yok oluyorum

Ve seni hayatıma şeker misali karıştırmasaydım,

erişilmezim olmasaydın!

can olurum,

Beni kötü yakaladın haziran

Sevdalarda huzuru bulmayadır özlem,

mahkumu ben,

İnsanların sevecen bakışlarına biblo olarak sundun.

kıskanırım,

ve ve yeniden doğuştur

Korkarım ben karanlıktan

Ben Eylüldüm, sen Haziran..

Renkler kullanılmadan yapılmış bir Van Gogh tablosuydum senin elinde...

Gün boyu senden bir meltem esiyor yanan alnıma

Aşk ile yanan bir bülbül olmalıydın.

Çimler büyüdü yürüdüğün

Tutuklunum, esirinim!

'' eylül bakışlım'' derdim,

Gidecektin bir kere, koymuştun kafana,

kaçacak dermanım yok...

Çok sevdiğim başına yemin ediyorum ben

ne de itirazım var...

Kuru, yaş ayırmadan..

bu kadar yükseklerde açmasaydın?

Yaşa bakalım yaşayabildiğin kadar..

?'eylül bakışlım'',

Ömrümün kısalığı bile böyle üzmez beni

Keşke tanışmamıza hiç fırsat olmasaydı,

O çocuğun biriktirdiği gazoz kapakları gibi sindirdim içime

Ve güller katmer oldu güldüğün yerde

Ne desem boştu değil mi?

Gözümden sakınırdım sevgili seni,

Ansızın yokluğunun soğuğunda üşürken,

Her gece bir acı, her anımda yaralı bir kalp..

Mecbur kaldım bu sessiz gidişe,

Yüreğini acıyla buruşturur.

Önümdeki diz boyu karanlıklar da ne

iklimler değişir

Kaçmam, kaçamam

sen gezmeyi,

müebbet olsa da...

Sıralansaydı önüme senin varlığında,

gardiyanı ben,

Seni hayatımın öznesi yaptım da ne oldu?

ne olurdu?

bile rehin bıraktım,

Aşkı ömür defterine yazmayadır,

Veya kışa hazırlık yapmak için, bir lokma ekmek bulmak uğruna

ısıt yüreğinle ruhumu

Ak düşünce saçların kumral rengine

Gözleri siyah kadın o kadar güzelsin ki.

Sabahlarda güneşedir,

Gidecektin ne söylesem, düşünmeyecektin beni,

her kıvrımına girmiş isen,

Bir an titresen canıma sarardım seni,

Ne bu ardımdaki kül yığını; elli yaşım

Savaştan kaçan insanların, ölen insanlardan fazla olduğunu görünce sevindim

Ne bu acıdan korlaşan yürek

Cana can katan güneşinle

Sen gökyüzüsün ben kelebek

Binlerce pıtrak yapıştırır yüzünün kumaşına

hakimi sen...

ram olurum.

Bugün ordada cumartesi mi? Sende beni benim kadar özledin mi?

Ki hiç kimse benim kadar sevmemiş seni!

bırak yanayım aşk ateşinden

Sana hüznü verecekti kara gözlerim,

Kalsam yanacaktı bu şehir bir ucundan,

İçinde,

zaten ne intizarım var

Rengi solmuştu tüm çiçeklerin

avcının okundan zalim kirpiklerin...

Seviyorum seni boşuna...

Kollarında son aşıkın ben olacağım.

Sen yanımdayken...

Baksana; parmak uçlarım ateş

Deli deli esiyordu rüzgar

O heyheyler, o delişmenlikler neydi

ilkbahara az kaldı

çok sevdiğim hürriyetimi

Bir gün sensiz kalacağımı?

ve beni böyle

Sen ezmeyi seviyorsun, neye bastığına bakmadan.. c. yılmaz

Ne bu kadere boyun eğmişliğim

Tek kanadıyla çırpınırken

Maviliğince de karanlığınca da

Bir dolunay doğuyor bakışlarından

bitiyor,

Oysa ne kadar masumdun önceleri,

Yerden kalkan toz bulutunun arasında

Şimdi masmavisin, pırıl pırıl

Galiba... Ölüyorum...

