?1980 yılından sonra dünyadaki büyük sermaye gruplarının dayatması sonucu uygulanan neoliberal politikalar ile Türkiye?de özelleştirme adı altında tüm Cumhuriyet kazanımları satıldı, el değiştirdi. Türkiye ekonomisi ve halkı üretmeden aşırı tüketen hale getirildi, dışa bağımlı kılındı. Bu uygulamalar sonrası 1980 yılında hiç iç borcu olmayan sadece 9 milyar dolar dış borcu olan Türkiye 2004 yılında çoğu dış borç olmak üzere 277 milyar dolar, 2009 yılı itibari ile de 460 milyar dolar borçlu haline getirildi. Türkiye ekonomisi alınan bu dış borçlarla ve tüketimin özendirilmesi ile son 7 yılda ortalama % 5 büyümüştür. Buna karşılık çalışanların maaşlarında artış ancak binde 3 olmuştur. Yine bu süreçte kamu çalışanlarının milli gelir içindeki payları 2000 yılında % 7 iken 2009?da % 5?e düşmüştür. Yani çalışanlar bu dönemde giderek yoksullaşmıştır. Özelleştirilen kamu kurumlarındaki çalışanlar sözleşmeli, sendikasız ve daha düşük ücretlerle çalışmaya mahkum bırakılmışlardır. Kabul etmeyenler, işten çıkarılmış ya da en son tekel işçilerinde olduğu gibi biber gazı ve coplarla dövülerek su havuzlarına atılmışlardır. Neoliberal politikaların uygulandığı bu dönemde sağlık hizmetleri kamusal ağırlıktan ve sunumdan tamamen serbest piyasa ekonomisinin geçerli olduğu özel sağlık hizmetlerinin desteklendiği ve arttığı döneme girmiştir. 1980?li yıllarda bu sağlık politikalarına Sağlıkta Reform 2002 yılından sonra da Sağlıkta Dönüşüm denilmeye başlanmıştır. Sağlıkta Dönüşüm Programı ile hastaneler işletme, hastalar müşteri haline getirilmiştir. Yine Sağlıkta Dönüşüm Programı ile özel sağlık hizmetlerinin desteklenmesi yanında koruyucu hekimlik uygulamaları dışlandı, yabancı ülkelerden ithal ettiğimiz ilaç tıbbi malzeme ve teknolojinin aşırı tüketimine dayalı olan tedavi edici sağlık hizmetleri desteklenmiştir. Bu uygulamalar sonrası 2002-2008 döneminde toplam sağlık harcamaları 4 kat, ilaç harcamaları 3 kat artmıştır. Aşırı artan sağlık tüketimi nedeni ile sağlık hizmetlerinin finansmanını devam ettirmek bugün itibari ile imkansız hale gelmiştir. Nitekim SGK 2007 yılında 27 milyar TL, 2009 yılında da 32 milyar TL açık vermiştir. 2009 bütçesi kabul edilirken bütçenin 2009 yılında 10 milyar TL açık vermesi öngörülmüşken 2009 yılı sonu itibari ile açık 63 milyar TL olmuştur. Bu açığın 32 milyar TL?si de, yani yarısı sağlık hizmetlerinden kaynaklanmaktadır. Şu anda TBMM? de bulunan Tam Gün ve Kamu Hastaneleri Birlik Yasası ile kamu hastanelerinin de özelleştirilmesi, satılması istenmektedir. Bu sağlık ortamlarında sağlık çalışanları için layık görülen iş ortamları ise; iş-can-gelir-mesleki güvencesiz sağlık hizmet ortamlarıdır. Biz tüm hekim örgütleri olarak bize ve halkımıza layık görülen bu sağlık ortamlarını kabul etmediğimizi bu uğurdaki haklı mücadelemizi sonuna kadar sürdüreceğimizi şimdiden ilan ediyoruz. Sağlıkta Dönüşüm Programı ile ilaç sektörüne bakacak olursak; Sağlıkta Dönüşüm Programı ile tedavi edici ve özel sağlık hizmetleri teşvik edildiği için 2002-2008 sürecinde ilaç harcamaları 3 kat artmış, toplam sağlık harcamaların % 50? sini oluşturur hale gelmiştir. OECD ülkelerinde ise bu oran % 15? dir. Daha önce Türkiye? de tüketilen jenerik ilaçların % 85? ini yerli ilaç firmaları üretirken, özelleştirme programı ile bu yerli ilaç firmalarını yabancılar satın aldı. Yine bu süreçte SSK ilaç fabrikaları kapatıldı ve SSK dışarıdaki ilaç pazarına açıldı. Bu uygulamalar sebebi ile Türkiye ilaç pazarı 3 kat arttı. 2009 itibari ile Türkiye dünyadaki 13. en büyük ilaç pazarı haline geldi. 