Meslekte 9. yılım. Öğretmenlikten her geçen yıl soğuyorum. Rahat bir insan olmadığım gibi rahat bir öğretmen de değilim. Ödevini yapmayan sürekli bahane üreten öğrenciler, derse katılmayan öğrenciler bile canımı sıkıyor. Mizaç olarak sert bir yapıdayım. Öğrencimi en küçük iyi bir davranışına överim de ama sorumluluğunu yerine getirmeyen öğrencime de kızarım. Bugün son ders çok da çalışkan olmayan bir 5. sınıf öğrencime neden ödev yapmadın dedim, başım ağrıyordu dedi. Ben de hanımefendinin başı arıyormuş, ödev yapmamış dedim. Daha ben eve gitmeden velisi mesaj atmış ama neler neler gerekli gereksiz azarlıyormuşum çocukları diğer öğretmenler çok yumuşakmış, ödevini yapmayana kızmıyormuş. Kızı rencide olmuş. Bunlar mesajın kibar bölümleri. Ben de aradım, konuştuk sonra veli özür diledi ama ben çok yoruldum bu muhabbetlerden. Rahat bir öğretmen olmak istiyorum ödev yapmazsa yapmasın banane tarzı takılanlar var ya... Onlardan nasıl olabilirim?

Sizin yine ortaokul. Özellikle lisede kesinlikle öğrenci ile bire bir münakaşa, laf dalaşı olayına girmenizi tavsiye etmem. (8. Sınıflar da zaten liseli havasına giriyor.) Veli ile de öğrenci ile de, hatta buna öğretmen, idareci ve diğer okul personelini de ekleyebilirim. Lütfen profesyonel olun. Dersinizi anlatın, evrak işlerini ve diğer eğitim öğretim işlerini aksatmayın ama kimseye de laf yetiştirmeye çalışmayın.

Konu ortaokulla ilgili açılmış ama benzer durumlar lisede de yaşanıyor. Siz lisede "Ay canım, psikolojin bozulmuştur. Özür dilerim, kulun kölen olayım beni affet." deyin, sonra da gelin o okulda bir daha öğretmenlik yapabilin.

Velimi üzeni bende üzerim anlayışının hakim olduğu bir yerde çalışıyorsan ve sınıfta kalmanın olmadığı bir kurumda çalışıyorsan ödev yapmayan çocuğa kızmayı birakman gerekiyor bunun yöntemini kendi mizacına göre senin bulman gerekiyor kendini en iyi tanıyan sensin eğer yapamam diyorsan daha çok başın ağrır ne yazık ki...

Ben geleneksel yöntemde kalmışım hocam :) teşekkür ederim haklısınız. Ben de öğrenciye bırakıyorum artık. Hem ben üzülmem hem öğrencilerim.

Ben profesyonel değil de duygusal yaklaşıyorum, bir arkadaşım kimsenin çocuğunu kendisinden fazla düşünemem demişti. O da haklıymış siz de haklısınız. Teşekkür ederim hocam.

"Geçen hafta ödevlerinizi kontrol ederken, arkadaşınızı biraz üzdüğümü fark ettim. Ödevini yapamamış olabilir ama ben öyle bir tepki vermemeliydim. Biraz abarttım galiba. Huzurunuzda 'dan özür diiyorum."

Doğru söylüyorsunuz hocam, ben çok ciddiye alıyorum biraz da sert tavrımdan dolayı hemen yargılanıyorum. diğer öğretmenlere bakıyorum, ödev bile vermiyor, verdiğini kontrol etmiyor istediğini de söylüyor hiç sorun yaşamıyor.

Teşekkür ederim hocam, hem üslubumu hem yöntemimi gözden geçirmem lazım. Hata yaptığımı anladım.

Teşekkür ederim hocam, üslubumu yumuşatmaya çalışacağım.

Hocam yazdıklarınızdan anlaşıldığı kadarıyla sorumluluk sahibi bir öğretmensiniz. Dert sahibi bir insansınız. Sizin gibi eğitimcilere ihtiyaç var. Fakat üslubunuz oldukça problemli görünüyor. Öğrenciye gösterdiğiniz tepki sizin amacınız öyle olmasa dahi alaysı olmuş. Öğrencinin de bir insan olduğunun daima farkında olarak onlara karşı çok nazik olmanız gerekir. Öğretmenlik her şeyden önce sabır ve yüksek merhamet isteyen bir meslektir. Kendinize güvendiğinizde iyi bir öğretmen olabilirsiniz hocam.

