Bunlar fedakarlıktır.

idealist öğretmendim, şimdi oldum alelade öğretmen :((

Bunu iktidardaki hükümet için yapmayalım. Biliyorum bazıları iktidardaki parti kendilerinden olmadığı ve politikalarına karşı çıktıkları için köpürüp "aman ya banane ben mi uğraşacağım, millet madem bunlara oy veriyor, onların da derdini ben çekemem" diyor ama bu doğru değil. Ben daha önce hep yazdım; şu anki hükümete tek oy vermedim ve vermeyi de hiç düşünmüyorum ama olay iktidara indirgenemeyecek kadar önemli. Biz elimizden geldiği kadar öğrencilerimizi bu dünyanın koşullarına göre eğitmeli ve Türkiye'nin geleceğini kurtaracak şekilde yetiştirmeliyiz. Tamam şu anki yetişmiş kuşaklaarı suçlayabiliriz ama ilerki kuşakları biz şekillendiriyoruz.

Başka çözüm önerisi olan varsa söylesin lütfen.

Maaş almadan 4. sınıflara 5. sınıflara ders verdim ama şimdi pişmanım belki benim öğrencilerim için iyi oldu ama ne dediler 3 ay tatil yapıyor 15 saat çalışıyor bir daha asla olmayacak unutmayacağım o sözleri hiç bir zaman asla

Elbette çalışan ülkenin üreten kesiminin içinde en değerli işi yaptığımız için kutsal bir görevimiz var. Karşılığı ise maddi ya da manevi doğru orantılı değil ama bence geleceğimizi yetiştirme işini en ideal şekilde sürdürmeye devam ederken en öncelikli işimiz aramızdaki böyle kişileri ya eğitmek ya da da meslekten çekilmelerini sağlayacak formüller bulmak olmalı. Gerekirse aramızda para toplayıp onlara sermaye olarak verelim, bizden çok kazansınlar yeter ki yolumuzda durmasınlar:)) Çünkü, özellikle biz branşçı öğretmenlerin eli çok zayıf bu konuda, benim bir sınıfta kazandığım öğrenciyi başka bir ya da iki arkadaş aynı ilkeleri benimsemediği için sıfırlayabiliyor. Sınıf öğretmeni arkadaşlarımız içimizde en değerli olanları. Onların, aileden aldıktan sonra çocuğa verdiği temel sağlam olursa biz daha kolay devam edebiliyoruz. Kısacası, öncelikle sınıf öğretmeni arkadaşların çalışma koşullarının iyileştirilmesi konusu mutlaka desteklenmeli. Kendi aramızda da daha barışçı bir dil kullanabilsek ve birbirimize her konuda destek olabilsek keşke.

yeni başladığımda sen de alışırsın diyorlardı. Alışamadım. Alışmayacağım.

Arkadaşlar hedeflerinizi gerçekleştiriken önünüze engeller çıktı diye yılmak yok.

Bence bundan sonra öğrencilerimize daha fazla fayda sağlamanın yollarını aramalıyız. Tamam olumsuz olan herşeyi sayalım, şikayet edelim, kızalım, bağırıp çağıralım ama bir yandan da bu milletin çocuklarını en iyi şekilde eğitmeye çalışalım.

Kim çözecek bu işi

Kutsallık, itibar verilmez şahsiyetle insan kendi oluşturur.

Her çocuk en az haftada 30 saat 12 yıl bize teslim.

Pragmatik düşünüp de hastalandığımda ya da yaşlandığımda beni tedavi edecek doktoru hemşireyi nasıl eğitiriz.

Beni yönetecek özlük haklarımı iyileştirecek valiyi, vekili, bakanı, başbakanı nasıl yetiştiririz.

Maaş almak idealist olmaya engel değil.

Özlük haklarınızla ilgili mücadeleye devam. Bunlar sizin ideslistliğinize zarar vermez. Fakat bu tür memur forumlarında hep maddi şeyleri sürekli paylaşmak imajı zedeliyor. Faydası da yok.

