açıklamalarınız için tşk ederiz, yine ve yeniden bizleri aydın fikirlerinizle aydınlattınız:)endorfin hormonu hep sizinle olsun

sıkılacak bi canım bile yok ne şanslıyım bugünlerde

çekirdek çıtlatmak en büyük zevkim, tv eşliğinde mükemmel oluyor

boş boş bakınırım sonrasında o boşluklar dolmaya başlar

ozaman hafiften mırıldan

ozaman patlat bi "ben sensiz istanbula düşmanım":))

kapasitenin farkındayım merak etme:)

canım sıkılınca hayata olumlu bakarım mutlu görür mutlu düşünürüm üstelik can sıkıntısında bir yerde okumuştum ya yürüyünüz diyor yada bir işle meşgul olunuz diyor yürürken insanda endorfin mutluluk hormonu var o salgılanıyormuş yine olumlu düşünmekte mutluluk hormonu salgısını arttırıyormuş hayatı ciddiye almamakta can sıkıntısını azaltan faktörlerden biridir bence.

onu yapamam

genellikle burnumu kaşırım

canım sıkılınca erguvanı ararım dertleşirim. :-))

benim diğer adımda gripin zaten

yine can sıkıntısının en büyük ilacı william schaekspare'nin dediği gibi "Dünya bir tiyatrodur her gelen rolünü oynar ve gider demiştir" bizde bir roldeyiz diye düşünmeliyiz rolümüz bittiğinde bizde geldiğimiz yere gideceğiz o yüzden dünyaya fazla takmamalıyız demiş ya yunus emre "Geldi geçti ömrüm benim şol yel esip geçmiş gibi, hani bana şöyle geldi bir göz açıp yummuş gibi" kısacık hayatımızda canımızı sıkmamalıyız bence sadece bütün güzellikleri temaşa etmeliyiz bence ufkumuzu geniş tutmalıyız göreceğiz ki o zaman hayat bu kadar basit değil :-)

ver telini sırf sanaözel serenat yapayım

son seste remixleri dinlemeye çalışırım

insanın kulakları sağır olur yaf

mekansıza sataşıyom iyi geliyo:)

memurlar nete girerim

sana kürdili hicazkar söyle demiyoruz

yemek yerim, evet ya canım sıkılınca mutfaktan geri gelemiyorum

madem kapasitemin farkındasın niye ısrar ediyon

forumda başlık açıyom canım sıkılınca:))

valla ses sisteminde dayanabildiğim kadarıyla dinlemeye çalışırım. can sıkıntısı ne yapalım:)))