Savaş Aleyhtarlığı

Türk ahlakı en eski çağlardan beri toplumcudur. Yani Türklerde toplumun menfaatı insanlarınkinden üstün tutulur. Bununla beraber kuvvetli şahsiyetler daima saygı görmüşler ve topluma faydalı olmuşlardır. Ferdiyete değer vermeyen Türk ahlakı, şahsiyete saygı göstermiştir.

Türk beğleri dalkavukluğun ne olduğunu bilmedikleri, devşirmeler ise bunda pek usta oldukları için, II. Murad çağından sonra memleketin yüksek mevkilerine devşirmeler gelmeye başlamış ve milli ahlakın bozulmasına sebep olmuşlardır.

Bir zamandan beri Cumhuriyet gazetesinde fikri yazılar yazan eski dahiliye vekili Şükrü Kaya da sistemli bir şekilde savaş aleyhtarlığı yapmaktadır. Bilhassa 23 ilkteşrin 1943 tarihli Cumhuriyetteki yazısı savaş aleyhtarlığının destanıdır. Bu yazı şöyle başlıyor. ?Tarih söylüyor: Harplerin en zaferlileri bile Pirus?un talihini gizlermiş?. Bununla, en büyük zaferle biten savaşların bile o zafere değmeyecek kadar çok kayıplara mal olduğunu anlatmak istiyor. Acaba Şükrü Kaya bu hikmeti hangi tarihte okudu? Acaba Şükrü Kaya?nın, şimdiye kadar meşgul olduğu işler arasında tarih okumağa vakti oldu mu? Dahiliye vekaletine kadar çıkarılmış olan bir adamın bu yazıları insanda hüzün uyandırmaktan başka bir şey yapmıyor. Çünkü savaşmağa mecbur olan bir millete, savaş haddi zatında çok kötü bile olsa, savaş aleyhinde bulunmak o milleti yıkmağa çalışmakla müsavidir.

Anayurdu sömürmekte olan Rus ve Çin'in milli düşman olduğu öğretilir.

Açık sözlü idiler. Dalkavukluğun ne olduğunu bilmezlerdi. Vicdani kanaatlarını hiç çekinmeden söylerlerdi. Hükümdarlar da bu sözleri hiç kızmadan dinlerler ve doğru bulurlarsa uygularlardı. Milattan önce II:Yüzyıl?da Kun yabgusu Türkleri Çin medeniyetine sokmak istediği zaman, başvezir buna şiddetle karşı koymuş ve sözlerini hükümdara kabul ettirmişti. Miladın VIII. Yüzyıl?ında Bilge Kağan, Buda dinini kabul etmek istediği zaman, meşhur Bilge Tonyukuk kabul etmemiş, deliller sayarak hükümdarı caydırmıştı. Yine VIII. Yüzyıl?da Bögü Kağan, Manihaizmi devlet dini olarak kabul etmek istediği zaman, tarkanlar, yani bakanlar, avam dini olarak gördükleri Manihaizmin kabulüne şiddetle karşı durmuşlardı. Her ne kadar Bögü Kağan tarkanları dinlemeyerek millete yeni dini kabul ettirmiş ise de, tarkanlar vicdani kanaatlarından dönmemişler, prensip sahibi olduklarını ispat etmişlerdi.

Bu yazıya göre olması gerek o gibi görünüyor Kerem.

22-23 yaşına kadar sıkı bir eğitim ve disiplinden geçen ve hayat tarzını Türk Ahlak ve Töresine göre yaşayan erkek yada kadında soytarılığın izini göremezsiniz zira Türk Ahlakı her türlü samimiyetsizliği çirkinliği yasaklar. Türk Ahlakında 20 li yaşlarda bir gencin dünyadan bir haber olması giyim kuşam müzik v. s yabancılara özenmesi kesinlikle yazmaz.

Çok güzel yazıyorsun da biz bu mevzuları saatlerce heryerde zaten konuşup dile getiriyoruz gerek kendi aramızda gerek se öğrencilerle. Fakat şunu ne yapacağız;

Velhasıl konuşuruz saatlerce üzerinde konuşulacak ucu çokk açık bir konu bu ama herkes alakadar olursa, herkes üzerine düşeni yaparsa konuşmanın bir yere varacağı, sonuçların alınabileceği bir konu...

iyiki komiklik yapmadım

nabza göre şerbet, saça göre tarak, adamına göre muamele kişisine göre davranma yavşaklığın ve soysuzluğun şeklidir.

