Yıllardır öyle çok yedim öyle çok doydum ki

Bir topal karınca yuvasına yaklaşır gibi, titredim ve heyecanlandım,

Yusuf Hayaloğlu'nun çok güzel bir şiiri gerçekten.

Beni tutma ben senin dizlerine çökemem

Peki! gördüklerimi gördün, yaşadıklarımı yaşadın mı SEN!

Beni tutma gazabım yakar ellerini, beni tutma hurdahaş olursun.

Ey kir içinde yüzenler, herkesin atına binenler

tutmuyoruz zaten

Ve inanılamayacak kadar duygusal bir geçmişimiz oldu seninle.

Sen benim en ücra duygularımı talan ederek beslendin

Yıllardır öyle biriktim, öyle gerildim ki, topyekün boşalır toz olur dağılırsın.

Ey gençliğimi harcayanlar, ey kağıttan kaplanlar, zavallı sıçanlar.

Şimdi yanardağlar gibi birden patlarım.

Yıllardır öyle daraldım öyle bunaldım ki;

yani...

Bir yavru serçe hayata bağlanır gibi ağzım açık bağlandım sana,

Yatalak olsan altına yapsan bile iğrenmeden, alırdım dediğim

Yağmurlu ve upuzun bir yolu düşe kalka yürümeye çalıştım.

Şimdi bir saniye bile oyalarsan çıldırırım.

Şimdi bir tükürürüm kaskatı olur rezil olursun

Beni tutmayın bozarım bu kirli numaranızı

Bar köşelerinde tükenip kaldırımlarda ararken kendimi, Gelip sana sığınırdım., umutlarım bir kez daha sönerdi.

Yıllardır öyle çok sömürdünüz, öyle çok kan kusturdunuz ki

Hala o aptal köşende oturup, beni öngörülerinle yargılamak ne kolaymış.

Ey sürünenler, ey bölenler, bölünenler,

SEN, kalbimi emanet edecek kadar güvendiğim, dost bildiğim.

Beni tutmayın ulan burama geldi dayandı.

Üstelik biz bunu bir ömür boyu sürüp gider sanmıştık.

Ulan bir şarjöre diz çöktürürüm ALAYINIZI! ...

Ve anladım ki bir takım şeyleri ben ilk dalgada yitirmişim.

Beni tutma hırsımdan çatlarım.

Ey ispiyoncular, bozguncular, medya çömezleri yüzü yırtılmış köçekler, ibneler

Bu nasıl acıymış ulan bu nasıl vicdansızlık, bu nasıl cefa

SEN, bir lokmayı bile hazmedemeyip birlikte yediğim.

Yıllardır öyle kırıldım, öyle küstüm ki, bir ah ederim kaskatı kesilir taş olursun.

Herkesi birbirine düşürüp, sinsice sevinenler

Ey darbe kaçkınları, orta yolcular, dönekler, sümüklü böcekler

Beni tutma gömleğim kan içinde, beni tutma darmadağın olursun

Bu nasıl insanlıkmış, bu nasıl arkadaşlıkmış, bu nasıl vefaymış

Ben şimdi gözüne sokuyorum dünyaya, ama sen körsün ısrarla görmüyorsun

Bu akşam çekip gitme adına bütün ömrümü ve seni sildim.

Peki devrik heykellerin önünde düşsüz yanılgıları o yüce gururlarıyla,

Yıllardır öyle sabrettim öyle doldum ki,

ben tuttum..

Bir tuhaf senaryoydu ve bu senaryoda zavallı bir figürandın sadece, anlatamam

Beni tutma öyle sahnelere gelemem, beni tutma çok kötü yanılırsın.

Ben şimdi beynine sokuyorum hayatı, bir türlü algılamak istemiyorsun.

Kumlara yazılmış sözcükler kadar kısacıktı ümidim.

Her şeyin merkezi sendin ve her şey senin etrafında dönerdi.

Yoksul fakat dürüst bir mızrak gibi dimdik duranların acısını yaşadın mı SEN!

Beni tutma şantajlara boyun eğmem.

Sen benim en ince dilimde türkümü çaldın

Beni tutma ellerinde kalırım, kırılırım

Ey ciğeri beş para etmezler, ey sıkıyı gördü mü fellik fellik kaçanlar