Gökkuşağında aşkı yaşamaktı mutluluk!

kesinlikle...

Her renkte ayrı bir sen boyutu farklı yalnızlıklarının. Sevgi kelimesiyle doğan bir çocuğa olan şevkatindi hergün pencerede tutan beni;her yağmurdan sonra bir sarı bir turuncu aramaktı gökyüzünde. Şimdi pek tanımıyorum seni;tanımadığım içinde pek birşeyler yazamıyorum ama bak gökkuşağına benzettim seni yedi renk biçtim sanayedisinde ayrı bir senayrı bir ümit. Sen değil misin beni penceremde bekleten?Hadi yağmur yağdı gelir dedirten. Gerçekten gelecek misin?Bilemiyorum. Yedi ayrı renkte kaybetmeden ümidimi bekliyorum gelmeni. Belki gökkuşağına dolanıp belkide davetsiz bir misafir gibi çatkapı..

belki biraz küçük umutlar değilmidir hayaller insanı yaşatan... herşeyden mutlu olma oyunu...:)