Hükümet bu konuda boş durmuyor, soruna çareler arıyordu elbet.. Ve son günlerde gazetelerde çıkan başka bir haber gündemi meşgul etmeye başladı.. Hükümet?37 maddelik bir kemer sıkma paketi? çıkarmaya hazırlanıyordu.. Pakette, aziz Türk Milletinin pek yabancısı olmadığı ve yıllardır hep kendisinden istenen fedakarlıkların aslında eksik olduğunu, daha fazla fedakarlık yapmaları gerektiği ve sıkacakları kemerde yeni açacakları deliklerin sayısını ve yerleri gösteriliyordu.. Burada mesleğimiz itibarıyla bizleri ilgilendiren şu madde daha fazla ilgimi çekmişti..

eli geri gitmeden bu hükümeti destekleyip ikinci kez gururlanlar şimdi açlıktan ellerini kemirsinler...

Evet bu alınması gereken tasarruf tedbirleri içerisinde son noktadır aslında. Bu madde eğer hayata geçerse, iktidarın eğitime bakış açısını, eğitime verdiği önemi ve değeri açıkça gözler önüne serecektir.. Faiz ödemelerine ve rantiye sınıfına para akıtmak için yıllardır memlekette satılmadık fabrika, işletme ve toprak bırakmayanlar. Yıllardır gözünü köylü, işçi memur ve esnafın üç kuruşuna dikmiş ve onlardan nasıl daha fazla vergi alarak günü kurtarma politikaları peşine düşmüşlerdir..

Eğitimde tasarruf olmaz. Hem de hiçbir aşamasında...

MEB'e bağlı 42 bin 524 okul ve kurum bünyesinde çalışan 688 bin 295 öğretmenin, 374 bin 605' i sendikalı. Peki diğer yarısı nerede? Onlar yaşanan bu olumsuzluklardan etkilenmiyorlar mı? Neden sessiz kalıyorlar bu hak gaspına?

koyun sürüsüne dahil olmak bunu gerektirir çünkü-)

?Yılın ilk 6 ayında bütçe harcamaları yüzde 24.1 arttı. Buna karşılık gelirleri artmadı. Sorun, gelirler artmazken giderlerin artmasına göz yumulmasından kaynaklanıyor. Acaba giderler neden artıyor? Ne oldu da geçen yılın ilk 6 ayında 100 milyar TL olan giderler bu yıl 124 milyar TL?ye yükseldi?

Çalışma Bakanlığı verilerine göre, 1 milyon 691 bin 299 memurun 930 bin 397?si bir sendika üyesi?bir başka ifadeyle, Kamu görevlileri arasında sendikalaşma oranı yüzde 55.01?dir.. Bu durum eğitim iş kolunda daha vahim durumdadır..

ama siz ne adamsınız.. buna da hamdolsun der sineye çekersiniz..

Geçenlerde günlük bir gazetenin ekonomi bölümünde bütçe ile ilgili şöyle bir yorum vardı.

Hak aramanın da?hak? olduğunu bilen insanların gerekirse sokaklara dökülerek haklarını söke söke alması marjinal bir durum değildir.. Haklarından mahrum edilmesine sessiz kalan kalabalıkların, yoğun olduğu toplumlarda, sokaklara çıkıp hak aramak zorunda kalanlar?bir avuç maceracı? durumuna düşürülmeye çalışılıyorsa, aşağılanıyorsa, dövülüyorsa, üzerlerine köpekler salınıyorsa, biber gazı sıkılıp her türlü hakarete maruz kalıyorlarsa.. Bu onların?macera sever? veya?mazoşist? oldukları anlamına gelmiyor.. Serbest piyasacılığın kurallarının geçerli olduğu ve insan olmanın zengin olmakla eşitlendiği bir ortamda onlar, sadece onurlu bir yaşamın gerekleri için ve aynı çatı altında omuz omuza verdikleri meslektaşlarıyla hakkı olan hakkının bilincinde, gerekirse söke söke almak için çaba gösteriyorlar sadece..

