çelişkiler bitmeski

Zira astsubay hazırlık okullarından ya da harp okullarından mezun oldukları günden itibaren 15 yıl boyunca İSTİFA HAKLARI OLMAKSIZIN çalışma ZORUNLULUKLARI vardı. 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu'nun 112. Maddesi'nin 1. fıkrası İSTİFA HAKKINI YOK ETMEKTEDİR.

1- İçlerinden hiç dayanamayanlar, tüm cesaretini toparlayanlar ya da gözünü karartanlar, bazen yazılı bazen sözlü olarak istifalarını üstlerine verdiler ve bir daha görevlerinin başına dönmediler. Üstleri, 3-7 gün içinde kendi üstlerine durumu bildirdi ve bu kişiler hakkında "Firar" suçundan idari soruşturma açıldı. Aynı suçla ilişkili olarak en son görev yaptıkları birliklerin ASKERİ SAVCILIKLARINA da durum bildirildi. Askeri savcılıklar, soruşturma başlattılar.

- ULUSLARARASI ÇALIŞMA ÖRGÜTÜ 105 NO. LU SÖZLEŞMESİ MADDE 1

- AVRUPA İNSAN HAKLARI SÖZLEŞMESİ MADDE 4, MADDE 14, MADDE 17

Sonrasını adım adım anlatayım :

5- Hapisle birlikte tüm sıkıntıları bitti mi peki..? Hayır. Sırada tazminatlar vardı. Tamamen hukuksuz, kişiden kişiye uçurum farklarla değişen, hiçbir hukuki dayanağı olmayan, kimine 7.000 TL, kimine 140.000 TL olarak bedel biçilen tazminatlar... Hepsi icralık oldular. Bu borçları ödeyemeyecekleri için yine kaçtılar. Sigortasız çalıştılar, iş yapamadılar, mahvoldular.

- AVRUPA SOSYAL ŞARTI BÖLÜM 1 MADDE 1, MADDE 2

Bu, her yönüyle tarihi bir dava olacaktır. Çok şeyin sorgulanacağı, tartışılacağı, dillendirileceği süreçleri tetikleyecek bir fitili ateşliyoruz. Öyle ki, TSK bünyesinde son derece kritik görevleri ifa eden binlerce subayın gözü çıkış kapısında... Böyle bir za'afiyete düşmemek için devlet, çoktan yapması gerekeni yapacak ve TSK yapısında iyileştirmelere ve personelin özlük haklarında düzeltmelere gidecektir. Bu yönüyle bu dava, bir memleket davasıdır.

2- Bu süreç başladığında, "firar edenler" artık ne sivil ne askerdiler. Sivil değillerdi; TSK ile hukuken bağları kopmamıştı. Asker değillerdi; görevlerinin başına gitmiyor, tam bir kaçak hayatı sürüyorlardı. Zira polis ya da askeri inzibat tarafından yakalanırlarsa, derhal askeri savcının karşısına çıkarılıyorlar, hem sonunda ceza alacakları ve hapis yatacakları bir yargılama süreci başlıyor hem de istifa etmek istedikleri görevlerine iade ediliyorlardı. Bunu yaşamamak için, haklarında açılmış olan İDARİ KOVUŞTURMANIN sonuçlanmasını ve TSK İLE İLİŞİKLERİNİN KESİLMESİNİ bekliyorlardı. Bu bürokratik süreç yaklaşık 2-3 yıl sürüyordu. Bu 2-3 yıl, onlar için gerçek bir cehennemdi. Gerçek bir kaçak hayatı, işsizlik, toplumsal dışlanmışlık, ailelerinin yaşadığı psikolojik ve maddi çöküntü, yaşanan telafisi imkansız maddi-manevi kayıplar... İntihar edenler, sağlığını iyileşmemek üzere kaybedenler, aileleri dağılanlar...

4- İnfazlarına koştular. 200 gün hapis yattılar. 7 günlük disko hapsi cezasına 9000 Euro tazminata hükmeden AİHM kararını düşündüğümüzde, neredeyse 200.000 Euro tutarında bir haksızlık, bir hukuksuzluk... Firar tarihlerinden itibaren yaklaşık 4-5 yıl boyunca sigortasız işlerde inanılmaz düşük ücretlerle sömürülmüş olmaları ya da işsizliğin pençesinde kıvranmış olmaları cabası...

- ANAYASA MADDE 18, MADDE 48, MADDE 138

PEKİ, BİZ KİMİZ?

