lapa lapa kara çerçeve olan pencerem şimdi güneş ve ilk yeşilden görüntü alıyor

dağların dorukları karlı, enginde güneş toprağı kabarttı

yeşil şımardı yine.

sonsuzluğu, hayalini satma

bense polen toplayan arı misali gezerken zehir üretiyorum

rüyalarım aklıma ders verir oldu yüreğim, var git uzatma hüznümü

rüyalarımdan daha çok noksanım

ya ben

çoğu gitti azı kaldı derken aza kanma

mevsim kadar bile olamadın ya

ama sen hala 6 mevsim değilsin