Can Dündar...

Alıntıdır...

Kitabı bitirdiğinizde, sizden bittiği andaki düşüncenizi tekrar yazmanızı istirham etsem?

şuanda kitabı okuyorum bende, sanki zarfın üzerindeki pulmuşum gibi hissediyorum o kadar içlerindeyim ki...

olmayacak mı?

döktürmüş dersin ki destan

Teşekkür eiyorum. Yorumunuzu sabırla ve merakla bekliyorum. Acaba 148. sayfaya kadar olan düşünceniz son sayfanın son cümlesinde de aynı olacak mı?:-)

hevesimi öldürmeyin aslında bu başlığı bende açmayı düşünmüştüm artık buradan devam ederim alıntılara müsadeniz olursa ancak sizin kadar uzun yazamasamda etkileyici bölümleri nacizane seçip bu başlıkta paylaşabilirim izniniz olursa..

Hani bazen insan birini yanında tutmayı bilmez, ama onun yokluğunu da istemez. Kaybetmeyi göze alamaz ama kazanmak için mücadele etmez. Bağlanmaya cesaret edemez, ama ondan tamamen kopmayı da beceremez. Ne sevilmekten vazgeçer, ne sevmeyi bilir. Hani çok sonra zaman geçerde kaybeder ya, işte o zaman dökülür dudaklarından itiraf edercesine:

elbette şuan 148 sayfadayım ben bitmesin diye uğraşıyorum elbette bitecek bitince fikirlerimi paylaşırım memnuniyetle...

Estağfurullah, izin vermek ne haddime. Fikirlerini paylaşmak isteyen herkes baş tacımdır efendim...

"Ne gözümü alabildim, ne göze alabildim."