Salla gitsin ya!

bu cümle beni bitirdi hocam siz cidden sabırlıymışsınız ben ne öğretmenlik ne başka bir şey dinlemez kafa göz Allah ne verdiyse dalardım bu konuda çok ciddiyim da sonu ne oolursa olsun bunu yapardım...

denedim, ailelerle görüşmeyi de denedim.. ama nafile hiç bi işe yaramadı.. aslında sorun ailede.. çocuğuyla birazcık ilgilense bunlar yaşanmayacak.. lakin hangisyle ilgilensin. dokuz on tane çocuk..

bunlar 5. sınıf, seneye kimse fazladan bi çaba sarfetmeyecek eksiklerini kapatmak için..

not: ikisini de yaparım diye bi seçenek yok... bu olmuyor sorunlu öğrenciyle ilgilenmek istiyorsan, bu defa kesinlikle başarılı öğrenciyi aksatıyorsun ister istemez...

biraz uzun oldu ama değerli meslektaşlarım sizlerden yardım istiyorum..

yırtık büyük yama küçük. kapat kapatabilirsen.

ilk atamada 47 kişilik sorunlu bi sınıfa düştüğünüzü varsayın.. ve sınıfta 20-25 kişilik bir grup var ki, hiç laftan anlamıyor, aileleri boşvermiş, biraz da insanlıktan çıkmış öğrenciler..

- dersi, çaba gösterenlerle mi işlerdiniz?

bi 10 kişi kadar da kafası çalışan ve gerçekten okumak için çaba gösteren öğrenciniz var..

siz olsanız ne yapardınız?

bir de bazı öğrenciler için gayretiniz akademik başarı amaçlı olmasın. varsın fen. den mat. tan anlamasınlar onun yerine biraz daha insani değerler kazandırmak için uğraşabilirsiniz.

- yoksa bu sorunlu öğrencilerle mi uğraşırdınız?

hacam zaten öncelikli hedefimiz insani değerler.. ilk günler hepsiyle ilgilenmeye çalıştım, uğraştım... suratıma baka baka anneme küfreden öğrencinin gittim başını okşadım. oturdum öğle arası bir saat konuştum.. ama nafile ya.. gayretlerimin boşa çıktığını görünce benimde canım sıkılıyor.. hiç olmazsa diyorum çaba gösteren öğrencilerle uğraşınca bi şeyler öğrendiklerini görmek, öğretebildiğini görmek insanı bi nebze olsun rahatlatıyor, mutlu ediyor..

öncelikle o 20-25 kişilik grupla uğrasırdım onlarla bırebır konusmayı denerdim oğlum derdin ne senin diye?

allah kolaylık versin.

"suratıma baka baka anneme küfreden öğrencinin gittim başını okşadım."

teşekkürler..

bu gidişle öyle olacak galiba.. ama yine de bu yaptığım doğru mu diye sormadan edemiyorum kendime..

hocam aile ziyareti ve öğrencilerle mesai dışı görüşmeler deneyebilirsiniz. gönül ister hepsine faydalı olasın, ama olmuyorsa ne kendini helak et ne de tamamen boş bırak. olduğu kadar. ama başka yolu yok. insan hayatından bezer aksi halde. öğrenci duyarsız veli duyarsız.

sağlığınıza, kendinize zarar vermeyecek boyutta imkanlar ölçüsünde fedakarlıkta bulunulabilirsiniz ama aşırısı için ilerde pişman olabilirsiniz.