3- TSK ile ilişiklerinin kesildiğine dair tebligat onlara ulaştığında artık hepsinin tek düşüncesi, bir an önce askeri savcılığa gidip teslim olmak ve ceza yargılaması sürecini başlatmaktı. Sonunda 200 GÜN HAPİS yatacaklarını bildikleri bu süreci derhal başlatıp, bu baskıdan kurtulmak istiyorlardı. Yaptılar da... Yargılandılar. TSK İLE İLİŞİKLERİ KESİLDİĞİNDEN SİVİL OLMUŞLARDI AMA ASKERİ MAHKEMELERDE YARGILANDILAR. HEM DE AVUKATSIZ... MÜDAFİSİZ CEZA YARGILAMASI OLAMAZ. AMA OLDU. HEM DE YÜZLERCE KEZ. ASKERİ MAHKEMELERCE CEZALAR VERİLDİ, SİVİL OLMALARINA RAĞMEN...

Tüm bu mağduriyetleri hala devam ediyor. Yüzlerce, binlerce mağduriyet devam ediyor.

Bu anlattıklarım, bu hukuksuzluğun insani boyutuydu. Bir de bunun hukuk yönü var :

- KİŞİSEL VE SİYASAL HAKLAR ULUSLARARASI SÖZLEŞMESİ MADDE 8

Konuyla ilgili anlatılacak, söylenecek daha yüzlerce satır var... SAYGILAR..

926 sayılı kanunun 112. Maddesi aşağıdaki tüm hukuk kurallarına AÇIKÇA AYKIRIDIR :

İşin ASKERİ YARGI BOYUTU ise ayrı bir facia... AİHM'nin bununla ilgili vermiş olduğu yüzlerce emsal karar varken hala bu garabetin sürdürülmesi, başlıbaşına hukukun katlidir.

Bildiğiniz üzere, TSK bünyesinde yaklaşık 200.000 subay/astsubay görev yapmaktadır. Bunların büyük çoğunluğu, askeri okullardan mezun olmuş kişiler. Daha 12-13 yaşlarında, bir çocukluk hevesi ile ve çoğu sosyo-ekonomik olarak zayıf ailelerinin isteği ile bu okullara girmeyi tercih ettiler. Medeni Kanunumuz'a göre henüz reşit sayılmayan ve en basit hukuki işlemleri dahi tek başlarına yapamayacak bu çocukların verdikleri bu kararla girdikleri okullardan neredeyse bir ev parası tutarında tazminat ödeyerek çıkmaları da mümkün olmadı. Ailelerinin ekonomik yıkımı demek olacak bu tazminatı ödememek için, okullarına istemeden de olsa devam ettiler ve içine düştükleri bu girdaptan bir daha çıkamadılar.

Bu mesele, bir grup insanın yaşadığı sınırlı bir mağduriyet değildir. Bu, başlıbaşına bir insanlık faciasıdır. Tüm emekçilere sendikal örgütlenme, grev hakkı, boykot hakkı, istifa hakkı tanınmışken, asker emekçilere hiçbir hakkın tanınmıyor olmasının tarifi bile yoktur. Avrupa Birliği çatısı altındaki ülkelerin 22'sinde asker sendikaları, grev hakları ve istifa hakları varken, Avrupa Birliği müzakere sürecindeki Türkiye'nin bu hakları görmezlikten gelme lüksü yoktur, olamaz.

Artık ne özel hayatlarından, ne siyasi ya da dini kana'atlerinden, ne vazgeçişlerinden, ne de TSK içindeki inanılmaz çarpık yapıdan kaynaklanabilecek bir TERK ETME HAKLARI YOKTU. Duyulan ya da duyulmayan çoğu subay/astsubay cinnetinin kökeninde yatan zehir budur. TSK bünyesindeki müthiş dejenere ast-üst ilişkilerinin de sebebi bu hukuksuzluktur.

- İNSAN HAKLARI EVRENSEL BEYANNAMESİ MADDE 4, MADDE 23

Bizler, Facebook ortamında biraraya gelmiş gayrıresmi bir topluluğuz. İstifa hakkının edinilmesi için biraraya geldik. Elimizdeki KESİNLEŞMİŞ DOSYALARLA AİHM'ne gidiyoruz. Şimdilik 15 dosyamız var. Tahminimizce 20 civarında dosya ile başvuracağız. Bu, henüz birkaç haftalık çalışmanın ürünü olan güçlü bir başlangıç... Kişi başı yaklaşık 200-250.000 Euro ve toplamda 4-5 milyon Euro tutarında tazminat talebiyle başvurumuzu yapacağız. Aslında çoğu kişinin derdi para değil; itibarlarının iadesi, istifa hakkının tanınması ve sabıka kayıtlarının silinmesi. Çünkü istifa etmek, bir suç değil. AİHM sürecinin başlamasının ardından, konunun duyulması ile birlikte cesaret alan ve konuyla ilgili bilgilenen yüzlerce ve hatta binlerce kişinin AİHM yoluna düşeceğini görüyoruz. Devlet, konu ile ilgili GERÇEKTEN SOMUT ADIMLAR atmazsa, önümüzdeki 6-9 ay içerisinde bir anda yüzlerce milyon Euro tutarında davalar tsunamisinin altında kalabilir.