Elimin tersiyle siliyorum gözyaşlarımı, çekiyorum burnumu... kültablasına bir sigara daha ekliyorum, hava her zamanki gibi soğuk ama umrumda değil. Sanırım bir bardak adaçayı içmeliyim bu aralar pek sever olduk birbirimizi eskiden tuhaf kokardı sanki ama heralde artık onun da eski tadı tuzu yok...

... gitmek acizliktir ey sevgili...

Başdöndürücü ve anısız,

Bütün sokağın köpeği olduğunun farkında,

O karanlıkta yolumu kaybedeceğim" diyecektim sana.

Gün içinde mesela...

İşi büyütmeler...

Zaman bitecek ve sen gidecektin

Gidişini görmemek için gözlerimi kapattım

Gelip geçen zaman.

Lekeniz sizde kalsın,

Ama nedense hep biraz fazlalık vardır o küçük valize sığmayan... Birşeyleri eksiltmek gerekir dersin kendi kendine. Ve sen tüm sığdıramadıklarını çıkarırısın teker teker valizinden. Önce birer birer önem sırasına dizersin elindekileri...

Kurtulmalıydım senden,

Bir yanımız "kalk gidelim",

Sonra başka mecburiyetler

"Gidersen iyiye dair ne varsa içimde yitireceğim hepsini.

Ne saçma...

Bir şey söyledin mi giderken?

Kaçak zamanları yaşıyorduk

İnadına kök salmak lazım.

Binlerce kilometre uzakta da olsan,

yazılar güzel ama uzun

bacağımı bu kadar acı duymazdım.

Bekliyorum Öyle Bir Havada Gel Ki Vazgeçmek Mümkün Olmasın!!!" diyordu Orhan Veli sevdiğine

Monotonluğun doğurduğu bıkkınlığı yeniyor.

Beynim öylesine uğulduyorduki.

Alıp götürsem gelmez ki...

Öyle "yanına almak istediği üç şey" falan yok.

tutkum hayatı seninle sadece paylaşmaktı.

Bu aşk noktalanmalıydı, bu sevdadan vazgeçmeliydim.

Karşı Kıyının Yalnızlıkları..

İş, güç, sorumluluk, çoluk çocuk, aile,

Hadi kendimize razıyız diyelim, öteki de olmuyor.

Bu kadar zayıf değildim ben kalkmalıydım.

Can Yücel

Yıllarca bir cesettim kimsesizdim sahipsizdim bir cesetkende yalnızdım.. Ben bir ölüydüm ve ortalıkta ne cennetin hurileri vardı nede cehennemin zebanileri.. Tamam belki cennete layık değildim ama cehennemi de haketmiyordumki.. Bana kalan bende, keşfettiğim yollar yalnızlıklara çıkıyordu anlıyordum ki seven sevdiğiyle kalıyordu sevilense her türlü yol alıyordu..

İki sokak öteye taşınamıyorum.

Çakaralmaz renk cümbüşü işte.

hayatı bir yerinden yakalamalıydım.

gerçekten muhteşem

Kuş olup uçmak isterken, ağaç olup kök salıyoruz.

Ben, arkandan sadece baktım.

iki metre ötemde de farketmiyordu.

Bil ki; seninle birlikte sevdanı da taşıyacağım yüreğimde,

Unutulanların arasına katılmalıydım

"Sırtında yumurta küfesi olmak" diye bir deyim vardır;

"Bekle beni döneceğim" diye umut verdin mi?

Hiç sordun mu bunu kendine?

Hayatta kalabilmek için bir ömür veriyoruz.

Çöküp kaldı bedenim olduğu yere

Seni delicesine bir tutkuyla seviyordum oysa

İster ilkincisi olsun ister sonuncusu fark etmez ki,

Bir ömür karşılığı, bir ömür yani.

Ağlayamadım...

Bir çocuk daha doğurmalar...

Oysa; söyleyecek o kadar çok şeyim vardı ki...

