oğluma senin geleceğin için buralardayız

çocuklarımızda sözleşmeli muamelesi görmeyi hakediyor mu?

kesinlikle size katılıyorum...

bizdede suç var... kendimizi yeteri kadar ifade edemiyoruz... karşı taraf zaten anlamak istemiyor... onları bizi anlamalarına zorlamak bizim görevimiz...

Dua Dua eller karıncalanmadıkça buralarda kalacaz. Arkadaşlar inanın bu yazdıklarınıza çok üzüldüm. Ve sizi anlıyorum. İnşallah duası kabul olabilecek biri vardır da içimizde Rabbim onun yüzü suyu hürmetine buralardan kurtulmayı sağlar. Kör bir insana bile merhamet etmeyen sayın bakandan merhamet beklemiyorum zaten. Yapamayacaksa bile o adama öyle davranmaz insan. En merhametliye yüzümüzü dönmekten başka nemiz kaldı ki. Zaten nemiz vardı ki...

yerimizde çakılıp kalmamızın bedelini bizden çok çocuklarımız ödeyecek...

işte sadece çocuklarımız için çaba sarfetmeye değer...

arkadaşlarım lütfen bir çoğumuz aynı durumdayız kadromuzu alalım nasıl 657 doktor 4924 geçip sadece maaşı yükselip tekrar döndüğünde 657 maaşı alıyorsa bizim de kadroya yakınlığımız bukadardırsayfaya baktığımda içim acıyor kadro için açılanlar en sonlarda

4924 lü anneyim çocuğuma kreş yok gezdirebilceğim yer yok ve ben evlat yetiştiriyorum 7 yıllım gitt artık bu sistem dur demeli

türbanlı birine nasıl eğitimi ile başörtüsü arasında bir seçim sunmak yanlış isee,,,,, sağlıkçıyada ekmek parası yada sözleşme arasında bir seçim yapma hakkı sunmak o kadar yanlışşş...

benimde içim acıyor... cıss ediyor yüreğim çocuğumun yüzüne bakınca...

sosyal imkanlar, eğitim, kreş v. b... şeyler bunlardan faydalandırılmıyoruz... hadi biz sözleşme imzaladık ya çocuklarımız?

tabiki haketmiyor...

arkadaşım ben de bir anneyim ve kızım1.5 yaşında. kışın soğuğunda çoğu kez yatağından alıp buz gibi arabaya koydum ve nöbete gittim. eşim denöbet çıkışı aldı eve getirdi. artık sosyal çevreyi geçtim kızım TÜRKÇE konuşulan bi yerde büyüsün buraları bilmesin istiyorum. biz güzel yerleri gördük enazından ya onlar göremezse?onların suçu ne?bakıcı zaten yok. bakacakların en az 6_7 çocuğu var benim çocuğumamı bakacak. bu kadar söylentiden sonra bişey çıkmazsa ne yaparız bilmiyorum ama depresyona ramak kaldı.. bi 8 sene daha dyanamam. daha geçenlerde kepenk kapatmalarına müsade etmiyor diye polisle çatışıp, bir polisi çarşının ortasında dövdüler. tüm insani duygularımı yitirdim. dün hasta odasından asılan TÜRK BAYRAĞINA bakınca içim bi tuhaf oldu. ben burda vatan millet kavramını o kadar iyi anladım ki. önce de biliyorduk ama bu başka. ALLAH vatanımıza, askerimize, polisimize zeval vermesin. onları eksik etmesin. bizleri de buralardan kurtarsın.

evet çocuklarımız için ben de çok üzülüyorum. ama inanın ben elimden gelenin fazlasını yaptım. millet vekillerine, tv kanallarına, sendika temsilcilerine, akepe teşkilatlarına, bimere, cumhur başkanlıgına ve daha sayamadıgım bir çok yere derdimizi anlatmaya çalıştım ve bazı yerleden cevap da aldım ama çözümsüz kaldı. yinede ümidimi kesmedim rabbim bizim için en iyisini bilendir. inşallah bu karanlık gecelerin birde aydınlık sabahı olacak...