Senden bana yadigar kalan her anıyı

Fırtınalı bir gece gibi esme

Ömründe yaşadığın mutluluğu huzuru sana yaşatamamaktan korkuyorum.

Gökyüzüne her baktığımda

Gidersen kim sular fesleğenleri

Sen zamansızlığımsın..

Piril piril engin denizinle girdin içime

Gitme sabahlarım güneşsiz olur.

defol!!!

gitme deyince dinleseydin kalsaydın biraz, belki çok daha sıcak olurdu bu donduran ayaz...

Seni bekledim ben.

O sularda çimdik, bitti; köprüleri geçtik, bitti

Böylesin. Ne söyleyebilirim ki... Kendi seçimin...

Gidersem bir daha dönmeyeceğim

Sen benim yaşamaya kıyamadığım cümlemsin...

Bırak kendini, brak ki aşkın büyüsü sarsın seni.

Biletsiz bindiğim yolculuğun son durağındayım...

Yangınları anımsatıyor genç ölülere artık

bir de geceye serdiğimiz yıldızlar..

Geriye mapushaneler kalır, paslı soğuklar

Bir nehir gibi susarım yüzünün deltasında

Bilirim, bu şarkı korkutur bazen insanı.

Kaygısızca yaşayalım aşkı, eriyelim birbirimizde.

Neden akşam oluyorum tren kalkınca

Ben seni soğuk ve yağmurlu bir günde

Fikirlerinle, konuşmandaki güzelliğin ve benim o kor halde yanan yüreğimle sevdim

Seni sevmekten değil; dostluğunu suiistimal etmekten,

Güneşine uzanamaz ince dallarım.

Yapabilirsen yap bunları... Değiş... Ne istiyorsan öyle olsun.

Sonunda sana gözyaşından başka bir şey bırakamamaktan korkuyorum.

Kalbimin yanıp tutuştuğu anlarda

Ne aşklar yıkıldı gururdan nazdan

Ne sen beni bilirdin ne ben seni

İşletme bana aşk adına günahları

gidersin acelen ne

Beni sensiz bir başıma koyup gitme yazık olur oy

Acılar bedenimi ezer yoğurur.

Ama zaten aşk öyle bir şey değil midir?

GİDERSİN ACELEN NE

Ben seni bir okyanusun derinliğinde buldum da sevdim

giden gittiği gün bitmiştir diye söz var ama bitmiyor yazıların bi kısmını okuyamadım ama okuduklarım çooooooooooookkkkkkkkkkkkk güzelllllll

Gözyaşın kal diyor dudakların git

Ama ben ne olacağım?

ama gitme lavinya

Nerde şimdi nerde şimdi, nerde o kan sarhoşluğu

bir duygu selinin içinde bulursun kendini.

Boşluklarımı doldurduğum kelime

Önümde gözlerin arkamda benliğim..

Sokul yanıma sen, ellerin sımsıcak kalsın

Sende yaşıyorum...

Ah gözlerine sığındığım

Ben Seni Neden Mi Sevdim

Sevgi denen güzelliğinin bir gün beni terk etmesinden korkuyorum.

Cana can katan güneşinle

Ahmet Selçuk İlkan

Ben seni o sensiz anlardaki boş ve değersiz geçen dakikalarda

işte öyle ıslattı beni aşkın.

hayallerimde çizdiğim kadına

Fiyakalı ışıklar yanıyor reklam panolarında

Mendiller sallanınca neden tıkanıyorum

Bir çiçek misali ne ellemeye ne de koparmaya kıyamıyorum uzaktan seyrediyorum çünkü;

Korkuyorum evet;

Ve rüyalarımda buluştuğumuz gecelerde sevdim

Birde seni ekliyorum susuşlarıma

sessiz öpüşlerimde

Bana sarılarak beni sevdiğini söyleyeceğin anları düşünerek sevdim

Biz mi yalnızdık, durmadan yağmur yağardı

alıntı

O heyheyler, o delişmenlikler neydi

Gözyaşı kalır gözyaşı kalır

Payımıza düşen keder sevinçlerimizden kalır oy

Dostluğuna doyamadan uluorta yalnız kalmaktan korkuyorum.

Bittimi vadem doldumu.

