Dünyayı dünyada yitirdim anam.

İsa?yı çarmıhta, Musa?yı Tur?da,

Artık ne özlemlerimi duyacaksın bıçak yarası

Düşeceksin yollara

Uzaklaş ellerimden uçabildiğin kadar.

Belki senden sonra

Başucundaki bir radyoda

Yarın bu saatlerde

Son tınıyla tel kopsun

bilki bundan böyle

Belki ilk defa içini kemirecek yokluğum

Saçlarında ilkbahar...

Kopsun nerden inceyse artık bu bağ, bu düğüm,

Bir kolun kesik

erken düştü masken yüzünden

Bütün duvarlar üstüne yıkılacak

Ve birgün

Korkulu düşlerimi yorumdan kaçıyorum;

Uykusuz bir şair yüreğini çınlatacak

Ve takvimler sensizliği gösteriyor bana

Adem?i Havva?da yitirdim anam.

Hadi git, benden sana dilediğince izin,

Boyundan büyük denizlere

Bir daha

Soruların cevapsız kalacak

Uykuyu rüyada yitirdim anam.

Sen bu şiiri okurken

Sanma ki hüsranını görmeye ömrün yetmez Yari Ferhat olanın ellerle ülfeti ne?

offff dilruba offfff :)

Bu hiç, o herşeyden verince müjde,

ve öylesine gururlu bitişin

Bizi öyle harab öyle alt üst ediyorsun etme

Ayın da evini yıkmayı kastediyorsun etme

Güneşin nurunu bir başka nurda,

Ellerin yine eskisi kadar güzel

Benim olmuş dünyalar...

Ölçtüm ve düşündüm inceden ince;

Başka bir yar başka bir dosta meylediyorsun etme

Oysa ki hep yedekte, hep elde var saymıştın.

Hercai arılara meyhanedir çiçekler,

görüyorsun işte gittin ve de bittin

Huzurumu bozuyorsun sen mavediyorsun etme

Ey makamı var ve yokun üzerinde olan kişi

İki kol.

Harama bulaşan gözüm güzelliğinin hırsızı

bu kadar ucuza gitmeyecektin

Cemal Süreya

Ben çoktan bu şehirden gitmiş olacağım

Ey ay felek harab olmuş alt üst olmuş senin için

Yani baştan başa eksik

Önce kökü dalda, dalı çiçekte;

Nedense bütün çıkmaz sokaklar adresim oldu

Adam olur bu?asi yürek?

Ve nedense bütün kırmızı ışıkları üzerime yaktın

gel gör ki gel gör ki

Sonra

Nasılsa fark etmez senin için

Sen yüz çevirecek olsan ay kapkara olur gamdan

Belki çok şanslı

Kim bilir şerefinden kaç kadeh içecekler!

Çünkü herkes beni Kays, seni Leyla bilirler.

Gözlerimizi öyle yaş dolu ediyorsun etme

Var olan herşeyi bir çekirdekte,

Bir Gün Baksam Ki Gelmişsin

Çiçek açmış dokunduğun bütün kapılar...

Bir gün baksam ki gelmişsin...

Sen kimbilir kaçıncı uykunda

Ve öylesine ıssızım

Silindi hayaller kalmadı gözde.

Gülüşünde taze serin bir rüzgar

Ne oluyor?

Ben belki dün ölmüştüm, belki de geçen hafta.

Henüz layık değilken tomurcuk kadar aşka,

Onu da Mevla?da yitirdim anam

Tanımadığın bir korku içini saracak

Abdurrahim Karakoç

Öyle bir uzaklaş ki karda kalmasın izin.

Ne vedaya gerek var, ne de mektuba hacet,

Kurtarırsa kurtarır ancak

gelişin gibi onurlu olmalıydı gidişin

Ayrılığımız çoktan başlamış olacak

Kapattım kapımı "of" ile ah?a,

?Bütün şehirler uyur

Güllere de aşk olsun gene sen kokacaksan!

Öteyi ötede, burayı burda,

Ey hırsızlığa da değen hırsızlık ediyorsun etme

Ne olacak?

Aşkım çiçek açtı yandığım közde,

Şirin ol katlanayım dağ gibi külfetine.

Ayak sesleri duyulsun ölümün

Ama bu?şair yürek?

Merdivenlerin oraya koşuyorum,

Dökülmüş yüreğime gökyüzünden yıldızlar.

Ben beni aynada yitirdim anam.

Pusulam hasreti

Ülkü TAMER

Işıksız

Yani baştan başa yarım

Onları orada yitirdim anam.

Gözlerinde bir bitmez, bir tükenmez güzellik

Artık

Ne de telefonların çalacak gece yarısı

Nasılsa dudaklarının kıyısına varamadım

Ağrımı, sızımı sorma bir daha,

Belki ilk defa

Yine pusuda

Kaprislerinin hedef tahtası...

Git ki gamlı yüzümün hüznüyle dolmasınlar

aşkın baygınlığıyla ne meşk ediyorsun etme

Nasılsa kavuşamadım sana

İşte çıkıp gidiyorum hayatından

Tozlu pabuçlarını gözlerime sürmüşüm

yasaklanmış kitaplarım gibisin artık bana

Ben uyurken benim alnımdan beni sen öptün;

Her gece daha berbat, daha vahim gördüğüm.

Hasretin içimde sonsuzluk kadar.

