Bu gidişe dur dendiği, öğretmene sahip çıkıldığı, başarısının takdir edildiği; yani olması gerekenin olduğu günleri görebilecek miyiz?

hocam benım geçici olarak görev yaptığım okuldada bır kaç öğrenciyle ciddi problemlerim oluşuyordu ve o yuzdende ücretli öğretmenliği bıraktım ama ben öğretmenliği severek yapıyorum 2. yılım olduğundan olabılır ama inşallah 11 yıl sonra bıkmış olmam

Hep sevdim sevmeye de devam edeceğim. Çocuklar bizim geleceğimiz. Dışsal olayların idealizminizi yok etmesine izin vermeyin arkadaşlar. Biraz önce "Sarı saçlım mavi gözlüm nerdesin"şarkısını dinledim. O hep bizimle, yüreğimizde... Atatürk'ü ve o zor koşullarda yaptıklarını düşünün ve yılmayın arkadaşlar!

herşeye rağmen evet.

seviyorum ama kimseye işim düşmesse...

başka da bir artısı yok bana.

ve tabiki alamadım izin...3 gün veriyomuş onu da ben almadım...

Fakat nedense işarkadaşlarım öğretmenler ve idarecilerden hiç hazzetmiyorum. Samimiyeti, saygıyı bulamıyorum onlarda. Her içten girişimim bana lafı oturtmalarla geri dönüyor:) Kimisinin burnu kaf dağında, kimisi arkadan konuşan, kimisi öğrencileri aşağılayan, kimisi "Burda emirleri ben veririm" veya "benim bi statüm var bu okulda ama olmaz ki" diyen, kimisi derse minimum 15 dk geç giren, biçoğu müdür yalakası..

bugüne kadar benimle doğru iletişim kurabilen meslektaşlarıma nadiren rastladım işlerini yapma konusunda ne kadar iyiler ona ben karışmam fakat çoğunlukla beni sinirlendiren yadırgadığım laflar ediyorlar çoğu zamansa kişisel komplekslerini yansıtarak dedikodu yaparken yakalıyorum onları başkasının eksiklerini görmek kolay da önce kendi kusurlarını farketseler ne güzel olacak herkes bir başkasını yererek kendilerini ondan üstün göstermeye ne meraklı kendini geliştirmemiş insanlardan da ancak bu beklenir görgüsüzce hareketlerin ardı arkası kesilmiyor öğretmenler gününü mahalle düğünü ortamına, öğretmenler odasını da ev hanımları misafir ağırlama olayına çeviren bu insanlarla aynı mesleğe sahip olduğumdan kendimi kötü hissediyorum çünkü çalışmıyor olsam da benzer sohbet ortamlarında bulunabilir mahalle düğünlerinde boy gösterirdim bu öğretmenlerin diğer insanlardan farkları olması gerekir keşke hepsi iyi eğitim almış ve alanlarında başarılı olsalardı o zaman çıta biraz daha yükselirdi ve diyaloglar da can sıkıcı olmazdı ben bu tarz insanları gün içinde görmek, seslerini de duymak bile istemiyorum herhangi bir meslektaşımla muhabbet ederken tereddüt ediyorum çünkü söylediklerimi yanlış anlama ihtimalleri yüksek dinleme kapasiteleri çok az ve yanlış sözler sarfediyorlar umarım bundan sonra iyi meslektaşlarla karşılaşırım ve aramızda güzel bir iletişim olur böylece kendime ket vurmak zorunda kalmam

ezgi hocam bazen tam da bahsettiğiniz gibi hissediyorum, hiç ait olmadığım bir yerdeyim sanki, sevdiğim insanların hepsi farklı bölgelere saçılmış durumda ve hayat çok kısa... diye düşünüyorum. Hani burdakilere de uyum sağlamaya çalışmıyor değilim ama ne bileyim işte

sonra bi sene OECD den geldiler... aylarca hazırlık yaptım.. çeviriler, slaytlar, yemekler... ve müdürüm sadece sözle teşekkür etti... saolsun... o da laf arasında :)

herşey harika olduğunda sevmeyen delidir zaten :) biz bu zor şartlara rağmen sevmekten bahsediyoruz.

30 yıllık eğitimci 23 yıllık yönetici olarak mesleğimi çok seviyorum. ilk günün heyecanını yaşıyorum.

Özel sektörde iken binbir ahlaksızlık ve rüşvet ile yürüyen bir işyerinde çalışmıyorum. Aldıgım Üç kuruşu yine helal para.

