ya kendim olarak kalacağım yada onlar gibi olacağım... kendim olarak kaldığımda bunun bedelini ödetiyorlar bana, dedikodu vs.. onlar gibi olduğumdada hayatım çok sıradan geliyor :)))

içimizdeki son insanlık bitince!!!

bu başlık nerden mi aklıma geldi, kendimi bir kıskacın arasında sıkışmış hissediyorum çoğu zaman, etrafımdakiler ve ben okadar farklıyızki, onlar hep ölçülü davranıyorlar, çok fazla muhabbet etmiyorlar, sıkıntılarını paylaşmıyorlar, uzun süre ayrı kalsalar bile kimse kimseye sarılmıyor, biri günaydın dese kimse ona karşılık vermiyor, hepsi birbirinin aynı gibi, ben bu aynılar içinde mücadele etmekten yoruldum

en komik olaylara sade bir tebessümle karşılık verececeğiz, dostlarımızı o içten kucaklaşmalar yerine uzaktan tokalaşmalarlarla karşılayacaz

işte ozaman karşılaştığımız tüm problemler aynılaşacak, kendimizi veya bir başkasına üzülemeyeceğiz, hiçbirşeye içten kahkahalarla gülemeyeceğiz