Böyle yapılmaz da çocuklar sosyalist ve hümanist safsatalarla, bütün insanların kardeş olduğu masalıyla yetiştirilirse bugün örneklerini tümen tümen gördüğümüz bir ahmaklar yığını peydahlanır ve on Türk büyüğünün adım saymaktan aciz olan güruh tanınmış artistlerle profesyonel futbolcuların adını bülbül gibi saymakta eşsiz bir kabiliyet gösterir.

Savaşmak yaşamak bilimidir ve yaşamın gereğidir. Dünyada barış diye bir şey yoktur barış diğer savaşa hazırlanma sürecine verilen addır. Elbette savaşçı olacağız çocuklarımızda öyle olacaklar olmak zorundalar

Savaş için mutlak olarak, iyidir yahut kötüdür diye bir hüküm yürütülemez. Milletin kuvveti iyi hesaplanmadan, millet savaşa hazırlanmadan girişilen, mağlubiyetle biten savaşlar kötüdür. Fakat yabancıların elinde tutsak yaşayan urukdaşları kurtarmak, milleti daha zengin ve güçlü bir hale getirmek, bir ülküyü veya bir dini yaymak için girişilen savaşlar, zaferle biten savaşlar şüphesiz iyidir. Tarihte savaşsız büyümüş bir millet gösterilemez. Büyük devletler ve büyük medeniyetler daima savaşlardan sonra kurulur.

Ahlaki normlardan bihaber, bana dokunmayan yılan yaşasın tarzındaki aile yapıları!!! böyle bir çevrede 7 yaşına kadar büyümüş bir çocuğu hangi öğretmen değiştirebilecek hangi yazı üzerinde ne derece etkili olabilecek?

Doğru sözlü idiler. Kunların baş düşmanı olan Çinliler bile onların çok doğru sözlü olduklarını, o kadar ki, verdikleri sözür yeter olduğunu yazarlar.

Milli benliğe inanmak, Türk milletinin mukaddes haklarına, faziletlerine, kabiliyetlerine, cevherine ve asaletlerine inanmak demektir.

keremhan kerem denilen müsvetteye!

İlkokullarda çocuklara hiçbir şey öğretilmiyor. Bizim zamanımızda tarih dersi ikinci sınıfta başlardı. Biz İlk Osmanlı kahramanlarını, Sırpsındığını, Kosovayı, Niğeboluyu, Varnayı, Mohacı ikinci sınıfta öğrenirdik. Bize bu savaşları anlatan fedakar öğretmenimiz bizde milli şuuru kamçılardı. Şimdi ilkokulların ilk üç yılında havaiyattan, şarkı söylemekten başka bir şey öğretilmiyor. Talebe gevşek alıştırılıyor. İstikbali temin edilmemiş ilkokul öğretmeni de cemiyete karşı kırgın olduğu için fazla gayret göstermiyor. İlk mektepte çocuğu doğru yola getirecek bir müeyyide yoktu. Dayak gayri insani olduğu için kaldırılmıştır. Okuldan koğmak da yok. Bu yüzden ilkokulların bazıları haşarat yuvası haline geliyor ve bizim asri pedagojimiz bunu normal buluyor.

O zaman her yeni doğan ünitelerinde birkaç tane askeri personel koyalım nasılsa hümanistliğe ve sosyalistliğe gerek yok direk savaşçı olarak yetişsin çocuklar.

"Türk elbette doğrudur" bunu bellemiş olman hoşuma gitti umarım kendinde doğrusundur.

Yoksa elbet ki herşey aslında küçük bir çocukken başlıyor insan hayatında. Ya doğru dürüst şeylere imza atar ya da yok olup gider büyüdükçe...

:))Afidannn yine beni güldürdün.

sen lazımsın :)

Mohaç meydan savaşından sonra, savaş alanını gezen Kanuni Sultan Süleyman?ın bir sorusuna bir sancak beğinin verdiği cevap da doğruluk ve açık sözlülüğün güzel bir örneğidir.

Biz bu Türk ahlakına tam olarak sahip bulunduğumuz zamanlarda yükseldik. Yabancıların ahlakını alarak bozulduğumuz zaman düşüp geriledik. Yükseldiğimiz zamanlar bu toprak, büyük milli davalar için kendilerini feda eden; yalan, iki yüzlülük bilmeyen, vicdanını satmayan insanlarla dolu idi. Niğbolu?da 60.000 Türk, birleşik Avrupa?yı yenerken; Yavuz, korkunç çölleri aşarken; Kanuni, boy ölçüşmek için Charles-Quint?in ordusunu ararken böyle yıkılmaz ruhlu bir topluma dayanıyordu.

Çok İbretlik bir makaledir okunması şiddetle tavsiye olunur.

