Soruyorum sana

Okumayacağını bile bile...

Biz hiç beceremedik

Kırgınlıklarım.. küskünlüklerim.. suskunluklarım birikti içimde..

Aslında onu hiç kaybetmek istemediğini öğrenirsin

Kendimizi tanıyamadık..

ne olacak senden sonra

Dudaklarını öpmemek

Hiç sormadık hesaplarımızı hayattan..

Biz yoktu artık ama hayatlarımıza benlik olarak devam etme yeteneğinden yoksunduk..

Sonlarımızın aslında gerçekten son olduğunun farkında bile değildik..

O zaman ve o yaz boşa geçer.. meyvesiz kimsesiz

olsun :D

one minut one minut

Unutulur yeminler

Sen sevgiyi aramamışsındır.

Hiç birinin izine bir daha rastlayamadım...

Ayrılamaz daha öncekilerden...

Sustukça yazdım..

Her kaybedilen kazanılan bir derstir zaten

Ben de her zaman ki gibi inanırdım...

Sevgiliyi kaybetmenin ne zor olduğunu öğrenirsin

kimbilir belki

Onu kaybetmenin, bulmak kadar güç olmadığını

Kızdıkça ağladım...

Güçlü görünmek için çabalayıp durduk.. Yorgun düştük..

Ne büyük yanlış yaptığını anlarsın

bulmuştur seni sevgi...

Yanlışlarımız karşısında, yanılışlarımız karşısında..

Anlarsın ki yaşadığın bahar kış ortasında yaşanan yalancı bir baharmış...

Senin ardından.. benden götürdüklerini teker teker toplamaya çalıştım... Umudumu aradım.. güvenimi aradım.. Sadakatimi.. huzurumu...

Ok Yaydan, Söz Ağızdan Çıktıktan Sonra; Fırsat Kaçtıktan; Zaman Geçtikten Sonra; Hiç Bir Şey Asla Eskisi Gibi Olmaz...

Ve günlerden bir gün.. Ne sen beni tanıyabilecektin.. ne ben seni

Biz bittik..

Ardından

Tıpkı gecikse de gelen ve geleceğinden emin olduğun bahar gibi...

Sonra yine sarılırdın.. O sımsıcak bakışların içimi eritirdi...

Çiçek açan erik ağaçlarına dönersin..

Aşk kokan dudakların

Acımı başkalarından çıkardım.. Bir daha kimseyi sevemedim.. kendimi bile...

Korktuğumuz o gözlerin

İsyanımı.. kırgınlığımı kendime sakladım...

Sevgi çok şey öğretir severken ve kaybederken

Unutmalıyım dedim.. Yeniden sevebilmeli, yeniden güvenebilmeliyim dedim..

Hala severken seni

Bir görseydin.. nasıl elime yüzüme bulaştırdım.. Ne kadar beceriksizdim..

Nasıl bir şarkıdır bu...

bilmem

İşte bir kez daha

Hiç unutmadım.. seni... ve bana yaptıklarını...

Yine de vazgeçmedik.. Yaralar bereler içinde yürümek için mücadele ettik..

Ama acısına katlanmanın ne güç olduğunu öğrenirsin

Sevgi seni istedi mi bulur..

Rol yapmaktan yorulduk..

life goes on...

Bizi unutmak için yine bilinen yeminler ettik..

Erik ağacı gibi donarsın

Değmesin ellerimiz

Hiç affetmedim... kendimi.. ve seni...

Sende kaybettiğim sana,, bir daha asla ulaşamadım...

Durup karşında

Her kayıp bir derstir almam gereken

Çünkü hiçbir sevgi tek başına var olamaz..

Kimi zaman gözyaşıyla.. Kimi zaman yalnızlıkla.. Kimi zaman da ihanetle..

Kış gerçek yüzünü gösterince de donarsın,

Acılarımızı, yaralarımızı, yaşanmışlıklarımızı yok saydık..

Bu ne biçim son böyle?

Kimi zaman başkalarıyla savaştık.. Kimi zaman kendimizle..

