gerçekleri özetlemişsiniz.

Çarpık, sağlıksız ve hilkat garibesi çocuklar yetiştirdik; kendine güveni olsun derken küstahlığı öğrettik, sevgi gösterelim derken şımarıklığı öğrettik. Eşitlik derken saygısızlığı ve terbiyesizliği öğrettik.

Çok şey yazılır, çok şey söylenir ama kime ne faydasi olacak ki? Neyi değiştirebilir ki?

son güne kadar sinir katsayım zaten yüksekti, son gün de tuzu biberi oldu.

iyikide bitti

Hatırlanırsa, şu açmış olduğum başlıkta, bakıldığında buna en çarpıcı götergedir:

Bitti de n'oldu? Yıllardır binlerce defadır başlayıp bitiriyoruz da neyi değiştirdik?

bazı şeylerin nasıl abartılarak anlamsız hale getirildiğini görmeyenimiz yoktur herhalde. herkes farkında da kabullenmişiz.

aman iyi ki de bitti.

http://forum.memurlar.net/konu/2014262/ Hepimize geçmiş olsun. Hepimizin başı sağolsun. İnşaallah bu böyle kalacak deildir. Smlar.

biz ise bugün polis eşliğinde karne dağıttık-ki polisler olmasına rağmen bile olaylar cıktı ne acı:(

-öğrencilerimiz ve - okul ortamının yaoksunluğunu hissedeceğimiz için

Bir eğitimci herkesten önce kendisi toplumdaki yozlaşmayı ve sığlığı besleyen damarları fark edebilecek feraset ve basirete sahip olmalıydı. Herkesten önce kendisi aydınlanmalıydı ki her türlü cehaletin karanlığını yenebilsin. Ama heyhat!

Bu benim için; hiçbir şeyi ifade etmeyen sıradan bir takvimden ibaret.

Daha binlerce kere okullar kapanır - açılır. Kıpırtısızlık, zevksizlik, hamaset ve popülerizm kendini milyonlarca kere tekrar eder durur.

bazı durumların yada davranışların nasıl biribirine karıştırıldığını

bunun az evvelinde ise öğrencilerimden yine bi şapşal karnesini yırtmış, bunla gurur duyarak bana göstermişti.

Bir eğitim-öğretim dönemi daha bitti.

Yüksek puan alsın da falan da okula yerleşsin de... Öğretmenlikten de, öğrencilikten de hatta hayatın kendisinden de anladığımız varsa yoksa bu.

-Görülüyor ki malesef bunu hissedecek elementler yok edildi

tailde ne okulu özlerim, ne öğrencileri.

güncel

Öğretmenler olarak bizler de yozlaştıkça yozlaştık. Eğitimci vasfımızı unuttuk ya da hiç hatırlamadık. İyi hoca, sevilen hoca, şeker hoca, tatlı hoca, komik hoca, arkadaş gibi hoca diye bilinmek zaaflarımız yüzünden "eğitimci" olamadık.

Daha da bayağılaşan daha da sığlaşan daha da derinliklerden ve inceliklerden uzaklaşan bir gençlikten başka elimizde ne var?

feysbukta ki öğretmen arkadaslarıma bakıyorum okullarında güle oynaya eğlence haline getirerek bir karnaval havasında karne dağıtıp fotoğraflarını yayınlamışlar

Tükenmiş, her bakımdan hiçbir karakteri olmayan, sözleri yüzeysel, zevkleri arabesk, ufku, vizyonu ve hayalleri " para getiren bir iş" ten öteye gecememis zavallı bir toplum. Pop olan ne varsa, gündemde olan ne varsa onun esiri olmuş, toplumunun ve zamanının bir adım ötesine geçememiş ve bütün saygınlıgını kaybetmiş öğretmenler...

okulun son günü son deminde gördüğüm manzara: şapşal öğrencinin teki istiklal marşı sırasında ellerini arkaya kavuşturmuş, ağzında sakız çiğniyordu.

-biteviye, o tatlı burukluğu (belki 10 sene önceki gibi) yaşayabilelim.

Devlet-millet el ele önce öğretmenlik mesleğini öldürdük. Saygınlığı bitmiş, içi boşaltılmış, karaktersizleştirilmiş, üç kuruş parayla sistemli bir şekilde köleleştirilmiş, önüne gelenin azarladığı silik ve pısırık bir kitle oldu "eğitimin neferleri."

Eline sağlık, gayet hoş tasvirlemişsiniz hocam. Gönül isterdi ki, öğretmenler olarak sene sonu geldiği için,