- Disiplin yönetmeliği.

İyi müdür ve müfettiş ve idarecilerimizi sayıları azda olsa tenzih ederim. Ama yine diğerlerinide suçlayamıyorum. Kendini seçeni memnun etmeleri en akıllıcası. Yoksa fazla sürmez...

- O tiplerle çalışmasam da gördüm kral idareciler.

idealizm 3 yılda bitti.16. yılım meslekte. çocuklarıma içim hala titriyor. o kadar tatlılarki. stajerken rehber hocam yazılılarınımı okutmadı. ekders listesinimi yapmadım. bu kadar yılın sonunda bana troid, tansiyon kaldı yadigar. dengesiz, yerini hazmedemeyen idareciler sayesinde soğudum. eşi geçerli mevkide olanlara ayrıcalık, hediye almak için attıkları taklalar. sicil notunu çalışmanıza değil, yalakalığınıza göre vermeler. sayın bakan buna el atmalı aslında bizde onlara not verelim. okulları kendi dükkanları gibi kullanmalarına, ceplerini doldurmalarına izin verilmemekli. biz eğitimle uğraşalım, idareci kaprisleriyle değil.

demek kı dedım ıkı yıl manyak gıbı kendımı yıpratmsım hıç geregı yokmus dedım ve su an sadece derse gırıp cıkacagım. mudurmus işmiş bana ne dıger hocalar yapsın modundayım...

- Zorunlu eğitim eşittir sorunlu eğitim.

benm ikinci yılım bence idareci heyecanın sönmesine neden olmamalı en fazla insanın moralini bozabilir bence insan sınıfa girince her şeyi unutmalı idareciyide kendi sonrunu da. benm heyecanım sınıfa girince başlıyor inşallah bitmez...

Tabi işin en moral bozucu ve bizi bitirenide yine öğretmeni suçlayan; idareci, müfettiş, eğitim nedir bilmeyen yüksek şuurlu hassas vali ve kaymakamlar ve bakanlar. Tabiki sözümüz sadece % 90'a. Yine hemen seni suçlarlar..

Ne diyelim herşey sıfırdan ele alınmalı. Sosyal canavarlar yerine nitelikli insan yetiştirmeliyiz.

12. yılım, hala çalışma azmimi, hevesimi kaybetmedim. Soruşturma da geçirdim, mahkemelik te oldum, tehditte aldım. Ben sağlam durdum. Bana çarpanlar geri tepti. Hakkınızı bilip savunmaktan çekinmediğinizde kazanan hep siz olursunuz.

İkincisi daha üst amirler. Onlarda bir sorun karşısında amirini haklı görüp seni suçlamaya ve ezmeye çalışırlar.

Birincisi sistemi amirlere verdiği yetki ve onları seçme tarzı. Örnek 89 verme hakları vardır.

Üçüncüsü Müfettişler: Onlar sanki bu mesleği sana hava atmak için seçmiş gibiler... Bir bakışta insan zarrafı büyüklerimiz verir notu gider. Kriteleri üç beş dosyadan çok insan zarrafı olmalarıdır.

Birde söylediklerinize katılıyorum

- Kılık kıyafet mecburiyeti.

Mesleğimi yaparken ki heyecanımı bitiren en önemli sebepler.

Birincisi amirlerimizin mevzuatların ötesinde kralcı tutumları

10 yılı geçtim.

Benim meslek heyecanım 5 yıl dayandı?

Vallahi de billahide öğrenciye öğretmen olmak çok güzel. Onların gözündeki heyecan herşeye bedel bize güç veriyor. Yorulmuyorsunuz. Öğrencisiyle ilgilenmeyip sonra da arkamızdan, seni okutan öğretmenin... diyen velide cabası.

Öğretmenlik öyle bir meslek ki idealist olarak başlarsınız ama içinizdeki tüm iyi niyeti tüketirler. bu en başta idarecilerden kaynaklanır. idaecilein bencil davranışları, düşüncesiz hareketleri, insana olan saygılarının olmaması. En üzücü olan durumda öğretmen olmalarına rağmen emeğe saygılarının olmaması. İdarecide olsa kimsenin kimseyi yıpratmaya hakkı yok

Arkadaşlar dediğiniz her eleştiriye katılıyorum hemen hemen idareci ve müfettiş noktasında aynı sıkıntıları özellikle müdür yetkili olarak çok çektim ama öyle bir mesleğe mensub bir insanlarızki böyle sorumsuz ve vurdumduymaz insanalara takılı kalıcak yerinde sayıcak ve heyecanı gidecek kadar da basit insanlar olmamaız gerekiyo bence biz bütün bu olumsuzluklara rağmen peygamberlik mesleği olan bu mesleğin hakkını vermeli ve de öyle nesiller yetiştirmeliyiz ki böyle idareciler ve müfettişler olarak değil onların tam tersi işler yaparak insanlığa hizmet etsinler saygılarımla..

- Eğitim sistemindeki çarpıklıklar ki göreve başladığımdan beri var. Çöküş dönemindeki sistemler örnek alınarak yapılan düzenlemeler fayda getirmiyor.

