kazandıktan sonra bitirmek için 4 yıl ailemle karşı karşıya gelip direneceğimi..

tam 15 yıl önce öğretmen olmaya karar verdiğimde nerden bilirdim ki başıma bunların geleceğini..

kazanmak için önce kurdeşen dökeceğimi..

yıllardır hayalini kurdum şimdi severek işimi yapıyorum ama evimden. eşimden ayrıyım.. yine de şükrediyorum ki çocuğum yok.. Allah çocuğu olup evinden eşinden ayrı olanlara sabır versin hiç kolay değil.. sadece davulun sesi uzaktan hoş geliyor.. yine de her şeyin hayırlısı...

anadolu öğretmen liseli olmadığım için ek puanım olmadan canımı dişime takarak eğitim fakültesini kazanacağımı..

sağlığımız huzurumuz ve birlikteliğimizin keyfiyete dönşüp dalga geçer gibi atama yapacağız, yapmayacağız gibi basit cümle hatta kelimelerden ibaret olacağını.. nerdn bilebilirdim..

evlendikten sonra atanıp eşimin yanına gidemeyip 1 yıl ayrı kalıp sağdan soldan "ne olacak ki" sözlerini duyacağımı..

bu arada hastalığımın ileri boyutlara ulaşıp sabırla pollyanacılık oynayacağımı..

atanmadan önceki zamanlarımı düşününce bir nebze daha iyiyim şükürler olsun.. işim var kendi ayaklarımın üzerinde durabiliyorum.

bitirdikten sonra atanmak için 3 yıl bekleyip ender rastlanan bir hastalığa yakalanacağımı..