Satıyorsun:

ama o senden ayrılacak

Ağlama kızım,

En güzel günlerimin

ahmet hamdi tanpınardan

Onlardan kalbime sevda geçmiyor

dururp dururken çarpıyor alnıma kaldırımdaki ağaç,

Düşmanımdır ikisi..

hatta sevda yüzünden ölmek de ayıp değil.

günde on kaat,

bir ana gibi satıyorsun!.

kadınlar,

ipek fabrikaları ve kocaman bir çınardır.

Ne ben Sezarım,

başka ve çok küçük bir dünyadan gelmişler gibi

bizim kadınlarımız

toprak,

hiçbir menzile erişemeyecekti.

ve sanki hiç yaşanmamış gibi ölen

Ayın altında öküzler

Hemde hüngür hüngür ağlamalısın.

durup duruken yıldızlar inip sallanıyo bir bahçede, salıncakta,

Etrafına bak:

sanki gidenler hiçbir zaman

yüreğim seni çok sevdiğimi okudunuz.

Biri o,

sen gözyaşları arasından

bakıyorlardı ayın altında

anlıyor bu güzel kadının ağlamasını.

en güzel günlerimin bu üç mel'un adamını

yani sen elmayı seviyorsun diye?

mesela bir barikatta dövüşerek

ben o günleri..

Şöför belki ben yaşta bir adam

Anladım ki sen de herkes gibisin

Demirlerden seyrettiğim bu şehir

Yıllara karışan her şey ses verir

oyu mavi humbaralar çırılçıplaktı.

düşman bile değiliz..

Gözlerim gözünde aşkı seçmiyor

ve pırıltılar vardı hasta kırık boynuzlarında

korkunç ve mübarek elleri

yer yer tırnaklarımla kazıdım

dikiz aynasından bakıyor sana

Ne kadar

bir çift rugan pabuç,

Çünkü bence şimdi herkes gibisin

ışıltısında yere saplı bıçakların

ve üç yüz papellik rahat

ebediyete

yürüyordu Akşehir üzerinden Afyon`a doğru.

durup duruken bir kurt oluyor aya karşı bahtsız öfkeli, aç,

Ben sokakta rastlasam bile tanımayım diye

aşk dediğin nedir ki

elmanın da seni sevmesi şartmı?

nasılda perişan...

ve ayakları altından akan

sıcak bir döşek

harman yerine kehriban başlı sap çeker gibi

Fakat yüzlerine güneş vurmuş gibi olmuştur

Sana gelince, sen o günleri -

onlara baktığın zaman.

ne de zatın zahmet edip bana küssün..

ölmek ayıp olur mu?

Kağnılar yürüyordu yekpare meşaleden tekerlekleriyle

durup duruken hiç bitmeyecekmiş gibi bağlanıyorum başladığım güne,

Toprak öyle bitip tükenmez, /dağlar öyle uzakta,

aynı yorgun alışkanlık içindeydiler.

ve kara sabana koşulan ve ağıllarda

Ve onbeşlik şaraplenin çeliğinde

Öylemi? AĞLA GÜLÜM!

Anladım hayatmış mazinin adı

insanın

ve her seferinde sen çıkıyorsun suyun yüzüne...

Ve kadınlar

Belki onunda içerde yatanı vardır,

Ruhumu geçmişin hicranı sarar

durup duruken mezarlıktaki halim geçiyor aklımdan,

oynak, ağır kalçaları ve zilleriyle bizim olan

bütün iş tahir' le züre olabilmekte

birbirlerinden gizleyerek

çocukların içinde yaşadığı bir sıyrık

Ne yazık!..

geçmiş kafilelerden kalan öküz ve tekerlek ölülerine.

durup duruken sıçrayıp kalkıyorum yarıda bırakıp yazımı, dururp dururken rüya görüyorum bir otelde, holde, ayakta,

Kalbimin kanıyla götüreceğim

histen nefesten bir varlık

anamız, avradımız, yarimiz

Taksiye bindin işte,

umutsuzluk içinde karanlığa son ıslık...

Ve sahici insanları

Bence sen de şimdi herkes gibisin

yani yürekte.

Hani ağlamak yoktu?

Hayır ağlama, Allah belamı versin benim ağlama!

tahir ne kaybederdi

Biliyorum:

kitabıııı sadece bir kesitti

belki tanır beni, belki kendiside bizdendir.

mesela kuzey kutbunu keşfe giderken

ve soframızdaki yeri

kgerçekten:)

Bence Şimdi Sen De Herkes Gibisin

şimdi ayın altında

Hasretle doludur geçmişin yadı

işte hapishanesinde yattığım şehrin

Her siyah saatım bu izle erir

Ne de sen Brütüssün...

en güzel günlerimiz..

kaplıcalar

benim insanlarım

biri o,

Sen bu şehre bundan öncede geldin demek?

hatta sevda yüzünden ölmek de ayıp değil...

ve dağlara kaçırıp uğrunda hapis yattığımız

Haydi güle gülü gülüm

hatta sevda yüzünden ölmek de ayıp değil

tahirliğinden?

biri ötekisi...

yahut hiç sevmeseydi

beraber geçmiş günlerimiz var;

Yolunu beklerken daha dün gece

bu rütbe alçalabilmesinden korkuyorum..

bizim kadınlarımız:

tahir olmakda ayıp değil zühre olmak da

kendi oğluyla yatan,

öküzümüzden sonra gelen

Kalbimde senin için yok bile kinim

nazımın şiirleri de minik serçenin şarkıları gibi damardan etkiliyo beni

aynı yürek ferahlığı,

hatıralarımın camını..

ve kağnılarda tahta yataklarında

Kanlı bıçaklı düşmanım bile olsa,

Büsbütün unuttum seni eminim

kağnıların ve hartuçların peşinde

Kanlı bıçaklı düşmanımdır ikisi...

Gece aydınlık ve sıcak

haydi güle güle

kızlarının körpe etini satan

Okuyorum..

ufacık kısacıktılar

Ve onlar

NAZIM HİKMET

ve topraktı.

Maziye karıştı şimdi yeminim

tenden bedenden sıyrık

durup duruken içimde birlşeyler kopup tıkıyor boğazımı,

Mazinin elemi bile tatlıdır.

ince boyunlu çocuklar uyuyordu.

evet okudummmm

Sana gelince...

Artık seninle biz,

durup dururken kafamda güneşli bir duman,

ve benim

Kalbime baktım da işte iyice

Kaçıyorum bugün senden gizlice

tahir olmak da ayıp değil zühre olmak da

Ben yordum ruhumu biraz da sen yor

ayrılmak istemessin dünyadan

geçiyorsun içinden.

Ben ve şehir çoktan arkada kaldık

Ne ben sana kızarım

seversin dünyayı doludizgin

Yazıyorsun..

Doğanlar ölür ölen dirilir

ama o bunun fakında değildir

Ve ayın altında kağnılar

ayın altında dönen ilk tekerlekti.

türbeler

üç mel'un adamı var:

Biri sensin,

biri ötekisi..

Kalbimde maziden bugün izler var

benim keni şiirlerim var

Sen bu şehre gelesinde beni aramayasın!

mesela denerken damarlarında bir serumu

ve ekinde, tütünde, odunda ve pazardaki

gözüne batacak sürmelerin.

yani tahirle zühre sevmesesdi artık

ince, küçük çeneleri, kocaman gözleriyle