kesinlikle katılıyorum

Aslına bakarsanız ülke genelinde çok ciddi bir üslup problemi var. Sosyolojik, ekonomik, psikolojik pek çok alt problem su yüzüne bu şekilde çıkıyor maalesef. Eğitimcilerin de her şeyi basite indirgeyerek kendilerini bu yöne yöneltmeleri ve toplum nezdinde bu derece küçük düşürmeleri de dediğiniz gibi gerçekten dışarıdan bakıldığında bambaşka şekillerde değerlendirilmelerine neden oluyor. Halbuki daha sağlıklı düşünebilmeli ve daha kontrollü olabilmeli bir eğitimci. Tamam eğitimci de bir insan elbette. Hataları olabilir. Ancak söylemleriyle ve tavırlarıyla bu şekilde sıradanlaşmaya başlaması onu maalesef gerçek misyonundan çok çok uzağa götürüyor. Ki sabır denilen erdem her eğitimcinin sahip olması gereken bir özellik. Tez canlılık eğitimde sağlıklı sonuçlar doğurmaz. Ki ağzından çıkanı daha çıkmadan çok çok önce iyice bir süzgeçten geçirebilmeli gerçek eğitimci. Her zaman söylenen klişe olmuş bir söz vardır mesela. Rol model olmak. Olumsuz tavırlarla, basit söylem ve hareketlerle eğitimcinin de bir farkı kalmıyor ne yazık ki kendisine bu yolu seçmiş insanlardan. Dolayısıyla bu davranış biçimiyle kim sizi rol model almak ister ki. Zaten gittikçe sıradanlaşan ve basitleşen bir dünyada yaşıyoruz artık. Bu tek düze gidişatın dışına çıkarak farkını ortaya koyabilmesi gerekiyor eğitimcinin. Toplum tarafından saygı görmek de o nedenle durup dururken gerçekleşecek bir durum değildir. Hele de bu zamanda. Çünkü yaşam bir hıza hapsolmuş durumda. Her anlamda çok ciddi bir hız var insanların hayatında. Belki bu bomboş ve anlamsız bir hız ama ne yazık ki bu hızın odaklanmayı ve sağlıklı düşünebilmeyi engellediği de bir gerçek. O nedenle toplum tarafından saygı görmek için cok daha fazla çabaya gereksinim var. Yaptıklarınızla ve ortaya koyduklarınızla o saygı size gelir ya da gelmez. Burada en önemli nokta ne şekilde ve hangi yöntemle fark yarattığınızdır aslında. Ya da fark yaratabilme yetisine sahip olma durumunuz acaba ne durumda. O nedenle iz bırakmak istiyorsa bir eğitimci normalin dışına çıkmalıdır. Yoksa herkes gibi hareket ederek ancak ve ancak sözde eğitimci sınıfına tabi olur. Zamanımız artık gerçekten standart yaklaşımları kaldırmıyor. Herkesin kendisini aşması gerek. Mesela çocuklar da gençler de artık ne o eski çocuklar ne de o eski gençler. Bu farkları bir an önce ebeveynlerin de görmesi gerekiyor. Burada ilk hamle yine eğitimciden gelmeli ki bireyler toplum adına anlamlı bir şeyler olabildiğinin farkına varabilsinler ve gelişmek zorunda olduklarını hissedebilsinler. Çünkü bu çocuklarla ve bu gençlerle bire bir en ciddi etkileşimi eğitim camiası sağlayabiliyor. Ebeveynler maalesef bu konuda sınıfta kalmış durumda. Bu gelişme ve ilerleme hedefi tabiki bir anda gerçekleşecek bir durum değil. Belki kolay da değil. Ama bir yerden de başlamak gerekiyor en acilinden. Bunun için de öncelikle eğitimcinin tarafsız bir gözle kendi kendisini dışarıdan izlemesi, davranış ve üslup durumunu gözden geçirmesi, artılarını ve eksilerini tartmayı öncelik edinerek buna göre hareket etmeyi hedeflemesi belki de temelde aslolan.

Sosyal çözülme olurken, agresiflik buna bağlı olarak her türlü şiddet de artar, herşey daha da kotulesecek malesef. Gerçi insanlar böyle istedi yapacak birşey yok.

yeni nesil ya tiktok da ya instagramda falan zeki öğrenciler de ders çalışıyordur burada ne işleri olur tabi bu demek değil ki küfürlü konuşalım zaten bir işe yaramıyor ki kışkırtmak amaçlı yazanların amacı da insanları böyle küfürlü konuşturmak ondan keyif alıyor yani.