Öğretmenlik bunca zorluğuna/stresine/meşakkatine/gürültü-patırtı/tantanasına rağmen öğretmen ülkede tüm herkes tarafından her fırsatta aşağılanmakta/yerin dibine sokulmakta/yarım gün çalışıp hep yatıyor algısı oluşturulmaktadır.

ek iş yapmasan bırak ay sonunu ay ortasını dahi getiremem. hayat pahalılığı zirvede

başlamadan önce sevmiyodum bi deniyim harbiden öyle miymiş diyerek girdim ve keşke yanılsaydım dedim. beklediğimden daha beter çıktı. hala da mutsuzum. 4. yılımdayım bu kadar zamandır hala sevmiyorum. sevmiyorsan ne kadar zorlarsan zorla olmuyor. şimdi bazı zamanlar çocuklarla dalga falan geçiyorum şakalaşıyorum da biraz gülüyorum en azından. başka da bir halt yok.

Öğretmenlik herkesin sevebileceği, bünyesine/kabiliyetine/cibilliyetine uygun olmayabilir. Tabii kişi bunu anladığında vakit çok geç oluyor, öğretmen olunduktan/işe başlandıktan sonra bu durum fark edilse de artık geriye dönüş pek mümkün olmuyor..

Çalışmayarak zevk alabilirsiniz hocam!?))) Herkes gibi "mış" yaparak dostlar alışverişte görsün moduna geçerek işinize devam edin bence!

çalışmaktan nasıl zevk alırım, okula nasıl koşarak giderim? Bir yolu var mı?

Haa zaten o moddayım ve bundan sıkıldım diyorsanız da öğretmenliği bırakıp cafe, bistro türü bir mekan açmanızı öneririm! Sosyalleşmek adına iyi bir girişim olacağı kanaatindeyim! Batı dünyası insanları gibi kariyer molası vermeyi, farklı deneyimler edinmeyi, tek bir meslekle koca bir ömrü geçiremeyeceğimizi öğrenmek durumundayız artık!

kanka öğretmenlik, herşeye sabretme mesleği gibi birşey malesef.

çalışmaktan zevk almak için okulda geçim sıkıntısı olmayacak dolgun maaş olacak ek iş olmayacak o zaman zevk alınır

Bu noktadan sonra insan mutluluğu arar hale geliyor, idarecilik, başka branşa hatta kuruma geçme arayışları başlıyor ama MEB son yıllarda kurumlar arası geçişlere muvafakat de vermeyince hayaller suya düşüyor, öğretmenlikte o gün yaşananları okuldan çıkar çıkmaz unutmak/okulda bırakmak gerekiyor.

Ehh, bu dedikleriniz de gerçekleşmeyeceğine göre yapacak bir şey yok!?)))

Sevmediğin işten zevk alamazsın. Ben sınavda birinci de olsam doktor olamazdım. Bir insana dokunup yarasına bakamazsın. Yapmak zorunda olsam hayatım çok zor olurdu. İşimi çok seviyorum, bir şansım daha olsa yine aynı bölümü okur yine öğretmen olurdum. Uzun zaman çalışıyorum gibi hissetmedim yıllar içinde evimin çocuklarımın sorumlulukları da üst üstegelince yorulduğumu ve isteğimin azaldığını hissetmeye başlayınca da farklı şekilde motive ettimkendimi. Mesela hobilerim var eğer gelirim olmasaydı hobim için destekleyenim olmazdı. Çalışmak maddiyat demek bu da bi çeşit motivasyon

Her şeyi kafaya takan bir yapınız varsa zor ama palyatif bir karakterde hiçbir şeye karışmadan işinizi yapıyorsanız bu çok kolay. Malulen emeklilik düşünüyordunuz? Ne oldu? Vazgeçtiniz sanırım?

zaten yapacağın başka bir iş olmadığı için mecburen yapıyorsun. alternatifin olsa

Çalışmayı sevmeyen boş biriysen o zaman titre ve kendine gel. Oku, düşün, sor. Neyi merak ediyorsan onu oku.

Palyatif: koklu cozumu olmayan, isi gecistiererek yapan, 8-5 calisan tiplere denir. Bilmedigim kelimeleri kullanmam ben.

Sevdiğin işi yapıyorsan çalışmaktan zevk alırsın. Her şey oyun gibi gelir. Sevmediğin bir işi yapıyorsan bunun imkanı yok. Ben öğretmenliği pek sevmiyorum. Ama bunun yanında ortaokuldan beri en çok sevdiğim şeyi iş olarak yapıyorum ve bunun için bana bir de para veriyorlar. Düşünsene...

öğretmenlik yaparken yaşatılan sıkıntılara katlanamadığını anladığında geçerdin.

Bir de öğrenci olduğun zaman ile öğretmen olduğun zamanki öğrenci profili çok değişmiş olunca insan afalliyor..

Yani öğretmeni her fırsatta itibarsizlaştirmada herkes adeta yarışmaktadır, öğretmen o kadar boğaz patlatsa da maddi olarak da zaten zor geçinmektedir, yani yaptığının karşılığını alamamaktadır, insanı asıl üzen de budur!!?