Benim hicbir arkadasim yok. O yuzden yalnizlik sorunu yasiyorum. Dertlerimi paylasamiyorum kimseyle.

Diğer arkadaşlardan farklı olarak dini açıdan girmeyeceğim konuya yalnızca şunu söylemek istiyorum: Ben aklında sürekli intihar olan biriyim ve her zaman karamsar ve depresif bir ruh halindeyim. Mutlu olduğum zamanlar oldukça nadirdir. Fakat intihar etmedim şuana dek. Ayrıca rahatlıkla söyleyebilirim aklına koyduysa kişi kesinlikle intihar eder, din falan düşünmez asla. Çünkü geride kalanları zaten düşünmüştür yıllarca, her şeyi göze almıştır. Bu soruyu sorabildiğine göre her şeyi göze alamamışsın. Ben sana kendimce fikrimi söyleyeyim, beğenmezsen intihar edebilirsin.

Korktugum sey basima geldi. İsten cikarildim. Allah canimi alsa da kurtulsam keske diyorum.

affedemez, çünl

Cok zor durumdayim. Artik yasadigim acilara dayanamiyorum. İntihar etsem hakli sebeplerim oldugu icin Allah af eder mi?

Aman hocam halledilmeyecek mesele yoktur. Neler yaşadın bilmiyorum ama herkesin kendi çapında sorunları var. Belliki inanan birisin Allah?a dua et sabret.

Yukarıda söylediğim gibi sürekli intihar fikirleri zihninde olan bir birey olarak intihar etmememin iki sebebi var. Birincisi kimsenin ya da hiçbir şeyin intihar etmeye değer olmadığı, ikincisi ise canım ne zaman isterse intihar edebilme olanağım olduğu için. Yaşayıp daha iyiye gidebilir mi diye denemelisin. "O" an geldiğinde ise gözünü kapatırken gözün arkada kalmaz. Umarım kimseye fikirlerim garip gelmez. Genelde insanlar gözlerini ve kulaklarını "ölüm" gerçeğine kapattığı için çok ürkünç geliyor olabilir lakin ölüm hayatın gerçeği, hem de en esaslı gerçeğidir. O yüzden ölümü kendimizin getirmesine de ihtimal vermek gerekir. Gerek kasti, gerek taksirle.

Akli melikeleri yerinde değilse aftır