Denizden yeni mi çikmisti neydi;

Sokaklar, caddeler, evler bomboş

Kuşlar kadar zorunluysanız birbirinize

yankılansa sesimde

Şam yakınlarına kurdurduğu Otağ-ı Hümayun?da üç ay kadar kaldığı esnada?

Artık ne bir kural gerekir size ne bir yasa

Gitmeler, dönüşleri

SUSMAK

''Ben BARIŞ'ım.!

Üstünde her mavinin bir özleme dönüştüğü

Ağlardı seyrederken deniz

yüreğim dinlense

Şimdi bin güneş doğsa götürmez karanlığımı

Yıllar geçti, aşklar yürek dağladı

tek kişilik orkestra misali

sonsuza dek hep orda kalsam

Çalkandım durdum rüyalar içinde.

ŞEMS-İ TEBRİZİ

Karşımızda bir deniz yağmuru birden

Sığ suları en hafif rüzgarlar bile coşturabiliyor.

Fakat ne kadar saklasak nafile

A. Selçuk İLKAN

Yavuz Padişah, bu notun altına da bir not düşmüş: ?Hiç korkmasın söylesin.?

Derin denizlerin sükutu büyüler beni.

DENİZ KIZI

Benliğimi hasret duyguları istila eder.

Hep derin denizler kadar heybetli bir sükut dinledim ondan.

Bu yüzden ne zaman ağlayan bir erkek görsem

Deniz koktu sabaha kadar;

Denizle boğaz boğaza geçen hayatinda!

Rivayete göre olay Mısır Sefer-i Hümayunu esnasında vuku bulmuş:

Yıldızların en parlak olduğu zamansın

Bir şey var aramızda

Bırak ellerini avuçlarımda kalsın

Ne yazıkki artık vazgeçilmez değilim. Onun için, bundan sonra yanıp durmamın bir anlamı kalmadı.''

Ümit Yaşar Oğuzcan

Mavi denizlere, mor dağlara karşı

mercan kayaları sevdam olsa

Ben sebebini hiç sormadım,

Bildiğim Bir Şarkı Var

Birinci mum dediki:

Sözlerini tamamladığında esen hafif bir rüzgar onu tamamen söndürdü...

Senin bakışından belli

İçimi bir heybet hissi kaplar.

O?nun gibi susardım..

Dünya seninle aydınlık ve güzeldi

Deniz Kızı ve Rüyası..!

İnsan evrendeki sükutu anlayabilseydi, kim bilir belki de söz olmayacaktı.

Derin denizleri ise ancak derin sevdalar..

gizemli diplerin sessiz

Serin sular en hafif rüzgarları bile coşturabiliyor..

Benim dilimin ucunda

Doğrulara alışkın bir bilge gibi

İnsanlar sükutun dilinden anlayacak, derin ve manalı bakışlarla konuşacaklardı.

Bildiğim bir şarkı var onu söylüyorum

Öyle yanmaya başlamış ki, birkaç gün sonra aşkını Padişah?a iletmek için çadır direğine bir soru yazmış:

Halin bana da geçsin!

Gülüşerek başlıyoruz söze

Bütün şarkılar gibi kederli

?Hiç durmasın söylesin.?

Kıyıya tos vuruyor habire

Sanki durgun ve derin bir ummanın kıyısına varmıştım.

Akıtır taşa, toprağa kanımı

Ansızın..!

O gün ben on beşinde delikanlıyım tepeden tırnağa

UMUT ışığı yaşamımızdan hiç eksik olmamalı...

Bütün sandallar uslu biri çılgın

AFŞAR TİMUÇİN

Mavinin donduğu yeşilin kaçıştığı

Konuştuğum zamanlar hep acze düşmüşümdür de ondan kelama sarılmışımdır.

Odaya bir çocuk girdi ve üç mumunda yanmadığını gördü.

Ve ardından ağlamaya başladı...

Mumların Öyküsü!..

Ben ne yaparım derdim Firuzan?sız?!

Salıncak kurdum sevdama

Anladım ki susan her şey derin ve heybetli.

Olta yapmak, yem çıkarmak, kayık temizlemek?

Yanmaz elinin değmediği ışıklar

Deniz Kızı

Kalbim ürperlerle dolar.

Öyle kaybolsam ki..!

Sorsam,

Huriler cennette bizi kıskandı?

