İhanetinden onlar da payını almasaydı eğer.

Sende unuttum ümitleri

Tanımsız kokuları yastıklara yapışıp kalmasaydı eğer.

Namussuz çay bile ince belli bardaktan verilmeseydi eğer.

Hani arkandan bile bakmaya cesaret edemediğim her yerin zifiri karanlığa büründüğü günü anımsıyor musun? İstesem de bakamazdım arkandan, çünkü şehrimin kapılarını kilitleyip gitmiştin. Defalarca vurdum kapının ardından; ?Beni bırakma gitme? dedim, ağladım ama senden gelen tek ses ayak seslerindi. Duyuyordum 1. adım 2. adım 3. adım ve yoksun. Kendimle bir oyuna başladım olmayan seninle. Tekrar başka bir sen aldım yanıma. Senin hayalini aldım, onunla yaşıyorum artık. Bu şehir de, yüreğimde bir hayalle yaşıyorum, sen varmışsın gibi yapıyorum hep. Zaten ben olmazsam benim şehrim olmazsa sende olmazsın ki Sevgili seni ben yaşatıyorum.

Muhabbet sokağı numara doksan

Kalp döndü yangın yerine

Bi canım var feda etsem sevdamı bilemezsin

Beni unutma!

SENİ UNUTMAMAK İÇİN

Fırtınalı aşkım!

Ela gözlüm!

Unutamadım hala...

Seni nice sevdiğimi.

Hayat Yaşayabildiğin Sürece Yaşanmıştır.

Ayrılık bir gün kapıyı çalarsa, unutma

Beni unutma

Her şey seni bekliyor her şey gelmeni

Sevgi dolu, aşk olup kalbine girmek istiyorum

Elimde uçuk mavi bir kalem cebimde iki paket sigara

Yanlış mı aklımda kalmış acaba?

Issızlığa teslim olmazdı sahiller,

Sen de karanlığın sustuğu yerde

Giysilerim gardropda ve şurda burda

Sende unuttum ben herşeyi

Yalnız kalmaktan korkmuyorum da,

Mazilerinde görkemli bir yaşanmışlığa tanıklık etmiş olmasalardı eğer!!

Herşeyim tamam da bir sendin noksan

Haberin olsa da sobayı yaksan

Biz iki deli aşık

Sonbaharda sararan, ilkbaharda yeşeren,

Gür ve çoşkun bir günışığı dadanmış pencereye

Benim yaşadığım şehir başka sevgili, benim şehrim de başka insanlar var. Benim şehrimin ağaçları başkadır. Çiçekleri bile başka açar benim şehrimin. Benim şehrimin yolları hep bir yerde kavuşur sevgili. Örneğin hangi yolu seçersem seçeyim sana çıkar bütün yollar. Her köşe başında sen bekliyor olursun beni. Bense ne zaman seni görsem koşarak boynuna sarılırım. Sonra sen kulağıma?Seni seviyorum? diye fısıldarsın. Ben gülümserim sana ve sonsuz bir mutlulukla?Ben de ben de seni seviyorum? derim.

Yalnızım yine yalnız nerdesin iki gözüm

Anılarda kalırdı belki de zamanla ince bel,

Meydan savaşlarında korkular, aşkı ağır yaralamasaydı eğer.

Küçücük bir yağmur damlası olmak istiyorum

Su gibi akıp geçerdi hiç geçmeyecekmiş gibi duran zaman,

Benim yaşadığım şehirde başka bir sen varsın. Sen bile bendeki seni görsen tanımazsın kendini çünkü o daha dün yeminler etti bana. ?Seni asla bırakmam sakın korkma, senden başkası haram bana? dedi. Dizlerime yattı, sonra gözlerini kapadı, ellerimi tuttu. Uyumuş kalmışız ama hiç üşümedik sevgili. O kadar büyüktü ki sevgimiz; hiç üşümedik. Ben senin aşkınla hiç üşümedim ki; hala sıcacık kalbim. Kimsenin dokunmasına izin vermiyorum. İnan kimseyi almıyorum şehrime. Çünkü kapıları kilitli. Hatırladın mı en son sen misafir olmuştun benim şehrime, yüreğime. O kadar sevdim ki senin misafirliğini; şehrimin anahtarlarını sana verdim. ?Al sen de dursun ne zaman istersen gel artık senin bu şehir? dedim. Sonra sen hiç gitmedin yüreğimden ta ki o güne kadar.

Senin de başında o çılğın rüzgar

Arzular dem vururdu sabahlara...

