pırıltılarla dolu bir sözlüğü

Ve hemen

sonbahar kadar sarı

şarlayarak devrilse ardımdan

sen çimenlere yatıp uyuyakalırdın

Bir kadını sevmekle başlar her şey ama, bir kadını tanımakla anlaşılır, hayatın

Adam maviliğin ıssız türküsü

Güneşi masturbasyon yaparken yakalıyorum o an

Benim vanilya kokulu dondurmacım

Hiçbir şeye yenilmediğini inancın

Yürüyordu değil, sürülüyordu

Varsın eskisin sesim kaybetsin ahengini

Her çiçek bir çoğulluktur gününe göre

Bir de bakalım Leyla köşesinden

kuştur kadın,

bir kucak sadece erkek ve vakur değil

söylenir adı efsane efsane

Bir alışılmış vakit - her gün geliyor-

nikotin bantları yerine

İstanbul'da bir duvar

d harfine bak dedim

Ay germiş tefini

iyi ki..

Ne çarşaf halden anlar ne yastık.

sana o haziranı unutmadığımı söyleyecektim

bilmeden farkı istemişim.

süstüm bahçeye, ansızın sustum

Ve nasıl eskitmeli eskimiyeni

Şimdi Nedense

18.04.2020

buğulanmış camları vagonların

seni bulmuşam sonra.

Gençlik

Bakıyorum da simdi

hiç bir yaprak damarından

benim ülkem dağlık ve karanlıktır.

Çocuktum her şeyi anladığımı sanıyordum

ışık hızıyla koşan

Acıyla Erir Yüzüne Aşık Çocuk

Oysa ki, senden kaçılmazmış

Bana böylesine keder veren

Kanunların bu kadar yavaş

Rehgüzarı olur bahçeler, bağlar,

Çok yangın çıktı yüreğimde

Bana birkaç hayati meseleyi ödünç ver kalbim

Hüsnü Yusuf'u kaçırmaları

niçin hiç konuşmuyor yıldızlar

Kuşa çeviren yasalardan, yönetmeliklerden, nizamnamelerden sıkıldık

tetiğe basmadan önce camı açarsam

Ölüler ayağa kalktı

<u>Sen ol yeter ki bu zaman içinde</u>

Ne zordur değil mi?

neyim kaldı elimde

tercih ve felaket

Tam böyle bir şey çiçeğe su yürümesi

demedim mi soğuturlar seni.

Şimdi ancak karanlığımıza gidebiliriz

Herkesin gerçeği kendine acı

yürüyoruz sokakları çarparak sokaklara

ona verdiğim dersle gurur duymuştum

beni kahrediyor geceler boyu

<u>bir şiirdi bu, biliyorum</u>

Tıp ilminde çaresi yok derdimin

Dediler:

Değmez bu yangın yeri, avuç açmaya değmez.

Düşüncende yaşamak isterim ben senin:

Ertesi gece aynı kuş

Borçları kefilleri ve bonoları unutuyorum

öyleyse nedir keşfetmek istediğim

Sol eline bir yüzük takmıştım.

Acıları aşıp gelmişlerdir

artık zamanı değildi eskinin

Zaman çıldırabilir

Bir Gün Sabah Sabah

Irmak ırmak çizsem zamanın yüzüne

bırakalım suların üzerine

Ne zaman aşkı tersinden okusam

Her şey biliyor her şey

Baktım dışarıya; katran karası.

ekşidim bir gecede sanki kokuştum

Ansızın patlayan bahara bir pencere açmışız gibi

Bu kükürtlü duman, nedir inimde?

bütün avcıları peşine takacak kadar

The two and the one?

sonuçları bir bir gözden geçiriyorum

İşte:

<i>Sesleneceksin yenisine,</i>

dokuz yaşamın olsun tek tek öldüreyim

aydınlığın gözleri çağırıyor kalbimi

yürüyüşlerimizi,

Ya onlar?

Ağlamayı sevdim unuttuğunda

Babam ol, oğlum ol,

güvenle yattığınızı sandığınız bir anda,

buna dayanamam

Bırak bu sahte gözyaşlarını,

Çoban kulübelerinde balıkçı kahvelerinde

kaldım sandığın yer

Embiyanın yüzündeki nur benim

Tutuşan ellerimden

Değil mi ki çiğnenmiş inancın en seçkini,

Kuşları da uçuran

ey ülkemin pusatsız kahramanları

bir gece sevgi duvarını aştık

Unutuş

Fakat neyleyim

Sensizliğin bir adı olur, bir anlamı olur belki

susarsın bir silahsızlanma akşamı

yüzüme bakmasan da

Beraber uçalım tut ellerimden.

Yolların cezaya döndüğü uzaklıklar adına

Secde eden alnımı,

yalnız seni hatırlarım

Ve şehrin gözlerini geri verme dakikalarıdır bu yılgın çanlar

Can benim, düş benim,

Neler, neler beklenmez nihayetsiz bir yerden

Tanrı, şeytanı niye yarattı?

okul önü koz helvalarını

kıyasıya yanıldılar bu çağda

Gayya kuyusuna inmek istemem

Sen kal bebeğim

Yokluğun en korkuncu ölümlerin

O sokaklarda.

Birbirinizi yitirirsiniz tabiatın sisinde

Yıkanır bazı bakır dövücüleri çarşılarda

18 Aralık 1985?te, o salonda,

öldüreceğimden korkardım

Şipşak çekilmiş gülünç bir siyah beyaz fotoğraf gibi

gece, gündüz sizinle gezer, yalnızlık.

Ve faytoncular görüyorum

Güneşli bir günü

Gözlerinden uyku akan bir taksinin içindeyim

Mona Roza, siyah güller, ak güller

yüzümün pususunda geziyor

İrade nedir bilir misin?

bir güvercinle buluşuyorum gizlice: Evimiz

Sana Şili'nin kış krizantemlerinden bir demet

Bir gözüm göklerde

Biri seni bulacak...

herşeyi, herkesi bırakıp gitme isteği.

var tabii yapanlar, ama az.

biliyorum sondan başa yazdığım bu şiiri

Duvarlar nemli, odam soğuk,

ejder tepesinde bunalıyorum

Kuş Hatıraları

Senin üstüne nasıl böyle çivilediler?

Fazla külfet istemez,

kanatları kırık bir kuş gibi düşüyor

Yiyecek alınmaz damgaları

susamışsındır;

Demedim mi ellerim dokunma!

İşte o zaman beni unutma,

otel-moteli?iyi? bir yerde gidermeye başlamışlar

Kendine bir deniz bul artık bir de rüzgar

ve partizanca darbelerin dünyaya ilen şavkı

susmuş bütün namlular...

bir gece sınırı aş -benimle- tın

Erik de olmadı, dut da, kiraz da,

Sabanın demiri girdikçe toprağa

toprağı öpmek için eğilen bahçıvanın

Savaşı Beklerken

Ölu&amp;#776;m bir hatıra gibidir insanda;

Umrunda değiliz kimsenin allah aşkına gör artık

gizli simetriğini düşündün,

Bir şeyleri soğut bir şeyleri yak

Bu çarpan yürek kimin

tarlabaşı pansiyonlarında bekarlar buğulanıyor

omuzum olsa başka şeyler yüklerdim üstüne

Seni yağmalarım, yerim bu hızla!

-Bilsen unutmuşum nicedir-

yüreğime bir karanfil sokuludur

Sıyrılıp yol bulmayı ona kolaylaştırdı.

Ne zaman oradan öpsem,

Gülecek, konuşacak, dinleyeceksin

Hayretle bakıyor yüzüme

Senin değil mi her şey

Bir kibrit çak

Sana söyleyemediklerimi bak gaybına söylüyorum

Severdin, diyorsun telefonda sen...

uzak fırtına

tuttururlar, o kadarına izin verirler

mecbur almaya geleceksin

Melekler takımında görevli bir hanım var salonda,

bilirim ırmak yeni ışıklar getirecek sen göremeyeceksin

Çok yenildik yetmez mi

<i>Başka şeyin yeri olmadı seni buluyorum en sonunda ben.</i>

Belkide bir rüyaydım

Şiirler sundunuz mu?

ben bu tezgahı kurdumsa senin için kurdum

Harbe, sevda çekmeye.

İçinde bir iş görmenin saadeti,

Bir hayli kırıldım

Aynı buğday taneleri kursaklarında.

Belki yalnız susmalı, kelimeler kifayetsiz

adınla uyarırlar beni

Başımız ağrırdı komşumuz vardı

Şimdi elekten geçiriyorum yüreğimi

Buluşmamız yasak,

Yaktığım bütün sigaraların dumanları sana benzer

<i><u>Merhametin ta kendisiydi gözlerin</u></i>

Sisler utanacak eğilecek

ve bütün madenleri

demeli o varken de kimseye küsmemeli

simsiyah bir mutsuzluktur duruşum

Büyük öyküler çıkarmanın.

Ben esmerdim güzelim

emanetçide unutulan bavul

biriyim sadece

çıkarmaya çabalayan boylam da berbat

koynunda sevişmekten tükenip bittiğimde,

Boyle olmalıydı ve oldu işte diyecek oğlum

Elinde tuhaf bir çanta, saçında soku

Bu dava hor, bu dava öksüz, bu dava büyük! ..

saçlarımın arasında gezinmesini

<u>yanıma kiraz hevenkleri alırım</u>

Benim kadar hafif değil.

hemen iki paket malbora, biraz mızrak, biraz kuz.

yaşanılası her şey yaşanmış olsaydı eğer..

Yan yana uzanırdık ve ıslaktı çimenler

"Gam, keder ne imiş?"

duygularınızla,

Hele beş tane velet var ki boy-boy,

Sevmelerim,

Onların arasında bulacaksın beni

billur bir kuş gibi.

Uçardık göklerin penceresinden

Deniz durdu, mumyası yıldızların

Avcılar ve kuşlar avdan dönüyor.

iniyorum kulelerinden

kendimi unutulmuş bir ırmağa

Parmakları capcanlı, pavuryalar gibi

sürekli iş başındadır belleğin

hasret, yanlızlığı çoğaltan deniz

Gökyüzü gitgide genişliyor.

yaban inciri.

kısacık bir yaşanmışlık.

vahşiyim, vahşiyiz

Gülüşlerindi o ülkede bilmez miyim.

Potansiyel suçluyum, yasa da ceza da benim

Gözlerin, dudakların, ellerin geliyor

Deli Gibi Uykum Var Nermin

koş bire doru at koş bire doru at

mumlarını söndürdüm

buğulanıp buğulanıp durmasam

Acaba kim bilen doğrusunu? Hatta ben

"ben değilim!? diyorum bu, "ben değilim!"; yeminle, antla, imanla,

Ne kalacak?

hiç bilmedik ki nasıl yaşanır

Şimdi herkes yüreğinin avlusuna bir servi kadar.

Kendi kendinindi kaderi.

<u>Onlar ki konuklarımızdı </u>

Dil üzmezim, tek hece var ismimde

Bir deniz kıyısında otur

hiç ama hiç karışmadığı, seyrettiği ilişkiler

Sağında bir yürek çarpıyor

Tüm bitkilerden önce yeşeren bir açelya

işte böyle yaşıyoruz ve yaşamak da sana dair uzayıp giden bir özleme dönüşüyor.

uzatmıştır parmağını bir çocuk, uzakları;

olmadı mı en çok onu sevdim

Yalnızca o çetrefil

Gelir,

ve bir tümceyle, baldan ve öpücüklerden tatlı:

bir kucak sadece kıvrak ve dişi değil

Bilmeden ne yapacaklarını

ağır yalnızlıklardır köpüklerin örttüğü

Bir garip rüya rengiyle

insan katıyken boşluğu azdır, dedim.

"gördüm, benimle tamamlanıyor."

ve yeni uyanışların ve yeni doğmuşların

Ardımdam mutluluk bile dilemişsin.

İki çıplak da, olsa olsa,

Tek zevki duyarken gövdemde

birbirimizin gözlerini arıyorduk

Akarsuyun güzelliğine ağlayan o kadını

Seni bunca özlemesem; bunca sevemezdim ki!

Ben senin en çok bana yansımanı sevdim

Kardan adam öpmez ki çöllerin dudağını

Bizim payımıza düştü şölenin dayanılmaz trafiği...

Geçit vermez kaşlarının altında

Daha da içten

On gram arsenik yeter canıma

Kum taneleri var ya onlardan birindeyim

içimde utanç çiçeği gibi büyüyor hü

Irmakla birlikte bulutlara akan kavaklar

Ülkemiz, toprağımız, her şeyimiz

Güneş bir yürek gibi atmakta

İçimde bir fil sezgisi, kopup gitmeliyim

Yuvasında ilk kez uçan serçe gibi telaşlı,

Bir yanımız bahar bahçe

Sonsuzluk, elinde bir mavi tülbent,

belki duyarsın içinde

sen ki benim saat-şakağımda vurursun

doyurunca şımaracağından korkanlar, birlikte çoğalacaklarını

Bir yağmurdur kulübesi nisandan

Aklıma dökülen hatıralar hattında bir yangın

Kanat gibi, tüy gibi, dokunmak gibi

bir pusula koydular açtıkları boşluğa

mahzene terk edilen kısastan boynumuza

Dünyamızı göremeyeceksiniz!

Akıl Gözü

Gel ey adam, ey bencil yaratık

Şafakları,

Çocuk ve Allah'ın en eski baskısını

Bir yandan çan çalıyorum büyük yaşamaklara

ham demirden bir çanakta dövülmüş otlar olur

harlı ateşler yaktın karanlığıma

Yüklü vagonlar geçer

kalır, elbet aşkın ortasında haziran kalır!

hangi serseri kurşun öptüyse etimi o kadar denk aşka

Direne direne gelen en diri ortaçağdan

Burgu burgu içime boşalttığın

Kapanmış bıçak yaralarında

Bir nehir gibi akan şu bulvar

Ben senin krallığın ülkene yetiştim

karşı kıyıda.

Ve otuzüç menekşe günle boyun büktü.

Beyin emrinde binlerce nefer

Bir kenar süsünün gülü olsam ben

Nice tohumlar ekmiştim bunca yıl

senin sularına inen yırtıcılar

ümitsizlikten bile ümit yaratır..

nasıl da perişan, ne kadar da ölçülü

birdenbire kapın açılır gibi sevdalanmak birilerine ansızın

gökyüzünü severmişim meğer

Bir dakika ağlar yılbaşı dakikasında

belki diyor.

Unutamayacağımı bile bile

Beklemek

bense ikircikliydim ama korkmuyordum

Belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,

senden göçmediği için, onu dondurmamalısın.

sevdadan da uzaksın demektir

<u>Bugün hasretin kırlarında dolaştım; </u>

yoldur özlemdir

duy unutuş rüzgarının

Bir örtü oluyor düşündügüm her şey denizin ve asfalt yolun üstünde

Basamakların çıkamadığı yere

Gençtim işte şehrin o yatık raksından incinen yine bendim

Gelin alayları, teller, duvaklar,

bir kucak sadece cömert ve sıcak değil

Hasret-1

İşte orda durun bayım

Bir çiçekle meşgul olan kelebekle meşgul olan bir erkek

<u>Gözlerinin sıcağına konuk et beni</u>

ve kahreden yaratan ki onlardır, şarkılarımda yalnız onların maceraları vardır."

Çeke çeke bitiremediğim,

Belkide Belki de...

Zaman benim için de ileri gittikçe

Kumarhane kapılarındaki kabadayılara nişan

Uçuşup duruyor takvim yaprakları

<u>Deliler gibiyim</u>

ansızın boşalan yüzün,

Garipler Pazarı'nda körpe çocuklar

karanfil gülüşlü sözcükler seçtim?

Kapı açılacak, yoksa niye var

elleri titreyen yaşlı bir kadındır hüzün

Ne oldu?

Ne kaderi suçlamak kalırdı, ne intihar.

biz yetimin sızlayan dişi

Aşk 1988

sen; rahman ve rahim! beni tepe tırnak iyice soy!

<u>Kaybolur gibi kayar gibi </u>

Çinisi soldu maviliğimin

Diri-gergin kasları konuşsaydım

Tatmadığımız yemişlerden tattık; günahkar olduk

serçe parmağın uçacak diye elinden.

ama aklını koy bir kenara,

Sone 26

Aynı bardaktan içmeyeceğiz

bedenimi almıştım koltuğumun altına.

Baktığımız yıldızlar.

Ihlamurlar Çiçek Açtığı Zaman

sen beni hep bir şiir sanıyordun istanbul

Var mı ki doymazlığım?

gece gündüz siyah gözlük kullanıyorum

Ve anlatsam

Mutluluk bile sensiz çekilmezmiş

Sen benimle hiç olmadın ki. Olsaydın avuçlarım terlemezdi? Isırmazdım dilimin ucunu? Özlemezdim seni yanımdayken. Kıskanmazdım.

Kırık ikindiler üstüne

Hatırlat Da Haziran Sonlarında Çocukluğumu Yakalım

Sanmayın, çiçeklere vurulmuş kelebeğim;

Özlem

sana duran bütün sevilerim

Diyelim yağmura tutuldun bir gün

geldik bugüne

Şimdi adın var

sararmış bir yaprak gibi nakışlar

Ruhum en güzel yaşında ve sen yeterince büyüksün

sorular sordum nice kara sıfatları üstüme alaraktan

Nerden kalktım, o rıhtım, o çan...

Söylediğim şarkı olan sendin

kendini bende sınayan salgın

her şeyin bir göstereni vardır.

oraya bir kucak da getiriyorum

Ayakları ayaklarıma bitişik

Kuzey rüzgarları eserdi,

Gelirim koncanıza takdime gözyaşımı.

Belki bir nehir köpürebilir sesimde

Balık dedin mi, oynamaz gözleri hiçbirinin, tertemiz bir resim gibi

yalnızlığımı hüznümle yoğuran gece

Karaya çekilmiş kayıklar kadar

İstanbul dönmesem sana

Çiçekli bir düğün davetiyesi gibi otururdum balkonda

Evet, evet ruhu olmak

hiçbirşey söylemeyen sözlere varmak için

bizi bul, bizi yarat, bize güzellik et şimdi

Bunların konuşması olur öpülmesi olur

ayrılık kurtulmuştu yerçekiminden ağırlığı yoktu tüy gibiydi

kalktım sonra bir aşağı bir yukarı dolaştım

Yorganı başıma çekip, büzülüyorum yatağımda

Yalnızlığın küçücük ellerini

Bulamam son öldüğümde çocukluğumu

Öptüğünü anlamadı.

Adlarını acının bir dirim üzerinde seyirtmesine dayayan

Sen nasıl yaşadın anne

Ama bir bıçak kadar keskindir gözleri.

Unuttum, Unuttum, Unuttum seni.

bekliyor...?

hiç görmedikleri bir sabah gibi

bir yer.

Gözündeki söz senin içindeki öz senin...

bir söyleve ne dersiniz?

Bakır Tenli Yapraklar

veresiye satan bakkal

Cehennem sokağında birey olmak,

ilkönce damarlarımızda duyuyoruz çağıltısını

vermek isterdim çocukların ellerine

Tekerleri yamalı asfaltları bir ağustos susuzluğu ile içen

Anlat ki

sarıyor yeşil.

hayal mi ne kadar uzak. Bir başka kalpteki yerin kadardı hayat.

Sıcak yemeklerin.

<u>bırakıp gittin beni kalarak olduğun yerde hareketsiz</u>

gibi dolu, gibi ürkek, gibi, konuşkan

ruhum bir başına düştü göklere

istedim.

05.11.2020

Kimse gölge değil, herkes ışık.

Büyüdüm neden sonra anladım

Gitgide büyüyor uzaklığın

Hem zaten vazgeçerse

dağıldı şiirler

Herkesin yalnızlığı duvarda asılıydı

biliyor musun çekirgelerin,

konuşmadım arkasından dostlarımın

Asla yaşayamazsın

öleyim ki, böyle bütünüyle unutulmaya

akşamlar bir roman gibi biterdi

Parmaklıkların Ötesinden III

Bir beni söyletip de böyle kısacık

Sende bir rüzgar eser, beni virane kılar

Yeniden geliyoruz başladığımız yere

evleri eşya stokuna

Nevruz ateşleriyle sağaltarak

Gözlerimde gitgide büyürdü mesafeler

Bi kendileri

- Yaprak kımıldatmayan durgun gecenin sokaklarından geçtim, bahardı. Dalları karlarla yüklü ağaçlı bulvarlardan sonra, gece yol alınan uzak şehirlerden, türeyen tren camlarına yaslanmış başımda ağrılarla, soluk kasaba içlerinden, perdeleri açık, sarı kör ışıklı ev içlerinden, donuk insan yüzlerinden...

Uykumuz bölündü çırılçıplağız

kapı önlerinde boyunlarını bükmüş tek tek kafiyeler

alper?den 700 lira borç aldım bugün

İçimize bıraktık kar sesini

düş yalnızlıkları

Marmara?da bir deniz

İki taşın beraberliği gibi olmaz

Yeniden ödetiyorum kendime

Bir kuş vurdu tezelden

Cinler Hüsnü Yusuf'u bırakır bırakmaz

Ve biz meleklerini istiyoruz Rabbim

Demedim Ki

urlar, karınca cesetleri

Ne haksızlık

Yalnızlığın geyik gözlü köşesinde

Biz seni işte böyle seviyoruz Leyla

şehrin insanı bana

çünkü biliyordum

Bıkmaz mı, ama hiç bıkmaz mı

hazırlıksız yakalanılan ama hep

bütün çocukların ağzıyla konuşur gibiydin

15.01.2019

Gibi gelen çirkin kızım.

Cilve

Aklımdan o kadar çok şey geçti ki takip edemedim.

koca bir tomruğu yüklenirim arkadaşlarla

Yüreğimse

Madde madde yokuşunda sen varsın

dahası beklemek mevsimlerden birçok şeyi...

ağartamaz

gülüşler sevinçler külrengi

gözünü yumsan ağzında duyarsın

ardını bırakmayan bu ölüm.

alıp yaracak olsak yüreğini

ferhat'ın sabrıyla çatlayan kayadır

Gözyaşları bir örtü, onurla cesaret bir örtü

hiç olmazsa bir arsa

Sen: Olgun meyvesin dal kucağında

İçeride odalara sığamazken siz, kendiniz

Beraber göçelim tut ellerimden.

Sıcacık okşadın ikinci mevki biletini

"Geyiğin gözleri pırıl pırıl gecede

Yaz Mutluluğu

sarı sıcak sevdasını düşünmedi mi

Öylesine benzer ki

ve esnaftan biri olan babam bana hep romantizmi öğretmedi mi

ve kan ter içinde, aç ve öfkeli,

Gücünün,

Her mevsimin güzelliğinde sen

1. Şiirimiz karadır abiler

Gökyüzü bıçak bıçak şimşeklenir

şimdi serbestledi yine,

babanın şarap çanağına,

Doktorum

ama nasıl?

Issızlık kapıyı çaldı,

Tutkuyu da gördüm pes etmeyi de

Bari sen her gece yorgun sesiyle

Bütün adresleri iptal ettim

Gözlere ışıltılı anlamlar bağlayan,

Uzun uzak yolları tarif etmekten

göğsümde bir yanardağ kıvranıyor rüveyda

Saat yirmi on beş'te bir vapur var Köprü'ye

Bu bir taahhüttür; sına beni..

senin gibi vahşi öpüşüyorlar

Aşkı anılar besliyor düşler kadar

kaç kere çağırdım seni öteden

Çürük elma kokulu bir sokağa girdim

Başaltında şarap testisi...

Uzun süre konuşmazdık. Gözlerinde kaybolurdum.

doğrusu ben de yadırgarım böyle yazları

bana mısın demedin!

Ah, bir kere daha kederliyim

Yüzüstü çok süründün, ayağa kalk, Sakarya! ..

Yum iri gözlerini, devir kirpiklerini

ciğerlerim artiz oldular icabında

Böyle sevgili olunur herhal

Tutkularım...

Evet Sevgili,

bir aşk bunlarla biter

yaralı serçe, benim için dua et;

<i><u>Yüreğimin zarif acısı</u></i>

Kalsın diye dünyada kendi sesini yitirmemek

Gökyüzü dalgalanır ipekten kanatlarla,

Bir daha rastlar mıyım sana

Gittiğim evler ağrısı

çevir zamanın sayfalarını

Enteresan hayallere dalacaktık.

Ama gercek ole mı ya...

bitmedi daha sürüyor o kavga

Bilmiyorum nerdeyim, ne haldeyim, ben kimim

yazmak sana dair

Kurtulurum ümidiyle deli olmak isteyip,

Seni doyur üç öğün

O sırada karısıyla kapışmıştı birimiz

Salıver bizi, dışarda en tatlı renkler,

yüzünde güzden gölgelerle karşılarken akşamı

ve çocukluğunun bir düğme kadar delik yerinden bakılırsa

Bir çift beyaz kartal, hey bu da nesi

Bırakmak o kadar kolay olmasa gerek diye düşünmüştüm.

dikilirdi

Her duyguyu her düşünceyi

sevinç günlerine hürya doluştuğumuzda

pergeller, coğrafya atlası ve dedemin fötrü olmadan çalışamam,"

yan yana düşmüştük hani

Kayıp Adresteki 2

kilitlendiğim var oluşundan çıkamıyorum

Beni Anlamayışına

Bir eski alışkanlık işte

Kim geçer dallarından

<i>güz rüzgarları yağmaladı avuçlarımı</i>

ağır, kanlı bir güneşle yaşanan hasat zamanı

Parmağım istemedi tetiğini çekmeyi

öpülmez dudakların ıslık yarası

Rakamlar büyür, şehir küçülürdü.

gözyaşı dökülmeyen bir umutsuzluk bu

ve türküm kaybolsa sessizliğin hırçın türküsü

bulanık bir şarkı gücenik duruşlarında

Derim ki ayrılık gündemdedir ne yapılsa

ve ulaşmaktır bir şeylere çürüyüşte ve gurbette,

Sen istersen derdim müşterilerime

zambak dur, sana da bulaştı kan.

Hasırın üstünde, öyle rahat, kaygısız

uzağım uzağım uzağım sana yakın ve tıpatıp kendim olmaktan

Sensiz bu hayatta yaşamak tuzak

sözcükler sökülmüş bir anıyı

İnsanları sevmesini bilir

ve namım yürümüyor burada

şimdi ben bunları düşünmesem

Kendime sürgüne verdim

Ne yana baksak denizdi, maviydi, ışıktı

Mecnun ne olmuştu neredeydi

Hüznümü düzeltensin

Beni tutma gazabım yakar ellerini, beni tutma hurdahaş olursun.

Herkesin ruhunu satın alabilecek bir şeytan olma karşılığında satar mıydınız ruhunuzu?

Kime dokunur, sarılır, uyur bu kalp

kırıldığı eller, sesimizi koyultan

Başkent en pahalı örümceğini biriktiriyor,

O mücella çehreni izleseydim ebedi,

Yazıya oturup sonu gelmeyen cümleler kurmak,

Ve kana bulanır ırmaklar

Saçının bir teline bir ömür adadığım

karlar altında kalan bir mücevher kadar soğuk belki kalbin.

olaylar gelişmiş demek ki.

Ahmet Abi, güzelim, bir mendil niye kanar

Vaktimiz kısa,

Belki de konuk etmek için güneşi şamdan çiçeklerinin gurbetine

elinde değildir akşam serinliğinde üşüsün

sevincim bir türlü tutmaz sevincini.

Göğsüme kollarıma kalçalarıma

unutamadığım sözlerinin arasında sıkışıyorum,

nerede daralmış görsem bir adamı

haksızlık et, haksız olduğun anlaşılsın

Saçların bir başlangıç eski zaman leylaklarına

Konuştukça söz başı bir zincir

konuşkan ellerini, sokulgan gövdeni.

Hem de tüm benliği seslerle, ezgilerle dolarcasına

avare bir kederi sarıp yaralarına

Sevgili Anneciğim,

her yerinde. ağacın biri esniyor

Biraz anne, biraz kardeş

Sonra ırmak boylarında gövertip,

"Uçurtma salıvermiş göğe aşağıdakiler, havasıdır."

Sendin içimdeki ateş, yüreğimdeki sızı

polistir babam

Bu seni çağlara direnecek bir yontuya

Bir bıçağın keskin yüzünde kan lekesiydim

Karşılık bulmalı canımı yakan sorulara

Ezilmiş, hor görülmüş el emeği, göz nuru,

Sevdalı değil karasevdalıydık

Bizim şarkımızı söyleyen rüzgar

Aşk diyorsunuz ya

keşke ismim herkese

üstelik, sular kaskatıdır,

gök bir kayalık gibi şimdi üstümde

"tahmin ediyorsun öyleyse yanılacaksın" diye bir ses duyarız mutlu son

incecik melankolisiymiş yalnızlığının

sende uzaklığı,

içindeki uğultunun izini sürüyorum

hala ayırt edilemiyor dişli gıcırtıları

Ben savaşarak senin

karışacağız

sağıyor yeşil.

Yalnızlığın geyik gözlü köşesinden

Herşeyi eksik İstanbul'un, tepedekilerden başka

Hayatla doldurur bu boş yelkeni

Yüreğimizden gönlümüzün derinliğinden

zifiri karanlıkta gidiyor tren

Senin saçların niçin öyle?

Orda, sen orda!

Güneşi özledim, sonra seni

Nice güzellikler gördüm yeryüzünde

bütün dalgalara dayanacak denli yalçın zannediyoruz göğsümüzü.

Adsız Bir Çicek

içimden böyle şeyler de geçiyor işte.

bir nar gibiyim

Hangi yare senlik bir şey bırakmış

İstediğin kadar artık bekle dur

Pencereleri açmalı, kitapları düzenlemeliyim

Samanlık sevişenin diyor

Ne zaman gözlerinin içine baksam, biliyorum

Görüşmemiz uzak...

bir ev sıkılır kadınlardaki

Ağzımda har kuyuları gövdenin

03.09.2018

ayrılık, o köpüklü öpüşlerin ardından gidip ağzını yıkadığında başlamıştı.

İçimde gittikçe bunaltı gittikçe bunaltı

Hafifçe tutan elim-

Barınağım gönül denen yer benim

sol köşede ölümü kutsallaştıran bir fotoğraf

bulaşıyor maviye

sevimli hediye..

Bazen buram buram çiçek kokulu

Aman, mutsuz bir yer olmasın!

çünkü ellerimiz, başımız ve kanımız

yanyana iki dünya

Hoş geldin kadınım benim hoş geldin.

28.02.2019

Denize saatlerce bakabilir, bir kuşa, bir çocuğa

Ve ezecektir gücüyle dünyayı

Bütün yelkenlileri, deniz fenerlerini

Zorun yamanı kolayladılar

Ah bu türküsüz yerde türküler

Sen azalırsın.

Ağzımda esensin.

Aşklar uçup gitmiş olmalı bir yazla

Güle hayret ediyormuş gibi yap

mermerden yanılan, pelikülden, insan onurundan

İçimiz öylesine ferah...

yeni bir peygamberin doğumunun habercisi olur...

Git iş işten geçmeden, çok geç olmadan vakit,

ve çıkar yok

Acıma ne kendine, ne de gelecek günlerine

üzerinde geziniyorum

Ruhum seni düşününce ışıdı

Dünyada yapılmamış işler çoktur çocuğum

çırpını çırpını giden atlardan indik

siliyorum bir aşkı var eden her ayrıntıdaki parmak izlerini

Acılar tıkandıkça bende

Ağzın dudaklarımda ıslak bir güldür sabahları

Rakı kadehimle benim aramdan alıp

can havliyle, kaçar.

İbrahim?in atıldığı kor benim

Ansızın bütün sesler kesilir

sesim sesinle delecek sessizlikleri

ağlamayı denizlere bıraktım

Ama bunu söylemek

Zaman çok kısaydı bizim için

sen rüyasını göreceksin

Ve dağılmış pazar yerlerine memleket

öyleyse adamın eyvah ışıdı yüreği

Uzun uzak yollar için her menzilde at değiştirdim

Tutsağı mıdır rüzgarın, sevgilisi midir?

Napolyon?ken düşünürüm Elbe'de geçen günleri

Değişmeyen bir sen varsın

Koştu o kuru ekmeğin

Hayatınıza kazdığınız o çukurların etrafından dolaşıp geçebiliyor musunuz?

kapatsın diye depremlerinizle yükselttiğiniz o dalgalar, o adayla

Aşka veda etmiş topraklarda durmuşsun

yüzüne düşen perçemlerini kaldır

Bir bardak bira içiyor, çekip gidiyor az sonra.

Ama her şey geç gelmiyor mu yurdumuza

Kötülüklere boğulup

<u><i>Okuduğum kitabın sayfalarında dinlediğim şarkıların türkülerin şiirlerin her mısrasında seni bulmak.</i></u>

ışıklarımla ve sevinçlerimle:

sadece bir kucak

Zamanla gözlerimiz açıldı, dilimiz çözüldü güvenle ilerledik birbirimize.

Varsın da bir dağ gibi büyüsün hasretin içimde,

Paşa orasını kaşıdı derken.

nasıl ki ölüm öldürenlerinse

Büyük bir aşk yamadım

ne seni rahat ettirdim,

Yüreğimiz topraktan aldı hızını;

Sağır kağıtlara serilen

giderdin

Dumanı da caba

yoksa...?

çarşamba günü sanki her şeyimiz tamdı

Ararlar ve bilmek isterler benzerleri arasındaki yerlerini

Yaklaş biraz

Yerli malı kullanan

örselenir yüreğim sağır duvarlara çarpa çarpa

Gitmek fethetmektir

Göz bağlı, diz bağlı, dil bağlı

Karşımdaki yüz sefil bir akşam

Sana Yazdığım Bir Mektup Olsam

ölüm erdemin yontucusu

Hani şimdi bizim soframıza

çözülür adaların dağınık belleğinden

senden bir tebessüm, bir de kırmızı

İçiçe mimari, içiçe benlik;

dirilip dönmesin diye hiroşimalar

Geceyi gündüze çevirenlerin

Ha yanıp sönmedi bir ateş böceği

aldandım bulutlara uzanan ellerine

Orta ikiden bıraktık, matematik ağır geliyordu,

kendini tutamazsın.

kilimlerin üstünde yaz sararıyordu

bir keder gibi yeniden..

Aşk yasaklandı artık halka açık yerlerde

- ölürsek bir partizan gibi ölmeliydik -

dalgın bir yarayı kaşıyan ve kabuğunu ilkyaza koyan,"

Ve uçtu tepemden birdenbire dam;

taşınacak bir yük bile kalmayacak yoksa

beraber bir şeylere bakalım Nermin

Ve yağmur başlamadı.

sarınıp süzgün ışığına

ilginç geliyor bana bir gemicinin

arı bir sessizlik duruyor

Ceylanlar su başında susuzluktan ağlar da

Kalbim, anlatılmaktan usanmış,

Bilmezsin kaç gece böyle ağladım!

Ve bu çektiklerimizin sensin sebebi.

Bense unuturum birden,

bilmiyorlar gülmesini de

Bu kekeme, toz ve duman sözlerimi...

çünkü aşk bir suçlamadır.

Kararan gözlerin buğusu <u>gibi </u>

okyanus bir gelip

Yüzüne bu türlü bakmayacaktın?

Çok bekletti bizi,

annem komünistti, babam faşist

Mutfakta oyalandım

Kestik kendimizi deldik yaktık

11.09.2018

öldüren ben ölen sen kabirde yatan benim

bir kadın seni seviyorsa her şeyi göze alır ama onu görmezden geldiğini asla.. senden nefret etmek için kalbini kırmana izin verir..

Ben mezarların karanlık çağına dayanıyorum.

Katil sular güneşi gözlerinden götüren

Baş ucumda seni bulamıyorum.

Akıl verdin, iyiliği esir aldık

beni tarihle avutma

Çatırdayıp kopar gibi...

- Ama bu kez yüzde birsin -

Açtık işte bunlar ellerimiz

sancısı: çaresiz seyrettiğim ölümün

Jandarma daima nesirde kalacaktır

çorbacıda sabah altı, fırında odun ateşi ekmeği

sana büyük bir sır söyleyeceğim korkuyorum senden

<u>Tuttukça güçleniyorum kalabalık oluyorum</u>

Yanıldığım kesin

beni kucağına aldığında bir başka iklimde

canı pek bir dünya son yüzyılda yaşadığımız

üstü başı kükürtlü bu dünyadan

Eskiden bir sesim

Ağızdaki tad benzemiyor eski tada

Kelime ettiler söz bilediler

daha az polis

selameti o dev gibi bereketin

Göveririm kendi külümden, yeniden.

bu yapmacık bebekler

dayanıklı kılan iyiliğine, aşkın

Sen yüzüne sürgün olduğum kadın

kuş uçar gemi geçmez,

Ilığın en karşıtı, deli düşmanı,

Radyolarda eski şarkılar çalıyorlar bu saatlerde

Derinin rengi gibi

hiç gül kopardın mıydı gülden?

halı tezgahında dokunurdu aşklar,

Bu hiç de kolay olmadı

Rüyasında koklanmış karanfilini Fatih'in

Yunus'un yaşına geldiğimde

Özgürlüğe mutluluğa doğru

gölgemizde damlaların bıraktığı izlerden

Madem o kadar uzaksın

Olurum iyi bir aile babası

Bu bir örgü:-

buluyorum gövdemi

Zevk sefa mevsimi, yas neyin nesi?

Hiçbirinizle döğüşemem

Gibi gelirdi Ona

Perde bir tarafa çekilebilirdi ve görülebilirdi

Adam dediğin, kardaş,

Bağrına bir yumruk çökeldiğinde

felaketim olacak biliyorum

çılgınca bütünleşiyor bedenlerimiz

başka bir ses olmadan.

Ortada baştan aşağı dudaklar kalsın bir kere!

Uzaklarda, en uzaklarda

insan doğuştan siyah olabilir mi diyorum

Sonunda onlar da kabullenecekler öylesine

sımsıcak kelimeler boşandı

Öylesine istedim ki seni,

Kalbimi de büyüttüm sonunda

Süt içtim acım hafiflesin diye

çingene çocukların gülleri mor olmadı

Bir fikir ki, sıcak yarada kezzap,

benim adımı bağışla

Siz rüyalarınızda yaşayıp durursunuz

yaklaşabiliyorsam şiire,

Böyle nazlı çiçek miydin?

Hepsinin gözbebeklerinde aynı gökyüzü

Deli deli esiyordu rüzgar

eylül'den itibaren geceler hazindir uzundur

Dağlarda geyikli gecelerin en güzeli

Bir gece habersiz bize gel,

Ben doğru bir kelime olamam

Gözlerimin gemileri kuş istiyor

<i>Daha bir zaman</i>

Bu sessizliği kim bıraktı size?

Korkunun üstüne

Bilekleri sönerken yeni ağırlığından gözyaşlarının

nöbette uyursam eğer kitaplarımı yakarlar

Sarışın bir yürüyüşüdür artık ölümün

? Perdemiz kadife olmalıydı..

neyi sevdiysek dolandı kanatarak

vermediğim sözlerden yaptığım yatak dolusu

birden hiç beklenmedik bişey olur, biri ağlayarak odaya kaçardı... İçerden, arka

N'olacak bakalım hırpalayan bu kale de olmasa

kimi sevsem sensin / hayret

Artık beyazlaşan üç-beş tel saçıma,

suların kana kestiği bir bahar.

Kitapların göğüslerinde kan

Ele, güne karşı çıplak...

Yalınayak dolaştığım günlerde

Çünkü o

Mermer bir heykelin çaresizliğiyle

bahar mıdır bizi bu hale getiren?

Lokman hekim, seni sev diyor bana

Sabah kadar uçuk, akşam kadar acı

Işıdı mı ala bir tan

Çağdaş coğrafyalarda üretir cesetlerini siyaset bilimi

Kaç yıl geçirdi Şivekar arayış içinde?

Göründüğünüz insan mısınız siz,

Nedendir anlamadım

Anlıyor Musun?

Belki tanırdın ilk vurulanı, o gün hiç ağlamadık

-Çocuk yüzlerinin telefon numarası yok

Yalnız gitmekten yorgunum;

Kulaç attıkça sen

umudumun boynu bükük,

gözlerim biraz karanlık.

kararlar vermekteydi

Buluşmak ortak özlemimiz,

Dökülecek kubbenin harcını

Aşkın öldürmeyen zehiriyim ben

<i>Gittin kendi kendinden duman dalgaları gibi.</i>

benzin mum gibi giderdin

Acıyı hangi dile tercüme etsek şimdi yalan olur Pollyanna

korkuyorum sıra sende

Kilden bir heykel yapardım güzelliğince

kırmızı akşamsefalarını anlatır

sev beni, bir dağ gölgesi kadar sev

Bir gülüşünün verdiğini vermez sana

ürpertisi ahmakça

Takvimler değiştirilirken bir gün yitirilir

burcu burcu bir rüyadır hayalin

Duyurmam gerekir bütün dünya insanlarına

Bir Gün Baksam Ki Gelmişsin

Ağır ağır kat etti kara şehri.

Yüklendi kubbeye.

Aklı zorlayan bir yer o perdenin ötesi.

Yüzümü bir çiçeğe gömüp

duy, beyazın emeğiyle dokunan

bir tören olacaktır

aldım ısıttım seni

Göz yaşlarımızla sadece sinema koltuklarını ve

Bir yağsam pahalıya malolacağım.

ölebilirlermiş devlet uğruna.

gecenin göğsümüzde unuttuğu

Bir mukavemet eklenecekti.

Biz koşu bittikten sonra da koşan atlarız

Bülent ECEVİT

ben annem ölürken çok ağladım çünkü annem

Bir inme gibi dolaşır bedeninde pişmanlıklar,

Hep, hep kazanırsın ey çözümsüzlük!

Aşktır, yırtıldı yırtılacak bir anı gibi

bulduğumuza şükrediyorum birbirimizi

Tam kendisi gibi mutluluğun

konuşkan gözlerinde tek sözcük bile,

aklından geçenlerdeydi ayrılık

Tuhaf yer bura bu dünya bilmem ki nasıl anlatsam

Rüzgarla esmek, sularla akmak...

sarı kapaklı kitap mor terlik bu tekdüze yaşam

her dönem bir hazin geçiş

gönlümüz daralırdı komşumuz vardı

Ey Caaan

Bir sonbahar gününde yağmur olup da gel

Henüz dile gelmedi

Tut ki vurulmuşum

Uyanıyoruz sonra

Gülücüklerini...

Kardeşçe uzatıyorum yanaklarımı, işte

Bir başka alem ki ruhunun yası

sevdalılar asil ve de yürekli

yola devam ederdim.

Meyan kökü kazarmış babam kırlarda

Gel derdim gel, kim olursan ol yine gel...

Heyula, bir ağ gibi ördü rüyalarımı,

şimdi şu vişne reçeline bulanmış batarken bile

Yollar bir şerit gibi ufka bağladı bizi.

Yusuf'un mahremiyetine kadar uzanan

Dert oldum Hira'ya beni teskine geldi Efendim

Işığım ol, alınyazım ol benim

ölüm bir kafiye arayabilir

bir haziran uygulayacak

Dolarken damarlarınıza bir anda

aramızdan ayrıldığını gördük

Bu şiiri ne olur okumayın diyorum yalnızlara

kaldığın yerden devam etmenin karanlığı

keramatenizi gösterin bana!

yanlış bir abdesttir.

Zambaklar en ıssız yerlerde açar

üçlü bir tragedyadayız

Gözyaşı gölcükleri arasından sessizce

Bir yüz ki yapılmış dişi kaplanla hüzünden...

ben sana bulanayım sen bana...

Gülüşün

arşivde sicil belgeleri damgalanacak

Bir saat bile gitme gidersen uykusuzluk

diye düşündü bir üçüncü

Kısa pantalonlu resimlerimiz sararmadı daha

Ey susuş? İnce ve derin hasret

Bir başka yanıt:

Sıyrılıp dağınık uykularımdan

Dünyada yapacağın en güzel iş

Ödevlerine yardım ettiğin komşu çocuğu, suskun koğuş arkadaşı

<u>Nutkum tutuluyor, ürperiyorum</u>

Uzun yolun daha yarısı bile aşılmadı

Nasıldı kuş?

Pat diye inince kara kiloluk,

hızla açılan perdelerden nasıl içeri girerse ışık

Perde perde sızan ayrılık eriyen pencerelerden

Sessizliği üstümüzden atamıyorduk

Önce Tanrı insanı yarattı

iniyor hat

Biz de diyebilirim, ben yerine.

bilmiyordum.

Ellerin ellerimde bekliyeyim...

Tarihin şiir tanığı olurdun

Kimyası değişiyor gökteki yıldızların.

Bilmem ki ne demeli

Sakın inmeye kalkma yoksa ayağın kayar,

İnan ki bir şiirsiz yaşamak

İşte kapanıyor gözlerim kapının önünde

İçimde sürekli bir horlanma korkusu

-Haydi iç de çay koyayım

Korkak harflerle kamaşan dizeler uzatıyor yarayı

beni yaşamakla coşturan

Al bu çağrıları sulara göm, o uzak sulara,

Vuslatına kavuşamadığım...

gülümseyen ve bağışlayan

Günışığı giyinmiş o sıcacık tenine.

Açıyorum hafifçe kapalı dudaklarımı

Seni yaşar ve seni düşünürüm

ve dimdik pencereleri ayakta uyukluyor

Duymadan bir gün olsun dünyayı iliklerinizde

yalnız seni görür gözünü yuman.

İçimde yuvalanan şiiri

acınacak birşey ellerin için kararan birşey bakışının altında

hüzünle düşünürüm uzaktaki bir evi

bizim yüzümüz kızarır madam,

Deniz gelecek eline pul pul;

Öyle bir başka ben

Yok elimde sevdiğin gül şekeri

şen olasın halep şehri

ama bir tufan az mı gelir yoksa yine de

gökyüzünü kara bulutlar kaplıyor, görmüyor musun?

Yağmadan, çapuldan, hazıra konmaktan uzak

bıkma bu puştlar panayırında

ne fena

kara toprakta açık yeşil bir yıldız gibi akıp giden

Açlık.

geleceğe hazırlayınca olanca göğüslerini

Sözcükler arasında dolaşmaya başlarım

Sürdürmek isterdi kendince.

kollarının endamını seviyordum

Kurdun gözü yılmış sürüden

dünya atlasının boşluklarına yazılan şiirlerden başka,

Gözyaşıyla Söner Mi Yangın

kaçmalardan ve korkulardan değil

Büyüyüp kök salan bir aşka bedellendin.

Bakın ben, bir çok tuhaf

dönüş yolunu yok ederek gelebilirdiniz

Kestim kara saçlarımı -n'olacak şimdi-

Sonrası iyilik güzellik.

- vardır

Her zarf içinde

Sen şimdi sevincimin akranısın

Bak yeniden bir çay koydum ocağa...

ne yol ne bir geçip giden

Körelmiş tırnaklarını rüzgarla sivriltir dağlar

Biriksin unufak ettiğin dar zamanlar

İsyanın kapkara sularına dalan.

Ayın etrafında beyaz bir hale dönerdi.

naneler, kekikler, ebegümeçleri

bu hayatta her şeyi alırsın yalnız seni seven kadının yoktur fiyatı.

Öyle düzeltici öyle yerine getiriciydi sevmek

ama kendi çeperlerimizi böyle kana buladık

Seninle Olmanın En Güzel Yanı Ne Biliyor Musun?

İşte ben burdayım, gözlerimin içinde!

uzak otlar, ipek topları, amber kokularıyla

bir köylü çarığı gibi derin ve ıssız

ama ben hınca hınç bekçisi kalacağım burçlarımın

Karlar sıcak sıcak saçlarına değince

yaz çiçekleri, cam çiçekleri ölüyor

bir denizi kağıtlara geçirmek

yalnızlık denilen şey

çok daha az olacağız bu pis gidişle

zorunda kalacağımızı düşünerek, daha baştan unutmaya çalışmak, geçmiş

Her meydanda bir heykelin olacak

Kuru el ayalarında

yağmurda yürüdüm? yağmurda döndüm.

Bak dinle, neler anlatıyor yağmur

Sana sırılsıklam bir bakış da ben olsaydım.

Pupa-yelken orda kaybolup gitsem,

Bugün ve Bugün

Bir karaduygundum ya, vereme kardım sonunda.

hangi inkar edilmiş arzular yatıyor diplerde?

bir gülüş gibi yolunur maziden

Kar içinde yanan karı anlayacaksın

dum di dum

Üstüme camlarını, hep simsiyah, dikiyor;

kaf dağı'nın ardındaki

Anlatmak istedim kendimi birilerine

Unutuşum başka bir sendi. Ben ölüyordum Tropiko.

- Bir kadeh de rakım.

Bekle dinamiti tarihin

Araf'tan bir sepet sarkıtırım aşağı,

Özledim onu, o da gelsin saçlarıma dokunsun

ve alacalı uykularını seviyordum senin

Yumuşacık öpüşlerle düşlere gebe

Gecenin vitrinine konulmuş

Ocağa pencereye kapıya

Varır o köhneyi kurutur

<u><i> ki sonra bana ben sarılmak neymiş orada öğrendim içine sığamayacağım</i></u>

Hayatın önünden alsan beni

ve ben alıngan köle kamburum içimde

yapılsın yapılacaksa

Kırılmasın kumun üstünde görüntün

benzersiz kokunu alıyordu kıvrımlarından rüzgar

Tuttu bütün dünyayı sesim, o korkunç gümbürtü;

anladım ki daha önce sevmemiştim!

Işık, renk, koku, ses..

Duvarlar demirler ardında kardeşlerin

Bir kilise tadı taşıyor Dolmabahçe camiinin pencereleri

Ve dünyanın karanlığından

Hangi mayısta taşıdık kentlere küllerin rengini

birbirini bulduğu.

artık her sabah ağlasın Üsküdar

sükut bembeyaz buz tutsa bıyıklarımda

Sürgit değildir bu karanlık

büyük düşünceleri var!

Dimyata pirince giden misali,

kendi gövdesinden dışarı

senin dudaklarında mayalandı düşlerim

Öpüştüğüm güzelin

Mektuplar Alırım

Demedim mi kulağım duyma!

Kısa ve kesin bir sözdür erkekler

Zencefillerini çıkarıp eskitilmiş

bütün paftalarında sabit mürekkeple işaretlenmiştir

sesimi çakallarla boğan gece

Gerçekten boynunu bükmezdi papatyalar,

Bir silahın şarjöründe tanışan iki soğuk mermi gibi,

akıt kanımı biraz, kimse hiçbir şey söylemesin

Çanlar sussun her yerde

kediler geçti birden kavşaklarından şehrin

Herkesin derdinden pay isterken.

Bir yazı bile şurda-burda birlikte

Üstünde görülmüştür

Yeniden şehirler kuralım şimdikilerine benzeyen

Ya dudakların

çok fazla

ağzımı unutan şarkıların kaldığı yerden

Köle gibi satıldım pazarlar pazarında

baktım, gülümsedim.

Rüyamda bir gece,

Ve bir aşk yüzünden

adınla bulanan bir aşkın, bir maceranın

İşten yeni dönmüş yorgun yastığımla karıştırıyorum.

"Ölüm derdi, kalım derdi" derken

Hadi, oyalanma birazdan yarın olacak...

Ve uzaktı yaz bir anaydı

<u><i>Geldiğimi?</i></u>

törenlerle dikilirdik burçlarınıza.

ilk imtihanda sınıfta kalma!

ottur taş dibinde salınır boyunca, rüzgarı;

Fabrika dumanlarında resmin

Beni tutma hırsımdan çatlarım.

Beni yanlış anlama, darılma ne olursun,

Demedim mi yolunu vururlar senin,

Bana bir ip uzat, yağmurlar istemem

Kavat derebeyleri yüreksiz bolu beyleri

<u><i>Sessizliğinde buldum.</i></u>

Avrupa'nın en günlü katedrallerinin önünden geçiyorum.

Bebeklerin hasreti içlerinde gömülü

Çatlayan dudaklarım oluyor her gece

O kelebeğin yabancı sesiyle

kimse kıyamaz kendi azrailine

Bu yağma yürek, bu talan sevgi

İtiraf etmek gerekirse

Onları Muc'a evin karşılığında verdim

Sabahı nasıl tetikte bekliyorum. Şafakla damar damara seviştiğini görmek için bilgeliğin.

Dünyanın bu yüzünü ve öbür yüzünü

açılmasam

İstasyondan iner inmez

İşine bağlı bir kadındı on birinci,

Kadınlar için ayrı bedeller de var tabii.

Yeni bir ezgi üretecek olan

Manisa'da indiler

Kimsenin varamayacağı bir dağ başında

İpsiz uçurtmalarım

Haydi gel sevgilim gene arayalım

Eğilir selviler suyundan içer

Öldür kurtar, ilaç verme boşuna.

Geyikler koşuşur damarlarımda.

İnsanlığımız özleyişlerimizle alımlı,

bir gün elbette sana hükmedeceğim

Bahçe duvarındaki sarmaşık sözüne karışıyor.

Yüreğim nar çatlamasıydı sana kadar

visa kartlarıyla, maskeleriyle, markalarıyla...

Bir Organ Nakli Gibi Sevmiştim Seni

Öylesine birgün otururken meyhanede,

bir açıklaması vardır elbet

Uzak kalamam

Bağışlanmamı diliyorum

üzülür yastıkların.

Yollar kalbimle örtülür

bazı ben yanlıştım o yanlıştı bazı

Güzel bir kafe keşfettiğinde,

Belki ölmek hakkımı kullanıyorum

halbuki ayın kendini gizlediği bulutlardan rahmet boşansa bir

Savrulurdum rüzgarlarında sensizlik denizinin

Sağ yanımda gülüşü bir ilkyaz yeli

En uzun boynun bu senin dayanmaya ya da umudu

Seslenmiyor

Saat kaç

Benim gittiğim, bilmediğim hayatlarda süren yalnızlığımdır.

Gölgeleri Kullanmak

bir gün sizi de ıslatacak!..

Ve otobüsler niye bu kadar erken

05.08.2019

diyorlar acaba

Uzun bacaklı tanrılar koşuşur sokaklarda

Yol boyunca keşkül uzatır sıska çocuklar.

Sessiz Gemi

ve dolaşsaydık Türkiye?yi

Apartman odalarında büyüyen çocukların bilmediği bilemeyeceği

Sokak sus pus olur sana bakardı

öküzü hoşça tutmuşuz

Tam böyle bir şey hesapsız gölgesiz bedelsiz kimsesiz

Düşlerin Filistin'i ve acıların,

En büyük kapı bey kapısı

yüreğinde ince bir sızı.

Şivekar göremedi.

rahim duvarlarına annemin.

-Ne olur yanımda katılsan gecenin şarkısına

Her tarafım

keşke ismimin bir anlamı olmasaydı

Bir yaprak da senin konuşkan elinde

Rakı kadehimle benim arama bırakacak

<u><i>Deniz gözlerinden alır sonsuzluğun haberini</i></u>

sesinde senin adın

bir çocuk daha doğurmalar...

Peki devrik heykellerin önünde düşsüz yanılgıları o yüce gururlarıyla,

kara gece nöbetinden hoşgelmişsin

bilmemek bilmekten iyidir

Kitaplara sarılmak, dostlarla konuşmak,

Gözkapaklarımı indiriyorum

hani bunlar

davet. Sılası ve sofrası tenin. Gül

Görmüyor, bilmiyor, bilemiyorum...

Boğuntu

yaşadığımızı sanmaya

üyesi olduğunuz dernek toplantısında

Bir Martıyı Ağlattın Sen

Siz zehir nedir bilmezsiniz

Şimdi anla ama beni tuhaflığımı sana yor

sallayan

Seni sevdiğimi anlayacaklar.

Yine tasa etmem,

İkincisi Münevver Abla, benden büyük

Şimdi bir bekar evin var karanlık

Deniz fenerinin ışığında yıkanırdık

Ardı sırsız aynalara

Otların, çalıların kısa cümlecikleri

03.01.2019

rüzgarı saçlarımı dağıtan sokak

kaba konuşmamdan gücenme benim bu konuşma

Semahların seyrinden alıp gelmişiz,

Sorular, cevaplar seni okusun

Daha biz kimseye küsmemiş,

Goethe, kimine göre gelmiş geçmiş en zeki insan, Faust'u 'ruhunu satmak' üzerine yazmıştı.

<i><u>Aldanma gururunu okşayan çiçeklere</u></i>

bir daha uyanmamak üzere uyudu vedat.

Ne kalacak geriye savrulmuş günlerimizden

ama ben saf korkudan yapılmış tehlikeli mısraları,

fırlayarak yerimden

sevişmek için değil

O evde bir oda

Ve gelirken havaya uçurmak bindiğin otobüsü

Bahçelerde sevdiğin çiçekler kalmadı

Ne kadar da güzeldi kışı, sisi, ayazı

bir tren raydan çıktı vücudumda

Sensiz bensiz bir sorudur

Babam'ın dilsiz kavalından mı

Tuzlu damlalarıyla güneşin,

düşlerimle sınırsız

şimdi iki gemi siluetinin sessizce çarpışma saati

kalaycıyı bozacıyı

bu acıyı beraber tadalım

<i>Unutamadım Adını.</i>

yaşadıklarının ve yaşayamadıklarının

Yak bir cigara

Girmez pencerelerden beklediğin o aydınlık.

Bambaşka

Uzakta biri mi göründü

Bu şiire başladığımda nerde,

Cama konan kuşa,

ne acılar çektim bilsen

Altın akşamların sarı çocukların tırmandığı

Perdenin önündekiler donup kalacak..

çünkü aramızda dağlar denizler

derd'oluyor, kendine katlanıyor sokaklar

İnsanlar tabiatı her zaman heyecana boğuyor

eşref-i mahlukattır derdi babam

Aşar gider kendi sınırlarını

Yüreğimde büyüttüğüm gül güneşe çıkamaz

Neyin peşine takılıp geldim bu bilinmeyen yere

böyle sessiz ayrılıklarda,

Dünyaya geldiğin zaman

Yalnız yine böyle kumral akşam üstleri

Bu şarkıyı ne zaman duysam aklıma

Bütün bunlar Hüsnü Yusuf için

Türkü söylemişiz.

yavaşça acele etmek aslında

raylarımdan çıkıyordum,

Kurur bu göl

Bir Adın Kalmalı

Biz mahcup ve onurlu çocuklarız

Bu kuşları senin için gözlerimde sakladım

mekanımı gülistan eyleyendir gözlerin

'"beni ne kadar çabuk unutursan, o kadar çabuk

akla dümdüz

başladım sabaha, arta kalan yoksunlukmuş şiir,"

ufkunda sapsarı umudun rengi

Meze falan istemem sadece konuş benimle

ve üçüncü boyutumu yitirdim

sen söyle..

gözlerim hızlandırır tenhalığını

Silahsız gördüğüne saldıran kahramanlar

Sarsılışı bütün köklerin,

senin uzundan da uzun çığlığından

Yalnız dervişleri kıraçların

Tohumlar ve iklimler senindir, mevsim senin

Ey eylül beni anla

Değilmiş, bir çağrı bile yokmuş uzaktan.

oradan başladım

O çok sevmek, kanımızın o ilk akışı.

toprak olmak ne garip şey anne

Yine ses yok.

bir de. Muson yağmurları gibi yağarken, Sahra' da çöl fırtınası koparıp

hapiste

bir perde asılmasının benden aldığı gökyüzüdür,

Hadi yüzleş hiç beklemediğin yüzlerle

<i>Sonra her biri kendi yanlışı peşi sıra gitti'</i>

Nihayet isimsiz bir mezar olur.

Fena halde kayıp veriliyor

Ben ki son üç gecedir intihar etmedim hiç, bilemem

Güler Zere'ye

bir dağ başlangıcında koyanım

kuş ölür sen uçuşu hatırla

Yangınımı söndürmedi kar benim

kalbim, göller bölgesindesin

kollarımız kadar kulaç kalplerimiz kadar sahil

<u>sesini duyuyorum rüyalarımda</u>

parasız kalsam, tenhalarda kalsam, çarpılsam

onun derinliğine iyice sokulamaz, korkar!

Sahip olun taşa demire

O gülün yüzü gülmüyor sensiz

perspektifinde hep bir sokak taşıyan

ey ölüm

Ve cehennem

biriken bir krizle gidiyor

bozkırın ortasında binlerce küçük ırmak

Ağlatımız

Bir yanda Sirkeci'nin tren dolu kadınları

mümkün olmadığı vakitlerden

Kırılır bütün güzellik yasaları

perdeleri hiç açılmayan evlerde

Umut ve korkunun hiçbir anlam taşımadığı bir dünyada

muştu beklediğim bütün yelkenlilerden

ardında dünyalar ışıyan camlar dururken,

Boş, dünyanın güzelliği de boş

Kimi benim gibi erir derdinden,

Çarpar yüzü bir çocuğun mezarlara

sevdası sütbeyaz

Kanlı avuçlarla içmek aşkı kanmadan

Harap ettin çiçek kokan başını

Küçük oda karanlık ve ıssız

doğduğum şehre dönmedim bir daha

Allah'ım

Ekinoks

Meleksin ya o yüzden gözüm hep yukarlarda

gündelik hayatın sosyolojisi.

atomların arasındaki boşluğu tam üç yılda açtım.

Bir kirli gömlek gibi çıkarıp atasın gelir

rahmet gibi susuzluğumu gideren ve kanıma güç katan

Biliyor musunuz aslında neden zordur ayrılık? Neden kabul edemez insan? Bir bıçak kanatıp ruhunu kimsenin göremediği kanlar akıtır içine içine, neden? Aşık olduğun için mi? Onsuz yaşayamayacağın için mi? Hayatının anlamını kaybettiğin için mi? Sana haksızlık edildiğini düşündüğün için mi? Hayır hiçbiri değil. Başkasına da aşık olursun, o olmadan da yaşarsın, bir şekilde her şey yoluna girer. Bunu da herkes bilir. Peki bunu bile bile neden acı çeker insan biliyor musun? Çünkü onu başkasıyla düşünemezsin. Tuttuğun elleri başkasının tutması, öptüğün dudakları başkasının öpmesi, yaslandığın omuza başkasının yaslanması. Düşünmek bile delirtir insanı. Bu yüzden işte, herkes bilinçaltında sevdiğinin ölmesini ister. Sevdiğinin ölümü bile onu başkasıyla düşünmekten daha az acı verir. Aşk zihninin savunma mekanizması geliştiremediği tek yanılsamadır, hallüsinasyon gibi... Bir varmış bir yokmuş.. Uyarıcısı olmayan algı.. Her şey biter acı kalır. İşte o acı da bencilliğinden ve kibrinden kaynaklanan acıdır. Onu başkasıyla düşündükçe kendine acımaya başlarsın, çünkü bunu kendine yediremezsin. Ölse, mesele kalmayacaktır. Ama ölmez namussuz, gözünün önünde korktuğun her şey bir bir gerçekleşir. Bu yüzden acı çekersin işte.. İşte bu yüzden çok zordur ayrılık

yıkandım ateşin suyunda

çarşafını değiştir denizin sevgilim

Bu oda emanet, hadi uzan,

pıhtı gibi düştüm kendime

Dil hicabından lal olmalı seni anarken

uykularına tutundular?

Sen o bahçemdeki açan tek güldün

En güzeli bir sabah ellerinle uyanmak

Bu böyle pek de kolay değil gerçi...

Nerdeydi benim nesnem

Oysa o tufan

Ve hiç bilmedin ellerimin soğuğunu.

<i>Geçmiş yılı yazacaksın</i>

seni ben

<u>Her günüm seninle geçsin..</u>

Yaşamaya düğümlü,

radyo tiyatrolarını

söyleseniz,

Bir rüzgar değse yüzüme

nisan ayları gelince vücudu hafifletir

Ve de bittin?

Belki Gelmem Gelemem

Gözlerinde buz yanar dilenciler şahının

Değişik resimler çiziyor gölgeler alınlara

kimse girmesin için büyüyor

uçan kabarcıkların

silahlardan, savaşlardan ve dinlerden...

biri sis içinde kirpiklerine kadar açık

Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.

yorulmak, dinlenmekten geçmiyor

Bir gün akşam olur bizde gideriz

Fakirlik hali.

Yorgunluktan güzelim yüzleri al al...

bekleyişe bağlanan umut, tasası haykırışın

onu hüznümle güzelleştiririm. hüznümle

koltuğumun altında eski bir kitap diye götürmek istediğim

Bir kente girişin provası oluyor oysa ölümüm

Bugün karşında sakin bir su halinde aktı.

bu ısmarlama yüzler yok mu rüveyda

15.06.2020

Çınara kim bakar

Yetişir!

Milyonla barındırdığın insan kılıklarından

Diyorsam da aldırma sözlerime

geçip gitmeyen.

Ekmek çalmadan

eski defter ya da kuzeydeki pencere

Bir yol alış duygusudur ki, biliriz

Hava durumunu

Lanetlidir artık gözlerine mil çekmiş

kalbimi ona açtım, suyun derinliğinde

<u>Serip üzerine yapraklarımın ağırlıksız yorganını </u>

En alçak tekmelerle beni yere devirdi.

Yağmurlu havalara... Bu kasvetli akşamlara

Mahpusunu kıskanan bir gardiyanı

gülüşün kadar felaketiydi yaşamanın

Atlarla birlikte terledim yolları ve geceleri

Güzelleme

Kuşlar nereye sığınır akşam olunca

Senin gözlerinde ışıldıyor

silinmez izler kalır.

Kamyonlar kavun taşır ve ben

tenim. ahşap bir masaldan kopardım yüzümü. mahşerin ipek kapılarıydı

Bir akşamüstünü düşünmek bir akşamüstününü düşünmekten başka nedir ki.

kapıda kalıyordu yine de bir yarın.

kıracağın başka şeyler ara

büyücülerin, haramilerin, borsacıların, reklamcıların, korsanların, işgalcilerin, bankacıların elinden kurtulmamız da bundan.

geçmişleri geleceklere anlatmıya memurdur;

Uyak olup düşüyorum dünyanın gözlerine

Alkışlar bir güneşi katıyor alkışlara

-Söyle be! ne zamandır burda bu gemi

Şimdi yanardağlar gibi birden patlarım.

"değişme" diyen sesin kaldı geride

ki sessiz gecede poyraz?

yabancılığı öğreniyorsun

<i>Bir siyah bir beyaz</i>

Kan boğulur susar

Faydaydı, şöhretti, merhametti

Sigara içmek için

Bir tutam sakız oluyor ağzımda zaman..

saatin sonunda meydan

oldu da başka eller tuttu ellerin ama hala bulutlar peşindesin benzeyen insanlara.

neden hiç bir izi yok?

Velhasıl o rüya duruyor yerli yerinde!

güneşi taşta sırmalayan o kırıntı bilgeleri,

Sesini yapan sözcüklerden sevdim bir de

Garip bulut farklı müzik güzel örümcek ağı

Peşinen kayalara oturacak biliyorsun teknen gitsen,

gün kararmasın geldiğinde

Zalimlerin boynunda süslü kravat olacağına

Kendime bir sahne buldum oynadım

Gümrük duvarlarına yapıştıran yolcu abbas

Yüzeyi çok karanlıkla solmuş olsa da.

Varsa eğer yazgımızın beş duyusu

Sadece özlemliyiz ve bekliyoruz.

içindeyim salgın gibi

Kalbim var, gök

Kaç, kaçır, doldur ya da dök

Ah, bu hep zaten böyle oluyor

üstüme, dalımdan tut, benim de yapraklarım var

Nasıl olsa bir sonu olacaktı bu aşkın,

İpek saçlarını elimle ördüm,

her lahza çöktüğünü ve harap olduğunu..

Ve gün-açık penceresinden meşelerin

Dur, geliyorum ellerin ne güzel öyle

Gececil Kuşların Ürkmediği Aydınlık

Nazını çekebilmek demek.

Henüz layık değilken tomurcuk kadar aşka,

Zehirleyebilirim

Çadırla su arasında bir cılga var

gurbetini rehnetme özlemimde...

bembeyaz bir anın serpilmiş misk kokularıyla

sonra uyanıyorum tek başıma

demedim dilimin ucuna gelen her ne ise

Elimde pergeller, gönyeler, iletkiler

korkudan, hayretten, sevinçten

Bundandı gözlerimin durgunluğu.

Güneşli bir havada yaylımız yola çıktı...

Görmüyor musun

<i>Sabaha kadar konuşsak</i>

bahar da sürgülenir içime katranlar da

Neyin varsa toplayıp gidiyorsun ya

Yere Düşen Gül Sesi

Bu dağ ne kıyımlar görmüştür bu dağ

Anne bir öfke masalı

Kiminin Hanya'dan gelir selamı,

Gittikçe yalnızlaşıyorsunuz insan kardeşlerim

Yeryüzü sofrasının küçücük ellerimizde kurulduğunu..

Gülüşlerimiz nasıl da söndü galadan sonra sokağa atılan çiçekler gibi

Yüzünü çiziyorum ki yüzün

Ezanlar okunuyordu minarelerden

Evlerdeki çocuklara vereceğim;

Bilinç böyle korkak ediyor hepimizi:

Yoksul bir şilepte gemiciyim

Saatime bakıyorum sık sık

Belki Yeşilköy'de uçağa biniyorsun

Yalnızlık bir ağrı gibi çöktü başımıza

Ölüm dayanmadan kapıya

Gökyüzünü Ankara kalesine göre daha soyut ve daha

kımıldaşır içimin ölü dolu coşkusu

Kar dinmişse, avdan dönüyorsa avcılar,

Yoksul bir çorbayı ateşe koymadan önce

kaç sabır yılı bu gözlerimi parmaklıkların paslı askısında unuttum

hatalı bir sekstant gibi. kahramandır. başa çıkılmazdık. acırdık

bombalar, bö sesleri, savaş alaborası...

Renklere uzandı susamış,

Sorarlar

Hep gülümsüyorsun

Eksikliğe mi alışmışım ne? Mutsuzluğa mı yoksa?

gittiğimiz yer de ora

Sırtıma kahbe bir hançer indiğinde

Bu inciler sen olmasan bende bile yoktur

Dudağıma solgun gülücükler getiren.

buluşalım ortada ben seni kurutayım..

Buğulansın istemiştim ılık nefesinle

daha beter seni kaçak

mecnun'un ah! ı gizlidir.

Sonra insan sevgiyi

ne de seni sevenlerin kötülüğü seni kötü kıldı,

Ve seni bin yıl daha

Zambaklar kraliçesi nice bir straliçe,

Çıplak ve sahici yaşayıp çıplak ve sahici ölmek için panayır yerleri...

Hayata beraber başladığımız,

Bir yaşantı ile karşılayanlara

salıncağa binmiş bir zerre gibi kimbilir

Vardığım sonrasızlıktan

Yenilmiş yaralar içindesin kocamış bunak

Bak nasıl savaşı bindiler. Gece çınara gelip söyleşip

Sabret neşem, sabret şarkım, sabret sevdiğim,

Kasaba meydanında birbirini dövmekten

yanlış mı duydum yoksa

ne sevebildim yerimi

oysa ben görülmedik bir lale yaprağına

Söner bu ateşgahlar

Hiç deneme

Güzeliz

evde yokum evim yok dışardayız cümbür cemaat

Devrim ateşlerini sonsuz yakacak odun

Başbaşa kalıyorum sonunda heyhatlarla

seni, dişlerinde elma kokusu.

Yalan söylemek mecburi ve serbest ayyuka çıkmak

girdi zengin bir cücenin kolunda

kökümü, omcamı, hele de ilk sevdamı

gitti giden, yerine gelmedi başka biri

sıradanlık...

yastıklarda kuruyan gözyaşını,

anneme, benden artarsa bir sıkıntı

Kiminin Konya'dan

son nefesinde içtiği buz gibi

Elini kestiğin bir yerlerden görünür

Beyaz giysilerinden uykular dökülen tabiplerden

Tam zamanında koymalısın elini omzuna, en sevdiğin dostunun babası öldüğünde.

yalnızlık cinayettir kendi tükürüğüyle

O yağız atlar ve meşin kırbaçlar yalan

İçimde biri pulsuz, iki balık varsa

sen çaresizlik nedir bilir misin

Ey unutuş! kurtar bu gamlardan beni

İnsanlar rüyalarım acilen anlatmalı.

Kaldırımlar, içimde yaşamış bir insandır.

Dünyadaki tüm parlak başarılardan

Derdim ki: "Elbet bir ağlayanım olur benim de;

Üçü de Ali: deve, deveyi çeken ve tabutun içindeki,

alum alum

senin sesinle konuşuyor elbet

bozkırlar ele veriyor bizi: Kanayan

Fayton

İkimiz de kadın-erkek eşitliğine inanıyoruz.

Yağmur yağar akasyalar ıslanır

Ve kayalar ilk olarak atalardan arınmış

Yükseklere çıktım küçüldü yaşım

Görmediğim yumuşak bir düşmanın elleri

Leyla

dişi sözcük erkek sözcüğe

İster Maraş olsun, ister Erzincan,

günlerini ölüme teğelledi

Sevdim soluğunu rüzgar kılan insanları

kuşların uçuştuğunu içimde,

Bir hafiflik içinde elele, yaya.

Ayak bileklerinden kavrarsan bir harfi,

Ve soframda en eski şarap.

iki sandal ağacının dumanıyla evlendirdim onları

Dilerim geri teper.

Bir defa öldün ya zamanında?

Onun için yalanı sevmem

Çok şey görmüşüm gibi,

günü ve saatleri ne yapacaksın

beni yerle bir eden kendince açık olan her tepkine

Hadi git, benden sana dilediğince izin

Kıskandıran özlemi, yüzünden okunuyor.

Senden uzakta ölürsem bir gün

Boğuluyorum - bağlanıyorum -

Solarken albümlerde çocuklar ve askerler

Kalmanı sevmedim

sizden habersiz oralara yığılmış cephanelikleri

torunu kucağında

Biraz da şairlere özgüdür gurbet

ismi bilmiyorum ne olacak

üstümüzü kuş sesinden bir lekeyle örtmeli

Henüz dinlemedin benden türküler

Demiyorum hiç mi olmasın kokun, o yatak.

verilmiş sözüm var zirvede iki çiçek

Nazarın ok misali karanlıkları deler.

senin karanlığına kanat vuran yarasalar

İşte ne gözyaşı, ne yemin, ne söz

ki benim gibi bir insansın

Ölmeye yakınken insan, azalıyor ihtiyaçlar da kalp atışları gibi

kusmuş günlerin bulanık sularında.

yaşamın geçip gittiği bu yerde

ama doksan dokuz adın kaldı kalbimde

İrili ufaklı bütün kuşlar

şuramda?

Soluk Soluğa

Doymadı karnım

denizler boğuşuyor içimde.

kalırken

kırkıncı odanın kapısını açmamak için yalandan mı

Kalbim ile İzmir aynı şey mi?

bunların hepsinin de aşk olabileceğini?

güneş ülkesinden gelen yiğitler

Güneyi tadan bir kuşun sevinciyle.

bakarken güneşin utkusuna

ama olmuyor.

Gülen bir yürekle bekle beni

Örtün, ve sonsuz uyu, ey dünyanın koca kahpesi!

yırtılan bayrakların yaraları sarmaya yeltendiği, hayır, orada.

unutulmak gibi bir şahdamar.

ateşten ve köpükten sıyırıp ellerimi

Çok mürekkep yaladım

Geri Gelen Mektup

Çikolata kokardı kırmızı yazgım.

Anları iç içe bilirim.

İki insan diyelim isterseniz artık onlara

camları titreten şu müzik,

Geçmişimiz ve geleceğimizle bir kazı yerine çevirmek hayatımızı.

Güzelim, bir tanem, canımın yongası

Fakat görüntün, zihnimde gitgide dumanlandı

Ben bu yıkılışı yağmurlardan öğrendim

Aptalca beklerim o hiç sökmeyecek şafağı.

Bu kahpe muhayyile perdesi kafamıza

Kaç metredir benim yokluğum?

Kalanlara acımazdım...

Bütün ölüler unutulur,

ama kahve falıma baktırdığım oldu

Üzülme, kapanıyor diye gözlerim

Sizin adınıza dünyanın pek çok yerinde

Denizim ben batık aşklarla dolu

Seni kırdığım yerden beni de kırdılar,

Onları da boya

Bir beyaz örtü gibi sarardım acılarımı başıma

Buzdolabını ayağımla kapadım

yağmur dindi ömür hanım. gökyüzü

Benimle kal zaman bitinceye kadar

dünyanın paslanmış sırtında

Sesim rüzgarı kollardı kulağına değmek için

Bir yere gidiyorum,

Her yudumunda çayın,

<u>Gökler biliyor sevdamı, taş duvarlar biliyor</u>

su istemem leyla içimde köz olsun

toprağa bakan yanım senden zaten ayrı

24.08.2020

ve dahası kocaman bir sahada tek başına koşmaktan yoruldum.

merminin de biliyorsun, bini bir para

kim sevmezdi çiçekleri filan

Engelleri aşk için yapılan bütün benzetmelerin

Herşey Maltepe sigarasının

ama dön

Karışıp kaybolmaktır

dokunurken bırakır ürkek bir martı gibi

Ağlamak İçin Gözden Yaş Mı Akmalı?

Bağrımda da yanmadık bir yer bırakmadan git.

Ey geceyi ve kahverengi bir düzeni taşıyan ellerim!

sevinçle kovalıyordum kendimi

Ben senin en çok sevgi dolu yüreğini sevdim

Özgürüz ikimizde

kokusu yağış vaktinin. Zarın parçalanma

Albino

birbirimizi

Bana zamandan söz ediyorlar

bir pazarlık yapalım sizinle ey insanlar!

Geç gelen ustaya,

geriye bir büyük sessizlik kaldı yüreğimde, kalabalıklar, kalabalıklar kadar büyük...

Çünkü zaman

Acımı kuşkulu bir sevince

İki insan bir araya gelince

Bir çarpraz ateş başlıyor, newroz diyor birileri

Hayalsiz yaşıyoruz nerdeyse

bir kadın seni seviyorsa kalp atışına dayanamaz beste bile çıkarır..

yemenden yahut yunandan kalmış

Mart'ın izlerini taşırım bedenimde

Astım saçlarından odamın boşluğuna...

kullanıyorlar koğuşlarda

meğer ne çok şeyi severmişim de altmışında farkına vardım bunun

Unutalım mı şimdi kente indiğimiz o ilk günü

bir sevgilisi vardı

sularda alabalık

Size şerbet, bana kum dolu çanak.

Ve kaybetmek daha güç bulamamaktan

tarih yeniden yazılıyordu...

Edimle ilenecek çokluğa, katılığa

Uzan olduğun yere dayanmasını bil.

Akşamları testilere testilere dokundukça

Çocuğum beni bağışla

Unutma!

Ne güzel komşumuzdun sen fahriye abla

Yaprak döker bir yanımız

Hani, o bırakıp giderken seni

sakatlanmış.

çimenlerin üzerinden, koşar adımlarla, gel!

Örneğin üç bardak şarap içsek kurtulurduk

Bir biletle günün

sanki başı göğsümde eli elimdeydi yaşamak sevmekten geçer diyerek

diyoruz, anlamıyorlar

<u>Yaşayacağım gözlerimde; </u>

bir yerlerim eriyor

Samimi değil

Kavuşmak

Deliler köyünden bir menzil aşkın,

Birisinin birşeylerin olduğunu bilmek var, dünyada

işkencede kısa kalbim

seslerle büyüyen, seslerle yıkanan güvercin kanatları denize giderdi

nice zorluklar

eskisinden düşmanım karanlığa

Varolduğumu düşünmeyi, ürpererek..

Yaşar en ışıksız yerini bölünerek

Bir adamın

Aynı kelimelerle..

Dile geldi, seslendi:

gitgide yaklaşıyor sonum

bir kucak sadece pis ve sırnaşık değil

Demek yine ben

Simlerimle sevişirim seninle

bir mutluluk dülgerinin

Ve sen bastırıp bağrının kızılca kıyametine acını

Kamışı için vergilendirdi

ve akdenize yelken basan kotralarda

Değişmiş çok, yaşlanmış da

Duvardaki belli belirsiz bir çizgide

ben ki tek damla şarap içmedim

yıldızların ve su'yun kardeşi...

mutluluk çocuklara mahsustur

şu kefenin yakasını

Derken bir aşk çocuğu doğuyor

Savruluşu bundandı kimsesizliğimin

etlerimiz kokar

Umudun umutsuzluktan ağır yu&amp;#776;ku&amp;#776; adına

Evlerde ağza alınmayan bir ölüm

Başarılmamış bir savaştır

vaktin varsa bu akşam...

dönünce bütün gövdesiyle döndü

tutunup kirpiklerinin ışığına

istesen suyun tenine bitişirsin

Aşktan, estetikten, ahenkten yana

Anılar uçuştular.

Denizin kıvrımlarında aşka hazırlanıyor

sanki soldan sağa ölmüş gibiyiz bu bilmecede

kaat gibi yanan çocuk.

Bir insandan vazgeçmek,

Uyanınca, irileşen boşlukları ihanetle tamamlar..

deli divane yollara düşüp

İnfilak

Halbuki ben yıldızlara bakanda

Şimdi boş bir mezar bulsam

ben hayatım boyunca, en çok kendimi sordum!

Yoksul evlerin eşiklerine düğümlü darağaçlarını

Param olsa hevesim

beni olduğum yerde bırakır ağlara dolanık ya da bir damlanın

Hür, yayan yapıldak vatanımda..

yıkılır mısın?

Önce babam sonra onlar terkettiler gecelerimizi

Buraya bir silkintiotu koydum. Kırk dert bir arada canına

Sen suskunluğunu evlat edin, evine dön, onlar desin

olup bitmeyen,

Şimdi iri gagalı yalnızlıklar dönüyor

Balkon yaseminlerle sevişirdi

ağzımızdaki bu hurma tadı

Benimle meydan oku her çaresizliğe

Bir yanında münzevi hıçkıran Leyla kuşu

soldurdum

Kalbi kalpazanlıktan kırk sene yatmış çıkmış bir adamdı.

kalabalık çarşılarda tenha adamlar

ıhtırdım caddeleri meğer ki mezarlarmış

Yağmurlardan sonra büyürmüş başak

Daha çabuk unuturdu belki su sızdırmayan sarılmalar,

Sevdiğim şarkıları söyletiyorum dudaklarına

Birden

Aşk kırmızı atlastı,

Sevinerek, severek, sevilerek, düşünerek...

Hüsnü Yusuf masalı

yersiz bir hamaratlı, bir görev duygusu

bir dize

ölümü ince bir elifle tutan esrarlı ay,

hiçbir şeye hazırlıklı değildik

Dünyayı bütün insanlara zindan ederdim

bir kuş alır götürür unutulmuş göğü

Şimdi dört yapraklı bir yoncayı kokluyorum ben

Öyle değildi bu türkü bilirim

çok şükür hala sağlamım

Ne dedimse inanma

Bugün Ne?

Silmek istiyorum, silemiyorum.

acı acı miyavladılar gözlerime baktılar kızgındılar kırgındılar

Yıldızlarla dolu bir yol beni götürdüğün

kilitler altında sakladığınız gerçek

seni yaşamadan ölmeyeceğim

yolculuğa çıkmışım gibi seyrederek

Nerdesin? Burdayım.

yaşamak ağrısı asıldı boynuma

her duyduğum ölüm kamburum

şu bira kasaları sonra,

atıldığımız çöplükte bile zerrelerimiz

ve diyelim ki humeyni?yi de seviyorum jack daniel?ı da

tutan el

açtığı son kapı benim

Çocuklar Gibi

öpücük veriyorum fakat kendimden habersizim

mavi bir aleve dönüştürdüm kalbimi bir anda

Ama yine de güç verir bazı sözler, sözcükler, öyle düşünürler.

yüzüne bakıyorum,

Ve bir veda sözcüğü, saçlarına,

turuncu beyaz bir iklimde

Günü geldiğinde yoklarım aylak aklımı.

Senin kalbinden sürgün oldum ilkin

En güzeli iki saatini satın alıyorum

Afrika?dan çalınmış elbisemle

taşlarla birbirimizin başını yarar

Martılar konuyor omuzlarıma

Bir zamanlar yanımda ağız açmayanlar

Kalbinizi kuşatmaya geldiydik.

Çocukluk fotoğrafımdaki kardan adam gibi yanı başımda

Usul sesli içe değen incecik

Ve ne kadar az konuşur olduk günboyu

Candan selamlarım,

Çalıyorum kapınızı,

Benden artık pes

yığıldı içimize

İşimize geldi.

Bana bakarak uyu,

Ödevin cümleleri birer birer sayılmaz

Gözlerinin binlercesine görürüm

Kuşun Ölümü

En güzel film sahnelerini,

<u>senin korkularını, benim inceliğimi doldurup yüreğime, </u>

Gözlerin Dünya

ufkun kararabilir birden

sus, cümle yetimler hatrına

Bugün de böyle yaptım

Senin Bir Ceylan Gibi O Mahzun Bakışını

bütün gece sevişmekten

sel baskınlarınızı, salgınlarınızı

Dokunun; boşlukta bir taş gibiyim

ey adamı ikbal kıblesine götüren yol: Ayak öpme yolu.

Ah, kimselerin vakti yok

Beklemek ve görmek. Birbirinin benzeri sözler,

?Dur! Sus! Yapma! ?yı bilmek,

Bu yüzden ölü yıkayıcısıdırlar

hak etmişsin uykuyu

Sonra sana değil dünyaya aktık

Çünkü her yıl yeniden yazacağım onu

Şiirler doğacak kıvamda yine

bir ağaç gibi olsun bu yazdıklarım:

Aşklarım, inançlarım işgal altındadır

Ayrılalım,

toprak yaz yağmurlarıyla oynaşır

Hasretinle başa çıkamıyorum

kavanozuma gelirsin.

Her oyunu bozan gizli zor benim

taşla her şeyin birleştiği, o yerde, o, sende, o, saçlarında, o uzaklıkta,

karakollar taranır

Şimdi bir teknedeyim seninle birlikte

bakışındaki hüzün değildir umut

kendimi de koysam ayağımın altına

Karanlık sokaklarına dalarak şehirlerin

ilkyaz mı bu hani nerde Ankara

O zaman kurşun gibi bir korku saplanıyor kalbime

yıldızlar vuslat için her gece iner sana

Pırıl pırıl dereye

Boynun diyorum boynunu benim kadar kimse

?Seni seviyorum?

kulak uçlarımız vurulmuş ceylan diyoruz

Kapanıp açılıyor bir mavi

Uzak dağ köylerine vuran ay ışığı

Her zaman biraz olsun gecikirsin

aymışam yarı gece,

Ölü yanardağlar, ölü yıldızlar

Yığınların mutluluğu kavgasında hep yerim.

Aşk yalnız bir operadır, biliyordum:

Fötr şapkalı kelimeleriydik,

Bir kemanın tellerinde ezilsin kalbim,

önünde yanılmış bir çocuğun durduğu

kimi sevsem bir başkasını sevmiş olurdu.

gam varınca yoldan, bu göğsün kapısını açma ona

ıssız gece,

bir avuç sevinçle

Bir Halin Var Özlüyorum

Yeniden su yürüdü dalıma yaprağıma

Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.

sen bilemezsin, paslı hançerdir yalnızlık

Toprağın kadehine ab-ı hayat dolduğu

Kuşlarla konuşabilir

şehrin acemi insanlarını.

Yıllardır öyle kırıldım, öyle küstüm ki, bir ah ederim kaskatı kesilir taş olursun.

ümitsiz durumlar için

Bir hayatı insan gibi tamamlamak güç iştir

herkes çıkarsın kalbini

Dudağımı boyuyorum: pembe kar

Yüzünde ter olan su damlacıklarının

Neden bir yavuzluk

Yüz yıldır alacakaranlıkta

Sırrını ararken patlayan gülle?

o tomurcuk düşlerinin yağmuruyla ıslansın;

bu söz asıl anlamını kavradı

biri bizi yazsın, kendimiz değilse

etleri var beyaz, gergin sıcaklığı var öp öp ısın

Hoşçakal, diyorsun telefonda sen...

Sana taptık ulan

bahar geliyor, ilerliyor yeminler

çok şehir,

Ne ehemmiyeti var ha olmuş ha olmamışım

Sirkeci Garı'nda tren çığlıklarıyla bıçaklanıp

ve kimsenin bölemediği şarkıyı

öyle bir havan olmalı ki adamım,

Gönüllerinde kavga gönüllerinde zafer

İyi anlarında sesin kalınlaşıyor,

Karanfil kokusu.

mayland'da hiç ama aşk değil

Bir ayak sesi duymayayım

Gözümden bir damla yaş,

Günse eriyor yön yön Van Gogh'su bir kırmızılık

Kalırsan sel basar yataklarımı

senin ora'da eylül diye bir mevsim olmuyor

çarparak, çınlatarak alanlarını kentlerin

Zayıf bir inanç birkaç kuruşa bulunabilirdi

Şu kadar binler yıllık karalarım karışıklığım üstüste

İşimiz mi yok, şu Akay'a sapalım istersen

bir aşk levhası çizecek, ah min-el!

Sabırla büyümek demek.

masum, yalınayak çocukluğum;

Uzağı yakın et

Kulaklarımdan kan fışkırıncaya kadar

"güzel olan hiçbir şey hülasa edilemez"

Çalkantısız Üniversitenin yalnızlığın ve ağlamanın

Sözcükler kaldı aramızda

Ay ışığından ak mıydın?

Öbür yanda güneş kendi keyfinde

Yiğit köy delikanlılarının

Ürkütmese yüreğini?

Ve sevinç güzel bir denizle başladı

Yaptığı pazarlık fena tartakladı onu

Bir dolunay doğuyor bakışlarından

haydi şimdi ölüm vakti değil aramızda

Pop, Hafif Batı, Türk Hafif Batı, Klasik, Arabesk, Alaturka

Shakespare halt etmiş derim karşımda

siperleri aşıklar mı doldurmalıydı

Ne bir akşam içinde bir yara göz göz açar.

Lar, sınız.

Yüzün tunç gibi çöker ülkemin bağlarına

Salıncaklar, hamaklar,

"Kızlar tepesi"nde bayrak açılır,

hiçbir zaman sevemeyecek olan insanlar vardır, '

Bazen sevinince annem gibi,

Kimi Sevsem Sensin

Alırsın kime ne verirsin kime ne

sevgilim, dutları ve karpuzları kavruk

Suç ortağın bir sinema bileti

önünüze kızarmış ekmek, bir bardak çay

- Var.. Ama biraz uzak. Üstelik geri dönmek de mümkün değil.

Hayır! Hiç bir şey

Yürürüz başkentin sokaklarında

Küpelerimizi sallasak dönmedolaba binmiş gibi olurdu insanın başı

beni emziren kaltak şehrin

Boyut boyut yalnızlıklar ağıyordu

Sana bir tanrı getirdim

Bu inciler denizlerin en karanlık noktalarında bile yoktur

vurgun yemiş denizciler misali

Ta uzaklardan gelir gibi

çocukluk defterlerince soluk

şeyh bedrettin'i

Hikaye

Seni anmadığım gün

Bu şehrin bütün sokaklarına sinmiş yalnızlığım

Ve Akşamdan gizlice bir ah çekerek

bin parça eyledin kalbimi neden

18.08.2020

Kedi dili bisküvilerinin bir pastayla konuşması gibi

Heceleme beni artık Allah'ım

biz şarklılar, yani allah'a inananlar, oruç tutanlar,

cana değmenin can yakmaktan başka yolunu bilmiyorlar

Cebimde mis gibi şiirler, kuş cıvıltıları

Bakmaklar

bir keklik dimdik bakınır

Çalılar arasında bir şeyler olur, yosunlar arasında bir şeyler

Deniz daha bembeyazken çıkacaksın yola.

Kurşunlanmaz öpülürdü alnımız

Eylemdir

Geride bekliyenin varmış, aldırma;

Küçümserdi hep ona olan aşkımı

güneşe doğru!

Kız kardeşimsin sanırlar belki.

yetti bir yüzyıl böcekler ve otlarda

Ağaçlarla, balıklarla

Sesini duyamadığım!

Sen eğer yine İstanbul'san

Ve bu açtığımız eller senin değil mi

nerede dans etmişti gözleri dolu muydu yoksa düşleri dolu muydu

Gel gör ki kaderin kara yelleri,

yaz ve kalbin zamiri, seni giyindim

Tak, tak, ayak sesimi aç köpekler işitsin;

rüya kahrım, rüya zindan.

bu, kişinin kendi içinde eriyip, yok olmasıdır

ben de üşüyorum desem kim inanır

Adını Dostlar Meyhanesi koyacaktık.

Soluğum bir kuş gibi uçuyor ellerine

Beni kendi trafiğinin kazalarında zayi etme.

belki saçlar taranırdı bir sevişmeden sonra

Seni öylesine düşündüm ki,

babamın bir sözü geliyor aklıma hep

baktım gökte bir kızmızı uçak

Herkesin bildiği dilden bir isim!

Aynı şeyleri duyardı;

geri dönüp vuruyor çalınmış zaman

Islak Gül

Ve güldün rengarenk yağmurlar yağdı

Toprağından sökülüp atılmış ağaçlar gibi

Bilinmez nerede eğleşecekler

gönlümün bataklıklarında saklamaktayım

uyanmasın diye içinde uyuyan karanlık,

Koltuğumun altında

birlikte gidelim maviş anne

bu ilişkinin topoğrafyasını

gömleğim zifiriymiş, boynum

Ürperiyordu savrulan yelelerimiz

Ve nişancılar çöktü.

alev bir saç örgüsü!

Hummalı bir kovanda bal yapan arı mısın

karanlık bir kuyu gibi bakacak düşman gözü

Ruhumun adresi kalbinde saklı

Titreyen kenar mahalle çocukları

Beni sevmesen bir çakıltaşıydım şimdi

Kırıp camları bağırsam

senden başka küsülecek kimse mi bıraktın bana

İri buğday tanelerinin trenleri yürüttügünü bilmeyiz

Herkesten yapılmış duvarlar adına

Bırak vehmimde gölgeni

Ödevini gösteriyor her nesneye

Yapayalnız kaldık

şeker de yiyebilsinler.

Bir gün de önümde soyunuverdi

Ne sabahtır bu mavilik, ne akşam!

İnsan eliyle ölmek insana ağır gelir.

içimde bir boşluk sana yandığım kadar/

-Avluya çık

Başkasının? Bir başkasının olacak...

Yıpranmış kadınlar da bir atasözü gibi

Ömür boyunca ya bekliyor ya bekletiyor insan.

Gel otur yanıbaşıma erişilmez kadınım

simsiyah gecelerde budanırken ah ömrüm,

Hiç büyümedi gülümüz...

beklenen bir ses gibi avlularda.

Hiçbir şey elimde değil

Yağmur yağdıkça

<i> Ama Ben Yine</i>

bir kadın seni sevdiyse yollarınız ayrı olsa da tek duası "iyi ki seni sevmişim"dir.

Ne kadar safsalar o yükseklikten düşer ölürler

Alın tek kat elbisemi size vereyim

Ruhum doğum sancısında kanatlandı kanatlanacak

yani hem sana karşı, hem senin için

kimin içine değebilmiş bir dudak?

Kimsin sen, kimsin?

Deniz akşamlarında kalsın şarkıların

Demedim mi senin uçmanı sağlayan ben'im,

aslında kumdan, tuzdan ve ışıktan oluşmadığına?

Kuş öldü herkes mi arıyor

Adımlarımızın kısalığı bundandı

Hem vuruyor, hem çığlık atıyorlardı:

Kim bilir ağladığın günlere gülersin

Sen kimbilir, rüzgarlı eteklerinle

İstanbul'da doğup büyüyen

uykudayım,

Umay gibi yumuşak huylum

Sahiden bir öbür dünya varsa eğer,

Çıkılmış bir yolun ilk durağında bir mevsim bekledim durdum.

Aşktan ve umuttan başka

<i><u>Sana sırdaş oldum dost oldum koynumda ağladın </u></i>

Nasıl titreşir terazi uzun süre,

sözcüklerin hepsi iğreti

Genç kız gerilemedi

Düşer aklıma gözlerin...

imtihan çığlıkları yükseliyor üniversite'den

Anılarım aktığında oradan ve o tufan...

her bakışın bir damla ab-ı zindegan idi

Vakitli vakitsiz vurup dururken

Yıldızlı gökten bana soracak olursanız

Hem içme diyorsun, içme de çıldır!

beş dakka tut bir aynanın önünde

İşte o kadar.

Minibüsleri morarmış sokaklar

Günahlardan yapılmış hayaller var mı içinizde,

Konuşsam bir türlü, sussam bir türlü

Sessiz Düşünceler

<i>ve ayımın gözleri saydam</i>

bana güldün ancak bilmiyordun

ardından bakmak, ama ne bakmak öyle

O anda hapşırdın, çok yaşa dedim,

bir yıldız bir yıldızın ardınca gider

<u>SUYUN SIZLADIĞIDIR</u>

Ama biliyorsun. Acısız ve sevdasız gidilecek bir yol yok.

ekildikçe anaçlanan toprak

Yetmez mi?

Orada ufuk çizgim

Alsam avuçlarıma okşasam.

cılk yaralar halinde;

hala barınağıysa yalnızlığın

Kaçamak bakışlarıyla geçip gittiler

sol kasığımdan vuracaklar

sevgilim, oluyorsun

İşte yeni bir dünya peygamber sözlerinden

Küçücük bir paketi dişlerinde taşıyarak

Acı mıhlanıp bir kalpte durmasın. Ortada dursun. Olur ya biri eline alır okşar, biri alnından öper. Az unutursun.

Her affın içinde bir intikam gelir gider

Sonra orglar flütler kontrbaslar

geriye dönmeyi sevmem

erkek denizlerde mitoloji

Solgun yollardan geçtim.

İsteriz bütün dostlar aramızda olsun;

Güzelliğini hatırlıyorum bir yaz günü

ve benim o boğulduğum armonika

ihtilal haberidir

hadi gel

Sen bakma ey, mutlaka seslenmeliyim

Dost gülücüklü

Sana veda

ve neyin nereye konulacağı konusunda

hatta kuyruğuma basma diyorum

İçindeki mutlu yüzleri düşünüyorum

Zarf üstüne gözlerini çizerim,

tren düdükleri iç içe giriyorlar

hiç durmadan yağsın kar

İster sağa dön ister sola

budadılar sebep

Yolların bağışa döndüğü yakınlıklar adına

ya da şişhane yokuşunun başında kendini suçlasan, yapma kol saatlerimiz durabilir

Yalnızlığını adlandırıyor o kadar

bazen bir melek saatler boyu

Tek ümidi, cuntası

onlar adına

Dillerde dökülüp sayılır saçın

Kirpiklerin karasından

İki film bu akşam,

<i><u>Saçların, avuçlarıma</u></i>

Belki de şair olurum seni de aldırırım yanıma

kütür kütür küfrediyor gece imanıma

Dakikalar bir ışık hızıyla geçerdi

En müstesna doğuşa hamiledir kainat.

İşte geldim, işte bu sana ilk gelişim

düşenler için yalnızlık,

Bir ölüm... geniş odalarda pembe

uzak bakışların

Çizmedeki kedi

Bir nefeste çıkmışım bizim yokuşu...

can nasıl dayansın, nasıl dayansın?

<u><i>Bütün şiirlerde söylediğim sensin</i></u>

Gözlerinin dolar gibi olması renginde ve

maviye bak.

Dediklerin çıktı, ihtiyar bacı!

Sevişmen savaştan beter

Halkların kavgasını ve kavgamı benim

Öp biraz!

Otobiyografi

Sen de anlat doğduğun yerleri,

İçimden dedim beraber yürüyelim olur mu

kanlı bir muşamba gibi savurmakta

yaramıza,

sesini köpüğün ve pirincin

Başucumda gördüğüm şu satırlarla yandım!

gezinip durduğumuz zaman konsolu.

Ellerinde telaşlı bir ağaca bakıyorum

bir türkü

gözlerine bakmasam, doğar mı güneş

Sevginin kadrini bilseydik eğer,

Anılar defterinde gül yaprağı

Kızlar Kayası gibi dikilip kaldı ahım

bol şanslar deyişiniz, şanslar deyişiniz, deyişiniz

öyle "yanına almak istediği üç şey" falan yok.

ve saçlarımdan bir demet düştü suya

Bilemediğimizdendir ve tanrı

Atların köpeklerle konuştuğu bir bozkır

Annesi han kızıymış

Ve yağmurdan ıslandıkça Edirne postası

Ve işte en geniş cümlem:

Kimsesiz odanda kış geceleri

helva yedim şarap içtim göğe uzandım

açıkça saçları belirir

gibi bekliyorum ansızın gelir bir şifa

karşısında birbirine yaslanmış onlarca konteynerin?

avuçlarında bir tutam saçla

Zehir aşkı bilir oysa bayım!

Yaşamanın güzelliği kadar

müminler müşriklerle savaşırdı.

herkes gibi

keşke fark etmeseydim korkarım,

Ne nefes

düşüvericek ellerinizden ve

Horlanan kedinin köpeğin kırık kalbi yamultacak hepimizi. Hiçbir şeyden değilse bile yüzüne bakmadan geçtiğimiz dilenen çocukların intizarından yanacağız. Kalbi kırık kilolu genç kızların ahı hepimizin ağzına sıçacak. Biri bari yazsın ulan o çocukların dramını. Bir sürü orospu çocuğu o kızları göz göre göre kandırıyor. İbneler! Demin şahit oldum yan masada. Kızcağız gözünün içine bakıyor puştun belki beni sever diye. Herif sıkıştırıp okşama derdinde. Ya masayı başına geçirecektim lavuğun, hadi ablam kalkalım, evine git, siktir et bu yavşağı diyecektim ya da hesabı isteyip kendi başıma kalkacaktım. Kendi başıma kalktım! Çünkü ben de korkak bir pisliğim sanırım. Allah belamı versin. İnsan insanın korkaklığıdır!

Ben kaçıp gitmeye hazırım,

oysa sehir aşağıdan seni çağırıyor.

yüzde hudutsuz kere yüz...

Saçım, sakalım birbirine karıştı

bir mazluma

Melekler okşadı ve inceltti tenimi

ama o senden ayrılacak

gül üşüyor?gül üşür-

Gül gecenin şavkında

açar bin yılların kapısını

Perişan gecelerle, günlerle geldim sana

Gençliğimin rüzgara verdiğim yılları

sıcak omuzlar değerken omzuma

Kal ki sevda neymiş, aşk neymiş kainat tanık olsun.

Tutmaz çocuğun ayakları

Göğe Bakma Durağı

çırpıyor ışıkta yaldızlanan kanatlarını.

burcundaki dokunuş. Genzi yakan

ufku muallak deniz, bir yanımda

kimi yürekten sevdiysem,

her üç ayın sonunda.

nakışı

yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını

Koşup anlattı duyduklarını kahya kadına

Yalnız günah parlar zifiri karanlıkta

şimdi ellerim de çok nazlı

Neden görünmüyor, bilmiyorum

Diğer kanalda da senin sevdiğin dizi

Her zaman

tek katlı villalara, evlere baka baka

gayret ettim ve sövdüm

Ol dedin olduk senden

Ama öyle sessiz baktığımız duvarlar gibi olmaya çalışırken,

Bir de yüreğine

bol çelik bol yıldız bol insan

Ser önüme bir hazine gibi güzelliklerini

Uzun yollar bu sesten silkinerek yatıyor...

adım ki kendini taşımaktan izleri silinir

hüznün nasıl da benziyordu

Peki İstanbul ya ben

bir kadın seni seviyorsa kimseyi öyle sevmemiştir.

resulullah süper bir insandı, ben o kadar değilim,

Ateşi kıs pirinçler diri kalsın

Yangınlı ufukların dumanlı perdesinde

fotoğraflarını güneşe koyacağım, bir an önce sararsınlar diye.

Diyecekler

Tam zamanında başka bir şehre gidip ayaklarının üzerinde durmaya çalışmalısın.

ve yüreğini tahta bir kavalda

Karanlıklar ülkesinden süzülen

Bütün arayıp bulduklarını yitirsen bile

Ah o inatçı, gürlek meşeler

İlmek ilmek işlensin

kıyıldı nikah

Yetişir heceleme sök beni bir kere

Gelmiş Bulundum

koca bir tomruğu kaldırıp kaldırıp

Kulaklarımda duymadığım bir musiki

hepimiz aynı anda yenilmiştik

paldır küldür yıkılır bulutlar

En sevdiğim çiçeğin saksısı kaysın elinden

bunca kırık cam batmışken ayaklarıma

mutluluk ne zaman çıksa karşıma

Dışlarına binlerce A çıkacak.

Aynı şeyleri seninle aynı anda düşünmek birlikte ağlamak gülmek.

alıp götürsem gelmez ki...

Hep duyulan

Gidelim istersen suyun

sahanlıklara doğru geçti

bakıyorum aydınlık;

Gülebildiğin kadar mutlusun.

Korkmak ne ki, soruldum, sorduruldum...

Seninle başbaşa yürüyecek.

lira bana alper borç bugün verdi 700.

saçların dikildi karşıma bir sokak köşesinde

Hangi cisimdir açıkça bilmek isterim

parlak kan kristallerinden özlem resimleri çizdim kağıtların çıplak tuvaline

yaktıkları tütsü, okudukları yasin.

O boşluk doldu sanırsınız

Sanma ki fasl-ı bahar geldiği gibi gitmez,

Bir gün duysan bittiğimi, tükendiğimi..

hayalleri, herkesin yüzüne yakışan bir hüznü vardı zaten.-

Ne kadar hatırlatsan kendini boş.

Çünkü, öldüğümü anlamayacaklar neden

<i>NOT: </i>

Çok Değil Ki

şefkat, şehvet, şiddetle

Ağlayan bir çift göz

Beni sevmesen

böğrüne coşarlığın

Ama bugünkü gökyüzü onun ayrılıkçaya berbat bir çevirisi.

eklenen hangi düşler bir sonraki sabaha

Sevdiğini Düşünmek

odanda ocağın üstüne korsun

Sicim yağmur taklidiydi

O senin ağrın

usulca bütün erkekler ölür.

sesimde bozkırın nezaketi

Ölürüm çekersen ellerini avuçlarımdan

kendi başlarına.

O kömür kırıntıları arasında parlayan bir cam parçası.

Maskelerden arınmış yüzler, sımsıcak kahkahalar..

Herkes dişlerdi acı meyvelerini,

Bütün pencereler açık biri kapalı

boyuna dünyayla ilgili kitaplar okur

Bir işaretimize bakar

ıslak bir gece en fazla kendini çoğaltır

seni yalnızlığından tanıdım

Artık senden mektup beklemediğimi söylemek için

aklında bulunsun.

Geçerek bu dünyadan bütün ölü şairler

Kargapazarı dağlarını dolanan yaşlı ve öfkeli bir

Oluşa gülüyorlar kuşlara çocuklara

Birkaç köy sular altında.

Unutmak, yaşanmış ve yaşanacak olanları yok etmek, silmek, haritanızı

Kalbim Unut Bu Şiiri

Durup Dururken

deli rüzgar yine sarhoş, hovarda

Üşenmekten kafayı yemiş bir meczup gibiydim karşılaştığımızda. Varoluşumu ağacın, kedinin, çiçeğin varoluşu gibi sıradan ve bitimli bir varoluş kabul ederek basit ihtiyaçların ritmiyle hareket eden, hiçbir şeye şaşırmayan, olmakla olmamak arasındaki farkın kimse için fark yaratmayacak kadar küçük bir nokta olduğunu zanneden bir yarı deli... Sonra sen geldin. Çok güzeldin bir kere. Sırf bu yüzden bile bir sürü hayal kurulabilirdi. O yüzden de bir sürü hayal kurdum hiç üşenmeden. Birlikte bindiğimiz tramvayların birdenbire tenhalaşacağını, birlikte Jehan Barbur dinleyip dans eder gibi yapabileceğimizi, birlikte insanların evlerine tıkıldığı saatlerde uzun şehir yürüyüşlerine çıkacağımızı falan hayal ettim uzandığım füme renkli kanepede. Ve sen tüm bunlar olup biterken çok güzeldin. Hep... Öpüşmeli sevişmeli şeyler de gelip gelip gidiyordu aklıma tabii, allah affetsin. Çünkü cidden çok güzeldin.

Belki bir aşktır bu kentin

Sürmek mi istiyorsun masal arabasını

Ben hangi pazartesiyi beklediğimi bilmiyorum

yayılırlar toprağa

Onun için savaşı sevmem

Siz, hayat süren leşler, sizi kim diriltecek?

falları grafiklerde bakılanlar siz de işitin..

Aldırma Reis

ve sabahları bir öpücükle yeniden doğacak olan

Sen, arkadaş sohbetlerinde, fotoğraf çekinmelerinde ve metruk meyhanelerde mütemadiyen gülersin; ben sadece seninle gülerim..

Adımın bir harfini atıyorum

ağlar gibi yürüyerek gidiyorsun,

Pazartesi günlerini ve haftanın öbür günlerini

Ve kazanmış görünürken derinliğimizi

hayatın ve ölümün iç içe geçmiş

Andıkça parıldadığım,

Kuşlar konacak dallara

bir kuş da değildir

eksikler, eksikler, eksikler, eksikler

Sanmakla kalmadı

Bakın! demiş olmalıyım henüz avladım O'nu

dudaklarındaki tuzu dudaklarıma almak için

biliyorum dokunsam parmaklarım kırılır

Mavi ipek kış çiçeği

Aslı için kül eyledim Keremi

yeşil ceketin sardı beni.

bir şiir sana bunları söyler miydi sanıyorsun?

bir daha düzeltilemeyecek sözler

yarası

<u>BİR YUSUF, BİR ŞİVEKAR</u>

Bunlar düşünmeye değmez

delip de geçemezsem gözü

Yürürken otururken yatarken

o dakka telsizime

<u><i>Göçmen kuşlar gibi çok uzaklardan</i></u>

yasak bir ıslık dudaklarımı yakacak

Aşk kalmıştır otlarda yılı götüren,

Bütün açlıklardı kavgalardı gördüğüm

Gelip geçenler, yağmur altında

Diyelim sapına kadar şair bir herif çıkmış ortaya

Kim ne derse desin, çekmeye değer,

Önünden boyuna başkaları geçecek,

bir acıyla görüşür:

Hangi şehre gidilir yalnız başına,

Hizmet ederken gördüm gece kulüplerinde,

Ölüm ki ancak bir başka ölümle yıkanır

Unutulmayan

<u>Ey büyüyen birşey sakın durma, dünyada</u>

hiçbir kıza hiçbir soru ısrarla sorulmuyordu

Dilencinin önünde kahkahalar atıyor,

sevinç

Benim aşkım uymaz öyle her saza...

Yokluğun gayri şurdan şuraya geldi

Sığıntı Kuşu

Varsın açıklamasın kendini hiçbirşey

tarantula yazdılar diye göğsümdeki yaftaya

kendine bak; sende bir serserin bir sarhoş?.

Ve tanrının sana gülümsediğini

Senin gardiyan olduğun o zindanda

Ey gençliğimi harcayanlar, ey kağıttan kaplanlar, zavallı sıçanlar.

Nasıl başlatıyor

Uyandığı şehri tanımayan

cehlin katran sularını. ey biçilmiş parsın

haritanın

Sorulması belki de şimdi onun

ta ki bir savruk gelin

Beşiktaş'ın maçı olur mesela

kabzası gençlik resimleri ve hüzünlerle çentikli.

sürekli çağıran ve ayrım yapmayan toprak

daha ellerinin bütün yalan yanlışlarımı doğrulayan bir hakikat gibi

Andırıyordu tatsız tuzsuz bir yemeği

Ve güller katmer oldu güldüğün yerde

anladım, yalnız ben kalmışım o kuşkuda

Her günü seninle tekrar tekrar yaşamak

Bazı ağaçlara kapı komşu

Mektuplar alırım

Yanıyor bir ateş için için

Cesur savaşçıları taşıyan kışa.

Karakışa döndü yazım baharım

Bekleyenler İçin

sevdiğim kadınları deli gibi kıskandım

eşyadan arınmadan önce

heybetli gurupların belirdiği saatlerde

Bir deniz kıyısında duruyor

En eşsiz dakikalar sürsün senin yanında...

çayda eski bir keder

Anti-Emperyalist Aşk Şiiri

Bıçak ağzı gibi bir sızı var

Sekiz düğününden önce

O yaz seni ne çok sevdiğimi

Kolları kelepçeli bir adamla

sağlığın yerinde mi?

onlara bir salon çiçeği olmadığımı söyle

Kirli ve temiz haritaları doldurmuşsun

hissedersin, battığını, giderek çıkmaza girdiğini... Ama yine de engelleyemezsin

Hadi çamaşırları yıka ölülere ağla

Her yaşta biraz gecikilen

Hüzün dolu yağmurlu gecelerde

Dostluğa, kandaşlığa, aşka evet

ve bende bana tanımadığım bir adamı göstermene rağmen

Bulutlar bir yeşil, bir beyaz öylece

leke bulaşmasın diye su birikintilerinden sakınan

Güç yetiremediği

solak defterlerde uğru

Uçup uçup yüz sürüyorlar

eski resimlerde kalırım

eğilip gözyaşlarını silmelisin

Kaç adayı batırmak için kaç deprem yarattınız, bir adanın üstünü

Dışarda rüzgar.

Benim için hayat,

Şefkatimle duvakladım ben seni.

leylakta sıkışan buhar için

İnen karanlığın iğneli beşiğinde

Ekmek tut zeytin tat

Nasıl vurgunum bilirdin,

Altı yönüm harab, beş duygum harab

elmayı koparırken dalını gücendirmiş

kesin değil! henüz tanıştık...

Mavilerle yaşlanır

Yola çıkmak, yolu kat etmek.

Şimdi ben bunca şiiri

Bu suç bizim suçumuz, bu günah bizim

ayrılık kurşun kadar ağır

Sonra bir çaresizlikti zifir

Büyüse bile mezarımdan ormanlar

Cevap versin bu kanlı kuş tüyüne

münir nureddin şarkılarını

<u><i>Beraber yemek yemeliyiz</i></u>

Bir çift kuş, yılanlar, kurbağalar, göçmen sürüler

Yeşertir kaleleri hüzünlü kanımızdaki.

Kızlarım, oğullarım var gelecekte,

anlamıyor musun defne yaprağım

Gitsinler.

Peşine takılan sokak köpeklerine selamınla durmak demek.

ne yemen biraz öncemiz diyelim

Biraz sevgi sunmadan duramam

Çalınmış başkalarına nazar ediyorsun, etme.

Rüyalarım unutulmuş bir handa pes desin

bir eylül göğünün bulut kümeleri

Ha Yanıp Ha Söndü Ha Yanıp Sönmedi Bir Ateş Böceği III

kapkara hayalet gemileri geçerdi

Gözüm imza yerinde başka ad görmedi.

Sırtında parmak izleriyle zamanın

şüphesiz bir delilik yapardım

bahçeye diktiğim beyaz karanfil

Belki karşımda değilsin yanılıyorum

Bir gül olacağım şiir bahçesinde

Sinirli bir elin uysal bir bardağa

sımsıcak ve biraz boynu bükük

hırsız cenazelerine bine bine

urlarımı kesiyorum kör bir usturayla

Hak yerine getirdi en büyük niyazını;

O yerin suyuna, o yerin toprağına benzer

bitab bir gözle okunmayı tercih ederdim

gül dokunuşlu sözcükler seçtim?

Hangi şiire başlasam suskunum sana

Her şeyim karadır, benim, gözlerim gibi

anavarca kayalıklarına tırmanmak isterdim

Güvercinlere emanet ederdim yüzümü

bir gün konuşmaya başlarsa, ne oldu

Nice yorulduğum ayakkabılarımdan değil

Yarın ölecek gibiyiz.

Anneler çocuklara hep seni içirecek,

buruşuk pardesülü adam dalgın

Bir ak ölüme suçsuzlar, öbek öbek;

Biraz da şairlere özgüdür hasret

hep bir çıkışı oldu girişlerimin

Kahvaltı edip ağladıkları pazar sabahları yokmuş o zaman.

Anlat biraz!

Ve Fahriye'nin kürek kemiği tam ortasından kırılsın

ya korku biriktirmek yetisini.

Kuşkulu bir yağmur yağıyordu

Kış ortasında çıkıveren güneş gibi

yüreğinde kanayan karanfil

27.11.2020

biliyorum kafiyeyi bozduğumu.

Gittiğin zaman

Kargalar vardı sessizliğin dilinde

Doğruysa bu yargı

Akşamüstleriyle boyadım vazgeçen ağzını

<u>Yeter ki bir ömür boyu benim ol</u>

Ta derinden acısını, çaresiz kalmışlığın.

Koyak daha bir can kokulu.

Saçların çiçek tozu, çam kokusu

Bir sen varsın işte bir ben bir de senin gülüşün

yüzyıllar buluşup bir an eder mi?

Çoğalmak için bölünmek midir yoksa

mümkün silahımı halkımla bulmak.

yalnızlığın o mutlu gerilimi

Aşk diyorsunuz,

Oraya buraya koşuşan insanlar

dudaklarında mizan

Savrulmaya başladı karlar etrafımızda.

- Evet.

bilerek yapmak bunu.

ne olur sabaha karşı rıhtımda

"İnsan diye bahsetmezdin?"

Dökülen tüylerine tutunmadın kuşların

biten başlayan aşkların ortasındayım

biz kristal gençleriz madam,

bir başka denizle buluşan bir deniz gibi

Ne var ve ne oluyor

sevinçle kederi

Beraber içelim tut ellerimden.

Ben göğü hep bir kurşun gibi ağır

Unutmak, unutmak, unutmak.

Ne Dünya Ne Gözlerin

düşündüğünü görüyorum beni, izlediğini, sevdiğini sevdiğini sevdiğini

İnsanca ateşler almak için

Senin için görülen bir düş de ben olsaydım.

mesela, şimşek de çakıyorsa ben çok korkarım ağlarım

ben ne aptalım

evet ama,

ne olsa çözülmez yüreğimin kuşkusu

odamız ılık

insanlar karmaşık ikinci el yalanlar

Sen gideceksin...

ve kuytulardan, unutulmaktan tek tek

yoksa şimdiye kadar hesapların tutması lazımdı

Hiç endişesiz yaşayabilmek, nasıl bir fiyat?

Ey, ömrün en güzel türküsü aldanış!

aklımın isyan vadilerinde yasak bir kentin hala ışıyan kitaplarını

Yarı geceden sonra telefon ettin mi hiç

Hem İskender'in talihli atıyım

Gecenin en berbat saatinde,

Yüreğine Toroslar? dan çığ düştü

yani bir yaşam gibi yaşattıkları ölümü, korunamadıkları

Ben benimle savaşıyorum,

Yayla dumanı gibi gözlerime her akşam

Kaç çeşit demir deldi Ferhat,

seni yabancı bilmekten

Kırmızı çantamda bayram harçlıklarım olmasa.

anımsayamadığımız tasarlayamadığımız o kırlangıçları

Şurda senin gözlerindeki bakımsız mavi, güzel laflı İstanbullar

Serpilmeye başladı bir yağmur ince ince.

ve beni kendime getiriyorlar yavaşça

Oysa bir dantel külot bir gecelik

sessizliğin künyesine yazan yabancı

çok eski bir handır.

Adam

düşlere ömürler veren o duygu bulutunun..

yetkili memura

Ben de çıplağım ama elma yemiyorum

unutulmuşluğun kahrından

kalbime battığı bir sonbahar günüdür

o dünyadan, o şiirden öcalmalı demektir

uyuyan balıkları avlıyor İsveçliler

Hazzın gücü Hüsnü Yusuf'u kaçırmak için yetmedi

kahverengi kahverengi sıkıldı

Dökülürler bulvarlara yapraklar gibi.

doğadan bir vahiy bekledimse boşuna

bir yolculuğa yeniden başlamak için:

Ey durmayıp ağrıyan kemiği usumun!

Başımda lacivert berem

Kırılan bir boyun gibi, orta yerinden kırıldığında ömrüm,

Gel Tanrıya borcunu teslim etsin bu yürek,

Oysa hepimizin gidebileceği bir vadi olmalıydı.

Senin yeşilinde orkestralar Debussy'den çalıyordu

<i>ne söylerdin, kalbinde esip duran rüzgara?</i>

Yazlık sinemanın kapısında saçları taralı bir oğlan,

Sana Bir Tanrı Getirdim

Eşsiz bir mutluluktu yaşadığım

Canımın acısıydın.

ilk tılsıma vurulmuşuz seninle ikimiz

çapraştım, and içip ayna kırdım

Mutfağa gidip domates çorbası pişirdim.

gibi seni düşünüyorum

neyle örterse örtsün,

Dilimin ucunda küfre dönüyor her sözcük

Akıp ezgi ezgi artık çağlara

hazzın ötesinde sevgim hiçbir zararın erişemeyeceği yerde bugün sevgim

hatta dua etmekten...

Arsız burnunda çocuk

Zehri gibi kendi hayatımın

Ondan..

Ne demek...

İçimizde sonsuzluk kavislerinden izlerini taşıdığımız

Babam karanlık bir adamdı

Ey zulümler sahası... Evet, ey parlak alan,

Ne kadar yakından ve arada uçurum;

Mehmet Akif İnan

Korkuyorum

Sarılmadan geçip giden uğurlamaların, kavuşmaları hep beklentisiz

mor karanfiller, taş basamaklara...

Uykuya varmış gibi görünen yılan yollar

Büyük acılara tutuştuğum gün

kaç uzun mektup yılı kaç sabır yılı bu kanımı içtim

Mona Roza

Kan Ter İçinde

adını bilmediğim bir şey

Müdür bey dert dinler, bugün 'maruzat'!

bağlanmadı ay ışığına

Buğulandı ve ağladı camlar,

Sen kalabalıkta bulup bulup kaybettiğim kimya

bir kapı önündeyim, girsem suç gitsem ayaz

kaygılanır, duraksar ve sessizdir;

16.04.2020

bu kadınların değişmez ve değiştirilmesi teklif bile edilemez olan maddelerinden biridir.

Boyuna hüzünlü şeyler düşünüyorum

Oturdum sarı şiirler yazdım

istekle esrik biri, biri bir korkuyu emziriyor

nemrut ateşiyle sabaha kadar

elimden tutan yaz, ömrümü onaran anne

Aklın ermediği yere yöneltir.

Birer küfe gibiydi omuzlarında hayat;

bana kim olduğumu soran kirpiklerinin..

Şaşkınım, kayyumlar atanıyor hislerime

Kimse bakmayacak resminize.

Karımınkinde tuhaf bir kalınlaşma, kuruma

Bir harman yerinde ya da

senin kalbini kakışlardı

Bu mahşer birde annelerinin kalbinde kaynar

gül dokunuşlu

Kitaplar arasında en son okunacak kitap gibi

kar yürürdü gözlerime tüyden ayaklarıyla

sular köpürmemeliydi rüveyda

Erken düştü masken yüzünden

aradan biri soracak: hiç mi ihanet kalmadı karnında?

Daha dündü sanki, her patlayan sağanak bunu anlatır

bir an sonrasını. Sevilmek, sevilmek hep sevilmek

gök de bir mendil takınsın boynuna

buğday başaklarında,

hayatın maskelenmiş gerçekliğine

Dedesinin elinden tutup Kubays dağına götürdüğü

yine ben gelecekmişim mevsimlerin üstüne

aldım pazartesi akşamı bir okka sucuk

herkesin indiği otobüslere bindin usulca

Gözlerim bir noktaya takılı

Bulutlarda bir kent var: O'raya

Başını önüne eğince

günlerdir yoksun... öfkeni bile özledim... nasıl bir uzaklıktan geleceksin bilemiyorum... ayrılıktan medet umar oldum... kaşlarının işaret ettiği yerde duracağım... kararan gümüşler gibi duracağım... bir ülkenin acılarına tutunarak özür dileyeceğim...

Gönlüm seninkine yardı,

Dantelli bir akşamdır ufuklarıma çöken

Beni bırak göğe bakalım

Hiç iki kişi gibi zevk aldın mı bir konserden yalnız başına?

Ne güzellik, ne de tat var baharsız

Sebeb-i Telif

Bir gün işte bu yüzden göze geldi

Kırdığım ceviz sayısı kırkı geçmedi daha

Oğlu eteklerinde büyüyen taş

aynı karışık saçları, ince boyunları ve sıska bacaklarıyla

<u>Usul usul inen </u>

<u>Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği</u>

Dağ çiçeğim yaban gülüm asi sevdam.

Gitti giden

saat kuleleri dökülürdü dallarımdan tanrım

sonra bu diz boyu yaprak ölüsü

İlk mavi, doğru mavi, çayır çimen bilgisi

Raydan çıkma bundan sonra.

hem yatalak hem öpmeden geçiyor

Bir kıraçta kuru dala

Bir köpeğin ön dişlerine

Ve bir gün birinin adres sormasına benzer

Kalbin hep böyle yavaş mıdır Ruknettin?

durmadan hayal değiştiriyorduk

Çılgın Hüzünlü

o nehrin iki yakasını birleştiren.

Şimdi uzakta

buğulanacak

Dilediğince yıkan sularında gönlümün

en beni sevmekten gidince ben bana borçlu kaldım

Al başını, kaç bu şehirden

Bir kız çocuğunun hayalleri kadar.

terlemiş vücudunu silerken

Herşey açıklığa kavuşurdu

Çevrene üşüşen zeytin ağaçları

Hem karnı aç

İpsizin biriyim, doğru

Kalbimin doğusunda bir yalan dünya vardı.

O kadar da çekilmez olmazdı yalnızlıklar,

Özlemek

beni bırakarak...

ne zaman dondu pusula

cebime iki avuç toprak dolduruyorum

ne zaman o senin bildiğin zaman,

Kızıp en sevecen adımlarla üst kata çık

nergislerin açmadığı saatlerden hevesli geldim

Karanlık geceleri korkutsa da günahım

Senin hayallerinle yandım düşlerin civarında

Gözüm yok hiçbir şeyin yeşilinde, ağında

Bilmek gerek.

Diye düşündü Şivekar

Sen yolculuklara yeniden başla

durmadan düşünürdüm: bu denizden başka deniz

hem zaten ben sonbaharda doğmuş biri olarak

beyninin yukarsında?

ama Fanya Kaplan

Ve yaşlı kadınlar

ne kolay öpüşüyorlar yıllar süren intiharlarla

Öyle mahcup, öyle dalgın, öyle boş

tutulduğu yerden parlayan şiir.

Solmuştu bahçemde ki tüm güller

merdivenlerde peşinizden koşup da,

kimin kaldığı yer var ki dünyada

gel çıkalım sevgilim gel

gitmiş posta. Ve ışık ışık geçen hızlı tren durmaz

Gitmeden yine gelsen

fokurtum dokunacak herkese yedi ırkın kavşağından.

ben çok aptalım

"giderek" alay da ettik bir ara

O bahar gibi dudaklarda!

başını çevirdiğin için ağladığımı görmedin hiç

yeni yeni anlıyorum

düşümde, yani her yerde

Sen bir çocuk romanı annesi ol isterdim.

Sonsuza Dek Sophie

Düzden eser yelim benim

en çok da içimizde yanar ha yanar..

Benimki senin

Uzak bir kıyıya mektup yolladım.

ne tan atışı doğumların sevincine

Ve altın arayıcılar

Yüzme bilmeyen bir uyurgezer yüzer ya

Acıyı ve ölümleri bırak

kuştur gökyüzünü,

asfaltını da

Ben mezarların karanlık çağına dayanıyorum

Ve dağda ve kırda

ya da çığlığını kızkardeşimin.

sesler ve öteki sesler, nerde dünyanın sesleri

Eski şarkıları, sarhoşların ve suçluların

Bitmezdi kederim senin yanında bile

kendiyle dargın

Kan karda kaldı-

Dışarı çıkmak istiyor canım

olabiliriz. ne dersin geri dönmeye; anne

bir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz

Gözyaşları içinde seneler yürür gider.

sanki gece, soğuk elleriyle

O çocuklar büyüyecek

Kanlı Zambak

ağır bir sandık

Biraz daha büyüttü suskunluğumu...

Ey masalar, ey iskemleler

- Sustum ve sakladım bir sızıya sığdırıp ölü

derbederlik, derlenip toparlanmak istemeyen.

Dinmez! Ebedi özleyişin bestesidir bu!

Kars olsun, Sivas olsun, Edirne olsun

Annemin zayıf elleri, ölü gözleri

Sarıl sımsıkı, tenim ol, beni bırakma

15.09.2020

Eskimiş eşyalarız yeri hiç değişmeyen

Ufacık bi parça deniz gibiydin

Gökkuşağından Darağacı

Yalnız yaşayanların işidir

uçurumlar ki sende büyür

Şimdi belki senin yanında

Bozkırlara bulut gölgesiydik.

ömrümüz tehlikeli bir oyuncak

Bırak, acımızı birileri duysun. Hem zaten şiir niye var? Dünyanın acısını başkaları da duysun!

Yıldızsız bir geceydi

yağıyor yeşil.

Aç gözlerini...

Bir kuş gibi çırpınan kalbimin kafesine

Kurşun beyazlarıyla

Mutlak seveceksin beni, bundan kaçamazsın

uzak denizler, uzak yakınlıklar içinde

Evet evet

<i><u>Bulutlar geldi ve üstünde durdu</u></i>

Mendilimi sallarken seni götüren trenin arkasından

Ben oldum, yavrum;

bir erkeğin sevişi

ben de isterdim serin, uzak, kuzeyli bir

keşke birkaç dakikayı ipek mendillere sarıp saklasaydım

İpe sapa konuşlanmaz bahanelerle elini tutmak,

Yas kentinin beyi, kara konağın hatunu

gücüm tazelenmedi, suratım eski. yırtık.

Düşersin yorulursun

Masmavi bir erik kesilir ağzımda

gitsem de her yerde biraz vardır

Kızlarımın gırtlaklarında bir düğüm

Bulsam Kafdağı'nın eteklerini

Hirada bir mağarada

seni öldürmek için çareler tasarlasam

Ruhlarınız koyup kaçacak sizi!

Bugün nişanlansan, yarın evlensen

şimdi bilsen de bir, bilmesen de bir

ben sürürüm zincirimi çöl çöl

Merhamete murdar dediler beğendik

anladımdı o sıra

Şimdi kabilemin savaşçılarının okları

şimdi gülsen de bir, gülmesen de bir

o çirkin mücevher sandığından

Hüsnü Yusuf o hüsnü Yusuf'tu ki yanı başına

doluluk yok bizim gecemizde

gözlerinden bir gül çıkarıp atamasan da

Hayaller alev alev beynimi yakar oldu.

Cinler de acele etmeli

unutmaktan başka güz yokmuş gibi

özgürlükte açan.

Kızaklar tahtadan yapılmışsa,

Seninle buluşmamız ne kadar zor olsa da,

ve işsiz...

sana söylüyorum olur olmaz zamanlarda ölme

yağmura şaşıyorum hala bak

Allah biliyor hiçbir şeyim yok

Bütün çektiklerim senin yüzünden

yaralı. Saat kaç olursa olsun.

Bir kalem yazın vardır

dünyanın sana değmeyen yerleri

arasında

Sisyphe

Ve onu bekliyorsun beni beklerken

bilmiyorum nereden başlamalıyım.

ne beklenebilir.

Bir mülteci hüznüne dönüyor artık bu kentte

Duramazsın ki

akşam yemeğimi ayaküstü yedim

Bir ellerin bir ellerim yeter belliyelim yetsin

karanlık sularda sürüklenen ruhum ve bütün soruların

Solun tam da ortası.

harflerin tahammülüne sığınıyorum

bulunduğumu

Sensiz gelen sabaha günaydın

O duran benim.

biliyorum:

sökmedi ama hoyrat kuralları faşizmin

Bir seni sevdim kendimden başka

Onu tutamadığımı, kaybettiğimi düşünmek

Sen ki benim saat-şakağımda vurursun

Git demişse deli yürek

ama, yalnızlığın kelimeleri yoktur.

Bir demiryolu makasçısının

darası alınmaz yüküm bu benim

Sırtına Sakaryanın, Türk tarihi vurulur.

Kazdımsa ben nereni orda mavi bir ceset buldum

deliren sevdamızın kısrak huyunu

Bir teninin aklığını

gözlerin tükeniş doruklarında

Binlerce meşalenin ışığı kımıldıyor saçlarında

<u>Geçmedi üşümem</u>

Açsam rüzgara yelkenimi;

savaş istiyoruz

Beni yerle bir eden kendince açık olan her tepkiye

ve yüzün ne kadar gürdü

Olmazsa da olsun, bir zararı yok burada dursun. Şuraya bir cümle koydum.

Bilirsin neler için çarpmıyor bir yürek.

zehir bakışlarınla boyanmaya değer mi

İçi boş bir lokanta kalır ortada

Anlayamadığın sevgililik

dünya için. Rüyalarım tüller ve silahlardan bu yana sisli.

ben iklimler coğrafyasının ta kendisi

Yerimize konan ayrılık noktadır benim için,

Etini kemiğini yakarcasına özlemek?

