hangi dostunun omuzuna düşeceksin

karşılamaya gelmemişti kimse kendisini

gözyaşı üzgün

yutkunmanın sesiydi bu

gözyaşı mahsun

gecenin bu zifiri karanlığında

başı önde geriye dönmek istedi

kalp yalan söylemez ve de yalandan izin vermez çünkü

sizler neler dersiniz...

Baskaları anlamazken

bırakmıştı kalbi kendi haline

ama haykırması beyhude

hangi yarinin yüreğine düşeceksin

SAHİPSİZ GÖZYAŞI

ne bir dost ne de bir yar vardı bekleyen

Sen vardın..

derken gözyaşı düşmeye başladı süratle

otururken masamın sandalyesinde

gözyaşları vedalaşmak için izin ister kalp sarayını

son bir umut bekliyorcasına haykırdı. nerdesin ey dost..

dertler aşmak üzere sabır barajını

sürüklendi o narin yanağın en üstüne

ahhh... der kalp.. git ama nereye gideceksin ey gözyaşı..

o da ne.. büyük bir gürültü koptu nefesten

tek biri vardı onu bekleyen yıllardır da hep orada olan

yoktu ne bir dost, ne de bir yaren

Ey dost...

beyin artık kontrolü kaybetmeye başlamıştı

var mı sana kucak acacak biri

Ama sende anlamadın...

Baskaları bilmezken

emektar vefalı bir mendil...

izin cıkmıstı bir kere saraydan geri dönüşü olmayan

napacam diye düşünürken gözyaşı

ama nafile