Kelepçe şıkırtılarında olsa bile

Seni özledim anlıyor musun özledim!!!

Kahpe gülüşler.

Çok sevdim, sadece seni sevdim yar.

Çölde su kadar,

Dalgalarımın kayalıklarla buluştuğu an çıkan sesleri duymanı hiç istemem!

?baktım yeri toparlıyor ayak izleri

Çünkü uykusu kaçmış kelimelerimin ancak böyle kapanır gözleri..

akşamdan kalma sohbetleri uzatıp

Öylesine eksiğim sensiz

Orada ölümsüz olur nice kara sevdalı

?hiçbir şeyim yok akıp giden sokaktan başka

Nereye baksan dizboyu karanlık

Sana hep hep yeniden başlamak isterim.

işde undandır bu yüreglerin ölü toprağı serpilmiş hali

Aklıma düşmeye gör en fırtınalı

?uzaklardaydın, oracıkta öbür kıtada,

Basarım yaralarıma.

Varlığında doyamayacak kadar,

Dünyada açan yapraklar kadar,

Alkol gibi damarlarıma yürümeli

hep uzaktan seyrediyorum seni

oysa sevgimi anlatmak isterdim sana

Artık uzakbir anıdır huzur ve sükun

Sana? yar? diyorum? yaralarım? kanıyor?

Sen benim hüzün yanımsın. Güneşin vurmadığı gölgede kalan yanım. Kimselerin bilmediği kendime sakladığım.

Acı dan yana.

Adın düşmez dilimden.

Her elveda

Her gece eşkiyalar basar şehrimi.

Daha goncayken

Hep yok olmuş düşler ve kimsesiz üşüyüşler beni anlatır..

bekleyeceğim seni

İçinde geç kalmışlığın çaresizliği

Bugün dalgınım gönlüm, denizde giden bir vapurun ardında bıraktığı köpükler gibi, içimde biriken duygularım, sebepsiz ayrılıklara daldım, nedensiz sebepler aradım bulamadım...

Anlatacak nelerim var bir bilsen

İrin lekeleriyle

Bugün yorgunum gönlüm, yılgınım anılardan, sebepsiz hüzünlerden, zamansız sevmelerden, bırakıp gidenlerden, ölgünüm...

Kalemimi gözyaşı hokkasına batırıp batırıp durmadan yazıyorum..

İner çiy damlası.

?uzaklara bir bakışın vardı kafeteryada

Bu minval üzereyken

Ümit Yaşar Oğuzcan

Sen benim hüzün yanımsın. Dar vakitte bulup tez zamandaki kaybımsın. ?Ne olur kal benimle? dedirtecek kadar yalvardığımsın. ?Sensiz hayatı istemiyorum? diyecek kadar uçurumdan kendimi attığımsın. Geceyle gündüzümü, yanlışla doğrumu karıştıran arafımsın. Sahi sen benim soldan soldan vuran yanımsın.

Sınır boylarında boy veren özgürlük çiçekleri

Gökyüzünden döne döne düşen bir kartanesi..

özdemir asaf

Ayrı yönlerde uzaklaşan

yüreğimin seni yeniden hissetmesi

Bir günahın tövbesi kadar,

Beni savunmak sana düştü

Oysa ben seni:

İtiraza hakkım yok biliyorum

Akıl Gözü

Aranır bütün tesellisi ölmekte

Keşke yalnız bunun için sevseydim seni

Bugün Yorgunum Gönlüm?

Her şeyi bırakıp gelmeyi kaç kez denedim

Sen benim hüzün yanımsın. Bakışına hasret kaldığım, sesine özlemle bağlandığımsın. Özlemim, hasretim, bakmaya doyamadığımsın. Bahtıma doğanımsın. Olmazsa olmazsımsın. Nefretim, öfkem, kinim, sevincim, umudum, düşüm, rüyam, hayalim ama en çok ağlatan, en çok da kanatansın? Sen tarifi imkansız aşkımsın. Cansın? Candasın?

