-Meslek yılı dolan sağlık elemanı emekli olduğunda şimdi aldığı maaşın yarısını alacağından emekli olamaz. Onunla aynı birimde çalışan insanlar onlar yüzünden daha yoğun yerde yaşlarına bakmaksızın çalıştırılırlar.

-Meslekle ilgili davalar açılır kazanılır umut edilir ancak hep boşa çıkar.

-Bir hemşire 1/1 deki bir hemşire 2 yıllık maaş olarak 1200 alıyor bir asiistan doktor 1400-1500 uzman bir doktor ise 1800 tl alıyor ancak enterasan bir durum var, (http://www.memurlar.net/haber/161023/) lise mezunu bir imam 1600 tl alıyor nasıl adalet değilmi.

Enterasandır maaş bordrolarımızda iş riski iş güçlüğü diye bir bölüm var bir zamanlar lojman tazminatı vardı şimdi onlar kaldı herkes az çok ne kadar aldığını biliyordur. mesleki olarak ne kadar da hak ettiğimiz yerdeyiz.

-sağlık bakanlığı ayrı orandan üniversite hastanesi farklı orandan döner sermaye alır. Doktorlar tavandan , alt tabaka tabandan yada biraz daha üstten.

-Akşam evine geldiğinde çocuklarına sarılamaz çünkü normal hayat süren bir sürü insanın konuşurken bile ürktüğü, bir sürü tehlikeli hastalık etkeni, numune, test ve hasta bakımı ile akşama kadar haşır neşir olmuştur.

-Her yaz tatil hayal edilir ancak hiç bir zaman gerçekleşmez , memlekete gidilebilirse gidilir.4-5 ay memleket tatili açığı kapatılmaya çalışılır.

-Özel haftalarda methiyeler dizilir sırtlar sıvazlanır ama işi yapan sağlık personeli her zaman üvey evlattır. Haftası biter rafa kaldırılır ertesi sene tekrar hatırlanır.

-Gecesi gündüzü olmayan 24 saat esaslı bir meslektir sağlık personelliği. Ama her zaman sanki havalara savrulurcasına döner sermaye gelirlerinden tavandan pay alırlarmışcasına gıpta ile bakılırlar. Aldıkları kan, çalıştıkları test, ölçtükleri tansiyon adlarını bile bilmedikleri doktorlara performans olarak yazılır. Onlara sadece uzaktan bakmak kalır.

-Ancak bir hastanede yatan bir kişi, görevli hemşirenin sabaha kadar elinde tedavi arabası ve tansiyon aletiyle oradan oraya nasıl koşturduğunu bilir. Gerçi o da bir süre sonra unutur.

_Çoğu birimdeki personel meslek hayatları boyunca mesleki gelişim için ne bir seminere katılabilir ne de eğitim görebilir. Görenler azınlıktadır. Koca bir meslek hayatı nerdeyse usta çırak modunda geçirilir.

Yaklaşık 21 yıllık bir sağlık çalışanı olarak yaşadığımız olumlu gelişmeleri paylaşmak istiyorum.

şimdi denebilirki sizler döner sermaye alıyorsunuz doğru alıyoruz ama nasıl söyliyeyim bir yer 200 veriyor bir yer 400 bir başkası 800 bir başka yerde battık batıyoruz diye her ay kesecem diye göz korkutuyor. Emekli olduğunuzda ise dip yapıyorsunuz.

- Bu alanda pek çok kez hepimiz yazdık aldığımız ücretlerin yetersizliğinden, geçinemediğimizden bahsettik, bazı iyi niyetli arkadaşlarımız asgari ücretle geçinenlerin olduğunu ve halimize şükretmemiz gerektiğini yazdılar hep. Yanlız hiç hesap ettilermi ki bir sağlık çalışanı;

- Mesleki örgütlenme neredeyse sıfırdır( rakamla 0 ). Denebilir ki kardeşim uyumayın! Aynı ünvana sahip bir sağlık teknikeri nerdeyse 10 farklı konumda çalıştırılıyor. Birisini 657 ilgilendiriyor, diğerini şirket, bir diğerini 4-c, bir diğerini döner sermaye.

Gerçekten çok mutluyuz çok. Kredilerimiz daim, kredi kartlarımızın limitlerininde dolmaması dileklerimle

Eskiden memur işci emekli diye gazetelerde tv lerde adlarımız geçer ümitle alacağımız zammı beklerdik belki rahatlarız diye. Ancak şimdi bir enflasyon kandırmacasının baş aktörleriyiz. temmuza kadar uçan enflasyon 1-2 ayda eksiye geçiveriyor bizlere %2 lik 2,5 luk zamlar kalıyor. Adımız ocak ve temmuzda geçiyor, emekliler ise zaten yoklar

-Yıllarca emek verdiğin A dan Z ye hakim olduğun birim sırf birilerinin canı istiyor diye değiştirilir ve hiç bir şey yapamazsın.

Kimi nerede nasıl toplayacak ve nasıl bir ortak yol bulacaksın.