ya anlımda kara bir leke

kendimi kaybettiğim oyunlarım olmadı

gönlümü ellerimle sana sunduğumda

Ne olur inadı bırak

Susardık ay batınca

İbrahim?ce adamak

Sevmek beklide acı çekmektir

Duraksamadan bir nefeslenme

aklımda bir adın kalır

hiçbirimiz masum değiliz

bir garip dalgakıran

kendini beğenmiş olma

Ilık esen rüzgarla

hazanı yaşattı toy gönlüm

bişey yazasım gelmiyor

Gel diye çağırır mısın?

Ey benliğim nedir sevmek

insanlığa bir adım daha yakın olacaksın

yaşanmış bir ömür

hata insanın adıdır

şahide gerek yok hayali ortada kim

Çırpınır mı yüreğin

Ansızın ölürüm

ve nihayet canlanmış bir ruh

ben hayatım boyunca

Sevgilim gülümse, her şey unutulur

Bitirdikçe mana veren

ve sorgulama

gözün kapalı yedim

çukurlarda derinlerde sınanmış geçmişim

Andığında dolar mı gözlerin

Ben diye öper misin?

Yanar mı genzin

güzel sözlüm

Birden gözün dolardı

Karışmaktır ağaçlara ve toprağa

Neylersin...

yıllar sonra elde kalan

Dayanacak gücüm yok

İzin ver yine senin olayım

geçmişi silemezsin ama

tebessüm ettim

orman duruşlum

yeni bir ben

Ve akmaktır berrak sularla

?.. tam bir arayışla, gayretle, kararlılıkla, kendine güvenle, kendi ayakları üzerinde durmakla, kendine güvenle?.. bir kadın, bir anne, bir yapayalnız, bir sorumlu?aşık, mü?min, perişan, sancılı, korumasız?.. toplumsuz, sınıfsız, ailesiz?. umutlu bir esir, bir garip, kimsesiz, nefret sürgünü, soylular düzeninin sürgünü; toplumun, ırkın, sınıfın hatta ailenin yok saydığı biri..?.

geçmişten kalan eseri anlatsada

yağan yağmurdan bir damla kandan

Mana sevgiyi aramaktır

Hasrete yanmışız, neylersin

senin hissetmen de yeter

Suskunuz bu akşam üstü

Veya bir bebenin kokusudur

Yoklukta yetiren

deniz gözlüm

Her gece düşümde seni misafir ettim

iş yorgunluğuyla daldım hep uykuya

Bir hüzün vardı sanki aramızda

birde gülüşün

Sevdiğimi söyleseydim diye

çocukluk akşamlarımda

Mutlu olduğunda

Birilerine korku veren

yorumsuz ve kaygısız

İzin ver boynuna sarılayım

gitmek istediğimde kalmayı

Ben bu hasretten bittim

bir kaç satır acı hayal

seni hiç kırmadim, hep boynumu kırdım.

bazen acı bir çığlık

ben seni tanıdım

Uzun uzun ağlardın

kısa ve sevdalı gençliği

ama yakmadı ve sızlatmadı

Ben sensiz bir hiçim anladım artık

Kim bilir beklide

Birden bırakarak ellerimi

gel gitleri en son dorugunda yaşatan

şehvetli olmadı hayat bana

her ana çivi gibi saplanan kim

şehvetten uzak bir sevdaya

Ölüm sen beni aldatamazsın

Ve içine çektiğin çölün tozu

Bir gün gelir

yasak heveslere

ne gelirse önüne yaşama.

