yanlız ve tek başıma umutsuz hayalsiz. bitkin bir şekilde ve 28 yaşında bineyim o minibüse. beni dolaştır öyle şeyler göreyimki umudum olsun. birlikte sevgililerin olduğu sahil kenerlarından geçir beni.. sonra ufak çocukların babalarına koştuğu parklardan. sevdiklerin birbirlerine doyasıya sarıldığı ve vedalaşırken gözlerinin dolduğu duraklardan geçir. sonra benii öyle bir durakta indirki nereye gideceğimi bilmeden yürürken. bir çocuk çıksın cama ve baba diye bağırsın. yanına gittiğimde kapıyı açan kadın hoşgeldin hayatım. telefonun çekmiyordu galiba, sen, çok merak ettip diyip sarılsın. ve içerden en sevdiğim yemeğin kokusunu duyduğumda kendime geleyim. :)

yani hergün gidip geliyosun :)

bi göğüs kalp ve damar cerrahisi eğitim araştırma hastanesi uzatırmısınız :)

ben yeni indim o durakta.

hemen ilk durakda mı?

inmek istiyoruuuuuuuuuuuummmmmmmmmmmm

tamirci çırağısın tamir edemedin mi?

yolcu çok yani

ben durağı kaçırdım

yok yok bunu yapamam öyle bir durak yok diyorsan. kendime aldığım mezar yerini biliyorsun oraya çek çünkü yok uykum var...

iyi anlamdamı kötü anlamdamı kaçırdın

demekki yokmuş yanılmışım

olmaz mı? :::))))))

ankaraya geldim ve son durağım burası oldu

ben büyük umutlarla binmiştim. ama daha ilk durakta inmek zorunda kaldım. bir daha çok zor. binmek istemiyorum. bu durak bence en iyisi:(((

klabim kırık yasamein

ben de inmek üzereyimmmm:)

çoktur mutlaka...

Ben hiç inmesem ne zaman insem başka bir kırıklıkla tekrar biniyorum çünkü:(

ben o durağa abonman aldım öğrenci hesaplı :)

kaptan müsait bi yerde

kalp kırılmayı seviyormu acaba yada neden kalp kırmayı sever bazı insanlarrr :(