Can Yücel

bu bir sevgi degil askin ötesi duygular

İnanmak mümkün olmazdı her aşkın bağrında bir ayrılık gizlendiğine belki de,

Alıntı

Dayanılması o kadar da zor değildir, büyük ayrılıklar bile,

Saksındaki pembe karanfilde çiğ

ayteni... tşk.

O gün o ilk gece

Bir de ufak rakı varsa masanda

Cemal Süreya

Perdeler gömlek değiştiren yılanlar gibi

Tanrı istedi bu masum tesadüfü

YA EVDE YOKSAN

Sarhoşsan kapını çaldığım anda

SEVGİLİM BEN ŞİMDİ

Deli deli esiverirse bir gün

Ayrılık ölümden beter

Beni unutma ne olur unutma

Senin elinin değmesini

O kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,

Kahvaltıdan da önce sigaraya sarılmak şart olmazdı belki de,

beni unutma sensiz birakma gel söz verelim yillara yillara

Kartvizitinde 'onca ayrılığın birinci dereceden failidir' denmeseydi eğer.

Utanılacak bir şey değildir ağlamak,

sensin bana can veren tanrimdan sonra gelirsin

Rengi bile solardı düşlerdeki saçların zamanla,

Bir evcilik oynuyorum kendimle. Ne zaman biter bu oyun, ben ne zaman büyürüm bilemiyorum. Belli bir yaşı var mı, bir yıl iki yıl sonra geçer mi, bilemiyorum. Ama ben bu oyun bitsin istemiyorum sevgili. Çünkü oyunun bittiği o gün ben büyürsem eğer seni kim sevecek? Hiç düşündün mü; kim şehrimin yollarında seninle kavuşacak sevgili? Kim uyutacak seni dizlerinde? Sen üzülmez misin, ağlamaz mısın arkamdan? Ben sana kıyamam ki, üzemem ki seni. O kadar seviyorum ki seni, hayaline bile kıyamıyorum sevgili.

Sevda yüklü bakışlarım olsun.

Sen gittikten sonra yalnız kalacağım.

Yağmur yaş demeden yollara düştüm

Çünkü ben her gece o saatlerde

Yüz kızartıcı bir suç değildir hırsızlık,

Hiçbir zaman duyulmasaydı eğer.

İsmini işledim kalbime hece hece...

Masada tabaklar neşesiz

Yoksul düşmezdi yıllanmış şarap tadındaki şiirler böylesine,

Öylesine delice bakmasalardı eğer.

İlk önce sıcacık banyoya soksan

Eğer bir gün gidersek bu hayattan

İçeri girmeni

Böyle mi yaşanır ayrılık acısı

O kadar da çekilmez olmazdı yalnızlıklar,

Büyük acılarla tutuştuğum gün

Kara sevdayla sarıp sarmalanmasalardı eğer.

Seni severek yaşayacağım...

Öksüz kalmasın hatıralar...

Gözlerindeki bir damla yaş olmak istiyorum

Yanaklarını okşaya okşaya süzülmek için

İçim ürperiyor, ya evde yoksan

Seni gerçekten sevdim!

Mavi gece lambası hevessiz

Senelerce sonra sana dönüşüm

O gülün yüzü gülmüyor sensiz

Tepeden tırnağa sırılsıklam oldum

Mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.

Beni unutma hani olur ya

Kırmızı gecelerimizi hatırla...

En güzel yerde başlatılsaydı eğer.

Yüreğimin kıyısına vurdu minicik bir dalga

O saatlerde serpilir gülüşün

Ve her şey tekrarlıyor

Elbisem gündelik, pabucum delik

Son sigara yudum yudum paylaşılmasaydı eğer.

Vazgeçersen benden bu büyük aşktan

Herkes unuttu gitti bende unuttum herşeyi

Dokunulası ipek ten bir o kadar uzakta olmasaydı eğer.

İndi gökten aşkın tüm melekleri

Belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,

Başlığa uygun, tam yerinde bir müzik...

amin... amin... amin

Güneş doğardı kucaklarımıza...

Sende unuttum hayalleri

Cemal Safi

taparcasina ölürcesine sevgiden öte duygular duygular

Onu bir gün yalnız benim için giy

Şimdilik hoşça kal sevgili, şimdilik benim şehrimde kal. İleri zamanlar ne alır ne götürür bilinmez ama şimdilik benle kal, hayal bile olsan benle kal sevgili.

Senin için şu yollara düşmüşüm

Hala duruyorsa yeşil elbisen

Yaşanılası her şey yaşanmış olsaydı eğer.

