Öğretmen olmamda en büyük etken, YÖK idi.

Öğretmekten memnunum.

Ama yine de sağolun. Beni güldürdünüz.

ablamı kıskanmam:)

Çocuk yaşlarımdan beri öğretmen olma hevesim vardı. Üniversiteye girdiğim dönemde işletme, iktisat gibi bölümler revaçta ve tüm arkadaşlarım o bölümleri tercih ederken ben 13 tercihimi de öğretmenlikten yana kullanmıştım. İyi ki de tercih etmişim. Zaman zaman isyan etsem de başka bir meslek grubunda düşünemiyorum kendimi.

Meslek lisesini bitireceğim yıl sistem değişti. İdealim Hukuk okumaktı, ancak sınav sistemi sadece bilgisayar öğretmeni olmamıza izin veriyordu. Türkiye birincisi olabilirsem o zaman hukuk kazanabiliyordum. Tabi sistem yeni olunca hakkındaki bilgimiz de azdı. Hukuk için çalıştım. Sonuçta ilk yılımda kazanamadım (1 puanla bilgisayar öğretmenliğini kaybettim). İkinci girişimde artık biraz daha sayısalımı geliştirerek, Girebileceğim en yüksek üniversitenin bilgisayar öğretmenliğini kazandım. Bu arada EA puanım da Ankara Hukukun taban puanından 5 puan fazlaydı.

müh. kazandığım halde gitmrdim çünkü öğretmenliği seviyorum

16. tercihim öğretmen olmama neden oldu!

Siz güldüğünüz zaman gelip yanağınıza dokunup "Gülünce yüzünüzde güller açıyor öğretmenim."demesini,

arkadaş memurlar net size ne veriyor. yıldız mı?Bu kadar başında bekliyor yazıyor çiziyorsunuz..

Saygılar

Sevdiğim branşta uygun olarak bu alanı gördüm. Sınavlara hazırlanırken Ailemizin Diş yönünden çok sıkıntısı olduğundan ve hastanelerde Diş Hekimlerinin ortamını gördüğümden hoşuma gitti ama tercih listemdeki 13 bilgisayar branşından birisi tuttu ; 1-2 puan ile Diş Hekimliğini kaçırdım.

Hayat bize çok şey öğretiyor. Bir arkadaş "öğretmeyi seviyorum" diye yazmış. Biraz iddialı ama evet ben de öğretmeyi seviyorum.

Sayın babacan04

Başka hangi meslekte ürününüzü damla damla biriktiriyorsunuz ki?

Yüksek bir puan almama rağmen bilerek isteyerk yazdım. Gerçi buradan şu anlaşılmasın. Girdiğim okulun puanı o zamanda çok yüksekti şimdide çok yüksek. bazen kafam karışıyor iyi mi yaptım diye ama matematik ve geometri den asla vazgeçemem. ama öğrencilerin iyi netler yapmalarında yardımcı olmakk ve yol göstermeye çalışmak gerçekten beni mest ediyor. Saygılarımlaa..

Meslek lisesi mezunu olduğum için, alternatif yoktu. Ama seviyorum mesleği...

Beni ortaokuldaki Türkçe Öğretmenim etkilemişti. Babamda çok istemişti. Teşekkürler Rahmi Öğretmenim, nur içinde yat babacığım. Mutluyum huzurluyum öğretmenim. Nasip meselesi olayınıda unutmamak gerekir.

tamamen tesadüf. yanlış tercih..

Sınavda 5 matematik neti yapmak...

Öğretmen olmama neden sanırım ilkokul öğretmenimdir. Sürekli gülümseyen, ışıl ışıl parlayan gözleri vardı. 3. sınıfta tayini çıkıp gittiğinde, öleceğimi sanmıştım. O gün ben de öğretmen olacağım ama öğrencilerimi hiç bırakmayacağım demiştim.

İnanın beni hem şaşırttınız hem de güldürdünüz. Memurlar nette son zamanlarda onlarca konu açan siz, açılan diğer konuların hemen hepsine yorumlarınızı ekleyen siz, sabah 05:00 da dahi yapmış olduğunuz yorumlarınız hala sayfalarda. Maaşallah hiç bir konuyu atlamıyorsunuz. Üstüne üstlük bir de insanlara diyorsunuzki neden sürekli memurlar nettesiniz. Bildiğim kadarı ile idarecisiniz. Ben de size soruyorum. Mesai satlerinizde iş üretmek yerine neden memurlar nettesiniz.

Minicik kolları ile bacaklarınıza sarılıp kenetlenmesini, her gün biraz daha büyüdüklerine her gün biraz daha hayatı öğrendiklerine şahit olmasını başka hangi meslek grubu yaşıyordur acaba!!!

