Verdiğim örnekte kesinlikle matematik bilimini yada herhangi bir bilimi küçümsemek niyeti gütmediğimi belirtmek istiyorum. Uzmanlaşma döneminde verildiğinde, bunların çok faydalı bilgiler olduklarında da hem fikirim. Ama hepimizi eğitmek amacı ile yetişen öğretmenlerimizin robotlaştırılmasına da karşıyım. Fikrimi desteklemek için, 30 kişilik bir ortaokul sınıfı hayal edeceğim. Sınıfta üslü sayıların işlenildiğini düşünelim. Aynı zamanda da tarih bağımsız bir gazeteciye yapılan suikastın ertesi günü olsun. Elimizdeki hayali öğretmen sınıfa girdiğinde, genel olarak dünyadan koparak konuyu tamamen geçen hafta kalınan yerden devam ettirmeye meğillidir. Suikastten, fikir özgürlüğünden, fikirlerin öldürülemeyeceğinden öğrencilere bahsedecek vakti yoktur, çünkü müfredatı geçirmemesi ve sınava öğrencileri yetiştirmesi gerekmektedir. Bu sınıftan 25 kişinin liseyi 15 'ininde üniversiteyi kazandığını düşünelim. İçlerinden mimar, mühendis, dil bilimci, doktor, tarihçi olanlar olacaktır. En iyi istatistiksel varsayımla bile, bir yada ikisi hayatının geri kalanında öğretmenin 5 dakikasını feda etmediği için, daha iyi öğrenebildiği üslü sayılarla haşır neşir olacaktır. Geri kalan 28 kişi ve diğer iki kişi ise hayatının geri kalanında, az önce bahsi geçen hayali konumuz ve benzerlerinin etkisi altında, önce kendi hayatlarına, sonra ise devletimizin gidişatına karar vereceklerdir. Öğretmenleri sustukları her gün için, kendi hayatlarını kapıda bıraktıkları her saat için, eleştiriyorum. Çünkü bu kutsal görev, onlara bu ülkeye şekil verme şansını sunmaktadır.

Diğer yazılarıma dilerseniz buradan ulaşabilirsiniz : http://www.klastv.org/klas/index. php?option=com_content&view=category&id=54:yazarlar

Bugün öğretmenler günü. Herkes gibi öğretmenlerin sıkıntılarına deyinmeyeceğim. Bunlar zaten hepimizin sıkça duyduğu ve çokca hak verdiği konular. Devletin öğretmenler üzerine kurduğu baskılarda eklenebilir bu sıkıntılara. Ama bugün öğretmenler gününde, öğretmenleri eleştirmek niyetindeyim. Temel çıkış noktam ise, Mustafa Kemal Atatürk'ün " Öğretmenler yeni nesil sizin eseriniz olacaktır" sözü. O günden beri nice nesiller yetişti ama, hiç bir nesil o günlerdeki bilinç seviyesine tekrar ulaşamadı. Bunun başlıca sebeplerini aşağıda irdeleyeceğim.

Kaldığımız dersten devam edebiliriz ama, geri kaldığımız bir hayattan devam etme şansımız yok. Eleştirilerimin kapsamına girmeyen bir çok öğretmeni tenzih ederek, bütün öğretmenlerin öğretmenler gününü kutluyorum.

1940'lardan sonra eğitim sistemimizde meydana gelen değişiklikler, eğitimizin giderek Amerikan modeline kaymasına sebebiyet verdi. Dedelerimizle dersler üzerine sohbet ederken, hepimiz onların ne kadar çok bilgi sahipleri olduğunu görmüşüzdür. Çoğu ilkokul mezunu olsa bile, bizim şimdilerde lise düzeyinde ki bilgilerimize sahipler. Eğitim basitleştirilmiş ve yozlaşmıştır. "Ama bunda öğretmenlerin suçu ne?" diyebilirsiniz pek tabi. Temel eleştiri noktam ise burada. Değişim gerçekleşirken sessiz kalanlar, değiştirenler kadar sorumluluk sahibidir. Bir başarısızlık söz konusu ise, bunda payları vardır. Ülkemizi yöneten insanlar gökten zembille inmediğine göre, bizim öğretmenlerimizin eseridir. Çok sert sayılabilecek üslubumdan dolayı, şimdiden özrümü dileyerek eleştirimi açıklayayım.

tebrikler güzel olmuş...

Örneğim bir matematik öğretmeni olsun. Eğer çoğu matematik öğretmeni bütün enerjilerini, kendilerine verilen ve çoğu öğrencinin hayatında ancak % 1 veya 2 gibi bir oranını kullanacağını bildiği müfredat kapsamını, öğrencilerine dünyanın sonu gelecekmişcesine anlatmak yerine; müfredata veya idari baskılara rağmen, derslerinin beşer dakikasını Amerika'nın Irak'a saldırısı, Afrika'da ki açlık sorunları, eriyen buzullar, komşuluk ilişkilerimiz gibi, hayatımız boyunca ve devletimizin geleceği açısından, çok daha fazla fayda sağlayacak bilgilere ayırabilseydi; şimdi bizi yönetenlerin hayata bakış açıları, çok farklı olabilirdi.