Bırakalım birbirimizi yemeyi de, biz nasıl bu kavgaları eder hale geldik diye düşünelim ne dersiniz.

sorun zaten orda malum şahıs suçlu ama öğretmenler bizi anlamıyor diyerek kendini mağdur durumunda gösteriyor. yani biz bakanı zor duruma düşüren ülkesi için 1 yıl ailesinden ayrı kalmaya dayanamayan vefasız damgası yiyoruz haklıyken hakkımız yenirken anlayışsız bencil konumuna getiriliyoruz.. acaba kendileri ülkesi için gidermiydi ankaradan batmana siirte yada şırnak a..

ama adamlar hala bizim haksız olduğumuzu iddia edip bunu ispatlamak için ellerinden geleni yapıyor. kendileri de bu duruma düşerlerse bir gün o zaman ne yaşadığımızı anlarlar.

Son dönemdeki yanlış uygulamalarla maddi, manevi ve psikolojik olarak o kadar yıpratıldık ki nelerin tartışmasını yapar hale geldik. Gür bir şekilde diyemedik 'Atanamayanlara nasıl çözüm bulunmazsın? Norm fazlalığını nasıl öngöremezsin? Özür grubu atamalarını nasıl kısıtlarsın? İl emrini nasıl kaldırırsın? En basit haklar bile elimizden alınıp ortaya küçük bir yem atılıyor ve hepimiz o yemi almak için birbirimizi yiyoruz. Aslında sözü söyleyen haklı hepimiz yem bekleyen güverciniz.

Hocam her şey gayet açık ve net ortada bir tek suçlu var oda belli.

valla hocam bunu biz kendilerine hiçbir şey söylemeden sadece meb'in uygulamasının yanlış olduğunu dile getirirken bize saldıranlara sor. önce bizi suçlayıp sonra biz kendimizi savununca masum ayağına yatanlar sayesinde kavgaları eder hale geldik. suçlayıcı kendileriyken bizi suçlayıcı durumuna düşürüyorlar.

hocam zaten camia olarak bölük pörçüktük, şimdi daha da parçalandık, ama işin ilginç yanı tepki gösterilmesi gereken yer forum sayfaları değl, burada ancak süreç hakkında yardımlaşma yapılmalı, tepki koyulur ama burayı biz okuyoruz, zaten hataları biz biliyoruz, ancak oturur birbirimizi onaylarız burada. mesela geçen sene sınavlarda protesto olayı buradan çıktı, ve de güzel ses getirdi. bu tip katılımı kimseyi korkutmayacak eylemler düşünülüp uygulansa daha güzel ses getirir. mesela hergün belli saalerce 147 hattını arayıp kilitleyelim, herkes aynı şeyi sorsun. hergün bir soru.

Önemli oan beraber hareket edebilmek ama onu başaramıyoruz; çünkü öyle bir sistem yaratılıyor ki birden herkez kendi derdine düşüyor dahası diğerinin derdini hiç mi hiç önemsemiyor.