adak adadım... Her gece güneş açmadan önce bir tas suyla suluycam onu

kadının yavrusu bildiği çiçekleri sularken seyrettim... Her gece o çiçek

götürdüm... Hekim çok uzun süre uyanmadan yatarsa boynundaki kireç

Çok sayıda gazeteci izliyordu davayı, kadın neler diyecekti.. Herkes onu

Hakimin tokmak sesiyle sustu uğultu ve tok sesiyle, sözü yaşlı kadına

bir adamdan beklenmeyecek ifadelerle...

İlk Evlendiğimiz günlerin birinde boyun ağrısından onu hekime

"Askerliğimi, reisicumhur köşkünde bahçevan olarak yaptım, o bahçenin

görkemli görünümüyle büyümesi için emeklerimi verdim... Fadimemi de orada

yüreğimi...

uyanamadım.. Uyandıramadım... Çiçek susuz kalırdı amma, kadınımın boynu

ben oldum... Sanki... Ona bu yüzden tapabilirdim..." dedi adam o yaştaki

"Bu herif yetti gari, 50 yıldır bezdirdi hayattan..."

50 yıl geçirdim... Hayatımı, umudumu herşeyimi verdim... Ondan hiçbir şey

dinliyordu.. Yaşlı kadının gözleri doldu... Ve devam etti...

"Anlat teyze neden boşanmak istiyorsun...?"

Hakim, yaşlı adama dönerek ;

tesadüf bu çiçek kurudu... Ben ona gece sularsan geçer dedim.. Adak

O çiçeklerle doludur bahçesi... Kokusuna taptığım perişan eder

diye... İyi gelirmiş dedilerdi... 50 yıl oldu, bu herif bir gece kalkıp

utangaçlığını hissettiren yüz ifadesiyle hakime yöneldi.

"Diyeceğin bir şey var mı baba" dedi.

Ertesi sabah gazeteler "Sedef susuz kaldı" diye yine yalnızca neticeyi

haber yaptılar...

onları yavrum bildim... Bir süre sonra çiçek kurumaya başladı. O zaman

kopardığım bir yaprağı tohumlamıştım, öyle büyüttüm.. Yavrumuz olmadı,

Mahkeme salonunda, seksenlerindeki yaşlı çiftin durumu içler acısıydı.

kimbilir nasıl bir manşet atacaklardı, yaşanmış 50 yılın ardından...

tanıdım... Sedefleri de... Ona en güzel çiçeklerden büketler verdim...

yapmasını bekledim... Onsuz daha iyiyim, yemin ederim."

dedi... Hekimi pek dinlemedi, bizim hatun... lafım geçmedi... O günlerde

Yaşlı kadın derin bir nefes çektikten sonra baş örtüsüyle ağzını aralayıp,

O an Mahkeme salonunda herşey sustu...

Adam inatçı bakışlarla suskun, nine'nin ağlamaktan iyice çukurlasmis

göremedim.. Bir kerecik olsun, benim bildiğim görevlerden birisini

Yaşlı adam bastonla zor yürüdüğü kürsüye, o ana kadar suçlanmış olmanın

O bilmez...50 yıl önceydi.. O çiçegi bana verdiği çiçeklerin arasından

yine azabilirdi... Suçlandım.. Sesimi çikartamadim..."

O gece takatim kesilmiş.. uyuyakalmışım... Ben böyle bir adamla

"Bizim bir sedef çiçegi vardı, çok sevdiğim...

bir kere de bu çiçegi ben sulayım demedi... Taki geçen geceye kadar...

Sonra uzunca bir sessizlik hakim oldu mahkeme salonunda... Sessizlik bu tür

sertleşir, kötüleşir dedi.. Her gece uykusunu bölüp, uyansın, gezinsin

gözleri ve keskin çizgileriyle bıkkın bakışları süzüyordu etrafını... Ve

gece sulanmayı sevmez, hakim bey.. Geçen gece de... Yaşlılık.. Ben de

dilettim... Her gece onu uyandırdım. Ve onu seyrettim... O sevdiğim

"Her gece O yattıktan sonra uyandım... Saksıdaki suyu boşalttım... Sedef

haberleri her gün manşet yapan gazetecilerden birinin flaşiyla bozuldu,

verdi, hakim...

kısılmış sesiyle konuşmaya başladı...