Yaman çelişkiler içerisinde, kurtlar sofrasının ortasındayım. Mapus yemiş düşüncelerim, duvarların adaletine güvenmekte. Konuştuğum duvarlar dönmeyin sırtınızı. Kaçmayın benden.

Abi Yapma yaw felsefik yaklaşımlara girersen işin içinden sabaha kadar çıkamassın )))

Geçici heveslerle, yaşattın ümitsizliklerin içinde. Ne verdin bir nefes, ne de bir değer. Haddimi geçtim ama aptalllığımla gördüm izahatını, umdum ama senle baş edemedim.

Gidişini hatırla; bir kayıkçının ipi salmasıyla dirhem dirhem ona gidiyordun. Suyun üstündeki son ışık hüzmesi de kaybolunca ben dizlerinin bağı çözülmüş gibi yere çöktüm, ağladım.

Gece zifiri karanlık, kıst-i korkular yaşamaktayım.

Güvercinler uçmayın, konmayın pervazlarımın önüne. Açık değil hiçbir kapım, ayak seslerine sağırım.

Sağ yanımdan akan sıcak kırmızı, yerlerle bir, toprak sevgiliydim. Ne hançerinin acısı, ne sırtımın yarası beni senden alamadı. Belkilerle bazene misafir oldum, güllerle bülbüllere hicran.

Ağla gözlerim, bu geceye senle direniyorum. Sevdiğime ihanet ettim, tek gecelik bir sevgiyi yaşamam. Sana da acı gelir, bana da.

İkincisi ise Allah'ın varlığı kadar gerçektir ki, ruhlar Kal-u Bela'da gördüğünde aşkla sücud etmişler ve ogün bugün o aşkla yanar ruh...

Biz senle kaç mevsim hem güldük hem ağladık

Sence insana olan aşk denilen kavram gerçekten var mı Ustam?

Hayat!

Saçma romanın dikkat çeken kapağı gibi; işte öylesine feylesofça.

Küskünüm seviyeden atanlara, seviyeden çoşanlara. At üstündeki asker gibi gözüküp adam olmayanlara. Sevimsiz bir hal, m yok deseler de, küskünüm elimden şekerimi çalanlara, çocukluğumu alanlara.

Gözlerinden dökülen hareleri toplardım elimin kap kaçaklarında.

Senle oturup,

Kafanı bozma öyle derde,

Aşk kalır gözlerinde elveda

Dön del bana...

Bir kez daha!

Hiçlerimle heplerim savaş arenasında ve ben firarlardayım.

- Kalbini sıcak tut oğlum, gezer durursan avare; zulümlerin pençesinde köle olursun.

Sessizce topluyorum. Ben uçan kuşlara özendim, kanatlarımdan vuruldum.

Aman deyip geçilecek miydi, kendimden mi vermem gerekti?

Beraber içelim.

Kemani seslerle yalvarıyorum.

Ayrılığa hiç gücüm yok ama yeniden çıkmak için yorgunum, yorgun ve bitap!

Hey deli gönlüm kalk hadi

Tasavvuf da aşk iki boyutludur;

Suskunum, sesi arar olsum.

Saçmaladığımı biliyorum...

Hoşça kal sevdalım

Uzak gurbetlerin nehyettiği acımasızlık ve hüznüm, bedenimi dağlarcasına çareler aramaktayım. Dimağımda annemin seslenişleri;

1. Nefsin istediği şehvet-i hal ve

İşte aşkın o iki halinden her ikisi de olunca gerçek aşk oluyor değilmi

Yeniden çıkmak için yola;

Pınar'ımdan kayboldum.

Bakma bakma öyle

Gel hadi gidelim,

Ziyan oldum.

Sen geldin ve bir gidişle gittin.

Çocukluğum nerede, misketlerimi kimler aldı?

Hükümlüyüm, bu yere. Düşüncelerim sığ. Zulümün kol gezdiği yerde "aaah" nidaları içindeyim.

Başlık her zaman ki Ben'den!

Aşk sevdiğimiz güzelliğin içine koyduğumuz cins-i arzu ve emeldir.

Ağla kalbim, bu yola senle direniyorum. Huzura ihanet ettim, o yola bir daha çıkamam. Sana da acı gelir, bana da.

İmani anlamda aşkta terketmek, gitmek, ayrılmak ve bitirmek yoktur.

Köpeklerde çok dua edermiş, gökten kemik yağsın diye. Ama benim umudumun belkisi daha gerçekçi, daha anlamlı.

Ben sevdim ve bir yitişle bittim.

Yol ve çıkarımlara hapsedilmiş "tek düzen" akıl sistemim.

İstersen kabul et beni böyle, istersen küçük bir çocuk gibi gör, elinden şekeri çalınmış...

