bir şekilde başlayacağız ilk bir kaç gün uzun aradan sonra biraz sıkıntı yaşabiliriz daha sonra herşey rayına oturur.

iyi eğitim alıp başka depremlerde eğitimli insanımız eksik olmasın mı derdin.

Okullar çocuklar için en uygun rehabli

Hemen başlamayın, bekleyin biraz gibi cümlelere kesinlikle katılmıyorum. Depremde hayatını kaybedenlerin arasında iyi eğitim almış yarınlarımızın geleceği öğretmenlerimiz, doktorlarımız, derece yapacak öğrencilerimiz de vardı. En büyük darbeyi eğitimden aldık. Bu yüzden bekleyecek zamanımız yok. Hemen başlamamız en doğrusu olacak.

Malesef bir hataylı olarak çok ama çok üzgünüm kendimi nasıl motive edicegimi bilmiyorum ders anlatmak cok zor geliyor şu an bana

depremden etkilenen bir yerde değilim çocukların çok umursayacağını sanmıyorum. çocukken pek anlamıyorsun böyle şeyleri kendin yaşamadıkça. ki ben 99 depremini yaşadım 7-8 yaşlarındaydım pek bir şey hatırlamıyorum yaşamama rağmen.

Okullar çocuklar için en uygun rehabilitasyon merkezleridir.

Dersler bir şekilde telafi edilir ancak ilk şoku atlatma ve normalleşme süreci baştan iyi başlamazsa sonra telafi etmek güçleşebilir. Gerekirse ilk hafta hiç ders işlenmeden veya öğrencilerle bu konuyu konuşarak hazır olup olmadıkları yoklanarak derse başlanması bence daha doğru olacaktır.

Bizim okulda öğrencilerimiz daha önceden de çok motive olmadıkları/olamadıkları için kendi adıma sıkıntı yaşayacağımızı düşünmüyorum!!

Benim tavsiyem öğrencilerle hemen derse başlamanın yanlış bir tercih olacağıdır. İster ilkokul 1. sınıf olsun ister Lise son sınıf öğrencisi olsun. öncelikle bu öğrenciler günlük sosyal hayata ve arkadaşlık ilişkilerine adaptasyon sürecinde bir geçiş süreci yaşamaları gerekiyor. Öğretmenlere de bu konuda düşen öğrencilerin illa doğrudan maruz kalmasalar da arkadaşı, komşusu, akrabası veya TV'den dolaylı travma yaşamış olabileceklerini göz önünde bulundurmalarıdır.

Zaten öğrencilerde "ders!" deyince şafak atıyor! Çocuklarımızda öğrenme ihtiyacı uyandıramıyoruz çünkü sosyal hayatta ve sosyal medyada çok fazla uyarana maruz kaldıkları için okul onlara çok da elzem bir yer gibi gelmiyor! Lise öğretmeni olarak söylüyorum: "Olmasa da olur!" mantığında olan öğrencilerimiz giderek artıyor. Dijital dikkat dağıtıcılar bu işi sevimsiz bir hale getirdi. Biz de okul ve sınıf ortamlarımızı bu teknolojiye göre dizayn etmeliyiz! Aksi taktirde okullar öğrenciler için zorunlu vakit geçirilmesi gereken mekanlara dönüşüyor ve bunu engelleyemiyoruz!

Öncelikle hepimize geçmiş olsun. Acı bir süreçten geçiyoruz. Konuya dair şunu söyleyeyim. Benim öğrencilerim şu an yeterince motiveler. Okullara ara verildiğinden beri düzenli olarak whatsapp gruplarından ve zoomdan derslere devam ediyorum, hiç ara vermedim. Bu yüzden öyle bir cümle kurdum. Size naçizane tavsiyem motivasyonu düşük öğrenci gruplarına yaptığınız dersi yaptırmaya çalışın. Okumaksa okutun, çözecekse çözdürün. Tahtaya kaldırın. Gerekirse siz söyleyin o yazsın. Korkmayın çabucak adapte olurlar. Öğrenci dediğin henüz hayatın zorluğunu çekmemiş sadece tüketmeyi bilen bir çocuk. Her şarta kısa sürede uyum sağlar, merak etmeyin. Tabi bu söylediklerim <u>deprem bölgesinde olmayan depremi yaşamayanlar için</u> geçerli, lafı başka yerinden anlayacak olanlar için özellikle belirtiyorum.

okutmayı çözdürmeyi tahtaya kaldırmayı biz de biliyoruz yani. çocuklarda zaten deprem öncesi motivasyon hiç olmamıştı. depremden etkilenen bir yerde değilim. depremi umursadıklarını hiç zannetmiyorum. lise öğretmeni değilim bi de ha ortaokul. ortaokuldaki çocuklar bile okulu umursamıyor. hayat zorluğu çeken öğrenci bol burda merak etme. hepsinin ailesi sıkıntılı bazıları çalışıyor. gel de şimdi bunları motive etmeye çalış. zaten branş olarak da şanssızım.