Sis ve intihar çöküyor bütün birahanelere

soluklarımız birbirine karışsın

Sevmisligim, sevilmişligim

Kuşlar nereye sığınır akşam olunca

Ben de seni o kadar yoğun ve o denli çok sevdim

Aramızdaki kilometreler nasıl çoksa

Gökyüzünü kara bulutlar sarmisti

Işığın sustuğu yerde gülüşlerin aydınlatır

Evet korkuyorum;

Rengi solmustu tüm çiçeklerin

Senin kalbini daha fazla kırmaktan korkuyorum.

Güzel bir yüzün var diye değil

GİDERSEN YIKILIR BU KENT

Bir ceylan sessizliği olur burada aşklar

karanlığın üzerine örttüğüm gecemsin sen..

Ne bu kurumus nehir; gözyasim

Keskinliğin çaresizliğim oluyor.

Çimenler sararmisti

Gitti her taraf sessiz çaresizim çaresiz

AŞKIM YADIGAR KALACAK SANA...

Gitme dağlar öksüz kalır, gitme yıldızlar azalır

Aramızdaki maneviyat haricindeki uçurumlardan korkuyorum.

Ümit Yaşar Oğuzcan

Gün boyu senden bir meltem esiyor yanan alnima

İliklerime işliyerek esiyorsun.

Gidersen yıkılır bu kent kuşlar da ölür

Yüreğimdeki heyecanı, gözlerimdeki yeşili,

Paha biçilmez bir inci

dalgalara da küfredelim

seni kaybetmekten ve seni daha fazla üzmekten

Çünkü ben ilk defa seviyorum

Neler oluyor diye sormadan

Korkuyorum!

Kavaklara oklu yürek çizip duran o çakı

Azaltma baharları

Uğruna ölecek kadar sevdiğimsin.

Sonunda ayrılık war çaresizim çaresiz

Git, dünyanın bütün ağaçlarının gölgesinde tek başına otur. Kimselerin bilmediği şarkılar söyle, sesine başka sesler katılmasın. Yanı başına düşen yaprağa aldırma, gagasıyla avucunu tıkırdatan kavuniçi kanatlı kuşa kırıntı atma, göle taş atma...

Üşür müydük nar çiçekleri ürperirken

Gülüşlerini savur yüzüme..

Kimi işaret ettiyse ona yöneldim.

Gidersen kar yağar avuçlarıma

Gidersen... Gözümdeki son parıltıyı da alır götürürsün.

Selamsız saygısız yürüyelim sokakları

Benimle uyu, benimle uyan

Masmavi gögünle

Sen hava sen hayat sen nefes aldığımsın...

uykusuz gözlerine Cenneti karaladım...

ıssız sahilde denize

Bir dolunay doğuyor bakislarindan

Belki de çok fazla korkuyorum

aciz kaldığım bensin...

Hayatta yüreğim.

Bir zemherenin ortasında titrerken bırakırsın beni.

Gitme kal öylece.

Seni kış gecelerinin o soğuk yatağında birlikte uyuyup beni ısıttığın

Dagilmisti yazdan kalan ne varsa

bağıra çağıra şarkı söyleyip koşarım.

Bir ilk yaz tazeligi getirdin

Uçarken yollarda ölen kuşların çığlığı kalır oy

Seversin sevmez gel dersin gelmez

Beklerim gelmez haykırırım duymaz

Yüreğimdeki o ince sızının bir gün çoğalmasından ve beni sarmasından korkuyorum.

Bakışın anahtar gözlerin kilit

Sen benim ellerimle sıkıca tuttuğum düşlerimsin...

Geçeriz bu kıyametten gönlümüzde sızı kalır oy

Uzaklığını unut.. Ellerini uzat sadece...

Seni düşünürken gülüşündeki sıcaklığın içime dolup da

Neydi o bir zamanlar

Öpüştüğümüz her yer adınla anılıyor

Umutlanırım. Kendimi oyalarım. Yalnız kalmak istiyorsan buna bir şey diyemem.

Dallarim yere degiyor

Sen yüreğimden yol alırken

Günler devlet alacağı, yıllar bir kadehçik buzlu rakı

Sakla.

Sen yüreğimin tek sevabı...

Gitme bu şarkı yarım kalır...

Beni kötü yakaladin haziran

Gitme seni şimdiden özledim.

Öyle olsun... Git...

Bir eylüldü başlayan içimde

Kendi doğrun...

bir kez daha bir kez daha yaşarım.

Hak ettiğin mutluluğu sana verememekten korkuyorum.

Yalnızlık yıkılmış bomboş bir şehir

Gelecekten umutluyduk

ben senin fotoğraflarını çekeyim

Gitme uğrunda verdiğim can hatrına.

