ben sözleşmeli öğretmenım.. okulda tek bayan olma, aileye uzaklık vb. bır takım zorluklar dışında görev yerımı sevıyorum.. hanı çoğu kişi memnun değil.. ben memnun olan kesımdenım.. ilk zamanlar sosyal hayatım olmadığı ıçın bunaldım genç yaşımda buraya tıkıldım diye.. sonra çocuklarla frekans tuttu.. ailelerle yolda slm felan.. bırde evlenır düzenımı kurarsam daha ne isterım.. var mı boyle düşünen arkadaşlar?yoksa ben mı şanslıyım ya da sanmıyorum ama polyanna?halınden az çok memnun olanlar var mı ki?

Çok şükür

öğretmenliğin 5. yılındayım.. ilk görev yaptığım yer bomboş bır anasınıfıydı.. sadece kuru tahtalar ve ben.. şimdi burada 2. yılım ama herşeye rağmen şükrediyorum.. herkese kolaylıklar diliyorum..

evet halinden memnun olmak garipsenir oldu. pozitif düşünmenin doğru olduğunu düşünüyorum. isteyen istediği kadar polyanna desin. huzurunuz yerinde memnunsanız büyük nimet. şükredin allah daha iyi etsin bu günlerinizi aratmasın. olmayanlara da versin.

ilk başta öyle oluyor. ama sonra meb'in türlü türlü oyunlarının altında ezildiğinde (bknz. 31 temmuz mağdurları), şirin bebeler sınavlarda sıfır çektiğinde, elektriklerin voltajı düşük geldiğinde ;)), sen kendini tüketirken gelen giden 'oh yatıyorsun öğretmenlik çok süper. senden rahatı yok' dediğinde... bu nokta noktalar uzadığında umarım yine böyle umutlu kalırsın... yok yani her insan evladı kanatlı meleğe dönüşemiyor da... :)))