Biten takvimlere sattım gençliği,

Bizim dudağımız kurur sen kuruyacak olsan

Aşka öyleyse ne diye hayret ediyorsun etme

Git de şen şakrak geçen günlerime gün ekle,

Yok başka hiçbir umarın

Manalar zihnimde şekillenince,

korkardım dudaklarından dökülecek sözlerden

Sıyrıldı kılıftan "son" ile "önce"

Günahıma girmeden, katilim olmadan git! CEMAL SÜREYA

Sırf sana üzülüyor, sırf sana acıyorum.

Ve sen bu şiiri okurken

Aklımı, sevdada yitirdim anam.

Her yanın her yönün çıkmaz

Madem aşk tablosunun takdirinden acizsin,

Yolcu yolunda gerek

Artık adressiz

Verdiğin acılar kadar paslıyım

Çalınmış başkalarına nazar ediyorsun etme

Madem ki benli hayat sana kafes kadar dar,

Şaşırmış kalmışım birdenbire çaresiz.

Sitemlerin sahipsiz

Birbirine uzanmış ve zaman zaman

Bir şeyin provası yapılıyor sanki.

Masal mavisi bir rüyada

Sen mavi bir tilkiydin, binmiştin mavi ata,

Unutulmuş bir gecenin tam ortasında

BEN SANA TEŞEKKÜR EDERİM

Ne oldu?

Asılmaz kürek

sen içimde büyüttüğüm bir dev değil bir hiçtin

Fallara da aşk olsun gene sen çıkacaksan!

Saatim yalnızlığı

Ne yaptımsa

Git de Allah aşkına bir selama muhtaç et!

Balta girmemiş karanlıklarında kıpırtısız

Beni kahkahaların sustuğu yerde bekle.

Ve bu zavallı yüreğim olmayacak artık

Bir gözün kör

bana bunu yapmayacaktın

Hiç bile herşey sayılır o bulunduğun yerde

Mevlana Celaleddin Rumi

Ancak parmak uçlarıyla değebilen

Sanma ki fasl-ı bahar geldiği gibi gitmez,

Ben sana teşekkür ederim, beni sen öptün,

Dünlerin kadar eskiyim

Bir türlü sana yaranamadım

Ve ilk defa kendinle hesaplaşacaksın

Ve dersini alır da bu sevdadan

Çiçeği meyvede, meyveyi renkte;

"Sılaya dön" diye mektubun geldi;

O zehiri o şekerle sen bir ediyorsun etme

ASLA UNUTMAZ...?

zehroldu bana bu içi boş bildiğim dünya

Bütün sevenler unutur seni

Nereye baksan yok

?Unutuldum? diyerek için sızlayacak

Sen bana çok güzeldin, senin ayakların da.

İZMİR uyumaz

Sen yadeller dünyasında ne arıyorsun yabancı

Ve kimbilir

Ve elbette o korsan yüreğin

Bırakıp gideceğim bu şehirden

Git iş işten geçmeden, çok geç olmadan vakit,

Sana gül bahçesini kim açar benden başka!

Çalma bizi bizden bizi gitme o ellere doğru

sigara dumanlarında harcamayacaktın bu aşkı

Bir ayağın kırık

Neylersin

O en gergin tele şöyle bir dokun

Serinlik vurdu korulara, canlandı serçelerim;

demek ki demek ki

Çok erken gelmişim seni bulamıyorum,

Sılayı sılada yitirdim anam.

Ne yüzünde bir gölge, ne dilinde sitem var.

Hadi git, ne bir adres, ne bir hatıra bırak,

Özü bulmak için indim derine;

İsyan et ey arkadaşım söz söyleyecek an değil

Beni bir akıl hastanesine

Ey cennetin cehennemin elinde olduğu kişi

Sana yazdığım?bu son şiir? olacak

Aziz Nesin

Ben yollarda olacağım

ve ömrümce sarılmam yasak sana

Hangi hasta gönüllüyü kasdediyorsun etme

Salınca gönlümü mahşer yerine,

Yada şiir tutunmak

En granit kayanın en ortasında

İlk defa sesimi duymayacaksın

Bizi sevindiriyorsun huzurumuz kaçar öyle

ak üstüne kömür düşmüş gözlerden

Kuşlar toplanmış göçüyorlar

Sanırlar ki sen beni biricik yar saymıştın;

Günahıma girmeden, katilim olmadan git!

Sen varlık sahasını öyle terk ediyorsun etme

Duydum ki bizi bırakmaya azmediyorsun etme

Beklemek gövde kazanması zamanın;

Geç değdi ellerim dost ellerine.

Seni sana

Açtım penceremi sonsuz sabaha...

Bir kulağın sağır

ve aşk cellatlarına meze yapmayacaktın beni

Ya ölmektir kurtuluşun

yaklaşmam yasak dokunmam yasak

Git ki siyah gözlerin arkada kalmasınlar,

"İki kalp arasında en kısa yol:

işte ellerimde suç ortağı bir sinema bileti

Belki de son tesellin

bir pastane köşesi bir tiyatro gişesi

Sana adanmış bu satırları

Belki de en yaşlıyım...

Ve bir daha fısıldayacak kulaklarına

Bir güvercin gibi yorgun uzaklardan yar.

kötü oynadın bu oyunu

Şekerliğinin içinde zehir zarar vermez bize

Git de çağdaş ressamlar modern resimler çizsin.

Bize cenneti öyle cehennem ediyorsun etme

bana yok çare ne şarkılardan ne sazlardan

Zannetme ki pişmanlık, mutluluk kadar ırak!

öyle sırtımdan vurmayacaktın beni

Yine şiire tutunmak.

Kahrımın nedenini söylesem irkilirler;

Belki bundan sonra

Aşıklarla başa çıkacak gücün yoksa eğer

Keşke yalnız bunun için sevseydim seni.