Bu dizelerin karşısında;

şimdi seninle yaşanan günleri ateşe verdim kül ol..

Kaybolup gittim, belki de bir rüya idim senin için.

Şiirler yazdım her gece, çoğunu okutmadım.

Abu şiir beni... Neyse.

Çünkü, sevdim seni ben, her şeyini...

Şaşırtmayı severim biliyorsun.

Koynumda ağladın.

- Kadının artık sevmediğini bile bile, yine de her şeyi, sevdiğinin yoluna seren bir adamın duygularını çok güzel açıklıyor.

Ya da bir yağmur sel oldum sokağında

Orhan veli kanık şiirini Kahraman tazeoğlu'ndan dinlemenizi tavsiye ederim..

Birazdan kapını çalan kişi olabileceğimi düşün.

yazdıklarına baktım bir katil gördüm. kendini can almaya odaklanmış laf kalabalığı yapan karşı yorumu görünce gözünü kan ve hırs bürümüş büyümüş ama gerçekte küçük bir adam var.

Sobanın içine hem odum hem kömür doldurup elinde çakmakla beklemek gibi.

Senden öncekiler gibi sen de anlamadın.

"Şimdi, seninle yaşanan günleri ateşe veriyorum. Beni güzel hatırla. Gidiyorum."

Ne ararsan bir sevdanın içinde

Beni güzel hatırla.

Fazlasıyla bıraktım ardımda.

Yazdıklarına bak, kim olduğunu gör.

Sözümü siz neden üstünüze aldınız?

Yüzüne vurmadım hiçbir eksikliğini,

Alnından öptüğüm dakikaları...

Şiirin belki de en harem yeri bu mısralar, sanki birini anlatıyor bu şiir...

Sessizce gittim...

Sayfalarca mektup bıraktım sana.

Edebini takınarak konuş ki, insan olduğun bilinsin.

Sonra senin hem üşüyüp, hem kestaneden olman gibi.

Farz et ki, bir rüzgardım, esip geçtim hayatından

Söylenmemiş merhabalar sakladım her köşeye

biriside bana bu şiiri hem dinleyip hemde hatırlanmak istememek nasıl bir ruh halidir açıklayabilir mi? :)

Sonra köşede çizilmiş kestanenin gözünün içine bakması gibi.

Ne diyeyim ya sözün bittiği yerdesin..

Şimdi, seninle yaşanan günleri ateşe veriyorum

Şiiri okumadm, dinlemedim, bilmiyorum.

Gidiyorum...

Terbiye sınırlarını zorlamanın faydası yoktur, küçük.

Bunlar son satırlar...

Yazdıklarıma bak, kim olduğumu öğren.

Saçını okşadığımı, üşüyen ellerini ısıttığımı,

Canı kızgın demirle dağlayan mısralar...

Yıkarım bendini, alırım canını...

Canın fiziki alındığını sanan sizin gibi çoğunluğun nesli tükemmeli, sebepli sebepsiz her şeye burnunu sokan!

Hizaya geleceksiniz, yavaş yavaş, ağır ağır, usulca...

Söylemeyi unutmuşum.

Gülüyorum bu hale.

Dizlerimde uyuduğunu düşün,

Sana sırdaş oldum, dost oldum,

Ayrıca son üç mısra...

Nasıl alınıyor o dediğiniz can? kolay mı o kadar? ne içtiyseniz bırakın bence.

Sakladım günahını, sevabını içimde

Bu şiire tek kelime kötü söz ettirmem.

Uyandın ve ben bittim...

ben de size söylemedim o zaman aynı düşüneleri iade ediyorum.

siz kimsiniz Allah aşkına kimsiniz?!! önce sen edepli olacaksın ve edep dersi vermeye çalışacaksın alan olursa sizden ders tabi ki..

Size bir söz söylediğimi hatırlamıyorum.

Sana unutulmaz geceler bıraktım

he he aynen öyle..

Sonra toprak çekti suyu...

Alışıktım vefasızlığa, el oldun aldırmadım...

Bu da sana son sürprizim olsun.

İnsanoğlu...

Gülüşümü, gözlerimi, sonra sesimi bıraktım.

Kendine bakmaz, eli eleştirir.

gerekli çıkarımlar yapıldı teşekkürler.)

Bu şiiri seviyorum nedense, bu başlığın tınısı da bu olsun.

Vedalar bıraktım duraklarda.

Beni güzel hatırla!

Açıklayım.

Mutlu olduğun anları getir gözünün önüne.

Beni üzdün, kınamadım.

Sana en yorgun sabahlar...

En güzel şiirleri okudum gözlerine baka baka,