Görkemli sessizlikler vardır..

<i> Kapının önünde mahzun bekleyen derviş başını hafifçe kaldırıp kaseyi görünce, hemen yanı başındaki gülün bir kırmızı yaprağını koparıp, zarafetle bırakmış suyun üstüne. Ne su taşmış, ne de ağırlaşmış kase gül yaprağıyla. Kasenin oracığa bırakılmasıyla birbirlerine sarılmış iki ebed dostu.</i>

<i>Derviş, bir gece vakti yalnızlığın ne menem bir şey olduğunu iliklerine kadar duyarak yürürken, yanından geçmekte olduğu evden gelen bir kokuyla sendelemiş. Bir muhabbet, bir neşe, bir tanıdık his. Eve doğru yürümüş. Bahçe kapısından içeri süzülünce kalbinin atışları hızlanmış, muhabbet kokusu bir başka yakmış içini, ayakları bedenini taşıyamaz olmuş, kapının önüne gelip oracıkta boynunu büküp beklemeye koyulmuş. Kapı aralandığında, karşısındaki hiç tanımadığı ama ezelden aşina olduğu kişiye sarılmamak için zor tutmuş kendini. Susmuş ve beklemeye koyulmuş. Tebessüm ederek içeri dönen ev sahibi, elinde ağzına kadar su dolu bir kase ile geri gelmiş. Bu kez yüzünde bir hüzün, gözlerinde mahcubiyet, dudaklarında sükut!!</i>

Sözden fazla şey anlatır çoğu zaman

<i> Bu başka bir lisan galiba. Sadece ehlinin bildiği, ehil olmayanların ise sadece hakkında konuştukları bambaşka bir lisan. Tevekkeli dememiş Bilen söylemez, söyleyen bilmez. Diyenler.</i>

<i>Susmak zor iş belli ki. Alemlerin Efendisi Susan kurtulur buyurmuşlar. Haydi dilinizi susturmayı başardınız diyelim, ya kalbin susması&amp;#8230; Bir de kalp var. Marifet onu susturmakta.</i>

<i>Böyle zamanlarda daha bir özlenir arkada bırakılanlar, daha bir iç yakar muhabbetin iştiyakı.</i>

Daha çok şey anlatır

Allah tan gayrısına susmak hangi basamakta olduğumuza da bağlı. Keşke o basamaklara ulaşabilsek.. Yine çok güzel paylaşım tşkler...

Bakışlar bazen sözlerin önüne geçer..

<i>Vaktiyle gül kokulu meclislere aşina bir derviş, memleketinden uzaklara gitmek zorunda kalmış. Ruhu beden gurbetinde mahpus olan insan, bir de bedeni ile giderse siz düşünün halini! Ne halden anlayan bir dost, ne kapısını çalabileceği bir yaran, ne aynı dilden konuşabildiği bir yoldaş&amp;#8230;</i>

<i>Sözsüz konuşabilmek güzel şey olsa gerektir. Susmak ve anlamak, susarak anlatmak güzel şey. Kelimeler elbette konuşabilmemiz için var. Ama sükutun bir ihtişamı yok mu sizce de?</i>

Sessizliklerde bakışlarda çok şey anlatır..

<i>Talebelerden birisi o günden sonra hiç konuşmaz olur. Günlerce sükut edip oturur kendi halinde. Bu durumu fark eden Mevlana, niye sustuğunu sorar genç adama. Efendim siz demiştiniz ki, Allahı tanıyan susar, ben onun için! Güler Mevlana:</i>