Meslektaşlarımın yorumlarını okuyunca onlara hak vermemem elde değil. Bu mesleği nasıl bir hale getirdiler, oysa ki o kadar kutsal bir görev ki üstlendiğimiz.

mesleğimi çok seviyorum ve öğrencilerime bir şeyler öğretmekden zevk alıyorum.50 kişilik sınıftaki ders dinlemeyi ve birşeyler öğrenmeye istekli 10 öğrenci dahi olsa bu bendeki sevgiyi devam ettiriyor. yine de her şeye ragmen seviyorum bu mesleği...

ay fenalıklar geldi bu meslekten

Selam arkadaşlar. ben artık öğretmenlikten cok sıkıldım, sevmiyorum. İlk başladığım yıllar haliyle farklıydı. Bu 13. yılım ve bitmiş durumdayım. özellikle 3 yıldır calıştıgım şimdiki okulum bitiriyor bunu. İnsanın nefret ettiği bi işte calışması ne zor bilirmisiniz. Ama nefret ettirdiler. Neden?Öğretmenliğin ne kadar zor oldugunu bilmeden e bi öğretmen bari ol diyenler, ne rahat mesleğiniz var hep tatil yapıyorsunuz az çalışıyorsunuz diyenler, işini bilmeyen adam kayırıcı müdürler, saçma sapan planlar uygulamalar, ilgisiz saygısız okuma yazma bile bilmeden mezun ettğimiz başlarında sadece cobanlık yaptıgımız öğrenciler, daha çooooook var... sabahları işime giderken zevkle gitmek istredim ama benim ayaklarım geri geri gidiyor hep. ve gözlemlerin sonucunda bunun tüm öğretmenlerde böyle oldugunu gördüm herkes bi an önce bitsede gitsek derdinde hep. e böyle meslek mi yapılır. e böyle yapılan meslektende hayır gelmez zaten. sonuçta bana kalırsa hem eğitim hem öğretim bitmiş durumda.. sizler ne dersiniz?

Ancak bi teşekkür bile almadım.

sonra bi baktım ki çoğu personel vekilm dür yrd. vekil müdürlük yapıp ekdersini fulleyenler. Sürekli rapor alıp okula gelmeden Maaş ödüllendirmesi verenler ve çuvallarını dolduranları gördüğümde çoktan 4 yılım dolmuştu.

Siyasiler bu mesleği bitirmek için ellerinden geleni yapıyorlar. Ama bilinki bütün öğretmenler bıkkınlık içinde

Ders esnasında sınıfa kapıçalmadan sigara tüttürerek sınıfa giren hizmetliler olmasa idi sevecektim...

işimi çok sewiyorum çocuklarımıda tekrar bir iş seçme şansım olsa yine bu işi seçerdim ancak keşke koşullar farklı olsaydı bu işi yapmak için ewimden we sewdiğim insanlardan uzak kalıyorum bazen soruyorum üç günlük dünyada benim burada ne işim war diye ama hayat işte... herşeye rağmen çocuklar çok güzel yaratıklar bu işten başkasını yapamam sanıyorum.

Birşeyler düzelecek toplumda diye...

Hırsızlıktan 3-5 öğrenci ve onlardan beter aileleri ile tanışmasa idim...

tek kelime ile bu meslekten tiksiniyorum!

hayır

saygılar...

Hala umutluyum.

bense 50 kişilik derste 10 tanecik dinleyen öğrenciyle mutlu olamam kalan 40 öğrenci beni rahatsız eder ben de o kadar çalışıp karşılığını alamayanlardanım aslında yaramaz öğrenciler de olmasa çok sıkıcı olurdu bu meslek eğlenceli çocukların arasında olmak güzel

İdareciler öğretmeni ezmeye çalışmasa idi..

Bugün ilk senemi tamamladım:) Öğrencilerimi, öğretmeyi seviyorum. Genel bilgisayar bilgisini ve daha çok da güzel ahlakı, saygıyı, hoşgörüyü, çevre bilincini... aktarmaya bayılıyorum.

Ve dört yılda bir kuruş bile biriktirmemişim.

Bunlar olmasa idi..

bizim okul da da idareden dolayı isteksizlik söz konusu ama sınıfıma girdiğimde elimden geleni yapmaya çalışıyorum.

Tek şu bakımdan seviyorum.

Heryıl haftasonu gönüllü dersler verdim öğrencileri sevdigimden.

Herkesle güzel iletişim kurma çabalarım artık sona erdi sanırım. Bu akşamki 24 kasım yemeğine de katılmadım çünkü yüzlerindeki samimiyetsizliği okuyorum. Ne yazık ki bu, okulda öğrenciler hakkında bilgi edinmemi de engelliyor eğitimi de. :(

ilk yıllarda devletin verdiği ne varsa yeme içme barınma dışında öğrencilere ve okula harcadım.

Bir amele gibi ben okuldaki pc lerin problemlerini çözmeye çalışıp hiç olumlu dönüt alamazken, birileri kavrayamadığım sebeplerden el üstünde. Götürdüğüm her yenilik fikri sen yenisin hocam olmaz o iş ile biterken birilerinin getirdiği abuk fikirler yüceltiliyor.

dün mazeret izni almaya gittim.. şube müdürü bana dediki;10 günlük mazeret iznini toplu olarak alamazsınız, yönetmeliği adam gibi okuyun... ben mi yanlış yönetmeliği okuyorum anlamadım... ayrı ayrı zamanlarda 3ile 5 gün arasında alabilirmişim.. ben de dedim;bence siz de bi kere daha okuyun, amirin takdirine bağlıdır diyor ama toplu verilmez denilmiyor... arkadaşlar ben mi yanılıyorum?

öğretmenler gününüz kutlu olsun siz biteseniz onlarda biter?