Çekip gideceksin, bunu anladım. Hatta belki "gittin" bile. Ben yeni yeni anlıyorum. En son ne zaman bakmıştın gözlerime ve en son ne zaman göz bebeklerimiz karışmıştı birbirine.

Sana kalbimden fazlasını verememekten korkuyorum.

Menekşeler nergisler yerine kuş ölüleri

Ben seni derinden ve hissederek sevdim

şimdi sen diyor da başka bir şey demiyor.

Duvardan insin mi resimlerimiz

Bir su sesi bir fesleğen kokusu şimdi uzak

İsyan olur milyon kere, hiç bilmez miyim

Zihnimde oluşan hayallerin o ay parçası çehrenle

Ölme diyorsan; gitme kal öyleyse

İşte o gün sevdaya dair ne kadar tortu varsa içimde eridi gitti.

Seni kaybetmekten ve değerini bilememekten ve

Anılar kal diyor dudakların git

Seni sadece selvi boyun, siyah saçların ya da kara gözlerin

Bir zamanlar ne mutluyduk

Gitme yüzün bende kalır, gitme çiçek susuz kalır

Bir tufan olurum sustuğun her yerde

Sana gelirken aynı gökyüzünün altında

Adını yazıyorum bütün otobüs duraklarına

Ben bir eylül, sen haziran.

Öldürdügün yemişlerin agirligindan

Bu son kez, mi bakışın gözlerime

Ne yapsam bilmem ki? arkasından gitsem mi

ÇARESİZİM

Başim dönüyor, off basim dönüyor yaşamaktan

Ancak böyle rahatlıyorum...

Hadi gel, tut ellerimi, benimle yan

Sarışın bir şaşkınlık olurdu bütün ışıklar

Deli deli esiyordu ruzgar

Küçük sürprizler düşünme sözgelimi. Bir balık kadar sessiz ol. Tanrı kadar yalnız.

biraz daha hayal kuralım

Şarkılar kal diyor dudakların git

Nefesinden mahrum etme beni...

Sen susuz dudaklarıma sunulan ab- ı hayat...

Dayanmaz yüreğim korkular büyütür.

Ben bir eylül sen haziran

Bu romanda biter belki birazdan

Bırakma beni yalnızlığın ayak dibine..

Göğsümün buzdan sarkıtlarına sür sıcak sözlerini..

belki de acelesi vardır...

Sen yaşama sebebimsin..

Bu son sözlerin, mi

Çocuk oldum yeniden.

Oyunlar oyuncaksı, oyuncaklar eski şarkı

Yarınsız zamanların iki yolcusu olalım.

ama bir yerlerdeydin ve mutlaka gelecektin.

Bu şehri seninle sevdim sevgim ateş ortasında

Seni ellerinden tutup kanımın kaynadığı

Öznesi sen yüklemi ben..

Uykusuz gecelerim seninle apaydinlik

dudaklarımdaki ateşi, ellerimdeki titremeyi,

Ve inan.

Yüreğimize alırız onları, ısıtırız

Hani bıraksan yemyeşil bir kırda

Öyle çok acımasız ki öyle birdenbire ki

Kendini o eşsiz duyguların ferahlığına bırak.

İster yüzsün, ister batsın, ister bir çalıya takılsın o kağıt sandal hep derenin bir yerinde olacak biliyorum.

Gitme Seni Özledim

Yüce Rabbime hesap verememekten korkuyorum.

Durmadan çoğalıyor faili meçhul cinayetler

sen bana hediyeler al

Senden önceki hiçbir mutluluk

''gözlerin kal diyor dudakların git...''çok severim Ahmet ilkanın bu şiirini...

bensin sen aslında..

Az önceki çiçekler nasıl da diken diken

Silemem izlerini yıllarca.

"Geçecek" demekten, beklemekten başka ne gelir elimden. Sabrederim.

Belki bizimle ışıklanır bütün varoşlar

Gardiyan olamayız kendi ömrümüze her akşam

biraz daha bakayım

Güzelmiş. gitmek isteyenlere diyorum ki... GİTMEYİN

ellerini alayım ellerime

Üşümüşlüğüme düşür gözlerindeki baharları..

Üstüne "seviyorum" yazdığım bir kağıttan sandal yapıyor, dereye bırakıyorum.

murat elbeye

Rüyalarını kimseye anlatma, kimselere endişelenme.

