Hayatın hızlı geçtiğini ve keskelerin ard arda eklediğin düşünen tek benmiyim tek derdimiz araba evim eşim isim varmı derken varolusumuzun gayesini kaçırıyoruz galiba...

idrak etmiyoruz, çünkü bunlar cüzdanımıza para olarak geri dönmüyor. ne acı bir sebep.. ne acınası bir yaşam.. her şeyden habersiz bir bebeğin eline mücevher vermek gibi..

yaşamın hengamesi bizi öyle bir çevreledi ki.. bir ağacı izlemenin, ona konan bir kuşun cıvıltısını işitmenin, tatlı esen bir rüzgarın tenimizde dolanışını hissetmenin ne büyük bir mucize olduğunu unutmuş belki de hiç idrak edememiş bir şekilde yaşıyoruz..