?Maaşa esas haftalık ders saat ücretinin 15 saatten 20 saate çıkartılması. Tedbirin bu yıl 450, gelecek yıl 675, 2010'da 714 milyon lira getirmesi hedefleniyor?. diyordu..

emeğinize sağlık..

ne sendikasından bahsediyorsun. biz sendikalıyız işte ne oluyor ki. hepsi birbirinden beter. öyle bir yönetmelik çıksın ekderslerle ilgili ertesi gün istifamı verecem sendikadan. artı 2011 de de tek başlarına biraz zor gelir bunlar artık benden söylemesi

Düşülen bu bataktan kurtulmanın tek yolunun rantiye sınıfına bel bağlamak değil üretmek olduğu hep gözlerden kaçırılmaya çalışılmıştır.. Global dünyada üretim gücüne ulaşmanın yolu ise kaliteli eğitim ve yetişmiş insan gücüne bağlıdır.. Bunun için yurttaşlara çok iyi düzeyde eğitim olanakları ve eğitim politikaları uygulamak gerekmektedir.. Gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelere bakıldığında;onların, geleceğe güvenli adımlar atmak için, sağlam, esnek ve çağın normlarına uygun bir eğitim alt yapısı oluşturarak bu yarışa başladıkları görülmektedir.. Ülkemizde ise eğitim zaten yaz-boz tahtasına dönmüş, değişim diye her önüne gelen farklı bir sistem dayatmaya çalışmış, başarılı olmak bir yana uygulayanların eline yüzüne bulaşmıştır.. Asıl zararı toplum, yani yetişen nesiller görmüştür. Bu yıl yapılan ÖSS sınavında otuz binden fazla adayın sıfır çekmesi de bunun en büyük kanıtıdır.. Gelişmek için can atan ülkeler kategorisinde olmanın en büyük koşulu, iyi bir eğitim altyapısı olgusu ve bununla birlikte eğitim sisteminde en önemli rolü oynayan öğretmenler, adeta görmezden gelinmektedir.. Ekonomisi çökmek üzere olan bir sistemde, öğretmene çok büyük refah payları verilmesini beklemek hayalcilik olur elbette.. Ama bir ülkede gelir dağılımında bölgeler, şehirler, meslekler ve sınıflar arasında uçurumlar varsa burada sosyal adaletsizlik var demektir. Öncelikle sistem bu olumsuzluklarından arındırılması gereklidir. Adaletsiz bir yapının meşrulaştığı sistemlerde, mağdur olanın hakkını araması, elde etmesi ve sesini duyurabilmesi oldukça zorlaşmaktadır.. Her şeyin arapsaçına dönüştüğü bir ortamda bireysel mekanizmalarla hak aramak ise etkisiz kalmaktadır. Şimdi kemer sıkma paketinde sözü edilen uygulama hayata geçirilse eğitim çalışanları olarak ne yapabiliriz ki. Birkaç sokak gösterisi ve bordro yakma eyleminin karar verici mekanizmalar üzerinde ne kadar etkisi olur acaba? Tersinden düşünecek olursak, eğitim çalışanları, kendileri için yaşamsal önemi olan konular ile ilgili olumsuz uygulama kararları alındığında, karar alıcıların bu yanlış kararlarından dönmelerini sağlayacak kadar toplumsal refleks, birikim ve çoğunluğa sahipler midir?İşte burası oldukça düşündürücü bir noktadır..

ben nedense bir öğretmen olarak bu duruma üzülmüyorum çünkü biliyorum ki bu günler yaşanmalıydı olsun ben az 3 yıl az maaş alayım önemli değil şayet koyun sürüsü bundan bir ders çıkaracaksa kuru ekmeğe talim ederim önemi yok yeterki SİZ BİR DERS ALIN ARTIK!!! AÇIN GÖZÜNÜZÜ!! faturasını hep beraber çeksek de üzülmüyorum.. bu güruh yeterki açsın gözünü!!