paradoksiyal bi durum :) yalnızlıgın insanı yalnız bırakmadıgını düşünürsek yalnızlık diye bişey yoktur :)

yalnızlık bir seçimdir sadece çok büyülü bir anlam vermemek gerek.. yalnızlığı tercih etmeyen birisinin yalnız kalması için bir sebep göremiyorum..

ileride anlıcak bi durum yok sanırım daha ilerisi yok genel itibari ile bana dönüşler hep sırttan alınan bi darbe olduğu için sıkıntı yok zaten biliyorum... ama gariptirki bunada alıştım. sorğulamıyorm artık hiçbir şeyi eğer bu bencillikse evet sanırım bende bencilmişim...

evet yine haklısınız... keşke elde olsaydı bazı seçimler ve sonuçları...

en zararsız düşman yada en yararsız dost...

Dünya hayatında kalabalıklar içerisinde bir ordan bir buraya koşuştursa da insan, yalnızdır aslında, hatta kimsesiz tek başına, bazan kabul etmez bu gerçeği yada kabullenmek istemez. görmezden gelir, meşgul ediverse de kendini başka şeylerle yine de yalnızlığı ile yüzleşmeye mahkumdur. Belki arada birileri unuttursa da yalnızlığı yine kalır kendi ile başbaşa, Öyleyse yalnızlıktan kaçmak yerine onu sevmeyi de bilmek gerekir. Çünkü Yalnızlık en iyi dostur aslında seni asla terk etmez, her ne kadar seni terk edenlere sen gönül bağlasan da yalnızlığın seni terk etmez.. Sen sevdiklerinden ayrı kaldığından hiçbir karşılık ve menfaat beklemeden seni sarıp sarmalar yine...!

hahahaaa sen zaten yalnız değilmişin mesala bak o arkadaşın senin için önemli onu düşünüyorsun :)

somuttan soyuta geçeceksek eğer.. hiç bir şeyi hiç bir kimsesi yokkende birlikte olabilir insan yeterki istesin..

mün yaptıkların insanlık adına gurur verici ama senin adına üzücü, ileride daha iyi anlarsın belki :P

ohooo fizik ruh karışırsa işin içine sağlamından yalnızım canım orda sıkıntı yok :) benim bahsettiğim sizin söylediğniz bencilliğe dair, mesela şuan bacağım ağrıyo ama ben çoktan bırakmam gereken işi bile orda birini yalnız bırakmamak biraz daha destek olabilmek için devam edicem dedim ki bi süre önce anladımki ne olursa olsun "hiç akıllıca değil şartlar...) oda artık daha iyi ve ben artık sadece emeğim boşa gitmesin diye iki hafta daha sıkıcam dişimi...

evet aslında haklısınız daha geçen gün dışarı bakarken kendime sölediğim bişey "beni en çok yalnızlık seviyo çünkü bensiz yapamıyor "

zaten her şeyi bilerek ya da idrak ederek seçmek mümkün değil.. insanı insan yapan hatalarımız, eksiklerimiz, kusurlarımız...

aslında bundada haklısınız bu bi seçm bilerek yada bilmeden ama haklısınız...

birinin bendeki önem sırası yokki onu işe başladığım gün tanıdım ve aslında tamda iki hafta önce ayrılıcakken o ağlıyodu ve ben kıyamadım...

şimdi öyle olması için bazı şeyleride kaybetmen lazım en sevdiğin onsuz yaşayamam dediğini kaybedince yalnız kalınca diğer kayıpları hiçte önemsemiyor insan aslında doğrusu böyle düzeltme yapalım.)

bilmem akıl oyunlarını sever beyin kendini kandırmaya bayılır tekrar düşün bence :)

yok hocam gururla falan işim olduğundan değil gerçekten kıyamadığımdan...

hım bu durumda ben hala yalnız değilim ozaman :)

birşey fark ettim yalnızlık insanı bencilleştiriyor dünyayı çokta takmıyor insan boşvermişlik ağır basıyor koy gitsin sözü hakim oluyor.

fiziksel mi ruhen mi yalnızlık onlarında çeşitleri var sevindim yalnız olmadığına ;)

yok benim direk kendim severim akıl oyunlarnıda ortada çok belirgin bi gerçek var sizin söze göre gerçekten yalnız değilmişim ben :)

kalabalıklar içerisinde veya aile içerisinde hatta sevgilin varkende yalnız olabilir insan, tercih meselesi değil sadece.