2010 yılında ise ilk 10 içinde yer alması beklenmektedir. SSK?nın dışarıdaki ilaç pazarına açılması ile kişi başı ilaç harcaması 134$? dan 250$? a, kişi başı sağlık harcaması da 124$?dan 316$? a yükseldi. AKP hükümeti kendi uyguladığı Sağlıkta Dönüşüm Programı sonucu ilaç giderlerinin artması sonucu 2500? e yakın ilacı ödeme kapsamından çıkardı ve tamamen ücretli hale getirdi. 2009 itibari ile Türkiye? de reçetesiz satılan ilaç pazarı 2 milyar dolar civarında olup 2009-2011 arası yıllık %2 - % 2,5 artması beklenmektedir. Yine aşırı sağlık ve ilaç gider gerekçesi gösterilerek çalışanların ilaç alırken ödedikleri katkı payı % 20? den % 30? a, emeklilerin ise % 10? dan % 15? e çıkarılmaktadır. Bu kadar büyüyen ve özelleşen Türkiye sağlık ve ilaç pazarını Sağlıkta Dönüşüm Programını destekleyen küresel yabancı sermaye grupları hiçbir kesim ile paylaşmak, AKP hükümeti de bırakmak niyetinde değildir. Nitekim Sayın Başbakan daha yeni SGK? nın eczanelerle sözleşme yenilemeyeceğini, ilaçların eczanelerden çıkarılarak marketlerde, zincir eczanelerde satılmaya başlanacağını ilan etti. Bu zincir eczanelerin kime ait olacağı ise herkesin malumudur. Şu anda Türkiye? de satılan ilaçların % 65? i ithal. Tüm ilaç pazarının % 80? e yakını yabancıların elinde. ABD? de tüm dünyadaki ilaç pazarının % 45? ine hakimdir. Bugün eczanelerin yaşamaya mahkum bırakıldığı, 2010 yılında 3 eczaneden 1 tanesinin kapanacağı sıkıntılı sürecin tek sebebi Türkiye? de sağlık hizmetlerinde yaratılan serbest ve özel sağlık pazarında ilaç sektörüne küresel sermaye gruplarının göz dikmesi, ele geçirmek istemesinden kaynaklanmaktadır. Bunu gerçekleştirmek içinde eczane giderleri, vergiler, stopajlar sürekli arttırılırken kar oranları giderek düşürülerek eczaneler ödeme krizi içine bilerek sokulmak istenmekte, banka ve belli sermaye gruplarının elindeki ilaç depolarının eline geçmesi istenmektedir. Maalesef hükümet bunu gerçekleştirebilmek için TEB üzerinde Devlet Denetleme Kurumu ile antidemokratik baskı yapmaktan, eczacılar ile TEB arasındaki bağı kopartmak için bazı kanunsuz mesleki uygulamalara göz yumacağını ilan ederek eczacıların etik ve ahlak dışı davranmaya çağırmaktan bile geri kalmamıştır. Hükümet tüm bu amaçlarını gerçekleştirmek için ilaç fiyatlarında ucuzlama yapıyorum derken, ödeme kapsamı dışına çıkarılan ilaç sayısını ve bazı ilaçlarda % 50? ye varan oranlara çıkarılan katkı payını arttırdığını, ilaca hastaların erişimini zorlaştırdığını, hastalara verilen ilaç miktarının azaltılacağını gizlemekten geri kalmamaktır. Isparta-Burdur Tabip Odası olarak diyoruz ki; 1980 yılından beri Türkiye? de uygulanmakta olan ekonomik ve sağlık politikaları tüm ülke kazanımları ve kaynaklarının tamamen el değiştirilmesi projesidir. 2003 yılından sonra uygulanan Sağlıkta Dönüşüm Programı ile bu sağlıkta bugün itibari ile en üst düzeye ulaşmıştır. Sağlık hizmetlerinin sunumunda doktoru, hemşiresi, ebesi, eczacısı, diş hekimi, teknisyeni, hepsi bir bütünün parçası olup sağlık hizmetlerinin eksiksiz sunumu için her biri olmazsa olmazıdır. Halkımızın ve Türkiye?nin sağlığı için her bir sağlık çalışanın, kamu veya özel sağlık kurumumun yaşaması, var olması gerekir. Biz tüm sağlık çalışanları için yaşam hakkı, çalışma koşullarında iyileştirme, mesleğimizi yapabilmek için mesleki bağımsızlık ve örgütlenme hakkı istiyoruz. Tüm kesimlere yapılan her türlü antidemokratik baskı ve engellemelere derhal son verilmesini istiyoruz. Biz yaşatmak için yaşamak istiyoruz.?