kendimi kime postalardım

bak bana güle batmış güneş gibi bak

kalktım sana rastladım

beyaz bina parlıyor siste

aldırmadan

içinde çiçekli takvim nippon japonya

yel oldum savruldum gözüne

ufff benimkisi de iş mi

masalarda kaldım

kışla mı bir eski ne

kaç yaşında böyle genç böyle dolgun

ağrıda askerken

güzelmiş

bir ölünün uykusundan uyandım

bir adam elinde ayna bıyıklarını düzeltiyor

tskler

bir maket bu sözleri duyabilir mi

kaç kaşlıyım üstelik kaç gözlü

takvim

en yaşlı asker dünya

bu zarfa sığsaydım

dün gece gezmedeydim sınırda

kollarını balonlar gibi yukarı kaldırmış

arada bir çaycı gelir

bir sigara külü tutuyordu bir askeri

vatan dedim sınırda başlamıyor şimdi

kıyısında geniş parkın

asker değil maketmiş meğer

kalmadı kıymeti ne silahın ne neferin

çaycının dili yanmış çay

her yıl fotoğrafı basılan

çay lekesi üstünde zarfın

çayıma bakar her gelişte üşüyor mu diye

aslında japonyadan gelmiş bu zarf

öyle koşarken karşılıklı bir çocukla bir kadın

eski bir zarftan çıktı bunlar

belki de bu soru yüzünden eskidim