Aşağıdaki cümle size ait.

Benim bransim ingilizce. Ogretmen olmayi hic dusunmemistim orta okul yillarimda. Ama kendimi bildim bileli yabanci dile karsi ilgim vardi. Baska bir brans olsa tercih etmezdim. Ben ogretmenligi gercekten sevecegimi universitedeki ilk yillimda anladim. Ilk yil staja gittigimizde okul ortamindaki ogrencilerle iletisimi cok sevdim. Cocuklari bile bu kadar sevdigimi bilmezdim. Su an cok mutluyum bu meslegi sectigime. Sartlar ne kadar zor olursa olsun, ogrencilerin gozlerindeki sevgi isiltilarini gormek, onlarla paylasim icinde olmak beni acayip mutlu ediyor. Meslekteki 4. yilim ve bu olumlu dusuncelerim hic bir zaman degismedi. Okul olmadigi zaman ogrencilerini ozleyen biri oldum ciktim. Evet ben meslegimi gercekten cok seviyorum ama basta da belirttigim gibi bunda bransimi cok sevmem en buyuk etken.

'arkadaş memurlar net size ne veriyor. yıldız mı?Bu kadar başında bekliyor yazıyor çiziyorsunuz..'

Bazen çok bıkkınlık duyduğum anlarda öğretmen olmasaydım başka ne yapabilirdim diye düşünüyorum. Öğrtemenlikten başka bir meslekte bu kadar mutlu olamayacağımı hemen anlıyorum.

Hep söylerim zor durumda kaldığımda :kafam çalışsa öğretmen olmazdım. sınavda son tercihim di. düşünün siz. Bazı arkadaşlar böyle söyleyince güler ağlanacak halime işte ben öğretmenim ne diyebilirim.

çokda bilinçli olarak bu mesleği ve branşımı seçtim! çocukluğumuzda vardır ya ne olmak istersin derler ben hep öğremen olucam dedim ve liseyi bitirip de sınavlara gelince de tercihlerimi bu yönde yaptım tüm tercihlerim sınıf öğrt idi. yani birileri gibi nere olursda okuyayım elbet öğretmen olurum demedim... eğitim fakültesi okudum şimdi öğretmen miyim?diplomam öyle diyo amaaaaaaaa kısmi zamanlı öğetici olabildim ancak olaya bak:))))

Kalem tutmayı öğretmek için elini tuttuğunuz çocuğun biraz mahcup ama gözleri ışıl ışıl parlayarak size dönüp "Öğretmenim elleriniz sıcacık."demesini,

Memurun çocuğu memur olur gerçeği

Sonuçta şu an bilgisayar öğretmenim. Aslında hukuk ile birlikte Edebiyat Öğretmeni de olmak istiyordum ama kısmet işte, bilgisayar öğretmeni oldum. Mesleğimi severek yapıyorum. Neredeyse YÖK'e teşekkür edeceğim :))

ÖSYS sınavında yapmış olduğum net soru sayısı... En basitinden

Bilgi olarak gereğinden fazla bilgi aldım okuduğum branşta biraz da bilgisayara yapışmamız sebebiyle. Başlarken öğretmenlik yoktu aklımda ; özel sektör düşünmüştüm ama sonraları çocuk sevgisinin bende yarattığı etkiyi gördüm. Gürültüye dayanamazken kendimdeki sabır ve hoşgörüyü farkettim. Herhalde özel sektörde çalışsaydım tam bir piskopat olurdum. İyi ki öğretmenim :) Bu arada cevabım KISMET :)

Keşke hep güzellikler versek onlara, şairin dediği gibi, dünyayı allayıp pullayıp versek. Sahile vurmuş denizyıldızlarını denize atan çocuğun hikayesi biraz bizim ki! Hiç değilse birisi!

1. sınıfta bomboş, temiz bir sayfa gibi gelen öğrencilerime sabırla yeniden yeniden tekrar etmeyi seviyorum. Akşam eve döndüğümde ben de sabır kalmamış kafam 100 kilo ağırlığında olmuş oluyor. Her akşam eve geldiğimde "öğrenemeyecek bu çocuklar" diye kendi kendimi yiyorum. Okuduklarını keşfettiğimde ise benden mutlusu olmuyor o anda.

sınavdan almış olduğum puan ve tercih sırası vesile oldu, ama olsun memnunum, mutluyum iyiki öğretmen olmuşum.

Neden öğretmen oldunuz? Öğretmen olmaya iten şey neydi sizi? Memnunmusunuz öğretmenlikten?