keşke ne kötüymüş ne menem şeymiş. Hayat savurur farklı kıyılara ama dalga sesi hepsinde aynıdır.! Elveda kömür göz rüyalarda buluşmak ümidiyle.

Ben gerçekten inanmak istemiyorum buna ama yaa :)

Unutmayın; gerçekleri sadece cesur kişiler yazar ve yaşar.

Ad Soyad biliniyorsa ve ailede polis bir tanıdık varsa bu kişi "kimbilir, şimdi nerededir?" sorusuna konu edilebilecek kişi değildir.

Ne yaptın sen yaa :D İnsan sınıf arkadaşına bi merhaba bile demeden mezun olur mu yahu:)

Bari not isteme bahanesi ile yanaşsaydın kıza :D

Cesaretlenin ve azmederek gidin. İşin başı besmele ise gam yok, keder yok, tasa yok gönlümüzde...

Üniversitede birinci sınıftaydık herkes birbirini yeni tanıyor, kaynaşıyordu. Birisi vardı devamlı göz göze geldiğim ama daha çocukluk mu yoksa üni li olmanın verdiği bir heyecan mı hiç oralı olmuyordum. Zaman geçiyor kış bitiyor yıl sonuna yaklaşıyorduk. Hala takip eden o gözler!! Ve sonunda içimde bazı şeyler kıpırdıyor sanki ona karşı bir şeyler kopuyor gibi oluyordum. Onunla tanışacağım derken okul biter ve ertesi senenin gelmesi iple çekilir. Sınıfa girdiğimde yine o simsiyah gözleri gördüğüm an tarif edilemez bi duygu kaplayışı. Her gün kantinin önünde onu bekleyişim belki bi sebeple sohbet edebilirim diye ama olmadı bi türlü olmadı işte!! Okul bitti herkes gitti ve aradan geçen 6 yıla rağmen hala unutulmayan siyah bir çift göz!! belki artık rüyalarda göreceğim o insanı ama ahh o yıllara, o sınıfa dönmek için ufak bi fırsat olsaydı:(