güncel

söylebilecek bir şey yok, sözün bittiği yerdeyiz... Allah sonumuzu hayır etsin.

sabır

öğretmenlik bundan çok önceleri güzelmiş.. Atam zamanında kıymetliymiş.. maaşları milletvekilinden çok olacak demiş Atam.. neden? çünkü milletvekilini de öğretmen yetiştiriyordu.. ufkumuzu okumuş eğitimli öğretmenlerimiz açıyordu.. ailelerin çoğu cahildi otur evinde temizlik yap para kazan diyenlere inat öğretmenler uğraşıyordu adam olmamızda.. şimdi geldiğimiz duruma üzülüyorum.. itibarımız sıfırlandı.. maaşın peşine düşmüşüz gibi hak etmediğimizi istiyormuş gibi nakledildik.. öyle değildi.. bizler 40 dakika boyunca ayakta ders işleriz bunu yapmak zorundayızdır oturursak öğrencinin derse ilgisi azalır.. biz 40 dk boyunca konuşmak zorundayızdır bağıra bağıra susarsak öğrenci konuşmaya başlar dersi işleyemeyiz.. biz teneffüslerde çay içmek yerine velilerle görüşürüz ders saatinden çalmamak için.. biz dersimiz biter hemen eve gidemeyiz neden? ya bir form vardır doldurulacak ya bir toplantı ya da herhangi bir ders planı.. eve gideriz ders için hazırlık yapmak zorundayızdır neden? çünkü aynı sorular çözülmez aynı cümlelerle ders anlatılmaz.. nöbet tutarız karşılıksız.. kendimizi sürekli yenilemek zorundayızdır.. kitap okuruz, eğitimle ilgigi paylaşım sitelerinde sürekli yeni bir şeyler öğrenmeye çalışırız, gazete okuruz, güncel olayları takip etmek için.. hayatımız öğrenciye yetebilmek adına hep bunlarla geçer.. hem derse geç girme şansımız da erken çıkma şansımız da yoktur.. iks diye bir şey var.. belgeleri doldurmak için veliniz evine gidersiniz.. hatta ben yiboda bi öğretmenim geçen sene 1,5 saat uzaklıkta bir köye veliyle görüşmeye gittim.. bunların hepsini zevkle yaptım.. tek rahatsız olduğum şu: para karşılığı değil bunlar... herşeyi parayla yapmıyoruz.. yani ayda 1600 lira maaşımı sadece derste harcadığım zaman karşılığı almıyorum.. biz yazılı okuyan, performans okuyan, yazılı sorusu hazırlayan, derse hazrılık yaparak giden, m. e. bakanlığının gerektirdiği her türlü formu dolduran, e okula saatlerini ayıran öğretmenleriz.. yaptığımızı zevkle yapıyorduk.. işimizi seviyorduk.. ta kii sizler itibarımızı kaybettirene kadar.. sizlerden tek ricam bu meslekle uğraşılmasın artık.. biz 8-5 çalışanlar gibi oturduğumuz yerde internette sörf yaparken müşteriyi bekleterek,8deki mesaiye 9 da gelerek, ders saatinde telefonla kanuşup, kahve yudumlayarak kazanmadık itibarımızı.. bu itibarı zedelemeyin uğraşmayın bizimle.. ne maaşıma zam ne de ek dersime zam istiyorum.. değer istiyorum.. değer..