güzelmiş.

Herkesin içindeki vicdanını yaşatması dileğiyle...

Balığın rengi morarmaya başlamış. Sonra anlamış gözyaşlarının küçük balığı zehirlediğini. Hemen gidip suyu değiştirmiş. Balık tekrar canlanmış eski haline geri dönmüş. Aradan günler geçmiş. Kız balığına şarkılar söylemiş durmadan. Dertleşmiş derdini anlatmış. Balık dinlemiş. Ama ağlamamış hiç. Balığım ölmesin diye. İçine akıtmış gözyaşlarını. O kadar çok sevmiş ki küçük balığı hiç ağlayamamış, hiç belli edememiş. Ama günler geçtikçe kız hastalanmaya başlamış. Rengi solmuş. Halsiz kalmış. Kimse ne olduğunu anlayamamış. Ama kimse bilememiş, içine akıttığı gözyaşlarının kendisini zehirlediğini. Asıl ağlarken daha mutlu olduğunu, zehrini böyle dışarı akıttığını kimse öğrenememiş. Ondan geriye yalnızca turuncu bir balık kalmış? Daha mı değerliydi uğruna gözyaşlarımızı sakladığımız.. kendimizi zehirlemek daha mı kolay.. saklanmak.. kaçmak çözüm mü? Daha mı değerli turuncu balıklar? Daha mı değerli kendi hayatımızdan? Durma ağla. Durma akıt gözyaşlarını. Dök içindekileri, bırak gitsin gidenler. Bırak ölsün balıklar, bırak kırılsın kavanoz. Elbet bir balık var gözyaşlarında canlanacak, elbet bir kavanoz var gözyaşlarından kırılmayacak. Elbet bir balık var seni ağlatmayacak, gözyaşlarını dindirecek, senin sesinle konuşacak. Gözyaşlarında bir sorun yok?

ben buradaki masumiyeti dökmek istedim sadece.. yazık yaa boyumu geçen yerlerde yüzerim diyor.. tabağımda yemek bırakırım diyor.. hem güldürüyor hem üzüyor.. masum bir şiir..

bakarsan anlarsın gözlerime sen, eğer ağlıyorsam yaşıyorum ben.. bugün benim kaderim.. doğduğum günden beri.. dertliyim inleyen bir keman gibi.. hayatım aldatılan bir roman gibi.. en acı dertleri attım içime.. ümitsiz aşkımı gömdüm kalbime.. çaresiz ağlarım kendi halime.. bilki ağlıyorsam yaşıyorum ben..

dönmezsen eger yaşamaya adınla başlayıp son isminle sonlandırırdım...

MENFAATİMİZE GÖRE DEĞİL, VİCDANIMIZA GÖRE YAŞAYACAĞIMIZ BİR HAYAT DİLEĞİYLE...

Saçlarından yakalayıp sıkı bir tokat attı. Her şey onun iyiliği içindi. Belki attığı tokat serseri olmasını engellerdi. Adam oğlunun gözyaşlarını görmezden geldi ve eve çıktıktan sonra eşine dert yanarak?Bu çocuğun okulda kimlerle düşüp kalktığını bilmemiz lazım!? dedi. ?Eğer serbest bırakırsak başımıza büyük dertler açacak!?

Masalları birbirine karıştırırım.. Pamuk Prensesi Romeo'ya ayarlarım.

Genç adam evinin alt katında marangozluk yapıyordu. Kapı ve pencere konusunda uzmandı. Fakat plastik pencereler yaygınlaşınca ahşaba rağbet azaldı. Bu yüzden işleri iyi gitmiyordu. Üstelik çocukları büyümüş, biri hariç diğerleri okula başlamıştı. Masrafları artınca yanındaki kalfasına yol verdi. İşe biraz daha erken koyulur, yardımcıya ayırdığı parayı çocukların harçlığına katardı.

yazı çok güzelmiş:)

Adam bir süre düşündü. Sonunda en kolay yolu buldu. Oğlunun hiç aksatmadan tuttuğu günlüğünde arkadaşlarına ait ipucu olmalıydı. Eşi istemese de ona kulak asmadı ve çocuğun günlüğünü okumaya başladı. Oğlu en son sayfada?Bu gece kötü bir rüya gördüm!? yazmıştı; ?Atölyede çalışırken babamı elektrik çarpıyordu. Allah?ım onu koru! Ben elimden geleni yapacağım!?

yazık olur edebiyat bölümüne yazmıştım... sizde okuyun istedim..:(

uçurtmayı uçurturum.. göklere çıkartırım.. ufukta kaybolur sanki.. o kadar yükselir.. hırpalamaya başlar beni.. çok yüksektedir çünkü.. Deli rüzgaralara yarenlik etmeye başlamıştır.. Oysaki bilmez ki ipler benim elimde.. bırakırım gider... süzülerek düşüşünü izlerim..

