dediklerinizde haklısınız. ağlaması bizi etkilemeye dönük değil onu biliyorum. çok duygusal bu aralar dahada duygusallaştı. havalarda ısınmaya başlayınca dışardan gelmiyor. gelincede yorgun oluyor. o halde derse konsantre nasıl olacak ki. kızsan olmuyor iyi yaklaşıyon o an tesir ediyor fakat birgün sonra yi

ona hissettirmeden onu takip edin..

sabırlı ve hoş görülü olun...

Oğlunuzu asla.. asla kendi yaşıt arkadaşlarıyla KIYASLAMAYIN.. zira bunu yaprsanız tersini yaparlar...

--Umarım bunlar sizi rahatlatır...

çoçuğunuzu sevin...

kolay gelsin...

bende şimdi karşıma aldım. konuştum. hak veriyo bana. ama gençlik midir nedir bilmiyorum. ben konuştukça o ağladı. dediğim gibi duygusallığı çok. anlaştık bakalım ne kadar sürecek. ilgi gösterip yorum yazan tüm dostlarımıza sonsuz teşekkür ederim. evlat işte ne yaparsın yürek dayanmıyor. hep iyi olsun istiyor insan. allah cümlemizin çocuklarına başarı ve sağlık versin. AMİN

siz 14 yaşını geçtiniz empati yapın...

kabiliyeti olsun veya olmasın mutlaka bir spor dalına yönlendirin..

bahar aylarında her daim yaşanan olaylar değil gençler koca koca insanlar bile değişiyor :)oda arkadaşlarına uyuyor olmalı

ara sıra özellikle arkadaşları ve kendi yakınlarınızın yanında onu onere ederek övün..

iki gözü iki çeşme ağladı az önce. dayanamadım. kendimi çok kötü hissettim. hep mücadelemiz onlar için. ama yaş itibariyla anlamıyorlar sanırım. bizde onları pek anlayamıyoruz. empati yapıyorum bazen. hak veriyorum onlara.

ayrıca olaylar uzerine konusmak kızmak kontrol etmek bence dogru olan değil..

14 yaşında bir oğlum var. ergenlik çağında. iyiden iyiye raydan çıkmaya başladı. nasıl edecemde kontrol altında tutacacam ben bu oğlanı. tecrübe sahibi arkadaşlar yardım etsin. dersleri çok iyiydi ama gittikçe kötüleşiyor. haziranda sbs var.

çözüme ulaşması için tam olarak sorun ne onu bilmek lazım oyuzden uzmana gitmek en iisi.. ayrıntılarıyla olanı biteni anlatırsınız..

nasihat etmemeye çalışın.. soru sorarak onun sizin hosunuza gitmeyen konularda düşünmesini sağlayın.. siz ona değil o size sölesin doğacak sonuçları yaptığı seylerin yanlış yada dogru oldugunu.. düşünmesini sağlayın biraz..

Bir süre de çeşitli okul ve dersanelerde öğretmenlik yaptım birçok yaştan öğrencim oldu... Ne fazla üzerine gidilmeli ne de çok fazla serbest bırakılmalı diye düşünüyorum.

Bu zamanda anne -baba olmak ve çoçuk yetiştirmek oldukça zor...

Bu yaşta hem kendisiyle hemde toplumla çelişeceğini bilin..

sakin bir yere gidin baba oğul başbaşa, ona kendi yaşadığınız bazı gerçek olayları veya bir sırrınızı anlatın ve güvenini kazanın ki oda size kendi sırlarını anlatsın..

kendisinin fiziki yapısını ve kişiliğini beğenmeyeceğini erğenlik döneminde gelip -ğeçici olduğunu anlayışla karşılayın..

Bence bir Pedagog'dan yardım alın derim. Konu hakkında bir tecrübem olmadığı için size şunu yapın bunu yapın diyemiyeceğimden daha profesyonel bir çözüm gerekli diye dişünüyorum.

Hatta çoçuk yetiştirmek bir sanat diyorum.. çünkü önemli olan çoçuğu anlamak..

amin.

Arkadaş olmayı dene diyecem ama galiba resmisin

onun sevdiği yerleri, oyunları birlikte paylaşın...

ahmet bey, size önerilerim şu olabilir...

kendisinin sizler için çok değerli olduğunu vurgulayın..

yaren

görüşleriyle yardımcı olan arkadaşlara sonsuz teşekkür ederim. sorun tabiki sadece çocuktan kaynaklanmıyor. biraz bizimde suçumuz var. erkek çocuğu biraz büyüyünce babaya mesafeli oluyor. bizde bu mesafeyi pek kapatamıyoruz galiba. iren hm pisikolağada götürdük önceden ama çocuğa değil bize nasihat etti. o dönemlerde bizimde gayretlerimizle bayağı iyidi. takdirlik benim oğlum. ilk dönemde takdir aldı fakat son bir iki aydır pek iyi gitmiyor. birşey desem hemen alınıyor ağlıyor. şaşırdım kaldım.

Aslan oğlum, iyi ki varsın. ne kadar ara sıra bizi üzsende seniçok seviyorum... biliyorum kiş sen özünde iyi bir delikanlı olacaksın... diyerek yüreklendirin...

baştan belirlenmiş kurallr ev içinde oturtulmuş bi sistem olmalı..

ergenliğinde gelip geçici bir kişilik çatışması olduğunu kabullenin..