Bunlarda haklılık payı yok mu? Var. Ama bizim mesleğimizin önemini unutmamalıyız. Hele de bu zamanda. Bakın çocuklarımızı öğrencilerimizi eğer biz gerektiği gibi yetiştiremiyorsak onları başka faktörler yetiştiriyor ve ruhuna yerleşiyor. Kötü arkadaş, kötü çevre, kötü aile, internet, televizyon. Bunların etkisini sıfıra indiremeyebiliriz ama bu milletin geleceğini de "aman banane!" deyip de bu etkenlere teslim etmemeliyiz.

Bence kutsal bir meslek icra ediyoruz. Kim ne derse desin.

Haydi yeni bir toplum yaratalım. 20 yıl sonra öğretmenin kıymetini bilsinler.

Bunlar beni ilgilendirmez diyorsan empati yap yeter. Senin gibilerin öğretmenlik yaptığı okula çocuğunu gönderir misin?

Haydi kutsallıktan vazgeçtim.

Kirasını ödemediğin kocaman mekanlar, ısınma aydınlanma bedava.

madem 22 yıl bitti emekli olun sayın hocam. atanamayan sizden daha değerli olmasın binlerce İDEALİST aday öğretmenlerimiz var.

amma ve lakin, hakımızı aramanın da mesleğin kutsiyetine halel getirdiği kannatinde değilim. eskiyi özlemek kolay, suçlamak da... ama bu günü kayıp bir meslek erbabının yarını kurtarmaya çalışmasının da herkesin becerebileceği bir şey olmadığını kabul etmeniz gerekir.

Bende maaş karşılığı öğretmenim idealist isen maaş almadan yap bakalım da görelim o zaman

sen yenisin galiba koçum. aferin sana ama geçer geçer senin de gazını alırlar :)))

mesleğe kutsiyet atfetmenize bir şey diyemem, ama mesleğin mensuplarına kutsiyet atfetmenizi en hafif tabiriyle saflık olarak değerlendiririm.

Ben parama bakarım. İdealistlik beni ilgilendirmez dersen, senin gibi öğrencin, senin gibi velilerin olur.

Dediklerinize hak veriyorum. Aslında öne sürebileceğimiz mazeretler var. Maaşlar düşük, ekders yok, sınıflar kalabalık, veli ilgisiz, öğretmenin gücü yok, başbakan ve bakan bize hakaret ediyor, moralimizi bozuyor, bizi kimse takmıyor, itibarımız sıfır, falan filan...

ne bakanlıkça aşağılanmaktayız. bu hakları ve itibarı kazanmak için elbette elimizden geleni yapmalıyız meydanlarda sendikalarda ama sınıfa girdiğimizde bunları bir köşeye bırakarak daha aydın, sorgulayan anlayan, eleştiren nesiller için elimizden geleni yapmalıyız ya da ben kendi adıma söyleyeyim ben yapmaktayım karanlığa cevabım yakılan 54 mumdur, yavrularımdır, öğrencilerimdir.

takdir edilmeyi herkes ister, yaptığımız işin görülmesini istemek suç mu yani? biz idealist değil miyiz sırf emeğimizin karşılığını istiyoruz diye...

Maaş almadan da yaptığım oluyor. Sizinde oluyor.

olum bak git... yuru git

ben de bu yılki performansımdan memnun değilim. velisi, öğrencisi, çevrenin mesleğe bakışı, baştakilerin mesleği küçümsemesi derken...

Dersiniz bittikten sonra öğrencinin sorduğu soruya hanginiz parayla cevap verdiniz. Hanginiz mesai bitti yarın gel dediniz. Okul zamanı dışında bir çok öğretmen öğrenciyle özel konuşur rehberlik yapar hatta ev ziyareti yapanlar olur. Bunlardan kim kaç kuruş almıştır.

Eksik olan öğrenclere neyin görev neyin fedakarlık olduğunu hissettirmektir.

Ne duruyoruz.

Ha bu söylediklerime idealistlik deniyor.