SENI ARIYORUM

Eşimden dostumdan daha çok,

?kehanet adlı kısacık bir şiir buldum

Gülmeyi unutmuş yorgun gözlerimi.

Ve senden asla vazgeçemeyecek kadar

keşke yalnız bunun için sevseydim seni?

Çaresizlik nedir bilirmisin? Gönlüm, sen hiç biçare çaresizliklere yenildin mi?, kaybolmuş yüreklerden umut dilendin mi?ben umutsuz umutlara uzattım ellerimi ellerim boşluklarda bomboş kaldı...

Bu şehrin bütün sokaklarına sinmiş yalnızlığım

Oysa ne ümitlerle sevmiştim seni

Sen benim hüzün yanımsın. Söküp atamadığım umut çiçeklerini gömdüğüm toprağımsın. Bahar gelir yeşerir diye yağmur, çamur, kar kış demeden suladığımsın. Olur da bir gün açarsın diye beklediğim sevdamsın. Sevda çiçekleri açar mı bilinmez ama umuduna umudumu bağladığımsın.

hatta daha ötesinde bile bekleyeceğim

Gamzende biriktirdiğim baharlar.

Kavuşunca her şeyi unutacak kadar,

Sensizliğin köşe başındayım

hep bende seni diyeceğin günü bekliyorum

ne kadar özel olduğunu

Izdırabı çok büyük sensizliğimin.

Bütün umutsuzluğuma inat

Bir çocuğun saflığı kadar,

Anlıyorsun değil mi gönlüm, yıllar nasıl da hükmediyor, acımasız zamanlara, biçare umutlar çaresiz çaresizliklere saklanıyor...

Kaçak tütünleri değil

O yerde sevilmek de yalan sevmekte

Verilip tutulamamış sözlerin..

Canı çok acıyan bir deniz ağlıyor dersin eminim?

?an ki fıskiyesi sonsuzluğun

Vurulur bir seher vakti.

Seni bulmaktan önce aramak isterim.

Bedenimden daha çok,

Yalnızlıktan üşüyorum

Tuzlu gözyaşlarımı

Kendimi sürgüne verdim

Gecenin rahmine

nefes alırsın yaşamak için

Anamdan babamdan daha çok,

?iyi anlarında sesin kalınlaşıyor.

hani havayı içine çekersin

Ve gel gör ki her damla gözyaşımda

Yazıyorum..

Derin bir uğultu başlar dağlarda.

Gecenin bilmem kaçıncı dilimi..

İnsan sevince her gün bir kez ölmeli

Her sabah

Bin bir renkte açan çiçekler kadar,

beni göremeyen gözlerini?

B/aşka merhabaya gebeyken

Seni sevmekten önce anlamak isterim

Aşk dediğin karşılıksız olmalı

Bir bebeğin anne sütü kadar,

Bembeyaz kanatlı bir melek..

Seni arıyorum...

Giyotin tadındaki sürgün.

Yaşandı

Geç kalınmışlığın acı bedeli..

Her şey bir anda başladı

Çocuklar gibi ağlıyorum

ADINI KOYAMADIĞIM SEVDAM

Kanlı yaş ile doldurdu, kör eyledi sevdan

Marazi hayatların gölgeleri

Kursağımda birikenleri

İliklenir yakama.

Kalemimden düşen her kelime titrek bir isyanın gölgesinde çaresizliği işliyor gecenin kalbine..

?hızla geçen otobüslerin ardından benzeşmek?

Karda ateş kadar,

Dünyalar kadar

Bir sağanak başlar yüreğimde.

Dışarıda içine çektiğinde adeta çiğerleri donduracak bir soğuk..

Bugün her günden daha yorgunum gönlüm, yağmurlara saklanmak istiyorum, yağmur damlalarıyla birlikte toprağa düşüp kaybolmak, kim bilir belki de yeniden doğmak...

DÜNYALAR KADAR

Sana?yara? diyorum tüm sözlerimin öznesi oluyor

Gül yapraklarına

Sana yar diyorum yaram kanıyor?

