3. Bu iki kaynaktan elde edilen verilerin karşılaştırılıp eşleştirilmesi .

Katz, Tiedeman ve Jones?a göre rehberlik, bir karar verme sürecidir. Rehberlik hizmetleri bireylerin iş ve meslek seçimi kararları sırasında ihtiyaç duydukları olgusal bilgiyi sağlamak amacıyla başlatılmıştı.

Ben de şu sitede 5 rehberlik modeli var. Karıştıranlar bakabilir

5. Gelişimsel Rehberlik

Bu anlayış, rehberliği, ?Mesleğe Yöneltme? ile eş anlamlı olarak görüyordu. Meslek rehberliğinden de, bir kimsenin bir işe girmeden önce o işe uygun olup olmadığını kestirme işlemi anlaşılıyordu.

Gelişimsel yaklaşıma göre rehberlik hizmetleri, öğrencinin gelişimini sağlıklı sürdürebilmesi için her eğitim kademesinde verilmesi gereken hizmetler olarak sunulurlar. Çünkü rehberlik hizmetleri, bireyin farklı dönemlerdeki gelişim ihtiyaçlarını gerçekleştirmesini kolaylaştırma gibi bir işlev üstlenir.

parsons modeli ile özellik faktör aynı değildir parsons sadece özellik faktör yaklaşımının doğuran faktördür aynı değildir

Bu model, Parsons?un modeline benzer. Karar vermede bireye yardımcı olmadan önce, onun ayrıntılı olarak incelenmesine ağırlık verir. Klinik model, özellikle rehberliğin psikolojik danışma hizmetlerinde?tıbbi model?i uygulaması ile karakterize edilir. Bir diğer adı?Minnesota Okulu? olan bu yaklaşıma göre; bir sorunun, bir güçlüğün nedenini ortaya çıkarmak, o sorunun çözümünde en önemli aşamadır. Klinik model, sorunların kaynağının dışsal tekniklerle ortaya çıkarılabileceğini kabul eder. Danışman, bir uzman, bir otorite olarak, danışana bazı çözüm yolları tavsiye edebilir, ancak danışan da kendisine önerilen yollardan birini seçmekte özgürdür.

1. Bireylerin incelenmesi,

persons modeli ile özellik faktor aynı

Bireysel farkların öneminin anlaşılması ve eğitimin, bireysel gereksinmelere uyarlanması gereğinin kabul edilmesi eğitim kurumlarında rehberlik hizmetlerine yer verilmesini gerekli kılan en önemli etmenlerdendir. Eğitimin bireyselleştirilmesi ise, bireyin yeteneklerinin, ilgilerinin çözümlenmesi ve bireysel gereksinmelere uygun eğitim yöntemlerinin geliştirilmesi ile olanaklıdır. Klinik yaklaşım bu amacı gerçekleştirme çabalarını temsil eder.

1. Parsonian Model

3. Özellik? Faktör Model

Rehberlik Modelleri

rehberliğin eğitim süreci ile kaynaştırılması: rehberlik ve eğitim amaç, yöntem ve sonuçları bakımından aynıdır. rehberlik saati uygulaması ilk defa başlamıştır.

ARKADAŞLAR KAYNAKLARDA BULAMADIM KLİNİK PARSONS GELİŞİMSEL EGİTİMLE KAYNAŞTIRILMIŞ MODEL BİLEN BUNLARI KISACA YAZARMI BU ARADA BİDE ÖZELLİK FAKTÖR ETMEN KLİNİGİN Mİ DİGER ADI PARSONSUN MU

4. Karar Vermeye Yardım Süreci Olarak Rehberlik

Bu model eğitimin kesintiler yarattığını, yani bireyi, sık sık karar vermeyi gerektiren yol ayırımlarına getirdiğini ileri sürmekte ve rehberliği, bireye bir hedef seçme ve o hedefe götürecek araçları belirlemede yardımcı hizmet olarak görmektedir. Rehberlik, toplumun izin verdiği eğitsel ve mesleki seçenekler arasından bireyin yapacağı seçime profesyonel bir müdahaledir. Bu müdahale, bireyin benimsediği değerlerin incelenmesidir.

klinik yaklaşım / özellik faktör kuramı: bireyi tanıma amacıyla ölçme arçları geliştirlmiştir.

Bu görüş, rehberlik hizmetlerinin tıpkı konu alanlarının öğretilmesi gibi, sınıf içinde verilebilecek bir hizmet olduğu anlayışını getirmiştir. Bunun sonucu olarak okul programlarında grup rehberliği için saatler ayrılmaya başlanmıştır.

