Herkesin bir yara izi vardır, insanlardan gizlemeye çalıştığı.. Saklamak için çok uğraştığı bir yara izi..

göremezler. izin vermessem üzemezler. çözemezler. Benim bir düşüm var ki asla bilemezler..

ekle sensizliğe böl saatlere

o bunalım oluyor

Şu kaliteli insan rolleriniz yokmu;

Her şey o kadar zor ki, anlamını yitirmeden hayatımı değiştirmek istiyorum

ne kaldı ne kaldı?

aynen yorganın ıçıne gırıp kafamı bıle çıkarmayasım var

çıltırdan yalnızlıklar

Kimse bilmezdi..

Dört yanımda uçurumlar

nirnirinin fıydı fıydı fıydı

depresifim diye düşünürken okudum kendimi buldum. Seviniyim mi üzeliyem mi bilemedim

Bazen seni sevmiyorum, sonra geçiyor..

Bitiyorum!!!

kurtulamıyorum.

Kimi zaman insanın kendi iç dünyasında hesaplaşmasını daha kolay hale getirdiği için sevilir yalnılık. Lakin o iç hesaplaşmalarda dahi kafayı kurcalar yalnızlığın beraberinde getirdiği korku. Bir kelimeden ibaret bir soru yayılır tüm hücrelere neden neden yoktur o an onu düşünen birsevgili nedenhep yalnızlıktır onu arzulayan belki tekil hayatlar da bir gün devrim yapar ya diyerek zamana bırakılır. Belki de zamanı gelmiş de geçiyordur o devrimin. Ama vardır her zaman UMUT

muthış bır bas ağrısı var kıpırdayacak halım yok yemeğı bıle dısardan söyledım sımdı kıpırdayasım yok

adını bılmıyorum ama kendımı dıpte sonda hıssedıyorum ne kımseyı goresım ne konuşasım var

Ben sana umutsuzca aşık olmadan önce, bana gerçek yüzünü gösterdiğin için teşekkürler.

paramparça bir hayat

tıpkı benim gibisin:(

kapattığın kapıyı aralık kalmış mı, acaba kapanmamış mı diye kontrol etmeyeceksin. Kapatmışsan kapanmamıştır ama içinde eğer kuşku varsa, o kapı açıktır ve birileri girer rahatsız eder. Ben kesin karala bütün kapattığım, kapatmak istediğim kapıları kapattım. Ve ardıma hiç bakmadım. Bakmadığım için hiçbir zaman kapının arkasına kalanlar, bana ulaşamadılar, beni rahatsız edemediler, beni allak bullak edemediler. O yüzden mutluyum aslında kapattığım kapılar için.

Sen de topla beni çarp uzaklara ooo

Yağmurlu bir havanın ardından birden bire önümüze çıkan bir gökkuşağına yetişebilmek gibi beyhude bir telaşa döndü hayat. Herkes unutmaktan korkarcasına sayıklıyor hayallerini.

ve melankoli

Kafam hep rahat gibi gözükürken, içimde yaşardım her şeyi,