Öğretmen olmayı istemek, bazen bir olay ya da durumun bizi etkilemesi, bazen anne

yaptığını sorgular. Kendi kendine hayıflanır keşke o öğrencime şöyle söyleseydim, keşke ailesi ile bir

süper tuttum bu başlığı.. evet ya bence kimse kabul etmeseydı başka bi çözüm yolu sunulurdu ama şuan için hiçbir çalışma yok deniliyor.

öğrencilerin bizlerden bir şeyler öğrenmek için?öğretmenim? sesiyle irkilir ve bu sesin bizde bıraktığı

Ama bunlar öğretmen için engel değildir. Öğretmen için öğrenciler, o kardelenler yok mu? Onlar

sizin öğrencinizdim, şimdi şu mesleği yapıyorum, sizin bizde emeğiniz çok? sözleri sizin aslında hiç

Öğretmenlik; dünyada eşi olmayan hammadesi insan olan, insan yetiştiren tek meslektir.

Öğrenci öğretmeninden öğrenir; sevgiyi, saygıyı, hoşgörüyü, doğruluğu? kısaca bütün değerleri.

yaşlanmadığınızı, yetiştirdiğiniz nesillerle devamlı genç kaldığınızı anlarsınız.

öğrencilerinizi görürsünüz.

etki yaşanmaya değer. O vakit anlarız öğretmeyi, öğrenciyi ve öğretmenliği.

Sınıfa girdiğinizde artık bütün olumsuzluklar, sizin kapınızın dışında kalmıştır. Nasıl kalmaz

görmediğimiz, yaşamadığımız bazen de hayal dahi edemediğimiz bir takım olaylar bizi karşılayabilir.

Üniversite biter bitmez bir atama heyecanı sarar bizleri?cennet vatanımın her yerinde görev

yapabilirim? der ve tercihimizi yaparız. Atandığımızda sevincimizi bazen göz yaşlarıyla çevremize

ki; ?öğretmenim bana öğret, beni yetiştir? bakışları ile size bakan öğrencileriniz karşısında? Öğrencisi

Öğretmen mumdur kendisi tükenirken etrafını aydınlatan; öğretmen güneştir geleceğe ışık tutan?

daha önce öğrencisi iken, şimdi suça karışmış birini gördüğünde, başını öne eğer ve nerede hata

ve babamızın istekleri, bazen öğretmenlerimizin bize olan yaklaşımı (benim ilkokul 3. Sınıfta

Yarınlarımızın mimarı, bu onurlu mesleği icra eden kıymetli eli öpülesi öğretmenlerimiz, iyi ki varsınız.

adım attığımız, üniversite hayatıyla başlar. Üniversitede aldığımız teorik eğitimin yanında staj

istemem gibi), bazen istemeyerek de olsa hemen iş sahibi olayım gibi birtakım sebeplerle bu mesleğe

gösteririz. Anadolunun her bir köşesine valizimizi elimize alır gideriz. O da ne? Daha önce

her şeyi unutturur size. Gittiğiniz yer hele bir de kasaba veya köy ise; sizin köye geldiğinizi anne ve

Bunlar yormaz öğretmeni, yoramaz. Onun temel inancı? Eğer öğretmenlikse değer?.

öğretmenimizin bizleri geziye götürmesi ve bizlerle çok ilgilenmesi sonucu hep öğretmen olmak

hasta olsa, sıkıntısı olsa öğretmen adeta bunlarla dertlenir, çözmek için uğraşır, bu durum devamlı

severek seçilen bir mesleğin ardından ailem için memurluk çok zor geliyor... UMARIM KALICI DEĞİLDİR...

babalarına müjdelemek için koşan çocukları, duvar diplerinden size utangaç bakışlar altında bakan

eğitimi ile artık bu mesleğe olan sevgimiz ve ilgimiz perçinleşir. Staj döneminde ilk defa derse girip

Yaşlandığınızda veya emekli olduğunuzda genç insanların size gelip; ?öğretmenim ben

başarılarını gördüğünde?bunlar benim öğrencimdi? sözleriyle haklı olarak gururlanır. Hele bir de

onunla beraberdir. Öğrencisinin mutluluğu, kendisinin mutluluğudur. Öğrencilerini yetiştirip onların

daha görüşseydim gibi keşkelerin ardı arkası kesilmez.