Kırbada su yok.. Heybede de azık.. Düşüncede de kaygılar.. Didarımda da yokluk.. Bir 'elif miktarı' yakın değiliz;kavrulan, savrulan bir kum tanesi misali;özlemini kurduğumuz hayallerimizin.. Muallak bıraksa da her bir kırıntı, zeminde bir emare kalmadığından, arsız hırsızlar kesretli ruyaları da esir etmiş;kendince.. Ve fevc fevc hezimetler yaklaşmış bize.. Ama bir farkla.. Bir 'elif miktarı' kalmış aramızda!...

-alıntı-

BİR ELİF MİKTARI KALDI;VUSLATA!..

VE YAKLAŞ EY CAN!..

ELİF'İ GÖRÜNCE!...

Bizler gölge;Aslımız O'rada!..

-İşte Demişler.. İşte!..

Himaye edilen aldanışlar;zamanın diliyle parelenmiş..

Aşikare kendimizden sakladıklarımız bir bir ortaya çıkmış;

Yakıcı üç noktada birleşmiş 'elif'.. Hattatın nazenin kamışında.. Duruşuyla sermest edip bizleri, varlık suretine bürünen bu ruhlar boyun bükmüş.. Tıpkı 'elif' gibi.. Ve verdiği huzurla aziz eylemiş bizleri.. Geçit vermiş;vuslata.. Ve en güzel kıvama getirilmişiz;kalbin kuytularındaki tahir goncalarla!...

Bir elif miktarı uzanmak;göçebe umutlara.. İnce bir ihtar gizli aslında bu miktarda.. Çook ince.. Garip dünyadan, garip tarifler olsa da heybede, var-yok arasına müteallik bir eğreti çizgi bi-zar etmiş;yekpare didarları.. Ve mekanın fırçasıyla, sükutun varlılığıyla, izzetin vakarlılığıyla birde benim fakrımla yapmacı vedaatlara hilaf bir seda duyulmuş;Gönül Diyarından, Şehr-i Yar'dan...