Umursanmazdı şehrin koynundaki yangınlar,

O gün bana yalaşırken ey ilahi yar,

Bakışının pasıyla zırhlanan dünya,

prangaları ve demir parmaklıkları,

Çünkü senden fazla sevdim seni

Çırpınıp pırpırlanması...

yorulurum, kırılırım, kahrolurum.

Ölebilirim artık

Ömrümü bir yudumda ellerinden içerim

Adını kanadımda taşıdığım

Dağılmıştı yazdan kalan ne varsa

Pırıl pırıl engin denizinle girdin içime

Uykusuz gecelerim seninle apaydınlık

Sonsuzluğunun içinde kaybolurum

bu illete...

Peki hiç düşünmedin mi

?'menekşe gözlüm''

aslında sen, kuytularında eylülleri gizlerdin.

işgal altında ise bütün duygularım,

Uzar uzar gider...

sıcak demire su verip çelik yapılır ya

Uçarım yine gerisin geriye

eylül'ü de sevdim...

Sevdalarda aşk kokmayadır özlem.

Yaşanmamış bir mevsim gibiydi bahar

Oldurduğun yemişlerin ağırlığından

dermanım sen...

En büyük özlemimsin!

Tam benim mevsimim şimdi

Birlikte ağlayamayacağız ki.

Özlemler de ayrılıklar da boşuna...

Baharda çiçeğedir özlem,

Benim için hep birsin

Eylül sevdaları asla bitmezmiş,

Çiçekler açtı dokunduğun

Boşu yorulur yollar...

Hüznümle anlaşmalı sanki sonbahar; uzadıkça uzadı...

girmek nasipmiş

Yağmuruna kavuşmuş toprak misali sevindi yüreğim...

Hasrette kavuşmayadır özlem,

Dönerken daha fazla ağırlaşır kanatlarım

Ağaçlar dökmüştü yapraklarını

Benimle uyu, benimle uyan

muhabbete de...

Kalsaydın herşeye rağmen yanımda,

Biriktirdiklerimin teselli ödülü dahi yoktu senden bana

ferman sende

ne demeli bunun adına?

Yağmur tanrısı olup şimşeklerime emretmek geldi içimden

Gecelerde ayadır özlem,

Böyle her gün yollarımdan geçsen de süzgün

Ömrümün baharlarını adayıp sana,

Kelebeklerin ömrünü uzatması için yalvarman,

yeter ki soğutma yüreğimi

Üşümeleri bil istemedim hiç bir zaman,

senin hep gittiğin yere ben hiç gidemiyorum.

Sevmişliğim, sevilmişliğim

Boşuna yağıyor yağmur...

Sen başlarken olmayan bir benle başlarken güne,

beni esaret gömleği ile sarmalayan.

Küçük bir yıldızla bir harfi tutuşturur.

Kazara göz göze gelsek yıkılırdı içim,

O mukadder günü, bilmem, düşündün mü sen?

eylül bakışlım,

menekşeler dağ sümbülleri gibi.

bir başkası sana,

Sen kalacaktın yangınların içinde,

Bu yüzden sana,

Neydi o bir zamanlar

mevsimler değişir

Zirveleri kar tutmuş üşümüş dağlar,

iyice sakla, yüreğinin kuytularında,

Gözleri siyah kadın o kadar güzelsin ki

Halimden memnunum anlayacağın,

eylüle senin gözlerine bakarak

Boşuna yaşıyorum...

Ben de biriktirdiklerimi satmaya başladım satırlarımla

Ey başında şimdi sevda rüzgarları esen,

Kaldığım gün kanadı kırıldığı için uçamayan

Özlem

Hem de sıfırdan başlamıştım satmaya

İşte sana öyle bağlandım,

Ben karıncaydım, sen ağustos böceği..

Mevlüt Çetinkaya

SONBAHAR

Durup ardından bakmayı..

aşığın oldum...

Başım dönüyor, of başım dönüyor yaşamaktan

zabiti ben,

Bir eylüldü başlayan içimde

Faruk Nafiz Çamlıbel

masumca, günahsızca sevdim

Sen Gökyüzüm!

Bir gülerdin dünya gülerdi sanki,

Kış?ta baharadır,

rüzgar bile seni uğulduyorsa?

bütün rüyalarda sen varsan?

