Hırsızlık; para, malmı çalmaktır?

Solması için gülü dalından mı koparmalı?

Dudaklar gülerken, insan ağlayamaz mı?

Saçlar bağ, gözler silah, gülüş, kurşun olamaz mı?

Bu nasıl bir dünya hikayesi zor;

Gözlerinden bi yudum nefes alıp sana yazıyorum yine. Yürek mürekkebiyle yazılmış onca karalamaya inat seni yaşıyorum satırlarımda. sen ve ben. İki ayrı kentin sabahında aynı güneşle uyanan iki sevdalı. İmkansızlığın içinde yokluqun acı nefesinde aşkı soluyan iki yürek. Boşver, suyla ateşin, qeceyle güneşin birbirlerini sevmesi imkansız olsada aldırma. Yağmuru dilenen kuru toprak gibi her sabah nefesini soluyorum ben güneşi bekleyen kuru yaprak gibi akşam kızıllığında seni bekliyorum. biliyorum hiç bi zaman kapımı çalmayack ellerin, hiçbir zaman ellerini tuttuğumda avuç içlerin terlemeyecek. Bırak bu dünya bize hasret borcu olsun...

Çirkin bir tende güzel bir ruh, kalbi bağlayamaz mı?

Merhametsiz karanlık içindeyim

Pembe bir gonca iken gül dalında solmaz mı?

Sen kocaman çöllerde bir kalabalık gibisin,

Ümit Yaşar Oğuzcan

Hasret; özlenenden uzak mı kalmaktır?

N. F. K

Özlenen yakındayken hicran duyulamaz mı?

Yaşaya dursun insan, hayat dediği zanla...

Bütün bir kainat muşamba dekor,

Sen hem bir hastalık hem de sağlık gibisin.

Öldürmek için silah, hançer mı olmalı?

Saadet çalmak, hırsızlık olamaz mı?

Bütün bir insanlık yalana teslim.

Kocaman denizlerde ender bir balık gibisin.

Ve tekrar uyuyayım ve kalkayım ezanla!

Ne zaman güneş doğacak bilmiyorum

Bir ısıtır, bir üşütür, bir ağlatır bir güldürür;

Mekanı bir satıh, zamanı vehim.

Sevmek için güzele mi bakmalı?

Mavi denizlere mor dağlara karşı

Necip Fazıl Kısakürek

Bildiğim bir şarkı var onu söylüyorum

Çile'den...

Ağlamak için gözden yaş mı akmalı?