Kurşundan bir yük binmiş, köpükten gövdesine:

Akrebin kıskacında yoğurmuş bizi kader;

Hey Sakarya, kim demiş suya vurulmaz perçin?

nerde bu sakaryalılar

Sakarya, saf çocuğu, masum Anadolu nun

Rabbim isterse, sular büklüm büklüm burulur.

İnsan üç beş damla kan, ırmak üç beş damla su:

Sen kıvrıl, ben gideyim, Son Peygamber kılavuz!

Binbir başlı kartalı nasıl taşır kanarya?

Divanesi ikimiz kaldık Allah yolunun!

evet dinlediğim zaman çok değişik duygular veriyor

çok severim bu şiiri.

necip fazıl kısaküreğin en güzel şiirlerinden biri çok anlamlı çok manidar çok etkileyici bir şiirr

Bir yandan akan benim, öbür yanda SAKARYAM

Hamallık ki, sonunda, ne rütbe var, ne de mal,

Kafdağını assalar, belki çeker de bir kıl!

Sırtına Sakaryanın, Türk tarihi vurulur.

Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.

ne kötü sakaryada memur olmaması:))

Aldırma, böyle gelmiş, bu dünya böyle gider!

Bu ifritten sualin, kılını çekmez akıl!

İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya:

Hani ardına çil çil kubbeler serpen ordu?

Yalnız acı bir lokma, zehirle pişmiş aştan:

Şu çıkan buluta bak, bu inen suya inat!

Bütün bunlar sendedir, bu girift bilmeceler;

Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;

Fakat Sakarya başka, yokuş mu çıkıyor ne?

katılıyorum size

Yüzüstü çok süründün, ayağa kalk, Sakarya!

Ve ayrılık, anneden, vatandan, arkadaştan!

Giden şanlı akıncı, ne gün döner yurduna?

sakarya uyuma ayağa kalk :)))kimseler yokmu?

Rengimize baksınlar, kandan ve çamurdanız!

Eyvah, eyvah, Sakaryam, sana mı düştü bu yük?

necip fazıl kısaküreğin kendi ağzından sakarya şiiri çok güzel

Ne ağır imtihandır, başındaki Sakarya!

İnsandır sanıyordum mukaddes yüke hamal;

Bu dava hor, bu dava öksüz, bu dava büyük! ..

Nerede kardeşlerin, cömert Nil, yeşil Tuna?

Öz yurdunda garipsin, öz vatanında parya!

Mermerlerin nabzında hala çarpar mı tekbir?

Sen ve ben, gözyaşıyle ıslanmış hamurdanız;

Hani Yunus Emre ki, kıyında geziyordu?

Geldi ölümlü yalan, gitti ölümsüz gerçek:

Sakarya, kandillere katran döktü geceler.

Bana kefendir yatak, sana tabuttur havuz:

Akışta demetlenmiş, büyük, küçük, kainat:

Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir:

Siz, hayat süren leşler, sizi kim diriltecek?

Vicdan azabına eş kayna kayna Sakarya.

Şimdi dövün Sakarya, dövünmek vakti bu an;

Bulur mu deli rüzgar o sedayı: Allah bir!

Çatlıyor, yırtınıyor yokuşu sökmek için.

Bir hayata çattık ki, hayata kurmuş pusu.

Oluklar çift, birinden nur akar, birinden kir.

Kehkeşanlara kaçmış eski güneşleri an!

Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.

Yol onun, varlık onun, gerisi hep angarya: