Niçin bir kurmay albayla arkadaş olup iki kadeh rakı içemeyeyim yahu?

Hemingway'in en kral arkadaşı bir Amerikan generaliydi...

istimlak arkadaşın affına sığınarak :

Ne meraklıymışlar. Demokrasi demokrasi diyenlerin asker ağzına bakma hevesini bir türlü anlayamadım.

Birde TSK ile ilgili her tartışmayı ya da görüş belirteni, eleştireni siyasi söylemleri belli olan ve ordumuzu yıpratmayı kendine amaç edinmiş örümcek kafalı insanlarla bir görmeyin.

Çalışma şartları diyorsunuz ancak bende biliyorum ki yatmaktan sıkılan da pek çok subay var. Bunların hiçbirisi genellenemez.

Aynı apartmanda onlarla ancak emekli olduklarında karşılaşabiliyoruz, komşuluk etmek için bile çok geç bu... Lojmanları ayrı, alışveriş merkezleri ayrı, eğlence yerleri ayrı, tatil beldeleri ayrı... Bir orduevine gidip de oturamam, birinci dereceden subay akrabam yoksa, "kartım" yoksa beni sokmazlar, eşimin başı istediği kadar açık olsun... Rahmetli amcam emekli albaydı (1937 levazım sınıfından Tırtıl Enver, Kenan Paşa belki hatırlayacaktır), ama o da orduevi sevmezdi, bizi pek götürmezdi... Subayın eşi de bizim hanımın gittiği kuaföre gelmez ki bu dolaylı yoldan dostluklar kuralım...

Kalkıp mecliste İnönü millet düşmanı diye anılırken susuyorsan, devrimler için birileri travma derken susuyorsan, askeriyedeki subaylara birileri sataşırken susuyorsan, yargıya saldırı diz boyu olur iken susuyorsan vs... Söyle bana; ihtiyacın olunca, kurumları örselenmiş bir devletten bir şey beklemeye utanmayacak mısın?

Barış zamanında askeriyenin yanında olunuz ki, savaş zamanında ondan güç alabilesiniz. Barış zamanında onu güçlü kılınız ki, savaş zamanında o bizi güçlü kılsın.

Günübirlik hesapları artık bir kenara bırakın. Daha ileriye dönük düşünün... gittiğimiz bu yol nereye varır diye düşünün... zamanı geldi de geçiyor bile.

Sözün kısası ; subaylarla halk içiçe yaşasın... demeye geliyor yazdıkları... Ben 12 sene lojman içi bir okulda görev yaptım... Subay kesiminin hele üst rütbelilerin çocuğunu sadece uyurken görebildiğine de şahit oldum...

yok öle bişi

Devletin bir kurumu tabii ki tartışılmalıdır.

Yukarda saydığım kurumların kişileri isterlerse ellerini kollarını sallayarak Öğretmen evlerine gelirler, sade vatandaşlarda buna dahil, bizim onların sosyal tesislerine bile girmemiz sorundur.

o engin ardıçın hadsizliği

Bir seferinde birtakım kızlara asılacak olmuş, fakat kızlar sarışın, mavi gözlü, genç ve çok yakışıklı bir "zabitin" kolunda çıkmış gitmişler...

Askeriyenin de kendine göre kuralları var... Yerine göre de ağır çalışma şartları var... Ufacık bir ihmal cana mal oluyor... Durum böyle iken sorumluluk taşıyan kişiler emrinde çalışan kişilerin de yaşam sorumluluğunu düşünmek zorundalarsa emri altındakilere hakim de olmak durumundalar. Bu da çeşitli askeri uygulamalar yoluyla olur herhalde...

Ben okuldaki eğitim ile örnek vereyim...

"Mustafa Kemal Bey," demişler, "yamandır... İleride adını çok duyacaksın!"

Lojmandan servisle yada makam arabasıyla çıkıp tel örgüler içindeki işyerinde makamına geçen bir insan olunca tabi dışarda rastlaşmakta zorlanabilir insan.

1 yaşında bir çocukla tek başına ev toplamak da çok zordu. evlenmeden önce bu kadar yalnız değildim "

Bir kere, "bu sivil kim oluyor da benimle ahbaplık edecek" yaklaşımı yüzünden mümkün değil.

Refik Halit anılarında anlatır... Sanırım 1909/1910 kışıdır... Beyoğlu'nda, bizim Emek Sineması olarak bildiğimiz yer, ünlü Skating Palace... Tekerlekli paten salonu... İstanbul'un belki de en fiyakalı lokali... Refik Halit de buranın müdavimi...

Cumhuriyet subaylarının ortalıkta fazla dolaşmaları istenmedi.

Arkadaş, ben vatandaşım... Tek farkım sırtımdaki üniforma... Ben sabah 8'de işe başlar, akşam 17.30 da işimi bitirir, sonrada canımın istediğini yaparım... Lojman neymiş... Şehrin istediğim yerinde otururum deme hakkı çalışma şartlarıyla sınırlı... Nöbetler, mesailer, alarmlar, denetlemeler, tatbikatlar... Sade vatandaşın yaşamında bu kadar şey var mı ki... Sırttaki üniformanın yükünün ağırlığını eşitlikten bahseden vatandaş hissedebiliyor mu ki ;eşit olsunlar... Ama bekara karı boşamak kolay geliyor...

"Niçin bir kurmay albayla arkadaş olup iki kadeh rakı içemeyeyim yahu? "

Sahi Genelkurmay Başkanı açıklama yaparken Başakanlıktan izin alması gerekiyor mu yada bu konudaki kanunlar nedir?

Yazıyı Okudum, Yorum yapacaktım ama düşündümde yorum yapmaya değmez...

Demek ki herkes yapılması gerekeni yapıyor... Can güvenliği...

Asker yaşamını mı değiştirdi... Yoooo... Demek ki konuya bakanların bakış açısı değişti... Herkes nasıl görmek istiyorsa o şekilde bakıyor... Ben burada isim vererek yazmak istemiyorum... Son tv programlarında dile düşenler askeriyeye nasıl bakar, ondan neler bekler bilemem... Ama öküz altında buza aranıyor galiba... Buzayı bulma yolunda da adım adım ilerleniliyor... Ya da çamur at, izi kalsın...

Diyalog kurulamıyor, arkadaşlık edilemiyor, meseleler tartışılamıyor. Dolayısıyla hem biz onları yanlış anlıyoruz, hem de onlar bizi... Gerçi konferanslar vermeye falan birilerini çağırıyorlar ama "akredite" olman şart, bunun için de bir kere "ağır oturup kendine molla dedirten" gazeteci takımından olman gerekiyor... Gırgır şamata bir adam olmayacaksın, makbul sayılmıyor... Hele böyle liberal, demokrat falan geçiniyorsan, "potansiyel vatan haini" de çıkabilirsin ha!

Allaha şükür o üniformayı üstelik subay olarak giymiş ve şerefle taşımış birisi olarak ve de hiç bir siyasi söylemi benimsememiş birisi olarak bence silahlı kuvvetlerin mensupları bunu kendi içerisinde tartışmalı.

5. Orduevi dışında sosyal tesise gitmezler. çünkü dışarıdaki hiç bir yerde masa başına bir garson düşmez, oradaki itibarı göremessiniz.

1. Subay, teğmen olunca "sıfır" puanla lojmana girer emekli olana kadar lojmanda oturur. Emekli olunca da paşalar sitesi, albaylar sitesi gibi emekli subayların yaptırdığı konutlarda oturur. OYAK'ın yaptırdığı konutların taksidini anca yarbay ve üstü ödeyebiliyor, gider oralarda oturur. Çoğu kendi memleketine yerleşmez, akrabalarından da kopar.

Önemli olan Halk ve asker işbirliğini arttırmak.

her meslek gurubundan muhakkak 1 kişiyiye aşık olmuşımdur ama subay hiç olmadı. yeni dank etti kafama demekki göremiyoz.

Halktan kopuk olduğumuzu iddia eden sayın ardıç gelsin Şırnak'ın uçsuz bucaksız dağlarında 1 gün bile durduğum yerde ikinci durursam ve beni bulabilirse 2 değil 4 kadeh rakı içerim. Yok eğer o buraya gelmez ise kusura bakmasın ben Ankara'ya eşimin ve çocuklarımın yanına gittiğimde bırakın rakı içmeyi iznimi son saniyesine kadar ailemle geçiririm.5 yaşındaki çocuğumun telefonda ne zaman geleceksin derken ağlayışı kulağımdan hiç çıkmıyor. Maalsef önceliklerimiz sayın Ardıç'la çok farklı.

Bizde bir söz vardır :" Çok gezen mi çok bilir, çok okuyan mı?" Bu sözü üniversite sınavına hazırlanan çocuk için uygulayın... Kendine hakim olup ders çalışan çocuk daha başarılı...

Refik Halit çevresine sormuş, kim bu çocuk?

Ne kadar isterdim şu Kıbrıs konusunu bir kurmay subayla tartışmayı... Yanlışım varsa beni uyarsın, bilemediğim jeostrateji ayrıntılarını öğretsin... Ben de ona Avrupa Birliği'ne girmemizin niçin asla mümkün olamayacağını anlatayım, içi rahatlasın...

Halkın içinden geldiğini söyleyen bakanlarımız, askerlerimiz, hakim ve savcılarımız, polis ve jandarmamız halktan gittikce kopmaktadır. Kendilerini kendi yalnızlıklarına itmektedirler.

Bu ülkenin kurumları ile, ATATÜRK DEVRİMLERİ ile, ASKERİYE ile, YARGI ile barışın artık. Bu yarattığınız çatışma ortamı hiç birimize fayda getirmez!

Asker niçin nizamiyeye gerek duyuyor acaba... Bırakın dışarıdan sizin gibi bir vatandaş gelecek... Serbestçe girsin...

Demişsiniz ya yatmaktan sıkılanlar var diye... Her halde onları da "Engin Ardıç'la iki kadeh rakı içmek " için

Ben ilimin Valisini görmek isterim. 1960 yıllarında Niğde de orta okul öğrenciyim. Valimiz Sayın Vefil KİTAPCIGİL sbah evinden işine yaya gider biz okula giderken karşılaşırız başımızla onu selamlarız oda bizi selamlar. Halkla selamlaşır, esnafa merhaba der giderdi bakın 48 yıl olmuş hala ismini unutmamışım.

Burada da kilit nokta Silahlı kuvvetlerin eğitimli ve donanımlı insanları subaylarla ortaya çıkıyor.

ama asıl merak ettiğim gazeteci beyefendiyle, rakı sofrasına oturmayıp dedikodu yapmadı gazeteci arkadaş da ağzından laf koparım haber yapamadı diye bir sıkıntı olmasın.

Bazan görevden vazife çıkaranlar çıkabiliyor ama zaman içinde ülkeyi atanmışların değil seçilmişlerin yönetmesi gerektiğini kavrayacaklardır.

Söylediklerin analojik olarak doğru ancak söz konusu olan subayların halktan kopukluğunun somut nedenleri değil. Tabii ki nizamiye olacak tabii ki tel örgülü duvarlar, nizamiyeler orduevleri olacak. Bunlar kanunla belirlenmiş.

Benim de hiç gazeteci arkadaşım olmadı ama hiç de 'niye olmadı? ' diye yakınmıyorum... Bu konuda bir yazı da ben mi yazsam acaba...? Anlayamadıklarımı anlatması, beni bilgilendirmesi ne güzel olurdu. Ben de ona birlik ve beraberliğe bilhassa bu dönemde ne kadar ihtiyacımızın olduğunu anlatır, fikir hürriyetinin sınırlarını birlikte çizerdik.

Diğer taraftan subay dediğiniz de bir memur, ne yapacak tı siyaset yapamaz izinsiz fikir beyan edemez. Oda diğer Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları gibi kendi halinde yaşayan bir insan.

İlla şom ağzınızı açıp AHKAM keseceksiniz demi mesnetsizler.. Cesaret klavye delikanlılığına sığınıp çamur atmaktamıdır..

Bakın sevgili yorumcu arkadaşlarım ben askerimi yanımda görmek isterim. Benim sayın bakanlarım koruma duvarları ile halkından ayrı olmamalı onları eğer görmek istiyorsam yakından görebilmeliyim. Bu benim doğal hakkım. Seçim zamanlarında yapayalnız halkın arasında bulunabiliyorlarsa seçim sonunda da bulunabilmeliler. Onların seçim harcama paralarının büyük bir kısmını bizim ödediğmiz vergilerden sağlıyorlar. Öyleyse seçim sonuçlarında bizden neden ayrılar. Ki hala maaşları bizlerin ödediği vergilerden sağlanıyor. Parasız çalışmıyorlar.

Engin Bey'in iddiası, alıntı doğruysa :

"Subaylar Nerede?

Avrupa Birliğine girmeyi ordu istiyor, hükümet de bu işe aracılık ediyor, gibi olmuş... Ben öyle anladım...

askerin ağzından laf koparmak için fırsat kollayan ve bunu nasıl çarpıtıp haber yaparım diye bekleyen Engin Ardıç gibi gazeteciler halkı temsil ediyorsa bırakın subaylar halktan kopuk olsun. bu onların ve ülkenin yararınadır.

Bir örnek...

Birilerinin oyununa alet olmayınız ki, kamplaşmayınız. Kamplaşmayınız ki GÜÇLÜ OLUNUZ. Güçlü olunuz ki sonra IRAK'taki gibi birileri de kalkıp size demokrasi getirdik açın kapıyı demesin.

Üstelik de ben dört ay kısa dönem erlik yapmışım... Üniversitenin feriştahını bitirsen, rütben kadar konuş...

Kasabanın çizmecisi sergiye gelmiş, bir insan resminin önünde durmuş. Resme bakmış, bakmış..."Olmamış demiş, bu çizmeler olmamış... Şuraları şöyle olmalıydı.."

Kurumları ile barışık, güçlü bir ülke olmak adına doğru hedefler belirlemiş ve bu hedefler uğruna hep birlikte çalışan bir ülke yaratmaz isek sömürge oluruz-parçalanırız-manda oluruz-himaye oluruz. Öyle televizyondaki bir kaç kızın dediği gibi de manda olunca özgür olmayız!!! Köle oluruz, köle!!! Kurumlar ile çatışırsanız, onlara çamur atarsanız, onları güçsüzlendirirsiniz beyler... Sonra da vakti zamanı gelince nerde bu subaylar dediğinizde anlarsınız ki kendi elinizle her bir şeyi mahvetmişsiniz. İşte o zaman "niye benim yalnız ve güzel ülkem işgal ediliyor" diye dert yanmaya da yüzünüz el vermez. Birazcık utanma duygusu varsa yüzünüz kızarır ve çaresizliğin o acı yüzüyle tanışırsınız. Çocuk bahçesindeki saklambaç oyunu değil bu, VATAN bu VATAN!!!

Öyleyse benim çocukları belli bir kalıba sokmak hakkım... Ben ne için devletten para alıyorsam onu yapmak zorundayım... Bunun sonucu olarak çocuğun ders çalışmama, öğrenmeme lüksü kalmıyor... Benim canım ders çalışmak istemiyor diyemez...

"Ben de ona Avrupa Birliği'ne girmemizin niçin asla mümkün olamayacağını anlatayım, içi rahatlasın..."

Bu, orduyu politikadan uzak tuttu, sivillerle yüzgöz olmaktan korudu ama bizi de subaylarımızdan kopardı...

Onlar imparatorluk subaylarıydı, "kozmopolit" bir toplumda yaşıyorlardı, başkent de İstanbul'du tabii...

İç içe yada halktan kopukluk kısmına değinmek istemiyorum. Taraflı davranabilirim.

Beyler geçin şimdi kendimizi yıpratmayalım ayaklarını. Konu açıldı tartışacağız.

Asker kişilerde ne hikmetse ağzından laf çıksa kurum adına açıklama gibi yayınlayıp yazmaya bayılan insanlar var.

Bu bayan arkadaş, eşinin iki kadeh rakı içmek için gecikmesinden yakınmıyor herhalde...

Hayal aleminde yaşayıp, kendini dev aynasında gören, bu ülkeye inanılmaz derecede pahalıya mal olan insanlar; mevcut ülke koşullarında halka nasıl karışsın? bu cesaret ister..

ABD yi çiftçiler ve esnaf kurdu devletin sahibi her zaman hak oldu Cumhuriyetimizi ve tabii ki devleti Asker kurdu. Devletin sahibi benim anlayışı bireylerede gelenek olarak yansıdıkça halktan uzaklaşmada kaçınılmaz oldu bence.. Askeri darbeler neden yapıldı devleti kurtarmak için değil mi?

Bunda mutlaka bir zamanlar halkla "fazla mıç mıç" olmuş olmalarının payı vardır. 1917 yılında Meserret Kıraathanesi'ne gitseydiniz, kahve içenlerin, bilardo oynayanların yarısının subay olduğunu görecektiniz. Diğer yarısı da İttihatçı politikacı! Beyoğlu'na çıksaydınız, Garden Bar'da, Maxim Bar'da birçok üniformalı bulacaktınız, yarısı da Alman ha...

görevlendirmek lazım... ki böylece halkla ilişkiler kuvvetlenir ;göze batanlar da yan gelip yatmazlar...

Fakat halktan özellikle uzak tutulmuşlardır.

Yazdıklarımı okuduysanız sizlerded teşekkür ederim. Gönül arzularımı bu vesile ile sizlrlede paylaşmak istedim.

Adam, resmin üst kısımlarında da eleştirilerini sürdürecek olmuş, perdenin arkasındaki ressam ortaya çıkmış : "Orda dur bakalım... demiş. Çizmeden yukarı çıkma..."

"Herkes benim fikrimde olsaydı ; fikrimin doğruluğundan şüphe ederdim."

3. Hastane ihtiyacını askeri hastaneden karşılar.

Ben seçtiğm belediye başkanınada ulaşamıyorum. Zaten belediye başkanı ve kurum amirleri eğer kapılarında sekreterleri varsa ki çoğunun var o kişilere ulaşmak başlıbaşına bir sorundur.

Takdir sizin.

Başbakan, sade vatandaşlarla muhattap olmamak için mi korumalar tutuyor... Başbakanla bir kahve içemeyecek miyim ben? deme hakkım var mı ki...

Kimsenin vicdanını ayar yapmaya yetkimiz de yok, imkanımızda...

Türkiye nasıl dünyaya kapandıysa, Türk ordusu da kendi içine kapandı. Bu da bir "otarşi" politikasıydı.

Fakat bu mümkün değildir. Onu nerede bulacağım?

Engin Ardıç yazmış;

Bir ressam yaptığı resimleri sergilemiş... Kendi de bir perdenin arkasına geçip saklanmış. Aklınca resimler hakkında konuşulanları, yapılan eleştirileri dinleyecekmiş.

Aah ah, keşke gençliğimde benim de karşıma bir Mustafa Kemal çıksaydı, iki laf etseydim de, kızları o götürseydi, zarar yoktu!.. "

Demek ki, belli kurallar, kalıplar bizden isteniyor... Ben o çocuklara hakim olmak zorundayım... İnsani davranışlar içinde... Başarı, bir şeylere hakim olmakla sağlanıyor çünkü... Ben ve veliler çocuklarına hakim olacaklar... Çocuk da kendine...

Subaylarımız, ayrı yaşıyorlar.

Mavi Öğretmen,

Bu sayfada başlıklar var ; asker eşleri tarafından açılmış... Sayın Engin önce asker eşlerinin yazdıklarını okusun da sonra iki kadeh rakı içecek kurmay albay arasın...

İşte fikir özgürlüğünün bittiği yer...

mavi öğretmen

Halktan kopukluk nizamiye kapısı ve orduevlerini çevrileyen duvarlar kadar zihinlerine yerleşenlerde var. Üniformayla varolup Biz ayrı dünyadayızı düşünmek yerine subaylara sen üniformalı vatandaşsın bilincini vermek lazım.

Ben üniversite bitirene kadar çevremde hiç subay görmedim. Otobüs durağında, dolmuşta, halk ekmeği kuyruğunda, oturduğum binalarda komşu olarak polis, assubay, uzman çavuş gördüm ama subaya rastlamadım.

Her şey bitti sıra askeriyeyi mi yıpratmaya geldi? kendinize gelin artık!!! ya bu topraklarda hep birlikte yaşayacağız ya da biz kendi aramızda bölününce, kamplara ayrılınca, emperyaller tepemize binecek, BÜYÜK ORTA DOĞU PROJESİ'nden de payımıza düşeni alıp, ayvayı yiyeceğiz. Denklem bu kadar basit işte. BOP da öyle size siyasi liderlerin aktardığı gibi hayra alamet bir olay değil. Bu ülkenin parçalanması amacını da içinde bulunduran bir proje. Bu ülke parçalanmasın diye uğraşan ise ASKERİYE!!!

4. Subay mümkün mertebe subayla arkadaş olur, subay eşi de bırakın sivili, assubay eşiyle dahi arkadaş olmamaya özen gösterir.

