zaman sona doğru aktı

çemberler sayarız hep

bir dilek daha tuttum.

tuttuğum ateşti.

dilek tutmuşum.

bir daha asla dönmezler aynı yer ve zamana

zannım

sonra "korkmuyorum" demiştim.

güzel hemşom benim

sesverir demliğinde sana

ne de ben ateşe talip olayım.

içine çektiğin

yağmur seni çağırır

bir an sanki geçmişi hatırlar gibi, aynı şeyi tekrar yaşadım zanneder

hergün saat 00.00 ı vurdu zaman anla artık öksüz ve yetimsin

bir yıldız kaydı,

ama olsun bende tekrar ettim dersen şayet

birazda kodu kısmından bahsedeyimde

insanlar huzurlarını sattılar şimdide ellerindekileri veriyorlar ama bu seferde huzur onlara kırgın

dedi kodu olsun bari

kodusu şu

zehir sana muhabbet için tek yoldaş

çift başlı bir garipsin

lakin ben konumunu merak ettiğim kişi "ben eğitim almam veririm" diyene idi

hani mal sahibi mülk sahibi nerde bunun ilk sahibi?

o da kaydı.

o da bunalımı doğurur

yoldaşsan yağacaksın

düştüm kaldım

bir dilek tuttum,

dileklerim korkumdu.

benim içinde toprak seviyesinde olmak en büyük idealim toprak seviyesinde olmaktır

işte bu yüzden çok kişi olmaya çalışırken o biride yaşayamayan o kişiye üzülüyorum vallahi

asırlar evveldi

Müthiş dizeler...

benim masumluğunda gururu barındıran göçmen kuşum

elimdeki ateş değil elinmiş.

şimdi sende anla hayal-miş.

tuttum dediğim hayal-miş.

bana kalan yine hayal-miş

göçmen kuşları, asıl insanlar kim göçmedi ki bu diyardan

ben biliyordum hayaldi.

aptalmışım. hayal-miş

odanı dolduran dumanda değildir cevap

bakarsın camdan

ey hayal anlıyormusun beni

işte öyle göçer gider hep

ne lerin cevabını göç sonrası alır göçmen kuşu..

en büyük çember tamamlanmadan çember sayar

biliyormusun

açık açık da diyemiyorum kendin ol boşver diye

evet sevindim sende benim yoldaşımmızsın

biri sen biri de yanlızlığın sana bakar

düşe daldım

o saatten sonra içtiğin zehirdir

hikmetin bilge kralları öldü

güneş ne kadar döndü kendinden bilmem

senden ayrılalı

insan hep çemberler çizerek göçer

o da çok kişilikli olmayı

korkularım hayal-miş.

mevlananın şehrindenim der gibisin :))

biri de dedi ki "

hiç düşündünmü

diyosun

elimdeki, elin şehvetine ateşmiş.

ben adem ve hala stajyer insan olmaya çalışıyorum

göçmen kuşunda cevap

14/01/2011

bir yorgun göz takılmış çama ne göz cama yakın nede cam göze

neden yağar rabbim neden yağar ki

dışarda yağmur var şimdi

tuttuğum elim olan ateş yakmıyordu.

oturan koltuğunda değildir

göçmen kuşlar misali yüreklerde hep göçer

ama bir sorun var; ben bu sözümü hiç tutmadım,

ne bilirsin diye sordular

emin ol orada değil oturan

kendin içersin yanlızlığın sana ağlar

etrafında pahalı mobilyalar, halılar sessiz

cevabım az sonra

beğenilme hırsı içinde olmak kişilerde çok kişi olmak gibi bir hevesi doğurur

bu eski düş değildi

asırlar evveldi sanki ayrılığım

hani "korkuyorum" demiştim.

basit bir tercih nedeniyle sezeryen ediyorsan anneyi kahrol doktor

biraz dedi dedim

yağmura yoldaşsan git ona der

hemşo yaşarken göçüşler görülmeden son sefer görülmüş göçene ne

asil değildim artık

konum bulmadım arıyorum ama en diplerde..

şiirin klibinde akşam vakti raybüsün geçişi yokmu...

ben sustum

sadece hiç dedim

"gelmeden bana, ben neden yağarım bilirmisin" der

sende demlenirsin ağıtla

"ben ders almam ders veririm

ne yıldızlar sönsün,

sen nerede konumlandırıyorsun kendini bilemem