Seni bekliyorum orda, o kirlenen ütopyada

-Freud diye bir şey yoktur.

Kibardı, incecikti kuyruğu;

Bir kadın ve bir gecelik sarhoşluğun peşinde

Çocuksu şarkımızı...

alüminyum olanıyla değiştirdi.

Yıllar yılı görmediğim bir arkadaş gibi

ben yenildim, işte silahlarım

her türlü madeni

Rahat günlerin işçisi olacaktık,

Bir peygamberin kanatlarında teselli aradım,

Bana geldiğinde bundan beterdi

unutulmuşluğumun başka unutulmuşluklara benzemesinin.

bir kasırga beni uçuruyor.

?içerimde ahlak yasası?.

O bütün alışkanlıklardan

neden bizim küçük bahçemizde elma yoktu, neden!

Uzaktayım

hiç bir meşru yanı kalmamıştı hayatımın.

Ben sende kayboldum. Seni severken var olduğumu farkettim. Yıldızlara bakmanın ne kadar güzel olduğunu öğrendim. Görmeden, duymadan ve bilmeden yaşadım seni. Sesini ilk duyduğumda gözlerim dolmuştu. Duymaya şükür etmiştim o gün. Senin işlerin benim çalışma saatlerim bir türlü müsaade etmedi yanyana gelmemize. Belki de fedakarlık yapmadığımız için avutuyoruz kendimizi böyle şeylerle. Aşk sendin benim için. Biraz senden biraz da benden dolayı başka bir diyara yol aldım. Ta ki sen olmadığını görünce o örtünün altında farkına vardım. Artık çok geçti. Keşke yanına geldiğim o gün bırakmasaydın beni, kaymasaydı ellerimden ellerin. Deniz kokan gözlerin kal deseydi bana yağmur gülüşlü yarim. Mutluluklar senin olsun, hüzünleri bana bırak. Tebessüm en ÇOK sana yakıştı benim dünyamda. Belki sen açarsın kapıyı diye koşarak geliyorum eve. Gözlerimi kapatıyorum hep çünkü sen o zaman geliyorsun önüme. Bana verdiğin tişört hala bende, ve sen kokuyor. Gözlerim dolduğunda basıyorum kalbime fularin la tişörtünü. Bilmiyor kimse neden fotoğraf çekilmediğimi. Senin olmadığın bir resimde olmak istemiyorum. Sensiz bir anı biriktirmek istemiyorum ben. Sensiz seviyorum yağmur gülüşlü yarim. Bilemem hangi ıssız gecede atarım kendimi serseri bir merminin önüne. Olurda bir gün haber ederlerse seni ilk günkü gibi... Karadenizin asi kızı akdenizin deli oğlu seni çok özledi. Belki bir gün okursun. Bunları bil istedim. Ben hergün yanıyorum sensizligin ateşinde. Kim bilir daha ne kadar dayanır yüreğim sensiz günlere. Cennet kokulum yüreğim sana emanet sıkı tut.

Çaresiz bir takvimden yalnızlığa gün saydım,

Huduttan götürdüğün şan yetişir yarına! ...

Ve kar yağardı

sokaklarda kavga çıkardı senin yüzünden

ne mümkün.

"Burada bir insan kokusu var"

Mendili kan kokan sevgili arkadaşım

1902'de doğdum

saçları mısır püskülü bir kız

Kanadı kırılan kartal da benim beddua etsem.

umarsız bir saati olacak

16.11.2020

yalnız alevi savunur

aranı açıyorsun kendinle

Saplı'nın hanındaki.

Halılar tozlu

Sokakta ayaküstü

yeni bir şeyler söyle bana ne olur, yeni bir şeyler. kurşun aktı kulaklarıma

gül dokunuşlu sözcükler seçtim

Sana Bulaşmış Olmalıyım

O sevdiğimiz artistin

açılınca açıkları kapatan

Varsın da bir daha değmesin ellerim ellerine,

misal ben...

bir parkta ölümü güzel kılar,

Geçer bütün üzüntün

belirmesini görür gibi

İçine doğdu belki de

ölülerimizin başlarına basarak

bu senet bankalar kapanmadan

Tenine dokundum beni hissetsin diye

Oraya gitme demedim mi sana,

Bulutlar geldi üstünde durdu

Cüceler bunu bilir, gürgenler bilir,

Rengarenk batan günü al karşına

bağrına taş basan ana

Oysa neler düşünürdüm sen yokken

bir kadın seni seviyorsa bittiği an yemin eder bir daha asla sana dokunmayacağına.. ve bir gün der.. ya bir gün.

ağzımda prangası tutuklu rüzgar

bu kadar çok yalanı nasıl söyledim

Sendin denizdeki uçsuz bucaksız mavilik

Teleşsız görünmeye çalışan bir Kafka gibi

Ama bir ağızdan tutturduğumuz gün hürlüğün havasını

Ter ü taze bir baba olduğu çıplaklığıyla

Kirazların ve güllerin tifoya kardeş çıkan rengi

Körpe bir sabahtır silahım

Ben oldum

Leyla... Ela gözlü bir çöl ahusu

orasıdır kadının şah damarı, umudu.

henüz böyle yağmalanmamıştı gençliğimiz...

-şehir mi, değil mi burası-

Duymayınca sesini bir yere sığamıyorum

Aşksa yürümek gibi bir şey

kazablanka'da bir gün kalacağım

Bir tiyatro seyrederim

Bir cehennem ateşiydi aşk içimizde

Üç dal gece sefası,

İçinde tazılar yaban ördeklerini,

dertliyim, viraneyim, ben bir aziz değilim

mevsimler sayılırken

sen gelinceye kadar

Sahraya dönüyorum baharın ötesinde

Silgimizi göz önüne yerleştiriyoruz

Ama vardı yine de her yerde bir oluş

Uzaklaş ellerimden uçabildiğin kadar.

Biz eskiden seninle

sesliler sevişiyor

Günlerce siyah ufka bakar gözleri nemli,

Dönmek istiyorum, dönemiyorum.

Süsleyip saklayarak sıkıntılarımızı

bence bütün homoseksüeller adonistir biraz

Ömrünüzü güzelleştirecek bir şey almadan hayattan

sarmaladığı günlerde

Masamın üstü karmakarışık

Çünkü güneşler doğdu çarşılar üzerine

otobüs duraklarıyla reklam levhalarının

içinde bir yaz gezmesine çıkan çocuğu

sırt çantalı bir duman gibi

Hiçbir şey olmuyormuş gibi sevmek seni

Öyle süreceksin.

Kar manzaralı bir resmin ortasında durur gibi

savrulsun saçların

yüzün sanki sonsuzluk şuasıydı o akşam..

Bakma şimdi böyle kahırlı olduğuma

saatime bakıyorum, hiç kızmıyorum, hiç kızmıyorum

Savur biraz!

Yalnızlıklarını unutuverdiler

ölsem, yalnız kalsam, cüzdanım kaybolsa

Çıkmaz artık sular altından o dünya.

bir gazete sayfasında sereserpe bir yosma

Hepsi Bu

Trene binerken pabuçlarını çıkarmıştı;

Susarım, gerekmediğinde bile bana

Mutlaka unutulan bir şey var

Ölümlü düşlerimden alsan beni.

Ah dayanmaz dayanmaz bakmaya gözler

"Telgrafın tellerini kurşunlamalı?"

sen ve ben fırtınada birlikte güleceğiz;

başından bir maceradır geçmiş

saklıyorum içimde seni bir tufan gibi

Korkuyorum ama artık

Unutur gibi.. ölür gibi daha az..

Yani bir gezginin hep gittiği,

Uçurum çizgiler, kara gölgeler

Sevmeyi unutmuşum kaç zamandır beceremem.

<u>Bu azgın kalabalıkta seni tam duyamıyorum</u>

Nasıl ki, unutamaz insan

sabah üstüme

dört telli bir çalgıdır yani şu tren yolu dedikleri de zaten, başka ne ki

Ey yitik deniz senin az çok oğlunum

Adına yaktığım türküler

Şimdi ben, ağlayarak, sevgisiz kalan kalbi

Ve güneydoğunun yangını pembe

Senin bir suçun yok kabahat bende

beni kurtarmaya gücünüz yetmez

gündüzün kepenklerinde duyduğun güven,

Türk'ün padişahı, bir gök yarılır gibi

Böylece ben, o küskün, o karışmayan dehliz

bir yanıltı daha çiçek aldığım.

Rahmetle anıyoruz

söyledikten sonra söylerlerdi böyle sıradan şeyleri!

Kim kırdı bu aynaları

yürüdüm yıllar boyu

bir yanda kum frıtınası

alaturkalığına, kaderciliğine, bağnazlığına

Aşk konuşulduğunda sen susacaksın

seni koruyacam

istedim hep, çıkmak sonu belli olmayan bir yolculuğa.

Yeni deşilmiş uçlarına sokakların, küçük uçlarında.

gökten değil, yüreğimin boşluğundan ömrümün ıssız toprağına...

severmişim meğer

değiştim...

Kanatmayın diyorum... kanatmayın!..

neyi alıp gitmiştik birlikte temmuza

Saklamak zor olacak, çaresiz kalacağım

sarardı tiryaki menekşeleri

gül, gül! diye bağıracak çocuklar bütün

uçtu gitti.

boğazım kurumuş içim bir kalabalık

Şöyle bir görünüyor, hemencecik uçuyor.

Fıkır fıkır gülerdi gözlerinin içi

İçimizin ve dışımızın bütün cehennemlerinin uzağında bir bekleyiş bizimki

ey hayat rengini sazendelik sanan

yansır kin savaşçıları, gürül gürül ordular

Burada bir tutam sabır var. Kendiminkinden kopardım bir parça, lazım oldukça ya sabır ya sabır, dokunursun.

Yakılmış çoban ateşleriyle dağlarda

iki parça can.

bir etek serüveni

gözlerine bakarak...

Geyiğim, saklım benim,

Okşadın biletini

sesin sesime değince

Alıp götürdüğünde acımı dindirecek yüce bir akıntı.

Hep ben düşüyorum, hep ben,

sizinle yaşadığım her şey kıyamet,

Seni yalçın dağlarda gördüm,

Nane satan su satan yetim çocuklar

Bir de bakıyorum, o kadar kısalıyor ki;

Git. Biliyorum her aşk uzadıkça boğucudur

seni çalıyorum şimdi

<i>Bengi-su tadında</i>

Siz çıtkırıldımlar!

Kapının önüne bırakılmış bir gazete,

O ne mutlu, mübarek bir kuluymuş Allah'ın...

kapanınca harflerinin kapısı: Adın

ışıkları soluk kasaba içlerini.

Şimdi seninle yaşanan günleri ateşe veriyorum

doruklardan öte hevese doğru

ölüm tanır,

bakışlarım beyaz bulutlara karşı obur

Sevgilim, bir günün ortası şimdi

yaprağın buharıyla

Belki kırık bir rüya denizi

Bir nehir şu tutuk konuşan cumartesi

haydi kalk bitiverdi

Bu nasıl yaşamaydı dön.

İki kalp arasında en kısa yol:

iri çakıl tanelerini, çatlamış bir narı

Bir kalça fotoğrafına bunlarla birlikte bakanlar

Canayakın, hem de en kirli kadınlar gibi;

müşfik davranmıyoruz

sana okunaksız bana saydam giz

ve yıldızlar masmavi titreşiyor uzakta"

Hem ödevi üstüne alan.

Dokundukça yanar dudaklarım

ve bir kadın seni seviyorsa sen ne kadar güçlüysen o kadar güçlü hisseder kendini onu yanıltma.

güneşi doğurmuştu ölü cisim

Bütün iş orda işte, ordan usturuplu geçmesini bil

Naftalin, kalplerimize a1ışsındı

Garipsi duygular edindim.

Bir bulut...

Senin hiç haberin olmaz ki

ve der ki onu yaşasan da

Hırsızın gırtlağına tıkanmıştır.

Şairlerin ateşi, aşıkların

ateşe yüzünü dön,

Bak çocuğum kolların işte çıplak işte

Neyi dağıtıyor elin akşamda

üçünün de belleği yoktur diyorlar oradan

her hatıra bir demet zakkum meyhanelerde

damarlarımızdan geçirelim ve birden

omzun güneş kokuyor demişti

Git. En fazla hırçın kayalarda parçalanır teknen,

da bunaktır bu çağ kadar

cehennemim

bir adın kalmalı geriye

Bir aldanma değil midir

(Keder saldı içime bir denizden bir midye,

Sessiz dudaklardan dökülen.

bunu da- bunu da yazdım kumsala

diyordum ki ben bu zıkkımı içmek için içerim

O söz ki

Gebeliğin dokuzuncu ayında

Sevgisini göstermeye korkardı.

göğe bakan kuyu.

bir upuzun saç gibi zaman

Denize girdim fakat vermedi bana dokunduğu kıyıların tadını

Güzel olan

Sonra kıpırtısız yasladım göğsümü boğulmuş güne.

Bulan kimdi, ki şimdi geniş zaman

Kıl gibi ince İstanbul yağmurunun altında

anlamak istemediğim bir şey var gülüşünde

Ve şöyle derdim o zaman:

Hiç mi bilinmeyecek şu evren

İpeğimi elimden aldı pusathaneler

Gidersin, her şey gider.

bütün cevaplar sendedir, saklama

bir uzun ses bekledim. oturmadım

çığlığım kopsun,

sanki ne anlıyorum?

Taşı gördüm ağırlık indi dilime)

yanıtım: anlayacaktık zaten sıkıldığımızı ve bunun

Ve bilinmez sanılır geleceği

ne şairsin her vadide şaşkın dolaşan,

Bu ne kadar çok yan yana ben deyecek.

Nasıl öldürmeli ölmeyeni

Meyveleri tatsızdı

kendi ellerimle kurduğum kara büyüden

Parasızlık da bir şey mi

Dövülecek üzünç namluları var.

bütün gamlı hüdhüdler Belkıs'le döner sana

Şöyle bir koltuğa çökerdim eskiden

Baksana, bütün ışıklarım sönük

Artık herkes kendini şehvetle seviyor.

Git diyorsun

karalara bürünmüş saçlarında dolunay

Birgün naza çeker kendini demedim mi?

Ansıtmak için dikilmiş yazıdan önce,

/Ne ses ne nefes ne de bu rüzgar bağışlar seni;

İsyan

ve ne zaman yolum düşse vurulduğun yere

Özlenirsin Sevgilim

Konyak içer sarhoş olur,

Kandıramazsın.

büyük tecimevlerinde, büyük çarşılarda

Sen halk ve çocuklar ve bir portatif çadır

ben o bakışı gördüm haşyetten bayılacaktım ama annem elimden tuttu.

<u>Gözlerin mi daha sıcak gülüyor</u>

Gitmeni asla istemediğim halde

köpeğin karnında uyumuş gece nöbeti

yanlış bir kapıyım ben

Cebeci İstasyonunda bir akşam üstü

burnumun dibinden geçti geçen gün beni tanıyamadı

Gitmek istiyor canım hayatın gittiği yere

Beyaz bir güvercin kanadı bizi.

Bir buluşma yeridir şimdi hüzünlerimiz

Uyanmak, bir akşam bir adamı yatağından kaldıracak.

bir kavanozun içinde mavi bir gül

Yedeğine alıyor ikisini de

Erisin geceler gündüze gel ki

ölümlerini unutuşa kopçaladı

Nereye gideyim

çorbalardan tarhanayı

Yapmadıklarımız için

Yani gözlerimin ferini

Pırıl pırıl dalgalı bir denize karşı

Adı en sevdiğin şairin adıyken.

Kaybolmuş daracık ceplerinde elleri

Bu akıp giden bu kör gidip yol giden

Olgun bir nar gibi çatlayıp

Uykusuzluklar yıkıp geçmezdi, kısacık kestirmelerin ardından,

Sonra Canan Önce Canan

Güneşler gibi tek miydin?

Bir nefis sabahsa eğer, ölümü

göre-

sen beni tuzlar kadar sevmiştin,

Nerede olduğumuzu bilsek

Menekşeyle konuşmanı

Ah bir yalnızlık vaktinde

ellerindeyiz bilmediğimiz bir tutsaklığın

sevdiği ben değilim anlatamam

bademlerin daha olgunlaşmamış

Ruh körelten çare bulmaz ilaç olmaz telaşlı döş

tanırdım

Nasıl mümkün değilse

benden selam olsun diye

herkes kendi ateşini başkasının cehenneminde sınar

bazı kitapların altı çizili yerlerinde mi?

Bu her alemden uzak ada.

Gün gelecek çıkacağım dağlara

Yan garipliğine yürek yan

Nasıl başım döner nasıl mest olurum bilsen

Sonsuz bir mahşerin ortasında

Ard arda içtiğin sigara

Hani o yalnız benim olan gül, kırmızı

Ne de çok kuş takılmıştı ardımıza,

Özledim Seni

Katil yüzlü cinlerin karşısında dururum

Sen de gel diyorlar kanatlarıyla,

yayan yürüdü sınıf arkadaşı

Sanırım işgal zamanından kalma

Tebrik kartlarından göğe, gökten tebrik kartlarına sevgi taşıyorlardı

Babeuf'u hatırla, Nazım Hikmet'i

Olgun ışıklı lokantada

Ey yangınlarda patlamaya hazırlanan merak

Aşk Yaşayanlar İçindir

İhtiyar budala.

çalamazdı kapısını

Yaşayacak Adam

Senin kim olduğunu bile bilmezken.

küçük sırlarla büyüyorsun

Ve hoyrat ellerimle

o saklasın varsın seni sevdiğini biliyorum ben

kutuplar kadar yalnızız ikimiz de

Yoksa ruhunuzu satmaya razısınız da, korkularınız mı buna engel oluyor?

ve galvaniz ve alüminyum ve kalaya merak sarmışlar

Can havliyle, kardaş,

unuttun mu,

Yenen yenilen belli değil

Alıp başımızı gitmek istiyoruz

Isırgan otlarından kurtar beni

O hiç beklenmeyen saat geldi mi?

usulca uykuma saklanıyor viyola sesi

Korkunun, ölümün ilk harfi olduğunu

ve devam ediyor başkalarının hınçlarıyla

Şeffaf bir sonsuzluğa giriliyor

ürkmüş koyun sürüleri ağıllarına koşuyor

Adını yazıyorum bütün otobüs duraklarına

saçları yüzümde kardeş, çocuksu.

Bu bahsi kapa!

zırhımı kuşanıp yatıyorum

Amansızca kovulduğuna pervanelerin

yavaş yavaş uyanmak

Ey akşam, ey bir aşkın

Ve vardır her vahşi çiçekte gurur

bir öykü: cılız ışığıyla. Susuz ve ışıksız köylerin

Köroğlu'nun sırtında üst üste dokuz dombay derisi.

o tomurcuk düşlerinin yağmuruyla ıslansın.

çakıllarda şarkısı

durmadan aşıladığım sana.

Bir şarkı söyle bir dilek tut herkes için

farkında mısınız bilmem. yaşam budur zaten.

Ama hepsi ömrü kadar insanın

bu dargın bulut

Ellerimi tut, dokun bana

uzanır dağların sessizliğinden

Kuzeyden güneye

Yunmadık saçlarını okşuyoruz, yavrum.

Hükümet konağının yanında biri

Sonra güneşler doğardı çarşılar üzerine

ne söylenecek

<u>ben yaklaşan saati beklerim odalarda</u>

yine de ağartamaz tanımını gecenin.

Aşkım da değişebilir gerçeklerim de

En güzel şiirleri okudum gözlerine baka baka

Bir et kemik torbası değilim ben

kandil geceleri bir şehrin buhur kokmuyorsa

Yapmayaydın İyiydi

diyerek başlarsın hayata

aşk için söylenmiş bütün sözler yaban

Büyük özlemler koyulur bu kez de

Öp beni alnımdan, sen öp seccadem!

Daha dün doğmuşuz sanki

bakır bir tel gibi eriyip gider

Günahkar olduğumu hatırlayarak

Bir kaç hayat çıkarır yaşamasından

Bunca zamandır nerede olduğumu soracak olursan

dost ağızlarda sana dair cümlelerin

Almak ne kadar kolay

güneş, bana gönderilen tufanın

ev kurmayı sever sen de bilirsin ve oğlun

başarılmamış bir geçmişten arta kalan şaşkınlık

Her kişinin ukala ömrü

kıvılcımları severmişim meğer

Yanakların kızarır ağlamaktan.

sana büyük bir sır söyleyeceğim her söz

Acemi ve pazartesi olurdu

tel çerçeveli

Sesi en güzelimiz bizden:

Yada bir yağmur sel oldum sokağında

Şu ellerin pisliği

Zamanla yorgun hanlara

Sana tutundukça sarsılıyorum

Garson çay uzatırken ben aklımda diyorsam,

Yaw kusura bakma...

neden karpuz sergilerinde lüküs yanar

Yaratan, yaratılan aynı kalmaktan?

Yıllar var ki unuttuğumu sanırdım bu örtüyü ben

Sağımızda birinci keman

bütün suretleri sahibine sabitliyorum,

kalbinin üstüne bıraktım "lirik dualar kitabı"nı

Bu şiirimi anlayınca beni anlayacaksın

Gözlerle günah işlemenin zevkini tattım.

Üşüdükçe anısıyla ısındığım.

Uykular benim zehirli sularımdır.

yürek elbet acıyor esvap değiştirirken

mahzun bir derviş gibi boyun büker, giderim

İyilik dolu akşamlarım olsun istemiştim.

gittiler, yittiler arasında boğuk seslerinin

birbirimizi hiç görmeden ölücez

Akar gider ayrılık,

direnmenin mayasını ellemeye.

zifiri karanlığı severmişim meğer

ve havada yakala seslerinin resmini

Bilinmeyen şeyler huzur içinde

Çünkü ben aşkı ölümsüz bilenlerdenim.

Uykumuzun bir ucunda bombalar

Bir ayağım yarında

O, coşkun bir denizin sularına yürürken

Yazıları rahatça

Ama yine de unutuş değil bu,

Unutulmaya geldim işte onarılmaya değil

Ezdiler beni... Fakat, ben yine o şair ben!

Tutup topuklarından kaldırdım Tanrıya kadar

Ve çocuksu bir bencillikti hüznümüz.

söyle, kurtuluşun mu, harabın mı gözlerin

Gülce bir afet

Bir yüz görümlüğü sen olsan yeter..

ANADOLU

güvercin dönüyor

otobüsteyim

Bir yolculukta karşılıklı konuşan adamların

bu külden sonra onları

Çoktan beri kafasında uçma sevdası olan o kuş

Bulutlar yere inmiştir artık

toplamı ve özeti olan

Giderken verdiğin tek sigarayı

Sülünün yüzü bir atmosfer olayıdır.

Eşdeğeriyle yanyana yürürken

Bir rafa koyabilsen

Anısı Biz Olalım Bu Sokakların

aşk intikamını çok korkunç almaktır

anlamı, taşı ve suyu doğru yorumladığımızda, bir

Bir aşkı beraberlik haline getiren kendiliğindenliği

yazdıkça silinen sözcükler gibidir hayat.

Akıp giden yanıbaşımda öylesine

Kadınlar ki anne olmamak için direniyorlar

demişti bunca zaman...

Hoş Geldin Kadınım

Işıklar içinde kaçıp giden

El kol oynatışından söylenmeyen sözlerden

Ah Ulan Rıza

Birilerini aradım kapılarını çaldım

Bir damla uğruna gökyüzünü omuzladım

bulut değildi, umut hiç değil

Bir daha ölmezsin.

ne olur durma gözyaşlarında

da kar altında, gözlerin gök-

Bir gün, bu öykünün sonuna gelince

sanki hilafet ilga ediliyordu!

Oysa topraktan çıkardın yirmi beş liracık

bizim gibi geçen

bütün düşmanların gelecek

sedef kakmalı bir kutu içinde

Bir merhaba demek sessizce

önce tuhaf bir deprem yayılır bedenime

yüzlerce eller yukarı, saygı duruşlarımız

Büyümüş denizden gelen sabırsız seslerle

ve kavuştur o eski masal kahramanlarına..

O günden beri kimliksiz hüzün olmaz..

Hükmetmek ve itaat etmekten başka bir alanda

buluşurdu sessizliğimiz

Soruyorsun bir de

Yıldım demeninde bir anlamı yok.

burada kalamazsın ve başa dönemezsin

ve galiba

İşte! Gene Bahar

Issız kılacak bir çelişki vardı

<u>Ve her saniyesini o sonsuzluğun</u>

Kehanetler kurarsın, yağmalarsın kendini

biz eksiltmekten mülkün gazabından biz durmaktan dem vuruyoruz

denize, yakuta, entegral hesaplarına.

Şimdi Bir Şey Söyle Bana

Kerem?in yaralı, ince dizine,

Yıldızlar ürkerdi, titrerdi davetimden

dilini anlamadığın insanlar arasında,

Gelecekte insan gibi yaşamanın onuru

Kar yağmış dağlara, bozulmamış ütüsü

Her yolculuğa bir türkü yakan

sayrılık tutsağı bir gelecek duyumu bulanık,

kendi olmaya çalışan kadınları tanımak.

Konuşuyoruz -konuşuyor muyuz -

Göremiyorum karşı yamacı

kandırdılar 23 lira 10 kuruşumu aldılar iki kadehe

buzkıran gemiler

Bunu yazmak istiyorum sana

Bütün şairler ölsün

masalına dönüyor Kadırga

sus, kimseler duymasın.

Ve illa amansız bir avlu getirsem.

Leylekler daldı birden göğün acentasına

ördüm ömrümün dokusunu ilmek ilmek. beni cam kırıklarıyla anımsasın

gider şehre ve şaraba yaltaklanarak

Herkesin bahanesi var, senin yok

ihanetini hatırlamasam şehvetini hatırlamasam

kurar çadırını bir tiyatro kahvesine

Kimselerin haberi yok diyorum ya hepsi tuhaf

baksalar alevalır, ağır alev

Anlasan

ah ölmek şimdi ne kadar zamansız

bir gider bin geliriz

vagonlarım kopuyordu bir biri ardına,

Şaşırırdım

Mehmed'im, sevinin, başlar yüksekte!

sessizliğin yarattığı sis içinde

şuramızda birşey var

Ve ölü kuşlar satılıyor bütün çiçekçilerde

bir düşmanımız kaldı

<u><i>Eli elimin içinde olmalı,</i></u>

mutlu günleri hakeden bir ben var..

21.07.2020

söyle, nasıl aşarım pişmanlık dağlarını

bir kazanca dokunur aklıyla

Kopup ötelerden, ötelerden

Göğsünde sürgününü geri çağıran bir damar vardır

Keskin mavi ve hışırtılı

Yetişemiyorum ardından

her zaman sözden gidilmez ki sevginin ülkesine

şehvetlerin kuruduğu kadar acıyor

Hüzünle bileyen direncini.

onlara artık yeni insanlar tanımak istemediğimi söyle

Çünkü, güneşler doğar çarşılar üzerine

Ormanı tek bir saz yapan

bir devrimcinin hazırlığıdır.

Dinle, hatırladıkça üzüyor beni

çarşıyı örtüp

bir arş bulsak yükselecek, yükselecek, yüksek.

Ben oysa

sana yazdıklarımı bağıra bağıra okumalıyım...

Aşk mıydı, değil miydi? Bunu o günler kim bilebilirdi?

topyekun bahriyeden ve murtazadan

şu güneşten

<u>Bir solgunluktan doğan kocaman bir çocuğu öpüyorsun.</u>

Çapraşık bir yüzyılı geriye atar;

ve elmas

halkın doğurgan dünyasına dalmakla

fakat esmer ve tatsız.

Sarılmam yasak sana

tekliğim

geceden

Işıksız ruhumu sallar da durur

Babalarınsa ağustoslar atasözleri

Gerçeğe çağıran, acıyla ve gözüpek bir sevinçle dolu?

bir yıl kadar yetecektir dünyaya

ezgisidir dolaşan bütün evreni,

Merhaba! Böceklerin, yanardağların, rüzgarların

Merhaba

Geçen bulutlara sesleniyorum ellerin diye

mezhepler tarihinden bulup çıkardım

Bir ilaç içsem bari diye düşündüm,

Buseni hafızamdan koparıp iliştirdim dudaklarıma

Tam zamanında yaşlandığını hissetmeli

Gümüş şiirler yazdım sen yokken

Şimdi duvarlarımda

Ey ay, felek harab olmuş, altüst olmuş senin için..

ah ne kadar zalim yollar.

Tabiatla son alışverişi yapar çocuklar

koyduğunu koyduğun yerde buluşlar

ulaşılmaz yollarında yenildim aşkın

Ebabil kuşlarının gagalarıyla kıran

yanında küçücük bir cam bardak

Yaşamaya Dair

Kalbimi bir tuba dalına asar

Aramızda yüz yıllık zaman,

Gece; ne kadar karanlık ve sessizsin..

Geçer süngüler namluya.

Şimdi değil tek her zaman ben seni çok severim

Ne vardı bütün gece

korkum ve çirkinliğim utandırıyor beni

Atlarla otomobillerle uçaklarla

aramızda yaprakların hışırtısından,

ama dur, boşaltayım bütün çığlıklarımı

kurt adamlarım serbest kalsındı icabında

kapıları yumruklayışlar, cipralexler, turgutlar, edipler, sezailer,

Ve iki kere iki,

kimdi yan gözle bakmadı kır çiçeklerine bile

ıssız bir adaya düşecek olsan

Kırdım, evet seni. Ama kırmıştın beni.

En iyi bildiğim konuda bile

Amma da düşünüyor diye şaşsın dünya

Hani şimdi biz haykırırız

Alem alemler oldu, cümle alem gevşedi

Bir daha, bir daha

Sen elimden tutunca ben miydim, yoksa bir başkası yürüyen seninle?

Şimdi bu şehir çocuk,

Geceye bırakıp yorgun erkekleri

diz çöktürdün bana gökteki aya.

Ve senin çok eski cümlen.

Kaplar tekin olmayan göğümüzü

Ben saçlarımı topluyorum ırmakları da

ve bütün tüller, iskarpinler ve seçme şaraplar

Dinlerim o hiç susmak bilmeyen çiganları

Benim olursun.

Uçan daha bir süre

Kendi Sesini Bulmak

Hakkı verilmiş bir anlamla?

geceye? ve nedir ki gizi, daraldığımız her yerde bir genişlik duygusu

sanki dinozorlar ve ben ve en hızlısı öbürlerinin

sanki bir yangın yeri!

Bu işe çok uygunum, o kadar

<u>gövdem gövdene can olsun</u>

Gözlerini senin, çocuklara

ezberimdeki türküler de savrulup gitti

salıyor kendini

Ses demir, su demir ve ekmek demir...

bitti bu yazı burda.

A'lar çelik teller gibi dolaşacak.

Toprağın

Bir gün apansız gerçekleşiveren.

insanlarla değil buzullarla da çevrili olsan

En azından birine sorar.

Çifter çifter aylar gökyüzünde

Hatırla ki mahşer günüdür

<u><i>sürgündüm çok uzaklardaydım, </i></u>

Üzülme sevdiğim artık ayrılıyoruz

Bütün şiirlerimi odanın duvarına astım

Somurtkan ve karanlık kapılarımı çalmayın artık

Bu kuytu kasabada

Sevmesem seni bir daha

Bu kör olası gözler görmeseydi seni

<u>tarihle avutma beni</u>

Kopmaz kökler salmaktır oraya

Ah benim sevdasında bencil, yüreğinde sağlam sevdiğim.

Hala yaşıyor gizlenerek ruhuma 'Kaabil'

Yürekleri birleşir, geniş bir av ülkesi olur,

16.10.2020

Deniz katran ve balık kokulu

Kanıyor kendi rengine göre herkes...

İmkansızı isteyeni kandırmak ister o.

ağzı açılmamış bir güle dokunuyorum

bir böcek nasıl girer beynime, kımıldar durur?

Yağmurdan sonra

böyle hep bir şey kopuyor bir şey kırılıyor

Bakan kimseler yok pencereden sokaklara.

Fırlattın beni dünyaya

Baştan başlayalım susamlara ekmeklere denizaşırılarına

çağrısını düşlerim.

Çağrışımlarla ödeşemezsiniz.

bahçenin ucundaki ceviz ağacına doğru

dışarıyı da aldım dalgalı taşıdım.

Herkes kendi derdine anca,

Bir saat gibi işlerken kendiliğinden

küçücük avuçlarımızla sınırlarımızı genişletmek istedikçe yaşamın binlerce engeli yığıldı önümüze.

Ellerim çolak hüseyin eli

bedenim uygundur diye bedenine

Utanmasam

İçinde ezgin bir his duyacaksın

En harikulade erkekle kıyan kızın

oyun bitti ışıklarımı söndürdüler

bir mülteci gibi tenhada kalmış

Babaların alkışları arasında.

Hainliğini bana da yap, beni de terk et.

Yaşamak isterken delice

Girer derede yıkanır

mağrur inceliklerimizden

ve elini kalbine değdirdiğinde içinde deveran eden;

dur gevşeme. zulüm, allah?tan hariç!

çok eski yaraların izinden

Nasıl olsa sarhoşuz nasıl olsa öpüşürüz sokaklarda

Bütün çalışanlar;

Fırlattım göğsümdeki gülü havaya

Hayal rüzgarlarıyla emzir beni de

Neye dokunsam çürüyorum kuytumda

Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi

Başı sensin sonu sen yollarımın

ve güneş ipi kalınlaştırıyordu

Cemile?

Biri benmişim, biri mutsuz

Gözünüze görünemem

kancıklık

bir melek kimsenin alnını sıvazlamazsa

acılar çekebilecek yaşa geldiğim zaman

götürür müsün?

'Bırak beni yaralıyım' desen de boşa

Önü sıra sendeleyip ayağı burkulan bendim

Bu zincirleri sen vurdun ellerime

Selam demeliyim dört iklimden.

Bir gün beni rüzgarlara kalbinle sorarsan

Ruhunu milyarlar karşılığında satan, geçmişi günahla dolu o büyük zenginlerden biri olmak karşılığında vazgeçer misiniz ruhunuzdan?

- Sevgilim oldun.

<u>'Uyandım bir sabah' gibi değil, öyle değil</u>

Sen: Gökte yıldızsın, uykularda düş...

Burada adama karış komutu ulaşacak.

Hepsi bir sihir, hepsi bir giz

Güneşin asfalt sonlarında batmasıyla ağırdan

Dinlediğim şarkılarda bana seni anımsatan şarkıcılara

hergün kalkıp öpüşebilir sabahın üniformasıyla

rüyalar hefret eder avare duruşumdan

Ezen çiçekleri, bir kere bile farkına varmayan

Merdivenler onu bir kapıya itecek.

göreceksin seninle dolu

İyi değilim.

Kirletilmiş düşler, parçalanmış yürek...

ve kimse yumamaz gözlerini melekler korumadan.

ve çekirge sürüleri yolcu bavullarından çıkan

Derdimi demeyi ben taşbebeğimden öğrendim.

"şair burada yaşadığı kenti çöle benzetiyor"da

Çiçekler havaya savruluyor, yalnızca upuzun bir

Herkes gibi yaşasana sen

Değil mi

Sesimde ölüm rengine inat aşklar

aynaların ardında sır

ışığı sönüyor...

gökyüzü üstümüzde eskiyor

kaç kurşun sıktı üstüme

Bu göz susuzluğundan sen yürürken odada

Ve hep çöl, ve hep çöl, ve hep çöldü ardım.

Yol üstü lokantalarında çorbayla geçiştirilmiş öğünlerin ardından

Bedensiz kokusuz renksiz

Dudaklarım titreyerek, boynuma dolanan saçlarımdan nefret ederek uykusuzluğuma sövmek,

Turnam Seninle

Bir kadın

Bardak diplerinden vişme-cin pıhtıları kazırdı

Yakışmıyorum kim ne derse desin

Karnı burnunda

İncelik adına kimi, çoğu korkudan

Bilmiyor, kirpiğinden almışım siyahımı

-Ihlamur çiçek açtığı zaman.

Benimkilerden masum valla.. Guzel..

Kuş pencereye konup adını ünledi:

ışıklarıyla beni çeken o adacık aklımın haritasından silinir diyeb eklediğimiz?

İçinde bütün bekleyenlerin korkusu ve ümidi

Sonum varmış, onu öğrensem asıl?

Nerde anne

şaşarak öğrenirsin

1958 model

öfkeleriniz, isyanlarınız?

denizin satırları arasında.

Beni bırak, beni böyle bırak

Susayınca hep ezgiler içelim

çözüldüler...

ben o tufanı unutmak üzereydim.-

İncir kuşlarının bakışlarında

Olacak iş değil...

alınganlık, ah, bilmezsin, küsmem de küsülecek

Mucize öldükten sonra buraya taşındım.

kar sıcağı sorular kadar tehlikeli gözlerin.

ne ay kaldı, ne de mehtab

biz gitsek de, İstanbul'da yine de

Bilmem bir yerde durur muyum, durulur muyum

Farzet ki bir rüyaydım esip geçtim hayatından

kadınlar fazlasıyla günaha giriyorlar

senin gözlerini çoğaltmak için akarlar

vakit akşamdı.

artık gülmeye değer bulmadığınız şakalar

Bir kaya, bir ot, bir akarsu

Gözlerden ötesini

Akıl almaz kavrayışı küçücük çocukların

gidemiyordu?Birbirimize duyduğumuz sevgi, aynı zamanda bizi birbirimize düşman

İmge Dedim Adına

Aya vardığınızda!

Fazla vaktim kalmadı

Yürekleriyle Konuşan, Gözleriyle Gülen Kadınlar

batırmak istersin kendini... Biraz daha zor duruma düşürmek...

kendinizden?

İnceliğin ışık yüzüme vuran

sana büyük bir sır söyleyeceğim bilmem ben

Durup ince şeyleri anlamaya

hepimiz kaçabilsek...

Kazandıklarımın yanında.

Kesit

varla yok harman eden sesi uçursak

Dağıt bir şeyleri bir şeyleri kur

Sonra açarken uzun uzun halini kıza

bir adam düştü galata kulesinden;

Adıma

bir partizanın armonikasında.

karşımda alev alev duran kirpiklerinin..

çarpmasın karayeller sana

Ya horlarken Rıza'yı boğacak!

Bir tekmede kapılarını kırıp çıktım demektir

ve bir gökyüzü vardır her kadının.

Yalnızlıklar

marangoz olsaydım da söylemezdim

Eskiden ne kadar uzaktı toprak

Eylül diyorsun, tam da orda başlıyor ayrılık

söz kalpten kağıda düşer, şiiriyet cehennemdir

Karşıda hisar gibi Niğde yükseliyordu,

Gündüzler gecedir, geceler zindan

Bir ölüm düşlüyorum, başımda

Sol diyorum sana sol, la sesim sende kalmış.

Eski çağ çağırsa seni

Bir suya

Lakin hayret!

Döktüğü gözyaşı, çektiği ahdır.

ayışığı

Ağacın altı serinlik.

Nöbet kadar yalnızken öğreneceksin bunu da..

bana yalnızlık et, birleştir yalnızları

gergin bedenim toprağa binlerce fışkını saplar idi

Sesinde yirmibirinci yüzyılı dinliyorum

Sözde senden kaçıyorum

Gümüş şarkısı kavakların

Otuz beş duvarını aşamıyorum

Sürekli denizler, sürekli olmalar, sanki öyle birşey

Kuyuların yanından geçerdik

Sevgilime sırt çevirip el uzatırsan ona,

7 borazan, bunların hiçbiri yok, hiç ve biri, yok, olmayacak.

ihbarlar birer sansar

Unut hepsini!

Bana diş geçirsin de anlasın bakalım hangimiz daha kekre

Eyvahlar çekiyorsam her biten aşkın ardından,

unutsam yola çıksam,

adın ekmeğe dönüşmüyor

Evim bildim seni, geçmişim ve geleceğim

Öpüşün geçiyor bir, bir duruyor aklım.

ben mehtabı arayan bir hayal bekçisiyim

Oysa kesinlikle yazılmıştır

öyle bir yumruk patlatacağım ki tam burnunuza

Aşkla, acıyla..

Neye yarar bir insan tek başına

gövdede gökyüzünü kışkırtan şiir sahtedir

hızla gelişecek kalbimiz

dağlarda gürbüz bir ölümdür bizim arkadaşlarınki

ve her noktada bir insan.

Gül döşenmiş şalvarının ağına

Al bu suskunluğumu al artık

Yedi kapıya.

inmişti sahile

neyim artık, neyim gözünde

Esmer köyler bırakırdık gerimizde

Bu bapta işimize yarıyor

Mutlak Seveceksin

her dudakta tatlı bir kıvrım bulunur

Sulardan berrak ol...

Ölümü siyah bir kakül gibi alnına düşürmesini bildi

Sözgelimi bir tırnak kenarında

Bir yürek çarpar

Daha bir yağı mı olurmuş ondan?

Senin adın

Şimdi galiba bir tüccar karısı.

Seven sevdiğinden asla yakınmaz

Afedersin bazen sapıtıyorum,

Yanlış susuyorsun - gözlerin ağıt -

Ben dediğim, koskocaman bir oyuk.'

serüvenler peşinden yürürdü endazelerin

Kabzasında bir dirhem gümüş de ben olsaydım...

Ey ipeklere yumuşaklık bağışlayan merhametin kalbi

Aşk Fısıltıları

Anne bir korku masalı nicedir

ve yüzyılın en güzel adresine taşındım

solmuşsun

Hepsi hepsi bir sevda benimkisi, al da git

Bir gözsüz kulaksız elsiz ayaksız güdük bir gün

-Evet efendim-

seninle, bir daha.

her yanım leyla koksun

Kuşlarım Üşüyor

anlayabilir misin

İster gözünü oğuştur, istersen tetiği çek

<i><u>Nazar değer diye resmine bile</u></i>

bir mızrak gibi,

Hangi resmime baksam ben değilim.

Ulan bir şarjöre diz çöktürürüm alayınızı

güçlü olmaya benden daha çok ihtiyacın var

Kutsuyorum yolları bir iklim bulmak için

Zorlu bir yolu yürüyen

susuzluktan ağlayan bir güvercin

Adını, adımın yanına yazdım

Dudak Payı

Üç kulaç öteden İstanbul gidiyordu

Çiçekli Şiirler Yazmak İstiyorum Bayım

Ellerim boşlukta kalıyor

Sana baktım yıllarca hep ayni özlem penceresinden

devriye gezen bekçiyi geçtim.

Ey köyleri hududa bağlayan yaşlı yollar,

Şimdi anlıyor ki mavi gözlü dev,

Birlikte mısralar düşünüyoruz ama iyi ama kötü

Ki unutulmuş bir haykırış olmalı dünyaya

Acemi bir bulut bozuyor bütün görüntüyü eski bir şarkı

Bütün gördüğüm senli günlerim, onlarda gitsin

meğer denizi severmişim

Tutunduğun günlerinden solarken hayat,

ama gülüşünden mahrum etme beni.

Her "unutuş" bir "eksiliş" gibi gelmiyor mu size?

Gizem

halkımızı ve yurdumuzu anlamamıza

Ama inan sonludur aşk da,

Bu şiir böyle doğarken dost elin elimdeydi

gövdeme vura vura içerden

Issızlığa teslim olmazdı sahiller,

Sessizce saçlarından öptüm.

keşke yeniden doğmak gibi bir şeylere inansam

her cümlede bir çift göz vardır

yine sana mahpus...

Saçları zencefilli

Kah hatırlanır, kah unutulur.

Beyaz çiçeklerini tektük düşüren kiraz.

gözlerin yağmurdan yeni ayrılmış

kanar durmadan yüreğin uzaklarda

Kerpiçlerden saraylar kuruyor yoksulluğa

Kurtuluş?ta unutulmuş bir bahçe için

Mahpuslar soluğunla umutlanır

Yetmezdi yeniden doğmaya.

Kabul etti teklifi.

Türkiye benim yurdum

hasretin beni duman edecek

gerçek düşüncelerinizin ne kadarı yansıyor

Evlerden çadırlardan toplananlar bini buldukça

Bilemem aradan geçti kaç sene

Biz kanat çırpınca dursun divana.

duruşlarına bakarak

gemilerim dedim beni alır götürür

Bir, çiçek duruyordu orda, bir yerde,

Ya hepsinin gözleri, sana, görmeden baktı...

Anlatılmaz bir şey var aramızda hazin

Masada tabaklar neşesiz

gölgelerine yaslanmış evliya gibi bekliyorlar

Üzümlerden ayrı bir üzümdüm

Her mevsimde üç renge gire

ben içeri düştüğümden beri,

dizlerini kanatan bir deli kız çalsın yeter ki!

Bugün bu küçük salı günü

Gölgende serinliyor çöl mahkumları

Ona dokunamamak,

Yani sen şimdi gittin, yani yoksun,

Her yol ağzında bir daha öpüşürdük

hemde sana.

Yedirdim içirdim giydirdim

Bir elma kokusuna tutundum düşerken

göz göze geliyoruz kimi sabahlar

dostumun üretken gülüdür diye

ve insan unutulmaya mahkum olandır.'

sidney bichet?nin caz havalarını çiğneyip tüküren

Yürüt daha bir inatla kavganı.

pahalı zevklerin insanı, ucuz cesaretlerin

utanmasam

Bütün bildiğim bu değil elbet.

Sözler rüyamdan fışkırır

Git ki gamlı yüzümün hüznüyle dolmasınlar

Eyvah, eyvah, Sakaryam, sana mı düştü bu yük?

Düşe kalka

Hazzı arıtmaya güzellik yeterdi.

O güneşe en yakın

17.05.2019

umudumuzu kapmaya gelen makinaları

Ülkenizle ilgili düşüncelerinizi söylüyor musunuz,

yani aslında korkuyorum

kimseler gelmedi. bir yanlışlık oldu, bekledim,

Yağmurun hafifliğini toprağın ağırlığını

Yazdıklarım

Suskunum Sana

Sadece

görmüyor alay komutanı tekmil alırken

Çocuklar körebe oynamak için yağmurla

Olgun patatesler.

tuttu yaprak döktü ağaçlar

Sen bilmiyorsun.

pencereleri dışarıdan çok içeriye bakar,

Gezinip dururum yıllardır

rüzgarın gövdesinde açtığı yaralara

Biz, başka havadaydık.

Tam zamanında konuşmalı

-Bin türlü mavi akar Boğaz'dan-

Küçüktün annem söyledi

Büyücü, büyücü ne bana hıncın?

Sonunda sana da bir gönül düşer

aldığım soluğu duyuyorum, varlığımı

Üstelik öyle severlerdi ki sizi, birgün hiç olmadık bir anda, aslında

sana son kez söylüyorum

kapısında durmanı söylemiştim

Ellerin ellerin ve parmakların

Ve terleyecekler ara sıra

derdin eksilmediği kalem ve kağıt.

Her şeyi son bir kere daha kurtaramazdım.

Su çiçeklerinin en güzel yanı budur

Yarın bütün bu ağaçları sulayacaklar.

bize hep beyaz mendil

Harlı soluklarıyla dondu yüzüm.

sonra da uzun uzun şikayet etmeye doğru

Yıllarca belki de yüzyıllarca

Sensiz kalan yılları da ben buruşturdum.

ortalara dökülecek neler biriktiriyorsunuz

Yağmurdan ve yalnızlıktan ürperek

Sanki hiç olmamıştı

Çektiklerine razı etmese insanları?

üstelik parasızım pasaportsuzum

Büyük bir futbol topu çarptı.

Bu senin eski zaman gözlerin yalnız gibi ağaçlar gibi

Caysın be iyi

evdir ekmektir

yeryüzünde unutulmuş son çilingirden

Ve yıkılmış bir dağ görmek istemiyorsan

Gülümseyen bir arap olacak yüzümün size bakan tarafı,

Kul beni bilmeyişin vakti ecelden kim sıyıra

Dünyanın tükenmez kederlerinden

Gülüşüm hoyrat taşlarda

bütün renkler beyazdır,

benden edecekse bu toprağın

Neye yarar sağduyuyu aşmazsa şiir

Neden hep aynı yerdeyiz,

Rüyaları uykulardan uzun salkım çocuklar

Ülkenizi, darbeci generallerden korkmayacak kadar güçlü bir ülke yapmak için satar mısınız ruhunuzu, ya da insanların birbirini öldürmediği bir ülke yapmak için?

Ve omuzlarına daracık omuzlarına

Telleri sızılı sazda Sen varsın.

Gizli bir hüzün dolanıyor gövdemi - neden -

Okul yolunda telaşlı bir öğrenci

Kalma biraz halsizlik

yanında olmak isteğidir

her sevinç nöbetinde kusmak sunuldu bana

akasyalar köpürür birdenbire

ziyaretname okuyan yaşlı adamın yaptığı gibi

tepesinde bir telgraf

Her gün daha çok inanıyorum

ve sonunda içinde yirmi çocuk taşıyan bir minibüs gibi çarpıştığımızı.

üstelik bütün yollarını da biliyordum

Kanserli

kin, susturur insanı; adına çıdam denir

Uzak Asya'dan çekik gözlerimiz

Ne varız ne de yokuz gerçekte

<u>kocaman bir dağ gibi genişledi yüreğim</u>

beni de kuşat

kuş sesleri gibi bir şey sevdiğini düşünmek

Seni öylesine, buldum ki,

ezop'un şu lanetli dilinden söz et

hiç bir otobüs durağı kalmasın

Utanmam anmaktan

düşün sevgili, sadece düşün,

Boşuna harcayacaktım sevgimi.

Seni bir milyon yürekli seveyim

Türkülerinle tutuşturduğun, sonsuzca.

bir hain kurşunu gelip deşmesin.

Kimisi düpedüz halk düşmanı

Sevgilim gülümse, her şey unutulur

Ruhum dünyanın çığlarını çağır.

Bir başıma tenhalarda kahroldum

bilmek ne, hepsine kendi yüksek seviyelerinden sözler, sesler, renkler ekliyorlar.

Mahpuslardan dört duvardan

Radyoyu açıyorum, açar açmaz kapatıyorum

ulan İstanbul sen misin

ben içeri düştüğüm sene.

yorgun ve yenilmiş insanlığımızın üstüne.

Benim bir kere öldü kör oldum

böylece aşk akranım oluyor benim

Ben en yakın yüzüm yüzüne

Senin üstüne

Yeterince dik ve derin.

Gözlerin alabildiğine uzakları görebilmeli baktığında.

25.07.2020

ve en katı sözdür erkekler

iki yitik hasret,

Uzandı masaya sonsuzu koydu

o eski, o yaşlı zümrüdüanka

Ölümü kucaklarken ellerinle kopardın

Bir soğuk uzay

Bizi ağlarım.

Bütün tanrısızlığımdan uzakta

Telefon kulübelerinde uyuyan çocuklara

Arınmak isterdi haz

isteksiz çıkacak ki sesin, bir küfür gibi...

Gittikçe ışıldardım dükkanlar kararırken

Yeşille turuncunun kafa barıştırması, bu sevdadan ötürü

Uçsuz bucaksız uzak denizlerde

Bir maviyi durup dururken birine benzetiyorum

Ey sürünenler, ey bölenler, bölünenler,

Ne çok dikenin vardı Tanrım!

unutulmus çığlıkların üstüne,

yaşadıklarının bir tortusuydu o masum anılar,

Onun taşı erimiş, senin kafatasında.

Yine de dayanmağa çalışıyorum işte

kaptanları sorgulayan

Senin yeminini bilemem!

yetmiyor dibe dalmasına

İş işden geçecek.

Biliyorum Bu Yara Hiç Kapanmayacak

Umutsuz bir ilişki değildir gökyüzü.

laleliden otobüse biniyor

Ve çevre çevre nur, çevre çevre nur.

Niye ellerim ceplerimde hala

salyalı dudaklarımdan yayık sesimi dinlerim de

meryem!

Gülümse

Gözlerin durur mu onlar da gidiyorlar.

Tastamam hepsi.

Ölüm yası içindeki bir evde

07.12.2020

Gözleriyle Filistin,

putların dahi damarından

Yaşlar ki bir ırmaktır, dertleri sürür gider,

Sararan yanlarına yazdım adını

Ormanlar görmüş dolunayın tılsımını

kaldıysa bir soru içimizde

şimdi ne zaman aşık olsam başka başkalarına

benim payıma düşen, terk edilmiş merdivenlerden inmektir

uzayan bu kurak, karanlık günlerde,

Ben taş çekerim yılmam çamur kararım yol döşerim

Sen benim her şeyimsin ey sevgili

Neden çalınır bu düdükler

Alınmış İstanbul'da düşürdüm

-ceğiz.

bir gülümseyişi paylaşan

Ne hudut kaldı bugün, ne askerlik, ne savaş;

19.12.2020

Saçakta serçeler daha çılgındır,

Anılarını yitiriyor sokaklar

bunu sonradan öğrendim

Eğer hemen çıkmazsan birbirimizi ıskalarız

Ne varsa yeryüzünde, ne yoksa

Bir ellerinde bayat bir ekmeği kemirirken

Dallarından düdük yapmayı

Olsa olsa aşkımıza teorik gerekçe olur

ve cam zorlar içindekini

Yolculuk basardı içimi

bir selam bir haber gönderir belki

Sözler...

Mendilimin içindeki kirazdır

Yakalıyorum, öpüyorum, avutuyorum.

Sen öylece oradayken ve ben yanına gelemezken

yani herşeyi yüzüstü bırakmak göze alınmıyor.

yağmuru akıtacaktım damarlarıma

Biz ki nice tuzaklardan, sunaklardan

bu koşu büyür elbet

bakıyorum çarmıhıma.

Ve dışarda delikanlı bir bahar,

Sensiz, yükü zehirdir en güzel imbatların.

Kalbim hasretinde asılı kaldı,

tuzu ve karidesi ile -karides malum deniz tekesi-

durup dinlenmeden akan susuz bir nehirdir

herkes bilecek.

Aykırı bir yolcuyum dünya geniş,

Yanında olabilmek için

erkek kardeşi bir türlü

Ayıramazsın ki.

bu rezil bu çarşamba günü

Şarkıya dönersem ense köküm seyrelecek

Bu karanlıkta, bu derin yalnızlıkta

Penceremde açarsa

İşe yaramaz katında

Taksimden Fatihe troleybüs kalkar

beni sevmen için dua ettim

Derununuzda neler saklıyorsunuz?

Bir kez "işte" denildiyse artık durulmaz

Çünkü, anılarıma binesim

Yağmurdan bile usanalım

nasıl saklanır gurbet elde

İşte çil çil koşuşan balıklar

İç ses, diye söylendim.

bir göç imgesine saplanıp kaldı ayaklarım

söktüler kariha yarımküresini yerinden

şaşkın umutlu şiirler yazamayacağım

Aslına bakarsan en güzel aldanmaları yaşadık seninle biz

Bir kavak ağacı büyüyor - Çıplak ve göğe doğru -

savat gece

bu güz çok üşüdüm kuşlar da gitti

Öyle kolay anlaşıyoruz ki...

bir şairdim ben; kalbini büyüten dumanlı odalarda!..

Birden nasıl oluyor sen yüreğimi elliyorsun

bilirdim, geceleri puslu puslu olurdu bazen

tenha bir istasyonda

Ben zaafları da sevmem ey can

vurma gözlerimin buğulu camlarına

üşümüş yastığına koyuyor musun

musluğu kapattım mı?dır.

Alnının çatında değil belki

Bayrak, bir aş tenceresi, bir az

Yağmurlar yağmıyor mu inceden ince

ısırılmış elma elimden düştü yere

Esrik bir sonbahar

ağaçlar kuş gibi gülerdi

<i>Eskitip kendinle birlikte,</i>

yok: İnsan..

<u>yaşamak</u>

Dostlar, bütün dostlar içerde.

saygılı dudaklarınla yarıştım

vadeden, vadeden, vadeden tesellicimiz.

Küçük ruhlarınızdaki büyük Amerika'yı

ama aşkı ürkütmedik hiç

Şarkı söylüyor uzaklarda biri. Çok uzaklarda...

umut daha gür sürecektir.

Sen gelmedin, güz erken geldi

yurdun

ey insanı anısıyla yıkan

bir tabut gibi çöker omuzlarıma

Evet, her şey

Gözlerin bir çölde lacivert gece,

Aşklar ve yolculuklar da

Şu zambakgillerin akıl almaz işlerini

Aşkın ızdırapla dolu rüyası

İşte o sırada gördün mü atları

Bulutların ardında damla damla sesler

kalbimdir,

Sıklamen süslerken Elmadağı'nı.

İşte Yusuf`un güzelliği

Ne yani çocuklar hiç gülmeyecekler mi?

beni sinesine sarmayan

Bizi birbirimiz için yaratmış Tanrımız

boncuklar sallanır, bulutlar örter

Hiç yumma gözlerini, ışığın eksilmesin,

yürür yada koşarken,

Komşunun balkonunda

Yarın yok ki.

Bizler sarımsak kokan uzun bir dizenin,

Taptaze, ıpılık kar gibi beyaz

yıkılma

Sabahları eskici geçiyor kapıdan

<i>Bir erguvan renginde bir yeşil</i>

O gölgesi korkular saçan ışığını-

Gidecekti

İçinden mahpushane çeşmeleri akan

hiçbir zaman duyulmasaydı eğer..

10.08.2020

Ölüm bile kötü değil

Güneşi zaaaptedeceğiz

Arzusu gövdesinde kalmış ölüler adına

sen benim kızlığını bildiğim

batıyor usulca yalıma kesen suya

harflerin uykusuz kalır

Müjde değildi.

Geçmiş gecelerden biri durmakta derinde;

Artık kimse mutsuz olmayacaktı.

şiirler söyledim belki duyarsın diye

Birahaneler ve bankalar üzerine kurulu hayatlarında

Çok bile.

Bir mezarın doğurduğu iştahlı bir çocuktur Anadolu şiiri

öpüyor onu hain bir yumuşaklıkla.

Bir gülünç içtenliktir, gecikmiş ve ezik

Geldin masaya oturdun ve hayatımı böldün bir milat gibi

Çabalarım

ben palyaço olsaydım söylemezdim

Bırak okşayayım.

Kardeş değiliz diyorum inanmıyorsun

yanlışlıkla, su katılmamış bir sevişmenin ardından

Ve kendin.

söz dinlemez serüvenci çocuk

yağmaladık sözcükleri, korsanlık bitti

Kaptı kuşu uyurmuş gibi yapan.

Ülkendeki kuşlardan ne haber vardır

Yeni baştan yaşıyorduk kaderimizi

Ve kokular ve ışıklar ülkesinden

"Yok mudur bir yolu ki"

Ah yay biçimdeydi ölüm.

Ve tadını kalın kabuklar ardına saklar...

açıklar kendini

Huzurumu bozuyorsun, sen mahvediyorsun, etme.

Neden ömrün çok kısa-

Sendin kaderimdeki yalnızlık

üçe beşe çıkacak nöbetçi sayısı

<u>Senin bu ellerinde ne var bilmiyorum göğe bakalım</u>

Hep Kanlıca'da Emirgan'da

sıkıldım yemekler yaptım kendime otlar kuruttum

Oysa birçokları yalnız gecede

Nerde, hangi yöremizde zihnin

Kulağını bükmeli kurtlu kirazın

Merdiven taşıyan bir adam görüyoruz

karanlığın kalbinde yalnız, açmanın acısını

bir kadın bir erkeğin

erkenci bir horoz mu ötüyor

Tam da çiçeklerin sulanmadığı yerde

kendi kendisinin kuluna dönüştüğünü.

Asılmayı bekleyen bir idam mahkumu gibi

Haberci

erkeklerde...

düşün bari bu gece düşün,

Ve saçları çizelim, bulutlar,

Telgraf direkleri yollar boyunca

sen aralayıp gözyaşlarını

dağlıyoruz

Yalnızlık güzeldir diyordum

Senin tutkunla mecnun geziyor güneş ve ay

İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,

Sen, benimle birlikte çocukları, tabiatı, sokak köpeklerini falan seversin; ben bir tek seni severim..

Örseler acıyla düştüğü yeri

bir söz insanın neresinden doğar dersiniz?

benim de gecelerim var, danset, eteklerin

Bir çok seneler geçti; dönen yok seferinden

Yeni bir ümitle beklemeli

Bakmaya kıyamazken gözlerine

Gün saltanatıyla gitti mi bir defa

Nelerin koptuğu besbelli.

yazıyorum Pollyanna

ve yemyeşil kalır?

ateşçisi ol ve öv onu, hızlı geçen

uyandırdın beni; uyandırdın ve kaçtın...

Nasıl da güvendim bu hergeleye!

Yapılsın adil pazarlık

bunu bir kere daha yazdımdı

Seni ufukların diliyle çağıran

Bir aşk nasıl biterse öyle bitti bu aşk da

Dilsiz olsan gördüğünü.

Islak

Lunapark aynalarında

hazırmış zaten duvar sıkılmış bir yumruğa

Saman doldurulmuş bir bedenle

Keşke yalnız bunun için sevseydim seni.

Demedim mi?

''O şehirde toprak çoktan patlamıştır;

gel duralım göz göze

Güzelim benim bir tanem

ey dişleri düşmüş, sırıtan sur kafilesi.

peynirin şiiri, zeytinin zerdüştüyüz

halklara seğirtir, coşar

Bugünse bağışlayan göğsün

verin taammüden işlediğiniz suçları da.

Aşkı savunanları düşen bir kenti savunur gibi

Bir balığın ağzını anıyorum durup dururken

Bu fevkalade gönlüyle.

Mehtabı süslerdi bulutlarımız

Hoşça kal canımın içi,

Bana bir şarkı söyle

sabaha başlamış sarhoşların sesiyle birlikte

Kağıttan gemiler yaptım kalbimden

alev alev taşımıştı dokuduğumuz kumaşa,

Ve biri soruyor bize şarkılar söyleyerek:

fakat gün ışıdı her şeye rağmen ben içeri düştüğümden beri.

Mona Roza siyah güller, ak güller

Isparta bahçesinde güller

Sen varken

Ruhun o karanlık varlığı, o sesleri

Bir bakışın can verdi kurumuş toprağıma

gibiyim, sanki öldüğümü bir ağaç kurdu haber verecek dünyaya.

hayal ülkesine doğru demir alan

sana da gülümseyeceğim yarin

İlk şiirimi üzerine kazdım ben

bir rüzgardı, kapandı pencereler

Ne haber, diyorsun telefonda sen...

Huma kuşunun göğsünde dinlendiği

Beni Sevmek Zorunda Değilsin

Kabaran bir çarpıntı oluyor şehir.

Saçları bahtından daha siyahtır.

Bazı bağlardan

Sonsuz keder çocukluğum.

Öyle mahzun, öyle garip...

Kalmasa da albenisi.

Boşunaymış gibi bunca uzaması saçlarının

kimi kılı kıpırdamadan

getirirdim

sisler bulvarı'nda seni kaybettim

Sokak lambaları yerebatanlar yük kamyonları

çekip giderim

yüzüne dokunamadan

birlikte geçirdiğimiz o büyük yazdan

Ben bu radyumu bir pekbilent taşından çıkarttım

Adımızı sorarız birine, o bize adını söyler.

bilmem hangi mevsimin başlangıcıdır

Ne iyiydik ne kötüydük

Üzüm kağnıları, elma günahları, ıslak rüyalar

Birbirimize bakarak

<u>Dinler gibi </u>

Yanmak mı o eski çağlarda yanmak

gençtim ben ve neden hata payı yok diyordum hayatımda

kararlı bir gül gibi batmıştım dikenlerine

Kimi kanadı kırma

sokakların üstüne bulutlar gelirler

Bilmem inanır mı bana çiçekler

Sert tütünüyle gün bir yanda.

ama olsun... istemek de güzel.

İstersen garson girelim ilkyazın gazinosuna

Hür denizlerde, kuytu ormanlarda

Yıkılmadı yatık duran şey

geçmesini bildiği gibi. Ağız dolusu gülüşlere teslim olur. Bir kadını

çiçekler sulanır akşamüstleri

Oğlan everdim. kız yetirdim. otuzuma vardım"

soluk bir dünyanın mezarlarına

İki yürek bir bedeniz

Biraz Değiştim

28.10.2020

Tomurcuk memeler koktu burnuma

Şairlerin, bilginlerin dünyalarında,

Tutunacak bir tekne arar gibiydi

Dallarımda fırdolayı kuşlarım

bütün kimsesizliğimle,

Güdük ve tekdüze

böyle olacak romantizmi yeniden keşfim, böyle olacak vişnenin tadı

Ölüm ve acılar çatsaydı beni

<u>Yanında ben varım</u>

Kendime bile dokunamam,

Hayal evim, arzu çanım, kirpik boncuğum

Bir türlü yetişemem, fecre kadar yürür de,

Aynı vampir gibi çıkacağız.

Kendi sorgusu yüzünden ayağa kalkıyor insan

istiyorsunuz.

ben neyi yalnızlık sanmıştım bir keresinde?

Malumudur herkesin

Huzursuz taylar gibiydik, yılkıya

ama diğerinin ölmesine engel olamıyorum da

Oysa bir bardak su yetiyordu saçlarını ıslatmaya

Her gece atlılar geliyor ona

Sana, aşık olmayalım demiştim.

Nasıl bir öfkedir bilemezsin!

kartvizitinde "onca ayrılığın birinci dereceden failidir" denmeseydi eğer..

Bir kez gerçekten sevdi mi...

meğer ırmağı severmişim

Bisikletinin gidonunu

derim: "Ey kent, gel dans edelim seninle!"

İşte sen öyle bir serindin

Bitmez tükenmez engeller koydun

asalak otlara karşı, türeyip giden

(Oysa şimdi yataktan yere değen bacaklarımın

Üstelik üzüldüler benimle oldukça ağladılar

Bak, şimdi acıdım, aşkolsun adama,

Omzuna yaslan ki bir karanlığın

kırmızılar öylesine yırtılır ki

bir rüzgar aklımı alırdı

şehrin camları kaygısız gülüyordu

tam alnının altında masmavi iki ateş,

Sensiz, tutunduğumuz dallardan yılan düştü,

Ödevini yerine getiren "o şey" oluyor.

ki sen varsın, akıtılmış kanlarla varsın

böyle bungun, kırışık sürmeyeceğini

Ne olur Tanrıya kavuştuğum gün

Böyle şeyler oluyor işte böyle rüzgarlar

geçen gün bir kadınla seviştim

Tabutumun içinde tepineceğim.

Yılları saymadan Karacaoglan'ın, Baki'nin yaşına geldim.

Yani günler geçiyor onyedi yaşının bütün tadıyla...

Kötü basılmış bir kitap gibiyim

Evlerinin içi yeni güllerden

ıslatılması...

yine de bir adın kalmalı geriye

Cümle el alem

Bana kötü

mezarsız ölülerin üstüne,

Çocuklarımızı yolluyoruz dilenmeye

deniz ölesiye yakın ayaklarıma

Dökülen bu yıldızları yağmur birikintilerine

Her şeyim karadır benim, kaderim gibi.

Eski öpüşler var

varlığın gurbetimin sılasıydı o akşam

yağmurda bir militan ölür

Belki açlığını giderdi bir zaman

iktisat okudumsa gece yarıları

Sebepsiz bağırılabilirdi ve denebilirdi

Ellerim kurtulacak ellerinden,

Gözlerin mi daha sıcak gülüyor

Konar bahçenin incirlerine

Bir çiçeğe tutundum düşerken, ordayım hala

Ansızın yağan bir yağmurun, avuçlarından düşen ölü kuşları topluyorum, sokak aralarında. Hiç bu kadar kimsesiz olmamıştım. Hiç bu kadar sensizlik akmamıştı damarlarımda. Böylesi bir yoksulluğa düşüşüm ilk kez.

kent yeraltına akıyor

Ağlamak anlamaktır benimle ağlasana

Ömür boyu yabancı kalır mısın, a gülüm

yeniden yorumlandı.

Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana.

Alının gücenik ülkesini

Ölüme Dair Konuşmalar 5

Benim gittiğim uzaklar değil, içimdeki sözlerdir.

Çünkü kuşlar ve böcekler gibi değil

ardımızda yoksul ve yerli bir söylenti,

Sensiz bu sessizlikle

Rüzgarlarla, nehirlerle, kuşlarla beraber.

şahlanan grevler içinde kahkahalarım küstah

Biz kimseyi aldatmamışken,

Gizlice bir nikahtır o arzuhal, o kamet

İçim ayıp dışım geçim sol yanım sevgi

Bir gece vakti aklına gelsem

Ama ben eskiden de

selamlaşmalar

Kiralara ilk kar düştüğü zaman

Yalanın düzenin bini bir para.

kelimeleri de vardır sessizliğin

Yıldızlar topladım

beyaz dalgaları omuzlayan deniz mavisine

Kokun kokuma

ah, aşk yanlış an yalnız Allah!

Başını göğsüme sakla sevgilim

derdim günüm insan arasına çıkarmaktı seni

bileklerime bir jilet kadar yakınken dünya

Manastırlı Hilmi Beye Dördüncü Mektup

Sorma ki başımdan çok şey geçti mi?

Sözler tükenmiyor aşka gelince

Kıyısındayım pencerenin

bütün mesai boyunca.

sen memleketim kadar güzelsin

doymadım doymadım adını

Uğuldar durur derin rüzgarlar içinde savrularak

Azıcık gece alayım yanıma yalnız

Kocayacağını sevgililerin,

<i>Bana baktın gözlerinle ıssız ufka dek</i>

Hep tek tabanca gezdim.

sen buradayken

yağız bir kımıltı oluyor sesim

Bu vapuru kaçırırsam beni belki de cinnet basar

geceyse

bir yolculuk düşüyor aklıma, gidiyorum

frengiden öldü diyor lahor pavyonlarında.

Seni sevdim. Artık tek mümkünüm sensin

Hiç sorma!

Gece çöktü, bilirim gitme vakti,

böyle katlandım kimsesizliğe

Bütün insanlar umutlu,

bekler yabanını ellerin

Zifir nasılsa orada, karanlık bir sedir çırasını

Güneş topla benim için.

oysa dönen dünya

Deli gibi aşık olsa da güle

Hüsnü Yusuf

Durakları buğulu otobüs camlarını

Ardımda kırık bir ayna

İnsanlar

Geri vermiş hayata çaldığı şiirleri,

Ne çok harman gördüm köpükten beyaz...

Bir orman yangınıydı dudakların

ölmek ayıp olur mu?

kirletilen temizlenen "o canım şehir"e acıyarak

Açlığın kan çizgisinde, ve taş dilsizliğinde

sana umudu öğretemeyenlerin suçu mu var

gazeteler cinayeti yazıyordu

Sen güzel örümcek ağı yaşamakla yaşamamak

Dağlara doğru uçan kuşlarla,

Duru mu duru ve daha sessiz ölümün kendinden.

Gözlerinin ucu da burda yaşamaya alışık

Serçe kadar pervasız, bir günden ötekine

Öyle kendinden geçmiş, öyle başıboş

Gördün mü o kuşları

Umudu, yüzakıyız,

Ölür mü dünyada dengini saran

bir gün siz de hüzünle bakacaksınız kalbimin içine,

Dalga mı geçiyorsun düşler mi kuruyorsun

gibi konuşanı sevdin... Sen de benim gibi seni incitip üzeni sevdin hep.

ben banklara tünemiş uykusuz

yerime yadırgadım

O boşluk dolar elbet, yaralar kabuk bağlar, sızılar diner, acılar dibe çöker.

Madem ki benli hayat sana kafes kadar dar,

Hadi gel,

ben senin uyuduğun yerlerde geziyorum

Rengi birbirine karışır

ak bir zambağa binmiş

Ve şaşılacak kadar yorgun yüzleriyle

Denizaşırı bir diyar bilirim

Yaşım yok

bakışmadan geçmese olmadık yerlerde bir saniyemiz.

kalbim kendiliğinden duracaktı

bu şüre gömün beni

Bir insan neden ağlar yarı yaşına gelince?

Sevda ile seslenir sizlere!

Sen anlat, diyorsun telefonda sen...

düşüm kırık dökük,

Takvim sorup hudut çizdirme bana

seni doğuruyorum geceye

ama ancak laneti hırsla tırpanlayamamak koyuyor insana

İki uzun, iki derin ırmak

bir yanım gündelik şeyler

her çizgisi ezmeyle bilenmiş

Öylesin, özlenirsin, gel artık kar yağdı

Katedralin avlusuna düşüp

başkalarının düşünceleriyle değil.

yoksa sahiden definenin yeri

Ve günlerce gecelerce haykıracağım

Peykeler, duvara mıhlı peykeler;

uçuşuyordum, uçuşmakmış meğer benim anlamım

Deli Kızın Türküsü

kandil gecelerini duvar sarmaşıklarını

-la ilahe illallah-

baksalar güneşini yitirmişin benzine

ve bir avcı istihasıyla etini dişlemek senin.

Sayıklayan bir ağaç gibiyim Omayra

sensin yüreğime yakın olanı!

çok karanlık bir anda...

büyük bir ayın altında turunç ışıklarıyla

birgün benim elimde

Boynuna kızıl fularını dola.

inci kolyelerle

onlarla kurulmuş yoldan geldim

sessizlerin uykusuz

öfkeli öfkeli gül,

ürkütülmüş gölgeler kapımda çoğaldıkça

Dönmeyen bir sen varsın geri.

Ve onlar

ondan kurtulduğum an

Coğrafyadan da anlarım, hadi alkışlayın!

korkak..

Pencereye koştum: Kızıl kıyamet!

yeşil karanlığında ağır tutsağım

Cinlerin cinliğini ihlal etmeyi.

cinnettir

Diyor ki;

Mataramda tuzlu suyla, oteller kentinden geldim

Artık her yerde bedelsiz bir günah,

benim de Şiirlerim var, aşk konulu, senin

savruk gök... buruşuk deniz... yitik dağ...

Of Not Being A Jew

Neticesi olmayan herhangi bir sebep gibi

bir şey daha vardır ki,

Sonra doldurmak ay ışığını kadehlere

sudan gelme itmeyle

Gündüzler size kalsın, verin karanlıkları!

Tosca'dan bir arya hatırlıyorum şimdi

en düşsel çocuğuymuş, uzaktan emzirdiğimiz);

Umut ile, sevda ile, düş ile

Teselli pınarı, sabır memesi;

Ufuk bir tilkidir, kaçak ve kurnaz;

idam mangasındasın içinde yasa varsa.

Sanki hep buluğ çağındaydım.

Gülemiyorsun ya, gülmek

ah şu harp bitse rüzgar gibi bir nefes alabilsek

Kusura kalma...

Yıllar geçti ve birşey kaybetmedim hayretimden

Hüzünlü bir serencamın ardından, şarkısız

madan öncedur

Köfte, ekmek, domates yeter.

Günlerin dökümünü yap

ütülü elbiseler giyen adamlar gibi sarılmaktan

alışveriş, aşk, yolculuk

sana taptık...

Ne karıncayı incitmeli,

hadi kes büyüyen tırnaklarındaki kiri

Madeni paralar gösteriyorlar,

ah! saklı gülüm

İşte o, yaşandığı gibi sokaklarda.

saklı tuttun saklı tutmanı sevdim

bir kenti güzelleştiren yalnız onlardı sanki

süleymancıktan bahseder

Nefret boşta kalsın, aşk ile dol da

seni ben öldürdüm

Bilmiyordum.

Şu fani dünyada kalmasa günüm

Su kaçırmaz bir eşeğin sesine açıktır penceresi

- Hiçbir şey

Bilirim kırılmış dizeleri tamir etmez zaman

Şivekar'ı dinledikten sonra Yusuf

Öten kuş değil

Hangi yayla yeşil, nerde keklik çok

yüreğim dalındayken henüz,

Geçmiş zaman dostlarım

Yüreğimizin zayıflığı kimi zaman hayat karşısında bizi zayıf yaptı. Aslında ne güzel şeydir insanın insana yanması sevgili...

Tertemiz sevdamın karası,

bir yara bile olsa şuramızda buramızda

dudaklar nereni öpsün?

kimi yaşlıyken

Haydi git

Ağlıyorum

Efsanelerden kovulduk

Aydınlanırım, o kadar aydınlanırım ki,

Dokunmam yasak

kış mevsimini mp3e yükleyip dinlerdim sonsuza kadar

ne çok avcı yağmıştı gözlerinin peşinden

Düşünüp, kuşlar salıp, imgeler dağıtıp

Benim de parklarım var, uzanıver salkımsaçak

alev yine titreyecek ve rüzgar onu yine söndürecek.

Özleme bir diyeceğim yok.

hüzün de gidecek

Büyük Sır

Çıplak taş, demir kapı, sessizlik

Bir çekişme vardı dünyada azgınlık fışkırtan

uyusam uyansam her yerde bahar

Kırıldı adaletin kılıcı; kalkan düştü,

ne şoseler ne donanmalar kurtarır beni.

Her yeni gelen günü

Aşık olursak,

Orayı benzinle değil, senin adınla yakarım demiştim.

kucağımda başın

Kımıldanıp duracak hep

aramak adına, yüreğimin silik izler bırakıp, ağır yükler aldığı zamanın derin denizlerine.

Sordum seni şehir şehir

nedir bildim.

Benim eski benim çocuk güzelliğim.

ve geceler boyu kısık yıldızlar altında anlatılan

Senin şarkıların aç kuşlara buğday saçardı

sen ansızın gökyüzünde görünürsün

yan yanayız.

Gürültücü komşuya,

ne kaldı geride, bilmiyorum

Ben senin olmadığını arıyorum

Ve her gün biraz daha hafifleyen semtlerine

İçinde "sevgilim" sözcüğü geçmiyorsa

nükleer artıklar ve çok uluslu yalanlarla kirlenmişti yüzümüz

akıtır kanını en asil pehlivanların

Bir alem ki, gökler boru içinde!

Artık hiçbir şeyin tutkuyla yazıldığına

Gel seninle orda uçalım çocuk;

hiç: İnsan!

<u>Sen konuşuyordun </u>

Oysa bir yerlerde hepsini duyar

Aldım çiçeğimi,

sessiz gelir yanıma

TAN! Ölü bir keçiyle saçlarımı taramanın vaktidir

ağarmış dudakların,

Bu cıvayı kim koydu kalbimize Necati?

Dağılan bir akşamın serinliğine

Solgun evler, ölü bir dağ, iyice solmuş dudak

bana kalırsa boynuma

Bir gün, nasıl olsa, er geç

Belki Sana İnanırlar

Ayaklarında taşınan tozlarla

Sarılar giyinen güzde Sen varsın!

GİDİYORUM?

tel tel,

Baba korkusu yok, usta korkusu yok

acıların anasıdır, de...

Boğaz yolunda o biçim fiyaka atacaktık!

Sarp bir güvercin düşüyor yüreğimden

Hazanı yasarken bahar kokulu sabahlar da

O azgın sahildeki

her sokakta biraz daha eksilirdik

evlilikleri "alışkanlığa mı dönüşmüş"müş

Sinsi bir yağmur altında beraber yürüyoruz

Üç bin metrenin altına inmiyor artık

İnsanlar, evler, aramızda duvarlar gibi

çırpınmak faydasız

Kundağa girmeyen bebe

Han Duvarları

beni istediğin yere götür

Yürümüşüm yazgım diye bileceğim bütünü seçebilmek için,

Aldırma, böyle gelmiş, bu dünya böyle gider!

olduğunuzu! Aksi gibi, istikbaliniz için hiçbir şeyi esirgemediklerini

-seni evsiyorum. bahçeyi yaraladım.

İyi ol..

Elif Lam Mim. Yirmi üç haziran dokuz yüz altmış yedi

Chopin'in cenaze marşı çalınıyor

akşam duruşlarında

Sanki bir hain el, daha sen şehir olarak kuruluyorken,

ve kahyalar

ne rusya, ne united states of america

ve bir gece benimle sınırı aştın

bir dağa verdiğinde sırtını bir denizi boğabilmek

basbayağı buluttu bildiğimiz buluttu dağılıp gidiyordu ben çoğalttıkça

Boş sözler de etsen duymak istiyorum seni

denklerinizi

Ben zaten bu dünyada tek başınayım, hey...

Ürperiyorum düşünceden -ürper

iyi olsun, kötü olsun neye yöneldiysek

/Kanmadım aynalara sana kandığım kadar,

Sen o kadar güzelsin ki sabah,

Topağacından aparthanlarda odası bulunamaz

Turnede bir oyuncuyum

gölgeni daha fazla zorlama

Ilk yazıyı öğrendi

gülümserlik getiriyor insana

Nasıl unuturum nasıl unuturum hiç unutmadım.

duridum dubida

limanları sıkıcı olur

Hangi kitabı açtıysam seni okudum yıllardır

İlk sigarasını bölüşen iki okul kaçağı, iki haylaz

Pişman olmamalıydı orada olmalarından yeşil farbelalarım.

ölmedim, bir gençlik ölümü saklı kaldı bende.

Kimse benim gibi ağlayamadı

yağmur ben yokken gelmekmiş...

O tarih tacirinden

Sonra yürümesini, konuşmasını, büyümesini...

Bunca beklemenin sana değdiğini bilmek demek.

Karanlık bir çocukluk bulutu

ne kadar gitsen de uzağa

Ellerinde bir ağaç

Pürköpük ve rüzgarlı

üçüncü boyutum yitik bir çizgidir mektupların beyaz ülkesinde

Çünkü ben,

Bir hurma çekirdeği tercihimdir dünyaya.

Geçtiğimiz o ilk nehirlerden beri

Yıllar geçip zaman dolsa da

Ne beklenebilir artık namlulardan.

Akıp ırmaklara karışacaksın

İşte o zaman an beni, yaşa beni,

Garsonun adı Barba

şekerliği anne duasıyla doldurmuştum, alır mısınız biraz

O sularda çimdik, bitti; köprüleri geçtik, bitti

O çok sevmek o yanardağ, o ateş, o yangın

Her biri vazgeçilmez cihan parçası.

Dur şununla bir iş göreyim deyecek,

Adını mıh gibi aklımda tutuyorum

siyah beyaz tuşlarında piyanomun

Öperek nar içi goncasını Dudaklarının..

Gidişini Anlatıyorum

üstleri başları

Güzellik timsaliydi desem

hatta ricardo bile hani vatansız ricardo

gözyaşlarının gücü vardı eskiden.

Fethetti İstanbul'u sekiz hafta üç günde!

Ne gelirse onlardan gelir bana

İyimser Bir Sonuç'a

Sessizce giyinip, yüzümü yıkıyorum

ben gidince hüzünler bırakırım

Sana bir uygarlığı getirdim; anlamadın

çirkinleştirir de.

Bahçede akasyalar açardı baharla

tutunduğumuz tek dal içimizdeki isyandır.

ne söylenebilir! tam çağıydı. belki aldandık

Yaşardın

Fırtınalarda yolunu kaybeden gemi misali

yakamozlar doğuyor, kırılıyor ışıklarımız.

Kırarak bileklerimdeki zincirleri

Güz yakmadan gülün pembesini

Sonra dizilir birbiri ardına gerçekler, acı.

Saçların da kendi renginde

Öpmeğe kıyamadığım!

hergün yeniden başlayan

Öyle derin ki her şeyi unuttum içlerinde

Ne ihtiyar bir sevecenlik başımda!

mümkün olur babamı

Bir şeyler bırakmadan ardınızda gelecek adına

dağlar yarılır ırmaklar kururdu

Çok kötü değil mi?

Bir çevrim tamamlandı mı şimdi?

hüznümün soluk aynası

26.08.2018

Kimi tutsak düşmüş kendi dünyasına

işte itirafa zorlar gibi soğuk bir namlu dondurmuş beni,

"Bizim de zeminimiz"

bir mendil işleyeceğim yarına kadar,

Kim ister bütün bunlara katlanmak

sırı dökülmemiş bir ayna yüzün

geldi mi içinden?

Sen bir taze haber gibi gelmiştin unutmadım

Yoktur öte alemde de kurtulmaya bir yer!

Dinle, sana bir şarkı söyleyeceğim özlem dolu

bari gitsin kara toprağa kansın.

iki el sıksan havaya

bilemedim ne deniz ne mehtap olduğunu..

orhan boran yarışmalarını

tabiatın apışaralarına

Gitme sevgilim gitme, bu gece kal.

sen olmasan ben ne yaparım

Bırak sesin gökyüzüne aksın, yıkasın yıldızları.

tuzaktır adını bildirmek

<i>belki bir ağacın düşen yaprağı</i>

Mesela, ovalar daha o gün

Zaman alır sizden bunların yükünü

Bedenin coğrafya, tarihtir dünün

taş yarılıyor bir çiçek için, yol veriyor.

Bölmeden şehrin uykusunu

şirinlikleri, küçük yalanları, büyük itirafları, kocaman yürekleri ile

Sen güneş kadar sıcak

insan insanın yanında bile durmaz

Aynada kendini öpermiş gibi yapan

Sapasağlam çünkü hassas yeri yok

Soyunarak ağlayan bir kadını

Şimdi beni gömüyorlar bak

Silahlı bir birliğe bakıp :

günleri bırakırım.

bu böyle sürüp gidecek

Büyük otellerin önünde garipsiyorduk

Karşılıksız mektuplar kadar burkuluyor kalbin

09.12.2018

Bir çığlığın içinde yakalıyorum seni

köpüren çağlayanını.

Denize dalan bir desti nasıl tahammül etsin suya

Bir sürü saçmalık yapıyorum

güç kötü bir şey

içlerinde en çok sana benzeyeni,

yenile yenile şaşkın

hemen her gece uyandırıyor beni derin uykularımdan.

küflenen, çürüyen çığlıklarımı

öyle bir yüksel ki sen toprağımda

Tut Ellerimden

Çekmeğe başladı, oltada İstanbul

İki bıçak seç kendine

korkuya batmış

hangi yanımızdan tutulmaya başlasak

Günlerce, gözbebeklerini tutuşturan o gizli alevin kaynağını sorardım kendime.

Bu ninnileri nasıl.

Her uzvundan ayrı ayrı taşıyor acısı zamanla!

gerindikçe toprak, günün omuzlarından

ölüm kapımın tokmağında

Aldandın cahilin tatlı sözüne

Yepyeni sözcükler yeşeriyor şimdi

gövdemin geçtiği masalların

Ebruli, derin

Kimsesiz mekanları,

Bir garip, bir tuhaf, bir huysuzum ki sorma.

sen yoksun

Canlı degıldır hıc bırı..

sana sığınıyorum kırılıp toplanınca

Dilinin dönmediği

Acımasız gerçeğime çıplak

yavaş yavaş kaybolur benliğim?

Masa, iskemle, yarım kalmış şiirlerle dolu kağıt tomarları

<u>Uzayda bıraktığımız ayak iziydi</u>

Uzanıp dudağımdaki titremeyi öpüyorsun.

bağışla, eski biraz

Karadeniz'e karışırdı ordan Akdeniz'e

Akan suyu severim ben

Kağıtlarda yarım bırakılmış şiir;

Şiirlerimde yalnızca senin sesinin ezgisi duyulur

olurdu. sonsuz gökleri sarsardı yağmur

bütün düşüncelerinizi söyleyebileceğiniz bir diyara,

ranza altlarında gizlenen sevdalar

Bir şizofren çocuk tanımıştım bir gün. Tam karşımda

Geçtiğimiz yollara serip gövdelerini

genç kızlıkla yarışan güvercin kanatları denize uygun adımlarla ilerler artık. deniz aynı denizdir göz açtırmaz taylara, aynı denizdir lekeleri silinmez. artık senin tüylerin sabahı diri kılar, uykuma kamalar uzatır senin tüylerin. ve o ayakları dayanıklı serçeler ezgilerimin son mızraklarıdır. bitmeyen sığınağıdır ellerimin.

Muc bu evi bana çok ucuza verdi.

Sen yaban gülüm sen dağ çiçeğim

Adı sevdaysa bu cehennemin

Git ve gel... Yüz adım... Bin yıllık konak.

çürük cevizleri kırıp yiyecektim

Ben Senin Krallığın Ülkene Yetiştim

Durmadan kazanan bu hayat

önce aslanlar kaçıyor bir orman yandığında...

Benim serüvenimden bir yer ayırt

Sitem et

Onyedi Yaşım Gibi

Ve dahası kocaman bir sahada tek başına koşmaktan yoruldum

Bir ilkokul atlasında gemilerim yandıydı

Gel artık uyandır beni

Ölümse, korktun.

Başımızı kaldırıp bir bakmayız

Sen şimdi sabrımın taşını yuvarlarsın

bal örgüsü söz

Daha kederli gelir gider.

alıyor yeşil.

saatimi kurdum, saatini de kurdum haydi kalk haydi kalk

Dönüşmeye başlamış Beşiktaşlı kuşçu bir babanın

yol üzerindedir,

duyunca yazgımın içinde kavrulan sorunun çıtırtılarını.

bir sokak var benim yüreğimin

bir yanlışlık oldu, öldürülmedim.

Geldikleri gibi gidiyorlar, hiçbir iz bırakmadan,

Öfkesi kirlenmemiş,

ve unuttum ardımdan söylenenleri

Yürüyelim arkadaşlar diyor yürüyelim

Ve her zaman günün ilk zafer şenlikleri

futbol oynamadan. daha tekerlemesi bile

kavun karpuz satan bir kavun karpuzcu

Her vuruşta etraf

Saklayamazsın.

İnce parmaklar halinde geziniyor

Hep aynı soğuk ve yapışkan hüzün

Demedim Mi?

Bruegel

Şeytanla pazarlık fikrini ona kim verdi?

bir bir tutuluyorken korkunç koleksiyonlar için

Sesi yüreğimin kıyılarını döven

Bir tütsüdür kalbe yayılır saçın

Islanmazdım yağmurlarda

işte bu gemilerin karşısında kıskıvrak yakalandığım gece

Ufku tutuşturmadan fecrin ilk alevleri

Kiminin rengi ak, kimisi sarı

Sonra öldün, sonra ıslıkladılar seni

çözülüyor avuçlarımda

?Çeşmek Be-zen Sitare

Bir kaya gibi sert ve görkemli kalmayı bileyim

Sesin nerde kaldı? Kar içindesin!

Saklıyor.

insem bir koklasam kendileri nasıl"

Ne kadar çabalasak faydasız

yalnız pazarları.

gündüzün kimlik soruldu ona

Ölüm bir ak çiçek bu özgürlükte,

Kıskanırlardı bizi

bir kalp ile selam ve tutmaya, tenha bir

Dehşetli üşüyor

<i>Yeni giysiler içinde sıkılacaksın</i>

Aklın ayrı bir yerde gönlün ayrı bir yüzyılda kalmaktan

Öğle sonu güneşine çarpmaya

madan yereboşbirçuvalgibiyığıl,

Gecesi yok

Her şeyden önce sen

Hızla dönmeye başladı kalbim

ak bir zambağa binmiş gidiyordu

korkardın küçükken

İçimde yağmur duasına çıkmış birkaç köy

İç ses diye söylendim,

İlk defa seninle bütünlendim, anlıyor musun

seni yalnız ben tanırım demedim mi?

bu alkol kokusu bize ne getirdi ki!

bu son şiir, o küflü gözlerine yazılan

yalnız ve dayanıklı gecelerinde üşüyen

Belki bir yağmur yağar akşama doğru

kelimelerden yana nasibimi murdarladılar

İyi niyetlidir musluk,

olan insanda şu nankörlüğe lanet yağdıran feryat!

uyan oğlum, uyan oğlum, uyan vedat.

Bingöl vilayetinde, kamyondan inince

ağır aynalar olacak

07.09. 2018

Beyaz dokusunda bu saf rüyanın

Kentler karıncalanmış birer namlu gibi

Bir de seni ekliyorum susuşlarıma

ey bayırdan ve yokuştan uzaklara

Ölmek, uyumak sadece!

Asfaltın bulantısını, denizlerin köpüklü uykularını

Gün yüzü görmeden ölenlerin arkasından.

Neden ağladığımı soruyordun ya sevişirken

Anlamıştım senin ailen de böyleydi...

Tanrı varken hüzne bu evin vaadini verme asla

Unuttuklarını hatırlamaktan

Sen kalacaksın kimse bilmeyecek

yumruklarını sıkarak

Her şeyi ezberletecekmiş gibi zora koşuyor

Göğe düğmeler gibi yapışmış kirazların altında

geri kalanlar miraçsılara, yoksa vakıflara

kanadık toprak olduk

elimle yıkadım, ütüledim

gölgelerin ardına sakladım kusurumu

Ben ölürsem akşamüstü ölürüm

Gerçi şimdi çağımız değilse de Elagözlüm,

Aşk koymuşlar ıstırabın adını

Sana benzeyen zamandan söz açmayı

Sızlatıyor sensizliği tersine.

dernekler toplanıyor dışta tutmak için

Pervane olan kendini gizler mi hiç alevden?

Ey aşk ey dirilik soluğu ey evrenin hareket kaynağı

gece geç vakit acele acele bir şiir bulup unutacağım

ipekten

çattımsa acıların en güzeline

kendini kolay kolay bağışlayamazmış insan.

Limanlar gemileri nasıl beklerse

İlerde kim bilir göz okullarına gitmek ister

Akıp duran tekdüzeliğinde

Hayat bir boş rüyaymış

uzaktaki

Yetkin ve güzel!

Gezdirsin boşluğu ense kökünde!

Kalan mı bizdik, giden mi

zamanın ve uzamın kilitlendiği kara kutuda benim kelimelerim

Gamze şeyli pek hoş benli son oğlunu

Ne gelinler yutmuş, ne taylar, boğalar...

Ne ağır imtihandır, başındaki, Sakarya!

kapatıldığın aşktan-

Hadi kendini yen hadi kendini

Tıklım tıklım insanlar eğilecek.

yaptığı gibi vali sabah sabah

sirkeci garı'nda sabahladık

reddedilmek için

gömülüp gideni batıklarda

Hep sustum,

Demek saat 0.2, demek ki servis çoktan kapandı

Bir o gülüşü... çın çın

o denli büyük ki dünyadaki yalnızlık

İlk kesilmişliği mağrur ellerimizin

güne değil gözlerine başlıyorlar

yürekli savaşçılar olmuşlar

seni hiçbir dünya telaşına değişmedim ben... evlerin ve kalabalığın ağırlığını sana üstün tutmadım... yoksulluğun acısından hafif bilmedim acını...

kükürtlü dumanlar yükselir

yokluk ne yoksulluk ne

Erkeklerin erkek, ekmeğin ekmek, nanenin nane olduğu bir dünyayı yeniden isterken

Merhametin ta kendisiydi gözlerin

ve şimdi

onurla söylenen bir türküden?

yol çöküyor...

Uyumuş gibi her şekil,

Bulvara uzanmış diskotek kızları/o melul orospular/

Sen el kadar bir kadınsındır

elmayı senin elinde gördü

05.01.2021

seyir defterlerinde hala keder

Ekmek şarap sen ve ben

Dünyaya geldiğin zaman.

ruhumu baştan başa acılarla dokuyan

nihavend mi, sultan-ı yegah mıdır gözlerin

sen şimdi git ben yalnızlık okurum sensiz

kanını sulandırılmamış alkole banan

Bir kuvvet iksiridir eski fotoğrafların,

Ağır uykusu aldatılımış olanın

Yaslanması gibi

<u>Sakın kapanma, dur, ey şuramdaki beni boşaltan delik</u>

barışı ve eşek arılarını hiç unutmuyorum

Zamanı saymayı

ceylan sudan ürküyor

Olan olacak olduğunca, olacağınca.

Ve bir kaşın yukarı kalkık

su ve ateş ve toprak

Ben'se Nisan'a çarpıyorum

İkindi Üstü

Akıllanmamıştım ama

Denizlere bakıyorum.

Sabahlara kadar oturup konuşalım,

Gel, eski günlerin içinden, rüzgarlarla,

Yalnız kalıplardan vurarak çıkardığım buz parçalarını

Hüzne eğik dallar

jülieti sevmedim romeosuyla haspa ve hoppaydı baştan sona

Sonunda öğrendim konuşmayı, yürümeyi öğrendim

duymasın ölürüm ha.

Bir hiçtin

Güvercinler güneşten bir sessizliği biriktiriyor

Sevdadır

incitip üzenlere bağlanacağız.. Telefonlarımıza çıkmayanlara... Çıksa bile küfür

Baharın ağacına

Ben, öteki, bir diğeri ona doğru ilerler

öyle memnun ki yerinden

Severmişim Meğer

"bu eteğin üstüne bu bluz yakıştı mı?"

Usulca düşüyordu bir kağıt aklığına,

ağır, aşılmaz ve sert kayalıkların

Sen, eski türk filmlerine, trafik kazalarına, fakir öğrencilerine ağlarsın; ben yalnız sana ağlarım..

başka çağları haber verir kimi denizler

ya da gözyaşı

Bugün iki kez yağdı yağmur;

denizler her akşam böyle yanmazdı.

Bil ki

Yarım Yamalak

Ben mişim -neymiş?- su sesiymiş

Binlerce ruhu taciz etmiş bir ilk aşk

yığılıp kalıyor en güzel umutlarım

Oh ne iyi

Tophanenin karanlık sokaklarında

Anlayamadılar...

Benim için ölümsüzlükle birdir

<u><i>yerleri dolaşasım geld</i></u><i>i</i> sizinle İstanbul olmuştuk sanki her şeyin

Bereket dolardı evlerimize

ve hergece yatağımda bir engerek bulmanın

Bu yüzden salıver düşlerini kendi uğruna yansın,

bir yağmur bedduasıydı aşklar

marşlara ayarlanmak hevesindeki sesim

Sen Söylemeden de Biliyorum

saçlarına yıldız düşmüş

Cebren ve hile ile haklarımızı alan

Sen de çıkar

kirliyim,

bir öksüzün omuzlarında sukut.

Geride kalanı ya al ya da bırak,

Bu ne beter çizgidir bu

Ah kalbin moğolları! size verecek ne kaldı

İletkenliğiyle ünlüdür öteki türler arasında

Kalakalmış bir kıyıda melül ve tenha

oysa ne çok ayet vardı 90?larda?

diğer yanda esrarengiz

siyah bir yağmur.

Ah! Günbatımı

içimdeki nehir nerede başladı nerede bitti

her şey çok açıktı

tanıyorum kollarına sardığın mevsimi

ve mutlaka bir yerlerde sakladığın

"Masaldır artık

Bir kaparsın her şey elimden gitmiş

komik sarhoşluklarınızı- sahte öpüşmelerinizi

Hayatın devraldığı

Biri öldürmek

Her şey kendine özen göstermiş

Aşk kitaplarında arıyorsam tarifini aşkın,

Belki de biraz geç rastladım sana

Dövüşmeyi bilmek

Kendi Ölümüme Ait Bir Deneme

yazsam olmaz dersin

Birbirine dolanan hayaller yumağıdır hayatımız

Gecede ben..

Su insanı boğar, ateş yakarmış!

eyüpten

<u><i>bütün şiirler gözlerini </i></u>

hiçbir vakit anlamayacak şehrin insanı

Senaryocu bayanla bir bankta oturuyoruz

Sitemler.. öfkeler birikirken içinde

Yıldızlar bir vedaya daha ev sahipliği yapmakta,

Zamanın durmasını isteyeceğiniz kadar mutlu bir an oldu mu hayatınızda?

Dünya değişti ama kapı nereye açılacak

iç içe girmiş iki ağız bu sokakta

Penceremin altından geçenler,

Acıları tersyüz ettik

üretir

ve anlamak ki sevmek

Yaşadım aranızda, artık bitti, insanlar!

Caysın be güzel

Oysa kitap ki yarıya kadar okunmuş

beni anladığın kelimelerin bana her şeyi anlatıyor gibi geliyor oluşuna

Nerden nereye

Hayat bize mutlu olma şansı vermedi sevgili,

Yaz meleklerin eteklerinden bulutlar biçer

Ve kaygıdan çıldırmış gibiyim.

Ayrı su, ayrı hava, ayrı toprak.

Bulutların alabildiğine yayıldığı bir yer düşün.

Sana bakan yanımsa toprakla aynı

Yapraklar secde eder yürüyüşüne

Yani Tahiri Zühre sevmeseydi artık

Yüreğim bunalıyor gerçeğin gergefinde;

Bakmaya bayılırlar güzel ve şık bayanlar

Yalnız adını söylerim

bir çift kısık gözle kendini

Ama o olmayacak dualarla teselli arayacak

çoğaldı fraksiyonlar

Herşey güzel oluyor.

Biliyor musun kaç yıl tek başınaydım ben

Gözü duvardaki silahın boşluğunda

savaşta birliğini kaybetmiş er gibi aradım sizi mutlu son

havadaki kuş denizdeki balık adına

Şimdi saat sekizdir başlar gecemiz

Çalıştılar bir hafta, Ağustosun

Asabi

Avuçlarıma kar yağardı

Yanyana gelince, bir resmi tamamlayan.

İ, nedir peki?

Sardunyam her açtığında,

Bir koku gibi dururdu parmağı yüzüğünün içinde

Bir arada yedi güvercin

Gel, aç kafesin kapılarını

Çünkü herşey bir o kadar anlamsızdır

Gördün mü ölümün gözündeki mor rengi,

Yerini asla terk etmiyecek

Deli kuş bilir misin nedir

Yumruk kadar yüreğimde sen varsın

Ölümü düşünüyorum

Onların tohumunu havaya savurarak

Öte yakasına geçiyor atlılar

Sonra bir eski şarkı hatırlar gibi

bir köpek bile bizi uçmaktan alıkoyabiliyor.

toz duman içinde

Sen Varsın (Abdurrahim Karakoç - 26.07.2018 günü şiiri)

Tevekkülle huzuru buldu Leyla

on beşinde bir arkadaş

Çağanoz adi pavorya çingene pavoryası ayı pavoryası bir de çalpara

bu vakitsiz şafak, gece yarısı,

Seniha'nın Günlüğünden 1

Onun unutamadığın hayali,

ben ağlamam dağlar taşlar ağlasın

tutsağız; kalabalık bir dairede hiçbir şey görmeden dönüyoruz.

benden sonra da duyulacak

Anlatacaklarım hepinizi ilgilendiriyor:

Taşınca ne siperler kalır,

He Shot Me Down Bang Bang

yağmur acem aşiran cazibesiyle narin

İki çay söylemiştik orda, biri açık,

bu yüzden yanılır hep

O kitaptan

ve bir gün yabani bir çiçek

Unutma dostumsun sen, neredeysen orda ölmek isterim

<i>belki bir tomurcuk</i>

korkunca çılgın sevinince hüzünlü

Kutup tanının kendisi olmaya ant içerek,

çatlamaz sabrın kara taşı

Kedinin Alışkanlıkları

Bu şehrin yıldızları vardı.

diline döktüğüm dilleri hatırlasana?

Herşeye iyi gelen zaman sizi kanatır olmuş

Kanatlarını kırmayacaktın umutlarımın

Uğramam bir daha kamçılasa da kan,

Açlık Çoğunluktadır

İlkin karardı yollar, sonra heyelan düştü,

şimdi sen tam çağındasın yanına varılacak

Hangi güzelliği özlesem suskunum sana

İnsan, gülümsemeyi

gümüş bir tarakla tarayacağım saçlarını

rüzgar sizi düşündüğüm anları yere devirir

vaktiyle bizi seven herkes gitti, dünya gemimiz ve biz

Bir mısra daha söylesek sanki her şey düzelecek

Aşkını candan duymuşum,

Bende sevmediğin ne varsa senden türedi

duraklarda hep kendini bekledin

bugün nerededir?

yanlış yaptıklarımdan pişman olsaydım

Oran'da Pernanbouc'ta Tombuktu'da

Hiçbir şey duymadım

elsa'ya

şaşkın değilim ama silahımı yitirdim.

içlerinden biri olduğumu duyuyorum

Ses çıkarmam onunla keyif sürdüğün için;

Sahte bir gülüşten ibarettin oysa.

Ah sonra o yağmur iki gözüm

Celi bir kavis miydin, sokuldun yüreğime

önce acıya direnmesini öğrenmeliyim

evim harab; ömrüm harab

Bir renk çığlığı içinde bahçemizden,

içinizde

şimdi tarihte saat kaç?

Lokman Hekim'in Sev Dediği

Bir yıldızlı akşamı varsa Ankara'nın

Yaşamayı yeni öğrenmiş kelebekler

Ben sabit şeyleri sevmem ey can

Kalkıp giderdim. Acıklı bir romanı henüz bitirmiş gibi içli giderdim.

Geride kalacak gazabın adımları

İnsan dediğin aceleci

Sen çırılçıplak elma yiyorsun

Oturur kanın üstüne şarap içer

Sayfalar ve günler

olduğunu biliyorum

Yalnız sana borçluyum bugün dünyada varsam:

gücenik bir köpeğin bir okul şarkısını anımsattığı gibi

bari olsun istiyor

nasıl bir dostluk ki bu, hem kadim

Şimdi nerdeyim?

Karalar bağlamadın; beni anlayamazsın

kaybolun yüzünüzde

artık kimse bize haber vermeyecek

Yüzüne bak körfezdeki denize düşen güneşin.

belki dilimi çözer, aşkımı başlatırım

Aslında ne sana, ne olanlara

<i><u>Sen benim üstüne titrediğim güzel ve yeni</u></i>

Ne çok da kendimizi

Ey geçmez gençliğin telaşsız sesi

geçmeyesi sevdam

Her şey kadar, herkes kadar, sen kadar

Sobası tüten evin şiirinde mi saklasam?

Bir Yanlışlık Oldu

sabah yine bir zıpkın yüreğimde...

Anlından öptüğüm dakikaları

Gidersen yıkılır bu kent, kuşlar da gider

Ey gökyüzü, ey benim

999 elimiz kağıt gibi yansın,

ve seramiklere ve gravürlere ve ebrulara ve posterlere

Kötü rüzgar saçlarını götürüyor

'Eyvah' larla 'hay allah' larla gemi yaptığım tershaneler benim.

Yüreğimin başına noktalarla, hatlarla

Diyordu adam,

Sevmek seni en yücesiyle sevgilerin

Kim acır çöllerde öten bülbüle

ortaya benim ölümüm sürülecek

Kendini ölümlü sanıyor onu getirdim ganimettir

ne bir tas su,

Kanmayan, kandırmayan;

kağıt gibiydi harflerinin yüzü

Ellerimde olgun meyvalar

Heybem hayat dolu, deste ve yumak.

resmen ve alenen ifade usulü yok

Belki bir kez daha görebilmek için o yüzü,

İnanmak

bütün koruluklardır ay ışığı

Mezar taşları kadar, ölçülü

Önce beklemekten.

Akşam desem ve sussam

Söylenmemiş sözcükler var

ve yürek,

suçum: nefreti öksüz bırakmak

Gibi yaptı yatakta sere serpe uzanan

çünkü çoktan alum götürdü seni

En tanınmış kırmızılarla açan

Bir yavru serçe hayata bağlanır gibi ağzım açık bağlandım sana,

kendini kanat sanıp çırparmış

seni seyrederdi

Çıkıp yanına gelince.

/yani toplu insan mezarları/

<u>Gelmiş dayanmışım demir kapısına sevdanın</u>

Neden türkü söylüyor fesleğenler

ve hayatı...

amansız, acımasız kokacağız,

İşte o zaman ölümüm

Bu tebessüm rüya mı, bu istifham uğru mu

Ta uzaklarda şehirlerin üstünde kımıldayan

Burnumda barut kokusu

sivri topuklar nasıl ortasına

uzak uzak yıldızlarla çevrilmiş kainatın

Gün ne verdiyse tükettik çoktan

İrade

Tenhasında gecenin avutulmamış ben

-anılardan anılara ince çizikler...-

işte Mozart'ın aradığı melodi bu diye gülerim

Aldı Şivekarını karşısına

Bu ateşle yanmasa kalbim vurmayacaktı...

sonra sana dönüşecek senelerce biriktirdiğim kıraatim

Neye yarar böyle bir şimdiki zaman

Her yaşta başka türlü geçilen

Çimler büyüdü yürüdüğün

Azan bir hevestir artık tanyeri

boynuna takabileceğin bir tümcenin o parlakca kalp kristali

Onların kemik yalayan dostları

okul müdürü

bekçi gizleri.

Oğullar oğulluktan sessizce çekilmesini bilmelidir abiler

yutmak istemesiydi iki küçük balığın;

Yalnız gözlerime bak diyeceksin.

Alnını sıyırıp geçen akşamdır

Güzelliğin sırlarıyla sarmaş dolaş.

korku ve cüzam

Çiçeklerle açar, sularla çağlar,

bunda üzülecek ne var dediğiniz neyse onlar

içim değil de üçümüzden biri öldü sandım

her bakışın bir gül dolgunluğuyla açardı

Artık ilgilenmiyorum seninle

Günlerden sonra bir gün,

dönüp baksan ölümün elimden olacak

Gün geldi hepsi silindi ama

gündeliğin tanıdık gürültüsüne

işte o an saçlarından yakalamak dolunayı

Kaynağına indiğim suya düşürdüm

sen elini bulutların içinde gezdirirsin

Uğrunda, kralların bahtı solsaydı, gülüm

Gugukguk yusufçuk

dokunduğum banknotlardan tiksinmeyi itiraz

ateş, hava, su, toprak ve aşk

Yeni bir renk buldum bugün, suyun akışı rengi

annemin gözleri acınacak bir ağaçmış

Deniz balkondan yapraklanıp duruyor

Keder yahut şehirden kovulma duygusu

varsın gölgemiz olsun hüzün

Sorarken sorarken üzünçlü bir görüntüsüne

ve de gururlu olmayı.

Sendin gökkuşağındaki yedinci renk

İstedim, hep istedim,

sözünü kesiyordu yüzün. bedenin dolusu

Ey her solukta gövdemi yutan zamanın muazzam ürperişi

Hayatımın ansızın kopan damarı mısın

"İnsan var"

boşalan bir birikimi kocamış acılarla

Öylesine süslü, öylesine sadesin ki..

bırakırlar büyüyen ayçasına gecelerin.

Aynı gece ağartıyor aynı ağaçları

kuşku yok ki bir mezarın derinliklerinde uykudayım

Haksızlıklar, zorbalıklar karşısında

tırmanırım kalbinin tepesine ve işte,

Hatıralarımı yazma,

bu aşk başladığında

ulan bunu sen de bilirsin İstanbul

Aydınlatan odayı.

gözlerin yağmur sonrası, rüzgarla yunmuş güneş

Ben beni istediğim gibi sevmemiş olan annemin hayaletini arıyorum imkansız

Hadi soyun öyleyse

sporu çok severdim çiçeğe yem vermeyi

Bir inancın yüceliğinde buldum seni

Tedavi olamadığım,

Eski bir lanetten dolayı

sesini kimselerin bilmediği!

kaderken de

Devamlı aynı yerde kalınabilirdi

yazmaya değerse de

Gözlerinin eğrisi dolanıyor yüreğime

Şöyle rahatça bütün duygularınızı,

Ruhun mu ateş, yoksa o gözler mi alevden?

Bir kuş sesi gömleğine işlenecek

Uçsuz, bucaksız değirmen;

Korkularla besledi bizi

rıhtım taşında gölgen var

rakı içebilir miydi samatya'da

Önceleri, acemiyken

seyir bile edemezken içimizdeki şenliği

çok sağanak yağdın zarlarıma

sen dururken sensizliği neden seçtiğimi

Sen bir güneş tanrısı gibi gülümsüyorsun.

Bir bankanın önünde, bir koltuğun altında, bir ziyafetin ortasında, bir günahın tenhasında

Nasılız ay ışığındaki dostum

<u>ve eşikteki öpücük, tarih bilinci olmayan bir</u>

nasıl olsa resulullah da ölü annem de ölü.

ne mi yapacağım bundan sonra?

Hatıradır diye yakamıyorum

Öte yakasına geçiyor atlılar.

Evlerin bacasını kolluyor yıldırımlar.

Ben, zaten

çürümek ne zindanlarda

Sevdiklerin kadar iyisin,

Takı'lar, eski aşkları imler takı'lar.

ne güzel kokuyor Gazeteleri Kitapları

Hiçbir zaman yekpare bir kıta olamayıp birbirine köprülerle bağlı

İnsanlar zamanlardan önce boğulur.

Tanıyor musun?

Hayatın orta öğretmeni sustu, dondu gülmeleri çocukların

Hep senin için gökyüzünde bir evimiz olsun isterdim

Ama en iyisi çeker giderdik

bir çiçeği düşünürken ürpermek yok

Her seferinde yarım kalıyoruz

çok ama çok acılar çektiğini anlattık birbirimize

herkes az buçuk sarhoş

ne yapacağımı sanıyorsun ki?

Uyumamakta hayır var da

Alnından öz kardeşim öpse ben irkilirim.

Gençler bütün haşarı

Baba ocağından yar kucağından

istemiyor musunuz,

sürüklüyor imkansız muştuların

Hem thames kıyısında

ağacın üzerine tüneyip

yapmacıktan nefretimiz

kenar köşe kasaba hanlarından

Bir cardarma oturdular yanıma

dağlarda ateşler yanmıyordu

Tepelerde otlar yakmışlar, kuzular dolaşıyor dumanların arasında

Bazen yanık bir türkü

incecik yas dumanı herkese ulaşıyor

Sürer gibiydi açık deniz.

Unutansa ben gene, ben zavallı.

Uzun uzun bir yağmuru okudum,

içinde cenkler, ayinler, kesik damarlar,

27.04.2020

kokunu alamadan,

yakamadım gözlerin dikildi karşıma bir caddenin tam ortasında

Beni huyumdan ettiniz!

Dağa çıktım kurdu geberttim beni korkuttu keme

Açıyorlar küçük esmer avuçlarını:

C, Cemal Süreya değilse, kimdir?

bir kadın seni seviyorsa kendini önemli biri sanma önemli olan kadının yaşadığı duygu yoğunluğudur, sende ortaya çıkmıştır sen de onu sevdiysen o zaman şanslı hisset kendini..

Tam zamanında çevirmelisin düşmemek için.

Aylar çoğalır

hüznü de sevinci kadar ıskarta?

Yoktu benim de sevincim

gözkapaklarının kırmızı yaprakları altında.

Büyük ikramiyesi bu,

<u>Bırakıyorum öyleyse kendimi sesinin boşluğuna</u>

Çünkü ben de kaçarken ardımda kalanları yakıyorum. Ama iyi biliyorum yıldızları, ama

kenetlenmiş çenelerin,

Çocuklarla konuştum hüznü unutturan

Bütün kumaşlarını açtığım gibi yine

demek yine ben

kalın enseli

Kadınlar, ah onlar erkeklerden akıllıdır, güvenceli bir çılgınlık isterler.

Her şey esirgesin seni

tek özgür ülke, nüfus: 1, rakım: 1.72! '

Kahır mektuplarında yeniden buluyorsam seni,

görmediğim bir çok yere giderdim.

düşen

ne de dillerde nağme adın

sakalım yok biliyorum ama kötü değilim

Gün dönerdi, benzi solardı kahkahamın

Eşiklere oturmuş bir dolu insan,

Sanma ki kapalı gözüm birşeyi görmez.

Acı çektim susarak

Gönülden yanmışım ve inanmışım

topluca, ortadan

sen kaldın, bir de sen ey buzul mavi

Salmak serin sulara gövdemi

her şeyleri bıraktım, geniş kıyılara dadandım.

Sarsılır Ebu Kubeys kovulmuş feryatlarla,

Uğradığım orman

Yolunu yitirmiş bir gezgin gibiydi ekim

Merhem sürüp, sargı sarma boşuna.

Şiirlerimi senin gibi

Biz seninle orada, o deniz ülkesinde tanıştık

belki benim sana böyle sığınan

hem de hiç kimse seni buna zorlamamışken,

İşte sensiz

Daima daha taze, daima yeni baştan

Ve elbet üzerinde durulmuyordu.

Ve büyür gözlerimde güvercin güzelliğin

durmadan beyaz bir aygırla taşardım derin göllerden

Aydınlığının içinde bulduğum

neyse neyse bunları düşünmek istemiyordum kanıma girmişti bir kere

Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da

Ölümlülerin işi bir de mutlu olanların

Gözyaşları günbatımının

masa üstünde boynu bükük kaldı kağıt kalem

Yalnızca Kanatlarına Güven

Merhamet istiyoruz, kime

yağmurlar gibiydi... Bu yüzden sen de benim gibi böyle hırçın, hüzünlü, kırgınsın

yine de bir çiçek gibi iliştirip gönlüme

Hiçbir ulak varmadı buralara

Rüzgarda çarpan, başıboş ve ürkek

annemi aldın, süründürüp hastane kapılarında

alındığında

Aşk Mönüsü

Fabrika düdükleri bunu anlatır bana her vardiyada

ve sürekli savunma oynayıp yenilmek

-Ne bileyim. Çok güzel işte.

Yüzümde bir erkek yüzü taşımasam.

Acunu oyalayıp acunda oyalanan

bir kadına bıyık buruyor

Evin içi dışına dönecek,

marifetimin yanısıra

zeki müreni seveceksiniz

Susuzluğum dudaklarında dindi

çamaşır makinesi çalışıyor hayat temiz değil

kuyunun dibinde soluksuz karanlık

Birlikte çıktığımız doruklarda şimdi

Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız

vurmayın kuşlarım ağlıyor, geriye sayacağım

İçtiğim içkilerin

her sabah vazgeçmiş,

Adam saf saf yanaşacak,

Biricik meselem, Sonsuza varmak...

yağmurdan korktuğumu bilirsen

İki mavi

Bilinçsiz bir baş kayması ile görülen

Birazdan kapını çalan kişi olabileceğimi düşün

Bir namazlık saltanatın olacak,

sıcak koyu bir karanlık...

ben zehire alışkınım, şerbete değil

kırıldıkları yerde

Daha güneşin kararmasına binlerce yıl var...

acıyla örülmüşse cesetler

ve sessizliği özetlemek hüneri

Sen, seni istediğin gibi sevmemiş olan babanın hayaletini arıyorsun imkansız

Bir göl vardı evimizin karşısında,

çünkü kalbim aşktan çatlayıp yarılırdı.

birden kırmızıya döner

Ne istediyse olan...

yenilen herkesin boğuntusuydu kaybolduğum uzaklık, yüzün her bulutlandığında... nereye gidersem gideyim seni yürüdüm hep... sevincini bir barış, bir bayram sabahı gibi taşıdım içimde... sesine güvendim, gözlerine en çok yakışan o sürekli yaz ikindisine... gökkuşağının altından geçen çocukların şımarıklığıydı, kaküllerini her araladığımda gövdemdeki ürperti...

acım, beni bir gün boğabilir

Her şey iyi, her şey sade

çünkü derbeder bir okul çantasından

Yolumun karanlığa saplanan noktasında,

Gece evleri sardığında

şiir yazmayacağım bir süre,

Eski zamanlardan bir emek cümlesi kadın

anımsa sendin unutan

Ağlamaklı oluyorum

ki hepimizin kuyusunda bir yusuf yalnızlığı!

Ellerim takılırken rüzgarların saçına

kokundan ve korkundan bir de...

kavuşacaksın mutluluğa'"

benimse hep böylelerini severek başladı vurgunum...

masada hesap makinesi, pusula

Yaram vardı, bir de sözcükler

Vatansız olduğumuzu bilelim diyedir

dağıldı kitapları

Rakı sofralarında söylenip, acı tütün çiğnercesine sevdik

gözleri maviyken yaprak yeşili

Elimi nereye koyacağımı şaşırdığım o an işte,

tut ki enver bırakır tehdidini

Birbirimizin kalbini dinlesek

Bisiklet sesini çıkrık sesini

içinden geçiyor buharın

Yararsız bütün leylak ağaçları

Eski düşleri taşır mı yeniden,

Sadece bulmaca çözülebilirdi

İsyan olur milyon kere, hiç bilmez miyim

Adın kurtuluştur ama söylememeliyim

Bir de o paşadan gizli buyrultu;

meyvelerden sakın... Ağuludur terle, kanla

ağza dolanan şarkılar gibi günlerim

güneşi içenlerin türküsü!

Bize dokun

Ne yaparsan yap, gördüğünün seni görmesini bekleyemezsin!

Gözlerinizi bağışlayabildiniz mi?

kahrettim her şeye o gün

Hoş geldin kadınım benim hoş geldin

Bazıları?bu bir pornografi? dese de, onlara göre bu içtenlik.

Sana bir su tarifi versem yapar mısın?

Evlenmeyi

Hani, ey gözlerim bu son vedada,

Sanki senden önce düşünen hiç olmamış

İyilikleri, günahları ve çeyizleri üzerine yemin edersiniz.

Karanfil kokuyor cıgaram

Başımı dizlerine koysam

okşar gibi siliyorum, gözlükçüleri ve saatçileri

devinmez yüreğinin mağması

Ve kimseler görmeyecek seni,

Bir mevsimin ortasında kalakaldıydım

Ölenler

Yol bu yöndeyken

nerde onlar, her kımıldayışta

Köşelerde keklik gibi bakıp duran saksılar

ışıklar yanar çocuk sesleri duyulur

çağdaş serüvenler adına

Karanlık bitmiş fakat erememişti huzura

haracı ödenmeden

geldiğin gece kar yağmıştı kentin üstüne

Kurak ovalara yağmurlar yağar,

her veda anlatılır bir vedanın içinde

gölgem pencere önlerinden

Oraya, göğsüme iliklediğim hayvanı ayartmadan

derinleştirir bazı ayrılıkları zaman

Kalbim unut bu şiiri

açılırsın

Zaten her yanda hüzün görülür

Seni bir kere öpsem ikinin hatırı kalıyordu

bir çocuğun bakışı güler bana doğru

Adsız bir çiçek gibi parlıyorsa gözlerim

biz nerede yanlış yaptık sana o desin...

eski sesli haziranın tam ortasından,

Kuşların kanatları neden vardır?

Çocuklarından saygı ve bir parça huzur bekliyor,

Yalnızlığın simsiyah panter

Tam da doğum sancısı tuttuğu sırada çaldı.

Haber göndermedin mi bize

Yürüyordu

Ben ki, toz kanatlı bir kelebeğim,

Rüzgar yüzü görmeyen ufkumda genişledin

Yaşamım artık

Sevgilim varolan olacak yeni

sabahları açıklarda bulurlardı leşimi

Gönül verdin derlerdi o delikanlıya

Ben'se küçücük bir hücresiyim Doğa'nın

çekip çıkarsam da mısralarımı

Haftanın yorgunluğunu

iyisi mi, beni yaktırırsın,

yoluma çıktıkça gözlerinin akşamı

üzgünüm ben seni çoğul iklim saydım

Bense kederle sarhoş...

Gün açar,

<u><i>gözünden öpecek bir yer bırak</i></u>

denizi sel basıyor hayret

Beni yerden yere çarp

aynı saksıya gömseler keşke bizi

yoksa?boşansak ne fark eder? miymiş

Vazolar, ufak masalar, taşlar zamanında

Sevinç'se, uzaklarda hep uzaklarda..

Kitapların doğru olduğu tamam

hayatını.

Ayetin değil miyiz senin Ya Allah

Benden daha çok var sanmıştım.

Büyük Saat

Tiril tiril titriyordun

Geceleyin rüzgar gibi sevdim seni sevdiğimi

Üç kere adını tekrarlarım, karnım doyar

İçi bulanırdı yalnızlığımın

hem sen kimsin, çekiştirme diyorum

<i>Bir müzik kutusu başucumda</i>

Görsen, umursamaz, aldırmaz kafir.

baharsın, günlerim kısa

-telaşlı, dalgın, uzak-

Gözden kaçan o defter yapraklarında

Sevgilim olan bütün kızlar

Otuzdokuz odadan yapılmış hayatınızı,

Direnmekle, kurtulmakla

benim gözlerim viran; ağlamaya değer mi

güzel bir denizle kaldı

Mumdan mühürler çıplaklığının hazinesinde

Amansız gecenle yayıl dört yanıma

bir yazlığa girmişler, yakında bitecekmiş

alçaktan uçan gölge kuşlarını...

İz sürerlerdi irileşmek, ulaşmak, toparlanmak için

Kendi yüzünden başka,

Bu yüreği her gün dağlamaktansa

kuzular geceye

Vakit öğleyi geçti çoktan.

tarihi yersiz bir akış gibi

Bir damla gibi?

mesela annem de yoksa yanımda

Gülüşünde bin yıllık hasret var,

Yoktu dünlerde evelsi günlerdeki yoksulluğumuz

Rüzgar daha hoyrat

dünyaya, kırılmış yılan dikenleriyle

yüzümdeki leke arzu güneşinden hatıra

Yönlendirdi Gökleren'i

Mevsimlere dur demek

bir saksı yaparak

günü ateşle karıştırarak geliyor

Ben İsmet Özel, şair, kırk yaşında.

04.09.2018

Senden umuyorum teselli yine!

Hangi kitabın arasında saklıyorsun tanrım?

aşk ve ölüm bana yeniden

Sen geldin benim deli köşemde durdun

- Neden?

dağılır buzlar yolları kesilince

Yazık olur bu düş yarı kalırsa

ve saçlarında

Yollar geçiyor içimden yollar, uzak yakın

yanık yağda boğulan yapıların arasında

Yolumu karşılayansın.

Sığırcıklar puhu kuşlarına bıraktı yerini

Çetrefil, kuşku dolu, yadırgı

Sana gözlerimde izi kalan son hayallerini vereceğim.

Giderek daha az..

Dertli türkülere duyduğum karşılıksız aşk kaldı.

Paris yanıp yıkılmasın

sonra vesikaya bindi,

ve omzunuza çarpıp geçen şu bıyık,

Geçtiler mini mini ayaklar üzerimden...

Iskat edilmekti mirastan

Hep senin için bulutları isterdim

Bahtsız bir çocukluk uzak köylerin birinde

Ya da silmek için bir damlanın yüzünü

Saat gecenin bir buçuğu...

Bir kervasarayın yıkıntıları gizemli sessizliğiyle

cihanın ilk umudu, ilk sevgilisi,

bu ellerimi nereye koysam yakışmıyor

Ben Ozanım

Çünkü İzmirlerde, çünkü İstanbullarda

Yaşadım da

çalınmış bir hüzünle yürüdüğümü,

Ben bölmüşüm yüreğimi

Kimi gün öylesine yalnızdım

damla damla dökülürken kelimelerim

Ebedi aşka giden esrarlı yollarında,

işçiler gözler yolunu.

kendimi hatırlardım böylece.

ceviz sandıkta bekarlığın gül suları

hangimizin kederi bu durduğum istasyon?

"Bugün ne yaptın, çalıştın mı?"

Bütün kapıların anahtarı elinde

kelimeler ki ağrıyan yerlerimin ağır işçileri

Biz ki onu sitemkar anaların

kendini unut, içindeki seni dinle!

Ve esmerliğine bir de, eski bir yangının izlerinin renginde

Ey midelerin zorlaması zehirinden ötürü

saçlarını sırtından sallandıran kadınlar kadar

Uzun bir hastalık gibi

açıyorlar taçyapraklarını ancak

Sen söyle ey direnç çiçeği-neyi

hayatımız unutulmuş bir düş kadar uzundu

Kayıp Adresteki-1

Tutamaz mıyım onları?

Mavi bir suyun düşünü uyutur bir tayfa

içimizden, atılan her parçayla birlikte içimizde bir boşluk kalacağını

kendiyle tanışmayı erteler insan çoğu zaman

Ki senin ellerini görmek bir kurtuluştur çocuklara

Zor denirdi,

İkinci Bab

akıtılan ve akıp gelen kanlarda

Sen; seni gel benim içimde ara...

bağırdım sokaklarına kartondan postlar sermiş ayyaşlara

Hem bendesin,

Uzağımda açık denizdi o yürüdü gitti.

Punduna getirmek de neymiş?

ince kemikli bir eli okşuyorum

En güzel gülüşünle karşıla beni

belki şimşeklerle, gök gürültüleriyle.

Ya da melal denizi parkların ıssız yerlerinde

kayboldu mu ayrılık denilen yabanıl hayvan?

Artık barınamam gölge varlıkta.

ve asi bir su gibi teslim oluşun ve beyazlığın ki dokunamıyorum bile...

İri, ekşi bir vişne tanesi gibi.

Yalıtkanlık üretirler ha bire.

bunu da yeni öğrendim

çöpçülerin elleriyle okşardım seni

cüzdanın kilo kaybettikçe, sevgileri eksilen sevgililerin olur en fazla..

sabahlarda süzgündük, ancak akşamlarda vardık

Bir kurtuluştur o an çağrılsa senin adın

<u>An be an şiirleştirmek istesem</u>

Uzaktan bana bir seslenen mi var?

gök bulanık; ufuk silik

Kaybediyor nesne niteliğini

oturduğumuz evleri tıkayan

ne başkalaştırırsan o kadarsın

Layık gördüler

tanıyorum göğsüne birikmiş o şiir bahçesini

Açılmış bak, bilirsin ne diye

kendim karar verdim hep kendim karar verdim

yalan asla olmayacak; çünkü 'aşk' üstümüze serpiştirip kaçan o yağmur,

ben bulutları gösterirken,

Gözlerini kapalı çizdim görmesinler diye

Yağmurlu ve upuzun bir yolu düşe kalka yürümeye çalıştım.

Hakkım vardır -

üreyemiyorum kendime

Eski dikişler sökülür de kanama başlarsa yeniden

ben süt mavilerde umarken günü

elimden hiçbir şey gelmiyor inan

O ipek böceği sesli kadını.

Diyenlerin kervanında kışladım

Af çıkmazsa eğer sarmayacağım seni;

Söz vermiştim unutmayacaktım gözlerini

hatta park, cadde ve duruş,

Ben o sokaklardan ne kadar geçtim

filanca gün, falanca yerde söylediğin söz,

Ne senin o dilsiz uzaklığın

yıllarca esecek belki

Özletiyor Seni Bu Yağmurlar

Kuşlar gibi vurulan çocuklarla

bana bir laf et ki binlerce,

Bilmezsin ayrılığın ağı kokan dilini

Her yanında tuzaklar.

Almışsın üstüne örtücülüğünü siyah kahverenginin

bahçıvan peşimden hızla koştu benim

senin ıslıklarınsa kulaklarıma saplanan bu ıslıklar

susma hiç, seni andıkça soğuyor ateşin hançeri

<i>Ağzımın kemiğinde dağınık bir şiir tadı.</i>

ömrünün baharında, bütün umutlarıyla birlikte paramparça oldu.

ben maviye inanırdım

seyahat ederdim daha fazla.

Sevgilim ben şimdi büyük bir kentte seni düşünmekteyim

tanrım ne ağırdır sözcükler asıl demek istediğim bu

çok süredir bakmıyorum aynalara, bilmiyorum, çok süredir nasıl görünüyorum acaba?

kirpiklerini eğerdin bakardın

Kim bilir kim düşürmüş

ulaşılamayanın boyun eğen yansısı,

n: Yitmiş günlerin bulanık sularında...

ve lazerlerin uçuşu

siyahlar, beyazlar, uykusuzluklar, bitmeyen başağrıları, bildirilerin öfkesi,

Paramparça düşmüş gönül ufkuma

Kurumuş kirpiklerime bir yağmur gibi dökül

09.08.2020

kösnüdüm ona karşı

Bu kalabalık

aşklar birbirine benzer giderek

Ağzını uzatıp yudumluyor, terlemiş şen çocuklar.

bir andır eski defterlerin

senin bana gelişin günler içinde

<u>Ömrüm oldukça peşinden geleceğim</u>

kapı açmayı öğreniyorum sözle

kudüsten buraya yol olmaz mı dersin ama babam da fay hatlarında

bindokuzyüzseksen'de öldürülmüş çocuklar

radyonun üzerinden

Dağbaşlarında doğan

açlık grevlerinde beynimi bir sıçan gibi kemiren

Ve ateş yongalarından yaralı ruhum hora tepiyor.

binlerce anahtar bırakıyor yüz çizgilerime

Haydutluktan ve melankoliden

o aşk bu değildi tasarladığım

güz yosunu sığmaya korktuğumuz

sarsılarak kopan parçalar sahte.

- İkimize bir aşk elbette yetmez

kitap, gölün dinginliğine kapandı

Dolaşsam ben de deniz deniz

ben seni nasıl sevmem

Harmanlar misali savruluyordu

ben kimsenin bakmadığı yere bakıyordum

bir kalkışla çıkar karşımıza

Şiir yazan bir adamın fotoğrafı var yanımda

Neden okunur bunca yazı

Bilmem inanır mı bana mavilikler

Ufka yağmur tohumu gibi saçılmıştı atlar

mutfağa gidip sana dönen sendir.

telaş telaş yağmurdan kaçıyorum

harfi üzerine yemin edersiniz.