Öğretmen özür de diler, sorun yok ama konuyu açan arkadaşın yazdığı ifade, öğretmenlikte özür dilemeyi gerektirecek en son ifade bile olamaz. "Hanımefendinin başı ağrıyormuş". cümlesinde psikoloji bozacak ne var? Bu cümleyle psikolojisi bozulacak kişi, sabahtan akşama kadar sokakta karışılacakları ile akşama akıl hastanesine kapatılır.

Şimdi sorsam, herkes ilkokul öğretmeninin rencide edici davranışlarını hala hatırlar...

Foruma girip yazmak istemiyordum. Ama sadece bu mesaj için giriş yaptım.

Siz yanlış okumuşsunuz sanırım çok başarılı denedim, çok da çalışkan olmayan bir öğrenci dedim, niyetim aşağılamak değildi. Kusursuz olduğumu düşünsem zaten sizlere danışmazdım. Hatalarımızı bazen göremiyoruz, dışarıdan bir göz olarak öyle görünüyorsa üzüldüm açıkçası.

sağlam ve ciddi yapmaya çalışan bir öğretmenin bir uyarısı dahi şikayet konusu olabiliyor, benim nacizane görüşüm rahat ve kasmayan bir sistemi tercih etmek yerine duygularınızı karşı tarafa daha net ama daha yumuşak ifade edip, onların psikolojisini anlamak ve baska acidan bakmak adına cocuk psikolojisi kitapları okumak. Ben dilini kullanmak çok etkili oluyor.

Başlıkta anlatılan sorunla ilgili çok güzel cevap vermişsiniz.

Hocam idarem iyi o konuda sıkıntım yok. Her sene sene başında bu sene ödev kontrolü yapmayacağım, derse katılmayana kızmayacağım, umursamayacağım diyorum. Sene ortasında bir bakmışım yine yıpranmışım sonuç olarak yine aynı sahneler. Bugün mesaj atan veli özür dilerken hocam ben sizin gibi eğitimli değilim kırdıysam özür dilerim dedi. Dedi ama ben ödev yapmayan öğrencim kızamayacaksam benim derse gir çıktan başka seçeneğim kalmıyor. Bunu da ben yapamıyorum. Bir de böyle eğitimden anlamayan velilerden azar işitiyorum. Kendime saygımı kaybetmek üzereyim. Ya istifa edeceğim de o rahat öğretmenlerden olacağım. İkisini de yapamıyorum.

Hangi dünyada yaşadığınızı bilmiyorum. Ama kitaplarda ifade edilenler sadece kitaplarda yaşanır bu ülkede.

Çok teşekkür ederim hocam, tavsiyeleriniz çok değerli.

Öğrencilerin sorumluluklarını yerine getirmemesi hususunda ise hedef alarak değil, sınıfa genel seslenebilirsiniz. En fazla çizelge çıkarırsınız, ödev yapanlar, derse katılanlar vs. Tek tek uğraşmanıza gerek yok. Devlet okulu kurs ya da etüt merkezi, özel ders ortamı değildir. Biz de zaten 8-10 kişilik öğrenci grupları ile çalışmıyoruz. Kendinizi hırpalamayın. Eğitim öğretimde dönüt bazen seneler sonra alınır ve 2+2=4 kadar net çizgiler ile belirlenemeyebilir her zaman. İçiniz rahat ise, elinizden geleni yapmış iseniz boş verin.

Çocuklar prens veya prenses değil. Onlar da sıradan bir insan. Hayatın acı ve tatlı yönlerini yaşayarak büyümeli. Hatalarını göstermezseniz hayatları boyunca hata yapmayacaklarını düşünürler. Yaptıkları şeylerin her zaman doğru olduğunu zannederler.