Onlara arkadaşça yaklaşıp empati kurmayı denemek en güzel çözüm ;)

Onunda çevresindeki arkadaşlarının çok çeşitli aile yapılarında yetiştikleri için onlara kendini kanıtlama adına hatalar yapabileceğini düşünün.. kızmayın...

Allah yardımcınız olsun sevgili ahmet bey,

kardeşler arasında ayrım yapmadığınızdan emin olun.. kızınızı daha çok sevmek gibi. çünkü kardeşlerde de kıskançlık oluyor ve bunun hıncını sizi üzerek alıyorlar..)

eğilimlerine göre strateji geliştirmeniz bu durumda daha kolay olacaktır...

empati yapıyorum tabiki. ben onların yaşındayken çok daha uçlarda yaşıyodum hayatı. ama hatalarım çok oldu. onların aynı hataları yapmasını istemiyorum. ondan çırpınıp duruyorum. bizim kapasitemiz varken okuyamadık fazla. onlarında kapasite var ziyan olsunlar istemiyorum. malum sbs illeti yaklaşıyor. amacımız iyi bir yer tutturması. onlara kıyamam ben. yaren ilgin ve sağduyulu yaklaşımlarından ötürü teşekkür ederim. sağolasın

münazara

Akşam yanınıza gelip oturduğunda başını okşayın ve başını omuzunuza alarak... deyin ki...

Her gencin ergenlik yaşı farklıdır..3-4-5-6 -8 yıl süren ergenlik vakalarının olduğunu bilin..

bizim baştan konmuş kurallarımız elbet var. fakat bizde bazen bu kurallarda esneklik yapıyoruz. çocuklarda bunu çok güzel kullanıyor. saat 10 yatmaları lazım hep yarım saat takmaya çalışıyorlar sonra sabah kalkamıyorlar. bende bazen kızıyorum bu sefer üzülüyorlar tabiki bende üzülüyorum

tecrübem yok bu konuda ama çevremde aynı sorunları yaşayan tanıdıklarım var. öncelikle ona güvendiğinizi hissettirim bence en azından benim babam hep bize güvendiğini söylerdi buda bizde ister istemez babamıza karşı bir sorumluluk oluşturdu güveni boşa çıkarmamk açısından daha sonra o şimdi büyüdüğünü ama bunu kimsenin kabullenmediğini düşünür bunun içinde baba oğul ortak bişiyler yapın ne bileyim maça gidin sinemaya gidin onun hoşuna gidecek şeyler yapın beraber ve yanlış bişiy yaptığında bağırarak sert girmeyin sanki karşınızda büyük bir insan varmış gibi konuşun hakeret falan etmeyin ne kadar baskı yaparsanız okadar yalan ve yanlışa yönelir diye düşünüyorum tabi dediğim gibi bu konuda ne tecrübem nede bilgim var sadece gözlemlerim doğrultusunda söyledim psikolojik destek alırsanız size daha faydalı olabilir...

Öncelikle;

arkadaşlarını ve olanağınız varsa arkadaşların ailelerini tanıyın..

ben duygusal takılıp azcık mızmızlık yaparsam bana hak vermesini sağlayabiliyorum.:)

değer verin..

bilimsel veya mantıklı gelmeyebilir. ama

konuya dair tecrübe anlamında bilgim yok ama çocuğu götürmek yerine siz gidin en azından fikir alırsınız neler yapmanız nelere dikkat etmeniz gerektiği konusunda size yol göstericek önerileri mutlaka olucaktır.. tahminen şuanda onu götürmeniz ters tepki bile oluştura bilir çünkü kendince büyüyo o ve belkide bunu saldırı olarak algılıyodur bide ağlıyo diyosunuz muhtemelen bu durumda sizi etkisiz hale getiryo ve yaptığı hataları örf bas edebiliyo ise bu yola sığınıyo olabilir.. bu yüzdende muhtemelen bu tarz sorunlarla en sık pedagoglar karşılaşıyo ve en iyi yöntemleride onlar biliyodur diyorum umarım çözüm bulabilirsiniz...

çocuk saatlerce dışarda gezip gelince konuşmak yerine en baştan bi düzen olması evde kurallar olması en iyisidir.. ama bunların en baştan küçük yaşlardan olusturulmuş olması daha sağlıklı tabi..

dinleyin..

3 erkek kardeşe sahibim, üçünün de ergenlik dönemi çok ayrı geçti. Ergenlik psikolojisi kız ve erkek çocuklarında çok çok ayrı geçtiği gibi bireyden bireye göre de farklılıklar gösteriyor.

bu konuda tecrübe sahibi değilim ama snaıırm kuşak çatışmalarını önelemek açısından empati yapmakta fayda vardır tüm ilişkilerdede bu böyledir kendimizi karşımızdaki insanın yerine koymayı başarmak demek iletişimsizliğin yarı bölümünü olumluya çecirmek demek diğer yarısı ise dinlemekten, sebep sonuç ilişkisini belirtmekten geçer diye düşünüyorum tabiki bunlar kendi gikirlerim işin içerisnde olanlar daha mantıklı çözümler getirebilirler..