sünbüllerimiz, karanfillerimiz, yaseminlerimiz

Anlarsın belki sende çektiğim acıları...

Kavuşmak ilmindeyiz bütün fasıllar

Kavim göçlerinden bu yana ağlayan

"Al şu sevgi kurşunumu

Gerçekten güzelsin, efsane degil:

Saçaklardan sarkan buza dönmez mi gözyaşlarım

bu kays mıdır ya sen leyla mısın

Dudaklarım kanıyor

Sen.. benim sonbaharım olurmusun..?

Adı yok sensizliğin

Söyle sensiz gecen bir hayat...

Aklım çıkıyor desem olur mu bilmem ki

Yolların kapanacağından mı

Ray, asfalt, şose, makadam

Ama bir uyuşukluk var

Kalbime sokulma "Peymane!" diye,

birbirimizin gözlerini arıyorduk

Ufuklarda gezin, semaya süzül...

Tükenir mi bendeki sevgin...

seni tanımasınlar

Kapisi kilitli, mihrabi bomboş

Gülistanda boyun büken güllerin halleri

hadi öldür içimde bunca yıl dışa vurulmamış hasretliklerimi

hadi denizin ve gökyüzünün ne kadar mavi olduğunu tekrar öğret bana...

deniz fenerleri sönmüştü

Artık tepeden vurmuyor güneş eskisi gibi

Beklentim olur mu hayattan?...

yazım bitmişken. ey yar sana bi teklifim var..

Denize renginden birak hediye,

Vur öldür beni, kendinde

Her doğan güneşle kavuşuyorum sana.

Bilir misin

İsmini anınca

nerede servilerimiz, çınarlarımız

İstenir mi, yaşanır mı?...

Toros, Anti-toros ve asi Fırat

Tüylerini döküyor güvercinlerim

Boş kalmış ellerime...

sebillerimizin

Bazen öyle üşütüyor ki

Sen... benim son baharım olurmusun..?

Tarifsiz

yaşadığım onca kederi bahane edip içmeyecek miyim yani...

arada meraklanıp izlemeyecek miyim uzaktan,

bir bebek annesini nasıl severse,,, ben seni öyle sevdim...

Gerçek var ya gerçek

ve nergislerimiz

Bir sızı azılarımda

Adı yok bu hasretin

Ben seni kendimden çok önce sevdim

Biter mi bu kış

Sığmıyor, ne yapsam, ne etsem

hadi döndür başımı

Ben baharımı vede yazımı çoktan aştım.. şimdi sonbahrımı yaşıyorum

Zindan soğukluğu sarmış, yüreğimi

sisler bulvarı'nda seni kaybettim

Bir başka bahara soyunuyor ağaçlar

Yanilip gönlüme misafir inme.

sokak lambaları öksürüyordu

ben senin gözlerinin içine doya doya bakabilecek miyim,

Sanki güneşin rengini çalmış rüzgar

kesik birer kol gibi yalnızdık

Bahar bakişlarin yine pek sarhoş.

His işte

aslunda bütün baharlar eylüldür

avlularımız terkedip giden

Yeniden her esen rüzgarla koşuyorum yanına

Ayaza tepki verir gibi kalkan güvercin tüylerimi

Tek bir kalp atışı, sızıdır yüreğimde

Dilim yanıyor

ben şimdi seni hiç özlemeyecek miyim,

Sana akan sevgi selimde...

Sensizlik bir boşluktur, kayboluyorum benliğimde

Yüzü kış kadar soğuk

kimsiniz söyler misiniz

Bir kekremsi tat var

kimse bilmesin

Kış kışlığını.. göstermeden, ecelim gelmeden..

Dayanır mı bu yürek sensizliğe,

Hani nerde o

Kalbime girme, o kaşane degil!..

Ömrümün sonbaharı oldu sensizlik

Güller dökülürler gögsüne bütün!..

Neden sustu kumrularımız birdenbire

Sensiz yaşamanın vesselam.

Kışım gelmeden, ey yar..! Sana bi teklifim var..

omuzlarımıza çoktan çökmüştü

Çocuk gibi

benzi soluk boynu bükük yetimlerdir şimdi

Yel olmuş sevgim, kayboluyorum gözlerimde

Bendende çok şey istemeden..

Boşluğunda boşluğu bu

Sarılıp sarmalandıkları umutlarını gazel ettiler

Güneşten bir parça koparamayan soğuk rüzgar gibi gönül

Kar altındadır.