Çocuk daha ilkokulda "Büyük Türklük" düşüncesiyle yetiştirilir. Siyasi sınırlar dışında şu kadar Türk olduğunu öğrenir. Onları kurtarmanın kutlu bir dava olduğu onun gönlüne ateşten harflerle yazılır.

Bir millet, tarihi, iktisadi ve siyasi birçok düşmanlıklar, fenalıklar ve idaresizlikler yüzünden yoksul düşmüş ve geri kalmış bulunabilir. O milletin bunu gören, duyan ve acıyan evlatlarına düşen birinci vazife, bu asaleti çamurlardan ve sefaletlerden kurtarıp çıkarmaya ve yükseltmeye çalışmaktır. Bu da ancak milli benliğimize ve milli enerjimize inanmakla olur.

bişi yazdığı yok. kapyala yapıştır yapıyo bol bol..

Merhum Ziya Gökalp, Türklerin ahlakta birinci olduğunu söylerken, milli bir övünme duygusuna kapılmış değildi. Çok tarih okumuş, milli maziyi öğrenmiş ve düşmanlarımızın bizim hakkımızda söylediklerini belledikten sonra bu hükmü vermişti.

Okullarda bu yönlü eğitimin verilmesi için öncelikle öğretmen müsvettesi yaratıkların atılması gerekir.

Burada ahlakın hangi sebepler ve tesir edici şeyler altında meydana geldiğini inceleyecek değiliz. Yalnız şu kadar söyleyeceğiz ki, ahlakın meydana gelmesinde coğrafyanın tesiri yoktur. Bu sözümüzün en büyük delili de, aynı coğrafya alanında yaşamış olan eski Romalılarla yeni İtalyanların ahlakça birbirinin hemen her alanda zıddı olmalarıdır.

Milattan önceki yüzyıllarda Kunlar, çocuklarını, topluma faydalı olabilecek bir terbiye ile yetiştirirlerdi. Topluma faydası dokunamayacak kadar yaşlanmış olanlar ise intihar ederlerdi.

Ahlak, millet yapısının temelidir. O olmadan hiçbir şey olmaz.

Kahramanlık terbiyesi beşikten başlayıp yüksek tahsilin sonuna kadar devam etmelidir. Evlerimizde, savaşlarda şehit düşmüş babaların ve dedelerin hikayeleri belki bir dereceye kadar bu terbiyeyi verebilir. Bu kafi olmamakla beraber şimdilik buna yetişir diyelim. Fakat ilkokulda, orta okulda, lisede ne yapılıyor? Kahraman yetiştirmek için bir kımıldama var mıdır? Buna hayır diye cevap vereceğiz. Kahramanlar, ancak kahramanlığa inanmış öğretmenlerin telkini ile yetişir. İlkokul öğretmenlerinin yüzde kaçı kahramanlığa inanmıştır? Ben, ?çocuklara harb aleytarlığı aşılıyorum? diye öğünen ilkokul öğretmenleri biliyorum. Bundan başka biz öyle sistemler kuruyoruz ki çocuk ister istemez orada kahramandan başka her şey olmağa mahkumdur.

yine Türk çalışkandır. burada da haklısın umarım vatanın için mücadelede bulunmuş ve hizmetkarlığını yapmışsındır.

Şükrü Kaya hakikaten tarih bilseydi, dünyada şimdiye kadar yalnız Napolyonların ve Kayser Vilhelmlerin değil Fatihlerin, Yavuzların, Kanunilerin de yaşamış olduğunu düşünürdü. Napolyon Moskovaya kadar gittikten sonra esarette ölmüş olabilir. Fakat Fatih sekiz ülkeyi açtıktan sonra Fatih olarak öldü. Kayser Vilhelm de yurdundan kaçmağa mecbur kalmış olabilir. Kanuninin ölüsü ise Almanya içinden İstanbul?a kadar bir zafer alayı ihtişamıyla gelmişti. Savaş kötü bir şey olsaydı bugün Anadolu bizim elimizde kalmazdı. Çünkü biz Anadoluyu savaşla, su gibi düşman kanı akıtarak, kendi kanımızı da cömertlikle sel gibi dökerek aldık. Savaş kötü bir şeyse 10 yıl sonra, 1953?te İstanbul?u almamızın 500?üncü yılını kutlamayalım. Fatih?e lanetler savuralım. Çünkü saldıran oydu. Rumlar yurtlarını müdafaa ediyorlardı. Son iki üç asırlık tarihimizde, kıymet olarak, milletler arası terazinin kefesine?savaş?tan ve?kahramanlar?dan başka atacak bir şeyimiz olmadığı için de savaşı kutlu bilmeğe mecburuz. Aksi takdirde kendimizi inkar etmiş oluruz ki, bu da yok olmakla birdir. Savaş aleyhtarlığı tenperverlikten, zevke ve rahata düşkün olmaktan, kendisini ülküler uğrunda feda edemeyecek kadar hodbin olmaktan doğuyor. Şükrü Kaya emin olsun ki savaş kalkarsa dünyadan kahramanlık, fazilet ve fedakarlık da kalkar ve insanların, yalnız doymak ve cinsi ihtiyaçlarını kovalamaktan başka gayesi olmayan hayvanlardan hiçbir farkı kalmaz.

