Çünkü eğitim bir toplumun istiklal ve istikbal sorunudur o yüzden eğitimle ilgili düzenlemelerde soğukkanlı değerlendirmeler ve içerikli tartışmalar yapmak esas olmalıdır. Altı doldurulmamış, içi boş tasarılarla eğitim üzerinde oynamak topluma yapılacak en büyük kötülük olacaktır.

Bu tasarı öncelikle insan odaklı hale getirilmelidir. Öğretmen, öğrenci ve yöneticilerle ilgili olarak ekonomik, sosyal ve statü düzenlemesi bu tasarıda yer almalıdır. Öğretmenlerin sorumluluklarına paralel olarak maaş ve ücretleri artırılmalıdır. Önce öğretmenlerle ilgili yasal düzenlemeler sonra yapısal düzenlemelere gidilmelidir.

Bu yönü itibarıyla eğiteni, eğitileni ve eğitimle ilgili insan sorunlarını görmezlikten gelen bir İlköğretim ve Eğitim kanunu ile karşı karşıyayız. Bu tasarı her şeyden önce?İnsan? odaklı değildir. Bu durum bize, haklı olarak yapılar mı insan için insan mı yapı için sorusunu sorduruyor?

Eğitimcinin sorunlarının içinde yer almadığı ve eğitimcilere karşı her türlü baskı, sürgün ve görevden almanın sıradanlaştığı bir dönemde eğitimin kimyasını değiştirecek bir tasarıyı tartışıyoruz.

Eğitim ve öğretim camiasından sürekli olarak uğradıkları haksızlıkları, gördükleri adaletsizlikleri içeren mektuplar ve e-postalar alıyoruz.

Öyle anlaşılıyor ki bu yasa tasarısını tasarlayanlar için eğitimde?insan? unsuru değil yapısal unsurlar önemlidir. Eğitim alanları, eğitim yapıları, eğitim biçimi, ihale şekli esastır. Eğitecek ve eğitilecek insanlar ise ayrıntılıdır. Binayı, alanı ve yapıyı düzenlemek eğitime çeki düzen vermek için yeterlidir. Mevcut yönü itibarıyla bu tasarı eğitimin insani yanını yok sayan bir tasarıdır.

Öngörülen yasal düzenlemeyle ilköğretimin birinci kademesiyle ikinci kademesi birbirinden mekan olarak ayrılması doğrudur. Böylece çocuklar kendi yaş ve akran guruplarıyla bir arada eğitim görecekler. Ancak bunun büyük yasal ya da yapısal değişime gitmeden yapmak da mümkündür.

milletimin öğrencilerine ''dokunulmazlık haklarını'' kazandırmak lazımdı. :P

Böyle bir tasarı TBMM Eğitim, Gençlik, Spor ve Kültür komisyonunda da ifrat-tefrit bağlamında tartışılmaktadır. İhtiyaçların, aklın ve mantığın gerekleri doğrultusunda tasarının tartışılıp sakıncalarının giderilmesi gerekirken tartışmalarda inatlaşma alabildiğine devam etmektedir. Dayatmaya karşı her şeye karşı olmanın da mantıki yanı yoktur.

Yalnız öğretmenler değil bütün devlet memurları iktidarın büyük baskı altındadır. AKP iktidarı uygulamalarıyla devlet memurlarını AKP memuru haline getirmiştir. AKP?nin görevden alma, statü sarsma, hakkını teslim etmeme, KHK?larla güvensiz bir ortam yaratma, memuru yumuşak başlı ve muti tutmaya yönelik uygulamalarına yönelik şikayetler giderek artmıştır.

MHP Ankara Milletvekili Özcan Yeniçeri, TBMM'de düzenlediği basın toplantısında, TBMM Milli Eğitim, Kültür, Gençlik ve Spor Komisyonunda, görüşülen ''İlköğretim ve Eğitim Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi'' ile ilgili değerlendirmelerde bulundu.

Bilindiği gibi son günlerde Milli Eğitim Komisyonu, eğitimi kesintili hale getiren yasa teklifini görüşüyor. Tartışılan yasada yok yoktur: Eğitimin kademelerine yeni isimleri eskiye dönüş olarak vermek vardır, Milyarlarca lira değerindeki ihalenin nasıl verileceği vardır, Üniversitelere adı verilecek milli görüş kökenlilerle ilgili düzenlemeler vardır, arsa temini vardır.

Eğitimin asıl unsuru olan eğitim çalışanları yani insanların sorunları bu tasarıda yoktur. Öğretmenlerin durumlarının iyileştirilmesine yönelik ya da statüleriyle ilgili olumlu hiçbir hususa da bu tasarıda yer verilmemiştir. Tasarı öğretmenleri ve eğitim çalışanlarını üzerinde her türlü tasarrufu yapılabilecek bir çeşit kadavra olarak görmektedir.

Bu tasarıda eğitimin asıl unsuru olan öğretmen yoktur, eğitimin çalışanları yoktur, eğitilecek çocuklar yoktur. Onların sorunlarına çözüm yoktur. Gelecekleri ne olacağı yoktur.