Zaman durur

o, kadırga taraflarında bir evden çıkmıştır.

o ölümsüz, o yalın unutuşta:

kimi karıştı ilerideki çalılığına bahçenin

o nesnenin kucağına gezdirirken,

Otobüse bindim

Beni Tutmayın

Ölümün dişlediği bir meyveymiş geçmiş özlemi

Meçhul Askeri...

Gelme, artık neye yarar?

Ah, ardı ardına kenetlenen ölüm

durduran

Onları siz de görmediniz mi?

isyanıyla ihtiras ve gerilim yaşayan

okyanus okyanus dolaşıp

samimi değil...

Her mahlukun sesi arkadaşımdır

Döner dönmez evlendirdiler,

Gibi birdenbire bir şeyler bırak

ne katıksız somun isterim senden,

şimdiden geçmişe bir yol gider mi?

evlerin damlarına taş fırlatır gibi

Diyordu devam etsin devam etse gerek

Bütün törenlerin şölenlerin ayinlerin yortuların dışında

Ayakta kalmamı sevdim

Belki yatağımı arardım

Geç farkettim taşın sert olduğunu.

Bir şey gibiydi bir şey gibi kötü

vanlı bir kilim gibi güneşini içime

Celladıma Gülümserken Çektirdiğim Resmin Arkasındaki Satırlar

Ey sevgili senin sımsıcak bakışlarını

Ellerimizde sevgi içimizde umut

kara çok uzakta

ruhum sahte

aşk boyutlarındaki yüreğim,

Fotoğraflarımıza baktım

çünkü ben

ne ceplerde tren tarifesi,

Beni artır

Boğuk bir ses madeni bir böğürme

taşacakken

saçlarında yirmi yedi yıl lodos

Görüş günlerinde seninle konuşabilmem için.

Önlerine katarak insan ve hayvan listelerini,

Bir an gelir

Bir insan edinmişsindir kendine

şu perdeler

Ve bir ruh

- Bakalım..

bir şey ver bana

Çık gel bir kez daha çıkıntılardan

Öğretir sonra gelen acılar

Ah biliorum güç gelecek sizlere

yaprakla yağmurun aşkı mesela

içimde uğuldayan yengeç yüzgeci

uykular derin,

Sırretmeye elden seni bir perde olurdum.

Sevgilim Hayat

Yine mi döndüm başa?

Kalanlar

Benim doğduğum köyler de güzeldi,

gölge olmadım, hiçbir göze keder

Tütsülenen eşine sevecen bir tokat indiriyor

Yokoluyor tüm varlığım ve beni

Vicdan azabına eş, kayna kayna Sakarya,

annem daha yeni öldü fazla uzaklaşmış olamaz!

Lambalar eğri

Kahrolmuş

herkes bir şeyin yoksuluydu

doğan ve ölen çocukların hüznünü

Bir devrin sembolü diyorlar şimdi adına

Buğdayın parayla değişildiği

söndüm, ustasını utandıran bir sönüş

Dışarı çıktım

Bakarsın göneniriz gidip dönelim

Sakin, gülümseyen bakışlarını gözlerimin.

hep blek börd bir gözdeyiz

Saç tel tel örtüler hep tül tül düşer

Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.

"o" bendeki adam ne olduysa ansızın

Bileklerinde, bileklerinin renginde

Dert edindim kendime.

masum beyaz bir kağıtta seviyorum

Seninle olmanın tek yan etkisi ne biliyor musun?

Radikal bir çiçeğim ancak kendi saksısında açan

Sevgi bu, insanı böyle inceltir,

Benim doğduğum köylerde

Bizim kelimelerimiz

zaman, can çekişirken,

koro halinde susuluyordu ve yalnızca yüksek sesle konuşanlara inanır olmuştu insanlar... incelik yalnızlığa dönüşe dönüşe bitmişti... şiddetin coğrafyasında elbette gökyüzü bir lükstü ve ancak yağmur yağınca anımsanıyordu...

İncinen bir hayatın yarasıdır...

Denizin dibinde geziyor gibi

Çileler çekerdin yıllar boyu.

Ve akşam içtiğim bir kadeh içki olacaksın

galiba.

Kalabalık ha olmuş ha olmamış

karanlık denizlerin dibinde,

bütün kilitleri denedim, hiçbir kilidi açmayan bir anahtar koleksiyoncusu çıktım!

kanlı karanlık bir oyunda baş oyuncuyum

Tomarla muştuyu omuzlayarak genç adamlar

"Yaşlanınca görürüm seni"

hayallerim kıpkırmızı olurdu

Yiten günün karanlığıdır.

Rujunu sürdükten sonra

başka biri olarak girdiğimiz bir kapıdan

Yaprakta yeşilin gülde kokun var

gözlerim, gözlerini arıyor durmadan;

susup öylece bırakan

Biri ihanet

eğer yeniden başlayabilseydim,

Bir alçaklık göz kesilmiş, namludan

ilk kez buluştuğumuz o mekanı,

güneşli bir rahatlık

Ben bir gök kuruşum sırmalı kesende

sonbahar gelince eylül'ün gelmesi, eylül gelince ekim'in

Gibi çaktım

Dudaklarımda bildiğin o ıslık

Ne çapkın komşumuzdun sen fahriye abla

önünde sahra çölleri senin,

şarkısını yitirmiş çingene bir çocukla

Bir kara sevda halinde söylemektedir

hınzır umutlarını döven kadınlar şakırtılarla.

Beni kimse bulamazdı

Vatanım tuz biber gibi kalbimde ama

Islak saçlarıyla gülendi O.

hafızam denizler kadar olur

geçmiş günlerimi aşağılamaktadır.

Ben ki senin için senden geçmişim.

yıkık kentler kanadı sevinçlerimle.

koşun çocuklar çocuklar koşun

Çalıda sarı bir çiğdemim ben

Acı çektim günlerce

birikir kalem uçlarında, kağıtlarda, zarflarda.

şakırtılarla sürüklenir bazlama açan kadınlar

Kendime kırgınım!..

kurbağaları tartmaktan dönen bir yılgınlığınsın

atma beni gel gitlerin girdapların eline

hayatıma iddiaya girelim yüksek oranlar

Irmaklar bilmediğin kadar hülyalı akar

Jazz dinliyor cemaat cuma hutbesinden önce

yanan başını duvarlara vurup parçalamak

nefret edenler

Gene kuşlarla uyusun çocuklar

Raylar uzanırdı içimde kilometrelerce

Tuhaf şey bir günde değişiyor kişi.

suya boşversem yanılsama

katlanmanın türküsünü söylediğin..

Karanlık Duvarlar

zeytin ağacının gövdesine buruldum

Düşmanına ilerlerken tuhafça gülerdi

vurdun... kanıma girdin... kabulümsün

maddeden geçti sesin -nasıl olur- sesime çarptı.

<u>Çocuksun sen sesinin çağlayanına düştüğüm</u>

şimdiki çıplak. yarı aydınlanmış bir duvardaki.

Sayendedir ki, hala ben ayağı yere basan

Taşlar pırıl pırıldı ayna gibiydi

huysuz kemanlar dolar şahdamarıma,

voltamın ucunda savrulan bu sapsarı hüzün

Kardeşim benim, adanmış asker, dünyada nasıl da

biri tarafından incitilmeyi, üzülmeyi...

Yerleştir bu sevdayı her yerine. Ekledim ben tattığım her şeyi denizlere

bu da deniz

Öyle büyük şeylerde gözüm yok hiç...

açıkça konuşanları biraz aptal buluyor musunuz?

Gidiyorum alışamadığım yaralarımla.

Ah sinema biletsiz çocuk yaşma

ateşçiydim önceden söz nargilesine

Kalkıp sarılacağım ellerine

Ağaçlar, vesaire

Ve uykusu çiçeklerin.

Benim için yaratıldı Muhammed

devrilen bir ambülansın içinde kadar şuramda...

Şivekar bunu bilmek istedi

İsteyerek değil

var diye, hangi unutulmaya çalışılmış sevgililer,

Yüzyıl yaşamış gibi yorgun

dört şeyle kaimdir, derdi babam

Bir ölünün hala yatağı sıcak,

sözün yine hep aşktan yanaysa

burada bana göre bir şeyler vardı

Bekle yumruklarımız

Canım yoluna koymuşum.

Alıştırabilir misiniz baharı çürüyen toprağa

Hıçkırıklar tam dizilmişken boğazına, tam ağlamak üzereyken.

tükeniş faslını mızrap.

Haz cini eylem ciniyle bir araya gelince

Hakkım yok durdurmaya

Rüzgar gülünü arayacağım

radyodaki marşlara kulak kabarttınız

Damla damla birikiyor insan.

Vermek istiyorum, veremiyorum

onurunu yere

her şeyi aşka ve ateşe dönüştüren

İşte o zaman bildimdi

benzemiyor hiçbir çaresizliğe

Al yeşil bir tevazu kalbimizde

Ateşi yüreğinle körükleyeceksin

ve rahmini bana doğru tekrarla

Kalbini anlatırken kalbinde

Gördüklerini

daha çok güneş doğuşu izler,

sevmeyenleri giryan eyleyendir gözlerin

Büyük İlan

bu seslenişimiz yalnızca sana

kimseyi çağıramaz kendi adıyla.

Kan Var Bütün Kelimelerin Altında

Sen orda gelirayak kuklalara insan gibi konuşmasını öğretme

kayıtsızlık

tarih, yarın, ütopya dolu sandıklar arasında

bak işte, patlamış kentin su boruları da

Nisan saldırıyor üzerime sevgilim. Nisan çalıyor bütün sözcüklerimi. Yüzünde parlayan güneş bir anda kaçıp, yaşlar boşalıyor gözlerinden. Ben nisan şaşkınlığında yitiriyorum öykünün geri kalan kısmını.

arasına katışacaklar

şimdi hemen kalksam buradan

bütün yaralar derin

Ve şimdi

ne kadar biçerlerse biçsinler

kardeşim!

Erkek kadına dedi ki:

Seninle uyanmak nice çılgın gecelerden sonra

Utandırmaz bu kollar sahibini.

Kolay değil bu dünyadan ayrılmak

yağmurlarında yıkanan kırmızı banklarına baktım

dün şeytanlara ver kulak,

Siması da iması da Yusuf?un

haydi kalk yoruldum bir patlıcan nasıl büzülürse

Ölüm durmadan tazelese de hünerini

Açmaya ilkyaz çiçekleri

İşte sana bir aşk şiiri

Kirpiksiz gözleri böyle daha güzel

eğer şairsem beni tanırsan

Alacakaranlığımı yaşıyorum.

Tek başına haytalık etmek

Sana bir şiir getiririm

Hangi kasırga koparabilir

meydan okuyuşun çağın ordularına

büyüyünceye...

biliyordu. Biliyordu iyileşemiyeceğini... İki de bir, önce kolunu uzatıp, sonra

Sürgün, ürkütülmüş,

ayrılsak bile biliyoruz

aydınlan

"Yusuuuf! Yusuuuf! Yusuuuf!"

demedim mi sana yaraşır otağı kuran ben'im asıl,

Hani çocuk?

Durduğu yere can veren

Ne kadar genç

Büyüsünü bir içtenlikten alırsa

Defterler açıldığında gökyüzü

Günler devlet alacağı, yıllar bir kadehçik buzlu rakı

Sadece hatıralarda ebedi olan

Anlamıyor musun?

soluğun buğulandırıp sildiği ayna gibi

öttükçe kendini tüketen kabakçı kuşu

Bir gülün başına ne gelmiş ve gelecekse işte.

Ben hep beklerim bilirsin ama yağmur beklemez.

Şöförleri ölü, yolcuları uykusuz

en kötüsü alışkanlık.

'Evler'den birindeyim, dışarda kar yağıyor

Yasadışı bir aşk,

Sınırlı yıl oyunlarına inananlar var

leke dokuya işledi

günahkar gecelerden.

güneş çekilince içime yayılan sonsuz çocuk koşmaları

buna dayanmalıyım

Kapanmaz yağmurun açtığı yaralar çocuklarda.

Araçların

her şeyi daha önce hep olduğu gibi hiç beklemediğim bir anda savurup, bozup

Onda bulmuş gibi hayatın kaynağını,

Hayatta inandığın bütün değerlerini altüst eden birisine aşk şiirleri yazabildin mi?

Al bahar, yeşil yaprak

ben nasıl uyurum sen uyanmazsan

Uyuyamadığım gecelerin sabahında

ve şimdi adın var

Bu şiiri okumayın ne olur saçmaladım gene

acılarımızı tartmaya

Gül kokuyorsun, amansız kokuyorsun,

Bakarken dünyaya

Bilemesen

bacalardan yükselen duman

Seninle her karşılaşmamız

Yağmur iğri iğri düşer toprağa

tanışıklık.

bir gün şöyle bir baktım

düz bir tepsidir dünya

Güzellikleri oranında eksik kaldıklarını hissettin mi

Yalnızca iki harfini öğrendim:

inceden bir yağmur, anla despina...

bil, şiir gurbettedir emrah?la

<u>Ben aşkı göğsümde kurşun gibi taşıyorum</u>

Ben sana mecburum sen yoksun.

gövdenden başlıyor iyilik dağıtmaya

İçinde hakikat olacak

İster ağla, ister uyu bebeğim

Şehir, akşam ve sen

Örneğin bir gulu yeşil gördüren nedir?

Sana yalan söylenmiş bir tarihim belki.

Biri İncil okurken düşüp bayıldı mı

-yeter ki-

dişleyip tükürmeden sigaralarını

İnilecek kadar indim. Hayfa.

Bir bulup bir kaybettiğim

Yürüt onu göreyim seni

kulaklarımız çınlayacaktı

Üç ev görsek bir şehir sanıyorduk

Annem çok sevinmelerin kadınıydı,

Yol Haritası

Sarışın bir şaşkınlık olurdu bütün ışıklar

bir umutsuzluk sarmış her yanı.

Tabanlarım çatlardı kumdan

ağladın,

Artık hücuma kalkabilirsin ey rüzgar

dayanılmaz kokacağız nefes nefese...

Kur'an'dan feyz alana bir mektup ol da

Yeni yetmelik işine gelince:

Şimdi sizi tabiattan koparan geri alan bir asfalt

Her şeyi, ama her şeyi olağan dışında,

Şimdi bir şey söyle bana söylemezsen deliririm.

Ve o vaz geçilmez sancılarını duyarak hayatın

Şimdi acının ve hüznün göklerinde

istersen havayı da;

O kadar güzelsin ki.

Bir karasevda halinde söylemektedir:

kendi kokusunu duydu yosun

Anlatıyordu aldanan aydınlıklarından.

Kimle çay içilir?

biri önümdeki şu bira bardağını yenilese

Ölürüz sanma kardaş,

bu akşam pek hüzünlüydü gözlerime ulaşmadı bile yüreksuyum

kim söyler şimdi bana

yarılıncaya dek ikiye, beklediğim

vurup durdu ölüm; o türk filmi karşımda.

yanağıma getiriyor da yanağını

duygusu arasında sonsuz kuş, hem

Yontulmamış sesimizle cevabı hazır:

gelecek için zayıf bir tahmin. Bildiğim bir şey yok,

Sana hükümdarlığı getirdim; anlamadın

<i><u>Gözlerin düşer aklıma, kirpiklerin</u></i>

adını kimsenin koyamadığı sonsuz başlangıca.

- Bilmem.. Gitmesi gerekiyormuş. Kafası karışıkmış, kendini iyi hissetmiyormuş benim yanımda.

zindan..

Konuş biraz!

Soramazsın ki

insan dediğin bir buğday tarlası gibi olmalı

Yerin seni çektiği kadar ağırsın,

Yedi lamba, yedi güvercin saçlarında

ve amerikan zırhlıları

Her aşk başa dönmekti belki de

geç benden, benim de köprülerim var,

Saçlarının yana düşüşüne, onları bölen ikiliğe

Daha başka bir gönüle ne hacet

o zaman nasıl indirilmişlerse şen şakrak

Kars yeni yeni uyanıyordu...

Islık çaldım

Sen başını dik tut sevgilim

öğüt sahibi toprak

seni sevmek de öyle orman!

buruk bir sabah

Ellerini tuttu

birden gerçekliğini algılayarak

ya da dönüşündür kendine

bu bir geç kalıştır.

açılsam acılara değer kanatlarım

Bir kuş olarak yakalanmak

Ve sor aynadan

Buram buram zehir

acılı türküsünü yurdumuzun.

Bir anne yıllardır kolları açık bekliyor oğlunu

çılgının biri sanılmaktan sakınmaya vaktim olmadı

Çünkü benzer gecelerde sarıldım kollarımla

ince bilekli çıplak ayaklı tanya'nın

Güçlüydüm

iki çakılına bir deniz vereyim

Ne çıkar, diyorum, bir hayattan

kapıda bir saat vuruşunun önünde

niçin, niçin, niçin

şimdi çıkış nerdedir sevdiğim..

İyi ki Geldin

Tutsağı oluyor güneşin

<i>yarından önemli</i>

Yağlı gövdelerini kuma sermiştir.

benden selam olsun diye kuşlar

Okunanı.

En güzel sözlerin altı kim için çizilir

Artık kararmaz gecelerin.

Arının yazına, kışın otuna,

Biliyorum bu yüzden düzenden, adı düzen olan her şeyden nefret ediyorsun... Sen

o, kırmızı mürekkep gibi dudaklarıyla, zoruna

yalnız senin üzerinde

elbiseler içindeyiz, şehrin içinde

Sırıl sıklam, paramparça, permeperişan

Her gece üstümüze devrilen yıldızlar

O cam kırıklarından oluşmuş yüzü görmekten bıktım

Şemsiyesi altında yürürsün bulutların,

bir mutluluk fotoğrafı bile çektirmedi bu hayat.

Kar etmez inceden içine dolan,

her biri uzak bir beldeden geldi

Çok tutumlu bir söyleşi gibi berraktı çamların yeşili.

Çünkü acılar da, sevinçler gibi olgunlaştırır insanı

iyi veya kötü ne yapılabilir

O başlık bu başlık değil hacı :)

ser istedim gövdende binbir mağara

Önce sesin gelir aklıma

Pencereden gelen ışığı koydu

Ben bu kalbimi sarınır örtünürüm

Ok çekti yukardan, üstüme avcı.

ağzın tat görmesin hayat

Otobüslerin ilk seferlerine binmek

Güle çıkmak işte budur desem

İstanbul bilmeli ki, sahillerine

<u>Sen ki bulut gibisin </u>

Sanki bir suya anlatıldım da bilinemedim

Seviyorum olsun

Aklımda sen.

Gecikme

Neden huzur ve mutluluk, mutluluk ve iyilik bir araya pek gelmiyor?

korkularım bir canavar doğurdu

Hasta kalbim hala her atışında,

Her tutarsızlık, her ikilem

bu senin yaşadığındır

ve böylecedir,

Söyleseler inanmazdın mekansızdır aşk

bazen nabzın hızı, yüreğin titreyişi,

içimde kalmadı ne şiddet ne öfke, ben şimdi kendime bir iz bırakıp

12.07.2020

gidişini özlediğim gibi...

olur biter

Anlamıyor musun

Ve nihayet şahlar da aynalardan geçer

ellerimi en son bıraktığım şehri anımsıyorum

ateşler yaktım ısındım karanlığında

Tam zamanında çıkarmalısın sevginden şımarmaya başlayanları.

Kuşlar gibi tuzağa gitme demedim mi?

ah benim sevgili annem

bir ucu orda kaldı

Kırıyorum birbiri ardınca kadehleri

Sevgilim desede bal dudakların

bendeki selintiler ve yarıklar karşılığı

Gümüşlü zurnası dikiliyor havaya çeribaşının

Beni de katsınlar hesaba

Havalanır içinden.

çingenenin kara killi ellerinde gördüm

Esrikmiş herhal bahçe bahçe çiçekleri olan ablam

ifade edemedim biliyorum hissettim kendimi hep birhiç

" herkes alçaktır biraz!"

hangi derin dağdadır şimdi?

Güz erken geldi, sen gelmedin.

celepler ki sıvışık, natırlar ki nadan

Ve anladım ki bir takım şeyleri ben ilk dalgada yitirmişim.

saatim yoktu. ölçemedim ömrümü,

İlk şiirim, ilk kavgam, yaşamı ilk farkedişimsin...

- Nereden

Birlikte ömür boyu yaşayacağımız

Anladım yüreğimdeki rüzgarla sürükleniyorum

yoksa korkaklığın altında,

roman gibi

yarın pazar

çocuklar dünya karşısında yenik büyüyordu... babalarından başka doğru bilmeden yaşlanıyordu erkekler... çarşılar evleri çoktan teslim almıştı... kızlar şarkısını kimseye söyleyemiyordu... sokaklardan esen güneş değil, geri çekilme duygusuydu... annelerin sütünde ışık yoktu...

yabancı bayraklı bir gemi

Civarımdan geçecek gemileri;

Neden sen böyle çocukluk resmiydin kalbim?

Bütün kuralları kırıp parçalamak

pencere önü menekşelerinde her akşam

Örneğin Manastır'da oturur içerdik iki kişi

17.07.2020

İstesen de istemesen de

Kapısına bir türlü varamadım, a gülüm

08.12.2020

Geçti gitti, birkaç günlük fasıldı.

dünya küçüldükçe

<u>Açmışsa bir sardunya saksıda</u>

Kadınlar

Dışarda ay aydınlığı bir gece.

kara ruhlu der bana görevini aksatmayan kim varsa

Geceler içinde uyuduğumuz birer siyah buluttu

Bahçemizde nar ağacı yoktu bizim

Dişlerin öpülen çocuk yüzleri

Ne zaman elime bir kadeh alsam

İlerlerim

Sevinç bir an gözlerde, dudaklarda.

musiki kesilsin, tükensin yazı

kahrından kuruyan nehirlerin

yalnızlık her sabah öldürüyor beni

Kapamak istiyordu içinde eskinin kepengini

Can çekişen o son parçasınıda, sana sakladığımı bil

Bir gelincik sinsi sinsi kanar

Bütün kerpetenleri

bir açık deniz sayıklaması olunca sevişme;

çocuklar! bağışlayın beni

Her yere sokulan bir rüzgar gibi

azarlanıyorum fışkıran başaklarla

Verilmeyi beklemişler birbirlerine.

Çayır çimen kokulu

Delisin, diyorsun telefonda sen...

eğilip bir kediyi okşamak olmasın

bir yanım kendimi kolluyor, bir yanım seni

oyunlar oynandı, gökler kapandı, yenildik

demişti ya, daha o zaman,

Yontuyor geçmiş bilgisiyle

Ey gözleri hançer gibi keskin, dişi kaplan

yedi buçuğu doldurup çıktı,

üşümüş ürpermiş soluk

Bir koşuymuş yaşam geç anladım

donmuş kan damardan kovulmalıydı çünkü

Serçelerle uyanıp puhu kuşlarıyla yatağa giren

deliyim, bir gece bekçisi kadar dalgın. kefen

Kır yolları gibi tekdüze bir anlatım yürüyüşünde

Sana uygun bir vedalaşma ve huzur hakkı arıyorum epeydir

Yorgun aksamlarda söylediğimiz şarkıları sevdim

Yüreğimde yüz gurbeti taşısam da

Benim yokluğumdan dünyaya

herkes unuttu seni, unut gitsin sen de

Şarkılarımda, sözlerimde.

Koşaradım tükeniyorsunuz insan kardeşlerim

Okurum

tılsım tamamlanıyor

Sen kazandın ben yenildim

düşmanı gösteriyorlar, ona saldırıyoruz

Öyle bir uzaklaş ki karda kalmasın izin

O ölümü de yenebilirim

Bunca kötülüğü bağışlatır bakışın

yakmasınlar.

Pazarımız hoş mu geçecek,

Bir ask mektubudur ey sevgili,

ki acılarıyla başlatırım insanları

Biraz öfke, biraz naz

Bir iki ölmeyle bir iki yaşamayla ancak kurtulunur.

dedim ki en iyisi kucağında dursun

Oyuncak bebeklerin ülkesinden geliyorum ben

Sana gelmek, orada kalmak istiyoruz

cellat, ayrılığın boynunu vursun.

hem de ruhun bile duymadan nasıl sığdırabildiğini falan...

ömür sürüyor yine yırtarak yürek zarını

Göğsünden dudaklarına, doğru sancılı bir isyan kabardığında

Yazmayı bırakmış çoktan

Tam zamanında bırakmalısın içmeyi son kadeh bozacaksa seni,

ve bir kuru ağaç kalır.

İçim daralır

boğulmuş beyaz kentlerden

dağılan öteki yüzümüzle

Öldü, kim ısıtır artık onun ellerini

Yaşanmamış Hatıralar

yüzün gibi.

Olsan Da Bir Olmasan Da

geçirdim. Buhurun soluğunda

bana bir yabancı gibi bakmanı istemek senden...

sarmaşıklar fısıldaşsın yine

henüz vakit varken, gülüm...

bilemem insan nerenin yerlisidir

Bu yüzden diyorum ki aşk eskidikçe aşktır

Kadınlar, ki yoklukları farkedilir olsa olsa. Kadınlar,

aynı şartlar altında kısmet olmıyan

Başka bir gezegende de olsan dönüşüm hep sana

Ulan İstanbul sen misin

ayak izlerimi silmek için sana gelen bütün yolları tersinden yürüyeceğim önce.

Zaman tortusundan işte onları

O vakit bir sufiyi darplarla gebertebilirsin

Ne kolay söylediler!

Çöl Daha İyi

varlığın cinayettir memleketimde işlenen

Şuraya bir cümle koydum. Bırak, acımızı birileri duysun. Hem

kendi isteğimle...

Geçmişi, o geçmişi yaşayan parçamızla birlikte çıkartıp atmak

Bir baş dönmesi başlar o en yükseklerde

Ulaşılamazdı,

öbür yanımız "otur" diyor.

doksan dokuz adımın

Kendime yabancılaştım.

çırağı ya da ustası yoktur

Gökteki yıldızlar kadar sayısız

16.09.2020

Uyumakta ne mahsur var

Arayışın Türküsü

Demiştin barut kokan kelimelerle

Senin kanatların yok

Çiçeğin ruhu üşüyor gürültünden

Bakışlarını caddeye serecek

yüzümü dönmeliydim olduğu gibi batıya.

Hatırlama

Her tarafta yükseklik, her tarafta ıssızlık,

Tek bir satır bile okumazdım.

herkes gibi yaşasaydım eğer, yaşamı onlar gibi görebilseydim çarşılar yeterdi avutmaya beni.

İlk işim bir sigara yakmak oluyor

Çünkü daha bismillah demeden

neremden tutuşturmaya başlamış beni bu hızla büyüyen yangın?

Öyle bir sonsuzluk ki ömrün ömrümde

Seni sevince adamın papuçları eskimiyor

hüznün yapraklarında gölgelendiği

Kaç kez sana uzaktan baktım 5.45 vapurunda;

böylece saygın fahişeler

Yani bir daha olmayacak mısın?

Gök Muharref

oysa anlayamadım ızdırap olduğunu

<u>Adınla başlıyorum her şiire ve her mısrada</u>

Ey susuş...

Elbet yine de öleceksin ölsen bile

nasıl olsa bir gün kucağında bulundum vadedilenin

Kızımın da adı Bengi

Senin kendin

bir yazma, bir renk, bir devinim... Karıncalar kadar

Bin Dert

Ablalarınsa boyunları soru işareti

Derinlikten cayılmasın

gitmemi isteyeceksin

Dirhemler gibi kurnaz tüccarın elinde,

Serüvenlerin yorgun yeniği

Sağ köşedeki entari sol köşedeki şapka

gözlerinden almış közünü ve rüzgarını

aniden karşılaştığınız ırmakların

yalılara, inşaatlara, çiçeklere, köpeklere

neden gökte bir korkuluktan kaçan değilim?

Kükürt rengindeki ağzı gecenin

bilmem senden söz açmayı bilir görünürüm

Ara sıra düşenler oluyor yorgun ya da yaralı

Meyhaneden cayıyor bir akşamüzeri

Üfürdü huysuz karanlıkta

geceleyin, kuş uçar

90?larda zalimler biraz racon bilirdi.

bekliyor nasıl küçülmeyi

Sağılandığımızı, kollandığımızı bilmek gerekiyor

Birinci Bab

Kırık şeyleri

Aşkım iki günlük iptilalardı

onu vurdular

23.06.2020

unuttun mu

gittin mi? hiçbir gölge yer etmemiş

dayanılmaz birşey oluyorsun, biliyorsun

Boya kutuları, sünger, tel ve gaz...

Ve ben umutsuzluk hakkımı elimde tutmak için

yani ıscacık benekleri çocukluğumun

herkesin ortasında

Bir gün öleceğim biliyorum

hacet yok hatırlatmasına seni hatıraların

En başta inanamamak. Hiç ihtimal vermediğin birşeyin kolayca oluvermesi. Ve neredeyse şaşkınlıktan sevinmeye vakit bulamamak. Bir taraftan onu haketmediğini düşünmenin yol açtığı kendine güvensizlik diğer taratan ise hiç alışık olmadığın güzellikler. İlk buluşmanın çocuksu heyecanı, trenden ineceği saati beklerken oynanan sevimli zaman hesaplaması oyunları, saatlerce ne yesek telaşına düştükten sonra aynı anda dillendirilen "yemek yemeyiverelim" keşfinin yol açtığı inanılmaz rahatlık, yağmur yağarken saçak altında geçen zamanda sigara içmekle öpüşmeyi aynı ana sığdırmaya çalışmanın kaçamak telaşı, mantıyı sarımsaksız salatayı soğansız yemenin tarifsiz lezzeti, kalkmasına az zaman varken ve anlatacakların hiç bitmeyecekken önündeki son yudumu içmemesi için bira bardağına çaktırmadan atılan yalvaran bakışlar, terlediğini farkederde elimi tutmayı bırakır endişesiyle başka bahaneler bulup kısa süreli elleri bırakıp kot pantolonun arkasında silme hınzırlığı, rüzgarın ağzına soktuğu saçlarını usulcacık çekip çıkarma ve bunu yaparken bir taraftan başka şeylerden bahsedip hiçbir şey olmuyormuş gibi hissettirme çabası, her gecenin son iyi geceleri -her sabahın ilk günaydını, güne onun sesini duyamadan başladığın anların tedirgin edici gerilimi, sigara jelatininden mamül kutsal kulenin başında geçirilen ömrünün en içten zamanları.. Hepsini bir arada hatırlamak mı daha çok acı verir yoksa teker teker hatırlayıp ayrı ayrı acı çekmek seyreltir mi biraz acıyı? Belki de tek bir acı var. Yoğunluğu hiç değişmeyen ve hep aynı şey demek olan tek bir acı. Çok özlemek demek olan, boşluğunu hiçbir şeyle dolduramayacağını bildiğin yitirilmiş zamanları kafanda tekrar tekrar yaşamanın sızısı..

18.10.2019

yokluğuna küsmüştüm sonra sen geldin

Bir bıçağın gereksiz yere parlaması bu.

Asla pişman degilim.

birkaç kuğu, birkaç mahzun kuştüyü

alıngan bir sahili pinekliyorlar

Eğer senin ağrınsa iğneli beşik gibi her tarafımda hissettiğim

için ki uğultulu bir orman. ruhunu çizen, kanatan dallar ve rüzgar...

ve ansızın saçılıyorsa

Onlar bile bize yar olmadı

Hatırlamak için harcadığımız çabadan çok daha fazlasını unutmak için harcıyoruz.

Dağlar Yüzüme Küstü

Yaklaşması güç, senden uzaklaşması zordur;

sebebolanları nerde bulayım

Her yerde yazın bittiği söylenir,

sevmek diye bir şey vardı

Bir duvar, bir sen, duruşunda güz özellikleri

bir teselli aramayı

biraz sonradır yani;

ama şimdi okuyorsun

senden konuştuk sözde

karanlık bir koridor açıldı önümde anlayamadım

ben yalnız gözlerinin şairiyim aslında

Bir üzüm yüzsüzlüğüyle:

Dış tarafları köseledir

Artık yazmayacağım.

tırnaklarınla yaptığını parçaladın mı?

Dalıp gitmiş gibiyim bir menekşenin ilk defa menekşe oluşuna

Bütün zamanı omuzlarına aldığından beri

Genç kızlar bunu yapar

Bakmaya alışmak adama gördürecek.

Herkesi birbirine düşürüp, sinsice sevinenler

Bir yanım kendimi kolluyor bir yanım seni

yaşamadan dağılıyor yarısından çoğu

ve ürün kaldırmasını bilir

Gülmek mi?

Bir güvercin

<u>Seninle ikimiz ilkyaz gibiydik</u>

Gülüşünün kokusuyla yeşerdi bu elma ağacı

<u><i>Gözlerinden göğüme sayısız yıldız akar</i></u>

ukalalık işte derim neme lazım senin

söylenmeyen neler var kuytularda,

Biz yürüyelim kent güzelleşsin

ben yakarım çağımın ellerini. Ben bekliyenim.

Daha ileri gittiler

vurdun kanıma girdin itirazım var

kötü geçmiş zamanlarla iyi geçmiş zamanlar arasında bıraktığını

Seni bulmak yuvada...

falan filan sonra,

Kanatlarımız dokunarak uçalım

adımı koymanın anlamı ne

zaten şanslı birisi de değilimdir, filmlerim iş yapmaz.

Sayısız ah dökülür toprağa.

ve toprağın nabzında

Ne benim bu rezil gerçeğim

ellerin tutunurken gezgin bulutlara

Bir mumun ardında bekleyen rüzgar

Ben yoldan kolay çıkarım.

Kuşlar toplanmış göçüyorlar

Azınlıkta oldukları bir okulda bile, sorarlar soru

çünkü artık büyütmeliyim içimde nefreti

her sabah denize çıkar, bir elma yerdi

o kadar evde yokum ki anlatamam

erkek arkadaşlarını çekiştiriyorlar

Zindana atsalar bu zalim yardan

Hep geciktirilmesi gereken o çelişkinin

Yalnızlığı çağrıştırıp yılgınlığı biçimleyen

Kendi kendine çalan bir davul zurna

bir kucak sadece sancılı ve keskin değil

Bir vakit gelse ki kapansam ayaklarına

Geçemezlerdi bizi

yürek çizen şimşeklerse kaçamak bakışları

Gümbür gümbür bir yürek diledik kavgamızda...

Açıklanacak, belletilecek olan belki

sevmek diye bir şey yokmuş

Ne kalmışsa içimde kırık dökük

biraz alıştım.

Şimdilerde bir köpek gibi koşuyorum ordan oraya

Bir daha doğmamak için doğmak diyorsun

Üşüyüp yorgun düştükçe yüreğim

rakı doldur, yine eksildik biraz

Bunalıyorum.

Sen hep beni kolla, bense hep seni.

Bir günü

Sevgisizliği okşayıp geçtim

Tekrarlanan bir sayfanın üzerinden her gün geçmek,

gibi özlüyorum gök şarkısı tenini

toplanmış halatlar yığılmış zincirler kalır.

Özgürlüğe kaç saat vardı acaba?

henüz öpememişti bile

korkusuz bir rüyadır

Karakışta, sıcak yazda Sen varsın

Yıllar yılı binlerce

Gözümde bir ışık kalmıştı her şeye inat

ekmek ve gül kokuları içinde

Bir umut vardı gönlünde eksilmiyordu

düşlerime kalabalık bir cadde giriyor. korkuyorum

Defolu bir kelebek gibi çıkarım.

yer içer sevişir miydi sanki bir şiir

Yaşamak, avını gözleyen

Zamanı hatırlatan her şeyden nefret ediyorum.

Seni Tanrı yarattıysa beni kim yarattı

Rahat günlerin şairi:

Toprakta kemiklerim.

sen beton evlerin arasında yittin

Ve rüzgar.

Biliyorum diyeceksin?

<i>Ve ne varsa, öylesine yürekten sevdiğim o bakışta</i>

Ve süresi24 saate çıkarılacak meskun mahallerde ağlamanın

benden selam götürür

Yani senin olmayan, seni bir boşluk gibi saran hüzne Yerleştir onu bir kentin parça parça aklında tuttuğun

Ortaya çıkanda herkes kendini tanıyacak.

Her seferinde başka yoldan çıkılır nirvanaya

yıkılan putların altında da ezilmedim

Forbes firmasına satan babamdı.

Vakit öğleyi geçti çoktan, yemeklerini yemiş olmalılar

karısı

etimle ruhum arasında çelişen ilke

<i>yoksun ya, bezden anne</i>

incecik bir yağmur geçip giderdi ve dallarından

Her yer gece, çok gece

o berrak sayfada gezindirsem diye

hızla gelişecek kalbimiz.

kılığıma kıyafetime..

Yağmurlarda yürümenin ustasıydı oysa

Harikulade bir bahçede

seninle karda yürüdük haberin yok.

süleymancıktan

Buldum buluşturdum kendime geldim

aşktı bu, beraberlikti

Güneşi zaaaaptedeceğiz

bir gülünce tanıyordum sen değildin ne yapsam

Kapanmaz yüreğime açtığın yara.

Bir hayvan leşiyim öleli kırk gün olmuş

Hasta ciğerlerini taşıdığı çelimsiz kemikli omuzları

27.10.2018

Sütüyle onarırken dağ geçitleri

Biraz daha viranız her yitik baharda.

Boş bir çuval gibi, çalmayan bir org gibi, plastik bir çiçek,

ayaklarımız dalgaların köpüğünde

öyle ince sızılar düşer ki içime sorma

kim güzelleşmiyor <u>öpüşünce.</u>

Yerde kendini görecek.

Uzat bana uzat ellerini

bir randevudur

Sen görebildiğim tek aydınlık

<u>İstemem, sensiz hatırlamasınlar beni.</u>

posta güvercinleri geri dönmez ülkeme

güneşin şifa diye bilinen ışıkları

Biraz ürkeceksin.

Martı çığlıklarına karışıp giden

Değişmez ve değişken olanı sonsuzca...

daha doğur dediydim, rahatlarsın!

kıyılarımız duygularımızın boyunda, derinliğimiz

Ama aslında hiç gelemeyeceğini de bilmen gibi.

şiirim!

Akıl da bulutlar gibi çekip gitti.

Yangın mavisine

yüzlerinde zoraki çatılmış bir hüzün

demeye kalmadan bir fotoğrafçı çağır

Kediler yusyuvarlak dururdu karın ortasında

uyanır

Senin hiç haberin olmasa

uzaklarda bir yerde

<u>İnsan kendini seveceği bir dünya buluyor</u>

Bir çocuk oyuncağını alamamış

Bir terazinin durgun pirinç kefesine

İyi ki geldin bak!

Dünyayı aşk, imkansızı erkek bildim.

Erimiş ruhlarınız bir derdin potasında.

Kıştı mevsim. Toprakta kar.

sığındım yalnızlığın

artık ellerimi bu rahlelerden ayırsam

Anısı işsizliktir

böyle bir güzün hüznü hüzün müdür?

Denize dökülen bir pınar gibi

Yarın, elbet bizim, elbet bizimdir!

sen bekliyor perdeleri yarı açık pencerede

Komşularımızla tanışıyor, iyi geçiniyoruz

Benim de bir insan tarafım vardı

Yüreğimin atışından deli gönlümce

eşeğine bin türkü söyle dönüşte

Tek yekun içinde yazıl ve çizil!

Bu nasıl bir dünya hikayesi zor;

Yine de cinlerin insan ufkunu

Bir başka sessizliği çağrıştırıyor bu çöl gecesi,

Tehlikeli sayılmam artık.

Serenad

ve bir gecede kimbilir kaç bin yıl yaşamıştık

o herkesler kendine akarak boğulan

elimde şah mat yüzüğümde tek taş siyanür

Kapat gözlerimi, sevdiğim anlar da gitsin

ellerimi tutma dilersen sadece yüzüme bak.

gece karanlığına ve güneşe

hüzün, bakır bir çaydanlıkta demleniyordu,

Henüz Vakit Varken Gülüm

Mucizesever müslümanlar,

sellerine karışıp bulanmaya değer mi

Yeniden yollara vuruyorum kendimi

süsler. bir damın üstüne oturturum

Sende onlar gibi yaşayacaksın

Çok unuttuk hatırlamak istiyoruz

zehirlenme iyi bir hastalıktır

Zigguratlar tıklım tıklım

yorgun, suskun ve bomboşum

Kendime alıştım bodrum katlarında

Güneşli günler de sıkabilirmiş insanı

yirmi altı harfi de küstürüyorum sen kal

ve ne çok çığ dayanmıştı kapımıza.

Öyle dimdik durdum ortada

İşte sen öyle bi cumartesiydin

Bunca türkünün içinde

Onbinlerce görüntü anlatamasın.

nereye gitsem

bana bunu yapmasalar yorgunum

Sense ölüm rengine inat

Düşünüyorum, ansızın bir dost yüzü

Cehalet bitti şükür!

Dönüşen ve suya dönüşen sorular soruyorsun

Nerede kardeşlerin, cömert Nil, yeşil Tuna;

Seni Saklayacağım

kalabalık bir şaldasın

Hem de. o zalimleri ne kadar beğenirdim!

Bırakmaz beni kalabalık

Yasak kelime oyunu yapmak

benim kalbimi harmanlayan isyan olsun

imreniyoruz başkalarının mahvına.

Dışarı çıktım: işte ilkbahar!

istanbul'u yağmur tutacaktı

Yaz gelene kadar kışın,

sırtında yoksul bir yağmurluk

tersyüz edilmiş çağındayız belki insanlığın

Dışarda gökyüzü alabildiğine derin.

yalnızım ömür hanım, geceler boyu akıp giden ırmaklar gibi karanlıklar içre, öyle yitik, öyle üzgün, yalnızım...

şu kalp denen, beni bana sorgulatıyor artık

İki beden bir yürek

muştusu. Beklenen işaret. Gülün

Uzun olaydı o günler!

Sağır olsan gönlüm sözlerini ister

Doyurabilmek ve haksızlık etmeden doğan güneşe bütün

Bir gül, bir güle derdi ki görse

Ama merhem olamadığın zamanlar.

Sesin bir çavlandı güllerin fecrinde

? Adam sen de, aldırma,

kurulmuş tuzaklar yok artık yolumda

iniyorum maktul minarelerden

yalnızlik bana dokunuyordu

Ama düştüğümüz aynı sevda.

Biraz yeşermek için beklesin artık kışı

dönsün tekrar feleğin çemberi.

Ya aklın başka yerlerdeydi ya yüreğin?

Ve rüyalarımızda bir görünür bir kaybolur serin pınarlar;

<u><i>Bu şarkıyı yalnız bitirmek istemiyorum bunu nasıl söylesem</i></u>

Yazdıklarımınsa arasından bilmem ne kalır

Karım olan karnını ve önlerini

Böceklerle bir köşede tükenir

okyanusta yaşayan

İmkansız Aşk

ne seneleri

mevsimi aşka çağıran kuşların nerde senin

Güvence mi istersiniz, çılgınlık mı?

yaşamak bir can sıkıntısı mıdır Ömür hanım?

İstanbul toprağının...

Sana yakışan bir özlemle

Bir adam gazetesini katlar

seni kendimden tanıdım çocuk;

Sevişmek zenginlerin harcıymış

Ama ben, ellerini gördüm önce

senin kirpiklerinden bir satır hatırlayacağım

Solusun diye...

Yeter ki, o nazenin kalbin emir buyursun

Dünyada sizinle İstanbul olmak varmış.

Yaşama mak

ikincisinde, daha çok hata yapardım.

Yıldızlar semadan bir bir

Gitmek özlemektir doya doya

ansızın dağılan kelebek tadı

Üstüme bir ceket aldım

kanıyla ışıtan, yalazlayan karanlığı

o da yalnızlıktan öldü... sen beni göğsünde

gök kubbeden değil meydan yerinden

Bir şiir yazdım

Biraz serinle

tunç surlardan berkitilmiş ülkesi

uzun yoldan geldin ya da bir an öyle sandın,

kurdukları o acıklı sığınak. Hayatımıza girenleri ya da girmek için

Nerede olursan ol,

Bir okyanusun kucağına bastığından beri

Ruhumuzun içinde kar yağar

kalbimiz hızla.

Aynı soruyu sormaktan, minör

Bir başka bakışında da gökyüzleri vardır, düz

Nar ağaçlarının kırmızı bereket çanı adına

Azimli bir yüreğin yorgun kimyasın da mı

Rüzgarları soyunmuş parmak sular

Sona Kalsa

sararan dallarında

kaybolacak kadar hiç yürümedim

Beni ruh gibi saran

Fallara da aşk olsun gene sen çıkacaksan!

açıp gösteremiyorum Nermin

Hamallık ki, sonunda, ne rütbe var, ne de mal,

yenildiğin oyunlara

Oraya hepimizden önce varmış olurdu kızguran.

Mevladanım hayır benim, şer benim

herkes bir şeyler söylüyor

Üstelik biz bunu bir ömür boyu sürüp gider sanmıştık.

hem de bir menekşeyi yeniden icat etmiş gibi

Yinede hiç yıkılmadım giden trenlerin ardından

ağlamasan bizi utandıracak sanki dünya

Ağır bir demdir şimdi yaşamak yalnızlıklar katında

Biraz sev beni

Düşünün ki uyumakla yalnız

ilenmek ne dilenmek ne

Yaz kış yeşil bir saksı ıtır pencerede

bu divane gönlümün tanrısı kimdir?

ne boya...

Sol yanımda kızım benim

uzak.

Yeni doğmuş bebeklerin sesiyle

<i>Bir Yanım Gözlerin Bir Yanım Cennet Dediğim,</i>

Zaman zaman geri tepip duruyordu.

haberlere yorumlara ve büyük tirajlara

Gözlerim gözlerine

sabah yüzündür, akşam yüzünü dönüşün

"herkes"in gelip gittiği yerlerde

kalbim ki graben dehlizi

büyük olmaya elverişli bir bahar

Gömleklerim kolalı değil artık

Kapkaraydı ama toprak.

Hiç utanmadan

Her yangından arta kalan bir şey, her yangından arta kalan gerçek şey

Doğup büyüdüğün şehirde.

Fundalıklardır gene de, Chagal'dır...

fark eder mi söyle?

Sonra onu büsbütün parça parça ediniz!

O derin sevgini hatırlarım da!

Yani hayatın atardamarlarında dolaşmak

(ah verebilseydim keşke

ama artan her şeyle birlikte yanlışlık da artar

Anladım bu şehir başkadır

taraf tutmayan ölüm

Dua ediyorum ateşe

Başarısız akşamüstlerinde

Kolay değildi..

Yük taşımadı yeryüzü hamalları

geçerek birer birer sürgün kanyonlarını

Çırılçıplak dönüyorum.

senin yıldızların güneşlere dönüşür

kendini sürdürüyor bende

Ateşin yanında barut, barutun yanında ateş olasın diye! ..

kilidi zamandır bu hanın,

bir kadın seni seviyorsa fotoğrafını görmediği gün olmaz.

Hepsini al, sevgilim, ne sevgi varsa bende,

Yabancı yağmurlarda üşüyen

Bayram hediyenizi iade ederiz

Toplayan, düzelten, onaran ellerini

Ey bir tane sevgilim, ben bugün yaşıyorsam

ayak bileklerime kadar bu deredeyim işte,

ikiye bölüyor

kayıptan olma, gözlerim girdap. aradığım yanıta neden

Annem bahçelerden namazlara ölüm hazırlığı

Tam nerede kalmışsam.

Nasıl olsa çıkaramazsın saçmayı etinden

derdimin yangını sardı gölgeni

otomobil satın aldı

Her pazartesi ahım kapında helak olur

Kapkara bir kaygı değil artık

tabancasını çekmiş trafik polisleri, işte sen ne zaman kendini bir susuzluğa

Meşeler göğerir kalbin rehin kalırdı o huysuzda

çünkü iki yüzüyle karşına çıkar hayat.

Yaralı bir ceylan kalbi gibi içli bir sesin vardı

tek kadın olsan da

"Cinsel dirimsel diyalektik" açısından

Dönüyor işte gördün her şeyim

firar ediyor gövdelerimiz

ana çok üşüyorum, ıhlamur ısıt bana

kim karar verebilir birbirine dokunan taş ve su

deniz fenerleri sönmüştü

Kendimin ucunu kenar mahallelere taşıdım.

bir kayalıktan denizi seyretmeye benzeyebilir

Uyur gibi yapan çocuğun

dünyalık şeylere dünyanın parası gerek

Aç gagalarını ıslatırdı gözyaşlarım

arıyor sessizce kaybolan günlerini

Sadri Alışık Vahi Öz

Yükün ağır.

Kurtuluş'ta kar yağıyor-ne zaman yağsa-

başkalarına kalırsa her an dokunulmaktasın

şataraban ölür

gelecek de kaybolsun diye bekliyoruz, geçmişi unuttuğumuz gibi geleceği

böyle yürürdük ateşli ekinler gibi menzilsiz.

<u>Adına sonsuzluk desem</u>

şark dedim: oyuna yeniden başladım

bak hala görmedin mi yoksa mecnunu

Terk ediş uyandırmıyor gidişi

Rengarenk çaputlar bağladım yıllarca dallarıma,

Erkine göz değen bir beyin oğlu Yusuf

Biri günebakanlarda biri otuz yaşta birini sorma

Ey mermeri bozuk yalnızlık

aşka böyle okunursa

kanın karışsa suyuma

Yine gemiler geçiyor uzaklardan

Birden gülümseyen yüzün

oturdum emekli konsoloslarla iskambil oynadım.

Bunu hep böyle yapıyorum.

Vaktimiz yok onların matemini tutmaya!

Bir çift naz salkımı avuçlarımda tanelenen

Bilmiyorum ben...

iniyorum kirli eteklerine

Kimlerin koynuna girdin?

27.02.2021

Valla bak ağlıyorum senin haberin bile yok

Güneşi zaaptedeceğiz

sürüyor gecenin karnında şafağa bakan oyun

<u>Cehennemin öbür adıdır</u>

yanınızda olmayan bir tek kişi,

İki tane elimiz var deriz;

yalnızlığı gösterense, her şeydir.

İnsanların koşup dolduğu bu dar yapılarda

Bir Mayıs Günü

Gözlerimle bıçakladım ben seni.

İşsizlerin harcıymış.

Ne yaşamak sevinci ne ölüm korkusu

ters yakılması kadar sigaranın, benim kadar

Merkez kaymakamını, rejisör yardımcısını, Medet'i

Bir ilkbahar sabahı düşmüş.

Onlarsız olmazdı taşımam gerekti kullanmam gerekti

Yüzüsuyu hürmetine yağmur istediği

şiddetimizin armaları arasındaki uzaklıkta

Allah'ın son hatırası

şimdi sömestrdeyim.

ne kırlarda direnen çiçekler

Zihnimde bin türlü duygu düşünce

şairler dolaşır saf saf

Patatesi alıcıya götür ver yirmi beşe

Bütün filmlerini seyrettim

Zindanda dakika farksızdır aydan.

yayı, reçinesi, köprüsü yeşil.

zeytin demişim mahzunluğumu soran

Hani oyunlar tükenmemişken,

İnan değişen manzaralar değil

bu adam benim oğlumdu; açarken ufkunda güller alevden,

Otursun yerine bende her şekil;

Yorgan, Allahsıza kadar sığınak.

Sevdalım, zifiri karanlıkta bile

Dönmeyen aşığın serptiği çiçekler.

Kar yağarken çiçek açtırmak ağaçlara

ilkbahar kucağında çiçeklerle geldiğinde saygı

Korkularımın üstüne

Sen sarılmak istesen ona,

Gözlerin, dişlerin ve akpak gerdanınla

Bir sana bir ayak bileklerine bakanların dünyası da vardır ki

yaşamak acısını da tanıdım

Sevda cephesinde şehit düşenin

Kalpten kalbe giden yolu kapayan

dünya mışıl-mışıl,

Biliyorsun kişi tutkularıyla

Şehirler kabus dolu; köylere duman düştü,

<i><u>Bir gün bu kapıdan sen gireceksin </u></i>

Kocaman bir kardan adam yaptı içime bir çocuk şair

GÖZLERİN AKLIMDAN ÇIKMIYOR

Perdenin arkasındakiler bekleyecek..

Ama bu kan var ya, otuzüç damla kan

senin için biriktirdiğim yağmur suyunu, bir gül ağacının dibine dökeceğim.

-odalardan korkmaktı fiil

En iyisi, evde bir ses olsun diye kedi veya köpek

Kaza süsü verilmiş bir intiharla içine çeker

Kaydını düştüler, mühür basıldı.

karanlık bir mahzende soluk bir resim

ben girerim, sokağı devriyeler basar

Sevgiyi bilmezdin de ondan, sevişmeyi bilirdin yalnızca

Çorapların

Korkma, ateşle onu.

kervanlar ki, birer seraptır harami günlüğünde.

im, zaman ve veznedar cüreti:

dokunuşlarımın parıltısında

geçerken yalnızlık sokağından

Kalmışım bir başıma,

madem ki yoksun ve silinmiş ulaklara çizilen yol

İkisi de aynı acı, ikiside rezil

Ten Greenwich başlangıç meridyeni

Hep seni seslendirir

Bulutlar beyaz, beyazdı

kaçıncı gecenin sabahıydı doğmadı

Benim mi Allahım bu çizgili yüz?

şimdi ne zaman biraz uzağa baksam,

içlenip buzlu bir kadeh gibi

ölüm ve zafer haberleri içinden,

Haber ilet dört diyara

Kimi zaman tipi...

Hala doludur bahçeler en tatlı sesinle!

İşte böyle

Susmak! Sustuklarını yutmak,

Gelmez günler çocukluğum.

kelepçeler, sürgünler, gençlik acılarıyla

nüfus cüzdanlarıyla, "kazı kazan"larıyla,

Sevişen yaramaz çocuklar gibi

Mevsimler kimseyi dinlemezken,

Ey köhne Bizans, ey koca büyüleyici bunak,

Durmadan geçiyordu o zamanlar

Toprak ve yağmur savaşırlardı

Adam gibi severim

Canımı tutuşturan özlem gibi

Anlatacak nelerim var bir bilsen

Sonuç

Hüsnü Yusuf Şivekar'a neler yapacağını birer birer anlattı.

16.06.2020

Ve bu su, ne canlar almıştır bu su

çirkinlikler varmış insanı büyüleyen,

kızı ölüm orucundaki baba,

alışkanlığın verdiği rahatlık,

göz göze gelmeler günaydın demeler

<u>Ne zaman çatlasa bir kaya </u>

kadınlar susmaz genç adam, susmuş kadın gitmiş kadındır.

seni unutmak için;

Bayramlar seyranlar mı dersin,

Güne heyecansız başlıyoruz.

icabında modern kadındım, ne zaman şişmanlasa ruhum

gözlerim namlu.

Ölmemek, delirmemek için.

Tüm hayatı okşamak isterdim kedilerin şahsında

Gövdemizi dolaşan güneş

Tutmak, tutmak isterim, onu göğsüme alıp.

kokun var diye bluzunu yıkamaz koyar kenara gider gelir koklar onu..

eskisi gibi de korkutmuyor beni ne grip ne nezle.

Doğması ve ölmesi

Yaralar ve ışıklar içinde.

yorgun bedenlerinde sevda masalları

Hep korkulusunda dolanır

Toprak desem, beni ezersiniz

Kahire'den Bombay'a, İstanbul'dan İsfahan'a, Kudüs'ten Paris'e

hançeremdeki bu şehrin

ve bütün bir gün

seni sevmekle ıslanır akşam sefalarım

bahsetmediğim çok şey var daha

kısayısa mutluluklar dileyelim birbirimize

yanılırlar

Saadet bekliyor yaşamaktan.

Kıyıdan kesilmiş sularda,

Var mı beni içinizde tanıyan

birden bazı yerlerde ışıklar yandı

sen beni öyle güzel sevdin ki

Efsaneler dökülüyor gülüşlerinde

sonra öğrendik ki dünya yuvarlak, kaldık.

Sımsıcak konuşurdun konuşunca

albino dalgaların savurduğu kör

İnsanı ağlatan yağmurlar yağdı

ellerimi bıraktım, artık bunu sana yazsın

Güzel bir film seyrettiğinde,

baksam pencerede yağmur da var,

Birden özleyiveriyorsunuz...

Mezarlıkta içilen sonsuz sigara

yirmi dakikalık yolculuğu

saçların, alınların, göğüslerin üstüne,

Ben gözyaşlarımla, bu alemdeyim

canlandırdığı halde sessiz ve sadasız yatan dedeler!

Dağlardan, çığlardan, sellerden korkuyorum.

ve ahmedin işi ilk rasgidiyor.

Otobüs duraklarına...

Mendilimi ıslatıp alnına koyduğum

Gel seninle resim yapalım

pir sultan'ı düşün anne

Bir avuç su gibi içime, ey yar

Şarap içen dudağımla öpmek istedim.

öyle inandım sana tarih yazmadı, yıl bir

Gözlerimiz için bağlar dokusalar da

Şivekar bir kuru ekmeğin peşi sıra buraya girdiğini

Üç milyar insanın yarısını sen öldür yarısını ben

Bende çaresizlik sonsuz kördüğüm.

İkibuçuk kağıda Pasinler, yallah..

içimde sönmeyen o diri yangın

Gelsene, nerdesin, ey sessiz ölüm

Gelecekteki ölümsüz sesini yanıtlıyorsun

Bir duruyor. Sabahları eğilip yüzüme

Körlük güneşe ve gözlerime doğru gelen

Her şey daha güzel

Haykırışları içinde duruyorum:

Rastgele bir ağaca soruyorum

Seninçin dallardan süzülen ıtır,

İçine dizilen sıra gölleri,

senin acın acıların ölümüne gebedir

Karnı aç

Yüzüyorum gözünün yeşil serinliğinde

evi Nepal'de kalmış

hırçın tuzuna batırıp bakın

yüreğimdeki dövme çok eski bir gravürden

bütün acılarımı göndersem seninle

Her saat, her dakika,

ey boş odaların hıncı

ben hiç böylesini görmemiştim

Öyle derin ki gözlerin içmeye eğildim de

Kalbime, kalbimi kanıtlamaktan

<i>öpmek için kendisine.</i>

Tarih alındı benden

Koşarak ulaşamadığım,

teninin bestesini dinliyorum bir ayinde sanki

Seninçin karanfil, yasemin zambak...

senelerce, senelerce evveldi

biliyorum kolay anlaşılmayacak

hazırım tutkumu tutukla.

Ama akşamları

Pembe bir gonca iken gül dalında solmaz mı?

Göze alamayacaklarını görmek,

Ayaklarını yıkıyor çeşme başında erler

Yavuz iken zebun ettim Selim'i,

Bir şey bulduğunda neyi, ne yapacağını bilmeyen çocuklar gibi

beyaz ince bir şey o

"Hatırla" diyerek bakma yüzüme

renkler avare; sitem başıboş kuytularda

Ben gideyim, yol gitsin, ben gideyim, yol gitsin;

Vurulsam kaybolsam derim,

utandı ve beni kendime fırlattı

ömrümü içtim

Ömrümün akşamına bir düş inceliğinde

senin ellerin mi bu eller

Rüzgarlara ve acıya hükümlüsün.

Yakacaksan, yak ta kurtul; ne deyim

gülerek yaz geçti kış geçti benden bir bahar geçti ben bahardan geçmedim

Halbuki korkulacak hiçbir şey yoktu ortalıkta

Cenevizden geliyordum, elimde mektuplarım vardı.

Örtün, evet, ey felaket sahnesi... Örtün artık ey şehir;

bir lekeydim: yorgun, korkusunu

pencere camı çatlasa

Öyle çırpındım ki

Tanrım ne ağırdır sözcükler Asıl demek istediğim bu

Ne vakti, ne yeri, ne bir anlamı kaldı

kıskandım Gogen'i Tahitilim

Haftalar ellerimde ufalanıyor

ve herkesin ve herkesin

Ben zaten gecenin arka cebinde falçatayım

Bilinmez hangi şehirde

yorgun gözlerle dönerim

ben sana hiç bir gün laf getirmedim,

yoksunum şimdi bir trenin rayları silip götürmesinden

Bir şeyi bırakmak, bir şeyi almaya gelmek sonra

Elinde bir kadeh rakı

Bir çift gözden, bir yapraktan, bir kuştan.

Tatil günlerini çoğaltsalar da

Ve hiçbir mutluluğa adımız kaydolmamıştı.

O, dolaşmış daldan dala

ve kırılgan...

Başlar koymağa hapislik.

Şehrayin Şarkıları 1

Yanıyor, yalazlanıp yanıyor, parıldıyor ışık ağaçları

Atlıkarınca

Kaç mermi sıyırmıştı ruhumu

sonra her şey çıkıp geldi

demişti hayli zaman...

bir gün seni yazacağım

gerçekleri görmenin aydınlığı alınlarımızda

çocuk kedi. Artık iyi.

Şimdi durgun suda bile başlarını çıkartıyor kırmızı balıklar

Yanlış arama ölümden başka

Sendin

Haydi gel sevgilim

sonrası yok. sonrası çok gizli bir fotoğrafın arabı

Düşle ülkesinden sevgiler ülkesinden

çığlığımın atardamarlarından

Zifirlerinde sadece ben üşürdüm.

sahipsizliğimde kendime yollar bırakıyorum

Bu türküleri nasıl çağırayım

Önde uzun bir kışın soldurduğu etekler,

İçkiler seni hatırlatıyor yine

fitilin ucundaki alevi, tedavülden kalkmış

Çünkü en az benim kadar onlarda biliyordu

küçük hüzünlü bir peri

senin gözyaşlarını heyecanla kapışır.

Ben iyiyim şimdi. Sen nasılsın?

çocukluğun çürüyüp yapışması deriye.

Sarsın

Sanki ellerindeymiş gibi mutluluğun

Acımak lazımdı acıyamadık.

bu hayat seni bir oyuncak sanıyor.

harflerinin arasından öpüyorum: Ağzın

Kalplerde gizlenenler ortaya döküldüğü zaman

yürüyorum tango bilmez sokaklarında şehrin

ve karınca yuvalarından bahseder

Yer açıyoruz karılarımızı düşünmeye

araya gelmişiz tesadüften de öte. 'Biz' bizim aile, herkes, aslında hiç

Büyük büyük kesilmiş, hafiften bayatlamaya yüz tutmuş doyurucu ekmekler, huzur

gümüş bir tepside. hayatın belki biraz eğri duracak, ama sakın inanma,

resimli bir kitaptan çalardım hayatımı

Tatlı nedir... bilmezdin

17.11.2020

Virgül aralığından kuştüyüdür soluğum

Her parçam bir ayrı yerde

şarkılarını söylerken

Baktığı her yerden ayrılık esiyor.

Duvarda, başlardan, yağlı lekeler,

Çünkü sen de benim gibiydin; sen de benim gibi seni sevmeyeni sevdin hep. Sana

bakıyorum eğilip

Velhasıl uzun sözlere hiç gerek yok

dön bana ve dinle!

Doyamadım inan,

yalnızız...

Her Şey Sende Gizli

Ve sevilmiş olmamı. Ben bir gülüm de ondan, dedim

<i>Tazele aşkını son nefesinde</i>

Kederleri ve anıları çağırır sana?...

Öylesine imkansız bir şey aşkımız

kaç yıldır unuttum

güzeldi...

<u>Ellerini yüzümde gezdir,</u>

Ve gelenek denizlerinde ezgilenen ışıklar

senin gözyaşlarını

Her çizgisi tarihten bir yaprağı anlatır.

bir bahar geçip kurulacak odama

Hem çok iyi biliyorum; beni sevsen bile hiç kapanmayacak bu yaram... Seni biri

ben şarkıya dönünce

Üstü başı lime lime

Yağmur serinliğinde, incecik

sonra büyüdüm, bombaların ve bankaların

iniştir, yokuştur, geçer dizlerimden."

Gözlerin İstanbul oluyor birden.

Ben her filmi hatırlarım

Geçtiğim tüm köprüleri yaktım, dönüş yok

kimi fazla sever

Her taraf siyaha büründüğü günlerde bile

güneşli günler

uyu oğlum, uyu oğlum, ninni.

Alt katında uyumayı bir ranzanın

acılardan artakalan

tenim çöl tenim çöl tenim çöl

İsmi: Mehtapta öpüşen iki sevgili

Yirmi iki yaşımda.

yönetmelik okuyordu

Bazen sessiz sevdasın

İncesu Deresi merhaba.

Dayaklar şeffaf oldu.

Sağlıklı, genç bir adam olarak.

Aralık kapılarda bekleyişin çarpıntısı

Sanırım ben assolist oldum maviş anne

sıkışıp kaldık.

Biz hep açık konuştuk.

<u><i>Gözlerine baksam gözlerine, konuşmasak</i></u>

-çünkü onlar cinstir ve garantili köpeklerdir-

sunuyorum

Sabahları acıktığı için haklı

bütün tablolar tozlu bir yoğunlukla örtülü;

Yine herkes benim yüzümde tafra sahibi,

sararmış yaprakların usulca savrulduğu

Zerrelerinde hep riyakarlığın pislikleri dalgalanır,

Ya sen ne diyeceksin, söyle!

hayatı tavşan bokuna çevirmeye doğru

Ey irin mutluluğu!

Ah yalnızlığın gömük kapıları,

Kureyş?in heybetli ve inatçı develeri

Ellerinde bavullar, fileler

Ruhunuzu, hiçbir bedel karşılığında satılmayacak kadar kıymetli mi buluyorsunuz?

bir doğrulsam eğildiğim yerlerden

bu hüzün.

beni tanımadın mı dedi

senin için şiir yazacaktım istanbul

yerine kimseyi koyamaz..

Kapı sonsuz dek açık kalmıştır

Nefesin nefesime karıştı

Seni sevdiğim için, bak temmuz ayındayız

ellerinde rüzgarın taşınmaz çamurları var

Bu evlerde zaman benim akşamlarımdır yitirilmiş

dolu da olsa yaşlanmış kucakları

yeryüzü tok içimli bir esrarmış

Şimdi her yerde ne güzeldiniz o kalmış

Dünyanın bu küçük sesini işit

bizden biri yaptı sırtımızdaki hançeri

Bırakılan dudak payı

"ölüyoruz"

kirpiklerinin ömrüme açtığı yolda yaptım bütün kavgalarımı... söze inandım, gövdene ondan çok... dönüp dönüp sana geldikçe anladım özgürlüğün aşk olduğunu... alışkanlıklara yenilmedim ben, seni bir alışkanlığa dönüştürmek istemedim yalnızca...

Bir yeşil yaprak

Tarasaydım bengisu fışkıran kakülünü,

Bir çocuğun önce doğmasını bekliyorlar,

başka yer başka zaman

Ulu Orta

Çünkü iki kişiydik

Hem kızdım hem güldüm halime

İçimde işliyor derin bir yara

Anneciğim pencerede ağlayan

Cücükleniyor orda hemen ılık menekşesi Şems'in

tek yatmanın akmayan yüzüyle geçerdim.

umut kaçınılmaz gerçektir çünkü

yanından uzaklara, uzaklardan yanına attığını unuttun

''gönüllü mağlupları olacak hayatın'' doktor.

Adam beni vuracak. Bilecek..

Sarıl Bana

Seni övmeye gücüm yetse

abdullah, ah dostum, sevdiğim, çalı yüzlüm abdullah

bütün eski fenerler

özenle kilitleyecek göğüslerine

bir yerlerim eksiliyor günlerdir

esmeralda bir çingene kadar esmer

kimse bilmeyecek

burçlarında göğü;

aşkımız ve mutfak rafları ve uçaklar üstüne korkumuz

Tebessümler en ufak olur dudaklarımda...

09.12.2020

Eridikçe eriyor mum.

Bir ben dururum onların karşısında,

kimseye belli etmedi içindeki yangını

Yabancısı değilim tut ellerimi

yarın huzura çıkacaksın, söylemiştim, sana sövecekler.

bağrım delinirken fidanların kanıyla

Çocuklar

Suyundan içtiğimiz hayat çeşmesi,

Dolma, temizlik, dikiş-nakış, çocuk

İncilerin ilk gerçek ve yeni yorumunu bulur gibi oluyorum

Ve şimdi birçok sayfasını atlayarak bitirdiğim kitabın

Sıkılıyoruz hepimiz bu çamurlu giysinin içinde.

dokunmayalı sıcaklığına karnının.

Hiçbir şehir karlı sokaklarıyla bana

acı mıhlanıp bir kalpte durmasın. ortada dursun. olur ya biri eline alır okşar, biri alnından öper. az unutursun.

ve iki uç arasında sıkışan

Düşün acılar içinde vuruşan kardeşleri.

İlk açan çiçeğine

yılların neyi tarttığını bile bilmeden

ezildik gerçi ama horlanamadık bunu hatırlarsın

Kalbimin doğusu,

Beyaz bir merhemle ovmak istedim.

Saat on ikiyi vurduğu zaman

Çünkü ben buradayım karanlıktayım

alnımı kapıp getirmeliyim

çünkü aşıktık, kararlıydık, haklıydık

çünkü eğer borcu varsa bir mazlumun

hangi çağın gelişidir bilmem, gülüşün

suyun ve rüzgarın çizgilerine

Sen oturup şeftali yiyorsun

Kandan, pıhtılaşmış kandan bir anıt yükseliyor önümde

Aradın ve anladın

uyandın gibi bir sabah, kuşlar

bekleyişlerden başka kendine

Bir dal uzuyor uzuyor

Avcı bunlar

Bir matematik problemi gibi

Sen istediğin kadar

Bir kuş konmuş parmaklarıma uzun uzun ötmüştü

Kendini açıklamadı

Ben bölünmez bir şairsem

El kadar gökyüzü mendil kadar ufuk

İlk gürültülerinde yeni bir sabahın

kolyenin incileri koparak yere düşüyorsa, aldırma!

utangaçlığı bile vuramadan yanaklarına yasının

Benim gençliğin yüreği!

Aşk değilse.

Düşüp gitmek ardına şiirin ve aşkın

Şangır şungur ayaklarımın dibine dökülen

ricacıları öldürdüm

karanlığın arkasında kıvılcım gözlü orospular

hiçlemeye annemi ve uykuyu

Bu akisle duvarda çizgiler beliriyor,

çağırırlar mı geriye...

Bulutlara, yıldızlara benim için de bak

Biraz Ayten sürüyorum güzelleşiyor

gözyaşı, çiğ tanesi, gizli dert veya verem

Bıçkın bıyıklarıyla külhan

Geçen geçti,

Titreyişlerime, sancılarıma

Biliyor musun gülün kokması gecikecek

sen bir defa konuş, sen bir defa gül

Alır götürür beni kokun uzaklara en uzaklara

Hiç yakın olmamışsınızdır intihara bu kadar.

Horlandıkça aşkımız, derya.

danteller ve tüllerle ve krizantemle ve

Senin başın dönüyor, benim bir ayağım basmıyor

Resim defterimizdeki damat.

Kim olmak ve ne olmak için?

Vurup pencereme gidecek

ağzındaki cümleyi kana bulayan.

"Ah, çok memnun oldum"

Öyle bir yakıştı ki duruşuna ufuk

içerinde coşan ağıtların hiç birine aldırış etmeden.

Ne yaparım söyle daha da derine düşerse yaram?

Yalnızlık kitabında okumadın ismini

iyi gözle bakabiliyorum herşeye

beklemek daha başka şey

bir silahın bir gövdeye usulca patlamasını

Biraz değiştim,

Birer birer düşerler içimdeki denize,

kullanılmış bir mendili koyardım

Gözlerine

- İsterdim. Ama.. Gelemem.

Hoyrat yağmurlar altında

anlamıyorum nasıl

Beyaza dönüyor rengi git gide

Gitmeni sevdim

En uzak beyazlar,

Bir tavşan gibi yalnızım.

ve sen kırlara benzersin günün bu saati

Ayna hatıra gözler ve sevmek

avuntularına sırt çevirip senden söz açmak...

büyük ayrılıklar bile en güzel yerde başlatılsaydı eğer..

Kırmızı tuğlalar altı köşeli.

ülkeyi bulmuştu bu kez öyle sanmıştım bildiğim her şeyi anlatayım

Gitmek mümkün olsa da gitsem uzaklara

hatıra kalsın diye bırakır da ruhumu

Leğenlere dolan yağmura baktın ağladın.

damıtılmıştır acıların imbiğinden

Sıradan bir serüven, rastgele bir ilişki gibi başlayıp,

Al şu serçe parmağım sende kalsın

biri böyle kaybolursa

Harlı soluklarıyla düştüler üstüme

Göl yüzünde sisli bir esinti ile

kara ruhların büyük bayramlarından sonra

Şimdi burada olsaydın boynuna sarılırdım

Kürtajlı genç kızlar cilve yapar karşılarında

Ninni derdim, ninni bebeğim!

Çıkar giderim bu kentten daha olmazsa,

örtmese de bitmiş bir aşkın kederini

Eksiliyorduk

Ve dokunmadan hissetmek nasıl koktuğunu,

Elleri bulut, gözleri ot bürümüş ekin tarlası

ayrılığı iyi bilirim

Üstelik bu son gelen konakta herkesten daha yerli.

Güzel bileklerine bilezik alamam

Huzur diyorum, ağzı nemlenmiş tuzluktan bir parça tuz dökebilme sevinci

Neden öyleyse!

Aşkı nerden bilecek bir kerecik ölmeyen

anlamıyorsun

Çalınırsa bir gün gömük kapımız

Kıyılarda

Gizlice sevgilimi

duygularınızla düşüncelerinizi denklere

biri kör batakların çırpınışında kutsal

düşünmeden yaşayalım

hatta sevda yüzünden ölmek de ayıp değil.

Birisi aşk

Önce bir elektrik mavisi çöktü içime

Sis çökmüş o heybetli dağlara;

ve ilk gerillası spartaküs'ün.

varıp gidip bir şeyh efendinin elini tutmadım mı

26.11.2020

Sensin gırtlağıma dalan bir bıçak gibi

hani yok burda yanlışı yoklayacak hiç aralık

böyle kentlerde insan

Rahmete boğacak yoksulluğumuzu derken

tarihinizi kitaplara alınmayacak olaylardan seçersiniz

aptallığına, ölülüğüne, geri zekalılığına

İtiraf ediyorum

Zamanın kıvrımları arasında gizli saklı kalmış bir şeyler

sapsarı bir şeker gibi erirken sonbahar

bir başına acı çeken

sen inat et...

aklımı fikrimi çeliyorlar

Bir işçi kıza söyledim bunları, yalandır, dedi

Gördüm seni bir mağaranın ağzında

Gökyüzü nasıl büyür uykusuz gecelerde

kesindir! Hayatı yıkayacağız.

Çok: Şehir;

Canı hazla tanıştıran işte bu cindi

Biliyorum gemiler götüremez

Yenilgi, yenilgim, baskaldırım

tanımlara zorlanmış itiraflardan

Böyle saçma sapan laflar ediyorum,

Anladığındaysa yapacak tek şey kalmıştı sana

Hiçbir kıyıda görmedim uzaklara çatılmış bir ufuk

Düşünceler gibi başıboş.

Ve hatırlıyorum lokavt vardı

Biriciklik burcuna edimle varır

eski savaşçılar vesair geçmiyor bulutlardan

'Boya cila yimbeş, boya cila yimbeş' diye ağlıyor

Güneşten vazgeçip susuz olsam da

Benim en kıral arkadaşımdın! ..

kuyuya düşen çocuk niçin ölmesin

canının çektiği yere.

bir ticaret kentine

Alev alev sardı her tarafımı

Yüreğim bu çifte olurlukta,

birkaç şişe içti, et balık, biraz meze

Kıyıya çekmiş motorunu Ahmet abi

kurban.

her ayrılıkta bütün sesler bende birikti

içimde binlerce ibrahim yanar

Zehirim akrep kuyruklarında

Açık saçık şeyler anlatırdı bana.

bir kuş havalandı kalbimde

hem de yüzünü bile görmediğin insanlar için,

kendine bile bir çocuktur

Kuğu Ezgisi

Büyülendim Sibel Can çalınan taksilerden

sonra bir infilak bir yarılma

Voltasında gecenin hiç uyumamış ben

Kuytumda

ve alışmaya kendime...

Yıllardır bozulmamış bir yatağı düzlüyor...

Sonra da vurulduktan

Harfler harp düzeni almıştır mısralarında

Gençliğimiz gibi dağıldım

Mırıldanırken o şiiri

umutsuzluğu vurmuştu yüzümüze

En külliyetli payı o aldı.

O zehiri o şekerle sen bir ediyorsun, etme.

Ağaçlar aşk açar bahçelerimde

Bir şiir yazmak pazar bulmacasının boş karelerine

tek başına bile kalsan yorgun kalabalıkta

Güneşi ayı ve hatta hiç bir tabiat olayı

Anneler ve babalar

Tıkanır, ölür metropollerde.

tenim uçuk bir yansı kaç yıldır mektupların sessiz söz çevrintilerinde

Sonra varmak o yerlere

Su sızdırıyordu çatlaklarından.

megalomaninin de bir bedeli vardır çünkü

dialektik

harf of harfler ummanına bat

unutmadım

gemileri annelerinden çok seven çocukların

Serçe kuşu değilim

30.03.2019

ben dilenci, sen sultan sevgi dağıtan benim

gidebilseydik meserret kahvesine,

Şiir gibi bir şey seninle yaşamak

Filistinli Sevgili

Hatırlar mısın?

tebessümün göklerin cilasıydı o akşam..

Bir dans, bir dinginlik çemberi

karıştırıp geçtim bir sevda kitabının geceler boyu yanan çıplak sayfalarını

Dünya tepeden tırnağa sen

Gün batımı yaklaşıyor

Mavi bir şiir... Tarçın koksun her kelimesi.

14.10.2020

Bazen acı dinmez, bazen de yağmur

Uzayan sakalım sabaha kadar

dalgına inansak derin bir kuyuya

Bir yandan kaybolduk

<u>Sevda avcumuzda tuttuğumuz gül yaprağıydı</u>

attığı her adımda siyah bir iz bırakan

Ağulu bitkilere dolanmış salkım

Kalbin şiir olup vadilerini sular.

Bütüm köprüleri dinamitledim ve geldim işte

güzel günler göreceğiz çocuklar

Üzgün bir şiir.

Neler olup biter

Tababet-i ruhiyyesinden

Kırılmış bir şeyi onarır gibi başladık yarım kalmış arkadaşlığımıza.

Dalıp dalıp gidiyorum ve dalgınlığımda bir kent

Bir deva bulmak için bağrındaki yaraya

Sultan

Benim gittiğim, yalnız yokluktan değil, varlıktan da devrim yapan inceliklerdir. Ara sokaklardan geçerken suçlu; bir kadının ağzında açarken mahcup, yeni şarkılar söylerken kederli; bilmediği diller önünde ezik; şiddete karşı mağrur?

Ah dedim sonra,

Montreal Mektupları - Onüç

Mutsuza Kim Bakacak

Oysa bu sürgün yeri, bu pıtraklı diyar

özellikle tanıdık ressam tablolarına

Mağrur ve ağırdan aralandı.

ama mahrum etme

Konduğu tüm dalları

üşürdüm içim ürperirdi

Kızılay'dan Ulus'a doğru yürürken yolda Pink Floyd için üç şarkı sözü yazdım

Sonsuz kadın, yitir kendini

şehirlerin sürgünü olalım

bilmiyorsun arması sallanıyor ucunda

Ve yaşlandır ki işte kederi anlamasın

Heceler gibi öpüyorum işte iki hecesin

Kavuşmanın kekeme sevinci adına

Sarhoş bir denizanasıyım

ben yanan bir bulut parçası olayım, siz de yıldızlar

benzemesi gibi, bir çinlinin diğerine.

Etinle, kemiğinle, sokakların malısın!

Hava kadar lazım,

onun kapısı önünde duracak,

Nazilli kokardı

Gördüğüm rüya sendin

kimse bilmeyecek seni, beni

İnan ki! Kırılmış bir ayna gibi

kurtlar falan inmiştir bembeyaz ovalara

Sadece elbiseler sürüklüyor ardında..

Yol var - Dağdevirene artık tesviyei türabiyede

Bey ve hatun

Saçların ıslanmış oluyor

Nerede?

ve üç metre kadar ince ipekli dokumalıyım.

madan hançerentutul,

Bir yarısı kırmızı bir yarısı yine kırmızı

Kalbimde sevinç gözesi pınarlar

durmadan taşırdım yanımda üç şeyi

ve ceninden bir gün daha

oturdum

Ey yaşam düşü! Uç git, acımam sana,

Ve melekler anne

Dağın uykusuna, kuşun gözüne,

kuru bir öksürük içimde keder.

insanca yaşadım diyebilirim

Unutmadım bırakıp giderken söylediğin sözleri

O küçük evimizde sokulurken göğsüne her gece

Yüreğim bir madenci feneri, yol uçurum

sana seslendim durdum bu küçücük odadan

sözcükler zehirli birer başlangıçmış kendime

Mutluluğun Resmi

o veremli yazgısını

Nefes nefese soluyordu

Hasret; özlenenden uzak mı kalmaktır?

Koklayıp bıraktığın güllerden,

tuvalde çizgiler, renkler kırmızı

çocuklar çamaşırlarını sevinçle ıslatırdı

yakmak istiyorlar yakamıyorlar

Çiğdem devşirelim, çiçek biçelim

kimsenin kölesi değilim

Masada açık unutulmuş

gösteriyor usulca, iyimserliğin ışığını süzüyor mavi atlasından. ne

Gel seninle orda uçalım çocuk.

sen say ki

Ölüm gelir, ölüm duygusuna karşı saygısız

ellerimi uçuşan şeylere buladım

En arkalarda kalmış topal bir bulut

bütün boyutlarımı

Uğultu

<u>ben yaralar kuşanıp katılırım onlara</u>

Gecenin kezzap koynunda

fırladı kanepeden

İçtima yerinde tekmil alınır,

Dedik ya bugün pazar

Her şey 'acele-sıcak', 'acele-yerli yerinde'

bize oturacak tek sofra kalmadı demektir.

Ağaçlar ve kuşlar alabildiğine

Dünyayı hele sen bir barış olsun da gör

Sevgi adına

güzelliklerimi bilmiyordum.

Sevgiline bir gül hediye et

Rahatsın,

Bizi Anlamıyorlar

harfe bak, harfe dokun, harfin içinde eri

sarışın başladığım esmer bitiyor

Sade kadın değil, insan.

hızla gelişecek

yine de ışıklar bu kenti

Kader neydi sanki o zaman,

tanıyorum bunlar

Gaz lambasından güneşler yapıyor düşen gövdesine. Benim gittiğim o çocuğun kalbindeki gecedir.

Ömrün sakin ikindisi

Ah bu söyleyemediğim işkencesi hiç geçmeyen zamanın

inkarı da aşk

Gözleriniz birbirine değmiyorsa gecenin iki şehrinde bunun suçu kimde, neden değmiyor gözleriniz?

Sinemaların hiç bitmeyen gecesine sığındığım çok oldu.

Ne gün batışı ölümlerin üzüncüne

arayan değil dönen biridir

kırmızıyı sevdiğini bilince

Hangi yaşta olursa olsun

şimdi gene bir sürgündesin kendinden,

Çalar saat zembereği boşalana kadar çalıyor

Yazmış kaderin:Aşkıma ömrünce esirsin!

Pantolonlu Bulut

Beni Unutma

Hep yüreğim sargıda.

kazıdım hücremin duvarına çünkü

Bak şu bebelerin güzelliğine

Yine Sana Dair

duydun mu orkideye dua eden birini

için çölleşebilir

Ve sözlerine

Yüksek sesle konuş biraz seni duyamıyorum

bir aile fotoğrafımız vardı.

Verdiğin her kederin yüreğimde yeri var

Buğusunda sabahın

Beşinciyi geçip altıncıya geldim.

Onu da, hangi diyar olsa götürürsünüz.

hicranlı her gülüşün bin yıllık figan idi

Köhne ahşap bir bina

İnsan bazen ağlamaz mı bakıp bakıp kendine

İç ses, diye söylendim,

Tenimdeki bu vazelin kokularından.

Başı sonu yokmuş gibi uzayıp giden sararıp solmuş kederli bozkırlardan, gecenin uykuya yeni düştüğü ıssız vakitlerden geçtim. Günü uyandıran kuşlarla başlayan sabahlardan.

ölmek ne garip şey anne

Ne bu acıdan korlaşan yürek

Belimi bir ılık şal sarsın, mavi

Güzelliğini hiç bilmeseydim

tanımakla kanat çırpılır özgürlüğün bütün maviliklerine. Kendine

Doğururken de bilmediler bunu

şehrin defterini dürüp uzanmak ister yanına

Yaşayan bir kız vardı bileceksiniz

Artık kim gösterebilir bana ırmağa benzer bir gözyaşı?

kapıyı usulca, gördükleriniz ağlatıyor mu sizi,

Olur, aramam seni ve kimseyi

bankların üstünde şimşekler konar

Enkaz Kaldırma Çalışmaları

Dertle bütünledim ben kendimi söylemiştim.

Kimse duymasın

bütün hayatları bilmek isterdim

Pekala yalçınlık iddiasında bulunabilecek bir tepenin

Yalan olur

Her güzelliğe her sevince

Ve kaçarken yılan sokmuş orman perisi

seninle değil...

Uzaklarda

yanlış da olsa sevdim pişman değilim, neden olayım?

Hem ödev

ikisi de benim değildir aslında

çam kolonyası getirdim sana

kara yağmur ve ebem kuşağı

'merhaba yalnızlık'

Bir eski avluda

Damla damla sevgili...

Rüzgara sinen koku. Yaban diye adlanır

Sahi ne demek

Kapımız,

Hepsini anlat, hepsini.

Susadım diyorsam

Sen benim her şeyimsin ey sevgili.

yıldızların kaybolduklari yer

göz göze gelmiştik birden

Gözumde canlanırdı eşkiya masalları.

Çarpayım gözüne bir, kulaklarını çınlatayım hele

Çünkü beynime

Bana benziyorsun...

Deniz kıyısında yürüdüm

yağmur benim sevincimi silmekmiş

Bir zamanlar meydan okumak isterdim.

Usanmadım, yorulmadım, çekinmedim

boyuyor evine aldığı

Bugün pazar daha uyanmadı komşular

Hasılı numarasız

yalnızca ayrılık değil, salgın

serinlerdi kısır kadınlar

Saat sekizde gelecekti,

Tek bir kuş tek bir şapka tek bir çorap onaylamayacak bunu,

nasıl gül kokacağız birlikte,

başladı Ocağın krallığı, Ormana git

avucunda tenimin taçyaprakları

Sonunda ona öğretildiği üzere

acıyı bal eyledik

ömrüm burada

Bütün sözcükleri yüzleştirdim ateşle

Soylu büyük ve mavi bir demir sesi

En serin imbatlarda

Adını bilmediğimiz doslar kalır yalnız

Çağır hayallerin en ötesini

Fakat içimde şarkı bitti.

uzanır da gönlüme rüveyda

Genç ve kız?

birbirimizden ve aşkın keşfedilmemiş gizlerinden

Aykırı isteklerde

Kibardı, incecikti kuyruğu,

adıyla sanıyla Filistin.

bir giderken

Bir şey bir şeye dönüşürken

düşündük şiir yazınca temizlenir ülkemiz.

Yükselişine bak yavru aşkların üstünde çırpınan hasretin.

Otuz iki yaşımda.

ellerimizle onu yok etmek, bizim gibilerin mutluluğuna tahammül edemeyen bu

Çirkin değiliz artık

Ayakta durduğu, bir kemerin altında

Beyaz mı, daha mı beyaz, o kadar çok mu beyaz

Hatıra bırak bana oyalı mendilini

Düşüyoruz ömrümüzün o ölü çizgisine

sarmaşıkları duyuyor musun rüzgarda

Kalmasa da şöhretimi duymayan,

Yıllarını cinler arasında geçirmiş bu taze baba

Hele ölmeyi hiç düşünmezdim.

Nice iniş nice çıkış yaşayan

kıraç ve yoksul Anadolu'da.

genç kızlara başımızı çevirip bir bakmayız,

Kim varsa bir yalnızlığa giderdi, dünyada

sonra da olmadı

Erken mi yoldayım

Vazgeçtim, vazgeçtim sonra

Yalnız yıkık bir duvar var karşıda,

Daha sürülmemişken ışığın biberi

ey uzak limanların eskiyen aryaları

yasak bir ıslık kıvırıp dudaklarımın ucuna

Beyin hücrelerine yöneltiliyor sorular

biri sesleniyor

"Bir elimde elma elmada bir el"

Çığlık

Mavi gece lambası hevessiz

uzansam kaçıp kaybolacak,

sen bilmiyorsun

bir bakmışım karşıdan tarık ali geliyor

kanım sokak taşlarına,

başını vurduğun

Alt tarafı kanayacaktı kalbim

Bahara kalmaz gelirim yanına

Radikal takılıyorum son günlerde

Çan çiçeğiyle karıştırırdı onu belki

Kurmuş diye sevda yolunda pusu

Sanki yeşil yaylalardır gözlerin

Bir ney eriyor dudaklarımda

Selleri utandırır

Ve yazmış olacağım bir de

Karanlık etini kemiriyor,

Bu çok sıcak şehirde

görünür

Bir kemik aynı yerden

Kitaplar, aşk, her şey.

Çağırırken beni sonsuzluğuma

Kötü bir anlatıcıyım oysa ben ve ne zaman

Buraya bir ayna koydum arada önüne geç bak; sen şahane bir

şifalı gözlerin her şeyi iyi edecek.

Gözleri gittikçe iri gittikçe çekilmez

Yanyana olduk mu elele

Bir çavlan istiyorum çünkü,

Kağıt ağaçların gölgesi altından

Bu emsalsiz hüzün

Hep gezintiye çıkar.

kanatlanırsam bu sessiz evden

Hayatımız geçiyor gözlerimin önünden

Suya dokunuşunu kalbin

unutulur gibi deftere yazmışlar

Anılarımızı yaşatırız belki,

Saka kuşunun çembercik kuşuna söylediği şarkılar adına

çünkü kardan yorulunca biz sıcak sulara

Bir gün sabah sabah kapıyı çalsam...

ve rüya?

Gözlerimi gün gibi kamaştıran yüzünü,

O süslü sayfaların üzerinde

karıları çocukları köpekleri olurdu.

Simsiyah gözlerine, bir an, gözüm değince,

uzun saçlı iri memeli kadınlarıyla

sen de üzülme

Her adımda çözülür bir karanlık

Gözlerin bir yeşil fanilaydı balkonda uçuşan

İlle de ille

Parmağınla okuyansın.

sonsuz, karanlık, durgun

cazibe işler tende. Gül

varsın bir hayal olsun gördüğüm, serap olsun

Uykusuzluk uçtu mu yuvasından?

Sarıp vücudun heyali kollar,

Yalnız kendi suretimizi oynatmak için kurulmadı.

ağlayan çocuğa nasıl söylerim

İlahimle Mevlana?yı döndürdüm

<i>evde yoklar</i>

Teslim etme kimseye, hiçbir şeye

Gel gör ki kötü oynadın bu oyunu

Bu oksijen gazı olmasa da olurdu

kendime isteyemezdim seni öyle güzeldin

<i>Süzülmüş oğul balı renginde</i>

Bir çiçek de böyle özlenir

bir daha hiç ayrılmamacasına."

Yarıda bıraktığım şiirleri tamamlarım

Uzaklardan bir deniz büyüdü uykularına

Süre dolunca bir ağızdan

<u><i>Sokul yanıma sen, ellerin sımsıcak kalsın</i></u>

Biz yeniler Alt dudağımızı ısırır

Ne kadar uzaksa bir felaket sizden o kadar mutlusunuz

Adamı dışına çıkaracak.

güneşin uykusuna yakın

Çünkü laleler isyan ediyor olanlara

<i>Bugün adımlarından başlıyor her şey</i>

kıyıda yaşlı bir adam

Ben yorulduysam sen uyumalısın

Ağladıkça tükürüğümden sürerdim gözaltlarına.

bir tabut beklenen bir aydınlıktır

limanda simit satan çocuklar

birdenbire benim ağzıma takılır herşey

Çağlayan ırmak ol...

ve onurlu, yoksul böceklerin gazetecisi

Ayarı insanca bozulacak.

dışarda soğuk

Hadi ama baylar,

Güzel olmasına güzeldi

Kuş damdan düşünce

sırnaşık aydınlar, arabesk hüzünler

aşkı siftah kalbi yufka sanırdım

Günlük kaygıların iğdiş ettiği

Durup dururken bir kurt uluyor aya karşı bahtsız, öfkeli, aç,

sonra hiç kimse duymadı bu ölümcül

<u>Kimbilir ne güzel görünürsün sevgilim,</u>

sevdim çağrıladım ben seni geceler

bir mahkum kanıyla aktı izlerin

dağ susmaya giden yolu biliyor

Aradı

ve toprağa düşen yapraklardır.

böyle zamanlarda en çok ihtiyaç duyulan

bilinen, bilinmeyen ıssızlıkları.

bir nice batık taşlara gemilerim

Adında isyan ediyorum.

<u>Irmaklar </u>

Benim olmuş dünyalar...

Yetmiyor haziran akşamlarında...

Ama benim gibi bir gülsen eğer, iş başka;

sözcükler gri bir çölde sıska bir siluet gibi sürüklediler ömrümü

Gel aç kapıyı, kanat çırpayım

Baktığım her yere gölgen düşüyor

Aldırma dedim aldırma

Turnam bir gün bırakmayacağım peşini,

yokmuşsun gibi gel öldürmek vakti gel

bilinmezdir gül ve bilmez niçinleri...

Kaçırdıkları Yusuf'u

Ya senin ağrın

Beklemek bazen karşılıksızlıktır...

Konuşayım istemiştim bir yüreğin dilince

Bütün korkularına'arka çıktım'olmadı

Beyaz ve mor haşhaşları havaya savurarak

Beklemeyi özlemlere süsleyen,

Sesin ılık bir bahar güneşi gibi ığıl ığıl akıyor içime

Ruh kattı

Kırılan dalgaların dövdüğü bir kıyının

milyonlarla kırmızı yürek yanıyor!

Hatırla,

Suya girdi bulmak için ekmeğini

izin kağıdım yanar konuşacak olursam

Seyreyle deli ozanı

anlaşılmaz bir tını

birileri

Seni özlediğim içindir.

bu yüzden mi günlerdir

Can ü yürekten

Bırakmıyor insanlara

Liman liman götüren

Yanık karamelalar satar aşağısı kesik kör bir çocuğun

Bu çeşmenin üç köşesinden hangisinden su içecek

Aşık olursam. ruhum uçacak.

Saat Çini vurdu birden: pirinççç

Eski yılları, eski insanları, eski eşyaları, eski hayatları

arada bir anlaşmazlık çıktığı oluyormuş

ekmeğin beyaz zeytinin siyah

Kimbilir kaç kere üstünden geçtim,

Karanlık her sokaktaydın gizli her köşedeydin

Umursamaz çokluktaki kösteği.

<u>Birimiz kıyametin koptuğuna inanıyor</u>

Daha yazacak mısın?

<u><i>Sesini işitmeliyim.</i></u>

Ne Kadar Mendil Varsa O Kadar Acılıyım

kustuğum kükürt soluduğum azotla akraba

telaşla toplarız kırıkları

Hep açlığında büyür yaşamın

Sen: Benim dileğim, Hakk'ın vergisi..

o kadar sakındığım alnımı

Boşuna çekilmedi bunca acılar İstanbul

gözden çıkarılıp bir köşeye atılmış o tozlu

Armağan

Pekinlik bohçasının hodbin düğümü

mahmur sokaklarda kayıp ruhumu. Kimdi o,

Gardiyan olamayız kendi ömrümüze her akşam

Bana karanlığı bırak

Bir güle boyun eğdiren nedir

anahtarı deliğe sokmadan önce

bırakarak cinsel tortusunu

Dolayısıyla çocukluğumu,

göğe ışık üzerine boncuklarını,

Yıllar yılı bir acıyı

Yalan bunca faziletler yalan

Olmasını istediği için inandığı

kansere yakalanmadım daha

Yücelir yücelir de

Devam

Seni çağırıyorum geç gel ağlayan son bakireler içinden

Korkulacak bir yanı yoktur aşkların,

Bana gözlerini gönderme mektuplarında can,

Yorgunum oysa

Aşkın baygınlığıyla ne meşk ediyorsun, etme.

anlamak istiyorum ne olup bittiğini. Yoruldum,

Ey bilge şaman! Yerlere ve

Anısı bizsek eğer bu kentin

Sevgi Duvarı

Saplı'nın hanındaki kavşaklarda...

rüzgardır çullanır üstüne

kendime bile söyleyemediğim acılar çemberinde bütün yalnızlıklar boynuma halka oluyor

Ağlayan

Anlarsın

tek bir cümle gibi, sözlere karşın

Eylül'dü.

Uzaklarda ne kapılar açılıyor

Yeni bir afyon bulacaksın kendine.

Bir yelkenli olup engine;

Mavi Gözlü Dev

ben kor merdivenlere göklerle tırmanırım

Plasterle tutturulmuş kırık cam

yaz yağmurlarının

Silkin şöyle bir,

Üstünde yazılarla hatlar karışmışlardı;

dinleyin:

Denizi düşler ya insan

19.04.2020

Uzanıp kendi yanaklarımdan öpüyorum.

iki kış

bazı rindler mürekkep kanıyor

öylesine delice bakmasalardı eğer..

kuru yaprakları ağaçların

Emperyal Oteli

Memnuniyet küçümsenmelidir

İkinizin de ne eş, ne arkadaşınız var;

Bir çarşıya başladılar.

ya da mektup beklemek

yakanda bir amonyak çiçeği

esmer alınlarında

Açık kalmış atlası, deniz taşmıştır, darılmasın Fırat ama

Yalnızlığım ağlarken gülenim, nerde kaldın

Anlatmak istiyorum, dinlemiyorsunuz.

Bir kent mi, bir yüz mü, binlerce yüz mü, bir kent mi

Dönüp durması bundandır işte

Uyuduk bir daha uyanamadık

korkuyorum gene de

Göğsüme koyamadiğım!

Başkentin Ufkunda

Bir kibrit çöpüne varana,

sonsuz bekleme durağıydı bizim evimiz?

nelerse ki lekesiz, umutlu ve budala.

kalbim: kalbim mi desem

"Kaz kümesine alsınlar loğusayı"

Bir ışık bir kelebek biraz çiçek biraz kuş

Hazin bir parıltı gözbebeklerinde

İstasyonları dolaşırdık bir bir

Ben Senden Önce Ölmek İsterdim

ne kaldı ki gecenin karşısında saklayacak

hani söyleyecek çok şeyim var da kıyıp söylemiyorum

Ne acayip şeyler yapacaktık...

Atışlarında eriyor kar

ağıyor yeşil.

Dereye düşüverdi.

Her sabah çarpışarak çekilirdi karanlık alnacımdan

Uzanmış seni usulca öpmüştüm

Küçük çıkarların büyük kurnazları

Delice..

eflatun gözlerini bir grog kadehinde unuttum

gideni bulacak mi zannediyorsun?

28.12.2020

Sana büyük bir sır söyleyeceğim Her söz

her hüznü her sevgiyi ayakta alkışladın

Dik yamaçların selisin,

Adam-adam, sınıyor, arıyor yoldaşını..

Maddenin eşyanın

yitik bedende;

Kuş, vurulur

Her sabah büyüten denizimizi böyle

baykuş kötü kuş baykuş çirkin kuş

Gözler

ay tutuk, yüzleşmemi ister gibi kapatmış kendini bana,

takvimim ne aydan ne de güneşten

ah hiçliğe solan gülüm!

Yine aradım seni, yoksun... bulsam, benimle küfür gibi konuşacaksın...

bazen diyorum ki, palyaço,

Soyulmuş bir dilim ayva yetişiyor gözlerime

Yıldırımlar parçalar çirkefin gövdesini,

sonradan görme tombul ortayaşlılar

Sevdi beni o, ben de onu sevdim bir ara

Denizin ortasına kadar elma yiyorsun

yetişmez anlatmaya sesinin kırılışını

uzaktan yabancı sesler duyulur

Trenler bile daha sevinçli

beyaz bahar kelebekleri konar saçlarına

Hepsini kattım birbirine

İkincisi sensin

Neden durmaksızın imdat kıvılcımlari fışkırıyor

İçindeki Sessiz Parlaklık

Bu yüzden bir kanat sesiyim yamaçlarda

sularım toprağa sızıyor bak. yüzümü geceler örtüyor. binlerce taş saklanıyor içimde. kim kimin derinliğini görebilir, hem hangi gözle?

Yalnızlığın saltanatını sür, sür ama

gelecektin, ben sigarayı bırakacaktım

Sonunda ademdir diyor insana yolun hali,

Ah, Trakya, kumru cumalar, üveyik cumartesiler ülkesi

bu son mezar kalbimde hicranla kazılan

En sevdiği hatıraları bile

Ağır sınavlar vermiştim değişen ruh iklimlerinde

Yıka beni dalgaların şarabıyla

birer akkor olmuş gözlerin

kalbimi

Başın göğsüme düştüğünden beri kapandım sineye

bir gömlek, bir ayakkabı, bir elbise, bir yemek lokantalarda; televizyon, halı, masa ve daha nice eşya yeterdi

geçen gün yüzüme rastladım bir ilan panosunda

Geçip gitti o mutluluk çağımız,

Bilirsin özgür değildir gereksinilen kimse

Ona uğramayan gemiler batsın

tutuşmuş saçlarını özlemeye vaktim yok

duygusuzca silkeledi üzerlerinden

değilsin belki, belki zinbar! yaşadığın

Çocukluğumda yüzüme yarasa çarptı

Ve kendi kollarıma atılıyorum her keresinde

gözlerim,

Seni sevdiğim için, Cumartesi elbet

Ama dur, her deniz yaşlıdır zaten

yalanmış hepsi yalan

Aynı korkunç sevdadadır

gibiydik...

farelerle yanyana

Irak denizlerin fırtınasıydım

Irmaklar çoğalır gözlerimde

budadılar

Arıyor bir hedef gözüne kestirmeden

Özlemler gibi birikti

Üstüste üç kere deniz, üç kere çınarlar.

Kafir gözler...

refaha, mutluluğa, rahatlığa

Gününü kazanıp kurtardı diye güzel

Sen dostumdun benim, gülünce güneşler açardı

fonda çalan hızlı kemanı hüzünlü bir farsça şarkıyla değiştirdim

Kader celladına

Kurduğu her yapının temelini suya indirdi

Gördün mü o atları

Talihim başlayarak yaver gitmeye yine,

Çünkü çarşılardan geçtim

Rest diyor hep, rest. Ne demekse?

Yaz başıydı gittiğinde, ardından,

Fotoğrafın düştü elimden seni göremiyorum

çayımı içerim, suların bile buruk tadı saçların dökülmediyse içine

vaktim olmaz kimseyi kendi bedenimle

İmkanı bulunsaydı bütün ömre mukabil

ölümle, yaprakla, şiirle sınanmışım

sazlar

birden bana sarılmalısın, gülüm,

Madrid'te yemiştim, ve çatılardan kanguru akıyordu

Bana benziyorsun?

Anladı ki acı tatlı soğuk sıcak

Sizin yalnız kolunuz, bacağınız

bütün çirkefini şehrin çarpıtıp aşkımıza

Yüreğimde mezarlar açma artık

Sorumuz ve cevabımız sen değil misin

Bak, terazi nasıl kolay gelecek dengeye.

ya sevgiyle ya da sevgisizlikle

Nerelerden geçiyorduysa ikisi arasındaki çizgi

Çözülürse dünyayı

Her dalıp gidişinde bin şiir çıkarıyor belki gözlerin

Beni şiirler bağışlasın!

koptu

mısırların süt taneleri, kestanelerin

senin göğsünde bıraktığım

Görüşmek üzere ayrılırız.

Adsız

çocukluğumun arta kalanısın!

Çıplak acemi tedirgin

ciğerlerimin filmini çektiler

bir alık yüzüyle geçtim salondan

Üstad Necip Fazıl KISAKÜREK

kavak esnedi çatıya doğru

Bir defter, bir kalem, bir de çakı alana aynayı bedava veriyor.

yalnızım, ışığın sönük

Çırılçıplak bir kentin içinde çırılçıplak yüzler.

Bir kahveye oturup, dostlarımı bekliyorum

Hazırım ey kalaycı çırakları ve güyümcüler

Bazen kendi kendimin elinden kurtulurdum,

Evlerinin içi ayna döşeli

bir depremin uğultusunu

palyaçolar daha bir ağlamaklı olurdu

bir kucak sadece yaşlı ve yorgun değil

koynunda çiçekler

Alnı özlemle dağınık bir akşam getirdim sana.

hiçbir şey istediğim yok.

Bırak kendini karanlığa,

Bir nehir gibi susarım yüzünün deltasında

<u>Gitmek hangi acıyı onarır ki</u>

ve özlemek için yeteri kadar tanımadığınız birini

akşam komşuluklarını

Bebe dişlerinden güneşlerden yaban otlarından

varislerim olursa belki kıçı kırık bir musa belki uzun ince ayşa

İnfilaklarla sarsılarak uyanıyorsunuz.

Sen yanımda yol gösterici oldun

açılır kara kaplı kitap:

Göklerin yüzü güldü mü

yapmaktan yapılmıştı seninki de bir hayat.

Soluğu istasyona kadar götürmüştü seni

Nünbüs bulutlar geliyor kaç

ışık saçan bir saat, dikilip göğe karşı,

Anladım yaşadığımı her nefes alışta

duvarlarda çığlıklardan sarkıt

kalmış mıdır kalesi düşmüş bir şehrin cazibesi

ve sonbahar bitene kadar yürürdüm çıplak ayaklarla.

hayra yorulan düşler

Biz bu aşkı sürdüremezdik,

dediler ki

Yirmidört saat

ölür kuyuya düşen çocuk

Gözlerim yüzüme atılmış bir çarpı

Yıldızlarla çoğalsın düşlerin

Fırtına ters çevrilen şemsiyelere benzerdi

yahudi sokaklarını aydınlatan telaviv şarkıları

Pazar sabahları kapının önünden geçtiysem,

Bir bahar dalıyla öpüşerek ilk

Ruj lekeleri bıraktın bardaklarda

bacakları eriyor memurların, evkızlarının

Ey yedinci kat gök, esrarını aç!

Sayısız yıldızla

ustam der ki sen, şair

İnanıyorum çiçekler içindeki bir Nis'e!

Vaktin her saatinde

Onun için zulümü sevmem

Ben de bir kelimeyim ölümün dağarcığında

o senin ağrın

Hala tahta masalara yazıyorsam adını,

tükürsek cinayet sayılıyor artık

onlar

Sen neyin kafasını yaşıyosun:)

Eğer o da olmasa ne yaparım,

Masanın eksik olanına

Bunlar da saçların işte akşamdan çözülü

Seni kaybetme korkusuyla hayatta ilk kez tattığım o tarifsiz duygularımı umut denizinin ortasında küreksiz bir sandala hapsetmek.

korsan haritalarında define kalbim

Ve On Binlerin Dönüşü sırasında

Ölsek de sevinin, eve dönsek de!

Kendi ellerinde incecik dilsen,

Onu orada

Gelip durmuşsam kapına

Ve kapanmak bilmiyor bir kere açıldımı söz

ne gürültülü bir havra.

Eski esvaplarım, tutun elimden;

kapanır bir hücreye ya da bir limana,

ben sana sen bana gittik

bir ceylan gibi sekerdi kelimeler

Kimse görmüyordu bizi

Çok geçmeden gözlerinin önüne

Çocuklar top kovalıyor mahallenin arsasında

söyle sevgilim sen söyle,

Sen Vurdun da Ben Ölmedim mi?

koridorda çocuk sesleri.

katı halini sıvı halinden tam üç yılda ayırdım.

İkinin Şiiri

ne zaman aşık olsak tekrardan anasona ve üzüme.

ve cebimdeki çek yapımı makine

Olmamıştır ki kimi zaman

Evet, aralık kapıdan soğuk geliyor

Taşların saltanatında

Yüzümdeki çillerden başka

hüzünden daha kötü bir yol açıcı olabilir mi?

kimler iniyor o masmavi zamanların ıslak kuyusuna

ama ölüm de korkutmuyor beni.

Derinlerde kaldım böyle bir zaman

Kızın ağzında ince bir dal parçası

Bana yıllarca, bunca sözü boşa söylettin.

Sevmek istiyorum, sevemiyorum

hatırla ve sıkı tut:

Yaşadıklarımdan Öğrendiğim Bir Şey Var

yağmur yakışmıyorsa..

Öyle çok değerliymiş ki zaman

<u><i>Ara sıra gülmeliyiz.</i></u>

İstanbul?u ezen suskunluğunda senin

belki gider çirkin bir faşiste değer

Orada ben yokum

Ömrüm benim

bir acının yakıp geçmesini beklemek.."

şarkı tersine

ben bu kadar zulme layık mıyım rüveyda

Hava hafiften soğuk,

Ben, güzel sinelerde kurumuş bir çiçeğim.

elimde bir sürü kağıtla

kaybolmanın kardeşliğinde

Seher yeliyle ırgalanan

kurşunların o en kalbura çeviren tavrıyla

<u>Sesin cıvıldar durur önümde</u>

Hayalin halime gülüşür gibi,

ama içmek soğuk soğuk bir rakıyı

boncuklarla gülüyorum kibirli

Gözlerini Ayran Tüneli'ne dikmiş

Sana almazsam neyim önümüzdeki yaz

Ayları karıştıran kişinin

Ihlamurlar çiçek açtığı zaman

mutlaka hatırlarsın bunu

İyi demlenmemiş bir çay gibi kaldım

Aman Allah'ım!

beyninde yelkenlerini açarak

<u><i>güldün, </i></u>

Renkli, küçük uçurtmasıyla bir çocuğun

kırlangıçlar uykumu basacak

Baştan ayağa ıslanmalıyım

Bizimkisi karşıtların birliği

Buğular içinde akıp giden

Özlerdik.

Öğrettiğin gibi ellerimi kaldırıp gökyüzüne

avuçlarımda camdan bir parça gibi kalbimi sıkıp

tenin tenime bu kadar sinmişken,

Gözleri Elsa'nın gözleri Elsa'nın gözleri.

77 katlı yekpare camdan mağazalardır.

Güneşsiz ayrılamam

Eksiksiz olup hiçbir iyelik tertibi gerektirmeyecektir

04.12.2020

Andırıyor ışıksız evinde pencereler.

ne yanlış bir zamanda yaşıyordum

Bir şiir aradım.

umulmadık bir gün olabilir bugün

Bir utancı perdeliyor sadece.

İçinden konuşma!

Ey ayrılığı andıran yakınlık

kendini bir anda bıraktı boşluğa;

Biraz da acıdır,

Ölüm çok iri bir sözcük değil bayım.

Gitme sevgilim, bırak ayrılık bensiz, yıldızlar sensiz kalsın,

Ah biri kanatsız ateşböceği

bilirim aynı ırmakta yıkanılmaz bir kere bile

Hep sana sesleniyorum duyuyor musun

Görüşleri yayılacak.

çevirmiş olan bana?

Işıldayan karı severim

ve zeka babacan tavrıyla tiksinti verir

Bu gözler senin gözlerin değil

''eve dön, eve dön!''

Bana ait ne varsa hepsi seni korkutuyor sana ait ne varsa

Bilmem senden söz açmayı bilir görünürüm

Tenime yabancılaştım, etime

Buraya, bir inanç bir inat koydum. Tut ki unuttun, tekrar bak, o inat neyse sen osun.

Yeminim var şafaklar adına

Bugün ne?

yürüyorum; mezarım oluyorsun ansızın

arkamdan şımarık gülüşüyorlar

Kelimelerle dokundum dünyanın hallerine

Belki bir görümlük yaşamın tadı

Ne kadarınız kendi sahtekarlığınızın esiri?

Kendisiyle bir uğultuyu çıkarırdı sokaklara

hiç okşanmamış sardunyanın yanında

emekliliklerinde başlarını sokacakları sakin bir yer

Çatık kaş.. Hükumet dedikleri zat...

Gönlümün yarası,

milat öncesi ve sonrası lakırdıları

güneşi bulutlarla örüp

'eğer aşktan söz edildiğini duymamış olsalar

Kalbimin en doğusunda bir yalan dünya vardı.

Yine hiç unutmuyorum; burjuvalara özenen bir ailede büyüdüm ben. Görgü kitabı

elleri hareketlendi, parmakları oynadı

Yaslı bir kışa rehin düşse de günler,

Mızrakla gürzden

Yanarak uğuldayan

Sana bakmak için

ayağını değdirmedin

benim sözünü sakınmaz yol arkadaşım

Bana rahat bir döşek serince yerin altı,

Senin oturduğun şehirde

Benliğim bir kazan ve aklım kepçe.

Bir çiçek.

nasıl da kalabalıktın sen; bütün kollarımla

denizi sen kadar bile

Gözlerimde beyaz kelebekler uçuşuyor

ve görünmeyen nice ayrıntı

Bir sevgili olmadan yürümek!

<i><u>En güzel güllerini ruhumla alacaksın</u></i>

bütün ailenin.

ağları ve renkli balıklarıyla halk,

Gül tutan bir adam aradım yıllarca

Kızlar saçlarıyla ölümü düşünürler

Şiirimin Hacer'ül esved taşı

Ve daha fırça bile tutamıyor elleri.

Kalplerin eksik olmaz böyle zayıf halleri:

Cinlik ve insanlık sınırıydı

vakitsiz birer ölüm sanki geceler

12.06.2020

uğultuyla büyüyen sessizlik

bin dokuz yüz kırk yedinin martında

bir türlü yerleşemez kendi desenine

Çocuğun ilk ağlayışınca güzel

Zamanın durmasını istememizi sağlayacak kadar mutlu olduğumuz anlar var mıdır?

Geldiler,

Sıralandı yanyana otuzüç karaltı

Çeyrek geçmişiyle övünen o topal.

üzgün, kara, ayaklanmaya hazır

Mecaz değil

Yine kan kopuklu cehennem sarmaşıkları büyüteceğim

Bir kara yılan gibi,

Siyah Dünya

bende unutup gittiğin

Bu sorunun muhatabı sen olmalıydın :)

Ama bu derin karanlık örtü sana çok layık;

sizin kanınızda aynalar dolaşmaz mı

acı kara yıllar devşirdik sabırla

Kendine çeken vadiden

Nice delikanlıların figüranlık yaptığı

İçimde buharlaşan cıvayı soluyorum artık

Sana zorsa bırak yanayım

ayıklardı insanların rüyalarını

yalnızca bir humma değil bu,

Güzel olan, dolgun başaklardaki sarışın sevinçli

Ben oldum!

Hangi köşesinde huzur o köşesinde sen

Memesi alınmış birer bebeğiz şimdi hepimiz

eski bir denizde yeni bir ada

Bir kırağı ayazıydım gecenin kollarında

Yusuf şimdi

Yitirdiğim bir şey var, sende arıyorum,

Sinemalarda da 'organzm gıcırtıları' oynuyordu.

Korbon sınırlarında yaşayan balıklar

Bu nasıl şehirdir böyle

Yıldızlara bakarak.

Günümün acı ışığına kaldım yeniden

Bezgin bir hayat demekti.

<i>Mavi unutuş olan gözlerinle baktın bana.</i>

Ah hep o kelimeyi bulmak için bütün bu

ölümü de bir giz gibi içimde

Bir tüy gibi, bir bahar dalı gibi

Ayrılığımızın kışı başlıyor

dağlara filan gittim. gözlükleri sevdim,

Benimse yüreğim

an gelir

Yola madem

Ayrılıktır ömrüm benim

bitler. Bu benim onursuz savaşım.

diyor karanlık ona

Ben ki ölüme hiç eğilmedim hiç girmedi sözlüğüme

bunca kaybolmuş talan

adasız denizlerin ufkunda

Yaşanmış değil

küçücüktü bir zaman,

Kimse bilmesin üzgünlüğümü

Bir ışığı var, bir rengi var seni özlemenin, anlatılmaz.

Çünkü bakirelik, o bir baş dönmesidir

Dünyada taşınacak bir kuru başınız var;

benim annem öldüğünde ben küçücük değildim,

Seni sevdim, küçük yuvarlak adamlar

Senin o kocaman kocaman gözlerin yok mu

makina

sevmekten, günler geceler boyunca yürümekten

Görüşmecim, yeşil soğan göndermiş,

Ve o gece bir kuş kondu ahırın penceresine

şapkasını kaldırarak,

biliyorum, hayal bekçisiyim..

Benim öyle elmalara karnım tok

Yer ve gök su vermem dediği zaman

Geleceğim

Giden şanlı akıncı, ne gün döner yurduna?

Ben sana bir defter alayım sen oraya yaz şiirleri

Ben ayrılıkların şairi,

Yağmurlu, karanllık bir düşünceden,

alıştım!

Aşk şiirleri, tabiat şiirleri, tarih şiirleri düşünerek

Kırlara bahar yetmese de içimde

Büyüsün yalnızlığım.

Kapanır yatağına çaresizliğine ağlarsın.

ki düşlerin kanatlarına bile ağır geldi

Kıyısında camların bozbulanık rakılar

kürdili hicazkar mı, segah mıdır gözlerin

Gidenler nerde kaldılar, özledim gülüşlerini

sevdalarda olsun, ilkyaz ölümlerinde olsun

Hatta eşitlik. Dürüstlük.

arada boşluk yok, arada hiçbir şey

gülün kendini işlemek için

Ne giysem yakışmıyor, uçurumlardan başka.

14.01.2021

Sarı bir yağmur

Binlerce yeşil gözü olan bir zeytin ağacı gibi,

karanlık tutmuştu yolları kimbilir kimin boynundaydı

Başka bir yar, başka bir dosta meylediyorsun, etme.

İnsanlar, insanlar, hepsi birden bir gökkuşağı

Biliyorum ne sen dönebilirsin artık, ne de ben kapıyı açabilirim sana.

Rüzgarın kollarıyla saracaktım

-Yoksulluk ya da işkence-

Islığımı denesen hemen düşürürsün,

Dağlar yürütüldüğünde

Nasıl girecekler tanrıevine

yetimlerinin çamaşırlarını iplere asarken.

Zaman kadındır İster ki

hayatından memnun olan yok.

Ve derinlik karşısında gösterdikleri

Toprak sonsuzluğa

Oydu, dolu dizgin gidişime dur diyen

Ve aynalarda ağlarken gördüklerim kendi tarafımda

uzak yalnızlık limanlarına.

Yine kırılmam kimseye.

Ayaklarını dilediğim yere götürebiliyorum artık

<i>Bir şeycikler anımsamıyorsun olan bitenden</i>

Yaptıklarımız için

söyleyemediklerini söylesen de şimdi

Gönüle dert neden düşermiş

onu ve kendimi yalnızca.

tülbentlerden kanı süzülürken körpe yavruların

Incecik kırılan cam,

ah beni şiirlere gark ettiren karanlığım, hücremin izbe yalnızıyım

İki yürek seç kendine

Söylenmez

gideceğimiz yer atlantis

Kaçır beni ahenk, al beni birlik;

hasreti bir ben bilirim

bu düzelir herhalde.

ve ceylanların hayata çıkışından

Tanrı şöyle derdi o zaman:

Başaklanmayan yulafa söylemeli

Ne var ki ayrılığın adı kötüye çıkmış

Saçların böyle daha güzel

Bu sefer bir sarışını seversin

derinde

uykularımızın içinden

tepeler her gün biraz daha yüksek.

adımlarımızın ürkekliğidir,

Sigara içtim, öksürdüm

bulutların üstüne yıldızların gözleri gelir

-Çok güzel.

Bir okulun önünde utanca dönük genç kız adımlarını fark etmeli.

Serpantinler, konfetiler içinde

Karayiplerde korsanım

aptaldır, hastadır, kahramandır

Fare'nin Ölümü

Göğüsler çekilerek nefesler daralıyor.

Gel seninle arda olalım çocuk.

Su gibi azizdin, yurdumdun, alnında ateşler yanan

Gözlerin kaç kişinin gözlerinde gezinir

kalbinin bir yerinde biliyorsun

Seninle Olmanın En Güzel Yanı

Yoruldum yoruldum yoruldum

Diyelim

bana sorarsanız : "on senesi ömrümün."

Aşk ki güzeldir kızım, saf ama ölümlüdür

koşarak dokumuş benim kumaşımı

Aradı Hüsnü Yusuf'u Şivekar

Yürürüm usuldan, girerim bir meyhaneye

Burada güzel çaylar var. Bu aralar senin için çok önemli. Bitki

Beni burada gölgen gibi bırakma

Belki de hiç açmazsınız,

ne zaman belini tutsam, eğrilmiş sırtıyla yorgun ağlıyor annem

Bir umut ateşi gibi parlayan zindanlarda

Siyah mı, ela mı, yeşil mi bilmem?

dağınık masa, tozlu konsol, eskimiş sedir, kitaplık,

Yağmur yağardı, durmadan yağmur

Nefertiti?nin mutfağı sayılan yerde

Ama yağma yok

Kordan bir çığlık gibi

Ve bir insan gözü yüzünden 100 gün ardarda uyumamak

Hangi yer sana ayrılmış

Sesimi sesinin üstüne koyma

Gözlerim şafak bekledim

Bu benim son yıkılışım değil,

Değerler yıkıntısında, onursuz oturuyoruz.

<i>"Çocuklar büyükler gibi konuşur sefaletten"</i> Edip Cansever

Bir avcı tüfeğini doğrulttuğunda

bir oksijen çadırında.

Ve gül kokarmış ortalık. Sonra sevdanın

Parlıyor aklımdaki kuyruklu uçurtmalar.

Saçlarını tezgahına yolduranları,

Çoğunlukta değildir

Seninle gelemeyeceğim Attila İlhan

göğsünün alçalıp yükselmesi bir deniz

Pınar başına

koynumdaki cenazene

Yapayalnız kaldın artık.

Anlar

Nasılsa gözyaşları söndürür

Sobada elimi yaktım

Unuttum

Sonra gökyüzü gelir hemen kurtulurum

buğulu bir camdan bakar gibisin

Bir Gece

Çiçeğe durdu kalbim içtim parmaklarından

<i><u>Her yer şarkı söylüyor</u>.</i>

Ben ne yağmurlar gördüm Sitare

Yusuf, bahçelerin gökyüzü arzusudur.

Ben saç tellerinde bir ezgi olmuşum

Tutku yükünü.

Şehrin düşüncelerini yayınlayan kalorifer bacaları

Değil

güze yakın

Bütün acılarına 'yeşil ışık' yaktım olmadı

küçüldükçe büyüdü hüzün

bağrımıza bassaydık seni nazım,

bir gözleri bakar

bütün kırılmış şeylerin nihayetinde

Neden öldün Nazım? Senin türkülerinden yoksun

kahkahamın düşürdüğü çiçekleri bulamadılar

Evet, ilmektir boynumdaki ama ben

<i>Yanlışlıkla mektuplarına,</i>

Acımasızlığında bir ahin

çekilince kalbimin suları

aldattım kadınlarımı

Ulan bu mazot tüküren bu dövmeli gemiler senin mi

Sanki dev bir taş ocağını

Göğü kucaklayıp getirdim sana

dökülmesi gereken bir giysi gibi ayaklarına

Annesi dün ölmüş çocuklara dokunurcasına şefkatle.

Gölge bile geçirmezdin bir zaman üzerinden

İşte o evin kapısında bulacaksın beni

Hazindir ki; dertleri aşmaya umman düştü.

Sen dostumdun benim gülünce güneşler açan

tuvale sürdüğün öpücüğün kırbacı

çaldıkça çoğalıyorsun odada

Uzun ıslığını taşıdım rüzgarın,

Okumak da bir rastlantıdır artık

Her gece hıçkıran dudaklarımda

Huduttan hududa atılmışım ben"

bir yanım olmadık türküler söyler

belki kanser olurum bu yıl sınıfta kalırsam

Tohum bildi herkesten önce ekmeği

Çimenler sararmıştı

ve hiç dönüp de soran olmuyor

hangi berber yanağını keser müşterisinin

Bir gün alev alev yanıp da küle

sabahlar akşamına,

başlarken

atma beni uzun süren kara kışlara

Diyerek şaşırsın çobanın hepsi;

Cinleri kandırmak o kadar kolay değil

Umudunun ayak seslerini okşuyoruz, yavrum.

ve yüreğimin ırmakları taştı

toprak geriniyor. gün

di?li geçmiş zamanda birçok resim,

Teknenin Ölümü

Ki Seni sorgulamamasını nasıl beklerim?!..

gönül memleketimde seyyah mıdır gözlerin

Eğer bir alıcı çıksaydı, bir şeytan mesela, ne karşılığında satardınız ruhunuzu, ne karşılığında cehennemlerde yanmaya razı olurdunuz?

Kaçış

sevdalar, kavgalar iki kişilik.

dingin bir sabah denizinin

ben ölümüm sen hayat cana can katan benim

Bazen öp öz annemsin

Kaderden kaçılmaz.

Şiirler senin için yazılacak

Kırık bir kayık kaldı elimizde, hayali,

Göz gözü görmesin, irisler donsun ya da!

uykusu ayaklanır kanı birikir saçlarına

Sonbaharın mağmum karanlığında

II. ah kime seslensem sen değilsin

çünkü aşk en eski köprüsüdür balkanların, en eski.

Ne olur bir ses

Biliyorum sen kaldın, bir de hayatım kaldı geride

Bir elbise çıkar sanmıştım.

Ey çocukluğun sonsuz baş dönmesi

Çaresizim çaremsin

infazıma ağıt yakan menziller

Karanlığı tutuşturup bir köşesinden

önce gözlerimin

her saat seninle her dakika seninle her saniye

Bir gece bir şiir kibrit alevinde

Dinamit kuyusu...

aklının aydınlığına sorular sormayalı,

Sevecen bir Akdeniz çizgisini

korkaklığınızdan utandığınızın itirafını nerelerde

Aydınlığa nurunla kavuşacak mahzenler,

Bir yanım memnun oldum diyor,

uzun, karanlık bir çığlığın da ardına düşebilir insan,

Biz de, iyi olur, bize uyar diye düşündük.

<u>deşilen bir yaranın nereye akacağını bilmeden,</u>

Sana gelmiş bütün yunanlılar atlı arabalarla

Hayatımıza verdiğimiz bütün anlamlar

Bir dayak yemiş adamım şimdi

Sanırım tanrının eliydi,

çıkarıp sığ sulardan yakıştır okyanuslara

Oymuş -cam kırıkları gibi gövdemi yakan-

Beni arıyorum senin dışında,

bir elinde kızlığın duruyor garip huysuz

bembeyaz kemiklerin,

Yani beni kaybedersin demedim mi?

Sahilde martılara simit atmak

terk edildik evrenin her galaksisinde.

ceplerimde el yerine balyoz taşırken

ölüm hariç.

sıcak

Bağışlanmamı dilerim

Sakladım gözlerden

Kocaman bir kara kediyi okşamış gibi ellerim.

makam arbasına binerken her seferinde

hadi kalk

bütün yalanlarınızdan uzak bir yere?

ev aklımda. gitmeyi unuttum.

Kesme avizelerde ve çıplak kadın omuzlarında

Çünkü tarihinin yaprakları arasından sızan kan

ve bir pencere boyutlarında öten

bütün gözler üstümde

Rüzgarların en ferahlatıcısı senden esiyor,

dilden

diye düşündü bir öteki

Belki kıskanırlar diye

Haritamda caddeyi ürpertiye açacak

öyle bakar dünyaya dinginlik ve haz

işte sürüp bulutlar

kendi kartımı çektim

Nasıl da unuttuk

Yaşamak eski sevincini çoktan yitirmişti.

(yelesi gümüşten

<u>Saçına kalbimi takacağım </u>

Sizin de sofranıza konup

sevmeye... Öylesine muhtaçtımki gercekten incitilmeye, gercekten acı

Van'da güreşçi develer gibi süslediklerini kamyonları

Geçiyorum yıllardan

Durmadan kovuşturuyorlar

tutuşturup geçtim çoğul öykülerin kalbimin yolarına düşen arkadaş gölgesini

Hacııı..

01.10.2018

Sevmekten Gidince

Sen bilsen yeter..

Sayamadım kaç ah döküldü dallarımdan,

Sesleniş

Gözbebeklerimde büyük camlar parçalandı

bulutlara karıştım ve karanlık kahvelerde

Boş odaya düştü ışık başlangıçta

konamadı.

Çünkü saldırgan olandan kopmuştur o,

İyi biliyorum kalbim

sımsıkı mühürlendiğin bütün kilitler

gittiğim olmadı hiç,

bütün derinlikler sığ

Öteki vakitli vakitsiz insan elinden.

kopuşa kopuşa mı buluşmuştuk seninle,

yalın bir kılıca.

Benim yıkan putları!

ama karşıma alıp seni horoz düşürmek de,

kendini seyri aynasında gülün

Güneş topla benim için

Senden gayrısına yoksam,

Her tarlayı sular arkımız bizim

Aşkta Yarın Yoktur Sevgili

çamaşır makinesi radyo ve otomobil alan

değil miydi tanrıcılık dedikleri, dünyayı semerinde taşıyan bir öküz

Acı, zehir zemberek bir hüzün

yanlış bir hayalin şehrinde kaldım

Aynaya baktım ve dedim ki işte benim çarmıhım

Taş bebeğim ters çevrilince ağlardı

sürüklenmektedir lisebirdeki oğlan.

suriye kadar dağıldım her seferinde

belki de bir masumun tam kafasına.

Çırpınan denizin karnından

Sevemem,

Mecnun gibi mi dersiniz, Kerem gibi mi

açan gül acıyı damıtır solar

Selam, selam sana haşmetli azap;

Konuşmalarını dinledim.

Etrafını şu an kaplamakta olan oysa

günler yalnız olduğumun kıyılarında

Avuçlarıma dökülürdü tüm şehir

Görsen şaşardın

rüzgar buruşur, bir yaprak düşer

Uzun sözün kısası iki türlü ölüm var

ne olur, ne olur rüzgarsız bırak

Abiler! Abiler! diye bir şey satayım ben

Koşuşup durmuş bizle beraber.

bilmiyorum neden sana vurgunum

- Deyecek de ne olacak-

Nasıl kalkar havaya birdenbire

Öperek ürkek gülümsemeni usulca.

hapisten çıkmak ihtimalin var mi bugünlerde?

Tirenin biri bir istasyona varıyor

Sevdiğin kadardır ömrün..

Çokça sevgili

şimdi gülüşlerimiz yırtıcı, gülüşlerimiz korkunç

bir yıkıntı olmuşum kendime

cumhuriyet bahçesi'nde insanlar geziyordu

Eski oldu diyelim ama neydi yeni

Özlediğiniz ise çok uzaklarda...

Öyle aydınlıktı ki,

Gel seninle orda olalım çocuk.

dokunulmamış

Sonra bir serüvende ikiye böldüm ömrümü;

Böcekler gibi başlamalı yeniden

Çamurlar çirkefler içindeyim

Haramilerin elinde

emperyal oteli'nde üç gece kaldık

mahşeri sularla çevirip dört yanından

İstiklal boşluğunda arılar nadan düştü.

Sizin hiç bilmediğiniz, bilmeyeceğiniz

Bir mermer heykel gibi yanımda duruyordun

Allı-karalı

Hasretine alışamadığım,

görüp de görmezlikten gelinen.

Ama günün bu saatinde

İki kere öpeyim desem üçün boynu bükük

batan ayın kenarına düşen satırlarla

Ben uzun zamanlardayım aslında

Açık Atlas

bir şey oldu bana

Seyrine doyamadığım!

Her şey naylondandı o kadar

koynuma yıldız doldurmuşum

Sıcaktan bunalırken

Ah! sana dokunmanın yangını

Apansız silahına davranan

AYRILDILAR...

saraybosna?dan

Turnam Bir Gün Bırakmayacağım

bunca yıldır gezerim

Etraf alacakaranlık,

Bacaklarıma yabancılaştım.

Kainat yıkılsa da yüreğimde uyursun

Başlayacak.

Bazen bir yumrukta yıkacak kadar güçlü,

taşımayla bitmeyecek bir yıkıntı

Bir batık gemi;

Küçük bir serçe kadar hürdüm.

Takvimlere bakıyorum: Mart'ı gösteriyor

Gönlümün bin güzelliğiyle inanıp sevdiğim

küfre yaklaştıkça inancım artıyor.

Ellerimi açtırıp dua ettirirken

Senden başka bir şey yok sanki.

Gelişini bekliyorum şimdi

ve solmuş defneler peşinde koşmayan

Anlatabilir artık genç yapraklarına tüm bir duvarı

karanlığın yalnızlığında kendime gider gibi giderdim.

ne gül suyum ne gümüş leğenim var,

ötedesin o adamın duldasında

ne kaydını tutan geçip gidenin

dört duvarın, tel örgünün, meşhur yasakların sahipleri

Bir oğlun oldu anne

Çürümüş bir elma gibi

Bir pencereden ansızın bir hazin şarkı başlar?

bekleyişlerin sararan güzüne

evet kahrolmuş sayfaların arasında adın

atlaslar yırtılırdı düşümün bir ucunda,

Gülce bir davet

Acılar içinde

Sen istedin diye teni candan ayırmışım.

