Terör yıllarca devletin enerjisini, kaynaklarını, moral değerlerini ve insan kaynaklarını yiyip bitirirken NATO'cu kurmay zekası çözüm olarak sürekli iç güvenlik harekatının emir komutasını karacı generallere vererek neredeyse boğazına kadar bu işin içine girdi. Girdikçe de battı. Çünkü teröristle mücadele edecek kafa onda yoktu. Onun ömrü, safahatını takdirlerle bezemekle geçmişti. Açıkçası teröristle çatışmak için biraz da hanım evladıydı. Bu iş ona göre değildi. O düzenli harbe göre eğitim almıştı! Savaş uzmanıydı!..

<a rel="nofollow" target="_blank" href="http://www.askeritecil.net/">www.askeritecil. net

Jandarmanın kontrolü meselesi, Türkiye coğrafyası üzerinde yapılması planlanan ameliyatlar bakımından önemliydi. Bu Jandarmanın karakollarını iyileştirmemek, teröristin korkulu rüyası özel harekat taburlarının sayısını öyle çok da artırmamak gerekirdi. Subayları az olsundu, akılları az olsundu. Tayinleri çok olsun, yurt dışı görevleri az olsundu. Şehir yüzü görmesin, köy kenarlarında çocuklarını büyütsünlerdi. Görevleri, amirleri çok olsun, ama bunca işi döküntü karakollarda cahil erlerle yapsınlardı. Mahkemelere, savcılara, kaymakamlara hesap versinler ama karacılardan sicil alsınlardı. Dahiliye vekaletine bağlı olsunlar ama terfi etmek için orgenerallere yaltaklık yapsınlardı. Neticede bunlar Jandarmaydı, sahibi yoktu, seveni yoktu, söveni çoktu...

güzel bi yazı olmuş...

Karadeniz ve Erzurum mıntıkası hariç tüm yurtta terörle mücadele sorumluluğunu eline alan kahraman Türk ordusu son olarak Tunceli bölgesinde de emir komutayı basiretsiz Jandarmalardan alarak güzide karacı generallere vermeyi tasvip buyurdu. Tunceli'deki iki tugayın iki tane Jandarma Özel Harekat taburu kadar vurucu olamayacağını herkes biliyor oysa. Herkes biliyor ama kimse değiştiremiyor. Kudretli generaller bile batan Titanik gemisinin kaptan köşkünde kalabilmek adına sineye çekiyorlar temel yanlışlıkları. Tunceli?deki Jandarma generali de bu durumda ancak "Bürütüs" denilmeyi hak ediyor, "Bürütüs Murat Paşa".

Memleket köylerindeki yalın ayak kız çocuklarının, otu yanan ya da hayvanı çalınanın Jandarmaya ihtiyacı vardır. Uçsuz bucaksız vadilerin, sakin dağ başlarının, berrak pınar başlarının, "gitmediğin ve görmediğin o köydekilerin" Jandarmaya ihtiyacı vardır.

Postmodern darbelerin, Balyoz planlarının "icra" maddelerinde bile tetikçi işlerde görev verilen Jandarmanınpürhayal kurmayları ve darbeci Genel Komutanları bahane edilerek, istihbarat yapma yetkileri kısıtlandı Jandarmanın ve kendi köyüne mahkum edildi. Bu, "senin stratejik bir akla ihtiyacın yok ve artık ulusal bir oyuncu değilsin, küme düştün, köye dönüş senin içinde geçerli, köyüne dön" anlamına geliyordu. Artık istihbaratı güçlü bir Jandarma zararlı olabilirdi. Alanın daha dinamik ve liberal başka güçlere açılması gerekiyordu.

Yetmedi, şehirlerin kıyısında kenarında kalan Jandarma unsurlarını iyice uzaklaştırabilmek adına valilere yetki verildi. Jandarma rüşvet bilmez, rant bilmez, siyaset bilmezdi. Jandarma sorumluluk sahalarında petrol istasyonlarının, işletmelerin ne işi vardı. Tezek olan yerlerde olmalıydı Jandarma. Medeniyetin bulaştığı hiçbir şeye nüfuz edememeliydiler. Değil mi ki Cumhuriyetin bütün kirli işlerinde onların parmağı vardı, cüzzamlıydılar, uzaklaştırılmalıydılar...