yoksa devre dışı olurdun

Eski Türklerin ahlak ve adetlerinin büyük bir kısmını aynen saklamış olan Türkistan Kazaklarının bazılarında şöyle bir adet vardır: Bir genç erkek evlenmek istediği kızın çadırına üç gece gizlice girer. Kızla birlikte yatarlar, kızın babası ve anası bunu sezseler bile ses çıkarmazlar. Üç gecede erkek, kendisiyle evlenmesi için kızı radı edebilirse dördüncü günü babasına giderek kızı ister. Kandıramazsa çekilir, gider. Fakat bu üç gecede en ufak bir uygunsuzluk olmaz. Erkek ve kız, birbirlerine karşı hiçbir kötü düşünce beslemez Bu da gösteriyor ki, Türkler hem ahlaklı, hem de iradeli bir millettir. Zaten bu ikisi, çok kere birlikte bulunur. Yaşayıp yükselmek, ahlaklı ve iradesi sağlam milletlerin hakkıdır.

Bu böyle olduğu halde, ilim kılığına bürünerek yapılan savaş aleyhtarlığını her gün görüyoruz. İştahlı milletlerin yanı başında yaşayan 18 milyon nüfuslu Türkiye, varlığını korumak için savaşa ruh ve beden bakımından daima hazır bulunmaya mecburdur. Pek kuvvetli ve yırtıcı olan arslan ve kaplan, kendilerinin dörtte biri kadar olan parsa saldıramaz. Çünkü pars dövüşkendir ve dövüşte müdafaa nedir bilmez, daima saldırır. ?Biz yalnız bize saldırılırsa harbederiz? düşüncesi de yanlıştır. Çünkü bu düşünce bir milleti pasif kılmağa mahkum eder. Pasif yaşayanlar taarruz kabiliyetinden mahrumdur. Taarruz kabiliyeti ise müdafaa için dahi lazımdır. Çünkü en iyi müdafaa taarruzdur.

pedegojik, sosyolojik, psikolojik, epistemolojik, psikodramik, ...

melisa mükemmel bir öneri.. :)) türküz doğruyuz çalışkanız biz biz hep böyleyiz. felan filan iştee..

Tüm bunların yanı sıra Türk olmak için Türkçe konuşmak lazımdır. Başbuğ ATATÜRK'ün bu husustaki sözünü muhakkak biliyorsundur diye yazmıyorum.

Bed-maye olan anlaşılır meclis-i meyde İşret, güher-i ademi temyize mihektir.

Türk olmak senin sandığın gibi ilkokul çağında bellediğin milli andı ezbere okumak fakat ağzından çıkanın farkına varmamakla olmaz.

Türkler, en eski çağlardan beri kımız, şarap ve rakı içerek sarhoş olurlar, fakat ciddiyetlerini, vakarlarını asla bozmazlardı. Ziya Paşa?nın XIX. Yüzyılda yazmış olduğu:

Dilin kemiği yoktur ama kuralı vardır. Bir zibidi çıkıp kafasına göre kelime değiştiremez keyfine göre imla kullanamaz. Aynı zibidi hem Türk olduğunu iddia edip hem kur yapamaz bu kabul edilemez!

KKK bir zümre için hakaret vari ve ağır konuşmaların seni konun hakkında haklı çıkarmaz bilakis haklı iken haksızlığa düşürür. Evet eğitimli ve donanımlı eğitimcilerle bu iş yapılır ama birde kazın diğer ayağı var ki sistem bunu yapmak için ne yapıyor!!!22-23 yaşında mezun olup atanan bir öğretmene 20 yıllık tecrübeleriyle hiçbir alt yapı hazırlamayan kurum ve şubelikler de hiç mi suç yok. Direk öğretmenlerin bu konuda zan altında bırakılması bence akıl karı değildir.

Ahlakın meydana gelmesinde en önemli sebep soydur. Bir toplumun ahlakı, soyunun karışması ile değişebilir.

