Aşk da ekmek gibi dün aslanın ağzındaydı bugün midesinde aşkı kazanmak bulmak artık o kadar zorki..

Sevgi bir sigara dumanında, bir tren düdüğünde, bir dalganın en son hışırtısında ve bir turnanın kanadın da mı kalmıştı? Sevgi Medine?de, Semerkant?ta, sevgi Bağdat?ta, Endülüs?te ta caddelerde, sokaklarda, evlerde, kapıların tokmaklarında çınlar durur muydu eskiden? Ya neden şimdi Ayasofya?da pitoresk, Divan yolunda kaldırım taşı, Ankara?da ittifak, Yeşil Kubbe de Mevla?na, Erciyes?te kar, Fırat?ta bir içim su olup girmiyor dünyamıza? ! Neden nefesimiz daralıyor hummalı inatlarımız, kallavi benliklerimiz yüzünden? Neden gönül yuvamıza kuzgunlar pinekliyor da nesillerimiz sersefil ve derbeder? ! ... Sevginin koynunda büyüttüğümüz nazeninlere nazı enin ile mi unutturdular, semenderlerimiz ateşe niçin yanmaktalar? Soralım ta içimize; sevgi neydi?

Elini tutabilmek için

Not: Alıntıdır.

yalanalr söylemeye başladığım günden beri

Aşk anlamlı ve değerli ypanda o zorluklardır. Kolay elde edilen şeylerin ömrü ya hiç yoktur ya da değeri kısa sürelidir.

Aşk hikayeniz burada bittiyse yazar karamsar olmalı, yok hikayeniz burda bitmediyse yazar iyimser...

Hergün yüzlerce hayal kurarsın hiç biri gerçek olmaz. Birgün bir gerçek yaşarsın hiçbir hayale sığmaz. İşte o AŞK'tır.

Kimselere inanmadım

Üzüm henüz yaratılmamışken insanları sarhoş eden o muydu acep? ! ... O muydu canından ve cihanından geçiren sahip kılanları? ... Bin yıllar ve binlerce yıllar boyunca pervaneyi ateşe düşüren, bülbülü şeydalandıran o muydu? Neydi Sevgi? ...

Benimki burada bitti. başka bir şehir de başka bir hikayede yazarın iyimser olması dileğiyle..

Son bir defa

Ben aşkı ekmeğe benzetirim. Ekmek olmadan yaşanılabilinir ama doyulmaz tadı olmaz.

İlk sevgi sözcüğünü, ilk kıpırdanışını yüreğinin hatırlayanımız var mı? İlk hüznümüzün adını sevgi koyabiliyor muyuz şimdi geriye dönüp baktığımızda? Derin coğrafyamızı kaplayan zifiri bulutların ve üzerimize örtülen maddeci felsefenin ağırlığına ne zaman başkaldırmıştı sevgilerimiz, hatırlayanınız var mı? Ne zaman sevgilerimiz paralarımızdan önce tartılırdı; ya ne zaman Pazar eyledik sevgilerimizi, biliyor musunuz? En son ne zaman bir sevgiyi söylemiştik bir sevgiliye? ... Her gün bir parçamızı daha tüketen teknoloji çağında sevgiye en son ne zaman yürekten bir merhaba demiştik, hatırlayanınız var mı?

Bu ilk defa değil ki

Cesaretimi topladım, gururumu ezdim geçtim

Hatırlayanınız var mı, sevgi neydi?

Hatırlıyor musunuz sevgi neydi?

Hani önceden derlerdiya ekmek aslanın ağzında diye:)

Bugün fal bakmayı öğrendim

AŞK nereden nereye. kimisi mutlu son, kimisi hüzünlü bir veda, kimisi hayal kırıklığı, kimisi hazin son... ama sonuçta ne olursa olsun unutulmayan bir hikaye...

Aşk Nereden Nereye Gripin

Bi şeyi ne kadar çok seversek onu kaybettiğimizde o kadar çok üzülürüz. misal çok sevdiğimiz birini kaybettiğimizde üzüntümüzün miktarını belirleyen ona karşı hissettiğimiz sevgi hissidir. yani tek bi nehir yatağında akan iki nehir gibi...

Bir zeybek gibi dimdik dikildim karşına

Sevgi bir acıydı her halde, bir kederdi, kah hüzünle, kah mutlulukla hatırlanan. Belki bir sabırdı sevgi, affetmekti, gelecek günler adına. Sevgi sınanmaktı adl-i ilahi?de ve sınavı geçmekti ercesine. Sevgi bir tövbeydi, Nasuh kisvesinde; bir dirilişti nefsi öldürerek. Sevgi bir iyi ad bırakmaktı fena yurdunda. Ömür geçer de ad kalır...

Bu ilk defa