Nankörlük değil, insan değiller.

Gelişim psikolojisinden görmüşsündür hocam, o yaşlarda vefa duygusu pek olmaz

Arkadaşlar geçen sene okuttuğum sınıf arkamdan olumsuz yorumlar ve taklidimi yapmış. ben o sınıfta sevildiğimi düşünüyordum. beni sevmediklerini söylemişler. Beni seven birkaç öğrencimle tartışmışlar. resmen psikolojim bozuldu. Halbuki esprilerime gülüyorlardı. öğrenciler mi nankör yoksa ben mi hatalıyım.

öğrenciler nankör, tabi bütün öğrencileri kastetmiyorum, ama nankör sayısı hayli fazla

ya çok da çnemli mi hocam sevmezse sevmesin ya. kim onlar da bu kadar önemli bir durum var sanıyorsun. boşver geç gitsin.

:)) haklisiniz ne diyim

Hocam öğrenci nankör ve çıkarcidir her zaman o yuzden öğrenci ile asla dost olmam gülerim eğlenirim ama asla arkadaş olmam. çok nadir kişilikli öğrenciler çıkıyor onlar farkli

değer verilmeyeceklere değer verilmemeli, gerektiği zaman hayır denebilmeli.. şımarıyorlar..

''Halbuki esprilerime gülüyorlardı.'' bu kısım çok komik olmuş.

bir öğretmen öğrencisinin sempatisini değil saygısını kazanmak için çabalamalı.. disiplini sağlamak zorunda olan eğitmene öğrencinin sempatiyle bakması da kolay değildir zira çoğunlukla öğrencinin sorumsuzca gerçekleştirmek istediği davranışları törpüleyen kişisinizdir

Şöyle bi şey duymuştum '- İnsan sevdiğinden öğrenir - buna inanmakla birlikte pek de takmamak gerekiyor bu öğrenci güruhunu... Takılmayın hocam..

öğrenci beni sevmese de, saygı göstermeli.

hepsi nankör

işte başlık sahibi hocam, bu yüzdendir ki sevgiden önce saygı gelir.