Aksak Temür?ün de günlerce süren toylarda boyuna şarap içtiği olur, fakat ne neşeye kapılır, ne kimsenin gönlünü kırar, ne de devlet işlerinde aksaklık yapacak bir buyruk verirdi. Türklerin cinsi ahlakları da yüksekti. Yuva, aile ve evdeş muhterem sayılırdı. Evli bir kadına taarruzun cezası idamdı. Kadın hürdü. Kocası uzak yolculuğa gitmiş olsa bile eve gelen yabancı erkeği konuklardı. Kendisine saygı gözü ile bakıldığı için bundan bir kötülük de doğmazdı. Anadolu Yörüklerinde ve Türkmenlerinde, Türkistan?ın göçebelerinde bu adet hala vardır.

melis kız :))

Başkaları beni ayıplamasın diye soytarıları alkışlayacak değilim sistem en başından değişmeli bu ancak böyle mümkün olur Atsız'ın "Türk Gençliği nasıl yetişmeli" bir makalesi var orada 22 maddde ile yazmış bilmem okudun mu hiç yada Atsız'ı tanırmısın ayrı husus neyse

içerikli devinimli yazılarınla şaşakaldım

Türk Ahlakı

adam soytarı ise biz ona pek sevgili hanımefendi yada beyefendi diyemeyiz eşek her zaman eşek soytarı her daim soytarı soysuz her yerde soysuzdur. doğru tektir.

KKK okullarda o dediğinizin yapılabilmesi için konunun müfredat dahilinde belki tarih derslerine iliştirilmesi hatta ve hatta bu konuda özel eğitim alacak öğretmenlerin yetiştirilmesi ile olabilir. Hoş olurmu elbetki olur. Şimdi bir tarih öğretmeni düşünün Kurtuluş savaşını kitabı anlatıp gider, başka bir tarihçi belkide gözyaşları içinde savaşı direk sınıfa yaşatarak ve yaşayarak anlatır lirik bir şekilde... Fakat son zamanlarda her yerde olduğu gibi ülkemizde sınıf içerilerinde de bir şeye fazla önem verilmesi ya da altının çizilmesi yanlış manalarda değerlendirilmemesi açısından artık herkes 3 maymunu oynuyor.

Cengiz Han?ın oğlu Çağatay, bir gün, küçük kardeşi olup büyük kağanlık mevkiinde bulunan Ögedey ile birlikte çok içerek ciddiyete aykırı sayılabilecek bir harekette bulunmuş, ertesi gün Ögedey?e giderek bir gün önceki hareketinden dolayı kendisinin cezalandırılmasını istemişti.

Beytini sanki hepsi biliyordu. Değil sarhoş olup cıvımak, sendelemek bile ayıptı.

İlkokullarda çocuklara dans öğretiliyor. Ben kendim balet oynanan ilkokul temsillerinden bizzat bulundum. Çocuklarımız aktörlük de öğreniyor. Fakat hiçbir ilkokulda çocuklara güreş öğretildiğini görmedim. İnsaflı düşünelim: Bir Türk çocuğuna güreş mi yakışır, yoksa aktörlük mü? Bize askerlik terbiyesi mi gerek, yoksa Güzel sanatların Tiyatroculuk şubesi mi? Birinciyi bırakıp ikinciye ehemmiyet vermek aç insana süslü elbise giydirmekten farksızdır.

Askeri ruh, hayatın her yerinde hakimdi. Savaşta ölmekten gurur duyarlar, yatakta ölmekten korkarlardı. Bu ihtimalle benizleri sararırdı. İslamiyetten önceki Türklerde İslamlığın cenneti gibi bir vaad yoktu. Böyle olduğu halde, şeref saydıkları için, savaşta ölmek isterlerdi.

Öğretmen olmuş ama Dünyadan bir haber yığınla soytarı gördüm Okullarımızda ki öğretmenlerimizi titizlikle analiz etmek koşulsuz şarttır. Soy ve ilim bakımından da imtihana tabi tutulmalıdırlar Nasıl Orduya girmek için Türk Olmak ilk şartsa öğremen olmanında ilk şartı bu olmalıdır. Çünkü Öğretmenler yarınların mimarlarıdır.

Bir milletin yükselmesi için birinci şart olan disiplinde eşleri yoktu. Meşhur Mete , sadakatlarını denemek istediği askerlerine, sevgililerine ok atmayı emrettiği zaman, bu buyruğu hepsi yerine getirmişlerdi.

""melisa mükemmel bir öneri.. :)) türküz doğruyuz çalışkanız biz biz hep böyleyiz. felan filan iştee.."