Şimdi sen yarim oldun ya

aslında rüzgardır hayata devamlılık veren

nedenini kimse bilmiyor

sonra

Ve durmadan

Tütün, pamuk, buğday ovaları, çeltikler

Güllerin yanacağından

Yine yokluğunun ayazına kuruldu kalbim

utanır oldu utanmaktan züleyhalarımız

Hiçbir kelimenin gücü yetmez sanırım anlatmaya

ve bir de

Pır pır eden hali yok

Sensiz soğuk günlere hazırlanıyorlar

Ne gündüzler, ne geceler gönlüme

Sesini duyunca

Hiç düşündün mü

utancından kızarırken lalelerimiz

Sevgiyi yıllardır sen diye ördüm kalbime

Parmaklarım donuyor

Dışarı da yağmur,

Kaderin acımasız yaşları damlıyor

Hayaller sıcak oluyor gülüm

Sensiz tattıklarımda

Ağlamak yetmiyor, sahipsiz kalmış gönlüme

beni hiç uyanmayı istemediğim rüyalarda bıraktın...

Çekil bu gölgeli yolda gezinme,

yukarda bulutlar yürüyordu

Umutsuzluk yok pembe düşlerde

Cep kanyağı yakıcılığında ezgiler

Değdiği her gülü vuran kırağı

sisler bulvarı'na akşam çökmüştü

ben şimdi yalnızlığın alnından öpemeyecek miyim...

Özlem dolu kollarım bekliyor seni,

Diz çöken kizlari ürkütme sakin,

nice tanzimatlar geçti sonra

Bir gece yarısı bulursan yıldızımı

Yüreğim sızlıyor dayanamıyorum artık...

ve ben senin yokluğunda üşüyordum..."

şiirlerimiz bizim

ki içimizde açardı hep

Bülbüller koynunda açti çiçekler

Bilir misn

Ağlayan, kanayan ben değil

Tadı yok

Git bahar... Gönlümde ibadet için,

"bütün gözyaşlarım seni çağırıyordu, sen yoktun,

Güneşim olup ısıtır mısın beni...

özlemsiz, çekincesiz,

Yıkılır mı sanıyorsun,

İlk bahar, yaz derken..

asla tanımadıklarımız

Gül nefesinin donacağından mı bu korkum

Mevsimime inat yine yağıyor...

Utanırken geceler karanlığında şimdi

Gördüklerin kandil, peymane degil!

Kim yatıştıracak

aah tanımadıklarımız

Kim ısıtacak

Sanki kötü bir şeylerin habercisi gibi...

Yerle yeksan, ıslak saçlı, kem gözlü,

sen şimdi yarim oldun ya,

Sararmış olan yaprakarım, yere dökülmeden..

Batmaz mı ciğerime

Kim okşayacak başımı

aslında bütün baharlar eylüldür

Git bahar, git bahar! Uzaklarda gül,

suyu çeşmelerimizin

Alışır mı yalnızlığa, çekilir mi bu özlem

Ağlamaklı gözlerim hasretini kovalıyor...

Çaresiz duygularım, yörünge olmuş hislerime

Sari saçlarina pembe gül takin

İlk baharım olur musun...

güvercinlerimiz nerede/neden kesildi bilir misin

çiçeklerimiz

Gözyaşlarımı sakladım yıldızlara

Vatanım boylu boyunca

Oysa her şey yerli yerinde

Artık ne gözlerim, ne kalbim kaldı sen'de

Ömrünün her günü bir başka dügün,

Yağmurlarımda ıslanıyorum bu aksam,

Avare gibi.. mecnun gibi.. çok dolaştım.. şimdi bir yar arıyorum..

Mabettir orasi, meyhane degil...

anlatmayacam seni el güne

dağlarda ateşler yanmıyordu

Döktüm bütün yapraklarımı,

Adı bende gizli bir kadındı İstanbul

ve güllerimizin üstünden

Yoksa

Bazen öyle atıyor ki karanlığa

bülbülerimiz bir de

Atışları uzun ve soğuk

Sen olacaksın, bir gün bu sevgi denizinde..."

Yaktın, kavurdun yok ettin beni

Acılı tatlılı ömrüm bitti erken..

şimdi sen yarim oldun ya,

Adı yok

Yaprakların yüzüne sıvıyor kızıllığını

Bedenim tanımıyor artık beni, bu anlamsız nefesimle...

Bana seni hatırlatıyor...

Altinli başinda papatya niçin?

Çalan, çaldıran, yakalatan

Işiklar, kokular, sesler, çiçekler...

Camların buğusu

Benim sarp yolum, patikam