Çok güzel bir konu tebrik ederim. Bu konunun tartışılması gerekli gerçekten.

beni meslekte tutan ve okulda mutlu kılan tek şey ise öğrencilerim. onalar da olmasa bu meslek çekilmez

benim bugüne kadar şevkimi şeyler;

5. yılımı çalışıyorum. 3 yılı doğuda geçti. doğudan geldiğimde ingilizceyi tamamen unutmuştum desem yeridir. yurdumun veli ve öğrenci profili motivasyonumu bitirdi.

Walla hocam tam da idareci düşmanlığı edindiğim şu günlerde ii bir konuya denk geldim.8 kadar farklı okulda çalıştım bugüne dek ve idarecilerin öğretmenin nasıl şevkini kırdıklarına bizzat şahid oldum. Öğretmenin aslında ders sınıf öğrenci gibi problemleri yok ama ah bir başbaşa kalabilsek onlarla. Öyle çok ilgisiz konuda başımızı ağrıtıyorlar ki hala içimin kıpırdadığı bu mesleğin beni ne zaman düz bir öğretmen yapacağını bilemesem de çok ama çok az tahammülüm kaldığını hissediyorum. Amaçları zaten idealizmi yok etmek gibi geliyor bazen.

İkinci bir sebepte öğrenci olmak istemeyen öğrencilerimiz. Zorunlu öğrenciler. 8 yıllık eğitim 6, 7 ve 8. sınıflar. Babası okutmak istemiyor, çocuk okumak istemiyor, zorunlu öğrenciler okulda terör estiriyor, öğretmenleri cinnet geçirme noktasına getiyorlar. Defter yok, kitap yok. Eğitim ortamını bozma ve lüzumsuzkuk çok. Disiplin cezaları mı oda ne? Aman amirlerimiz yorulmasın. Kayıtlara girmesin. Sen öğretmensin halledersin. Hadi onlarıda kazanalım diyoruz. Maselef pekte olmuyor. Hoş velide haklı. Hocam bizim filan var. Onca yıl okudu, en garanti meslek öğretmenlik dediler hala boşta. Kime ne diyelim.

30 yıldır aynı ilk günkü heyecanı yaşıyorum.

Şunu anladım ki okulu iyi yada kötü yapan en önemli faktör müdür 2. sırada veli 3. sırada öğrenci... İnsanın başında, beyni sürekli öğretmenin bir eksiğini bulayım yoksa da gözünün üstünde neden kaşın var diye onu ezeyim haddini bildireyim diye çalışan bir müdürü olunca okul zindan gibi geliyor. Huzur diye bir şey bırakmıyor insanda. Sürekli diken üstündeyiz. Daha bugün yaşadığım bir olay şöyle oldu: Okula ders saatinden 20 dakika önce gelmişim üst kattaki sınıfıma çıkıp sınıfı düzenliyordum, sonra aşağı indim andımız okunmasına 2-3 dakika kala. Neymiş efendim neden geç kalmışım, öğrencilerin başında değilmişim, sıra çok dağınıkmış filan. Yarım saat başlarında nöbet tutacağız sanki öğrencilerin. Sonra öğrendim ki ben dahil, benim gibi olan arkadaşların isimlerini müdür yardımcısına not ettirmiş. Okula gelmemiş olsam bir nebze anlayacağım yada andımız okunmaya başladıktan çok sonra gelsem yine tamam diyeceğim de bu kadar da keyfiyet olmaz ki! Sinirden deliye döndüm. Gel de ders anlat sınıfta ondan sonra... İsimlerimizi kağıda yazdılar ya çok komik! Artık ne yapacaksa?!

inşaallah heyecanınız hep devam etsin.

Arkadaşların yorumlarına katılmamak elde değil. Öğretmenlik gibi saygın bir mesleğin bu hale gelmesi acı verici. Yine de elimizden geleni yapıyoruz, tüm engellere inat.

Ben de bizim müdürümüzden çok sıkıntılıyım, bizim okuldaki bütün öğretmenler gibi.

kaba ve adaletsiz idareciler

4. senemi çalışıyorum ilk günkü heyecanın çok çok ötesindeyim, önemli olan mesleği öğrencileri sevmek gerisi teferruat.. :)

valla 3. yılıma gırdım. bu sene sene basında yasanan olaylar tum motıvasyonumu bıtırdı. keşke baska okulda yenıden baslayabılseydım dedım. sebebı ıkı yıl hayvan gıbı calısıp 15 saate bes gun gıdeyım okulda eksık olan seylere yardım ederım deyıp tabı bu ıkı yıl ıcerısınde dıger brans öğretmenlerının en az bır gunu bos ve ıkı bayan öğretmenın ıkı gunu bos. bu sene de hocam yıne 15 saatım var barı bu yıl bana 2 gunumu bosalt dememle bırlıkte bu yıl tum öğretmenlerın bır gunu bos olacak ayrımcılık yok demesı.

çok güzel bir konu ilk önce onu belirteyim. sorunun cevabına gelince benim meslek heyecanın bir yıl sürdü. anlat demişsinde o kadar çok şey gördüm hangisini anlatayım veya anlatırsam sinerlerim bozuluyor, kendime kızıyorum yapacak başka bir meslek bulamadım mı diye

30 yıldır aynı heyecanı yaşıyorum. meslek heyecanım hiç eksilmedi. ilk günkü gibi taptaze.

eğitim sisteminin tıkanmışlığı