//Mayın döşeli yüreğim çapraz ateş kuşatmasındayken

Sevmedim, sevemedim ne yazık ki,

Usulca düşer toprağa.

Kusarım zaman zaman.

İstila edilir gözbebeklerim.

gözlerinden içtim yağmur ve gece kadar yoğun şarabı ben!?

Ümitsiz Aşkın, Yeteneksizsiniz Aşığıyla başım dertte:)

sabahlamak vardı günlerce

Yarım kalmış şiirlerim gibisin

Erimeli potasında o garip var ölüşün

Bazen soğuk yalnızlıklar çarpar dudaklarıma

Panzehirim olur

Nerde bir serçe vurulsa

ve geleceğine denk tutan bir ruhu mahşere kadar taşımak zor gelecek biliyor musun?

Sonra, ağlamaya başlayan kelimelerimin hıçkırıkları duyulur..

? yar? a?

Yaşanmamış çocukluğumsun anılarımda

İki tren gibi...

Ben biten bütün güzel aşk hikayelerinin lanetlenen rolü..

hayalimde tutuyorum ellerini

Müebbet hükümlüyüm

ömrüm yettiği kadar

?ikinci bir parıltı var senin bakışlarında

işte öyle birşey?

Ve bitti...

Sen benim hüzün yanımsın. Güneşin vurmadığı gölgede kalan yanım. Kimselerin bilmediği kendime sakladığım. En çok ayazda kalmış olup da rüzgara savuramadığım, alıp alıp defalarca sineme sardığım yanımsın. En çok kanayan yarama sarmaya çalıştığımsın. Sardıkça kanayan kanadıkça sardığımsın?

Ar damarı çatlamış

İçimde bir çıbancasına büyümeli

Islık ıslık çoğalırsın.

ümitsiz aşkları da gün geliyor yüreğine gömüyor insan...

son nefesimi verene kadar

Döndüm her defasında yolun başından ama,

?eşiklere oturmuş bir dolu insan

Durmadan..

Dökülür ortalığa.

Donar zaman

yaşamak vardı seninle bu hayatı

Yaratanın kullarını sevdiği kadar,

Sensiz yaşayamayacak kadar,

Seninle yaşadığı bir günü tüm geçmişine

İfşa edilmiş yaralarımı

Ve her biri sadece senin yokluğunun bana kattığı anlamları dile getiren kelimelerim var..

İşte bütün umutlara havlu attım gidiyorum

En güçlü zehir olmalı aşk dediğin

Kimsesiz gecelerin sorumlusu..

Hep böyle olur nedense..

aynı duyguları hissetmek vardı

Nasıl düşerse bir yağmur damlası bulutlardan topraklara, bende düşüyorum her ayrılıktan sonra sonu olmayan yalnızlıklara

Sayfalar dolusu çaresizliğim ve yalnızlığım, satırlara keder yüklü gözyaşlarıyla iniyor..

Avuntusuz çıkmazlara doğru yürüyorum

Ve çığlıklara bürünmüş sessizliğimi nakış nakış dokuyan..

Her şeyinle aşkın içindesin artık

Ay utanır

hayalimde geliyorum göz göze

ümit abi ne güzel demiş

Ayrılıklar için, sonsuz kederler için

alıntıdır

beynimin içine kazınan kare kare resimlerin ve kalabalıklar arasında yaşadığım başıboş dalıp gitmelerim!?

Sevmedin hiç beni, belki de sevemedin,

Cemal Süreyya

Uykusu Kacmıs Kelimelerim!

Islak saçlarına değerken zamanın

Ümitsiz olduğunu, sonunun olmadığını bile bile başlamak nekadar doğru?

ne kadar büyük olduğunu

Sevmek, hiç sevilmeden; korkunç güzel

Kelimelerim var benim..

İnceden inceye yağar yağmur

Bazen de alevden bir ıslık...

-alıntı

Ahmet Selçuk İlkan

Bulamayacağımı bile bile

Yan yana gidip de bir süre

Ve bir hiçliğin gölgesinde var olabilme savaşındayım..

