bunun en büyük sebebi velilerdir. velilerin çocuklarındaki olumsuz durumlara yaklaşımları onları kusursuz kabul etmelerinden dolayı çözülememekte. en basit bir örnek vereyim. sınıfta olumsuz bir davranış sergileyen çocuğun babasını okula çağırmıştım. çocuk da bayağı haylaz. artık durum iyice kontrolden çıkmıştı. bu durumu babasına anlattığımda bana ne derse beğenirsiniz. "benim çocuğum hem çok güzel hem de başarılı. sanki biraz kıskanılıyor mu ne hocam ne dersiniz" bu cevap üzerine ben de adama absürd bir cevap vererek ne haliniz varsa görün dedim içimden. batıda durum bundan ibaret.

onların arpası fazla geliyor.

arkadaşlar malum iller arası tayinler geliyor.. ben de şöyle -özellikle Bursa- bir araştırayım dedim.. her türlü imkanı olan, doğuya kısyasla hiçbir sıkıntısı olmayan, öğrenci az, veli durumu iyi olan okullara bakıyorum.. fen lisesi kazanan öğrenci sayısı az denecek kadar az.. nedir bunun sebebi.. doğuda öğretmenler Türkçe bilmeyeni yetiştirip Türkçeden tam yaptırırken o okulların başarısız olmasını anlayamıyorum..

hocam bende istanbulda 5 yıl çalıştım. hem de en kötü bölgesinde. bağcılar. biliyorum ne kadar zor olduğunu. ama en azından güvenlik, elektrik, ısınma, ulaşım gibi sıkıntılar yok. geçim sıkıntısı çok çektim. ben daha çok böyle küçük beldedeki, ilçedeki, ile ilçeye yakın yerlerdeki batı okullarını kastediyorum. emin olun veliler de alçakgönüllü, çocuklar da saygılı dediğim yerlerde. ama oralarda da başarı az.

hocam batıdaki öğrencinin ders umrunda değil. velinin burnu ayrı bir havada. sanki dağları kendi yaratmış. aman benim çocuğuma birşey olmasın. öğretmen çocuğumu azarlayamaz, dokunamaz. ama sözlü düşük oldu mu aman benim çocuğumun notu niye düşük!! batıda öğretmenlik zor iş be hocam. anadoludaki saygıyı göremiyorsun. istanbulda 3. yılım, yoruldum be yaw