"Bir gün gelir de unuturmuş insan, en sevdiği hatıraları bile.."

Bi acım var anlatsam önünü göremezsin

Her kaybedişin ardından hayat yeniden başlamasaydı eğer.

O güzel hikayelerde ki beyaz güvercin olmak istiyorum

Gülüşlerinde gamzeli gülüşüm...

Saat on ikiyi vurduğu zaman

Boşa mı gidecek bu kadar çaba

beni unutma sensiz birakma gel ant icelim yillara yillara

Gözlerimden anla yeter

Issız bir yuva bile cennete dönüşebilirdi belki de,

Ateş düşünce

Durma gel beni al

Bari bari sen unutma beni

Bari sen unutma beni

Seni unutmamak için?

Buz kesilen yüreğimi,

Banyoda havlular yalnız

alıntıdır.

Yağmur iliğime geçti üstelik

Beni Unutma

Bir daha çaresizce sevmesin diye...

beni unutma demekle unutmasalardı keşke

Kim özlerdi avuç içlerinin ter kokusunu,

Bir avuç su gibi içime, ey yar

Bari sen her gece yorgun sesiyle

Hepten hüzünlü bu günlerde

Ben ayağımda çarık, elimde asa

Bu sevdayı unutma...

Yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer

Küçük oda karanlık ve ıssız

Sevgilim ben şimdi büyük bir kentte seni düşünmekteyim

Kalp, göğüs kafesine o kadar yüklenmeseydi eğer.

Tabure sandalyalardan çekiniyor

anilar oldun hatiram oldun sevincim oldun sarkima sarkima

Hayal içinde perişan yürürüm

Kendi belirsiz sahillerinde amaçsız gezintilerle avunmaya kalkmamış olsaydın eğer.

Dizeler gibi aktın gönlüme...

Hayatımız geçiyor gözlerimin önünden

Düşlere bile kar yağmazdı hiçbir zaman,

Derin bir uykunun dibine düşsek

Gittiğin gün zar zor gitmiştin. Sen de söyleyememiştin gideceğini. Ya ben, ya ben sevgili; dudaklarından çıkacak bir söze öyle umut bağladım ki; ömrümü verebilirdim bir sözüne. Deseydin ki?yalan gitmiyorum?. Bir söz sevgili, bir sözünü bekledim, hiçbir şey demedin. Ben de umutlarımı senin sözlerine değil bir ipin ucuna bağladım, sonra şehrin en ücra köşesinde tıpkı benim gibi yalnız kalan bir ağaca astım. Oysa o ağaçta umutlarımı öldürmeyi değil sevdamızı yaşatmayı isterdim. Ama olmadı, yapamadım sevgili. Sevdamızı ağaçlara yazamadım ama şimdi sayfa sayfa seni yazıyorum. Şiirlerimiz var sana dair yazılan, sevda sözcüklerimiz var, ama hiç şarkımız yok. Aslında ben bir şarkı seçecektim ama bütün şarkılarda ayrılık vardı seçemedim. Ama nasıl sayfa sayfa seni yazıyorsam bir şarkı bile yapabilirim sana.

Ya canım ellerini tutmak isterse...

Hz. Mevlana

Al bu yürek senin al

Çiçekler, çiçekler, su verdim bu sabah çiçeklere

sensin herseyim sensin melegim canim sevgilim

Kapı diyor ki açın beni kapayın beni

BENİM ŞEHRİM

Ve bahçende yorgun bir kuş görürsen

En güzel rüzgarda savrulup ıssız bir adaya düşmek için

Çıkarsızca tutkulu...

Yerini başka şeyler alabilirdi uzun gece sohbetlerinin,

Çiti orda duruyor, ekmek kutusu boş

En sevdiği hatıraları bile

Tutmalıydım tutamadım kendimi

Gel de al canımı al da kurtulayım

Dinleyen gönüller sağ olsun...

Son deminde akşam merhaba dostum hüzün

sevdiklerim istediklerim hep yanımda oldu şükür

Evet Sevgili,

Her nerde olursan

Dudaklarımı yaktı sevdalı mısralar...

Bir gün gelir de insan

Gerçekten boynunu bükmezdi papatyalar,

Dev bir özlem dalgası meydan okumasaydı eğer.

Beklemeye değecek olan gelecekse sonunda eğer.

Bu ölürcesine sevdiğine gel

Handan Koca

Aşka yenilmiş gönlümle,

Vantilatör soluksuHalılar tozlu

Uykusuzluklar yıkıp geçmezdi, kısacık kestirmelerin ardından,

Sanırsın şu anda denizden çıktım

5. mvsm Allah herkeze sevdikleriyle beraber mutluluk ve huzurar versin. Sevdiklerinden ayırmasın.