Halka hizmet için bulunanlar halkın ödediği vergilerden evinin geçimini sağlayanlar halkı görmemek dertlerine merhem olmamak için onlardan kaçarlar. Tabii bu yazdıklarım hepsi içinde geçerli değil.

Ben gördüğüm bildiğim kadarıyla TSK yı eleştirmeye ALLAH'tan korkarım... Bu konu da tahammülüm de yok.

İkincisi de, subaya istesen de ulaşamıyorsun. Çocukluk arkadaşım falan değilse, onu nerede nasıl tanıyacağım? Gittiğim hiçbir yerde hiçbir üniformalı göremiyorum ki yaklaşıp da elini sıkayım... Her şeyden önce, "memur maaşlarının düzeyi" açısından bu mümkün olamıyor.

Başka bir konu da uzaklaşmanın kavranmasındaki bakış açısı... Biz millet olarak askerimizi sevmiş, önem vermişizdir. Onunla gurur duymuşuzdur. Sivil tarafından orduya bakışımız değişmedi de... Ama nasıl oluyor da bu yazılar yazılıp asker tartışma konusu haline getiriliyor...

Devlet bana, bunu öğreteceksin demiş... Anası babası da aynı şeyi istiyor... Gelen müfettiş de...

İlimizin hakim ve savcılarını tanımayı istiyorum. Asayişi sağlayanları tanımak istiyorum. Emniyete girerken potansiyel bir suçlu gibi bana davranılmasını istemiyorum. Kurum binaları ve aldıkları ücreti bizim vergilerimizden karşılanıyorsa bana iyi davranılmasınıda istemek herhalde hakkım diyorum.

bence en zor yanı bu askerliğinn, bi de tatbikatlar, bi de denetlemeler :))))))))))))

Benim oğlum da askerliğini asteğmen olarak yaptı... sabah 6.30 da kalkıp akşam 20.00 de döndüğü oluyordu... nöbetler hariç... Yani halkın arasına girecek vakti mi kalıyor...

ahkam, sen bu ülkeye kaça mal oldun bilmiyorum ama bu kadar önyargılı olduğuna göre fazla olmasa gerek. Mesleğinizi bilmiyorum. Ancak halkla benim kadar iç içe olduğunuzu zannetmiyorum. Genellemelerden kaçınmalı diyorum, başka da bişey demiyorum.

Eski darbecilik günlerinden askerler kurtuldu da bir kısım sivil zevat hala askerin ağzına bakar durumdan kurtulamadı anlaşılan.

Klavye delikanlılığı ya da çamur atmak değil... Ben de asteğmen olarak subay kadrosuna yakın bir konumda bir yıl bulundum. Üstelik subayın bol olduğu komando birliklerinde... Her meslek grubuyla ilgili genelleme yapmak oldukça zor ama çeşit çeşit subaylar var. Üniforma aşkıyla çalışanlar, sadece sosyal imkanları için o üniformayı giyenler, aldığı parayı düşünenler, dünya umurunda olmayanlar, yapmak zorunda olanlar, girdik bir kere bu işe dönülmez yoldayız diyenler...

2. Yaz aylarında en geç iki yılda bir askeri kampa gider, tatilini orada geçirir.

Aksaray valimiz vardı şimdi hala vali başka bir ilde. Sayın kadir ÇALIŞICI oda akşamları eve giderken bazı günler yolun bir kısmını yaya giderdi. Cumartesi günleri pazar kurulur bazı günler eşiyle alışverişe gelirdi. Ben bu gibi davranışları seviyorum.

Dolayısıyla subay halkla iç içedir denemez.

subaylar hakltan kopuk değil ama engin ardıç gibi bi gereksizle ben de olsam konuşmam, tanışmam, samimi de olmam :))))))))))))))))

eşimin amcasının oğlu da kurmay albay, bırak bizi, eşi çocuğu bile yüzünü görmüyor, kaldı ki engin ardıçla oturup da rakı içecek

çok güzel demişsiniz

Subaylar halktan kopuk mu değil mi derken ne tür bir kopukluktan bahsediliyor. İrdelemek lazım.

Subaylarımızın hepsi halk çocuklarıdır, bizde Fransız ordusunda olduğu gibi "aristokrat subay" bulunmaz.

İş böyle olunca kalabalık bir camia içinde de değişik düşünce tarzlarının olması normal değil mi? Biz bu değişik yaşam görüşü ve davranışlarını nasıl aynı hizaya getirebiliriz...