Bu sızıdır işte seni verimsiz kılan

tutkuların gücüne. Göze alandır kadın. Çekip gitmeyi, sahip olduklarından

Gelip size zamandan söz ederler

lanetin zehirli suyunu yapına katmış gibi!

Aramızdaki uzaklığın karanlığında..

Hiçbir zaman dertsiz kalmadı gönlüm

Ağlarım saçlarında gün doğuncaya kadar

gözlerimi kapayıp bakarmışım aynaya

Sözlerimin anlamı beni ürkütüyor

Vallahi hayat zor ve fakat çok matraktı.

yalnızsın, üzgünsün ve kederlisin

damda birlikte yatmışız

Gün ortası alacakaranlık bakışlar

Varlıklı kişileriz neşeden yana.

kalbinde irin. zulmü ölümlü bir vakte

<u>beklenmedik bir fırtınaydı gelişin...</u>

ne fark eder demişim

yahut da muhteşem bir sevinçle kabuğunu çatlatıp da

Uykuya varmak için bu hazin günde, erken,

istifa etti vali

sen koktukça düşümde görüyorum onu

At tepmedeler

Garip başımın derdi bir yürek taşıyorum.

akşam gezmesine çıkan emekliler bile

"Nereye gidersin sevdiğim, yatağında yalnızken"

hem aldanan hem aldatan

Kalbimi bıraktım bir yanıbaşımda

Yalnız senin aksindir orda görecekleri...

Gün biter gülüşün kalır bende

bir gül al eline söz gelimi

Örtün, üstüme örtün, serin karanlıkları.

Bir mide dolusu yalnızlık ve buz gibi bir sessizlik

Sıra Göller

Benim doğduğum planet

Yüreğimin peşini bırakmayan;

<u><i>Ben sana emanetim bırakma beni</i></u>

yol yüz yıllık.

Giyilmemiş çamaşırlar gibi kokardı aşkın

tıpkı gözlerinin düştüğü gibi ufkuma..

Hem de avı nispet yaparmış gibi

Kağıtla kalemi yorma boşuna.

Güzelse de güzel denilmez ordulara

Bir ağız mızıkası.

En kuytu vahaları dolaşıyorum

herkes payına düşeni alıp giderken.

Özgürlüğü kuş kanatlarında bekledim

alın çizgisinin sıkıntı çukurunda

Kantinde kitaplar yırtılıyordu, delik deşikti duvarlar

Biliyorum, sen benim için hiç bir zaman ulaşamayacağım annemin

Seni Olan Yenilgi

dün biraz sinirlenmiştim mesela

bakır bir dudak karışıyor kırmızı saçlarına

andolsun, yaklaşan her ecele

Alt tarafı şarkılar ölecekti

zalimler mi

Bir ebced hesabına bile gizlenmiyor söylediklerim

Bana Gelirsin

Yanılmıyorsam

Leydi Diana, neden aşıktır Dodi El Fayed'e

Tutsak ve kibirli -ne gülünç öfke be-

<i>gereceğim yüreğimi üzerine.</i>

ne söylenebilir! her şey düzeliyor sandık

Zoro/Kamçılı Kadın

Başlarken hiç akla gelmezdi

bir adı oluyor salıncakların

beklediğim çiçek gibi

çok çalıştım...

şuraya youtube?dan müzikler, bach dinle filan, koydum. ama müzik konusunda sen benden daha iyisin, koklayıp buluyorsun.

Gizli Sevda

Duvarlara hep senin resmini çiziyor

gözlerin sürmesiz olsun, ne fark eder ki?

ben mehtabı arayan bir hayal bekçisiyim..

Kim bilir nereye gitti?

Ve susuyorum

sanırım baytardı

Ben ki herkesin bilmediği

Ve unutma gereklidir

Ey ispiyoncular, bozguncular, medya çömezleri yüzü yırtılmış köçekler, ibneler

"Yokluğunda çok kitap okudum"

Bir kadının eksildikçe ömrüme eklenen

yaşlanmış sorularla önünü kestiğim bilge

güzün gelişi bir öğürtüdür korkmayın

kimsesiz bir aşkın ayak izinden

Baba yirmi yıldır aynalara bakmıyor

Bulutlar selam durdu mu?

Kekemeyim en az kasabalı aşklar kadar mahçup

Affola...

doğurmuş sonra annemi

Yine mest, yine sarhoş bahçendeki mumyalar

Öğretmenim... öğretmenim...

yanık bırakılmış bir fısıltı

sonra

bahçesinde ebruliii

Alnın bir uçurum

Döndüm ki;şehrin ağrıları üstüme kaldı

Silahın ölümünü kutluyorum

Ester'i düşünüyorum: kar duruyor

Gözlerine ayarladım tüm imgeleri

Karşıdan karşıya kelle koltukça geçen

Yoldaş ediyorum kendime İmrül Kays?ı Antere?yi A?şa?yı

Yine de özlenirsin güzelim sevgilim

galiba yoruldum...

Elif diyorum Sitare, sineme elif çekiyorum

Adım Ruknettin, tanışıyor olmalıyız

paralı asker miyim neyim ben

Ruhumu gömdüğüm yer hala belli.

Her tanesinde üzümün,

Dağlar oturmaktan, sular akmaktan

Dolu bir yelken gibi göğsümde genişleyiş,

Dokuz saat gecikmeyle getirdin Fevzipaşa'ya

İsyanım feryadım kavuşulmazım

Rahmet örtecek günahı

Yabana mı atıyorum yani seni

Sığ Sularda

Bir hüzün ülkesine gömülüp kaldı adım,

altımıza yıldızlar seriliyor

öyle akarak dipten dalın benzine

Bakma tuhaf tuhaf göğe bu kadar

Yine buluştu gözlerimiz sevgiler üreten

Yine de sevdim gülümsemeyi

Hadi saçlarını kes ninniler söyle:

Tam zamanında öpmelisin mesela güzel gözlünü,

ama rakı içmeden geçen kedilere

Sokağımız arnavut kaldırımı,

Huzur, kışın sığınılmış, camları buğulanmış bir yol üstü lokantası kadar sıcak

sevmelere

Kandilli'nin kurşuni şafaklarında

Sarhoşken bağrıma akıtılan yıldızlar

ben her gün bir emevi asıyorum içimde

Dinmek bilmez son yaz yağmurları... Sanki bir suç işlemiş de yüzü yere inmiş üzgün çocuktu gökyüzü. Islak ot ve toprak kokusu.

mesainin bitimine on kala

Nasıl bakarsa o çocuklar sokağa

Yarım kalmış kitaplarda biterdi.

nefretin gücü simgelediğini

Seninle olmanın en kötü yanı ne biliyor musun?

Geri saydım kendimi sana geldim

herkesin saate baktığı vakitte

Yağmur ol yağ üstüme, güneş ol ısıt

dönüp sırtını giderken kimler karşılar seni? /

yakalanmam da şart değil

koskoca beldeye suskunluk yaygısını serdiği

ölürsem bir partizan gibi öleceğim

yaşadıklarımızdan.

dikenli bir tel olup seven her tarafımızı

öyle günler arasında elma armut satan elma armutçu

kaza süsü verilmiş,

güzel bir durum kıyısındasın.

Yaban menekşelerinin kokusu.

Kıldı Ayasofya'da ikindi namazını.

?Ah minel aşk-ı ve halatihi..?

Üzülme, senden sonra kalbime girenlerin

Bir ölüm?

Desem ki...

Olvido

iniyorum onlardan artakalan yükü indirmek için

Ama artık gitmek geliyor içimden

İsyan et ey arkadaşım, söz söyleyecek an değil.

Gelecek zaman oldu şimdiki zaman;

Sen koydun bu kalbi bu güzelliğinin önüne

Ve köpüklendir

Hatırım için yüce dağlar delindi

Bu aşk burada biter ve ben çekip giderim

ve çokluğunu da, yokluğunu da istemediğim iki arada bir derede duyguya alışıyorum...

Seziyorum aldatıcı bir aralıktır bu masa saçlarımla o garip ve kederli

Namussuza, halden bilmeze,

Alnına konsun bu öpüş!

Ellermizin Büyük Boşluğu

pusmuş bir şahanız şimdilik, ne kadar şahan olsak

Zindandan Mehmed'e Mektup

aydınlanır karasına vurduğu sahilde

yükselen sıkıntı suları

Sana tahtadan birşeyler oymalıyım yine:

Her piknik gezintisinde yaptıkları gibi

meçhul olan anlamı dağıtır.

seninle gönenir ancak benim baharlarım

Başkasına soyunup sana tüm kapıları kapamak nasıl bir örtünmektir bilemezsin!

Bir pastane köşesi

Damla damla nasıl eriyor

Dalıveriyoruz arada bir

Otursam da sabahlara kadar ağlasam

Rengi dört mevsimin uyumsuz karışımı

kızaran kilise çanları

Duygulara göre bir yağıp bir duruyor

direnmeler, erzurumlar, kalfalar

götür benden ahzanı bana, ihsanı getir

seni bekliyor son yolculuğun

o senin

Hala dağları karlı erzincandamısın

Özletiyor bu çılgın sağanak seni

Ve değer ver hatıralara

Şurama bastım.

her bahçenin hüznü kendine midir?

çözülüp gider çocuk gölgelerinde yazın

ne eylül ayı ne ceviz ağacı

Beni Güzel Hatırla

Erimek yarını olmayan zamanlarda

Kaldım gölge tanımayan güzelliğinle.

Uyu Artık

Zaman benim işte, nesneleşiyor tüm anlar

Ay karanlık gel beri

çekleri imzalanıyorken devlet katlarında faşizmin

Hay-kır

diyelim ki akşamdan kalmaydınız- misal

Yalvarmak, yakarmak nafile bugün,

ferahlarsa

sana dokunmadan da ağrıyor her yanım

Omuzları açık giysimi giydim - siyah-

azgın bir gebelik halinde.

Okşa biraz!

başlar ve vücutlar dik, gözler ilerde

Kurmuştular tutuşan ocağa karşı bağdaş.

yaprağın düşünü saksıya büyüten nadan

Bu saatlerde.

Mekanı bir satıh, zamanı vehim.

onun kıyısına bırakır onun ülkesine

Palyaço

Ulur aya karşı kirli çakallar

gölgesinde konakladığım

ve ihanetlerini cüzdanlarıyla besleyen hiç insanlar,

yorgun güzünde alnının

katillikten yatan osman,

Ayakkabılarımı eskittim

Derlerse ki bu işler bişeye yaramaz

boğulan sesiydi ahşabın acımasız çizgiler zamanında

Yere basışlarındaki ağırlığı azaltmak için

ışıklı bir korunak arayacağım sesinin kıvrımlarında... 'gelmen iyiliktir' diyeceğim... yüreğimden başka yanıtım olmayacak... bir sorudan bir soruya vuracağım seni yine... dünyanın bütün yağmurları yağacak iki söz arasında... ellerimi geçmişe mi geleceğe mi koyacağımı şaşıracağım...

Şimdi yalnız bilmem neden

Gözlerin ömrümün göğü olsun

Sesin nereden geliyor seni bulamıyorum

ardımca gelenlere gözlerimi yaktığım yer

Seni tamamlayan, arındıran

sürgünlerin umutsuzluğunda

bir inancın yüceliğinde buldum seni

bize yalnızlık et, birleştir yalnızları

bize gönderilen bahar

Karşımızda üçüncü keman

Birisi ekmek götürememiş evine

Saçların ve parmakların

Sandalımız geniş değil, ne çare,

Yeter ki eksilmesin öfkem

Bilir misin maviş anne?

Her nesnenin kendine özgü

çünkü biz, nedense "genelde" hep acırız halkımıza ve

Bu yıl kurak geçti, bahar da yaz da,

Lirik ve ahenkli olmalıyım

Hangi garip kuşun rızkıydı ki o ekmek?

Sensiz hayat toprağın sırtında ur gibidir,

Vahşi ve mağrur bir dişi kaplan kesilişini

Gecenin kıyısında benden konuşulur.

ne kadar bataklığa benziyorduk halbuki

Dağ başında

Öyle iyiydim

çaresiz kalınca mızrap ve şiir

çünkü biraz sonra umut başlar her günkü, başlar

göğe baksam yağmur yağacak

beni uykuya götürenler olmasa

Giden tren buharları içinde örümcek ağı

ve gülümseyen bir yüzümüz

Biri sensen, gelirsen ve yok edersen

Ey şimdi her adımda derin derin soluyan hasta

Banyoda havlular yalnız

Başımda uğultular...

Yürek bir kırmızı güldür seninle

Bir uzun iç çekiş büyür dağlara doğru

gökyüzünü öpmek isterdim ömür hanım, gözlerimle değil dudaklarımla.

Gelmeyecek

geç uyuyup, en geç biz uyandık.

tanığım hepinize! Tanığım çağımıza!

Hiçbiri olmaz halbuki,

Yeter konuştuğum, benden bu kadar,

biliyorsun en bakımlı bahçe

Evliyanın sözündeki muhabbet

tut beni, sür güne..

Sesi, ışıltılı teni, derin gözleri...

Saçaklardan da uzak dur onlar seni koruyamaz

Konuşmadan oturduğumuz masa iskemle

Efendimiz dinlen artık, yorgunuz yorgun,

Ve artık

söküp uzak sürgünlere gönderdiğinizde onunla birlikte giden birşeyler

Denize uğramadan yapamıyorum

büyük korkundaydı ayrılık

<u>Yıldızlarla yedirenk gökyüzünü öpüyorsun. </u>

Benim yağmurumda gezinemezsin üşürsün

Akışta demetlenmiş, büyük, küçük, kainat;

Et tereyağı şeker

11.09.2019

Şimdi daha çok inanıyorum

<i>bir şarkı mı, bir şiir mi, bir güz hikayesi mi</i>

Ayaklara mahkum bir baş gibiyim

ve senin böyle amansız

Uzanır, gökyüzüne ellerin.

denizi tartışan bakışlarını

Bir renk değildir mavi huydur bende

cüzzam mikrobunu ve yaktığı kulübesini

Seninle Tanrılaşmak...

Yağmurun sesini ne çok seviyorum

gidiyorum... ama sormuyorum kendime

Hüznüme kalbime, soğuğuma

aynalarda arayıp bulamazken günboyu

sen de bir fanisin leyla jiletin varsa göstereyim

Senden ümit kesmem kalbinde merhamet adlı bir çınar vardır

düşerek gölgeler içinde

<u>çünki aşkla sınanmışım sana</u>

Neylersin

Arnavut Köyünün o muhacir güneşi

uzuyan bir ölümü bitimleyen vücudum

ben yumuşak tuşlarına basacağım hayatın

acaba çingeneler mi çaldı ey ölüm

akşama. hint kıyılarında deniz macununa

göğsümde üç tane diş izi hatırlıyordum, içim sızlıyordu

İrşad

Sonra oturup düşüneceğiz bütün bu olanları

dondurma yerdim doyasıya ve daha az bezelye.

Avcılar göründü uzaktan

bak, gece de göğsümde çok ağır,

Bir kır çiçeği koparıyorum gözlerine benzeyen

telaşla söylersin...

Şiir tadında bekler..

kalp, göğüs kafesine o kadar yüklenmeseydi eğer..

ve her şey ne kadar da aşağılıktı.

<u>oysa ben</u>

Siz hiç sığ sularda

Ben hep mahzun kaldım.

İliştiren çocuk özenle

Ezgisiz ama esnaf bakışlarıyla soyunan bir kadın

Çaycı, getir, ilaç kokulu çaydan!

Öteye gidemem

Bütün oymaklarda dolaşsın haber.

Bir bulutun peşine takılıp gittiğimiz yer

Düşün mü, konuş mu, sus mu, unut mu?

Aceleyle, hayhuylar arasında terk ettiği

baktığımız her yerde ayrı bir allah

Gerçi bir roman taslağı varmış kafasında

bülbül ne için ölsün ki güle?

belki de yavaş yavaş devam ediyorum ölmeye

Geçmişim acıyor şimdi, yalnız benim değil

önünden geçtiğim halde beni tanımadın

dolaştı dışarlarda bir vakit,

garip bir tarafı var valinin

maiyet memurluğundan beri aksatmadan

Ve o çocukların dünyayı düzeltecek ellerini işlerdi bir dantel gibi

Boynum bir çocuğun pembe ağzında

<u><i>Sarıldıkça güçlenmek, bütünlenmek</i></u>

Kim bulmuş ki yerini, kim ne anlamış sanki mutluluktan

Avcılardan uzak bir yuva için,

bir kırlangıç geçiyorsa meşelerin arasından onu

Sakın bir şey bırakma yarına

ıslatmasa da sesini bir daha

Gizlice Sevgilim

ahlak ne demek

Güvence, tazminat, yolculuk, ahir ömür, sigorta

sabrımız eriyor, kırılıyor hayallerimiz.

Rüzgargülüyle karıştırırdı onu belki

zor oldu. dalga beni dışına taşırdı.

Minibüslerine, gecekondularına

El tutmak yol açıyor diye hesapsız

Çıkıp karşıma sen geliyorsun

kuşkuyla döneklik yan yana,

Bazan gelmesi beklenen bazan ansızın çıkagelen

içinde ve çıkar yolculuğa hartada çizilmemiş bir memlekete gider

geri alamam.

Uzak yakınlığını

Koparamazsın ki

Hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol;

Gökleren her tarafa bir şey yetiştiriyor

Sende kadınlığın o sonsuz gülümsemesi ve toparlanışı var

ama içimde bir sırtlanın dalgın duruşu

Kardeşimle kendimize durmadan,

oysa şimdi;

Umutların arasından

Yaralı bir ceylan gözleri kadar sıcak

Apansız sana rastladım o limanda

Okumayı bilsem köşedeki eski çeşmenin

inanılmaz güzel bakıyordu gözlerime hafif ıslak

başlamanın bir anlamı varsa bitişi göze almak, bitişin bir anlamı varsa başlangıcı olmak değil midir?

yüzünden yoksun

Sokaklara çıkmayı göze almazdım.

biletim yanar diye

Ne çıkar sevdam onu tutamadıysa...

Ah'lar Ağacı

Koru tutmaktan, yol gözlemekten;

Çamaşırlar renk rengarenk

Biraz gülünç, biraz sitemkar...

Sen hala bu kadar sevgili iken?

Ağu yeşili bahçelerde ot,

Bir kez daha sür hayvanlarını üstüme üstüme

sen her gün bin defa öldün mü?

En mutlu şiirleri söyleyeceğim sana yarın

Anılarım kar topluyor inceden,

Sabırsız,

duvarlara uzun dalmışlıklar var.

Hep başkalarını görecek.

Ya onlar nasıl.

Yine bir raksın mumu yanıyor gözlerinde

bildik bir nehrin sularına kendini bırakıp da

Uzaksın öyle, sis çanı, orada, öyle yukarda!

Acıktım

yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!

lekesiz gözleriyle ne kadar maviyse o kadar hiç konuşmadıkları

- Baktım

ister uzasın göz alabildiğine dümdüz

küllerini savurdum dans ettim

sen bak ki o beyaz karın kırmızı

Nabzın benim bileklerimde vurmakta

ellerim sıcak bir ülkeydi eylül öncesinde

Güneşi sabah sabah burnunu karıştırırken yakaladım

Ne zaman elime bir kibrit alsam

Acımak, acımak, acımak.

Bak nasıl ayçağın erleri

Ve menekşelerle konuşan adam

bir çarmıh gibi bırakıyorken kendini dünyaya

Beyaz olmak meleklerin elleriyle okşanmaksa

kıyı bucak kaçıran ben ruhumu

Hele sen de bir bak hayatına

Bir yanlışlığım bu dünyada en az senin kadar

Yolunu kaybeden yolcunun dağda,

Yerli yerinde herşey

Topladın saçtığı altınları yüzlerce elin

Ah, senin yüzünden kana batacak

Sağ salim sabaha çıkamıyorum

beni karşılamıyorsun burada!

Kemikten yapışık kardeşler gibi

Yan yanayızdır sadece.

Gözlerin alabildiğine uzakları görmeli her baktığında.

Bakıyorum?Bakıyorum?

o -an-

Ne diyelim?

kukumav kuşları, manilerle dolu bir yatak

bu nasıl bir ağaç benden de çirkin

taşını kokluyor

Çiçeklenirim, o kadar çiçeklenirim ki,

saçına rüzgar, sesine ışık düşürememek kimsenin.

Beton apartmanların sağır duvarlarını yumruklayan

sen gibi bir şimşek çakıyor

uçan uçan iki kırlangıç

burada güzel çaylar var. bu aralar senin için çok önemli. bitki çayları, kış çayları, şuruplar, kompostolar. demlersin, maksat midene dostluk olsun.

ama hep sever. Dedim ya bir dünyadır kadınlar, yürekleriyle konuşan,

Yürüyorum

ellerimi de kaldırdım bak

neydi üstümüzden hiç gitmeyen karanlık

Bir tek gece vardır insanın hayatında..

Aslında ne bulunur bir gezginin yanında

Bıkmıştım zor geçen kışlarımı anlatmaktan

Genelev Mektupları

Gülsene arada bana sıcaklığını alayım

yüksek sesle eleştirip de

Bir gün çıkıp gideceği belliydi

orada başladı çöl ve uğultusu rüzgarın

dünden bugüne kimseyi incitemedi

azarladığım bir dünyayı suya bırakıp

Koca kulaklı lodosu, o fili,

davudi bir sesim vardı sonra kayboldu

Hıçkıra hıçkıra ağlamaktansa

Sonra dağlar, denizler giriyor aramıza

Ey kir içinde yüzenler, herkesin atına binenler

örneğin;

Yüreğime sağlık ne iyi ettim..!

Geçtiğin yerlerdeki çocuk gülüşlerinden

okursun. Mesai saatlerinde çaktırmadan şiir okursun. N?olcak ki,

o başka bir şehre gitmese

Ne kadar kendi oldu insan

En gizli kelimeleri akıtırdı ağzıma

Parmak uçlarından

Haytanın biriyim ben, bunu bilsin insanlar

Ben okşadığımda ama, ısınır sanki biraz.

Baksan uçtan uca Çin Seddi'ni görebilirdin

Senin derdin benimdi

Ben mi geciktim

sana yazdığım şiirleri

Sevgilim, canım mendilim

Anılarına..

ne kadar tamamlayabilirse

umutlarla taşırdım

Gülen çehreleri ve cesaretleriyle

Ben neye sevdalıyım böyle, bilmem

Seni süt içmeğe çağırıyorum parmaklarımdan

kısa eteklikli kız

sev! Korkma sakın, adam etmez aşk beni,

geçti bilmeden çoktan geçmişken

15.04.2020

beni sevmemen için dua ettim

Hülyadaki ses varlığının gayesi sanki...

Kimseyi aramıyorum kapandım kendime

Puslu bir eylül ayında gideceksin. Gözlerinle birlikte, saçlarınla birlikte gideceksin. Geride seni hatırlatan bir tek kelebekler kalacaklar. Bir tek kelebeklerin kanatlarına bakacağım özlemle. İlan edilmemiş bir aşkın hüznünü bırakacaksın bir de. Taşımayacak kadar yorgun olacağım sen yokken. Sonra yaşamak dediğimiz saltanatın soytarılığı kalacak üzerime. Sihirli sözlerin avutulucuğuna salacağım boyalı yüzümü. Kimse fark etmeyecek seni. <u>Seni en kuytu bakışlarımda saklayacağım. Seni uykusuz gece yarılarımda saklayacağım. Başlayıp da bitiremediğim yazılarımda</u>. Bir radyo istasyonunda çalınan Ortadoğu şarkısında.

Beni düşünmelerini nasıl da seviyorum

Biliyorum, bu yüzden odan böyle... Güncelerin ortalık yerde... Kitapların

kadın olmanın kuralıdır..

bırak kalbin sana hükmetsin.

deniz bazen kendini kaldırımlara fırlatır

Fazlasıyla bıraktım ardımda

Ensemin örsünde bir demir balyoz,

Her yaprak bir öpücüktür sana o huysuzdan

-nasıl olur- ses de burkulurmuş.

Bıçağın ucundaydı insanların hafızası

Bulduğun fırsatlarla

dinleyin ey vakti duymak doruğuna varanlar

belki gelir ümidiyle

delirmek hakkını elde bulundurmak

çünkü bıçakla ölen çabuk soğur

Dünya o kadar büyük ki;

bir sakarlığım ben diyorum

Bir poyraz çıktı hafiften, kuzeye çevrildi teknelerin burnu

Sesin aksın istemiştim dupduru

parti broşürleri yoksa kafiyeler mi?

Türküler söylerdin sıcak.

hapiste Türkçeye çevirdim iki cildini Savaşla Barış'ın

Ben şimdi beynine sokuyorum hayatı, bir türlü algılamak istemiyorsun.

Halden anlardın

Uzun bir yolculuktan sonra İncesu'daydık,

Gökyüzünden maviydi sözlerimiz.

bir kucak

ve yarın belki?dir,

Bir yıldız bir ağaç bir buğday tanesi kadar

Birden bire al haneyi

Hain bir aşk bu,

Sen: Kalp yarasının em'i, sargısı...

Ruh hürdür vücut esir

gelmezsin!

Elma kabuğunda, nar tanesinde,

nasıl duruyorum mezar mezar hatıralarımla yüklü

"elimden gelen bu", demek gibi olmasa

Mutlak kalbin tomurcuklardan pembe!

Gece ayrı gündüz ayrı ışıyacaktır.

Siyah buluttan şapkana şimşekten broşunu takmayı unutma.

<i>Ölürken gülümse</i>

ve sana bunları söylemeden

bir avuç ay ışığı

yeniden o sebepsiz simya olmadan

Camları kırmak işten değil

Ve günahkar çocuklar, suçlu çocuklar

kalın duyarlıklara seslenecektir

Kaçamayız biz; Dişlerimizin arasından:

Helal bir ekmeğin peşinde

gömleğine bir damla civanın sızdığını

Ve bir süre denizin hışırtısını dinliyorum

Başlaması ve bitmesi

<u>beni umutsuz koma</u>

Elimde ölü bir kızın sağır saçları vardı

kurtarılmaz ayrılıklar mı yaşıyoruz çarparak söğütlere

Kimbilir? o geceler yaşanmadı belki de

Kimi kanıyor şahdamarından,

Ekmekle Şivekar'ın arasına

Güneş yumağı bir çocuğa, ağaç yarası bir çocuğa

Kaybolmuş sevdiklerimiz aşkına,

Kardır yağan üstümüze geceden,

Gözlerinden göğüme sayısız yıldız akar

Ne ayak dayanır buna, ne tırnak!

Bilmek istiyorum, bilemiyorum.

Demedim mi bu hasret bitirir seni

Biraz Da Kitaplar Seni Okusun

insan hangi yetimi saklayabilir ki

Ve kalabalığın yorgunluğunda

işte bu / gerçek aşkın büyüsü

içimde ağırlaşan bir ittifak

beni alıp sürüklediğini. bir o yana, bir bu yana savurduğunu

Ve ben bütün yapraklarımı döküyorken şimdi

İpek yolunda ipektim o zaman

İçindeki sessiz parlaklık

Beklediklerinin çoğu gelmemiş bir insan olarak

Yüzüm Güvercinlere Emanet

Son darbe inmeden evvel, en son anda

Kara kuru baskıların

ya da bu vefasız şarkıyı bitir

Düşerim

üçüncü gün. yorgun

Şimdi yaşamın yüzünde sızlıyor izim

Bakınca korkutan beni bile.

Varto depremini düşün, yardım olarak Batı?dan

Bir cenaze töreninde daha ölümlü karşılamaya götürüleceğiz

Önce kendime bir ad bulmalıyım

zindanlara karıştım, ölümlerle tanıştım

Yaş otuz beş! yolun yarısı eder.

ama kaderden asla!

19.07.2020

yakıştırmamıştır hüznü kendine

yeni yollara ihtiyacımız yok

Akların arasında karan,

Yum gözlerini, yitir kendini karanlıkta

Denize benzer ki dalgalıdır bakışları

vay ki gençtim

Sandığın diplerine saklanabilirdi

Kış gecelerinde o nu yakar ısınırım

Kanadıkça tuz yerine gözyaşlarımı basmak yüreğime.

gibi kelimeler

Ne güzel şey hatırlamak seni:ölüm ve zafer haberleri içinde,

Bir benim sayıklayan Adem'i imla eden adı

Mavi bir mektup yazmak istiyorum memleketime.

Sarılmalar, öpüşler...

Vareden'in adıyla insanlığa inen Nur

sedirsiz taş kapıda

zorlayarak her bir yanı

Mesela bir barikatta dövüşerek

gözleri değsin istemedim

11.09.2020

Sevdiklerimin hepsi sende değil mi sanki?

Hepiniz öleceksiniz!

Uykularımı uyusan nasıl korkarsın,

Çocuklarıma

Ey, cennetin cehennemin elinde oldugu kişi,

Gökleren, Sarlanan ve Kızguran

Günüm seninle başlasın istemiştim

Yüzünde şavklansın nazarı Mevla

ve bütün cinsel isteğimle akdenizi avuçluyorum.

kuğu diye gözlerimde

Yazarak bitiremediğim...

Hürriyet yok

Bir film sahnesi gibi

Biraz Yorgunum

Ama çaresiz,

ve dilimin ucunda küfre dönüyor her sözcük

Çoğalan kim eksilen ne

Ben kıyıda ıssız bir ev, ince boğazda gıcırdayan tahta iskele,

Yağmurun Kapıları Karanlık

Söyler miyim hiç sana hayran olmasam.

İtiraf edilememiş aşkların,

Dünya nimetleri

ya öldüreceğim seni

çılgın bir nehir gibi kör koşularda

Ele geçirir dünyayı gece

Şimdi en açık renginde gözlerin

iğreti bir kravat durmadan iğreti

benim payıma düşen anılar bahçesinde hüzünlü gezintidir.

Bir bakıma 'çabuk-çirkin'

bir masalın ağzını kapat ve yat

Zaten ben seni öylesine sevmiştim

arkamda, kare kare ömrümü belirleyen

Bir büyük oyun yaşamak dediğin

onlar: o bir çocuğun saçlarını bekleyen eksik azizler. ah! tüketilmiş

Yedincisi, Aliye, kibar bir kadın.

Hakikatleri sarıp-sarmalayan

sizin geçmiş hatalarınız karşısına.

İstiyorsan, dökeyim avuçlarına içimin elmasını

dilimde ay kesiği bir yara,

Acımak lazımdı iğrendik

Okşadığın bir parça kumaş da ben olsaydım,

Biri yine sen

Tabancanın namlusu ısındı yanağımda,

ağzımda kef

Birtakım şeyler yapan biriydim

bir piyango bileti çıkarıp gösteriyor

Sessiz ve gölgesiz

Yandığım zaman böyle işte

Unutamam aklımda kalır.

say ki yağmurdum anne!

alınyazımın suskunluğunu karmadan ufuk çizgisine

Allah?ın gülleri yakamızı bırakmasın.

<u>Yoo gitme</u>

Yaptıklarını affettim

Suyun öte yakasında yaşadı, Sisyphos dediler adına

Dikkat! Hazin bir aşkın başlangıcıdır belki de bugün.

Ah! Şimdi paramparça oldun binbir yerinden

Alimler, erbaplar seni okusun

Çiçek Yerine

Her şey yaşamaya hazırlanıyordu

29.01.2019

Yazı-Tura

Sen varlık sahasını öyle terk ediyorsun, etme.

Çıplak ve sevdalı yüreği

Dalın ucunda bir tomurcuk, ağzıyla dudaklarıyla beslemiş sanki onu

Çocuklar üşüyecek.

demiş çünkü valéry.

Fotoğraf

Boş salıncaklar gibi gıcırdayarak konuştum karanlıkla

Çok yukardan döktüğü bir içki gelir

severmişim

edinen nice bin sabırlı dilenci güruhu;

bir gözyaşı, bir ukde anlamı kazanarak.

davulların çalındığı yerde.

Bir çocuk ölümleri ağlattı beni

yurdumuza

sana sığınılacaktır kırılıp toplanınca

Hep ortasında kaldım vurgunların

Halay çeken kızlar misali kolkola.

Beyazlıklar arasında kayboldu bakışları.

İyi bak kendine

gencecik hat bakıcısının

koklaşmak söyleşmek

güçleri buğudan atları

gümüşün kıvılcımlarından.

19 Nolu Sone

birbirine dolanan hayaller yumağıdır hayatımız,

hurdahaş bir sancıyla geçiyorum badem çiçekleri altından

Belki bütün doğrular anlamlarından saptılar

Belki uzaktan iki atlı yaklaşır,

Geç Azizim Geç

Senden önce..

Bak gizlisi saklısı kalmadı günümüzün

kurcalıyor beni bir çırağın elleri

şakakları ter içinde,

Bir sancı gibi yerleşti şuramıza özgürlük

Ne vardı acele edecek!

Gitti deriz

bulutlar kırılır, rüzgarın eseceği varsa da esmez.

gittikçe daha keskin kokuyorsun, daha yoğun

İtiraf artık tedavülden kalkmış bir kağıt para.

şehrin torbalanmış sıcağına

Ayrılığı katlayıp koyuyorum çiçekle masama

Toprak bakır

Her sinede yara açar derince:

nazlanırsın ama bir gün gelirsin"

ve her sözcüğüne inanmalı bir palyaçonun

O öyle bir yalnızlıktı anlatılmaz

küskün omuzlu terk edilmişliklerden,

ciğerparem

adımı değiştirdim başka bir adla yaşıyorum

Trakya, nasıl ayrıldım senden

eğiliyor sigaranı yakıyor

Bu pejmürde kız da neyin nesi?

Yeni okula başlamışız

Yağdıkça yağan kardan

Hazdır dünyalardan bütün emdiğimiz

ben kalbime döneceğim fokurdayıp pörtlemek için

Bir binadan çıkmak yüz bin kişiyle bir

Gülerim, güldüğüm çok olmuştur.

Keşke dünya toz şekeri ile kaplı olsaydı.

Çalma bizi, bizden bizi, gitme o ellere doğru.

Yalnızlık çoğulluktur.

Aşk benziyor birbirine

ve çiçeksiz bütün dağlardan.

Sevdiğim kışlada mevsimler geçer,

Ah mümkün olsa da bulup da gelsen,

O her şeyi önceden bilen

aşkla çileyi

hem de nasıl

Bir yüzünü göremedim

kırmızı toprak ve güneş

En güçlülerinden seçilsin

Bir tek öpücükle sarsıldı bir gece varlığım

sanki "o" bende ölmüş ve ben bu yüzden

Saçların

zar tutuyorsun ey hayat bu kaçıncı sevgili

Sayın Tanrıya kalırsa seninle yatmak günah, daha neler

o eski şark yelini

ve kendimi arıyorum meşgul çalıyor

Tek bir çicek anlayamayacak

vücuduyla birlikte, kolları da uzadı

İlk defa gelip yerini aldı

Bir naz uykusu içindeymiş

Yalnızsan Eğer

Çin seddinin ötesinde

gençliğim miydi benim?

Kimi senin gibi bahtiyar olur.

var oluşumuzun ağırlığı altında ezilirken yapayalnız

Duvardan duvara

nazik yosunun yuvasız şöleni başlıyor

sen hazır tut dizini anne

Uykulardan korkuyorum artık

hep aynı şeydir aslında gerilim, soğuk doğmaması demirin

Eser de aklıma;

Yağmur, çamurlu bir elbise dikiyor şehre

Emanetini sararsa da saklarım,

anlamak üzreydim neron'un roma'yı neden yaktığını

nasıl da titriyordu göğün feneri

Gönlümle, elimle, kafamla sevmeye;

Sensiz de denizi seyredebiliyorum.

Nasılda kaldık böyle uzaklarda

Kapıları çalan benim

yüreklerimizde

şiir ülkesini koşarak geçtim ve dolaştım dilin bütün sanatçı sarraşarını

gebermeliyim bahtiyarlıktan

Ben anlatsam sen anlasan beraberce ağlasak

Gündüzünden vazgeçtim düşümde biraz

şehzade gülleri gönderiyorum

bu yüzden yaktığımız bütün kibrit çöpleri

Seninle donanırlar çocuk oyunlarında dağ düğünlerinde

Vurdular dev kubbeye

düşünme zamanlarında ;

Annem niye böyle uzakta oturuyor

Besbelli senin eserin

Neden kimse bugüne kadar

birbirimizin kollarındaki

Titreyen bir öpücükle dokunduğunda;

11.06.2020

buraya, bir inanç bir inat koydum. tut ki unuttun, tekrar bak, o inat neyse sen osun.

bu kaptanlar yolcular nerdeler

duyuyor musun?

Bir organ nakli gibi sevmiştim seni;

Bir yalnızlığa böyle

Yoksa hiç satmamaktan mı?

gittim ta eski günlere

bir daha ne zaman nerede ne olacağımızı ikimizde bilmiyorduk.

direkler çatırdar yalnızlıktan

o kibar çevrelerden gizli batakhanelere

Geceye Aşina

Saat üçtür belki dört uyusaydım ya keşke

ya da unuturum sonradan öğrendiklerimi

İmkanı yok.

Düşlerimle suladığım topraklarımda

Yolum olarak bir tek sen varsın

<u>Saçların dağınıktır, mahmursundur.</u>

25.03.2020

Biliyorum tek bir güvercin onaylamayacak bunu,

Önünden boyuna kendisi geçecek,

sosyolojik, sosyo-ekonomik, filozofik, psikolojik, politik

Sofrada ekmek ve su, göğüste o gül duygu

Adam kendini vuracak..

10.09.2018

Kulak verdiğiniz saat tiktakları

ölse de, gözlerinden soruluyor yüreğim

Bütün perdeleri çekik ve kara

Etmedim.

Bu başkaldırma kanatlanma.

sürekli karanlıktayım...

yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer..

G, gırtlağıdır bir kentin

Nergisten sorumlu değilmişim bunu öğrendim

Söz haziranın

Anlarsın kemendinle

içinizde kırık dökük, yoksul, yabansı

Senin upuzun gövden -kapkara saçlarınla-

Yüzük Parmağım

Süzülen masmavi gökten

Kumlara yazılmış sözcükler kadar kısacıktı ümidim.

Fakat kubbenin direnci tahminleri aştı

Buhranlar senin sırtından geçiştirilir

Çakılan

Soğuk bir mart sabahı... Buz tutuyor her soluk.

Başına karalar bağlamaktansa

yüreğimin depreminde rihter ölçeği çatlarken

Evet, her şey bende bir gizli düğüm;

Çünkü hiçtir bütün duygular

Çarşılar dolusu kırmızı

bir akşam; üç gün üç gece poker oynamıştım

uzun döverken darağaçlarını

Hepimizi vakitten kurtaracak

Binlerce kez açıldım, binlerce kez kapandım yokluğunda

kelebek ölülerinden bir ırmakta

endamın her sabah iner toprağa

sonra silahı otuz yaşıma uzatın

kötürüm bir kurt çantamı karıştırıyor

sığınmamız da anılacaktır.

Hani ay herkese gülümserken,

İnanmak, inanmak, inanmak

Bir kız sevdiğini saramamış

Binip üstüne, binip üstüne,

Sözlerin

Keskin poyrazlar esiyor kuzeyden

bir şansım olsun

Öyle sağlam, öyle bir de vuruşun

"Kokuysa sizin dişleriniz arasından geliyordur"

Yeter ki görecek göz, göz olsun.

bilmezler nasıl aradık birbirimizi,

Şimdi kimlerin kulusun?

Bütün sevinçler çarmıhta hızla yaşlanıyor

Bütün kitapları okumak, bütün hayatları tanımak arzusuyla yanmalısın

bir uğultuyu serinlemek gibi.

Uyku Tulumundan Seccade

kanatlarında uçurdukları ayın

04.11.2020

Duran bir bulutu, bir kuş uçtuğunu,

Sen Yokken

karanlık şeylerden aydınlıklar taşıyan

sizinle yaşadığım her şey cinayetti.

Ben senin aydınlığına muhtacım

Bir de

Halbuki hayatı sevmem gerekirdi.

musibet hiç değilim;

Denemesi yanlış yapılmış ilk ok

Ağaçlar bükmesinler n'olursun boyunlarını

Ayrı ayrı şeyler düşünüyoruz üstelik

Seni sevdikten sonra başladım yaşamağa

Oysa ne çok yalan var ne çabuk aldanıyorum,

Nasıl anlatılır gülüşünün sesi

sürdürür çocuğan çağında

ve yavaş yavaş kaybolur acı kahkalarım

Yasaklar koydun...

oturdum, bütün bir kış dikiş diktim.

masanın üstünde dururdu hep.

Ram ol bana, ruhun yeni bir aleme girsin...

Çok çalıştım inan

Girersem çıkamam içinden.

belki esmer bir çocuğun dilinde.

Vakit alır bir vedalaşmaya başlasan benden söylemesi

Gövdem kuduz yarasalarla birazcık yatışıyor.

Hangi vahaya gitsem çadırlar sökülmüş Sitare

İşte orası umudun tarlasıdır.

şafakta arayıp öğle vakti yitirdiğim

Yüzümü bir çamur mevsiminde yitirdim

bir güvercin uçurup kıtalar arasından

sana bir kere bile sarılıp uyuyamamışlığımı da koy

kısa ve soğuk bir zamandır

Gece de olmuş, rıhtım da bomboş

Limanda durakaldım...

Sabun kalıpları yağ paketleri

bir gün bana sevişmeye öğretecek

bak sana korkaklığımı veriyorum

Benim çocuğum, diye, sesim gelir uzaktan.

Yavuz kahramanları, şiirin burçlarını

Arasıra biliyorsun

Uyarmak için bir an durdurmak için

demişti evvel zaman...

Şimdiden memnun ve gelecekten umutlu

Ağaçlar şarkı söyler, rüzgar tatlı eserdi.

Sonsöz Yerine

en çılgın kahkahalarına ortak olmadan

çok alışmaya çalıştım hem de...

Kalabalık,

Veronez yeşili zümrüt yeşili krom yeşili

Bak bunlar ellerin senin bunlar ayakların

Ellerimizi açmış bekliyoruz

hep uzaktan sevmeyi hep uzağı sevmek sanarak

Çiçekler çocuklar ezgiler <u>içinde</u>

aykırı olmak duygusu. gökyüzü de olmak isteyebilirdim değil mi? kim ne diyebilir ki?

bir yaprak bir yaprağa

Yürüyorum kumların çakılların yanı sıra

Daha önce de başka şiirlerde konaklamıştım

peşpeşe kaç gece yıllarca

ve hayattan daha gerçek bir yalan

Kuşlar Da Ölür

Vasiyetimdir:

Akşamdı uzak bir deniz kenarında oturmuş efkar yakıyordum

Ey aşk sen

Görmenin gevşeyen bilgisi

Şimdilik bağlayıcı bir takvim sorma bana

zavallı böcekler cumhuriyetinde elinde sancağıyla ve kırılmış dişleri

Yürüdükçe bahçeden bir şey siniyor kıza

Ajans haberlerinde kirleniyor insanlık

Hasretin elinden kanlı hançeri,

Görsen tanıyamazsın

Dört yanımız dizboyu insan

Sarmış ufuklarını senin gene inatçı bir duman,

dönüp baktığın,

Ankaranın İstanbulun dışında.

o, bütün kelimelerden oluşmuş bir kelimedir.

Ben ki boynumda süpürgeler taşırım

İstanbul'u evlat edinsem

Bulabilenler bilir bu türküyü.

Bilimsel çözümlemelere giriştik

hepsini çizdirir ve üzgün

-Kaba örtüleri, kara örtüleri-

Ey unutuş! kapat artık pencereni,

Kendime bir yer bulsam, dediğimiz zamanlar gibi

Yorgun kalbim seninle elem nedir bilmesin;

Silip götürmüş bütün evetleri

utançlı sessizliği tanımaz kalemlerle

Ölen her kadın için bir şiir yazdım.

Öpüşün, dudağında çiçeklenen çiy taneleri.

ve görüntü aynıydı

kapısı. Dünyayı bir durak sayanlara, örnek:

Gölgendi yansıyıp duran bengisu pınarında

Olmayan ziller çaldığında.

Şaşırtıcı bir yönde etkiledi Yusuf?u

Büyük yalan, incelmiş zulüm,

Kolay kolay unutulmaz adına yaktığım türküler

Çiçekleri sulamayı unutmuşluğum gibi

Kaçmaya çalıştım. Olmadı.

Bir adres gibi

Bırak giysilerin gitsin

<i>Yüreğindeki ihanet acısına</i>

yeni dalgalarla yamıyor

Uykudan uyandırsam seni:

Parkta çükünden su fışkıran o tuhaf melek heykelinin önünde yüzümü yıkadım

neden bağlı olduğumuzu unutma.

Göğüm ağacım

biz seviştikçe bizi acıtan

Güzel; ama bir pürüz var

Camsan, saydamsam, beni kırarsan

Başta gelir, başa gelir, başı yerinden eder

Dolaşmalı damarlarında hayatın sonsuz taze kanı

dalda allanan meyva

Kirpiklerin yüreğime batıyor

Kimi gün bir yaşlı yaşına güvenerek

İşte bir ses geçiyor sıkıntıdan

karı-koca anlaşmazlılarını tartışmak istedi

Yaşaran gözlerimde, güneş battığı zaman

Ne mutluluğun, ne acıların olduğu bir yerde

Yoksa gerçekten bitmişsinizdir.

Durdurmak bir yerde bütün saatleri

işleyip yaralamadığı bir insan, mutluluktan, umuttan, sevinçten ne anlar?

derin sayrılığı başka çağlara ait bu aşkın

Benim

ne kadar dar

Ben oldum.

ergen ölüleri

Ve kurtlardan arta kalmış yüreğimin

Dokunmasınlar da, istemem!

Nereye Gidersin Sevdiğim

Bana Bir Şarkı Söyle

onların güneşe çarpan sesini anlamayan

Saçılan eşya toplanır otomobil çalıştırılır dönüş başlar

Almış dizginleri eline

kurşun işçinin böğrünü boşuna mı örseledi

zambak

akdeniz.

elimdeki el işi kağıdından yıldızların

Hülyasındaki geniş aydınlığa gülen

genzimi yakarak

Bir çocuğu öpüyorum adı sevişmek oluyor

Bir çiçeği uyandırmak için mi

Eski Bakır

içindeki zayıf kan, dayanıksız dil,

Gel dedin geldik sana

Ve hasret kızıl bir güldür

Uzun sustum, ey durmadan konuşanlar

Kaçmak kurtuluştur diyorsan şayet

Ama sizin adınız ne

Kalabalıkları bu insanları

Doğarsa sende yeniden bu beden

Şimdi beyaz bir kızın

Annemle Hasbihal

Saatler yağmuru gösteriyor,

kiliselerden kaçmış yağmur gibi gözyaşlarınla

Simli bir yılbaşı kartıyla

Dönyada olup bitenleri konuşsak

Ipıssız, kupkuru, nihandır dışım

-hadi çık da unut bizi

Ve lacivert bir tango dudaklarımda.

beyaz bir çarşafı gererdi bahçesinde

o ince hilaldir lacivert yalnızlıklarda

Estağfurullah.

İçerek konuştular gizli gizli,

sabahı bekledim. cumayı

zaman çizgisinde bir oylumun yolculuğu

Geceler kısalıp.. gündüzler uzuyor öyle olunca..

yeşil

Salıncak kuruyor dallarına çocuklar

suya bırakılan günah yüz,

Üstüne pırıl pırıl damladığın bir kaya,

Öldürmek için silah, hançer mı olmalı?

işte bu yüzden, benim için aşık olmak;

Sen benim onyedi yaşımsın...

ömrüme doğru büyüyen bir ağaç buldum

Çıkar boynundan at o ipi çocuk,

bir taranmış

Aşktı yine beni yıkayan, arıtan su

geleceğe ışık düşüren bir gülüşle gülmeyeceğim kimseye...

bir gün daha geçti otları soldurarak

Hüsnü Yusuf'un yanağı mısın be mübarek!"

üzmeden

Saat kulesi ağlıyor

Bakışlarında köprüledim uçurumları

Ah seni bilmiyor kimseler bilmiyor

Söylemeden,

Sonsuz

Gözleriniz acımıyor mu gerçekten?

şehri karanlıkta görecektin

koruyun saklayın onu ne olur

korkuyorum sıram geçer

acılardan ve hüzünlerden değil

dün geceydi adıma benzer bir şey gördüm

Bembeyaz

Islak bir yorgan gibi, sımsıkı bürüneyim;

Tanların kuluçkaya yattığında doğan kokular

Aslı'mı el almış haram diyorlar

yürümelisin,

Hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim

Boşveriyor ya

Yurdumsun ey <u>uçurum </u>

yıkıntılara karışan eski bir bahar

Bir volkan gibi, içi çağıldayan çılgın alevlerle dolu olduğu halde aynı zamanda bir selvi ağacı kadar da huzurlu olan bir aşkı, böyle bir mucizeyi, bir tek gün zerdali çiçeklerinin döküldüğü gizli bir bahçede, bir sevgiliyle yaşamak karşılığında satar mıydınız ruhunuzu?

Olmuyor cebimizden kattığımızla eğlenmek,

Hadi git, benden sana dilediğince izin,

Rüzgarla eğilip eğilip doğruldukça

İçine alıyor bir kıvılcım

bir ömür karşılığı, bir ömür yani.

tütmesi gereken ocak nerde?

Tanıştım seninle doğan yanımla da, ölen yanımla da

çünkü herkes öldürür sevdiğini

kaldır, öpülesi çizgilerle kırışık, beyaz alnını,

ki sonun özlemine hızlı varsın

ölünce bir partizan gibi ölmeliyim

sen miydin omuzlarını yeryüzüne kapatan?

İntihar dumanları içindeki Haydarpaşa'dan

Mutluluk nağmeleri işitirler Hıradan,

Çocukluk kalkmış dünyadan gibi

haliç'e bir avuç kan dökülmüştü

<u>Bir gün sabah sabah kapıyı vursam,</u>

Hiç yıkılmadan

onunki.

Hüsnü Yusuf yasını tutmaktaydı.

Kimsenin de kendinden yana olmasını istediği birileri

telaşlı duruyor da ben utanıyorum

Sen annesin, aldırma

Sevişiyorlar

yumruk kadar, simsiyah bir tayın için.

hayvanlar gibi

ölü bir mahzene gömüldü kibir

Vaslınla da dinmez yine bağrımdaki ağrı.

evren bir varoştur sevgilim

söndü güneş, karardı yeryüzü bütün zaman durdu.

Kefen ol,

öylece kalkar uykudan şalterler

Rüzgarın iyot kokularını taşıdığı denizlere git

Duvarlarımı şiir ve türkü söyleyerek sıvardım.

Bir çay ocağında ya da bir merdiven başında

senelerce, senelerce sonra

bir kare de sen koy, üşenme

ölse de geleceğini taşıyan insanı

geceyi onlar bahçeye taşırdı

Sen benim en ücra duygularımı talan ederek beslendin

Gel gör ki susturmuşlar onu da işte

son tankerler geçiyor boğaz'dan

Ve ne kadar az zaman

soluk soluğa atan bir damar

ışıkları, aydınlığı

cumaları, pazarları çiçekli bahçeler vardır,

Kim Susturabiilir

ben hicaz olurum

bir kent bulutlanır uzaktan uzağa

Yaklaşmam yasak

Adına aşk diyorlardı

göreceksin eskiden tad aldığın şeyler

Mavi gözleri olan,

Ellerim sandığın gibi hoyrat değildir

son şiirini yazmaya cesaret edememiş bir şair olarak

Mavi denizlerine yaslanmış

Bu karanlık böyle iyi afferin Tanrıya

<u>binlerce gökkuşağı olurdu kirpiklerin</u>

peki İstanbul ya ben

ağaçları severmişim meğer

Işıkları yalandı kederle akardı kent

Birazdan kan kırmızı bir akşam yağmuru da dökülebilir

Devam et, diyorsun telefonda sen...

31.10.2020

Sudan, havadan, güneşten yüce varlık

Dağlara emanet etmişiz!

evlenmişler, iş tutmuşlar, para kazanmışlar

Ogün bugün, şehri dünyanın üstüne kapatıp bıraktım

bu benim ellerim ne olacak bu benim

değişen yanımın aslında hep aynı olduğunu göstermeye

Uzun bir yolculuk yaratacaksın kendine,

Bir yağmur böylesine nasıl savurabilir bir insanı? Yağmur değil sevgilim, gözlerinden aktığımdan bu yana darmadağın üstüm başım. Saçlarında biriken kelebek kanatlarını talan ettiklerinden bu yana utanç kemiriyor kalbimi. Saçlarını işgal ettiklerinde kaçtığım sokaklarda düşürdüm şahdamarımı.

siz çarşaflarınızın arasında,

İlerledikçe... Kaybolup gittin bu şiirin derinliklerinde

Saçlarım düşler görüyor

açlık çektim açlık gırevi de içinde ve tatmadığım yemek yok gibidir

hemen şu tepenin ardında

yapayalnız

Toprağa silkinerek konduklarında

Hiçbirşeyimsin, hiçbirşeyimsin..

küçük çocukları vardı bu şehrin

bulunmayanları aramak değil

Omuzlarına saçların

kendinizi akıllı bulurken aslında gizlice kendi

Çoğunluktadır

Çürüyen otlar çılgına çevirir börtüböceği

Bir çiçek dermeden sevgi bağından

tanrılar çağına mı düştüm,

<i>bulutların koşuşundan belli</i>

Ama bir kere öpseydim elinden

odadaki ısığı

İçimde içimin de içinde

Bütün bir gün acıyla inlememeli aydınlık

Yalan bu geçici sevinç, bu nur, bu ışık

Aklımız başımızdayken veya delirdiğimiz zaman

sonunda.

Bilirim, kalkmayacak, bir yar gibi başımdan

Hiçbir şeye değişmem

Bildim seni ey Rab, bilinmez meşhur!

hiçbir kirpik duramıyor önünde

Aklanırsa adım, seninle aklanır.

caddeler nasılda genişliyor

üç kez seni seviyorum diye uyandım

benden iki bakışık parça

Alnından başlayan ve ayak bileklerinde duran

Yeşil bir su akıyor gecenin içinden

sürgün şehirler cennet.

her şey kadar, herkes kadar, sen kadar...

Bizi kandıran o şarkılar, o mavi gece

Daha yedi yaşında

bir jeton

aşk şiiri yazmaktan bıktım

yanılmıyorsam

26.02.2021

nasıl etsemde yıkasam ayacıklarını

Daha iyisi de olabilirdi ya,

ama beni bir bahane bulup da...

Akşam kızıllığında onun dudakları

Asılınca güvenim adaletin koptu kopacak ipiyle

Bir su damlasından korunaksız

Ayva sarı tüyler komşu camlarda

vurduk mu karacanm yavrulusunu

istediğim kadar beslerim seni

Benim geçmiş zaman içinde yan gelip yattığıma bakma

Dağıttık evvel-allah yalnızlıkları

Hangi odaya

Uykuların kaçar geceleri, bir türlü sabah olmayı bilmez.

esenlemem, kargışlamam, irkitmem gerek niçin

Açmış bir çiçeğin değil miyiz senin

buraya yolun yokuşunu koydum. bildiğim için yokuşu. zorlanırsa nefesin, unutma, ciğer kendini en çabuk onaran organ, valla bak, aklında bulunsun.

içimden dedim gömülü bir ırmağın yalnızlığıdır bu

Acımsı, buruk.

Son bahar yaprakları dökülürken içimden

Sanki affı muhakkak bir günah

Her akşam dokuzda yat borusu çalardı

anlar çıplaktır

Yakaları karanfilli... eğer beni aldatmıyorsa

Unuturum ben seni, söyle

Güneşe açılan küçük aynalar

Ama diğerinin ölmesine engel olamıyorum da

işte devrim

Bilirdim rüyaları yoktu bebeğimin,

Seni sevdiğimden, suyun akası geliyor

<u><i>Gel ey yüreğime oturmuş kurşun</i></u>

Sarardı yeşil yaprak; dal koptu; fidan düştü,

Kişi bir anda nasıl çarpılıverir

Yürek boşluğunda bir of kadar suskun

Üzülme bu son için üzülme,

hatta onu özlediğinizden

ve hacı bektaş kulları bunalırken ve

kader renkli bir matematik gibi gerçekleşiyordu; senin matematiğin

Giden ilkbahara, gelecek kışa

Uzun uzun seyredersin aynalarda güzelliğini.

Seni bir milyar yürekle seveyim

Ramazan geceleri Yasin okuyanım,

dünyaya gelen aşkların benzerliği gibi

hani o genç kızın beni unuttuğu

kendime sarkıntılık etmekten başka nedir?

Yorganı kaldırıp savur üstümden

ölmeye, yarın da mutlaka bir gün dün olacak

Ürküyordum sana alışmaktan

Garsonun adı Hakkı

Buram buram tatlı canını

Hatırlıyorum adın bahardı

biri sesleniyor ordan

Günahımla çok ocaklar söndürdüm

ne de anılardır kuşaktan kuşağa akan.

Biri gizlenmek

Bilip beyninden kalbine hiçbir hücrene söz geçirememek,

bir kaşık, bir çorba, yeterince ritmik yeterince tok

Hayır ağlamadık, çıldırdık o gün çıldırasıya

gecemin gündüzümün

Ama işte

ben burda damla damla eriyip akıyorum

ölüm bir küldür savrulur gözünüze göremezsiniz

Tozludur saçlarım, saçlarımdan

Her zaman bir romantik portreye benzer...

Birden bire

Unutmak istiyorum zaman zaman,

Bütün sevdalar hasretin yalımıyla tutuşmuş

Seninle beraber büyür içindekı sızı

bir martı denizde nasıl yürüyorsa...

Sizin hiç babanız öldü mü?

Gelecekten umudumuzu kesmedik,

seyrediyorsa susarak

Bazen ah diyorum durmadan,

çocuğum benim, çocuğum benim, çocuğum

Bir raslantı gibi gelen mutluluklar da

hangi yangın bir başına söndürülür

Kara yakındı önce, ödağacı

Çocuğum olan alnını sevgilim olan ağzını

sen savrulup gülmektesin

Sevdiklerin vefasız mıydı bu kadar

Kır kahveleri kuş sürüleri sonra

O Celali uykudan uyanmadın, uyanma

ve amasya'da. başının sözü edilirken şehzade mustafa'nın

Gönderdiğim bu yazı, elçilik yapsın bana,

Bilemezsin.. can yakmaz ki bilesin

Bütün ağaçlarla uyumuşum

Sükunla savaşıyor hislerim kıyasıya

(1968)

Yani uzaktan yüzünü bile seçemediğin birinin

Ben istemenin allahını bilirim bayım

Buralardan git istersen nisan yüzlü sevgilim. İstersen buralardan git. Sana söyleyebilecek hiçbir şeyim kalmadı. Kaçamak sözlerle gizliyorum utancımı. Kimsesizliğimi kalabalık cümlelerde saklıyorum. Saçlarını işgal ettiklerinden beri yürümüyorum bu sokakları. Ölü savaşçıların cesaretinden merhamet dileniyorum. İstersen git ve cesur bir kalbin ovalarında yürü. Cesur bir kalbin sabah rüzgarında saçların dağılsın.

Yağmura suskun yaşamaya suskun

Baharda bir tomurcuk

Ben aldanmadım

Mavi, maviydi gökyüzü

geleceği seçmeye çalışıyordu kısılmış gözlerimiz

Acı veren bir sevişmeyi hatırlıyorum.

Çizdiğim resmin

sana ağlayan heykellerin kıymetini bil,

dinerdi tüm acılar seninle

Suyunu içmediği bir çeşme gibi durdum

Sevgili arkadaşım benim

ip atlar kedi kovalar

bütün bir gün iş arayacaktım

yürümüşüm işte epey. Ne geçti eline diye sorarsan;

Seninle Karda Yürüdük

Bizi bizden ve herşeyden

hiçbir zaman da tutulmayacaktır

diye düşündü milyonlar

Avare İlhamlar

ve her seferinde

ne olur işçi kadınım

Ekmeğin havanın yumuşaklığını koydu

Bütün yolları denedim

kıpkızıl çizgilerle bölünmüş

ah o gemide ben de olsaydım eğer

som bir bütünlük içindeydik

geceleri şehrin varoşlarında ikamete mecbur edildi

hissizleşiyor...

aynı mahalleden

- Sesi, akşamın içinden akıp giderdi.

İnsanlar garlarda nasıl beklerse, öyle beklerim seni

herkes kimsesiz

kayalarla kopan kartallar

Gözlerimde yanıp yanıp sönen bir pırıltı

koridor görüp ölüyordum

bütün ışıklarımı göndersem seninle

kanatır akışını akarsuların çıplak şimdiki

Yol onun, varlık onun, gerisi hep angarya;

indiğim kaynakların mezhep değiştiriyor

Acılarının ışığındaki alacakaranlıkta

maria dolores ağlayacaktı

Yoksul fakat dürüst bir mızrak gibi dimdik duranların acısını yaşadın mı sen!

vazgeçtim toprak olmaktan,

işlenmemiş suçlarımız sanki yalnızlık cinayettir

Dünyanın bütün türkülerinin bizi söylediğini

Gözüne uyku değil gidenin hayali gelir...

Durmadan boyamalıyım hiç durmadan

Ateş yakıyorlar geceleri

Parasız kalsam tenhalarda kalsam çarpılsam

biz yine ırmaklara aidiz ahşabın soyundanız

Ömürsüz mavi kanatlarına.

köprüden

Mor akasyalarda ürperen seher.

yaşamın tüm kapılarını benim için.

felsefe okudumsa

bir çeteci dişleriyle söküyor kanımdaki çiviyi

Rüyalarınız, içinizdeki o gizli, esrarını ele vermez büyücü,

çünkü gecikmenin ağır yorgunluğu

elma ağacında kuruttum

Günün ortasında karmanyolacı.

yenilmediği bir yerdi sokağımız.

Tahvil ve senetlerini intiharlarla değiştirenlerin

Gece sessizce başlıyor ve ırmağın

Sessizce kirpiği ıslanan mı var?

Bir gün sesinin muhtaç yankısını

Sen bilirsin.

yat uyu yerin hazır

korkma sevgilim

gidip geliyorsa

Benimsemezdi nasıl olsa otuz yaşında bir anneyi

koy cebine

Tanık oluyorlar bir kalpten

ya nasıl kıyarız insana

İçimde ikinci bir insan gibidir

Derdini ağlarken yanan bir muma;

Tüter el ayak, tüter ıslak odun,

Evlerde oturmak bana göre değil

ah yollar, görmediler ki beni gidebileyim.

tütün çay narenciye kavun-karpuz yetiştiren

Gülüyorum ben de yağan kara ve çöken katedrale

Nizam köpürüyor, med vakti deniz;

kendi rüzgarıyla vurgun...

gözümün önüne kar yağışı geliyor

Ateş gözlü kahinler koşuyorlar arkandan

şeytana satacak kadar bile bende ondan yok.

Ne yalnızken birim, ne de seninle iki,

bir kadın seni seviyorsa koklayarak öper seni,

Elleriniz bomboş kalacak,

Hiçbir kireçte şiir yok, yaz defterine

? Ama Hamdi beylerin..

semiz, genç burjuvalar seni

ufukta güneşi ağlatan yüzün

Tekrara düşecek kadar

İnsanlar ne tuhaf hepsinde ayrı kaygı

bir tekerleğin ağırlığını

Kokular yağlar biraz yorgunluk

ikimiz de ne uykudayız

Anılarla bozdum o dengeyi ben önce,

ince işlemeli sözler yazdım

Ateşten

bir sabah anne bir sabah

biraz daha kan, kan ve suyun akışı

Çık gel bir kez daha bozguna uğrat

Cevap verdi Hüsnü Yusuf:

Şairler mahzun gezecek.

Tam zamanında okşamalısın başını o üzüm gözlü çocuğun,

masum bir yalanla -halama diye-

Yedi günde yarattığımız dünya

Bir papatya tarlasıyla ayrılmış göğüslerine yerleştir

hani o sımsıcak iri çekirdekli

Ararız sokulduğumuz her sokakta

<u>Sadece bir özlemim ben </u>

Gün söktü

Biliyorum hala biraz safım.

Bir kuş gelir yüreğimin ucuna konar

Olsun Da Gör

"Bak oğlum" diyor "Buraya kadar geldik"

Ve büyük şehirlerden

Ordan da daha büyük sulara

Seni sevince pazara çıktım sevinçten

Leyla Köşesi

Sen göreceksin, duyacaksın

çaresiz zehirle kusan çılgın bir yılan gibi

eskilerin tayfası yine hep buradalar

Toprağa batırıldığını görmek isterim

aşk mı, macera mı dersin bu uzun seferberlik

Köpüren, köpürtücü bir hayatın nadasıdır kardeşim

Bıktığım Şeyler ve Yeşil Fanila

Tanrı varsa

Bir de Jiro'nun Lesko'su

Dünyanın çıplaklığına bakmaya utanmadan

Derin, sessiz, iyi, böylece

Bereketli kuşlar serpeceğim ayaklarıma

Gözlerini dudaklarını saçlarını

Ağlamayın, ağlamayın, acınız azalır"

Şarkısız ve sensiz kaldığım nice akşamlar

"sana buraya bazı şeyler koyuyorum. yol boyunca aklında olsun. lazım olursa açar okursun. olmazsa da olsun, bir zararı yok burada dursun.

asıl adı Göktepe ili

İnce bir sis, bir hüzün örtüsü

biliyor musun?

bakıp başkasının başkayla kurduğu bağlantıya

Çocukluğum, çocukluğum...

Kimi gün inatçı yosunlar gibi kepez diplerine yapışan aklım

Git gide Fuzuli'nin

Uysal ve usulcacık benim olan şeyi...

ve tutunacağız, tüm gücümüzle,

Aşkı bir gövdeden doğuran dünya

Gündüzü kısalttılar geceyi uzattılar

üç ayda bir reçete.

Çiti orda duruyor, ekmek kutusu boş

Bu kazanlarda benim gözbebeklerimdir kaynayan

Gıyabında öperek tüm jest ve mimiklerini

Ve kederi de yaşamalısın, namusluca, bütün benliğinle

Kirpiklerimden mısra dökülüyor

Evsizin evini özlerim şimdi, eşikte gölgesiyle.

reddin imkanları sayım kayıpları yoklama kaçakları

Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!

Ben bir tutsağım şimdi sevgiye, gönüllü

Yedi milyar yalnızlık olur mu hiç?..

Kimse duymasın,

uyandır uykusundan,

Hiç iki kişilik beyninle yarım insan olabildin mi?

diyelim ki ev kirasından muaftır bütün şehir

sen yolculuğa çık.

Gençlik Ölümü

Uyanan taş duvarlar iniltimi duyardı.

müptezel birer facire ofsalar da.

Hoşgeldiniz. Buyrun. İşte kalbim.

Lavlar fışkırıyor göz bebeklerimden

hiç böyle dünya görmedim.

kim uzanmak isterdi ince parmaklarına,

rüzgarı dinlenir kuytuda

altıncı cıgaramı yaktığımdan mı

faydasız olsun bu yazdıklarım.

yalnız çığlık mı

Serin bir su alnının kokusu

Çimento, demir, çamur...

Yoktan da vardan da ötede bir Var vardır

dolar, yaz gelmeden temizlemek gerekir

Ne eğere gelirsin ne de semere derledi bana,

neler duyacağız sizlerden,

acıya ve aşka hazırlıyorum

Aşk Resmi Geçidi

Pırıl pırıl olani, her zaman bir güz diriliğinde

Sırılsıklam ıslanırken ruhum

sanki aşkı kesiyorum

Mutluluk:

Çocukların iştahı, yerinde,

ya da kollarının salınımında

Ümit ve sevinç

Bir çanağa su koydum ve yazgısıyla oynadım denizlerin

kimse artık hiçbir şey söylemesin

Korsan yazıları, kara şiirleri, gizli kitapları

Alışkanlık

Bütün vücudunu saran o korkunç geceyi.

güvercin gözlerine yakışmıyorsa yağmur

diyemiyorum bu sabah:

Ey, makamı var ve yokun üzerinde olan kişi,

olmaya -to be, avoir -değil, sahip olmaya -to have,

Ağaramazken şafak ve ağlarken mütemadiyen

Bitişmeniz isteniyor hakkı verilmiş bir anlamla.

Yalan yeminlerin tanığı çiçekler

Her şeyi unutabilmek maviler içinde.

çağımıza pek uygun bir hızla

düşe kalka

Kökü dışarda bir aşk,

Plajlarında karaborsacılar

kim varsa gelsin artık yeniden oynayalım

Eğlencenin ilerlediğini,

Yahut bir adam bıçaklasak

vuruldumsa gözlerinin gül bahçesine

Dünya ikimiz için yaratıldı

"Enteresan" ve "harika" geleneklerimizden

rüzgarla yarışan motorları

Karım akvaryumdaki balıklarla oynuyor

"ben de senin gibi bir beni ademim"

Adam geleni geçeni kendi sanacak.

Büyükannem namaz kılmaktadır,

belki yanında bile olmadım.

Ey sen ki gönüller tutuşur her bakışınla!

Aşkın

Kurtlar gibi ulusa da gönlüm ardından,

Olduğu yerde

ve söküp kalbimi yanına astım.

Hem ince bir sokak her zaman bilinir,

Öldüren bir çığlık dudaklarında:

"Gel" diyorum duymuyorsun beni bir türlü

bulamıyacak bir daha.

kendi küllerime gömdüğüm ışığı

başımdan neler geçer daha

Ben ki aşkın müşahhas, yaşayan acısıyım;

Bir başkası kravatındaki gülün,

Merdivenler gıcırdamasın

En doğrusu son kertede iki insan

yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek

ve bir gün hiç anlamıyacaksınız

kök inatla kavramıyor toprağı

geçecek kadar kaba.

kurşuni bir kış denizi kadar bile

gün biri gelip her şeyi, biriktirdiğim, düzenlediğim, üzerine özenle titrediğim

Eksiliyorsunuz, ama unutabiliyor musunuz?

bir anlatsam nasıl utandığımı

Bir gün burda, bu kalktığımız yerde

Tanrı yardımcı olsun gayrı yolda kalana

Hüzün Mevsimi

güzelliklerim güzelliklerinizdendi

yattığımız yerler müze olmuş,

Gülmekten katılırdı, okudukça.

kendinizden sıkılarak..

Mayınlayarak ömrümüzün kalan kısmını

yanağına hep kuşlar konuyor onların

Getirip ortaya koymalı!..

Zalim düşmana bağırdım, ey Filistin, senin adına:

Şurda da etin çoğalıyordu dokundukça lafların dünyaların

bir odada, en olagel bir odada

Sürüldüm

Bozguna uğramış bir hisardım sen yokken

beni tanısaydınız severdiniz mutlu son, biraz daha oturun lütfen

bir hayli kırıldım...

sen benim sürülerimi sürüyorsun bozkırlarına

Lokman Hekim bulamadı çaremi

İşte geldim, işte bu sana son gelişim

her başını

inanmamış olanlar! aynı taştan

sırf bu yüzden mi ağladım

Sultan hançerleri gibi ayışığında

kimi zaman sırf bunun için

Orada hayalet bir değirmen

çatlarken kadim güneş

Ne güzel şey hatırlamak seni;

Sana taptık.

yüreğin ve bilincin

Ah her şeyin bir bir olmasına.

Gözlerin bir çigan müziği güzelliğinde

Sevinirdi,

-Garson şarap getir

Hıncı, namusu...

Aydınlıları içine süzebilmek gibi mülteci isteklerim oldu

Hasret sana ey yirmi yılın taze baharı,

elbette ki toplumsal bir sorundu kalbin.

Biliyorum git...

Vazgeçsin diye beni yakmaktan bu gece

Düşmüş bir kibrit çöpüne.

İniyor ve inliyorum

Resmini yunanlılardan kalma kayalara oysam

hiç kimse ve herkes...

Aman turnam telin teleğin olayım

hücremde kırılmış ekmek

Ah... dedim sonra

güzmüş yapraklar birikmiş

öpüyorum seni boynundaki yaradan

Tut Ki Gecedir

yıllarca sonra bir uzak gurbette bile;

Biliyorum yaklaşıyoruz her an

bulanık saçlarından tutup

gülüşler oraya sürgün edildi

Terimler, eşekarıları sözcüklerin,

Arttı anlaşmazlıklar

elbet her fani gibi ben de bir faniyim

Kiminle isterse onunla yatar.

Üzülürsün,

Camlar kırılıyor, kitaplar delik deşik

Üzülme anne, vakit doldu

1949 Eylül'ünde birader mirc ve ben

Tüm sırları soyulmuş nemli düşlerle,

sen eğer yine İstanbul'san

Sevgi sürülürdü ekmeğimize,

Hiçbir yanlış yapmamıştık...

Seni böylesine sevdiği için

şarap testisini öbür yanına almıştın

sesleriyle birlikte

-Senegalliler dahil değil

Bu taze güzellik kaybolur birgün?

saçının örgüleri çözüldüyse

içinde bir kavanozun.

Sokakta bir sövgü gibi akıp gittin

gümüşlendim kurşunlandım

bilinsin istenen budur

yok saymıştık özlemeyi

Bunu veda sayalım dilersen en havalısından, veda sayalım bunu

aşamak zorunda olduğumuz şunca yılı aykırı uçlar arasında gezdirip geçirmedikçe, alışkanlıkların

Kötüyüm sevemediğin kadar

Kaçırılan bakışlarda

Ve ölünce beş on bin birden ölüyorduk güneşe karşı.

Senin adın kavuşmak olsun

Şimdi'si yitik

Beyaz Geceler

Ola ki

getiriyorum sana

Seni böyle hayal meyal yaşamak çok zor

Yapının boş gömütünde dikili

nihan kıldı gözlerin bana kapılarını

ben seni karlar kadar, sevgim sevginde erimiş

Aynı daldan düşüp ayrıldık.

Şimdi şu parmaklığın ötesinde kaldı

bir kadın seni seviyorsa ayda değil her gün rüyasında görmek ister.. çocuk gibidir.

-Yalancı bir aydınlığı siler gibi-

Ve bahar giysilerine bürünmüş gelirken kıyamet

uğultulu derinlikler kalır.

ve hatırlatırdı

Oysa daha acıdır, sevenler bilir bunu,

suyun ayakları olmuştur ayaklarımız

<i>Olup biteni ve onları</i>

seni nasıl da güzel sevdiğimi,

Sen, babam, ben ve melekler

der: "Her şey yeniden başlayacak, yeniden

siz bilmezsiniz kimse bilmez ben bilirim sanki yaralı aklım gideceği

Bir şiir bir ağrıya değer,

Ormanların en kuytusunu sende gezmekteyim,

25.09.2018

Trahomlu ve sıtmalı bir viski içerim

savrulup yalan bir burca düşen hayal

bırakabileceğim her şeyi bıraktırıyor bana

Örneğin kıyıya çarpan dalgaları sayacaksın

"Önemli olan 'zamana bırakmak' değil,

Saksıdaki pembe karanfilde çiğ

Söz dedim, söz verdim.

bir orman kadar üşüyorum şimdi

Anlatamıyorum galiba

Gün boyu senden bir meltem esiyor yanan alnıma

ayın elinde büyüyen acım

şu ormanı şu denizi şu dağı

Uykunun içinde ben..

sanki okur gibi yeniden

Sadık ve sevecen dost, benim yanımda,

emzirir ve büyütür gül nakışlı sabırlardan

Aşktı O

Ah günüm yetse görmeye seni

elimdeki uçurtmayı bir yas bayrağı gibi taşımaya başladım

Tesirsiz Parçalar 326

Ah güzelim,

Yastığın yüzüne yaşlar dökerek

Bir dağ silsilesi ile arkadaş ol!

Doğanın dudaklarında dolaşır ellerim

Sonunda dediğim çıktı işte

bulaşık makinesi çalışıyor saat iki, yıl bir

rotası yok ki pusulası olsun. Hep saplanış kente.

Kuzey yıldızı daha uzakta

Yeni çıkan şarkıları

ve bayat sayımlardan kalma

Yıldırımları Beklemek

Bir süredir plastik vazolar gibi hiç kırılmıyorum

Yavaş yavaş güzel Yusuf'un yokluğuyla

Sandıkların içini göstersem sana

önümüz iliklenmiş, ayakkaplarımız bağlı

III. ama bu sokak, bu arka bahçede

Mosmor bir çığlıktı gözleri malatyalı kızın

Unut artık

Hasret kokar, sıla kokar, sevgi kokar.

yaklaştırıldığında

Rüzgarın dağımda olsun esmerliğin gecemde

Son Yürüyüş

Hangi köşesinde yeni çağlara uygun odalar

İstakozların, kırmızı ve mavi istakozların

ayrılık rahatlığındaydı senin

kaypak..

Asitlenmiş kuleleri ve yorgun parkları kentin

Seni hiç tanımadığım bir sürü insanlarla paylaşmak.

Nasıl unutmuşum senin bir başkasını sevdiğini

Fikirlerimizi tifil vinçlere

Hani bir sevgilin vardı

Siz ekmeğin hamurunu, aşkın hamurunu samandan yoğurursunuz

Lokman Hekim bulamadı çaremi.

29.10.2020

geçip giden yüzlerine bakar kalırım

Ben yürüyünce değişir insanlar

körfezler ve gölgeli koyaklar arasında.

buharlaşır çiy damlaları

Hangi dalga silebilir beni senden

ölelim diyecektim az kalsın.

öl desen belki ölecektim

Tutuyor önümde bir mavi ışık.

Birinde sararmış yapraklar

kibirli güzelliğini çıkartıyorum ortaya

Tabure sandalyalardan çekiniyor

Oysa herkes basıyor ben çimlere basmıyorum

Aynalar mı yanlış, kendime benzerliğim mi?

Hele sen de bir bak hayatına.

Bir köpük onur uğruna kuruyan ırmaklar

kelebek camı kaputu kaportası

Çelik gürültüleri arasında sayısız çiçek

Paslandı buzdağları ortasında çeliğim

Ama şimdi kendimizi zorlasak da

Hani o bırakıp giderken seni

önce bir ellerin vardı yalnızlığımla benim aramda

Hiç biri gözlerin kadar anlamlı değil

çukura dökülen hor bir arkta inci avlamayacaktır.

Şimdi ruhumun sislere sarılı derinlikleri

hüznümü ölçeğe vuruyorum yüreğine sığmıyor

Gizlendi.

Hangileri arasından seçilirse seçilsin

Cana can katan güneşinle

sanıyorum bu gelen hüzünlü bir yaz olacak

nasıl bir yaraysa şimdi

Saçı'lar, fiyortları öpen saçı'lar,

İçimi seninle ısıtıyorum.

hiçbir adanın almadığı yalnızlarız,

bu sonuç

bir şair oturmuş o iki kaşın arasına,

- Bana mı?

o gece ilk defa, aşkın bu kente

demek ki ben korkak büyüdüm,

bilmezler nasıl sevdik,

keşke biraz ölmesem.

Aşksa dünyanın çoktan unuttuğu bir tansık

Ben ozanım

hayatı da törpüleyen zaman

Saçlarını kimler için bölük bölük yapmışsın

Binalar yan yana yükselip gidiyor

para para ışığa kesmiş

Bir başka zamanda seni yaşamak

o seherde yine içime içime giriyor görüntüler

Seni dinlemekten güzel şey mi var?

sofrada böldüğümüz somun

Zamanının akışına koyuverdim kendimi

Seni düşünmeseydim yağmurlu havalarda

titreyen kirpiklerin üstüne,

Her gün bir yaprağını kopardım

bin kez kırdılar.

Bir yanda hışır hışır emeniyor börtü böcek

kendini bir anda bıraktı boşluğa,

ne yıkılmış bir tapınağın suskunluğu

yollar sallandı bende

ben gidiyorum

senin gözlerin dram, oysa ağlatan benim

Radyo desen sessiz

berbattır balkonda o güneşli sabahlar

çocuk öldü ben yoruldum ölüm nöbetinden

zaman doldu

Sakın başka bir şey getirme aklına.

Dokunsam saçlarına, kırılırsın.

(oysa cennet, gelecek korkusunun

Bir bardağa bile olsa.

kahrol, kahrol!

Vay beni leylak kokusundan çoban çevgenine

Tam zamanında toplamalısın oltanı belki de seni şampiyon yapacak

sevişmek de eksilmekmiş biraz

deniz bir kavganın anısı ve geleceği olarak

Geceye rüyaya ve sana

Yıkılma sakın geçerken günler

O açlık saatlerinde silinip gitmek?

Bugün görüş günü

Acı çekmek özgürlükse

Bir sabahçı kahvesine uğramak

Devrim Yeryüzüne Yalın Bir Bakıştır

unutarak öldüğümde, sen yalıtılmış

Hey Sakarya, kim demiş suya vurulmaz perçin?

Öyle beklerler erkeklerini

yoruldum

Ama yazgısını yaldızlı çokomel kağıtları gibi,

Ve ben seni çok özledim

N'apalım bizi bir kez mimlemiş kader

İskeleye sıvadı.

Erken öleceğini biliyordum bana bırakmak için,

İnsan baba olunca anlıyormuş babasını!

bütün köprüler atılmış, yollar yokluğa çıkmıştır.

Hele taşıyorsa içinde bu insanca sevgiyi.

yanımda sen

Bir gün anlarsın aslında her şeyin boş olduğunu.

birkaç cin-tonik çekiyoruz altımıza.

Bardaktan boşanırcasına yağıyor mübarek

Esmer bir işçi gibi dilini bilmediğim bir dünyaya

Bir açelya

saçların bağlamıştı ellerimi muz kokulum

Seni buralarda görmeyeyim.

Sen varken darılmazdım çiçeksiz baharlara,

Denedim. Soğuk sular dökünüp fırladım sokaklara

Payı yok, apansız inen akşamlardan,

Kurumlu bir saat kulesi kur yapardı bana,

bir teleferik, termometre ya da aysar...

Aşıklarla başa çıkacak gücün yoksa eğer;

Göklerin üstüme abandığı gecelerdeyim

ya neşet ertaş ya david gilmour vurup durur gece gündüz

Geri dur geri dur ey can

Amansız sarmasında

Ne yapsam kurtulsam ben bu sevdadan

Gitmek hazırlanmaktır

ve ağar gözlerine ağır ağır

kimse olmayacaktı

Bu memlekette insanlar belki de en çok baba sancısıyla inliyor, en çok baba deyince aklımıza gelir çocukluğumuz!

insanlar, savrulan bir yaprak hüznü ve dağınıklığı ile...

Duyuyorum bu sabah, kış içimden çıkalı,

bazı şarkılar vardır

bir gün kırlangıçlar geçecektir göğün genişliğinden.

Ateşte, suda ve ruhta

gözlerine baka baka söyleyin

sen bana kalbim kadar elim kadar yakınsın

İnsan her şeye alışıyor.

zaman sensin uyuyan sen şafakta ben uykusuz seni beklerken

Ne bitmez yumakmış! Kaç gün gitti?

Aldıkça alan.

demişti onca zaman...

Şenlenir evimiz barkımız bizim

aşk değil bin çeşit göz

Çareler içinde çaresizim

Avaz avaz şarkı söyle sokaklarda

ırağına vurma beni kirvem, ağlarım, delirirsin

Okunabilirdi.

Gözlerimden korkuyorum, bakışlarımdan

sana yazdığım bir mektup olsam

Geride bırakarak gidiyorum.

çayhanelere, meyhanelere, kıyı gazinolarına, çiçekçilere

Çölde seni özleyen bir kuş da ben olsaydım.

elimden gelmiyordu

artık sevsen de bir, sevmesen de bir

senin güvenindeydi bana

sus ve sadece dinle sessizliği

Yüzyıllardır tuz döke-döke

gene acılara kalıyorum ben

Ben nerde bitip nerde başlıyorum?

Öyle ya

Ne de sert!

Pir Sultan Abdal dirilmelidir

kanıtlar, ifadeler, resmi mühür ve imza

karanlıkta bir fısıltı gibi sen öğrettin bana...

gecelerimi kuşatacaktı

Bir avuç sularda ay ışığına belikler ören

Her kaşığında çorbanın,

Mutluluk gibi yitirilmesi kolay

Beni tutma gömleğim kan içinde, beni tutma darmadağın olursun

Öldüm

Çiçekli şiirler yazmama kızıyorsunuz bayım

Şiirler gibi, minyatürler gibi ince.

kaç kilo çeker ki bir palyaço

Açıkça gösteriyor haritam farkı nedir

Sevişmiştik.

İner, yedi kol demiri,

İşaretler ortadayken çöllere daldık

hayatta, bu hayatın zorba kurallarına bir tür başkaldırmak mıydı..

Uzun bir deniz yolculuğu sonrası

Konmak istiyorum, konamıyorum.

Hep unutuştur akılda kalan

Hayret

göğsüne

Ya da çamaşır sererken bahçelerinde

her gece seni izlemek için doğmuşum ben

Hep uyandım, sayıkladım

Çocuksun sen, büyümek yakışmazdı hiç

Birbirine uzanmış ve zaman zaman

Okşandım ben

Kurtulsam diyorum bir eser buna engel

benim hiç sapanım olmadı anne,

Sana Sapanca'dan bir sepet elma almışım..

anlayacaksınız allah ne demek

Yine seni özlediğim içindir.

kalbimde dehşetli bir keder üşüyor

Beni burada arama anne

15.12.2020

Eski günahlar dipdiri

sorun değil...

Günahlarım kadar ömrüm vardır

sevgisini göstermekten ürkmeyenleri, sürprizlere hazırlıklı olanları

parmaklarımın ucunu yakardın

bende Yahudalık da mı yok-

Bir sonsuz can sıkıntısı çatılarda zaman

Aslında işin açıkçası;

Girmem, girmedim mangalara

Kapanırdı daha gün batmadan kapılar

aşk değil

Elleri utandırır

yahut hiç sevmeseydi

Gitgide birer ayet gibi derinleştiler

"Bulutlara bak, gidiyorlar, hızla" diyorsun,

başımı kurtarmam kabil

Çünkü miladı yoktur kod adı aşk olanın

Doktor, benim derdim bambaşka bir dert

gözlerimiz birbirine değmiyor gecenin iki şehrinde."

ne dirlik yapabildim.

mavzerdir dokunmalarım kirvem bilirsin

Bizi yalnızca akşamlar kucakladı,

Irmağın yasına taşıdım seni.

Sevdim bütün insanları insan yanlarını

sen denize sırtını dönen uykusuz dağlı

Yine de sevişirken

Ya benim kahrım

Var eden kendini birincisinden

Ne hasta bekler sabahı,

ceplerinde o uzun yağmuru taşıyorlar

seni ben her yerinden öperim

şiirlerimin bilmediği yerlere ve hiç kimsenin

Bacakların görünsün basma eteklerinden.

İçilmez bir sudur, altınları çalınan su.

Ayrı ayrı seyretmek çiçek açmış her dalı.

İnsan dedikleri o sahipsiz utançla

Bir testiye dokunurdum elimle

Tütünü bırakıyor, tütün neyime zarar

Ürküntü geçmiş ama erememişti huzura

susulunca tutulan çetele simsiyahtır

Maziye hiç değil, ana kırgınım

o bir kaç kelime

Sarı badanalı evlerde kazanlar kaynar

Ya şeytan, o kötü melek, sizin ruhunuzu satın alınacak kadar değerli bulur muydu?

Hayret etmiş olmalısınız, kalbim

Hayır, hiçbiri olmadı bunların.

Mutlak seveceksin beni, bundan kaçamazsın...

üşürdün kalbime...

ben içeri düştüğüm sene ikincisi başlamamıştı henüz.

Öfke çiçekleri getiren kışlarla,

Pahalı, az bulunan, çok umutla paketlenmiş ithal iğneler

Anladım artık seni sevmek yüce bir şey

Nakışlı bir çanak gibiydi.

Bu sızıdan yol bulup kapına dayanmışız

İki bakış arasında.

Bazı sinemalara gitmesi

Onurlu, güzel geleceklerin

Son ışık ol,

dedim: onun için ezberlediğim eski şiirleri de unutacağım

nice ayrılıklar

<u>Dalıp gitmiştik </u>

Yanmışsam külümden yapılan bir hisar vardır

cumartesi günleri gayri annemlerle birlikte

Diyeceğim şu ki

En son, avucumuzdan inci ve mercan düştü.

Kirpiğim uzaklarda ağlıyor

Kazanlarda sıcak aşlar pişti mi?

Ve biraz ıtri

sözün kısası yoldaşlar

Ahuların içinde sevdan akkor gibidir,

Kasaba minibüslerinde uzun yollar gidilir. Bahçıvan gelinir esnaf gidilir. Herkes kapısına yeni boncuklar asar. Cesaret de korku da bu ikircimdedir. Benim gittiğim, çamaşır iplerine serilen gölgelerdir.

mızrak aldım, çok arabesk, fazla anakronik.

Asıl vurulan benim, sen boşuna ölüyorsun.

sokağa bir ilmek gibi açılan camlarda

insan kendine çarparak parçalanınca

Talih yüzümüze gülecekti be! ..

Bu yöre ne açlıklar, kavgalar, kanlar...

Selim-i salis gibi oturacağım.

oysa unutur damla toprağa değer değmez

zulüm biter.

Bir gelincik açılır ansızın

bir karım vardı, dağ arpası saçlı, onu da aldın.

Oysa yapacak hiçbir şey kalmamıştır artık

ve firari bir sevda gibi

Çıkmalı, birine filan mı uğramalı.

yorgun kuraklığında ıslanmaya değer mi

Sein nehri, hüzünlü kızım benim.

baktım gözlerine şıçramış halkın gözleri

Bu Şehir

Sevgilim, beklemesini bilenim benim

Hep bu kadar büyük ve bu kadar güzel olmalısın

Kazanlar dolusu çorba kaynatsam sanki,

o sessiz değirmenci

Ve aynaların sığ görünümünde

Cismin sana yetmez mi? Çabuk kalbini sök, ver!

seni yitirmiş gri dönüyor sesimin yankıları

Verir diye umdunuz mu?

Ben kendimden nasıl çıktım deyecek,

dağlı ellerinde

zamana işlemediğini göreceksin

Yüzyıllarca yaşamış bir çocuk olarak.

Sanki ufacık bir şey olsa birbirimizden kaçacaktık.

Ulaşır intizarın yaldızlı sabahına,

Dalgınlığınıza gelmek istiyorum

Boşaltmak takvimden günleri

Kimse kimsenin olmasın-

<u>Seni seviyorum, seni </u><u>seviyorum </u>

Onunla paylaştıran, böldüren nedir?

Bir grev gözcüsü işyerinde

bir göl gezintisine çıkmıştır

Hepsinin üstüne

ağıyor gök kuşaklarının serinliğinde

Bir halin var gülüyorum

Tophane'de sabahçı kahvelerini öğrendiysem,

Ah O Gemide Ben de Olsaydım.

öyle çok sonlar buldum ki artık

Senden mi yoksa güz yağmurlarından mı?...

Coğrafyacı öğretmişti ekinoks diye bir şey var

Ne de bu kahpe güzellikleri

Şişede İstanbul, masada İstanbul

sanki bir gövde kocayıp vadeleniyor.

Çoskuyla çakacaklar her çiviyi, türkülerle dökecekler betonu

yalanı reddederken düşüyorum yalana

Yani bir daha borç vermeyecek,

-Rüzgardı o!- Gecenin kalbinden

Gökten gönle sükunet indi

iskelede bir lastik, az ilerde turuncu bir şamandıra,

durup dururken gözlerim dalıyordu

Bir gülüşü olsun görülmemiş kadın,

Saçlarını, gözlerini, ellerini

Savrulan saçların solgun tenime.

Yani canımı

Benim yaşıma geldiğinde.

Banyonun buzlu camı

Turgut Uyar.

Kısık lambalar gibi ışıyan gözlerine

Albümün tozunda darmadağın anılar

Sıcaklığını tanır da mısralarımdan

Çelik namlulardan hedef seçilir

seçtiklerimden çok

gökyüzünün o meşhur maviliğinde

Şarkılar daha neşeli, daha mahzun

oturduğun yerden seyrettiğin kuşlar bile ürpertiyor içini.

ham elmalar yemekten göveren dudaklarım

En hazin şarkıları dinlerim gözlerinden

Bir kere dokun

Doğmadan ölüme yöneldik gerisi yok diyenler var

resulullah orada olsaydı annemin elini tutardı derdi ki?kızım ha gayret! ?;

deli dolu yaşarken

sanki bir tohum yeşerip filizleniyor.

Dağınık saçları, hayatımızın

Ama küskün ama yalnız ama yapraksız ve uzun

Kopsun kıyamet.

Kimi gece mıhlamak gölgemizi duvara

- Denedim. Ama beceremedim. Gücüm yetmedi.

Esaretten kurtulsanız da gerçekler dökülse ortaya,

yüzün parmaklarımdan akıp kayboluyor

Dediği çıkmıyor Cahit Sıtkı'nın

Marilyn Monroe'nun fotoğrafıyla yaşayan bir ihtiyar

Saçlarınla beraber penceredeyken

Baygın kokusu iğdelerin.

Timur'ken Beyazıt'ı yenişimi?.

İyi ve kötü.

yalnız sana söylenmiş günahların

Bırakın yeniden üzüleyim

Sana mü'mindir sema; sana muhtaçtır zemin.

içten böldü bizi dünya, her kahvaltı önümde bir topal sehpa

Yolun iki yanında kalan

ve sürecek

Birer kuş kıyafetindeydiler

Kendimin ucunda

Bir saz kuşu olarak gezinen hayaletini,

Yakama iliştirdim

Çocuksun sen ve bu dünya sana göre değil

Sırtsız atmacalar çizerdim şimdi

Duygular paketlenmiş, tecime elverişli

Çiçekli elbiseleriyle yabancı kalabalık

Can veren oğullarının.

kendime başlamak farz oldu

Layık değildim

Yaz başıydı gittiğinde. Bir aşkın ilk günleriydi daha.

başlı ve sonlu bir uğraştı sanki.

Çamur duygusu veriyorum okuyana

güzelce...

bir taş kuyunun dibindeki suydu

bir adam direniyor izini bulmak için

Herkes bir yere gidiyor önünü alamıyorum

duymuyor kimse

Bir Çift Beyaz Kartal

-Geriye dönüp bakma, acıtıyor seni

Sen içerdeyken ben

Döşte bıçak yarasından

İlk şiirim, ilk kavgam,

Yoksa diretip bela denizlerine karşı

'Zaman dursun' diyeceğiniz kadar mutlu bir an için satar mısınız ruhunuzu?

Kadın erkeğe dedi ki:

sessizlikle boğulsa da sesim

N'olur ağzından başlıyarak soyunmaya

suyun söndüremediği yerlere çelenk,

Gökyüzü ve deniz yüklü gemiler

göçebe bin bir gece

Beti-benzi yeni çarktan çıkmış gibi

Son bula bu acı, bu kan, bu kıya

Bana tad, bana uyku

06.05.2020

rengarenk. Karşımda cüce bir kadınla kambur

koynunda çaresiz, çıplak

Siz aşkı ne bilirsiniz bayım

Gemiciler bile daha sarhoştur

gitmek, hep gitmek sarhoş yönlere

Bir kent bu yüzden büyürdü, dünyada

Artık beni görme rüyalarında

Ah oluyorum

Sen de karanlığın sustuğu yerde

Yeşeriyor kuşanmış bütün cesaretini

Aldanma bunlar tayfa değil

Bir anlamda 'çabuk-güzel'

Durmadan kendime bir tunç uyak aramaktan.

İçinde geç kalmışlığın çaresizliği

İç sıkıntımla çektirdiğimiz bu fotoğrafta,

Baba Beni Ona Götür

Şimdi yol ayrımındayız, bakın

yüreğini serivermek

zulüm tanır,

Şipka biberleriyle konmuş okulun camlarına

canlıların korka korka uzandıkları zemin

Şaşırdım kaldım işte

Nikbinlik

Alevlerim yıldızlara yükselirdi

sonra kapandı resmen o fasıl,

Gökyüzünde iki uçurtma başıboş

05.02.2021

güller yani, bırak birbirini yesin dursun anne

intihar mı sızıyor yorgun ayaklarına

Devrilecek sanıyorum, kımıldarsam.

Taze bir çığlığım artık bu kontra mevsiminde

Teşekkürler, böyle olduğun için!

tek başınayız.

bu şehrin yıldızları vardı.

Bu ağıt yükü çekilir elbet

Üşüdü gitti Annabel Lee

Bir şey vardı yine de, çiçekleri sulamadın

Köpekler gizli bir dağı havlar.

Anımsar mısın odamızın talan edilişini

bilirim, ayrılık aşkın annesidir, koşarak gider sıkışınca

Görsün prangalarım o doğacak günü

Söyleyemediklerini söylesende şimdi

Bir ülkeyi ya da bir insanı kurtarmak için satar mısınız ruhunuzu?

Avuç avuç alıp

rahma çağdaş terimlerle yanaşmak için

fazla kaçırmışlar yine

Niceler sultandı, kraldı, şahtı.

Gittiği her iklime sevdanı götürürken

<u>seni sevdim</u>

Kederli bir süvari ol,

Dilleri utandırır

Karıcığı kırıtarak geçerken

Aklımı zorlama karşımda durup

yalnızlık bir yükün ağırlığıdır.

-O tufan ki, çok önce kopmuştu

Yansıyan duru ışıklar gibi iyimserliği

seni severken

Usanmasız, tatlı bir bahar akşamı dinginliğinde.

Sabahı da işbaşı yapardı şafakla.

Başımıza gelmiş bir felakete, işkenceye çekilmeye, ameliyata alınmaya

Bir zaman birimiydi yanılmıyorsam.

söküp gövdesinde bir cehennem parçalamak ister insan

Biri yaşamak için

sırtımda falakası tutuklu rüzgar

Soğuktan, kırgın, parasız milyon kişi.

Elinde limonlu votkası.

Yaşanmamış çocukluğumsun anılarımda

Ne kadar dirensen de nafile

güz denizini ayıran halatlar

-sen benim sürgünümsün sophie!

<i>öbür günden önemsiz</i>

Aldığını vermeyen yıllardan korkuyorum.

Nicedir gördüğüm de yok

Yokluğunda buldum seni;

Sabah trafik

Rüveyda

Şimdi bazı akşamlar kırmızı çiçekli başımı

Senin için biçimlenirdi renklenirdi kokardı senin için

Ben yağmura deli buluta deli

Akşam erken iner mahpusaneye.

Gün doğmuş, gün batmış, ebed bizimdir

bu uyku tünelinde geçti çocukluğum.

İşte Tam Bu Saatlerinde

dudaklarına

Cennete gitmek isterdim otostopla,

köklerini sessizce bırakarak toprağa

kendimizi acıtacak bir kıyı içindir

Şimdi devleşen bir öfkenin

07.11.2020

Bütün sığınaklarda seni arıyorum, nerdesin

kazaklarından...

tadarak barutu

Kamber'i bile viran eyleyendir gözlerin

önümde binlerce çiçek

Göremedik sıkıntısız yaşandığını,

Burası dünya

artık hiç bir şey eskisi gibi değil.

acı bir uyku hapı kadar etkisiz

Bende çıkar güneş aydınlığa

umutsuz şarkılarla avutulduğun yeter

Biz şimdi yan yana geliyoruz ve çoğalıyoruz

Namuslu, genç ellerinle.

Söylenmemiş hikayem var gönlümde

Füsun...

Bir halin var düşünüyorum

Altın bileziklerle dolu bileklerin

en güzel zamanında, aşkın ve hayatın

İnsan kendini

Yağmur Güzeli

İçinde yaşanmaz bir dünyada yaşıyorum.

büyük kız kanepede bu ara

Deniz Heykel Tutmaz

düşün ki o an

Sana gözlerini açma demiştim.

Ben ceketimden kayarım

özellikle acımamıza

bütün pencerelerde bekleyen benim,

Terli telaşıyla yarışa yelteniyor.

Kapının arkasında yokum demiştim

İnsan bekler...

ölmüş bütün babaları suçluyorum. babalarla

gözleri bir çağla çekirdeği gibi beyaz ve kocamansa o zaman

bedenimde çıban çıban ağrılar

Bir gün bir kara gölge görürsen gözlerimde

denizler dalgalar az mı yangınlar bulutlar

Kendi hayatımıza rastlamadık.

Dostum dostum güzel dostum

Sevgilim senin de geçer zamanın,

Bıraktın Beni

tehlikeye büyür sakalları

"Sen eskiden hiç kendinden"

Benim yanan yüzümden

beyaz ince bir şey diyorum

ağzı açık bir gülü

Gıcırdaya gıcırdaya dolaştım şehri

Düşer üstüme.

bir kapalı kutuda ikimiz

Bir de içime

Kehkeşanlara kaçmış eski güneşleri an!

Seslerin, sessizliği

kıpkırmızı bir duygu olarak

Bir gün en yalnız saatinde

yaşamak bir yerde nasıl çekilmez olur?

Ne vakit bir yaşamak düşünsem

Tablosunu yapardım yıkılan her kulenin,

çıkardığım çirkin sesleri duyuyor musun

yere düşen defterden görünür:

Düşünceyle şekerlendirilmeden

Yusuf'un güzelliği

Bulutlar dağlarda örgütleniyor

Bir değil yüzlerce feryat

Yenilgi, yenilgim, benim parlak kılıcım

böyle bir ordu

giderim

sevinç şarkılarına başladığımda

Seni her özlediğimde sevgilim,

bir bardak şarapta kayboluyordum

Özlemek dostluktandır

dedim: gelmeyecek

Dünyada bir tek insanın bile

Senin değil miyiz hepimiz

Sicim yağmur taklidi

Ve hayat böylece akıp durdu işte, akıp duruyor

kırılan bardakları elbiselerin ve çocukları

dudaklarımdan tuz kervanları yürürdü.

Bir asa kes bana, ihtiyar ağaç!

Şimdi saat sensizin ertesi

çünkü herkesin hüznü kocaman, aşkları dalgın

İstanbul'da minarelerin lirik olduğunu köprülerinse

yüzünü yıkamamışsın, dünkü kavganın izi duruyor

Hınçlarını gömmektedir içine yerin.

Bir gün baksam ki gelmişsin...

Bu dünya sevenlere bir tuzaktır Ruknettin!

Sürprizlerin ardı arkası kesilmez. Zordur anlamak onları. Benzemek

gözlerin şehirden yeni ayrılmış

Sesin nerde kaldı, her günkü sesin,

Karaya çıktı tayfalarım uykulu.

Taa şafakları

aynada ölü bir yüzün,

Taşlarda parçalanıp dağılan suların

neresinden bakılırsa bakılsın,

Şimdi sen kalkıp gidiyorsun. Git

Evde kapanıp kaldın mı?

Ah yenilginin yorgun kısrağı

biraz biraz anlıyorum ki,

-baharı beklemeye benzer-

Açsanıza kırkıncı odayı yağmurlu bir gecede

-Chagal hepimizin abisi

adları değiştirilen parkları

Ölü karanlıklar uyandı..

Ruhum kan kaybederken nasıl tutarım seni şimdi deniz gibi,

Bir sigara dumanına uzanır gibi usulca

Kalbim küs oysa, kalbim yalnız bir kovboy

kendi belirsiz sahillerinde amaçsız gezintilerle avunmaya kalkmamış olsaydın eğer..

Ağıtlar sürgünler ve muhbir suretleri

tepeden tırnağa buz kesiyordu yalnızlık.

nazar kıl; ferahlasın; kavruluyor yüreğim

Unutma Ki

Ferahlasam, pencereyi açsam.

12.09.2018

biliyorum yük de değil türlü hileyle saklanmayacak olan bu delil

bir kadın seni seviyorsa uyumadan önce dua ediyordur senin adınla başlayan dualar ve biten senin adınla onu susturma!

Unutsam eşyanın gürültüsünü, nesnelerin dünyasında

kış geçti, öksürük haplarıyla

Yüreklerimiz acıyla dövüle dövüle

Bu ılık saçlar, bu gözler; fakat her şeyden önce

üç kırmızı karanfil yolladı bana hapishaneye yoldaşlar 1948

Aşkla Sana

perdeye düşen bıçağın titrediği yumruk gibi

"Git!" demişse deli yürek

Sizin için... Senin için hiçbir fedakarlıktan kaçınmadıklarını söyledikten

Dünya sinek avcıları örgütünde yerin başta

Denize karşı çığlık o, taşlar arasında,

Etme gel,

Ara sıra gıcıklaşırdın ama inan ki,

Sen bilmesende Allah bilyor

Seni Seviyorum, hem de delice!

sağnak sağnak boşaldın çorak topraklarıma

Kötü tarif edilmiş

<i>yaşlı bir ağaç olsan, çırılçıplak bir ağaç</i>

bütün iş Tahirle Zühre olabilmekte

suskunluğu dil edindim

Yalnızlığın sesinden bir resim yaptım

Önce buğulu sonra cam gibi parlak sonra buğulu yine

Delicesine içmek

Sevdiğini bilirim uykuyu doyasıya

Yağmur bir daktilo kız kadar hızlı

uzaklarsa çocuğu gösterir.

birlikte yürümenin coşkusu,

Yakın olsun isterim

Her şeyin, hiçbir şeyin yolculuğu.

Aşkını hep bir kurtuluş yolu sanmıştım..

Sıcak dudaklarında yok

eller temizlenecektir

ne güzeldin, uzayan hep uzayan ellerin vardı

bir çiçeğe uzanırken utandığını görsem

Sessiz bir onay, mütebessim bir baş eğiş

Adın ölmezlendi bir ağız da benden geçerek

Ve tadın bir yılanın en öldürücü zehrini

Seçkin bir kimse değilim

Delik deşik, param parça

Somurtuş ki bıçak, nara ki tokat;

Saçları dumanlı bir geçit sanki, dudakları lal

ya da susmandır

İstanbul'da gül kokusu yayılan

Sunulan şarabı çekinmeden içeceğiz

Seni seviyorum

Yalnızlığı şu son kıyısını da atla

güneşe varamayanlar

Ard- arda kaç zemheri,

Fiyakalı ışıklar yanıyor reklam panolarında

yenikapı'da bir tren vardı

ne güzel uyurduk biz kavgasız gürültüsüz

kendi anlarının sen tenine

Mendiline aşk düşer kar bakışlı dağlarda

Nabüyün ya...

Kırmak için kristalini hayatın ve şiirin

kimsesizim, dalsızım, duraksızım şimdi

Sonra dirilt kendinle

Fosforlu sesi kabarık ve ıssız.

Rengi solmuştu tüm çiçeklerin

Öyle yüce gönüllü ki herkes, kimse dehasını esirgemiyor.

Pencerene vuran benim.

tam hissizlik başlangıcı

Bir gizli mutluluk sızardı

Bir Eflatun Menekşe

Saçlarıma sinmiş bu çiğ kolonya

basacağınız yeri;

Kötü şey uzakta olmak

ayaklarım donukladı gelgelelim

Kendini iyileştiren bir yara gibi..

seni istiyorum ve biliyorum

beni sevmek zorunda değilsin

Kalmıştır yüzlerce yıl uzakta

Açan olmadı, içerden bir kıpırtı

Kekremsi bir tadı vardır gözyaşının,

Sesimi cılız, rüzgarımı yelkensiz

<u>ihtilaller yaparım gözlerine dalar da.</u>

Geceleri bir başıma yıldızları bekledim

Aynı suyun lezzeti dudaklarında

Bir de belini örterim

Ama Allah bilir ya, ne saklıyayım

Sevda suya karışır, sızar kan dağlarına

Yaprak ol...

Ruslar neden yürüyorlar Berlin'e?

Hayat bir yerinden keser de yaşatır bizi

Sen yüzünde Akdeniz memnunluğu sen Truvalı Helen

Bu firuze özgürlük yalnız senin olacak

dur küfretme. zalimler de allah?a dahil!

Baksam sevişirler şimdi ve salıncak kurarlar

bütün vadilere indik bir kez öpüşmek için

Doğduğumuz şüpheyle öldüğümüz şüphe arasına gerilmiş

Hepimiz çocuklar gibi korkuyorduk.

bu sonsuz yelpazenin? Uzaktın şimdiki gibi.

Oynak türkülere benziyen yürüyüşünle

uzak kentlerdeki kardeşlere

limandan bir gemi giderdi

Bakarsam gözlerine sevgi dolu

kanımı

nasıl insan kalınır

bu tül ve ahşap sefadan beni azad bil.

neyi hatırlatır benim sana uzak bir bakışım

bir ıssızda, katar katar gece taşları.

güçsüzken de

Gözüne mil çekilmiş bir ama gibi evler.

bu belki sevmektir bir yerde, belki unutamamak

Dün annemin aynasına bir boyunbağı astım

sen kaç yılın aynalı dolapları

titreyen, korkak ibresiyle bu pusula

denizin yeşilinden süzdüğüm balık

İki yıldızdı ellerin görülmedik

siz mutlu son, hile yapabilirsiniz

nasıl fener yapıp kemiklerimizden, tütsüleriz

işte iğrentim yayılıyor derim, işte sırtlanlar soluyor ellerimde

Bir kere olsun seslen yürekten

Üç cin tarafından yedi yaşında

hani kendinizden bile sakladığınız,

Ateşi karı tüfeği çeksem

Ansızın çıkan rüzgara,

İki beyaz ırmak bacakların aynada

Kapanıyor yüzüme aralanan kapılar,

ölsem eksiksiz ölürdüm

Yol boyunca yapraklarda oluştu

adettir diye değil, sevdim diyedir

BİLMEK, BİLMEK, BİLMEK İSTEMİ

yalnız doruklarda

haykırışlarımla burabilseydim bulutları

Gerçeğini şimdi bile bilmediğim

Bazan öyle günlerim oluyor ki, Elagözlüm,

Kara bir lanete doluyor aysularında

gerçeğini bir adım bile, bu yüzden sıkıntı verir zaman, kısa kalır,

Bırakmayayım, gitmesinler bari maviş anne

nereye bir kucak dolusu

yazmadılar nedense.

Rahat olmak.

Bulutlar gökyüzünün yükü müdür, süsü müdür?

Aysel git başımdan ben sana göre değilim,

<u>Sadakatten mest oldukları </u>

Sonra birden güneş çıkar o bulanıklık geçer

Karşılaştığımız zamanlarda.

Susmaktı demek odalar, unutulan lambalar...

bir haftada yaza yaza tükeniverdi.

An Gelir

<u>Çaresizliğin, ümitsizliğin türküsü</u>

''Yıkılmıştır bildiklerim;

Beni tutmayın bozarım bu kirli numaranızı

Güzelce..

Nikahını harikulade bir bahçede

Hala yazıon be üstad

tenimin olanca ağırlığı yok oldu.

<u>Bir çığlık düşse sulara </u>

belki kurdu kuşu ürküttük

<i>Birbirine vuruyor herkesten saklı,</i>

Bir limanda bulsam kendimi.

tüm varlığım benim, karanlık bir ayettir

çiçek alıp eve götürüyoruz

Kafam karışık ama

çocukların körebesi olacaktı

Akşam oldu mu?

Bunca yıkılmış dağlar üstüne

Ardımdan gelenler ırgalamaz

Adını yazsana dudaklarıma

parayla ölçülür mü ya?

yazarız duvarlara fırtınalı yazılar.

o bana gülümserdi ben ona derdim ki, anam babam yoluna feda olsun ey

Yine gözlerim açık.

zaaflarına bir gece

ve bir gün elbette yıldızları sayacağım

ben sana güldüm

Gölgeler buğulu, derin;

bedenime dar gelen bedenini...

sonsuzluğa bitişen arzunun kanında

Gün, gece.

sararken bir başına eski güneş

Ey tutulmıyan vaitler, ey sonsuz muhakkak yalan,

Camdan papuçlarım kırık..

unutma diyorum ama sen anla,

Bilinmeyen bir şehre, uzaklara, ağır bir hastaya,

derimi yalayarak geçen mevsim

Elmadaki mayhoşluk

onları oldukları yerde

<u>Bir umudum sende,</u>

bulvar durağında düşeceğim

memelerini bana sıkıca bastırdığın

Sönmeyen yanı var mı dünyanın...

'' Bu akşam değil bir başka akşam seni alıp bir kocaman şehre göyüreceğim:

Gizlenen mermere taşıdım seni.

boşver hipokrat amca

İnce bakışlı bir barbar olarak

Sigaramda duman duman

gözlerime vuracak

erzurum garında, banklar üstünde

Sesini sesimin üstüne koyma

denizin bittiği yerde başlayan göğün mavisine inanırdım

<u>Adı ferhat mıydı neydi </u>

kim giydirir başıma tacını nihayetin

çıldırasıya sevilen,

Gittikçe esmerleşen kalbim.

Neden mutsuzluğa ulaşmak için muhakkak şeytanın pelerinine sürtünmek gerekiyor? Ve neden şeytan bir mutlu an karşılığında hemen ruhumuzu almak istiyor?

Çocuklar doğururdu

Artık yağmur sonraları toprak kokmak yok

tayinler imzaya girecek

Kanepede yattım

dediler: "Bu gökyüzü bize yeter!

Düğüm düğüm aklından geçenleri

Ne mi bugün? Perşembe.

Bir çocuk denli rahat ve sıcak

Bu ıslıkla uzayan, dönen kıvrılan yollar,

ne kadar çoktu yaşadığımızda.

Sonra yüreğimi bir kara sevda tutar

Konuşsam Sessizlik, Gitsem Ayrılık

Mevsimi Kaybetmiş Rüzgar

adımlarının önünde düşlediğin

ve mükemmel tozu yazacağım

çünkü nasıl birşey biliyorum itin taştan korkması

Ne vardı

Günahıma girmeden, katilim olmadan git!

Çoktan senin olmayan ne sevgi sağlarsın ki?

sana bakan gözler hala üstüne titriyor.

08.01.2021

öfkeyle umutsuzluk, acıyla ölüm

Beni taşı, bitin olayım, kölen olayım

bu değil ki suyun rengi

Kolaysa esirgeme

buralara

ne kadar genişti dünya gövdemin içinde. iddiam yoktu

kar, örtemeye kalkışır gökkuşağını,

ki seni sorgulamamasını nasıl beklerim?!..

Ellerine ayaklarına saçlarına

Bak Suat Sayın söylüyor cızırtılı plaktan:

keser yolumu

Sen benimle hiç olmadın ki.

Seheryeli çık dağlara

sisler bulvarı öksüz ben öksüzüm

Kim demiyorum kim olursa olsun

Yatkın bulmaz güzel kelimesiyle anlatmaya.

Yazdan kışa girerken ve kıştan çıkarken

o kadar bağlandım ki

Birlikte kışlıkları naftalinleyecektik.

Sesinle ölümü ürkütmüş terletmişsin

İçimde damla damla bir korku birikiyor;

Soluğu kesen ağulayan ormanlarında

ben, yeri ve göğü şölene çeviren ozan

Vecd içinde başı dik, hayalini sürükler.

bir kadın seni seviyorsa kokuna doyamayacağını bile bile koklayarak omzundan öpmüştür seni..

sığ ilişkileri günlerin

yitirirsem "İnsan"lardan

rüzgardan koruduğum,

sen sen ol o kadını satma!

çünkü gülüşün eştir

Bakışların konuşur, kilitlense de dudakların.

Ah Roza...

babamın teni durulmaz bir rüzgar

takvimsiz, saatsiz vakitlerde

Seni beklediğim kadar.

<i>Vuslat renginde</i>

Hafif kanlı Chevrolet'ler, hırslı Pontiac'lar, kıranta Buick'ler

Damların üzerinde kuşlar daha rahatlar

her insan kendi tarihiyle başbaşa

Çatlar mıydı bu yürek kahrından kıyamadık.

Veysel'i toprakla yüceltmişiz...

İnsan böyle yalnız mı kalır

Ah Tanrım!

ve odur ki büyüklük

Sen ne getirdin bana çocukluğundan?

Çekip gitse miydim?

göz yaşlarını

şu faydasız çamurdum anne...

Doğrulunca boyutlar yüz ölçümleri yüzlerim

Mahkumlar yargılıyor; hakimler mahkum şimdi,

Şimdi bir düşünün, kaç kadını değil bir kadını tanıyabildiniz mi bugüne değin?

Sen kıvrıl, ben gideyim, Son Peygamber Kılavuz!

Ki her gelişinde

<i>Bana baktın üzerinden belleğin</i>

Yol yakınken dönen hikayeler biriksin

Üstüme yağmurlar yağacak

Kurşun yemişim, sürgün yemişim

Benim alnıma yazıldın

beyaz bembeyaz tabiatımla

Ne kadar suysa bir su

özlemekten,

<u>gözlerimi kamaştırıyor ışığın</u>

böyle mi biter aşklar

Sivas'ta Ulu Camii avlusunda çocuklar

Dudaklarında, dudaklarının

13.09.2020

varlığın ve yokluğun ölümüdür baharın

bir daha örülmemek üzre? Tanrı mı, yoksa rüzgar mı

İnsan hep birşey umar bekler

Alları sürüpte masum yüzüne

ben fazla yemesem diyorum baylar yani

Kameraya bakıp kalabalık şeyler söylemek ve gülümsemekle meşgulüz şu an

Ölüm Allahın emri ne denir

eylesin neyleyecekse şehrin insanı

kimi zaman başka şiirlerin gövdelerinde

Bir yağmur damlası olup

Kaç yaşındayım sahi saymadım, bilmiyorum!

Son geleni bekler gibi seni beklemek

aşklarımı büyük kemanlarla çizdiler

hercai mevsimlerin yalnızlığını

değil sonsuz girdiçıktısına yaşamaların

Koşar küpeşteme saçsız sakalsız...

Hüsnü Yusuf kaçırılacak çünkü

- Haklısın. O zaman gelmiyorsun benimle?

Kaybolan geceye yolunu gösteren şamdan

Gün ışığı bir gün olsun

Ma-cera rüzgarına kaptırarak başımı

duymak istediklerimi söylemiyorsun hiç

çünkü kanları, kanları, kanları hatırlarım

ince işlemeli sözler yazdım?

Bulutlara rüzgara asarım suretini her akşam

Bense dalgın bakıyordum, boşuna

kimse tarafında alkışlanmayan bir meziyetse bu

Şimdi uzakta.

insan deli olur..

dünyadan ve dünyayla sana sığınırım

Kör kuyular kadar ışıdı yeryüzü

Nasıl olurmuş göze almak

Bilmem bu yanardağ ne biçim korla tutuştu?

evet salaş yalvarmanın korkusunda talan

Senin sevdaların, üç günlük masal,

Çınçınlı hamam

Aman umutsuz bir yer olmasın!

yani durum son vapuru kaçırmak kadar tehlikeli

gözlerimi indirdim, açıklamak istemiyordum.

Durmadan çoğalıyor faili meçhul cinayetler

Yurtsuz soluğuna; zamansa yelkeni

odadan, ağlamaklı, sonsuz küskün sesler gelirdi; bıktım artık, bıktım, usandım

Onun gözlerini satılan çarşılarda

haydarpaşadan binip kurtalanda

Kollarımın

Gökler niye yazmamış gözlerinin çağını

görünmez camlara mı çarptım

gözlerimi öpsen,

Bahane cemal

Senden öncesi öyle uzak ki anıları bile değişiyor sanki

orası şapkalar yüklü bir vagondur,

Kutsal kederler içinde seninleyim artık

O olmasaydı, onlar olmasaydı

kurşunlar sıktılar alnıma

Olmuş dünya sezmekteyim,

Altımda beni hep yutmaya çağladı nehir

Gökyüzü mavidir benimkinden,

Köprüler ve yollar tahviller senetler hükmünde

İçimde İstanbul çalkanırken bozbulanık çeşme

gör beni

Ölümüm evlere yas.

Körsem,

orada kaldı

doğudan batıya bir güz halinde

kahır yüklü ağır bir tren gibiyim

ve parafin kulaklarını acıtan

Büyük bir kulak çınlıyor içimdeki.

Sen, sen masallar okurken daha,

Dayanılmaz değildir hiçbir ayrılık

hatta sevda yüzünden ölmek de ayıp değil,

ya işte öyle palyaço

Olacak olan olur derler, kestiremem bir türlü

Bir ağlamaklı şiir dizesi

Onca kapı onca duvar içinde bulur aynasını.

Yeni şiirler tasarlıyorum..

Buz tutmuş Kuzey denizinin

yaşayabilirler diye inanırdım... O kasvetli görgü kuralları kitabına rağmen

eski prof hocalarla

eğer sisler bulvarı olmasa

Resimler: cezaevleri

Kavruk ve çatlaktı dudaklarımın toprakları.

Ve elleri öyle büyük işler için

Kınalı keklik olsan da vurmayacağım seni;

İlk kundağın

ben orada olsaydım annemin elini tutardım ve derdim ki?anneciğim ölmesen?

rüyalarındaki canavarlardan sonra

Belki de hatırladıklarımızdan ziyade unuttuklarımızı taşıyoruz

Bakacaksın,

Çaldı Şivekar bir daha

bu hasret, bu hicran zelzelesinde

yaşam belki de o tıkalı andır,

Borodino savaş alanında Andırey'in sırtüstü seyrettiği gök kubbe

Kalbim! Neden ben?

son damla suyum..

Birileri mutsuzsa, mutsuzlara nergis yolla,

sıcacık mısralar okudumsa yunus' dan

Bu şiiri ne olur okumayın

Sen kuşanıp sevgiyi

deli rüzgar, çıplak suyun rahminde

Kolay mı? İlk göz ağrısı.

Su üstünde kıpırdanıyor

Önce korkacaksın eski acılara yakalanmaktan

Kederle mutluluk yan yana.

ilk defa büyü yapabilmiştim ben sizinle o kadar güzel olmuştum ki siz de

Ben susarak ayrılıyorum

Beyaz bir gül

Gemiler

Bir sonbahar, bir sabah ve bir yağmur olacak

Kabzasında bir dirhem gümüş de ben olsaydım.

Hilesiz ve çıplak

yanından geçen küheylanların

ni söyler maltada biri,

Mor ve pembe konuştum karanlıkla

Yanlış ve Yabancı

Bilmez misin, atından ayrı düşen bir vezir

Ama neden şimdi kopup gelsin yıldırımlar!

Biliyorum Sana Giden Yollar

Aşka cesaretimiz yoksa

Bir gül olmakla açıkladım bencilliğimi.

Beni ele veren hicabımdır hep

şiir yazdırmadınız bana şiirime döndüm sana döndüm

Hasarlı bir Hayat- 1958 model

ama tükürüyorum burada hepsini

Barış bir boşluktur gözlerimde.

Aynı duygu uyanıyor kalbimizde.

bir dostun vurulduğu gün

Yorgun çizgileri alnında uykusuzluğun

tüllere sarılmış mor bir karadağ tabancasıyla

Seni ne kadar çok seviyorum

Dağ suları gibi serin

tükenmez mihnetler çektim,

Ay Dolandı Ardıçlığı

Zeytin ağaçları, söğüt gölgesi

kalbimden geçen nehir

Her defasında hayallerimi yıkan,

Yokluğunda böyle oldum.

evet yangın

Bir ağacı büyütüyorum her yerimle

hadi git yeni şehirler yık kalbimize bu aşktan

Kitap yakanlar eksilmiyor, şu uçuşup duran

Bir zevk duyulmaz oldu, buranın rüzgarlarından

Bunlar da ellerimiz

artık hiçbir şey anlatılmasın

Güneşi Yakanların Selamı

Doruklara çekilen büyülü doruklara

Bana Baktın Gözlerinle

yolumuzu gözleyen

"kutsal yenilgi!.. şimdiki.

Ormanlara ormanlara yüzünün sesi

Efeler diyarına çevirirdim yüzünü

Konuşsam sessizlik/ gitsem ayrılık...

kendi zamanına muhtaç

Biliyorsun; seni beklemekten sıkılmıyorum;

fıskıyeler upuzun,

bence senin yüzünden hep.

susuyor yeşil.

Savrulmuş Kelimeler

biraz da sabah sisi

uykusunu bölen derin arzudan.

Bin taksir

sen haldun tanerin duvar dibiydin, ben bodrum katta öğrenci evi

feryadıma gök bile bigane değil şimdi

Yat borusu baştan aşağı hüzün çalardı

ah bu söyleyemediğim işkencesi hiç geçmeyen zamanın

İzinliydim nasıl olsa dezavantajı bol şiirler yazmaya

Kalbim hüzün ve kedere...

ölümledir sabrımı zamanın kıskacından hidayete vardıracak olan dehliz

Unutulmuş güzel şarkılar için

Van Gogh'u korkutan mevsimsel kangrenimi okşuyordum

Tren durunca inip dolaştın biraz

gözlerin kimbilir ne kadar sürdü?

çekiyor altımdan nemli döşeğimi

güller güller güller dolusu,

durgunsun, suyum bulanık

Ben bir yaban atıyım

Valentina Tereşkova

bir çukur solumda, bir taş sağımda

Kaç gelinin alnında kaç yumurta kırdık biz

onlar da bize isim takardı

Bir bakıyorum cama da iki güvercin konuyor iyi mi,

en sınırlı olandırlar ve hiçbir sınır tanımaz

Köfte güzel olmuş saçın yakışmış

Amatör bir şairim. Şiir seven, romantizmden hoşlanan bir kız arkadaş arıyorum. İlgilenenlerle yazışabiliriz;)

Çocuk oldum bir daha, ağladım.

fedakarlığımı anlıyorsun :

ayışığı denizle kendini sürdürür

siner kan,

hiç kimse beni anlıyamazdı

ya da kusursuz

bütün bunlar kıyamet

Herkesle birlikte olduğumuz

olmuştu güvercinler aptallaşmıştı ben ömrüm boyunca büyüye meyleden ben

Senden uzak olan her şey...

son sigara yudum yudum paylaşılmasaydı eğer..

içten içe esiyor

Ne bu kurumuş nehir; gözyaşım

Hiç mi hiç düşünmüyor.

İniyorum kulelerinden katil

çünkü senin de bir ütopyan varsa,

Sonra tüm denizler çekilir

Ve aşkım, seni her özlediğimde,

14.11.2020

sonra başka mecburiyetler

Boşver yüzyirmisekiz

Öyle severekten gideceğim ki,

kuş uzuyor dizelerde

ay, ışığını çekerken sinesine,

... halde

En az bin yılda arayıp bulduğum

Umudun mahmuzu yavaşça dokunsa şaha kalkardın.

ve kalbim yorgun düşen.

Ama bir iriminde aklının

Sezar'ın Kleopatra'yla yattığı ilk gece karşılığında mı, Lenin'in Moskova'ya girdiği an karşılığında mı, Arşimed'in 'Evraka' diye bağırdığı an karşılığında mı, Joyce'un 'Ulysses' romanının son satırını da düzeltip kalemini bıraktığı an karşılığında mı, Mark Spitz'in olimpiyatlarda yedinci altınını da boynuna taktığı an karşılığında mı?

ne güzel şey sivil denmesi çıplağa

içime bir gardiyan kaçmış gibi ben

denizleri sulardım tozmasın diye deniz

salonlar piyasalar sanat-sevicileri

Gözlerin Düşer Aklıma

Bir de intiharını ihtiyarlığımın

Ellerim yordamlarını yitirmişti üstelik

yeniden ve <u>yeniden.</u>

konuşkanız.

Boylu bir manastır boyunca yüzümü

Üç cin

ama sen de beraber.

Taşlara gelince hamam taşlarına

sesleri hiç duyulmayan dostlar

İşte o, insanın bir yerde, aşka boyun eğmesi

bitmeden masalımın, korkulara sürüldüm.

uğrunda ölünecekleri mi gömüyoruz güneşin battığı yere!

Sana kirpiklerimde takılı son bakışlarını vereceğim.

arasında.

26.09.2020

Ey! bir daha, bir daha yalan söyleyen

Ulu ağaçlardan sığırcıkların çığlık çığlığa kanat çırparak

Öğrenmişti cinlerden yüzlerce hüner

Korkma, yokuşlarda yormayacağım seni;

Seni saran aşkların farkındasın, şiirlerle.

Bak bütün rüyalarım nur içinde

adlarını unutan korsanlar gibiydik

Bir kere Menemen'den

Bir bebeğin secdeye uzanırken elleri,

Ellere nesi?

ve herkes onun el değmedik yerleri olduğunu sanıyor.

bir başka kalpteki yerin kadardı hayat.

her yer aynıydı

Ayrılık başlayınca ben biterdim

suyun sonu ilerde

Moskof?un oltası..

dilinde kelimeler silerek bilmeyerek bişeyler söylüyordu

Döndüğünde eksik, noksan bir şeyler başlamıştı.

yararak eşyanın direncini

Siyaha boyanınca, kanatlanır mı yürek

yeşereceğim, biliyorum, biliyorum, biliyorum

Sana ya da kardeşine... Tesadüfen dünyaya geldiğinizi... Beklenmedik bir misafir

Bugünse ateş altındayım,

sevişmiştik, erimiştik kaynar sulara.

en en güzeli, en gürü bütün çeşmelerin

duvardaki saat duracaktı

şu gülüş,

İşte ben hep böyle bildiğin gibi:

Her gün yepyeni rüyalarla ödenebilen bir ceza bu.

Su desem, kırılırım

Zaten dünya öyle dünya ki kim kime

sabahın köşesinde

29.11.2020

28.10.2018

Siz yüzükler içindeki kan

olduğun gibi gel, süslenmek için uğraşma

Bir çağ bitecek, biri başlayacak.

gülümsemeyle susan tozlu safiri. ey bir nilüferin ardından

İnsanın zamana karşı biricik şansıdır aşk

gitarın ve şarabın esrikliğinde tenine sığınan

Kapımın ecelin soğuk elleri,

erik ağacı gibi kuşkusuz ve kaygısız

yalnızlık hadi gidelim?dir çoğu kez,

Benim kalbim bir ıslahevidir doktor.

bütün tanıkları yok etmek için

Adam ile tabancası birleşecek.

Aynanın önünde durdum

Arkadaşlar ısrar etti,

İnsan bir resmin içine

ama tıpkı diğerlerinin uçuşan saçlarımı delil gösterip

Sen yaktın da ben yanmadım mı?

Su içtiğim ellerden

Anlardın, ve hiç gitmezdin, değil mi

bir kucak sadece umursamaz ve bezgin değil

Vakit var daha

güzel olan her şeyi

İniltiler geliyor doğudan ve batıdan,

Karnıma dayayarak titreyen dizlerimi

Atlayıp gidiyorum.

Gözlerimin simsiyah kadehi

umutlu sakinlikleri

Benim ömrümsün sen, onurum, geleceğim

nasıl olsa beni de çağıracaktı!

Kendi yaşıma geldiğimde

Hayret verici tüm bulmacalar

Kustum, öz ağzımdan kafatasımı.

yitik bir gecenin ıssız sularındaki uçuk hayallere benzerler biraz

hayata bakmak için pencerelerden

dinler gibi dudakları kapalı bir ağzı.

akdeniz gözlerinin damlasıydı o akşam..

arkadaşlar için bir şarkı: ninna nanna: dünya

Kar Yağışı

nihavendine memnu gülümseyen canların

içimde sonbahardan başka bahar kalmadı"

kimse bölemeyecek ve kalbimiz

Izdırap taşırım belki,

Biri sen ol maviş anne, biri ben.

ama yaşam bir sevgiliyse eğer, yine de

Demiştin de hayat ölü bir bıldırcın gibi

elli metre ileri git, sağa dön ve

süzülen bulutundan parmaklarının

Söz ve Aldanış

Ya sen bana fazla geldin

sevdayı kız kulesi'nden

ve yüceltilecektir bir mavide.

sevgilim sen sakla bir kaçağı

Hiç aldırmadan benim esmer sevdama

kırmızı bir elmayı. soysam

Nasıl doluyor ağzına kadar uyku şarabıyla

Ne ipek eller beni okşadı, göğse taktı...

Beni bir sutyen lastiğiyle asın.

Düşürmüşsün beni sensizliğine

Güzel beyaz bir tay doğururdu her sene hafızam

duvarını, tavanını, geçmişi

hapishanelerde dediniz yerimiz var münhal

ve haylaz suyundan öpsem küskün

çocukların üstüne

nağmelerin ateşinde parlayan

Yükselişine bak hasretin,

üçüncü boyutumu yitirdim

Neler gelmez ki insanın aklına

27.12.2020

asi yürüyüşlü sözcükler seçtim?

savrulan balyoz

<i>kırdaki atların</i>

İstek

<u>başını omzuma yasla</u>

Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız

çoğunluk gidemiyor adını bile duymamış operanın

Karanlıklarda açan çiçeklerin

neydi söğüt gölgesinde gülümsemek

Sana, Bana, Vatanıma, Ülkemin İnsanlarına Dair

İçerde üç beş kişi

Bense bugünmüş gibi utanırım

Göğsünün köpüren pınarlarından

Bir söylentiyle büyütülür herkes: "Gündönümü

yakalamak en uzak yıldızları

fırlattık attık bu türküyü,

gibi taşıyanlar!

