Çok eskilerde kaldı tabii o günler ama benim ilkokul öğretmenimin bize söylediği bir söz vardı. DAha o sıralardayken bize "çocuklar öyle insanla vardır ki, sırf tartışma çıksın diye karşıdaki siyah dese onlar beyaz derler" demişti. 79-82 arasından bahsediyorum. O dediklerini hayatımda hep gördüm ve bu tip insanları hep garipsedim. Meslek hayatımda da bu tip insanları görüyorum. Mutlaka birşeylere karşı geliyorlar. Tabii ki eleştirmek karşı çıkmak kötü değil ama gereksiz yere de herşeye muhalefet olup hangi duygularını tatmin etmeye çalışırlar anlamıyorum.

ben okul hayatımda sadece ilkokuldayken sıra dayağını hatrlyrm ve öğretmenimi sevdiğim halde bundan nefret ederdim haksızlıkdııı. başka hiç kötü anım yokk. çok şanslı ve kurallara uyan öğrenciydim. ama öğrencilere kıyılmaz yaa ben kıyamam.4 yıl bitti ve hiç çocuk dövemdim gerek kalmadı

Merhaba arkadaşlar. Biliyorum hepimiz öğrencilerimize örnek olmaya çalışıyoruz. Hadi biraz da biz öğrencilik yıllarımıza dönüp öğretmenlerimizi hatırlayalım. Kendi öğretmenlerinizle ilgili hatıralarınızı yazar mısınız?Acaba bizim öğretmenlerimiz nasıldı?Bizim hayatlarımızı nasıl etkilediler?Ben kendim o dönemlere dair arkadaşlarıma ve bana atılan dayaklardan başka pek bir şey hatırlamıyorum maalesef.

ilkolulda 30 cmlik kahverengi cetvelle öğretmenımız bıze dayak atıyordu. bazen bendemi yapsam yenı nesıl ıyıce şımarık ama kıyamıyorum yınede

ingilizce öğretmenim jest ve mimiklerini çok başarılı kullanırdı. sınıfta tiyatrocu gibi hareket ederdi. ben gözlerimi ondan alamazdım. kelimeleri türkçesini söylemeden hareketlerle anlatırdı ve o kelime benim aklımda o sembolik hareketlerle birlikte kalırdı. sonunda ben de ingilizce öğretmeni oldum :))