şimdiki veli ve öğrenci profiline uygun öğretmen modeli eli silahlı, altında cip olan, yüksek maaşlı, havasından kimseyle muhatap olmayan bir tiptir. çünkü günümüz şartlarında böyle bir öğretmen öğrenciyi istediği yönde etkileme ve yönlendirme başarısını gösterebilir. üstelik veli ve öğrenci öğretmeni bu haliyle sever. mütevazi öğretmenin değil höt söt eden karizmatik öğretmenin makbul olduğu bu çağda devlet öğretmenine bunun için gerekenleri sağlamalıdır. işte o zaman öğretmenin öğrenciye nasihat ve tavsiyeleri altın değerinde olur içeriği ne olursa olsun.

Televizyonları, gazeteleri geçtim...

Televizyon, internet ve popüler kültür tarafından zihni tıka basa doldurulan öğrenciye bir öğretmen ne verebilir, nasıl verebilir?

Öğretmenler Günü yine ezber nutuklar, bildik yakınmalar ve cilalanmış hatıralarla geldi geçti!

Baktım, birçok insan Twitter'da, Facebook'ta ilk bakışta "Ah, ne hoş!" denilecek yorumlar yapmış öğretmenler hakkında. Yaşını başını almış olanlar ilkokul öğretmenlerini hatırlayıp anlatmışlar.

Böyle bir eğitim ortamında öğretmenin "yeri" ve "değeri" eskisi gibi olabilir mi?

Emin olun, bizim o elleri öpülesi eski zaman öğretmenlerimiz de bu kadar ağır bir işin altından kalkamazlardı.

Daha geçen gün öğretmen arkadaşımı "okulunuza tonla para veriyorum, gerekiyorsa oğlumun haylazlığını da çekeceksiniz" diye azarlayan kalantor veli, o değil miydi!

Üniversiteyi hedeflemeyene posa veya "serseri" gözüyle bakılıyor.

Bir de tabii her 24 Kasım'ta kamuoyunda alevlenen "Nerede o eski öğretmenler ve öğretmenlik!" nostaljisi var.

Söyleyin...

Ama bu madalyonun arka yüzü de var.

Günümüzde bir de "sosyal medya" denilen mecra var, malum!

h. BABAOĞLU

Hangi sosyal sınıftan gelirse gelsin öğrenci için ilk ve orta öğrenim artık "hedef ihtiyaç" niteliği taşımıyor. Sadece "mecburi bir aşama" artık!

Ama öğrenci profili değişti.

"Hayat bilgisi" ve "gündelik ahlak" konusuna gelince...

Mesela "İlkokul öğretmenimi ziyaret ettim; çok yaşlanmış ama benim çocuk halimi bugün gibi hatırlıyor" diye tatlı hikayeler yazan adamı gözüm bir yerden ısırdı.

Nihayetinde ne oldu o eski öğretmenlere?

Bunlardan pek emin değilim.

Ciple gezemiyorum:)ama havamı atıyorum neden mi çünkü yaptığım işe hakimiyetim tam, çünkü işimi severek yapıyorum, çünkü yeri dolmayan bir donanımla yüklendim, çünkü ben olmak zorundayım... Herşeyden ötesi öğrencilerim ve velileri ille de sen diyor. Bu noktada bundan gerisi umrumda değil. Saçma sapan mevzuatlar, burnu kaf dağındaki müfettişler, makam derdindeki müdürler...

Öğretmenler...

Yılda bir gün medya ve öğrencileri tarafından hatırı sorulan fakat geri kalan günlerde ya veliler ya da alacaklılar tarafından sürekli hesap sorulan öğretmenler bu günü gerçekten seviyorlar mı?

Hayır! Öğretmenler yine aynı öğretmenler!

Üstelik "okul" da eski anlamını kaybetti.

Bankalarından gelen "Öğretmenler Gününüz kutlu olsun" mesajlarıyla mutlu olmuşlar mıdır?

ilahi helsinki :))

Veliler çoook değişti.

İyi de nostalji dediğimiz şey bir yerden sonra günümüz öğretmenlerinin somut dertlerini perdeliyor!

Şairin dediği gibi; o güzel insanlar güzel atlara binip gittiler mi?