İdare bunu temin ederken evvela mevzuatı kusursuz hale getirmelidir. Hele hele 28 şubat döneminden itibaren bazı kesimlere zulüm edildiği iddialarıyla gerekçelendirilen haksızlıkları çözmenin yolu atanacak kişilerin insiyatifiyle gidermeye çalışmak garabettir. Dolayısyla ben istediğimle çalışayım ki iktidar mantığımı yönetimime yansıtayım anlayışı son derece tartışmaya açıktır.

Bir diğer husus ta "<u> Zamanında bu ülkede şöyle şöyle işler yapıldı. Şmdi bu dönemde de bizler aynı şeyi yapmalıyız... </u>" anlayışıdır. Bu ise bir kısır döngüyü tetikler. Ecevit zamanında 70 günde atanan öğretmenlere dair uygulamaların ezip ezip suyu içilirken hatta bu atamalara Demirel'in dediği "<u> kardeşim 70 günde kabak bile yetişmez, öğretmen nasıl yetişecek? </u>" eleştirisi yıllarca dillendirilirken bu uygulamaların açtığı yaralar da unutulmamalıdır."<u> Devir benim devrim, şimdi sıra bende </u>" anlayışlarında olanlar belki şahsi olarak bazı mevkileri kendilerine hak görebilirler. Ama unutulmamalı ki bu mevkileri hak görenler kendilerinden daha layık kişileri de umursamamış olmaktadırlar.

Hal böyleyken çoğunluğu objektifliğini kaybetmiş olduğu muhakkak olan bir takım eşhasın mülakta müessesesine getirdikleri gerekçe çoğu zaman "<u> iktidarın kendi politikalını tesis ederken bu politikalara en uygun kişileri seçmesi gerektiğine" </u> dair bir gerekçe ürettiklerini görmekteyiz.

Adamcılığı, hemşericiliği meşrulaştıran eğitim politikalarının ugulandığını, personeli olduğum bakanlıkta, görmek istemiyorum.

Bu kanaati gerekçelendirirken "<u> kardeşim yönetim riski adamlardaysa bırakın çalışacağı adamı herkes seçsin" </u> denilmektedir. Bu düşüncenin ne kadar hastalıklı bir düşünce olduğunu izah etmeye çalışalım.

Yönetim erkini kullanan kişi ya da kurumlar bir kere kendi iktidar anlayışlarını yansıtırken her şeyden önce yapmaları gereken şey kamu görevi yerine getirileceği için ve hukuk devleti kuralları gereği iktidar anlayışlarının mantığını <u> icrai mevzuata </u>yansıtmaları gerekir. Yani kendi anlayışlarının tersine uygulamalara yol açan mevzuatları kamunun lehine değiştirmek zorundadır. Böylelikle devlet adına bu gücü kullananların mevzuatın arkasına sığınarak insanlara zulüm etmesini engellemiş olurlar. Okul müdürlüğü gibi taşra teşkilatı yöneticiliği gibi atılacak her adımın mevzuatın, idare hukukunun ve kamu vicdanının denetiminde olan makamların hukuki alt yapısı sağlam olmalıdır. Eğer siz sağlam düzenlemeleri yapıp ta hala işgüzar müdürler olursa onlara da zaten kement atılıverir.

Devlet kurumlarının <u>kamu adına </u> işlem tesis eden yönetim aygıtları olduğu gerçeğinden hareket etmesi mecburiyetini akl-ı selim sahibi kimsenin sanırım tartışmayacağını takdir edersiniz.

Destek,

Özel sektör değil ki yakınımı koyarım, risk benim para benim diyebilesiniz. Devlet yönetici, memur atamada Anayasa gereği 1739 Milli Eğitim Temel Kanunu ve 657 Devlet Memurları kanunu gereği vatandaşlara fırsat eşitliği tanımalı. Aksi durum hukuksuzluktur, kul hakkına girmektir.

eğitim camiasında kimse istediği öğrenciyle çalışamamaktadır. Çalışmamalıdır. Hiç bir müdür istediği öğretmenle çalışamamaktadır. Çalışmamalıdır. Çünkü öğrencinin de öğretmenin de çalışma alanı kurallarla mevzuatla bellidir. Müdürün de çalışma şartları bellidir. Yapacağı çalışmalar bellidir. Kural dışı davrananlar kurala uymaya davet edilir. Israrda yaptırımlar tesis edilir. O telaşlanacak bir şey yok...

Bunu şöyle bir örnekle izah edelim. Başörtüsü ile ilgili devlet memurlarının yaşadığı sıkıntıyı siz mevzuatla çözmeyip bu duruma göz yumacak yöneticilerle çözmeye çalışırsanız siz dönemsel bir çözüm üretmiş olursunuz. Oysa hukuk devletinde sorunların çözümü hukuksal güvenceyle olur. Eğer bunu yapmazsanız keser döner sap döner ideolojik olarak başka düşünen bir iktidar geldiğinde bu sefer "<u> göz yummayacak" </u> yöneticileri getirir. Maalesef arkalarında mevzuat da bulunmuş olur. Ve o ülke kimsenin önünü görmediği istikrarsız bir ülke olur.

Peki bunun böyle olduğunu biz biliriz de bizi idare edenler bilmez mi?Elbette bilir. Reel politik sıkıntılar bazı hukuksal düzenlemeleri yapmanıza engel olabilir. Ama o reel politik durumu değiştirmenin yolu sizin eğitim camiasına sunacağınız mutlak adalet duygusunu hissettirmenizdir. Böylece kamu vicdanı rahatlar ve saygı görülebilir. Bu arada kestirmeden bir takım yerlere gelmeye çalışan sadece bu dönem değil her dönemdeki kişiler de çözümün kimsenin insiyatif kullanamayacağı şekilde sağlanmasını elbette istemezler. Meseleyi kişilerin varlığına dayalı, bazılarının bazı makamlarda yer almasına dayalı olarak çözülmesini dayatırlar. Hatta bunu <u> "kardeşim iktidar istediğiyle çalışamayacak mı?" </u>türü gerekçelerle mantığa büründürmeyi isterler.

Aslında istenen sorunların kesin ve hukuk güvenceli çözümü değildir. Birilerine alan açmaktır.

300-500 kişilik okula yönetici atarken gösterilen ihtimamın inandırıcı olması için bir üst kademedeki yöneticilerin de atanmasında gösterilmesi şarttır. Adamını bulduktan sonra <u> amma görevlendirme amma 76. madde amma bakanlık ataması </u>ile okul müdürlüğünün daha üstünde olan ve riski daha çok olan makamlara atamanın yapılabildiği bakanlığın eğitim camiasında hüsn-ü ma'kes bulması zaman alacağa benziyor.

Çünkü böyle yapılırsa statükoyu beslemiş olursunuz. Türkiye'de iktidarlar hep aynı gerekçeyle kamu kadrolarını yandaşları ya da ayrıcalıklı kişlerle doldurmuşlar ama sonrasında başka iktidarlar da aynı yolla kadrolaşma yoluna giderek yeni haksızlıklara gitmişlerdir. Böylece asıl sorunların sebebi olan mevzuatla ilgili haksızlıklar hiç bitmemiş tabir-i caizse bataklık kurutulamamıştır.