yeter artık yollarda perişan olduk. yapın şu atamalarımızı da kurtarın bizi bu perişanlıktan

destekkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkk lütfen

haftlardır derdimizi dile getirmeye çalışıyoruz ama nafile. resmi bir açıklama halen yok. yollarda sürünmekten bıktım usandım

Bu kadar sıkıntılı bir yolculuktan sonra inanın okula gittiğimde öğretmen masasında yığılıp kalıyorum. Ayağa kalkacak takatim olmuyor. Bu işin sonu nereye gider bilemiyorum. Ama kesin bir gerçek var o da benim sağlığım birkaç haftaya tamamen bozulacak.

Kahrolsun Meb'in kokuşmuş düzeni. Nefret ettirdiler bu meslekten.

Milli Eğitimimizin sayın yetkilileri lütfen bizlere kulak verin.

6 aylık geçici görevlendirmeye hayır.

Sayın milli eğitim bakanımız ve bakanlık çalışanları duyun sesimizi. Bizler bu kadar sıkıntıyı hak etmiyoruz. Sizleri yetiştiren öğretmenleriniz ne yazık ki böyle bir sıkıntıyı yaşamaktadırlar. Bu sitedeki buna benzer başlıklara baktığınızda benim durumumda olan binlerce öğretmen arkadaşlarımızın da olduğunu ve daha büyük sıkıntılar çektiklerini göreceksiniz. Bizler öyle çok büyük menfaatler istemiyoruz. Sadece, kadromuzun eşimizin bulunduğu ilçeye alınmasını istiyoruz.

Eşimle beraber Artvin?de yaklaşık olarak 9 yıl görev yaptık. Bu yılki iller arası atama döneminde eşimin, memleketimiz olan Sivas?a tayini çıktı. Ben de ağustos ayındaki özür grubu atamalarında eş özrüyle Sivas?ın başka bir ilçesine atandım. Fakat eşimle aramda yaklaşık olarak 140 km mesafe oluştu.

Lütfen; kendinizi, ailenizi ve varsa çocuklarınızı bizim yerimize koyun. Ve ona göre karar verin. Ama lütfen unutmayın, benim durumumdaki binlerce öğretmenin o yollara ve sıkıntılara dayanacak dermanı kalmadı artık.

Ben, her gün eşimin görev yaptığı ilçeden benim tayinimin çıktığı ilçeye; gidiş 4 geliş 4 olmak üzere 8 araç değiştirerek ve yaklaşık 6 saati yollarda geçirerek ancak gidebiliyorum. Aradaki bu gidiş dönüş olarak 280 km lik mesafeyi her gün gitmek resmen bana artık zulüm gelmektedir. İnanın ne yapacağımı şaşırmış durumdayım. Derse yetişebilmek için sabahın 4.30 unda kalkıyorum. Çektiğim sıkıntıların haddi hesabı yok. Geçen hafta yoldayken rahatsızlandım. Sağolsunlar ilçe arabasındakiler hemen acile yetiştirdiler de kurtuldum. Doktor bir poşet dolusu ilaç ve iğne verdi. Artık kaç güne yataktan kalkabilirim onu Allah bilir.

Aradaki bu mesafe birçok sıkıntıyı beraberinde getirmektedir. Haliyle evimizi, benden önce atandığı için ve yeri daha önce belli olduğu için eşimin tayinin çıktığı ilçede tuttuk. Ayrıca bir bayanın bu kadar mesafeyi gitmesi zaten imkansız olurdu.

Haftaya tekrar okula başlayacağım. İnanın o yollar, o çekeceğim eziyet, o sabahın kuru soğuk ayazı, belki yağmuru yaşı gözümü o kadar korkutuyor ki? İnanın mesleği bırakacak duruma geldim.15 günde neredeyse sağlığımdan oluyordum. Hele bir de kar yağarsa her gün 280 km yolu ve o 8 tane araçla yolculuğu nasıl kaldırırım bilemiyorum. Bir gün iki gün olsa neyse, her gün o yola insan bünyesinin dayanması çok zor. Ayrıca sabahları o kadar yolu gittikten sonra okulda işlenmesi gereken 6 saat ders var, haftada bir gün neredeyse tamamı ayakta geçen okul nöbeti var, sosyal etkinlikler var, toplantılar var. Vesaire? Vesaire?

bu bizim ağzımıza bir parmak bal sürüp susturmaktan başka birşey değildir. bu kandırmacaya bir son verilip kadromuzu eşimizin bulunduğu ilçeye alınmasını istiyoruz

mesleğimden utanuyorum platformu kuralım...

ddestekkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkk lütfen