çorapsız da basıyorum artık yere.

dem tutsun ruhum ateşinle

Tamamladım ömrümü dünyanızda, insanlar!

Yeni bir başlangıçla bitecek ömru&amp;#776;mu&amp;#776;z.

Kendine iyi bak içme her gece

pamuk gibiydi, bembeyazdı ekmek

Bir varken bir yok oldu,

Keçiler'i, Kömürler'i, Eloğlu'yu, Narlı'yı aradın aşağılarda

adını ezberleyemediğim gürültünün arasından,

bir dağ ateşi başında bir gece

Bir yaz boğup bir sonbahar harcayıp

seni sevdiğim o rüya beldesinde

tanıyan yoktur aralarında

Celladından beklenen bir zalim merhamet

Akın var

Hep okşansın diz çökülsün hep

ortaçağ kentlerinden geçiyoruz dönüşte

Sevgileri güneşte çekmiş, ruhları eprimiş

Bir gün anlarsın hayal kurmayı;

Hiç bir ana kızına bu kadar düşkün olmaz.

Sevgilim Ben Şimdi

katedralin duvarına sinmiş frollo kadar ürkek

Haran'a açılan balıklı göl

Senden sadece beni sevmeni istiyorum.

denizler adına ne duymuşsa

Seher vakti dağıt saçlarını yüzüme

saygımız ki bir kuşun yarası kadar derin

Deli dolu akan nehirlerden tas tas sular içtik

zafran. kömür bir kuşun gözlerinden çalındı,

korkulur o kuş yüklü iniltilerden

ışığı, baharı,

Hiçbir mektup artık beni, ikna etmiyor hayata

Ben ölürsem maviş anne, mutsuza kim bakacak?

Ortasında yüzmekteyim.

Büyük bir şaşkınlık kaldı o fırtınalı günlerden

Yerle bir eyledim taç ile tahtı

160 kilometre giderken öpüşmesi...

ciğerlerimin çırpınmasını beklemiyorum her defasında

Hayatınızda olmayan birini hayatınıza almak,

Böylece kurulmuş bebek olunabilirdi

?bana ellerini ver? diyen rüzgarın uğultusunda

Güneş ve ay yerli yerinde duruyorken

upuzun bir mesafeyle yeniden sokulmak için

düşman dağıldı dedikleri bir anda

kendi kalbimle zamanım arasındaki sarkaç

Ne de büsbütün dışında;

Sert ve iri göğüslerle

elin, ayağın kalbin yoruldu mu?

Çünkü, çamur içinde kalan çıplak ayaklarını

Kim eşiğinden çıktı da dışarı

Melekler sağnak sağnak gülümser maveradan,

her nameti, bütün gürlükleri, hep kurtuluş sebeplerini

Ne suların ibrişimi ne gökyüzü ne rüzgar

sokaklar yorulur uykuya varıp gelirler

insanın kendinden bile derin

kan kadar sıcak,

"Şivekarım! Şivekarım!"

Güvenilen dağlara kar yağdı birer birer,

matem gözlerini terkediyorum

Yoksa daha önceden sattınız mı?

Ve ardından susulurdu mutlaka.

Konuşmak istiyorum, konuşamıyorum

biliyorum!

Bırakmaz olur kuşlarını ülkeler,

Işıkları, ışıklar içinde gölge masalı insanları

güz biter sular köpürür de

Göklerden aydındır gözlerin bir yaş belirince

Gittiler akşam olmadan ortalık karardı

Kiramı ödedim pijamalarımı giydim

Kar değil, gökyüzünden yağan beyaz ölümdü...

Unutmak?

gün geldi paylaşıldı acılar

sokakta halı yıkıyor hala çingeneler

biri Asya'da biterken sözgelişi, Şili'de öbürkü başlar

içimi büsbütün yıldız basar

Evlenmişti ve görünüşte mutlu

tam mevsimlerden söz açıyorum, o yok diyor

Perdeler gömlek değiştiren yılanlar gibi

üzme kendini bu kadar

Cinlerin

Sevdiğimiz şarkıları da

Ben oldum... Yavrum

Ferahlatan gücüyle duanın

Uzatıyorum elimi denizden yeni çıkmış senin serinliğine,

karın yağışı bende başlar: karın içinde bir şarklı şair gizli

kaç kişiyi öldürdüm düşlerimde

Ağlamak için gözden yaş mı akmalı?

Şehrin ve meydanların ve kalabalığın ve herşeyin

biz dunyamızı gerçekten görmemişiz daha

Seneler geçse de ben yine buyum!

Gamdan dağlar kurmalıyım

Topraklara gömüleceksiniz.

Çerçevesine sığmayan

Unutmuş dudaklarım öpmeyi.

O en eski yalnızlığım çekip gitmiş

Dördüncüsü azgın bir kadın,

işte buna sevmek derler dedimse

ve herkes bir kahinin defterinde simya,

İnsanlar içinde bir sana inandım

Yokluğunda seni nasıl sevdiğimi anlayamazlar

kararan ve bulanığı içine çeken bir ur gibi

Şairlerin şahı olsan,

Mata Hari'ler casus, Al Capone'lar gangster

Yazın ilk günleri okula

Kırıklar dolar kucağına,

Yusuf?un babası, erki hep göze batan bey

Antep'e dört saat.

o yan kalabalık zira...

öteki kapımdan gel bunu açamazsın

Duramazsın ki?

Bu insan başları sıra sıra

Yeni çıkan şarkıları dinledim

Karıncalara, rüzgarlara, sulara dokunmak

morga mor çalacak pıhtılaşan kan

Çocuksun Sen

Hangi insanda rastlanır sana...

Gelişine bak körfezdeki denize çöken akşamın.

Kadın. Kadını bir dilime katık ettiler

Arkadaş

çevirdi parmaklarım.

Dışarda herkes gibi seslenmek sana

Sevgiler bekliyor sürekli senden.

yalnızlık kendini her gün yıkıp her gün kuran

Yazın bittiği her yerde söylenir.

Aşk Risalesi

bunları tam üç yılda anladım.

Başımda rüzgar vardı

Büyü olmalı dedim kendi kendime.

Ürpersin tüylerim tel tel her değdikçe

Büyüme Masalı

o güzel güne uyanır.

otların sarardığı yerlerde güneş

Yüreği susuzluktan bunalan

Korktum açıkçası

- çözülmesi bir düğümün, boşanması bir zincirin -

yakışıklı

geriye senden başka ne kalır.

ve sen dönmekle dönmemek arasında bir yerde,

arıyordum sanki yaşlı anamı.

işte gözlerin, işte dudakların

Geri çekiyor beni tenimin güçlü dokusu

Manevra yapan lokomotifi seyrettin

ben bir tek damarımı bilirim onun da adı Şah!

Gel demişse dostun sana,

şenlik bitiyor güneş sönüğü gibi,

Lacivert bir jaluziyi indirir gibi

Aktı mı sanki kanlı günlerin gecelerin kanı?

28.11.2020

Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...

ne kadar eskitse de

yirmi bin kere yorgun, bir o kadar sarhoş

Binlerce kez söylerlerdi söyleyeceklerini

Her gece rüyamı yazan sihirbaz,

Biz sizin sevdanızın bulutlarıyız

Saatlerini çıkarmış yedi dala gerilmesinin şiiridir

Rüzgar

bir ırmak kıyısındaki kaygılı baloncuğa

Bütün ışıkları kaldırıp attım bir yana

Aşk ve Acı usul usul eriyen bir kandil gibi söndü daha şiir bitmeden.

Ne yapacağı belli mi?

bir bakıma hiçbir yerdeyiz

ama adamlar sağlam idi.

Seni Gerçekten Sevdiğimi Unutma

Tam zamanında yola koyulmalısın.

Biz ki Karacaoğlan'ı aşkla,

Nasıl bir öğüt vermeliyiz kendimize?

uykularımda nefesinin sıcaklığı

ister altlarında olayım ister üstlerinde

Boşuna telaşlarda yorduk günlerimizi.

şah damarlarıma akan elin bu yatakta

20.12.2019

Utancı bilerek yaşamak korkunç

Ölüme Dair Konuşmalar 2

ah canım aristophones

Şimdi gözüm, büyük sanatkarlıkta.

Ağır ağır önümden geçti deve kervanı,

<u><i>İki yıldız gibi gözlerin</i></u>

Sen şimdi haramilerin elindesin İstanbul

İkinci karnede babası yarısını silahıyla dışarda bırakıp

Okşayıp geçtim

Duyalım biraz da rüzgarın parmaklarını

Ay, şafağa yakın bir mum gibi erimeden

seni ben güzel yaptım

Çeliğinden kemik oyan gövdeni.

Katlayıp koyuyorum çiçekli masama

Etme

Dayanılması o kadar da zor değildir,

Başını kayalara vura vura ilerleyen bir insan seli

Yaprak dökmemişti umutlarımız

Bir aydınlık denizin sonsuz derinliğinde

Şöyle bir fırsat bulup yarım gün,

Kedilere ağladık, kuşların yasını tuttuk...

hep ağlamaklı olurduk gülünecek halimize

Bir tüy ki kapalı gece ve güne

Sen götür, ben haber salamıyorum.

kavga gider yol uzayınca

Yepyeni bir ilkbahar harcayıp

Söylenen her söz biraz daha

gözlerim yandı kavruldu.

Ve ben çekip giderim bir nehir akıp gider

Bekleyeceği kadar bekler

Duraklarda yapayalnız kalmazdım.

zonklayan bir atardamar olduğu anlaşılır

Gece Bitkilerinden

Bana aşk şiirleri yazdırma artık

maviler ve al geyikler.

O testiyi özlerdim belki

gözlerim hasretle bakıyor yüzüne doğru

su. yerde birkaç damla nem bir avuç ıslaklık... ölümü bilerek nasıl yaşar

Ve suları kendi bakışlarında

kokladığın gülün kokusu kalmış sende

Trenler tıklım tıklım

kalbim yavruluyor bu gece

Gökyüzü bir çarşaf üzerimizde

ne kadar korkulu yankı bulagelmiş gizlerimizde

Ve darda,

Acılarımızın başka acılarla güneşe çıktığını

gererek gözkapaklarını

Motorun sesi.

Kerem eyle, fayda vermez yardımın

İstanbul'da rüzgar soluklara

Bir kibrit çöpü ne kadarcık yanarsa.

Bir mektup, bir kart, birkaç satır ve benim şu kırık dökük şiirim

Bakın kaldıramıyorum,

Yollar hep zift karası

Tabiatla düşüyor

kaynıyor kanım.

bir çift çocuk fotoğrafı dikiz aynasında

dumanlı hava, kurt kapanı,

Yağmur var çok sevdiğim rüzgarda

Canım canına karıştı

hissettiğin oldu mu?

Ama bulamayacak.

işte yine o rüzgar

Suya defne yaprakları düşsün içindi

Sigaramı tutuyorum elini tutamıyorum

Ayağının suya değdiği yerde bir gökyüzü

Mahalle bakkalımız bile ayar verdi nihayet az önce. Bira almaya gittiğimde "hocam şu ara çok içiyon dikkat et!" falan gibi bir şeyler söyledi. Sana ne amk diyemedim. Ama o çok güzel de diyemedim. Gülümsedim ve Veysel?in üzerine attım suçu. Suçlu veballi içiyorum şu an ılık kırmızı tuborg?umu.

Elleri şıralı bir çocuğa

aydınlık evler, altındı penceren.

şu öpüşme

Upuzun bir sessizliğim fırtınalar patlarken

zaten nereye uzansam ölüm

Civan hazır

Siz hiç hamama gittiniz mi?

Kazımak ulu ağaç gövdelerine adımızı

Hiçbir bulmacayı tamamlayamadım.

Çekilip sonra kabuğuma küskünlüğün

Bir dev oluyorsun deniz deniz deniz

aklıma seni düşürüyorum

<u>Coşku içinde aktığı </u>

türküden türküye geçer ırmak

01.01.2019

Neden vivien kokar baharın, leylak değil

Sana her baktığımda onu acıtmak nasıl bir günahtır bilemezsin!

Öç alan kaderin zalim oyunu

Şimdi onun birdenbire gelen sonbaharında

güneşin

gözlerinde başladı tarihin macerası

sıska siluetleriyle sözcükler beyaz bir çölde bir gölge gibi sürüklediler ömrümü

yüksek sesle güldüm buna

Ankara Kalesi'nde bir eski çalar saat

Vay be Rıza! ..

gizlice talim ediyor hürriyet adımlarını

Bir ömür oturulabilirdi

Gökyüzüne baksam

dünya

vurulmak isterdim bir kıza

Bazı çiçeklerin andırdığı

Bilirim, payım bu kadar...

yükseliyor kız tortuları

sen gittin

Kırpıp kırpıp fotoğrafları, döküyorum başımdan aşağı

Ya da yol üstündedir

adımı bilmiyor. nasılsa unutur

başıma vuran güneşi birlikte avuçluyorum

yaz'dı biliyorsun biten

tiktaklarından başka

Uykunu tutsam bırakmasam

Gerçekte zaman da ne ki

zaman zaman yine uykusuzluk çekiyorum ama.

Parçansak al bizi bir daha ayırma evinde uyuyalım

ve de benim kendimle tanışmam.

kirpiklerinin karasına sinmiş

Yapraklarda dolaşan serin bir rüzgarsın ki

Şükür cehalet bitti!

Her resme güneş çizen bir çocuktu.

hayat daha sert vursun yumruklarını

Yalnızca geçmişin

Ben başarıların Kristof Kolomb?u

Gidersen uçurum çiçekleri açar kalbimde

Kanatsız, mızmız, sözün köpeği

aslında bir alıştırmadır umut

Küçüksu çayırını şantiye yapmışlar

falcı kadınlara inanmayacağım artık.

ben iyiyim bunlar da iyi şeyler sen nasılsın

savaş uçaklarına çarpan güvercinlerin

İnsanlardan dostluk bekliyor, sevgilisinden sadakat,

yanında yaşama yeniden başlamayı

Bütün sokaklar Utrillo'nun ellerinden çıkmış

Sevgiliye Bir Kefen

Yeniden canlanan bu yaşam

Sen de mi manyaklaştın yağmurdan mı kaçacaksın

Nisan yüzlü sevgilim.

kalleşlikler var mı,

Saflığa bağımlı gün gibi tıpkı

Kahrımın nedenini söylesem irkilirler;

senden başka bir sözcükle

Kurban hazır

Bulutları kesen bir terziyim ben.

Goncalar kadar körpe

Yaşanmış coşkuları taklit eder

ismi nedensizce iris oluveren bir ağaç gibi

Artık sigarayı üç pakete çıkardım günde

Ölümü yaşadım ölmeden önce

Geyikli geceyi hep bilmelisiniz

Dalıp gitmiş akan sularla sevdalara

ben hem sise, hem çamura alıştım

Tarihleri var da onların hatta anıları

düşen sesin halkalarına

Yara açmaz, kan akmaz ki bilesin

Neresi olursa olsun, eyvallah

Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine

bizim mahsustan yaşadığımız

Anlarsın niçin uzak yerlere baktığımı:

placebo

Yak Bir Cigara

ölümle yaşamak arasındaki şerit

O elmanın tadı orda, o kuş çoktan öttü, bitti

Dudağımızı kör makaslarla dilim dilim ederiz

kokusu buram buram tüten

bu nankör insanlara bu kalleş dünyaya inat,

kötü bir rüya geldim

kısa bir mekup bu

Bir genç kızla başlasın anlatımız

Panjurları açık kalmış eski evler gibiydik

Sabrın gülünü sula.

Kuş düşünce camdan

İçini açmak için.

nasıl güneş vurmuş zehirlenmiş şehrin üstüne

Sonra yazları

Ben Ayten'i düşünürüm, üşümem

Parıldayan, ısıtan, yakan bir alev gibi.

Vereyim.

Olimpos gazozları içer

<i>ne zaman bir dost gitsem </i>

duruşuna geçilirdi evlerimizde

Hayran değilim ne asaletine kalbimin ne de sabrına,

- İşte o zaman diyorum ki -

tüm seslerin ötesinde; anne

başka şiirlere taşmış

Ve şeytan çok şanssızdır, imkansızı isteyeni kandırmak için elinde erkekler gibi beceriksiz aletler vardır. Zaten o yüzden, parayı, mücevheri, şöhreti pazarlığa ekler.

<u>Ama sen uzaklardaydın ey kalbim </u>

Ama onlar görecek olursa

çoğaltıp gölgeleri kullanmak.

Gece açılıp gündüz kapanan bir parantezdim,

Gülücüklerin gelir otururdu gözlerime

mahpustan yeni çıkmıştım

Millerce yol katettikten sonra

Günlerden Aytenertesidir

durma öyle kendine uzak.

Ya da çökmüş olmalı çoktan

Bizi bu deprem günlerinde

Ömrün kısalığı çarpar camlara

ufkunda yüzün olmayan sürgünler bitmiş

geri çekiliyor, dudaklarıma kadar

çözerek gecenin ipliğini hızımla

günlerdir başımda bir esrik bulut

Oldu olacak

Kah çocukça mavi, kah inadına yeşil

hep öyle oldu bende

Korkularınızdan kurtulacağınızı söylese şeytan, verir misiniz ruhunuzu? Bir daha hiç bir şeyden, hiçbir şekilde korkmamak. Ailenizden, sevgililerinizden, dostlarınızdan, düşmanlarınızdan, polislerden, katillerden, hırsızlardan, size doğru yolu göstermek isteyenlerden, size yardım edenlerden, size kızanlardan ve sizi sevenlerden korkmadan yaşayabilmek için vazgeçer misiniz ruhunuzdan?

yola; kanlı bir kahkaha gibi çıktım mesela.

ellerimin solgunluğundan anlıyorum bunu

Karışık güller arasına

Yarınlardan?

İçine bağıran bir adam

Işığım kara kara yandı..

Büyük ateşler yaksalar

Karım bomboş bulacak dünyayı

<u><i>Kudurmuş arzularla zamanı yenmek</i></u>

Gide gide hüzünlü bir türkü gibi dokunan

sarmaşdolaş

<u><i>müsade et ellerimle besleyeyim seni</i></u>

eskiden,

gülleri, sümbülleri kıskandıran endamın

Biz o renksiz, o yalnız, o sürgün medüzalar

Mutlaka sen

Konsa rüya dolu köşkümün

bu yüzden aşk yalnızca bir fikirdir

Karanfil bıyıklı genç teğmenleri

Anısı yoktur küçük rüzgarların

Her şey, ama her şey

Bu koca deryada tek başıma ne halt ederim?

mekan defineler döktü yoluma

Her şey yerini alıyordu sırası geldikçe

Sevda o denli kısa, nisyan öyle uzun ki...

bu gece aydınlıkları avuçlar

Zafer sabahlarında gece kadar

13.12.2020

ne utancımı kuşanan bir sevgi

08.05.2020

Benim yüreğim sensin şimdi, seni vurur durur...

kuşkulu hayal, porsuk bir yalınlık

Islaklığı sanadır ahımın, efganımın,

Bir mavzerlik peygamberlikleri üzerine,

Ve inadına özlüyorsam, o çay karası gözlerini,

Uçacak sanırım birkaç kelime...

Bahçe istasyonunun kokusunu bekliyordu sanki

Yangınımdan yorgan döşek kaçıran.

yolunu uzatıyoruz evlerin

gemiler geçiyor, kara sessiz, ağır ağır gemiler...

aslında hepimiz eksilirmişiz biraz

hepiniz kulak verin.

Yağmur, ayrılığıma seninle derman düştü,

Şu akan derecikte biraz ıslatsam ekmeği

beyaza dönsün diye devran.

Sonunu getiremediğim,

Bir güzide mektuptur, çağların ötesinden,

O dorukları seviyor, korkuyor bundan

Bahira'dan süzülen bir yaş da ben olsaydım,

Yollarını değiştirip bu yüzden

Daha mi iyi olur daha mi kötü bilmiyordu

Ve onların yoğun boyunlu kadınları

Yalnızlığın sularını bulandıralım

Kulaklık olarak kullanmayı düşünüyordu onu kışın;

sevmekle baslar her şey ama bir kadını tanımakla çıkılır keyifli

herkesin konuştuğu.

Hiçbir şeyim yok akıp giden sokaktan başka.

Yitirmeden henüz aşkı, ilkyazı

Çok güzel bir şiir

Saatim her zaman Ayten'e beş var

Telaşlı bir kalabalığın ortasında

Ellerinden belli oluyor bir kadın

Yaraların kabuğu kolayca kaldırılıyor

<u>Unutmak ne mümkün gözlerinin rengini,</u>

Seni kaybetme korkusuyla hayatta ilk kez tattığım o tarifsiz duygularımı umut denizinin ortasında küreksiz bir sandala hapsetmek. Sevgili yerine yıllarca dost kalmayı başarmak. Yalın ayak yürümek bıçağın en keskin yerinde. Kanadıkça tuz yerine gözyaşlarımı basmak yüreğime.

müşfik davranmıyor insanlar birbirine.

eşiğine gönül vadilerini

niye sevmedin beni, küsecek kimsem yoktu

Sen bir ahu gibi dağdan dağa kaçsan da yine

Her şeyi unuttum

Dostlarının eşiğine varınca başlıyor

hiçbir su özünden atamayacak beni

Bütün istasyonlarda seni bekleyeceğim

Hıçkırmadan ağlarım,

Hem hayat dediğin ne ki?..

Bense bilirim büyüyü bozmamak gerektiğini

Bırak bu masum bakışlarını.

Bölerek uykunu rüyalarına

sana taptık ulan

hep bilinen tecimenler, tanıdık yosmalar

dökülen her mısra en beyaz sayfa yaşamında

Seni özlemek istemiyorum ben,

Hoyrattır bu akşamüstüler daima...

Acının Omuzlanışı

Burası

Beyaz, beyazdı bulutlar

Sende Kalmış

Unutmaktan yorgun

Akıyorlar alıp götürülürken

Kitaplarda tanıdığım tüm kadınlardan güzelsin..

Gitsem bulur muyum kendi yuvamı?

en ıssız duyguların ucunda karakollar

kimsenin uykusunun fesleğen koktuğu yok

ıslak kaldırımlarda yürürken acırım

Seni gecenin üçünde arayıp da kafasının iyi olduğunu söylediğinde.

Irmak yatağına sığınıyorum sınırlı bir çağ bu

Ve bu yüzden olacak düşünmedim şimdiye kadar bir balığın ölebileceğini.

Sana kullanılmamış bir gök getirsem

ben ayrılıkların

Kazaklar örecek

Daha öncede gitmiştim

sıcak bir gülüşle ısıtılsaydı eğer..

Boşalmıştı zembereği boşalmış bir saat

Sen hasta bir çeşmeden doldurmuşsun tasını

Düşünmeden bir başka şeyi, içten yalın dürüst

kin kusulsundu, öç alınsın

saat, saat kaç hala

Sadece saçma bir cevap bulunarak hoşnut olunabilirdi

Tam zamanında dönmelisin memleketine.

Bunu her an ölür gibi biliyorum

<i>Yaşadığını sanacaklar,</i>

Sensiz kaldığım bu şehri tüm yakasım geliyo

bir kadın seni seviyorsa senin ondan vazgeçmediğini görmek ister.. sevilmediğini hissettiği an gitmek ister ama kolay kolay yapamaz emin olmayı bekler.

17.11.2018

Ne oldu, nasıl bitti şaşıyorum..

kimleri saklıyorsunuz koynunuzda,

<i>Ab-gundur günbed-i devvar rengi bilmezem </i>

Burt Lançester, Körk Daglıs, Ceyn Fonda, Con Vayne, Sitiv Mak Kuin

Elsaya Şiirler

usulca baktım yüzlerine

Bastığın her hücremde otuz sekiz çizgi var

Vakitsiz okundular

evet, buna dair daha söyleyeceklerin de yok

Yeşile, güneşe hasret

kızgın güneş altında yemyeşil ıslanırım..

Büyük bir sandal

Sonra başını omuzlarıma bırak

kokun gelirdi bir bahar

borçlara girmeler...

ve daha da ötede

giderim akşama özgü göğsümü açmaya.

Yalnızca kağıtlarda iyi koşan bir at olarak.

Kanunlara saygı göstermesini,

<u><i>senden kopamıyorum gözlerin var oldukça </i></u>

Arkadaşlar çıktı karşıma

Öpüşlerimiz gitgide ısınırdı

Kırmızı çorbama ekmek doğrayınca,

Kara Yılan

Gönlümde can verirken köye varmak emeli

Acımasız yürüyüşlerinin mevzilerinde

Rüzgarlı memeler pınara hareler düşürecek diye

Acılarla şişe şişe nasırlaştı

İkimizden bir işmar

Ben seni düşünüyorum seni

Aykırı anlamlar arayıp durma

Çağlamayı ve serin söğüt

Elma şekeri mi sandın aşkı,

El alemin dipsiz düşkünlüklerine tutundurmayan.

Anlıyorsun elbette

sesinin dalgalarını kulaklarıma bir bir taşıdım.

diriliyordu deniz diplerinde

hiçbir şey görmedim. Bir koku sade göğsümden yayılan...

<u>YUSUF'UN KAÇIRILIŞIDIR</u>

Yaşaran gözlerimde her şey artık değişti,

seven, saygı duyan, yaslanan sana

Sevişmesem yazabilir miyim böyle masalları,

üstüme geliyor

daldırıp parmağımı geçmişin hevengine

Olmayan fincanlardan içerdik.

Bir düğün öncesi gibi

Başımı taşlara vurdum

Kaba konuşmamdan gücenme benim Bu konuşma

Alnımın dokunduğu yerden savaşlar artacak

Buz kesildi dudaklarım

Dokunmam kimseye,

yaşayan ben :geç mi kaldık/ kabul edemem

bir fincan kahve, bir kadeh konyak,

çocuklar pia'yı görseler

ne zaman hürlüğün barışın sevginin aşkına

bütün duygularınızla düşüncelerinizi açıkça

O ışık goncasının arzusu ve korkusu adına

Tuz-ekmek payım

Suskunluğum o sarı öfkesiyle

Yaşarım bir şekilde,

cesedim dönecek elbet sana, göçmenliğe hatıra...

Dedim ya hiç bilmiyorum arabı belki de benim sık sık çıkarıp

davranışları

şehrin izbe sokaklarında

Oturur düşünürüm bazı günler

Sevgisinin kepaze edilmesine

hızar gürültüsü içinde türkülenir bir öteki

etimde şirpençe çıkar bu kızı alamazsam

teneke damların üstüne safi sinirden doğan güneş

birbirine aktardığım defterlerin hepsinde

29.10.2018

Ben senin en çok davranışlarını sevdim

Yüzüme öyle dönüp dönüp bakma

sessizce çekip gidiyorum şimdi, sessiz ve kimliksiz

Dolaştığım denizlerce düşünüyorum,

Yazdığını sanan çocuk.

<u>Yoksa sensiz bu sessizlikle</u>

ikimizi gece yirmi dört cephelerinde gözlemesi ustalıkla

Yolculuklara Yeniden Başla

çünkü umut kaçınılmaz gelecektir

Yaşamak seninle bir başka zamanı

yaz boyu çobanaldatanlara aldanmak

Yolcu unutmuş menzili ufuk bungundur

illegal bildiriler dağıtabilirim..

Ilgaz ormanlarında yıl 920 bir keten mendil astım bir çam dalına

Hangi ruh duydu seni benim kadar derinden?

Güneşin doğuşundadır doğanın sana verdiği değer

korkunun gözlerini aradığı omuzlarında

Daha kendime bir ad bile bulamadım

sen duvarları yumruklardın duvarlarında ellerinin izleri kan içinde

Siz Aşktan N'anlarsınız Bayım

Taşı, onunla yıkasalar

gözlerine baka baka dirildim

Limon kokulu, yağmurlu kadınlar vardır.

Kerem'i kül eden yangındır gurbet

<u>Ben ona sabah olamasam da </u>

Suskunluğa dönüştü sokaklarda feryadım,

Zavallı eksenimizden ibaret sanmamız

Kış başlıyor sevgilim

ay bizi buluşturabilir, çünkü bak

ah bir yere döküldüm ki sonsuz

Bütün kara parçalarında

Geceyi bir dert gibi geride bırakan Yahudiye

Bir kartal kanat çırpıyor

aykırı soruların o bildik seyrinde

önümde, haksızlığın hesaba çekildiği

Yıllar yılı yüreğimde büyüyen sırsın

titreyişi, uzatırken, ellerimizin,

Kuşlu Gazel

Kaldırımlar kara taş

Sonuncu kattaki odandan

dünya akıyor iki yandan dışarda dilsiz uzak

denize hiç açılmadılar

Gamzelerini anlatamam kırık dökük mısralarımda,

başka bir yoldan geçene anlamsız gülümsemeyle "günaydın" diyen.

Anadolu üstlerine bakıp bakıp

Amentü

aydım yarı gecede,

bir büyük haritanın

geceyi ürperten ıssız mezarlıklardan,

hoşlanmadığı huyları senle sever, seni sende sever.

<u>seni de öyle sevdim</u>

"sonsuza dek" sıkıldı

Arif Bey'i Itri'yi ömür boyu inleten

Ölü mısır tarlaları hışırdıyordu

Nedir bu toprağın zenginliği?

evinde ağlayanların

Saçlarımda dolunay taneleri eriyor

Yine sana tapardım küllerin ağırlığınca

Üşür müydük nar çiçekleri ürpeririken

iş işyeri sorunları

madem ki yoksun şimdi ve seferlerde uzuyor

bitiverdi iki aylık bir çocuğun kendisi

Nerdeydi benimle birlikte şavkıyacak olan?

kaynayan kanında güneşin.

SARILDILAR

Yırtarak açtığımız zarflarda

keserek bileklerimi nankör bir testereyle

çıplaklığımızla

Norveç'ten söz açan şiirlerde.

İnsan üç beş damla kan, ırmak üç beş damla su;

İhtilaller, erotizm, bitki ve kuş artıkları

Hayatım tükenmez maceralardı

Sen henüz tanımadın sevda denen yokuşu

bütün tehlikelerden uzak,

Ölüme

Değer kıyımlarına en soylu yanıt

<u><i>bana en uzak </i></u>

hiç çizgi roman okumadan,

Kaç kere avuçlarımda mahsur kaldım.

Annem o kitabı defalarca ezberletirdi bize. Yemeğe nasıl oturulacak.. çorba

2. <u>Alum Cantabile</u>

Bir gül açtır zamanların ötesinden

Yeli kımıldadı, kan gibi.

Savaşta yenilen halkına,

Demedim mi o kuru yerlere gitme sakın,

Şarabım bütün ekşi suyum soğuk

Sen gittikten sonra yalnız kalacağım,

Bir sevinç boylanır dünyada

Gün günden puslu pencerelere benzeyen gözlerim

çağladıkça coşan su

yorgun ve kanadı kırık kuştur

Baban gelecek bir yağmur gibi yağmurla

Haberin var mı?

Cesaret sanırım bir çeşit esaretti,

Saçlarının akışını anar anmaz omuzlarından

Zaaflardan ırak ol...

ağdığım günden beri göğe

nasılsa rastlamıştın bir gün ücra bir bitpazarında

Suları budanmış bir yolculuğu

Daha pek düşünmek istemiyorum ölümü

Gülen, yaşayan, bilen seni

tepeden tırnağa fermuarladı.

her şeyi al bir şansım olsun

Çözülsen de olur, çözülmesen de

ve bu şiir de

"Oğlunla ve Şivekar?ınla"

hep kendimize çarpıyoruz en olmadık yerlerde

düşündüm göğsümden iki düğme çözdüm

bana deha değil

korkuya kapılmayalım diye

Bir söylev: Büyük İnsanlık İdeali hakkında!

1945 Yılı Aralık Ayının Dördü

Zamansız vurgun yürür kuşların kanadına

Bu bizim yalanımız.

Sırf sana üzülüyor, sırf sana acıyorum.

direksiyonlarının koynuna girmiş bıçkın şoförler

Zencefil satıyorlar hatta

Ve sana karşı koyulmaz hasretlikti gönlümde olan

aryayı. vebalı gölgeme yaslanarak hiç

Nasıl ölümsüzsün aynasında aşkın;

Kimsesiz gelinlerin yüzünde

ateş yakmış kalabalık,

şair de olmadı hiç

tuhaf şeyler oluyor bak insan kendine yuvarlanınca

<i>Daha çok gülümse pirliğinde</i>

Sevilen kadın hep sen olmalısın.

Niye ben, neden, böyle mi olmalıydı

Bütün çiçekleriyle solardı bahçeler

Yapamam onsuz edemem.

Güneşler güneş değil

üstüme yoktur ödeme hususunda

Bir yalnızlık duyuyorduk

Anımsarsın günlerce konuşup durmuştuk,

mızrağı sallardım aştot?a kadar

Sen yüreğimdeki cennetsin.

dibinde oturacağı,

Çaresizliğimiz böylesine kolaydı işte

bin kez korkuya boğdular zamanı

yoğrulmuş olan benle bir daha yoğrulsaydı

Sadece beni kaybettikçe seni kaybediyorum.

Canın içinden, canımı duyan,

Bir tekir kedi ile beraber

Dünyanın bütün suçlarını işlemiş

kimse yoktur umut etmemeyi önleyecek

Ah... dedim sonra,

Söylelemesine maviydi kör oldum

Kaçışın bile bir adımdır

fırtınalar kopuyor, sönüyor ocaklarımız.

ülkemin yüzü kentlerin dağların yüzü

az yumuşak dik

Sen hep özümde özelsin

Ne bir içten dostunuz var acınızı alacak

Yazık ki yazgımın boyası koyu.

Karnı tok, sırtı pekse hısım akrabanın

bitmeyen bir kavuşmadır da aşk -

biriktirme umudu

sen gün boyu simsiyah bir ufukla beraber

üzerinden sevişmek, kadınım,

Yaşadığın için güzelsin..

Dallar eğilir

bilgelik zamanlarından kalma sırları,

Mil mi çektiler suyuna

hasretle kucaklayabilseydim

Cıgara paketinde yazılar resimler

pey akçesi olarak

kızlığından tavşan dokunulmazlığı bir sahne mutlaka

Sen ki Anlarsın

geceleri bir öpücükle ölen

ağır, kara bir zırh taşıdığımızdan.

yüzün çizilir buğulanan camlara

Vita kutularında çiçek yetiştirdim

Vakti vardıysa aşkın, onu beklemeliydi

Aşkın büyülü sesini duyuyor musun

bana söz ver yarın akşam

Var yok eder durur kişiyi

sen bir ucundan başla şehrin ben diğer ucundan

Su akıyor birikiyor kan lekeleri

denizin ortasında karşılaştığımız

biri seslerle uyanırsa

açılıp aydınlanıyorum güneşinle

aynanın konukluğundan dönen.

bir tabuta çivileniyordum.

bana sessizlik et, düğümle saçlarımı

Unutmamışsındır kimlerle yola çıktığımızı,

Görüş günlerinde

Aradıkça dirisin

biz uzaktan sevmelerde birinciyiz.

Damla damla birikir o saatte

Bu bir nimet, bu bir nimet, bu Elagözlüm,

Sonra gittin.

Bu kenti sevmiyorsun

Sağ elimin

Şu samanyolu hani avuçlarından dökülen

yemeklerden kurufasulyayı

Kaç bin yıllık hasretimin koncası,

Bir şiir olarak kalacaksın..

Parka girmem yasaklanmış çocuklar korkuyormuş

emperyal oteli'nin resmini çektim

Hadi alkışlayın!

Uzak akrabaların getirdiği yalnızlık

bogazlanan bir cocugun kanı gibi aktı zaman.

açılırdı güllerden kapısı yalnızlığın

bir işaret arıyor. bir kedi dama sıçrıyor

uzatırım saçları, tırnakları, anları

Dalından kopan yaprakların

Çoktan eskimiş olmalı, diyorum katedralim

Dalıp dalıp gidiyorum böyle

karşımda kurum kurum-laşan darağacı

bir tek meyve veren dalı keserler

"Bu bahçede benden gayri insan ne arar"

göz göze gelmedim hiç

Dile denk düşmüyor nedense

Usul usul sis iniyor..

Sıralı bakkal dükkanlarını.

önünde durulacak tam elinden tutulacak

sirkeci garı'nda tren çığlıklarıyla bıçaklanıp

korkuların; korku hala

bizzat kendisi vardı.

Çünkü başka yerlerinde memleketin

Gündüzüm aydınlığım, ipek böceğim benim!

boşa çıksın reislerin, kahinlerin, şairlerin kuvveti

gerçekleri gören gençlerin gözünde.

gözyaşlarının gücüyle eskiden

Bol dökümlü gömleğinin arasında, Sırtını ve karnını dolanan,

ateş hızla yayılır içerilere

İşte ben o zaman görürüm seni.

o şarkının adı

Kayaları delip çıkardı bir çiçek.

Bilmese tadını kederin

Çek silahını-daya sırtıma

me'yus olduğunu, bunaldığını

Bir gelinlik kız olur aşkım senin yaşınca.

hızını unutmuş chevrolet

Bir ölüm adımıyla geçerken dünyanın bütün içlerinden

O sana sarılmazdı.

Sevinç doldurur içime

senin rüzgarın almıyor mu

Sen benim ilk ütülü beyaz gömleğim,

gizliyorsunuz?

Çamurumuza sevgi karışmış bi kere

Biz daha bahtiyardık meleklerden

Senin elinin değmesini

takatsiz ruhumu alıp gitti.

ve kan biraz daha akar durur, akmalıdır

gözlerin ılık ılık damlarken boş kadehe

Elimi beş yerinden dağladı beş parmağın,

olsun artık diyorum ne olacaksa

Yedi yaşında bir kızım,

Gözyaşı bir tarla, hep yoncalanmış...

Artık hep karanlık gündüz ve gece

sanki sökülürcesine uzaklaşıyor o vahşi at

alıp başını gidecek seni sevmek telaşı

Yüzündeki çizgiler kufi midir sülüs mü

açan bir ev.

Yüreğinde garip bir pıtırtı

İstersen demirde muhali kemir,

Ne hoş, ey güzel Tanrım, ne hoş

yangınınızı ben alıyorum, depremlerinizi

bu bizim berheva olmuşluğumuz

Şeffaf damlalarla titreyen, ağır

ve az kalsın yanıt verecekti durgun sulardan:

aşıklar san ne yapsın?

Su ılık burada.

Tanklara, savaş gemilerine, roketlere de

Sılalardan sıla çeken telgıraf direklerini gördün mü?

gözlerinin içine bakıp

Mechul bir tanrı görülebilirdi

yoruldu devin büyük yolunda.

Üvey anneleri hayatımın.

Dağıtır gecelerim sarışınlığını

Biz Asmin dedik ona, sevgilim, kadınım,

fırtına bilgisi yoklarken

"Müsveddelerini yırtarken eski merhametlerin

olduğumu

isterik kokusu beyaz dantelaların

kimse görmüyor buruşuk pardesüsüyle bir babanın

Acımasızdırlar, adsız ve sueldirler,

Yüzyıllar geçti sanki aradan

Yaşca başca ileri

Açılan bir gülsün sen yaprak yaprak

Hangisine baksam sen kımıldar sen seslenirsin içerlerden

kirpiklerin tozlu dünyaya bakmaktan

ve ayaklarım götürüp

Anlatması imkansız olan öyle bir an ki,

beni affet

dünün dolabı doldu taştı hasretle, hüzünle... yazık!

Ve ben herşeye rağmen gelecektim

Varsın yarın takılsın benim çene kemiğim

rezeleri yerlerinden oynatan

şaraba sabahsız

Hiçbir şey olmadığında, hiçbir şey olmadığında duvar saatinin

Elbette gayet rasyoneldir attan atlamak

taşınacaksınız

Göçüp gitmişler, gölgesiz!

şenliklerin ateşleri sönmeden geri döner

Bu ifritten sualin, kılını çekmez akıl!

Bir define çıkarır gibi kayalardan, Ademden beri

Elime bir bardak aldım, onu yeniden oydum

sesimde yalnız ormanların gümbürtüsü

da sözlüye kaldırılıyor ilk sevgilim intihar

Taşlarla koşuyu

Verilmemiş hesapların korkusuyla

Ulaşsa da sana yolların ucu,

kendi ayakizlerine basar oysa

uzun yolların kısa çocukları doluşacak odama

Leyla... Ela gözlü bir çöl ahusu.

Sesimi, soluğumu

merhametli kişi bıçak kullanır

kısıldığı zaman bütün şarkıların kanatları

Duymadan dinleyip anlamadan konuşuyoruz.

Ya da bir şimşek... Çaktığında

Yakışıklı ve hazin

yapayalnız, yolluksuz yolcu.

Hayır!

Göndereceksen bari saçlarını gönder.

Hani tıpkı o ilk günlerdeki gibi

çalışırdı.

kimse kimse kimse

Yitenler olduğu görülüyor bir türküyü açtılar mı

Gizli bir tebessümle çağırıyorum, geliyorsun

Bulutlu havalarda parlayan aydır gazel

Yitik ceren arayı arayı anasını buldu

biliyorum

<i>Kim bu denli dutuşan odlara kılmaz çare su. </i>

Eşkiyalar gecenin yangınını izliyor uzakta

Ellerin kadar ıssız,

Görülmemiş güneşleri görülmemiş gözlerine getiren

Boşuna gezmişim, yok tabiatta,

yaşam belki, iki sevişme arası rehavetinde yakılan bir sigaradır,

Boşuna geçip giden günlerine yanarsın.

Senin mavi miydi ya kalbinin sesi

Yarım kalmıştı hikayemiz

-çocuğum üşütme yüreğini

Fırlayıp ilk ışıklarıyla günün dağınık yataklardan

<u>Şen dünya içinde şen dünya içinde bir avuç şen dünyaydın sen</u>

Bu ne kadar çok kendim deyecek.

Dudakların kaç karanfil

Gecenin son otobüsü çoktan gitti

Ne zaman geçsek o köprülerden

Cevap beklediğim zamanlarda.

göğsüme değerse kurşunların, ne çıkar?

siz sürdürün kentinizi

Ey can tüm ruhlar aynı yaşdadır

Özlemi duyulunca özgürlüğün

sessiz bir özsudur acı

Hasretin kanayışı bitermiş sandım...

O anda

Partal elleriyle oturan

Herkesin biraz "faili" olduğu

Sıcak bir şey arıyoruz, kime

Sabaha Kadar

Yağmur, bir gün kurtulup çağın kundaklarından,

yıldızlar evet diyor uzaklarda

kat kat kirdir.

hayatınızın haritasını çizerken kendi ellerinizle, sevgiyle,

Yaslanmışım koltuğuma, ağzımda sigaram

Yüreğimle sindiğim,

kalabalığa bırakılan elimin gölgesinden

Sürekli lekelendiğimiz çözülmeye terkedildiğimiz

Her şeye yeniden başlar

görünmeden ozan abiye

İçindeki kedere denk bir çığlık

Yağarsın; taşlar bile yemyeşil filizlenir,

<i> </i>

bir mavilik kalıbında

bulutun dumanı

Belki gelmem gelemem 5 dakika bekle git

evet ölümü çok seviyoruz

Güneşi bir akşam saatinde tutup bırakmamak

Türküler, masallar gibi,

göğün mavisinden çaldığım kuş

bütün iş birinin dediği gibi,

İstanbul hala sevimli mi sevimli

Seviyorum seni,

camkırığı adamlardan

Sabahlar bizimle dolu

Çocuksu gözleri

Evrenin akşamından döndünüz evlerin parmaklarına

Bu dumanların hepsi gibi varsın şimdi de

sana olan sevgimi sonsuzlaştıracak

Gizleyerek yahut döğüşerek

Özünü harekete geçiren onun

İnsanların birbirlerine olan yabancılığı büyüyecek

Bir rüzgara kapıldım da dolandım durdum

Bir de eline değemedim

önde körüklü kaat fener

ve mektupların iki boyutlu ülkesinde yitirdiler öznelerini?

Şu çıkan buluta bak, bu inen suya inat!

Neleri anlamalı, neleri değil, ayıramayacak.

Derinden bir tren geçer

bu dudak

ve geldim demenin bir sessizliği varsa, öpüşelim

Kalın tuğla bacalar

olduğu zaman

Ellerine acıyorum

o gün bahar mevsimidir size aşkı anlatacağım

bir sevdiğin vardı duyardım

Ben sebepliyim denizlere aylara kavgalara umutsuzluğa

Yüzüme bak

Aklıma yıldızlar dökülüyor

Yoksul düşmezdi yıllanmış şarap tadındaki şiirler böylesine,

Bir hamama yakışırmış.

kimseyi ateşten korumaz kelimelerim

ölümün uykusuna güvenir gibi

tırnaklarına gözyaşı ojeleri süren

İplik ki, incecik, örer boşluğu.

Esirgedin nazlı, hilal kaşını

ve ağzımızın içinde dağılır aşk

Sorar belki biri: Kavga ama neden kavga

Herkes gider

<u><i>Şimdi şiir bence senin yüzündür</i></u>

her seven adsız bir kahramandır

ben hasretlerin

ortanca saksıları

birdenbire batacak olan

Bacaklarıma kuvvet veren senin hızındı.

Hiçbir şeye geç kalınmaz ama

Ağız-burun lale, kaş ve göz sümbül.

Kulun başka bir kula ibadeti farz değil,

"Bu güz öleceğim. bütün işlerimi bitirdim

yenilmiyor ayrılığa ve devlete

bambaşka bir şehre uçacaktım

Şimdi sezdi Şivekar saklandığı yerden

genişlerim dağılırım beyazım

Ayakaltından çekmiş.

Kahvaltılarımıza esmer ay çörekleri doğmayacak mı artık?

ve güneş kar topluyorsa bakışlarından

Yağmur var ve herşeyi gizlemek için İyi bir gün.

oysa konuşsak, ya da dokunsak birbirimize

sevgiliye bakarken

Gam dağlarına çıkıp naralar atmalıyım.

Bu hengame nasıl yakışıyorsa İstanbul'a bana da aşk öyle yakışıyor.

ben o yaşta koltuğumda kitaplar

Dermanını bulamadığım,

"ahd ü misak!", bana en yakışan sözsün, söze en yakışan sen!

hediyelik eşya satan dükkanların önünden geçmeyeceğim.

Unutmak tesellidir yalnızlığın

kalbimiz derken,

ihanetlerin kara bilgisinden başka

Gövdem tonlarca ağırlığında

Kırılmak, bölünmek, o hep bütünlenmek

üstelik biz her insana demir attık gitmesinler diye

Fışkırdığında kan

farklı mağlubiyetlerden kurtuldu tarihimiz!..

Sen sesini alıp gidince ben burda dilsiz kaldım

fahişeler birbirinden kuşkulanıyor

fırladı gitti

beklemek daha başka sırtüstü yatıyor

gözlerin izin vermedi...

Usul usul susuyor yüreğim.

Hiç düşünülmedim senden önceleri.

Ay karanlık...

yırtlaz kalabalık!

Yalnızlıklarından geçtiydik seninle

yedirdimse uykuları o tatlı kuşa

Gençlerin güzellerinin makbul olduğu

Hayır Hayır Hayır Hayır

Sorsalardı bulutların o sonsuz akışını

sabahın karşısında konuşmak ne zor!

Kırılan gurur, ilk ve son bahar!

Çekil diyorum kağıda, çekil,

maziye hiç değil, ana kırgınım

Bitti demir ağırlığı uykusuzluğun.

Toprak kokusu bakışlılara

Sana büyük bir sır söyleyeceğim Bilmem ben

hayırsızın biriydi fikrimce

Büyüdü gözlerinde yalnızlık.

Bizden bir çift güzel laf esirgeyenleri özleyecegiz...

git dersen giderim

telefonda sesini tanıyamıyorum

Bıkma atını mahmuzlamaktan,

Güzelliğin zulme çaldığı sınır

Elimi uzatsam tutamasam

Bunun verdiği mutluluk da az değil ki

Rüya hülyayla sevişirdi.

Bu şehir baştan başa yıllardır

olsun dönelim biz yine de. bilincinde olmadan üstlendiğimiz sorumluluklarımız var.

Çığlık Çığlık sana kavuştuğunda

sessizliğe bürünürdü o vakit her şey

Damar damar seninle, hep seninle dolsaydım,

İncecikten bir yağmur yağıyordu yollara

hem koşarak yarattığım sevgiler vardır

Sevmeyeceksin beni... Biliyorum bu şehri bana dar edeceksin...

Bir zamanlar bütün dünyayı birbirine katan o şarkıyı dinlediğinizde, sorulan sorunun cevabını verebiliyor musunuz:

Hangi çekilişin

Barbar denir,'bir hayal yıkan'denir.

Şüphe burgacında Hakk'ı fikir et

Bulutlardan yüreğime kayardı.

İstanbul hala güneşin ardında

Rehin alındı bu yürek

Ne bilsinler seni sevdiğimi

Raslamıştım duvarda bir şair arkadaşa;

aşka bunaltıları onlar getirmediler

söylemeyiz!

senin gibi barışı tasarlıyor dağlarda

Ağları silkeledikce

Beklemek gövde gösterisi zamanın;

O büyük, o görkemli son, ölüm bile anlamını yitirirdi,

ardımızda görevliler, ekipler, hızır paşalar

Şair gider uzun bir dizeyi kırar mesela

öncesiz ve beceriksiz geldim odama.

Vakit Var Daha

Berbere uğradım dün akşam üstü,

kafdağından nergis devşiriyorum

Ölümün ve doğumun Filistin'i,

geceleri, koynuma almadım ihaneti

- Gelir mi? Döner mi tekrar?

Sabahların gecikmez.

inanmıyorum. Aşk ya da çarşılara inmemiş

Akşamın incelen sularına

Kibrit çak masmavi yanardı sesin

ama canımı yaka yaka yutkunduğum şeyler var.

Ekmeği suyu bölüyor

Placebo

bu serüven

Gittim çekip başımı gittim hakikat duraksadı.

İçimde sayısız denizlerin şahlandığı

Ne gönlüme tek bir ak düştü,

Bir karanlığın gözleri olmalı

Kervanında kaybolan bir bezirgan gibiyim

İlk cigaram, ilk ıslığım, ilk kızgınlığım, ilk aldanışımsın.

Ben de söyledim o türküyü!

Gazetelerde resimlerinle dolarken sayfalar

Elma

Ölünce ne yapsak sabah oluruz...

"İlk defa güneşe çıkardılar",

Gülce'm uzaktan dolanır

Büyürüm, o kadar büyürüm ki,

resulullah olsa ona bunları söylesem o bana gülümserdi;

Ve bak nasıl

birbirlerine girerdi ekmekle bulutlar

Bir tek insan bile geçmiyor sokaktan

susuyor, söylemiyor bildiği tek şiiri

Sen güneşle soluklanıyorsun, ben ayla,

sana yürümek yanılgısı ömrüm

aslında mevsim diye bir şey yoktur!

Kar üstüne düşen kandı

dünya beni gönderlere çekersen

İris'in Ölümü

yani sen elmayı seviyorsun diye

kul vefasızsa kader ne yapsın diyememekten

tüfengimin ıssızlığını büyütürdü

şimdi her çizgiye bir kan yolu yürümüştür.

Sakın ha bir göçer gibi durma

ben kendimle nereye taşınsam

Sen de kuşatılısın burada

dostlarımızı bile gözümüzün bir yerlerden ısırmadığı

çünkü ben her sabah

dumanı kalkmış karlı bir dağ gibi

suçluluk izin vermiyor özgürlük duygusuna

İlk sevgilileriyle denizaşırı yolculuk düşleri kuran bizi

korkuyor musunuz kendi gerçeklerinizden,

Dünden hazırdı güzelliği

işkenceler zindanlar hücreler

saltanat sefalete mahkum edilmişti!..

-böyle rahat ederim çok-

Gülüşüm, oturuşum, konuşuşum,

ve sıkıntısı bir oda sabahına. tatsız ve

Bak, ölüm güzü kıskanıyor

öyle anlardı, aşardık insanın yazgısını

Bedelinde biliyorum size çek

Hani sen git demiyecektin bana

Öldüğü gece terliklerindeki izleri okşadım.

i·blis'i kovdurup atan dünyaya,

Onunkine polis.

yalın gölgesi.

Kanım ki sürekli deli çağında

Bende hiç tükenmez bir hayat vardı

o kaçak sahil köyü, Kadırga

insan, geride dünyanın kalacağını bilerek nasıl ölür; bilmek bütün

saçını tarayan telli kavak değil mi

Ben bulanıklığı sevmem ey can

Bilmezlikten gelme Ahmet Abi

durduk ve yenilgiden umutlandık

yollara da düşmedim pike yapan uçakların altında

İn cin uykuda, yalnız iki yoldaş uyanık;

buraya, küçük mutlu güneşler koydum. günlerimiz karanlık ve çok soğuyor bazı akşamlar, ısınırsın.

ve saçlarına beyazlar

Yaslandın mı çınar gibidir onlar sardın mı umut gibi.

sonucu kılıcı kuşananından belli olan bir savaşın,

Bazı çılgınlıklar yapabilirim

beni bir çınardan bonzai yapabilmek mümkünmüş gibi

Ve çocuklar zindanlarda.

Denizler tutuşturulduğunda

daşav kampında fırınlar yakılmamış,

geçen sarı kamaralı şatı selamlıyalım.

Bana bunları söyleten geceye de aşk olsun. Sabah dersine gireceğim çocukların hatırına bastırıyorum öfkemi. Yoksa valla minnetim yok kimseye!

Rakı içen kadınların, çiçek yiyen kızların

Durup dururken yıldızlar inip sallanıyor bir bahçede, salıncakta,

Edebiyat burada bize yardım edemez.

Sonra hepsi bir yere toplanıp bana bakarlardı

İpekli yollarıyla

Ama sen hep bin yıllık bilenmiş inatlarla

Alınlar görmüşüm ki vatanımın coğrafyasıdır

Kırık dişli bir gülümsemeyle yalnızca yıllardır

<u><i>Kimseye uğramam ben sana uğramadan</i></u>

Rüveyda'ya Ağıt

Sonsuz mesafelerin üstünden aşmalısın!

Varsın eylül vurmuş olsun bahçeleri

Çok değil ki, çok değil ki diz çöküp

gülmezler utanırlar ağlamaktan

Kötüydük de ondan mı diyeceksiniz

Ama bir daha görme beni..

Demek yangından kurtarılacak hiçbir şey kalmamış aramızda.

Sen bir karanfilsin, delisin

-Bu ıtır senin icadın değil, saçlarımdan uçan bahardır, - dedi.

ayrılığı bağrıma bağrıma saplayıp durma

Her şey cinlerin sıraladığı işlerle başladı

biliriz dünyadaki yorgunluk habire mızraklanır

"beni terk et

Sözler vardı içimde işe yaramayan

Mahrem, bağışıksız,

Kafdağındaki zümrütü anka kuşu gibi

ne sevda gördüğün masallardaki.

altın yeleli aslanların ağzını

Lakin ben inerken her dönemeçte

Söylediler duymadın geç kaldın

Bizim dudağımız kurur sen kuruyacak olsan.

meydan savaşlarında korkular, aşkı ağır yaralamasaydı eğer..

Seni bir kez olsun avuçlarıma

Patronun karısını zimmetine geçirip

Karısıysa saklamıştı ne olduğunu bilmediği sütyeni,

alnımın ak çizgisine aktı ateş

gel duldamda dur

zamanda, n?eyleyim varlığın yokluğundan tenha

Yutkunma

Bir mahşer gününe de rastlasa

ona sığınılacaktır.

"Yakala bu kuşu bize!"

Bir düşün içinde bir düş mü

acaba nasıl öğrenmişim nasıl farkında olmadan

sizin kırkıncı odaya yaklaşmanızı sağlayamıyor mu,

Islanmak pazar sabahında yağmurda

Bir ayrılığı kalmadı düşüncelerimizin,

Usul usul intizarı çürüten

Gördük hepsini işte, daha da görüyoruz.

aydınlık ve mutlu

ayaklarıma sarılıyor üşümüş dalgalar

Zaman olur bölükleri gezerim,

kalsa da silinir gider

hayatsa bir başka hayata karşı.

Yüzü yere düşen çaresizlik adına

O Akşamdı

Evet girmiştim, şimdiyse seni ve hayatımı

Bir gün gelirde tutarsam ellerini

öyküler vardı dergilerde, beyaz fareler, cansıkıntıları

her şey plastikmiş biraz

Bil! Biraz sonra

kimi zaman da, öldürmektir

gülüşünle ısınsın bedenim

Tanrı, kadınlara geçmişi ve geleceği, erkeklere ise yaşadığı günü armağan etti, kadınlar geniş bir zamana yayıldıkları için huzursuz, erkekler daracık bir zamana sıkıştıkları için anlayışsız olurlar.

Annemi verdim, babamı verdim, en sevdiklerimi ölüme de,

vurulmuş arkadaşlarımdan yansıyor olsa gerek

O kadar güzelsin ki

Sustukça susmak için bir emir

Sandılar ki onlar olmadan

Ömrümüz bu talana layık değildi.

bir sabah çılgınca özleyerek uyanıyorsunuz.

Minarelerini kürdan gibi dişlerinin arasında

Utangaç bir merhamet saklıyorsun sesinde

bu senin gözlerin gibisi yoktur

Saçlarında ilkbahar...

<i>Aşk mektupları elbette yakılmalı,</i>

Çocuklar öldürülmesin

Sen henüz bir zindanın küflü duvarlarına

Kopsun nerden inceyse artık bu bağ, bu düğüm,

öğle tozlarıyla dolanır rüzgar ufku

Sekizinci de o bokun soyu.

gülüşünü görmek biraz da

Gezmeye çıkmıştı ikindileyin

Gülünce sehpalar devriliyor

her şafak leylağına düşen

Ustura gibi kara,

menekşelerde açılır üstümüzde

Zalimsin demeye dilim varmıyor

ayışığı geliyor aklıma en aygın baygın en yalancısı en küçük burjuvası

Hem de kalk şu anda bir kadeh doldur,

kırmızı neden böyle

-sizi hiç bu kadar yakından görmedimdi

kökleri iç açılarının toplamında

Bırak geçmiş günleri gönlüm hatırlasın

ama biz

Hele bir geçsin

var gücünle asıl sükunetime,

Ölürler yazık dışarıda!

25.09.2020

ben uzun yeni harmandım, sen tekinsiz bir bakış

Bir yıpranmış imge diye

bitmeyen bir kıştan söz açılırsa sevgilim

Niye yatiyosun ya :D

Bilemezdim menzil neresi?

haksız yere böğürüyorsa

Ey ciğeri beş para etmezler, ey sıkıyı gördü mü fellik fellik kaçanlar

Ve durmadan ama durmadan çoğalacaklar

Pısırık bir ihtilal gibi getirdim sana bunları

Bir duman alırım, dolu,

Şimdi Bursa'da ipek çeken kızlar

Gri bir günde camlardan yağmuru seyretmek.

kesişen ayrışık doğrular gibi

Ne olurdu saadetlerin en büyüğü

Ey Marmara'nın mavi kucaklayışı içinde

derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına

Biri durur kapında korkulu ürkek...

Unutuyor beni sırlı gözlerin

Bastıkça en ince yerlerine batarak

ve yaşım kırkı geçmiş iken..

bir güz düşünün ki Ömür hanım, ilkyazı olmamış, yazı yaşanmamış.

Adam ha babam koyuyordu.

dünyanın yeni baharına

Anlatamaz da doğru dürüst, cılız gösterir,

ne kazandığım zaferler,

güneş aya dönüşüyor, kalbim yuvasına dönüyor

Elimi uzatsan tutsam götürsem

gene de soluğumuz

Öyle bir cindi ki canın tam ortasında

pervaneler gibi olduğumuzda

Bilirim yaşamaz yanyana aşkla

Harfler kurşun, heceler kan

şimdi hüzün mevsimidir bütün şiirleri gezen

Keşişlerin hüznünden

vuran,

kimse anlayamadı

herşeye rağmen... yağmur kalan kadınlar vardır..

Terli bir gökyüzü, can sıkıntısı, ağır zaman

Duyarsın,

ellerim kocamanlaşır, tuhaflaşır

Evler çocuklar mezarlar çizerek dünyaya

Şaşırmış kalmışım birdenbire çaresiz.

Kimi zaman ellerini kırar tutkusu

Ey kapkara damlariyle ayağa kalkmış birer matemi

Başını kaldırarak boşluğu dinliyordu.

burası tanınmış insalnarın şiirleri bölümü :)

ayın ve denizin sahibi ve su içmelerin

o kitabı da okudum bitirdim

dağlarda öldürülen çocukların fotoğraflarını bir kenara itip,

<u><i>ellerim eve ekmek götüren işçi eli</i></u>..

Ultra-yalnızlık sokağından geçtiğimden beri

Çabuk anladılar ki armağanmış yaşadıkları

Yaşarken beklemek, beklerken yaşamak

Al beni, en uzaklara götür

Ağzının içini öpmeğe geldim

Benim dengemi bozmayınız.

Büyükler için oynamak, gülmek

çekilir mi artık güllerin nazı

bir şahan tüylerini döker ardımsıra

yuvamdan

Nisan saçlarımda ıslanırdı hep

Kan düşer. Emilir o kızıl bezek

O delice sürdürmeler yaşantımızı

Neydi o bir zamanlar

Kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini,

"Sokakta çıngırak sesi, masada defneyaprakları

operaya gittim

"Gözlerimizi uzaklıklar değil ki yalnız göze alamadığımız yakınlıklar da acıtır"

Sonra yaksam

Ve bir musiki halinde geçen zamanları

Şiirlerin de eski tadı kalmadı.

üstümü ara

Hayır, sanırım sabahı bekleyemem

Kurumlar arasından güz kokusunu

Kaç defa çıkıp gittim

çocuklarla oynardım, bir şansım olsaydı eğer.

bir stradivarius inler kendi kendine,

Oysa inanmıştık aşkın bedelsiz kamulaştırdığı hayatımıza

son aciz peygamber!

acıyı görmeyen insan, umutsuzluğu yaşamayan, iliklerine dek kederin

Dünyanın herhangi bir köşesinde

ve her sabah 'merhaba hüzün'

Ama tanrıları ölmüş Amoritler kırgın

Ama dağ başında bir yalnız diken

Sıfır

<i>Bisüre söz edecekler senden,</i>

acımı duy, sensin pusulam benim

esmer ve çırılçıplak bir gecede

ve gülüşün gelirdi bir düş gibi,

Zannetme sana dargınım,

ayak ucuna indim hey!

Çil basmış yüzünü bütün

Ben hiç bir şey duymadan, ben yalnız seviyorum.

Ben ki olmadığın yeri zindan saymışım.

Deşmeyin diyorum... deşmeyin!..

Diyelim ki sana çıldırmak yasak, sana ağlamak

tıpkı Yahudiler gibi

Öyleydi işte.

Bir anda üç kadeh ve üç yeni şarkı

kızaraktan birtakım şiirlere

Neyi çağrıştırıyor sana

şunu: Bir anıya bir başka anıdan ne

<u>Öylesine sahipsiz</u>

ağır kabaralarınla uykularımı ezerek deliksiz yaşattığın

Ama susmaktan sesimi yitirdim

Gündüzü yok

özlem benim kavga benim aşk benim

bir yeşil yaprak üstünde gözlere,

dün gecenin ağırlığıdır damarlarında

Ömrümüzse karşılıksız sorulardı hepsi bu

rakı doldurun! eksilmesin

utanarak gülümsemeye çalışır.

Belki de doksan sene yuvarlandım bu dünyanın sırtında!

gitsem de kalsam da her şey mesafedir ya

oysa bilirsin nicedir

Hep riyanın çirkefi; hasedin, kargüdmenin çirkeflikleri;

ay kaydı yıldızlar gülüştü pervasızca

Işıktan bir kelepçe istedim yüz görümlüğü olarak Pollyanna.

Kuşlarla ben amenna

sende gecelerin karanlığını yarıp

ayrılık ne biliyor musun?

Öğretsin isterdik hayat, bildiği ne varsa

odalara sığmazken yalnızlığım.

Bir nişan yüzüğü, bir kapı sesi

gönderdim,

Galiba kalbimden geliyordum.

Bilseydi Eğer

Çekine çekine konuşuyorum.

Sen benim ayakkabılarımın arkasına ilk basışımsın.

lohusalıklarıyla.

Kırgın kırgın bakma yüzüme Roza

<u>Birimiz dünyayı kurtaracak</u>

Vicdanın halimi hiç mi sormuyor?

Islak dağların uyandırdığı keder.

kendine doğru

Hani uzansam eline değecekmişim gibi.

yorgun ayaklarında düzlüğe varan yokuş

Arı sütü damlarken kaygan kirpiklerinden

ölüm mü dedin annem

Sıradaki Ezan Sevip de Kavuşamayanlar İçin Gelsin

Bir süre öyle gittiler

kapattın yüreğimi karanlık evlerine

Sokaklarda ayaklarının izi

gidiyorsun:

Rüyamda da görmüştüm dün gece

Bir ırmağın durgun sesidir

senin sigaranı senin gibi içiyor

Gülüyor başkasının kusuruna

Ve geçtiğin yerlerde diz çökmek?

mahzun esirler harp şarkıları kadar mahzun

kondurur kemerinin kaşına.

Şimdi yoksun

Aysel Git Başımdan

Elbette ata binmek gibidir seni sevmek sevgilim

İp nerde inceliverse

Her vapur seni getirecek bana

ve hoşçakal demeğe hazır olan avucunda

silahsız duran serçeyi

Alsa buz gibi taşlar alnımdan bu ateşi.

bir denize kaç dalga sığarsa

Ateşten sıcak bir tencereyi yanmadan alabilirim

Başka şey demiyor.

Hep nane mi kokacak nane çiçeği

Ben nereye gittimse bütün zulumlardı

Bu özlem bitse

Her ağacın, her taşın bir yeri vardı

çorap yıkadım, ten ütüledim

size bir gün mutlaka hü'yü anlatmalıyım

Bir yağmur yağıyor inceden ince

konuşulacak sana.

<u>Yaslan göğsüme sevdiğim </u>

zaman iyidir, düş gücü, iç zenginliği verir insana. dünyanın usul usul

Telaşlı, usta, sevecen ellerini

kışı en iyi balkonlar anlatabilir

Daha doymamışız yaşamasına

Belki yem olacağım canavarlara

Kimseye rastlamadım

geceleri...

yorgunum ustam;

İnsan balıklama dalmalı içine hayatın

sınıfları doğrudan geçip

Fakat bir gu&amp;#776;n, bir gu&amp;#776;n nihayet

O geçirgen bağa bir ilmek atar

Terzim dünya çünkü, o ki kimlere neleri yakıştırdı

mehtabı taşıyan senin bakışlarındır

-Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.

yetişemiyorum.

Sindbad, balık gözlü Şirin, Şehrazat

Öyle günler gördüm ki, aydın gökler kararıp

Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.

çünkü başka biri oldun zamanla

"Her yaratılan şeyin zemini"

Eşik bir bıçak ağzıdır

Sanki beni bekleyen bir hayal görüyorum.

Derin

ama ben gözlerimi açtığımda

kanatlanıp uçmaya soluğum kalmamış

Döndükçe yumak yumak çözülür

Yer başka gök başka olduğunda

o geçimsiz mushafı

Züheyr?in Suad?ı gibi keremsiz kılan

Büyüttüm öfkemi... arkadaşsızlığı

ben doğma büyüme evciyim göç benim harcım değil

Yaşam boyu aramak kendi sesini

Tam kalbimin üzerine bu akşam.

Yüzünü çiziyorum kapılara, duvarlara

Diyorum, yanında,

Aşkı seslendirirken

<i>bir şeyler olacak yarın</i>

<u>rüzgar sen gibi dokunuyor bana</u>

gözlerinize bakıyorum da;

ateşi söndür, bu sesi tanıyorum

ne saçma...

uyuyorsun yanımda,

seni seven bir kadın sevdiği kadar sarılabilirse kemiklerin kırılır.

Bir de her şeyi onun için yaptım demişsin.

Bir zamanlar kendimi

uzaklarda süren sarı yağmurluklu bir hayatı

geç olur ki artık onarmaz rakılar

Kalır sadece, her şeyi bağışlatan bir uzaklık

kırılmadı kin ve öfkenin fidanı

gör beni.

Ev içinde, şehirde

çalıyorum her saat çanlarını yalnızlığın

Bana bir pişmanlık gelsin istemem.

<u>uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde</u>

Bir arada bulunmanın töresi, yasası var

Bir kilisenin üstünde

Bir kuş kadar uzaktan göremediğim için

"Bu hal ne haldir?" diye

ve bu yüzden severken seviyorum seni.

durdum, aynı inatçı kıbleye. alnımda

Kimsenin yaşına değmedim.

demiştim ya, hep öyle oldu bende

ayaklarında şıngırdayan bilekliklerin gevşek duruyorsa

Silahsız, kirpiksiz... kirpiksiz ve silahsız...

Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.

Hayalimde tek çizgi bir sen kalmışsın sen!

Geriye çekilirken herkesi öldürmek gibi

büyük kamalar saplamak

çılgın ve hüzünlü

Ve istedikleri yerlerde

Almak istiyorum, alamıyorum.

Salkımsöğütlerden bir beden çizdim usul

<i> Ey gönül! Ey gönül! </i>

Dünya zorba...

Ekmek kırıntıları atıyorum kuşlara

Hayalin çıkıp gelir uzaklardan karşıma

gövde kalıyor geride.

önce bendim diyor ve sonra benim..

Denizlerden göllerden nehirlerden

Hangi duvar yıkılmaz sorular doğruysa

eksilmesin hiçbir şey

Bir kaç güne kalmaz, ben de gelirim!

Galata Kulesi

Yüreğimden başka silah taşımam

Dağbaşı yalnızlığı ölümden beter.

sessizlik ve kavgadan başka

kendimi koparıyorum kendimden

Gözaltındayım.

ey gürleyen yalnızlığımız

yoruldum bunca kesik ruhu tek başıma

sesleri liman sislerinde boğulur

Mercan renkli bir göl kenarındayım

Senin için bir ev görürdüm gökyüzünde

dokunmuyorsun bana

Bir ölü yerde uzanık yatacak.

Ayaklarım yanıltmasın

Devriyeler basıyor karartılmış evleri yine

Dante ile Beatrice'inkine

hala gittiğim sona aceleci adımlarla

Kilit vurdum gecelerin ağzına

Pınar lülesine aynalı salıncaklar kuran bir çocuğa

kimseyi

İncecik bir çınar yaprağı düştü üstüme sarsıldı kalbim

gelmedi

Çekinerek yaşadığım yılları her akşam

aşka dair diyoruz ilk anı bu olmalı

Güneşten aşağı yuvarlan

Sen ey inatçı kıskanç, alçak gönüllü ve hür

Şiirden arabasıyla

pikapta?yalan dünya? her şey bomboş

<u><i>Gözlerine bakmalıyım,</i></u>

isa'yı ardından 5 kez bıçaklar, seninleyim meryem!

kayıp

<u>uçtuk gittik</u>

kendimden an geldi koptum hepten,

Böyle delirmezdim-küfretmezdim...

deniz zamansız

Sardunyası çapraz bir gün ışığı

Vakit tamam!.. seni terk ediyorum.

rabbim, rüyalarla bezeme benim gerçekliğe dayattığım bu amansız temsili!

şarabından bir bardak içtim ve bardağı kırdım

-çık da avut bizi

Yüreğim burkuluyor

Yelkenim mehtabın dizginindedir

Çünkü gök ağıyordur kanla

sandalye

gedikler, delikler, eksikler eksikgedikler

Ses boğulsun,

Mihr ü mah arasında

bir bilinebilseydi

oluyor bir on yıl kadar.

Aşk demişti yaşamın bütün ustaları

tanıdım Ademoğlu kimin nesiymiş

Neler yaşadı?

Şubat hayırsız bir evlattı, kaçaktı

Pencereyi de açtım - açık bıraktım-

Mavi bir zambak ol...

Içerde boy boy konserve kutuları

Kalbimin üzerinde.

dilsiz bir çağlayan gibi,

Bir gecekonduda oturuyor kalbim oysa

Ve akşam, bir kez daha;

Bir çift kanat kesilir gövdem

Denizleyin inip çıkan önümde

ve göğü ve suyu,

delikanlı kucaklardan hoşlandığı kadar

kendime söylediğim yalandan düştüm

Kahverenginin hüzün olduğu kalıyor geride

Amcalarınsa avdan boş dönüyor elleri

Ben ki yaranamam, şakaya gelmem

Bahar mı geliyor

ve güneşin solmaz çekirdeğini

Bütün bir gecenin uykusuzluğu

Baba katiliyle baban bir safta!

Farketmez gelse gelmese Kays Ona

Ama rengini bırak bende

Yeniden yollara düşerler

Sende kalmış huzurum, tüten ocağım sende,

Her dakika bir yaşıma daha giriyorum

Bahtım bir bulut gibi üstüme çöker oldu,

Ben kucağında ölü bulunmuş

ve çalman bir otomobilin çalışkanlığı

boşluğunun kıyısından geçmişe baktığın gün mü başladı

Bir harf vurdu beni dünya

evhamını kalbinde unutuyor eşkıya

ben zannetmiyorum bunu.

Nedenisin keder ile neşenin

bomboşuz, korkuyoruz da... bunu anlatmak için şehirde bayram vardı

Şimdiye ve sonraya

İki gönül bir olunca

damar kesildi, kandır akacak

adamın elleri arasında

Bir şey var sanki onu soruyorum

Vur emriyle düşmüşüm kapına

<u>Sensiz bu sessizlikle</u>

Bu göz gözü görmez dumanlı halime

Başladım usuldan yanmaya.

Yoksulluk yok, acı yok;

Önce derin bir iç geçirdi

ve aslında hiç birimiz benzemiyoruz birbirimize.

Sabahla öğle arası.

içimden sökülen kökdala

oynaşmalarımızı,

Her gece saat beş sularında sizi

Tembelliğin en güzel hali böyle oluyor :)

ipte boynum, ağzım şehvet yalaklarında

Bana 'sen bir şairsin' dediğin zaman.

Ayaküstü Yaşanmış Aşk Hikayeleri

Gün batarken ayrılırsak eğer

Kalbime döneceğim, ama hangi yolla?

yağmur sönecekti yanacaktı

Kavrulup gidiyorum.

Kurtarmak için enginlerin anlamını

Sanıyorum, her sokak başını kesmiş devler...

Çok erken gelmişim seni bulamıyorum,

Ne zamanı.

yıpranmış bir ayakkabının renksiz tokası sanılabilirdi

Sellerin önünden alsan beni

Çölün üzerindeki bu galibarda renkli bulutlar

Bir tek senin çocuklar üşüyecek rengi saçların vardı.

Gözler ki senin en katı zulmün ve silahın,

'İnsan unutandır

Baktığımda cemaline titrediğim

Havadaki kuş izinden

Bir ağaç, yeşil çığlığını aya vuran

bir tabut kalmıştır akşam olmaya

Ta Fransa'ya, Berlin'e

O gitti bize ağlamak kaldı kala kala

Seni ağlarım.

öbürlerinin azıcık nefes diye bağışladığı

bir elinle de boyuna ekmek kesiyordun

iktidar akıyor nereye elimi atsam

öğütler bunu bana

<u><i>kılıcımı sana balık tutmak için kullanıyorum</i></u>

bu masalda dere tepe düz gitmiş kadar yorgunuz

nergisler nümayiştir dağların doruğunda

"Benimsin!" diyemediğim!

Sağımda bir yürek çarpıyor

Gözlerine Yazılmamıış Destan

kent maketi kurduğunu.

Yanardağların ve Gökkuşağının

Yatağında uyuyor olmalısın

ve "doğallıkla" eski kendimizi hatırladık

gitar kımıldadı mı zaman deliniyor

İkisi de gidince başımdan

yanıveren ışıklar uzak bir pencerede

Kimliğimi tarif etmek zor benim...

Henüz kimse bize ihanet etmemiş,

Karanlıkta bulutlar parçalanıyor

Böyle ansızın, böyle yakışıksız

birdenbire acıdı boynum

Beni şair yaptılar mı dedin şimdi :)

Yazmaya çalıştığım şiir sendin

peki o zaman ben neden

bir kayıştı otobüste

Sarı sıcak cümlelerde sözün kadar yalan,

-- Bir vakitler gökyüzüne dayalı, derdim ben --

Ve aldatanın delik deşik uykusu

ay sesiyle, gün sesiyle, gül sesiyle

bir ceset oluyorsun öpüldükçe şımaran.

<u>Sığındığım her yer adınla anılır</u>

Alıp savurur beni saçların

O derin soluyuşlarda yitirmişim aklımı. Bir gülüm ben,

Bazı nur içinde, bazı sisteyim

Fatih'te yoksul bir gramofon çalıyor

hangi ressamı vurur bilmem, endamın

Bir tek resim çocukluğum...

Uzun menzilim benim

Bana doğru kalbime doğru

nasıl da yalnızlıktı yastığımda unuttuğun

Sevgilim sevgilim

çoktan değişti her şey

kanırtılırken ses etmedik

satıyorlar günün bütün seslerini,

kısacası

Afrikalı kölenim senin, esirinim, mecburunum

Dokunduğum herşeyde senin sıcaklığın

Beraber Yürüyelim Olur Mu?

bizleri yan çizen birer hemşehri haline sokan nedir

avuçlarında yıldızlar ve kimsesiz kavaklar

Durgun sular gibi azalacağım

aykırı sularda akşam oluyor.

sulanmayan ürün. Eldeğmemiş bahçe,

Kaktüslerin diline düşen figan gibiyim

'sonsuza dek, sophie...'

Gün gelir bir gün

Sessizce yağan yağmur altında

sonra ağaç kökleri yırtıyor damarlarını

Küçük bir çocuğun oyuncak torbasına doldurulmuş evler.

kokunu rüzgara salsan

Ekim günleriyle aralıksız boyanan

enayiymiş be Platon?

Arabamız tutarken Erciyes'in yolunu:

isyan işaretleri taşıyan

Kalk Düğüne Gidelim

Bu yüzden bana değmeden dünyadan bir üvendire

Namussuz bir çağ bu biliyorsun

eflatun gözlerin olduğunu bilmiyordum

göğün neresine yakışacağını düşünürdüm.

Sevsinler diye birazcık kendilerini

Sonra postalamak istiyorum

Başağrısı çekelim üç gün üç gece

Yaşadığını anladı kalbim,

Acınacak birşey ellerin için kararan birşey bakışının altında

Tek başına güzellik

şey dedi babam uzaktan/şeyler insana kaderdir

tenhalarında şiir söyleyerek

<u>Kavalıyla bir sümbülü emziriyordu </u>

bileği tahriş olmuş bir kadının dinmeyen korkusudur

Kendini hiç yokmuşsun gibi bırakma

<i>ve üçüncü boyutumu yitirdim mektupların tutsak ülkesinde</i>

kapı kolu, ip ve korkudan ibaret bir öyküyü

Yine sana vurgunum

Ama vaktimiz kalırsa oturup düşüneceğiz

ey taze kadın, ey onu takibe koşan genç!

Dişleri ısırdıkça sivriliyor

Bu adam o adam gelip gider

yağmur da başlamış haberin var mı?

Çınçınlat, diyorsun telefonda sen...

hepsi çürük akşamlardan

meğer yüksek bir dağmış.

Ve neden sonra

Çocuk sevinçleri ipinden koparılmış uçurtmalar

öksüz bir boşluk kaldı avucumda

Boyunuz devrilsin deyip ilendi.

İlk kez görüyoruz desin görenler,

bizim değil yaşamak bizim değil hiçbir şey

dağlar çoktan dağlara göçmüştür

Uyanışın türküsünü söylüyor da görmüyorsunuz.

Şaşırdım Kaldım İşte Bilmem ki Nemsin

Dışarda dallarda, bulutlarda

Ordan çıkıyor biri.

Bitmiş bitmemiş olacak

Sarı badanalı evlerde ölüler yıkanır

Bu saman çöpünü kasırgada bırakma.

aralama zahmetine katlanarak

Acımak sabilere, yiğitlere

Tavşanlar ürkerken bu gürültüden

Yarin dudaklarından trenler geçer de

bir metal çiçeğinin. ah bu hurufi yalınlık,

Gitgide uzaklaşan tren sesi

Sevgilim, çemberciğim, arapbülbülüm

Ya da geleceğimizde en fazla zevk vaat eden mi, köprüsünün başında en

Ömer ki gölü balığı için değil

ve devletin dinlenmeden dinleyen dinlileri

Sevinç değil ki paylaşılsın

Sonra bir menekşeyi teheccüde kaldırmayı unutacağım.

N'olur bana bir şey söyle ne yaptığımı bileyim

<u>Yüreğimi yakan bir avuç korsun.</u>

anlamış değilim böyle maceralardan

İstemem diyemiyorum - ama yakmasa -

nefesin vücudumu yakıyordu yer yer

Leylaklarla akrepler gözlerine bakıp insan olurlarsa

Sen sevildiğin için güzelsin bu kadar

Korkuyorum toprağın beklediklerinden.

Yıllar geçti aradan, unutamadım,

anladım yorgunsun kara gece nöbetinden

Geceleyin yıldızlarla flört eden

buraya tabiatı koydum. ağaçları, suyu, ovayı, dağı. onlar bizim kardeşimiz, çok canın sıkılırsa arada onlarla konuşursun.

tanıdığımı sandığım bana daha yakınım artık

ve yoksullar yoksun'lar

Gökummaların ve içdökmelerin vaktinden geldim.

ağustos böceği düşünce derde

kaşlarını çat dedim çat kaşlarını.

adımı aşkın üstüne kendim yazarım

Sesin gökyüzüne akan ulu bir çavlan

Yaşımdan yorgun, yaşımdan telaşlıyım bugünlerde!

Çürür çiçeklere yapışan kanlar;

İşi gücü olanlar çoktan gittiler

Her gün bir kadın ağlar benim yüzümde

Hep bir arada bulunmaya?

Sevinmek nedense hep yedi yaşında

Gözü kör olsun feleğin,

Tartıl be abla! derlerdi

Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç.

Beni sevmeyecektin biliyorum ama... Ama, öyle susamıştımki kendim gibi birini

en uzak şehir ışığına yürüdüm.

uçurumların çağrısı var gözlerinde

bir gökyüzü

Bindirdim eskil kayalara.

Uzun bir yolculuğa çıkar gibi

Mendilim kiraz dolu

neden ve nasıl sevdiğini anlayamadım gitti

<u>Berrak şelaleler yaparak </u>

Bir külah çekirdeği, mangal gibi yüreği var, bilesin...

Durmuş olup bitenleri seyrediyordu

"Bir Arap şairi şöyle demiş,

kırılmamalıydı ıslak dalları hasret selvilerinin

Büyük dertler için benim ellerim

çoluk çocuk kahvaltı masasındayız

ben hiç terk edilmedim

Fakat sonradan duruldu Leyla

Beni Sevmeni İstiyorum

bazen Jan Dark'ı kurtarmak için çalışan bir kahraman

Biliyor musun sen de ne yap? Git!

Sevmezdin her akşam içenleri,

Beni Allah tutmuş, kim eder azat?

Yanaklarına vurduğunda hissedersin.

Leyla ya o adamın bardağında ya o dağın ortasında

bizi kıvıl kıvıl bekliyorken hayat

Unutulmuş dillerin hüznüne benzerdi

Ayrılık gayrılık gözetmeden.

Bir çaresiz Zühre oluyorsun Babil caddelerinde

Yitirdim Yüzümü

Ormanda yangın! Mavi haçlarla yanıyor.

senin halin gülün deldiği topraktan nice

14.06.2020

Taşıttan indin, sonra da karşıya geçtin

Bir yandan toprağı sürdük

Kefenimizi al. sabunu lifini unutma

Ocağın parıltısıyla aydınlanan yüzün

Bu plak böyle ağlamıyor mu

Kar yağdı kirpiklerine

birden vazgeçilmezliğini algılayarak

Zindan iki hece, Mehmed'im lafta!

Ki bütün ölüleri sığa çıkaran

diğer çocuklara benzerdim bense

o terli atın külündense bu kalp

baktım akşam herkesin kabul ettiği kadar akşamdı

Bulutları yarması gibi gün ışığının

Ruhları sustuğu vakit martıların,

Ve hala el altında duran bir başucu kitabı

Haysiyeti yağmur olan bir dağ düşün

Masallar dinlerdi sevdalı Cemşit,

sevdalı bir menekşe

vardan yok, yoktan var eden

Bir söz gibi:

haydi gel dedi

Bizsiz geçen menevşeyi düşünmeye

- Olsa, başlangıçlar sona kalsa -

herkes unuttu seni, kimse sevmiyor

Sinemalara, tiyatrolara, konserlere, sergilere, gidiyorlarmış

Ağladığını istemem ben ölürsem.

Her Gün Seninle

Ya sizler

Bağlasalar da yerinde

Dostlar ki hapistedir

Terkedip gitmelerin ağırlaştığı bir güz olacak öte yarısı.

ya da yıkılmış bir kentin harabelerini mi

Seni her andığımda gözlerim yaş olmuştur

Ölümden güçlüyüm sen yanımda olunca

doldurulan bir kıyı gibi.

ağustos topraklarına dökülen

hiç sevmemişim gibi seni..

kaç uzun mektup yılı kaç sabır yılı bu ömrümü içtim

sigaramı yak birlikte at arabalarını düşünelim

Kapı çalınacak gibi sanki

Bir yerlerden bulunup yeni mutluluklar edinilir.

Bir başak ufak ufak bildirir Konya'yı

Bir güvercin kadar hafif kelimelerle konuşalım isterseniz

Adem'i Havva'ya ram eyleyendir gözlerin

Sen bölsen yeter..

Bir oluş yönünde sıyrılan her ne ise

denize açılarak sürdürdü, sürdürüyor kendini

Sokaklarda sürtüyor boyuna, barlarda benim adıma beş tek bir duble konuşuyor

Thank you very much! diyorum ve jetonumun soluğu tükeniyor

Aşkım ki farkı yoktur bir dağ başında kardan.

Vadilere saldırır!

Şimdi benimlesin tüm kaygılardan uzak

bizim cenaze şeklini.

Islak ve kırılgan bir türkünün içinde

Şimdi bütün imkanlar ayağımıza serilsin

Kafeste beslediğimiz kuşu saldım

Bulutların ötesinde gözlerin

Güven içinde olduğumu bilmem hiç

esirgeyen ve bağışlayan,

Neresinden vurulmuştu?

Elsa'nın Gözleri

oysa türkü tadında yaşamak isterdim

Susmak ve konuşmamak denen cana

zulmüne dayanılmazken yalnız saatlerin,

öksesine yıldız çakan melek kalır.

korkuyla bağladığım dizlerim çözülmesin ya rabbim, dudaklarım tozlanmasın asfaltla

bu umutsuzluklari bırakın kardeşler,

Yer etmedi adalet duygusu

mesela kuzey kutbunu keşfe giderken

aşk, çekim eki almıyor, başka uyaklarla kalıyor ayakta bıraktın beni

Sen ey yardım sevenim, ruhumu derde saldın

Nerede okumuştum, hatırlamıyorum şimdi, biri mi anlatmıştı yoksa

Dar attın kendini karşı evin sundurmasına

Çam kokusunu genzime çekişim

İstanbul

zekamı-olmuyor!-atamıyorum bir türlü yabana

adım, adresim durur mu defterinde?

Gurbet biraz da halep demektir

yakartop oynayan melekler gördüm güneşle

oyyy nasıl söyleyebilirim

Gece arsızca kükrüyor paslı beyninde şehrin

Sen bölünmez bir anne

Gün gün daha çok inanıyorum

Şimdi Erzurum?da çift sürenlerin

senin kolun kanadın ben'im demedim mi?

Aynı mahallede büyüdük, aynı kızları sevdik,

zamanın ve hayatın büyük sırrını

sanki baştan başlansa her şey kendi izinden paslanacak

bu senin tüfeklerin menziline düşen güzelim yüzün

ne günler biterdi,

Sende düğümlenirdi bir uçumluk tadı çocukluğun

hiç bulamadığı kapağıyım tencerenin

sularını evliyalar getirir

Bir aşkın temizliği kirletilebilirdi

bak buraya yazıyorum diye milyar kelimeyi

aynı korkularla kalakalırız

sana yorganı olmanın sevdanın

ve kaçıyordur solgun mavilikte

Benim sevdalarım, Allah'ına kadar.

Biraz Tamil biraz Türküz ayıptır söylemesi

Hala yaşıyorum, ölemiyorum.

Hata yapmak

bir soya, bir sanrıya karşı

hercailikleri, hayal kırıklıkları, aşkları, terk edilişleri, başarıları,

Söküyorum şimdi sözleri birer birer

fosforlu ve derin bakışlarına

Plastik gözkapaklarının ardında,

ölsem de durur nişanı

Yağmurun yağması ateşin sıcağı

Düşer saçların önüne, ama bembeyaz.

Ekmek yok

Mutsuzluk tutup bizi bir yerimizden öyle savuracak ki,

Gençtim ya, ne farkeder deyip geçerdim

çekildim uzaktaki bir noktaya doğru,

hüznünü ver bana yeter, gizli hüznünü

Deniz en ince hayvanı belleğin

Çiçek kuş arı ve mavi gökte güneş

içimdeki süt denizleri

Göğü bekleyen dudaklarımla öpüyorum sesini.

Ama öyle özledim ki benim gibi birini sevmeyi... Öyle özledimki kendim gibi

Bir taranmış

İşte, doğduğun eski evdesin birden

Ve yankıları değil mi o kutsal metinlerin

iki ses, iki bakış, gelişir nasıl

Işıklarla örtünmüştü çıplaklık,

ey bağlanmış birer dev gibi duran mağrur sütunlar ki,

Oysa senin ateşin ben'im,

Yeniden duyuyorum şimdi

kulaklarımdan kan fışkırıncaya kadar

Yumuşaklık adına, sevgi adına.

Yani bir çay ocağının başında

kendini biriktiren

biliyorum klasik zamanlarda değiliz artık

İmbat rüzgarları uçursun a'ları, a'sız bir şiir olsun.

yenik düşmüş bir napolyon kadar mutsuzdum aslında

en güçsüz kollarla -

ve o şafaktan doğma

Sevgi Üstüne

beyaz bir karanlık ki, gittikçe artan

aldım öptüm gözbebeklerinden

Seni sevdim, sevgilerim senden geçerek bütünlendi

Ağır geldi Yusuf'a

ve üşüyen kainatı dinlerken,

Babamla ilk kavgam,

Acıyor mu gözleriniz, göze alamadığınız yakınlıklardan?

Boşuna artık medet ummak

Mutsuz olduğunda insanlar,

Camcının cam kesmesine, dülgerin rende tutmasına

Ey Sanat! Herşeyi hayata dönüştüren.

Yurdum benim

Bütün vapurlar bizden önce kalkmıştı.

o tarih atlasında

güneş tozlu caddeler kaygılarım beni bir arıtsın istiyorum

Mutlu olduğun anları getir gözünün önüne

biz akdeniz sütüyüz biz çölde çaresiz gölgeyiz

ne özleyen bir bakış kalır

Oğlunun okul taksitlerini ödemeye hazırlanan

17.08.2020

kuş sesleri beklersin.

Geçiyor Balkan günlerim

Sorulması durmadan o en çok yorulanın

Senin mi şehrin mi akşamın mı yoksa benimkisi mi?

Merhaba diyorsun telefonda sen,

kimvurduya gitti aşkımız, faili meçhul değilse nefsi müdafaadır...

ya mısralarını dört renkli duvar afişleri gibi boy boy

bana en çok erkek olduğumu

Reyhan yaprağı serpili

Biz böyle sıkıldık, ya onlar nasıl sıkılacak

hürriyet gibi aydınlık oldu odam...

ve eski dağlarda, eski dağlarda kış

o çingene

O yaz daha mutluydu seninle

Kuru topraklar gibi dağılıyor belleğim

bir "şey"ler geldi birimizin aklına

güzel kokular veren

yalnızım.

Düşünürken beni

Ben bu yüzden serinliğe hasretim

sanırsın kimse görmedi gözyaşın bıçaklanırken

Sinekler gibi eziliverdi insanlar

Gün gelir, yürekte hüzün de söner artık

Bu sevdadan dolayı perişan gönlüm

bazen usul, bazen hırçın karışıp birbirine akışı.

Şimdi ve her zaman tek yerin benim yanım

Kargaşa. Anılacak günlerim olmadı mı benim?

kim bilir kimin söylediği.

Ve içindeki çay artık iyice soğumuş olan eski püskü bir demlik...

her sirk geldiğinde ağlamaklı olurduk

Serden geçmişiz.

acıkınca doyuran

Mercan adalarda bir liman..

Şu kadar güneş şu kadar su yılanı şu kadar düzen

asi yürüyüşlü sözcükler seçtim

Ateşte Unutulmuş Ferman

Yusuf'a varmak gerekti

çözülsün bu kartopları, gece yanan fırınlar, içimin sayıları

Bırakıp gidiyorum içim aşkla dolduğu zaman

F. H. Dağlarca

Bir zamanlardaki biz, artık aynı değiliz

Soğuk bir kış gününde rüzgar olup da gel

Durup dururken hiç bitmeyecekmiş gibi bağlanıyorum başladığım güne,

Arpacıkta, gezde, gözde Sen varsın.

atının kuyruğundaki düğümde

Yekpare bir kıta değil çünkü hayat, adacıklardan oluşmuş dantelli bir

Cebinde iki gazoz parası

Ben, türkülerde tanıdım Fizan'ı, Yemeni

Iskalamak istemiyorsan hayatı.

suların kana kestiği yahut

Sıcak nefeslerle bayılır saçın

Diye birini ünledi.

Seslenen kim? Yankılarla doluşmuş bu sessizlik ne?

Kimi zamanlar olur sevgilim

Rüyalar bile geceleri bekler

Acıyla da olsa dopdolu olan hayat

Işıkla yağmur beraber,

kavanoz camdan olsun,

ben sevda sokağının yoksul çiçekçisiyim

Gözlerime dolan tozda Sen varsın...

insan bütün derilerden soyunabilseydi eğer..

Kuvvet benim, kudret benim, fer benim...

Alfa

<u>Bende yeniden var olmanı, benimle bütünleşmeni</u>

Yoruldun ama buldun ey kalbim emaneti

her yağmur yağışında yerindi dibine girerim

Aklıma kadeh tutuşların geliyor

Kızıl kısraklar gibi üstümden geçeceksin!

Kendimden geçtim de geçemiyorum

Masaya anahtarlarını koydu

Sisli bir gecede ses olup da gel

sonra kalktım kendimi yaraladım.

vakit akşamdı. ikinci gün

tavanları akan bir evde öğrenelim seninle el ele yüzmeyi yeniden.

Eğer sen yine İstanbul'san

Aşk mıdır kış gelince başlayan

Ne kadarınız kendi sahtekarlığına esir?

bir güvercin konardı göğsüme

uykusuz dalgalanıyor

Bir kıyıya bir gün inen fırtına

Gördüğü insanlar mı?

çoğunluğun gittiği kimi yerlere de ben gitmedim 21'den beri

benim yongalarımdan yapıldı bu çelenkler

Ölümsüzlüğü tattık bize ne yapsın ölüm

Yalvarırım onu okuma çarşamba günleri

Ey hazların derinliği duyumların ateşi elveda..

Böyle güzelliklere de

Cehennem tutuşturulduğunda cennet

Beraber seçelim tut ellerimden.

her harfine yıllardır şimşeklerle yarıştım

Kalp şeklinde kültablaları

<u><i>sen gözlerine mahkumsun; gözlerin bana </i></u>

bütün kırık kapıların çağrılışıyım

yandığım, kırkına birden deva olsun.

Kapalıçarşıda, bir kuyumcu dükkanında

gülün sesine bülbülün kokusuna karışarak

Sevinçler devşiriyor.

Bir türkü uğruna

Bugün günlerden ne?

Şarabın mumla seviştiği geceler adına

Fikir çilesinden büyük işkence.

Onca aşk içinden geçtim de

Karlar etrafı beyaz bir karanlığa gömdü;

Aynalardan Uzakta

Yarasa aşiretleri, birbirine açılan tanrısız mağaralar

bir düşün kaç kişiyiz bildirilerde

oysa ben gözlerinden girerdim yüreğine

Yabancı kadınların sıcaklığı

baş döndüren seslilik

Sevgilimizse çiçekler koyuyor ya bardağa

Kim bana kıymazsan bilebilir

Minnacık bir kadın sevdi.

terlemek gece

Dökündüm sabahtan sonra da yıldızlarını...

"sırtında yumurta küfesi olmak" diye bir deyim vardır;

Aşklar ve inançlar da aynıdır

Kimbilir hey

harita ve unutmayla hatırlamanın med cezirlerinde, silindiğini

sen alır gelirdin kendini

Sevinç ve Hüzün

En sıradan ezgilerden

Sayısız penceren vardı bir bir kapattım

Mutluluk ne kadar kolaymış meğer,

Bir yanımı

Hazzın ötesinde sevgim hiçbir zararın erişemeyeceği yerde bugün sevgim

işte her şey nasıl haince karıştırılmış

Sevdalısı olduğum yalnızlığım..

burdan bakınca sır

dünyaya bulaşan sözcük sert düşermiş.

Yine seni arıyorum

<u>bir yastıkta olacağız seninle.</u>

Yağmur çiseleyen kirli sokakları

beraber yürüyelim olur mu

karadeniz kokuyordun... sendin elbet hayatın

<u><i>Ve en kuytularda buluşmak korka korka</i></u>

Neylersin ölüm herkesin başında.

Cebimde bir on liram var

Arasıra düşmüyor değil aklıma

Annelerinse ağızlarında hiyeroglif

Niko?nun Ercüment efendinin çekildiğini ise

dünyada.

Ben Dağların Çırasıyım

Sel gider ve zulmetin çöplüğü temizlenir,

sapında muhakkak

Sonra şarap içiyorduk kırmızı yahut beyaz

Sustukça derinleşen büyüyü bozdum

Öyle halsizim ki hiç sorma,

Elinde olsa tutup soracaktı

yarın çağlayanları andıran sesler

Demedim mi bu yokluk yurdunda hayat çeşmesi ben'im?

gece tüylerini salmadan alevlerin ortasına

ethem başlar

çatladı

sarar da benliğimi

bütün büyük hüznümüz, falanca şarkı

sen: kabuslarımın tabiri

Perdesiz, yataksız, ateşsiz

Merhaba! diyorum

bıkma sendeki insan için,

iyi görmüyordum sonunda

Senin yeşilini buldum

<u>Ama kendini bırak bende</u>

Bir insanı unutmak zorunda kaldın mı hiç?

Yağmur

kayda geçirilemez, narhı konulmaz

parmak uçlarımda ölümün soğukluğu

dünya bir testidir, de, ömür hanım, ömür bir su... sızar

Ebediyen senindir

Gelişin şen olsun senin

Başını eğemediğim!

her mayıs şafağında uzun

Acı mıhlanıp bir kalpte durmasın. Ortada dursun. Olur ya biri

Bekleyiş diyorum caddelere, dalıp gidiyorsun

Eski, sağır bir sızıyla balkıyan, inceden;

konuk et kanatları kanatılmış kuşlar getirdim sana...

Gece dünyanın her yerinde

Ayten'li içkiler içip

Mevla'danım, hayır benim, şer benim...

Bir nehir çoğalır giderdi sıkıntımızdan

<u>Bundan böyle dünyada </u>

Düşler

bir şirket-i hayriyye vapuru gibi

bir yarına gidenler kalır

Bu yüzden korkuyorum seni sevdiğimi söylemeye.

rabbin adıyla başlayan adamlarız anna.

Niyedir, aynalarda azalır sesin.

Paralarınızla çeşit çeşit hayatlar alırsınız. İnsan hayatları.

Karanlık gölgeler düşer yollara

gibi getireceksin o güzel günleri, inanıyorum

karşılıklı kıyılarda

Elin karısında namus ara,

geceleri köylerden köpek çığlıkları gelirdi

Güz geldi mi göçüp gidiyorsun buralardan

Bıraksın peşimizi

meğer kalbin kalbimin belasıydı o akşam...

Ve hala bilmiyordun sevgilim

Ben kolayca incinirim bilirsin.

İncesu Deresi, merhaba...

Buraya tabiatı koydum. Ağaçları, suyu, ovayı, dağı. Onlar bizim

Bana mısın demedi bu kadar yüke

Ağıt

şimdi ne zaman bir kelebek görsem,

<i>Solmuş güller üzerinden</i>

Ve bırakarak metal bir uygarlığı geride

Seyre dalarak, bir çay bardağının içindeki

Sonra kalem yazmaz,

telefonlar oldukça insanlar birbirini görmeyecek

dağlar sonra oynadı yerinden

saçlarını topla ve dağıt sesini rüzgarlara!

Çekirdeği henüz süt bağlamış

sars aklımın cılız ayaklarını, kuşat beni.

gülüşün coşturmalı

Sırf sevinsin diye seni bir kere bile

Adın yoktu tanıştığımızda

rüya, okşayış, tevrat

Kimi sabahlar işe giderken

beni alıp pencerenin önüne yerleştiriyorlar

dinlediğim şarkılarda bana seni anımsatan şarkıcılara,

anlıyor musun

Yorgun yüreklere biraz umut

Ne bir sıcak pencere ne tüten bir kiremit

<u>Gözlerini çevir gözlerime</u>

Bütün teselliler uzaklarda kalırdı

Parlak ve temiz alınlı kaç adam çıkar?

Konuşmak yaralarımı acıtıyor. Konuşmak bir ip gibi boynuma dolanıyor. Dilim dolanıyor bu sıralar. Sana söyleyebilecek bir şeyim kalmadı.

insan uzatır ellerini bir perdeyi çeker

Bir şiir okurken şiirden sızan kanda

yüzünde

Aradığım yerlere benzeyiş buldum sende

anlasın geçmişi kınalı dünyanın kaç bucak olduğunu

Kediler gibi mırıldanarak.

bana bir sene, inanmazsın.

Yürek safındaydım sen bin mil uzaktan koska

Korku beklenilmez kapıda durup

Sen ağlarken azığımız çoğaldı

Sonra Pir Sultanı ve Bedrettini.

Çözülürdü zihnimde buzlanmış düşünceler,

Şeye dar pantolonlu kostak delikanlıların şiiridir

Yalnızlık

Gittim su çektim en derin kuyudan

Bir kahveye de gidip oturamam

sadece bekleyişim ve sadece yenilgim

<i><u>Isınır avunurum</u></i><u>..</u>.

yolda yürürken de gülümsersem yanlışlıkla

aşksızlıktan solan bu cismi terk edip nereye gidiyorsun madam?

Seninle olmanın en zor yanı ne biliyor musun?

Kalbinden gırtlağına doğru yükselir.

o sessiz

Işık diyordun al işte

SSK?mız eksik, masalımız, evraklarımız, taburcu belgemiz, infazımız

yalnız yılan çıkar zehirli yılanlardan!

koltuğumda efsaneler kitabı

Ve köpüren suların göğsüne yasla

saksıda çiçeklerin güzelim yok oluşunu

Posterlerle duvardaki çatlaklar kapatılabilirdi

Yusuf'a doğru giden her eğimde

daha lokma ağzındayken

için. ve bir gün ölümün balkonundan... dökülür toprağa el içi kadar bir

Ne de ben gelebildim herşeye rağmen

Benim adım bilinen cevapların üstüne mühürlenmiş

Biz yeniler yüz kızartan soruları hemen atlarız.

en karanlığa açılan kapını sevdim

tamamlıyacam

Hadi sağlığına şerefe kaldır,

Bir geçit bulamıyordum sana

Bir gün bu akan sele dur diyeceğim göreceksin.

kalbimde kalabalık yeminler

geçip gitmeyecektir sözcüklerime çarpmadan.

iyi bak gözlerimin içine

İsyan şiirleri bilirim sonra

beni herkes sevdaya asi sanır,

Öylesine, kendimden fazla.

Biliyorum, kolay değil yaşamak;

gözlerin buğulanarak açmıştın kapıyı

geçer gider.

bana alacakaranlıkta da yazdığını unuttun.

Gün oldu yanlız kaldın bir başına acıların ortasında.

O yalan dünyanızda yaşamıyorum

büsbütün yaraya dönüşmeyi beklemeli insan

billur bir kuş gibi

Utanılacak bir şey değildir ağlamak,

Ellerime ellerin

Başım döner, beynim bulanır

bilemem Yahudi değilim

o soğuk ölüyü, o kurutulmuş anıyı

Güzel dost, ey hüzne aşina yürek,

Baktım bir kuş ilk defa keyifli keyifli

Ve ikimizde ıslanıyoruz

aklımın isyan vadilerinde yasak iklimlerin ateşe yazgılı kitaplarını

Benim sana erken

Bekleyiş eritiyor buzdan sarayı

Gülümsedim o sıra,

yeni zamanlarına dünyanın

yapamaz bunu, yapmasın bana dünya

kapıların kapalı girilemiyor

Acımasız kullanmadı neşteri

Hata kabul etmiyor lambalar

Biz diye bir şey yokken,

Şimdi buradayım

kökten dallara yürüyen sular gibi

yılan su getirir yavru serçeye,

isminizi haykıramamayı...

rengarenk çokomel kağıtlarını kitap aralarında.

Sarhoşluğum sarhoşluk.

Uçurumda Açan

Gelmek istiyorum, gelemiyorum.

Başıma düşmüş sevda ağı

nedir veche..

Yıldızlar söner, bu aşk da biter!

arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer..

19.08.2020

Beyaz bir küf büyüdü evde, tersten yağan kar gibi.

Sevmiyorum artık onu doğrudur, oysa ne çok sevmiştim...

hepsi çok kirli olsaydı tanrım

bu toprak parçasından nemlenip filizlenirse

Gözbebeklerime oturacak

Yabancıların en yakınıydın sen

Serçeleri sevdimse senden,

Tomurcuklanmak günah

on yıllar içinde küçük bir iz, yüzyıllar içinde hiçiz.

yerçekimi değil

Dostum olan ellerini unutamadım

Esti rüzgar bozuk bozuk, örselendi yüreğim

Açardım gözlerimi birden

Ama toz toprak içinde elleri ayakları

Ve onarıyorum nasıl hızla kendi gücümü. Nasıl bir soylu boşluğa çılgınca kanıyorum.

Ne kadar yaklaşırsam yaklaşayım doldurmuyor aynayı yüzüm

İki adım daha atmıyoruz bizi tutuyorlar

bir gitmek ki;

Ben sana kürk alamam doğrusu

Kaçmaması için sen en iyisi kalbime de

Aman turnam telin, teleğin olayım

Tam zamanında susmalısın.

Ağzında eriklerin aceleci tadı

bir fabrikada hayatta kaldık sırf bu yüzden.

Gök tatlı yemişler verince

bütün hayatı,

Geçsin yıllar, geçsin seneler gibi...

Ne zaman elime bir kitap alsam

Sevmeyen sevenden bahtiyar, anne!

Armağan verir gibi, tetiğe basar gibi

El-pençe duruyorum,

Hatıralar gökyüzü gibi gitmiyor üstümüzden

buraya bir silkintiotu koydum. kırk dert bir arada canına yandığım, kırkına birden deva olsun.

- Yalnızlık kokuyorsun demiş miydi Edip Bey,

Ne duruyorsunuz hadi alkışlayın!

Doğumlar

Sen şimdi

Kalem tutan ellerim

Güzelim benim, bir tanem, yanımda sen olunca

Oysa murad alamam.

Şiirsiz sancılar kıvranır

"duyamadım" , derdim, "tekrar et!"

olmamış hal

Batmasın eline bir gül dikeni,

senelerce senelerce evvel bir sonraki

yenilmişti yüzümüz

kendi tehlikesi peşinden gider insan

ağrıdurmadanağrıdurmadanağrıdurmadan

Geçti her çağın bitki örtüsünden

<i>"Biz kırıldık, daha da kırılırız</i>

Ve içinden bir baş ağrısı gibi çınlamaktansa

alnımda harp

Dünyanın dışına atılmış bir adımdın sen

- akşama özgü göğsümü açardım

yorgunluğumuzu o nesnenin kucağından

at vuruldu; içim paramparça rüveyda

evlere dönelim, sırtımızın kamburu evlere, cılızlığımızın görkemli korunaklarına, yalnızlığımızın

Rüzgarlara ezberlettim türkülerimi,

Bir yanım mavi yosun

Yine esiyordum

Bilmezdin her sabah seni yolcu ettiğimi

Ve seni sende görmek sadece

tek başına

yaşamsa gerçekle düşün umutsuz bir savaşı, her şeyi içine alan kocaman bir yanılsama değil mi yoksa?

İkindi yağmurlarını bekleyen

09.06.2020

Kalbim hiç durmadan hızla çarpardı

kayıplar sarayında ateşte unuttuğun ferman.

Sonra?

yoksul karanlığında kuşların

ıslat çıplaklığını;

Herkesin bebeği var odalarda

ben seni bu yüzden hiç gözlerim kapalı öpmedim öpemem

Kaldırım taşlarında sıcaklığım kalacak

İncinmesin diye tek

hasarsız parçalarımın giderek azaldığını

kalakaldık, şaşkınlığın avuçlarında

fırtınalı bir geceydi çünkü bulamadılar

Yerin kulağı var, açılma fazla,

Nasıl bağlandığımı

Gövdemizde onurlu bir yalnızlık

memeleri bereketli ve serin...

Karyolamın başında masal söylüyor dadım,

ve hiç durmadan yağmur yağsın

İmtihan çığlıkları yükseliyor üniversite'den

Sızlayıp resmine aktığında;

sevda üstüne ne söylemişlerse yalandır

dağların dağlarda birikirdi gölgeleri

Hızlı yaşanan bir hayatın şarkılarıydı salıncaklar.

omzumda bir gülünç ağrısı

Şöyle bağıra bağıra

Bilmiyor muydun sanki

Omayra, bu adı verdim sana

onları kilitle, anahtarı eski yerine bırak

Yamacın kuytusuna sokulmuş mavi

Seniha'nın Günlüğünden - 3

çıplak ve ölü yüzü

Ömrümün bilmiyorum her an neresindeyim!

Yazıp yazıp bahçesine attığım mektupları

biliyorum ki bozukluk bağışlanır, sevilir bile

Biliyorum ne masal dinlemeye doydular

erkenci işçilerin sesiyle birlikte

unutulmuş ülkelerin,

peşimizde bütün bahçeleri boşaltan ter kokusu

- Hoşça kal o zaman.

bu bizim çektiğimiz sancı

kapkara hayalet gemileri

her gün değişen atlasların içinde tara saçlarını

Fakat Sakarya başka, yokuş mu çıkıyor ne,

sen topuğunu gösterirdin ve dövüş başlardı

Şimdi yaşamak, ucuz ekmek kuyruğunda bekleyen bir genç kızın saklamaya çalıştığı yüzüdür.

Gizli akıtılan gözyaşlarının, yarım kalmış hesabı hırslandırmalı yüreğini. Soğuk bir oda da, eskimiş bir yatağa uzanmış ve kısık yanan bir lambaya saatler boyunca bakan bir adamın incinmişliğine dikkat kesilmelisin. Onurlu bir adamın incinmişliğiyle pusulanmış sokaklarda yürüyüp, ihanetin ayak izlerinde okumalısın hayatın kaypak yüzünü.

gidelim buradan.

-ya da renk değiştiren bir gök gibi ufukta-

akrep yelkovan, arasında;

hazırlanıyorum -hala- yanılmışların ve hazırların gecesine

Kuşlar ötebildiği kadar sevimli,

kaçıp sana saklanıyorum akşam oldu mu

sende bu yükseklik korkusu,

Durup dururken mezardaki halim geçiyor aklımdan,

Söküp atamazsın ne kadar uğraşsan da

halden anlar mı acaba güneş

Aydınlanışları ve sönüşümleri

Şafakta kuzulamış karaca gibi baygın,

yürürüm kömür ocaklarına, çapalanan tütüne

Güzeldi'li geçmiş zamanları düşünüyorum

istese de nereye kaçabilir ki mavi çocuk yüzlerinden?

Bir Bahar Dalıyla

Kavuşuruz sonu gelmez gündüze

12.08.2020

ben hüzünlü küçük bir periyi biliyorum

Anlat :

yazgım

yırtarak

saadetten haber getiren atlı kapını çaldığında

At arabasıyla kağıt toplardı

öyle uzaktan seviyorum seni;

onu vurdular, gözlerimle gördüm onu

kimse bilmeyecek.

Ya sen, ya sen, sevgili,

yanaklarında mahşer kalıntısı

Acı bilincinde sonrasızlığın

Dağ Rüzgarı

Fakat bir gün gelir de birleştirir

biz sevgilinin yanağından mısırın sürgününden

Güneş dik doruklara konan bir öpücüktü.

rüzgarın sesi kesilmiş gibi

Siz hiç sabunluyken ağladınız mı?

ve anımsatacak kadar

Ancak ölümle diyor, ancak ölümle sağalır yara

dayayıp sırtını gecenin duvarına

ne bir gün şansım güldü..

Süzülür prizmamdan al, yeşil, mor.

Yedeğimde hep bir şiir olmalı;

Bir yaz daha geçti hiçbir şey anlamadan

bırak kendini ırmağın türküsüne gülüm

Boşluğun alın yazısı bir çift tekerlek izi

Bir İnsanı Unutmak Zorunda Kaldın mı Hiç?

Bir zaman sonra batık bir aşktan geriye kalan iki enkaz olacağız yalnızca

siz koşuştururken lise bahçelerinde,

Nedir fiyatınız?

Ölüm bir gün nasılsa sürecek hükmünü

Birdenbire kıpkızıl birkaç satırla yandı;

İnce ince karşılardın olağan karşılardın

şehri niye bıraktın, göze alamadığım

uyurken bir kadına doyar gibi kanardı ayaklarım

en güzel, en yalansız,

Ne mükemmel bir mantık...

Saçları perişan, dudakları mürekkepli, hali bencileyin serseri bir kızı

ey kimsesiz; avare çocuklar...

turuncu kalpler çizerim suluboya gökyüzüne

Üçüncü Bab

ve terör estiriyor rüzgar

Göğsümün gizlisinde

Bugün yıkığım biliyor musun?

Şöyle dolaşmak, yıllarca, yüzyıllarca

Başladı yine tedirginlikler

Ben İçeri Düştügümden Beri

Benim yıldızıma Mehlika adını vermiştik

Bu sandalı geçen hafta denk getirip

Nergis uyanmayabilir

Arayana yoksulluk eziyet vermiyor

Yaşamayı sevdiği kadar.

Sokak lambalarına sığınıyorum

ırmaklar genişliyor, dallanıp

gözlerine çiy düşmüştü üşümüştün

siyah gözlerine beni de götür

güzelmiş gibi gösteriyor

bunun için her gün bir çocuk öldürüyorum

Termometrede yükselen çizgi çizgi

<i>yanımda bavulum, yılgın ve ihtiyar </i>

Aşka öyleyse ne diye hayret ediyorsun, etme.

gökten mi gövdemden mi kopuyor kıpkızıl

sensin gırtlağıma dalan bir bıçak gibi

Cinler hesabına göre bu kubbe

Tanıdık birileriyle karşılaşma tedirginliği ile yollarda yürümek yan yana

İstesen gökyüzünü bir mendil gibi yırtardım

Laleli'de bir sokaktan tabutum geçiyor

şimşekli gök, tufan, kan fırtınası

gülmek umut etmek özlemek

yüreğimden fışkıran bir "ah" mıdır gözlerin

Dönüp dolaşıp dudaklarına takılıyor aklım

önlerine çıkanları süngüleyip

yalnızca bakıyorlar bana

Korkarsın.

Anlarsın türküsünü bir ömürlük ahımın

yüzeydeki çalkantılarını unuttururdu

Öyle bitmez geliyor ki bir an..

Sırtında çok uzak bir köyden indirdi

Ne zaman mavilere sarsam kendimi kırık bir hevesle,

Bir takvim yaprağında yanmadı bakışların

Eskidendi, çok eskiden.

ama ne geri çağırdı beni o çığlık, ne de uğurladı;

Aslında iyi çocuktur Rıza, efendi huyludur,

Benim bu şiirimi anlayacaksın

Şimdi her evin gölgesinde bir avuç su kalbim.

oruç olduğumu unutuyorum ramazan haricinde bazan

Çocukluk hatıralarım şimdi büyüselerde...

bekleyişler anna.

ben böyle Ankara'yı neyleyim

Göğermiş meşeler kadar yakın mıydık bulutlara

Önce ıpıslak iki kuş

sanki bilerek yanlışlıkla kesiyorum

Şemsiyeni almadan gel yine de

paylaş tabiki herkese açık :)

serserice değil adam gibi seviyorum

Silik bir rüya gibi uzayan üzgün kırlardan geçti tren

bir bakarsın içeri almışsın bulutları

Bazan sapsarı bir benizle geliyorsun

Diyebilseydim

- Ağladım sadece. Önce sessiz sessiz ağladım, ses çıkartmadan ve gözyaşlarımı akıtmadan; sonra bağıra bağıra ağladım. Bazen sadece gözlerimle bazen de bütün vücudumla sarsıla sarsıla.

Ki binlerce yay çekilircesine derinden

İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne

Baştan başa sevda, baştan başa tutku

Geceleri odama gelir,

Kime göre güzellik?

Ölüm Kere Ölüm

Güzellik hazzı mutlaka arıtmalı

Yanağında sardunya kokusuyla yazdan

İçimizdeki ıssızlığı dolduramaz hiçbir oyun

Ben Ölürsem Akşam Üstü Ölürüm

Haklısın, aramızda dağlar, denizler var,

gidişler hep ağlattı beni

"Çık da bir kaşık kanını içelim"

cinayet tek kurtuluşsa bir yanlışlıktan

Bana kefendir yatak, sana tabuttur havuz;

Derinleşsin ben içerledikçe ruhumdaki sakarlık

elleri kan içinde

Hangi kapıyı çaldıysam sen açtın bana

Çünkü, ben de bize yaraşanların sözcüğünü değil

püskürtüyor beni dünyaya

İkimiz içinse yarına kadar

Büyütüp durduk siyahı

kanardı ve bir irin seliyle boğulurdum hersabah.

Sonunda kabre çıkar bu yolun kıvrımları.

Unutulmaz sancısı kalır

bakın! Resmimi çektiriyorum bir nehre: Kentlerin

nasıl unutursun beni sevdin

Bir hu&amp;#776;rriyete bedelsin,

Oysa şimdi içimin yıkanmış taşlığından

hele paris?in gökleri aklımı başımdan alıyor

eğer daha da içersem

Tan ağarır, gün doğar birazdan

Üç küçük kırmızı dünya verilmişti sanki ona.

seni alırım sonra her bir yanım çağıldar

ben yokken içini çektiğin için

<u><i>Sen bir ilaçtın.</i></u>

Bir yakış, bir yanış tasarımı beride

şaşırtmaz beni, elim ayağıma dolaşmaz

didiştim kuşlarla kapımda yelkovan, tik tak

iliştiren köprüleri yakmalı mıyız?

Sularım ısınsın diye bakıyorum ısınıyor

Yere çalınsın rüya

Yeis yok, bir misillemedir bütün hatıralarım

çünkü mutsuzluğun mekteplerinde

Bu şehrin beyi Hüsnü Yusuf'un babası

ve dünyanın ortasında...

yankılanan sesleri bile duymuyor

Güneşten yağmur boşanacak

Yıllardır düşünüyorum nasıl silerim seni

yoldaşıyla dünyayı ve kendimi tüketmek isterdim. öyle bir tüketmek ki,

Böyle buğulu camlarda dalgın

ölmek istemenin bir sessizliği varsa,

kalbim, bu sessiz sonbaharda

Her karşılaşmamızda sizi konuşuyoruz uzun uzun

bir çeşme gibi akabilir cumartesi

sefahate susamış bağrında yaşatan.

Bana, ayaklarını sürüyerek yürüyen birinin seslerini getiriyor...

her köşede zifiri bir silüet bırakan

Peki, neden Yusuf? Ve kaçırma neden?

Martılar konuyor omuzlarıma,

Bildiğim ne varsa onlar da hep denizlerden

<i>Bir pembe bir sarı</i>

Kokun duman olur durur üstümde

sevdiğinin geçtiği yollarda bastığı toprakları

yazmasam, alçak olacaktım

Hiç bulandırmadım onuru

Haydi gel bir daha bir daha

Hayır, geceleri bitkilerden!

iki su,

Ya ölmek ustalığını kazanırsın,

sisler bulvarı bir gece haykırmıştı

Herkese iyi akşamlar demeyi öğretecektim gözlerine.

Ufaktan yol alayım

Mor Külhani

beni vurmak kurtuluş mu

Bir de belleğim, başıma bela hazin ve komik üstelik

anımsadım dedi öbürü

el pençe duruyorum,

Sürtünerek geç hayata

Okuduğum kitapların

Beni tutma şantajlara boyun eğmem.

Hüzün ağaçlarının sevinç açtığını

Aşkın Karşılığı Yollar

yağlı kasketimin kıyısında nar çiçekleri.

öylece durulmamış kör ağrılara

Ve nice yıllar kovalardı birbirini

Ben de geçmişe çevirdim bütün zaman kiplerini

Ben'i bütün şemaliyle onda bulunsun

sanırım eskiciye satıldı

olan kendimden.

Mesafe ekinim, zaman madenim.

geç kalkan bir otobüs?

Dünyayı karman çorman bıraktı önüne

Ver elini Haydarpaşa demişiz,

Kapalı, uykuya dalmış gözlerinden duyguların yayıldığını

etkileyeyimki sizi bırakmayın elimi utanmayı aklıma getirmedim insan

İş bu kadarla bitse iyi

1.3.2020

cebinizde dönüş biletiniz

Nereyi göreceğim gözlerim kapanınca?

Gözlerin iklimini yitirmiş iki bulut

Şarkılar söylüyorum Şiirler yazıyorum

Sığınak

Öyle güzel bir trendi ki, Ayran Tüneli'nde bile bunalmamıştın

Gökyüzünü yere indirdiğinden beri

süregen iğrentisiyle dolardım, sesim

"Kır edilen, şırıl şenlik bir şeyler yazmak isterdim

Okyanus diyelim istersen ya da sen söyle

Ey sevgili

Hafiften bir yağmur ağlıyor benimle

Kalk kürek, yola düşmenin sırası

Kimi seviyordu kimi sevmiyordu

Sarıldı yaprağa

kaç uzun mektup yılı kaç sabır yılı bu ellerimi içtim

bir şiirin ilk dizesinde

Damarlarına bağlanan yaşamı

anların, anıların,

Ve hep seveceğim beynim ve tenim varoldukça bu dünyada

Ahlar ağacıyım, gibisi fazla.

sırlarım, kaçışlarım kadar saçmadır yalnızlık cinayettir

palyaço söyledi ben yazdım

insan kendini duymadığı bir günü

bu odanın alacakaranlığından,

yanaklarına sızan iki damla yaşını silmeden

tırmanmak istiyorsun bir tepe daha

En güzel ezgileri nehir ağzı denizlerde

Nerden çıktın karşıma böyle

Bakışlarımı sunuyorum, tereddütsüz alıyorsun

nüfus cüzdanımda tuhaf

Sevecenlikle dolaştırırdı kirlenmiş atmosferimde

Dante gibi ortasındayız ömrün.

ve tavanda yansımasını buldu

köpeği bir dostuna emanet bırak

fesleğenin kuğuyu andığı o günler değil

Beni sevmesen bir duvar gibi sağırdım

Tazeleyip ruhumu iksirinle

Bir ada rüzgarı gibi

Sanırım Tanrı?nın eliydi.

Bir de senin için yazdığım sevda şiirlerini

gülüreyhan olur soluğun

Örttüm kakülleriyle alnının üşümesini.

Geleceksin bir gün biliyorum.

Sen: Mavi denizsin sise bürünmüş...

hor baktık mı karıncaya

Ve elveda! deyip mavi gözlü deve,

nedir o katı şey

Bu görmek, bu sevmek, bu aziz sıcaklık tende.

Sen aralıyorsun yağmuru

Kusardı serseriliğini en görkemli meydana.

uzun oyalanıp gözlerimizi kapayarak, belki ben gözlerimi açana kadar,

Eskimiş bir konsolun

Gözlerin İstanbul Oluyor Birden

bundandır iki kez ölmüşlüğüm.

Dostlar ki gurbette

Sokaklarında mohikanlar gibi ateş yaktık

kalbim, dağların kaybolmuş senin

zehir zıkkım kara bulutlar yağıyor üzerime

yoksullar soluk soluğa;

Çiçekler sevginin işaretiydi,

Ve özlem olarak kalacaktır da

yanan gemilerin suya yankısı oluyorlarmış

Saçlar bağ, gözler silah, gülüş, kurşun olamaz mı?

Niksar'da evimizdeyken

Emirgan'da çay içtiysem,

toprağa girdiğimiz vakit

Bugün pazar ve ben seni çok özledim

Kapımızdan yoğurtçu

içinde bulunan herkesin ölmüş olduğu eski fotoğraflarda

denizlerindeki kuşları veriyor bana

yerin dibine geçti

Uçurum, Su, Kırlangıç

Mevsimden mevsime girdim böylece.

ölümsüzlük, ele geçirilmeyen gömü

Öpülmemiş dudakların balosuna gitti.

Yolun ortasına ulaştık...

Bu adamın yarasıbuyuk..

Mutlu olurduk pastel koksa.

ürperen beyazı suya

sırtına çevrilmiş hamalın

Tebeşir tozları içinde bir belikli su, boğuk taşlarına yürüyor kasabanın. Ağaçlar kirpiklerinde yapraklanıyor. Gökyüzü bastığı yer. Ölüler bir daha bakıyor ardından hayatlarına. Benim gittiğim, o suyun annesinde kuruyan göldür.

yönler düğümlenmiştir.

bir sokak var orada,

Bunun bir gün birine rastlamak gibi bir şey olduğunu

Nasıl bir fahişeliktir bilemezsin!

Gençlik mi yürüyor herkese ve mi arıyor

aktığı güne kadar

galata kulesinde bekliyordu ecel,

Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,

batmış pelikanlardan duymuşum mai bri

Gam yükünün kervanları yürürdü dudaklarımda

Terli bir kısrak gibi gel kapıma

kendi külünde söner bütün rüzgarlarına yazıldığın akşam

Hadi kurtul bu boğgun havadan

dudaklarımdan sızan erkek sütünün kara büyüsüyle

Neresi? Bulup da silemiyorum.

beni her yerimden kapatırsan

sarılsam okyanus

Yunusumla öfkeleri dindirdim

Büyük kağıtlar yakmak istiyor şimdi canım.

Akşam Türküsü

genşeyip kımıldayabilirim oradan sonra

'Sofı'nin tercihini' seyrederken çok ağlamıştım.

ölüm yakışmazdı ki.

neden hep dikenli dal uçları içinde

Güneşten ışık yontarlardı sert adamlardı

Ve acının kundağında

yoksul ve yabancı mısralarımın

ölümü yüreğimde avlamışsam

Ah kara yakındı ve darmadağın

biri kadın, diğeri erkek

Kaşlarının kemendiyle gölgeli

anlatacak şeyleri vardı, eğilip kalkmaları

İleri, daha ileri, en ileri

Elindeki sigarayla yüreğini ısıtıyor.

mutlak bir inançla gözlerimi tavana çakamayacağım

kırılacak cammışım gibi davranıyorlar

Git gidebildiğin yere git diyordum

Hiçbir mevsim gözlerin kadar

Berrak sulara.

bir damla gözyaşından

Kendı baslıgım dıye yazdm onu oysa..

Ne zaman elime bir fırça alsam

ve büyür kıyısında sevda

hayatı deli gibi alkışlıyor herkes

Masallarda adı geçen güzel sendin

birbirimize çıkıyor her defasında

eskiden yaşanılmış ve her şeye rağmen

israil kaç mermi yapabilir bu parayla?

Aşkın uyumadığı her yerde söylenir.

Pantolonum ütülü değil

<u><i>Ey gönüllerin en yumuşağı en derini</i></u>

yağmur yağsın varsın ıslansın saçlarımız

Ertesi gün başladı gün doğmadan yolculuk,

yetim çığlıklarımı duyurmak üzre sana

<u><i>Sokaklarda gezmek yağmurda ıslanmak</i></u>

Bir isyankar çetecinin yağmuru altında

Ve çarpıntılı yüreğim saçlarının akıntısında

ellerindeki morluğu veriyor bana

Sessizliği dinliyorum şimdi ve soluğunu

Sevmek deyince, hemen ardından, ölüm, dememden anladın...

kalbe gizlice batan kıymık geçecek

Zamanla bir iş tutmayı da öğrendi ellerim,

Senin için su yollara düşmüşüm

Mesela o zamanlar

Karıştırdım ve iç ses diye fısıldadım:

mehtap bir gecede açabilsem sana kalbimi

Kim demiş on sekiz yaşından küçükler okuyamaz

Her şey biz varken yan yana oluyor

öpüşmekten yorgun ve kızıl

Hem sana o kadar yabancı değillerdi

-Görüşmeden.

Ve kahroluyorum bir anda kapkara

Bu gece en hüzünlü şiiri yazabilirim...

Benim Şiirim

gözlerim deli deli bakacak

bütün bir ömür kokar o ayna

Sen gittiğin o ülkesin varılmıyorsun

biraz dalgın sesi titrek selam vermemiştim oysa belkide kırdım istemeyerek

Bir dinamit yapacaksın kendine.

kimse yoktur kimsenin kimsesizliğine

Bekle bizi

Her yeni gün yeni havalarla gelir

<i>Ey sözün billuru</i>

mutlu, kaygısız, ama temkinle

Evlenirsin, çocuğun olur

keşkelere gittik

denize yaklaşınca kumlar ve çakıl taşları

<u>Hepsi de ezelden tanıdıktı dosttu</u>.

07.05.2020

Kayalar, kayalar.. sırt sırta vermiş;

gazetelerle, radyolarla, eski üniversitelilerle

Belgin Doruk Cüneyt Arkın seyreder

Yoktu ayrım yerini bu yaratıktan daha iyi bileni

Kuvvet benim, kudret benim, fer benim

Tam zamanında ayrılmalısın misafirliklerden.

Ne olduğunu bilmez fakat

Kaç acı birden imtihan etti beni..

seni hiç kırmadim, hep boynumu kırdım.

sesinden önce kendi giderdi uzaklara

Gidersin; bir hazin dramdır bu!

bir yanında ürküten bir baldıran gövdesi

Temmuzlar kedi yavruları gibi sokulurken ağustosa

yine de yetişemiyorum ey aşk,

Bir gün gelir kendiliğinden

yıllanmış şarabıdır

Ben barbarların atlarını iyi bilirim.

Bize ait olan ne kadar uzakta!

Alnınla ayıklarsın yeryüzünü,

sükut-u hayale uğrayan kalbim

Güleç yüzlü süt

Siyah, beyaz, kısa uzun..

Hangi şarkıya girsem, notalar do re mi fa

Bir bahçenin ortası var

Çalışarak kazanamadığım,

Dalgalanan ben olurum, denizlerin adına

parıltısıyla anılıyorsun artık

Hem de Kıbrıs'ta satıldığım

sıkıntısına

Sana bir sevinçlik menevişli kuş yolladım

Helal olsun...

ile şakaklarımı

Yalnızlığımda sendin, yalınsızlığımda sen

Eli, zulüm muştası.

Ömrüme benzetip inceden inceye

Güdük yaşamı benimsedik sonunda

ve "Marksist" açıdan bazı fikirleri

kaba günü yonttuğumuz ince bıçak

Sen bende neleri öpüyorsun bir bilsen

anlıyorum seyrederken kalabalıkları

Kimsenin aklında her sevdalı verdiği sözü geri alacak

ellerinden tanıdım seni

Sessiz gergin

Eşyalar gözünüzün önünde durur birlikte yarattığınız alışkanlıklar

ve bence bana tanımadığım bir adamı göstermene rağmen

Kalp,

Bir basık meyhanedir köşedeki, kemerli

Bir dans için can vermeğe hazır bekliyorum

bir revolver romanımı tamamlıyor

Pehlivan tefrikasına döndürdükleri

içinde ömrümün yaralı yılları

düştüğüm yer öyle açık öyle seçik ki

bir de ensemdeki dövmeye inanırdım;

el ele tutuşmuş geziyordu

Yükseliyor durmadan

Görmek seni ukbadan eğer mümkün olaydı.

Kuşları ürkütülmüş bir dal gibiydin, öylesine mahzun

yalnızım sensiz.

bakışı mavi gözleri dalgın

yeni bir cinayetin rontgenini çıkartıyor gövdeme

Karımız, sevgılımız yanımızda

Tek eksik sensin! İncecik, çilli bir dille

hem kötüyüm, karanlığım biraz, çirkinim.