Kisin ortasında sevinçten çiçek açarsın..

Hangi bedel biçildiyse sorgusuz sualsiz ödedik..

Hazine arar gibi huzur aradık..

Hiç büyümeyecek gibi..

Bitti mi hikayemiz?

ne yani böyle mi olacak :(

Karşısında direnmeyi de

Ben sustuklarımı hep sana yazdım.. Sen hiç okumadın...

Bana verdiğin sözleri, sana verdiğim sözleri.. sana söylediğim cümleleri bir daha asla sarfetmedim.. Aklımdan bile geçirmek istemedim...

Bir yabancı gibi

Onu hoyratça harcamışsındır..

Sen artık hiç yoktun..

Hiç kimseye, hiç bir şeye inanmadığım kadar inanırdım sana..

hiç mi olmaz imkansız mı :(

Uzaklaştık..

Buluşmasın bu gözler

Zamanı vardır.. tıpkı baharı kışta arayıp da bulamayacağın gibi...

Sevgiyi kaybederken

Asla sevgiyi arama çünkü sen aradıkça o saklanır kapı arkalarına..

Bir daha hiç kimsenin bana söz vermesine izin vermedim.. Bir daha asla kimseye söz vermedim...

Mahcup olursun...

Ah ne zormuş bitsin demek

Tıpkı bir sabah kalktığında baharın pürüssüz yüzü ile karşılaşman gibi

mutsuz ol veya asla asla bir daha sevmeyeceğim deme..

Sen aslında hiç yoktun..

Koşup geri dönmemize

Çocukça davrandık...

Belki de son defa

Sebeplerimiz neydi hiç bilmedik..

Biliyordum.. Görmeyecek.. görsende umursamayacaktın...

Güldük.. Ne kadar güldüysek.. o kadar yaş akıttık gözlerimizden..

Kaybettiğinde ise her an yanında olacağına inanmakla

Kendimize bile sustuk..

Bir aşk için yapabileceğin her şeyi yaptığına inanıyorsan ve buna rağmen hala yalnızsan, için rahat olsun. Giden zaten gitmeyi kafasına koymuştur ve yaptıkların onun dudağında hafif bir gülümseme yaratmaktan başka hiçbir işe yaramayacaktır. Sen kendini paralarken o her zaman bahaneler bulmaya hazırdır. Hani ağzınla kuş tutsan "Bu kuşun kanadı neden beyaz değil?" diye bir soruyla bile karsılaşabilirsin.. iki ucu keskin bıçaktır bu işin. Yaptıklarınla değil yapmadıklarınla yargılanırsın her zaman. Bu mahkemede hafifletici sebepler yoktur. İyi halin cezanda indirim sağlamaz. Sen, "Ama senin için şunu yaptım" derken o, "şunu yapmadın" diye cevap verecektir. Ve ne söylesen karşılığında mutlaka başka bir iddiayla karşılaşacaksındır. Üzülme, sen aşkı yaşanması gerektiği gibi yaşadın. Özledin, içtin, ağladın, güldün, şarkılar söyledin, düşündün, şiirler yazdın. "Peki o ne yaptı" deme. Herkes kendinden sorumludur aşkta. Sen aşkını doya doya yaşarken o kendine engeller koyuyorsa bu onun sorunu. Bir insan eksik yaşıyorsa, ve bu eksikliği bildiği halde tamamlamak için uğraşmıyorsa sen ne yapabilirsin ki onun için? Hayatı ıskalama lüksün yok senin. Onun varsa, bırak o lüksü sonuna kadar yaşasın. Her zamanki gibi yaşayacaksın sen. "Acılara tutunarak" yaşamayı Öğreneli çok oldu. Hem ne olmuş yani, yalnızlık o kadar da kötü bir şey değil. Sen mutluluğu hiçbir zaman bir tek kişiye bağlamadın ki... Epeydir eline almadığın kitaplar seni bekliyor. Kitap okurken de mutlu oluyorsun unuttun mu? Kentin hiç görmediğin sokaklarında gezip yeni yaşamlara tanık olmak da keyif verecek sana. Yine içeceksin rakını balığın yanında. Üstelik dilediğin kadar sarhoş olma özgürlüğü de cabası... Sen yüreğinin sesini dinleyenlerdensin ve biliyorsun asolan yürektir. Yürek sesi ne bilmeyenler, ya da bilip de duymayanlar acıtsa da içini unutma; yasadığın sürece o yürek var olacak seninle birlikte. Sen yeter ki koru yüreğini ve yüreğinde taşıdığın sevda duygusunu. Elbet bitecek güneşe hasret günler. Ve o zaman kutuplarda yetişen cılız ve minik bitkiler değil, güneşin çiçekleri dolduracak yüreğini...

