o çoçuklar zaten hassas olan çoçuklar. biz nasıl onalara okuma yazma öğretcez. Hiç bir şey bilmediğimiz alanda nasıl verimli olabiliriz

alican kardeş ben 5 yıl kaldım muşun 60km lik gidiş geliş imkanı olaayn bir köyünde. tek öğrtmendim. sen daha yenisin galiba...

keşke o doğuda 10 yıl kalsaydım da alanımı değiştirmeseydim diyorum... Çok iyi düşünün arkadaşlar :(

ARKADAŞLAR her bölümün kendince zorluğu var. YALNIZ şunu önemle söylemek istiyorum. FORUMDA teknoloji tasarım ve zihinsel engelli öğretmenler bilerek tercih YAPMASINLAR diye milletin gözünü korkutuyor. Bu hatalara düşmeyin derim. Dağda sınır bir mezrada gelde 10 yıl öğretmenlik yap!. Elektriksiz susuz telefonsuz!

alan degistirdim hic de pisman degilim iyi ki yapmisim. gonulsuzce ve mecburen yaptigim tercihin bu kadar hayirli olacagini bilemezdim.. evet hala bi sinif ogretmeniyim ve yapmaktan keyif aldigim meslek kesinlikle her zaman sinif ogretmenligi olacak. ancak su anki durum da bizi oldukca kurtardi. merkezde bi okulda esinin yaninda yasamak en basta cok cok guzel. OCEM merkezi olan bir okula cikti tayinim. OCEM oldugunu bilmiyordum ilk basta cok uzuldum ama simdi gayet memnunum.. sinifta 3 ogretmen 6 ogrenci var. hersey gayet guzel; pisman olunacak hicbir sey yok.. sunu asla unutmamak gerekir; bu degisiklikige mecbur kalinma durumunu hic bir zaman onaylamayiz. ancak icinde bulundugumuz sartlari da daha fazla soylenmeen degerlendirmek durumundayiz. bu bir gercek.. yapacak baska bisey yok. o yuzden arkadaslar hayiflanip durmak yerine isimize bakalim; inanin daha guzel olacak. hic kimse icin degil bunu kendiniz icin yapin derim..

iyi düşünüp karar vermek lazım. zihinsel engelliler yapılamayacak bi bölüm değildir ama çok yıpratıcı olur. biz sınıf öğretmenleri verdiğimiz bişeyin karşılığını almak istiyoruz. dönüt bizler için çok önemli. dönüt aldıkça mutlu oluyoruz. ama zihinsel engelllilerde öle olmayacak. bugün anlattığın öğrettiğin bişey öbür gün gidecek akıllarından. sil baştan tekrar... ki bu nedenle biz yapmadık alan değişikliği göze alamadık. uzun yıllar sevmediğimiz bilmediğimz bi bölümü yapmaktansa 1 yıl bekleyelm dedik. alan değiştirenlere allah sabır versin. gidilen yere göre de değişiyo tabi. mesela benim okulumda özel eğitim sınıfı var 6 öğrencili. ama derslerine emekli olmuş ücretli birisi giriyodu geçen yıl. ve rahattı.

10 yıl doğuda kalsaymış daha iyiymiş. sen bir tek öğretmenli okula git doğuda 10 yıl kal ama merkezdeki zihinsel eng. daha iyi de. tayin sorun olsn evlen eşinin yanına gidemessin her zaman köy okullarında geçer ömrün tek öğretmenli köy okulu gelmesin diye uğraşırsın. acaba 1 leri de eliöizden alıcaklar mı dersin. öle uğraşırsın. sınıf öğretömenliği yapana her öğretmenlik branşı kolay gelir...

bi arkadasım kırmızı rengini 2 aydır öğretemediğim dediğinde sok geçirmiştim ne 2 ayı 2 yılda bile öğretmek bazen mucize oluyor.

sadece zihin engelliler değil ki her alan değişikliği yapan zorluklarla karşılacak bence tabi bi de o alan öğretmenlerinin ahı var

zaten dersten cok bakımlarıyla ilgilenmek lazım tuvalet alışkanlığı olmayan öğrenci çok. 1 gün size gülüp sizi seven cocuk ertesi gün krize girip size saldırabiliyor. bana en agır bu gelmişti. bide bazı öğrenciler kirli geliyor her aile temiz yollamıyor. ergenlikte cok daha fazla sorunları oluyor. ailem ziyaretime geldiklerinde 1 hafta kendilerine gelemediler.

hocam ümitsizliğe kapılmayın. biraz sabır gerekecek ama çok ileri düzeyde başarı beklemecek kimse. her şeyde vardır bir hayır. tekrar sınıf öğrt döneceğiniz zamana kadar iyi taraflarını görmeye çalışın. her yıl haziran ayında açılıyormuş alan değişikliği.

EVET ZOR BİR ALAN BU ALANI SEÇENLER 3 KEZ DÜŞÜNMELİDİR

işte böle bizi 2 arada bir derede bırakıyorlar. nasıl kurum bu böyle yaaa sana diyorki ya işin ye eşin varmıdır milli eğitimden başka personeline sahip çıkmayan bir kurum

biz sinifcilarin en kotu yani duygusallik.. cok fazla baglaniyoruz meslegimize... amas su an bu duygusallik bizi kurtarmak yerina daha da cikmaza goturur.. bu konunun milli egitim bakanliginin yanlis uygulamalari kismina girmeyecegim cunku su caresizligi yasamamizin aciklanacak hic bir tarafi yok.. resmen hakaret.. bu yuzden biz de cikis yoluna acilen ulasmaya calisarak caresizce brans degistirdik.. simdi herseye yeniden baslama ve olumlu bakma zamani.. hangi birimiz cikabildi koyden.. koyde calismak kotu bisey degil ancak o zor sartlarla nereye kadar gidebilirdik soyler misiniz? hele de artik yer degistirme hayal olmusken... evet bu durumda olmak hic de guzel degil ama bu bransi yapanlar da anasinin karninda ogrenmedi.. simdi beraber olma zamaní, paylasma zamani.. su noktada artik konusacagimiz konular bu bransta ne yapabiliriz olmali.. bu anlamda destek ve fikirlerinizi bekliyorum sahsim adina

arkadaşım nedeninin açıklar mısın?

bolulu arkadaş bende 4 yıl kaldım bir mezrada dediklerin gerçekten doğru. fakat bazen bu durumu aşan olaylarda oluyor. şuan norm fazlasıyım ve 3-4 yıl daha olurum ne yapacağımızı şaşırdık. bugüm terçih ettiğim bir okula gittim yemin ederim gözüm korktu. öğretmen arkadaşla 2 dk konuşamadık. çocuklar bize bir türlü izin vermiyor. arkadaş dediki siğarayı burda hiç içemiyorum:)))) bende ne güzel dedim oda ama evde 5 saatte bir paketi nerdeyse bitiriyorum dedi. ve bana aynen şunu dedi emekli oluncaya kadar gözün yiyorsa gel yoksa köyde kal dedi on yıl daha iyi