- Üç sebepten dolayı olmaz. Birincisi: Bu para zaten benim değil. İyilik ettiğim için Allah, beni insanlara sevimli gösteriyor. İnsanlar da bundan etkileniyor, daha çok simit alıyorlar. Bu sayede gün boyu çalışanlardan bile fazla simit satıyorum. Hele mahallede Hasan Amca var, her gün iki simit alıp güvercinlere veriyor. İkincisi: "Ağaç yaş iken eğilir." deniliyor. Şimdiden iyilik yapmayı öğrenmezsem büyüdüğümde hiç yapamam. Üçüncüsü ise daha önemli: Büyüdüğüm zaman çok zengin bir iş adamı olmak istiyorum. Zamanında yatırım yapmayanlar büyük işadamı olamazlar.

- Güzel, dedi Nurhan Öğretmen. Bak şimdi Özgür, Ahmet'in ailesinin durumu pek iyi değil; bu doğru. Ama sizinki de bundan pek farklı değil. İstersen acele etme; çok zengin olduğun zaman insanlara yardım edersin. Olmaz mı?

dizleri kanayan koca bir çocuk var..

Çocuk gibiyim şimdi,

- Neden olmaz?

... Bakmıyorum kimsenin gözlerine iri iri..

Nurhan Öğretmen'in gözleri dolmuştu. Başını "Evet" anlamında sallarken masanın üzerindeki bozuk paraları bir bir topladı.

Nurhan Öğretmen:

- Simit satıyorum.

- Bu sonuncusunu pek iyi anlayamadım, dedi. Biraz açıklar mısın?

- Nerede çalışıyorsun?

- Olmaz, dedi Özgür. Şimdi yapmalıyım.

Bir de giderken sende bıraktığım,

afedersin abi. karşılık vermek olmaz tabi. saygılar..

sabırsızlanıyordu. Defter ve kitaplarını çantalarına koydular. Zil çalar çalmaz, dışarı çıkmak için hazırdılar. Yalnız, Özgür hazırlanmamıştı. Gecikmek için de elinden geleni yapıyordu.

- Durumları pek iyi değil galiba. Annesi, beslenme çantasına pekiyi şeyler koymuyor.

- Dur bakalım Özgür, dedi. Bildiğim kadarıyla sizin de maddi durumunuz pekiyi değil. Yanlış mı biliyorum?

Özgür, son arkadaşının da çıktığını görünce cevap verdi:

- Niçin?

olur tosba saymam, daha hızlı bir şey sayarım. tazı falan.

Kadına yönelik şiddeti destekliyorum! ama içten gelen minicik bir tekmeyse :) yazıkkk.. bebek atıyordur içeriden.. :)

sütümü gerçekten içtim, gözlerim kapanıyor artık yavaş yavaş. ama hikayeyi okurken gözlerim doldu, boğazım düğümlendi, oluyor bazen böyle..

- Ona yardım etmek istiyorum. Ama benim yardım ettiğimi bilirse üzülür. Günde bir simit parası biriktirip her hafta size versem, siz de ona verseniz?

- Hayrola Özgür, dedi. Eve gitmeyecek misin?

Nurhan Öğretmen yine durup düşündü. İyiliğin bu kadarına ne demeliydi şimdi. Bunun gerçekleşmesi zordu. Onu, bundan vazgeçirmek için bir çare bulmalıydı. Bunu yaparken, sevimli öğrencisini de kırmamalıydı. Onunla biraz daha konuşursa, belki bir yolunu bulurdu. Nurhan Öğretmen, Özgür'e döndü:

Nurhan Öğretmen, karşısında büyük biri varmış gibi dinliyordu:

çok güzel hikaye..

Kimseyle konuşamıyorum sevgili..

şimdi sütünü içer uslu uslu uyursunda.. uyumak içinde sakın tosba sayma.. sabaha kadar 6-7 tane anca sayıyorsun. malum yavaş mahluk..

Konuşmuyorum ağzım doluyken..

zamane gençlik işte karşılık veriyorlar.. kalbin bu kadar merhametli olmasın.. arada bir dilenci felan tekmele.. unutma kötüler uzun yaşarmış..

Çünkü ağzımda hep sana söylemek istediğim bir şey,

Cebinden bir avuç bozuk para çıkarıp öğretmenin masasının üzerine koydu. Nurhan Öğretmen, paraya dokunmadı. Sandalyesine oturup düşündü. Özgür hakkındaki bilgilerini yokladı. Bildiği kadarıyla ailesinin durumu pek iyi değildi. Bu çalışkan ve sevimli öğrencisi, ne kadar da iyi niyetli ve düşünceliydi. Zengin bir ailenin çocuğu değildi. Buna rağmen yardım etmek istiyordu. Üstelik yardım ettiğinin bilinmesini istemiyordu.

- Doğru biliyorsunuz öğretmenim. Babam gündelikçi. Çoğu zaman iş bulamıyor. Ama ben de çalışıyor, para kazanıyorum.

Düşünce kalkıp siliyorum dizlerimi, geçiyor.

Nihayet zil çaldı. Öğrenciler bir anda kapıya yöneldi. Özgür, yerinden kalkmadı. Ağır ağır eşyasını topladı. Bir yandan göz ucuyla öğretmenine bakıyor, bir... yandan da arkadaşlarının gitmesini bekliyordu. Öğretmeni, onun bu halini fark etti:

- İnsanlara daha çok yardım etmek için...

ben aldım dersimi..

- Evet, ne olmuş Ahmet'e?

- Sizinle konuşmak istiyordum öğretmenim.

Günün son dersinin sonuna gelinmişti. Öğrenciler çıkmak için

Aklımda anne nasihatları..

Aslında ben en çok ikimizden bir parçanın bu dünyaya gelemeyecek olmasına üzülüyorum... yazık! onun ne suçu vardı ki annesi :P

- Ahmet arkadaşımız var ya...

- Ee?

İyi arkadaşlar ediniyorum kendime.

- Açıklayayım öğretmenim, dedi Özgür. Şimdi, çok zengin olmadığım için, ancak günde bir simit parası kadar yardım edebiliyorum. Bundan fazlasını veremem. Allah, Cennet'i gücü kadar iyilik edene veriyor. Şimdi gücüm bu olduğuna göre Cennet'in fiyatı birkaç simit parası kadardır. Eğer zengin olmadan ölürsem birkaç simit parasıyla Cennet'e girebilirim. Bundan daha karlı bir yatırım olur mu?

- Peki, dedi öğretmeni. Ne söyleyeceksin bakalım?

yok böyle bişi ama :P

- Büyüyünce ne olmak istiyorsun, diye sordu.

- Çok zengin bir işadamı...

Ağlamak yok..