Hocam size akıl vermek değil niyetim, 5. sınıf öğrencisi, şu an ortaokul ama bizim zamanın henüz ilkokul çocuğu. Küçük bir kız çocuğu yahu daha ufacık. Kırılgandır elbette alınır. Haklısınızdır değilsinizdir girmiyorum. Vardır bir bildiğiniz. Ama emin olunca eğitim camiasında neredeyse en masum öğrenci tarafı. Bu laflarınız emin olun öğrenciden daha çok velinin kafasında takılıyordur. Öğrenci bile unutur. Ama veli geçim derdi, kalitesiz yaşam vs. derken bunun acısını en kolay öğretmenden çıkarıyor ve kendince günah çıkarıp, iyi ebeveyn rollerine giriyor.

Sınıf içinde o öğrenci rencide olmuş, gururu kırılmış. Belki o kızcağız bunu ömür boyu unutamayacak. Bence ilk fırsatta, o öğrenciden herkesin içinde özür dileyip, bir kız çocuğunun ömür boyu yaşayacağı hasarı önleyebilirsiniz. Hazır cümle:

Burada böyle profesyonel cevaplar görmek beni çok şaşırttı.

Ben tost makinası kullanmadan bir ekleme yapmak istiyorum:

Sayın Hocam branşınız ne bilmiyorum ama ortaokulda kalmanın olmadığı bir sistemde öğretmenlik yapıyorsunuz. Şu anki pandemi döneminde de Meb in gösterdiği tutumdan da anlaşılacağı üzerine her şey reklam olmuş durumda olmayan şeyleri olmuş gibi gösteren bir kurumda çalışıyoruz. her ne olursa olsun veli haklıdır anlayışı hakim öğrenci yetiştirmekten çok kağıt işlerin eksiksiz olsun diyen bir kurumdayız.

Derdi olan, işiyle dertlenen meslektaslarimi görmek çok mutlu ediyor beni. Hocam rahat olmayı bir seçenek olarak görmeyin, fakat uyarmanin şeklini değiştirebilirsiniz yine icinizdekini dokun, ama yaparken öğrenciyi cok da irite etmeden olsa daha iyi olabilir tabi siz de öyle yapıyor olabilirsiniz, bahsettiğiniz üzere mizaciniz biraz sertse öğrenciler her şeyi farklı algılayabiliyor, yıl boyu biraz daha rahat hissettiği öğretmen en ala şekilde kızsa ve etige uymayan şeyler yapsa da bir şikayet konusu olmuyor ama isini daha

Velinin de kamunun da öğretmenden beklentisi, okul saatleri içinde öğrenciye göz kulak olmaktır. Sınıf geçme yönetmeliği de buna işaret ediyor. Siz sınıfta dersinizi anlattınız. Öğrenciye göz kulak oldunuz. İş bitti. Mesleğe profesyonel bakın. Kimse size ödev yapmayan öğrencinin peşinden gidin, dersi dinlemeyen öğrenciyi sisteme kazandırın demiyor. Bu çağda profesyonel davranmak en iyisi. Sizin canınız sıkılacağına, şimdi psikolojisi bozulan öğrencinin velisinin canı beş on yıl sonra sıkılsın.

Veli kısmına ayrıca değinmek istiyorum. Nasıl ki gençlik, öğrenci değişti diyoruz. Aynı şekilde veli profili de değişti. Bizim zamanımız daki veli profili ile 20-30 yıl fark var. Biliyorsunuz bu neslin özelliği az çalışıp mümkün mertebe çok şey elde etmek. Biraz parazit bir nesil. O yüzden oyunu kuralına göre oynayın. Öğrenciyi veya veliyi değersizleştirip aşağılamadan da kendi değerinizi ve ağırlığınızı ortaya koyabilirsiniz. Buna rağmen hakkınızda konuşur herkes. İşinizi yapın, şu kağıt kürek evrak işinde açık vermeyin .

Sağlıcakla kalın.

Hocam çağdaş eğitim yaklaşımında, öğrenmenin sorumluluğu öğrenciye aittir, siz yol gösteren olursunuz, kimse niye evde çalışmamış, ödev yapmamış, öğrencinin bileceği iş, öğrencinin sorumluluk alanına giren gibi konularda rehberlik edersiniz, yapmıyorsa artık onun bileceği iş.