Gitme, sonbahar oluyorum, sonrası hiç

Ah adını gökyüzüne sığdıramadığım

Her kalp atışımda vücudumun dört bir köşesine yayıldığını

Beni sardığı bir anda sevdim

kaçırarak gözlerini

Birlikte varalım onüçüncü aylara

Sorarsan planlarsan onun adına aşk denir mi?

O hayatın içinde vazgeçilmez kıldığım tek şey sensin.

Kaç sevda kül oldu böyle kim bilir

nasılsa uyayamacaksın

Nasıl anlatırım yüreğimdeki yangınlara.

Ya da yanlış anlaşılmaktan korkuyorum.

kal biraz daha bak

Ağlıyor besteler yine hicazdan

Bu acı bitmez çaresizim çaresiz

elin ayağın birbirine dolaşsın

Kalakalırım yüreğimin yıkım çalışmalarında..

Başimda senin kuşlarin kanat çirpiyor simdi

Günesi batmadan saçlarinin

Ah bir gözyaşında ölümü şakağı dayadığım.

Bütün bunların ardından sadece gözyaşı kalır

Benimle meydan oku her çaresizlige

Seni kalbimde yanan ateşin ile

Bu kentin künyesi bellidir artık ve susuşun

Adını bilmediğimiz dostlar kalır yalnız

Gitme seni özlerim?.

Devriyeler basıyor karartılmış evleri yine

Sen uyanmadan tüm ceylanları emzirdim ben..

Ayrılık girdi, girecek kanıma.

küçük dokunuşları sana sakladım.

Şimdi yüreğime çöreklenmiş acının her zerresini yeniden tadarak gidişini seyrediyorum.

Ama merak etme ayakta kalırım ben.

Sustuğun yerde bir şeyler kırılıyor

Gitme bu şarkı yarım kalır, gitme

senin gözlerin kadar anlamlı değilmiş meğer...

Ansızın bastıran bir yağmura hazırlıksız yakalanır ya insan,

O ıslak dudaklarınla beni sevdiğini söyleyeceğin anları düşünerek sevdim

Gülermisin şimdi gözümdeki yaşlara.

O elmanın tadı orda, o kuş çoktan öttü, bitti

Bir gün gelir aşk biter insafsızca terk eder

Kalbimin yerinden fırlayacağını hissettiğim anlarda

Ölürüm ayakuçlarında...

Sana kendimi ifade edememekten korkuyorum.

Parlak bir inciydin benim için

Çözemedim seni delireceğim

Ölebilirim artik

Artık çocuk değiliz, susarak da bir şeyler diyebiliriz

Aydınlığımsın karanlığımdan ayıkladığım..

Gözlerin kal diyor dudakların git

Ya o deli dolu gecelerimiz

Seni daha fazla incitmekten korkuyorum.

Önümdeki dizboyu karanliklar da ne

Bulvar kahvelerinde arabesk bir duman

Bir sen kaldın avuçlarımda

bi kez daha girelim

Uçamıyorsun.

Gamli, yikik eylül sonuma

Ne bu acidan korlasan yurek

dua dua adını saydıkladığım..

Yabancı olsun mu isimlerimiz

Bir daracık yerde kaldım sensiz dağlarım devrilir

Kayıp zamanlarımızda, seni arayıp bulamadığım

Ayrılık dönüşü olmayan nehir

Kimsesiz kalacağım. İşte söylüyorum sana. Sözümün içinde bir yerlere koy.

Ne derim düşen takvim yapraklarına.

Sen çöllerimin serabı

Yanlış adresteydik, kimsesizdik belki

Ağlarım bilmez çaresizim çaresiz

Tutkunun alevleri dalga dalga sararken bedenlerimizi.

Ne bu ardimdaki kül yigini; elli yasim

Baksana; parmak uçlarim ateş

Bana derinden bakan o gözlerindeki ışıltıyı göreceğim anları beklerken

Gözlerinde Sakla Beni

Senin sevgine layık olduktan sonra başkaları tarafından o sevgiyi kaybetmekten korkuyorum.

Ve ölü kuşlar satılıyor bütün çiçekçilerde

Gitme seni özlerim?

Yaz sıcağında uyuyamayıp sıkıntılarım olduğun

Sevgimi Kağıt Sandala Yükledim

Ağaçlar dökmüstü yapraklarini

Ağaçlar bükmesinler n?olursun boyunlarını

Tıpkı fırtınaların boynunu eğip yıkamadığı kavak ağaçları gibi.