1908 yılında Frank Parsons ilk mesleki büroyu kurmuştur. Amacı, endüstri bölgelerinde iş aramakta olan birçok vasıfsız göçmenin, kısa bir eğitim programından geçtikten sonra uygun bir işe yerleşmelerine yardımcı olmaktı.

Ülkemizde bugüne kadar Milli Eğitim Bakanlığı rehberlik hizmetlerini?yöneltme? ile sınırlandıran bir anlayışa sahipti. Okullarımızda rehberlik hizmetleri?kriz odaklı? bir anlayışla algılanmıştır. Bir başka deyişle PDR hizmetleri sadece problemli, okulda sorun yaratan, uyumsuz ve başarısız çocukların gönderildiği bir servis olarak tanınmıştır. Zaman zaman bu hizmetlere?okulda oluşabilecek sorunları bir işlev yüklendiği de görülmüştür.

yargı 2010 dan baktım hocam böyle yazıyodu

Klinik yaklaşım, bugün rehberlik ve psikolojik danışmada kullanılan birçok ölçme aracının geliştirilmesine, toplu dosya sisteminin oluşturulmasına katkıda bulunmuştur.

Kriz yönelimli, iyileştirici-çare bulucu, önleyici yaklaşımları yetersiz bulan yeni bir yaklaşım günümüzde rehberlikte çağdaş ve önemli bir anlayışı ortaya koymuştur: Gelişimsel yaklaşım.

Klinik model, bireyi tanımada kesin sonuçlar veren ölçme araçlarının kullanılmasına ağırlık verdiği için bilimsel bir yöntem sayılır. Ancak, bireyi tanımada sadece dışsal tekniklerden yararlanması, bu tekniklerin geçerliğinin düşünüldüğü kadar yüksek olmayışı ve bireyin ölçülen niteliklerine karşı tutumunu yansıtmayışı nedeniyle eleştirilmektedir. Danışmanların danışma sürecinde aktif bir rol oynamaları, danışanlara tavsiyelerde bulunmaları da danışanlarda bağımlılığı pekiştiren davranışlar olarak eleştirilebilmektedir.

Rehberlikte gelişimsel yaklaşım; rehberlik ve psikolojik danışma hizmetlerinin, akademik başarıyı arttırma ya da meslek seçimi gibi sorunlar ile sınırlandırılmasına ve bunalım durumlarında düzeltici, çare bulucu yardımlar sağlamaya ağırlık vermesine bir tepki olarak gelişmiştir. Gelişimsel rehberlik, bireyin sürekli gelişim halinde olduğu, bir gelişim basamağını başarı ile geçirenlerin daha sonraki gelişim basamağının gelişim görevlerini de daha iyi başaracağı gerçeğine dayanmaktadır.

Rehberliği eğitimle özdeş bir hizmet olarak gören Brewer bu yaklaşımın öncülerindendir. Brewer?e göre rehberlik, her şeyden önce eğitimin bir parçasıdır ve başlıca amacı, bireyin okul ve okul dışındaki çevresine uyumunda yardımcı olmaktır. Bu anlayışa göre eğitim ile rehberlik arasında, amaç, yöntem ve sonuçları bakımından bir fark yoktur.

Bir müddet sonra Parsons? un yaptığı gibi kişilere tam işe yerleşecekleri sırada yardım etmenin geç kalmış bir hizmet olduğu; bireylere, daha hayata hazırlanırken, yani daha okulda iken yardım edilmesi halinde hizmetlerin daha etkili olacağı ileri sürülmeye başlandı. Böylece rehberlik hizmetleri giderek yaygınlaştırılıp eğitim süreci ile kaynaştırılmaya başlandı.

parsonian model : mesleğe yöneltme

Rehberlik hizmetlerinden beklenen işlev; önce meslek seçme ve işe yerleştirme (1900-1920), sonra okula uyum ve eğitsel başarı (1930-1950) ve 20. Yy. ın ikinci yarısında ise bireyin topyekün gelişimi ve yaşama uyumu (1960?lardan beri) konularında yardım hizmetleri olarak değişmiştir. Gelişimsel rehberlik anlayışı, normal bireylerin kapasitelerini tam olarak kullanabilmeleri, kendilerinden beklenen gelişimsel görevlerini yerine getirebilmeleri için optimum koşulları sağlamayı hedeflemektedir.

Mesleki büro da yapılan çalışmalar:

YAZACAK HAYIR SAHİBİ

2. Rehberliğin Eğitim Süreci ile Kaynaştırılması

Parsons? un yaptığı rehberlik günümüzde?özellik-faktör? yaklaşımı adı verilen bir yaklaşımın başlangıcını oluşturmaktadır.

2. İşlerin çözümlenmesi ,