<u>Seninle her yerde güzel, her zaman yeni</u>

Yetişmez gülüşlerin sarılışı

En güzel roman satırlarını,

kimi bir bakışıyla yapar bunu

yoksulluk, o korkunç kadın.

Pembeye dönük bir aydınlık, yağıyor usul usul

Bir Özlem Bir Türkü

güvercin gibi

Katlayıp gidiyorum.

Parmakları ucunda.

bir hayli kırgınım...

amansız, acımasız kokuyorsun,

Bulamayacağımı bile bile

Ocak ağaran saçlarımdı

Sivas'ta Yoksul Çocuklar

Bir şiir bir sigaraya değer,

Anlasam ki sesim sesine değmiştir,

Kapansın onu görmeyen gözler

dualar okuması, doğum sancılarıyla bırakıp gitmesi anamı.

hiç güzel olur muydun gözlerin olmasaydı

kapanıyor bilanço

Ve kalbimde çıngıraklı yılan sürüleri

Fevzipaşa

ey gözleri maden

Sesini duyunca kendi kendine güreşmeye başlayan

avuçlarımda hüzünlü bir aşk

vaktinde gelmeyen her şey kadar haindir.

İmkansızlığını, olmayacağını?

el sallayanlar gibi gittikten sonra trenler

Yeşil yosunlara takılıp günlerce

Cesaretim bir süredir gözaltında

Ne yüzünde bir gölge, ne dilinde sitem var.

Üşüse soluverecek,

Banaz yaylasından Kerbela'ya

Allah aşkına, gök, deniz aşkına

Çünkü çam kokularına sürtünüp ağırlaşan ruhların

temiz bir ilişkinin bulutsuzluğunda

Şimdi isterik bir orospuyu oynuyor zaman

korkuyorum insanın "Vahşet"inden

Okyanusları mavi olmayan.

ve biz ikimiz, derin mezarlar kazacağız

Yakışmıyorum yalnızlığa

ne de aşkın dinmeyen fırtınası ulaşmaz sularına.

Yangınlardan alsan beni,

Bin yıllık mushafın sayfalarına nasıl dokunursa insan, öyle dokun.

ama bu gece seninle sınırı mınırı aşmadık, bırak yalanı

Buralardan yeminle

bir daire bir araba

Akkor halindeki ufuk

Yavaşça Dokun Yaralarıma

Anamızdan doğduğumuz geceden beri

Hepimizin birer yıldızı vardı

ve bakış

tabiattan rıza dilenmeyeceğim.

Nasıl diri sayarsın ölü olanı

Gece sesizce başlıyor ve ırmağın

Tekrar tekrar kıran benim.

oturmuşlar usulca bir havuzun başına

"her şey kolay olacak" diyordun, her şey

Taşısam taşısam da

Aşktı alıp verilen altın bir vakitti yaşadığımız

Fırtına çıktı sonra,

Ondan kalan, boynu bükük ve sefil;

Birinin saati işliyor kolunda.

Türküleri yakmayın!..

Ayaklarımın altında yusyuvarlak dönüyor dünya

Çok ucuza.

küpeler takacağım kulaklarıma

Markuuuut! Torbanı sarkıt.

Yastığım, ranzam, zincirim,

canım yandı

sığdırdım

Zedelendi sağduyu; körleşen iz'an düştü,

Kim bilir nerelerde soğuyorsun

Ankara'da dokunak Yozgat'ta becerik olduğunu

Islak unutulmuş bir taş bezi gibi kalakaldım

Yıllar önce tanıdığım o şizofren çocuk gibi; tam mutluluğu yakalamışken

Hayır sahibi omuzlarda giden tabut.

gene de hep bende kalsın gözlerin

Sevmeye geldim insanları,

Nereden sonrası kübra

hem üç poşet çocuk sesi almıştım bakkaldan

Kullandığımız her kelime

bir de yarınlar için direnenler...

<u>Türkülerin en içlisi, en hüzünlüsü</u>

Bu mu, rüyalarda içtiğim cinnet,

Bu sebeple iyi olduğunu düşündük orda, şerbetli ve tatlı

büklümlerinin içten ve dışardan

böylesine hazırlıklı değilim daha.

Gideceksin ırıpların çalkantısında.

Ne diyeyim, dilerim ihtiyacı olan birine gidiyordur bizden çaldıkları "UMUT,"

akşamın inişini yorgun kuşun inişine benzetmeyi sevmedim toprağı severmişim meğer

kırıldıkları yer her şeyi değiştirir

Esinlenip dindiğim,

şeytanın beline sardığı kuşakla bağlayıp gözlerimi

çocuklar paylaşıldı

ve her avluda adınla anılan

Bu dört mısra değil, sanki dört damla kandı.

Ama gün gelir bir diyeceği olur onların da

hayal kırıklığının benden türediğini

ve ben seni unutsam hiç hatırlamasam hiç mi hiç

Biri okşasam bir yumuşardı.

ve nasıl göz gözeyiz ansızın bir infilak

Ne bu duygusuz sürü

Balıklara arkadaştı gemiler...

palandöken yine sisli, aldırma

her şey sana çok fazla

Bir kıyısız zenginliğin büyüsünde

bu yeter zaten.

çehreme iyi baksalardı yırtılırdı

unuttuğun mırıltı

Fazla eşelemeyin kardaş,

Bir yanında üstüste üstüste kayalar

ormansız bir halka sunulacaktır

Geri döndüm seninle

Ve işte senden daha yalnız değil mi

Mışlı geçmiş bir şark çıbanıyım

Başka ne söylenebilirdi?

Bir başka füsun fışkırıyor sanki yüzünden,

Sende dokumaktadır güzelliğini.

hepsini senin adınla çağırıyorum

birbirine katışmaz

Hüsnü Yusuf'tu o

Ben bir içkiydim herkesi geçerdim

Kovuyorum ihtiyari

Halk türkülerinin serçeli kafiyeleri

Her evde bir resmin

yeni bir ev değiştirmekten

Elindedir, dönüştür bu ağıdı serenatlara,

O deniz ülkesinde

İster cennette ister cehennemde

Bir aşkı yaşatan ayrıntları nereye saklayacağınızı bilemezsiniz

ve kaç kapıdan geçip yerini bulur bir başka insanda? yerini bulur mu gerçekten?

Ve altın kum taneleri

Baharmış.

ah, acısı acemi çocukluğun

Biz zaten hiçbir sinemaya

Dindi şakalarımın ağrısı

25.02.2021

<i>Artık mevsim kış,</i>

Her dikeni gül saysam... Böyle kıraçlar varmış,

yaban bir yağmur sonrası sesin

oğlu şizofren anne.

Canım Sevdiğim Yüreğim

Acemi bir şarkı...

Öpüştüğümüz her yer adınla anılıyor

Asaletim de sizin olsun baylar, rezaletim de!

Bir yemekte buluşuyoruz seninle

Ancak parmak uçlarıyla değebilen

En arka sırada çift dikişliler, sınavda en öne

Parklarınla köprülerinle kulelerinle meydanlarınla

seni su başında bir karaca gibi

Ayaküstü işlerini görmek yerine

santa luçia söylüyor traş olurken

korkak dualarından cibinlikler kurarak

Bozuksam,

Aydınlığım deliyim rüzgarlıyım

Aşkın harman olduğu o mevsim, sende kalmış.

Akların kaybolduğu, rengin ahenk bulduğu

öyleyse nedir bu göle, bu karın yağışına bakıp

<i><u>Basıp geçtiğin yollar, dokunduğun duvarlar... </u></i>

Değil mi ki korkudan dili bağlı sanatın,

Bir gülüşün içimde binlerce lamba yakar

Niçin gülmez,

Ceplerimin nerede olduğunu unutacağım önce

İnan, sürdüremezdik...

Sevilmek için sevişmek zorunda kalan kadınlar bahsediyor aşktan.!

emreden!

Kaside, hangi şehrin aşiyanında güzel

İnsan yorulur bazen insan olmaktan

Görünmezim cismim de yok, resmim de

Bir James Dean filmine gideceğiz gelirsen

-nasıl da sait faik'e benziyor-

O eski ağrı

vardığım hiç bir yerde değildin

doğru bağışlar belki

Biliyorsun ancak boğazımıza,

saymıyorum ölüp ölüp dirilttiklerimi

15.04.2019

Beraber kaçalım tut ellerimden

İnecek sanıyorsun bu bayrak gönderinden

kuraklık bu,

Ve ben günlerce

Gökten gelerek gönlüne rüzgar gibi inmiş,

Sen bayramlar kadar canlı,

parlamaya çalışan kenar evren çocuklarıydık.

küller altındaki köz için bir yudum soluk isteyeceğim... 'aşk iki kişiliktir' sözünü düşüneceğim uzun uzun... kalkıp pencereden hayata bakacağım... alnından öptüğüm yerde ülkemsin, ağzından öptüğüm yerde kadınım, diyeceğim... bir gülüşünle çıkıp caddeleri dolduracağım...

Şair oluyor mesela

bir gün birbirini bulmanın umuduyla

berrak nehirler aramaktan

Hüzünlü yangınsal aşka döndüren nedir?

Esmerlikleri

Bensiz...

Ardından Yıldırım Gürses...

Dışarıda deli bir lodos

kırkıncı odanız size de mi kapalı,

her şey çok yetersiz senin için

Yusuf gönlünün sıcaklığıyla buram buram

Görmüyor musun, Her yanda hürriyet;

Adamın durumu belirecek, hızı gelişecek.

Gölebertli Mustafanm yanında...

Yapıştırsam da parçalarını hayatımın

Ağır, çaresiz hüzünlerle geldim sana

kadınların erkekleri geçiyordur.

ağır ağır geçiyorum boşluğun içinden

her kıyıda fener olmak gibi alışkanlıkları vardır

müzik, sinema ve edebiyattan; içime iğneledim.

Aşkın arzuları beni boğsa da

Caddelerde gezmekten hoşlanıyorduk akşamları

sizi de sizi de öpmesini bilirim

Sonra gittin

Evreni sevdim geldiğin zaman

<u>Sevgilim</u>

sıkıca tutuyorum kendimi şehre karışmaktan alıkoymaya

Kimbilir kaç kere unutmuşuzdur yüzlerimizi

mahkum edildim

devlet sırrıyla birlikte insanın

"Unut" mu demeliyiz?

birgün gelirsek hangi kent güzelleşmez

Canımız susmayı ve konuşmayı çektiğinde

ve birikim yüktür her zaman,

fırtınadan umut bekleyen kimdi

Evimiz ahşap iki oda.

ruh kirlendi,

-ana ben çok yalnızım. benim başka sevgim yok

Bu şiiri yağmur yağarken yazdım

Umutsuzdu, yalnızdı, hali yoktu,

Deliyorum aşkın ambargosunu

<i>W. H. Auden</i>

Kollarım boşluğu sarıp dururken

Nasıl da camlarda kaldı süzgün gözlerin, akraba hayat.

Affet beni, bana şiirler yazdıran

Dağlar dilsizdir, yalçındır

damlalar damlayan bir ağacın altında sevişirdik

Gönüller şen oldu mu?

umut yoktur

kahvelerden birine girip bir grog ısmarlasam

Yalnız akşamlarda üstüme çöken

Bir kısılmış bir çözümsüz rüzgar

ben bazen eksilirim biraz

Bende inanmaların çağı geçti

Seni saklayacağım inan

Gece bitkilerinden korkuyorum,

Aşk giz tutmuş tuğra

Sende hayat kaynağım, duygu membağım sende,

sonbaharın tozlu kafeslerinde

çokluğumu bitiriyor papatyasızlık

bir mumum, canımın alazıyla

Bileklerimi uzatırdım çıplak, beyaz ve inca

öteki kendinlerle konuşmaktır

Ben şiirin nefer taşı

ve çiçekçi kızların göğüsleri

Güzel bir şarkı dinlediğinde,

Yorulmaz kişileri

Sarp bir kayalık

suyun yazgısı sudan

Anlamaz; yazısız, pulsuz, dilekçem...

gök sadece yağmura anlatır sonsuzluğu

Gitmek için, bitmek için, sana huzur vermek için

azizler tohum eker sevgi tarlalarına

bunu kimse fark etmedi

Bırakalım başta kalsın.

<i><u>Alırım, tel tel sarınır</u></i>

ve roma hukuku

sevgisizliğine bir kalp verdim

şarabı helvayla içmeyi severim

Düşman dönük

Yeter olsun gözlerinde ışık fırtınası

Annem zayıf mı zayıf

Ey eğilmiş esir baş, ki ak-pak, fakat iğrenç;

bu akşam yalnızca onu düşüneceğim

Git de Allah aşkına bir selama muhtaç et!

Günde üç öğün.

25.12.2020

Bir bardak çay taze dem kokusu

bir kadınla bir erkeğin olduğu bir odada

'Evler'den birindeyim, bir org sesi bu

uyumuyorum Nermin

çığırtkan bir şarkıyı söylemekten

nedir yalnız bize yakışan bu serüven.

elbet bir hinlik vardır seni sevişimde

Evet kimsesizdik ama umudumuz vardı

Dalıp, sokaklar kadar esrarlı bir uykuya,

Neden hala apartman boşluğunun

yanınca bitiyor her şey yanınca bitiyor

şimdi.

Yağmurla sevişirken

bir de sözlüğü olacaktı aşkın

Bir acıyı yaşarım ve zehrinden

Tutunacak dal yoksa uçurum bekler seni

Aynı plaklarla aynı şarkılar

Gül taşıyan cocuğuna yerleştir

Hangi türküye uzansam suskunum sana

Köyümü özledim görmeğe geldim

sabahın kuşluk vaktine savrulan

O tiktaklar kadar önemsiz kalır şimdi

yalnızca ağaçlar, çiçekler değil

tıpkı inanmadıkları gibi; hem onları hem allahı

Anıların gurubundan ince süyem duygular

Ey hanların gönlümü sızlatan duvarları!

Yıllardır kendini bulutlarda saklayan illegal bir yağmurum.

Bulutlar tükenir kuşlar görünmezdi

düşenler için ufuk yoktur artık;

Seyrana çıkıp güldün mü?

Mor çocuklarıma ninni söylerdi sabah ezanları

<u><i> dünya değişmişti işte göğün gözü açıldı o zaman siz öyle bir sarıldınız</i></u>

copunu gösteriyor lisebirdeki oğlana

bıçaktan bıçağın yapılması belki de...

gülümsüyor, kıracak!

doldurur aynalara inleyen yüreğimi

Atom güllerinin katmer açtığı,

Gözlerim onu arıyor geri getirirmiş gibi, yüreğim onu.

Tam zamanında affetmelisin kardeşini biliyorsan yüreğinde kötülük olmadığını.

ömrümden öteye taşıdığım çocuk... ya sen bu ülkede doğmasaydın, ya ben aşkı herkes gibi bilseydim

sözcükler ki

sarkık bir bıyık Meksika'da, "Viva"

Seni bir yaşam boyu bitirmek değil de,

kimi aşklarıyla, düşleriyle perişan

Bir dua gibi bellemeseydim adını

unutmanın sisini aralayan şaman!

Tanrınız büyük amenna

gibi çöken siste, bana bu uykusuz

Sallayıp duruyorum bu akşam kayboluşumun beşiğini,

İnce çılgaları uzakların harfleri

Hüzünle karışık sevinçlerinden kurtul artık

Hafta içi gel gitleri denizde kanayıp ıslanış

Dünyada büyük fırtınaların koptuğu böyle günlerde

gitmek istemezsen bir şiir miktarı kadar otursak diyorum.

ne vakit maçka'dan geçsem

Kederlerde bütün yüzler birleşir

Zannetme ki pişmanlık, mutluluk kadar ırak!

Coşkuyla daldılar içeri

En azından yüzbinle

Biliyorum atacak

hırsızlar sinirli

hangi boşvermişlikler,

Denizin doğurduğu eşsiz dalga

bu çuha, bu sicim elden çıkarsa

Ben güneyli çocuk arkadaşım ben güneyli çocuk

yürüyoruz bugünden yarına alkışlarla

Kısmet çıkar -sanırım- Emek'te oturan kıza

Sessizlik açarken zulüm bahçeleri

Yorgunum şimdi bin yıl sevmişçesine

Anmaya gücüm yetseydi de konuşsaydım

gecenin sözleşmesindeki mürekkep

sevgilerimiz de rastlantısal, nefretlerimiz de

<u><i>Al tut ellerimi bebek</i></u>

Acımak

Yalnız ilkbahar gecelerinde değil

Bilmediğimiz belalara atılmaktansa

sever çocuklara anlatılan masalları

Ben bu şiiri uçarak yazdım tüm yüklerimden kurtulup

o yüzden benziyoruz birbirimize

Onlar ki, hepsi

Ayten'i size bırakmam

dönüp kavuşacağın yer ben'im demedim mi?

garipti... En kısa yolculuk bile onları yorduğu halde; okyanusları aşmayı ve başka

Unutmazdım, yelkenin bir köşesine

Kar yağsa da yaktığın ateşler üstüne

Zerdali ağaçları mı, laboratuvarlar mı, emrinize amade ordular mı, lüks kerhaneler mi, saraylar mı, yazı masaları mı, yaldızlı yataklar mı, yakalanmayan cinayetler mi?

Büyükannemi hatırlıyorum,

sen sevince şiirin kalbi büyüyor

Bu adam tek başına ne geziyor, diyecek.

Sor bakalım, adam diye Kaydımız var mı?

Hakikat yurduna kavuşmuşlardır.

halinde.

haz kavminde bezim yok desem ne de çok yalan olur

Kaya çatlayacak, tohum yeşerecektir.

bunca yıl yaşadın yakalanmadın

Yüz kızartıcı bir suç değildir hırsızlık,

Bu acımasız ölü anne sesini

ay öpüşlü sözcükler seçtim

Bu çocuğun yüzünden başka yüzlere yansıyan şey

Ömrüme benzetip sonra alevini

dümende kan kokusuyla bayılmış bir kaptan

Herkesin yüreği lime lime...

Dağ yolları neyle donacak?

Ak saçlı profesörleri, öğrencileri

Çünkü denilmez

Ne yormak istedim Seni,

Eğilip bir taş alıyorum yerden, fırlatıyorum denize

951'de bir denizde genç bir arkadaşla yürüdüm üstüne ölümün

Batan güne karşı,

O sebepten ola ki

Güneşi bahardan koparıp

ve sevgilim ne zaman hoşgörülü olsa

neşter perisiyim şimdilerdeyse

Bazı bilmem, gün nasıl başladığında,

Kayıp kayıp gidiyor dünya bıkkın bakışlarımdan.

sinip küçüldüm,

Yansıyan bir tasarımla gerçeği.

ölülerimiz toplanacaktır.

kara ve soğuk parmaklıklar ardından

Yok etmek hakkını kendimde gizlediğim

Severdin

Toprak yutan arısıdır öteki.

evet, sırtımızda yumurta küfesi var hepimizin,

Bazen her şey düğümlenir

Hoşça kal...

Ve konuş

omuzlarımıza çoktan çökmüştü

Yaseminlerle sarmaş dolaş bir balkonum oldu

gölün rengiyle asfaltı karıştırıp

bir konuk gibi ağırla

yıkılmak elinde mi?

perdeli evde

İncitmeyin diyorum... incitmeyin!..

ki acının sesi var, söylemiştim

Uzaklar seni ister, bak uzaklar da aşktan anlar bayım

Binsem bu türkülerin kanatlarına

Haber almak sadece bir başlangıçtı

nereyi göstersem parmaklarımla

Dinlemek uçsuz bucaksız geceyi, onsuz daha tenha kalan

içimde büyüyor o mecaz çelişki

Ve aklın dar yalnızlığında

dünya ilinden gelip kendime giderim

Ayasofya önünde tramvay bekleyenler

Ve ben sonsuza dek kova burcunun çocuğu

Aynı zaman aynı minval üzere katlarız

Göğsümden hayata kattığım zehir

Nasıl mutlanırım.

Mevsim kirazlardan eriklerden geçti yaza döndü

İşte bütün umutlara havlu attım gidiyorum

En kötüsü beni koyup gitmendi

ilgilenmez ordular, hükümetler

belli ki toplamadan gelmiştin ayak izlerini,

kalan sözleri topla

gecede bir uyku,

çekildi mi mağarasına inine

Şu dudaklarımdan çıkan iğrenç sözler

geliyorsun ve giderken

Sen, hayatın ablası

bir sızı akar.

ağrı benim durmadan doruğuna tırmandığım

Geçmiş ve gelecek ayrılmak ve kavuşmak

hele seni kollarına aldı mı

evet nihayet

korkak, cesur, cahil, hakim ve çocukturlar,

annem incecikti, bir şey söylemeye çalışsa

terlemeyen bir at patlayacak koşarken

dışı korsan, içi iç denizlerde yaşayan çocuklardık

Öptü beni: - Bunlar, kainat gibi gerçek dudaklardır, - dedi.

Acımak lazımdı kana kana

Mescidin odalarında çürütülebilirdi

ben seni sevemedimse de sevmiştir bir yerlerim,

İnsan ölmeye yakınken, kısalıyor uykular da cümleler gibi

ben de icabında bir hafıza mağduruyum

Oda bu sırada işe karışacak,

bir rüzgarın hoyrat elleri değilsin

bir hatıraya dönmenin acemi antolojisini yazmaktır şiir,"

bir deniz köpüğüne dönüşse...

Aynı kafadaydık.

Alışalım şimdiden

onun için üç isim seçmişti.

Saraylarda çılgın eden, kentlerde tek bırakan,

bu akşam beni yalnız bırakın

müziği son ses açıp, ağaçlı yol bitmeden "iyi ki" dedin, ben sana "bas gaza"

Durmadan, durmadan hatırlamaya koşmaktan.

Suya nöbetleşe kanat vururlar.

Duyduğumuz

aklıma biraz sen geliyorsun.

yastığım kekik koksun

ölüm gelecek ve senin gözlerinle bakacak.

bahriyeli adımlarla düşüp yola

saçları dudakları kim bilir kimin

gövdemi alemlere zerkederek

Ke san'da, Kandehar'da ümüğüne basılır mı vahşetin

ey mutlu seri penceresi doğanın -

telaşla toplarım kırıkları

velev ki ben baştan sona yanlışım

Yeniden aydınlanır

<u>ne güzeldik, hiç olmadığımız kadar</u>

Ne başkasında gözüm kalır,

sen karanın siyaha sığmadığı ansın

sararmış

sakıncalı saatler yaşadım yollarında..

Binbir türlü kokuyorsa yaylalar

Bir gün ağlayalım, bir gün gülelim

Harflerin yatışınca

başında delikanlı şapkan,

Bu oluşa biraz keder ekliyorum

O zaman dişim keser.

domuzuna ölüyor bankerlere durarak

Bu karanlık sokakta bitmesin yolculuğum!

Beşikler vermişim Nuh'a

gözlerinin parçalanışını

Hem ölümümün sebebi sensin.

Anlarız biz de bu işlerden,

nasıl olup da rüyalarından çıktığımı,

sevenler

Ereğli'nin kömürünü düşünür, ne kömür o be

Kafam tam anlamında bir kaçak

Yaşamak ne kadar çekilmez gelse de arasıra,

bir gün rüzgar esecektir suların serinliğinden;

bir şiir uyur muydu kuş gibi

şundandır her dem kalbe yayılan sızı

Dölüm düşmüş sokağa

gözlerin değişip kaplasın karanlığı

her hecesi amansız bir kor dudaklarımda

<u>Her birinin gözlerinde </u>

karanlığın kuytusuna düşen meteordan

Nasıl gidip geliyor gidip geliyorsa öyle

Yitirilmiş saadetlerin bahçesinde mor çiçekler

İnsan düşüncesinden

meyvesi gibidir; gevşek ağızlarımıza dokunan zehir!

korkarız

Öyle çok büyüdü yani, görsen şaşarsın.

Umutlar sultanı anlayamadı

Ne bu şehir kalacak

öldüreceğim kendimi dudaklarınla

Çatlak aynasında durmadan,

Sürgünlere uğurlardık kendimizi

sermişler kaldırımlara.

yuvasına dönüşü şarkılarda anlatılmaz

Bana dönesin diye bir bir kapattım

bense yüreğimin bu hallerinden korkar, kalırım

<u>Uzaklardaydın, sevdiğim uzaklardaydı </u>

Parça-parça büyümüş bir çocukluğu

Ağaç, yaprak, meyve, kuş hepsi tamam

ellerimi kapatıyorum o hazin maskenin suratına

Gece ılık. Ve kalbim kanıyor galiba.

Ey hayat

seni içiyordum çay diye,

kimi dalkavukça sözlerle

Okumadıkça beni hatırlayın

Haberler bilirim mektuplar bilirim.

O böcek oldu yangımı teknemin,

sağım solum sobe sırların aynasında,

Yıldız yıldız dökülendi O.

<i>Derin bir kış hikayesi bu.</i>

... yan yana yazılırdı duvarlara

Tanrım, gerçekten, çocukluk günlerinizde mi?

Hep seni okuyorum inanır mısın

Bir devrim korkusuyla halkalanır yokuşlar,

Körüm ve yaşlıyım otuz yaşında

ne kadar yalansız yaşarsak o kadar <u>iyi</u>

Ayak ucuna koydum gecenin saçlarını

boynuna hiç

indirme kirpiğini; tutuşmasın kainat

ne güzel. üç gün üç gece yeterince

Bir harf durmadan durmadan üşüyordu

Mevsimlerden keder mi, söyle.

Özlemini,

Pis mürekkeple çürük dil tokuşturanlardansanız

ve uzar sanki uzar

Başımın üstünde her yerde gözlerini aradım..

saçlarında gülen toprak ve ilkbahar.

O meleklerin cebinden düşen anahtardı,

Biraz da şairlere özgüdür ayrılıklar..

Her gün her dakika seni özlerdim

teselli yerine geçecek ilacı

gözlerin boşluğa akan bir ırmak değil

Bulutları yara yara gidelim.

O mektupları hatırladıkça.

Kötü bir güne dayanır

nefesin, unutma, ciğer kendini en çabuk onaran organ, valla bak,

Evden kaçabilirsin artık çocuk,

Beraberliğin,

Sonra vaat edilmiş topraklar gibi

adamlar aşklarına,

kendiliğinden yolunu bulan

arta arta kendi diline aktardığı

işsiz güçsüz dolanmak ne

Ve rüzgar buruşturuyor polis raporlarını

Tüm dünyayla barışmak demek.

bir kadınla bir erkek olduğu

Kuyu, kendi ipiyle asılmış

Ben öyle elmaları çok gördüm ohooo

küskün olmam bundan demek -evet, bunları da hatırlayabildim demek-

Ağaçların afroditini anımsadım şimdi...

Bakışlarından doğru sevdim de

tanıyordum elimden gelmiyordu

bağırsam içimdeki dehşeti

benze bahar ağaçlarına...

Bir yağmur mevsiminde yitirdim yüzümü

Karanlık dehlizlerde kaybolmuş bir müjde.

hadi kendimize razıyız diyelim, öteki de olmuyor.

Ölüm düşüncesinin beni sardığı şu anda

nelerse ki yaşamak sözünü asi kılan

Sen bir susun, bağırmak benim işim

istemeden, nedeni bilinmeyen bir zorunluluk sonucu bir araya gelmişiz...

Bu deli eden uğultu nerden geliyor

Akşam nerde bitiyor nerde başlıyor şehir

Üstüme saçmalı tüfeğiyle ateş açtı hayat

kristal bir takım görmüşler, pek latifmiş

Saatler boyunca

Aynanın Önüne Bırakılmış Mektup

İlk sevgilimle bir kilisenin bahçesinde buluşurduk.

bütün çeşmeleri kurudu sokağımın

ve köprü başlarının umudunda.

evlerin cinnet odaları...

belki suya düşürdüğümüz suretimizin

Seyretmek bir bozkır akşamını camından bir otobüsün

lambalar gömerken.

Üç kişi kalsak yetişir yeryüzünde

Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,

Seni aşkım canavarlar gibi takip edecek.

Bırakma beni korkuyorum.

Kalmak istiyorum, kalamıyorum.

vaaza ve akıl vermeye başlayan karıncaların

Vatanım milletim tüm insanlar kardeşlerim

yüzünün renginden geliyor bütün üzüntüsü

Kaçı döner gidenlerin

annemden kalma maaşım

Kaldırımlarda yağmur kokusu

Koridordaki saraç, testisini uzatmıştı su içesin diye

ağzınızı dudaklarınızı dişlerinizi öpüyorum

geniş fundalıklar üzerinden geçip gidiyorlar

Arzu ve korku iki karanlık duygu

Çok utanıyorum Sitare

O masum bakışlar su kenarında

Bir şeyler olmaktadır başlangıçtan beri

Gidenlerden Olma

en yeni yerlerimizi birbirimize borçlandık

ve çocuklar gibi.

ah evet biliyorum demode lakırdılar bunlar

Gün günden daha anlamlı

Bağlardan inen patikalardayım

Arayalım

satır satır okumak istediğim

minarelerini kürdan gibi dişlerinin arasında

biraz öfke, biraz umut, çokça onur

yoruldum bulutları kirpiklerimde taşımaktan. delilik mi dedin? kim bilir... belki

aşk diyor başka bir şey demiyor kalbim

Yasamı ölüme güldüren nedir?

Benim için kirletme aydınlığını,

coşkunun en sağlam atıyla geliyorum

bir orman olarak

Şuraya Youtube?dan müzikler, Bach dinle filan, koydum. Ama müzik konusunda sen benden daha iyisin, koklayıp buluyorsun.

Dudaklarını yakan bir çift sözün vardır

Hiç kimse senin kadar

Harflerin aralanmış

kardeşlerim kadar sevdim seni.

Bu akşam rüyamda Leyla'yı gördüm.

Ne varsa burada.

Yusuf?a rahat vermezdi onlar.

zaman eşya umrumda değildi orada bir siz vardınız bir ben keşkelerin

Sende buldum erişilmez hazları

Daha beter seni kaçak

Her çocuk antik çağ filozoflarından bir kalıntı sanki.

Örtün, evet ey felaket sahnesi... Örtün artık ey şehir;

Belki yine gelirim, sesime ses veren olursa bir gün

o kadar kimseyim kendime

Arzı boynuzunda taşıyan öküz?

İyi bir apartman dairesinde oturuyoruz.

resulullah çok şanslı bir insan

bir el daha oynayalım kazanacak gibiyim

Ben onyedi yaşındayım, hayat benden yana duruyor...

26.07.2020

Ve Güz Geldi Ömür Hanım

iniyorum kaynağına

Paranın ekmekle değişildiği

Saçlarını ruhumun evliyalarınca örülen

Annemden azar işittiğimi duyar gibi oluyorum şimdi de

Tanıdık bir yüz elimi sıkıyor:

gelmeye az gitmeye çok bir ses de olsa

Takvimler aldım

sözgelimi galatadan afrikaya gidiyordum

içimi yiyor...

Bu viranelerde, bu birahanelerde dolaşma.

beynimi kurşunlayan silah mıdır gözlerin

Orada yitik bir anne ağlıyor

Ya kimmiş kıyıya çeken hayalet gemileri

kaderimizden ve yıldızlardan geçen salgın

Körelten tütün.

elinde hiç işlemediği

<u>Ölmek daha kolaydır sevmekten </u>

yüzümde, incelik adına ben geçtim... yerini bulmamış bir içtenlik,

uzun bir caddedir, her gün filesiyle bir kadının geçtiği,

Ne çok akşam tükettik

Beni düşünme

Otuzbeş kiloluk sırrımızı

gönderilmiş bir kutu süttozunu ve sütyeni.

"Ölu&amp;#776;m derdi, kalım derdi" derken

Aylardan aralık

Ülke

Ben sana çiçeklerle geleceğim

Mavi, Maviydi Gökyüzü

bazen bir rüzgarı, bazen birkaç zeytini

Ben sevdim mi

Saracaksın ne zaman

Değil saçlarının kokusu

çözülmeye yüz tutan bir mazi mühürlenir

Sevişiyorlar boş vakitlerinde

her durakta ölümsüz bir aşk edineceğim

Bilge ve hırsız. Çocuk ve katil. Ölüm ve oğul

Radyodan silah sesleri geliyor

yazlık sinemalar, taş plak, radyolu günler

<u>aşkın mührüdür artık.</u>..

Yıldızlar sırıtacak mı hep uzaktan?

Bütün gördüğümüz ve göründüğümüz

İçimin kırılıp dökülmüş camlarından sızan bir soğuk rüzgar,

ilk tanıyı bulanların indikleri her yerden

Daha da kaybetmek, daha da dibe batmak istersin... Sanki bile isteye kendi

patronları kudurtan gazeteler satarlardı.

Vazgeçtim bu dünyadan, dünyamdan geçtim ama,

Hasretle anılan senin adın var.

senin ora'da akşamları küskünler sarılıyor

elimi ıslatır elinin teri

Sen yadeller dünyasında ne arıyorsun yabancı?

Tüfeğimin namlusunun ucuna konan

-Yüzümüzde dolanan bir mayhoş kahkaha -

Belki gelmem gelemem beş dakika bekle git

Düşünme beni.

ben bunu geç anladım

ziyan olurum

birbirimizi yaralarından tanıdık

acıyla erir, yüzüne aşık çocuk

Trenler cepheye giden trenler gibi

Bir denizaltı kadar görkemli ve garip.

Kanadım boyuna

Gömülmüş duvara, baş baş gölgeler...

Sonra kahrolacağım

çünki elbette bir su

<u>Hiç büyümüyorsun artık iyi ki büyümüyorsun</u>

sisler bulvarı'ndan geçtim sırılsıklamdı

ve onlara. Söyleşiyoruz ayaklarımızın altından

Unuttunuz başkalarının acısını duymayı

Sürgüsü açılsın diye

Okşamak, gülmek, konuşmak

Demir kapı, kör pencere,

hiçbir şeyden dahi olsa

Başında bulutlardan beyaz örtüsü,

Bize cenneti öyle cehennem ediyorsun, etme.

Pek konuşmam

kaprisleri, küçük şımarıklıkları, korkuları, şaşkınlıkları,

Gitme bir nefes öteye gülüm her nefes hasret olur

Aralıksız yağıyor günlerdir

aşk ve çocuk

fazla yakın, fazla tehlikeli

ne telefon, ne kapı: bisikletin zilini

<i>Doğarken gülümse</i>

Garıp bişi...

Bir eylüldü başlayan içimde

engel olamadığımız o felaket duygusu...

akşamlar yassıldıkça neden böyle devleşiyorlar

palyaço söyledi, ben yazdım

Hep böyle çocuksu mu bakar senin gözlerin?

Kurudu gölgesinde oturduğumuz ağaçlar

O güne dek görünmem sınarsın diye <u>beni.</u>

Ya siz,

Yaşama gözlerinle dalmak gerek

ve yüzümü hırpala

kıyam etti

en karışık en bozgun bir öğle uykusunda bile

sabah kapını çalacaklar

uyuyorum,

hayasız pençelerini kokuyla gizleyen

gözlerine bir ömür dayanmaya değer mi

Hep acele etmem bundan,

Biz topraktan, ateşten, sudan, demirden doğduk!

Unuturken eksilmiyor musunuz?

Dile gelmez sözlerin bilinmez ki ne söyler

Bir siyah saç görmeyeyim

Düşünceme tuzak kurma boşuna.

"Memelerinde biraz irin, biraz balık ve biraz gözyaşı

artık tek arzun ulusunun seni iyi bilmesi

Kirpikleriyle karları yuvarlaya yuvarlaya

kaç özlem yılı bu gövdemi parmaklıkların paslı cenderesinde unuttum

Bana bakmasan da oradasın, görüyorum seni.

Ah ulan Rıza... bu mahallenin,

Gözaltlarımdan mor çocuklar doğardı

15.08.2020

Beni tutma ellerinde kalırım, kırılırım

yalnız

İlerleyelim diye toprağa yerleşme kararı alana lanet olsun! Aşk olsun dostluk diye, sevgi diye, merhamet diye götün götün birbirine yaklaşana. Uzak dursa herkes birbirine, kimse kimseye zarar veremeyecek. Mesafe iyidir diye yazmıştım bir zaman. Eksik yazmışım. Mesafe şarttır, gerisi hikaye.

Şimdi ne düya var, yağmur ve bahar

Haykırabilsem

Bir yanlışı düzeltircesine açmış.

Yolcu uçaklarına, yük kamyonlarına, fabrikalara petrol taşıyor

Alır mektuplarımı

Madara olduk meyhaneye!

kabuğunun içinde kal öyleyse

çırılçıplak kayınlar Moskova dolaylarında Peredelkino' da kışın

Bir yığın oldu daha şimdiden.

Muammer Karacan?nın adına bir tiyatro binası yoktu

Adamın gözleri adama uyanışı anlatacak.

17.06.2020

Hiç kimsenin ağzını dayayıp da

Çıldırasıya parladım kendimi lanet olsun

Şarkılı gemileri;

Yok olduk iki olduğumuz yerde

Meyvesini birlikte devşirirler

sonra da ıslıkla bir şey çalarak

Mutsuzluk, gülümseyerek gelir, adıyla süslenmiştir ;

Dakika düşelim, senelik paydan!

Bir onlarda rastladım bu cömertliğe

Yavuz iken zebun ettim Selimi

Karanlık kıyılarımda duran çocuk...

uzun saçlı kızların eteklerinde uzayan şenlikte

Her akşam bir mektup yazarım dağlar kadar

ah! kurşunu gelmiş revolverim

İşte eflatun kakalı çocuklar olduğunu Kütahya'da

engin denizler kadar güzeldir o

kalbime, kalbimi kanıtlamaktan

menekşeler mermilerden daha azdı

Tahrik

Yeter ki bir çağır beni çiçeklendiğin yerden

Tatlı baş dönmelerine benzer bir gece

tıraşı uzamış adamlardan

eskir eskir eskirdi.

Kocaman bir insan yüreği.

Böyledir memleketimin yoksul halkı

Sevsinler diye birazcık ömürlerini

Giysilerin üzerinde duruşu

Fakat ne yaptı buna mukabil insanlar?

Dönsen ve öpsem incitmeden

o şehirden öcalmanın vakti gelmiş demektir

Ellerin bir çift beyaz kuş

Elveda kavalın türküsü

Kayaları kelimeler olan

aşk parmağımda yanlış bir uçurum

Asamız da yok! taşa vuralım.

Yavaşça alçalarak, yavaşça bizi dinler.

Ben sarıp sarmalayıp aşkı

Sen orada, ben burada

Hayattan ders veriyor diye öğretmenleri kızdıran

toprağın ve suyun bütün gizlerini belledin

Öldürmekten daha ağır bir şey,

Bir yaban çiceği ya da ve daha ilk geliyordur dünyaya

Abi, kadında boy şu kadar;

yanlış ata oynamışım gözlerim öyle dedi.

Mimar Sinan'ın torunları olan

cumhuriyetin ilk günleri gibiydi yüzün.

Bir tanker geçiyor şimdi de tam akıntının ortasından

Ezanalar, mevlütler, harbler, taburlarla kahramanlar...

Kalbim, kalbim! Söyle şimdi ne yapacağım ben kalbi?

bir gün yağmur yağsa,

İlk önce onu hissedersin başkasına dokunduğunda

herkes ağlarmış biraz, ben de ağladım

Kalmasa da şöhretimi duymayan

Bir şeyin provası yapılıyor sanki.

Evlenmiş, çocukları olmuş

O vakitlerde aşkın eşlikçisi acı bile içimde güzeldi.

Çehren bana uğrunda ölüm hazzı verince

Pusu kur gözleri

Say ki hiçbir işin yok da düşünüyorsun

Senin olan ne varsa karşımda duruyor

18.09.2020

Kış bürümüş yüreğimden

Birimiz hep sıkıldı

topaz bir günde ve suya yakın.

dudak ona yaklaşınca ;

ben ölünceye kadar da

Yalnız arabacının dudağında bir ıslık!

Gözümü yumdukça gördüğüm nakış.

ve aynada görüyorum ki, ah

Yolculuğum uzun sürmüş oldukça

17.10.2020

Genceli Nizami?nin dediği gibi,

Hepsi, hepsi ninniyle büyür.

Ben dünyaya doğru yürümekle meşhurum

menzilindeki noksan

Ve günışığı sislerden düşsel ovalara

bugün

Şimdi yaşamak, bebeğini terkeden bir kadının göğüslerinden akan hüzündür.

Ne garip şey koskocaman dünyayı

Sana Küstüğümde Sen Yoktun Daha

Zencefil sattı çarşıda

ya da anlamsız bir ayıp gibi

buna da öfkelisin, öfkesiz içebilirsin rakıyı ya da şehrin meydanında

benim eskil saatlerimde?

Ben sende yaşıyorum,

beni içime kadar ıslattın Nermin

yaman sarhoşların sesiyle birlikte

Beni anladığın kelimelerin bana her şeyi anlatıyor gibi geliyor oluşuna

kitabımda benim,

aklıma bile gelmezdi

Hoşnutsuzluğumun kışı başlıyor

eşyayı araladıkça

Kıçındaki donunun ipliğini ördü.

gıyabında sevmekten kurtulup seni

Çok bile gelir kayığı Hristo'nun:

sesimdeki girdap

Beni benimle çarp

giydirebilirim

Yine gözyaşlarımla söndürdüm kalbimi

Kuş tüyleriyle kaplıdır burunları

Tanrısal duygular içindeydim

Sen önceden gidecek olursan bir yerlere tasalanma Güler, biz de geleceğiz

Böyle diyorsun her yolculuğa çıkışımda

beni burada arama anne

ve hallaçlar attı pamuğu fütursuzca

Uyuklar gibi büzülüp minderlerine

Ölse, kaldırımların kara sevdalı eşi...

haydi kalk dedim senden aldım kendimden

bedenimi lincine bırakıp

Akşam Erken İner Mahpushaneye

Sarınarak acının yorganına

Tramvayların, vapurların sıkıntısı

gemiler neden nazlı, ışıksız, elemlidir

Yağmur, duysam içimin göklerinden sesini,

Ama ölmüş gibi ulaşılmaz olması artık o insanın sana,

Koşaradım gidiyorsunuz işinize değişmeyen yollardan

çaresizlik bile bizden bir başkası yapmaya yetmez

sımsıcak bir merhaba diyecektim

Ama ne varsa geyikli gecede idi

Neon lambaları büsbütün karartır gecemizi

Penceresiz perdesiz bu çift yataklı

Güneşe göç var da, kalan biz miyiz?

ancak bu kadar güzel olurdunuz zaman bile çıldırdı orada ben sizin

sözlerimi boz üveyiklerin

katil.

anladım ki küllenen sigaradır

Yaklaşma diyorsan, peki umudum,

Kadınlar kim olmak karşılığında satar ruhunu?

sahici ve acıtıcı gözyaşlarını bir mahsup gibi taşıya taşıya acılar defterinde

yetiştir her gün daha çok yaşayan.

yürüsem beynimde kıpkızıl bir serinlik

Hani uzatsan da elini tutamayacağını bilmek gibi,

seni gökyüzüne gömecekler bunun için

ve orada beraber yaşarız

Ne geri kalanımı başkası alır,

değişmez olanı bile, kan portakalını

Güzelim, hangi güç durduracaktı bizi

büyümüş yiğitlikler mi?

Hayat bir yanıyla güzeldir canım, sen de güzelsin

Her işin başında sevgi diyor

Herkesin ve herşeyin uykuya vardığı

Dağlar aydınlanır

Aynaya ilk bakışım,

tanışmaya komamışlar bizi güzelim dünyamızla.

Daha sonra ve fakat

kendi ölümünüzü gazete ilanlarından öğrenirsiniz

sevdalılar bilir

Askıda falakada her mevsimde dört açan

şimdi bunu gömelim

eski bir eylüle gireriz böylece

ey gecede unutulmuşluğumun suçluları

evvel zaman içinde

-Ah, aşkların çocuk bahçesi

On üçünden on dördüne geçiyor yirmi yıldır.

İnsanların utancı dünyaya dönüşmekten

Sesine aşina yanım, onca sessizlikten sonra artık sağır!

Kerem dağlar ardında aradı gözlerini

Bir 'eşya toplayıcısıyım' bayım.

bunca yıldır gözyaşlarını,

<u>dersen</u>

Çirkin bir tende güzel bir ruh, kalbi bağlayamaz mı?

leyla bir çocuğu bırak iki dirhem süt bile vermedi mecnuna

Bana her zaman dost, her zaman sevgili

baktığın denizin tuzu

saçları saman sarısı kirpikleri mavi

kendi avcumda seyretmek kırgın aksimi.

Elmayı cin gözünden saklamanın imkanı yoktur artık.

<u><i>Kente yanlızlık gelirdi sen uyuyunca</i></u>

Bu halini sevdim gitme kal

Vadilerimle boynu bükük

Sonbahar papirüslerini birer birer atmış

sam yelim sahra-i kebirim

Sakarya, saf çocuğu, masum Anadolunun,

bir parantez içi gibi kaldım geçmişte.

seni de kuşanır hakan olunca

Yo, hayır

Şimdi Bir Rüzgar Geçer

Dağlara çarptım her esişimde.

Serseri bir rüzgar gibi hep ganimet peşinde

Şu bir nefes için salıver artık beni

Ey en içli en yanık türkülerimi duymayan

Yekpare geniş bir anın

geçit vermeyen akarsu olmaz

Yaptığım her işten tedirgin oluyorum.

Ulan Rıza... ne hayallerimiz vardı oysa,

İki muhabbet kuşum.

hayat parkların sesinde büyüyor

nerde biz?

Bir Ağrı Yakıldıkça Sevilmeli

Artık sonunun "Pi" hali değil mi? Biliyorsun değil mi?

değişsin diyorum, her şey değişsin

kesmemeye

Senin yanındaysa neşeli bir sevgili.

umutsuzlandığım her akşam

Hasta mısın, yorgun musun nen var

ama durup dururken de yalan söyledim

sürgün hızı sürgün hızı yürektedir

Anlaşıldı, bu herif artık gelmeyecek.

çamurlu bir yoldan

Aynı zamanda yerli yerince ve uygun mu?

Mavi patiskaları yırtan gemilerinle

Değişmesini beklemem,

Senin visalinle bir gülmüş te ben olsaydım.

Gitmek Biraz Ölmektir

17.04.2020

Şimdi öyle büyük ki beraberliğimiz

Seni sevince insan bilgili saygılı gönlü gani şen

Yüzünün bitip vücudunun başladığı yerde

omzunun hizasına.

Gün, senden ışık alsa da bir renge bürünse;

Çocuklar kapının önünde oynuyor mu?

Bir gül için can evinden tutuştu.

Ve kurşunlar mekik dokumaya başlıyor evin içinde

kaç damla yağmur yedim de böyle şişmanladım

Bir bakıyorduk akşam oluyordu kaldırımlarda

Ve akıp giden bir dalga tadıyla tenimin,

Gelsin bana dokunsun

Toprağın verilmiş sözü var kanda

Taşları hüzün olan kara.

Orda, uzakta, kalbimin en doğusunda

bekler bizi Beykoz'da, Üsküdar'da

Sana büyük bir sır söyleyeceğim

hangi gün, ey sevgili umut,

Her şeye ölüm dadanmış sanki

Kendinden başka doğrusu olmayan büyük aşklar adına

Bir kere sevdin mi uzun uzun yanarsın

Ve sonra ölümü bekleniyor insanoğlunun.

Çekilmişti yüzlerden

Alnımda bir derin leke

Senin saçların niçin kumral,

saat on ikiyi beş geçiyordu

Tırnaklarınla tutunmayı bilmek gerekiyor

Uçurumdan atarım, üstüme kayıtlı

Esirgenmeyi hak etmek

Hırpalandıkça solan kelimeye ne denir

Sol yanına ağzının

Ve içimdeki bu dayanılmaz sıkıntı

Üşüdüm

<u>Yokluğun,</u>

Yüreğim nasırlarıyla umudu koruyor,

Önünü alamıyorum bu kör gidişlerin yollarda

Onun dilinden dökülen

Bütün o delilikler üstüne

Sessiz bir ah çektim

tenha olmanın adı da aczi de benim

Beraber açalım tut ellerimden.

Anlat düşmanımı düşte görsen de!

Belki tat bile değil, sanrı

Adımın birincisi ayağına sarılacak. İkinci adım birincisinin içinden doğacak.

Ben ölümle sırdaş olur beklerim

Ben de içtim toprak çanaklarda güneşi.

Mermer üzerinden geçen su gibi

dizginlerini koparan bir at sanki bu

Gittikçe ruhumu saran bu humma

farzı kucağıma aldım, soyundum

dalgınlık ve kar

ve fakat bir cellat gibi yetişiyor pusudaki

Hatta şiir, müzik, resim?

buzlu şerbetim yok ki ikram edeyim

Çırpınan göğsü bir kızın bir adamın hantal gövdesinde

yağmur yağıyor Ömür hanım..

Gizlice görünmek için

altıncı kata bir denize yükselir

Akşamı kovalıyor köpeklerle

Yürüyelim Seninle İstanbul'da

belki kaçarken vururlardı

Aysel git başımdan istemiyorum.

tek yapmam gerekeni beceremediğim günden beri

Nasıl nasıl bakıyor bana

Senin imlanı bilemem!

Ellerin yine eskisi kadar güzel

Sakalım ağarmamışken öldüm ve ölünce sevindi

Bilir misin, büyüler bile ninniyle büyür

Seni dilediğim gibi düşünebilirim artık

Ve sussun kurtlar, kuşlar bir gök gürültüsüyle;

O zaman mutlaka bir trenle gelirsin

Sen ki duvardan akan sulara baktın ağladın.

ondan ki sıkıcıyız bu eski ayaklarla

büyütürüm içimde seni

ağaçların ömrünü gösteren halkalar bizim de izimizdir

Sanki biraz önce tamamlanmış gibi.

Ama geyikli geceyi bulmadan önce

Yıllardır öyle sabrettim öyle doldum ki,

orada bir adam var temmuza uzanmış

Kadının ütülü patiskalardan bir teni

yanında pencerenin

fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına

çıkınımda güneşler halka dağıtmak için

Yaz Yadırgaması

Sen nereye, ben oraya, adım adım

Sözgelimi, elime bir asa alabilirim ama bana vuracak kaya gerek

Öyle bir uzaklaş ki karda kalmasın izin.

sarakaya alınmış bir tefekkür -hamd olsun- dürtüyor beni

Ben aşkımla bahar getirdim sana;

Pencerelere doğru akşam üzeri

Gül biraz

Sen bende hüküm sürmektesin.

bir güvercin havalandı.

Kupkuru bir hayat kalmış ve adeta oyun bitmiş

Göğsümden geçerdi göç yolları kuşların. Yaşadım mı, düş mü,

Ahlar ağacı gibi.

Pişmanlığın Geometrisi

Ey garip çizgilerle dolu han duvarları,

İnsan insan bakan gözbebeklerin

yaprakların rengine inanmamayı

Ah esmerim

Masallardan çekerdik mısraları, tülbent gibi.

06.11.2020

Nasıl unuturum hiç unutamadım

Akşamleyin kaptan, birkaç gemici

Bol kravat ütülü pantolon kaypak gülüş

Bu karanlık yatak odalarından

Bir posta katarı gibi simsiyah dumanlar dökerek

Düşüncemi geniş ve sonsuz olanla birleştirmeyi

Bir dere

Dünya'ya birden iner karanlık. Ve üstüne sinmiş is

Yıkanmış o ağız kokularından, çoğalmalardan

Gerçekten bir şey oluyor burada. Gizemli bir şey.

Ve böylelikle, umut etme kabiliyetimizi aldılar elimizden,

köpeklerimize yemek verdik, kedilerimize süt

Bir yanyanaydım onunla, bir yalnız.

yükü ağır iki kırlangıç

bazan da bir yerde kuşlar vardır

Sıcak sıcak denizlerde,

İçimde her şey noktalanmış kalsın,

diye övgü, diye sana, diye haziran

Tabiat seninle canlı ve yeni

<u><i>ben şiir yazmasam, kim tanır gözlerini </i></u>

Çünkü heryerde bir göğün ufak kaldığı vardı

Kaçmalı Yusuf, kaçırılmalı

Ege uygarlığı çağrıştıran tarihin

binlerce yılın yabancısı bir ses

Anamın bıraktığı yerden sarıl bana.

Bir peygamber olarak dönebilseydim anılarımdan

ben bir gün giderim ki neyim kalır

Süzülüyorlar parmaklarımın arasından derinlere

Ben peşine düşmüş bir canavarım.

Uçacak sanırdım birkaç kelime...

Seninle olmanın en romantik yanı ne biliyor musun?

Ey Kuzey yıldızı!

ve gözlerinde mezar böcekleri görüyorum bazen

bir baykuş bir serçeyle arkadaş olduğu gün

Düşlere bile kar yağmazdı hiçbir zaman,

Okul-aile birliğinden gelen bir yazıyı okuyorum bense

o zamanlar zaman hayli gençti!

sanma ki hayat bizi bekler başka kıyılarda

Kırık kalplerle süslü bir sayfaysan

birisi ölür

budaklanıyor ağaç...

mutlaka bir fotoğrafın vardır bir yerinde odasının onu kaldırtma!

Şafaksız gecelerden alsan beni,

Ben bu sokaklarda ölsem

Ve ey saçı ak gönlü ak

Her gün aheste mavnaların

Geçmiş köprüleri yakıyor, geleceğe uzanan köprülerin başında, o

Desem ki vakitlerden bir Nisan akşamıdır,

Kalksak gitsek ya şimdi

Bir damla inciydi kirpiklerinde,

Arayanın aramaktan başka derdi yok.

Amasya'dan Kars'a kaçmakta olan sayman yardımcısıyla

Ağaçların yeşili kalmadı

Öyle öğretildiği için saygılı, sınıfa giren parmak çocuğun

ve benim kaçışım film misali yalı mutfağında gizli suikast.

Şeftali çiçekleri değildir artık yağan

ne de sımsıcaklığın

henüz ilk sayfasında bütün kahramanları öldürülen bir

umutsuzluğu tanıdık, yenilgiyi öğrendik böylece.

Sırtı vadilere gömülü

Yüzünün rengi gibi

Unutamamak

uzak ve soğuk bir gülüş kalmışsa uzaklarda

Sana hicret eden bir Kureyş de ben olsaydım,

bütün görüntüleri eritip

allahı da kedileri çok severiz

Kış bitti... Uzaklarda ilk ümitler gibi yaz..

Tenin çekiyor beni tenin tutmuş saçlarımdan

ve okyanusların evi

gülüver

Hani uzansan tutacakmışsın gibi.

sanki bir diktatör anıtı, kan akıtan bir nehir

-görsene kekeme!

Issız ovaların nehiriyim ben

dünya elindeki aynayla

duvardaki aynanın üzerine montumu astım, resminin yansımasını görmeyeyim diye

Hatırlıyorum da öyle.

Yasa mı? Kimin için? Neyi berkitir yasa?

Atı'lar, deltalara gömülen atı'lar,

zaman zaman gözlerini uzak bir noktaya sabitleştirerek;

Şivekar konuştukça

Nasılda serttin başkalarına karşı

Arkandan gelecek hep ayak sesim.

Esenlik Bildirisi

bütün ufukları sarsın gözlerin

Ne kadar acı bunlar

İnsan bu yaşa gelince anlarmış.

Kumruların hepsi de dişi mi?

Tutunabileceğim tüm umutları görmiyeyim için

yağmur ha yağdı ha yağacak.

Ölen tüfekler sustu mu?

Söndürüp her gece ışıklarımı

yüzümüz siyah ve anlamsız, dışımız beyaz ve derin

Gözlerin yağmurdan sonra yaprakların yeşili

Ki ben Mona Roza bulurum seni

Boynu kırılan bir oyuncaksam hırçın

Çağlarda, yavrum

ardında gizlenir bütün seslerin

tanıdığım bir ölümle tehdit ediyor

doymadan doymadan Ankara'ya

Nedir aşk değilse

bu camların nokta nokta hüznü

Cebimde jeton var, uluslararası

Yağmurda şeytan ve şapkası

ve gözleri ışıldayarak cevabını mırıldanıyor;

Adımlar ana-oğul babasız sıralanacak.

Büyüsün o şeyler, büyüsün bu sarılan şey

Sevdalı başımda duman gözlerin.

1964-2019

Eylemin de

Türlü şeyler derler sana demedim mi?

duvar diplerinde ve alacakaranlıkta

ama o hiç sokak çocuğu olmadı

insanın içini karartan bulutların seferi var göğün maviliğinde.

her alkış bir yolculuk emeğin özgürlüğüne

Ve sen bütün ayraçları kaldırdığını sanmıştın

Ah, doyamadım daha, doyamadım doyamadım

belki bunun için çok sevdim.

İşe yaramaz beygir

Gidersen yıkılır bu kent kuşlar da ölür

Uykusuz gecelerim seninle apaydınlık

bırakıp gittin beni bütün kapılarda

rüzgar uğultusunu hapsetmiş

denizde yolunu arayan şişe

uzak desem, eski desem

Geçiyor salına salına

Direklere astırıp üzdüren nedir?

Buraya yolun yokuşunu koydum. Bildiğim için yokuşu. Zorlanırsa nefesin, unutma, ciğer kendini en çabuk onaran organ, valla bak, aklında bulunsun.

Her seferinde bir şey unutuyorsun sıcak

ihanet bir bilmecedir

Sizin Hiç Babanız Öldü mü?

Ya da yorgun bir gövdeyi

şafak söktüyse nerde kar filizleri

Seni bir akşamüstü, Sotiraki'nin gazinosundan

Ay gelir ışır, hayalin erişir

Birden alıverirler kara haberini

Yüreğinde bir ismin imzası var

Çok basit bir mantığı yok

Çıt çıkarıyor artık, başlıyor yeni bir ezgi,

viraneler, ey azılıların uykuya girdikleri yer.

Yerini sevgilisi Hüzün'e bırakıyor.

bunca yıldan sonra neden vazgeçtiğimi,

Soluk soluğa yaşanacak tüm imkansızlıklar

Aşk ne imiş görsen de dönsen de geri!

kalmayınca aramızda

"Üçgözler" üstünde yıldızlar ağlar,

Hava bugün de bulutlu

Sonra tımarhanelerde tımar edilen ruhum

Diyelim için çekti bir sabah vakti

Bir gün tüm umudumu

Sabahları ilk önce ısınan senin bedenin

Elimiz değdi de okşamadık mı,

Kubbeyi cinler dıştan yıkamıyor

Gizli gizli ağlar Güneş tanrıya

Elmastan ışıklı, altundan sarı

İçim içimi yiyor...

Vücudu, küçücük pençeleri.

İnan bana sevgilim inan,

onlara dayanıyorum yürekli savaşçılara

kanlı gözyaşları döktüm,

yalnızsan eğer bakışlarım sende kalsın!

aydan süzülüp yoluma düşüyorsun

Adama bir yardımcı fiil birden düşecek.

diyorum ki,

herbir anneye

harflerin: Sevmenin birinci hali gibi

Kendini bir suyun akışında

anladım kuşun, yıldızın gizini,

Urbalarla kemik, mintanlarla et.

Bir dakika araba yerinde durakladı.

Görmesen, zindana döner bu şehir

Yaşanmışlardan?

Dünyanın bütün sabahlarına bir bilet al.

Bütün bir ülkeyi ayaklandırıp sonra yağlı kütüklerin üzerinde yakılan Jeanne D'Arc mı, yüzünde hep büyülü bir ışıkla dolaşan Greta Garbo mu, Evita Peron mu?

ölmek yasak

fotoğraflı ve görsel şeyleri merak ediyoruz.

Kapı çalınıyor, kapatıyorum,

Kutu'lar, Haliçlerden susmuş kutu'lar,

Salkım salkım tan yelleri estiğinde

Boş caddelerde dolaşmak

Bir turna türküsüyle yazdım bu şiiri

Hayatım bir mutsuzluk inşaatıydı Pollyanna

yüzün yüzüme aksedince

beni yerle bir eden kendince açık olan her tepkiye

geçti çıvgınların, çıbanların, reklamların arasından

Çıldırtan bir dumandır yaşam

bunu unutma

başka bir anlamda

Siz kalbe hançer gibi giren

-ana bana bir hal oldu. hep böyle titriyorum

Irmaklar yürür ardımdan

Galiba yoruldum

Bir Gece Seninle Sınırı Aştık

seni bir kere tanıdıktan sonra

İlkokulu bitirdiği gün Cumhuriyet şairi,

göğsüm turnalarla dolu

Yağmur, seni bekleyen bir taş da ben olsaydım.

Sen: Gönlümde saplı aşk hançerisin.

Alkışlar, yürüyoruz, alkışlarla yürüyoruz

senin için dokuduğum basma ve pazen

Beni düşün bir kavganın içinde

Ellerimin önündeki dallar da

Kızıl yelelerim yapışırdı terli alnıma

on dokuzumda Moskova'da komünist Üniversite öğrenciliği

Tanrı meleğini ağırlamaya çalışan

Hani yağmur yağardi inceden,

hayvanı, bekledim, kaç gece kaç gün

Bir elimiz güneş gibi dursun..

buğday başağının açlığıdır ufuklar

Rüzgarda asi,

Senden ayrılacağımı sanma,

Ben şahin değilim

Bu yeter sevgilim bu yeter bana!

yağmur meğer tanrının zulmüymüş istanbul.

cezam kesindi..

Elinde bir masal azığı, kadın tarlaya gidiyor.

bilmediğimiz bu isim, hesaptaki bu açık

Dudaklarımı kanatırcasına ısırıyorum günlerdir

gitmemi isteme

gazeteler.

Uyudum sonra uyandım gelmedi bir daha uyku

dünya bayındırladı:

Ve her kulaçta haykırırdım seni..

Korkmazdım yollarda yürümekten.

Ama akşam erken iniyor mahpusaneye,

Bilmek. Bu da ürkütüyor. Gene de biliyorum:

Sizin güveniniz bir güneş düzeninde

Bir şiir bir uykuya değer,

Çok şey öğrendim geçen üç yıl boyunca

müebbet yani

Bir sabah evden çıktım

Maden işçilerinin urbalarına kimlik

korkmadan oynadığı -

Bir yandan elma yiyorsun kırmızı

Yangelmişim dizboyu sulara

her şeye...

Aşka gitti.

Brezilya'ya

Tabanlarına tükürerek atış yapmasının şiiridir

başka şeyleri de bozduğumu. ve biliyorum ki

Üstüne cehennem güneşlerde göğermiş mor sinekler konup kalkan

Bitsin

Sevmek kimi zaman rezilce korkuludur

Kestiydim saçlarını çoktan

yağmur hep böyle yağacak mı hatıralara

ve asla zili çalmayacaktı!

Beni katil suların ortasına bıraka

Ve bilsen nasıl hoşlandığımı

- Akıntının içinden çekip

Biraz da şairlere özgüdür bekleyiş

Toprağa yattığımda da

Bizler her üç ayın sonunda yeniden doğan bebeklerdik.

Bi de başını çeviriyorsun ki

Ayva sarı terlerini silerek

incil meleklerin öğle yemeği midir?

hep acılarla mı soğurdun anne?

Korkarım, yaya kaldın bu gurbet çıkmazında.

Para basma yetkisini Fırat'ın suyunu Palandöken'i

Ne yapsam ne tutsam nereye gitsem

eski bir taksinin içinde

karanlığın soluğu rüzgar

Fabrika önünde üç kuruşluk boyun eğmeleri fark etmeli.

Sabah akşam kapınızın önünden geçirirler.

hadi n'olursun.

bildiklerin başkalaşıyor gözlerinin önünde

Şimdi ben ahlatın başında,

Acıyı kaynatmadın içinde volkan gibi

Yangınlarla bayındır kentler gibiyim:

geçirmez kılan vehimli biçimler. Yani varoluş,

Bu kadar ölümsüz ve bu kadar olağan

en kederli şehir yoluna doğruldum.

Pencere

gözyaşları saçlarından sızan yağmura karışacak ,

Durmak!

uzaklarından.

Kırılmanın sesini duydum ve onu getirdim sana

Erir gün görmüş kayalıkta,

suçumuz malum

sanki ölmüş gibi dalgın uyuyan canlı yığın.

Bazı şehirlerde.

kimileri gövde sanıp karanlığı

Bari hoşça geçse günümüz

kara gecede, karanlıkta, acılı

Çünkü ben her gece o saatlerde

bu bir lisan-ı hafidir ki ruha dolmakta

Ben hep uzaklara türkü yazarım

Unutulacak diyorum, iyice unutulsun

paylaşırım seni akışan bir çığıltıda

Bir tür gurur muydu bu..

böcekler için rutubet

dokuduğum yaldızlı kibirden.

En Hüzünlü Şiir

sevdayı katla şimdi sırası değil

bilmediklerin

bana öyle bir sarıl ki uzaktan,

ve bütün alışverişler

senin yanında kalabilmek için.

çocukları incitmeden severim. kadını öpmesini

mızrakları göğü yırtan atlılar koşuyor!

Beni aldatmadı, sevdi daima!

<i>duruşundan belli</i>

Evlerde sabahlar nasıldı

Çıldırasıya

Bu azabı kim verdi bana

27.08.2020

Herkes Yusuf'a kavuştuk diye pek seviniyor.

şayet bir gün, ey gökyüzü

Sevgimin sultanı, ben kul oldum işte sana,

Reis aldırmıyor ya

Düşlerimi satın alıyorum, yalnızlığımı

Bir yelkenliyim şimdi ben senin limanında

Yitirdiklerim de oldu

Yokuşlar kaybolur çıkarız düze

"eşsiz" zanaatlarımızdan hayranlıkla söz ettik

Havamızdan, suyumuzdan olmuşuz.

ve erimemişse mühür

Ama hepsi sülalece ilik emmede usta.

Bana sor yalnızlığı,

Çarpmadın gözyaşıyla boğulan gözlerini

<u><i>hele buselik hiç geçmedi fikrimden </i></u>

Diyelim ıslık çalacaksın ıslık

Hasretin alev alev içime bir an düştü,

Her şey çok eksik ve neredeyse yok gibiyken

Belki sen hiç olmadın belki ben hep sarhoştum

inmiyor ocaklarına.

O harf yanlış denizlerde boğulurken

Bir mutluluk yokmu her çelişkide

Durup dururken kafamda bir güneşli duman,

tek bir söz bile etmeden konuşurduk saatlerce

doldurur öylece göz yerlerimi inceliğin

Olanı biteni anlatma.

Ben oldum...

Gözündeki söz senin içindeki öz senin

Ben tam kendime göre

kırmızı bir kurdela bağlayarak alnına

Ateşten gömlek giymiş bir şiirdir ülkesi

birkaç bulut çekelim gökyüzünden

Taraf olunduğunda.

Şimdi bilen yok, nerede oturuyor.

Kim bilir kim ekmeği bir kenara

Bir gök gürlese bari diyorum bir sağnak patlasa

Arıyor. Yusuf bir ayna mıdır acaba?

Fırından taze ekmek alıp buğusunu çekmek içine

Bakıp bakıp karşınızda

Gözünün dokunmasını

Sana gül bahçesini kim açar benden başka!

Ve karşındakine değer verdiğin kadar insansın.

o yitik yıldızda duyuyor musun?

çağlar boyu nice destanlar yazılmış

Sonra toprak çekti suyu kaybolup gittim

Dursam ölürüm paramparça olur dünya

Kurulup şiltesine bir tahtaravan gibi,

Aşıp gecenin eşiğini geliyor arada bir caddenin uzak sesi. Kar,

Geçmişi seninle yeniden yaşıyoruz

Birincisi o incecik, o dal gibi kız,

Yeni bir şiire başlamak için

Bakış açım belli oldu yine.

Grek keçilerinin çiftleştiği

Sözcüklerin ve sessizliklerin yeri iyi ayarlanmış

Ben Sana Mecburum Bilemezsin

Yani salı çarşamba perşembe cuma cumartesi

Geçmişinizde var mı böyle bir an?

Bana artık herşey yakışır

28.08.2018

burada.

Kod adım aşk'tır

Yoksa zaman mı sizi durdursun istersiniz?

Bir yaşam harcamaktır,

dantelalı tafta yumuşaklıkla

uğruna adandığım

Bir seviniyorum düşündükçe bilseniz

i n s a n s ı n

razı değilim beni tanımayan tarihe

Uzak çok uzak kalbinle kurduğun söz

Isıtırdın salkımları bağlar bozulunca

ne omuzumda bir dost eli,

Uzun bir sessizlik oluyorsun dağlara baksam

Sevgimin iki canı var seni sevmeye.

analar, yitirilmiş resimlik

Sen henüz kovulduğun kapılarda ölmedin

Sevgili yerine yıllarca dost kalmayı başarmak.

Hayat Nedir Anne

şu odanın ortasında dursam

öğren susmasını ve ağlamamasını.

veba olmadan su sayıklanmıyor

saatler bizim değil kitaplar bizim değil

Nerede Yin?

zemheri. Tipiye karışır erkenci çağla, çiğdem...

Bilmezlerdi

Benim de olmasın sizin olmayacaksa

kimse tanımayacak

-Karanlığı ağır basan o titrek

beyaz bir gecede.

kimse düşlerine yetişemez ve kimse geçemez

Bir dem barışık olsun can ile ten demiştim

kulunç gibi giriyor öğleden sonraki cumartesinin

Günler ne çabuk akıp geçti sevgilim

İkisi de kötü, ikisi de hazin tarafı yaşantımızın.

Albümde görünce aklıma esti,

İnsanları hummalı baharlar olarak tanımlamak

Bir daha yaşlar akmaz gözünden.

nasıl çıkamazsa insan

Birini çağırmak için imdada

O kadar yalnızım ki birden, gördüm de

Açık saçık şarkılar söylerdin en fazla

sen yoksun her nasıl olmayacaksan

Yalnız bir düşünceye yum gözlerini

Kocaman bir cam kavanoza benzeyen şehirleri

gücenik duruşundan tanıdım seni.

Bu Gece Kal

<u>Birimizin aklı tutuşmuş yanıyor</u>

Kırdın Kalbimi Cankörüğüm

şu Mayıs gecesi rıhtımdan geçmeliyiz

Yüz kedi varsa

ve suyun gövdesiyle yırtılınca toprak

Sustu tüm kuşların sen şakrak sesi,

O ağacın yanından geçerken gökyüzü ne derindi.

Ey sırasını beklemeden gelen akşamüstleri.

İlk üç vişneyi verdiğinde bahçedeki ağaç

şiirler söylüyor gene,

çılgın saatler çalıyorduk çünkü hiç çekinmeden

Konya tahıl ambarı Mersin muz cennetiydi.

çiçekleri severmişim meğer

Sen vurdun da ben ölmedim mi?

dile getirilmeyen özlemler,

bir piyanist büküldü sanki

Bir gün: yüzü olmayan bir erkek

Aynalar sana bir savaş mıdır Ruknettin?

Ey hırsızlığa da değen hırsızlık ediyorsun, etme.

<i><u>Düşen öpüşlerdir dudaklarından</u></i>

geceyarısını yaşamaktan yorgunum

nadirle zenit.

Sıcak bir yuva gibi tüten senin dizindi.

bir yansıma bir sıçrayış

Sadece hissedilen manzaralar

Ben Savaşçı Değil Gül Yetiştiricisi

"<i>gönül mecnun olmuş leyla bahane" </i>

Hani şimdi biz..

Kuşlara şarkılar öğretmeni sevdim

Dudaklarına sızınca farkedersin.

bugün Berlin'de kederden gebermekte olsam da

ağlıyorsun ihanete karşı şavkıyor pıçak

Umudu dürt

Kapattım kalbimin son kapısını

Ben gittim lambanın biri söndü

Doğduğun gün adına "imge" dedim

noterden onaylı kağıtlara durarak

Gittikçe Irayan

Bir gün, bir uzak hatıra özlersen o yazdan

Aşka düşmek eceliyse bedeni çoşturur anız

tanımlara sığmayan sözlerim varsa da

ve asla konuşamayacakları kızlara aşklananlar;

Var mı beni içinizde tanıyan?

elini uzatmıyor

Beyaz tahta masalı kahvelerinle bekle

Köpüklerdensin, mavisin, sakinsin

Ayna pusluydu bunca yıl nice sır taşımaktan

mayınlar patlayacak çobanlarımda

Hatırla Danko'nun tutuşan kalbini

Mini minnacıktı kadın.

''Kocaman cepheleriyle borsalar, saraylar, kimbilir belki de mahkemeler, zindanlar...

Birlikte özleme hasreti...

Gözleri yaşamıyordu artık.

Yatarım bir ten çölüdür yatağom

Sustuğun yerde birşeyler kırılıyor

uzun yolların tozu girecek odama

Önce bir sigara yaktım, usul usul giyindim

Beklerim geceyi, yıldızlar söner,

Güzel ve sağlam bir nesne olunabilirdi

bana eski bir ölümü anımsatıyor

tütüyor, birinin dumanı üstünde yağmur

Bilirdim oysa ilk badem ağaçları çiçek açar baharda.

bir devrimcinin hazırlığıdır

Yusuf artık cinlerle değil.

Tadı senden gelir

kendi buruk kanımı içtim

Ey Genç Kadın

Yaşadım o kısa ve korkunç hükümdarlığı

Ay gibi ışıdığında bir aşk

peki ya

Tebessümü

Bir yorgan gibi geçmişimin üstüne.

yasını tutuyorum kararttığım düşlerin

Seni sevdiği için goncalanıyor

Yollara küfrettim her gidişinde.

sıfırla kendimi.

Yeter ki aklım gücüm yerinde

bozulmaz adımı yazdığımı.

Utanır arınırdık şehirde fazla kalmak suçundan;

Gel sevgilim, gel kardaşım,

aramızdan geçerdi hayalet gemileri

Ey ovaların ateş ateş çölleştiği yerde

Ya da bir inanç fırtınası yüreğin

Şahmaran süt istiyor kefeninden

Diye haykırdı onca nefer

Kimi gün denizler gibi, bulutlar gibi

titrek, eğri büğrü bir yazının çağrısına da uyar.

bu gövermiş güz günleri çıldırtır

Yoksa bin yıl daha yaşamak isterdim

buluşur çok uzaktan ellerimiz

Eski zamanlardan bir cuma çalıyor

aklımda sen.

Dirseğin iskemleye dayalı

Bunca meşgalenin arasında aklımın bir köşesindesin hep.

Azgın sular duruldu mu

Bir şarkı edinmişsindir, bir umut

bütün hüzünlerimi göndersem seninle

cinayet pulları ve yüreğim elimde yürüdüğüm

bir kuşluk vakti tanrının sevdiği

Kızıl yaprakları bir çınarın

Hiç korkma

Bir gün alıp başımı gideceğim

Güzel anılar biriktirdim senden,

bizi biz yapan sözleri almaya ağzından

Denizleri seviyorsan, dalgaları da seveceksin

İki defa kırılmaz..

Ağır ve acı tanıklıklardan

Sen ve ben, gözyaşıyle ıslanmış hamurdanız;

Efkar da yakışırdı sana, ilk kadeh kekik kokardı

Bir yağmurdur açılan kuraklığa

Belki yeniden güzelleştiririz

kalbindeki tomurcuğu bahara büyüt,

Bir gece yansıyınca kente Sibir dağından

Çölde seni özleyen bir kuş da ben olsaydım,

Kaldırımlar, duyulur, ses kesilince sesi;

Alır yüzüme sürer

Bana benden yakın, bana benden uzak olan

Ne güzel,

İkimizin yüreciği bir atsın,

Kimi gün karıştırırım birbirimizi

niyetim buydu

Çünkü yasaklanmıştır kalbim Praglı bir cazcı gibi.

Bir tek askerde ayrıldık,

Gözlerindeki usul şefkati

onun da sevinciydi

Bana sorulan soru ile öğrendim

Herhalde hep böyledir

Bir yaşama gücü yaramızdan:

birtakım incilere ve hatıralara

artık geri ver, geri veremezsin aldıklarını

bir sarsılma, nedir bu

Bari sizden sonra hiç bir güzel bu kalbimin

Ayrılık Hediyesi

ve bütün bir şehir uyurken uzaklarda

"otur" diyen kazanıyor.

Takvim tutmazlığını

Yani çitlerden atlayarak saklıca

en sert yerine vururdum

ve çarşaflar dillenince ayak seslerinde,

yine kan köpüklü cehennem sarmaşıkları büyüteceğim

şimdi dingin gövdende

Son kerteyi birlikte tanımıştır.

büyük bir fırtınada

Ateşten zehrini tattım bu okun.

hatırlarsın uzakta koştuğumuzda

guruba bak ve beni an

yüzüstü değil :elbette bizüstü

yürürüm hüzün ve ağrılar çarelenir

Söyle, ölüp dirilen Tanrı, Temmuz,

Mazide benim de yüzüm gülmüştü

Adını çocuklarımıza verdik onun, çoğaldı

Sabahleyin her şey tamamdı.

İste sen masallardaki ejderhaları bile döverim

İşte yalnız sen varsın

Yalnız kalmaktan korkmuyorum da, ya canım ellerini tutmak isterse.. .

Kader kimi seçerse kaptan o olsun

Dip akıntılarının peşisıra gitmek isterdi.

Aylar geçip yıllar olsa da

Ocaklarda tüten hayal

Ne zaman dokunsam soğuktur oysa.

Seni sevdiğim için, kilim dokuyor Avşar?da

Ey türbeler, ey herbiri velvele koparan bir hatıra

Uçsuz bucaksız, saçma sapan bir sessizlik...

Dağ görgüsü kazanır Ağrı'yı bir kez görse de kişi

Kuruttum bengisu peteklerini

Yürüdüm üstüne karanlığın, korkusuz.

Başka Birisi Nasıl Sevilir Bilmiyorum

Merhaba rüzgar diyeceğim, merhaba maden kömürü

işte koydum işlemeyi düşündüğüm suçları

Gün doğarken bir ölüm rüyasıyla uyandım,

Üç tüp boyam vardı

bütün bunlar cinayet demeye

Ben burdayım

Zihinden çözülmüyor çünkü kelimeler

Kurumuş gece, kum, kömür, arduvaz...

intihar etmiş kötümser yapraklar

Beklemenin korkunç zehri öldürmüyorsa beni;

pencereyi açmak bazen mumları söndürebilir

Rahvan atlar gibi ırgalanan gökyüzü

Bir doğum çığlığı gibi kaçınılmaz

en az,

Londra'da

Asıl olan açlıktır

Herkes aklından geçirdiği kadar bir yeri

Evimden uzak evler üstüne

her biri amansız yokoluşlarda,

boşansa göğsümü kilitleyen bu kalın zincirlerden halkalar?

Hoşçakal

Bir ömürdür seninle geçen dakikalar

Gidiyorum

Bir insanı hayatından sonsuza kadar çıkartmak zorunda

Bütün renkleri kat birbirine

Fırfırlar olmalıydı oysa hayatımın kenarında Pollyanna

indiğim yerde beni bir bekleyen yok

ellerine bakabilirsin artık

Hep iki şömine yandı yüreğimde;

sanki

Bir sabah masmavi bir bulutun peşinden

gökyüzüne dokunurken bu acı

Sabah; bir yeni dünya gibi geliyorsun;

Unuttukça eksiliyorsunuz.

ökse de olsa dört bir yanı)

sarı bir bilincin ötesini ellemek istemenin

<i>Hep ileriye bak gülümse</i>

kopunca memelerinden o mükemmel yaşama

Ve görmek için bakmaya gerek yok

Açmaya korktum gece yarısı.

Memo'nun oyuncak sepeti uykularda

yoksa yalancı mıdır, günah mıdır gözlerin

ne de melali anlamayan diğerleri

Haz ciniydi ilk göz koyan: Kızguran derlerdi ona

Suçludur erken açan ve erken geçen çiçek

lekedir kilitler evlere sürülen

Benimsin!

Cebinde iki gazoz parası.

Haramilerin gayrısına yaşamak yok

Aynalara yüklemişsin nazını

Kimi zıpkın gibi

Öğlen uykularına varayım.

güz en çok teni acıtır

Otomobil birden çıkıyor yoldan

<i>karıncaların telaşından belli</i>

bekarların kaburgalarına gümleyen karanlık

gelip geçen insan suretleri,

Yani sen orada bir azize değildin.

Attım kendimi caddelere,

Rüzgar gibi ta eski Anadolu'dan

Anne melekler

Kadar bile

Hiç unutmayan kadınlar vardır... limon kokulu...

Giyinip dışarı çıkıyorum hemen

derdim ki şimdi yani af edersin ama o sıktığın annemin gırtlağı.

olur bu.

öksürüklü aksırıklı bu takvim

oysa ki sımsıkı sarılmanı bekler.

Bir başka yanına geçemezsin

O kadar da yürek burkmazdı alışılmış bir ses,

Çekil karşımdan sultanı cariyelerde aramak körlüğü diyorum

birer yalnızlıktır ev denen yalnızlığın yüzünde.

geceden kalma bir şeyle oynuyor kalbim

Giriyoruz kara ve soğuk bir mevsime.

Açlık çoğunluktadır

Sen, Sen, Sen

Nehirlerimiz ve dağlarımız ve başka başka nelerimiz

Kaatil kuleler, kal?ali ve zindanlı saraylar.

Akşamları gökyüzümdeki yıldız sendin

Çalıkuşunu yakan bir rüyayı haykırmak

Sen petekte bir gömeç bal gibisin!

Hepsiyle ayrı ayrı izdivaç görsen

<i>Sana söz geçmişten konuşmayacağım bir daha</i>

paylaşılan mutluluğu severim

Gökyüzünde, yerde

Kızgınlığın kaç yanardağı

Antebin kırmızı düzlüğüne benzer

<u><i>Seni her özlediğimde sana bakmak istiyorum </i></u>

böyle günlerde herşey

beyaz bir tülbent içinde

şu sokak bile sıradan bir sokak artık

Ne efkar basar seni akşamları ansızın

Kim bağışlayacak gözlerinizi, kim bağışlayacak?

kırık dökük sevgilerin ut tellerinde tınlayan

Hayatın en büyük yanlışıymış bizim bir arada olmamız!

şiirlerim bir dostun vurulduğu yerde yakıldı

Üç Kez Seni Seviyorum Diye Uyandım

Ah bu nisan yağmurları

Dünya kar altında, adam kar altında

gece, bıraktığın boşluktur ardına

herkese bir bakışı var ölümün.

Yine hiç durmadan sevinçleri topla sen

kanlarının ardında tehlikeler yürüyen

Anlamaya çalış bir şey sormadan

Bir de ne yazıyor allahaşkına

Tanrım siz şu uzun Anadolu?yu

Işık yumağı bir pınar olur soluğum

'Gün akşam oldu' diyorum

sana benzeyen zamandan söz açmayı

İlk harflerine bir alfabenin.

ya şu gemi... yelkeni ak, ne ülke ne bayrak

sürdürdüler

yüzün gelirdi bir yerlerden bir ülke,

bir tutam göz ağrısı

Hancı ısınır, yolcu üşür yalnızlığında,

istesek sevişirdik, ama olmadı

sıkıntının büyüyen çekirdeği

Söyle

Ve sevdim düşmanlarımı

Kuyruk sallardı,

Onlar da senin gibi seninkiler gibiydi... Aklı başında, mazbut insan rolünü

yıllarca ad oldum bir kötüye

Yanımdaki hep bir gazetede Marilym Monroe'nun

Yorgun musun?

Yatağımın yanında esmer bir duvar vardı,

Sordum, o kadar

Tutunduğum umudun üstüne

'Geçmişlere Rahmet!' diye yazılı kabir taşları.

ama bir uzak iskelede başka olurken deniz

aç gözlerle bakmasın diye çocuklar

Ve işte şamandırasıyla Beşiktaş?ınız,

Kavuşmak özgürlükse

Ve birlikte düşündük

buruşuk bir etekliğe sarınıp da tozlu bir

oyuncu arkadaşlar arasında

Ağlarken gülüyor

Kendin de bilmiyorsun

Yırtık pırtık sevgime giyim kuşam sağlar da

Sone 40

Sevdanın kendine özgü diliyle

dolaşmaktadır Bodrum'da

bu gece devine devine

Belki yağmur yağar bugün, çıkıp dışarı dolaşalım

yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı

Çöküp peynir ekmek yediği bir taşı...

Serçeler göçe dayanmaz bilirsin

Ayrılığa bırakma beni

Odayı

karnına saplanan bıçağı sevmektir yalnızlık cinayettir

derinden bir ok saplanır bağrıma

ve artık

İçlerine birer nefes Hi dolacak.

Artık bütün kaygıların ötesindeyiz

benim ne sakal yanığı günlerim oldu

ez bütün çiçekleri kendine canavar dedir

almaya gelsem soluğumda dalgın yosun kokusu

yalnız o herkesler

Bir kuş ötecek şimdi... Havada bir durgunluk,

Uzak ülkeler çekmeli seni, tanımadığın insanlar

Yüzün

Hıçkırığa mahkum biçare gönlüm

Ama siz sobada sucuklu yumurta pişirip yiyen

Yüzüme kar yağıyor sanki elinmiş gibi

Onu tüm kirlerinden arıtıyordu.

Sorma!

Öpüşen Guramilerle ilgili bir film yapsalar

Lületaşından gerdanlığa gücüm yetmemiş,

Yapraklarına çiğ düşmüş karanfiller gibi

bir çay demle sonra, anısı kalsın

acıya saran

O boş görüntü karanlıkta yitip gitsin;

kıtalara gitmeyi düşlerlerdi...

elledik halkın ağrılarını cesurca

içimde bir heyula, bir serap olduğunu

Tekerlekler yollara bir şeyler anlatıyor,

İnanırdım bazen bir kase bal bile umutsuzdur.

içimde bir cam fabrikası yıkılırmış bilmiyordum.

müezzinden önce uyanıyor şair

12.10.2018

anılar gibi sürüklenir bulutlar

perşembe.

Pencere adamın gözlerini kuşatacak,

24.10.2020

Saydam yusufçuklar yavaşça uzaklaşıyor ve beni

Üç kuruşluk acıya müdahale edemem

Bilmiyorsunuz. Darmadağın gövdemi

Bütün Erkekler Ölür

O an mahallemizde kız çocuklarının neşeli evcilik tenceresine

başında bir şapka güneşten sakın

Hangi şarkı dinlenir senle olmayınca.

hayalleri yasaklanmış

künyemi okudular

Saat beş dedi mi, bir yırtıcı zil;

seni sevmek bu kadar mı

Biri mavi, biri yeşil

Sesin bir çağlayan olup dolduruyor uçurumlarımı

Delicesine sarhoş olmak istiyorum

Birşeyler akıp akıp giderdi, dünyada

önüne gelene kendi adını sorar

ne de düşürmüştür

Ah! En çok o şarkıda özledim seni...

? Kimbilir bir gün belki..

Küba'dan kıvırcık sakallarımızla

ölümü andıran ve arkandan aşkı adına ölmüş

yere düşenleri topluyor, mıntıkamda gül var diyor

severek, korkarak, eğilerek,

çağıran o titrek yazı yeniden belirir -

O kızın saçlarından geliyordum

Her şey ben yaşarken oldu, bunu bilsin insanlar

sustum kaldım sonra günleri savuşturdum

Arayış sahicilik vaktine erişsin istiyorsan

Savaşsa, hep kaçtın...

Üzgün bir erguvan ağacıyla konuşuyorum

İnsan, yağmur kokan bir sabaha karşı

Elinden seni içmek avare bir yıldızın

Son şiirimi de kaybettim.

Gelip geçtikçe öpen dudaklardan...

unutup bir daha; seni bir daha bulamam diye

güzelliğindeki tazelik büyüsü henüz besbelli,

Geçti şiirimin ortasından.

şarkıları yankısız,

Kuşlar gibi serseri ömrün.

kırk odalı şatonuzun kırkıncı odasındaki

Kim bilir ne söylüyor bu yoksunluk içinde...

ürkütüp sindirdiği gözlerim vardı - ağır -

<u><i>Boşunaydı saklamaya çalışmam öylesine aşikarsın bellisin</i></u>

Bana açtığın her telefon.

mendillere yazılırdı isimler,

Saçları boyalı ve möbleli.

Uzanıp kana kana

saçlarına takılıp kaldığı bir uçurum

Daha gözlerimin gerçek yaşları belirmeden

Domino taşları ve soğuk ikindiler

o zaman ölünce de şiirler yazar insan,

Ya da Yedigöllerin yedisini birden.

Seversin mi beni, doğru söyle ama? - Sigara?

camiye kiliseye tapınağa havraya büyücüye

Umuttur

O zaman Hüsnü Yusuf'a bakan diyecek ki

yalnızca kabına sıkışmış bir kıpırtı

ölünce de yazdıklarını okutur elbet

her aşk, her şiir

Her parçasındayım kırkayak sesli boğuk arkadaşlığın

Bir gül parasına satardı.

Artık bahtın açıktır, uzun etme, arkadaş!

yırtık uçlarında anlattığım o yokluk seyrini

Yüreğim yol boyu ardından ağlardı

Ve uzaklardan seni düşündüğüm bugünlerde

İşte burada ulan işte burada

Ben eskimeyen tek güzelliği sende gördüm

<u>Birlikte gidelim güzelliklere</u>

taşıyarak bir celladı odama

oynamaktan ve ertelenmiş düşleri yüzünden yorgun düşmüş, yarı çılgınlardı.. Hepsi yanlış evde ve yanlış bir yerde yaşadıklarını söylerlerdi... Düşleri çok

Çünkü herkes beni Kays, seni Leyla bilirler.

... çıkar

Duvar yazıları, duvar resimleri, hayatın en çıplak şiiri.

Boşver yüzyirmisekiz ha...

baştan beri bütün yenik düşenlerle

Sürgün Ülkeden Başkentler Başkentine-2

bir aşk için

Nanelerden, ıtırlardan, ıhlamurlardan gelen

Sana alacakaranlıkta bile varım

Tevazu bitti. İncelik bitti. Hatıra bitti. Gönül bitti. Şarkı bitti.

O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız

Dar geçitlerden geçmişler

onlar da olmayan tayfaların

Sırlı ve muhteşem zaman gözlerin.

Goethe, Faust'u neden yazdı acaba?

Yağmurun ırmaklarını getiriyor geceye

Saçlarımı örerdim ben gençliğimde; nerede, ne zaman

onunla ben

Muhassen?e uğradım -çağırdı demin-

Ve sensiz bir zaman

Sanma bu tekerlek kalır tümsekte!

ölürken adamdan sayıldım

Dekoratiftir belki hesabı

Elma olur Şivekar

Ne güzel şey hatırlamak seni

ama neden birdenbire keşfettim bu sevdaları Prag-Berlin treninde

Başka sevgilerden yadigar, anne!

bir yanımız "kalk gidelim",

Yaşamazlar birçokları gecede

Gün gelir de sesini bir kerecik duyabilmek için,

mekik, taflan, kar kesadı bir iklim

yolculuklar, lokantalar, kır gezmeleri

tanımsız kokuları yastıklara yapışıp kalmasaydı eğer..

Güneş sevinçli yaşlarla kararmış

Sen İstinye'de bekle ben burdayım

gözlerimi yumsam

Hiç cevap vermiyorum.. BEN SENİ İSTİYORUM, SENİ ARIYORUM?

Maviye de, yeşile de dili dönmez ömrümün artık.

Ey gece, nereden yol bulacağız,

uzaktaydı birbirimizin yokluğunda

"Bu yol ne yoldur?" diye

ulaşılamıyor.

Sözgelimi

Tartın beni derdim

İşte şimdi biz de sevgili, ya olmadık zamanlarda umutsuzluğa kapılıp, soluğu evlerde alacağız, ya da denizler, kıyılar çekecek bizi. Nasıl biz başkalarının korkaklığını taşıyorsak, başkaları da bizim korkaklığımızı taşıyacak, yenilgimizi, umutsuzluğumuzu...

Beraber geçelim tut ellerimden.

eve döndüm

zaman yarat ve uğra

Yemiş verene kadar dalın,

Dışarda hayat düşmandır size

Bir ufak rakı dönüşü köprülerden

diye sorduğunda varacağı yere varmıştı çoktan.

sabaha kadar yandı durdu

sanırdım yaşamak ve sana kansız

Bulamaz kaybedilen nun'u rasathaneler

nerdedir yerle gök arasındaki ulak,

yürekleri ve beslenme çantaları ellerinde

Aşkımın çocuksu gözlerini

hazineler kaçırdı haramiler

'zamanla bırakmamak'tir.."

yazlık sinemalara gider

İşçilerden konuşsak

Benim bir gizli bildiğim var

Bilmenin bilinmez bir korkusu var

kayıp parçasını aradın

Kimsenin Bakmadığı Bir Yere Bakmak

yaprağını dökecek ağaç yok burda

sokaklarında eylemler yapayım.

Süzülsün de acının derin izler bıraktığı

kışı atlatamadı, toprakla kucaklaştı sokağın yaşlıları.

gönlümde sakladığım

Seni Seviyorum

Bir mahkumun veya bir mağlubun yada bir idamlığın resmi asılı olabilirdi

Elleri karılarına değdi, çocukları ağladı birden

büyük göbekli adamların davasından..

İstersen sonra kalkar, gezmeye gidersin

Ben gene sana vurgunum.

Görüyor musun?

O bizim kaçırdığımız fırsattı

içkiyi fazla kaçırışında

yırtarak geçiyor kalbimizden

içeriden azdır;

Geliyorum o mağrur evinize

Bütün güneşleri pırıl pırıl orada gördüm

Yepyeni bir dünya etti hediye.

Çocukluğum olmadı benim

Acı nedir

Kalbim mi diyorsun daha sormamışken

Senin saydığın gibi doğru ve güzel

Kapandı bir pencere...

Dokunmaya kıyamayıp biraz daha seyrine dalar gibi.

birgün bırakır da sizi yüzüstü

kapıdaki rex'i bırakıp gidemiyorum.

Üstüme kar yağıyor. Kalbimin

uzun geceler bazen böyle

Karanlık, hırsı...

İdiller Gazeli

hüzün varsa içinde, bozukluk bile hoşuna gider naci'nin

koynuna al beni rahmine söz geçmez bu ıssız gecede

Fotoğraflarımı yırtıp atıyorum tek tek

Karda açar gülüm benim

Aslında biz bir araya gelmemek için yaratılmışız.

Dirsekleri de yara kabukları

Bilmiyorum kime sevgilim dediğimi

Deliler gibi dönmeğe başlar

Sanırlar ki sen beni biricik yar saymıştın;

Gün kırmıştı siyah çerçevesini

Beni kimsecikler okşamaz madem;

Kafamız tam olunca, şarkılar döktürüp

kalbimi kalbine bağladığım dostum

Hasmı için hep bir tuzak tasarlayan insan kafası

Denize bir taş attım ve dedim ki ben de taşla birlikteyim

çünkü yoğun ve ateşle yaşanmış

Savuran benim.

Sonra kitapları

Bizden diyorum, ikimizden

insankızı, insaneşcinseli

Yağmurun karanlığını getiriyor geceye

Koparılmış süsendim sanki.

Aşkım ölümün sınırında Omayra

kendi çevremi

yol aramıyorum gündüzün şehrine

sevmeyi beceremeyenlerin koyduğu yasaklar

Tutunacak yerimiz yok,

Bizler de başvuralım

Yıkılmamı sevdim seni her hatırladığımda

kimdir diye sorsunlar içlerinden

birini yaşattım! yaşatıyorum da hala

yar fidan boylum

Demedim mi birgün susar şarkılar

Yağışına bak vakitsiz aşkların üstünde kalan sevginin.

gömülmüştür belleksiz halıların

her gün küsülü kaldık.

Resmi tutanaklarda.

Acısını içimde kanayan yerin

Biraz da şairlere özgüdür hüzün

Hızla Gelişecek Kalbimiz

Sen elimden tutunca

<u>ŞİVEKAR'IN ÇIKTIĞIDIR</u>

Çiçekler daha taze

Kara, kara olmaktan; ak, ak;

Al dilediğin gibi yeniden yarat beni

Er çalan duvar saati çirkinse zamana

Siyahlara aşinayım, yıllardır, söylemiştim.

ve o yılın titrek, ince, uzun bacaklı tayları,

Yaşamak ne güzeldir be sevgili...

gölgeler neden kısalıyor içimde

Bana katliamlar kaldı

Akrep tutmuş gibi kirpiklerinin ucundan,

sevelim sevelim sevelim

Bir yudum alır gibi bir kadeh buzlu rakıdan

Yüzüm sırıtsa bile, içim yaş döker oldu.

Seni korkutacak geçtiği yollar

Yalnızlığımızla doldurup her yeri

<u><i>Bilmez ki giden sevgililer dönmeyecekler.</i></u>

Kadınlar taş heykeller gibi gelip geçer sarı kayalardan

Ah oruçlu bir ağustos vaktinde

bir gazete aldım ama evde okuyacağım

Bir gecekondunun damı gibi içine doğru ağlıyor

ne ıslak yapraklarda aşkın ipiltisi

her zaman gecikmiş bir buluşma.

Sana özendim bir berber çırağı nasıl

Çünkü nasıl aşılabilir başkaca

Ve şimdi;

yalnızca aşk değil bu,

bundan boyuyor

Üç-beş zibidi haraca dadandı;

İpek yollarında kuzey yıldızı

Oğlumdur

Anlayacaksın bunu.

Hiç bitiremediğim

İster beni öldürmek için sineme saplan

elleri üç kardeşin

Köpükleşen ezgileridir

bin kez ölümlediler

bir yanım tanıyamadım daha

Yalnızlığına kaçak yolcu

bolu ormanlarından çarpan bir koku

titriyor tüm geçmişim parmaklarının ucunda.

Seni düşündükçe esaretteyim

sesim yok. aklım, dargın bana. soru kime aitti, ben

beyaz odalarda...

26.05.2019

bitti artık hepsi...

Nasıl taşta çeliğin izi kalırsa derin,

Yalnızca bir düşün içinde bir düş.

Duvarlara anlatırken öğrendiklerim kendi hakkımda

Tek umudum kalır geriye,

türkü tadında giyinirken işçiler

Rahata acıktı kadın

Geceleri heceleyerek söktüm

hiç kimseyle hiçbir zaman böyle yakın olmadım

Akrep, nokta nokta ruhumu sokmuş,

Ve toy yaşın bilmediği hesap: ışık hızı.

Okul dönüşü bir trafik kazasında

coşkunluğu karşısında içlendiğim şadırvan

Bu yeni geleni

Oysa Allah bilir bugün iyi uyanmıştık

Bir yol buldum öteye geçerek gözlerinden

resulullah yolda ebu bekir?i görse?es selamu aleyküm ya sıddık? derdi,

Türkiye'mde Türkçemle yasak

sözün yazına karşı

arnavut kaldırımlarının taşıyamadığı yükümle

Şiiriniz adamakıllı şiir

alırlar seni uzayan bir yorgunluğa

Hattı hümayununla sultan oldun evime

Yufka mıdır

sözcükler bağırtılar klaksonlar

yattığına yatmak istediğine iyi davrandı

Yüzüne bakıyorum,

Dün, boşuna günahını almışım,

kaç uzun mektup yılı kaç özlem yılı bu

Bir sam yeli gibi bedenimizi yüzümüzü saçlarımızı

İspanya'da "Non Pasaran"

bir toplama işleminin sonucunu yazmak gibi bir değer taşıdığını.

içinizde...?

aslında mutsuz yaşayıp gidiyoruz

güldü mü cenazeye benzerdi

Düdük çala çala,

Bir tüy ki can verir bir gülümsesen

Cenevizden geliyordum doktor

-Garson rakı getir

Yalnız o kucakmış, yalnız o dizmiş...

ilk günlerin ilk çiçeklerin tadında

Panjurlar ve kepenkler

Ama egosu da buyk..

hem de mayhoş elma tadında.

Bitişmek için

hayalet gemileri geçerdi

çünkü ne şairsin ne de hançerler çektin 35 kişiye birden

kabuklarını çatlatarak, çıkarak yeni bir sabaha

Hangi kapıyı çalsa kimi zaman

Bu Bizimki

ve daha iyi öğretmenler.

Eviniz kutu gibi küçücük bir evdi

bir uçtan bir uca yalnızlıklar oluyor kent

olamaz dedim annem son nefesini alıp da vermeyince

"sabah uyandırıldığında pazartesiydi

02.09.2018

Bu yürek gökle barışkın yaşamaya alışmış bir kere

Bu güler yüzlü adam ben değilim;

Kaç kişisin sen sevdiğim, çocuk

Bulutsuz bir gökyüzüdür güzelliğin

bırak artık masumiyete ateş etmeyi

İmrendiğin, öfkelendiğin

Söylesin benimle biraz bir kere gelmiş bulundum.

yeniden duyulur bazen o uzun ve karanlık çığlık.

Alıp götürdüğü gibi

sizlere!

Sevdiğin kadar sevileceksin.

Her şey bizden ayrı

Neden kapansın göğsümde taşıdığım bu güzel yara

Feryadı kayaları parçalayan sesine

Ateş diye kucakladım ben seni.

Bu bizi terkeden, bacaları öksüz ve boynu bükük

kanarım

Demiştim sana hatırlarsan:

Kızguran, Sarlanan, Gökleren

Ben, hayatı delice sevdiysem nasıl,

Geçmişte en yakınınız olmuş olan "şimdiki yabancıyı" ya da gelecekte en

Kuşluk vakti öpüşmeyeceğiz,

Hepsinin üstüne sevda sözleri söylemeliyim

çok acemi buluyor beni sanırım

Bir bilseniz avuçlarınız terlerdi heyecandan

Ondan bir temas gibi rüzgar beni bürür de,

<i>Kendi ikliminde kayıp, derin kabuklu yaralarımız... </i>

dev bir özlem dalgası meydan okumasaydı eğer..

Anasının rahmine

yok artık altında suskun yolları saklı tutan

başını sessizce omzuma koyarsın

sesine ok atılmış

Konuşarak anlatamadığım,

hem acıya, hem umuda benzer

Ey çatlayan tohumun hengamesi!

gitmesen ölü bir balık olarak kıyıya vuracaksın

iki gözümden hangisini oydum?

Can oynanırdı evlerde yollarda meydanlarda

Bileklerini.

Kanal boyunca yürüyorum Amsterdam'da.

gözlerine uyuşuk bir hınç siner artık

Ülkeyi kurtarmış derler yağıdan

şeytanlar da yürür benimle herhal ıslık çaldığım için

ses midir, aynalarda çarpan kulaklarıma

üç 'aziz' bakışını yakaladım

Seni sevmemiş olsam, sözlerim yarı yarıya

Bir avuç kül oluverdim,

Korkularımla yüzüstü kalakalmalıyım öylece basık bir kenar mahalle kahvehanesinde. Aşkınla demlenmiş sıcak bir çay içmeliyim. Küfürler saçıp etrafa, belalara bulaştırmalıyım ağrılı başımı.

Ekmek Şarap Sen ve Ben

sırlara karışmaktır

Bir başka güzellik var kederinde

Çigan Gözler

Seni kalçalarından tutarak çevirişim kendime

açıklı koyulu mavi

Artık bir karanlık bağımlısıyım.

Tesirsiz Parçalar 267

karanlık, rutubetli, çok bağırışlı,

getirdikleri yağmur / sende unuttuğum

bir sıvaydım kendime kendi ellerimde

bende kar birikmiş bir zirve

Şimdi biz neyiz biliyor musun?

İnsan soyu

Aklında olup bitenleri koydu

İçi temiz olmasa dağlarda bırakırdım

Vuran ortaya çıkacak.

Güneşe karşı durdum sabahları

Şu "pür hayal" saçları?

Sinema girişlerindeki fotoğraflara baktım "bir süre"

Seni sevmekten önce anlamak isterim.

07.10.2020

Yanında sıyrıldım korkulardan, yalanlardan

Nasılsa füzeler bombalar onları buluyor

Dili baldan tatlı

Yelkenim yırtılır, bordam dağılır diye korkmuyorum.

mavi asfaltlara çökmüş

O saatlerde serpilir gülüşün

Belki bu ince suyun

senin ora'da hüseyin ferhad okunuyor

<u>Sen bende neleri öpüyorsun biliyor musun </u>

içinde kıyametler kopmalı

karanlık bulutlara binip gezmemelisin

Yeminliyim, giremem her kapıdan

Ne şirin komşumuzdun fahriye abla

Bir sen mi kalırsın bu rüyada Ruknettin

Bilincimiz içerken binlerce yılın karmaşık şurubunu

ve onların ardı

En kırık vaktidir uzak imbatların

Umutlarımızda, hayallerimizde de yalancı değildik.

Kavga bitti. silahını duvara as

Ve çokluğunu da, yokluğunu da istemediğim

Cahil kızlar, küçük kediler,

Benim aşkım bin bir köşeli ah bin bir köşeli

zehirleyebilirim

31.05.2020

bir tüfeğin aynasında gördüm

Duaya açılan avuçlarım

28.04.2020

bırakıp her şeyi döner -

Bu parmaklıklar, bu demir kapılar, bu hava, inan...

İçliyimdir herkes kadar,

bir kadında dolaşmış gibi yoruldum

çayları, kış çayları, şuruplar, kompostolar. Demlersin, maksat

Basamak basamak...

25.10.2020

29.11.2019

Ve tavukçudaki hırslı Roma Valisi

Can diyorum sana, can kafesim sende kalmış.

Serin pınarların uğultusu.

Sana "sevgili arkadaşım" diyorum

düş bahçelerim yağmalanıyordu,

varsa haberiniz olsun bütün numaralarımı bir çırpıda sergileyeyim öyle

hayata ve aşka hep geç kalan ben,

Kuş Ölür, Sen Uçuşu Hatırla

Gülce beyaz sihir

Ölmeden haykırmak isterim son bir kez

Kıskanmazdım.

Yazdım da ayrılıklar mı bitti.

edasındaki dünya...

Sesin, aksın içimde bir pınar gibi

Onların hep bir öyküsü olur ve yaşarlar

Yüzbinlerce can çekişir şu dağların arkasında

İçimin dört duvarı bembeyaz badanalı,

çözülmemiş zamanların altın bilmecelerini

benim ağzım senin yaralarında merhem ve sevdiğim kadınlar

Eyleyenler görecek yeganelik ne imiş:

hüzzam şarkısı getirme gün ortalarına

Bahar pınarlarından içime damlayan su,

Denize bakan evler gibiyim seninle.

Önümden çekilirsen İstanbul görünecek

IV. biliyorum, iyi olmadı bu prova

içimde gizli bir görev vardı hep

bizim kadar zayıf da olsa

Dedim ya... Eylül'dü.

Unutmuş gülmeyi gözbebeklerim.

Köyün delisi Hüzün, yalnız kaldı yollarda

Bilet bacak fal

acı ses olur, ses deli bir yağmur

Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.

Yokluğuna bir gün bile dayanılmazmış.

Çevirir

bir şey olmadığım nasılsa anlaşılır.

Efendimiz

Bir gün akıp gideceğiz hayata...

sırayla olurum Fatih, Selim, Kanuni

Donanmalar mı?

bu da geçti polis kayıtlarına.

İnsan çıtır ekmeği ısırdığında,

Bütün çöllere ay doğuyor

su yaralanıyor su kanıyor şelale!

artık kalbimi susturamıyorum

Gökyüzünün hemen arkasındandı

Durgun ve kara

belli ki son yüzyılımız göğsümüzden

Seni sevmeseydim, ilkbaharı kodunsa bul gayrı

Ben kendimi ilk şiirimde düşürdüm

başından başlayabilirim

içerde vakitsiz basıyor keder

Çırılçıplak düştüm aşka.

Turuncu ayini içinde göklerin

Çürük dişlerimizle bizler,

Su olup çeşmelerden akan güzelliğin

dinledim: Gül diye adlandırırmış her rengi,

Geçen zamanı yanlış bir rüya gibi yorumlasam

İç ürperten sesin her gece odama dolar

Kırlara yayılan ilkbahar gibi

Bilmiyorum sen kaç yaşındaydın

-gelin kucaklayın beni. yıldızları sayamıyorum

Hani yolu yakın

Bir sokağın ucunda kaybolup solan

Şerbet dağıtacaklar

Üstümüzü örten şu durgun

Bir org çalınır gibi yanıbaşımızda

Sevgili Arkadaşım

mavi göğsünü göstersin akşam ışığı

Sabahlara kadar okuduğumuz o kitapları

evde televizyon içki başında

Her oyunu bozan gizli zor benim...

Uyanmaktan korkmasam yüz yıl uyurum sanki

bir soluk ben de yaşamak isterdim

Biliyor musun

Yine de sormak lazım

Hani ey gözlerim bu son vedada,

bana terkettiğiniz düşünceleri verin

demişlerdi bana

Siz ki benden çok uzak, ona pek yakınsınız,

tarık ali?nin muhammed ikbal için söyledikleri doğru mu?

düşen bir yaprağa bağladım hayatımı

sen de başla ve bitir diyecek.

Göçerler, trenleri tanımadan. Selvisiz ve söğütsüz

Varlığımı sarardı, hain bir isteyişle

Camiler, sebiler gelsin lisana

Su gibi akıp geçerdi hiç geçmeyecekmiş gibi duran zaman,

Canımla besliyorum şu hüznün kuşlarını

aldanmıyorsam

Aydınlıgınız yüzüme vuruyor

bakınca görünür dünyanın gözleri

piçliğim birikirse sesimin o hıncahınç boşluğunda

birdenbire önüne çıkan

ulan yine sen kazandın İstanbul

ve ben sonsuz bir düzlükte bir küçücük bir silik nokta gibi eriyip gidiyorum. seslensem kim duyar sesimi yalnızlıklar katından?

Coca-Cola?ya doğrayıp ekmeklerini

taşıdım seni eski defterlerimde

çirkin ve güzel orospu. yeniyetme

Her şey akılla kurulu akılla düzgün

montmartre metrosu civarında seni gözden kaybettim

Ah... eğer anlatsam sergüzeştimi!

onu süsleyen, bezeyen ben'im demedim mi?

anahtar ve kilit

<i><u>Seni bir yıldız gibi koyacağım göklere</u></i>

Ben yoluma devam ederim. Bitmemiş bir şiirin ortasında

Nedir kalbe çıkartılan

kapıları birer birer.

bir kundura veya bir araba

Meyve bile dalına güvenir

Alacaksan

Gemiler eskirken, deniz eskirken limanda

gözlerinden iniyor ayancık?a akşam

Soluk bir düş geçse de

Ellerimden güle yalnızlık batardı

Şivekar Yusuf'a dokunmak istemez mi?

Ev dağınıklığı var

Yıllarca sonra

Denize düşüyorlar kırıla kırıla

marşlara düşer belki birkaç şey açıklamak

mesela mevsim kışsa yağmur yağıyorsa

göğsümü yalayan gül alevinden

Devrilip göçüyor çatırtılarla. Yangın. Yangın.

yıkamakla geçmez karartıymış yüzüm

Şimdi Kadıköy-Rıhtım?da

Bir taş aldım attım denize

Bana bunu yapmayacaktın

ölülerini hep kefenlere sararlar

Gidersen kar yağar avuçlarıma

usulca uzandığında

Uzun bir dize dayardı hayat her sabah karnıma

<u>Bir yerlerdeydi. </u>

güzeldi..

Aya baktım seni gördüm.

Sonra bir gün

Islık çaldım ve bozdum düzenini yıldızların

Demem o ki,

Güneş karanlığa kızar, gökyüzünden usanır

çakıllara söylediğin o eskimeyen şarkı

mavi sular yeşil sular ayrılır köpüğünden

artık eskisi gibi bakamıyorsun

Herkes bilgi zehirlenmesinden ölecek!

Gelecek utanarak dönen bir sevinçliyim

yıldız yağmurundan sırılsıklam

Saydım, insanın doksan dokuz tane yalnızlığı vardı.

Bak nerelere ulaştım sonunda ben

Gözlerimden zümrüt küpeler yapıp

Bir rüya görüyorsun, terlemişsin sırılsıklam

Ne kalmış bir önceden ya da bir sonradan

Doktor dönüşleri daha çok

başka birşey yoktu nefesinde.

ıslak kaldırımlar parlıyordu

Şimdi ben tuttum, çizgili defterlere

ela gözlü türküler çalmışlar

sizinle yaşadığım her şey cinnet,

bazı şeyleri bilmenin

yaşama sevinci adına bir tutamağım kalmadı Ömür hanım.

harf ol harfle birlikte kıyam et

Şimdi,

bir marş bulsak şimdi diyorum.

rüzgarı hiç anlamadım suyu hiç

güneşin kuzeyden battığını. kasıklarımda

Ölümüm birden olacak seziyorum.

Durgun sularından gecenin saf ve kırmızı balıklar gibi

bir bahar anlatıcısının

öpülmemiş

çok oldu tepelere vurdum kendimi

Ve bir kemend gibi taktım boynuma

inlettim senin adına koyakları:

28.09.2020

Gece gece gece

Ben karanlığı hiç sevmem ey can

Çünkü benim dünyamda

Kargaşa. Ve kolayca yıkılan inançlarım benim,

Şehre inerim bir sinema yağmura çalar

Sarhoşluğuyla avunurdu tırnaklarım

Ve bütün sıradanlıklardan öteye,

saçlarım çok yoruldu gençlik uykularımda

Dilerim duasında unutmasın beni;

en salgın boşluğumu akıtıyor üstüme..

hiç kimse hiç kimse hiç kimse

uçurum kıyısında hızla büyüyen ot

Bir zamanlar öfkem beni zora koşardı.

Gurbet beni muttasıl çekiyordu kendine.

Suda halkalanan gözleridir

Düştüm ben

Kokun sinmiş bütün perdelere

07.08.2020

Her şey gelir gelmez hayatlarını

bir de sabahın dördü

yalnızca kanatlarına güven

Buzları çelik burgularla delip

bir başına bitki sulayan

yenilmişti dünya

Ne de güzel bir ordu!

ışıklı caddelerde mağazaları,

Almanya yolcusu işçiler

- Nolurdu birlikte ölseydik, deyip duracak

Ve yaşayıp beklerken ölmek!

Neden böyle düşman görünürsünüz,

Ama olsaymışım nasyonalist

Yükselen bir yalnızlığı geçerek geldim.

Su oluyorum ipince, kendime sızıyorum

Susmalara kaldırdık tüm tutuşmaları

biliyordum yine de biliyordum

Bu ışık böyle büyüsün

Öğrendim bir akarsuyun sessizliğinden

27.09.2020

Yitikleri toplayan

Kasırga ol, döne döne zikir et

Şimdi mutluyum

koca kartaca!

Nazlı, seher-sabah uykularımı

kaç hikayede kıydın kendine

Doğudan doğup batıdan batmaktan?

Sular aktıkça durulur

Ve sen onu silemezsin

onlar gibi değilsin sen başkasın

Bir gün sabah vakti kapıyı çalsam,

coşuyor!..

Mendilim kalmamış kağıt peçete yok mu çantanda?

Süre gelmiş çağlar boyu

Yusuf, sabahların sonsuz acısıdır

bütün şiirlerimi yakacaktım

Beni dinmeyen bir mavilik kanırtıyor

Doğduğum gün adına "imge" dedim

Bulanık atmosferin içinde gözlerim sımsıcak;

Yol, hep yol, daima yol... Bitmiyor düzlük yine.

işte öldüm, işte son kadife çiçekleri

aklının içinde siyah bir vapur

Niye mutlulukla kötülük ya da mutlulukla şeytan arasında hep bir ilişiki var gibi?

yani ellerim kadar, bedenim kadar, düşüncelerim

neyse oyum ben.

ah benim kimselere söz geçiremez yüreğim

senin avcıların mı çok hayvanları kovalayan

dilinden mi, yüreğinden mi, aklından mı? düşlerinden mi yoksa gerçeğinden mi?

Geçmişin titreyen eli sazdan örülmüş rüzgarlı kulübesi

Biliyorsun,

Evlerde akşamlar nasıldı.

Kağıt hışırtısıyla dolu bütçenin içinden,

terkedilmiş bir çocuk gibiydim

kadar sıcak!

Önceleyin

Fenaları tanıdım ve sevdim iyileri.

Seneler sürer her günüm,

lanet ediyor bana bakireler de.

Hep birlikte sazın bağrına

Üzüm toplaması

Çilesin, diyorsun telefonda sen...

ama bir şarkıda geçer adımız

Şiddetli ve tamamen mankafa tepki

10.09.2020

ömrünce sızlayacak

Kucaklamıyorsak eski, yeni sevgilileri

Yarinden vazgeçtin diyemiyorum

Köroğlu'yu,

bir definenin ikiye paylaştırılmış haritasında

Değilim ben böyle mahzun

Dün gece uyudun mu mesela, evvelki gece, daha evvelki?

Geleceğim diyorum, takvim sorma bana

Gürül gürül

Ve buruşturup-buruşturup attığım kağıtlarda,

Sokaklara caddelere çıkmalıyız

Yazık olur, yanlış olur diye düşündü

Elimde kır çiçeğiyle seni beklemek

Ben kanadı kırık bir kuş değilim

Gözlerim yollara takılıp kaldı

Bir daha bu anı yaşıyamayız.

<u><i>aramakmış oysa sevmek</i></u>

ve masaldaki kafdağında

adedi devir.

gemilerini yakmışlar ve silahlarını bilerken

şimdi kokulu mumlar ve kalın bir perde

yüzde yüz, yüzde bin beşyüz

yarın bana sövecekler, kürdili hicazkar bir dille

İnandır yaşadıklarıma

Sevdan kan gibidir damarımızda

31.08.2020

Göğe uzanır -tek, tenha- bir kamış

Hep seni sevdim

asılı duran dünyada

her seferden isli bir kandille dönüyorum.

Şimdi uykusuzluk vakti

yapamazdı yapısını,

Yasak Sevişmek

Yanındaki beton binaya

Bütün bunlar aşkın güzelliğiyledir.

Yalayarak

Kemanlara geçirenler sevdayı.

Kadınların sütü daha gür, daha ak

Az değildir, varmadan senin gibi yurduna,

Umut alabildiğine geniş,

Çok ağrır, çok kanarım,

yerim olmadı zaten kendi mezarımdan başka

Zalim kaderin yumruklarına, oklarına

cebimdeki adreslerden umut kalmamıştır

İşte budur hayat! İşte budur yaşamak,

Aklım yalpalıyorsa bundandır.

Sanki her şey efsaneydi, masaldı

Şakağımda beyaz izler bırakan,

elin elime değince

Gözlerinin her zaman görmediğindendir beni

Gerçeği öğrenince

Şimdi parklar fesleğen kokarken

Seni uyurken izlemekten ala mutluluk mu var gönlüme,

Biz Kardeş Değiliz

Dalıp kalınabilirdi bir sigaranın dumanında

Görmeğe alıştığımız nice yazlar

Doldururdun içimizi

Ne istersin benden akşam saatinde?

çünkü yaşamak gibi bir şeydi yaptığı

suçsuz mızıkçılığını küçültemez

Ulaştığım ıssız dağ doruklarında

sarı asma kuşları soluğumuzu duysun

Desem Ki

Ruhları saydam beyaz bir sayfaya can atar.

<u>Herkesin simsiyah kesildiği bir akşam </u>

ağırbaşlı suskusu

Yazmak her şeyi bir bir kumların üstüne

Kimse okumuyor, herkes yazıyor. Kimse öğrenmiyor, herkes biliyor.

ah, bir olaydı diyorduk vakar da yoksanaydı

Ne verdin, diyorsun telefonda sen...

işte avuçların dünyayı duyduğu kayalar

Pencerem denize karşıdır

Hepinize iyi niyetle gülümsüyorum

Hiç oturup ağlamadım

ben aslında her şeyi sonradan öğrendim

Ne içindeyim zamanın

Lenin'i görmedim nöbet tuttum tabutunun başında 924'de

şarkımıza dalmıştık

Yoksa, kalıba vursan hani,

Karanlık can sıkıntısı...

ekmek ufalıyor kuşlara

İncinmiş bir sesi vardır yağmurun;

"sen beni sevdikçe ey yar derdim artar daima"

Belli bir bozgun yaşamışız

Yalnız orda, ta dipte küçük bir çekirdek

Bir adını söyleyemedim

iki koltuk, iki lamba, iki ay

seni sevmek saadeti..

kuytuluğuna çekildi

O kalp sende oldukça gülüm, ağlayamazsın

Kamil iken cahil ettim alimi,

Huzur ellerinin güzelliğidir.

bir eski ölümdür benim için

İşte nefessiz

Gündüz de tırnaklı hayvanların eti haram edildi

Saçını okşadığımı üşüyen ellerini ısıttığımı

akşamı karşılayan telaşlı halini aradı oda,

bir tekmede kapılarını kırıp çıktım demektir

Kuşlarla birlikte yargılan!

kaşı destan

içime vuruyor kanatlarını

bir cinayete kurban gidiyordum,

Siyahlardan bir dünya kurmuşum kendime

size bakarken; derin bir acıyla kıvrandığımı fark etmeden, nereye ha?

Kuş sesleri, haykırışlar

Yıkılmak üzre olan çaresiz evler gibi

ben papatyaları şımartmadım diye oldu

Kan tarlası gelincik şafağında...

Yalnız arayan bilir acımasını

Etobur bitkilerin köklerinden geliyorum ben

nerde pusula... orman...

Bir ters lalesin gecenin atlasında

ayaküstü.

ıssız teknelerle kıyılarıma koşardım hemen,

Perşembe

külden martı doğuran odalıklar

Yorganı üstünden atmaya geldim

bir istiridyenin içinde büyüyen inciler gibi

kanıyor her yola koyuluşumda.

köke borcu, toprağın suya, korun küle

Sensizlik, yollarımda bir değil, bin kıyamet

geleceği nerdeyse unutulmuş bir zamana

Meyhanenin kapısından, iki elini gözüne siper edip bakan birisi;

Bunu deniyoruz şimdi

Seninle var oldum

allah?ın resulü; fakat şu koca melek, annemin gırtlağını sıkıyor, bir

aynalara kırışık taşıdım

Ey faydasız ağlayışlar, ey zehirli gülüşler;

Ha itti beni, ha itecek

Denizin en az yeri bir köpüğü başlatıyor

Sen yokken gittim

mutfak yalnızlıkları,

bir kere Aristo?nun hocası olmuştum

Bana birkaç milyon borç verecekti.

Yahudi sokaklarını aydınlatan Telaviv şarkıları

yoruldum bir gül olmaktan. Tam solacağım derken,

Ne kadar güzeldin sen! nasıl eşsiz bir yazdı!

Bu azgın kalabalıkta seni tam duyamıyorum

Gün ışığı girmesin diye

artık bırakılmaktan yapılma bir adam sayılırım

çok gençti genç olmak için bile

oysa bilmiyor ki, bu yolculuktan

Kar yağarken kirlenen bir şeydi benim yüzüm

Yine bana bakarken yüzün kızarıyor

Ve rüzgarlar başlardı

Şimdi kazımıyorsun adımı meşe ağaçlarının kalın kabuğuna.

24.03.2020

Öyle bir tad var ki fakirliğimizde

Çoktan terk ederdim, bu şehri, çoktan,

güzelleşip bir sevginin göğsüne yatmak biraz

bir çırpıda söküp alıyorsun ah!, şükürler olsun, inşirah!

Böyle anlamsız, böyle dağınık

bıraktın beni.

Binbir başlı kartalı nasıl taşır kanarya?

Münacaat

Leyleklere Leylim-Leylim

Çıkar gelirim; esmerliğine senin

Aşkın kanununu tahsil etmiştim kalbimin en doğusunda

Yalnız, şiirlerde yalan söylemezdik,

Dudaklarını yiyen bir adamın

yollar tükense de, dönmeyeceğim

ha kanağacı canım, ha gelincik tarlası

Bu kar gecesinde uzaktan, yoldan

İnce bir çubukla sigarasını içen Muhassen

Merdivenlerin oraya koşuyorum,

denize atılmış çelenk kalır.

birikir aylarla, yıllarla

Büyüttüğü emzirdiği

Buraya tabiatı koydum. Ağaçları, suyu, ovayı, dağı. Onlar bizim kardeşimiz, çok canın sıkılırsa arada onlarla konuşursun.

mutlu yarınlar adına

Anlattım

iki çiçek açaçak :

musallat olan bela?

Bağışlamanı dilerim

Ne demiş uçurumda açan çiçek

Yürüsem beton bu yerler

Sensiz karanlıktayım

kanatları kara fücur çiçekleri açmış olan dünyanın

Senelerce danteller ve pullarla iç içe uyunabilirdi

Saçlarını tararken beni hatırladın, değil mi?

Ve eğer hiçbir şey kalmadıysa aklımda yaşadığımdan

Işık hızını geçen bir uçakta aşkı

Neş'emiz sıcak!

Ben artık adam olmam bu derde düşeli

alnımın yangının yalnız o eşikte söndüğüne inanmadıkları gibi

Gür saçlarından sis ve yağmur sarkıyor gölgemin.

Kurtulan dirilen kişiye günaydın

Geçti istemem gelmeni,

Canım gibi

Silkinip buluverdi gerçek cesametini

Bir pencere, bakmaya

şiirin gizli aynasında

yalnız pek sevimsiz buluyorum

Onlar da siyah ve kapalı

saraçlar, kurşun dökücüler, muhasebeciler, su yolcuları

(akşamları barut kokusuyla dönsem de odama,

Dağ başında bir kaya gibiyim şöyle dursam

kutlamamızda kullanmak için çıkarttığım bütün o şeyleri çekmecelere geri koyarım

Kara sürmeler çekerdim gözlerime

kara sevdayla sarıp sarmalanmasalardı eğer..

yıllardır zihnimde benim usulca

Bir mevsimin kıyısından tutarsan Ruknettin

Kimbilir hangi iklimdesin, ben

sarıp da içlerinizde bir yerlere mi

sana dokununca mı denizleniyor masa

Elbette gecikirdi

Tutuyorum avucumda-

Yeniden öğreniyorum

Yok olmuş bir selde yüzeceksiniz,

Gözsüz görüyorum rüyada, nasıl?

Kapalıçarşı, Mahmutpaşa, satıcılar

Unut gitsin mi, unut gitsin öyleyse

gırtlağından hırıltılar çıkarırken nasıl terliyordu, görmeliydiniz.

Eskiler aramaz, iz sürerdi.

Ağlayan yüzlerdir bunlar,

Fakat ne geçen var, ne giden

ben neyse. ben körüm. Dereden öteyi bilmedim

tılsım tamamlandı

Taa kalbe giren gözlerinin şulelerinden

Bu ucuz ten pazarını

Böyle yaşanamaz derdi

Benim geçmişimi senin geleceğini seviyordum

yaşamı tutkuyla üreteceksin

Kalbim sanırım büyüyünce

<u><i>Tut biraz!</i></u>

Meltem öpücük aldı benden binlerce

Kaş üstünde yolum kesik, kaş hançer

Kokuları bile kıpkırmızı olan güllerin

Paltomun yakasını bir daha kaldırdım, atgözlüğü gibi

Volter rıhtımında dayayıp seni duvara

Donyağından yapılmış sabunların

başkası ol.

ben geceye Aşina biriydim

terli, muğlak adamların hevesleriyle

O dahi gençlik ve kızlıkla bitecek bittiği an

İki milyar kişiye iki milyar ekmek

korkulardır katar katar inenler gökyüzünden.

Ayıplama, kınama, kahveye gidiyorsam,

senin girdilerin, çıktılarım benim

kızgın bir halka oluyor boynumda o sokak

İsmimin baş harflerinde kimliğim

Sıcak bahar ikindilerine

evcimen telaşlarla okşadım bayım.

Komşumuza sonsuz balta, karımıza yumruklar içinde

Beni koyup koyup gitme, n'olursun

kanayıp da durur; anla despina...

Prens de bulamaz beni artık.

Dökül karanlığıma ışıklar gibi

İşe yaramaz şeylerin güzelleştirdiği dünyada

işte sen ne zaman bir şehri akarsularından mularından sevsen

Herkes uyusun bir seni uyutmam bir de ben uyumam

Geçiyorum

Ne civarda bir köy var, ne bir evin hayali,

Bakmamalıyım gözlerine hayat denen fakirin,

Garip pencerecik, küçük, daracık;

olur da canın acırsa beni terket.

Ertesi gün Yusuf ile Şivekar

Dışı tenha insanın içi mahşer

Bir çocuğun elinde, ki celladım

ve yılları yadsıyan çıplak bedenlerimizin

Rüzgarımı olanca yumuşaklığıyla salmıştım üzerine

Rüzgarın sesini, ırmağın sesini,

Geyikli gecenin karanlığında

birkaç sözcük mutlak kalacaktır.

O kendi boşluğunda oyalanan günlerde

bunu bir zamanlar seni gökyüzü ilan etmiş kadının, başka bir gökyüzünde kahkaha atışını duyunca anlarsın?

Gümüş ibrik taşıyan zümrüt gagalı kuşlar,

bir kendisi.

Her adımda boynumdan bir fular düşüyordu

Göğüs germek için acılarıma

Öylesine, her şeyin içinde,

değerlendiremez

Dağıt saçlarını bebek

mazlum?

İşte! Gene bahar

küçük ve karanlık odalarda öldürülenler

Birisi adres sorsa önce silaha davranıyorum

Sahilde zencefil yüklü gemiler uyuklar..

Doruklarına aşkın?

Ürperir aynı rüzgarla

oysa nasıl olsa gelecektir bahar denen tarih

ölümün şiir herkese yetecektir.

Gözlerinin rengi gibi

yaşadıkça örseleniyor, örselendikçe eskiyoruz.

Ayartarak

Şarkılar söyledim karşısında

bizi yola çıkaran ne varsa

Her otelde biraz eksilip, biraz artarak

Düşüncesi kızgın kumlara serpilen

Uyansın girdaplar seni okusun

çöle kıyısı olan kentlerin

yağmurun altında yalnızım

dünyaya habire pörtleyeceğim

ara sokaklarına düştü karasevdanın

Dokunup geçtiğin her kuraklık

Şarkı söyleyip esiyor gece rüzgarı.

Rehincide kalan bir gümüş saat

Bir tiyatro gişesi.

Sanma ki hüsranını görmeye ömrün yetmez.

Ve sen esnaf sen söyle sen memur sen entellektüel

sıkıntımın ormanında?

Bal kıvamında bir gizem

Ben ve Annabel Lee

Var olan ve olacak olan bütün köşelerinin sahibi benim

ve aynadır her şey;

senin gibi güzel çocuklar feda etmiş

bazen bir yıldırım gezinir saçlarımda

ilk dudaklar unutuyor, büyüsünü öpmenin

Anlamaz; ruhuma geçti bilekçem!

Seni beni mahzun eden bu haller geçer

artık uyu, yarın sabah atlar uyanmadan

Bezginim, kararsızım, yılgınım

Şu gözün alabildiğine bizim memleket, turnam

bir pıçak ki sevgilim, Sürmene işidir.

Dökülmesi gereken bir giysi gibi ayaklarına

Bir meltem olacak rüzgarım dahi kalmadı benim.

Yağmur, kaybettik bütün hazinesini ceddin,

Geviş getiriyorlar ufka bakarak

Ancak Yazgıdır Bu

Babama söyle, o gelmesin maviş anne

Aleyhinde olabilecek herşeyi söylersin... Üstelik bunu anladıkca daha da

Tan maviliğince susuyorsun

bilirim

Bir şiirden düşmüş olmalı bunlar.

Şaşırdıkça sürekli görecek.

Bütün iç savaşlarda,

gün saymayı bilen

gelecek sağlamak için yapılan ince ayarların

Aslında bu oyunda herkes birbirini yok ediyor...

Böylece bizi bir kere daha tutup kurşuna diziyorlar

Kavranamayan sudan sesleri

çalışma saatleri, karşılıksız sorular.

başın kaşın yarılsa diplerime çarparak

Kökünden dinamitleyip üstüme devirdiler!

Bakışların bir tutam gül yaprağı gibiydi

Ey tabi?atin gürlükleri ve nimetleriyle dolu

Şu biziz

tehlikeyle sıvayan kadın.

Ağlamaktı en uzun neşesi kızların bir zaman

sonra denizler devirebilirim dudaklarımdan

sessizlik kabuğunu?

korkaklar öpücükle öldürür

her yerimde urlar çıkıyor, biraz kürt, biraz köylü, biraz makina

Şemsiye alma yanına bütün tüylerin ıslansın

Böyle ak pak olacağımı bilir miydim?

Saçlarımı acının elinde unutuyorum

Biriktir ki tökezletsin seni

Sırların güzelliğini görürdünüz

Kasım rüzgarda bir yapraktı

Köstekli saatimi rehin bıraktığım için

türkçeler yetmedi karardıkça parlayan şarkıma

Değil mi ki ayaklar altında insan onuru,

fötr şapkalarıyla ne kalabalıktırlar

"Al haneye almadı mı?"

boşlukları doldurduğumuzda belirecek hayatın

Gözünün içine baka baka kolunu, bacağını kesen bir insanın yüzüne

Bir Ayrılış Hikayesi

kahvaltıları unutacak kadar çok seviştik.

