inanmam, boş işler

sende haklısın. şimdiki insanlar çok kararsız. offf be efkar bastı.

"Sevgilim" diye başlıyordu,

Gel gör ki iki yıl nişanlılık ve beş yıl evlilikten sonra bu sakinlik beni yormaya başlamıştı. Eşimin -bir zamanlar çok sevdiğim- bu özelliği artık beni huzursuz ediyordu.

önemli değil rica ederim. siz aşık olun yeter arkadaşlar...

paylaşımın için teşekkürler

inanıp inanmamakta kararsızım:)

Yüzümü dikkatle inceledi ve "Sana bunun cevabını yarın vereceğim" dedi.

Şaşkınlıktan gözleri açılarak "niye?" diye sordu.

aşka inanmak istiyorum...

VAY BE AŞK SEN NELERE KADİRSİN

YOK MU BAŞKA AŞIKLAR

aşka inanmıyorum... şimdi yaşananlar aşk değil...

inanıyorum hatta ınanmakla kalmıyorum cunku ben AŞIĞIM yaaaaaaaaaaaaaaaa:)))))))))

Saygılar

"Diyelim dağın tepesinde bir uçurum kenarında bir çiçek var. O çiçeği benim için koparmak, düşüp vücudunun bütün kemiklerinin kırılmasına, hatta ölümüne mal'olacak. Bunu benim için yapar mısın?"

"Gerçekten belli bir sebebi yok" dedim, "sadece yoruldum."

mübarek din mi bu; aşka inanır mısınız:)

AŞK bir daha dokunma bana...

"Anahtarları her zaman evde unuttuğunu bildiğimden, senden önce eve varabilmem üzere koşmam gerektiğinden bacaklarıma ihtiyacım var."

AŞKA İNANIR MISINIZ?

aşka inanmıyorum

Bütün gece ağzını bıçak açmadı. Düşünüyordu. Bu hali ise hayal kırıklığımı daha da artırmaktan başka bir işe yaramıyordu: işte, sıkıntısını dışarı vurmaktan bile aciz bir adamla evliydim. Ondan ne bekleyebilirdim ki!

ben hiç inanmam eskiden aşk varmış ama şimdi hikayelerde anlatılan aşkların sevgilerin hiç biri yok...

Sonunda sordu: "seni caydırmak için ne yapabilirim?"

eskiden inanmazdım ama artık inanıyorum. terkedilmeme rağmen :(

hay aşkınıza yaa ismi de gavur zaten :))))

"O çiçeği senin için koparmazdım" Kalbim yine kırılmıştı. Okumaya devam ettim.

İş ilişkiye gelince oldukça içli, hatta aşırı hassas bir kadınım. Romantik anlara, küçük bir çocuğun şekere düşkünlüğü gibi can atıyorum. Oysa kocamın sakinliği, başka bir deyişle vurdum duymazlığı, evliliğimize romantizm katmaması beni aşktan almış, uzaklaştırmıştı.

Sonunda kararımı ona da açıkladım: boşanmak istiyordum.

çok güzelmiş gerçekten yazı böyleleri niye beni bulmuyo ya...

"Çünkü her zaman yaptığın gibi bilgisayarın altını üstüne getirip çökerttikten sonra monitörün önünde ağladığında, onu tekrar düzeltebilmem için ellerime ihtiyacım var."

Ertesi sabah uyandığımda evde yoktu. Boş bir süt şişesini mutfak masasının üzerine koymuş, altına da bir not bırakmıştı.

Demek ki söyledikleri doğruydu: insanların mizacı asla değiştirilemiyordu. Son inanç kırıntılarım da kaybolmuştu.

Bu cevapla son ümidim de yok olmuştu.

Güzel Bir yazı okudum ve hoşuma gitti Sizinle paylaşmak istedim.

Kocam bir mühendisti. Onunla sakin tabiatını sevdiğim için evlenmiştim. Bu sakin adamın göğsüne başımı koymak içimi nasıl da ısıtırdı?

zıkkım... ve zıkkım... yinede zıkkımmm

aşka inanılmaz mı ya en tatlı acı duygudur bence aşk

"İşte mesele tam da bu" dedim. "Sorunun cevabını kendin bulup kalbimi ikna edebilirsen kararımdan vazgeçebilirim."

"Arabayı kullanmayı çok sevdiğin halde şehirde hep yolu kaybettiğinden, yolu gösterebilmem için gözlerime ihtiyacım var."