Ben ümitsiz aşklar için yaratılmışım

Sen benim hüzün yanımsın. Her doğan günle bir kez daha ümidimi yıkan tarafımsın. ?Olmadı olmayacak? dedirten hain düşmanımsın. ?Ah çıksa gelse şimdi? diyecek kadar kendimi kaptırdığım saflığımsın. ?Çıksa ve gelse, alsa ve götürse? diye çırpan kanadımsın. Ve her defasında kendime kırk kez söyleyip kırk kez yanıldığımsın.

Kelimelerim korkmuş ve üşümüş sanki..

Sen kokar toprak.

ve o gün gelecek biliyorum

Dünyada hiç kimseyi ve hiçbir şeyi senin kadar

Önce sen düşersin düşüncelerime..

Usanmadan, beyaz bir kelebeğin anlatıldığı sonsuz kelimlerim..

Hayatın hızıyla yaşadık o aşkı

?bir şey var, ancak makilerin orda söyleyebilirim,

Ah, nemli kirpiklerinde cemreleri saklayan kadın!

Dudaklarımda bildiğin o ıslık

Yara giden yolda kocaman bir yaram var!!!

denizde yolunu kaybeden en acımasız dalga olur bakışlarım?

Baharlara özendim, çiçekler ektim saksılara, ellerimde toprak tortusu, şimdi yağmur diliyorum ektiğim tohumlara...

Ama yeter ki sev yar,

Avuçlarımda kırık dökük pişmanlıklar

Ümitsiz Aşklar İçin

Bitti sanmıştım unuttum demiştim

elbet birgün geleceksin

Oysa sen...

ömrümün geri kalanını sensiz geçirebileceğim fikrine bile kendimi inandırmıştım!?

Günler geçip gidiyor, yıllar yüzümdeki çizgilere her an bir yenisini ekliyor, aynalarda gözlerim, yüzümdeki çizgilerden hesap soruyor, cevaplarını alamayacağı sorular...

Sokak lambalarına sığınıyorum

SÜPERMİŞ. TŞK.. ! eL@_zIğ

Kadın adamı çok seviyordu... Yemyeşil ovalarını verdi adama Yaşam fışkıran. Beni seviyor musun? Evet, dedi adam... Güneşini, ayını verdi kadın Yıldızları taktı bir bir adamın omuzlarına... Beni seviyor musun? Tabii, dedi adam... Kadın çağladı Gürül gürül akan pınarını verdi adama. Beni seviyor musun? Elbette, dedi adam... Kadın bağlandı Yaşam ipini adama verdi. Bir oldular tek oldular adamla. Beni seviyor musun? Biliyorsun, dedi adam... Kadın dağlarını verdi adama Tırmandılar doruklara. Beni seviyor musun? Aşağılara baktı adam zirveden Başkalarını gördü Sustu adam... Ağladı kadın... Gözyaşını verdi adama Almadı adam... Kadın onurunu verdi adama Şaşırdı adam... Sordu yine usulca kadın Beni mi seviyorsun? Onu da seviyorum seni de, dedi adam... Sustu kadın, sustu Verecek bir şeyi kalmadığında... Senin yüreğine ihtiyacım var, dedi adam Başkasını sevebilmek için... Çıkarıp yüreğini verdi kadın. Korktu adam... Beni sevmiyor musun, dedi adam. Sesi yoktu kadının söyleyemezdi. Gözleri yoktu kadının ağlayamazdı. Kalbi yoktu kadının sevemezdi. Onuru yoktu kadının yaşayamazdı...

Ne diyeyim yara yardansa akan kanım değil onun için gözümü bile kırpmadan verebileceğim canımdır!!!?

Ç/ağlar Dicle.

Derin bir titreme tutar.

Canhıraş ünlemlerim

Yollara düşmeli, perişan deli divane

Bir de

Kavmimden miras kalan

Onlarda benim gibi bu gece..

