bir diğer konu ise fırçayı yediğimde bir etkinlik vardı ve onay alınması gerekiyordu. Yazı yazılmayacak mı demenin sonucunda bir sürü laf işittim. Ve şimdi onay işlemleriyle ilgilenmiyorum. bir daha yüz yüze gelip de fırça atmalarını kaldıramam. İlgilenmediğim için de onay çıkamayacak. Çıkmaması durumunda da zarar görecek tek kesim çocuklar. İki yıldır bu etkinliği yapmak için mücadele ediyorum ve bu mücadelem boşa gidecek. Ayrıca onay verilmesi de şart. Ve bilmiyorlar bunu. Bakanlık desteğiyle yapılıyor. Bir şikayet durumunda da hem mem müdürü hem de kaymakam cezayı yer. Başkasının şikayeti durumunda zarar görecek olan ben olacağım. Niye mi? Benden şüphelenecekler. İlk defa öğretmen olduğuma pişman ettiler beni. Kenidimi övme gibi bir derdim yok. Ben sadece vicdanım rahat olsun ve çocuklar iyi yetişsin diye bunları yapıyorum. 2005 yılında İsveç ten iş teklifi geldi. Ablam beni bakıcı olarak götürecekti. Ve oturmayı alacaktım. Bakacağım çocuklar da ablamın çocukları. Ve ben kabul etmedim. İdealimi gerçekleştirip doğu da öğretmenlık yapmak istiyorum dedim. Keşke zamanında bırakıp gitseydim. Ülke kimsenin ümrunda değil. Görevini iyi yapmaya çalışan kesim çok az. Ve bir çoğu günü kurtarma derdinde.

helal olsun... ne yazıkkı bu ulkede bısı yapmıcksın ınsanı gercekten meslekten sogutup vıcdansız ınsanlar olman ıcın zorluolar. oysakı ogretmenlık vıcdan ısıdır.. sabır ısıdır..

Hocam helal olsun. Aldığınız maaş da ananızın ak sütü gibi helal olsun. Bu ülkede çalışan birşeyler yapmak için uğraşan insanlar takdir edilmiyor aksine sizin müdürünüzün dediği gibi yapmasaydın diyorlar. Siz bildiğiniz yoldam şaşmayın.

Benim tek istediğim bir teşekkür ve takdir edilmek. Hiç bir kazancım yok bu işten. Detaya inersen zararım bile var. Varsıno lsun. çocuklara helal hoş olsun. Telefon parası, kargo parası, nakliywe ücreti vb. Hiç dert etmedim param gidiyor diye. Ve yapılanlar sana ceza olarak geri dönüyor maalesef.

Babamın tayini dolayısı ile Güneydoğu'da bir ilçede geçti çocukluğum. Bu yazdıklarınızı okuyunca çocukluğuma döndüm. Yurt genelinde şubeleri bulunan bir market benim memleketimde zırhlı. Nedeni de; molotofla sık sık saldırılması. Hizmet getireni halk seviyor, halkın sevdiklerini bazıları sevmiyor. Dikkat edilecek bir diğer nokta ise; insan yaptığı işte takdir edilmek istiyor. Arada bir teşekkür edilmesi insanın çalışma şevkini arttırdığı gibi gururunu da okşuyor. Çünkü verdiğimiz emeğin, harcadığımız çabanın karşılığı asla "para" değil. Bunları sizin Milli Eğitim Müdürünüze birilerinin hatırlatması gerekiyor, zira yazdıklarınızdan kendisinin unutmuş olduğu birçok şey olduğu anlaşılıyor.

tebrik ederim ve teşekkür ederim. yaptığınız vicdanlı bir insanın yapabiliceği işler lütfen içinizdeki bu azim, sabır, merhamet duyguları kırılmasın. emin olun böylesi insanlar her daim olucakki sizin gibi değerli işler yapanların yaptıkları daha bir kıymet kazanıcaktır. emeğinize ve yüreğinize sağlık.

bırakın o 3 kuruşlk adamlar bılmesın kıymetınzı o cocukların yada velılerın duası yetr sıze hocam... ıcınız raht olduktan snra hıcbısı onemlı deıl

Merhaba arkadaşlar. 7 yıldır Güneydoğu nun bir ilçesinde çalışıyorum. Bu 7 yıllık süre zarfında çocukların tüm ihtiyaçlarını giderdim. Ayrıca okuluma 200000 liraya yakın yardım getirdim. Okulum sadece bir binadan ibaretti. Ve şu an oyun parkı, futbol sahası, satranç alanı, voleybol sahası, basketbol sahası ve 250 ağaç. Bunun karşılığında bugün Milli Eğitim Müdürü sorduğum bir soru karşılığında bana " yapmasaydın, sana yap diyen mi oldu, dersine gir çık vb." bir sürü şey söyledi bana. Türkiye de yaptıklarının karşılığı bu mu oluyor? Çocuklarımıza iyi bir ortam sunmanın, onların ihtiyaçlarını gidermenin ne suçu olabilir ki? Bu devirde niye sadece derse girip çıkan öğretmenler daha değerli oluyor? Boş zamanlarımı okul ve çocuklar için harcamanın ne sakıncası var?

Hocam, kıymet vermeyi bir kenara bırakalım. Canımı sıkmasınlar ve engel olmasınlar yeter. Başka bir şey istemiyorum. İlk başlarda öyle bir canım sıkılıyordu ki. şimdi tekrar eski halime döndüm:) İki yıldır uğraştığım bir etkinlik vardı. MEB ile protokolleri bile var. Şimdi onay alınması lazım. Onay verilmezse iki yıllık uğraşım boşa gidecek ve kaybeden gene çocuklar olacak maalesef.