İbrik gibidir kimine göre yaşanılan acıların biriktiği yer. Damla damla dolar, soğuk ve şeksiz. Yavaşça agırlaşır, gitgide. Artık taşınılamayacak hale gelmiştir, ibrik içindeki memba-ı hayat. Doluşmuş damlalar, boşalmak ister bir an önce. Böyle gıdım gıdım da değil.

Akşam çeşme başına gel, işkembe-i kübradan nağmeler düzeceğim.

Neler var içimde anlatamadığım

El acımasız, zaman beklememekte. Dil güçsüz, yar seni istememekte. Gönül suskun, dimağ her geçen gecede usulca ökmekte...

içim çok dolu bi dökersem kaldıramassın ağlarsın içim şişti :(

İçimde kalsın; kan, katran da olsa. Sussun dilim, şakıyacak ruhum şakısın Rşakısın ve samimiyetle.

Ağır ağır başı eğilir ibrik, içindekini kusmak için tereddüt etmez artık. Memba o dar-ı künundan çıkar hasretle ve bir o kadar iştiyakle. Ortalığı memba-ı irin kaplamaya başlamıştır. Dökülen her ne ise artık geri dönmeyecektir haneye. Nas oğlu, ellerini ovuşturarak nasın daha da kusmasını ister içerisindekileri. Çünkü her kusulan damla, daha sonra nası vurmak için bir mermi olacaktır. Cephanesi tavan yapmıştır artık, nas bu hatasıyla ibriğini bir daha sefere daha kısa zamanda dolduracaktır.

Zordur artık taşımak. Nas ve nas oğlu yakın bir hane arar, dökeceği memba için. Çünkü korkulacak zehirler vardır bu membada, her yere de dökülmemelidir öyle feylesofça. Önce güven ister nas, diğer nas oğlundan. Nas olmak da zordur, ne de olsa nankörlük var fıtratında.

Kusmuk gibiydi içinden çıkanlar ve nas bu yüzden kendi üstünü pisletmekte...

Şuuu konu sahibi gerçekmi ki yaw ;))))))