Değerli Basın Mensupları

Bu karmaşa ve kaos ortamında tasarının ne getirip ne götüreceği de düşünülemez hale gelmiştir.

Bakan Çelik döneminde Erzurum eski Milli Eğitim Müdürü Fevzi Budak?ın on dört kez görevden alındığı ve mahkemenin de on dört kez onu göreve getirdiği hatırlanırsa AKP?nin baş eğdiremediği eğitimci ve memurlara yönelik uygulamalarının hangi boyutlarda olduğu görülmektedir.

AKP iktidarı devlet memurlarının düşünsel güçlerini, yeteneklerini ve yaratıcı zekalarını aktifleştirmemek için elinden gelen her şeyi yapmaktadır. Yandaş olmayan memurların yetenek ve düşünsel kıvılcımlarını söndürmek için her türden baskı, sürgün, görevden alma ve sindirmeyi meşru bir yöntem olarak kullanmaktadır. AKP İktidarı, devlet memurlarından yalnızca itaat ve biat istemektedir. Devlet dairelerindeki üretimsizlik, verimsizlik ve etkisizliğin temel nedeni de budur.

Çünkü eğitim siyasi parti sorunu değil millet sorunudur. Eğitim millet varlığının en stratejik unsurudur. Unutmamak gerekir ki Ziya Gökalp, Milleti, ?lisanca, dince, ahlakça ve bediiyatça müşterek olan, yani aynı eğitimi almış kişilerin toplamı? olarak tarif eder.

Bu yaklaşım öğretmeyle öğrenim, gelişmeyle eğitim, diploma ile yeterlilik, akılcılıkla yeni bir şey ortaya koyma arasındaki ilişkiyi de koparacak türdendir.

Bu tasarı taraflara yasanın kendileri için öngördüğü oyunu oynamasını istemektedir. Bu yönü itibarıyla emredici, tepeden inmeci, hiyerarşik ve bürokratiktir.

Öğretmen ve yöneticiler büyük baskı altına alındıklarını kendilerinden tam itaat, sonsuz sadakat ve itirazsız biat talep edildiğinden yakınmaktadır.

Eğitimde kurumsallaşmaya gidilmelidir. Eğitim ile ilgili olarak kurulan okullarda yaşanan gelişmelerden ders alınmalıdır. Bilindiği gibi Öğretmen yetiştirme okulları olarak 1847 yılında acılan Darülmuallimin daha sonra kaldırıldı. Onların yerini Köy Enstitüleri aldı. Köy Enstitülerin yerini ise Öğretmen Okulları aldı. Öğretmen okullarının yerini de Eğitim Fakülteleri aldı. Eğitim Fakültelerinin yerine ne alacağı ise şimdilik mechul.

Türkiye?de eğitim koy/kaldır, dene/yanıl, yap/boz, olmayınca başa dön sistemi şeklinde algılanmaktadır. Eğitimde sürekli ve kesikli devrim olmaz, aksine eğitimde süreklilik ve tutarlılık olur.

Bu tasarıyı tasarlayanlar?çocuklar için anaokuluna? gerek duymamışsa çocuklar da duymamalıdır. Bu tasarıyı tasarlayanlar çocukların mesleğe yönelme yaşını düşürmüş ya da artırmış ise gençler de buna uymalıdır. Anaokulu öğretmenleri için birinci kademe birinci sınıf öğretmenliği ön görülmüşse onlar da ona uymalıdır. Sınıf öğretmenleri ise kendilerine uygun görülen?norm? fazlası ya da norm azlığının sonuçlarına katlanmalıdır.

Eğitim gibi herkesi ilgilendiren bir süreçte siyasi kar/zarar hesabı yapılmaz. Bu nedenle biz MHP olarak hem bu tasarıya hem de bu tasarıya ön yargılarla bakılmasını doğru bulmuyoruz. Muhalefetin de sorumsuzluk anlamına gelmediğini sürekli olarak tekrarlıyoruz.

MHP Ankara Milletvekili ve TBMM Milli Eğitim, Kültür, Gençlik ve Spor Komisyonu üyesi Prof. Dr. Özcan Yeniçeri'nin açıklamaları şu şekilde:

Yeniçeri, tasarıda eğitimin asıl unsuru olan öğretmenin ve eğitilecek çocukların olmadığını söyleyerek, "Onların sorunlarına çözüm yoktur. Gelecekleri ne olacağı yoktur." dedi.

Kısacası tasarıda ortaya konulan yapı esas ve ona dokunulamaz, eğitimin insan unsuru olan öğrenci, öğretmen ve aileler ise ayrıntıdır. Bağımsız değişken olan yapıdır. Eğitimin insan taraftarları ise bağımlı değişkendir.

Başta öğretmenler olmak üzere eğitim sistemini, her türlü siyasi mülahazanın dışında tutacak yasal tedbirler bu yasaya ilave edilmelidir. Eğitim sistemi siyasi iktidarın ihtiraslarının tatmin aygıtı olmaktan kurtarılmalıdır.

Öğretmenler bir yandan iktidar yanlısı sendikaya üye olmaya zorlanırken diğer yandan aynı sendikanın baskısına uğramaktan yakınmaktadır.