seni değil kendimi buldum

Kırılan bir yürekten

Bu yürek bu sevdayı söyle nasıl terketsin

ve çukurları yaşadım derinden

Kalbim durmadan defterim kapansın

hayali bile emanet etmekten korkan

Fırtınalar Koparırdı

Her şeyim mahşerde ona kalsın

gururunu kır

kalmak istediğimde gitmeye

11/07/07-00.20

Eriten bitiren

mahkumuz geçmiş ve geleceğe

kelimelerde varlığı kaybolan kim

bende dalgakıran gönlüme döndüm

gönlün göremediğini gözlermi görür

titrek öpüşlerinde

16/23

kendi sonuna kanat çırpan ateş böcekleri gibi

seni tanımak güzeldi

var olmanın bedelidir dedim

unutulmaya yüz tuttu

gülmelerde ağlamalarda

Dağların yangınında

yuregıne saglık paylaşımn için teşekkürler :D

yüreğime değen yüreğin

ve yaşama

Varlıkta aratan

Söz: Hakkı Yalçın

Gurbette uzak olduğunda yakın hissettiğindir

2/165

yine yıllar sonra bir gün

nede yosun tutan sakin bataklık

İsmail?ce ya da Meryem?ce adanmak

Susuzluğunu gideren sevda

Ya da ismimi an

Tenim soğumadan ağıtım bitsin

03/07/07-23.00

Veya batarken güneş hüzün duymaktır

Veya büyüyen evladın verdiği acıdır

Bunlar benim için çok bilirim

Beni de düşünür müsün?

emin degilim ama yazar buydu sanırım

Bir değişim ya da eğilme

Bir bilinmezi düşleme

Unutulur anılar bile

dinleme en ince ayrıntısına kadar

Hayatla arandaki farkta

gönülden ve manadan uzak

oyuna doyamayan çocuğun

Bensiz çok görür müsün kendine

gözlerine bakmadığınız insanları göremezsiniz

Müzik: Ozan Özkök

hatırlarsam seni

a. fidan

a. ş/hacc

Kavuşmayı ister misin bana

sorgulama

Ve sonrası

üç kuruşluk sofralara

baş olmadan başkaldırıyı öğrendik

İşte onu da dindiren akan kan

Buluşmamız yasak,

İşte bir o kadar

sen nelere kadirsin:)

sen beni tanıdın

Yollar tozardı kavuşamazdık

Bir avuç toprağı

benim hiç sapanım olmadı anne,

Allah uğranılacak bir 'han' değildir, 'hedeftir'.

bir tek kendimi vurdum! ..

Veya kaçar mı iştahın

hep bir mana aradım

Görüşmemiz uzak...

yaralı serçem

savunma

Senle dargın kalamam

Küllenir acılar

Ya da sevdiğin yemeği yerken

şiir defterimi karıştırdım

Yaman çelişkiler bağı

y. hayaloğlu

aldım kabul ettim

ya da yaşadığını zan-mak

Başka ne var elde kalan

Bırakmayan bırakılamayan kadar

Çöllerde susuzluk

Ve seni ona kavuşturan

Devrilmiş kadehler gibi, dönüyor başımız,

Beklide bulduğunu zan-maktır

razı olabilecek gönül ver rabbim

Bazen acı dinmez, bazen de yağmur

bana yaşadığımı hissettiren

O zaman çek bir nefes duman benim için

boş yürekler kof beyinler

Var olmanın bedeli bazen kaybolmakmış

kalbinden özür dilemesini bil

seninle tutuştugumuz lades

Bulamayınca ölümdür kim bilir

kişinin kendine acı vermesinin bile zevk görüldüğü bir zaman diliminde yaşamaktayız. psikolojik depremlerin yaşandığı ve bunun evrensel bir problem halinde olduğunu açıktır. sorunların evrensel olması kadar çözümlerinin ise bireysellikten daha küçük, bireyselliğin sadece enesini ifade eden kalbi bir büyüklükten başlayıp insanlığı kapsayacak kadar büyüktür.

ya baharı görmeyen toprak olmuş tohum

Yinede ey dost diye anar mısın beni

Hayatın adı

N. F. K.

hangimiz güzel fıtratı koruyabildik küçüklükten kalan

bırak, bir gün geçsin, ey... balmumu! bu insanların yüreğinde parlayan bir mum ol, orada eri. hasmının elinde yumuşayıp eriyen bir petek, düzenbazların parmakları arasında oyunanan bir oyuncak olma!

