Yüzünü sonsuz aynalara hazırlayan,

akşamların aldırışsız geçişinden.

ve ilgiden yaratan

yakınlıkların en güzelini özlüyor,

Koşturmaların ortasında

başkaları istemeye değmiyor.

Yetimin uykusunda bir r ü y a saltanatı uyanıyor.

İ k i n d i. . .

sessizliğiyle susturan

en talihsizi yakışıyor yakana.

R a b b i n. . .

altında ıslanıyorsun şimdi.

Yoğun işlerin,

b e k l i y o r / s e n i

Y u m u ş a c ı k yastıkların bencilliği beslediği

Yakası çözüldü tutkuların, hırsların.

s e c d e l e r d e bulasın yitirdiklerini.

Bir göz kapağının ardına savruluyor kimlikler,

amansız kuyulara itilmiş bir yetimsin.

Elinden tutan yok g ü n e ş i n b i l e. . .

saçlarını ahrete uzat şimdi rükularda.

adımlıyorsun şimdi...

bakışıyla küskünlükleri deviren,

Başını kurtaramıyorsun

sonsuzluğa bağla şimdi k ı y a m d a.

ö p ü y o r a l n ı n ı şimdi...

Başkaları istemezken seni,

Tükeniş rüzgarlarından uzak tutamadığın

G e r i g e l m i y o r g ü n. . .

Kutlu Elçi'nin dudağına değen sözler

O K u t l u / E l ç i ' nin durduğu yerde

Ayaklarını sıkı sıkıya bastığın

Yokluğunun derdinde değilken başkaları,

Eşitleniyor alem.

" k e r i m l e r i n e n k e r e m i "

Şimdi öğle namazı vakti...

Kalbine binlerce şafak dokunuyor

Göğün ve yerin nuruna elçilik eden

S a n a senden de yakın olanın,

unutulmuş taşların altına.

O Elçi'nin eğildiği yere eğil şimdi.

G ö z l e r yeni avuntular arıyor renkli kuyularda.

A k ş a m. . .

Y a t s ı. . .

Seni yoklar arasından seçti ve istedi.

toprak seni de çekiyor isimsiz kalmış,

r a h m e t y a ğ m u r u n u n

dudağını b e k l i y o r ş i m d i...

Elinden tutamadığın ellerini

b e k l e n i y o r s u n şimdi. . . .

Asr'ı saadet eyleyenin elinden

Bir gül tazeliğinde selamlamak üzere gün seni..

hiç ummadığın bu varlığı isteyeceğini bildi.

Elçi'nin yüzünden geçiyor sevinçli maviler.

Ayağına yıldızlar dolandı sığ telaşların.

Yolunu bekleyen yokken,

Gölgelerin uzuyor;

gereksiz önceliklerin,

Bir türlü vefalı aynalara tutamadığın yüzünü

Yokluğa meydan "oku"maya dönüştür şimdi n a m a z ı n ı. . .

Bir m ü j d e dökülüyor sokakların çehresine.

Eriyor vakit,

Bir dahası yok yaşamanın...

O A y d ı n l ı k Y ü z ' ü n

Bin telaşın yamaçlarında savruluyor saçların.

bencilliklere sırtını dönen,

Bencilliğe karşı durmak için eğ şimdi bedenini.

nefes nefes solan hayatın özünü

K u t l u E l ç i ' nin yolunu

d u r u l a s ı n ş i m d i. . .

gün ışığının değdiği yerde.

her akşam göğü kana bürüyen,

kibirlerin boy verdiği

Ö ğ l e. . .

Çürüyüp giden vakit,

O Elçi'nin durduğu yerde durasın,

Şimdi Y a t s ı N a m a z ı V a k t i. . .

hep yeniden doğduğu an

sılasına u ç m a k i s t i y o r ruhun...

S a b a h. . .

önce O istedi.

Yüzünü çevirdiğin kıblede

Kutlu Elçi'nin müjdesi duyuluyor,

kederlerinin hepsini kalbinden silip süpüren,

ertelenmiş düşlerin sonrasında,

Gecenin koynuna yuvarlandı dünya.

O Elçi'nin bin u m u t l a koştuğu,

yöneldiği kıble dönüyor yüzüne.

kayıp gidiyor avuçların bile a v u ç l a r ı n d a n.

Günleri yüzsüzleştiren aydınlıkları terk eden,

kanatlanıyor ü m i t k u ş l a r ı. . .

Beli bükülüyor mutlulukların.

gözünü bitmez huzurların pencere önüne taşıyan

Rükularca doğrultasın ümitlerini,

Dünyayı, ebediyetin tarlası eyleyip

s e r i n bir rüzgarı

O ebedi t e b e s s ü m ü n hep yeniden

v a r l ı ğ ı n ı " O " ö n e m s e d i. . .

Vaktin zirvesinde uykuların

ö z l e r c e s i n e kıvranıyor kalbin.

loş kentlerde bir yalnızsın.

duruşuyla uzaklıkları eriten

/S e n a i D e m i r c i /

Alaca vakitlerin hoyratça tırmaladığı

d i n l e. . .

Sözlerin eylediğin ayetlerde sonsuzluk nefesi...

hüznün baygın k e l e b e k l e r i. . .

Bedenini yoğurduğun namazda

avuçlarında gül kızılı bir dua eyleyen

h a t ı r a l a r ı n soluyor,

Kibirlenmeyi aşağılamak için in şimdiyi secdeye...

güzlerin hepsi alnında birikiyor.

Ş i m d i A k ş a m

N a m a z ı v a k t i. . .

Şimdi sabah namazı vakti...

ü z e r i n e t i t r e y e n,

gürültüleri bile.

benlikler, bencillikler.

s e n i senin seni sevmenden de önce

Bir yeni bakış olup çerçeveliyorsun kaldırımları,

sonsuz tebessümle sığındığı

sonsuzluğa akıt şimdi s e c d e l e r d e. . .

Ş i m d i i k i n d i n a m a z ı v a k t i. . .

sözünü sonsuz mutlulukların vadisine akıtan,

k a l p l e r i sahteleştiren

korkularının cümlesini

sessiz yakınlığı d e ğ s i n a l n ı n a. . .

B i r i i s t e

yıldızları karanlığa bulayan

Zalimin uykusunda bin cehennem alev alıyor.

Silahların konuştuğu,

Dudağı kuruyor sahte ü m i t l e r i n. . .

terk edilmiş tohumları uyandıran

Gelişiyle " a t e ş l e r i n s ö n d ü r e n "

Yalnızlığını insanı alakadan

o kapının eşiğindesin şimdi.

sağır vakitlerde bir çaresizsin.

Tenin çekiliyor dünyanın kıyılarından.

Sözüyle bütün sabahları m ü j d e eyleyen

Sesi kısılıyor hesapsız s e v i n ç l e r i n...

Ana şefkatinden öte bir şefkatle

Vakti, sonsuzluğun avuçlarına akıtan

Bir taze nefes olup içiyorsun yeni alemi de..

Elçi'nin gözlerinden uçuyor

v u s l a t m ü j d e s i. . .

Akşamın kızılca kıyametini

sevenin sonsuz ve

V a r l ı ğ ı y l a sağır duvarları yıkan,

varlığı çirkinleştiren cimriliklerden yüz çeviren

damıtmaya çağrılıyorsun s e c c a d e y e. . .

R a b b i y l e sonsuz komşuluğa çeviren

hasetlerin kol gezdiği,