Duygulara tercüman olmuş. teşekkürler.

İbrahim Öztürk-- Zaman

İşte bu yazıyı güneşe bakarken yazıyorum. Bir sonraki yazıda teknik incelemesini yapıp haklıyı haksızı ayrıştıracağım. Ancak işin vicdan hesabından bir kurtulayım önce. Öğretmen maaşları denince aklıma bir hatıram gelir. Lisede çok başarılı olmama ve bütün çabalarıma rağmen kesinlikle sınıfta dikkatini çekemediğim bir hocamın derse iğreti geldiği her halinden belliydi. Canından bezmiş ve bizi de bezdiriyordu. Aşkımı, şevkimi yok ediyordu. Bunun nedenini öğrendim. Bir gün pazaryerinde küçük bir arabanın üzerinde, önüne mavi bir önlük takmış 'hamsiye gel, taze hamsi' diye avazı çıktığı kadar bağırırken gördüm onu. Beni görür de utanır diye apar topar kaçtım oradan. Aslında sınıfta tanımayan adam burada nereden tanıyacaktı! Ama belli ki ben utanmış, kendimden kaçıyordum. Bu adamın nesil yetiştirmesi bekleniyordu. O ise akşam çocuklarına ekmek götürmek derdinde idi. Hükümet sürekli bir 'günah keçisi' bulup, birilerine muhalefet ediyor. Açıkçası sonuç da alıyor. Şimdi de hedefte öğretmenler var. 'Çalışmıyor, yatıyorlar' diye sürekli aşağılanıyor, itibarsızlaştırılıyor. Sınıfta bir yaramaz çocuk yüzünden sınıfı sıra dayağından geçiren öğretmene benziyor bu tutum. Bir yandan gelsin akıllı tahtalar, gitsin tablet bilgisayarlar. Zengin fakir ayrımı yapmadan herkese bedava dağıtılan kitaplar, sütler! Ama okulların kırılan cam paraları, veliden-öğretmenden toplanıyor. Birçok okulun hademesi bile yok. İmaj, hakikati esir almış durumda. Aynı durum hekimler için de geçerli. Senelerce inkar edip aşağıladıktan sonra Sağlık Bakanı 'Başbakan talimat verdi, hekimlerin özlük haklarını düzeltmek için çalışma başlattık' dedi.

Memurlar, maaşlar ve hükümet

bende okudum çok güzel yazı..

güzel yazı. teşekkürler İbrahim Öztürk