Böyle gidiyoruz işte.

Hangi birimizle gitsin?

bu yokluk duygusundan kurtulmalıydım.

Yapamadım...

Gidersen karanlığa mahkum edeceksin günlerimi

Ama eğreti de yaşanmaz ki bu dünyada.

Bugünlerde herkes gitmek istiyor.

Mehmet Coşkundeniz

ve bir daha hiç kimse yakamayacak.

Hep böyle değilmidir zaten. Giderken herşeyi toparlayıp küçük bir bavula sığdırmak istersin...

Herkes onu, o herkesi seviyor.

Üstünden o kadar zaman geçti ki hatırlamam nerdeyse imkansız. Bana bu rolü kim niye verdi bilmiyorum aslında ne kadar süre sahnelemem gerekirdi onu da bilmiyorum. Dedim ya çok uzun bir süredir bu oyundayım sanırım ruhum oyunun ruhuna karıştı kimin ki kime ait artık belli değil? Ben mi oyuna bişiyler kattım yoksa oyun hep benden mi aldı onu da bilmiyorum.. Bildiğim tek şey çok uzun süredir bu oyunda olduğumdur.

Nereye gittiğin önemli değildi

- Başarımızı arttıracaktır provalardaki performansınız -

Gidişini önlemek için tutmak vardı ellerinden

Ve dönüp baktığında hiç birini eksiltemezsin her ne kadar istesende.. Hangini çıkartmak ıstersen iste hayatından, dönüp baktığında için acıyacaktır..

Sıkışıp kaldık.

Kazındıkça kendini temize çeken

Demiştim:

Sadece kaymak tabakası.

Seçimi siz yapsanız, istediğiniz sahneyi seçseniz:

Artanıyla yetinirim zaten ben, ilk gösteri için

Değil bu şehirden gitmek,

Paylaşalım elbette:

Ama olsun... İstemek de güzel.

Bir başka ülkeye, dağlara, uzaklara...

Tuğrul Asi BALKAR

Anıları bir sandığa koyup

Bir köpek bile bizi uçmaktan alıkoyabiliyor.

Sen adım adım uzaklaşırken benden

Gidersen sönecek içimdeki ateş

Alışkanlığın verdiği rahatlık,

Galiba.

Keşke kendini bırakıp gidebilse insan.

Aynı oyunun rolleri tekrar tekrar bana verilirken ben inatla yeni oyunda rol alacağım günü düşlüyorum. Yüz bilmem kaçıncı oyun ve dönüp arkama baktığımda uzun bir zamanı geride bıraktığımı görüyorum. İtiraf etmek zor yaşlanıyorum..

O yan kalabalık zira...

VAZGEÇMELER USTASI

Hayatıma kaldığım yerden yeniden başlayacaktım.

Hepimiz kaçabilsek...

Kimilerinde gülüşlerin vardır belki anlamsızdır konuları ama mutlusundur, kimilerinde sevişlerin vardır acıtır ve burkar yuregını.

Ürperdin yine biliyorum.

Misal ben...

kal ki gör şu acizliğimi dizlerimin üstüne çükmüş sen de erişimi gör. sen demez miydin.. sana bi şey olmaz diye. oluyor bak... aşağılanmadan utanmadan erkekliğimi ayaklar altına alarak yalvarıyorum kal...

Sen ne kadar başarılı oldun bu Gitmeler Sanatında...

En kötüsü alışkanlık.

Benimki iki soluk arasında

Gitmek Sanattır Ey Sevgili...

Güvende olma duygusu...

Sonra bir gün seni buldum.. Daha doğrusu sen beni buldun.. Bir tebessüm bekledim dudaklarından, bir tutam sevgi aradım gözlerinde, ellerine değdi gözlerim ab-ı hayat sunar belki ellerin diye.. Umutlanıp sihirli bir sözcük duymak istedim işte.. Bekledim çok beklemiştim..

