Memurun biri yıllarca takip eder işini yaptığı vatandaşı... Onun her yanlışını kendi yanlışı bilir, utanır hatta, gözleri dolar, ağlar...

Çok güzel de, bunu anlayacak kafa sadece bizde var :)

Bir bayan memur; gecenin bir saatinde, çocuğu hasta iken onu bırakıp ertesi günkü işleri için hazırlık yapar...

Yine bir başka memur; durmadan telefon eder işini yaptırmaya gelmeyen vatandaşa...''Mutlaka gelmelisin, yoksa işin aksar ve ben çok üzülürüm''der...

Burnu akan, sesi çıkmayan memur-hakkı olduğu halde-sevk alıp gitmez doktora... Öyle inanır çünkü... Hasta da olsa vatandaşın işi her şeyden öncedir...

Alıntıdır...

Bir memur sırf daha iyi anlasın ve öğrensin diye karşısındaki; uğraşır, didinir ek kaynaklar bulur aldırır... Alamayanın parasını da cebinden öder... Üstüne bir de bu yüzden soruşturma yer!.. yine akıllanmaz devam eder...

Bir memur hizmet almak için gelen vatandaşa;''senin ateşin var, hemen doktora götüreyim'' der... Öbürüne ''yoksa gözlerinde bozukluk mu var, iyi göremiyorsun''deyip göz hastalığını çıkarır ortaya...

Hikaye bu ya...

güzel hikaye. tebrikler...

Memurun birinin tayini kuş uçmaz kervan geçmez bir köye çıkar;''bayrağın dalgalandığı her yer benim vatanımdır'' der ve seve seve gider...

Memurun biri işi iyice abartıp, gelen herkese güler yüzlü davranır... Hatta oturur o kişinin aile sorunlarını dinler...

Dedim ya, hikaye bu ya...

Memurun biri ise''Neden kahvaltı etmeden geldin?iş beklesin, önce karnını doyur bakalım''diye söyler...

Bir de öğretmen denilen bir çeşit memur vardır bu masal ülkesinde... Haftada 15 saat çalışır, 3 ay tatil yapar, yan gelir yatar... Yine de beğenmez hiçbir şeyi... bir de kendini diğer memurlardan farklı ve özel zanneder ...