Gözlerin düşünce;

En kederli anlarımda geceye, parlak yıldızlar gibi düşlerimi..

Çaresiz, sessiz ama yinede asla sensiz değil..

Sancılı doğumlar taşır heybesinde.

Suçsuzluğun ispatlanması kadar,

Sevmedin hiç beni, belki sevemedin

En büyük yalan insanın kendine söylediği yalanmış geç anladım.

Uğruna ölebilecek kadar,

Boşuna bir ışık arama göklerde

Sızar çatlaklarımdan

Üşür kentler avuçlarımda.

Sarmalı her yanımı gece olunca

Öyle ya bir yağmur da bir göl kenarında

O büyük yangın başlamışsa yürekte

?fazıl hüsnü diyor ki, ne diyor fazıl hüsnü?..

Böyle gitgide derinlere çeker o bataklık

Razıyım sev beni en kötü arkadaşını sevdiğin kadar,

Adına yaşam dedikleri

Yamalı cüzzamlarım

alıntı

Yalnızlığımı..

Ölümden döndüren ilk nefes kadar,

Yokluğun ağıt olur dudaklarımda.

Dedim ya dalgınım gönlüm gözlerim karşı dağlarda, yağmurun düştüğü topraklarda, bir umut aradım çaresiz de olsa biçare yalnızlığıma...

Sevginden zerresi bile bana

Ezilmeli yeni açmış gülleri kalbimin

Özdemir Asaf

Yaşanan bütün güzel sevgilerin tek kötü karakteri..

Yokluğunda ağlayacak kadar,

?iki çay söylemiştik orda, biri açık,

Seni bir yaşam boyu bitirmek değil de,

Toprağa düşen yağmur damlaları kadar,

Içimde ihtilaller kopmuş

?kuşlar toplanmış göçüyorlar

Gece senin derinliğindir ben de yağmur benim yüreğimin sağanakları?

Hafiften bir yağmur ağlıyor benimle

Yine seni arıyorum...

Hayatımdan daha çok,

Aşk sana yenildi ben aşkına yenildim

?ortaoyunumuzun dekoru bir kağıt mendil

Bir duanın kabulu kadar,

ataol behramoğlu

en çokta gözlerini

Bir deli rüzğar saçlarımda

seviyorum seni senden habersiz

hani kana kana içersin ya suyu

S/aklamaya çalıştıkça;

Uza r boylu boyunca zulüm

?yürüyoruz bütünlemeye kalmış bir sessizlikte

Her gün bir başka yerine saplanmalı o kurşun

her yere bakıpta

Ne zaman ta derinden sevsem birini

?ve konsolun üstünde noksan bir gümüş kutu

Bir gün gelir de bu çaresizliğin

Sen benim hüzün yanımsın. Sensizken anlamını yitirdiğim hayatımsın. Bütün kelimelerime yüklediğim anlamsın. ?Sen? diye başlayıp da bitiremediğim üç noktamsın. ?Sen, sen ille de sen? diye durup durup nefes aldığımsın. ?Sen varsan ben varım? dedirtecek kadar kendimi hiçe saydığımsın. Kaderi kaderime yazılsın diye her gün Yaratıcıya yalvardığımsın. Aklımda, yüreğimde ve duamda olansın.

Soluklarımın buğusunda

Sürgünler başlar ruhumda.

Ve ben uykusu kaçmış kelimelerimi bir arada tutmanın teleşındayım..

ama yoksun ki?

Kaleminden çıkan birkaç cümleyle gözlerimin karşılaşması

adını koyamadığım sevdam?

Pusar ölüm

?senaryocu bayanla bir bankta oturuyoruz

Mutluluğum çoktan iflas etmiş

Gördüğüm her kuşun kanadına gözlerimi koyuyorum bulunduğun diyarlara gelirler de seni görürüm diye?

Öylesine sahipsiz.

Mevsimlerin hükmü yoktur, yangınlardayım dem be dem//

En büyük sancıdan kurtulmak kadar,

?seni o kadar yakından görünce,