&#8220;... Bahtsız Bursa, artık altı yüz senedir gönül verdiği Türkün sesinden uzak yabancı bayrakların gölgesinde sıtmalı bir halde kurtuluş yolunu bekliyor. Nilüfer Sultan'ın asırlardır sönmeyen aşk fısıldayan türbesi, şimdi harap bir mezarlıktan başka bir şey değil, belki de bir penceresi bir Ayasofya eder denen Türk mabetleri yıkılıyor.&#8221;

Bu hadise üzerine Akif Bülbül'ü yazdı

Nihayet, bir zaman kırlarda gezmiş, köyde kalmıştım.

Hazansız bir zemin isterse, şayed ruh-i ser-bazın,

Niçin bir damlacık göğsünde bir umman huruşandır?

Bugün bir yemyeşil vadi, yarın bir kıpkızıl gülşen,

Duyduğu acı haberlerin parçaladığı hassas kalbinin sızılarını, karargah haline getirdiği Taceddin Dergahı'nda &#8220;BÜLBÜL&#8221; adını verdiği şiirinde dile getirdi.

Gezersin, hanmanın şen, için şen, kainatın şen.

Alemlerin Efendisi'nin mağarada sadık dostu Ebu Bekir'e söylediği söze ithaf ettiği söylenir

Muhitin hali "insaniyyet"in timsalidir, sandım;

Ki vadiden bütün, yer yer, eninler çağlayıp durdu.

La Tahzen! İnnALLAHe-l meana!

Serilmiş gövdeler, binlerce, yüz binlerce doğransın!

SALAHADDİN-İ EYYUBİ'lerin, FATİH'lerin yurdu.

Neden öyleyse matemlerle eyyamın perişandır?

Üstad, Bülbülünüz Gülistanı asarınızın en bedii ve coşkun bir dilidir.&#8221;

Şenaatlerle çiğnensin muazzam Kabri ORHAN'ın!

Bu istiğrakı tek bir nefha olsun etmiyor ihlal

Faydasız saplantılardan Allah'a sığınmak lazım. İlk yazan olacağına yukarıdaki gönlü titreten, gözden yaş akıtan yazıyı okusaydın belki senin için daha hayırlı olurdu

Ağaçlar, taşlar ürpermişti, guya Sur-i Mahşerdi!

0 müstağrak, o durgun vecdi nagah öyle coşturdu

Kıyametler koparmak neydi, ey bülbül, nedir derdin?

Ülkenin geleceği açısından çok zor günler yaşanıyor, ıstıraplı günler arka arkaya sıralanıyordu. Çok az sayıdaki insandan başka herkesin morali bozulmuş, ümitler tükenmeye yüz tutmuştu.

-Basri Bey oğlumuza-

Dönüp maziye tırmandım, ne hicranlar, neden andım!

Pek ıssız bir karanlık sonradan vadiyi sarmıştı.

Ne heybettir ki: vahdet-gahı dinin devrilip, taş taş,

Şehirden kaçmak isterken sular zaten kararmıştı,

Ne husrandır ki: Şark'ın ben vefasız, kansız evladı,

Bursa'nın işgalinden 2 gün sonra 12 Temmuz 1920'de Hakimiyeti Milliye Gazetesi &#8220;Bahtsız Bursa&#8221; başlıklı bir yazı ile Yunanlıların burada yaptıkları vahşeti gözler önüne serdi.

Ne zillettir ki: nakus inlesin beyninde OSMAN'ın;

Bugün bir hanmansız serseriyim öz diyarımda!

siz bilirmisiniz istiklal marşımızdaki korkma kelimesini ne diye kullanmıştır

Teselliden nasibim yok, hazan ağlar baharımda;

Ne hicrandır ki: en şevketli bir mazi serap olsun;

Sürünsün şimdi milyonlarca me'vasız kalan dindaş!

Ne muhrik nağmeler, ya Rab, ne mevcamevc demlerdi;

Hayalimden geçerken şimdi, fikrim herc ü merc oldu,

Zalamın sinesinden fışkıran memdud bir feryad,

Serapa Garba çiğnettim de çıktım hak-i ecdadı!

Dolaşsın, sonra, İslam'ın harem-gahında na-mahrem...

Taşarken haşrolup beynimden artık bin müselsel yad,

0 zümrüd tahta kondun, bir semavi saltanat kurdun;

mehmet akifin okumadığım şiiri yoktur...

O kudretler, o satvetler harab olsun, türab olsun!

Çökük bir kubbe kalsın ma'bedinden YILDIRIM Han'ın;

Akif, bu eserini yakın dostu Hasan Basri 'e ithaf etti. Hasan Basri Çantay Bülbül'ün yazılışı ile ilgili şunları nakleder:

bunu çoğu kimse bilmiyor, düz bir şiir gibi okuyup manasına bakmıyorlar

Nasıl tükenmesin ki. Batı'da İngilizlerin tam desteğini alan Yunanlılar hiçbir zaman unutulması mümkün olmayan pervasız vahşetler yaparak ilerliyor, Güney vilayetlerimizde Fransız destekli Ermeni Çeteleri, Doğu'da Ermeniler adeta dehşet saçıyor, Anadolu'nun çeşitli yerlerinde başlayan iç isyanlar ortalığı kasıp kavuruyordu.

Bu kara haberler bütün millet fertlerini olduğu gibi, Mehmet Akif'i de derinden sarsıyordu.

haklısınız efendim, affınıza sığınarak bu konuda bizleri aydınlattığınız için size teşekkür ederim

Bütün dünyaya küskündüm, dün akşam pek bunalmıştım;

Ufuklar, bu'd-i mutlaklar bütün mahkum-i pervazın.

Hayır, matem senin hakkın değil... Matem benim hakkım:

Işık yok, yolcu yok, ses yok, bütün hılkat kesilmiş lal...

Gülbahar saa da hayırlı geceler dilirum kardaşum :)

Asırlar var ki, aydınlık nedir, hiç bilmez afakım!

-Eşin var, aşiyanın var, baharın var, ki beklerdin;

&#8220;(1921) yılının Mayıs iptidalarında idi, Ankara'da idik. Üstad alessabah bize geldi, yazdığı bir şiirini okuyacağını müjdeledi ve okudu. Bu, Bülbül'dü. Beğenip beğenmediğimi sordu; Kendisine acizane, şu kanaati arz ettim: &#8220;

Böyle bir ortamda Yunan askerleri 8 Temmuz 1920'de Osmanlı Devleti'nin ilk payitahtlarından Bursa'ya girdiler.

sadece yazan ilk ben olayım diye yazdım, bide kötü bir alışkanlığım vardır, uzun yazıları teğet geçerim

Yazıda şöyle deniyordu.

Sohbetimizin daim olması dileğiyle hayırlı geceler diliyorum

Ezan sussun, fezalardan silinsin yadı Mevla'nın!

Hayatın en muhayyel gayedir ahrara dünyada,

Cihanın yurdu hep çiğnense, çiğnenmez senin yurdun,

Yıkılmış hanmanlar yerde işkenceyle kıvransın;

Değil bir kayda, sığmazsın - kanadlandım mı - eb'ada;

Şiiri yorumlayan Nihad Sami Banarlı, &#8220;Bülbül&#8221; şiirinde kelimeler ağlıyor, millet ise kan ağlıyor&#8221; diyordu.