Saygı duyulacak kişileri öğretelim.

bu gün yeni gelen, yani mesleğe yeni başlayan arkadaşların neredeyse hiç biri hak aramak ile terbiyesizliği, dürüstlük ile acımasızlığı, saygı ile hürmeti birbirinden ayırdedebilecek -ne yazık ki- donanıma sahip değil... bakın bursada bile siz 22 yıllık öğretmen olduğunuzu söylediğiniz halde sokak ağzıyla yeni olmakla itham edenler var. ne yazık ki 90ların sonuyla beraber hızla artan çürümüş medya oyunları ile gençlerimiz bu hale getirildi...

Bunun için gerekli imkanlar hazır.

sayın ogretmenia;

hemen hepimiz zaten fadakarlıkta bulunuyoruz. ev ziyareti, sosyal etkinlikler, rehberlik hizmeti, özenci ve ailesinin özel sorunları...

Yaptığın iş için para almak idealist olmaya engel değildir.

Gelecek gelecekle ilgili planları olanların ellerinde şekillenecektir.

Sen yenisin diyenler okumadı galiba 22 yıl bitti. 10 yıllık öğretmenlik yapan öğrencilerim var.

Okuttuğunuz öğrenci de şikayet ettiğiniz veli de hatta başınızdaki bakan da sizlerin eseri.

Şimdi yaz mevsimi fazla tepki olmamış da sayın hocam böyle şeyler konuşmayın yoksa yazdığınıza pişman olursunuz!

İmkansızlıklar olduğunu biliyorum çünkü 22 yıldır işin içindeyim.

idealist ne demek hiç anlayamamışımdır. sanki bu kelimede bir ironi var. idealist işimi yaparım dersten çıkınca beni sormayın ya da işimi her zaman her yerde takip ederim kimseye laf söyletmem mi ne.

Öğretmenim, bu konunun, insanın kendisine ve yaptığı işe sevgi ve saygısıyla çok ilgili. İnsan sevmeden bir mesleği 25-30 sene yapabilmesi mümkün değil. Kendisine yüktür ve en kısa zamanda değiştirmesi gerekir. Hele öğretmenlik çocuğu, genci ve mesleği sevmeyenler tarafından sadece karnım doysun, açıkta kalmayayım diye yapılacak bir meslek hiç değil.

Bir öğretmene bir çocuk haftada 30 saat eğitilmek üzere teslim ediliyor. Eğitemiyoruz şikayet ediyoruz. Vay bana yazıklar olsun.

merak etmeyın zaten bir öğretmen bir derse girip de bu devırde yatma, ders işlemeden oturma şansı yok. hatta kontrol iyice kaybolur. zaten o 40 dak anca ders işlenerek biter. ben zannetmıyorum kı ne kadar burdan söylensek de derse girdiğimizde butun bunları unutup yıne sınıftakı 20-25 iyi öğrencının hatrına konularımızı işliyoruz. gereken emek ve yorulmayı sağlıyoruz. he bu koşullarda yapmadıgımız ne? dıye sorarsanız. bu moral bozuklugu yuzunden ders kıtabı ve etkınlık kıtabı harıcınde herhangı bir farklı etkınlık, oyun, materyal araştırması yapmıyorum. fotokopı çekıp dagıtmıyor, eskisi gibi test sınav hazırlama gibi ektra şeylere bulaşmıyorum. ders dışındakı adey-tky toplantı evrak konularını ozenerek yapmıyorum. yazılıları klasık degıl test yapıyorum. üzgünüm ama elimden gelmıyor.

ama olması gereken arkadaşın soyledıgı gıbıdır.

ogretmania hocam size kesinlikle katılıyorum. gelecek nesil bizim ellerimizde şekilleniyor. özlük haklarımız içler acısı aldığımız para geçinmemize insanca yaşamamıza yetmiyor elbette. bide üst

sayımız gitgide azalıyor, umaım bi gün yok olmayız.

Peki şikayet etmek yerine veli de dahil hepsini nasıl dönüştürebiliriz diye kafa yoracak yok mu?

Eğitimci olarak benim aklıma tek bu çözüm geldi. Geleceğin velisini, yöneticisini insanını eğitelim.

Fakat ne yapalım.

1-30 saat öğretmenle fakat 138 saat deyil.2-Aç karna diğer dediklerinin ancak bu kadarı yapılıyo kusura bakma.

Karanlığa küfretmek yerine bir mum yakalım.