Çok geçmiş olsun bay pas ameliyatı çok ciddi ve önemli bi ameliyat Babamin üç damarı değişti bay pas ameliyatı ile doktorların durumu hakkında çok bişe söyleyemeyeceğim fakat bu ameliyat sonrası genellikle bütün hastalar zorlanıyor babamı ilk gördüğümde bende gözyaşlarımı tutamadım sanki ameliyat sırasında 10 kilo birden verip çıkmış gibiydi allah kimseyi sağlığıyla sınamasın fakat bu düzgün şekilde dile getirdiğiniz durumu keşke gören duyan olsa ama malesef yetkililer bu konuda çok duyarsız

doktor da insan hata yapar, herkes kendinin doktoru olmayı bilecek bilmiyorsa susacak susmuyorsa hakkını yasal yollardan arayabilir, ancak şiddet ile olmaz

Yaklaşık olarak otuz yıllık devlet memuruyum. Bu yaşa kadar sağlığımla ilgili doktora gitme sayım iki elin parmağını pek geçmez. Ancak bundan yaklaşık olarak beş altı yıl öncesine kadar yürüyememe şikayeti ile hastaneye doktora gittim. Film falan derken bel fıtığı başlangıcı teşhisi koydular. İlaç ve fizik tedavi verdiler. Verilen ilacı ve fizik tedaviyi yaklaşık olarak üç ay yaptım. Ancak yine ne yürüyebiliyorum, ne merdiven ne de rampa çıkabiliyorum. Yürürken her elli metrede en az beş dakika mola vermem gerekiyordu. Neyse sözü fazla uzatmayalım. Çaresiz bu durumu kabullenmek zorunda kaldım. Bana göre doktora gitmiştim. Verdiği tedaviyi uygulamıştım. Ancak derdime derman olmadı. Çaresiz kabullenmekten başka çare yoktu. Bende kabullendim. Ta ki bu kasım ayına kadar. Okulda ikindiye doğruydu. Midemde bir sancı başladı. Önce açlıktan olduğunu düşündüm. Ancak midem sanki birbirini yiyordu. Hemen kantine gittim. Bir bisküvi aldım. Yedim ancak geçmedi. Kalp krizi geçiriyor olabilirim diye 112 yi aradım. Kendimde dışarı nöbetçi belletmen öğretmen arkadaşların yanına gideyim dedim. Kalp krizinde bayılıp ne yaparsam göz önünde bulunayım dedim. Bahçede rehber öğretmenimizi gördüm. Kendisini kızım gibi severim. Yanına gittim oturdum. Durumumu söyledim. Hemen beni arabaya atıp hastaneye götürürken yolda ambulansla karşılaştık. Ağrılarım bu arada kalbime sıçradı. Kalbim müthiş bir şekilde ağrıyor. Ambulansla hastaneye vardık. Hastanede pek bir şeyde yapmıyorlar. Ama biz bekliyoruz. Ağrım dayanılmaz bir hal aldı. Gözlerimden yaşlar sicim gibi akıyor. Ancak kimsede tıs yok. Bir saate yakın beni orada beklettiler. Nihayet bir hastane buldular. Ambulans hareket etti. Size yemin ederim. Ben arabamla gitsem herhalde daha hızlı giderim. Atmış km lik yolu bir saate yakın bir zamanda ancak alabildik. Bereket versin gittiğim hastane de bekletmediler . Hemen anjiyo için aldılar. Kasıktan müdahale etmeye çalıştılar. Damarın tıkalı olduğunu anladılar. Hemen bana "Hocam yürüme zorluğu çekiyor muydunuz?" diye sordular. Ben de "Evet" dedim. "Bunun için hiç doktora gitmediniz mi?" diye tekrar sordular. Bende "kaç kere gittim, bel fıtığı dediler." dedim. Anjiyoyu yapan doktor bana pek inanmadı. Neyse bilekten damara girerek iki tane sitent taktı. İyileşince mutlaka tıkalı damar için tekrar gelmemi söylediler. Bu arada özel hastanelerin para boyutunu hiç dile getirmiyorum. İnsan o can havliyle maddi konuları hiç önemsemiyor. Ancak Özel hastaneler Deli Dumrul misali geçenden otuz, geçmeyenden kırk akçe durumu geçerli. Hele biraz gözü küllüyse vay haline. Neyse biz canımızı kurtardık çok şükür dedik, pek bir şey demedik. Aradan bir ay falan geçti geçmedi. Bizim hanım tutturdu "Gidelim şu tıkalı damarı açtıralım" diye. "Zaten o da anjiyoyla açılacakmış. Anjiyonun ne kadar kolay olduğunu gördüm. Bende şeytana uydum, gittik. Keşke de gitmeseydim. Bizim damar anjiyoyla açılmadı. Doktor " uzun zamandır tıkalı, açılsa bile kısa bir süre sonra tekrar tıkanır dediler. "İyisi mi bay pas yapalım." dediler. Ben bay pası ne bilirim. Hayatımda bir veya iki kere iğne yemişimdir. Oda üzerime en az beş kişi çıkarak. İğneden çok korkarım. Neyse bay pas olmayı bana soran bile olmadı. Hanım kabul etmiş. Beni bay pasa aldılar. Yaklaşık 7 - 8 saat sonra yoğun bakımda kendime geldim. Yatağımın tam karşısında bir ayna. Aynada kendimi bir gördüm, kendimden korktum. Her tarafıma hortum sokmuşlar. Panikle hortumları çıkarmaya çalıştım. Hemen müdahale ettiler. O an eşime çok kızdım. Çünkü eşime çok güvenirim. Kendimi ancak ona emanet edebilirim. Bilirim ki benim için kendi canını seve seve verir. Beni bu hale getirmelerine nasıl izin verdiğine bir türlü anlam veremiyordum. Yoksa son zamanlarda bilmeden canını mı sıkmıştım da benden intikam mı alıyordu. Bütün ağrılarımı unuttum. Dört gözle eşimin gelmesini beklemeye başladım. Nihayet geldi. Yalnız o da beni o halde görünce bir irkilir gibi oldu. Sonra bana belli etmemeye çalıştı. İyi olduğumu falan söyledi. Hemen gitti. Ancak anladım ki zavallı eşimin de beni bu hale getireceklerinden haberi yok. Evet biliyordum. Eğer bilse beni bu hale getirmelerine asla izin vermezdi.