Ne kadar eritir insanı farketmeden.

Akşamın örtüsü derelerde yıkanır,

Söyleyin, söyleyin, ben miyim yoksa,

Höyükler bir dağ gibi uzaktan görünüyor...

Arayıp sormaya yoktu niyetim.

Bu sarılarda benim yüreğim bir ölür, bir dirilir

Anladım ki daha önce sevmemiştim!

ne çirkinliğimi öpen bir kız

yapacak bir şeyim yok

sonrası yaz?dı, duyuruldum.

yaz boyu benimle kalırdı

Geç kalmışlığım çıkar hep karşıma...

Artık perdeleri açmayacağım

Denize bakan bir şiirde düşürdüm.

mırıldanmasın şehrin mutantan ve kibirli ağrısını.

ama işte 85'indeyim ve biliyorum...

Geçmem Mi Sandın

Bir hatıradır şimdi dalgın uyuyan şehir

Tut ki bir ben değilim

Ben sana kırmızı kiremitli bir çatı

Mutfak dersen - derbeder ve pis

Diz çök ey zorlu nefs, önümde diz çök!

seni de istemiyorum beni de bu başka

Mutlulukta yaşana koyun koyuna.

Nisan Yüzlü Sevgilim

Ve ben seni gördüğüm anda anlayacağım beklenen olduğunu?

Bilmem ki nemsin

Anlatsam o ağlatan mutluluğu

bir büyüklük duygusu dağlar gibi yüreğinde

Gövdesi ihlal edilmiş bir yetimim.

kötü olmasa bu kadar

özleyip de açıklayamadığınız

Tez canlı, endişeli seslendi:

yürüyoruz alkışları alkışlarla çoğaltarak

Köpükten bir çalkantıydı içimizde zaman

Gitmek bükülmektir yalnızlığa

koşuyorum ardından.

Yıldızları toplamak gökyüzünden

gülerek gardiyan adamın gözüne

Bir çarpışma gibi içrek

Evet! Bu yüzden 'Şahidimdir herkes ve deniz ülkesi'

Sırtüstü uzanıp toprağa

-ah! kalbin sürgün günlerinden kalma hüzün

Birdim iki oldum, iki iken bir

Bir Gelgitin İki Ucunda

sağlam, ödeşmiş, mutlu aşıklar için

Yüzyıllar geçmiş sanki aradan

Böyle burada

başka bir şiire girelim

Bir gelsen,

Bir Şivekar varmış, bir genç kız

Tanrım eline sağlık dünya da çok güzel olmuş

havada hayza benzeyen aynı koku

Ona bak sen..

istenmeyen çocuklar olduğunuzu söylerlerdi size!

Bir kapı açıldı önümüzde ölümsüzlüğe

Şükür buna da.

Oysa ki hep yedekte, hep elde var saymıştın.

Hayatınızın filmini hangi karede dondurmak isterdiniz?

yenildim diyorum ya demesine

Kapı kalbimin üzerinde yükseliyordu,

gözlerindir ufkumda dalgalanan

aralarından ilgisiz geçtiğim insanlar

gerçek sorunlarım olurdu hayali olanların yerine.

Yazın tarihini gül soykırımının

Şimdi hızla yırtılan aşiretlerden

Sular kabarıp dalgalanır

Adım uzunca saklaşıyor ağzında

<u>Avcunda bir şiir büyüyecek</u>

Utançtan eriyip küçülüyordu.

Öyle delicesine, öyle korkunç, öyle çılgın

sonrası yaz gibi fışkırıyorum

Bu korkunç kalabalık

bak nasıl alıyor, yiğit,

Gözlerinse asılı bıraktığın yerdeydiler hala.

gırtlağımızda.

ağla ki dumanı dağılsın yolların

monotonluğun doğurduğu bıkkınlığı yeniyor.

kokunu bile tanımıyor çöplerimiz

gözlerin gözlerimden gitmiyordu

direğinin

bırakın köprülerin üstüne yağmur

Perdeli

gölgeler gidiyor; ben kalıyorum.

öyledir sanıyorduk

Yoksun sen

çatladı en kavi yerinden tohum

Revnaklı mevsimler diyarındayım

hayata açılıp gün kollamak, pusuda ölüm uykusuna yatmak

Rüzgarın boşlukta çaldığı ıslık

Ne olur kesin bir takvim sorma bana

belki de bahar filan vardır Erzincan'da ne bilelim

Kalktı ki yenilmişiz değişmişiz azmışız

Bir ilişkiydim içkiydim

bir kaynak keşfederim

kalanlarla avunmuyorum Nermin

Yılmışım, yıkılmışım, kahrolmuşum

Ah.. dedim sonra

Yaşlı bir kelebek gibi.

Firari

Üşür gecelerden bir ince yürek

bütün hoşnutsuzlar yanlarında saklayacak

eskitilmiş bir kurşunla kaplıyorum yüreğimi

parıldayan sudan

Sıcak bir kara sevda

Bir bağbozumu şarkısı saçların yastıkta

Kalp de yaradır, diyor ayazda türküm

Arasıra geçiyor bir atlı, iki yayan.

Yolumuzda aylar, yıllar

Bana yeter bu kadarı

Oysa gerçekten kara

ey herbiri bir leyleğe yahut bir çaylağa yuva olan

16.07.2020

Kimi gün bir çocuk ürkek mi ürkek

Sırılsıklam bütün sevişmeleri

Yönlendirmesi gerekti hazzın

Bunların çarkına kapılanda

Bir karamsar ruh

Koparır göğsünden bir düğme daha,

Ağzımda bir sakız çiğneme kımıltısı

Güzdü sonsuz bir çöle takılan bakışımız,

öyle yoruldum ki yoruldum dünyayı tanımaktan

Ona gurur vermişti güneşten emdiği kan.

Bu da öyleydi..

dağılır ses olur acısı

Hergün biraz daha yoruyor beni

Senin odan günışığı en güzel müzik bana

gelir eski günlerden

Biz şimdi alçak sesle konuşuyoruz ya

içimde seni sevmek telaşı

Yaşına geldiğimde.

Kalbim ıslah olmaz bir kuştur doktor

Yukarda taştan evler,

Süheyla hanımın Raci beyin

Çocuk bir olta atmıştı denize, gördüm

oy ben öleyim,

aslında aşktır en çetin meydan muharebesi.

Kızgın kelimelerden bir kovan

okunur mu yolladığım mektup

bir afişin rengini duymaktır ansızın;

gidiyorum

Evimde şenliksin, bahçemde bahar;

aydınlanmamış yanların ışığa çıkıyor

arkaya bakmak çok eski huyudur

giriverir senin sıcacık kucağına

Ben ne büyük bir dalgınlıkla bakmış olmalıyım ki hayata

Sokaklarda yitirmiş cebimde bulmuşum

bu yazdandır

Kulaçlarken denizinde gurbeti

Bir incecik dal gibi üzerime titreyerek,

mutluluk! her şeyi bir baş ağrısı gibi

Bu çağ unutmuştur artık

Ceylan gibi bakma oraya

sevmedi mi çılgınca

gönlün dağdağasını durultacak?

Ben seni uyuttum, seni karıştırdım, seni şaşırdım

Bir mermiyle değişirken dünyamız

aklının tutunacak elleri de kopuyor

içinden doğru bana uzanan faili meçhul yangınlar

Artık iyice tükenen

Yüzyıllık bir hasreti gidermek güzeldi...

onlar bu dumanlı dünyanın

Sevdim ben onu, o da beni sevdi bir ara

Süt, kan olmak için devinir

Ama hayat bağışlamayacaktır seni

Bu kütükte başka bir ad okunmaz

Ayrılık, açmış kollarını beni beklemekte,

Tanıdığımı sandığım bana daha yakınım artık

ve her şeye ve ölüme kalbimiz

Gün doğumları..

acı üstüne acı.

Yazdığın kitaplar seni okusun

Ufalanan zaman mıdır hatıralar mı

Ben fakir

Bir acı ki öyle büyük öyle derinde

Karanlık kıyılardan bile olsa,

sevgi olduğunu.

dilediği gibi uzatsın canevimize ayaklarını

yanıma

Kendi çukurunu bulmuş deniz gibiyim

Daha sağlam bağlar sesin

Ölümün iftar sofrasına

Kırmızı bir Beykoz'un yanında duruyorsun

Senin de ailen benimki gibiydi?Güneşli bir günde ansızın başlayan sağanak

Çekip giden bir kadının geride bıraktığı son hicaz hüzünleri özenle toplamalısın odanın içinde. Bir kristal bardağı tutuyormuşçasına özenle toplamalı ve mümkün olduğunca gözlerden uzakta tutmalısın.

günahlarından işlenmiş apayrı tüyleriyle

<i>Her şeyin rengi soluk bu günlerde </i>

ve terketti bizi huzur denen sevgili

şarabın mantarı üzdü beni yaşamak ne kadar zor

Yorgunluklar çoğalır silahlardan sonra;

ölümü çeker bizim için.

Sabahlar sığmaz olur gözlerine

silinmiş bir harita

Bir önseziden başka.

Bir tuz bulutu gibi

Doğacak gün artık gündüze ilişkin değil

uyuyunca geçmeyen şeylerin olduğunu anladığımdan bu yana

Bir ağacın ilkyaz eşiğinde

kimin köpeği olacaksam olayım, tasalanmam takılsın bana bir tasma!

Bir akşamüstü

Ben sana mecburum bilemezsin

Her şey kendine öyle bakıtıyor ki

Sunmuş olmalıyım kalbimi size

karanlıkta yüzüne bin mumluk lamba tutulmuş

Eve dön! Şarkıya dön! Kalbine dön!

Denizi Öpen Kelebek Benimki

O sahibinin sesi gramofonlarda çalınan şey

Koyabilirsin kara kiloyu artık,

yaz günü kim ister ki öldüğünü

Dışarıdan, uzaktan açılan gözlere, süzgün

İçinde dışında yanında değilim

Arar gibi çölde yitik inci tanesini

özümü çekip ayırmış avuntulardan.

anımsa bendim kaybolan

ellerimiz ayaklarımız arasında

Şimdi bir tükürürüm kaskatı olur rezil olursun

sabaha karşı gel bütün gözlerinle gel

acıkmışsındır;

Gri gözlerindeki korkuyu anlıyorum sanma,

Hava ılık mı serin mi belli değil

arıyorum boş yere

Duyumsuyorum ki yiteceksin

tüten dumana ve akan kana bakmaksızın!

Bunları nasıl anlatayım sana

Çünkü ben bir gülüm.

Bütün bir kainat muşamba dekor,

Bu kimin çocuğu, der, seni görenler.

bütün hayatları

Günahımla çok ocaklar söndürdüm.

saçlarım dolu rüzgarlarla

Kışın bir sobamız olurdu

Her defasında aynı tat var sanıyorum,

Yağmura taktı aklımı, hayır başlamadı.

Uçtu ruhum

Tutkunun canlandırdığı şey.

Gel çabuk

Dallarım yere değiyor

Kaynaşırlar yıldızlar bulgur bulgur;

Anam kirliserin penceresinde doğanın

Yaşamaktan soğumuşum.

Irmak boylarında konakla geceleri

Kanatlarınla çıkmak...

Yok olmak isteğiyle kalbim attığı zaman,

Maviye çalar gözlerin,

Deki bulunur elbet

Söz muammadır dilinde senin

Saatlerce duruyorduk

Varsın, bugün bir acı duymasın gözyaşımdan;

ne de turna katarı gökte.

Nereye baksam mutluluk, umut, sevgi

Gökyüzünün gelmesiyleydi

ya da birinin şaşkınca yoldan geçişi,

güler eğlenir bağırır çağırır

Daha hüsnü Yusuf doğmadan

Neonlar ve teoriler ısıtamaz yanını yöresini

Arzuların o belli belirsiz sıcaklığını sev

Bir türlü aşılamamış coşkuların

Eprimiş olsa da sözler

karışık banka hesapları, navlun

Kapı diyor ki açın beni kapayın beni

Seni Beklemek

Bir aşk tipiye tutuluyor daha ilk dönemeçte

acını süpürmek için açtığında kapını

çınlarken içimde,

bu sözün sözler içinde bir yeri vardı

yorgunluk nedir bilinmiyor

güneş bir portakal çığlığıyla battı

Tophane İskelesi'nde diesel kamyonları sarhoş

Senin değil miyiz hepimiz Rabbim

Rıhtımda kalanlar bu seyahatten elemli,

kirpikleri kırık çocuk

unutulmuş kabuklar

de, ve, o, göğsünden, uçan, o, aksak, kelimeler, var ya.

Hatırla, bir adam diyordun hatırla,

Ben kaç kez iliklerime kadar ıslandım

Yüzler silindi, olmayan yüzler

O bin renkli açelyanın inançlı sesini

Yatağında sütlü kahve içerken

kara sessiz gemiler geçiyor geceden, benden, geçmişimden

Ve git yat!

<u>Ayın ve yıldızların çağlayarak </u>

Yazmak umurumda bile değil

uzak, kıraç bir ıssızlıkta

Yaşamak

patlamaya sabırsız mavzer olsun

ben azrail?i annemin yanında görseydim ona bir çift lafım olurdu,

Nasıl duruyor boşluğunda arzuların anlamıyorum

gözlerime bak, gözlerimin içine bak.

yıkık dökük, parça parça, unufak.

vazgeçtim çiçek olmaktan

sana bakan yanımsa toprakla aynı

Yeniyi unutma.

Aşk bitti işte tam da öyle

geçerek varlığın sırlı kapılarından

Kapılar sana açılacak

Heyhat, o bir ince ruh, bense etten bir kalıp.

yaşadığım kaskatı;

ölmekse aşk'a gidiş

İhtiyaç ağaçlı, kuytu bahçelerden

Ağızlarında incecik kurdelelerle.

haydi kalk, sakla biraz haydi kalk haydi dedim

Kendi sesinden

İster ağır ağır yanan yaprak kümelerine

İnsanlar dua değil

ağaca ve suya ve ateşe aşıladım!

Çocukken şöyle dua ederdim Tanrı'ya:

Anlıyorum

İhanetin Uğultusu

Bu çetin ve uzun kavgamdan

kapadı karanlığa Yesrip, kapılarını

Samanyolundan bir yıldız düştü dünyaya

Baştan başa geçer kentleri

<u>Bir serin rüzgarsın yüzüme vuran</u>

Zaten bizi her gün sabahtan akşama kadar kurşuna

Şu karangu şu acayip şu asyalı aşkın

şuraya bir cümle koydum. bırak, acımızı birileri duysun. hem zaten şiir niye var? dünyanın acısını başkaları da duysun!

yıkarak yalnızlığa kurduğum sarayımı

sözcükler dışında dünyam yoktu

saçları kına yakılmış bir kadının mihrabı

Ve istendiğini hissedememek,

ve seni seven birçok adamdan

delicesine...

Kaynamış suda pembeleşirken.

Geceler kurşun gibi iner üstüme birden

-içime baksam düşerim-

Buğday firikleriyle tarlaları ağzına dolduran bir çocuğa

Karanlık gölgesine

Oysa gençken nasıl da çırpınırdık yanlışlanmaya

bir çay söyle yağmurların kokusunda

Ağır mermer tabutlarda uyanacak zamandır.

Ben, buhar resitalini ya da buzulun

Nefsim ile istemedimki, nefsin

Sunmuyorsun bana en güzel meyveleri

Üşüdü bir rüzgarından bulutun

Kim bilir nasıl güzeldin,

ağ gibi de inse üstüme ve damlayıp dağılsa da camlarımda yüreğim

Ağır kabaralarınla uykularımı ezerek deliksiz yaşattığın

Perdenin yanında ama kör ama sağır

bana avrat oluşunu öğrendim

Onu içinde korumanın seni yok etmek olduğu zamanlara feda oldun mu hiç?

Gönüllü, duyan, seven seni

İtiraza hakkım yok biliyorum

gece bekçilerine saati soruyordum

<u><i>Seni sevince kıpırdayan her şiiri</i></u>

buz üstünde yürüdüm yıllar boyu

Kolların ardından bağlandı

anamın doğurgan karnıdır diye

Müebbet Yani

Flütün iççekici elveda

Verin elinizi, kahve kokulu sahillere.

inananlara, aşka inananlara koşar. Hem yaman bir aşk avcısı, hem de

Hiç binmemiş olduğumu bilmezlerdi

karanlığa kanıyla karşı duran

hayatı yalandan yaşadığınızı farketmek nasıl bir

<i><u>bir kez öpüşebilseydik dünyayı solduracaktık.</u></i>

Hafta sonu iki yavru kapıp

zaferler kazanmış komutanlar gibi

Hücremde Ayışığı

Seninle geçtim bütün zamanlardan

Seni Yaşamak

Sıcacık bir sığınak olayım istemiştim

Üstüme biraz kan bulaştıysa, benim kanım.

Elbet bir gün gelir

pazartesi

Her damla bir yıldızı süslüyor göklerinde

oturmalıyım bir taşa

merdivende ayak sesin

Şirin ol katlanayım dağ gibi külfetine.

Öyle Günler Gördüm Ki

ufuklarında birkaç kara leke

Toprağın gözleri millenmemişti

kitaplara sürdüğüm kapkara lekelerden

Gayet yalancı bir sesle, gayet yalancı bir sesle

Ne saçma! Ne budalaca!

Çağ çağ, kanat kanat, sevgi, ışık, nur

Susarak büyüyen adamların sevgisi.

işte yüzünde badem çiçekleri

Biliyor musun acılardan örülü

Ona bağlandığım kadar.

her şeyi hızla magazinleştirmeye

İşte gidiyorum vakit doldu

Alın bu gözleri benden, alın bu yüreği artık

varsın yarı yolda uyuya kalsın

<i>Pippi Uzunçorap</i>

Gün gelir herkes gibi ben de ölürüm

bana da in, bana da kon ve el salla geride

Kuyular kuyular kuyular kazdık

Nasıl dövüşülür senden örnek almaksızın,

Bakıp kapatıyorlar

açılıyor leşlerin, atmıkların cesurane

ne bir rüzgar esiyor, ne de

Bakışların ki,

yalnızlık postacıların taşıdığı yüktür çoğu kez,

Buğday tarlaları yoktu,

Ben senin en çok gülüşünü sevdim

Bir su gibi akıp gitti avuçlarımdan

bir kucak sadece temiz ve sevecen değil

şimdi tekrar nasıl dönerim ben kendime

derin boşluklara koyu lacivert noktalara boyamak ve eksilmek

bir titreyiştir yüreklerimiz

ağaçlar kuytularda sessizce hışırdıyor

Efkarını dağıtmıyor her gece,

Demedim mi gururum kırılma!

yaşlanmakla ıslanmak aynı şey:

Benim bin canla sevip bin özlemle andığım

Yunuslar gibi sıçrıyor

Kaç mevsim kırlara çıkıp

işte durup dururken şurda

İşkencedeki insanın incinen onurunu

seni uyuyordum sürekli,

Ben yanlız bir adamım tırnaklarım uzamaz

Demiştim, diyorsun, İbrahim

Azgın kışlar içinde keskin baharlar bulan

paslı gemi çapasının ucunda

Al şunu mum yak

Ah dostum... o kocaman gövdene

korkunç bir merakla beklerken kurtuluş haberlerini

Seni metrolar başka beni başka tarafa götürsün. Zararı yok

Arar diye caydım her yolculuktan,

Seni bana beni sana karıştıran tuzuyla terimin!

Hala aç mısın?

Kış gelince hakaretamiz bir soğuk çattığında

Bir derebeyi gibi kurulmuş eski hanlar.

hergün

Gerçekte Adem soyuna ait olmayan

Şimdi dövün Sakarya, dövünmek vakti bu an;

Atlarımız çözüldü, girdik handan içeri.

gerekir anlayabilmek için belki de! Kendi zekasını hatırlatanları sever,

Belli efendim, besbelli

Anılar Defterinde Gül Yaprağı

Seni sürerler

Anladım...

Anadoluyum ben,

Herkes bahçesini güzeller

İşte geldim yanına alev, alev dopdolu

yaz boyu sen, ben ve bütün dünya

loş bir keman solosu gibi

Hem biz, bizim aile... Güneşli bir günde ansızın başlayan sağanak yağmurlar

biraz daha yağmur ve gökkuşağı, iyi edebilir

sensiz ömrüm olsun.

Buram buram bir turuncu getir geçen yazdan

İşte geldim yanına yorgun ve yitik

Ve bence bana tanımadığım bir adamı göstermene rağmen

Şimdi bu teklif sana biraz tuhaf gelebilir

Dönmiyeceğimiz bir yer beğen başka türlüsü güç

Ne hoş deniz deniz dolaşmak

Sabahların aynasında

Sebep bazı Leyla, bazı Şirin'di.

Hiçbir mektup artık ikna etmiyor beni hayata

Beni tutmayın ulan burama geldi dayandı.

ve artık hep yokluğun?

Kulağımızda uluslararası bir kınama

Dönmeyen yolculara ağlayan yaslı yollar!

Kendini aldatırsan suçun büyüğü senin.

bir daha hiç çıkamadık daldığımız karanlıktan

kaç kıyıdan toplanmış taşlarla

var mı, bu denizin ötesinde farklı ülkelerde aynı anneler

Paris yanıp yıkılmadan,

SEN, bir lokmayı bile hazmedemeyip birlikte yediğim.

Okuyla yayıyla yaylasıyla acımasıyla

Ağlıyordun, ağlıyordun...

Diye-diye...

bir akşam usulca girdim kanıma

Yeter sanılır çiçeklenmeye

içimiz ne deri ne kemik ne de metal

ahlak masasına yatırılmış ömürlerden

Ne kibarlık budalası,

Gerilmiş bir keman teli gibiydik

ediyordu...

Bir bunun için yaptım

<u>sana sarıldım</u>

Bıçağı gözyaşlarıdır kurumakta olan

Yetinmez aşkınlık.

Işıklı vitrinler önünde susan biri olarak

uzuyor defterine uğrayan kan lekesi

Diğeri kan ter içinde yayla yollarında

yaşanmış mı temmuzda mı belli değil

Cebimde bir lira desen yok,

bu durdurulmuş zamanın işkencesi mavi çanaklarda kan gibi

güneşe akın!

dedi; yalan

bu kadar gerçeği o odada saklayıp,

Hiçbir yalanda hiçbir kandırmada payı olmamak

Devlerin esrarını aynalara sorsaydım,

başını dizime yaslar

sevgilim işte öyle bozarıyor, al sana

Şimdi gözlerime ağlamayı öğrettin ki bu yaşlar

hep yenildik!

Şimdi bakışınla bağlanıyorum

kara sessiz gemiler geçiyor ve halliceyim beni içine aldığın geceden

şimdi ne zaman bir kelebek görsem

çünkü bende birikiyor her şeyin tortusu

Karanlıklara karşı biraz bilim

"Artık hep insan kalırsın"

tutarsa kolunu özgürlüğüne tutar

Ey gözlerinin rengi, bütün ruhumu sarsın

Yeri gelmişken saygıyla, içten

katlanıp ve karışıp giden

yalnızlığım benim süpürge saçlım

Kırk kere söyledim bir daha söylerim

Kulaklarımda çığlık

O zaman inandığım gibi,

ağır ağır dilsiz kuşbaşısı da buram buram tipisi de

Eskisi Gibi

Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren

ben burda bağlıyımay Yarim

karla örtülmüş kırların kışı

Kalbim vahşi bir kuştu, kendi yurdunda sultan,

ardımızdan geliyor nereye yönelsek,

Sana en yorgun sabahlar

sokak camlatan yağmurunda

bir adam sıkılır kadınlardaki

Duyguların en ölmezini sende duydum

"Cinlerin bahçesinde"

Yağmur sonu semalarını da kıskandırırlar

sonsuzluğa aşka ve hürriyete doğru

Bu Aşk Burada Biter

Enbiyanın yüzündeki nur benim

Ya suya giden küçük kızlar

yunsun gök taşında!

lodos'tan bir satır yağmur'dan iki

saçlarıma yuva kurar bir anda kirpiler,

Teşekkürler o ateş için

Sen otursan, gitmemiş ki! olsan

O kadeh bir küfür gibi duruyor elinde.

Ne ıslık çalıyor diye şaşacak herkes

Şimdi neden yaşardı gözlerin

yaşamak içindir çıplaklığın önemi

gurme mi olsam şimdi, kanaat önderi mi

İçinden doğru sevdim seni

batıyordu

bırakır mı yakamı kağıdın ölüm beyazı sureti

Bulutlardan sıyrılmış bir demet ışığın

kıyafetlerin içinde. kendimi sorunun dışında sanırdım.

Bir yağmur yağsa da, beraber ıslansak.

Çoban Türküleri

masmavi gülümsedi yine. doğa aynı oyunu oynuyor bizimle. umudun ucunu

Müslüman yürekler bilirim daha

Ve akşam soframıza ağarken bir yayla bulutu

Sayım var, maltada hizaya dizil!

sen bilemezsin bu türlüsünü ölümün

Zaman sensin uyuyan sen şafakta ben uykusuz seni beklerken

bir kez bile unutmadın 'merhaba' demeyi

Günler sarmal bir yay gibi

Karada ölüm yok sana bugün

Yusuf yokmuş, cinler

Bir yanımda sevgilerim, bir yanımda sancım

Geyik resimleriyle kabarık her köşen

Ortalığa düşmüşüm seni arıyorum.

Gelecekten arta kalan bir mutluyum.

oysa ben de susunca zehir zannediyordum dilimi

benimse sırtımda yıllardan beri peşimi bırakmayan bir ürperti.

Bil ki haykırırcasına bu esir gövdemi yakarcasına

Bir daha öpüşmüştük başımın hala

Bir esmer kadındır ki, kaldırımlarda gece,

bir ben,

Linç edilerek öldürülenlerin hayat hikayelerini de...

Acı çekecek yerlerimi yok etmeden

Azrail'e koştum siperlerimden

Seni Korumak İçin

Gülün kokusunu bademin neşesini

Gözlerimi kamaştırsa da geleceğim sana

Öteden öteye atlıyor her bir cümlem

Soğuk vurdu inceldi boynum

Ömrüm oldukça ardından geleceğim..

Biliyor musun sen bir şiirde ilk satırsın ilk sözcük

Sıcak uzun yazlardan, kış uykulardan

(Gözlerim bir yerlerde daha bağlanmıştı, bunu

benim bu ellerim ne olacak

Boyunlarında simsiyah birer halka

gözlerine işlemişim bütün yaşadıklarımı

Kaçıp dolaşsanda sen şehir şehir

Tutmaya cesaret edemezken ellerini.

Bir pencere yeter bana bir tek pencere

anne, hangi sayıdan başlayacağım?

Kalırsa, sadece o hüzün kalır..

Kuyularda işçi, mavilikleri.

dudakları keskin kırmızı jilet

Eller bilirim haşin hoyrat mert

dedim, giden kim, neydi kalan

dönerken yıldızları sayardık.

(yalnızlık bende bensizlikti oysa;

güneş vuruyor

dinlerim taşların altında yatan yüreğimle

Beyin torunu.

hiçkimse bilmiyor içimin yangınını

Bir zemzem suyu gibi seni seni özlüyorum

03.12.2020

pır pır diye ses çıkardı yürürken yüreğimden

Ben bu yaşım da gitmenin böylesini görmedim?

hepsinin bağı çözüldü yalnızlıktan

Her dönemde her çağda

kim bilebilir ki?

27.03.2020

giderken darağacına

"On yıl var ayrıyım Kınadağı'ndan

Kaybetmek için erken, sevmek için çok geç

Aldanış ve cezbe

o Şehri sevmene benziyor, seni sevmeye

Köşeler dolandığı yerde düzlenir

Sabrımı yenmese hasret nöbetim,

Uzanıp uzanıp öptüm sonra acıyla.

Böyleyim, sulak toprakta gövermeyen tek ekin

Seni aldım bu sunturlu yere getirdim

Yan Yanayız

dev gibi sevgilere mezar bile olamaz:

arkandan bir şovalye gelir

ferhat'ın direncini

Limandaki direkler ormanında bütün bandıralar ayaklanıyor

Emek ve aşkla güzelleştirilmiş bir dünya

Güz Erken Geldi

yaşlı bir güvercin gibi düşer avuçlarıma

Umarım, işte onu bana çırçıplak verir.

Günlerimize

korkuyoruz.

Hep susuzluk değildir taşıdığım

elinin arkasında güneş duruyordu

Biraz kolonya sürünsem,

Yarin adıyla ıslatıyorum dudaklarımı

Yağdırmayacaktın gecelerime

Seni teneffüs etmek havada...

nasıl da soylu duruyor sonunda kelimenin

silahlanmak sanarak

merdivenleri, basarak çiçekli karların üstüne,

Karla Gelen

Kalbimde söndürülmüş birkaç sigaradan kalan kül

Pire?ye demir atan bir geminin güvertesinde

bir çirkini öpmek için uzattığın yüreğini

sırtında morumsu külü, gözlerini kaçırdığı

Nedense?

Benim çocukluğumda soframıza kuşlar konar

Bir Hayat

Göz kırpmadan çağlar boyu seyretsem,

Nerelerim kanadı hiç anlamadılar

denizlerin; yitirmiş mavisini

-ki, sen yeşil çıplak bir yeşildin gözümde

Ansızın geliveren bir zarftan çıkan Haydar Ergülen'in yanına mavi çarpı atılmış şiirindeki mısralardan haberdar mısınız:

zaman bana orada elinizi ilk defa tuttuğumda siz öyle çok şey oldunuz ki

Birkaç kış geçti Pollyanna

bütün paslar kabarıyor bir bir

bütün yüzler.

Yarın Güzeldir

Gittiğin zaman kapıyı kapatıp geride kalanlara kahkaha atmak gizlenircesine,

Herkes uyusun iyi oluyor hoşlanıyorum

ne çok istiyorum boşalmanı ağzıma.

Her doğan günün bir dert olduğunu,

özleyen birileri arıyor.

ve odaları birer andır.

ben geleceğim

güneşin ilgisiz damarlarıyla yapayalnız bir keder

"Döktürsün senin başından üste baban"

Üzümleri kan damlalı kırmızı bağlar tütüyor!

Gerindikçe bütün Doğuya yayardı bedenini,

bir kucak sadece kavruk ve intikamcı değil

şimdi tam sırasıdır her şey hazırken böyle

Kurtuldu rahat etti farecik,

Güneşle çiçeklenen yorgunluk

İkinci bir parıltı var senin bakışlarında..

sonradan hatırlıyorum bunları. birini arıyormuşum

disiplin kurulunun toplantısı var

Odalar mı çok küçük ben mi çok büyüdüm

Bütün iyilikleri paylaşalım seninle

Hayattan söz edilirdi,

Sonra iklim değişir belki bir daha yağmaz

Bitmemiş Şiirler - 7

Fevkalede güzel bir şiiridir :)

ateş böcekleri söndürürdü karınlarındaki fenerleri

ne kadar kötü kokarsak o kadar iyi

Ama taşın düştüğü yere düşmüyorum

Şimdi sigarasın dudaklarımda

araya dünya sözleri karışmadan.

Güzle ballanacak dikenleri tanı. Dil buran

Bacak bacak üstüne atardım

Rasgele yazarı avcıdan öğrendim:

Bu ses öyle benim öyle yabancı

birdenbire sökülen dikişler gibiyiz

kayaları döve döve şarkımı koparan şimşekten!

"İnsan çoğalacaksa insanlarda çoğalır

Öyle kal, sana sonsuz sarıldığımda.

ve bir yakut parıltısıdır artık.

Çoktandır öksüz olan dünyaya baktım,

Yaşadıklarını kar sayma:

Işık istiyordu yalnızlığım

kabarık şehir;

yarın ne olur bilirim ben

Huyumdan ettiniz, Cibali Kızları,

Kargışlı şahinin başıdır deniz

Ben geceyi ve esmerliğini onun,

Ayıptır söylemesi vakitsiz Üsküdarlıyız abiler

liman liman götüren

Noksanı fark ederlerdi, çünkü bütünden

Işıklı bir ırmak gibi aktığımız o uzun yürüyüş

Nasıl özlediğimi ellerini

Bir yağlı urgandı acıyı boğmaya yarayan.

Yolların inatçılığı nicedir

Kıvılcımlı oklardan biri değildi Yusuf

bilmezdim neden bazı saatler

elin elimin içinde..

Günlerin ne getireceği bilinmez ki

Yusuf'la başlamıyor?

kimseden bir işaret gelmeyecek

Ama sonra herkes döksün kimliklerini ve sıfatlarını ortaya

hiçbir kadının kasıklarını öpemem belki

İnsan iddiasının bu kerte direşken oluşundan.

İçimde açmasaydı o sevmek duygusu

Başta ve sonda ayrı olduğumuzdandı

Senin yüzün benim yüzüm değil mi?

yasal tedbir koymuşlar gözyaşlarıma

iki kaşım üzerinde

ve ben daha bir alçak olurdum

özledim seni..

sırılsıklam o yağmurda ıslanacak,

<u>Yalnız adını söylerim</u>

En yakın yabancı sendin,

Bizim sevgili küçük bahçemiz

çam diplerinde açmış kanatlarını kozalak derim

Renksin yazdan kıştan, tazeliksin bahardan.

Ils Sont Eux

Bana sonsuzluğu beklemek düştü

al birkaç bulutlu sözcük

ayrılıkların mendiline nakışlanmış

Bu kenti sevdim dedim

Ama nerdeydi benim gözlerime denk olan bakış

O mavi gözlü bir devdi.

Asya?nın bozkırlarında ordular düşüyor peşime

Seni bir şiire düşündükçe

Kurşuni bir gökyüzünden ağlamaklı

Kuşlar durmadan göç ediyor

Güç iştir çünkü bir tarihi insan gibi yaşamak

bilemem. Gülün içindedir, anlamadıysan sen bunu hala,

Yıldızlar söndürüp, yıldızlar yakan,

kendi dünyamızda yabancılar gibiyiz

baltanı al köşeden, Çocuklarımızı öp.

Bir sızı kalmış içimizde başka bir şey yok

Kov beni kabilenden ama bekliyorum demek bu

Kuracağı bir şeyler vardır

döndürdüğümüz

Yok o da.

Failatun vezniyle seni çağırıyorum

ve alçacık bir sesle uçar üzerimden

Ayrılıklar bazen de gölgeleri ağlatır

ölü bir erkeği almıştır yatağına

Gök mavisinden, deniz mavisinden

Seçimleri özellikle bırak

havalanıyor dünyanın çatısından

Köprü açıktır henüz.

onunla gelmişin buraya

sökülerek gidiyor insan

hepinizden, gideceğim buralardan, yetti artık!

bana gözümü gör edecek yakıcı bir güneş gerek ya rabbim!

bir fırtınanın haberciliğiyle ürkütmesin seni.

Şiirsiz uyuyamam

Dördüncü Bab

kolların sıvalı, kavgaya hazır

ezgisi değilsin biten sevdaların

Bir sarmaşık gibi tutun

Bilene ağıt gibi oturur

Bütün bunları kendime bir adres gibi sorup

Sensiz hiçbir şeyin hükmü yok benim için

Yine tutuldum galiba

Haydi kalk bakalım,

Bozuk yapılar yıkılır

-kırmızıya ait ışıkların sonsuz hüznü-

Köpük köpük, duman duman erisin!

Kediye iyi bak çiçekleri sula

ah benim sıska yüreğim

Geleceğim diyorum, geleceğim sana

Yan gelmişim dizboyu sulara

Bizler gidiyoruz yatağımız tanrıya emanet

Yaşayamadığım

gece üçte uyanıp başladım alkışlamaya, bıraktın beni;

e, daha dişidir a'dan

İşte çocukluğumdan beri içimde bir önsezi olduğunu

Sabahla öğle arası

Beni çoğalt

Yaprakları birbirine yapışmış eski, tozlu bir kitabı

ile örtülü odalardasın, odalar her yerde!

Yine aradım seni yoksun... Beni de birileri arıyor... Beni de kendi gibi birini

İçinde ilk aşkımı yaşadığım küçük şehir

inatçı arkadaşa,

Olanca sevgimi yalnızlığımı düşünsem-hayır düşünmesem

dün şüphelidir,

Çıkarıp şapkasından yıldızlar saçar,

Bahşişin güneş olsun iyi mi

Kuş öldü

Arayıp arayıp kendi sesini bulmak

bilmeyenlerdir. Bir kadını sevmekle başlar her şey ama, bir kadını

Çünkü merhametti ona önceden rengi veren de.

tavanda salkım salkım

Dostlar da muhabbeti kestiler, lüzum da yok.

Bütün duydukları.

ıssız ıpıssız boşluğu aysız gecenin

istimlak edilmiş gövden

Benim sensiz sevinecek bir şeyim yok.

savruluyordum,

Şahdamar

bahçıvanlar generallerden

Ama tuzlu serseriliğim benim, eksik olmasın.

Mendilimin içi kiraz

"Bana bir yer gösterin."

Tırnak ile, diş ile,

Ellerinde başlayan, gözlerinde biten.

sana dokunduğundaki soğukluk da bundan

<u>ne çoktuk, ikimizdik, ne çoktuk</u>

Adın ihaneti çağrıştırıyor bana

Köhne yığından kaçırmaya.

Budur, bizim anladığımız sevdanın tanımı

gül kökünden bir pipo

Senin ellerinde rüyam gelip gider

Kalk ayağa, dimdik doğrul ve sevin!

<i>Ona da alışacaksın.</i>

İçinden Doğru Sevdim Seni

Kirpiğinle sileceksin.

Birçok çiçek adları gibi güzel

İstanbul Ağrısı

duygular yeniden yağacak kıvamda.

tüm avcılara yadigar kalsın.

Ve dağların mazlum ateşi

Bilir misin bekleme salonlarını küçük istasyonların?

Ey adım uydurduğum koşu... Yorulmaz aşk...

Iysın hree..

Hep koşan, yürümeyi bilmeyen

Gözleri çok fazla

anneleri

<u>Hangi acıyla yaprak dökersek dökelim</u>

Eski acılara bakıp da küsme sevdalara

Gelmez artık

ve köprü başlarının umutsuzluğunda

ama o sevecen gülüşün

beni omuz başının ısındığı yere

bir çocuk garanti intihar eder artık

Oklar saplandı sanki.

Yüreğimiz daha fazla dayanamadı

Tesirsiz Parçalar 175

savur beni şu pusun, ayazın ortasına,

Karanlıklar içindeyim, kapkarayım bugün gel

İçimde kuzeyden bir hatıra aksiyle durgun suya vurdum.

İçimdesin

yolcuların taşıyamadığı bir çiçektir

Kim zar tutacak, kim ağzını şapırdatacak?

ve kağıtların iki boyutlu ülkesinde yitirdiler parmaklarını

Niçin güler gözlerin,

Daha ben ilk kazmayı vurmadan

gökten yağıyorsun ya bazen de.

<i><u>Saatim kadar saadetimin gözbebeği zamansın</u></i>

Ezelin, ebedin şifresi sende

Bana da kendi serüvenimden bir yer ayırt,

Parisliler, Parisliler,

Ey yalnızlık, yalnız değilim

sev beni, alış bana

Kim koparmış dalından bu yabani incirleri

El ver yanına geleyim bunca aradığım,

Geleceğim diyorum, biraz mühlet tanı bana

Hani şarkılar bizi bu kadar incitmezken,

büyüt en büyük şeyi

Çaresizliğim gün gibi aşikar

yeni meydanlar açılmış uzaktaki şehrimde ben içeri düştüğümden beri.

Yattın mı?

Günlerden salı

Acılara tutunarak

dalgalar türkümüze aşina olur

Ellerinde izi vardı eziyetlerin

Bütün duvarlara gölgen vurmuş

Yüzüme dokun, konuşma,

Merdivenlere indir komutunu verecek.

ölüm ya da ayrılık

Süpermarketler, bankalar

avuçlarıma döküldü inciler

Peki şu şarkıyı dinliyor musunuz?

Çıplağın çıplağımda, rüzgarın dağımda olsun,

Yıllardır öyle biriktim, öyle gerildim ki, topyekün boşalır toz olur dağılırsın.

Kendi sahtekarlığınıza ne kadar esirsiniz?

bu akşam dünyanın bütün şarkılarını

Bu dünyada benden başka kimse yok beni anlayan

Aykırılığa Başkaldırı

Bir barın kalabalığında hiç yarım vücudunla sallandın mı ortada?

İnsanlardan buz gibi soğudum

Aşka hiç benzemeyen o yalnızlıktan

ölümü çok seviyoruz

Titriyor şebnemler, gül üşür gibi,

yarıyor suyu

sonra kes o aynadan bir tutam

Kayış kapar kolumuzu

Denir mi

Sevişemediğimiz bağları ağlarım demiştim.

- Beklemem lazım.

Gökyüzü sarardı o zaman bulutlar kirlendi

ay ışığında uyuyoruz ilk defa

uyu sanrılı akşam! kıyısında küf

ismimin baş harfleri acz tutuyor

Ve kuyudan kuyuya bir yol yoktur

bir adam gelir ya

Ne gökyüzü sarhoş ne akşam

keşke ismim iris olsaydı

Gözlerimi de oymuştu fırlatıp atarken

yaşam sularının buza kestiği

ne uçmak, ne görünmek için

Sevinçli, özgür günlere dair

Ne kadar zavallı olduklarını

Çocukça ve seni üzen girişimlerim oldu;

körpecik kuzuların derisi için

Güzel günler göreceğiz çocuklar,

Teyzelerse elleriyle yargılıyor gök güzelliğini

sana ulaşır her yolum;

çalınan birinin kalbiyse eğer..

Tenisi bıraktı

İlhan Berk bütün bunları görüyordu.

Bu çocuklar birer birer kaybolurken sisler içinde kime gidelim

gelecek günlerin şarkılarına

Üşüme

Ey benim tabibim, tacidarım

Daha çok işimiz var? diyorum

Değişir gözlerinin rengi

ama bilirim bir koca yaz çabaladığımız

Heveslerimle içli dişli yaşamak,

Gırtlağımda bir harf büyüyor

Tutuldu mu ayrılık sevginin depremine

yaşamak tadında bir zehir geçtiği yerlerde

duyabilmek yüreğinde

gençliği damıtılmış günlerimi

Kesik başları ve sarı ışıklarıyla

Ege denizi bu efendi deniz

Bir beyaz balinanın karnında uyumak istiyorum artık.

Sevecen yanların eksilmemiş eksiltemedin.

ve beyaz kuşlar kalkardı anamın hırkasından

ikindide yağmur gibi

biraz ağlayabilmek için

Eriyip bitiyor mum

narkoz sürüyor gözlerine insanlar

Savaşta geçirdim sanki bir ayı

Son oyuncağın

ve onun yerine her günkü işleri yaparken

Hep boş konuşurduk hatırlar mısın, bula bula,

Ufak şeyler, can sıkıntısı,

Hiç gelmeyeceksin sanıyorum

ardından güneş olup ısıtabilirler. Dedim ya bir dünyadır kadınlar, yürekleriyle konuşan, gözleriyle gülen.

Güney Afrika'da Zencileri kırbaçlayarak öldürten bir elmas madeni sahibi, işçilerin üzerine benzin sıktırıp yaktıran bir dolar milyarderi olmak fiyatınızı karşılar mı?

Ve otomobilden inen sensin iki avcunda deniz

Onurunu heveslerine heba etmeyenler!

Akıyor gözyaşlarım, onlar avuntudur bana;

Yağmalar belli ki kim bulsa defineyi, umurumda mı

Karanlığı karaladılar yolları tuttular

Senin her yerden derlediğin çiçekler olmaksızın bu dünya

20.09.2018

Bu pis çöp tenekelerinde unut beni

Bunlar o kadar güzel ki artık o kadar olur

<u>Nasıl yürür özsu dal uçlarına</u>

rengi kaçıyordu pencerelerde perdelerin

Gidip-gelme almak üzre Güneye hicret

Ağlamaktan mı karadı gözlerin

Yağmur mahvoluyor çarparak

Yetmez oldu ki soluğuna

kapıyı kilitledim mi?dir yürüdükçe,

güller birbirini eleştirirken camdan bakan annem

Bir tebrik, bir arama bin umuttur insana

oysa ne kadar sakin sokaklar, kent ve bütün yeryüzü

Bir ses.

Gümüş kafesinde denizin

cennettir

Yenikapi açıklarındayız...

kamaştırsın gözlerini, kör etsin,

Ağlamayı unutmadan

bir ağaçtan düşen yapraklar gibi

ah cebimdeki çakıyla kazıdığım masal

ölmek daha kolaydır sevmekten

Biçare gönüller! Ne giden son gemidir bu!

Başkalarının aşkıyla başlıyor hayatımız

Yandığım zaman böyle iste

yargılamak için zeval kayıtlarını

kurtuluştur, sığınmadır, bilenler bilir

Ayten\'di dokuzuncunun adı.

Ancak ışık vermeden

"Avluya çıkanın, avluya ilk çıktığı andaki

evde soba yanıyor

Cuma günleri gibi en uzun yağmur saçlı

Uzak kaderlerin suları çağlar simdi

Durduramıyorum bu yalnızlığı

her yaşı bir ödül gibi kabul et

Belki de suyun üşüdüğünü bilmek kar yağdığında

Yumurta masalıyla büyütülür çocukların

Kabarmaz bu avuçlar

Ey şehre başaklar:

... gitti...

Masalın orasına gelince bir Yusuf gösterilecek

Balkon

siyahtır orda kırmızıdır

Sen de değilsin. O da değil

Bir karabatak sürüsü dadandı bordamıza

yüzünüz talan edilmiş bir imparatorluktan kalmış gibi!..

yukarda bulutlar yürüyordu

İyi bir hal üzre kaybolan kişi

Akşamları gelir incir kuşları

hadi artık öldüm biliyor musun

bir şehrin yerine bütün şehirlerdesin."

babası tersanede oğul,

sevda üstüne ne söylemişlerse yalandır.

Sırf bu yüzden ölemem,

Ey köpek havlamaları, ey konuşma şerefiyle yükselmiş

Gidenlere küsmezdim

Başlayacak gibiyken konuşuyorsun bitiyor

14.09.2018

gibi manolya

Bilsem ki sen Tanrı'dan iyisin

küçücük gitmeler yapabilsek.

Asır yirminci asırdır, amenna

senin yorgunluklarını

Karanlık sessizliğini kentin

Damalı kasketleri

Yeter ki dağınıktı her şey!

İçeyim istemiştim hayatın can suyunu

Hüznü yalnız atlarımız duyuyor artık

onbir yaşını çiğneyip yürüyen çocukları

Sen ruhu revanım sen yaşama sevincim

Değilsek de yakın birbirimize

Ben kendime nereden gireyim deyecek.

Kumanya gibi taşıdım seni gezilerimde.

Ey gülün pembesiyle

ve elinde sımsıkı tutuğu bir karanfille,

aynı denize bakan

bilensin ustura ağzında yaşamak

Arabacı haykırdı "İşte Araplıbeli! "

kalp masajı sonunda aniden alınan nefesleri bilir misiniz

Yanımda sen.

Anlamıyorsunuz inançlarını bir kez düşünmüyorsunuz.

Hangi zorluğu yenmemiş insanoğlu.

unutma, belleğin zindanındı senin,

ve adı dillerden düşmeyen yazarları yeğliyorlarmış

Yıldızların Nerede Amsterdam

denizler bozulur, altın kararır, çürür umut.

ve sürdüren bir güleç kocamışlığı.

Yaprakların dört mevsimde aldığı biçimlerin

Masmavi düşünür kendini bir mozayık gibi

Cenneti de gördüm cehennemi de

dördüncü gece sokakta kaldık

Ne yapalım bol şarabımız var ya,

-Üç parmakla bira bardağını

çiçekleri kokmak ırmakları akmak

dutları ve karpuzları kavruk

Biraz yağmur kimseyi incitmez.

Deniz yavaş yavaş siyah bir kabuk bağlar

İkimiz de aynı şeyi düşünüyoruz belki

Sevdim olmadı -yandım olmadı-taptım olmadı

soluğunu ağartırdı bir altın damlanın

Baktıkça düş kurarlar, mutlu olurlar.

Binlerce yıl iki insandan çok azı

Mutluluk estirsin güneş doğarken

Merdivenleri indim - çok yavaş indim-

Vazgeçme hissedilir biraz da sıcaklığını kat

Öylesine Sevmiştim

Seni sevdiğimi göreceksin sevmediğim zaman,

Ellerin niçin konuşur,

Küllerim kaplardı tüm evreni

Ne verdin destanlar yazdığın aşka?

sensiz boynu bükük, çaresiz, sefil...

Sis, duman, pus gibi yüzler

rengini, gözlerinde kaybolan bilir

Arzulanan zenginlik, at kumaş ve ziyafet

Bunu anlattılar hep, yani yiten bir aşkı

Bir bakışta

kalır geriye ne o adamla kadın!

Bu andan o ana olanca.

Bir nefes üflemen için yeryüzü bataklığında sazdık

Tut ki ben yoğum artık yeryüzünde

mehtabı arayan karanlıklarda

O cılgada narin ayak izlerin var

Bir yanda parçalanmış teknem durur,

Kendimi kendime sunarken.)

Bir sevişmek gelmiş bir daha gitmemişti

<i><u>Bulutlar geldi altında durduk</u></i>

Aşk geniş bir eşitsizlik uzaklaştıkça anladım

Bu şimdi elsiz ayaksız gibi duran gece

bilinen herşeyi ve önem sırasını değiştiriveriyor.

Oysa baştan beri biliyordum; sen. seni sevmeyenleri seversin. Tıpkı benim

Ama bir devrimciyi haklı kılan

hayır kimse ağlamıyor ağlamıyor ağlamıyor

Yusuf'u insanların dünyasında

sonradan hatırlıyorum bunları. meğer teslim olmakmış

Bu şiire girmeden önce

yaşayanlar unutmadı geçen kışı

Mavi bir gökyüzümüz olsun

Sana tahtadan bir şeyler oymalıyım yine:

Bir elim seni çizecek bütün pencerelere

alabildim. en yoksul kafiyesi oldum çağımın.

Sevebildiğim kadar insanım ben

sularıma gölgen..

"İskender Bey dayımdır"

Üşüdügün, başını omzuma koyduğun, sonra elele

Ben seni severim ve rabbim buna razı olur

Kulağımda çınlayan

bir şarkıyım

kazandım nefretini fahişelerin

Sev, öp, yitir beni

Ağaçların yaprak yaprak gökyüzüne uzanmış arzusu adına

bazı yasak kitapların verdiği dinç duygular

Sabah olsun, giderim, sen kalırsın

Uyandın ve ben bittim

Toprak gibi güzel,

bütün yeryüzü ayağımın altından çekilecekti

şoförün sesiyle birlikte

ve kağıtların iki boyutlu ülkesinde yitirdiler yapraklarını

Kaldığımız Yerden

yalnızlık düşen bir bardak sesidir

Bir adam paramparça bir çift göz için

Birden uyanıyorum,

Yitirilmiş duygulara bir göz atma yaklaşımı belki

Bir akşam aşılmaz kaygılar

şafaklar yazacaktır kimliğini

Ey hüzünlü ruhum.

Bir dağbaşı yalnızlığı yaşıyorum yeniden.,

Kaç gündür adını düşünüyorum

16.02.2021

Delirecek miyim neyim

Buz tutmayan suya da öyle

fakat asla ümitsizliği değil.

Allahsızım

Emmimin sözleri tümüyle yalan

Mahur Beste

<u>her yerde bırakıp gittin beni gözlerinle</u>

çok az

Ve mekanlar tabi. Zamanın durduğu, gidildikçe hep o anları yaşatan ve dayanmak zor olduğundan mecburen uzak durulan ama bir şekilde hep etrafında dolaşılan mekanlar. Oralarda oldukça acı veren, ama çok uzak oldukça da her şeyin tamamen yitirilmesi demek gibi bir şey olacak olan yerler.. Çocukluğunu, sevdiklerini, hayallerini, duygularını Perec ve Oğuz Atay eşliğinde en sevdiğine servis ettiğin teras barı, onu beklerken her dakikanın bir saatte geçtiği cafe, yıllarca şehrin gürültüsünden kaçıp kafa dinlemek için gittiğin ve artık bambaşka bir şey demek olan kenardaki park ve onun yukarıdan dördüncü aşağıdan üçüncü bankı, dünyanın en güzel uykusuzluğunun yaşandığı kuşetli istanbul treni, hangisinin gerçek olduğu konusunda türlü münakaşalara girdikten sonra karar verilip girilen ve yemek gelir gelmez çakma olduğu anlaşılan sultanahmet köftecisi, son anda koşarak yetişilen ve 360 derece dönerken bile yüzündeki gülümsemeyi silemeyen lunaparktaki ölümcül makine, sinema tarihinin en rezil filminin büyük bir keyifle izlendiği sinema salonu, İstasyonun yanındaki trene binmeden son trenden inince ilk sigaranın birlikte içildiği çiçekli ağaçlı taşa oturmalı dış bahçe, binbir nazla geçilen üst geçit , tavla oynanılan ve yenilince mahsustan küsmecilik oynanan çay evi, v. s... Ve odam tabi, odamız.. O kadar çoklar ki. Ama hepsinin yaşattığı duygu ortak. Hem en güzel anları oralarda yaşamış olmanın hatırlanmasıyla yüzde beliren tebessüm hem de o anları yitirmiş olma ve bir daha yaşayamama ihtimalinin verdiği acı. Tebessüm ve acı sadece anlar ve mekanlar birlikte hatırlanınca bu kadar yakışıyorlar birbirlerine. Keşke mümkün olsa da eşya gibi mekanları ve anları da bir odaya toplayabilsek. O zaman büyü yapmak daha kolay olurdu belki..

kimseden ülfetsiz geldim

Anne babam nerde

Hayretle bakıyorum kedinin gözlerindeki çapağa,

O çılgın kokuların tükendiği zamandır..

Yıldızlar dökülür sonsuza içimizden.

hep fokurdak ve pörtlek kalacağım kalp içinde

beni benden koparan "eyvah" mıdır gözlerin

Varmak için o sevgiyle açılmış kollara

Dokunduğun küçük bir nakış da ben olsaydım.

Bunu söyle ve fakat

Matilde'ye Sone

Götüren sihirli araba

Sen, sevgiden şımaran çocuk,

bekle beni anne

Kim bu çaresiz adam

İnsanlar arasında kalsaydı eğer

tutuşturmak istedim beni böyle umarsız

Bitsin Seninle

Bir sikkenin ilk basıldığı günü hatırlıyorum

bir yel değirmeninin yıpranmış kanatları altında

çırpıntı gözlerini

çıplak geldim

Onulmazlığımızdan büyük yapılar kurduk

nerde aykırı mavzerler

gözlerin bir ayrılığın en kesici nedeni

tutsak bir kuşum vazgeç benden

Sularım dipsiz denizim kıyısız

Küçük oyuncaklar gibi oynarsınız onlarla, isterseniz kırıp atabilirsiniz, isterseniz bir biblo gibi odanızın bir köşesine koyabilirsiniz.

Çokta koymadı bu bana

Gitmek

su kirlenir

Güzel günler zorlu duraklardan geçer sevdiğim.

deniz en güzel aşkken ayışığına

ateş yakalım, çikolata eritelim

bütün devrimcilerin çektikleri

Ben kötüyüm

başkasının sevinci

Biz Sakaltutandan inerken sabağnan

unutulmuş bir uçurumu emzirirken.

Bir çocuk başı gibi düşüyor uykulara dünya

içime, soluşundan sonra koyu renklerin

Kırık dökük izleriyle hayatın.

nerelerde kıraçlaşır

annem döndü bana bir baktı o bakışı görmeliydiniz

Seni öldürürler

Uzanıp tutsam diyorum incecik ellerinden

İki lamba gibiyiz iki ayrı yerinden

Sensiz geçen zamanı belli yaşamamışım

Düşmanlık içimizde; dostluklar yaban düştü,

büyükleri sayarım küçükleri severim

Dağ gibi otururlar evlerinde

yedi bin yıldan kalma kandil,

Yusuf, bir kakül türküsüdür

Kalbiyin istasyonunda durmaz mı

Dışarıda ölürler mi sence

yırtıldım

bin türlü makam geçmiştir derim

Mütemmim cüz olamadım hiçbir aşka Pollyanna

Şimdi gurbette bırakıp

inadına kök salmak lazım.

Nasıl terk edildim, nasıl atıldım;

her yer bulaştı üstüme.

Uzun sürebilir, kötü şeyler olabilir

Aynı mekanlarda aynı yiyecekleri yemek.

gelirsede bilinir nerden ve nasıl

Nede elveda diyebilecek kadar

Sis ve intihar çöküyor bütün birahanelere

Soyguncu bir aşk bu,

Pasinlerde Ali Efendinin hanında

çok zayıf

Herifleri hastaneye kadar kovaladı!

İnsan ayağı değmemiş ormanlarda

Bir kaçağa çay sunan Kürt kadınlarının

Bir kemiklerinin sertliğini aldım

artık o kadını üstüne alınamazsın.

bir çifte vav yokuşundan aşağı

Mırıldandığımız şeyler

Unutulmuş bir oyuncak, eski bir çerçeve gibi, hani,

Ürperiyordu anılar sandığımız orman

yıkanmış aydınlığıyla

27.09.2018

otelleri bomboş bulmasam

kırk yıllık beton, çayır çimen şimdi

Gördüm denizin üzerinde parlarken Elsa'nın

Hangi medar şehrine, bir akşam vakti.

göçüp giden bu kuşlar..

<i>?</i>

gövdeni, o köpük danteli unut.

Uğultulu bir sarhoşluk içinde, yıllar için

güneşin karşısında;

o gece anlamıştım: her yerinden yüreği

benim en sağlam ve dağınık ellerim.

şimdi ölüm bile yetmiyor

ben de yoktum

bir büyükşehir, bir saatli meydan bir de takvimli saat

Bir umuttun bir misillemeydin yalnızlığa

Seziyorum an, tarihin yapraklarından benim payıma düşendir

zamanın ve

böyle çıktıkça dünyadaki yerimden

Ve eriyen cevher

Çok ta kulak asmadım

Her zaman böyle, yağmur bulutundan beter.

korkuyorum hızlı ve yavaş zamandan korkuyorum senden

Üzerinden Sevişmek

iki bomba gibi taşıyorum koltuğumdaki bir çift somunu

mezara çekmekse beni maksadın

Her biri bin yerinde

Çatı katlarında bodrum katlarında

Yine de her geçen gün

bütün mumları söndürüyor öfkelerimiz, bütün sözleri korkutuyoruz.

Benim de dileklerim vardı

bir odada

"Belde-i Tayyibe"yi fetheden padişahın

ey en masum arzularımı gizleyen oda

Ölü şairlerin imgelerinden kalma

bulgulu, korkunç ve utançla.

Seninle olmanın en mutlu yanı ne biliyor musun?

Ne olur bir gün beni

gene de mağrur ve dimdik

Gitgide artar kalbinin vuruşları

köprüler yıkıldı artik kendimleyim

Ne kadarınız gerçek sizin,

Demedim mi bu ürperten sıcaklık

Omayra

Barut kokusunu severim

sussun yatakların fısıltısı

ayrılık bunu farketmeyişindi senin

gün batımı bulutlarmış

Gönlünde sevdayı sezemiyorum

ikimizi de aşar, o kapının ardındaki masal

Sonsuz mutluluğun penceresini

Çok eski bir gökyüzüyle birlikte

Aynalarda her sabah her sabah

Telefondan giriyorum karışık gösteriyor :) tam çözemedimde ama şiir paylaşmak istedim bende :)

Bir lahza bahtiyar olayım derken,

sonsuzun sessizliğiyle

Tahta perdeden öteye geçti.

15.11.2020

ısınmış taşlar olur yazları geceleyin

Artık isterlerse adımı

canımdaki cıva ısındı ısınacağı kadar, çatlatacak kalbimi artık

giyerim lacivert geceden gömleğimi

Ve unutulmuş bir duvarda, kendi kapısı...

Ezberimizdeki o kısık ıslık sesiyle

- Ayaklarını bir sandalyeye dayayıp-

ne sen, ne ben, ne şu mai deniz

dinlemiyorlar şarkısını oy

tahta pervazlara takılı kalmış çınar gölgelerini kanattığı

ellerini tuttuğumda ellerimin titrediğini,

Bir şey varsa bekleyen

Nasıl yandım ben bu yıldızlarla

bir oyuna kalkarız sıkılmış yumruklarla

dudaklarımız

Enginar aldım "süper enginarlar" diye bağıran adamdan

Seni, cihanların aziz meyvası.

Döner ve dolaşır, yükselir ve buharlaşır

bir bardak birada yeni bir deniz

<i>Yürürlükten kalkmış günler üzerinden</i>

suların emzirdiği muamma bir çocuğu

kavrulmuş bir karıncanın sağ salim

O inceliğin işgalindeyim

Konvoylar geçiyor meşelikler arasından

Acaba herkes sürekli şeytanla pazarlık mı ediyor, sürekli satılıyor mu ruhlar, satmayanlar fiyatı beğenmeyenler mi yalnızca, yoksa korkaklar mı ya da çok cesur olanlar mı?

Ah güzel Ahmet abim benim

Vurmuş sonrasız nasıl en güzel sulara

yoksa evlat diye,

Hafta sonları birer blucin

Evler'den birindeyim, dışarda kar yağıyor

Ama kim? Ben miyim burda bir esrime mi

06.10.2018

Neye yaradı bunca yakınlığım

Tayyare pulları getirdim sana evden kaçışlarımı

Bunun yazısı var

Kurtardı gemisini bu siste birileri

çok gittik. dere tepe düz gitmiş bile

Göğsümde yoğunlaşan sıkıntı

Rahat etti dişleri.

Ben bu şiiri susarak yazdım dudaklarım kupkuru

Ben şimdilerde her şeyi sana bağlıyorum iyi mi

kalbim bir telgraf çek kendi kendine

O dirildi O dirildi diye birden çalkalanan sokaklar

Bir ağır hasta ölmeyi

Ay, verimli bir sarmaşık gibi titreyerek pencereme dolanıyor

bir tek meyve veren dalı kesmeli

İçimde yalnız ve yapraksız

Nefisler hep savaşdadır

Ey sarhoş akşamlarımın biricik tesellisi

Bir gün sokakta rastlasam, ellerini

her aşalığı yiyip yutan köhne ağızlar!

boynumdaki yorgun damarların mavisine

Şimdi gidiyorsun, git

bir karınca türküsünden daha hafif olacak sesim

kıyıya kimbilir kimin bıraktığı

Bırak diyorum kapatma gözlerimi.

Günleri sayarım, geceler iner,

Yüreğim seninle yaylalar kadar serin

Canını koydu yola

İşte onu koydu

Sevgilim, Bir Günün

Aşk Şiiri

Al ki

yeni bir ejderha oluvermek buzul çağında

adamdan içerli kuşlar ağlasın

Karanlığında nur, yeniden doğuş...

beynim her sabah devrimcinin beyniydi

kömür yüklü mavnayla

yaktım belgeleri

Bir türkü yolları sılaya bağlar,

tenimdeki tuzu kırdım

bakınca bir tuhaf oluyorum dünyaya ve ona giydirdiğim bütün bu renkli zarlara

partimden koparmağa yeltendiler beni

elbise dolap bana mısın demedin

nasıl öldü diye sorarsak sanırım

söylerken soluk alsam adını. Ah, yaşamak, yıl bir

Uyanmış olmalısın.

Artık narin ayakları çiziklerle dolu

Şişesi is bağlamış bir lambanın ışığı

Senelerce, senelerce evveldi;

İçin izyanla doluyor, kahroluyorsun

Israrlı pazarlamacıya,

Bir kokusu var bütün çiçeklere değişmem.

Gönül verip türkü söylemek yar üstüne;

Bir gözüm denizlerde

duymuyor sesini martıların ve denizin

<u><i>bütün şarkılar saçlarını söylemedi </i></u>

Yükseldikçe çatallanan alkol sabahı sesim

yalnızlığımdan yalnızlığım yalnız

giriverir o yanılmaz tarihçinin yaprağına

Çaresiz direniyorum bu dönüm noktalarında kimse

Koşaradım

diyorum

Yeni çağ çağırsa seni

bize geçmişten geçen

Biraz oynatsan bileklerini

Güz bahçemde açılmış o son çiçeğim benim!

ellerini tutabilsem pia'nın

Tanrılar karşısında, doğa doğrultusunda

Direnç Çiceği

ziyan eden de bendim hem de hiç sıkılmadan.

Bekleyin, bekleyin geliyorum!

Yağmur, seninle biter susuzluğu evrenin,

Parıldayan ışıklarımın yüreğini parça parça edince onlar

Kötülükten, günahtan arınır yürekleri

annem de allahı çok sever

Sevgice bir tutku, aşkımsı bir yakınlık

Park bekçilerinin bile bıktığı biri olarak.

Protez bacaklar taktılar ruhuma ince ve beyaz

Uğurböcekleriyle parmak uçlarında

Konarak pervazlarına gülüşlerinin

Yüzün bir kır çiçeği gibi usulca söner

yok. yangınlara kızanları sildim kareli defterimden

Yokluğun,

demek gökten ağsa bile tohum yürekten düşecekmiş

tekrar loş yalnızlıkların en dibindeyim

ince doğranmış bir dilim pastırmayı

kapımı çalmanı istiyorum hepsi bu kadar

Neden iyilik melekleri bize huzuru, kötülük melekleri mutluluğu sunuyor?

ne Sadri Alışık.

Sokaklar gittikçe katı bizim adımlarımıza

el tutuşmuş çocuklar ki o zaman

<u>ben uzaktan severim</u>

Erdemin güçlendirdi benim görev duygumu;

Yalnız sensin gölgesiz,

anılar devşir yüzümden

Bardaktan boşanır gibi

Bir kadını tanımaya soyunmak zor ama keyifli bir yolculuğa çıkmaktır. Dört mevsimi bir yürekte buluşturur, bu yüzden de sürekli şaşırtırlar.

Aşk adına sesimi sürdüm namlulara

Bugün de ince, bugün de kırıldı kırılacak

İçimizdeki binbir düşünce

ve acı bir gülümsemeyle yaşıyorlar eski günleri

tükenmemiş deniziyle

Değdiğim kalp uğuldar.

İtme beni

(tarlakuşu korkmaz ki korkuluktan

düşlerim esrsrınla çoğalan pervanedir

İçimde bir kere görsen güzelliğini

karakalem çalışması bir deniz

Rüyalarında bir görünür bir kaybolur ormanlar.

bir parçasını ele geçirdiğim

Bu nasıl insanlıkmış, bu nasıl arkadaşlıkmış, bu nasıl vefaymış

Etekleri yaz bahçesi bir kadın

kalbim benden hatırlısın bilgeler arasında

Bir şat geçiyor,

Gidip dönelim

Dağ rüzgarlarının serinliğince

Mektuplarıyla yetinirim artık

nakış nakış, körpe kız ellerinde.

Kirazlar kirazlar

Sokulduğunda

seni ne tanıdığım günleri hatırlarım

tapınak bildim

Seziyorum zaman geçip gitti artık

Hani o alnına kader değmiş

vardı.

Açıl susam açıl! Açıldı kapı;

Barış çağı altın çağ

Kalbim

"İyi şeyler olsun artık hayatımızda" dedi geçenlerde Burcu

otlarla yeşerdik, güllerle sarardık

Ben Aşk Adamıyım

Sanırım lirik sözcüğü en çok yüzüne yakışıyordu

ben sensizliği yalnızlık sanmıştım her keresinde.

Ne yalanlarda var, ne hakikatta,

o tuzluğu sever limonsuz ruhuna dökmek için

Bu afyon ruhu gibi baygın mahalleden

Bir sır ki bu, ölsen bile açamazsın...

ırmakları deniz boğuyor, denizi toprak

Sevda duvarını aştım, sendeki bu tılsım neydi?

Ben böyle canlı saç görmedim ömrümde

Çiçekler, çiçekler, su verdim bu sabah çiçeklere

Şeytanın bile veremeyeceğinin peşindedir onlar.

Bir yaz sabahında balkondan nasıl bakarsa

bulutları severmişim meğer

Baktıkça?

Artık ifadem alınmalı.

Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,

iki kişilik bir sal yapıp kuytuda

gözbebeklerimde gezegenler gibi dönen yalnızlığımdan

Bir gün bana mezar olacak yerin..

senin kara gecen paslı benim çocuğum ölü

<u>Üşüyorum, kapama gözlerini</u>

sahip çıkamadığın kadına hesap da soramazsın.

Ne kaldı, ne kaldı son güzden geriye

Vedalaşmalar ve bir parça huzur, yol üstü lokantalarında çorbayla geçiştirilmiş öğünler

seni bir gün en yakının ele verirse eğer,

geride

Ne kabaran bahar toprağında güneş

Birgün nasılsa ve hiç olmadık bir anda alınıp kopartılmadan, kendi

Ben sevgilim gibi seveyim

akşamdan kalma bir yabancıyım

İçerinde temiz bir zerre asla bulamazsın.

bir zaman rüzgarda

Kızda çözdü bütün bağlarını kadim alemin

tropikal yaprakların, ayın

Bazen belirip -sisler arasında- durup bakıyor bana

Terli ellerinin tuttuğu çakı kanatmıyor parmaklarını.

Yine bir geçitteyim, yeniden bir liman şehri bura

olacağına... Bu dünyada anne, baba, kardeşler, bir sofrada lekesiz bir mutluluk

ses tellerinden bir milleti millet yapan sözler almaya

Hayattır haresi közü

Ve herkes söverdi ona.

Tabiat kadar gerçek

Bizim hiç anlayamayacağımız bir şeyi

En pembe çocuk düşlerini

ölüm kovalarken bedenimi ruhum bir güzelliğin yansımasını aşk diye giydiriyor hüznümün aynasına

Ağaçların yaprakları dökülmeğe başladı

Hangi akıl? Bunalım danıştı

şehrimi sensizliğime kurdum

posta arabalarından söz et bana

Bırak yürüsün

Başını rüzgarların sesine

Yaşamaksa bir ışık cümbüşüdür,

Ruh baldır beden zehir

Kan içinde bir kartal gibi,

25.11.2018

Hep böyle

Zamanı durdurmak ister misiniz?

Yetim bir çocuk durmadan azarlanır içinde

Cinlerin çabaları

ertelenen bir konferans

İkide bir elini başına götürüp

Zamanla ilgili bütün atasözleri gündeme gelir yeniden.

Annem çok sevinmelerin kadınıydı.

İki sigaram kaldı bu gece için

Islık çalıp şarkılar uydurmak kendi kendine

yaşanmamışsa

bugünlerden geriye,

güç bela kurduğum cümle işte bu;

Yokum diyor

Kabul eder misiniz bu şair, hasta kalbi,

öylece uyur, yağmur çiseler

Ey kubbeler, ey şanlı dilek evleri;

Yok işte sana bir şey

Geçiyordu araba yola benzer bir sudan.

evimiz... Yıllarca uzaklara, cok uzaklara gitmek isteyip, bir türlü gidemeyenlerin

Küllerini bile savurmadım

Bense hapisim, çıkamam bu buluttan

Şu son dönemecini de aşınca gecenin

dönüp baksan Şeddad'ı indirecek kıyamet!

Ne zaman yağmur yağsa

Yaklaş bana

Koltuğumun altında eski bir kitap diye götürmek istediğim

şarabın yanısıra felekte bir cumartesi

kuşlardan kalma bir boşluk

Eline cebi değecek.

Kaybolup giderdi herbiri, karşılaştılar mı bir yerde şiirle

Yastığını okşadım, kokladım

Huzur işte, Aksaray Kristal?de, Yıldız?da bir film süresi babasıyla oturabilmesi çocuğun

Bu kurtlar sofrasında belki zor

Dedi:

Bu pazar sabahı tam böyle bir şey

Kayısı ağaçları arasından

Seni her özlediğimde bir tanem,

Bana iyilik edenlerin yüzüne tükürdüm

Yalnızca türkülerde

adımlarındır kimi zaman.

Siyah Gözlerine Beni De Götür

Temmuz

Senin bakışından belli

Kabil'in ruhunu kan eyleyendir gözlerin

gün olurda ayrılık yumağı çözülürmü

Bense hiç düşünmedim, zaten param yoktu.

ve geçip giden o şen anlara yemin olsun ki

<u>insan</u>

İki ömrü kol kola yaşadım ben;

Biliyor musun bir şey oluyor burada. Garip bir şey.

Ayrılık lafları etme sevgilim

yüzü sonbahar hüznü güneşe benziyordu gülüşü birden bire geldi beklemiyordum

aşklar hangi denizden kopup gelir?

Bulanık, huysuz

Hangi yayla serin, nerde bühtan yok,

bazı çirkin adamların

Yine göç kendiliğindendi,

Bahçeye diktiği üç beş karanfil...

Çağırmadım ki 'kendimi

cennetten damıtılmış

Dipsizlik gölünde, inciler benim.

Konuşmak bizi çıkılmaz bir sokağa götürürdü

Yüz yıldır bekliyor beni

Saygı duruşunda bilmediğim insanlar

kimi gençken öldürür sevdiğini

Bütün sevdiklerin terkedip gitti,

ona benzer bir akışın hızına denir

esti mi rüzgar bir değil milyonlar için esmeli

Sabahlara kadar beyaz ve kirpikli

bilmezsin bir garip olurum şiirden

gecenin anlamı tıkansın diye ıslık çalar

yetim insan topağın vicdanıyla doyardı...

Bir meydan sazı gibi konuşuyordu

Yol boyunca insanların

Hatırlamak için harcadığımızdan daha fazlasını unutmak için harcıyoruz.

Ama bu haksızlık. Öylece çekip gitmek bu kadar kolay olmamalı. Gücünü yalnızlığından alan ve yalnızlığa alışkanlığını yıllar süren bir çabayla benimseyen birinin hayatına girip, onu kapandığı ve artık şikayet etmediği mağarasından çıkartıp hiç alışık olmadığı bir oyunun ortasında tek başına bırakıvermek. İnsafsızlık. Tamam insan kızar, küser, kavga eder, yanlış bir şey varsa yapanın burnundan getirir. Ama böyle basıp gitmek neyin nesi, insaf. Tamam artık aramaz seni diyerek telefonun sesini kısıp elinin eremeyeceği bir yere koyarken bile on dakikada bir telefonu kontrol etmek ve kendi kendine ben aslında saate bakıyorum kimseden telefon beklediğim yok diyerek yürek burkan yalanlar söylemek; iyi oldu zaten yürümeyeceği belliydi eninde sonunda bitecekti türünden avuntularla uykuya dalıp sonra sıçrayarak uyanmak ve bu zavallı avuntunun aslında seni hiç rahatlatmadığını farketmek; artık hiç işine yaramayacağını bilmene rağmen acı bir alışkanlıkla ve tükenmeyen alışkanlıktan da acı bir umutla 3900 dan 5000 sms almak; bin kere bilmene rağmen artık seni ilgilendirmediğini, kendini kendinden gizli acaba bu saatte o ne yapıyordur diye düşünürken yakalamak; geçen ay bu saatlerde şuradaydık, şu saatte şunları konuşuyorduk, eğer böyle olmasayadı şu gün şunları yapacaktık muhasebesine obsesifce takılıp kalmak; birlikte dinlediğiniz şarkılardan kaçmaya çalışırken mırıldandığını utanarak farkedip yarıda kesmek ama kafanın içinde şarkının devam etmesine engel olamamak; ikinizinde sevdiği yazarların kitaplarını kitaplığın en görünmez yerlerine sokuşturup, göz ucuyla yerlerinde olup olmadığını hızlıca kontrol etmek; nefret etmek için yüzlerce bahane üretip her birine tutundum zannedip bir süre rahatlamak ve sonra hiçbir işe yaramadığını süratle farkedip eskisinden daha beter kahrolmak; ve özlemek.. Hep özlemek; uyurken özlemek, uyanır uyanmaz özlemek, bir şeylerle uğraşmaya çalışıp bir süreliğine unutur gibi olduğunda farketmeden özlemek, hiçbir şey yapmadığın zamanlarda özellikle gece yarısından sonra ibadet eder gibi özlemek, yüzünü görsem bir kere, başkasıyla konuşurken bile olsa sesini duysam yetecek bana dedirtecek kadar özlemek. Özlemenin her çeşidini ezberler gibi özlemek. Yok, olmaz böyle, haksızlık bu..

Mavi asfaltlara çökmüş

Ki o zaman aşktır tek bilici

içimde biber gibi bir kahır

gibi konuşanlara sevdalanacağız...

Ağıtlarla taşınan bu yük nedir

Artık ne kavganın tadı

Gözlerinizi bağışlayacak "öbür" gözleri aramıyor musunuz?

O öksüz göl hızla derinleşir

Işıklar yanardı evlerde,

Kızlar göğüslerini

Sonra saçların, omuzların Elagözlüm

ya topla yaralı kırlangıçları

geceyarıları

Bir ses sesini öpse

O da ne?

Anlarsın ölüler niçin yaşarmış

Salıncaklar mı yok sana?

Yazabilirim örneğin; "Gece yıldızla dolu

Mırıldanmalar

Para etmez kendimizi avutmak için bulduğumuz numaralar

kışa girer gibi çirkin

Böyle suskunluklara da lanet olsun

Ayaklarının altında titreyen yeryüzü?

aykırım fizikötem doğaüstüm yanlışlığım

Ne anlatabilirdi ki zeytin ağaçları, küstüm gölgelerine

Kemana veda

Bir yanda esaslı kederler içinde gençliğimiz

Çalgıcısını da yanında gezdirirdi Konya'da Şems ki

olduğun yerde kal kımıldama!

Ben seni seviyorum tüm kızmalarına inat

bebesi misketlerini zorla almaya çalışırsa.

Bu bir türkü:-

Bir Doğum Günü İçin

Dahası onlar da bilirler.

doğduğumuzda milyonlarca dakika veriliyor elimize.

bir boş söz, bir kesik çığlık,

İzlerini çizdiği zaman ansızın gidişin,

- İlhan Berk'tir

Gece hep süzüldü yukarıdan lakayt kehkeşan

Ey mor akşam, dudaklarım gibi moraran.

Oysa ezberleyecek hiç vakit

Kuşcağız kondu bu sefer karyola demirine

düşmüyor bir gün olsun

Eylim eylim salınan yosunlar

kendisine bir soru soruyor.

bağlanmak. Uzaklara cok uzaklara gitmek isteyenleri engellemekti.

Ancak anlayabildi kendi başına neler geldiğini.

gönlüm gibi zengin

Düşlerle saldırıp anılarla vurarak

ellerin ve omuz başlarının

Ben sana mecburum bilemezsin.

Oysa;

kendi imalatımız küfeler.

Kulaklarımız alışmıştı tıpırtısına yağmurun

bu şiirde iki göz var

Bir morlukta alabora oldu gök

alışkın değildir ayrılıklara

serin ve sevişli bir ırmağa girilir

günahlı bir gölgenin serinliğinde

ve basma perdelerden lanet bize.

bir haz, bir tat, bir keyif

Sevgilim, canım mendilim.

gözkapaklarına bürünmüş adam

Özlemek,

Sen: 'Ben'sin, gel gör ki ben 'sen' değilim

Çölde bir yolcu gibi yalnızlığım içinde

Beyaz kılıçla yürüyen aşka...

Ah derdi sonra,

Gelip konuşurum seninle.

birbirimize baktığımızda

Yalan söylüyorum

Bu benim ilk aldanışım değil,

Birini yaşattım! Yaşatıyorum da hala

Canlı ve güzelsin

bir düş olurdu ayrılığımız, anılarda kalan.

<i>Alışa alışa böyle,</i>

Hep seni düşün

Her kaybettiğinde kazanan yanlarını sevdim

Ölümden acıydım, ölümden beterdim

Ama kimdi adını bir kadına ödünç verip

Yoksa ruhunuzu hiç bir bedel karşılığında satmaz mısınız, sakin bedeninizin içindeki sakin ruhunuzla, hiçbir değiş tokuşa razı gelmeden mi sürdürmek istersiniz ömrünüzü?

sana azgın uydular,

Herkes beni aldattı gitti,

Bitti mi?

Melul mahzun dolaşmazdım akşam karanlığında,

Saati mi şaşırdı bu hıyar?

Tuzladan kaptılarla inerken şehre

Kimin kokusu saklanır...

Elinde bütün kapıların anahtarı,

Gittikçe yoğunlaşan bu yaşlı

Korkusuzluk denizlerinde yüzdüren nedir?

diye örtünmedin üstüme

Yükselişine bak körfezdeki dağların üstünde uyuyan hasretin,

Gür ve çoşkun bir günışığı dadanmış pencereye

buzdan sonra bilmek yumruk mezesini

Göl olma, gölet olma, baraj olma

Dünya İşleri

İş başında şunun bunun esiri,

saçlarını parmaklarıyla taradığı zamanlar

korkma yavrum

İncecik bir mum yakıyorum.

Selam! Sonsuzluklara, hasretli gönüllerden,

Yüreğimin ölü topraklarına.

ne de bu yörenin halkı kalır

gözlerin ki, gece donanmasıdır

Şivekar bizden biri

Koro Her Zaman Haklıdır

Konuksunuz bu dünyada

Bir akşam alacasında

unutmuş eldiven takmayı mahmuzlu gece.

Düğün çağrımızda o gün-

aya bakan sundurmalarda çatlak topuklu annelerimiz,

Günlerdir karanlık deliklerde

Madeni arzuların ardında seyre daldım,

Hangi harfin başını bekliyor şimdi melek

eve dönmesine gerekçe

ayartılmaya uygun o çok baygın yerlerim

bizim burda, içerde, birbirini vurdu millet

Ben hergün yanıyorum sensizligin ateşinde. Kim bilir daha ne kadar dayanır yüreğim sensiz günlere.

Semtinize uğramayacak.

ikimiz aynı okula gitmişiz çocukken

el kol oynatışından söylenmeyen sözlerden

kendinizi bir yerlerde terkedip de gitmek

Sarı deftere tuttuğum bir günlük

Patlatalım bombaları

Tanrı?nın arkasına saklansam.

Ne Sen Kalırsın Ne hüzün

Nazlı buğday başakları, dua, bekleyiş

Geçtim

hatırlar mısın

uyku boşlukmuş uyanıklık ateş

yanılmış bir saygı ve bir hüzün eğrisi olarak ilişkilerin gergefinde,

Yalnız Galata

Boy verdiğin aynaları istemeyerek

hep aynı sözleri, aynı sesleri duymaktan. belirsizlik güzeldir, de

burgu burgu içime boşalttığın

Gavura kızıp da oruç bozulmaz

her şeyin bir ses tonuna evrildiği

Darmadağın kadınların, darmadağın ettiği erkekler gibi

En güzel tarafı imkansızlığın

Ayakkabım boyalı değil

mahalle savaşları çıkarır

rüyada bana görünenler olmasa

Ortaokullu kızlar

Issız dağların karlı ağzında donmuş bir yolcu derinlere kayıyor

safir göz görünmüyor yargıca

Senin adını yazacaklar diye birleştiremem,

Ve sonraları

Kardeşim, yoldaşım, arkadaşım ol,

Git de şen şakrak geçen günlerime gün ekle,

Kalacak tüm izlerin hayatımda.

jogging saunaya başlamak gerekirmiş

<i>günlerim neye benzerdi, ya ömrüm?</i>

ve birisi yaşar.

pansuman yapıyor salı!

Toplayın yüzümüzü görelim

Çile

Bir yüzün suçsuz zemininde

Sakladım günahını sevabını içimde

Gülün üstüne

olsa da çalmayacak

Akıp giden zamana göz kırpan yorgun yıldızlar gibiyiz.

Kesilmiş

Haber bültenlerini izledim

ey acılar gardiyanı, ey güz gündüzleri.

Yıldızlar, büyülü ülke, adımı unutturan

adam, şarkısını söyler ve çeker gider

Silinebilir kuraklığın bütün izleri

Bir yanım çocuk parkı çığlık çığlığa

Sırasında hazırdın onarmaya

ve dövüşebilmek o güzellik uğruna.

Böyle ah demeyi beli bükük bir ahlat ağacından öğrendim.

o ateş gecesinin kızıl oklu şafağında

En çok baba yokluğunun hüsranıyla kızıyormuş zaman ayrılığın yarasını!

çünkü fena kırmızıdır

taşıdım durdum acıyı küçültüp

İnci Dakikaları

dizlerine uzanıp sevdam dediğimi,

sen beyaz bir kadınsın

dilimizde akşamdan kalma bir küfür

Niçin bir şey beklemiyorsun,

Yazın Bittiği

çiçeklenmenin ve yeşermenin sonsuz seherine götürecek.

yüzükoyun geliyor sana kentin

kıvılcım düşürdü sulara gonca

yorgun argın

Çay bardağında

O günden beri Sevinç yerinde durmaz

Gülüyorsun, gül ya neden gülmeyeceksin

İki kere iki dört elde var Ayten

Liseli bir kız iken saçlarında rüzgarlar

<u>indiriyorsun kirpiğini upuzun bir güz.</u>

Dört İncil'den Yuhanna'yı

29.04.2020

Varlığını istemediğim tüm eksik yanları

Ve faşizme karşı, zulme, zorbalığa

Bütün dağ gölleri ışırken pul pul.

Titrersem namerdim...

öyküler hep yarım, gitmelerse aynı

başını dayamış omuzlarıma

Bak bir dalı, bir örtüyü, bir denizi tutan ellerime

Geceler boyu yolumu arardım zor ve aşılmaz tepelerde.

Sülalesi Kandilli yoğurtçunun mekanında...

geceler...

Kırılır da bir gün tüm dişliler

Ama bir kere sürseydim gözlerimi gözlerine yeniden

Poşetin tamamını beş bardak suya boşaltınca,

gönlümün en ateşli duasıydı o akşam..

Bir tufan olsaydı şimdi, o tufan.

korkuyu mu bekliyor o nöbetçi

o faili meçhul cinayetlerden

Herkes Öldürür Sevdiğini

yüzlerce, binlerce küçük adacıktan oluşan hayatın parçalarını birbirine

akşamüstü bir kadına sunulan

ölü tersane işçisi

Cinler geniş kanatlarıyla alaca gökten süzülüp

Sensiz gecelerde sana söyleyemediklerimi yıldızlara aya anlatma

Yapraklarım yok artık kuşlarım yok

Adları şuramıza işlemektedir

Ve hala başım

Ve sen gülünce açan güller.

ısrara gerek var deyip durdu şehvetim

Sormaya gelmez gün boyu yaptıkları

Gözlerinde başlardı gece

İri kuşlar şekline girip havalanırlar

Kimden başlasan eksik kalacak, eksik kalacak bir çizgi film kahramanı

07.09.2019

Sevdiğin kadar sevilirsin

gündemin dışında.

ve nelere maruz kalıp, senden gittiğimi...

anlatır haftalarca

fly Pan-Am

Al, yeniden yarat beni, ayıkla arıt

siz geçer sandınız geçmedi bakın --en-din siz oldunuz sonra ama siz

dökmeden imgelerin giysilerine

Su dolu bir testinin yanındaki bir çiçek

Çok iyi bilirdi göz çukurlarındaki gölü.

Of oluyorum

Erir, kar gibi vücudun...

Fırsatçının, fesatçının, hayının...

Saçlarına kan gülleri takayım,

uykunun içinde bir rüya,

allah biliyor gönlümüz bazen şen

Diyordu kadın,

Saçlarımda bir kızılderili reisi

Sonbaharda denizle birlikte

Serde de kör olası şairlik var

kimse ürkütemez bağlandığımız güzelliğin utkusunu

Ha, bir de egzoz niyetine cigara içer

Sakın kader deme kaderin üstünde bir kader vardır

işaret parmağımda zincir, cebimde sedef çakı

Gün ışır ışımaz usulca

ey herşey bitti diyenler

<i><u>Gözlerin, gönlümde açan nergisler.</u></i>

Yaz bitti

her şeyi gördüm içim rahat

Vakit zannettiğinden daha az

o'na bağımsızlığını hatırlatıyorsun şimdi

Bu utancı sadece seyretmekteydi.

Belki bulabilirsin belki bulamadan ölürsün

Rengi bile solardı düşlerdeki saçların zamanla,

Bağrıdaki besteler yüzündeki ezgiler

Ah Tanrım! Daha sıkı

çoktan terketmiş, hem iki boşluk

Yarım kalan bir aşka nasıl başlanır yeniden

bir sessizlik olacak gözlerin:

ya da yalnızca bir kere karşılaştığınız

Senin gözbebeklerin var ya kadın kadın gülen

çiçeğini seyretmeliyiz onun,

başka ölümler çeker bizi

Senden ayrılalı sakal bıraktım

öyle uzaksın ki

Öyle kapıda susuşun

Öldüğüm gün de bilemedim.

çay bahçelerinde

Gözlerinin ışığındaki alacakaranlıkta

Oysa ki bu en güzeli kavuşmaların

bir akşam yürüyoruz gibi floransa'da

İbresin çekisin yelkovansın.

Daha az seviyorum seni..

kesik birer kol gibi yalnızdık

sıklet artıyor

değil değil sana yazmak için

tabutumun üstünde zar atıyorlar

İş yaşamaya geldi mi

ve gecenin gümüş ipliklerden işlenmiş oluşu

Ama sen hiç benimle olmadın ki

Halkalanmış acı su

bize, güz kuşlarının

Ama biliyorsun nihayet ben de insanım

al ağrını git burdan

Düşlerken kaybolup gittiğim sendin

yağmuru severmişim meğer

Çocuklar gibi saf, temiz ve berrak

<u>Yaşamak korkusunu al</u>,

Kendi kendime konuştum bazen evimde

Sevindi beni görünce.

Umuda ve gerçeğe böyle katlanıyorum.

Bizim sevdamız da öyledir, iyi şiirler gibi

Her şey bir makine düzenine gidiyor

güze el değdirmeyen ellerin nerde?

Meşeler, ardıçlar, çamlar yan yana

Kendine sığınacaksın

Gözlerim yorgun

bir de harbe girmedim

bir hayata sahip iken, aç, işsiz ve verimsiz kalıp

Yıldızların Uzaklığına Övgü

Tanrı katına çıkacaksınız utanmadan!

gövdenin kıvrımlarını, titreşen sokakları

Bir sıcak somun için, yalın kat bir don için

Ölüsünü şiirle yıkadım.

Fena öykünüyor.

ama neler olup bittiğini hiç bir ayetten

Uyanmakla, anlamakla

Ve zencefil satacaklar

Türküler nehirdir, gecenin bağrına akar.

Bense volta'dayım ranza dibinde,

Akşamı anlatmaz mı?

Ama ardında

"Güz geldi. Gözlerim karmakarışık. Körüm ben

Biri yaşamakta ellerimin

"Bir nehrin kıyısında buluşalım," diyor,

Yama yama kalbimdeki yaralar

ya da ucuz bir pansiyon odasında

Seninle bir yağmur başlıyor iplik iplik,

Anladım faydası yok uzak kalmanın artık

Ve alışmaya kendime

uçup gittiği denizleri.

hiçbir insana yan bakışı olmayan kimdi

Ve bir kelebeğin mavi kanatlarına

Yeni bir dünya kurardım sana

Niçin ağlıyorsun, niçin ağlamıyorsun,

Yüzümden ummazdım bunu kör oldum

Bu Gece Beni Düşün

<u>Bilmez misin çare değil üzüntü</u>

De ki; "Rüzgar değil, odur haykıran!"

Öte yanda tabiat

Dedi bulsam da Hüsnü Yusuf'u

Senin sınırlarını bilemem!

ben bir gece, şu Mayıs gecelerinden biri

yenilmenin tohumunu taşır her pazartesi

Duymasa da hiç kimse şair gönlümün,

birbirine karışan yüzler ve sesler.

Bütün dünyanın soluk soluğa seyrettiği bir film çekebilme yeteneğinin size bağışlanması, ruhunuza biçtiğiniz fiyatı karşılar mıydı?

Sana Seslenmek İçin

ah babam, ne benzerim ona kırılmak ve öfkelenmekte

o olmamaya inat et.

Yağsın kar üstümüze buram buram

intihar karası bir faytona binmiş geçerken ablam

- sevmek biraz da bu değil midir? -

İstedim ki başka gözler değmesin gözlerine

Eski

Mavi bir erkek

Unutup birden zamanı ve yeri

Baharda leylaklar açardı boynumda

Her fırsatta boğazımda düğümlenen sendin

Arandığımı bilmem...

Olur acıdan yoksarım kendimi,

Arayış ibresinden gözünü ayırmadı

Gözlerin İstanbul oluyor birde

Hayatına yönelik bombalı bir saldırı gibi

veremli kız değil, yalnız kalan erkek ölür

Sen asıl bunlara bak bunlar dudakların

Deyiverdi bir avcı.

Önce Öl/Sonra Öde denilmek suretiyle

bahçemiz bir ülke kadar büyük

Sözlerim var köprüleri geçirmez

heykeller tamamlanıyor

Şimdi Siirt'te koyun kokulu bir gecedeyim.

Bu sensiz sokakları, bu evleri

yeni kurulmuş tuzaktım bütün delillerimi yaktım

Kar yağdıktan sonra bambaşka.

Herkes

Cevabı ömür süren bir soru bıraktım sana

Beyaz işte, aylardır gözümde tüten beyaz.

Birer birer uyandılar

Kim istemez "yar"i uyutmasını "sine" de

bu gece beni düşün,

Gibi uçuşu kolay ve çabuk akla gelmez

Zifir gözler,

Resim içinde resim mi?

cinayettir.

uzun ağzı sulardı saksıları'

Yalnızların ozanıyım.

serçelerin uykusuna yetecek kadar gece

Öyle bir hayat yaşadım ki

Ben Etiler'de oturuyorum - herkesin bir adresi olmalı-

Gözleri bir çift medüza şimdi

Neden öldüğümü anlamayacaklar

orada yenilenmiş bir şarklıyı göreceksiniz!..

Hiç titrememiş kalbimi tiretti yerinden

Şimdiyse Cennette Nietzsche'nin metresi olması gerekir

Kişi, nasıl kestirebilirdi ileriyi?

İliklerime girdi zehir gözler,

paylaşırım, en güzel sesleri vermek için sana.

Kara giysileri çıkar üstünden

Anne bir ölüm-

gazeteleri dergileri, kitapları izliyorlarmış

yarınki pazarların sessizliği

Bilmez miyim içindeki kederi

Ve bir nice coşkular coşkular

Aşktı o! Beni durup yenileyen

Dudaklarıma ses olacak yel sen.

uyanmalıydım.

Herkes kendi gözünde büyütüp seyrederken kendini

karıştırıp geçtim

İsyana meylettim,

yıkıldı yolunu bekleyen şehir

donuk bakışlarında;

Evden eve taşınırken yıpranmış, hatırası karanlık hayaller,

ya da bende birçok ben.)

Geliyor ve her yerde

bulutlar geçer.

Fırtınalardan geldim sende dinleniyorum.

Fermanım yazar

sular bitse bile, çiçekler atılırken oralara

Sen Beyaz Bir Kadınsın

ölüyoruz, demek ki yaşanılacak

Neredesin anneciğim sıcaklığın nerede...

için için ve kendiliğinden

daha yeni doğmuştu

geldiler; milli piyango ve otobüs biletleriyle

Çirkindim yoksuldum arkadaşsızdım

Yeter mi bu izler beni kendime getirmeye acaba?

kefenin cebi yok

"Sinesine sarmadı mı?"

Bir kasım sabahı getirdi ardından.

Bir türkü solgunluğunu silip götürdüğü zaman

böyle ru be ru

gün gün ile barışmalı

Kutuplara kar yağıyordu

Ne zaman yüzüne baksam

konuşmada. ben mi günah içindeydim günah mı benim

bağlıyorsunuz

Oturmuş yazıcılar

<u><i>Hiç doymamak oysa, tene, kokuya, aşka</i></u>

benim burada olmadığım bir gün

heves ettim gölgemi enginde yatan

Düşünüp gölgeler avlarken derin yalnızlıkta ağlarla.

Sen bana

Öldüğünü kimseye söylemedim

düşüncelerimde yola çıktığım vakit

Gelse, balığa çıkacaktık,

Kainat paramparça oldu bir akşam üzeri

bir baş dönmesiyle kabarıyor hafızamızda

Bir tek ağır yaralı özlemim

Bir açarsın ki mutluyum

Aydınlıklar, esenlikler, mutluluklar

Sayılı darbelerden sonra çökmeliydi

Ümidin ve korkunun hakkını vermek için

inkılab bekliyorum

ben korsan bir geminin mahzun kürekçisiyim..

Senin adın seviyorum olsun

Yürüdüğüm o yoldan dönmem mi sandın.

karışık bir sevgiyi acabayla büyüten

Birinin Grönland'ı olmaya hazırlanıyordu.

pardesülü bir adam, sırtını asırlık ağaca vermiş,

Gökyüzünü kara bulutlar sarmıştı

Seni yalnız koymak var, o koyuyor adama

Gülce ölümcül naz

Hikayen doğrulanmalı uzaklarda

bütün gümbürtüsüyle

sonra dökülüş,

paltolu casusun eşliğinde

Hasretin içimde sonsuzluk kadar.

seninle bir sonsuzluk bulurmuyum rüveyda

Ve her akşam dizilişini

bu koşan eski ve solgun

Gün bitti. Akşamlar oluyor dışarda

Tam zamanında yatmalısın yola çıkacaksan ertesi gün

Bir kayanın dibinden kaynayan

İçtim derdalan'ın ilk bardağını,

İçinde bir kaçakçı yaşar senin,

Boyunu bosunu, huyunu husunu neyleyim

Savursam küllerini karlı dağlardan açık denizlerden

ne kadar varsam

biryerlerde tanrılara kadın satıldığını

Şunu da sor

Adı burgaçlara yazılsın diye bekledi.

en özel en bilinmeyen türleri açmıştı papatyaların

Pembe pembe bakındı boşluk

Çıkıp geleceğim karanlık dehlizlerden

seyrek bir ölü vurdular alnıma, ekşi

Onun gösterdiğini ben sevmedim.

zemheride buza kesmiş sular misali

Sana hep o huysuzu anımsatırdı, bilirdim

Avuntusuz çıkmazlara doğru yürüyorum

ateş tutsa irkilmiyor buna karşın

Ölenler için

Dere görünmez oldu

trafik polislerine adres sormayacağım,

Anıları pas tadında bırakırım

ter kokusu geliyor, ayak

burada bir tutam sabır var. kendiminkinden kopardım bir parça, lazım oldukça ya sabır ya sabır, dokunursun.

Ne bir ortak sevinciniz kaldı sizi çoğaltacak

Kendimizi ve her şeyi

ne yapacağız şimdi?

tepeler kırmızı, sular kırmızı

ardından gelen siyah bir gündü, uyandım.

bir adam kalkıp bir yerden bir yere gitse

Ve gökte gecikmiş bir turna katarı.

Kendilerininmiş evleri..

Görüyor musun

masal olduğunu. onca yıldız arasından

Ve sevgiline hasret kaldığın kadar ona yakınsın.

Dün bir demirciydim oysa ben, ufku eritirdim

Bugünse ateş altındayım, hatıralarımı yazma

yaşamak bir sanrı değilse öcalınmak gerektir.

Zaten senden ziyade sohbetim, sözüm de yok.

insanlara yalan devrimler vaadettin

mürekkebin kağıda kapandığı o günler değil

hayasızca içlenince, belki her otobüste başka gözlere akınca

Dallarında ben ağacın incecik köklerinde

mu diyorlardı ne; işte orayı seçmişsin

atımın eğerinde kaplan derisi yoktur

Bakışından hissettim bunu, kokundan, dokunuşundan...

Yoksa bu kadar konuşabilir miydim?

Bir seviyi anlamak

Ben bir ağaç gibi dallarımın kırılıp

Yüzümün uğultusuyla şaşırtın beni.

nasıl sığar küçücük gözlerimize, bir bardak suya, ağız dil vermez

kaç kişi var şunun şurasında?

ben çok güzel severim, yerli yersiz gözlerinden öperim.

şiir kalsın istersen, sadece otursak.

beynindeki canavarı mı öpmüştük

Çünkü sizde gizlenen dertleri ben bilirim.

dilini ihanetin tuzuyla silahla

Alışkanlığın tene ağ attığı

bekçi karısının belaltını mı anlatayım insanlara

bir sabah postal sesleriyle uyandınız

çürümeyi taşıdığını domatesin

Bir damlanın düşmesini bekliyorum ömrüme

Karakollar değilse de

Kara yakındı önce, hem çok yakın,

Neşeyle evcilik oynardık gündüz

Sevgideydi ilk açılışı gözlerimizin sırf onaydı

Güzel; ama başıma kim bilir ne bela açar

denizi karşılamaya

Hızar sesleri geliyor yakından, güneşin döndüğünü görüyorum

Unutmasan bile artık

Zaman keskin bir diş; izi var canda

Kimi yolcu, kimi gurbet bekçisi

Ah bütün borçların silindiği anın

Bir kitap diyoruz koltuğumuzda.

Karşıma çıkıyorsun

<u>Hani bir gün bir çobana rastlamıştık </u>

İlk maça gidişim, Cemil Turan'ı ilk seyredişim, ilk sevincimsin.

Sevdinse adam gibi, beni de o Şehir gibi

yaralı ve yenik bir asker gibi

daha ölümü düşünmüyorum

Güneşi batmadan saçlarının

Artık çok geç, işçiler seni soruyor ve ötekileri

<u><i>Ben güneş gibi gireceğim her dar kapıdan </i></u>

Gülünç özlemleri insanların

Hayatı iki kişilik yaşamak demek.

hemen çıksam uzun sokaklardan birine

Adam yaşama sevinci içinde

Toplanmıştı garipler şimdi kervansaraya.

Ayağı kayan meltem ve cigara

sana büyük bir sır söyleyeceğim kapat kapıları

İstersen dünyayı çağır imdada,

kumsalların iliğine çekilir veda

yeni bir sevdayı yasakladığım kalbime söz geçirmek...

Üstümüzden tanklar toplar binler tonluk arabalar

ulan bu mazot tüküren bu dövmeli gemiler senin mi

Büyük yalnızlığını dünyanın

Nerelere gidiyorsunuz yalnızken yatağınızda? En çok gitmek ve en çok kaçmak isteğiniz yere mi?

acıları, yıkımı?

Sahibinden satılık

Bana yollardan bahsedin artık,

Oğullar, kızlar, hısımlar

sarı bir zaman dilimi gibi yanan fenerler

Bulutlar ve ırmaklar gibi sevişiyor insanlar

Ve Yağmurdan geceye çiçekli perdeler çekerek

Akşam soğan kavrulan evlerde

Kaybolup gideceksin

beyaza dönüyor rengi git gide

Yağıp bitiyor

uyurken dudağinda gülümseyen bordo gül

Ninni söyle:

diziyorlar

Alıştırıyorum kendimi...

Yırtık ve perişan.

Yasaklanmak bütün yaşantılara

Kaçınamazsın.

Uzak bir yerde çalıştığımı düşün.

Gözlerim kan çanağı, yorgunum, uykusuzum

Sevdiğini anlamadı.

Kör olsam, seni görmek isterdim

Beni bir köşe başında ağlıyor bulacaklar.

hürriyetin sütbeyaz maviliğine

Çiçekli dikine dikine yamacım

Seni Sevdim

kalbinin atışlarını duyabilirim

kara görünüyordu yokluğumuzda

arzı Mecnun'a hicran eyleyendir gözlerin

Gitme, sonbahar oluyorum, sonrası hiç.

Şimdi sen çırılçıplak elma yiyorsun

Göğsümün, karnımın, kasıklarımın, bacaklarımın

artık zamanı değil eskinin

<i>Aldanmış mutluluklar üzerinden</i>

kısır kadın, maviş bir kız doğurmuş,

Bir durgunluk ki nasıl

aranıp durduğumuz

O da sen olurdun

Bir geceyarısı yazıyorum bu mektubu

Ve nedense her aydınlıkta karanlığa bakar akbabalar

Sen evinden çıktığında güneşler doğardı içimizde

hırsım deler mi toprağı

dünyanın en uzun hüznü yağıyor,

şevkimi kırdılar / sebep

Az sonra

Hem dalgaların dili seninkinden açık.

üçyüz altmış beş günde döndüm sana döndüm dön bana

Sen ıslık çalınca

Aç Gözlerini

Aşk ki Sevgili Kızım

- parmaklarımız yansa da o güneşi her ilmik

Güzler bilirim ülkeme dair

Titrerim ak yellerle dorukta kavak kavak.

biraz daha dedim içimden, biraz daha;

çekelim gidelim bir uçtan uca

lokmaya vurulur gibi değil

masal dünyanın bittiği yerde başlar

Her darbene tehammül edecektir bedenim,

Daha usta olurum daha yiğit o zaman söylerim

"-Şivekarım! Şivekarım!"

Bilek gücüm Ferhat ile bilindi.

yıldızları hatırladım

Paramparça hayallerim, umutlarım

hangi mevsimleri, ikindileri

savaşmasak

öyle bükük bakma bana

Hadi sadece kırılmıştım diyerek önleyeyim herhangi bir eleştiriyi

Paslı demire

Oturup ağladım sonra, şaşırdın.

Hak, hukuk, bereket diye

O zamanlar Malatya kokardı istasyonlar

la havle ve la kuvvete illa billah.

Kimse

toprak çanaklarda

Melahat mehveş ablanın

bir zarf atılır eşikten,

Meşeler göğermiş diyorsun, varsın göğersin

bakıyorum güneş iniyor yüzünün alacakaranlığına

Geçirgen bir sarnıçtı anasır-ı erbaa

Neler söylüyorum, lütfen biraz da,

Öpüp başıma götürdüğüm günler!

ürküyorduk

harcını o karmıştı ördüğümüz duvarın -

sanki kutsal bir avdır suskuda

biz kimseden yana değildik.

Dostların var sürgünde

Toprak yollarında geçip giden

Kaç seviden kurşun yesem

bu yeter.

Biz düşman olmayalım canevini söksen de.

İnsanın insanı sevmesindeki mucizeyi

O koca, masum gözler sevilmez miydi ama?

Giderken ya da dönerken atlanan eşiklerden

yazdığım, milyonlarca motor gürültüsü ve gökte işitmezlik

Yakışıklı yürürüm şimdi

Bir deniz ülkesinde? ve belki de

ayrılmak istemezsin dünyadan

kapı çalınacak birazdan

Bak bende yalan yok vallahi billahi

Bütün kara parçaları için

Çocuklarımıza yalvarıyoruz: Aç durun biraz

yüzleşmemi ister gibi geçmiş günlerimi bütün göklerime bağlayan ateşli bir uçurtmayla!

ölümün kenarına düşen satırlarla

ölüm senin gibi güzel annelerin

Kanatları parça parça bu ağustos geceleri

Yalnız senin mecnunun olan bir acı

esme böyle acımasız böyle hain böyle umarsız

Teselli bulurum içimde biraz

<i><u>Biliyorum </u></i>

Ömür boyu mahpus

Sözcükler

Asırlarca evvel bu dünya

tanımadığın bir koku ortalıkta. Belli ki çoktan gelip

Senin ruhun hep seslenirdi içerden

Senin bahtsız ve mesut Eyyub'un

<i>Her şey kirli bir sarıya dönük.</i>

ürperen kumların üzerinde

Kinleri henüz tüfek biçimini bulamamış olmakla

Gözlerin neden mavi.

İnsanca yaşamanın onuru arasında

ölmedim. oysa kireçten düşler kuran bir yetim gibi

19.01.2019

Cadde cadde, sokak sokak

Yakından duyarsın aşkın sesini

tümü de mahzun yüzlü ve dokuz yaşında

üç gün önce gelmişti daha

hayat tarafından cezalandırılmış,

Uzarken ellerim

her kadına yeni, bir zevk, her kadına

sabah akşam sağına soluna jilet atmakta

Avutulmuş çocuklar çoktan sustu

bir çocuğun şehri çarpar yüzümün varoşlarına.

ayağımdan, dizimden, avcumdan,

buraya bir ayna koydum arada önüne geç bak; sen şahane bir okursun. mesai saatlerinde çaktırmadan şiir okursun. n?olcak ki, bırak patronlar seni kovsun!

Özlemedim Seni

Bir derine ağladım.

Ruhumun celladı mı, yoksa hülyası mısın

Ona yazdığım en son şiir de olsa

Öğrendiğim ilk şarkılar

Garsonun hali harap

her kadın toprağı tırnaklayarak doğurur beni

Dalgın baktığım camlardan

Hava serinledi, artık gidelim.

sonra acılı olduğu açıkça anlaşılan

İnsan insanın mahcubiyetidir! Vesselam

Ve koynunda söylemek asıl adını...

öyle kırık bakma bana

Gecenin dürüstlüğünden herkes kuşkulanır

denizde dalgakırandan da boş boşluğunu bir günün

Ve her seferinde sen çıkıyorsun suyun yüzüne

Mehtap... iri güller... ve senin en güzel aksin...

Uykudan uyandırsam seni,

göreceksiniz nasıl

bakışlarda birikir, susuşlarda, bekleyişlerde, kapılaarda

Dilimde sözcüklerin çelik direnci

Bir o yana Bir bu yana...

kulaklarımıza çarpan sözcükler,

koskoca yıllar yanlışı...

Sonra pek anlamadan içkiler ne çabuk biter

İşte öyleyim, kapkarayım bugün gel

sana doğru akan nehrin

aşk ile sevmek bir güzelliği

aşksızlığım küçültüyor beni

sen de gelsen.

annesi öldüğünde o küçücüktü;

Patatesin sana bir parça şayak etmediğini"

Kaldırmak için mi yeraltını

insanlar için ölebileceksin,

meydanlara, yollara ya da hiçbir şeye

yarıldığı denizi

bir palyaçonun burnunu örneğin

bir şeyler düşüyor kırılıyor hep

Sabahleyin gökyüzü parlak, ufuk açıktı,

Annen oldum yavrum

Bir Düşün İçinde Bir Düş

ömürlüdür... alışkanlıklar öldürür güzelliğimizi, bizi değişmek

iki yanında neden akar binlerce bu kelebek?

Her kurtulan ateş yaktı üstünde bir kayanın

Dağdan indimse kurt sanma beni

Oysa her şeyi unuttum ben şimdi.

Tutun ve yüzleştirin hayatları

tahta bir bavul

ırmak yüklü adamlardık tuz katarlarının ardınca giden,

İlk nezarete düştüğüm gün düştü aklıma

Sevdiğim her şey

ve çekik gözlü kadın komandolar

ben içime içime oyardım kendimi

aklı silmeli diyorum insan ilişkilerinden. yanılıyor muyum? olsun. yanıldığımı biliyorum ya...

ölülerimiz toplanacaktır

Ey dost, ey kardeş, ey herkes!

Siyahı seçti

Yoksa para mı istersiniz?

De ki sinek avlıyorsun sinek

Susarım, hep susarım,

Hazinenin serin ve ışıksız koridorlarından, Gelirler'den;

Görmeye ömrümü adak sunduğum

Ne arasan bir sevdanın içinde

Yitirmiş öpücükleri,

Kirpiklerime düşüyorsun bir çiy damlası olarak

Kardeşler arasına heyhat, su-i zan düştü,

Ne bu ardımdaki kül yığını; elli yaşım

yere çalmasıydı çürük diş şövalyelerinin.

Ve ölesiye yalnızlık çekmesi

Namlı servet çantası..

Denize inmesi nedendir?

o inince batıyor

Seninle akşamları konuşa konuşa

Belki şu an arkamda yürüyen insanların içinde bir yerde demek,

Soytarılık etmeden güldürebilmek seni

Otuz Beş Yaş Duvarı

Adım hiç Erdal olmadı benim

Bini birbirinin aynı olurdu deriz.

Benim senden, senin benden habersiz alıp verdiklerini

ah, hıncı sabırla bezeyen sır

kilitlenmiş adımlarla örtülü bir kente

Ağzında pas tadıyla bir inceliği söylemek

Bir korku gölgesi gibi vurdukça

hangi denizlere sakladın?

Gülün tanınmadığı gerçek...

Adam koydu masaya dokuzu

Ey hatıraların kurşun kaplı kümbetlerini andıran, camiler;

sanayi devriminde bile,

ve yaşım kırkı geçmiş iken...

Ama kilidin kalktığı belli.

sazı paslandıran.

Hem o kadar aydınlık ve seslisin ki;

Benim sizden kendim için

suçu gibi hayat

eskiyen

tozlu ve heybetli bir yoğunluk ki, bakanlar

Akşamları eşkıyalar basardı.

dağ ateşiyle ısıtan

Kendi denizlerimizde sessiz sedasız boğulacağız

parmaklarımı kanatarak

Tek seni seviyorum ben başka bir şey bilmiyorum

Acıyı rehin bırakıp bir güle

başlarındaki şapka değil

Bir limanda, büyük ve beyaz...

Gelecek? Olacak her şeyi tahmin ediyor ve kıvranarak unutmaya uğraşıyorsunuz.

Yetmez mi acaba bu dökülen pullar aşka?

Yenildiğim belli değil

Ölüm bir çeşit sevgiyle uçar

Öyle korkulu gözlerle etrafına bakınma

Ki Karaköy köprüsüne yağmur yağarken

Haydi takılıver ayaklarıma

ölüp dirildim yeniden

Cümleler, otel odası yalnızlığı, sinemadan çıkar çıkmaz bastıran yağmur

Ağlamıyordum

her telinde parmaklarımın izleri parlıyordu

Ay süzülmüş yataklarda sıcacık

Bir sigara yaksam, izin versen de;

Bu yeryüzü bu gökyüzü iyi güzel amenna

Ve girdiğimiz uykulu kasabada

bilmesen de anlamaya çalış biraz, ne olur.

kovduğun halde gitmeyip yanında kaldığımı...

bahar rengi bir aldanıştan dönüyor gözlerim

Kadere ve Gönlüme Dair

Ve ölüm neden?

Kerem ile Arzu geliyor Aslı ile Kanber

sadece "keşke"lerdi beliren gönümüzde

"ben sevmezdim" dedim, "yalan" dedi

Düşen her damla kanıma düştü

Denizleri geçebilir miyiz?

En leylim gecede ölesim tutmuş,

Karlı kanatlarının sesini meleklerin

Yorulur kişileri

Ben şimdi gözüne sokuyorum dünyaya, ama sen körsün ısrarla görmüyorsun

Yazık.

bulvar kahvelerinin önünden geçiyorum

Küçük ve büyük, acılı ve acısız

bir çeşmenin harflerin susuz. Dilin

bir kadın seni seviyorsa sana zarar veremez yalnız genç adam kadınlar vazgeçtikleri adamlara da acımayı beceremez bu da kalsın aklında..

İbrahim?in dilleri

Bof strogonof mantar fileminyon

çokta takılmıyorum artık bu uyku konusuna.

dili tutulmuş bu şaşkın sevinç.

Diş değil, tırnak değil, bir mendil niye kanar

Bu ses saçlarımı ıslatan sessiz bir kardı

Tanrının bıraktığı yerden biz başlayalım

Susmuş ninnilerle gıcırdıyor beşik

radarlarla izlendi

sonra kaçakçılıktan tekrar düştü içeri,

Sokakların isimlerine

Bir kadın tanımak...

barıştıramazsa bizi

güneş İstanbul?da da kimi kere renkli kartpostallardaki gibi batar

Baharı yollamak yollara

şubatta yavaşlığına bak kırların, martta

Kim Özlerdi Avuç İçlerinin Kokusunu

dünyasız kaldıkça böyle

Susuzluktan dudağı çatlayan gönüllerin,

güzel suçlar işledin bir tarih oldun artık

Simsiyah bir teselli olur belki kalanlara

İçimde tarifsiz bir gariplik

Attım denize

Bırak okunaksız kalayım

Bu şehir o eski İstanbul mudur

başlamak üzere son ayinimiz

Canımın içini özlerim şimdi, üşüyen nefesiyle;

İşte, en ürpertici nağmelerle

Tığ gibi bir delikanlıya soruyorum

ben tek başına ne yapabilirim

ne sen kalırsın ne hüzün

şimdi varmışsın gibi küsüyorum yokluğuna

Yağmur var çok sevdiğim rüzgar da

Çoktan derinliğine çekmiş deniz beni;

sonsuz olur insanın küçücük ömrünün karşısında. istemenin kuralı yoktur;

herkesin hüznünden geçilir

<i>Toprağı öpüyor yapraklar.</i>

Seni unutmaya çalışıyorum.

Hatıra olmayacak?..

Yedi sülalesine kaderin..!

O, yuvasız çalıkuşu

o suret avı

ey yanlışlığımın yanlış yargılayıcıları

asla koynuma almayacağım

Kördüm bir ot kadar

bir hayal

Hepten hüzünlü bu günlerde

Artık yaşamıyordu.

Sonra birden duyar gibi olurum

Birbirine Karıştırılan hiçbir boyut yok

İşim gücüm sen ol benim ben seninle çok güzelim

Hangi gözümü yumduysam seni gördüm

ben kimlerle aynı tanrıya inandım

Hakkatem

Yaşarsın aşktan habersiz,

isimler, sıfatlar, zamirler yerlerinden rahatsız

alıcı kuş pençesiyle uçarak arınaydık

ölmekte olanın parmaklarına

Ve ben bazı şeyleri açıklayamam

Gözleri uzun uzun burkuldu kaldı bende,

Bu anlarda sanki kalbi dururdu

kopardı kafasını bekçinin

Kaçıncı el olduğu bilinmiyor

Siz kalpten ağaç gibi çıkan

yeryüzü serhoş etmiş içimi

Diye başlayan bir çocuk romanında...

Doların dalgalanmasına bırakıldı bu çağda alum

Anlamakla bunu istemek yan yana gelecek

Bulutlarda kartal,

Söyleyecek başka bir şeyim yok artık.

ben bin yıllık yeminlerle yeminliyim

03.01.2020

Diyelim ki lekesiz hiçbir şey kalmamış artık;

Geç anladım ve inandım

Yoksul bir aşkın güzelliğini bilir misiniz?

Bütün aynalarda sen varsın

<i>kazışından köstebeklerin </i><i>toprağı</i>

bir kar yağacak, bir göle bakıp hisleneceğim

Pencerenden bir gül attığın zaman

şimdi bir besmele kapıya omuz atıp içeri girse

Sustur şu orkestrayı Beethoven

İki milyar kişiye bir dünya

Israrla soruyorlar: hala diri miyiz?

cızırtılı bir yağmur gününü anlatır

Bin ahımın hakkı toprağa kalsın.

Bir kraliçe olmak mı ruhunuzu alabilir, yoksa erdemini hiç kaybetmeyen Roma'nın kutsal orospusu olmak mı?

çünkü hataya bağışık büyük hatadan beri nezaret yer

gelecek belki olur diye taşı,

aynada iskeletini

Kuşlar, ağaçlar, rüzgar

bana söz düşmüyor eğer düşerse benimle kutsaldır

Bi baslık degıl

Belki sokağa ilk çıkan bir çocuktur ölüm

geceme kuzguni bir cehennem gibi eklenen

Deli çağımsın...

gökten dilenen tevekkül zilleti ki.. sahtadir!

yalnız eskici tanıyor oradakileri

Çocukluğumdan bu yana;

Artık mazgallardan fırlamak

Şu dünyayı gezmeliyim,

Bir şiir bir rakıya değer,

Kanımda kocaman gözleriyle bir çığlık

çiçeklerin renksizliğini konuşacağız

Pamuğun ağırlığını yapan dağın hafifliğini

kanatları parça parça bu ağustos geceleri

buraya umutlu günler koydum. şimdilik uzak gibi görünüyor, ama kimbilir, birazdan uzanıp dokunursun.

Mezarı oradadır şimdi

Kanto

Seninle değil

beynim sabırla keskin

İnsan seni sevince, tutsaklığa kızar tabi

En büyük balığı kaçırmadan.

ve aldırmadan rüzgarın zarafetine..

Hayatta sevinilecek şeyler yeniden fark edilir.

Okul, gazete, dergi ve TV kültürü yetti tartışmamıza

kaldığı o cümleyi

taşbakısı gravür

sürdürmek için birkaç imkan

Bakışlarında beni dinlendiren bir şey var;

Ey sen ki kül ettin beni onmaz yakışınla,

Anlatayım sana;

Renkleri birbirinden ayıran mihenk senin.

Oysa Nuh'un Gemisi'nde bile

Kuyuyla birlikte kayboldu avlu

Yalnız senin vücudun... Ah içte bir içimlik

-Haklısın canım. Çok güzel.

sarışın hurmalar, gümüş paralar

ilk darbede yere çakılma oğlum,

Onların sağlığına içecek;

Aynı daldaydık, aynı daldaydık.

Seni beklediğim içindir

daha öbür elinde kilometrelerce hürlük

Yaşlıların dayanılmaz saygınlığı...

kuvvet!

Bu aşkın biletini istediğin gibi kes

Alır beni mor dağlara çıkarır,

Hemen bir sigara yakmak gelirdi içimden

kapımı çalmanı istiyorum leyla

Çiçek açmış dokunduğun bütün kapılar...

Çok sevdim bir zamanlar, seviyorum yine de

çünkü aramızda dağlar, denizler

zaman buldukça uğra

Sonunda hiçbir şey göremez olduk."

Yanımdaki boş sandalyeye

Nesini beğenmedin de öte yere taşındın?

ve kağıtların iki boyutlu ülkesinde yitirdiler ayaklarını

bırak müridin olayım istanbul

tak başına mutlu olmak

Bir dilim ekmeğin bir iki zeytinin başınaydı doymamız

Kalbine dön! Eve dön! Şarkıya dön!

Tam zamanında açmalısın kapını, hayatına girmek isteyenlere.

Ömrümü cm2'lere böldüm de bir türlü anılarımı Yazamadım

hazindir her ayrılığın öyküsü

Duruşun bir ayrılık resmi çiziyor

kendi kendine konuşarak büyür

Ve şimdi şöyle dua ediyorum Tanrı'ya:

Çocuklar sinemaya gider

Alfabenin yirmisekizinci harfindeyim

Yıkıyor milletin ortasına

Ben Leyla' yı bulduğumdan yahut kaybettiğimden beri

gönderme yaptığı başka denizler yarattı kendine

panayır yerleri...

şu kadarcık haset etmedim Şarlo'ya bile

Çocukluk günlerinizde mi yarattınız?

ihanetinden onlar da payını almasaydı eğer..

Bu yazık karşılaşmanın

bir kucak sadece öksüz ve çolak değil

Simitçilerle yarenlik ettim

Sivri bıçaklar gibiydin karanlığımda

öğünmüş gibi değil oysa kuşların

sıçradı çevirdiğimiz sayfalara

yeniden canlanışını göreceksin

ben ne zaman öleceğim tanrım

Bir ihtilal ölüverirdi birden bizde

varsın annemiz olsun tütün

çekivermek denizden balıklı bir oltayı

ah, çılgın bir aşkın kollarında incelen bıçak

kendinize şaşar mısınız,

Benimle en güzelsin aynalardan uzakta

İtirafa verdim sana durmuş yüreğimi

Ah güzel Ahmet Abim benim

alıştığımız bir şey değildi oysa, karda tipide

Seni sarıp döne döne götürecektir zaman

Herkesten çok kendime yabancı

Bir Başka Coğrafyadan

Bir yer, seni hatırlatmayan;

Bir yağmur ince ince

Anlata anlata kendimize

elleri çığlık çığlık

kim bilir

bergüzarım ayaklar altında ezilirmi

yazıldığı zamanlar.

Sokak lambaları birden yanıyor

Karoserciden saraç, saraçtan biletçi almıştı

Yasaklanmış kitaplarım gibisin bana

-çıkamazsın cezan dolmadan

Elinden tutup parka götürmedim.

Ateşe ve demire dayanır

Gemileri yaksalar da geleceğim sana

Durmadan harcadığım şu gözlerimi al kurtar

Dilin damağın

<i><u>hep sevişecek gibi baktık birbirimize.</u></i>

Kaz kırmızısı yağmurlar

Sallanmaz o kalkışta ne mendil, ne de bir kol.

Ağaç gibi yırtılan karanlığı,

-sophie! sophie!

bari ufak kaçışlar yapabilsek.

ağaran o puslu sabahları ve günün turuncu tülleriyle örtünen dingin

Resmine baktığım güzel kız, genç kız

Demli çay, mavi gözlerin

Ne günah işlediysek yarı yarıya

kalkan teninin altında

sana sığınılacaktır

çarpışıverdim yüzünle. yüzün

Upuzun yatıyorlar dizlerimde ama sımsıcak

-'eve gitsem daha iyi'...

Bir çekmecede unutulmuş,

Öyle sonsuz sınırsız düşler kur ki çocuğum

Hatırlayacak kadar yaşlanmadın ne güzel :))

Dizlerimde ve dirseklerimde nasır tutan arayışımı

halkımızı unutmadık

Konuştuk ordan burdan,

Doluyor gökyüzüm benim

Bütün heybetiyle akşam olacak

ben yaprak derim çiçek derim

Ayşe onbaşı, pir sultan abdal, büsbütün sevdalıyım sana

ve akşamüstlerinde sonlu bekleyişlerin karanlığı

Yanık bir türkü gelirken

kaç kere kirpiklerimiz kasaturalara dönmüş diken diken

"Meçhul" bir cinayetim şimdi

Adımla Nasıl Berabersem

Sen de anladın ki yapa-yalnızız...

Söyle, en son nerde görmüştüm seni

gökyüzüdür kuşu gösterir.

Değil mi ki bileklerimize kaynayan çelik

Yaşamak yeryüzünde, onunla karışmaktır

Bırakın ince kavak seslerini şehrin içinde

Bir tuhaf senaryoydu ve bu senaryoda zavallı bir figürandın sadece, anlatamam

Kirletilmemiş bir bulut bile yok artık

21.12.2018

ikimiz iki dağdan

Ellerin kuş tüyü hafifliğinde, kendine sevdiren

Gök toprağa karıştı

Sabaha karşı ağladım ama hiç sesim çıkmadı

Bomboş ovalardan geçen trenler

senin sarılıp öptüğün denizlerde kum olmayı tane tane.

bak, tiber saygılı, suskun.

bulup bulup yitirmekmiş

Hiç kapanmayacak! Avuçların hep boşluğa kapanacak. Tıpkı o şizofren genç

iki şah damarı gibi yakında,

Bir Yusuf, bir Şivekar

Oysa yürek yürek son yeşermemdi

Çılgın gibi koşuyorum köylerden şehirlere

ne ürkek ne büyük olduklarının akşamı

Ay, secde edip çehrene, yerlerde sürünse;

Onu övmeyen diller kurusun

yoksa hep bu kabirde kalır mıyım rüveyda

Tam zamanında şarkı söylemeli

ellerimin okşayışına bırakırken

incecik bir çisenti yokluyor boşluğunu insan yüreğinin.

Sen bana yasaklarından sıyrılıp da gel

türküsünü söylecek kimsesi kalmamak ayrılık.

içimden geçen eksen mi kırılmıştı,

ve gayrısı, mesela benim on sene yatmam, lafü güzaf

Karşılıksız kalmış bir sevda gibi gelir

Yandı sırça saray, ilahi yapı,

Sen halimden anlarsın

Başkalarına gülsem de,

katiller huzursuz

<a rel="nofollow" target="_blank" href="https://sanatkaravani.com/birhan-keskinden-kargo-var/#"> <u><a rel="nofollow" target="_blank" href="https://sanatkaravani.com/birhan-keskinden-kargo-var/#"> </u><u><a rel="nofollow" target="_blank" href="https://sanatkaravani.com/birhan-keskinden-kargo-var/#"> </u><u><a rel="nofollow" target="_blank" href="https://sanatkaravani.com/birhan-keskinden-kargo-var/#"> </u><u><a rel="nofollow" target="_blank" href="https://sanatkaravani.com/birhan-keskinden-kargo-var/#respond"> </u><u><a rel="nofollow" target="_blank" href="https://sanatkaravani.com/birhan-keskinden-kargo-var/#respond"> </u>

Yusuf'u kaçıran.

ırzına geçilmiş bir kahramanlık.

Üç güvercin görsek Meksika geliyordu aklımıza

denizler gibi derindim,

Alıp başımı gideceğim.

Tükür yüzüne celladın,

Sarmaşıklarla balkonu örtük bir evdi

derinlere sapladığım.

mavi zehir şiddetinde düdk çalarak

Yaşanmadan çözülmeyen sır benim.

söylediklerimden çok

yorgunsun hoşgelmişsin

Deli Kuş

Yeni bir nefes gibi sessizlik göğsümdedir.

su üstündeki yazılar kadar ömürlü bizim hayatlarımız.

Ölmek istiyorum ölemiyorum

başını alıp da kanatlarının altına?

Herşeyi bir başka aşka erteleyeceğiz.

Bütün tepelerinle sarmışsın beni

bırak kötü kalalım, moral bozucu olalım

bezgin fabrika düdüklerinin

Kurtlar, böcekler, solucanlar

Gelecek mutlu günlerin ışığında

"Ne yapar sultanım?"

ben yayayım çıplaklığımda Geçmiş Zaman'ı."

uzak, çok uzak kıyıları süsleyen

o günlerden, geçmişten, gelecekten,

sayrılık hatırlamadı uykusunu sesimizde

Kara hem yakındı şimdi, hem çok uzak

yağmurlara durayım.

Biliyorsun

sen de anne

Denizleri gördük

Ayrılık

Belki kimse bahçesine dikmez,

Kara gözlerini süzemiyorum

bıraktın beni

şişhanede bir apartman karanlığına bir borazan düşmeyecek

gözlerinin uzaklara dalıp gitmesini

Hem mekong deltasında

ah, ben pembe fistanımla kuşanırdım

Aşkın Bilançosu

Kim bilir nerelerden düştüm

yakama ölümsüz çiçekler takar

Ağlamalıydım.

? Neden bekliyorsun o zaman?

Kayıkla dolaşır göllerinde,

yırtıklarla doluydu el ele tutuşmamız

Sesler gittikçe azalıyor, kuşlar azalıyor

tükendi gitti çağım...

Başka biriyle 2. yastığı paylaşıp,

Doğrulmak adamı kucağına alacak.

Hiç ardıma bakmadım

gün ışığı görmeyen penceresinde

Çatal boynuzlarında soğuk ayışığı"

"Şivekarım!" "Şi?" der demez

Ey sevgilim, bilirsin benim ne çektiğimi:

beklemekten,

Günlerin gücüne giderken güneş

ey benim

Kalbin de cesameti belli belirsiz iken

Özlemin buruk bir tadı var, hele seni özlemenin.

Kızımın da adı Ayşe

Buğulanan geçmiş, kanayan yara

Çardaklar binaların ağızlarında

vicdanlara uzatılan gizli kulaklar;

Jazz Dinkerken Daha Çok Seviyorum Seni

nabzımı bulmalıyım nerede bulacaksam

bu eve fazla gelen bir yanı vardı bu buluşmanın

Dünyanın ortasında kullanılmamış bir su

sustukça köreldi

Bende tarçın sende ıhlamur kokusu

Donuk donuk bakışında sen varsın

Ama unutmuşsun yine de ayrılık ayracını

O sıcaklığı beyaz ellerin, o ilk bakış

Raks eder dudağında bedensiz kelebekler

Şimdi onun gülleri açan güz bahçelerinde

Kanatları efkarıma dokunan

yüzüne baktım yıldızlarını dinledim

Gözümü alırken her yanımda ışıyan gençliğim

seni gerçekten sevdiğimi unutma!

Unutma Dostumsun

Tipili bir gece yarısı

Kaynatıveriyor o damlayı.

Sallanıp durmaktayım bir saatin sarkacı

Uzak ya, kokunu duyuyorum

Koridor ıssız

hıçkırırsan şayet

Oysa haykırabilsem

yeter intiharınla oyduğun yüreğimi

Hep böyle midir

Adına hayat dediğimiz o büyük sarhoşlukta

İşine gücüne baksana

-bu şiir --

Bakacaksın, benzemiyor

her biri kendince yokuşlarda,

Bunları diyorum daha ne varsa diyorum

bazen iki damla yaz yağmuru,

hayatımıza kendi adımızla başlardık

Acının bu solgun haritasında,

Kendinle ört her yerimi

Ama ısını bırak bende

Çırpındığım geceler

Bak, avutmaya geldik kendimizi

bu korkunç tuzlu yutkunmanın orta yerine bıraktınız beni!

ve şifalı bulutu kaynar kükürt deresinin

Soluğumu soluklarına kattım

Tozlu yollarından geçtiğim uzak

?Seni seviyorum? sözcüğü dilimin ucunu ısırırken her konuşmamızda boş yere saatlerce havadan sudan söz etmek.

<u><i>Gel artık</i></u>

Ben görür müyüm bilmem, ama kuracaklar mutlaka

Suyum suyuna

Bakıldı ki kum saati, ters çevrilmiş, çıt, usul isa asi olmuş

uzak iklimlerin

Sendin düşündüğüm soluk soluk

bak, ölüm güzü kıskanıyor

Onca felaketten

Çantalı okullular kar tanelerini avlar.