Yazıyorum, yazıyorum, yazıyorum...

Seni senden bile fazla severken,

Bir an bile beni düşünmedin,

hasretinle yakmasaydın,

Bırak yanayım,

kahrolurum...

Keşke hep masum kalsaydın benim için,

Kısmetsiz bir karınca mı yoksa

Ölme diyorsan; gitme kal öyleyse

Ve sevdim

Hayallerde ki aşkı yaşamayadır özlem.

Ben senin gece yarısı yüzünü kirden fark edemediğin

Öyle masum dun ki

Ne masumdun sen bana...

Sakın ha!

Aniden çıkınca karşıma,

Dokunurdu içime işlercesine..

Mecbur değildin hiç bir şeye,

Farkına bile varmadan ulaşırım yanına

Hadi gel, tut ellerimi, benimle yan

Her çift gözün benim gözümle sana baktığını görünce kızdım

Sen yoksun...

Derdimden uzak tuttuğum,

Öylece durmayı seviyorum ben..

Yeni doğan çocuğa bakıp Allah'ın hala insanlardan ümitli olduğunu düşündüm,

belki de bu yüzden

belki o zaman kurtulurum

Gökyüzünden düşen bir yağmur tanesinin altında boğulan

Kara kışların koynunda ısıttım seni,

hele, hele menekşe gözlerin...

Savrulur her yana kavruk kelimelerle,

kırsan da bütün zincirleri,

razıyım müebbete de

Diz çöküp yere,

Umutla aşka koşmayadır özlem.

Sen geçen her saatte kendinden kaçtın.

"Yanında ben olacağım" derken

Gökyüzünü kara bulutlar sarmıştı

Mecbur kaldım, Kıyamazdım sana, gitmeliydim.

yüreğimin ve beynimin,

Çiçekte sevgi olup,

ben seni seviyorum

ve okyanus kadar derin

ve öyle ısıt öyle ısıt ki,

Ben bir beyaz saçlı aşık, sen bir ihtiyar...

Seni işte öyle sevdim

Ey sevdiğim, ben ümitsiz değilim gene

ille de yakacaksan eğer,

Dallarım yere değiyor

sarmışsan çepeçevre tüm benliğimi,

Nefes alırken diğer insanlar için endişelendim,

Gidişini haykırıyordu duman duman,

Suskun gecelerin koynunda çekip gittin.

esirin oldum,

ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN

Ya senden vazgeçmek zorundaydım,

bana su verme sakın!

sen benimsin bahar gözlüm yarınlarda ikimizin

Yaşamı bölüşemiyeceğiz ki.

mazlumu ben,

sevgiliye özlem değişmez

hercai menekşeler açsada, bakışlarında,

Gamlı, yıkık eylül sonuma

Yolunu bulamayan,

her sonbahar gelişinde sarı sarı yapraklarla kuru dallar arasında sen gelirsin aklıma.

Sonra karanlık oluverirsin

Çiğnedim benliğimi ıslak sokaklarda,

Koyu bir çiçek gibi gözlerin kapanırken

Öyle uzaklardayız...

yaprak seviyorum ben yaprak..

nasılda şaşırttım seni

Birlikte yürüyemiyeceğiz ki.

Uzaktan ve duvarlara dayanarak izleseydim seni,

Hiçbir insanın yalnız yaşayamayacağını öğrettin sen

Yazdıkça azalıyorum,

Sarıl sımsıkı, tenim ol, beni bırakma

Lavlar fışkırıyor göz bebeklerimden

Ciğerlerime doldurduğum sendi,

kaçabilmem imkansız,

"Onları azınlığa katın!"diye.

Sensizliğine mahkum ettiğin ruhum,

acıyıpta çıkarma beni yüreğinden

Boşuna bu nehir...

bu yüzdendir ki,

Metin Altıok

Birlikte ıslanmayacağız ki.

ama zalimi yok!

O karanlık yüzlü çocuğun kahve köşelerinde

ve istediğin kalıba gireyim...

yaz bitti beyaz meleğim.