Ya da bulsan da asla onun gerçek bir bahar olmadığını kabul etmek

Yine erir gideriz

Biz her zaman bilinmez sonlar için.. bilinen.. tanıdık yeminler ettik..

Bilirsin ayrılık konusunda

Hiç ummadığın bir anda arkanda beliren bir dost olur bu bazen..

belki her şey daha güzel olur

Aldanırsan, tıpkı kış ortasında

Ama sen artık yoktun..

Hiç bir zaman bulamadık..

Sustuk...

Bir tesadüf sana sevgiyi taşır..

İyi değiliz ikimiz de

Yüreğin dolu olmalı sabır ve güçle

Ve bir daha ki sevginde daha temkinlisindir..

Değiştirebileceğin ama istediğin halde değiştiremediğin şeyler için

Değmez miydi sevgimiz

Hep yıkıntıların arasında kaldım.. Her seferinde başka başka yaralarım oldu.. Başka başka izlerim...

yansın dünya kimin umrunda :D

Anlamlar içinden.. anlamsızlıklar çıkaracaktın..

Kendimize sahip çıkıp

Okuma diye..

Savaşıp direnmeye?

Sahipken sevgiye hep yanında olacakmış gibi

Asla değiştiremeyeceğin şeyler için üzülme.

O bulduğun sadece bir aldanmışlıktır..

Sevmeyi de terk etmeyi de

iice karamsarlaştım intihar edesin vaaar

Ne sustuklarımdan.. Ne yazdıklarımdan haberin vardı...

benden sonra game ower olcak

Görsen.. eminim kahkahalarla gülerdin halime.. Dalga geçerdin beceriksiz diye...

Sen hiç akıllanmayacaksın, hiç büyümeyeceksin, insanları hiç tanımayacaksın.. neyseki ben çıkmışım karşına.. üzülme.. yanındayım.. derdin...

Dünyayla yüzleşmeyi de

Kendimize yabancılaştık..

HAYATI ISKALAMA LÜKSÜN YOK SENİN!

inşallah

Sevgi aranmaz.. Sevgi istedi mi seni bulur.

Vapurda ensende hissettiğin bir nefes alır götürür seni sevgiye,

hayırlısı olsun.

Yoksaydık...

Bir önceki sevgi öğretmiştir bunu sana..

zorunda olacağın gibi..

Yazdıkça kızdım..

Sevgiyi Kaybederken de cesur olmalısın..

ve bir daha asla dönmeyecek, görmeyecek ve hiç bilmeyecektin...

Bitmesin hikayemiz...

Bir kıvılcım yeterdi her zaman

Biz her şeyi elimize yüzümüze bulaştırmaya mahkum edilmiştik zamanını bilmediğimiz zamanın birinde..

Sayfalarca.. Günlerce...

Sonumuzu hiç düşünmedik..

Hem severken, hem kaybederken

şiirler size mi ait :)

Tüm tahammülümü, tüm sabırımı, tüm güvenimi, tüm inancımı, tüm aşkımı sana verdim ben.. Hepsini.. seninleyken sonuna kadar tükettim.. Ve senden sonra... Ardında bıraktığın yıkıntıyı ne zaman yeniden inşaa etmeye çalışsam.. Hep tepeme çöktü...

Aşk dolu mısraların

Ben hep sana yazdım..