Bir okyanusun ortasında

Ama sen.. Oysa sen.. Ölmüş kalbine boş bir mezar arıyorken yanlışlıkla bana çarpmış bir yitiktin ve herşeye rağmen bütün iyi niyetiyle bulduğu sahipsiz ölüye toprak serpmeyi unutmayan güzel gözlü bir ceylan gibiydin.. Suratıma değen her karış toprakta biraz daha sevdim seni ey hayali sevgili.. Sen gömdükçe ben bendeki sana sarıldım delice.. Karanlığa gömüldükçe beden, ışık oldun gözlerime nefes oldun ciğerlerime umut oldun durmak üzere olan kalbime.. Toprak altında olmak üstünden durmaktan çokta farklı değil.. Sadece artık ölüm kokmuyorum.. Bak sakın ölüler sevemez deme sadece kıyameti bekle..

Ellerim değil miydi her dokunuşumda seni ürperten?

Herşeyi, herkesi bırakıp gitme isteği.

Bari ufak kaçışlar yapabilsek.

Onlar seni bırakamamışlardır.. Onlara ihtiyac duydugun anda hepsı yanında yerini alacaklardır..

Oysaki hiç istemiyordun bende kalmayı...

Kendi imalatımız küfeler.

siz önden buyrunuz lütfen!

Her şeyi, herkesi götürdün demektir.

Borçlara girmeler...

Ben vazgeçmeler ustasıyım.

Bir yıkım gibiydi gidişin

Konuşamadım...

Bil ki; sevmekten vazgeçmedim seni,

Öylesine acıdıki içim, tutup koparsalardı kolumu

Bense, gidişinin ertesi günü

Anlatamadım...

Bir kez dokunsam, bir kez tutsam ellerini

Bu kadar ağır olmamalı.

tek küreği kaybolmuş sandalda

Hangisi ölüm hangisi yaşam?

Üstünüze sıçramış

Sırf yeme, içme, barınmanın bedeli

Son bir kez "seni seviyorum" dedin mi?

Gizlice. Sürtündükçe kıvılcımlar saçan

Dünya kirletilmişse,

Gitmek için biriktirdiğin bütün cesaretin kaybolurdu.

Oysa geldiğin gün gideceğini biliyordum

Neden bu denli bendesin...

Ölüme inat tutunmak lazım,

mükemmmel yazılar forumda temiz hava buldum desem yeridir teşekkürler

Aşk'ı bana terk etmiştiniz zaten,

Bir şey vardır mutlaka.

Belkide bir daha hiç gelmeyeceğine inandığın baharların...

Ben her bahar aşık olmam ama

Kurtarılmayı beklemek aptallıktı ama yaşamak için gereken umut sadece bu ayrıntıntıda saklıydı.. Gömümü unutulmuş bir ölünün toprak ve gökyüzü arasında gidip gelen çelişkileriyle nefes alıyordum ki bu sayede anlıyordum mezarsız bir ölünün de öğrenecekleri vardı..

Artık yoktun ve asıl bu düşünce beni felç ediyordu.

Benimki aşktan bir leke,

Var tabii yapanlar, ama az.

"Kal" dememi istedin mi?

Oyun aralarında kimi zaman etrafı geziyorum bir sürü sahne dekoru, kıyafetler, aksesuarlar? hangi oyunun ki bunlar? Bir zamanlar ben bu tiyatroda sadece tek bir oyun sergilenir sanırdım ama öyle değilmiş... Hatta inanır mısınız oyunun içinde oyunu bile gördüm rolüne sadık olmayan insanlar gördüm oysa ben sadece elimdeki metni oynuyorum...

ben teşekkür ediyorum okuduğunuz için :))

Kapıdaki Rex'i bırakıp gidemiyorum.