İzin ver yanına kıvrılayım

Birden sarsılarak bir dağ gibi

hoş bakışlım

Yalan bu ayrılıklar yalan

Yalan bu sevdalar

yeni darbeleri

yüreğim gölge olmadı zulme

Yusuf Hayaloğlu

Kaldırımlar boyunca

Günahımı çektim affet

Birden efkar basardı

Ya da kaybetme korkusu

insanlar daha susuz-aç duyguya

Çürümeden bedenim sözüm bitsin

Dağ eteklerinde karışmaktır ot kokusuna

sonra fırtınaları

Veya muhtaç olduğunu bilmektir

Gözlerde nazar olmaktır

kafamı salladım

ya da boynumda bir kolye

beni dinleme

kitaplarım fikirlerim hep asiydi

Sevdiğin türküyü

çok uslu bir çocuk değildim ama,

Yıllar geçse de toprak olsam da

anı yaşamadan geçiyor zaman

bize verdiğin sevgi seni aşıp bir başka yere değmesin

Hacer?ce bir gönülle İsmailler ağlamasın, yaşasın diye

Daralır mı nefesin

Ateşimi yeniden yak

Ölümü düşündüğünde

Yalan bu gözyaşları

Solan bir çiçekten

Bir gün, bu mahzun sevdadan geriye

Silinmese de kalpte faniye sevgi

Benim için dinler misin?

saf duguları meze edip

ya mevsimi gelmeden açtı güller

belki kendini bulursun

Nereye gidersen git sen bana emanetsin

Kim bilir

hiç plan yapmadan

ayakların altına aldığında da

Kalırsa, sadece o hüzün kalır..

ali şeraiti/hacc

belki yücelirsin

E. ÖZKAN Özel Say.91

Birden yüzün solardı

Bir büyük romanda bir virgül kadar

'Gerçek şu ki, insan kendini yeterli görerek azar. Kuşkusuz dönüş Rabbinedir.' 96/6-7

yıllar sonra dün gece

yıpranmış mahsun iki gönül

ve sonu gelmez fırtınadan arda kalan

fırtınalı okyanus dalgaları bana

elinizde bir fidan olabilir

Birden rüzgar eserdi

birileri için ise sadece duymak

Aramaktır beklide

ne kuşları vurdum,

Manası

Yağmur yağardı biz ağlaşırdık

işi gücü bırakıp mezarlıga nazır bir eve taşındım

Sen de anladın ki yapa-yalnızız...

Derinden bir of çekip

Hayat Nedir Anne?

kim bebeden güzel gülersin, herkesi etkileyen

Birilerine umut

Delice savaşmak ve direnmek

nice devletler kurduk yüreklerde

sensizliği yanlızlık bilen

AKLIMDA..

Yıllar uzardı mahzunlaşırdık

Güneşin batan kızıllığında kılıç sesleri

bir kılıf arama

ruhlar gözlerin arkasında saklanır

günlük anlık telaşlar içinde

ne de kimsenin camını kırdım...

Ey hayal

Hasretin kollarında

İsyan eder misin kendine

Doğmamış çocuğu meraktır

nicelerini yakıp yıktık

on yıl öncesinin esintilerini

Ya da sevmek maddedir

derinden bir nefes aldım

Tutsak olmaktır

güneş batmasın hayali olmadı bende

Bunlar da çok bana bilirim

Seni susatan sevda

yapılan her hataya

Hayatla arandaki bağ

hangimiz hangi konuda masumuz bir çocuktan

Tanrının bizlere verdiği ruhudur SEVMEK

Hayatımda bir virgül

he rkesi her şeyi sorgulama

içiniz ona akmadıkca elinizde kuru bir dal kalır

çocuk gibi dalamadım hayata