Bir çılgın vesvesede,

Isındı sanki dünya

Onu buldukça kaybediyoruz isteyerek

Çocuk parlayan gözleriyle UMUT mumunu aldı ve öteki mumları birer birer yaktı...

?Ya korkarsa neylesin?

?Seven insan neylesin?..

Göklerin suskunluğu da öyle. Gök gürlemeleri, mavi derinliklerin heybetini siler diye düşünmüşümdür hep.

O denize imrendiğim an, gözlerim şu mısralara takılmıştı:

vokal yapsa müziğime yunuslar

Öyleyse sana neyi kanıtlıyorum

Merdum-i dideme bilmem ne füsun etti felek,

Sınır yerine vardım

Aşkın gözyaşlarını ilkokulda tanıdım

Ne olursa olsun, her yüreğe giden bir yol olduğunu göstermesi açısından olay ilginçtir.

Dikenli balıkları hatırlatmak için

Vefa'da daha fazla beklemeden sönüp gitti...

Olaydım o cüssede,

Üstümüzde incecik bir gök beyazlığı

Yanıyor avucum saçlarını okşarken

şu mavinin derinliğinde

Yüreğim okyanus dibinde?

Bir deniz kızı geldi, sözü anahtar

Giryemi kildi hüzün, eşkimi hun etti felek?

O gece gördüm, onun gözlerinde gördüm;

Yoksuldu, biliyorum

Sevgilim yanıma yaklaşmadan git

Gün ne güzel doğarmış meğer açık denizde!

Kulağımın dibinde, yavaş yavaş,

Karanlıklarda kimse ulaşamasın diye

Eğer ki sonunda ayrılacaksan

?Hiç korkmasın söylesin.?

''Ben SEVGİ'yim!

Seveni öldürür kırılan ümit

Gönüle vurulmaz asla bir kilit

Ve ses, sükutun heybetini bozamayacaktı.

Öyle temizdi ki sevdiğim ve savunmasız?

İçim didiklense de,

Ama kimse benim yanmama yardımcı olmuyor. Sanırım yakında söneceğim.''

Anladım ki, derin ve esrarengiz olan her şey susuyor.

Kaldı ki beyaz tenli martılar

Mavi denizlere mor dağlara karşı

Yükselip alçalan gögsü deniz gibiydi.

Tut ellerimden beni aydınlığı çıkar

Tut ellerimden beni aydınlığa çıkar

ardından mavi yeşil dalgalanırdı gözbebekleri.

kaysa kumlar ayağımın altından

Sizin işiniz tamam artık kimseye sormayın

İNCE UZUN BİR DENİZ

''Korkma, ben yandığım sürece öteki mumlarıda yeniden yakabiliriz, ben UMUT'um!''

Elleri ellerime değdi.

Şirler pençe-i kahrımdan olurken lerzan,

sevgiyle sarsa bu deniz kızını

Yavuz Sultan Selim, direkteki soruyu görür görmez, konuyu kavramış. Yazanı tespit amacıyla altına şöyle bir not düşmüş:

Sıcacık elleri ellerimde?

O da hiç söylemedi.

Derin denizleri ise ancak derin sevdalar?

Ağ yamamak, ağ atmak, ağ toplamak,

Gökkuşağının her tonuna

Beni bir gözleri ahuya zebun etti felek?

Anladım ki susmak bir cüsse işi?

kirpiklerinin ucunda asılı kalır yakamozlar.

Sözü ise ancak bir zaruret..

öyle kaybolsam ki?!

çoşkulu senfonimin sedasında

Nahit Ulvi AKGÜN

- Erkekler ağlamaz derdi.

O zaman anladım ki, susmak bir cüsse işi. Derin denizlerin işi.

İkinci mum:

... Ki hepimiz onunla birlikte VEFA'yı, BARIŞ'ı ve SEVGİ'yi yaşatabilelim...?

Gel, o şarkıyı beraber söyleyelim

çok güzeldi..

Ne var ki, ?Yürek Kapısının tokmağı yoktur?.

Merhametsiz karanlık içindeyim

Diye ona yalvardım

Ertesi gün temizliğe gelen Türkmen kızı, yazısının altındaki yazıyı görünce, son cesaretini toplayıp içini yazıya dökmüş:

inanmam.

?Seven insan neylesin?

