içeriğine öğrencilere bu becerileri kazandırmaya yönelik etkinlikler konuldu

çoğunu kazanamamış durumdalar.

5. Rehberlik ve denetim en kısa sürede yeniden getirilmeli.

ders almalıyız. Yoksa tarih tekerrür etmeye devam edecektir.

ilgilenmediler. Onlar için önemli olan iyi liselere birkaç öğrenci sokulması ve

kazandırılmasına bir çok derste yer verildi. Bu beceriler Türkçe dersine de

Okul yönetimleri öğretmenlerin çalışmalarını izlemediler. Öğrencilerin 21. Yüzyıl becerilene sahip olup olmadıklarıyla

Bu becerilerin programlarda yer almasının üzerinden 15 yıl geçti. O zaman birinci sınıfa başlayan

amaçladığı 21. Yüzyıl becerilerini kazanmış durumdalar mı? Kazanamamışlarsa

insanının, kazanması gereken kadim beceriler.

Biz ne yapıyoruz. Öğrenci merkezli. Çaaat. Öğrenci merkezde. Yapılandırıcı eğitim. Çaaat. Yapılanın hemen. Bir değişim olacaksa eğitimde o değişimin uygulanması için en az 4 sene gerekir. Niye? O değişime göre eğitim fakültelerini dizayn etmen, yeniden yapılandırman lazım. Atıyorum ben girdim cümle yöntemi ile çıktığımda ses temeline geçmişiz. Bunları halletmemiz lazım.

Neler yapılmalı?

çocuklarına bu becerileri kazadırmaya yönelik çalışmalar yapmadılar. Oysa bu

4. Beceri kazandırma konusunda ailelere eğitim verilmeli, böylece okul desteklenmeli.

Çocuklarımıza 21. yüzyıl becerileri kazandırmak gündemimizde. 2004 yılında öğretim programları değiştirildiğinde, çocuklara

?eleştirme, sorgulama, problem çözme, empati kurma, iletişim? gibi beceriler

becerilerin çoğu daha küçük yaşlardan itibaren kazanılacak tutumlardı.

Doğan CEYLAN

Biz 20. yy becerilerini kazanamadığımız için onlara 21. yi kazandıramıyoruz..

vererek başlarından savdılar. Çocuklar, kendi aileleriyle bile doğru dürüst

törenlerde kıpırdamadan duran, hiç sesi çıkmayan sınıfların olmasıydı.

Bir de söz konusu değerlerin bir çoğu ailede kazanılan davranışlar. Okulda ancak parlıyor. Ciddi anlamda okulda söz konusu etkinlikleri yaparken bile zorlanıyoruz. Çocuğun okul kültürüne alışmasını geçtim aileyi alıştıramadık. Hocam öyle yapamıyor çocuk, hocam oraya oturmak istemiyor, hocam ödev yapmak istemiyor. Hocam ben ilkokukdayım eve gönderdiğim ödev yapılmış mı diye kontrol ediyorum. Velilere anlatıyorum diyorum ki: bu çocuk sokakta kalmıyor ödevi olduğu belli siz de anası babasısınız ödevini yapıp yapmadığını ben kontrol edip size yapmamış dediğim zaman utanmıyor musunuz? Yok utanmıyor. Öğretmen ödev yapılmış mı diye kontrol etmez öğretmen yapılamayan, öğrencinin yapamadığı soruları çözer sadece. Tutturmuşlar çocuk okulda eğlenirken öğrenecek diye, herkes gayri ciddi.

önce kaldırılarak bozulmanın önü iyice açıldı.

eğitim materyalleri yeniden düzenlenmeli.

edemeyen, kendi sorunlarını çözemeyen, anne baba himmetiyle ayakta duran, toplumsal sorunlara karşı son derece duyarsız,

ama bir kısım öğretmen bunları derslerde işlemek yerine ev ödevi olarak

yapıldı. Öğrencilere bu becerilerin kazandırılması konusunda öğretmenler ikna

çözmeye devam ettiler.

Sandığımız kadar günümüzde değiliz. 1970'leri falan yaşıyoruz algısal olarak. :)

iletişim kuramayan, aileye uyumda zorlanan, kendi başına ayakları üzerinde

Bunu okullar ve aileler açısından ele alacağım.

2. Bilgi kadar beceri kazandırmaya da önem verilecek şekilde programlar, ders kitapları,

Öğretmenin inanmadığı hiçbir eğitim hedefi gerçekleştirilemez. Öğretmenler öğrencilere bu

Bir kere zihniyetimiz yanlış.

Anne babalara gelince; onlar okulu kurtarıcı olarak gördüler. Kendi evlerinde

sorun nerede?