Bedevi arkasından bağırmış: "Tamam, deveyi al... git ama senden bir ricam var: Sakın bu olayı kimseye anlatma!"

davetsiz bir misafir gibi gelip birden tedirgin etmişti kalbimi.. Maziden gelen biriydi bu gelen.. Belliki can yakmaya gelmişti.. Bakışları öyle derindi ki.. Sanki mazisi ile birlikte gelmişti. Bakıyordum gözlerine.. nasıl da atıyordu kalbim. Gene gelmişti o titreme ellerime.. Gözlerinin maviliği azıcık olsun almıştı heyecanımı.. Bakıyordum gözlerine sanki gökyüzüne bakar gibi.. neden geldin dedim.. Konuşmuyordu sadece hafif bir gülümseme ve azıcıkta üzüntü vardı bakışlarında.. Usulca sırtını döndü, yavaş uzaklaştı.. Kayboluncaya kadar izledim onu.. Ayaklarım hadi ne duruyorsun gitsene peşinden diyordu.. Kalbimse otur oturduğun yerde.. Ne güzel de gitmişti.. En güzel yerinde en yüksek zirvesinde bırakmıştı.. kızamıyordum ki bu maziden gelen birine.. En güzel yerinde ayrılmıştık sevginin.. Belkide en güzelini yapmıştık.. en güzel anılar, en güzel gülümseyişler, en güzel düşler bırakmıştık.. Bak ben hep yanındayım.. Mazimdesin bak sevdiğim, aklıma gelir hafif gülümserim.. Almışım seni hayatıma.. Mavi gözlü meleğim.. Biz en güzelini yaptık adı aşk oldu bak..

leyal'lim lal olmuş neye yarar..

ama gidecek kişinin önünde dağ olsa çiğner yine gider. gidende gitmiştir zaten.

içerik bakılmaksızın yorum yazıldı

abartma

... Boyumu geçen yerlerde yüzerim.. Nefesimi tutarım; gelmezsen Ölürüm.

ne kadar soğuk bir hava var. Öyle üşüdüm ki. anlatamam.. sol ayağım ağrıyor.

harika olmuş :)

Devesiyle birlikte çölde yürümekte olan bir bedevi, güçlükle yürüyen, susuzluktan dudakları kurumuş bir adama rastlamış. Adam, bedeviyi görünce su istemiş; bedevi de devesinden inip ona su vermiş. Suyu içen adam birden bedeviyi iterek deveye atladığı gibi kaçmaya başlamış.

Bu isteği tuhaf bulan hırsız, biraz duraklayıp nedenini sormuş. Bedevi şöyle yanıtlamış:

giden için önemlimidr ölmen. sensizliği seçtiyse zaten sen önemli değilsindr.

vicdan içimizde yaşayan ve her an yanımızda duran küçücük bir çocuktur ama maalesef yaşatmıyorlar...

Kapında bile olsa, tek mesele yanlış balık, yanlış kavanoz. Ya da yanlış zaman yanlış insan?

Adam bir gün... çalışırken elektrik kesildi ve uzun süre beklediği halde gelmedi. Aksi gibi, o akşamüzeri teslim etmesi gereken birkaç pencere vardı. Boş kalmayı sevmezdi. Planyayı yağladı, taşları süpürdü. Biraz dinlenmek için eve çıkarken sigortaya göz attı. Eğer yanılmıyorsa bu iş normal değildi. Biri gelip sigortayı kapatmış olmalıydı. Şalteri kaldırınca atölye aydınlandı. Tahminleri doğru çıkmıştı ama bu işe bir anlam veremiyordu. Şaka dese, böyle bir şaka yapılmazdı. Kendisini kıskanacak düşmanı da yoktu.

titanik ne zaman battı.. 1914 müydü..

sevindim beğendiğine:)

Dönmezsen eğer; tabağımda yemek bırakır;İştahsızlığıma sebep seni gösteririm anneme.. Kırıp döktüğüm herşeyi senin üzerine yıkarım.

gülden karaböcek "eğer ağlıyorsam yaşıyorum ben"

"Eğer anlatırsan; bu olay, her yere yayılır ve insanlar bir daha çölde muhtaç birini görünce yardım etmezler..."

keyfin bilir dönmezsen kaybeden sen olursun bendeğil

ne zaman çıksa izlerim filmini ama ben yaşatıyorum hala daha kimse batıramadı titaniğimi...:)))

başlık sahibi şimdi kafa göz dalacak:)))

İşe koyulduğunda yine aynı şey oldu. Ama bu sefer suçluyu görmüştü. Oğlu evden atölyeye bağlanan merdiveni sessizce inmiş ve sigortayı kapattığı sırada babasını karşısında bulmuştu. Adam 10 yaşına gelmiş çocuğun böyle bir haylazlığını affedemezdi. Bütün günü onun yüzünden mahvolmuştu. Bir kere yapmış olsa ses çıkartmazdı. Ama tekrarlaması, hangi yönden bakılırsa bakılsın büyük hataydı.

Bir gün kapı çalmış. Ama kapıda kimsecikler yokmuş. Kapının önünde yalnızca bir kavanoz. Etrafa bakınmış kimseyi görememiş. Almış içeri kavanozu. Gözleri yaşlı açmış kapağını. İçinde turuncu bir balık görmüş. Tam o sırada gözlerinden bir damla gözyaşı damlamış kavanoza. Balık birden kıpırdanmaya başlamış. Daracık kavanozun içinde oradan oraya dönmüş durmuş. Kız anlam vermemiş neler olduğuna. Daha... çok ağlamaya başlamış. Üzülmüş balığın haline. Ağladıkça damlalar kavanoza dökülmüş.