halen bekliyorum...

Arkadaslar,5.5 yıl önce hayatımıza giren biricik dostum Efe.. henüz evimize geldiğinde 40 günlük idi.. inanılmaz bi köpekti.. inanılmaz akıllı, inanılmaz tatlı bir terrier idi.. birbirimize o kadar bağlanmıstıkki tarif edemem.. inanılnmaz mutlu günlerimiz geçti hayatın tüm zorluklarını 5.5 yıl beraber paylastık.. onların dünyasına girdiğimde gördüğüm şu oldu... pek cok insandan cok daha duygu dolu sevgi dolu ve sadık varlıklar.. ama her filmin bittiği gibi bu filimde maalesef cok kötü bi sonla bitti:(

Evde köpek beslemeyi çok doğru bulmuyorum ama bulsaydım kesinlikle tercihim küçücük bir cocker cinsi olurdu:)

21 Haziran sabahı kendini bilmez bir trafik canavarı onu benden aldı götürdü.. cok canım acıdı.. günlerce ve halende anımsadıkca üzülüyorum..

şimdi onun boşluğunu yeni bir dost ile doldurmak istiyorum ama.. aramızdan ayrılışları cok acı oluyor.. bazıları kanser oluyor cok acı cekiyorlar.. cevremden biliyorum..

mutlaka bi dost canlısı cıkıp fikir vericektir die umut ediyorum..

ipek böceği desem

ne dersiniz biraz uzun oldu ama sorumu anladınız sanırım.. zamanı geldimi sizce yeni bir maceranın.. yoksa hiç denememelimi tekrardan..?

yazlıkta köpek barınağını buldum ve gittim.. iki adet yavru cocker kaderine terkedilmişti aynı gün.. hatta birinin adını yurdanur diğerininkini sıla koymuşlardı.. iki kız kardeş.. ama cok kötü durumdalardı ve bakımları orda sürüdürülmeli idi.. yaklasık 3-4 günde bir uğradım.. mama götürdüm.. maalesef sıla hayata tutunamadı.. kardeşi yurdanur iyileşti.. ama alamadım.. mesefe cok uzak ve o cana kıyamadım otobüs bağajında o uzun yolculukta perişan olmasına ve maalesef orda bırakmmak zorunda kaldım onuda..