Kirlenmişti ellerim ama inan tertemizdi yüreğim hala masumdu gözlerim.. Yalan bir dünyada ne kadar gerçek yaşanabiliniyorsa bende o kadar gerçektim.. Belki yürüdüğüm yollarda tuzağa düşmeyecek kadar zeki değildim lakin düştüğüm her tuzaktan kurtulacak kadar bendim benimdim.. Ruhumu yitirdiğim sahte sevgiler pazarında hunharca katledilmiştim inanmış güvenmiş çocukça sevmiştim ama öğrenmiştim kötü bulunmadan iyi aranmaz ve iyiler olmadan hayat zaten yaşanmaz..

Gittin...

Evet, sırtımızda yumurta küfesi var hepimizin,

Rahatlamıssındır artık çünkü hiçbirine haksızlık etmemişsindir anılarının ve hatıralarının..

Gitmek

Sabah 9, akşam 18

Tutamadım.

tek şansızlığın bunları yanlış yerde yanlış insanlara hitaben yazman

Başlayamadım...

Bir karar verirsin kendince herşeyi bırakacaksındır geriye ve yenı bır sayfayla cıkacaksındır yola.. Hiç birine haksızlık etmek istememişsindir çünkü.

Küçücük gitmeler yapabilsek.

Oysa bilirmisin ki? Giderken hepsi senin peşinden gelmiştir.

Bu yeter zaten.

Duyamadım...

Ya sizinki?

Hala anlamadınız mı?

Kiminle konuşsam aynı şey...

Yaşadığınız bir ömür değil mi?

... kal.. ey sevgili kal..

Her bahar gitmek isterim.

Kurtulamadım...

"Otur" diyen kazanıyor.

Bir kendisi.

Ne mümkün.

Nice terk edişlere dayanan yürek bu kez yenilmişti

Ben aşk'ı alırım sadece.

inan halimden hiç şikayettçi değilim sen olcaksan ve sen ben de var olacaksan, daha da eğilebilirim, yere kapanırım olmadı yok olurum eğer sen beni var edersen...

Evlenmeler...

Dev dalgalarla boğuşan bir denizciyim şimdi.

Acım yaş olup akmalıydı gözlerimden.

Ama olmuyor.

Bu sıraya dizme işi kararsızlıkları getırır yanında, ayırt edemezsin hiç birini... ve her baktıgın farklı bır hatıra tasır uzerınde...

Bahar mıdır bizi bu hale getiren?

Oysa bilmiyordu ki bütün havalarda sen vardın ve tüm hava sen kokuyordu, benim için..

Benimki korkusuz ve kuşkusuz bir aşk,

Yani herşeyi yüzüstü bırakmak göze alınmıyor.

Ama yoktun sen. Gideli çok olmuştu buralardan... Peki neden bu denli sen kokuyor bu şehir... Neden ben senden her vazgeçmek isteyişimde sana doğru koşarken buluyordum kendimi..

Hazırdım gidişine,

Gittiğim olmadı hiç,

Bil ki; seni Unutamadım...

Bütçe, zaman, keyif... Denk olsa.

Kalıyoruz...

Ölüm var zira.

Üstü... kalabilir sizde...

Reddedemem önerinizi,

öbür yanımız "otur" diyor.

Kalkamadım...

Fısıldaşmaları dalgınlıklara takılı.

gitmeyip kalmak sanattır, sensiz kalıp mahvolmaksa seninle kalır birlikte mahvoluruz der sevgili. gitme ne olur gitme ben sen de kaybolmaya razıyım; ben sen de varolurum sen farkına varmazsan da...

Tutkum seninle olmaktı, tutkum teninde erimek,

Hayatından memnun olan yok.

Göz yaşı taneleri gözlerimden yanaklarıma ordan da çeneme akarken, ben kendimi yine yaşamı sorgularken buluyorum..

Bazılarında anlamsız hıçkırıkların saklıdır, yağmurlara karısan ve her yağmurda senı biraz daha eriten. Bazılarında baharların saklıdır.

Küçük bir sahil kasabasına,