Giden gelmez, gelen bilmez bir misafirhanedir.

bir de şöyle düşün sen olmasan neye yarardı güneş kimi aydınlatırdı o zaman neye yarardı diğerleri sen olmasan herşey senden ibaret şu sözü çok severim alem insana sığmıştır ama insan aleme sığmamıştır

Abdülkadir Geylani

buarada nasılsın candela

sadece de ki; "yanimdadir"

volkan farklı bir yaklaşım oldu bu

Dünyalık zevklere okadar çok kendimizi kaptırıyoruz ki.. herşeyin hakimi biz oldugumuzu sanıyoruz.. çok şükür bunun farkında olanlarda var tabi

Herşey gelip geçici ey gönül...

Bak az önce aldığın nefes bile geldi geçti.

yola bak, yolcuyu tanı, yolcu hakkındaki kıymet hükmünü ona göre ver.

irademizle kazandıklarımızın sahibiyz.

Ecel bade, felek saki, ömrümüz peymanedir.

Başa gelen her sıkıntıya "hoş geldin" diye bilmek marifet... Marifet ise deli ile Veli arasında gidip gelmekten, "emaneti" bilmekten gelir..

merhaba

emanetin

çünkü ne altın, ne toprak, ne sevgili, ne hayat, ne ölüm, ne huzur, ne de keder...

onada sahip değiliz kendin söylemişsin emanet

teşekkürlerr

asıl vahim olan yolcunun yolsuz olmasıdır.

"Başa gelen belalar kula Cenab-ı Hakk?ın kapısını çalmayı öğretir."

Sen baki olana razı ol.

Hz. Mevlana Celaleddin Rumi

peki o emaneti yeterince sahiplenebiliyormuyuz candela...

evet biz neyin sahibiyiz? kendimize sormamız ve cevap vermemiz gereken en önemli sorulardan biri.. ve cevabınıda biliriz. Hiçbir şeyin sahibiyiz. Herşey gelip geçiyor ve ne var elimizde bugün var ya yarın olacakmı? Ya da ne kalıyor yanımızda... Gelip geçemyene ve geçmeyecek olan tek gerçek var.. O gerçeğe razı olmak dileğiyle vesselam

yolcu değişir, yol değişir, ama menzil değişmez.

daima seninle kalmaz..

bir Hiç in sahibi olmaya alışıyoruz...

Senin yıldızların kelimeler, söyle raksetsinler, alev saçlarıyla sonsuz bahçesinde hayallerinin. Kelime ormanda uyuyan dilber; şair uzaklardan gelen şehzade. Öyle seveceksin ki kelimeleri, sana yetecekler. Yıldızlar tanrı?ya yetmiş mi? Kelimeler benim sudaki gölgem, okşayamam onları, öpemem. Bir davet olarak güzel kelime ve muhterem. Gönülden gönüle köprü, asırdan asıra merdiven. Kelime kendimi seyrettiğim dere. Kelime sonsuz, kelime adem.

yolcuya bakıp, yolunu tanıma.

Bu dünyanın dört bucağı köhne bir meyhanedir

hamdolsun sahip çıkmaya çalışıyoruz bunun bilincindeyiz efenim..

emanetin sahibiyiz

hiçbirşey için "benimdir" deme,

Kimde bir güzellik varsa bilsin ki ödünçtür.-Mevlana-

ışık bahçeleri gönlü tok olanlara aittir

gördüğün alem senin beyninde sen herşeysin en üstün can sensin kendini nefes alıp veren beden olarak görmek çok basite indirgemek olur bu kadar basit değil ama :):)

Gelirken ağlayıp geldik gülenler divanedir,

unutma,

vahim olan, yolun yolcusuz olması değil;