Kırlangıçlar birdenbire çekip gidince

nasılsa uyayamayacaksın

Sesini esirgeme ne olur..

Senin yaşamın, ne söyleyebilirim.

Yüreğim ne dediyse onu dinledim ben.

Aşkım da benden yadigar kalır sana...

seni kaybetmekten, seni daha fazla üzmekten

woooowwww:) başlığın süper olmuş:)

Hazan şimdi genç ömrümüz bir temmuzun ortasında

Uçurumun kenarında yalnız kalmaktan korkuyorum.

Bekleyiş diyorum caddelere, dalıp gidiyorsun

Gelip o bu ateşi alevlendirerek

Sarıl sımsıkı, tenim ol, beni birakma

AHMET TELLİ

Seninle yep yeni bir hayatın başladığını biliyorum.

Sen kendime anlatmaya kalkıp anlatmakta

Çiçekler açti dokundugun

Seni, beni sevdiğinden fazla sevememekten korkuyorum.

Yüreklerimiz birbirimiz için atsın,

Mutluluğumsun acıların uykularında

Lavlar fişkırıyor gözbebeklerimden

Gidiyorsun biliyorum. Küçük ve kırık adımlarla uzaklaşıyorsun yanımdan. Ürkek bir keçi yavrusu kadar sessiz, gidiyorsun. "Kaçar gibisin" diyesim geliyor. Gözlerinde yabancısı olduğum, tanımlayamadığım karartılar dolaşıyor. Buğulu bakıyorsun. Daha önce hiç duymadığım kelimelerle, senin olmayan cümlelerle konuşuyorsun. Anlayamıyorum. Sana benzemiyorsun uzun zamandır. Yeni ve tedirginsin. Hangi ağacın, hangi dalında daha güvende olacağını bilemeyen bir saka kuşu kadar cılız darbelerin.

Çünkü biliyorum. Çekip gitmek insanı nasıl yaralar biliyorum. Nasıl yalnız ve kimsesiz kalıyor insan. Nasıl gecelerin karası yüreğini sıvıyor, nasıl gözlerine mil çekiliyor biliyorum.

Çimler büyüdü yürüdügün

Gözlerin Kal Diyor

Yasanmamis bir mevsim gibiydi bahar

Katar katar gidiyordu kuşlar uzaklara

Ve güller katmer katmer oldu güldügün yerde

Buna nasıl ayrılık bu nasıl veda

Seni kazandım derken kaybetmekten korkuyorum.

Kalırsam kalbime yenileceğim

Beni sardığını her nefes alışımda ciğerlerime işlediğini bilerek sevdim

tşk ederim. beğendiğinize.

Tut elimi birlikte çıkalım bu yolculuğa.

Sende kendimi arayıp bir türlü bulamadığım

Sen ne kadar uzak olsan da,

Gidersen yıkılır bu kent, kuşlar da gider

Attila İlhan

Ah dilimin ucuna neler geliyor! Söylemekten ürküyorum. Sana olacakları, düşünüyorum, ürküyorum. Bana olacakları düşünüyorum... İşin içinden çıkamıyorum. Buna değer mi diyorum... Değmez, biliyorum.

Ve bir gün çıktın karşıma.

Ne bu kadere boyun egmişliğim

bulut bulut hayatı gördüğüm ansın sen...

Sessizliği dinliyorum şimdi ve soluğunu

Dağ yamaçlarının, adını bilmediğin sessiz çiçekleri hep "adını bilmediğin çiçekler" olarak kalsın. Kitap sayfaları arasına papatya koyma, kurutma, gün gelip kimselere kuru çiçeklerle tazelenen sevgiler uzatma. Bunu hayalini bile kurma.

Zamansızlığını bırak.. Kal bende.. Gitme...

Seni bulmanın coskusunu hiç bitmeyecek bir enerjiyle yaşarım.

Ellerin aç diyor dudakların git

sensiz tüm kaldırımları ateşe verdim.. Sonra da sensiz tüm kelimeleri söktüm dudaklarımdan..

O temiz ve masum gözyaşlarını daha fazla akıtmaktan korkuyorum.

Dostluğun ölüp yerine nefretin yeşermesinden korkuyorum.

Sonra da başucunda bekleyen Melek?lerin

Üşürüm avuçlarında...

Çaresizlik içinde olduğum, içki sofralarını dost bildiğim anlarda sevdim