yapraklar bile iple çeker gelişini toprağa değebilmek için.

hiçbirşey yapmamış

gönlümüze sığdıramadımız isyanımız var.

Ceyhun Yılmaz

ya da biz bilmezken tepemiz atmış

adım sonbahar

öylece beklemişizdir...

Günler hazinleşir, geceler uhrevileşir;

şu eylül akşamı dışında

derdi nedir bu sonbaharın, neden soldurur gülleri? nerden bulur bu insanlar ben mutsuzken gülünecek şeyleri? tuhaflık bende biliyorum bi neden arıyorum, unutmak için her şeyi unutmak için kendimi iki kelime yetiyor seni seven kalbi kırmaya sonra roman yazsan ne fayda? iki adım da geçiyorsun yalnızlık denen tarafına sonra dağlar aşsan ne fayda?

Yaprak nasıl düşerse akıp kaybolan suya

Son hecesi hüzün...

bize hep sonbahar

ve susmuşuzdur...

ve tam sırası gelmişken

Fani ömür biter, Bir uzun sonbahar olur.

yahya kemal beyatlı

ben en çok sonbahar?ı severim.

aynı sabaha uyanırken

Ama sonbahar bunun adı. Onuda kandırır. çaktırmadan?

Yazdan kalan ne varsa olurken haşır neşir.

bu havada o gözlük hiç gitmişmi göktürk:))

belki aynı posta kutusuna,

seviyorum ben bu mevsimi yaa :)

Hele kuşlar, onlar bile yolunu gözler sevdiğine kavuşmak için.

Gülümsetiyor beni

kararan bulutların

nemli gözlerin

hep bana yakındır çünkü sonbahar,

Testimde sana sakladığım şarabı

İnsan duyar yerin dile gelmiş sükutunu;

gözlerin kamaşır

Düşünme mevsimi inleten rengi

Fakat işte ballı meyveler

aynı düşü görmüşüzdür

lüfer

yollarımız hiç kesişmemiş

Eser rüzgarların durgun...

Teslim olunca vadesi gelmiş zevaline,

palamut

Dünyanın ufku gözlere gittikçe tar olur.

sonbahar hüzünlü bakışların

oysa ben akşam olmuşum

erik ağacının

incir kuşu

Yaprak, çiçek ve kuş dağılır, tarumar olur.

sen koşa koşa yetişirken,

birkaç mektup atmışızdır

olabilir.

Ben en çok baharın sonunu severim.

Teşrinlerin bu hüznü geçer ta iliklere.

hep benden yanadır, bana döker için.

hiçbir neden yokken,

Günler gitgide kısalıyor,

yapraklarım dökülüyor

olamaz mı?

nasıl iş bu

Ben En Çok Sonbahar?ı Seviyorum

belki benim kağıt param,

Bir başka musikiye geçiş farz eder bunu.

Ruh öyle yollanır uyanılmaz bir uykuya:

şu eylül akşamı dışında.

bükülen dudakların

dallarında olgun, diri duruyor.

onca yıl sen burada

Her bastığım kuru yaprak

biraz daha gecikseydin eğer...

seni seviyorum demişizdir...

Sonbaharın en eylülü içimde,

Anlar ki yolcu yol görünür selviliklere.

ve konuşmuşuzdur...

güz kafayı çizdinmi benim gibi:D

Niye böyle geç kaldın?

NAZIM HİKMET RAN

Böyle mi bitecekti bu şiir bir tanem böyle mi bitecekti

Sonbahar

sonuna doğru hamsi

Artık bu dağdağayla uğuldar deniz ve dağ.

Durgun havuzları işlesin bırak

Ben en çok sonbahar?ı severim.

Bir namussuz rüzgar peşimde

Kapım ardına kadar açık bekledi seni.

belki de birkaç gün arayla

bostancı dolmuş kuyruğunda

başımızı başka omuzlara dayamışızdır

neresinden baksan

adını koyamadımız yanlızlıklar var..

yine bir sonbahar

senin cebine girmiştir

Sen olup o eski şarkıyı hatırlatıyor bana;

batışını izlemişizdir deniz kıyısında

ayın karpuz dilimi gibi

Yaprakların güneş ve ölüm rengi,

her yanına çiçek yağmış

içim sıkılıyor demişizdir

sonbahar

ATİLLA İLHAN

Koparılmadan düşeceklerdi toprağa

değişik zamanlarda da olsa,

Sonbahar gelsede göç etsem sevdiğimin yanına diye.

ben yürüdüğümden kaçırmışımdır

içtim yarıya kadar bir başıma

yağmurlar başlamak üzre.

Kolumda senden çaldığım tebessüm

aynı anda başka insanlara,

bıldırcın

Uyutup büyütüyorum onu,

onca neden varken

bir şekilde, döne dolaşa

onca yıl ben burada

Soframda yeşil biber, tuz, ekmek.

Mevsim boyunca kendini hissettirir veda;

seni bekleyerek.

Benzer cihana gelmeden evvelki haline.

mutlak güven duygusuyla,

aynı anda aynı sessiz geceye doğru

gizli hıçkırıkların

gökyüzünden dökülen damlaların ayı...

dökülen yaprakların

nede yaz kadar yakar içini.

Duymaz bu anda taş gibi kalbinde bir sızı;

Bu şiir

aynı köşeye oturmuşuzdur köhnede

istavrit

Sen yoksun ve sensin şarkıda ağlayıp üzüldüğüm?

ışık içinde yüzüyor

dur bakalım neler var sonharda

Eylül Akşamı

kimbilir

sabah 7:30 vapuruna

Bülent Ortaçgil

çakan şimşeklerin

Her gün sürüklenip yaşamak ruha bar olur.

ne kış kadar üşütür sonbahar

güneş kendi halinden memnun zaten her zaman. O hep aynı ısıtır.

Elemdir mest etsin ruhunu yeter

Sen kalbini dinle, ufuklara bak.

mevsim sonbahar.. havada aşk kokusu var :) demiş şair

sen başta ben en sonda

Saçlarımı ensemden okşayıp yanağımdan öpüyor

Ahmet Hamdi Tanpınar

Fark etmez anne - toprak ölüm maceramızı