Öyle yani daha ne beklenebilir ki denilecek söz kalmadı, sabırda kalmadı. Bize kalan sıkıntı ve stresi sadece onu biz çekiyoruz ve böylede devam edecek gibi. Artık hakkımızla, emeğimizle yerleşmek bir şeyler yapmak yalan oldu.

Ya eş ya da işmiş. Siz eşinizi yada evlatlarınızı işiniz için bırakabilir misiniz ki bunu bizden istiyorsunuz. O zaman nerde kaldı aile birliği politikanız ya da okul bitsin evlenin biz kredi borçlarınızı sileceğiz söyleminiz. Bu nasıl bir aymazlıktır. Evli olanların ya çalışmaya hakkı yok ya da aile saadeti yaşamaya. İkisinden birini seçin diyorsunuz yani bize kendi yetiştirdiğiniz okuttuğunuz evlatlarınıza. zihnim o kadar dolu ki yaşadığım sıkıntıyı içimde ki bunalımı anlatamam. O kadar emek ve hayal ile kazanılan üniversite, edinilen o kadar bilgi ve idealler. Pes etmiyorum etmeyeceğim fakat sonunu göremediğim dipsiz kuyu gibi. Evliyim ve atanamıyorum. işsizim çocuk hayali kuramıyorum, çok emek verdim ve vermeye devam ediyorum, fakat elimde koca bir hiç. Siz biliyor musunuz özeller bile almıyor üniversite mezunlarını küçük şehirde yaşadığımdan mıdır bilmem ama birçoğunun başına gelmiştir. vel hasıl kelam söylenecek ve anlatılacak çok şey var fakat kimse yine sesimizi duymayacak.

Ben de atandım ama çok mağdur um senin gibi 23 aylık ikiz bebek lrim var ve ücretsiz iznim Şubat ta bitiyor. . Eşim asker olduğu halde tayinin olmadı. Gelemedim yanına. İki tane küçük çocuk la istanbul gibi bi şehirde yalnız ne yapacağım bilmiyorum. Bebeklerine bakacak kimse yok. Bakıcı tutmaya para da yetmiyor. Kira 1200 fatura lar 400 bakıcı tutSam en az 1800 o da. Aldığım maaş 2 500. Eşim istifa et diyor. O kadar yıl emek verdim nasıl istifa edeyiM. İki arada bi derede kaldım. Allah m tek yardimcim. ALLAH YÜZÜNÜ GULDURMESIN BİZİ BÖYLE SIKINTIDA KOYAN LARnİ.