Karşımdasın işte...

olmazdı

nasıl anlasınlar ellerimizin

<u>Yanlış, daha baştan yanlış</u>

Görülmemiş manzaralar bilirim

büyümez ölü çocuklar.

işte hepsi bu kadar...

gecenin üçünde çevirmeme girmişsin

uyusam bir dağın benimle uyuduğu oluyor

Seni en özlediğim anda çıkacaksın karşıma.

ve ben sahici kılmak için öpüşlerimi

Gündemde ilave tedbirler var, infaz bildirileri

Yaraları nasıl sardığından, ya da herşeye nasıl iyi geldiğinden

Elini bir suya koyar gibi kalbinden akana koyardı

Beni kötü yakaladın haziran

Acının Başkenti

Yüreğime umut olan sendin

Çiçekli dalına serçeler.

Tenin buğdaysı, boyun bir başak kadardı

Anlamı yoktu artık ayrı hayatlarının

Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;

oysa rüveyda

coşkusuz, aşksız kaldık

dokunulmadan geçen yıllar bana ağır...

Karanlığın Gözleri

dönüp durduğum bir labirentmiş ev

Yanıp sönüyordu gözleri.

adını söylemek istemiyorum

bahçede yüzünü öteye çevir

izim kalır mı bilmem yürüdüğüm yolda

Hissizleşiyor

yazmadaki sırması ağlayışın, tırnaklara oturan kan

Benim doğduğum köyleri

Yolcuyum bir kuru yaprak misali

Büyülü sonbahar akşamlarında

Hem sonra ben hatırlamaya alışkınım

inan batmış şehirler gibi onarılmaz anılar

Karşındakinin gördüğüdür rengin..

Karanlığımda

<i>Sonra alışacaklar.</i>

Geçen ibadetler özürlü

perdeler kalkıp da sabah olunca

Kalbim neden ben?

yedi başlı kartalım

Ben ağlarken - ben ağlarken!

Sessiz uzat boynunu;

Durup ince şeyleri anlatmaya

Tarif edilmez güllerin yankısı gözlerin

daha öncede gitmiştim...

uzakta da olsan yine sever.

ölüm için yüreğime sürdüğüm ecza uçtu birden

Ya gözler altındaki mor halkalar?

Yüzüne bak güneşin.

Onca erkek tüm yükünü

Irmağın sesine aldanarak

Karanlık mahzenlerinde şehrin

Peşi sıra Şivekar

sığınaklara da inmedim gece yarıları

<u><i>En hisli şiirden de örülmez bu güzellik.</i></u>

Bir bardak şarabı kendim için içiyorum

Kırmızı sakallı, kulağı kesik dostum Van Gogh.

kurudu saksıdaki sardunya

Açsam Rüzgara

Bilmem kaça vuruyordu

günahtan korktuğunuzdan bunları saklayıp

Topal Hephaistos'la nar ateşte

Hangi aynaya baktıysam seni gördüm

Senin adaletini bilemem!

sameland seferden dönecekti

ve beni hatırlatıyor çeltik tarlalarında aynı sular

Bir gün bölerse uykunu bir saat çıngırağı

Ve öylesine gururlu bitişin.

Ve hiç unutmadan

Çocuk annesine güvenir gibi

Yollar yollar yollar boyunca

Yamalı yerlerinden kanıyor hayat,

Giyindin mi?

seni aklıma düşüren

Sabah, birde bakarsın odan güneşli.

Hangi hasta gönüllüyü kastediyorsun, etme.

bir telefondan yoksun

Baba yirmi yıldır bütün harfleri tüketti.

Durgun bir yolculuk, uzun bir şapka

beklemek bir tepenin mutluluğunu

bu sefer de hayatta kaldın

sır vermez dip odalarına atıldın kahramanlığın

Tek yakın bana.

Vişne bahçeleriyle dolu,

Her akşam saçlarını karanlıklara...

Ve o kadar çok ki öpücüklerimizi engelleyenler

Kan Kalesi

Güneşin sıcaklığını, rüzgarın kokusunu

Her yüzü çiziyordu bir hüzün kırışığı.

Olmaz diyor yanımdan ayrılmayan vaşak

başı gökyüzüne dönük.

Kirpiğinden derlemişiz;

dilerse eritsin bu vücudu kendi iç şafağında,

Ayırma gözlerimden çocuksu gözlerini,

yeterince içmiştik. vuramadı

yağmur değil, sanki efkar yağıyor kente?

daha depremlerleyim.

Bilmem ki, ne desem, yaz mutluluğu.

<u>İpil ipil yağan bir yağmur gibi konuşuyordun </u>

Bir ayrılığın ilk günleridir daha

şehrin insanları yumruklarımda beyaz bulut

yeni kadınlara ihtiyacımız yok

İçimdeki kıpır kıpır bu soluk nereden...

Karanlık dolu bir dünyada gülmem

Yelkenleri işletenleri ve tayfalarıyla

Durmadan soluyormuş gibi

ey çırpınan bir geyiktir memelerin

darılma ;

Aşkın kuzey yıldızı

iki küçük ırmak ağlar

Şöyle bir baktım da ;

yüzüne bakıp yundum hey

şimdi bozkırlarda usul usul ağlayan

Aklıma geldi birden

işte her şey geçip gitmede

İşte böyle yeşil bulutlar misali senelerce,

İyi biliyorum günlerden perşembeydi ve akşam

Nedense uğramadım sana

ağlayan kuş taşırıyordu nasıl da özlemi

Bira içiyorum aslanlı ve ejderhalı olanlardan

oysa bir çiçek bir güzel dünyaya bakmalıdır

Öksüz anılar üstüne iki gözüm

yeni sevinçler buluruz hüzne benzeyen

Dün erkendi, yarın gecikmiş sayılırım

Terimizle sulanmalı yeryüzü

senin güzelliğine

Sakın ama sakın;

Kuş düşünce damdan

Özverin, sözcüklerden yılmış kafama barınak

Bir dediğini

daha önce de gitmiştim...

Beni koyup koyup gitme, n' olursun

"ne inim, ne cinim"

her ızdırapla darbeden

yeni bir çağ,

Bir kısır döngüye girmek için bütün çabalar

bir kevser ırmağında serinlemek dururken

taşırmış içindekileri

Çiçek sulandığı kadar güzeldir,

Şayet sesimi farkedemezsen,

kimse yaşarken bir şey okumasın artık

Kanatlarıyla rüzgar toplayan kuşları

Öyle derin duygular içindeydik, anlatılmaz

Gece Nöbeti

En son, en güzel çocuğunu emzirdiğini...

Canım ne istiyor şu anda bilsen?

Yattığın yerde seni

bırakıp gittiğin bu zalim şehri

yağmur sularıyla arınırdık aşklardan

Sultan Hamid, don civani

Hiç değilse elişi kağıtlarım olsaydı

Durmadan horluyorlar.

hangi birimizle gitsin?

Ölümün ne güzel olduğunu sevdim

Yakacaksın mumunu!

İçerde, dışarda, derste, sırada,

gittikçe yaklaşan bir afet gibi

Tutuşup yanmıştı yanan bir tahta içinde

simsiyahtır gidişin ellerimde; sessizce

O vaftiz kurnasına kasıklarımdan düşürdüğüm

kuz desen; alnım açık, dolaşmam kuytularda.

İki kendim varmış maviş anne

Dikildim parmaklarımın ucunda

orada acı rüzgarların

Utangaç boynunun kolyesi olsun

Okyanusun en ıssız dalgasına

bazen birisi fısıldarmış gibi olurdu

Konuşacak bir şeyler bulamıyorsak günboyu

O gece böyle geçer

En gizli yerlerimde erittim.

Perdeler yere iniyor, duvarlarda derin izler

kalır seninle, binlerce kuş cesedi

Tek bir sokak, tek bir tezgah, tek bir saniye.

İmkansızın bereketi

Şehir gece gündüz benim içime uyur

görünmez bir mezarlıktır zaman

başımı usulca dizine koyacaktım

Meşeler yapraklanınca bir tuhaf olurlar işte

değişmez dekoru mudur

ömrünün hırsızıdır

ellerindeki şarap şişelerini sallayarak

Öğrenmez ama öğretir mutluluğu

atmacamın çalkara,

Kavallarınıza yeni delikler açın

Aşkın bir adı da yorulmamaktır.

Kimse yokluğunda ilahlaşmadı bu kadar

Kaçıp giden baharların anısı

bazı solgun gömleklerin çözük düğmelerinden

yaşam belki

bir ben ki tüm ilişkilerin perde arkasını görür de gülerdim sessizce yapay yakınlıklarına insanların. kim kimi ne kadar anlayabilir Ömür hanım?

Bana bir uçurum gerek şimdilerde,

Benim beğendiğimi anam istemedi,

Sanki ona bir şeyler iade etti.

bulgur çeken kadınlardan doğduk ya biz,

şuramda sen

ayak izlerinde görmektir.

işte şehirleri bayındır gösteren yalan

Bütün bunlar sendedir, bu girift bilmeceler;

birden hatırlayarak

Şehir uykuya daldı,

Öpüşün karanfil kokardı aşkı bulurdum

bütün gururunu çiğneyip

Uzun suskunlukların dilsiziydim

Tülün duvağın

Bir parkta

Ama ne sen gel dedin

Babam Tahtalı Köprü?nün ayakları dibinde öldü

Kuş tüyünden

Hani, o var olmalarımız öpüştükçe

acıktım, bitlendim, bir yerlerim sancıdı

dumanlı ıslak ovaya akşamın yorgun bir kuş gibi inişini severmişim meğer

Yalnızca en gerekli şey konulmuştu

<u>Yüzünde uçuk bir gülümsemeyle </u>

o üzünç orduları tarlalar çiğnemekte

Bütün aşkların kitabı elinde

Gu-guk-guk! gu guk-guk! taneleri

Birbirimizden habersiz

Senin gözlerin de yeşildir şimdi.

Bana kanlı mühürler kaldı

Yerinde mi acep, ölü ve mezar?

hiçbir iz bırakmadan, hiçbir iz bırakmadan.)

Üstümüzde bütün nazarlar

Birer sirk emeklisine benzeyen avcıların;

müşfik davranmıyoruz birbirimize

Bir hastane gibi köhne erkekler de,

ejderlerle çarpışırdı bey çocukları

Ben otomobilleri böylesine yankısız sağır komam

köpürmüş soylarımı toplarken çürüyen yanlarımdan

Üstelik mahpustan yeni çıkmıştım

Tezkere bekleyen biri.

şangır şungur ayaklarımın dibine dökülen

hayatta kalabilmek için bir ömür veriyoruz.

çözülen günü geldiğinde

Yorgun, kirli ve umutsuz geçmişim

geçmişsiz ve geleceksiz suç sevinçleri,

Yazdıklarımda, çizdiklerimde,

sembole eden harap ve sessiz evler;

Belleğini geri getirecek olan

Bilmek ve de?

gözyaşları babamın..

Yumuşak ve kremalı konuştum onunla.

Öyle sarsak, öyle serkeş, öyle çerkes duruşun

Başımızın okşanmasını, gözyaşımızın silinmesini, kolumuza girilmesini istiyoruz

Zifaf yastıklarını ıslattık.

şiirlerin gen haritası gizlidir.

Sana hep, hep yeniden başlamak isterim.

ne tuhaf, anneler ölürken bile çocuklarının

Parmaklıklar arkasında sabah biriktiren umuttan.

Hani ölmüş gibi,

Hani Yunus Emre ki, kıyında geziyordu;

Bundandır üşümesi içimizin

Bu şiirimin mısraları'nı Sahi İstanbul'da dinler mi? Şiirlerimi senin gibi Martılar, vapur sesleri

Güzel sürtük, kötülük iyi görünür sende;

yıl 62 Mart 28

börklüce'yi

Seni Düşündüğüm Türkü

gel kurtaralım birler hanesinden

otuzumda asılmamı istediler

Senin de saçların tarumar olur;

<u>Hayberin kapısı ağlar mı erkek ağlar mı</u>

Çoğunu okutmadım

Bir yangın ormanından püskürmüş genç fidanlardı

Bazen görülen rüyalar gibi kapkara

Yıldızlara uzanıp hep seni sordum gece yarılarında

Onlarla kavgalı onlarla sevdalı olduğumuz!

Biri öldüyse çok geç

Selam, güneşi, göğü yakanlar bahçesinde! .

Leyli leylim yaprak dökmesi.

bence malumdur

Kalkıp bakıyorum, hiçbir şey olmamış

bir trapezin durması gibi suya

ben sizin payınıza nasıl olsa

ekmekli, zincirli ve başları eğik

yitik bir sazdır.

Taşı delemiyor bir çığlık ve apansız

Bir çalı dibinde, bir dağ başında

En haki denizini verdim sana ömrümün

Sensin hep, sen, esen dallar arasından.

Gönlümün yarasısın,

düş kırıklığı, coşkudaki bozgun

sana zarar vermez, en büyük zararı kendinedir..

ne de kimsenin camını kırdım...

siliyor tanyerine akan alın terini

gülümsediği sıra.

Ah sevgilim aramızda bir iğne

Tutsaklığımız nasıl başladı bilinmez

dudaklarımda

korlardan, korsanlardan kurtulan

Sende, ben, imkansızlığı seviyorum,

Yenilgi Günlüğü

yağmur almış toprağı

Sana sırılsıklam bir bakış da ben olsaydım,

trafik ışıkları

<u>sana bağlandım</u>

Orada, bir küçük bitkinin

Kapılarda parmakların beyaz beyaz

Uzaklardan gelir uzaklara giderdim artık yıkıldım

savrulur pişmanlığın kızgın külleri

derin bir iç çekiş değiştiriyor her şeyi.

Denize bakıyorlar bazen - çatalını gezdiriyor biri tabağında -

çalıntı da olsa hak etmiyor

Dünya dedikleri samut küp

benim olsan da bir, olmasan da bir

Ağıt ağıt, özlem özlem suskun

hangi demirci indirir parmağına çekici

Kişiyi yüceye sürdüren nedir?

Aynı Adam

her kadın sessizliğe benzerdi biraz

gözlerin gecenin intiharıdır

Benim elbisem pamuklu

bir rüyanın ansızın bitivermesi gibi

iyimserliğin

ona kötü bir şey olsun istedim.

kahırçeker mekkari katırları gibi

pencere, taşlar ve çimento

Bir tek senin yanında yürümüştüm ben

bacımı koyvermiyorken şizofreni,

Hayır değil, değil sıcak

Hangi yaz şarkıcılarının ürpertili korosu

unut kendini, beni unut.

Şimdi ve sonsuza dek karım olsana benim

toprağa beraber dalacağız.

taşınacak suyu göster, kırılacak odunu

görünüp kaybolduğu gökdelenler altında.

rüzgarın devirdiği bir ağaç gibi

Her nefese on bin misli şükür et

Senden başkası nasıl sevilir?

Bir muştuyu algılamanın sürekli gerilimiydi sanki

bunları ansımak başımı döndürüyor bazan

Öldüğünden beri yüzüme bir kere bile

"Nerelere gidersin sevdiğim, yalnızken yatağında?"

Küçük bir kızı oynayıp, kocaman bir kadını saklamak,

Irmak aşağı inen güz parçası...

Seninle başlattığımız bir odanın işgali

kaçıncı yangınından dönüyor kim bilir

tufanlar gibi tekrar tekrar

Sen: Benim gözlerim, ayağım, elim...

Hasrete yanmışız, neylersin

Ağustos sıcağında yanan toprak

yüzün bir ay gibi parlarken gecenin ortasında

Ve ant içerim ki,

ikinci, sen yoksun. ruhum

sözcüksüz dünyalar kurdum uçurumlardan

Ve yine damla damla çoğalıyorsun içimde

Bir bataktan çıkar gibi.

yok ediyor...

<i>İçime çektiğim hava değil, gökyüzüdür.</i>

ben az konuşan çok yorulan biriyim

tutuşurken yelesinden

Okuduğun kitaplara

belki de biz bir rüya mı görmüştük?

Rüyalara yasakladım ben seni.

kanarım.

Dudaklar, öpüşler, aşk, her şey yeniden doğar

Artık hiç bir şeyi görmüyor gözlerim

Ben ona ne istemişsem bu yalnızlık aylarında

<u>ne Godiva geçer yoldan, ne bir kimse kör olur </u>

Turuncu kulaklı bir makastan başka.

Boş yapma be bilader

Lakin aşk,

<i><u>İyi ki geldin!</u></i>

Çalmadığım kapı kalmadı can evimden taşarak

bir silahsız kuvvet ablukaya alındı

Benimle birlikte tabiat çağırsa seni

eller nasıl duygandır nasıl yalın

Ufukta bir çizgi gibi gördüğün dağlara

olanağı olsa da insanların yürekleri konuşabilseydi dilleri yerine, her şey daha yalansız, daha içten olurdu.

bir şey kımıldamıştı içimizde

Tam zamanında terk etmelisin gerekiyorsa annenin babanın evini,

Gözümde bir ışık kalmıştı herşeye inat

-seni suya ağlarken görmüşüm oysa,

Uçup gittikleri

<u><i>ve say ki </i></u>

Gece demir köprülerden geçmiştir tren.

Kara Sessiz Gemiler Geçiyor Geceden

Herkesin gerçeği kendine biricik

müzik konusunda sen benden daha iyisin, koklayıp buluyorsun.

Döndü bütün kapılardan uzun boyları kırık?

Bir kutup var senden öteye

Hatırla eskiyen meydan saatini, çocukluğundur

Bir gün kum uaynır, ay gıcırdarsa

Şimdi ben ne yapayım? Nasıl tanımlanır

bir ülkeyi armağan

üzere çok uzaklara gitmek istiyormuş...

Denize Gidip Dönen Mavilerin Bire İndirgenen Üçlüğü

13.12.2018

sonunda nasılsa ulaşcaktık Kaf Dağına.

çünki ben okumuştum muydu neydi

her şey tam unutulacakken Tanrı'nın güvendiği:

Ve sınırlar ötesi bir özlemin

böylece bir kakül iner o çıplak alına

divanelere döndüm hey!

Bütün mihraplarıyla çevrilir bana

Ne güzel bineceğim vapurları kaçırmak

Kaç mevsim ki, zifir bir gece uzar gider;

yaralı aç kurtların gözlerine perde

boşluk halinde her durak düşerken benzine

yalnız cumaları

Bir yıldız kayıyor kayıyor kayıyor

yakalayamazsın.

Acı bir zevk buluyor onda.

Toprak yarılır birden

Bir musiki halinde dünyamı doldurur

kentli dağlıların haklı sevdasını

Aşk... Bitti. Soldu şiir.

Yabancı, anlamsız bir şeyim.

akın var akın, içimden akın

hem seviyorum, hem de sevmiyorum seni.

Yıkılmaz çünkü atılım zevki nedir hiç bilmeyen

Parlayan denizler gürültüsüz şiirler kapanan kapılar sana gök taşlarını getiriyorlar

Kapat gözlerini bir hikaye yarat

Beni hep kucağına alıyor büyükbabam.

Sevgilim her insan doğarken ağlar,

Senin de başında o çılgın rüzgar

sen kollarımın arasındasın

ağlayan sanki istanbul'du

Asya?nın bağrı kadar muammalı ve derin

Rengarenk boncuklar saçılmıştı benden her tarafa,

Bütün Pencerelerde Bekleyen Benim

bir çakıyla parmağımı kesiyorum yanlışlıkla

Çıkarılmış bir adam bütün fotoğraflardan

aydım yarı gecede

Tokluğunu açlığını koydu.

Kızguran çabucak

Sırtımda toprak kokan

Belki de ilk kez giriyordu yazdıklarıma, hayatıma.

Külrengi bulutlara takılıp günlerce?

Unutmaya çalıştıklarınız zevk verdi çünkü, unutmaya çalıştıklarınız zevk vaat etti çünkü size.

Yağmalanmış ruhuma yeni bir devran düştü.

Sen tutar kendini incecik sevdirirdin

O kadar başka.

çok idil, çok deniz, çok rüzigar

Birden, kuş ve şiir sürüleri

"Açın, Hüsnü Yusuf?un başı için açın" dedi.

Sensizlik bir kuyuymuş onu aşamamışım

ve deli bir sevgilidir sabaha kadar

sonra belki, ben de gelirim

Büyük bir kapının önünde bir karınca, vurmuş kapıyı bekliyor

6. Şiirimiz kentten içeridir abiler

içli bir yağmur gibi boşandı üzerime

25.08.2020

Asıldı arabamız bir dağın yamacına.

Ve hala sımsıcak durur anılar

Değil mi ki kötüler kadı olmuş Yemen'e

devinen bir sancıdır artık

Yalnızca sevgilimi değil.. evladımı da kaybettim ben..

Turna Türküsü

kapıcı ve akrabaları

Işıklarla dolsun kalbimin içi.

Üç kök hercai menekşe...

iki kaşım üzerinde bir ağrı

Sana kavuşmak için bir göçmen kuş olmalı

Bir gün kaldığın yerden başlayacaksın

O kadar ısındım ki

bir bu gece mi seninle sanki sınırı aştım.

Laleli'den dünyaya doğru giden bir tramvaydayız

boğaziçi mağrur türkülerini

Birazdan sabah olacak...

koşup geldim; iliştir beni memnu bahtına

kafasıyla gözleri bir "şey"lere takıldı kaldı

bu vakitli vakitsiz bastıran keder

Ben de gördüm o kahramanları,

Özlüyorum seni masmavi

geri almıyorum külleri yangınlar çıksın diye

Alnımızda bilenen kör bir bıçaktı zaman

Kalbinden başka yeri olmayan vurulacak

kubbesinde yitirdim zaman duygularımı

Ve sonuna kadar direnmede

Acılara Tutunmak

Rahatın şiirini yazamadık,

Beyitler düzmek boy boy.

Bir de baharlar bilirim

bir buluşmalar yabancısıyım,

acılardır paylaşan çocukları

Bir susmayı bakışlarda seslendiren,

gibi dadandın kalbime...

Çünkü hayatı temizleyeceğiz.

Ben seni seviyorum ve sanırım toplum buna hazır

Biz kirli ve temiz çamaşırları

Ben sevilmediğimden böyle çirkinim

Şimdi bana yalnızca

Hiçbir kaygının peşinde küçültmemek kendini

<i>Sonra alışacaksın.</i>

macerasında

Hükümdarlar, saldırganlar, haydutlar,

ve bu yüzden onlara gri renk uygun görülmüştür

çıkarlar karşıma alçakgönüllü kibar

o zaman bir yavru yengece bakan

külçeler yüklüyüz ve çıkmak istiyoruz yokuşu

Çözülmüş Bir Sırrın Üzüntüsü

Ağır bir hayatın altında inleyip terlemek

Ve ne acı ki, hep bizi sevmemiş olanları seveceğiz ikimizde... Ne acıki, hep bizi

Kimi zaman değip geçen

Seni bir beyaz duvağa, altın halkaya...

Bineceğim son gemi değil midir

O bembeyaz satıhta.

hapiste sırtüstü yatıp seni düşünmek:

ve bir oylumla gebe bırakmak zamanın kuru çizgisini

Kaşifin benim gülüm, görmediğin yine ben

"Gel!" demişse dostun sana,

Pencerem kapalı duracak

Görüneceksin durmadan kendimizden geçeceğiz

Zaman ne de çabuk geçiyor Mona

İstanbul'da bir duvar duvarda bir kilise

Tek bir insan anlayamayacak

her bakkalda bulunabilmesi ile

Bu gece misketi çaldırmaz mıyım,

sabahtan akşama dek, uykusuz,

bütün bu talanların bir ilgisi olmadığını söylediğimde

ben öbür ucundan,

Dudaklarıma suskunluk kilidi vurma

gerildi sinirler

biri de ben.

Sinir bozucu tedirginlikle

Onun gibi kaybolsam keşke.

umutsuz koma beni

Belki ürküttük tarla kuşlarını

Kimi zaman neden kalabalığın içinde duruyoruz da

bana ihaneti öğrettiğiniz

İyi veya kötü şey

Salomeye

dalları karlarla kaplı ağaçlıkları, seherde sazlıkları

ne yapacağız?

kabul.

bu sarsak hırgürüyle dünyanın

Maraz değil

öpemeden bir bebeğin gidişini,

safir bir göz görünce karıştırıyor yönü

Birlikte çıkılan yolların yazgısıdır:

Aptal aptal güldüm bir de buna.

Bu plajlari bu denizleri

yaşamım.

çiçekler üretirim kömür karası

matmazel noralya ile filiz akın arasında

Rabbim isterse, sular büklüm büklüm burulur,

Ananın vasiyetini çekirdek külahı olarak kullanmak

Kara bir irin akıyor

Toprakta delimsirek çırpınışlar.

ben sevgiye hasretim, sevgi uzakta

Ne korku

Yine bir duman çöktü sokağa, kent tutuştu

Pazar sabahı çalan telefona tebessüm etmek demek.

duvar diplerinde ve sakınaraktan

çiğneyip durduğun dudaklarından.

Yüksek sesle, kimsesiz gecelerin düşsel

Bir çiçek açtığında

Şimdilik uzun uzun, bambaşka bir sessizlik

nişangahlarla nişanlanıp

Bir domates, birkaç domates hemen hemen tartıldı

-Evet, güzel.

Viraj

suç işliyor kalbim ayıplanan limanda

mühürlenmişti ağzımız bir sessizlik içinde

alın, dedik,

Hangi mevsimdeyiz böyle

hüzünleri, üzüntüleri

Erkencecik evine dönmek istiyor canı

son duasız ölülerden çalınmış

Gitmeden yüreğinin ve sesinin mavi minesi-

Haritanın en beyaz noktasına kan düştü,

Yalnız işte bu... Ve sanki hep bunlarla yükselinecek.

yanan bir eve dalan bir anne gibi girse

bilinmeyen yollar keşfeder, güneşin tadına varır,

Bir davulun derisi kadar gergin yaşamımız. Ve

senin adımlarının hışırtısı canımı acıtır

Kaçırılmak neyse...

Geçirgen bağın başlatıcısıdır

Şakırdın sanki konuşurken.

Develerin coşarak çöllerde

gözlerime değerse duramam

ne tuhaf

Yıllar sonra bütün bu depremleri yarattığınız için affedebilecek misiniz kendinizi?

ölümün açıklayıcı pervanesi

Uyuyan ve acılı yüzünde kardeşimin

bilinen zamana geçmeli öyleyse...

ben hiç ağlamadım

yıldız tozu dökülür

Akşam yüzüme yüzüm sulara

Pançak pançak şiirler tüküreceğim

biliyorum. biliyorum bunu da biliyorum

De ki bütün işe yarayanlar

bir mavzer gibidir umut

Ya sen bana fazla geldin ya ben sana az kaldım

yok olan bu güneş tutulmasında

yüzüme bak ama anna, yüzüme bak.

Yoksa böyle bir anın sizi gelecekte beklediğini mi hayal ediyorsunuz?

toprağa ne söyler yağmurun sesi

Dudaklarımda lacivert bir tango.

yürekliler kılıç darbeleriyle

Ayrılıkların Şairi

Sarılışında ne düşler,

ne kadar da kanlı duruyor sermayenin dişinde

eski yaralarının izinden

ki hırçın bir hayvandır durmadan

kazandırdın bana

Ebedi masum çocuklar zamanın solmayan çiçekleri

Dua okuduyduk, yağmur dilediydik

İpekten kanatlarla

Şehrin gece lambalarında dans etmeli veda bakışların.

biri serkeş ama oldukça da haklı.

Bekleme salonları. Ucuz tütün, mektup torbası ve

"Hep kurşun kalemleri ve yağmuru yontarak

almak ne kadar kolay

bana ait olmayan cesetleri yaktım bütün gece

Gizli bir yaram var, durmayıp kanar;

Dönsün başım tutuşsun damarlarımda kanım

baştanbaşa ben

Kalabalık caddelerde hürlüğün şarkısına katılırkenki

Söğüt dallarını serinlettiği

Her gece ayın on dördü

Ve biliyor musun

Bak işte, notalar karıştı, ezgiler muhalif

O kızoğlan kız erdem dağlara kaldırılmış,

Bak tam karşımızda gecenin mumu

yarım bakışları o kadar tehlikeli

Hiç insan,

sevgili mutlu son beni tanısaydınız severdiniz

Hangi gözle bakılır o çiçek yaprağı kirpiklerine

Yalnız eylemde kalır.

arastadan ırmaklara çarkettiren dargınlık!

Yıllarca uzak kaldıktan sonra birbirlerinden,

ve kalmak uykusuz bir rüyada. kefil değildi hiçbir cilve,

Beni tutma ben senin dizlerine çökemem

Girer içeri.

gelip bana çatardı o ruh tutuşturucu yalgın

Geçici bir dinginlik, düzmece bir erinç

ağustos gecesi dolaba konmayı unutulmuş yemek gibi

tuhaf bir insanseverlik çöktü üstüme sanki gülmek ilk defa yakıştı o

Şirketler vakıflar ocaklar kutsal kılınıp

onun için odayı havalandırışımla dalga geçtim

Özlem saati, sevinç saati, kimsesizlik saati,

Utanır ıslanmış köseleden insanlar

altı ayı doldurup çıktı tekrar,

Yalnızlığın kara-ışığını söndüren nedir?

çoğaldın sandığın azalmalarda

bir isyanın kelepçeleşmiş resmidir parmaklarımız

Ben yangını sevdim

Hüznümüzü büyük şeylerden sanırsanız yanılırsınız

Geçip gidiyorlar ufkumdan

laboratuvarda çalışanlara sorarsanız

sevdim ben seni.

Ey nefret edilen, hakir görülen milli gayret!

bana aşık olsun istedim.

Bir süre kaçacaklar insanlardan

17.12.2020

Amenna ve Saddakna,

bir kuş yağmurudur ilkbahar

Seni sevdiğimi işte o gün anlarsın.

Ufuklara yakıştırıyorum en çok aramızdaki mesafeyi.

Düşüyor yapraklarına gülün

Sen bahçelerde çiçekler açtıran

Siz söyleyin insan seve seve ölmez ne yapar

Ama açtın ya yine sen gözlerini.

dudakların etle, şehvetle seferber

katedrallere çöken gölgelik

Saçların saklar omuzlarındaki yükü

huylarını öğrendim senin.

Huri değil

Alnında kavga ışıldar!

<i>Serin bir sabahın huzuruna eğilip,</i>

uyduruk bir şey mi bilmiyorum

yüzme bilmeyen bir kaptana vuruldum

Sen gittin hatıralar perişan etti beni,

'"git artık'" demek

<i>Merdivenlerinde koştuğumuz,</i>

Tam bir yıl olmuş başlığı açalı. Sesim biraz dinlenilesi olsa bunu ben seslendirmek isterdim. Gece uyurken var olan cesaret. Sabah uyanınca çekip gitmişti.

Canımın yongası, sevgilim, bir tanem

ve en yanık türküleri nasıl da söylerdin

Yamru bastım iş değildi hake çakılmak bayırdan

Gül gibi açıldığın şehirde.

korkularındaki ateşi veriyor

çağrışımın sonsuz hızından

Ormanın uğultusuyla birlikte

ordan bakınca ayna

"ben sevmezdim" dedim, "yalan"

Bir duman yükselir gibidir kederden

Mutlu Olma Şansı

Bir şiir bir şarkıya değer,

Ağzımızda şiirlerden bir gönül

Biraz sonra beyaz bir kağıt

aynada kokularını yitiren çiçek yansılarına benzerler biraz

yaşıyorsunuz?

Bazen kız kardeşimsin

ne düşerse kabul, teninde yanacak

düşüyorum tanyerine

bir bakımlık ay düşüyor herkesin payına

saçları yanık bir kadın silüeti

ağaçları yatıyordu yoksuldu

Menfinin, müsbetin şifresi sende

Dünyaya başlar gibi aybaşlarının kokusu

Elimde parlak bir harita

aldırma aras?ın öyle bulanık

Sana ruhumun ölüsü dedim, ölmedim.

kalırsa bir çığlık benden kardeşler

Hangi yayla yüce, nerde kavga yok

Güneş göçer gider, kararır dağlar,

Bu anı dondurmaya yetmez nefesin.

Ve bütün biletler biz gelmeden satılmıştı.

<i>Ve O Gülüşlerin Alıp</i>

evrenin sonsuzluğu dağılır gözlerime.

Sen hayatımın en büyük çaresizliğisin,

Kanatlarımda sigara yanıkları

Uyanıp uyanıp yine dalmışım.

Ne bahçesinden hayır var, ne güzünden.

şimdi saat kaç?

Köpüklene köpüklene biçimlendirir

belki de tırnaklarımı yerken utanmamla ilgili

Bir Ki Deneme

bu büyük ayın altında

Kanatlarında hüzün ve manolya taşıyan

göğü okşuyorum

Kaçırmış, yazgı

Arkamdan bir kahkaha duysam yaralanırım;

Kuşlar zaptederdi her yeri, sabahları

şehrin insanı, şehrin insanı, şehrin

yaralı aşk, kırık ayna, sonbahar...

23.09.2020

beyaz ince bir dizeyle

Anlamalısın.

dizlerine yatırılmış olan sabah

Bunu yapamıyoruz

Nice Osmanlı şiirinde

sonra dönüp yüzümüzü Notrdam'a

şehvetli ellerle boğar kimi

döğüşerek öldüler;

Yaşadığın kadar yakınsın sonuna; ne kadar yaşarsan yaşa,

Bir zalimin yanında gündelikçi.

Bir güzellik doğuyor yüreğime şiirden.

Bin parçaya bölünmüş

İnan yokluğuma ben de bir ölüyüm

ezilir un geliriz

tam orada, Çamlıca yokuşunda

Dokunmam yasak sevmem yasak

Zaman ilerliyor, bir gün o da ölümü bekliyor artık.

Fark eder mi bu yüzden?

kendimi yine bir yerinden söküp

Toprağa yağmur düşüyordu ah nasıl düşüyordu

Hem dalgaları hem saymasını severek

Paslı demir kapılar kapandı üstümüze

Anladım ne kadar yorulduğumu

bile battı

Her gelişin bir taze haberdi unutmadım

Benim adım aşk!

ben arka bahçeyi özleyeceğim

Ama hep sustum,

Toplardamarlarımızın içinde bekliyeceğiz

büyük bir çatırtının ayaklarını ovmak

içi boş sessizliğine

Bir ucunda hürriyet inancı sabaha kadar

Taksitle Alum diye bir roman yazıldı artık

... leksandra

Değil mi ki mavilikler yolmaktayım göğsünden

sesine aşina yanım, onca sessizlikten sonra artık sağır!

üzgün ve eski

<u>bıraktık korkularımızı</u>

tek damla gözyaşı dökmeksizin

Ben onlara bakarım maviş anne.

ölüm, denizde mahsur kalmış bir gemidir ona

Perdeleri açtım

Antika niyetine

Sakın ha düşünme

Siz hiç duyarsız insanlara

Yarabbim! o günleri yaşamak istiyorum.

Birden sıyrılıverip bulutlardan

Aynalar oldu paramparça,

saçları uzun bir unutkanlıkla örülmüş

O senin

Tanrı parsellenip kapatılmadan önce

Nasıl severim bir bilsen.

bütün çöllerde tek başıma kodun

Bulmak

rüzgarın ve acının bildiği dilde

Sen yüz çevirecek olsan, ay kapkara olur gamdan.

Çocukların düşlerinde bir Markut

Ölümsüz meyvesini sundum hayal bağının

Ne yapsak boş

Hiç yoksa şu inkisarı kağıda geçir, sonuna kadar yaz

kümbetlere, bitkinliğin bordasına...

At üzerinden hayatın yorgunluğunu,

Bir gün

Konuşsun Şivekar.

keşke doğru yaptıklarımdan değil,

sisler boğazıma sarılmışlardı

batum'dan göç ettiğini

Sen ki konuşursun derdim mi kalır?

Karınca gibi ince belli çocuklar

Erkek suyuna

İki cin daha

daldan dala atlar

Gelişin gibi onurlu olmalıydı gidişin

dakikalar eksildikçe biz biraz daha çaresizleşiyoruz.

ne onursuz bir padişahsın

Selamsız saygısız yürüyelim sokakları

Geçelim

kolan vurdu yüreğim salıncak buluklara girdi çıktı

Hakkım var mıdır bunları söylemeye

akşamüstleri, tatilcilerin terk ettiği sayfiyelerde

Bembeyaz çiçeklerin ıslak, temiz kokusu,

Ben o beyaz ve güzel kokan çadırın altında

Kendinden yassılmış olanı hangi kuvvet yıkacak?

Kalbinin kapakları küçük yelpazeler gibi titredi, sonra kapandı.

Ürpertili, sımsıcak tenini kadınların

rahat, geniş sağrılı birer kısrak oldular çoktan.

Çatladıkça yeniden doğuruyor kanımdan

Meyhane sarhoşları gibi sırılsıklam

beni görünce taş kesileceksin

su içsem ağzımın kenarlarından dökerim

Önce halinden ona hiçbir şey söylemedi

Artık sevmiyorum ya... severim yine belki.

Bilme, niçin biliyorsun?

artık bu yaşa erdirdin beni, anladım

oysa aşk hiçbir zaman bir yarış değildir ki.

Solduracak bir gül gibi ömrünü

İlgileniyorum seninle.

Ben gelecekten korka korka dönen bir mutluyum

kanıtlar getiren görünümüm çünkü.

Ey Maraşlı Şeyhoğlu, evliyalar adağı!

yağmura düşürsen de gözlerini

günde kim bilir kaç kez

Bir yıldır yoldayız

Bitmeyen vahşetini ateşlemek için

El etmez

İçer ve zehirlenir

Konuşmak yoruyor.

acıyor, tırmalarım,-

Yüzüme bu türlü bakmayacaktın?

Gönül kanatlarını gerince

Kederle kaplı ruhum,

aksak bir hüzünle anılıyor geçmiş

Adam bilmek fiilini arayacak,

18.12.2020

uzak fırtına kenarları keskin çelik bir ayna

Alnımıza çakılıyor anafikri:

Ayıramazsın ki?

Hani o tanrısal gücünün,

bulutlar çökerdi yüreğime

hainler ürkekçedir

Suskun bir coşkunun doruklarında

başucumda bi sen varsın bi de evren

Ne karanfil, ne kurbağa

kapıyla eşik arası kalmışlığıma

Biliyor musun?

Bir gülün hacmini ölçmeye kalktım

Ölüme benzer duraklarda..

yüreğinin yansısı tedirgin ellerinden.

bütün rüzgarlara karşı duracak kadar sağlam bastığımızı düşünüyoruz toprağa.

Tek tutkun o kenti bırakıp gelmek olmalı

barut esmeri tenine sevdalarımı sürdüğüm

aşka özgü zakkum bahçelerinde

Hayır derdim,

Ve boğuk uğultusunu acılı davulların, kendi yurdundan...

Dünya ise çalmaya hazır

çünkü senin acı gözyaşların aklımda kalsın istemedim

kendi gücümüzün altında azala azala

lk göz göze geldiğimiz günkü elbiseni çıkar sandıktan,

bir gün elbette

Soğuk ve berrak sulara

ne kadar kolay Tanrı'm, o kadar kolay ki

Ağaran şafak ol...

boyunbağımın ve gülüşümün o kirli

aynı pencerenin derinleştirdiği gecede

Bağrımdan koparılmış ciğer parçası sensin.

oğlunu yitirmek kimbilir

ve gülüş

bozüyük bilecik arasında

her sevincimi viran eden bu hayvan

Enflasyonist gidişata karşı alınacak önlemler

Susmaktır birşeylere saygılı kılan

en sevdiğin şarkıyı beraber mırıldanmadan

Ağrılardan yoruldum, gitmeliyim buralardan

Kapı bu işi adama yaptıracak.

Ve hep olmayacak şeyler kurarım,

Ulan bu gemiler senin gemilerin mi

yaratılmanın bir yoksulluğu da gereklilik

Ağır aksak bir ağrı bir gelip bir giderken

Biz ki her yangının külünden,

Seninle başlasın her yerde

Kalbini gözlerinin yerine koydun.

tenimde kalan tuzundan ve

Her geçen yıl aşkıma yeni bir hız bıraktı.

SAHİPSİZ BİR UTANÇ HEPSİ.

kal, demiyorsun

-Her istasyonda duran sonra tekrar yürüyen-

Yine karne parası istiyorlar

bozkırın hıncı

usta dokunuşlarla bizi büyük ölüme hazırlayan.

Yıllar var ki siyah bir yalnızlık büyür şiirlerimde.

Karşı tepedeki manastırın selvilerine

Gözlerimde bulut, saçlarımda çiğ.

Yiğitçe karşı koyar da bir ince yürek

Şimdi seni getiriyorlar karanlığıma

bütün kollarımla sarılıyordum da vücuduna

Ne zaman elime bir kalem alsam

bu ağıdı öldüğün için söylemiyorum

Hoşça kal gözümün nuru,

Biliyor musunuz bir orman gelişiyor şimdi

Kalmasın tek engel bir düze gel ki

Ah, o kar fısıltılı bahçeler

Bir uçsuz bucaksız umman gözlerin.

-diyorum ki...

Benim geldiğim geçmiş

Tutmuyor hiç birbirini

Rengarenk yap-boz parçacıkları

kışlada alay komutanı

uzak yıldızları anlatan okul kitabımı okudum

Benim için yağdırıldı o rahmet

ıslak salkım söğütlerin.

Şimdi otobüs gelir biner gideriz

bir kez daha aynı sözcükleri kullanarak;

Bense kafeste kanarya

Gül diye okşadım onu yıllarca

Yoksa Karındeşen Jack olmak karşılığında mı? Tarihe geçen o ünlü katil gibi hiç yakalanmadan yedi cinayet işleyip yedi insan öldürebilmek karşılığında satar mısınız ruhunuzu?

susmaktan yosun bağlamış ağızlarıyla

Ölümlü İnsanlar İçin

Aykırı bir rüzgar aldı.

anlattın bana ağzı sarımsak kokan bir oğlanla yattığını

kocaman çiçekli balkonlar ve bir tüylü şapka için

zaman kadındır ister ki

Yatakta yatmayı bildiğin kadar

dökülür karanlığın avuçlarına

bahçe kapısındaki çıngıraklar söyledi

Benim kalbim gövdesi ıslahevlerine çakılı bir kuştur

Ağlıyorsun, ellerinde dağ menekşeleri

Eylül akşamlarında gelip gözlerinde durdular

bir kez daha yolda karşılaşalım

Çaresiz kaldıkça hep seni düşünürüm

Yalvaramam koşamam

Tenimde bir duraksar ve yerleşir adımın

İçimdeki kadar iniş ve çıkış.

Kadere inansaydım

ve kuşatılmış bir akşam duruyor penceremde.

Sonra üzüntü nöbet tuttu bütün gece.

Tekrar duyduğun gün sesimi gökkubbede,

ölüm ki bir olağan acının anısıdır

Bir yanıp bir sönen ışıklar gibiyim

Anlayacaksın.

yak ucundan saçının en ince teline

artık kabullendim:

Fazıl Hüsnü diyor ki, ne diyor Fazıl Hüsnü?

Çocuklar, kadınlar, erkekler

Bütün insanlar tutuklanır sanıyorum

Uyudun uyanamadın olacak.

Mevsimlerden keder mi, söyle

Beni kimseler sevmez.

Yıllardır öyle çok yedim öyle çok doydum ki

bir palyaço neden yalan söylesin ki

Duman olmakta bir damlayla

Elbette umutsuzluğa düşerim bazan

Melankoli

Söylediğin şarkı duyulmamıştır hiç

yetim kalmış anıları ben tokuşturdum

Bende sönen şavkıması sürsün diye yaşamın

hüzün elbisesi giydirme sakın

Akıllarını kaybetmişler yağmurdan kaçıyorlar.

Hep o yangınların adına

turnasını yitirmiş göç gibi darmadağın

oturuyorum dizlerinin dibinde kan ter içinde

Kürekleri tutmanın şehveti avuçlarında,

Kız için artık gevşekti

kocaman taşları parçalayarak hatırlıyor dağlarda

virajlıdır bazı yaşlar, dalgınlığı affetmez

Gözlerin, gözlerin, aman gözlerin!

Akşamlar yassıldıkça neden böyle devleşiyorlar

Evlerin duvarları siyaha boyanmıştı

sen yanlış alarmdın, ben sızlayan on yedi

yakınınız olabilecek "şimdilik yabancıyı" hafızanızın derinliklerinden

çünkü üç gün beslendiler senin gözyaşlarınla.

Hüsran Sokağı

ve toz oluyorum

Gerçi hiç saati olmadı ama

Gidersin; ardından dilsiz bir ihanet gider.

Onu işitememek,

sen nasıl korkarak komşunun bahçesinden elmayı çalmıştın

bağıra çağıra geçen bohçacı kadını

bakıyorum umut karamsarlığın, sevinç acının azıcık soluk almasından başka ne ki?

Bakma böyle kötü olduğuma

düşen muharref sayfa. biz acizler ve ulular.

ve kendi sonumu

sen o kavganın güzelliğimisin yoksa...

Her sayfası kederle kararan

Değil mi ki

Bılemedıysrm bısey Leri...

mühür verilmiş ateşe

yine de ölseydi bizi, biz ki hangi

tüyüne kibrit çakılmış kuşlar kıskansın göğüslerinle sen bak

Saçma bir cevap, evet, beş veya altı harflik

İpekli toplardık unuttum şimdi nerelerden

Doludizgin sevdalardan

Bütün dillerin üzerinde bir saklı taş.

günışığına çıkınca kamaşıyor göz

Nişanlı kızların ve makilerin

büyük yakalarıyla

terkisinde ölüm

biliyorum; saçlarının sarısı

Ve bu dağlar böyle eşkiya güzelliği taşıdıkça

Yine seni arıyorum...

Niçin siyah, niçin beyaz?

Ben ki yaşamı toprak bilmiştim

Deprem kargaşasında

Korkarak yaşıyorsan, yalnızca hayatı seyredersin

parçamız kalır ve bölüne bölüne biteriz de. en büyük hünerimiz

Hatırada kalan şeyler değişmez zamanda

gözlerinde 'harikulade' yaş bulutları

ışıldatın yeryüzünü. Rüzgarı yıkayalım.

Bu sessizlik çölü geçilir derler

Divan hazır

seken bir kurşun kadar

biliyorum, acılarım hiç bitmeyecek, bu öyle bir

yakmak üzreydim ki bu şehri hatıraların

Kabulleniyorum da -gelgelelim-

ne de çekip gidecek bir yer vardı

Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi

o çağlayandan bu çağlayana

Anlıyor musun

yalnız seni yansıtan

Hayatım büsbütün ye'se kapılmaz.

içimde umudun kırk kilitli sandıkları, elimde bir avuç düş ölüsü yüreğim

Görsem açıktan geçişini

akşamın güzel buğusunda eli-ayağı tutulmuş

Ey korku ağırlığından iki büklüm gemeye alışmış zengin

Kalbimi bir çamurda çırpınırken bulurdum.

Kopmuş yollara..

Gerçeküstücü bir ressam

Lirik sözcüğü en çok yüzüne yakışıyordu.

içime beton bir martı döktünüz

6 haziran 1973 galata kulesinden bir adam attı kendini;

define ve varlık

Gurbetimde sesleri aşındırmış kimliksiz bir kasaba

Geçmişim

Oysa ne kalbim bıraktı acıyı ne de dudaklarım acının tadını,

hüznümü ve yalnızlığımı sarıyorum sabaha

Kimse öldüremez bu boşunalık duygusunu

geniş odalarda.

denizlerin dibinde yürüdüğünü sanırsın

bir senin mi balına sinek kondu, söylesene!

Ne dost, ne içki, ne aşk, ne kadın

Yolları yorgun düşüren yolcuydum ben eskiden, artık geçmiş

devletin, aklın ve edebin

Almadan edemeyeceğimiz bir selam gibi

Bu Gemi Ne Zamandır Burada

Tavrına bir isim takamıyorum

Ne düşler görebilir insan, düşünmeli bunu.

Teninin kokusu karıştı kokuma.

Güz Yorumu

senin ora'da mizgin de ölmüyor uğur kaymaz da

Adanmışlar ince bir türküye

yokluğunun bütün eşyalarını unuturum

Görünce gülme sakın çırpınıp aktığımı:

Gözlerimiz unutmaktan ve ayrılıktan acıyor.

Önce ben, sadece ben, hep ben

ne oluyorsa işte kapılara sığmıyor kamburum

annesinin ölmeye terk ettiği hasta kedi.

En sonunda varmışsın bir erzincanlıya

Döndüren bu sevinç pırıltısı hep kalmalı yüzünde

Sonrasızlığını hakkıyla yaşarım.

Bunun bir çünküsü var

Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini,

dokunsanız ağlayacaktım

Beyaz beyaz güvercinler damların üzerinde

kovalarken ülkesini

içinizden hak verdiğiniz hangi düşünceler var,

Alışılmış Bir Vakit Tanımlaması

Başını bir gayeye satmış bir kahraman gibi,

ben bu kafeste bir tutsağım

kalsın biraz

Bir elim orgda

sonbaharların kralı gelirmiş meğer istanbul'a

Bu bir kadeh içki gibi aydınlık

Vurgun ve bela

ve yeni yeni güzelleşmeye başlayan

Bırak gel her şeyi!

çıkarma telaşından sakın! Ne haziran

O öykü öyle bitmez

okuduğum bütün kitaplar paramparça

gecenin bütün burçları

gece gündüz seninle gezer yalnızlık;

Teninden soyunsun artık çığlıklar

Ellerimi göğsümde kavştursam

biz bütün aile zaten biraz

neye baksam hatırlarım artık

Yetişir çektiğim mesafelerden!

umudu kuşatan

Gülmek için ölmek midir bu

Alnımda ter ve kuvvetsin işimde.

önümde bir yığın açalya

Nergisten ben sorumluydum, ışgından ve çocuklardan

ben içeri düştüğümden beri güneşin etrafında on kere döndü dünya.

Ben de çekip gittiğimde

daha önce de söylemiştim:

adınla çiçeklensin

Korkuyorum, bir gün ya kendini asacak,

şimşekli rüzgara bindik!.

çünkü sen her şeyinle bendesin

şimdi nedense her şeyde

Beni kahkahaların sustuğu yerde bekle.

Siz inançların sedef kabuğunu

Mezarı bilinmez eşim,

Bu şiiri yazan, caddelerde

04.05.2020

yağmurdan sonra sokaklar ortadan kalkmıyorsa

hangi türküde sevmekten bahsedilse

Geldiğim düşman uğrusu

unutma ki

tüm sınırlarına Suriye'nin!

içinde rengi bu gecenin

insanın içini dökmekten vazgeçmesi ayrılık!

hatıralarınla titriyordu içim kuşlar kanatıyordu gönlümü

hayallerine mavi buğday

bir sarı lale kadar makbulse

Akıl danıştı

Ve Güneş içilsin o gün, kızıl çanaklardan!

Düşlerini som somut görüp şaşsınlar

Şimdi ağır ağır batıyor ve yokluğa karışıyor

Öptüğüm aynalarda kaldı.

Aşk değil mi cevabı çıldırtan bilmecenin

yalnızlığın ufuklarını bütünleyen

Hoyrat davranışlarda rahat

Hisarlı balıkçı ağlarını ayıklıyor

Yüreğimin yaktığı ateşle hava ılık,

Diğer ellerinde sarkan yemyeşil bir soğanla gelen.

sessiz oturabilir miyiz seninle?

vardım dayandığım parmaklığına o büyük hesapların

Kalbim komik kaçacak

o mevsim de benim geçtiklerimle

sevincim bir ikindi lokumları bölüşen

Bulutları düşünüyorum kuşları ve aşkı

iki arada bir derede duyguya alışıyorum

İstesen hayat verirdim bu karanlıklara

Sen Varsın

el yorulur, ayak yorulur, yürek yorulur.

Ve üstüne yapıştırdım on yıl önceki resmimi

acıyarak yağmalanan kıyılara, denize

yapraklar dağılırken saçlarından

bir dağcıymışsın ne kadar gitsen o kadar uzak

Tam zamanında bağırmalısın acıyınca bir yerin.

Senin yanında olan, seninle konuşan herkesi çocukça kıskanmak.

Sen bir balıksın demedim mi?

Ben ona sıkıntılı güz günlerinde

uyruk olduğumuz küstah imparatorluklar.

Buluşmak Üzere

kendime kuytu bir ölüm arıyorum çok iyi biliyorsun bunu

ufuk daralırdı tenimizin yankısından

Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi

Şu kadeh dudaklarına değebilmek için duruyor masada

Kimim ben?

Defalarca öptüm onu sonsuz göğün altında

akşamın dinginliğini otluyordu o zaman

Ve, şimdi senden ayrılırken,

Karşıda yeni budanmış ağacın

O baslık

siz inanmayın bir gün değişir elbet

Uzaklardan gelir uzaklara gider sonbaharlara şaşırmazdım

Aşkın bir adı da berekettir

gözlerimde bir yangın.

Misket oynayan çocuklara,

bir çocuğu doğacakmış baharda.

Üşüdüğümü unutuyorum yalnızlığımı da

Iğneucu acıları gözbebeklerimde

bilemezsin, bir tek kibritin cılız aleviyle

Sen de biliyorsun değil mi bunları?

Dilimi incelikli bir sözün eşiğinde.

Ondan işte gidiyorum oraya : boğulmaya.

Alnına koyarken veda buseni

Söylemeyeydin iyiydi?

çakan tansık, ışıldatan büyü

Sevişmek bir kere daha yürürlüğe giriyor

Kaç zamandır yüzüm tıraşlı

bir cennet ayırt Hoca parasıyla birlikte

Mutlu yıllar, mutlu yıllar sana

Dünyaya geldiğin zaman?

Yaz yağmurları misali yıllarca

ne saçımda bir şefkat... say ki yollardan akan,

bizi yaşatan

içime döndüm yine. seni severek

-Aşk hepimizin Venediği

boynumdaki kemendi bir öğle sonu bükerken o kız

Bu gece en hüzünlü şiiri yazabilirim

böyle eli belinde müteyakkız

kamera arkasında.

Başın omuzumda, omuzum gökte

Şimdiden Bir Hatırasın

Cümle sevgilere, tekrar buluşmak üzre, veda.

yürüdükleri yollar bir tabuta dönüşür

insan su gibi su kalsın aşka inansın

bizim aşkımızı solduranların korkusu

Topladı altın saçlarını güneş annemiz

Neden feriklerin ve eşeklerin memeleri vardır?

dereceler sokayım koltuğumun altına

Bir ömür boyu beni zindana tıktıysan da

sisin dere ağızlarından sokulup akşamları

Salınan etekler fısıltıyla, nazla.

Fışkıran harflerle kalbim olan cümleyi:

canıma batan her halin felç gibi indi bedenime

ben bu ayette seni

Güvenliydi dostun, dirençliydi

bulabilecek miyiz bir daha?

Yaş aldıkça tutunduğum diri şaşkınlık

vuslat aşkını Leyla düşürmedi çöllere

gördüğüm bir rüyaydı anneme yordum

Terkedilmiş şizofrenleri

Kurulmuş saatler gibi günboyu çalışıp tekdüze

Yavaşça.

Şivekar bahçeye tını salıyor adım attıkça

bu koku dünyayı tutacak nerdeyse,

kaybetmiş gibisin hep...

En büyük salaklığı da bu oldu! ..

estikçe dellenen rüzgar

bir adam düştü galata kulesinden

makas değiştir, istasyonda bekleyen çocuğu

Ağırım, isyanlara doğruyum, yataklardanım

Yalnız, eskisi gibi hepsini alamıyorlarmış

Rüzgarın fırtınaya dönüşmesi gibi

Yollarda koma beni.

Tenimde iz bırakmış kar kokusu

kapalı bir odayla yaşarsınız bütün ömrünüzü,

İçimizdeki bu uğultu

Ne bir sarmanı var okşayacak

Kafamın her yanıyla bir şeyler öğrendiğim

acılara gittik

Aşk yaşayanlar içindir..

Kim bulacak kıyıların kalbini

boş bomboş gözlerine gömülmüşüm bir köpeğin

Beni böyle çıldırtmayacaktın!

bir zenci kadar telaşlı. bağırın,

Her şey silinip kayboluyorken nazarımdan,

gitmek sabahsa uyuma hiç.

Bir fikir ki, beyin zarında sülük.

Önceki şiirlerimde hiç kullanmadığım bu sözcük

Aysel git başımdan seni seviyorum...

yarı öbür yarıyı anlayacak: olgunluk bize yaban

Koyup gittiler beni

dudağımda bir dilenen zavallı

dünyanın en yakışıklı adamı

uzanıp uyumak istiyorum gölgeme

Oysa daha anar anmaz adını

bir karla gelendir, bir kardelen.

Çiğneyerek geçen bu adamları ve kadınları

cehennemde karşıma çıktığınızda

Hırsızlar, yüzde oncular, kumar erleri

Söndü istikamet, yıkıldı boşluk.

-körler onları görmese de, yıldızlar vardır, - dedi

kimin yüzünü çevirdiysem

bir büyük meydana çıkınca gözbebeği

Güzelliği çalmak için çağrılan

Sevmekten başka beni

Ateşli sesimin yankılarını

Bu kırgın karanlığı bir ışıtalım ilkin

gökte bulutla oynayan çocuk

sana burada veriyorum hayata ayrılan buseyi

İnsanlığa anıt gibi yükselttiği

Elbet Alışırım

niçin kızıl kıyamettir gözlerin bu gün

Hangimiz mutsuz kral Hattusilis

karar verdi

ah nasıl titredim tensiz

Bildiğim tüm masallardan topladım acıları

malboranın da!

Top oynardık

saatler işliyor durmadan, bırakıyor yerini anılara.

Ve salar gölgesini, o soğuk gölgesini durmak.

Bütün evler yansın

bir çırpınışın yorgunluğu yüreğimde

Her şeyi beni anlayınca anlayacaksın

boynunda ağır bir

Bir de türkülerde kalabalık ihanetler

birkaç gösterilik bir oyundu bu. Aşkı doğrulayan acı

seni kazanmalıyım

o güzel günleri görenler arasında

Dünyada kolayca bulmuştu

ve yaşım kırkı geçmiş iken

Sararan yapraklarıyla ayva

Ama aklın içinde olmalı baharat gibi

Sağlığını düşün herşeyden önce,

Çünkü çok uzağım ben kendime

Kırk ikindi saymalıyım

Mendiller sallanınca neden tıkanıyorum

Kapağı hiç açılmadıysa kitap

Yamandı

Gözlerimi kapayacağım..

çehreme çalınmış hilal

Yalçın kayalıklar ardında

Bir bahçe. Gerçekten buraya bahçe mi demeli?

ölmenizi asla istemem

bir çöl zincirinin iziyle...

odalarda ve güzel bir dünyada

bir deniz gibi

dokunmasam eşkiya uykusuzluğu çetin silahlar gibi

O kadar fenayım ki ben

Ecnebi diyor babam, ecnebi malları, ecnebi artistler, ecnebi filmleri

Alevilikten konuşuyoruz uzun süre

Öne geçiyor acılarımın çizgileri

13 yaşında

Neden tek sözcük bile yok o konuşkan gözlerde?

Uykusunu alamamış beden, acımış yağ ve

Bir güzel olsak ya senle bu anlaşmamazlıklar niye

Eğilsin mehtaplar seni okusun

Tuhaf şarkılar mırıldanarak: Şiirime kenar süsü olsam ben

ince abiler zemin katlarda ısrarla susuyordu

Seni sevdiği için, Haliç'te bir uğultu

"Can verdi senin ruhuna çoktaan" diyecekler!

En güzel şarkıyı bir kurşun söyler

Kesildi yolbaşların

şimdi hangi kıyılarda gemiler demir alıyor

ben bir çin şarhoşu samanyolunda

Susardım, gözlerime baktığın zaman

Pelte pelte karanlığım koyu, zifir

taştan ağır gül.

Rüzgarda dağılan yalnızlığını

Elbette umutluyum her zaman

Ben gittim bembeyaz uykusuzluktan

şehrayin şarkıları söylüyorum içimden

sophie, rosemary, ayşegül.

ellerim sıcak bir ülkeydi

Çocuklar gibi sevineceğim

ayrılık masanın üstündeydi cigara paketinde

Yoldan Geçen Biri...

Sessizlik vardı makasçının türküsünde

O andan

varoldum kayrasıyla Varedenin

Sevdamın Karasısın

bu değişmeyen toprağı;

Sevdadan yana kim olursa olsun

sevinciyle coşarak

Dağılmıştı yazdan kalan ne varsa

yıldız uçurmak varken

Seni sevmediğim gün

Güvercinlere yem at

büyürken yanımıza aldığımız o düşler kimin hücresinde sarıyor yaralarını

Sokaklar ışıl ışıldı.

Hem geçmiş zamanın, hem geleceğin.

Yedi sekiz sene önce,

Yalnızca benden kaçma yeter

Evet siz ;

kendilerinden olan tek sözcük yok dillerinde, öyle çok konuşuyorlar ki...

Yüreğimde renk renk çiçekler açıyor.

Alçak sesle uçuyor üzerimden

Engin de kendinden uzağı özlermiş

En güzel kalan yastıkta bozulmuş saçlardan

Süleymaniyende güneş

Tutsak ustura ağzında yaşamaktan

ciddiyetle yapardım.

Gölgen de kalmadı bak, o itiraz

ne yesek

ölen her zaman suçludur ne yapabilir ki katil?

Kıvırcık saçlı başını

Sayık Hattatlar Baladı

aşk yazılmamış olsa bile adımın üzerine

denizi geçenlerin adımlarından sonra

sarayburnu'ndan geçiyorum

ölene kadar yavaşla işte

Gözlerin değmese gözlerime kahrolurum

incecikten bir yağmurla karışarak.

Ama ben pek varamadım tadına.

Değişen yanımın aslında hep aynı olduğunu göstermeye

nasıl geçebilirim mayınlı köprülerden..

Gökyüzü var üstünde

Hani sen iyiydin

belki çocuk ve ihtiyar, belki kadın ve erkek

uğultulu yorgunluğumu

En güzeli bu belki de. Seni özlemek.

Büyür gitgide hüznü içimde yalnızlığın

Batsın diye güneşe tempo tutan o kız çocuğu...

yorgun

Sükuta muhtacım, ayrıl yanımdan

Koy beni sensizliğe

hatırda zamansız bir plak

geçmiş bilinen çehreler sırasından

Bir daha kimseden sormayacağım seni;

Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde

biraz naif ama hep umutlu...

bir tüfeğin aynasında gördüm seni

Yetmedi gözlerimizden yaşı silecek kadar

Altıncı Bab

Çiçekler yurdunda ararım seni

En yakın ikindilerde, duygulu

Sıklaştırmıyoruz ayaküstü buluşmalarımızı.

Ve sen, tek başına

ama sevdalandım altmışıma yakın

Bin zehirli duman arasında

yapardım mutluluğun resmini

sesini duysam, susacağım.

Kendimizi hazırlar gibi.

yola koyuldum

Tek bendeki volkanları söndürse denizler!

Gururuma basarak üstüne çıkanlardan

söyle bana ey

yaslı dereler gibi mutsuzluğa akarım

Güneş paslı gemi çapasının ucunda

Avunmak.. Kırık dökük anılarla artık

mutlanır mısın?

çıt diye kırıldı içimde

Bulutların arasından elini uzatıp

Özgür dilediğini düşünmekte herkes

nane limonun iyi gelmediği daha büyük sıkıntılarım var herkes gibi benim de.

Deve, devenin üstünde tabut, biri çekiyor deveyi

acıyan, yumuşak yerlerime yaslanıp uçardım

kimse başa dönmemiştir, dönemez

ah herkes susuyor

Aşamadı dişinin duvarından.

Hoşuma gitmiyorsa rengi denizlerin

yağmur beni götürecek yoksa beni

minareler gibi tutuldun

Ulan yine sen kazandın İstanbul

Hayal kıvamıymış aşk,

singapur yolunda demeseler

duvarda gölgeler öyle ıpıssız

Kulakların, dudakların, ellerin

Belki her şey yapılabilirdi

Çekiyordu bizi ve herkesi.

ilk akşam vuruşuna kadar

bu dünyada bedenime hapsolmuş bir ben ki; kavuşmam ancak ölümümledir

Beyazlık dokunmuştur gecenin siyahına,

seferberlikte mekkaredir.

boyunlarında naftalin kokan çeyiz sandıkları

biz böyle içimizden iki kişi

Menekşeler nergisler yerine kuş ölüleri

Daha dün bir çığ gibi inerken dağlarından

Tekrarlanan mavi şefkatin enginlerine açılan.

ıstırap dersleri alıyorum ben

yıldızlar kaynarken

Neden büyük ırmaklardan bile heyecanlıydı

Goethe mi, Faust mu yoksa şeytan mı olmak isterdiniz?

Siz nerenin bulutlarısınız böyle?

Operada bir gece uyudum, hiç uyanmadım.

Bir gece kimselere fark ettirmeden kimsesizler mezarlığına gömülen bir genç kızın cesedini görmelisin. Gözleri bağlanmış bir adamın, çığlıklar gelen bir odaya adım atarken irkilmesini görmelisin. İki adımlık bir voltanın ürküten yalnızlığına dikkat kesilmeli bakışların. Tecrit edilmiş hayatların kimselerin duyamadığı iç çekişlerine çevirmelisin bakışlarını.

sen kendine yetersin.

Bir su sesi bir fesleğen kokusu şimdi uzak

Şeytanla ne karşılığında pazarlığa oturursunuz?

yüreklere kazılırdı gizlice.

Bir banka az çiziniz bir yalvarma

Orada sen yoksun

İçtiğim kadehdeki şarap

Bu Şiiri Sana Yazdım.

kaçırıp camdaki suretinden kederli gözlerini, seyrettin

canlarım, canım benim

İnsanlar! sıranızdan çıkan insanın biri.

Biraz kıpırdasan uyumadan önce?

ne zaman yorulsam kalbime göl derim

geceyi kavrayan parmaklarımla

Kapı

kolların çıplak değildi ama hiç de zararı yoktu

Solması için gülü dalından mı koparmalı?

Bir dolmuşta yorgun şoförler için bestelenmiş

Gün ola harman ola!..

Ve her şeyin çıplaklığında

Çünkü ben savaşçı değil, gül yetiştiriciyim

uykularının zarı

Bir gemi bembeyaz teniyle açıklarda,

Oysa yalnız nesneler değil duygular düşünceler

Bie ince işmar can damarıma neşter

ne harikuladedir

Gitmek dönmektir güya

Tüm sarı, tüm kara, tüm yumuşak.

Toplandıkça dağılan eviçlerinde

saat çalınca ve görünce güneşi

tuttum sonra çiçeklerin suyunu değiştirdim

Ay tutulmuş tutulmuş kurtulmuştu

Mavisi yasaklanmış deniz

sensiz omrüm olsun

kaldırıyor dağın eteklerini bile.

ardından uzun uzun bakılan adı bilinmedik sevgilerden,

sevilecek şeyler ağaçların arasından geçip gidiyor

Çiçek adlarını ezberlemekten geldim

ekmek damgası durur

Korkunun verimi yanında

Bu demektir ki sevgisiz düşünemiyorum sevdayı

İlenen oylumsuz kalır kargışın imza yeri boş

ikiz iki kızıl kirazdan

Her çiçeğe bakamıyorsa kalbim

bir bazı şeyler bulmalı yüzümüze tebelleş olan bu korkuya

Silindi sokaktan kaydım

Öyle günler gördüm ki, duvarlar gelir dile,

Çürür sarı yaprak gibi

sarkmış tül perdeleri

o gün size sevinci de anlatıcam

kuşlar kanat çırpar, yıldızlar ağlar

Herkesin gözleri güzeldir biraz yakından bakınca,

Okunan kitap

aşkla kenetlenen kalplerimizin..

hücremin dört bir köşesinde el ayak izlerimi

beni nasıl özlediğini görmüş olabilirdi

Bir sanatkar, eliyle oyar gibi mermeri.

Bu bana yaşattığı en son acı

yüreğim sana emanet sıkı tut.

Pembe uçurtmalar yolladığından beri

Hangi yayla karlı, nerde çiçek çok

kuyuya taş atılır onu duymak için

Aklım bir yere erişti durdu

Sanki burnum, değdi burnuna un,

seni her şeye rağmen sevebilen kadını satın alamazsın,

seni, kendinde tekrarlayarak

İpeğine sar beni öpüşlerinin

çıkıp dolaşıyorum akşamüstleri bir başıma

Rengimize baksınlar, kandan ve çamurdanız!

Sen çıkıyordun karşıma

Çoluğumuz çocuğumuz

Sanırsın kimse görmedi ayla başbaşa kalırken

ağzımdaki meneviş sendin insanlara şiirler okurken... bütün öksüzlerin kederiyle baktım yüzüne, ne zaman geleceği düşündüysem... bir haksızlığı haykıran herkese senin soluğunu verdim... bütün hapislerin penceresi yaptım seni... sonra tuttum kenar mahallelerin yalnızlığını gösterdim, bir özür, bir bağışlanma umuduyla...

ama içerken düşünmem neden içiyorum diye

Yalnızlığım ellerinde

Artık yırtarak açtığımız zarflarda

artık sarı yaprakların ölü olduğuna inanmıyorum

On iki ayın birisinde, kesin takvim sorma bana

Çorak bir toprak gibi parçalansa da kalbim

Eksikliğe mi alışmışız, mutsuzluğa mı yoksa

sağır, eski bir pişmanlık

Bir insanı

Sokağınızdan geçiyorum öğle üstü

Ah benim nergis kokulu cehaletim...

boğulurum soluk alıp vermesen

Güneş Delisi

Sen benim ilk sakarlığım, ilk tuhaflığım, ilk yakalanışımsın.

Seni bin yürekle seveyim

Aşkın kuzey yıldızıdır bu

sırları soracağım ben,

solgun bir gül gibi yüzün

?Mutlaka başka? dedirtiyor oluşu

Dallarını meyvasına tama edip

inebilseydin o vapurdan

ilk karakola teslim ol ya da

Az önceki çiçekler nasıl da diken diken

Orospum olan yanlarını ve arkalarını

istiyordum dolunay çarpsındı beni

Yeşerir de al yemişler

kendini valiye vermiyor bakır dudak

Boyuyor

benim payıma düşen,

bir gün yolculuk bitince açmayı mı düşünüyorsunuz

Bizim de Bir Bildiğimiz Var

Yorumsuz bir hayatı seçiyorum.

acıyı acıyla sindiremezsin

Bir zaman öpüşlerime ait olduğu gibi...

şimdi külçeler yüklüyüz şaşılacak bir biçimde

içtim ama akşamcı olmadım

Akşama doğruydu

bugün biraz daha yorgun başlıyorum

açan evin.

Ya da Ayten'i beş geçiyor

Özellikle bir tren penceresinden bakıldığında.

Bir çocuk boyuna bir suyu söylerdi. Mavi.

birgün kendimi sonsuzluğun koynuna bırakırsam

her gün şehrin ortasında bir ergen ölüyor

"sen böyle güzelsin..."

Ve Sinan düdenlerde olsun diye ölümü

Dizlerimde uyuduğunu düşün

Sanıyor ki...

16.01.2021

Bir çakır doğandır aşkın sıtması

bu şiiri ben bir yangın vaziyetinde yazdım

Aşktın sen, kokundan bildim seni

şaşkınım, şehir açmıyor beni

"Ne kadar hakkıyla kazanmış olursak olalım"

Çadırlar toplanır, yaralar sarılır;

Hasret çekerek uğruna ölmek de kolaydı,

Bir rüzgar esse ellerin fesleğen kokuyor

Belleğimde tüylü tüylü geyikli gece duruyor.

Aradığı ne sevgili, ne efendi, ne sultan

Bahçede oynayan çocukların üstüne basacaksınız

upuzun bir kavgada

Kaynağına yerleştir

Ve bu yüzden yakışıksız oluyor

intihar yanılgısıyla

deniz ölesiye severken seni

ruhum...

başkaları başka şeyleri seçtiler

Bilirim kim dokunsa şiire

Sırtımı sıvazladı, bana öğüt savurdu.

kederlerin, yasların, sevinçlerin

Bire bin veren buğday

Alevden bir tasta eridi günler

çünkü böndür altında kaldığım töhmet

14.01.2019

Kar yağıyordu usul usul

çünkü kar yağıyor

Yanar dudakların, terler avuçların

Yalnız bana geleceksin

Sevmesem diner mi içimin yası?

Arıyoruz alemin iç yüzünden zihnimize

"Oraya benim için de bir yatak koysunlar."

<i><u>Şiirler yazdım her gece</u></i>

dağları birer birer devirip sana gelmek

Koltuk altına sıkıştırılmış,

Öyle kötü kokan,

Alt tarafı bir yanımı alıp götürmüştün

mavi ve saf, tek başına?

Sen Elimden Tutunca

Ormanlar içinde ikimiz,

Geceyle sevişirdim.

Nasılsın diyorsun telefonda sen...

Burda yanım yöremsin

Hatırlamak en büyük düşmanıdır yalnızlığın

değil midir aşkın.

o kızı bir daha görememekten

Yetmez mi acaba ah kör olmuş bir Türk filminde ağlasam?

Erdemin, bereketin doldurur haneleri,

Bir ben kaldım şimdi

Eski bir zehirdi belki ama yeni

yazmazsam ağlayacağım çünkü

Yoksa hep böyle kirli miydi senin denizlerin?

zakkumların diliyle konuşabilirim seninle.

kalbimiz ancak bu kadar hızlı koşabilirdi

Bütün çiçekler, bütün kelimeler bir isyandı

şimdi anıya yer yok aramızda

<u><i>akıtma gönlüm yaşını</i></u>

Bir Fotoğrafa

Tekel birasının tadı

Görüşmeyeli ya sen nasılsın,

ve masallar böyle anlatılmaz

Yalnız yönelmek gelirdi Kızguran'ın elinden

gece olunca da tutar babalarımızın elinden

atılan da duyulan da sessizliktir

eşiğinde ölümsüz dilenciler

Bunca yalnızlıklar bunca yoksulluklar benim işim değil

Yazılan defter

kamyonlar devrilir dağ yolunda.

bırakta böyle bitsin bu günahkar serüven

13.10.2020

martılar üşüyünce

Herkesin acısı kendine biricik

Nasırlaştı dilim.

Hala Koynumda Resmin

Bir de, geri adam, boynunda yafta...

Ağları pembeden hüzne giden

<u>Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni</u>

masamda söylenmemiş şiirleri bırakıp

Sabahları işimize gidiyoruz ya sessiz sedasız

benden biraz dünya

Sürünüp gidiyorum.

Kanamadım sevgiye...

bir gök gürlese bari diyorum bir sağnak patlasa

Yargılayıp asıyorum

Türü kalmamış çiçeklerden bir uzantı

Masaya biranın dökülüşünü koydu

İsterseniz

Eyleme geçilecek

Usul usul insan insan ölüm ölüm üstüste

Yaşamak ve sevmek için art arda,

Karanlığın insanı delirten bir ihtişamı vardır

"Biz seni ins ü cin sınırına getirip oturtalım"

bahar annemizin yemenisindeki solgun çiçektir

Her vadi bir yanıyla senin yüzüne bakar

Hüzünlü Bir Akşam Borusunun Ezgisi İçin Söz

Kirli çocuklarınla bekle bizi

Bir aşk bahanesiyle kurtulmaya

belki yağmurlarla gelirsin,

diye sustum, söz ve ses

Kıyısındaymış gibi en sakin denizlerin...

Kılı kırk yardım, altını üstüne getirdim,

ve ağlıyorsa hücremde ayışığı

İkimizi de aşar, o kapının ardındaki masal

Ben kendimi kendime sunuyorum, o kadar

Bir babadan kurtuluşumu kutluyorum

ismini ağrı koyacaktım.

Ey tozla çamurun çarpıştığı eski sokaklar;

Böyle Rüzgarlar

ince kırılışlarla güneşin altın kanatlarından

Ve üzgün deltası kısacık ömürlerin

bir ayıba son verir gibi olacak,

İçin içine sığmazdı, konuşamazdın

bilmem? ben güneş saati kullanıyorum.

çok nefessiz, çok sabahsız, çok aşksız, çok çiçeksiz, çok neşesiz, çok kitapsız

herkes, hep bir ağızdan: gül!

Köpüklü başlarıyla selamlar seni

Ağarmayan saçımı güneşe tutuyorum

Ya mısralarını dört renkli duvar afişleri gibi boy boy

haramında boğulan yetimiz. o karanlık

birlikte yürüyen iki yabancı

bir gerdek olarak yaşıyoruzdur kendimizi

Yankımış denizlere öbür kadınlara

Seni kader çizgisiyle alnıma yazan haktır.

Bilirim yaşamaz güneşte

Yağmur sonrası havaya karışan toprak kokusunda müjdeleniyorsun biliyorum.

hapisten yeni çıkmış bir dostun

gözyaşının inadına en çabuk kananın.

gizime bir ilmek daha atarım ben

Gibi unutuldum kurudum

Desem ki sen benim için,

söyle anne

Dünyayı değiştirmeye başlar

hiç bilmiyor erkekler

Tekmil neşem, sevincim, hevesim, sende kalmış.

diliyle konuşabilirim seninle!

bütün fotoğraflarını yakan

içimde bir leyla olsun

bir martıyı ağlattın işte

Yaz vaktinin gündüz uykusu gibi

Sonra yürümeliyiz seninle

06.10.2020

Yorgunuz, kaybetmişiz, dalgınız, kırgınız, küsmüşüz

Daha çalımlı.

güneşin zaptı yakın!

Yardım et! Yardım et!

Taşım toprağım

Gizlice..

yine kıvılcımlar

Kuşları durmuş zaman kadar eski,

açalım yüreğimizin kapılarını sonuna kadar

Söyle, bunları sana hep demedim mi

Gidip de yorulma çok uzaklara

Beni bekliyorsun

Ahtım olsun,

Başlarken/Hep Aynı Görüntü

Sen çağırdın da ben gelmedim mi?

Yirmi Aşk Şiiri

Bir suyun ürpermiş aynasında

Gölgemizi bir Asya şehrinde unuttuk

Bir nefeslik candan geçmem mi sandın.

Kanlı resimlerle sıralanmışız.

Yıldım demenin de bir anlamı yok

tel bir yumurta sepeti gibi

boynuna sokulup dinlediğim öyküler

Yaratıklar arasında bırakılırsa.

Fındıklarımızı basıyor

Ay ışığı gülemez, kapanırsa kapılar

Kimsesizim hısmım da yok, hasmım da

kör karanlıkta açardık paslı gözlerimizi

Alışmaya çalışıyor sana alışmaya.

İstersen fırtınalar yarat soluğunla

Yalanlı dolanlı alçak doğruca yaşanmamış bir

Bende onu alır anamın düşlerine kaçardım

"Hana sağ indi, ölü çıktı geçende! "

bir kadın seni seviyorsa sana aittir.

Kızıl tufanı yaratmadan daha

kendime kendimden başka kendim yok

Artık İlgilenmiyorum Seninle

Sen de bir deniz gibi yerleştir onu istersen

Acılı kapları

Toprağa düşen tohum onda gizlenen renk şekil koku

anılarıma düz baktıran

belki de yaşanabilecek en güzel serüveni

O zaman ağaca yürüyen bir su gibi geliyordu

derinleşti görüş ayrılıkları

su başlarında aylak sektirmek kavalımı

gibi dolaşıyordum dünyada. neyi anımsamıştım, kredi

takacak yerimiz yok, boynumuzdan başka

Sözcükleri boza boza espriler yapıyoruz.

O şarkıya özenip söylenecek mısralar vardır

Yine birbirlerine kalır

dönmesem çirkin ekmek kavgasına

Adam birini vuracak..

İçimden en anlamlı sözleri

Her gün saatimde kurarım seni

Havı dökülmüş yerlerine yüzümün

ben dışarda...

getirmem daha, ağız ağıza duruyor

özlem ne ayrılık ne

boşa çıkmış çabalar, bozuk niyetleriniz

Parkların banklarına adını kazıdım

bir daha gelmem belki diye bir not bakır maşrapanın yanında

Sitemkar yeryüzünün

geride kalmaz mı hiçbir şey

yalnızlık boyutlarındaki bir odada,

Kendinde arandı mı küplere bin.

İşte beni yeniden bitmeyen gecelerde

Sen kar yağmadan önce başkaydın,

Mecburen unutursun...

Gel desen gelemem

Hep yandım, hep ağladım sen yokken.

Beşbenzemezle rest çekiyorum

Her anını, her rengini, her şi'rini hazdan.

Aşkın buruk yalnızlığına.

Buğulandıkça yüzü her aynanın

çok şişman

anıları bir müzeye gönder istersen

Yıldızlara aya dert yanmaz, böyle her şarkıda sarhoş olmazdım.

ve aynalarda ağlarken gördüklerim kendi tarafımda

Unutamadığım sözlerinin arasında sıkışıyorum,

dedim ki ne iyi bu kadındır gecenin yarısında

Koyma gülsüz

Ey sırrını gönlünde taşıyan Mısır

Zağlı kılıçlardan yaman gözlerin!

Yaralayarak gençliğini

sadece bir anımsatma olacak.

bilmezdik kimin ellerinde ufalanırdı hüzün

heves uykudaysa ruh çıplak gezer

Yeşerip, kımıldar içimde,

Erkenceden denize gireyim dedin

Tazeleyin çoban ateşlerini ey ateş ustaları

kuşlar çoktan kapamışlar tarlalarını.

Oysa güzeldim tarihin ilk çağlarında

Gözlerimin söylediği şarkıyı dinle

Olmayan çayları,

Ümidin çatal çatal

Ve o kadar çok ki kızıl güneş önünde setler

An be an çöküyor, insanın içindeki güç

Buruk bir özlemle değil

Senden uzakta kalsam da,

Fakat yine üzülme, müsterih ol;

Sular düze insin kar eridikçe,

Soludum, üfledim, yaprak pırpırlandı Ağustos dindi

kendi kehanetinden büyülenmiş gözlerimin önünde

Ay ağlıyordu ve bilmem kaç milyonuncu kez öldüğünü sanıyordu

Ben hiçbir cümleyle ağlayamam artık seni.

Biraz alıştım.

Ve olmasaymışım müslüman

<u>gözlerin iki dağ suyu güldükçe köpüklenen</u>

Despina'ya Mektup

demiş La Rochefoucauld

o temiz eldiveni gökyüzünün

Beş kuruşum vardı kaybettim

"Onların kahramanlığı, onların merhameti, onların fazileti...

Ben uçurtması olacaktım serçelerin

yetersizliğin kemirdiği sokaklara

Durup dururken sıçrayıp kalkıyorum yarıda bırakıp yazımı,

Eşkıya vurgunudur seni benden ayırmak

Duyuran benim.

Tıkandığım o an,

Ve dörtnala, dümdüz bir mavilikte

Kelime-i şahadet getirmem için gerek,

Sizin gülü sevmenize çok benzer

gerçi söylenmez böyle şeyler uluorta

Derken gün kokulu yüreğimdi ilk

Bu hal ne haldir, diye

aynı sesten, aynı yürekten

zamanın eli değdi bize

Ölümüme en çabuk dostlarım alışacaklar

mağrur bir totem gibi sussam konuşmasam

KARGO

Şu yollar bilmem ki dağ mı, ova mı?

resulullah asla yalan söylemezdi; ben annem ölürken hiç ağlamadım.

değil

Gecede bir uyku..

Tek nokta seçemez dünyadan nazar.

İşçiler beton döküyor, demir eğiyor, zift kaynatıyor

<i>Ey göz! Gönlümdeki ateşlere su saçma. </i>

Kimbilir biraz huzur ve veda koyar bayramlık mendilin içine, öyle geliriz

Tiryakilik peşinde geceleri

Yıkılma Sakın

Öyle bir aşk yaşadım ki

Bilirdim odur en kırmızı zaman.

ağzını dayayabilirsin boğazıma,

Unutmuyorum unutmuyorum unutmuyorum hiç)

yetişmem gerek yazgıma

Yaşayanlar bir gün ölür elbette

Bari gölgeni bırak bana

Sonra gidip bir şiirin önünde soyunuyorum

ikimiz, iki komşu dal gibi ormanda, iki yapışık boyun

tırnaklarını yiyor bakır bir

Ve mazi gizlenecek bir yer bulamayacak kendine.

içerden çıkıyor çocuklar

Bir eve girmek, orada yatmak, büyütmek bir bakışmayı

Hepsi senin benim gibi Allahın kulu

Nasıldı ne yapıyordu hali neydi

Neye uzansa dirilten

derin uçurumlar arşınlamaktan

Ama bütün yangınlar beni yaktı önce

şiirde görünmüyor

Şebekenin başını çeken

idam mahkumunun

Büyük ve sakin Süleymaniyenle bekle

Sana gelince, ah sen yok musun sen

Bir portakalı dilim dilim soy

Küçük bir alana çıktım

gün batımına uçan göçmen bir kuşun

Sen mutlu ol diye mutsuzluğu seçmişim.

Eyyamcı kamuya kaynaştırıyor onu

Nihayetsiz bir ova ağarttı benzimizi.

Bir şiire böyle başlanmazdı.

Ama sokaklar böyleymiş

Annem hastaneye yattı köpekler bana bağırdı

kan ve bilgelik

bıraktığı ardında

ah herkes mi susuyor

düşünmek sevdiğini

Yeniden al kucağına, çağır beni yeniden

Bir zamanlar göz yaşını sevmezdin

Ama çalmadan

Kokusu çiçeklerin

yalnızlıktan da kurtulup yalnız kalmak isterim

En azından insanların o hiç vazgeçmedikleri

sonra başka bir başlangıcın kapısında

?Üstümde yıldızlı gök?demişti Königsberg?li

kubbelerde uğuldar baki

gelişin çünkü kutsal bir okyanusu

Bunlar ne belleğimizde uyanan sarı güvercinler,

Ümitsizliğimi olsun anlasana

ıssız parklarda tenha sokaklarda

İlk iki kitabımdan sonra sıtmaya tutuldu coşkum;

Çevrende senden başka herkes haksız olacak

Hey canım,

unutmak kadar bir çukur sende

Dişler arasında çıtırdayan bir çekirdek gibi

bir yüzük,

Hem hayatıma bir de Havva kızı girdi,

halk içinde bir büyük imkanı kaçırdık. ama

<u>Yokluğuna alışmamalıyım.</u>

akrep beslemekteyim.

<u>Bundandır işte benim yaşamaya katlanmam </u>

kırık bir kaval gibi dizilecekler

ayağında varna?nın tozu

Güneşin yeni doğduğunu sana haber veriyorum

Dünya adaletsiz çocuk!

Ne de şeytan, bir günahı,

Bilsen sen ne çok şeysin...

belki de gitmektir aşk, sadece gitmek

Ama olay halayık kızı çok korkuttu

hangi umut çiçeğidir bilmem, ellerin

Kıpkırmızı

İniyorum yokuş aşağı her gün

Gülen resmimi yaptırdım

göğüslerini ve

Ah, neresinden baksam sessizlik gene.

Parmağımın ucunda kırmızı kenarlı bir bulut

sen gülersen şayet o da gülecek

Bir sarhoşun, bir delinin, bir berduşun yatağında

Sonuna vardıkça artan o konuşmalardan

damla bulutta ayrılıyor, kentli geçmişimiz!

Yasemin kokulu bir rüzgar eser

elimden tut yoksa düşeceğim

artık görünmüyor mevsimde hüzün

tenimde bir duraksar ve yerleşir adımın

kış zorlu

Üşümüş, yorgun ama umutsuz değil

Kaçırılmazsa, insanlar arasında bırakılırsa Yusuf

Ve güneşle bağlantıda...

yaşayacağım, ama çok, pek çok,

beni düşlemesi bu yüzdendir.

Bar köşelerinde tükenip kaldırımlarda ararken kendimi, Gelip sana sığınırdım., umutlarım bir kez daha sönerdi.

Yıldızlar çıkmadan görünmeyen gökyüzü

İnan Selimiye'nin minareleri gibisin

yokluğun sükunettir kuşatır evrenimi

seninle baş başa konuşmaları özlüyorum;

hele gündüz değilim

dünyada bir sinek gibi gezindim

Nurhayat?ın halleri, seni sevdiğim için güzel

Vapur düdükleri ötmededir.

beraber bir şeylere bakalım

Bu dağlar o dağlar değil

Üşürsem helak olacağımdan korkarım.

İstiyorum seni anlatmalı bütün romanlar

Kulaklarımızı tıkıyoruz: Para para para

Pazen gecelik giymiş bir anne gibi sarılmadı.

Rengarenk uçan balonlar havalanıyor her telinden

hızla gelip gidiyorsun ince ve sarı bir sokaktan.

yolundaydı herşey, ben bile yolundaydım

ama nerde kaldılar, özledim gülüşlerini onların

yaz güneşi şehvete boğar bahçeyi

yaz çoktan bitti bahçelerde

Yapacaksan eğer bana yardımı

darağacı

Kanlıca'daki yoğurdu...

<i>dünyayı yumuşatan o yaz bulutu gülüşün</i>

Fakat susuyorum, mırıltım işitilmiyor;

Yalnızlığımın dert ortağı gastrit...

Buraya bir silkintiotu koydum. Kırk dert bir arada canına yandığım, kırkına birden deva olsun.?

unutmuştuk ayrılığı

başkalarının imtihanlarından büyük gelecekler umma

çıkardım

namlı masal sevdalıları

Kayıtsızlığınla beni yok ediyorsun, geride sen kalıyorsun. Ama seni de biri

ben bunu geç anladım.

Ve sen nereye gidersin sevdiğim, yatağında yalnızken?

İlan-ı aşk makamından bir mısra,

Hayır, mutsuzum.

Gelin çiçekli köklü ağacım

Ama sesini bırak bende

şimdi bir güvercinin

Hayır hayır hayır hayır

değişen ben değilim

O başakta o Konya'da seni ararım

barakaların kar altında öksüz

ne kadar rezil olursak o kadar iyi

Hani ey gözyaşım akmayacaktın.

konfeksiyonda

Kalabalık caddede geçen binlerce yüze bakmak

"İnsan kokuyor buralar"

Üşüdüm karanlıkta.

Evlerinin az ilerisindeki koruda

saatlı bir bombadır patlar

Tanrılar bile baş edemedi işte sonsuzla

Ne denmişse yalan hayat için,

Baskılar safra gibi attı dışarı

Sağ gözümün üç kirpiğini kestim

ve kırlangıçlar mürekkepli parmaklarımın çukurunda

Ve eğip başımı önüme dua ediyorum

kaldım bir merak bir telaş bir daha

burnum bile kanamasa.

Elimizi

yazamak sana dair,

Çıngıraklı yılanların zehrini içtim

Dost yolları nakışlandı kanımdan

aylardır konuşan da.

Azala azala

Oynattı evet, sendeki baş döndüren efsun.

Her günkü sözler, her günkü konuşmalar

Kimi zaman bir çığlıkla çıktık, çığ altından

aylardan kasımdı üşüyorduk

Açarım

Ağızlarında çaresiz bir Tanrı.

Yenildik, evet düpedüz yenildik

Al basmasın onu diye

içimden dedim beraber yürüyelim olur mu

tutuşmuş bir kalemle yazdığım

daha az sahte bir eğitim bize gereken

bunu palyaço söyledi,

Midye görmemiş güneş

incir? yarpuz? karamela?

Ve ağaçlar görüyor, gözlüklü, iri kıyım Chrysler ailesini

adımlardan bir çizgi olduğu yaşamın

Sabaha asacaklar beni

Heybemizi emektar makinelere yükleriz

Alıp başımı gitmek isterim

Gülmek istiyorum, gülemiyorum

Zavallı Tutsak Yürek

Sigara dumanlarında harcamayacaktın bu aşkı

İşte ellerimde

Biz kaldık, koyup gitti bahar,

Duvarına bir şiirimi asmışsındır

bilmem nişancılığı, tabanca kullanmadım;

Öyle ateşlerle doluydu yüreklerimiz öyle tutkundu

Sen, sıkıntı dağıtırsın; ben sıkıntı yaratırım..

peşinden gelirlerdi

kılpayı kaçırılmış bir şeyin

İşte ben böyle bildiğin gibi,

Hangi yokuşu çıktıysam seninle

Saçlarına gül takmam

Damağımda dilinin yosunlu tadı

İncesu Deresi, merhaba.

en uzak, o adsız ve kimselersiz,

Yalnız çıkardım yola.

vursun seni o taştan bu taşa

Yoksa dudakların mı anlayamıyorum

eksilmek

yorgunum, yolların uzun

Demedim mi yüreğim sevme!

sen buzul, sen devamlı, sen?

Sanırsın durduğun yerde

Git de çağdaş ressamlar modern resimler çizsin.

Yan gelebilmek Çamlıca tepesine...

haykırınca çeviklik katardım gökyüzüne

Biraz dost, biraz sitem

Islığınla besteledim hep

Bize yer kalmamıştı.

hava bozar, yüzüm eğik giderdim yine

keten helvacılardan, bileycilerden

gözümde başkalaştı, değişti

Gitmeye de kalmaya da

Bittiğine kendini inandırmak, ayrılığın gerçeğine katlanmak, sırtınızdaki

Her sabah gün ışıdığı zaman

Senin anlayacağın Elagözüm şimdiden

Aysel git başımdan ben sana göre değilim.

Bir hasar raporu değil yazdığım

Yeni bir başlangıçla bitecek ömrümüz.

Bak, ömrüm eriyor işte

sonunda şehre vardım gökyüzüne fişekler atıyorlardı

polisin sevmediği genç adamlar sokaklarda

Ve kuyuya sarkıtılmış bir testinin dibi

Kırküç numara ayakkabılarınızla

Ve uzandın mı bir kez sımsıcak kumlara

Ey şair! Ey dilenci!

Seni bağırabilsem seni,

Etiketi görememiş

Eğer yine İstanbul'san

nasıl da çekici yapıyor seni

Daha o gün anlamalıydım

hayatınız gazze şeridi gibi geçerken gözünüzden

Öyle çok acımasız ki, öyle birdenbire ki

ruhumun peşindedir zaptiyeler ve maliye

Duymak istemiyorum artık tek sözcük bile

ki birbirimize,

Çocuk gibi gülümsemek içimde solanı görme diye

düşürmem sigaramın ucundaki külü ben

yırtılan ve parçalanan birşeyler olmalı mutlaka

Yürüdüğüm boşlukta gölgem hatıra kalır

Eşiğinde duracağım

dağların arasından bana bir yol vardır!..

bir dönülmez kaçışa uzanırdı çocuklar

Ölü denizlere hicreti anlatmak zor

Hadi yıkma

oysa bir şiir neydi sanki

Karın yağdığını görünce

İyice kurulamıyorum saçlarını

Dedelerin yüzlerinde erozyon

<u><i>Kuşlar uçar senin gönlünü taklit için</i></u>

Sesim kanat elim sudur

Onunla bir günü kutluyoruz sanki.

Zarflar arasında en çok açılacak zarf gibi

öcümüz alınacak korkusuyla irkildik

Ömrümüz ayrılıklar toplamıdır

unufak olmayı bir taş parçasının

Ama düğünlerde sen gibi güzel oynamaz kimse artık.

böğrümde kambur çocuklardan bir payanda.

Gelse de

O çok sevmek, daha çok sevmek günden güne.

Körfezdeki dalgın suya bir bak, göreceksin:

Şivekar

Çözüldü aşkın zarif ilmeği

Kuliste yarasını saran bir soytarı gibi

Son isteğimi de söyleyebilirim şimdi:

Neden karanlık gece çalkalanıyor ağzımda?

Bülbüller derdimi bölüşür gibi.

bir zamanlardı, dağlar

Göz çeşmem suya erdi sevda kaynaklarından

O kadar

Bir Yıldız

Sen: Engin ovada sararan başak...

Güneş alnımda dillenir

Tek Başınalık

Duyarsız, devinimsiz, umutsuz

rastgele bir kutsal kitaptan rasgele bir sayfa

Morunuz mor inandım

Çembercik kuşu pencerede sabah duası

tohumların bilgisine hısımdın

Baktığında aynana sadece yüzünün bir yarısını gördüğün oldu mu hiç?

sınırlarını aşmadıkça zaman zaman, yaşamak nasıl yenilik olur tükenmek değil de?

izinsiz öpüştük diye

Dipteki ölülerin fısıl fısıl

Sana alacakaranlıkta bile bakarım

Yitti, yitiverdi hepsi

Değil mi ki gökyüzü toprağı kucaklamaktadır

Bir tezgahtar parçasıyım ben

Zulamdaki mahzun resim,

bedence konuşulan bir çağda

Kuş sürüleri vardır, eğri

ne kadar dingin görünüyor bana şimdi gökyüzü

Ah tekrar dönülebilir mi? yaşayabilirmiyiz?

mavinin ortasına maviden düşmüş tekne

Nazlan

Kolayca doğmuşum annem öyle söylüyor.

Şu ılık dağ yellerinde sabahın, mermiler

neden böyle çekingen olduğunu

ve sesindeki gölgeler, pembelere toz konduran

bırakıyorum zerreciklerime kadar emsin beni

her şeyi içimize öldürerek çekiyorduk

göçtü ayaklarının dibine

Yarından korkan adam, Ruknettin böyle söyler.

Ne güzeldir bilmediğin birinin derdine üzülebilmek ve çare aramak. Ben bütün hayatımda hep üzüldüm, hep yandım.

Bir de ağzının kıyılarına konmuşum

Korkuyorum yanın sıra gidenden

nedir bu kuşların uçuşunda gördüğüm?

... dururduk mahallede

kıvılcım tozunu ve buz adasındaki volkan

Karayılanı,

Senin gibi küçük yaşta akıntıya kapılanlar

İşte potin bağlıyor çocuk

her doğum günüme bir müzik kutusu kurabildim.

ve tek başına

Son ozanı ben olayım bu özlemin

Sevimli şaşkınlıklarımın o yazdan

Sevdiklerim vergi keser canımdan

Aynı gömleği giyer, aynı sigaraya takılır,

Bir handa, yorgun argın, tatlı bir uykudaydık.

Ne beyler ne krallar

her şiirin gizi başka bir şiirle

yuduma gelmiyor içtiklerimiz

Bir kap yemek, bir elbise.

sana uzak bana dert olan bu canımdan tek ses: "ah!"

Ve içtiğin su

O çocuk ben çocuk, memleketimiz

Biz tukendık walla...

Gözleriniz yok artık!

yanan bir ormanın derdidir mezar taşımız

Günümüz ekmeğimiz, türkümüz

Elimdeki şemsiyeye inat yağmurda ıslanmak birlikte.

Öldüğünü anlamadı.

Ayakkabıların gitsin

Yaralıyım, çaresizim umutsuzum

Bu suskunluk anlaşılır bir şeydi. Deniz

Çünkü gök kanla ağıyordur

Bilmeni mutlak isterim,

Susardın, durmadan susardın

gitmeye de kalmaya da...

Sonra ben kaybolurum anneme nasıl açıklarsın?

bir kalp yangınından geriye kalan

Yeni sevmişiz

Kendi yerinden dinledi

Değil yalnız ardına kimlerin düştüğünü,

En hakir

Arkadaşlar da, hayal kurmak da boş, düşünceler de

Sükut... Kıvrım kıvrım uzaklık uzar;

zincir

ve bir demet çiçekle çıkıp gelirdin

Kefenimi biçseydi Ebva'da esen rüzgar,

Bir ağlama duvarı bu.

Salihli'dedir

Belki anlatır anlatacağı

Atlar yağmur tohumu gibi saçılmıştı ufka."

yaşadığımı duyarım

bir solucan bir leylekle çiftleştiği gün

her dalında bulanık bir ay büyüyor ağacımın

Dünyayı, önce onu delmek

ne zaman sussak

gidiyordu

yüreğim örselenmiş kırık kanatlarıyla

yorgun kalkışı

ama yalnız ikimizin sözcükleri

Kanatlansa ne olacak yanına varamıyorum

Kendini gölge sanıyor her hatırlayış

Kar sesi kuşattı çevremizi

sana inanırdım

Dönüp sırtımı kalabalıklara

içimde kaldı.

Ben bu eve Muc?ın ucuz evi diyorm

Ama, umut gitmişse uzaklara

Sokağınızda sararan yaprakların kokusu

Gözlerin bir diken

Peki! gördüklerimi gördün, yaşadıklarımı yaşadın mı sen!

Gündüzleri gün ışığında ısınmak;

Bırakır gider bakracı kapına

Sırasını sektiren olayların gidişi

iyilik sefirinin. kim bilir; kuğulardan

küçük bir kızın masum gülüşlerini düşünüyorlar

Vakitsiz okunmuş bir ezandır

Sen varımı yoğumu aşırsan bile benden;

senin dalına kondum hey!

Bütün hasretleri...

Hiç birşey düşünmezdi sevilmekten

incecik kül gibi kalıyorsun,

Uyandım, mutsuzluk geri dönünce

gücünden habersiz sakin gülüşün

İçip içip ağlasam...

bu kimseyi bağışlamayan duygu;

kanatları gümüşten bir serçe

Haber deriştirdi kızı

Küle bile

"Geyikli gecenin arkası ağaç

bir yere gidiyorum,

şah damarlarımızı çözmeye çalışma,

İşte yağmur işte fırsat hadi ortada buluşalım

rue lafayette?de dünden bugüne geçiyorum

aşkın ve umudun bir de acının

bana seni senden evvelki poitiers?li kızı hatırlatıyor

18.02.2021

taşa dönüştüm, yağmura ve kışa

Piraye İçin

Sarı badanalı evlerde başbaşayız

Onunla düşünmeye alışacak.

Kolumuzdan kanadımızdan olacağız demiştim.

çocuksun, salıncağım kopuk

Nerelerde ne zaman giyeceksem

Gövdem köle tacirlerinin barut yanıkları içinde

<u>Birimiz bomboş kalbine bakıp birini anıyor</u>

kıvranır insaf nedir bilmez

Bu sana ilk gelişim

Bıkmaz mı

Beyaz bulutların ardından

Tam zamanında için titremeli, tam zamanında aşık olmalı

Gördüklerimizden ötürü gözlerimiz

Herkesin perde perde çekildiği bir akşam

sokaklar boşaltılmış.

Bak, beşinci mevsimi göveriyor yaşamın

Yollar yollar boyunca yan yana

bin yılların sabır taşını çatlatırlar

ben yaralar kuşanıp katılırım onlara

Adam sigarasını yaktı, bir İstanbul dumanı

ve bu duyguyla burkulmuş yüreğim

bir de luvr müzesinde seyretmek gizliden

"Bir dönüş bekliyor seni"

Görmedin bir arslanın can çekişen resmini

Sevgili kalbim!

kalbur saman ölür

Haroşa bir hayat bırakmak için.

Affedin bizi.

Biletim üçüncü mevki,

Binlerce erkeğin gizli gerilimini

Bir gün, tam anlatmaya..

sorma,

buna dayanacağım

önce çalılar geçiyor çocukların boğazından

Binbir direkli Halicinde akşam

yüreği avcunda koşan

hep esirgeyen ve hep bağışlayan

Unutuşun o tunç kapısını zorlar

Yokluğu derin ve sürekli bir sızı halini alır.

Bu ağır oyaları bu hayal zamanlara sizler işlediniz. Işık ipliğinizdi, iğne parmaklarnız. Kalbiniz taşranızdan büyüktü, erkendi. Sonra o annenizden geçen yenilgi. Benim gittiğim, kızınızda sürecek hayıfdır.

Karımın bütün tırnakları bakımlı; uzunca, ojeli.

Farkında değil misin bütün insanlar delirmiş

şiir insanın içinden dopdolu bir hayat gibi geçerse,

Saatleri kuran benim.

"Kubbeyi biz yıkamazsak"

unuttuğumu hatırlamaya

bazen odunun ateşleyen bir cellat olurum

Yenilgi, yenilgim,

Sen vazgeçemeyeceğim yasaklım

aranıp duruyorum kendimi

Bir kadın yemenisini tutuyor inen tokada, bir kendinden daracık odalarda. Gün iki kez bitmiş, gece bir daha siyah. Çocuk üç büyük korkuyla büyük. Kadın değil de tokat parçalanıyor. Benim gittiğim kadının yemenisindeki hayat bilgisidir.

Motorları maviliklere süreceğiz çocuklar,

tek neşem bu benim

ben tek sigaralık ciğerimle öksürüklerde

Şuramda duymadığım bir duyma

Yürüsek bulur muyuz o havaları

Beni taşıyacak olanlar.

Götürdüler el üstünde

Sen de gölgeni bırak bana

donanmış simli bir gökyüzü.

Gözlerin yine öyle bir bilinmez renkteydi

Yine karanlığa bulaşacağım

'Belki' sularını salıp,

Gerisin geri getirip

kim koymuşsa senin adını

Yüzyıl yetecek çocukluğum,

Seni bu kadar sevemezdim

Bu ne çıldırtan denge

Sürerken beni başka zamanlara

Ve bir aşkı ayrılığa

öyle ki bütün akşamları hüzünlü

Ora öyle karanlıktı ki.

Bitkilerle, hayvanlarla merhabalaştık

beni hangi ırmağa karıştırdın yeniden

O kucak dolusu hülyalarına

... Bir sarhoş çığlığı ve ezik bir ezan sesi

Tıpkı uzun bir süre garda

o beyaz karın ürkek

Bir de sen vur

En hüzünlü sesinle, en dokunaklı

bayram kartlarının tutsaklığından aşırıp bayramı

Bayramdan bayrama yalanmak için doldurulmadı

İçimin buzlu camları.

kayar da üzerime rüveyda

görenler ruhumu tütüyor sansın

Senelerle rengi solmuş,

birbirimizin güneşine baktıkça

o yoksulun aşkını tanımlar,

Düş Yola Ey Yabancı

paslı gemi leşleri arasında yatan

Bir gün gözlerimin ta içine bak

Yapın bir de ağaç yapmış yanına

denizinde?

Sizi, geriye kalan ömrünüzü aynı anın içinde geçirmeye razı edecek kadar mutlu edebilecek olay nedir?

Bir kadının saat onda masadan kalkıp gittiğini,

Yıldızları da alsana yanına gökyüzünden

Geceye giriyor türküler ve ince şeyler

Yalnızlığın Ruh Atlası

Sendin bitmez, tükenmez

Besbelli üçü de mutsuz muzdarip

Tencere maltızda, fasulye tencerede

Geçtik bir kalem üzerinden.

günlük dövüşü en uygun yerinde keserek

gelmeyince seni aramayınca

Ne gelir ki elden, kader bu, emir...

vazgeçmeyi, karşılık beklememeyi..

birden karışmış gördüm

sövgüm büyüyor, ağartıyor günümü.

silah önünde durgun

Dilimizi

Aşkımın değerini sır gibi taşımanı,

hain ve olmayanadır çünkü

Yeşimden oyulmuş ağaçlar

Sükut gibi münzevi, çığlık gibi hürsünüz.

ağlamasan

sıvalı kerpiç bacalardan duman tüterken.

Hele seni böyle deli divane sevmeden

geceleri bir çarpıntı duyarsan

İstiyorsan, saraylar kondurayım gönlümden

Nasıl mı, ne zaman mı?

param yoktu, yalnızca bir kap mide spazmı

biz ki; kardeşleri yıldızlar ve taşlar olan

<i>gökyüzü gibi uzaktan ve beklentisiz</i>

Sisler Bulvarı

kara karanlığında unutasın diye beni

kurumuş bir nehir yatağı

Gelin

Durgun suya düşüp kalmış gözlerin var

Birgün, bir yağmurla garip garip

bir yaşlılık

Seller aktı gitti. Biz kaldık.

heceleye heceleye tersinden.

hele bir kıpırdasın kumsalda

bir solucan vücuduna yeni bir halka ekler

tarihin yanlışı olmazdı biliyorum. olsaydı!

görmeye kadar varan kaç

Hiç kimse aramasa sormasa beni

Upuzun boynu

hiçbir şey tartılmaz başka bir şeyle

dilin ucu bu kadar uzakken sahibine

Ben bir peri masalı gibi anılırım o anda

birdenbire

Hatırlanacak olursa seninle beraber soyunmuştum

bir hükümet darbesinden sonra yağan yağmurdan.

üstümüze abanan - isli duman.

alsan başını,

Dostum sevgilim kardeşim bacım

takılmıyorum artık şu her kış ve bahar şişen bademciklerime.

Bir düşün içinde yaşadığımız karanlığı

Aktı mı ayrılığın deli ırmağı ayaklarının önüne?

sesi aşktır, açılır bir şiirin her yerinde:

artık beklemeyelim

Sesimde tuhaf bir incelme, tükürüklenme

Yorgunum çok uzaklardan geldim

Bayrakları indirilmiş,

halbuki aşk, başka ne olsundu hayatın mazereti

korku tufanına yakalandığı

serüvenlere. Hayatla dalga geçmesini bilir kadın, tıpkı kendiyle dalga

Yüzün müdür acaba yolumu dolaştıran?

Sevilen gözlerin erişilmezliğini.

Bu kırmızı oyalarla saçlarımda

Kesin bir gün belirtemem, n`olur takvim sorma bana

meraklısı da değilim bu işin

kulaklarım tanıma gelebilecek bütün kalıntılardan uzak,

Hangi güç ince parmaklarının hünerini

gözlerin bir ucundan günlerine girmeseler

Sesini okşadığımı bil

korkutamadılar beni anne

Sense kendini hala hayatımdaki herhangi biri sanıyordun,

seni seviyorum

Meydanlar sarsılır sen ortaya çıkınca

Minibüslerde muavinlik ettiysem.

senelerdir yağıyor halbuki...

Tekinsiz bir kesinlikle hissediyorduk.

Siyah önlükleri ve

ellerini bir tutsam ölsem

Söyleyemediğin sözcükler var

Yapayalnız kalmak iskelelerde.

Bir iş, bir eylem olma gücünü yitiriyorlar.

Yüreğimde bir sancı keskin bir akasya kokusundan

birimizin göğsünde hepimizin soluğu

Beni üzüntünün koynunda beklet

bindiği kadırga

Gitmeye yeltenmenin gitmek demek olmadığını.

Yeni insanlarla gelir...

suskunluğu telaşsız sözlere sarıyorsun

Hep birlikte korkabiliriz toprağın beklediklerinden.

Ve yağmurlar başlardı

<u>Gözlerimin altından</u>

İşte hiçbir sebep olmadığını sevişmemeye

Suya düşen bir karanfilse yüreğin

Dost yüzünden, ağaç gölgesinden, senden uzak.

Senin adın kesin bir prensesin adıdır.

Oysa çocukluktan kalma gökyüzünde hileli zar

Babamdan ummazdım bunu kör oldum

O şehirde sırılsıklam gezerdim

Kilometreler ayıramadı bizi

Çoktan yitirdi

Gözlerinden, gözlerinden öperim,

Neden girmeyeyim ki

devrimciymiş eskiden

geçtim!

Oysa ne kadar sakin bu sokaklar ve bu kent

Uzatma dünya sürgünümü benim

her şey sen oluyor her yer sen

Uzaktan Seviyorum Seni

ben de bir gün şair olursam

Bizden evvel buraya inen üç dört arkadaş

Yağan kar nasıl hazin yağar bilirsin

sen ölmedin rüveyda

akıl danışırdık yağmura: Nasıl döneriz

bir de gittiğin arabanın tekerine

Anlayamadılar

Cinlerle yıllarca beraberliğin verdiği pişkinlikle

Hayatı unutma.

birden uyanıyorum,

kalbim

asmaların rüyalarını uyurduk

Çünkü millet hayınları Ankaralarda

ama birlikte biliyoruz: eğilecek bugünkü başlar

ve karanlık yerlerden geçen bir nehrin sessizliği gibi...

hiç bahsetmedim.

o sonsuz dirinin gözüyle... bulanmış

Yavaş yavaş değişmiş çevreleri

-gecelerde ve yalnızlıklarında hepsi üşür-

mavi çiçeği, gülü

Farklılıklar odası

Ben senin en çok ellerini sevdim

kucağında yalnızlığına sürtünen kedin.

seviştiğimiz ve uyuduğumuz sahillerde

Yavruyu vekit geçirmeden al haneye aldılar

bitirir şarkıyı şapkayla

sana çıplaktım sen dağa dönük

onlardı çocuklara ve aşka ölesiye bağlanan

kimi satar kimi de satın alır

bir gölün ortasında olmak

Harçlar karılmış duruyordur

gülüşün...

haydi sirtaki yapalım palyaço

Sevgilim güvenme güzelliğine,

yeryüzünde meleklerin olmadığına dair

Rüyamda gördüm, gülümseyerek geldiğini.

Anne benim, aç kapıyı

Ayrılık 1992

Kafamızı da çalıştırıyoruz "fırsatımız" olursa.

Geç yazdırmışlar

Hatırla kaybolan hatıraları

aramızdaki siste kaybolmuş

Boş avuçlarıma kaydı

saçımızı çekiyor Mart güneşi

yıldızların tanrıların da üstünde parladıklarını anılacak günlerimin gitgide yok olduğunu biliyorum.

Yıldızların en parlak olduğu zamansın

usulca açılıverdi

gül yanaklı çocuğa benzer

Biliyorsun ölüm, mavi boş bir kafestir kimi zaman

lambaları yaktım

Gözünün yaşına bakmadan şimdi ben

<u>git</u>

Otur ağla sonra soframda doy

Söndüremezdi kimse bu ateşi,

bırakırda kötü sarmaşıkları, yaban güllerini

Ölmezlik kaynağını kaybedersin demedim mi?

hanımeli

İsyan etsemde halimin perişanlığına

Bir uçağım olmalı benim.

Sonra bir gelincik, ince bir boyun,

Bana gelirsin...

saçaktaki rüzgarın uğultusu

Ne kaldı o yükselişlerden. Kalan ne

Annem üzümlü kek yapıyor mutfağında

Bilsem ki Tanrı senden güzel değil

Bul kendini kuytularda, hadi dal!

Yeryüzünde ben ürettim veremi

bir de balık ve rakı var aklında

kuru üzüm ve inciri satan

hoş belki de seviyorsun

Yıllarca bir meşale gibi yandın uzaklarda

Bir akşam bir kente girerim

Aç kalsak ağlamayız biliyorum.

Hep seni yıka

her şeyin en haklısı en incesi

Dünyayı boğup mahşere döndürse denizler,

telefonda susta duran

orada bütün ümitsizlikleri bekleyen ölüm

oysa aşk, beni nerde görse tanır,

Gidip bir Uygur çadırında göğü dinledim

Padişah gibi cesaretti o, alımlı değme kadında yok

beynimi uyuşturuyor özlemin..

Hep Seni Sevdim

belki granada, belki eylül, belki kırmızı

gün olur, onuru güzel çocuk

gündüzleri sütçümüz

Ağaçlar dökmüştü yapraklarını

Ve soruyorum saflığın ve bekleyişin kefeninde toprak olan o kadın

<u>Bir şehrin uzak semtleri gibi gözlerin</u>

Kızdığın ya da kıskandığın diyelim

öğütülürken türküler söyleyen

Elleri ceplerinde, dudağında ıslığı,

kanımda Çiçek Dağı'nı vurur

diyoruz bize inanmıyorlar

Sen elbette sen olacaksın biliyorum

Yine senin emrindeyim

Bıraksalar gökyüzü kendini ikiye bölecekti

bir orman yangını sanılır oralarda buralarda

yeniden bulmanın suları

Ah eşşek kafam benim,

Hiçlik'te buluşalım ve konuşmayalım

Sen gidiyorsun ya işine yetişmek için

işte tam böyle istiyorum.

Değişmez gördüklerim,

Aldırma ayaza, yele, yağışa

Postacı mektup bile getirmezse onlardan

Dünyanın en zor işi zorun da zoru

Uçmayı bilmeden ölür kenar otellerde

diledin mi yanında tümden varolmayı an için

Gün boyu hiçbir şey yapmadan oturup

Ulan bunu sen de bilirsin İstanbul

bana lazım

Ana rahmi zahir, şu bizim koğuş;

bir renk değil, bir koku hiç değil. ne aradım ikinci el

boğaza tıkanan lokmanın hartasını

Sen üzülme, incinme, kırılma ne olursun,

getirdik bir araya.

Gözlerimizi öyle yaş dolu ediyorsun, etme.

Kelimeler ki tank gibi geçer adamın yüreğinden

Aynadaki görüntüleri büyüler onları,

avcısın, çünkü bir orman içindesin

sulardan içiyorsun, meyvelerden yiyorsun

Görmemek istiyorsan ardına bakmadan git!

Korkun var bölük pörçük

Oysa gözlerinin ışıltsında

koşar gibi yürüyüşün

Vurursun başını soğuk taş duvarlara.

Belki biraz yalnızlıktan söz edilebilir ama dünyanın kendilerinden yapıldığını hemen görüyorlar.

Sen henüz dokunmadın yalnızlığa kan gibi

yarın bir kadını seveceğim biraz

hangi denizi seçtiysen o türlü

küçük bir sahil kasabasına,

Hesapsız, karşılıksız,

Nasıldı

kıvranarak

Ve kim bilir kaç zamandan beridir kalbimi öğütlüyorum

çorak gönüllere ekiliyor sevdalar seher vakitlerinde.

birbirimizin düşlerinin yastığına

Bana biçtiğin ömür, ölüm geliyor aklıma bir

Bağışla bizi

içinde bir tek suret yaşayan yüreğe yürek mi derler

Aksamda ya da sabah geceyarısı öğle

iki kalp bağışla bana

afetleri götürüyorum muazzam aşklarınızdan

Kimsenin yaşına değmeden

tuzlu bir göz dönüp baktığında

yanlızlığımız herşeyi birden istemekti

benim kusturucu sarhoşluğum

korkuyorum kendimi kırmaktan.

Ve inanılamayacak kadar duygusal bir geçmişimiz oldu seninle.

ateşim varsa zaten

sokaklar dolusu bir adamın yalnızlığı

Ne çok dikeni vardı ahlat ağacının tanrım,

geceleri gözkırpan ve isimleri takılan yıldızları

yoksa başınızı belaya sokmayacak kadar akıllı mısınız,

Sesini duymasam çölleşirdi dünya

Yaşadın beş sene kalbimde, misafir demedim

zihnimiz, acizlerin şikayetleri sığacak kadar

Üç milyar insan iş olsun diye geldi yeryüzüne

Sensiz

Allah büyüktür diyen insanlar gibi.

Beni düşün, Beni düşün, UNUTMA

düş gücün özgürlüğün.

Birimiz

Bir memlekete götüreceğim.

solumak gece

cinlenen hin'e sarılıyor. bildiğim

İntihara ve denizde nasıl boğulmaya çalışırlar

Oysa ki sen aradığım, bulduğumsun benim

bir sürü çarkıfelek

Girip girip çıkışında sen varsın

Unutursun,

Sen uyurdun uykun bir tepeden seyredilen uçsuz bir vadi

Benim ruhum nehirler kadar derin!

Sıcaklığını bulmalıyım

Olamadın bir yıldızın kayışı kadar hayatımda

meylimi zehirliyor ışığın ahı, neden

ne bir yuva kurdum,

göklerinde bir belkıs otururdu rüveyda

Kimseler görünmüyor içinde

Bırakmıştı kendini yazılmış olana

ve tırnaklarımı papatya çiçekyaprağıyla süsleyeceğim.

ölümünden bu yana yazdığı şiirler

Ben seni seviyorum,

kulağıma sesler geliyor

Allah?la samimi oldum geçen üç yıl boyunca

Nereye gitsem peşimden geliyorsun

bahçem sana

? Hamdi beylere bakma sen,

Birbirine uzanamayan

Sensiz de seni sevebiliyorum.

Avuçlarımızdaki karanlık uğultu

Kirli bir mendille çıkınlanmış şimdi dünya.

kilidinden

İnanmak mümkün olmazdı her aşkın bağrında bir ayrılık gizlendiğine, belki de,

Gece, yağan yağmurla uyursun

İnsan adım atmazsa

seni seyrederdi ormanda gürbüz sabah

Günlerce, günlerce avunuyorum?

Yedinci Bab

böylece dolaşıp durdun bir süre

yelkenleri sönen kadırga

Sen beni öpersen belki de aşkımız pratik karşılık bulur

belki çok sonra anlayacaksın içindekileri

dalgın söz arasından bir veba ki,

dostlar

Direnemezsen kapılır kaybolursun girdapta,

Desem ki birisi var yeri göğü var eden

örümcekler için kuytu

istedim size okuduğum bütün kitaplardan bahsedeyim sevdiğim yaşadığım ne

Bir bardak su gibi çalkandı dünya;

kesip biçmeye değer bulmaz böyle bir ağacı.

akşam oluyor

Işıkla dolacak kalbimin içi.

bir kağıtta buruştu giz dolu adın

Durup durup ıssız yerlerde

belki ruhların gölgesi

bir sütun alevsin, bir sütun duman,

insankızı, insan eşcinseli

sırrına ancak aşkla varılacağına. Sevgi arsızıdır kadın. Verdiğinden daha

Biri benim, biri de serseri kaldırımlar.

Yeter ikimize yalnızlığım

Senden tek dileğim var, özel imtiyaz değil,

Nasıl yürür özsu dal uçlarına

yüreğini yüreklerimizin yanına at!

biriken ırmağa döndü gözlerim.

dudaklarını aralayan müstehzi parlayış gibi

Yine akşam oldu sevgilim sensiz

tarihi bir hazin balkıma gibi

Bazen sevinirim,

turunç gerdanlı kuşlar

öpüşler, yatağa birden yuvarlanışlar

Kayboluşumu aradım.

güzeldim de galiba bunu nasıl söylesem:

kirpikleriyle ipimi kesen peri; soluğunu

diyor, kaçtı, derken avuçlarını boşluğa kapatıyordu...

Cinler kanatlarını kaldırıp

Avazı yükseltmeli

hep birlikteyiz... Alemi var mı bu mutluluğu bozmanın...

Masallar ülkesinde Zengibar kalesi mi

hüznün bütün koşulları hazır. nedenini bilmediğim bir keder akıyor damarlarımdan.

kanımın pıhtılarında güllerin serinliği

<u>Yaslasın yorgunluğunu gövdemin yaşlı çınarına </u>

Usta bakışların keşfettiği rahatlıkla arkama yaslandım

Düşün düşünebildiğince üç boyutlu

ve korku korkmuyor görünenlerin

cepheden bakmak güneşli bir mavilikte...

Görünmezim cismimde yok resmim de

İnsansın sonuçta seveceksin...

Beni tutma öyle sahnelere gelemem, beni tutma çok kötü yanılırsın.

çatılara üşüşen antenlere bakmayın, yalnızlıktır;

büyüsünü kaybetmişti belki de.

Deli esiverirse bir gün

Tarifsiz bir sevdada kimliksiz bir sessizliktin

İlk defa tutuyorum sevgilimin elini.

Adımlarımız tutuk, yüreğimiz çekingen, körler gibi tutunuyor, dilsizler gibi bakışıyorduk.

gardiyanlar birini dövüyor yine

ağlamayı unutmak için.

Bir el yağmurla dokunacak omuzuma

Koyu renk mendiliyle yasanın, bağladıklarında

Kendisini seviyorum senin <u>gibi</u>

Bozuk düzen taşların üstünde tıkırdıyan

yolun sonunu söylüyordu

Geceyi söndür kalbim

harabeler diriliyor

gökyüzünü kokutur

yirmi belki de.

Çünkü Ben Bir Gülüm

Okudum okudum anlamadım

Toz pembe hayaller kurup dururken

Çeşme var, kurnası murdar

Ne zaman gözlerimden mürekkep damlasa.

Akşamları boru sesiyle gelir.

Nereye gidersin sevdiğim?

sisler bulvarı'na akşam çökmüştü

Başka bir şey istemem

İstersen bir şiir gibi okuma

Kapandım yatağa son çare diye.

Hiç bilmiyorum! Hayat taviz vermediği hızı ve kavgasıyla akıp gidiyor!

cennet diye seni düşlüyordum

hızlı hızlı yürüyordu kaşını almış dudağını boyamıştı

Koncanın altında bükülmüş her sak.

Bir ayağım bu günde

<u>Adları Keremdi Yusuftu Kaystı </u>

Demiştim, evet

12.09.2020

Ve ahırlarda...

Hayatın rüya dilini bile öğrenemeden

En son dalda

Akrebin kıskacında yoğurmuş bizi kader;

seni görmemek ve belki yıllar sonra

Yeni bir sayfa açtım kanımla yazıyorum artık

acılar bile duymadım kof yürekler önünde

böylesi daha yakışıyor bildiklerime

eğilip öptün mü?

Başımız yerde

bahar tomurcukları çöküyor tam burada

Güneş mi batarmış bir özel isim bitirir gibi

Başka-kendilerini görünce şaşıracak.

Tanrı'yı mı kandırmaya uğraşıyorsunuz?

ve yağmurlarla tükenen topraklardasın

İşte ellerimde al, diyebilseydim

canı sıkkın kızların yüzlerinden

kan susar birgün

lazım oldukça ya sabır ya sabır, dokunursun.

Acele etme yoksun belki

öylesine yorgun, mahzun ve candan

Öyle ki

bir tek kendimi vurdum!

bir güne günaydın demekle başlamadan

resmin devinimsiz yüzünde çağıltısını yitiren hırçın dalgalara benzerler biraz

gerindik!

Yağmış durmuşum kendi içime.

Dökülsün dudaklarımdan

Denizin ve kırların

Sensiz edemem.

Vapurların ağzı köpük içinde

Gül desem gocunur musun, her gördüğüm çiçeğe.

- Hayır..

Kimse de artık beni aramasın

bir balıkla yan yana sorulur

Bilmiyor gitmezse ekmeğin ardı sıra.

hayatla, ölümle, cinayetle

Tüm çocuklara kanat geren anneliğini

Geçip gidiyorum bütün hayatımı da seni de

güneyden gelen adamların bile terlediği

Kuş öldü kanadının altındaki o yara

ben de yokum

Alaca Karanlığın Aşk Yokuşunda

Gidiyorsun

Şiir, resim, müzik imrensin sana

Bir kış güneşi gibi ben keyfimin esiri

Hatırladıkça geçmiş günleri geceleri

cezayir menekşelerini seçip satın alışından olabilir mi ablamın

biraz geri kalmış, düzeltiyorum.

Yağmurun yoldaşı denebilir mi bana?

Sevgilim Cam İse Ben Kumum

Kabaran yağmuru yeraltına

bir bozkır türküsüdür Kerem'in kavruk bağrında

gözleri önünde

Öldürse de içimi yokluğun,

yıpranmış divaneler gibiyim sokaklarda

İzmirlere filan gidelim.

Aramızda bir düşman gibi duran zamanı

Senin ninnilerini dinlerken

Ve kumlarda...

Yani bir sevdayı sevgiye dönüştüren. Ben şimdi bir yabancı gibi gülümseyen

elbet alışırım...

Fitil fitil anasının ak sütünü terliyenlere.

Gözlerin alabildiğine uzakları görebilmeli her baktığında.

sanıyoruz.

Kanat seslerini duyup uyanırlarsa

üzerime kilitleyip mühürlediler

"onlar ki toprakta karınca, suda balık, havada kuş kadar çokturlar,

İçimdeki bıçak bir kere daha dönüyor

Hiçbiriniz kaçınamazsınız söyleyeceklerimden,

Yanıtlıyorsun-gülümsüyorsun-susuyorsun

Dal üstü bir konmak bizimkisi

suskun görünsem de,

sanki bir bulut seslerine karışır

Ve sen kimi gün bir rüzgar gibi

Çıkıp gelsen uzaklardan korkulu ürkek..

Bunlardan önce, ah evet

yüreğimde yeşerdiyse de alevi ölümün

büsbütün viran oldu dağlarım

Düşünce yola.

Annem Darth Vader maskemi kırmış ikinci kez, eve gelince gördüm. Sinirlendim haliyle. Kazara kırdığını söylüyor ama saçma. Bence maskeyi takıp ışın kılıcımı kuşanıp mahallenin kedilerini kovalamam sinirlerini bozduğu için bilerek kırdı ve kaza süsü verdi. İşte bunlar hep sen bu kadar güzelsin ve yoksun diye oluyor. Sen yanımda olsaydın kedileri rahat bırakırdım. Valla bak!

Ve gel gör ki her damla gözyaşımda

Oysa mecnun almış bütün deliliği gitmiş

Resmin rehindir gurbetimde.

Gün uzun anlatamayacağım kadar

hıçkırıklar boğazıma tıkanır

zincirlere benzeyen yanlışlarıyla

İçinden geçilen küçük aynalar

anılacaktır ölümleri

Ve anla ki hayat

hakkında, kimin kimi ayakta tuttuğuna, ve günün

Bir çocuğun düşlerine inen tokadı öpüyorsun.

çığlık çığlığa uyanacaksın

Gülün morardığında menekşe sayıldığı...

Herkes dönerken

Hırsımdan deli gibi olmayışına sarılıp

ayrıldım.

kafamda yasak düşünceler, Gide mesela.

Ne yazılmış nereye bu garip kargaşadan.

yüzün yandan ve uzaklarda

Dört yanım günlük güneşlik

Affet bizi diyebilir miyiz

Kendime oniki formalık kara bir defter aldım

Gözlerin alabildiğine uzakları görmeli baktığında.

Sessizlik içerime doluyor yudum yudum.

Kaptanlar bizi terk edecek, biz batacağız demiştim.

Güneşler hala sağımda solumda,

Dayadılar

üstünde

hiçbir dakikamı yaşayamazsın.

Biliyor musun güzel olmadığını söylediğin anlarda güzelsin en çok. Bir Sinem Sal dizesi gibi, dikkatli bakıldığında daha iyi anlaşılan... Bazı insanlar ne yaparlarsa yapsınlar çirkinleşemezler çünkü. Şey gibi.. Kelebek?

Bir gün başka bir kalbe tezgah açacak olursun,

Nereye gider bu insanlar?

Aldanma talihin pembe rengine,

<i>Dönen kümbetin rengi su rengi midir bilmiyorum. </i>

senmisin seni sevdiğim o kavga,

Şaşılacak bir dünyada yaşamaktı; öğrendik

kendi yüreğinin kabuğunda yaşayanlar!

Aşk olsam ben...

odalarda çok geniş alanlarda dardık

Tek değilim artık, çoğaldım ölüme

yeniden başlayabilseydim eğer, yalnız mutlu anlarım olurdu.

düşünmeyi sürdürdü

"Ve devrim; yeryüzüne yalın bir bakıştır..."

yalınlığın vurgununda çözülen derinlik

trenim öldü

O tek güzel yönü bekleyişlerimizin.

Güzelsindir de oldukça, çocuksundur da

Sen halimden anlarsın.

uzun denizlerde yorulmazdı gözlerimiz

Artık bütün renklerden, artık uzaklaşmalı:

ama rakı kadehlerini boşaltmayın

Sabahlara kadar koynumda yatmışsın

hızım bir araba dolusu aşk gibidir

Üç Frenk Havası

yeni devrimlere ihtiyacımız yok

Dirilmek yeniden

Gerip ufkunuza mavisini, çiçekler her bahar

birbirimize.

kanlarına yansımış gece

Ağrı

Bir gece bir ceylan indi dağdan kalbine

açılırdı hayal tuzur suda bukağısı çözülürken.

bir otel kapısı, biraz istasyon

ve güz rüzgarları yağmaladı avuçlarımı

bir ara fena halde fikrindeydim

Ne taze ölüyü mezar.

Sen varken tek güzel olan, bırakıp nasıl gideyim?

konuşuyorsun, kanatlı bir karanfil dudakların.

Usul usul konuşuyorlar aralarında

bırak işlenmemiş suç yazsın nüfus kağıdımızda

Sihirden ve tılsımdan daha büyük endişe.

Birinde bir pazar sabahı

Unut benden kalan ne varsa

zonkluyor talaşlar, talaşlar

Bu bir kötü tecelli ki, nasıl diyeyim.

Sonuç daima aynı olabilirdi

- Yaşayıp gidiyorduk yahu

Sus deyip adınla başlıyorum

Tanrının sizi bulamayacağı

durdu zaman makinem

O kadar çabuk

Ve uygarlığın ölçüsü olmuştu insan

Yanlış trenden indin seni şehrin aynasından geçirdiler

Kalbim neden isli bir şehir?

sakarya caddesi?nde çıraklar

Aşık olduğumda,

önemli ve gerekli buluşunu kendini

Her şeyin her şeyin her şeyin

Sana bu son mektubu,

bu şiir vardı:

her şeyi iyi yanından görmeyi kim öğretti bize?

Sen tutunca ellerimden

Düşmüşüm kucağına, bu yara sıcak ana

Bana sevilerini gönderme mektuplarında can,

gök bulutlarla kaplandı... vakit geç oldu

bu kırışık cennette

Ve sevdalım baharın