1. Öğretmenlerbeceri kazandırmanın önemine inandırılmalı.

verdiler. Türkçe dersinde dilbilgisi işlemeye, matematik dersinde soru

başkalarını anlamayan, empati kuramayan, yanlışları sorgulayamayan,

becerileri kazandırma konusunu hiç önemsemediler. Programlar değişti ama

ettiler. Ders kitapları değiştirilerek

duramayan, anne babasını anlamayan, empati kuramayan kişiliklere sahip oldular.

bunlara rağmen az da olsa denetimin zoruyla bir şeyler oluyordu ki o da beş yıl

Çok açık ve net söylüyorum bugün bir sınav sistemi değiştiğinde onun uygulamaya koyulması bugün okul öncesine başlayan çocuğun ilk deneyimi olmalı. Yani bugün değişen sistem en erken 12 yıl sonra uygulanmalı.

Şu anki eğitim sistemimiz sorgulamayan, şükürcü çomar ve sığır yetiştiriyor...

Sorun nerede?

verildi. Eğitim, bilgi-beceri-değer dengesini bir türlü yakalayamadı. Tüm

çocuklar şu anda üniversiteden mezun olmak üzereler. Peki bu gençler bakanlığın

edilmedi. Alanda olup biten izlenip tedbir alınmadı. Liselere geçişte sınav sistemi defalarca

Etrafımıza baktığımızda, ellerindeki telefondan başlarını kaldırıp da karşılaştıktları

Matematik dersine de konuldu. Şimdilerde bu becerilere 21. Yüzyıl becerileri

Çocuklarla igilenmek, eğitmek yerine onların eline telefon, tablet, bilgisayar

3. Beceri kazanım ölçekleriyle süreç takip edilmeli.

Öğretmene suç bulamıyorum ben. Kolaycılık oluyor. Benden ne istiyorsunuz? Değerler. İyi de kimse onunla ilgili bir dönüt istemiyor. Aile başarı odaklı, okul idaresi başarı odaklı, öğretmen arkadaşlar başarı odaklı. Benim sınıfım bir halt bilmiyor ama örnek vatandaşlar demenin hiç bir anlamı kalmıyor. Zira o da öğretmenin başarısı olmuyor.

Sistemimiz eleme üzerine kurulu. Her yerden elenerek bir sonraki aşamaya geçebiliyoruz. Benden istenen ve beklenen yük çok fazla. Baskı fazla. Gerçekler her zaman hayal edilenin önüne geçiyor maalesef.

insanlara selam vermekten aciz, duygu düşüncelerini iki kelime ile ifade

Bakanlığın kusuru da vardı elbette olup bitende. En başta öğretmen eğitimleri yetersiz

değiştirildi ama hepsinde de öğrencilerin becerileri değil bilgilerine değer

Eğitim ciddi bir iştir. Yaptım oldu, istedim oldu, çok tepki var olmadı gibi işlerle yürümez. Eğitim algısı, bakış açısı, yönetim değişmeli. Eğitim bakanlığı siyasetten bağımsız bir yapıya kavuşmalı. Temel milli eğitim gaye ve amaçları doğrultusunda hareket edilmeli. Bugün eğitimi yöneten profesyonel insanlar iki gün sonra seçim olduğunda getirdikleri sistemin tamamen değişmeyeceğini bilerek bir nesillik yani en az 20 yıllık planlar yapmalılar.

Bunun için de sadece eğitime dair değişiklik yapmak yetmiyor maalesef. Ekonomi, toplum, kültür, sosyal olarak belli bir senkron gerekiyor. Yani bir buçuk milyon sınava girip 500 binini üniversiteye alırken, her kademede farklı bir eleme turu, başarı sertifikası koyma gerçekliği varken insanların önceliklerinin de başka yöne eğilmesini normal karşılıyorum ben.

Daha önce başaramadığımızı bu sefer başarabilmek için hatalarımızdan

Neyse konuyu dağıtmayım. Özet olarak ben eğitime dair yanlışların ve eksiklerin şu şu sebeplerden dolayı sıralanacak kadar basit olmadığını sistemin algının ve yönetimin tamamen "doğru" bir şekilde inşası ile mümkün olacağını söylüyorum.

becerilerin neredeyse hiçbirini kazanamadıkları ortada. Bırakın 21. Yüzyıl becerilerini, günlük yaşam becerilerinin bile

Gerçekler farklı. Hedefler farklı. İstenenler farklı. Verilenler farklı.

eleştirileri yemek programları kıvamından öte gidemeyen, ekip çalışmalarına

der olduk. Sayın bakanımız Ziya SELÇUK?un ifadesiyle aslında bunlar her dönem

Üniversite sınavına giren 1 milyon öğrenci kazanan 300.000 öğrenci, geri kalanlar ne yapıyor acaba?

öğretmenler kendi bildiği gibi ders işlemeye, konu anlatmaya devam

uyum sağlayamayan asosyal bir geçlik görüyoruz. Bu gençlerin amaçlanan