Ayaklarım sızlıyor...

Hem dejavu,

Yorgunum; yorgun ve bitap!

Geceme bir ışık çalınıyor, yüreğim yanıyor. Bir fidan gibi bedenim fırtınalarda devriliyor. Çekilmez dünyanın boşluklarına doğru itiliyorum, girdaba tutulmuş firari/kaçkın gibi saklanıyor, zerk-i serhoş olmuş gibi mey içiyorum.

2. Allah'a sevgi/korku bağlamında teslim olmuş ruhtur.

Git gel miydi, Med-Cezir'in adı? Yoksa yükselen suyun beni boğması mı? Yakamozların alıp götürdüğü fırtınalı hayallerimi nereden bileceksiniz? Üstüm başım toz içinde. Çakalların içinde pas tutmuş kurdun nefesini nereden bilecektiniz?

<i>-Aynur Aydın-</i>

Ben var olduğum müddetçe, inandığım şeyleri ve fikirleri yazıyorum.

Bakma bakma bakma öyle

Bu cümle zaten tek başına herşeyi anlatıyor başka söze gerek kalmamış

<i> Ayrılıklar Mevsimi </i>

Di mi?

Çok sevmek yetmiyor aşk bir gün eskiyor

Ama lütfen öyle bakma yoksa ben ağlarım

Bakma bakma öyle ama yoksa ben ağlarım

Sen vodka, ben rakı,

Sızlanma, kafana takma öyle derde.

Anlatmak istedğim Ustam; birincisi sanal ve bu dünya kadar yalan olan bir kavram. İnsana aşık olunmaz, olunmamalıdır. Haricilik yapıp imanı sakatlamamak gerekir, diye düşünüyorum.

Güneş doğ, doğ içime. Tasalarım, kaygılarım efsunlu şafaklarda perde perde.

Sevildiğimi bilmediğim kadar soğuklar makamındayım.

Hem de lirik ve zincirleme.

Ustam;

Kimseye yalan söylemem ama gerçekleri de sevmiyorum.

Önümde hasret çiçekleri.

Ademle havvadan beridir insanın dünyaya gönderilmesiyle başlayan süreç çok sancılı bi hal aldı

Bak işte yol bitti şimdi mevsim aşk değil

Gitmekle kalmak arası kalbim zorda

Sen viski, ben brendi.

Canını sıkma, vur kadehe.

Bak işte yol bitti bir de baktık aşk gitti

Bir umut vardı ama yavaş yavaş kaybolmak da; belki sen buradaysan, belki yazarsın, belki elin klavyeye gider dayanamazsın diye...

Delicesine sevin, boşver herşeye.

Üstadım insana olan Aşk kavramı eğerki yaratanın yaratma sıfatını o insanda görebilmek için bakıyorsan var!

Ama öyle bi gözle bakacaksın ki cennetteki hurilere bakar gibi inşaallah tasvir etmeyi başarabilmişimdir üstadım

Dur beni son kez öp hadi

Bıktım senden, hizasızlıklarına yönelmekten...

Öğretilenler miydi, doğru olanlar? Yağmur taneleri gibiydim halbuki, nereye düşeceğim bilinmeden Yunus gibi yaren yaren gezecektim. Dizlerimden yırtılan pantolonum ve ben hala açım; gençliğimin verdiği tecrübesizliklerle akla, gecelerde şimale, ufuklarda Şira'ya açım.

Gel denilen zamanda çıkacaktım sana doğru yola, ama yapamadım. Bir gece okşayışıyla duruldum. Pençelerindeki acımasızlığını, gözlerinde sahte gülüşlerle kapattın; oysa ben sana çok inandım.

Ayrılıklar mevsimi

Arkamda ağlayan bir eş bıraktım, dağlarda eşkiyaya bir ben bıraktım, jandarmaya eşgal bıraktım.

Ağla aklım, bu hayata senle direniyorum. Ruhumu kirlettim, hep senin için dedikçe benlikleri yaşadım. Kabul edemem. Sana da acı gelir banada.

Neyse madem sen başladın ben de ufaktan felsefeye başlayım forum kaldırmaz ama benim felsefik yaklaşımlarımı hazırmısınız forumcular?

Keşke demeden ve senden sonra seni kötülemeden!

Yağmurda ıslandık o zamanlar çok aşıktık

Yemişim aşk acısını, bendeki acı kuyruk acısı. Fani hayatın sevgisiyle elimi bağladım, sonrasında sevdim kaç kere. Kemale erdim ama nafile.

Üşüyorum.

Ama kimin umrumda?

Buralardan gitmek vakti

Udi sesle yalvarıyorum.

Pencerelerimin önünde, erimiş kar parçaları. Üşüyorum, camların gerisinde. Hani sevincim, hani mutluluğum?