Gün doğsun hele bi, üzülmeye mi değer

onu ararken kendimi kaybettim

onu da bulamazsa yayan gider"

Ben isyan kırmızısı, kanın

benliğimi sevmenin bedeli bildim.

Her okuduğum kitabın elif?ini saplıyorum yüreğime

ben de ona;

"iner gönül iner attan iner eşeğe biner

kendin olursun ancak

o da hep savurdu uzaklara

ben hiç söz dinlemedim, isyan ettim

ama sen nerden bileceksin ki, ben hiç olmadım

Sessiz kalalım yine, uzlaşalım

Hayata zulmedip üzülmeye mi değer

üzülme diyemem

Güz bitsin, biz bayram edelim

bende bebe, sende kuyruk acısı olduktan sonra

yayan değil sürünmek istersinde sürünemez sürüklerler onada minnet duyarsın

buldum dediğin yanıltır seni

kendine gelmelisin

toprağımın yüreği, sensiz demlendiysem de her gece

beni çiğneme, değmez buna

asil olan aramaktır

susacam, görmeyecem dedi.

Hayat herkese hem iyi,

aramaktır çoğu zaman, bulmak değil hakikat

ikimizinde seviştiği renkler olsa da

senin toprağına senin rengine boyandım

dokunma yanarsın dedi

temelsiz ördüm duvarları

çiğneyerek yükseleceksen birini

bir isyanım değişmedi, birde kan kırmızı sevdam

Ayrılıklar değişmez,

Farklı renklerin dünyasındayız be güzelim

yetmez mi bu kadar sürgün dediğimde,

hep sonsuz hayalleri dost edindim.

konyalı

zengin bir babanın şımarık oğluydum

ben yine?

kurdelam deme beeeeeeeeeeeeeee aynen benimkide öle:)

her okuyuşumda alemi, hep böyle olur.

"Kusura bakma. Bende evlat acısı, sende kuyruk acısı varken biz asla dost olamayız. Birbirimizi gördüğümüzde hep bu acıyı yaşayacağız. "sende evlat acısı, bende bu kuyruk acısı olduktan sonra"

üzülmelisin

onu bulduğumda ben yoktum

dalgaları aşmak

Gördüm dediğim senin gibi yalanmış

ölüm beyazlar içinde tebessüm etti bana.

çok şey anladım çok!

ne güzel bir başlık neden daha önce farketmedimki:)

tanırken dünyayı, korkularım büyüdü

ben kendim gibi delice, tek alem gibi

Senin hesapların çok, aklın berrak

kendimdeyim dersen eğer

aynı gezegenin farklı dünyasında yaşadık

bozduğun tek o rengi seversin

aynı dünaynın farklı insanları olduk

bastığımız topraklar aynı sevdalarımızla çiğnendi

Oluruna bırak, her neyse geçer

seni seviyorum diyebildim

söylerdi büyüğüm

bense hayatı okurum

son defa öpen ağlasada

uymayacam sana,

yüreklerimiz kardeşti, hep onun nefesiydik

bizim gökkuşağı arap saçına döndü çekişmekten :)))

Hep geç anlıyorum

bakışlarımız bizi hep geçmişe sürükleyecek

biz kardeştik aynı nefesten

Bütün aşklar aynıdır

senide yüceltmez, ben gibi olursun ancak

biz aynı rüzgarda savurduk, hüzünlü bakışlarımızı

çok güzel...

bense toprak

sen bana gelmedin ben sana koşmadım

ne aziz olursun ne azize

Sen tüketimin yeşili, kapitalin

benimki hep gökkuşağı oldu topri :P

... der ki yılan

çok yorgunum beni bekleme kaptan

güneşte neydi senin yanında

beni buluşun bitişindi

Asırlar geçti sözümden döneli

işte bu yüzden hep savaşım kanlı ve geçmişe dönüktür

ben hep dokundum

direndim hep kendime

19 da intihar ettim

sen bilmiyorsun ama

anladım ki ben asiyim,

doymadım manaya, aradım

bilirsin hikaye o ya

o meşgulken,

mümkün olmaz çoğu zaman

buldun mu ali dedim

hak etmiyorsun hüznü sen

aynı güneşle hasat ettik gülüşlerimizi ve ağıtlarımızı

inatçı çocuklar gibiydim,

yaşarmısın bu kadar bilmem

hep yemin etti varlığım

Ya da kandırıyorum kendimi

son defa gülücük kalır yüzünde

Bense hakikat için akıldan fedakarlık edenim

Susuz kalalım yine, aç kalalım

Ben hayalin mavisiyim

rabbime arz ettim halimi

Söz bitsin, biz devam edelim

sen yüzde makyajı

uçuk kaçık düşlerle düşekaldım

sevdim

sen kozmetik ürün gibisin

sense ancak tek o rengi

ben seni ararken sevmiştim

buldun mu?!

uzaklara savrulan aciz benliğimdi,

Anladım dediğimde, yeni yürüyen bebenin gururu aldı benden beni.

Sen yalanın pembesi

aklımda sen varken bakmadım güneşe

ben işgal edildim.