Ağlamasın sevdam.

Sevmeyi senden öğrendim.

Memo'nun oyuncak sepeti uykularda

Gözünün dokunmasını

Başkası bile olsa yanında unutma

Bir mahşer gününe de rastlasa

en sevdiğim dizelerdendir bu sözler, gerçektende hayat unutmayı öğretiyor acımasız bir şekilde..

Ya yolu kaybettim, ya ben kayboldum

çalınan birinin kalbiyse eğer.

Sen kokuyor şiirlerim...

Koridor ıssız

Korkulacak bir yanı yoktur aşkların,

DENİZ VE YELİZ

Son umut ışığı da sönmemiş olsaydı eğer.

değer verenlerinizin kıymetini bilin ve önemsizlere değer vereceğiniz zamanı onlara harcayın

daha ne olsun duygularimsin ekmegim suyum asimsin asimsin

Sözler sustu, bakışlarla anlaştık

Bir köy okulunda eylülün çok sıcak olduğu yıldı. İkiz olan iki kız öğrenci kayıt olmaya geleceklerdi babası bana bir gün önceden söylemişti. Doğunun en ücra köşelerinden bir köyde idik. Bu iki minik yavrum ilk heyecanlarını yenememişler, okul fobisine esir olmuşlardı. Uzun saçları vardı. Omuzlarından aşağıya kadar sarkar rüzgarla birlikte tel tel savrulurdu. Etek demeyeceğim zira etek pek bilmiyorlardı. Fistan giyiyorlardı. Değişik renklerle yaratılmış olan renk cümbüşü fistanlar. Evleri okula çok uzaktı onun için okulun ne olduğunu da belki bilmiyorlardı. Onların fistanını gördükçe çocukluğumda giydiğim fistan gelirdi aklıma . Erkek çocukları da fistan giyerdi. Pazartesi günü yeliz ve deniz babalarının elinden tutmuşlar. Okula geldiler. Babalarının elini minik elleriyle öyle kavramışlardı ki. Sıkıntıdan üçünün elide terlemiş. Ellerinde okul fobisinin dışında ne çanta ne kalem nede defter vardı. Ayakların da naylon kelikler vardı. Uzun renkli çoraplarıyla uyumlu almışlar. Adını duyduğu fakat hiç bilmediği öğretmen nasıl bir şeydi, okul nasıldı acaba okumak nasıl olacaktı gözlerinde bu duyguları adeta okuyordum. Çok karışık duygu fırtınasına yakalanmışlar kendilerini bu kasırgadan kurtarmaya çalışıyorlardı. Babaları yeliz ve denize öğretmeniniz olacak demişti. Bu güne kadar hep hayallerinde yaşamışlardı okulu sınıfı okumayı. Şimdi artık hayallerindekiler bir bir dökülüyordu önlerine. Ben okul açılmadan önce çok sayıda boş defter kalem, ÇANTA BULMUŞ OKULA GETİRMİŞTİM. GELEN ÖĞRENCİLERİME VERECEKTİM. Deniz ve Yliz?e içi dolu birer çanta hazırlamıştım. Onları minik ellerine tutuşturdum. Gözlerinden öyle bir ışık sevgi huzmeleri yayıldı ki etrafa ben bile onların o ışık huzmesinin cazibesinde kaldım. Babası okulu, öğretmeni nasıl anlattı onlara bilmiyorum ama Galiba daha çoğunu gelince ilave ettiler hafızalarına. Baba, amca, dayı ağabey gibi mevhumların bir yeri vardı küçücük beyinlerinde ama öğretmen nasıl birisiydi, neydi acaba. Her şey alabora olmuş gibiydi iç dünyalarında volkanlar kaynıyordu belki. Beyaz tenli oldukları için minik yanakları alı ala, moru mora katıyordu. İlk gün açılışa geldiler. Bu defa anneleri getirmişti. Yeliz ve Deniz?i. En öne onları diktim sıraya, karşıma aldım o minikleri. Onlar gibi kaç tane minik vardı biliyor musunuz? Merasim yapabilmenin bu kadar zor olduğunu ilk defa orda yaşamıştım. Sınıfa girdik, Ama her bir öğrenci kendi gel gitlerini yaşıyordu. Kerem?i sınıfta tutmak çok zor olmuştu. Tanıştık tabii ilk derslerde hep böyle geçti. Zira tanışmak zannettiğiz kadar kolay olmamıştı. Zira Türkçe bilmiyorlardı. Ama içlerinden iki kişi vardı ki benden daha güzel Türkçe konuşuyorlardı kim mi dersiniz hepiniz tahmin ettiniz. Evet, Yeliz ve Deniz?di. Her öğrencimi çok sevmiştim ama. 36 yıllık mesleğim boyunca Yeliz ve Deniz?i hiç unutmadım. AMA HİÇ Mİ HİÇ GÖRÜŞMEDİK ONDAN SONRA TABİ. Yeliz daha da cana yakındı hemen gelir elimi tutar öğretmen sevgisini taaa iliklerine kadar çeker çeker çekerdiiiii. Mavi gözleriyle beni öyle süzerdi ki ben gözlerimi kaçırmak zorunda kalırdım. Küçük, minik şeyden. İkisi de çok tertipli idi çok güzel yazmaya başlamışlardı. Öğrenmişlerdi öğretmen denen objeyi. Biliyorlardı artık sınıfı. Çocuklarını belkide ilk defa bu kadar dolu dolu yaşamaya başlamışlardı. İlk okumayı da deniz ve yeliz başarmışlardı. O yıl çok güzel geçti. İkinci yıl vardığımda biraz daha büyümüşlerdi. Ama ben onların sınıfında değildim beşleri verdiler bana. Deniz ve Yeliz?i bir başka öğretmene. O yıl onların zehri olmuştu. Boyunları bükülmüş, ümitleri kırılmış neşeleri kaçmıştı. İnanın o yıl hep mutsuzlardı ve hep ağlarken görürdüm onları. Keşke direnseydim de vermeseydim bir başka öğretmene. Ben batıya geldim onlar kaldılar doğuda uzaklarda. 36 yıl olmasına rağmen hiç UNUTMADIM ben onları...