tabi herkeste vicdanlı davranmadigindan dolayi iş bu noktalara geliyor yoksa isi bilip bilmemeyle alakasi yok temel nokta samimi durust bi sekilde işimizi yapmaktan geciyor

Oncelıkle cok gecmıs olsun. Maalesef doktorlarımız cogu şikayete yüzeysel yaklaşıp kısa sureklı tedavi onerıyor bızım için ise o anlık ağrımız sızımız dındıyse hastalık bitmiş gibi yanlıs bı düşünceye kapılıyoruz. Umarım dediğiniz gıbı bı düzenleme de gelır özel hastaneler için...

Kalifiye elemanınızı yetiştirin. Doktorlar öğretmenlerin akademik kariyer yapması için önlerini açın. Küçük bir devlet hastanesinde bile niçin doçent doktor olmasın. Benim vatandaşım çocuğunu birinci sınıfa yazdırırken neden öğretmeni prof. olmasın. Özel hastanelerin ücretler konusunda mutlaka denetlenmeli. Hasta haklarında mutlaka sağlık bakanlığı çalışanları olmalı ve sıkı şekilde denetlenmelidir.

Neyse sözü fazla uzatmayalım. Ben öyle zırt pırt doktora hastaneye giden bir insan değilim. Hükumetimizin çalışmalarını anlatırken en başarılı bakanlık olarak sağlık bakanlığını olarak görürüm. Anlatırken de yere göğe sığdıramazdım. Ancak bizim bakanlıktan bile geride olduğunu anladım. 5-6 yıl önce doktora gittiğimde doktor damarın tıkanık olduğun anlasaydı. Bunların hiç biri başıma gelmeyecekti. Damarın tıkalı olduğunu anlamak ta çok kolaymış. Ayağımın üzerindeki damara elini koyuyorsun eğer kalp atışlarını duyuyorsan damar açık. Ayrıca ultrasonla bakıldığı zamanda hemen belli oluyor. Bu kadar basit bir şeyi maalesef sağlık bakanlığının doktorları anlayamıyor. Zaten sağlık bakanlığında iyi kaliteli uzman doktor varsa özel hastaneler kapmış. Sağlık bakanlığımızı tebrik ediyorum. Kocaman kocaman pırıl pırıl hastaneler yapıyorlar. Ancak maalesef içini dolduracak kalifiye elaman yok.

Allah kimseye sağlığını kaybettirmesin. Allah oralara kimseleri düşürmesin. Yokluğunu da göstermesin.

Dogru soyluyorsunuz hocam bi saglikci olarak söylüyorum saglik persinelinin biraz daha vicdaniyla iş yapması gerekir