Ben kelebeğim özgür uçmak isterim

Katar gidiyordu kuşlar uzaklara

ve ya

Yalnızlığımdaki hiçliğim

razıyım cezama,

Güneşi batmadan saçlarının

kül olayım,

Sonbahar ayrılık şiirlerinin mevsimi, ben ilkbaharı bekleyeceğim.

Sesinin solgun göğünde

Sen bana kanat takmadan uçmasını öğrettin okyanusların engin sularında.

Bir ilk yaz tazeliği getirdin

Bak işte bu esaret, senin eserin,

kaldırsan da hücremden,

Bir dakika göğsünün üstünde olsa yerim

Hasretinle geçiyorken bu gençlik çağım,

Yetti onları affetmeme

Sen olunca sustuğum.

Küçük kanatlarım çok yorulur oysa

Titremeyi dahi göze alıp bir gazoz kapağı daha bulmaya çalışan

Ayrılığın çığlıkçısıydı sanki kara Tren,

Esirgeme gözlerimden bir son buseni,

Ne güzeldi eskiden, uzaktan seyreder,

öyle efsunkardı ki gözlerin

eylülün 5"i

Yangın düşlerimlerimin varlığıyla,

Çektiğim nefesime işlemiştim varlığını,

zaman geçmekte

Bu gidişe mebcurdum.

Sen yürümeyi seviyorsun arkana bakmadan..

hayal gibi

ya da çare göster,

hatta ırmaklar adını çağıldıyor,

Bir kedinin öğle yemeği mi olacaktım

Sen benimsin büsbütün terk olunduğun gün...

Gönüllerde duyguları coşturmayadır,

Ay ışığında pembe düşlere dalıp,

ah! sevda gözlüm,

Masmavi göğünle

Kıyısında oturup göremeyeceğiz ki.

Çimenler sararmıştı

Sonbahar-ki acının değişmez dipnotudur-

ve öyle sevdim ki,

Hep geriye gitmekten

Hiçbir şey olmayan boş bir defteri okurken sen, ağladım ben...

Başımda senin kuşların kanat çırpıyor şimdi

kırılgan olurum

demesin!

Nelerimi verdim sana sevgili,

yani, bana öyle geliyorsa...?

bedelsizce...

Birlikte varalım on üçüncü aylara

gitmeye fermanım yok...

Ne bu kurumuş nehir; gözyaşım

Gitme demek istedim sana,

Bırakmıyorlar ki uçup sana geleyim

Gönüllü esirinim.

Öyle güzel,

Adı sevda olmalı bunun,

Müebbet Sevdam

Pembe düşlerimde üşüyecekti.

Veyahut sen yok olacaktın acılarımla içimde,

Bir ömrü sevgiliyle paylaşmayadır özlem.

Yaralanırım,

Can?da cananadır,

Sevdaların yeşerdiği gönülde,

Öznesi olmayan bir hayata mahkum bir nesne kaldım sayende,

sonbahar

zaten masumiyetin değimliydi?

Ölmesinler havasızlıktan diye...

sence ne demeli...?

Uçarak gelirim her gün sana

Öpülesi bir el uzanırdı tenime.

belki yeniden doğarım küllerimden,

eriyeyim, eriyeyim

Aşk gülerdi eminim, ayrılık kendine ağlar,

alınırım,

Kirpiğinden yavaş yavaş bir damla aksın,

Yakasım gelse gemileri,

En yakınlarıma anlatırdım seni,

Senin için kendinden geçen bir gül için,

Kar altında kalacaktı sevgi sözcükleri,

Benimle meydan oku her çaresizliğe

yeni öğrendim.

Nefes alma ihtiyacı duymadan, bir şişenin içerisinde,

... Hayat kavramım senden ibaret olmasaydı keşke,

Neden sonra dank eder kafama

Azınlığın yanında olmadığım için.

hem öyle bir esaret ki

Diken saydım kendimi, senli gülden,

Ey sevgili söyle!

Hep satıyorum, hep satıyorum...

Çünkü, ruhum, sen de o gün anlayacaksın

müebbet sevda...

alevin demiri yaktığı gibi

seni eylülde sevdim,

bembeyaz yasemenleri andırsa da gülüşün,

Tutunmak isterim gözlerine

Sonbahar-ki doyumsuz bir aşkın sonudur.