Sende unuttum sevilmeyi

Çıkıp gitmelerimiz, su içmelerimiz, öpüştüklerimiz

Arkalarında doldurulması

Senin içinde olabilmek için

Gözlerinde menekşe gözlerim...

Ne kadar üşüdüm nasıl acıktım

Beni unutma, beni unutma

bugüne kadar.. unutulmuşluğu yaşamadım

ümit Yaşar OĞuzcan

Dalından kopup giden yaprak olmak istiyorum

Ne olur Tanrıya kavuştuğum gün

Ne ben işe gitsem, ne sen ayılsan

Sıcak bir gülüşle ısıtılsaydı eğer.

Mutfak dersen - derbeder ve pis

Okumayı unutma!

''Ağlarım aklıma geldikçe gülüştüklerimiz''.

Engin denizlere düşmek için

İnsan bütün derilerden soyunabilseydi eğer.

hayat kısa.. anlamlı kılansa başucumuzdakiler.. elimizi tutanlar

Sabahlara kadar içsek sevişsek

Haydi, sen şimdi su olduğunu düşün ve kendini su gibi hisset. Su gibi özel, su gibi güzel, su gibi berrak, su gibi yararlı. Su gibi yaşam kaynağı ve su gibi bitmez tükenmez olduğunu anımsa. Ama yine su gibi küçük bir bardağın içine sığdır ki kendini, Girebilmeyi öğren insanların damarlarına, Yaşam ver, vazgeçilmez ol..

Kim uzanmak isterdi ince parmaklarına,

İki sevgilinin mektuplarını taşımak için

Aşkınla ne garip hallere düştüm

O kadar da yürek burkmazdı alışılmış bir ses,

Daha çabuk unuturdu belki su sızdırmayan sarılmalar,

Seni sevmekle başladı her şey...

Sende BENİ UNUTMA...

Kulağına okunacak biri olsaydı eğer.

Küser melekler sana

Sen Unutma Beni

Soner Arıca

Radyo desen sessiz

Seni yaşar ve seni düşünürüm

Çabuk unutulurdu ıslak bir öpücüğün yakıcı tadı belki de

O köklensin diye pencerede suya koyduğun deve tabanı

Saç baş darmadağın, açık saçıksa

Seninle olmak istiyorum

Çok uzaklarda da olsan yine gel

O büyük, o görkemli son, ölüm bile anlamını yitirirdi,

Yorgun düştüğüm bu gecemde,

Gözlerimden sevda olup akıyorsun,

Ne olur bir yerden karşıma çıksan

Karlı gecelerde donduruyorum..

Nereye gidersen git...

Bu kadar da ısıtmazdı belki de bahar güneşleri,