Engelli bir öğretmen olduğumu anlamasınlar diye öğrencilerim, buğüne kadar çektiğim tüm sıkıntıları bir kenara bırakıp, yeni yaralar açıyorum içimde...

Ferda19 teşekkür ederim yazdıklarınız için.

Ferda19 yorumlarınız ve vaktinizi ayırdığınız için tekrar çok çok teşekkür ederim. Yaşam neler getirecek bilmeden yaşıyorum.

Mahalle baskısı diyorlar ya hani, ondan işte... Ne söyleyebildim öğrencilerime engelli olduğumu ne de öğretmenliğe atanmayı ne çok sabırsızlıkla bekleyipte, o güne yeni kavuştuğumu...

bence o engel neyse onu kafanızda büyütmeden diğer meziyetlerinizi düşünüp onları yüceltin. herkes engelli adayı değil mi kimsenin yarına garantisi yok!

10 aydır şu koca hayatta yaşadığım tüm zorlukları inkar edip, rol yapıyorum öğrenciilerime...

Dersleri tahtadan bağımsız işleyebileceğim bir alan olsaydı alanım, bu kadar sorun yaşamayacaktım ama malesef.

Rol yapmak, maske takmak, olduğun farklı davranmak yakışmazdı bir öğretmene... Öğretmen örnek olmalıydı.

öğretmenlikteki acemiliğimi atsam, belki söylerdim.

_mubarek hocam size de teşekkür ederim.

görme engelliler okuluna geçemem alan değişikliği gerekli çünkü onun içinde. o da mümkün değil

söylemiyorum zaten...

peki daha huzurlu bir çalışma ortamına kavuşmak adına görme engelliler okullarına tain istemeyi düşündünüzmü? böyle bir çözüm bulma imkanı yokmu?

yani evet çok zor bi durum haklısınız. bilemiyorum ne yapılabilir. inşallah sizin için herşey yoluna girer. siz eminim çok iyi, verimli bi öğretmensiniz. Bu durum sizi asla yıldırmamalı. kesinlikle vazgeçmeyin.

okulumda bir öğretmen arkadaşımdada aynı durum söz konusu. bir göz protez diger göz gözlüksüz yüzde 10 görüyor. 1998 yılından beri bu durumda çalışıyor. devam hocam hiç kafanıza takmayın. baktınız olmuyor birkaç sene sonra idarecilik sınavına girersiniz müdür yardımcısı olarak devam edersiniz.

neden engelli olduğunuzu gizlemeye çalışıp kendinizi geriyorsunuz diyeceğim ben. çünkü olduğumuz gibi görünüp öyle sevilmeliyiz bence. bırakın engeli her insanın mutlaka özürlü bir yönü vardır bence ama insanlar bizi olduğumuz gibi kabul etsinler öyle değil mi?engel bir suç değil, ayıp değil, kimimiz esmer, kimimiz beyaz tenli, kimimiz mavi gözlü, kimimiz bazı organlarımızı daha yavaş yada daha az kullanabiliyoruz işte... tabi ben sizi anlayamam yaşadıklarınızı bilemem, ama siz normalleştirin hayatı kendinize herkes de normal karşılayacak zaten...

Çünkü çok fazla meslekten çekilme içerikli mesajdan biri olarak görebilirdinix. Ama öyle birmesaj değil bu.

Oysa ne yardan geçebilecek kadar güçlüyüm... ne de serden.

Bakın forumda bile ne kadar az ilgi gören bir başlık, düşünün ki toplum ne kadar yalnızlaştırıyor bizi...

Bir istifa bir geri görev isteği ile diner sanırıyorum bazen içimdeki sızı...

Bu konuda şaka yaptığımı düşünmenizden endişeliyim.

ister istemez engelinizi merak ettim saklayabildiğiniz için tabi.

Ama yıllarca engelinle öğretmenlik yapamazsın baskısı, öğrenciler öğrenirse bunu kullanır, veliler okuldan çıkmaz korkusu... Beni o kararı almaya sevk etti. Öğrencilerim beni seviyor, ama sınıf yönetimi sorunu yaşıyorum, çocuklar engelimi bilse daha da fazlasını yaşardım gibi geliyor... şu 2-3 yılı atlatabilmeyi diliyorum. Onlara gerçeği anlatacağım bir gün... Bazen yaptıkları canıma tak edince, gözlerim doluyor, tam anlatacak gibi oluyorum... Düğümleniyor kelimeler sesizliğimde güçlü olmak istiyorum susuyoru

Öğretmenlik yapmaya başlayıncaya kadar ben olduğum gibiydim hayatta... Yaptıklarımın, başarılarımın anlamı engelli olduğum içindi. mutluluk duyuyordum.

Siz olsaydınız yerimde bu duygularla baş etmek için ne yapardınız?

görme kaybım var ve fen alanında çalışıyorum.

görme kaybınız varsa bunu kimseye söylemeyin. öğrencilerinize hiç söylemeyin. fen alanında böyle bir sorun sizi meslekten edebilir. kötü niyetli insanlar şikayet edebilirler

Bende biliyordum bunları.