TAKDİRE ŞAYAN DEFALARCA YAZDI BİZİM İÇİN. YİNE YAZMIŞ. EMEĞİNE SAĞLIK

Neriman CANBOLAT

Annemin bu kadar uğraşı bugün olumlu sonuçlanır inşallah. Feryatlara döktüğü gözyaşına ben şahidim.

Bir anne, bir veli, bir vatandaş

Lidya: Annemi 6 ay içinde 2 kez ölümden döndürdü doktorlar. Bakıma ihtiyacı var. Başkalarının bakımına muhtaç yaşar hale geldi. Banyo yapamayıp tırnaklarını kesemez oldu. Bir akrabası gelirse 10 günde bir o yardım etti. Rapor aldım başvurdum MEB bu adamı bu hale koydu önceki memurluk puanlarım sayılmadı. Garibanım yalnızım bayanım çaresizim kim sana yardım eder arkan yoksa. 55 puanımı saymadı MEB 14 puanla başvurdum puan yetersizliğinden atanamadım. Ne diyeyim annem ölürse puanım yetmedi anam sana bakmaya gelemedim diye ağıt yakacağım. Sağlık bu ya Allahtan korkun ne puanı istiyorsunuz benden? Şu saatte oturdum ağlıyorum annemde hasta diğer odada ağrıları sancıları çekiyor. Ağladığımı görmesin diye kapıyı kilitledim uyumuş gibi davranıyorum söylesem oda çok üzülecek. Beni bu hale getirenler sizi sadece Allah?ıma havale ediyorum.

Sayın Başbakanım;

Beni bu derece etkileyen feryatların siz eş ve evlat sahibi Başbakanımızı da etkileyeceğini düşünüyor, saygılarımı sunuyorum.

Öğretmenlerin mağduriyetleri eminim kulağınıza gelmiştir. Eş durumu mağdurları, sağlık özrü mağdurlarının feryatlarını dinledikçe ve okudukça bu durum karşısında gözyaşlarımı tutamıyorum. Ayrı kalmanın sonu yok. Yıllarca ayrı kalma ihtimalleri var. Bu durumdaki öğretmenlerden fayda beklememiz kendimizi kandırmaktan başka bir şey değil. Zaten çoğunluğunun norm fazlası illerde görev yaptığı düşünülürse öğretmenlerin gidecekleri illerde norm fazlası olması neyi değiştirecek. Önce aile bütünlüğünün sağlanması adına öğretmenlerimizin bu feryadına kulak vermenizi ve gereken il ve ilçe emrinin öğretmenlerimize geri verilmesini siz değerli başbakanımızdan arz ediyorum. Konunun ciddiyeti açısından sadece iki feryadı sizinle paylaşıyorum.

AJANS32

Fatma: Geçen yıl Van?a atandım. Evliyim 5 yasında kızım var. Büyük bir umutla eş durumunu beklerken tercih bile yapamadık. Bizi bu duruma düşürenlere soruyorum. Siz hiç çocuğunuzdan 8 ay ayrı kalıp oyuncağına sarılarak gecelerce ağlayıp uyudunuz mu? Elbisesine sarılıp kokusunu içinize çektiniz mi? ayrılırken ağlamamak için gözünüzü yavrunuzun gözünden kaçırdınız mı? 5 yasındaki minicik yavrunuzun yatarken "Allah?ım ne olur annemin tayini çıksın onu benden ayırma" diye dua ettiğine tanık oldunuz mu? Ama biz bunları yaşıyoruz ve benim durumumda olan bütün mağdur öğretmen arkadaşlarım adına buradan sesleniyorum. Lütfen sesimize kulak verin. Sizlerde birer anne-babasınız. Allah rızası için elinizi vicdanınıza koyun ve bu kadar masum yavruyu anne-babasından daha fazla ayırmayın.. haydi bir daha bir daha bir daha il emrini bize verinnn!

kendisine çok teşekkürler

helal olsun