Gittim, gittim, denizin,

ALINTI

deniz dolar gözlerine önce sebepsiz

En sağlam yelkenleri germişim içime

Derin denizlerin işi?

Aşk türküleri söyledi.

-Ama boyna da yoksulluk sözü edilmez ya-

huzurlu uğultusunda

Yanacak gücüm kalmadı. İnsanlar beni unuttu, değerimi anlamıyorlar. En yakınlarını sevmeyi bile unuttular.''

yüreğim duygularım ve bedenim

Kalbe sözden çok sükuttan manalar akar.

istiridye aşk tapınağım

Koydu yüreğine?

Altın kafes içinde mesken yaptı

Dalgalı denizler, durgun mavi denizler kadar heybetli gelmez bana.

Ne zaman güneş doğacak bilmiyorum

Türkmen kızı, işte bu otağın temizliğini yapanlar arasındaymış. Her nasılsa gördüğü Sultan Selim?e gönlünü kaptırmış?

kirpiklerinin ucunda asılı kalırdı yakamozlar.

Tövbeler edildi binlerce kez bozularak..

?Hiç durmasın söylesin;

rengarenk balıklara anlatsam içimi

Onun saçları öğretti bana dalgayı;

Ortalık o kadar sessizdiki, mumların konuşmalarını duyabiliyordunuz...

Derinliklerinde gönül ve hikmet incilerinin gülümsediği bir deniz bulmuştum.

Alıntı: Yavuz Bahadıroğlu

Bunu çoktan açıkladı ikimize

YÜREK KAPISININ TOKMAĞI YOKTUR!?

''Neden yanmıyorsunuz? Sizin sonsuza kadar yanmanız gerekmiyor muydu?'' dedi.

Size engin bir deniz gerekir

O zaman dördüncü mum konuşmaya başladı:

Deniz kızı

Asılı Kalırdı Yakamozlar..

Saman sarısı saçlarda ayrılığı öğrendim?

Böyle karşılıklı yazışmalardan ortaya nefis bir şiir çıkmış:

Açtı kilitleri, aldı yüreğimi

Denizlerim senin kıyılarında sakin

Yağmurlar sevinç çığlığında..

Sırası geldiğinde üçüncü mum, hüzünlü bir sesle dediki:

Güneş baktı, ay baktı

Saçlari, dudaklari

Yokluğun sırtıma saplandı bir bıçak gibi

Mavi deniz gözlerde aşkı,

Dönüşler, yeni başlangıçlar getirdi..

''Ben VEFA'yım.!

Koca bir tutkuya karşı neyi anlatıyorum

Erkekler ağlamaz,

Usulca saçlarına dokunuyorum belki zamansız

Bulutsuz bir gökyüzüdür güzelliğin

Bitti derken başlamalar..

alıntı

Tarihsel gerçekçiliği tartışılır, ama hoş hikayedir, Yavuz Sultan Selim?in, bir Türkmen güzeline gönül verdiği hikayesi?

Orhan Veli KANIK

Yumdum gözlerimi seni düşünüyorum

gizemli derinliğin tüm canlıları

Gerçekten de öyle olmuştu. Sonsuza götüren bir denizin kıyısına varmıştım.

şiir valsi gibi süzülen

Ayrılığın, kıskançlığın ne olduğunu,

Yağmur yüklü bulutlar üşüşürdü gözlerine önce,

Benim yanan yüzümden

Evrendeki her varlıkta sükutu bir süs, bir hikmet olarak algılamışımdır.

Neler görmüş, neler öğrenmisti kim bilir,

?Dört tane mum usul usul yanıyordu...

İkimiz de aynı şeyi düşünüyoruz belki

Çıktık diplerden, zirvelere

Alevi hızla azaldı ve sonunda tamamen söndü.

Bütün masmavileri bir açık yeşil geçe.

Senin gözlerinde ışıldıyor

Dalıveriyoruz arada bir

Sükut her zaman daha manalı, daha derindir.

Ayrıca, bazı yazarlar, Yavuz?un, ?Merdum-i dideme bilmem ne füsun etti felek? diye başlayan muhteşem şiirini Türkmen kızına ithafen yazdığını iddia ederler. Tarihçiler ise bu şiirin eşi Hafsa Sultan?a yazıldığını söyler.

Hayatın hiç bir kasırgası, hadiselerin hiç bir fırtınası onu dalgalandıramıyordu.