Son olarak da Fidan Cumhuriyetinde, TSK'nın azat görmez köleleri olan Jandarmaların Cezaevleri korumasından da muaf tutulmasına karar verildi. Jandarmaların cezaevi korumaya çok da meraklı olduklarını sanmıyoruz, ancak cezaevleri dış korumasında Jandarmaların uzaklaştırılmasının, memleketin ihtiyaçlarıyla, kamu hizmet kalitesinin yükseltilmesiyle alakasının olmadığını, işin asıl maksadının İmralı'dan Jandarmayı atmayı amaçladığını anlamak zor değil. Bebek katili, Kürt düşmanı, uçkur düşkünü, Kürt kızı tecavüzcüsü Apo'nun mutlu dakikalarında yanında olmayı Jandarmalar gerçekten de içlerine sindiremezlerdi. Bu planlama yerinde olmuş, Jandarmanın izzeti nefsi korunmuştur.

Uzun zamandır Jandarmanın bağlılığı, görevleri, sorumluluk sahası hakkında kamuoyunda tartışmalar yürütülüyor. Fakat Jandarma teşkilatı açısından koşullar iyileşmek şöyle dursun, gün geçtikçe kötüleşiyor. Ne İsa'ya, ne Musa'ya yaranamıyor Jandarmalar. Her geçen gün bir fonksiyonu budanıyor, bir alandan tasfiye ediliyorlar.

Adım adım Jandarma teşkilatını yok edilme noktasına getirmek isteyenler bilmeliler ki, al bayrak üzerinde Türkiye?nintüm kurumlarından çok bu teşkilatın kanı vardır ve her türlü ihanet senaryosunun tezgahlanabildiği bu ülkenin güçlü bir Jandarmaya ihtiyacı vardır.

Bazı Bürütüs Jandarma generallerine, NATO'culara ve APO'culara rağmen...

NATO ordularının! arada bir talan ettikleri mümbit bir coğrafyaydı Jandarma Genel Komutanlığı. Terörün başlaması ile öncelikle Jandarma Asayiş Kolordusu ve Şırnak Sınır Tümenine çöktü NATO orduları. Terörle mücadeledeki kritik görevler Jandarmalara bırakılamayacak kadar önemliydi çünkü. Jandarmalar taktik ve strateji bilmezlerdi, dümdüz adamlardı. Bürüksel lahanasını bilmezlerdi, "doğruluk ve muhabbetle hizmet ederlerdi". Terörle mücadele profesyonel Jandarmalar tarafından yapılsa teröre gereğinden fazla darbe vurulabilir, Ortadoğu'nun büyümesi gereken puşili bebeğineTürkiye'de alan bırakılmayabilirdi.

Ey Jandarma generalcikleri teşkilatın şehitlerinden utanmıyor musunuz?

konuyla ilgili bilgiyi bu siteden bulabilirsiniz

Çünkü Jandarma güvendir... Kimsesizlerin kimsesidir. Çünkü Jandarma "yurt, ulus ve Cumhuriyete aşk ve sadakatle bağlı bir kanun Cumhuriyetin ordusudur. NATO'cu liboşların değil..." ve öyle olmaya da devam edecektir.

On üç ili büyükşehir yapan siyasi irade köy korucularının görevlerinin devam edeceğini düşünmüş ama ne hikmetse bu kanun ile Jandarmanın Türkiye'nin yarısında kapanması gereken bir konuma indirgendiğini görememişti!.. Özerk iller oluşturulurken BDP'nin erdemli belediye başkanlarının emirlerini Jandarmalar pek dinlemez de memleketin asayişi bozulur diye düşünmüş olabilirler. İleride belki de Jandarmanın görevlerinin PKK/KCK yapısına devretmeyi daha münasip bulabilirler. Bu durumda Jandarma yerine şamar oğlanı bir Polis teşkilatı olursa daha iyi olur. Haksız da sayılmazlar. Bu asker milleti böyledir. Düm düz adamlardır. Tehdit algılarını değiştirmek zordur.

Jandarma bağlılık ve profesyonelleşmesi bir sorun yumağı olarak ortada dururken, eski bir Jandarma Genel Komutanı olan Sayın Genelkurmay Başkanının Jandarmanın sorunlarını en iyi bilenlerden biri olarak neden bir çözüm süreci başlatmadığını da kamuoyu merak ediyor doğrusu. Jandarmanın kalemini kırılmış olabilir mi? Değilse bile galiba son olarak GES Komutanlığını bünyesine dahil eden Sayın Fidan, terör belasından bu milleti kurtardıktan sonra, galiba Jandarmayı da MİT'e bağlayarak problemi çözecek gibi görünüyor.