Bu arada, öğretmenim :))

Her arayan bulamaz, ama hülyasını ya da Leyla'sını bulanlar arayanlardır :))

Evlatlarına karşı babalık vazifesini yerine getirmenin vicdan huzuru içinde, bu forumda takılan binlerce insan içinden, belki kabuğuna çekilmiş benim bu sesimi duymayı bekleyen, yürek kabı taşan veya dolmayan 40'lı yaşlarda bir hanımefendi vardır umuduyla yazdım bunları.

Şu an kendimi kafesten uçan kuş gibi hissediyorum. Ancak bedeni yalnızlığa katlanabilsem de, duygu yalnızlığı çok zor geliyor. Üstelik onca yıl yüreğimde biriken duygu selini bir an önce boşaltma arzum, bu ızdırabı daha da katmerleştiriyor.

Niyetim hayırdır, dilerim akıbet de hayırlı olur.

Gençlikteki yanlış bir karar yüzünden, hislerime karşı mühürlenmiş bir kalbin esareti altında, on yıllar boyu türlü elemlere maruz kalan ruhumu, nihayet özgürleştirmeyi başardım.

Yalnızlık Allah'a mahsustur. İki kap olmalı, biri taşınca diğerine boşalan, biri azalınca diğeriyle dolan. Hayatın ancak o vakit bir manası olur.