Kimsede verilen hakkı geri çevirmez. Diğer arkadaşım mağdur oldu diye hakkından vazgeçmez. bu insanoğlunun doğasında var.

Öğretmenler her seferinde karşıdakini yıprattığını zanneder. Görmezki sonuçta kendi mesleğinin yıprandığını. Başkası öğretmene dil uzattığı zaman öğretmenin değerini düşürdünüz diyerek dışarıda şuçlu arar.

Lütfen görün artık suçlu biziz. Bizim kendimize verdiğimiz zararı kimse bize vermiyor. Öğretmen idarecinin arkasından idareci öğretmenin arkasından vurduğu müddetçe kimse ayağa kalkamaz.

Yöneticilik sınavı yapılır. Ek 2 si olan dava açar. sınavla yönetici olmaz diye. Sınava giren de ek 2 yle olmaz sdınava girsin diye dava açar.

Norm fazlaları resen atanır uzağa attın beni diyen öğretmenim haksızlık var diye dava açar.

Müdür yetkiliye müdürlük puanı verilir. Müdür yetkili sevinir ama branş öğretmeni ben müdür yetkilik yapamıyorum puan olmasın diye dava açar.

Sayın öğretmenlerim MEB in her yaptığı işlevden birileri mağdur olur birileri sevinir. Mağdur olanların herzaman son cümlesi dava açacağımdır. Ama ne hikmetse hep başkalarının dava açmasını beklerler. Emsal beklerler. Çünkü kendilerinin buna zamanları yoktur.

Son sözüm herkez MEB e dava açsın hakkımızı yediniz. Bizim hakkımızı başkasına veremezsiniz diye. Ama başkalarından beklemeyin.

Buna benzer bir sürü örnek verebiliriz. Kim memmun kimse memmun değil. Her seferin de öğretmenliğin yapılamayacağı söylenir.

Örnek olarak branşa geçecek öğretmenleri eş özrü isteyen öğretmenler istemez dava açar. Branş öğretmeni hiçbirini istemez dava açar. Ama kendilerine sınıf öğretmenliği hakkı verildiğinde sonradan branşa geçerim diye hemen kabul ederler.

Anadolu lisesine sınav yapılır sınavsız geçiş hakkı verilir. Sınava giren dava açar.