2) Haftada bir akademik başarı kurulu toplantısı ve raporu.

03/03/2010 tarihinde Gaziantep ili geneli kazanım değerlendirme sınavı yapılmıştır. Herkese hayırlı uğurlu olsun. Sonuçlar açıklandığında ilk sınavdan farklı olarak ne bekliyorlar bilmiyorum. TEk diyeceğim şey hiç bir iş yapmadan koltuklarında oturup imza atan şube ve milli eğitim müdürleri, arabalara atlayıp sağda solda dolaşarak çalışıyoruz demelerine sinir oluyorum. Üzerine bir de ek ders saatleri artacak haberini okudum iyice deli oldum. Neyin karşılığında ek ders alıyolar onu da anlamış değilim. Onlar 8 - 5 çalışan normal memur değil mi? derse mi giriyolarki ek ders alsınlar. şube ve milli eğitim müdürlerinin ücretlerini düşüneceklerine öğretmnleri düşünsünler biraz da. adam her sabah kalktığında acaba bugün hangi alacaklı arıcak, kira günü geldi napsam acaba, inşallah bugün bir aksilik çıkmaz gibi sorularla okuluna gideceğine bugün nasıl biraz daha faydalı olurum sorusunun cevabını düşünerek gitse herşey çok daha farklı olur. Tamam öğretmenlik mesleğinin onuru para ile ölçülmez bir itirazımız yok. her şartta en iyisini yapmak için çırpınıp duruyor öğretmenlerimiz. Ama artık yeter. Doktorlarla öğretmenler arasındaki maaş adaletsizliği her fırsatta dile getirilmiş ve öğretmenlere her zaman sen de kazanıp doktor olsaydın cevabı tokat gibi vurulmuştur. farklı bir açıdan bakalım bir de. Hastalandığımız zaman uçakla, taksiyle gerekirse iki büklüm topallayarak doktorlara gidip çare arıyoruz derdimize. Ve beni iyi et neyim varsa feda olsun sana diyoruz. Peki eğitimsizlikten şikayet ediyoruz ve bu da ülkemizin kanayan bir yarası, büyük bir hastalığı. Bu hastalığı tedavi edebilecek tek kişi ise öğretmendir. Peki hasta bir öğretmen nasıl tedavi edebilir? Lütfen yorumlarınızı esirgemeyin.

Antep köyde çalışıyorum hocam. Velilerle işbirliği için her fırsatta okula çağırabiliriz. tabi kaç kişi gelecek? ayrı mesele. Bu şekilde bi kaç veli kazanılsa yine iyi olur. Ayrıca velileri bilgilendirme amaçlı yazılar öğrenci aracılığıyla veliye ulaştırılabilir diye düşünüyorum.

Bunun dışında hükümetin öğrenci ve velileri düzeltme politikalarını eleştirmek lazım. En son ne zaman velilere yönelik bir çalışma gördük bakanlıktan. Olsa bile o kadar sınırlı oluyor ki.

Şu an istenen belgeler.

ADIMIZ : ÇAĞDAŞ ÖĞRETMENLER TOPLULUĞU, İLKEMİZ : AYDINLIK, olsun.

4) Telafi derslerinin yapılması ve raporlarının hazırlanması.

Hocam bu sorunu öğretmenler-müdürler çözemez. Bu sorunu Eğitim Bakanı çözer. Güç onun ve hükümetin elinde. Biz kendi çapımızda ne yaparsak yapalım bir yere kadar gidebiliyoruz. Asıl problemi çözme imkanına sahip değiliz.

Gaziantep ekonomik açıdan bölgenin cazibe merkezi. Hızla büyüyen ve nüfusu artan bir şehir. Sanayi kuruluşları, her tarafta yükselen inşaatları, vizelerin kaldırılması nedeni ile Suriye ile artan ticaret... Ekonomi ve nüfustaki bu büyüme hızına meb yatırımları yetişemiyor. Geçen yıl hatırlarsanız nüfus artışı ile ilgili ettiği bir söz nedeni ile milli eğitim müdürü görevden alınmıştı. Normalde şehrin doğal nüfus artışı zaten yüksek, üstüne her yıl civar illerden de on binlerce kişi göç ediyor. Her yıl eğitime yapılan yatırımla gerçek ihtiyaç oransal olarak karşılaştırılırsa Gaziantep İstanbul dan çok daha kötü durumda.

Öğretmen arkadaşlar elinden geleni fazlasıyla yapıyor. Fakat eğitim sistemi tek bileşenden oluşmuyor. Veli-Öğrenci ve MEB tarafından desteklenmediği sürece öğretmenin çabaları havada kalıyor.

yurtiçinde ve yurtdışında hızlı büyüyen firmamıza bilgisayar kullanabilen evinde ve işyerinde internetten çalışarak kazanç elde etmek isteyenler dürüst samimi ciddi olan kendine güvenen acil bay, bayan çalışma arkadaşları arıyoruz. ilgilenenler için aşağıdaki linki tıklayınız.

çok doğru konuştun ancak ev ziyaretleri bu anlamda pek işe yarıyor gibi gelmedi bana. daha başka bir çözüm yolu bulunmalı velinin ilgisizliğine. Matmatçı hocam Gaziantep merkezdeysen son günlerde üzerimize yüklenen ve sadece kağıt üzerinde kalan işlerin yoğunluğundan eminim öğretmenliği bizler gibi sen de ikinci plana atmışsındır. Okulunuzda ne gibi uygulamalar oldu?

Velilerin eğitime bakış açışı ülkemizin çoğu yerinde zaten olumsuz. Gaziantep te ise biraz bu olumsuzluk daha fazla. İstanbuldaki okulumda öğrencilerin okula katkı payı, dersler için yardımcı kitap gibi ihtiyaçlarını veliler karşılamakta zorlanıyor. İlgisiz ve ekonomik durumu kötü olan veli her yerde aynı. Gaziantepte ise ekonomik durumu iyi olanlar içinde ilgisiz veli çok fazla. Her hafta sonu piknik mangal partileri ve bir sürü lükse harcama yapılırken çocuğun okul ihtiyaçları umurunda olmayan veli çok. Memur ve öğretmen çocukları dışında eğitimine devam etmek isteyen öğrenci sayısı az. Şehirde esnaf tüccar sayısı çok fazla, çocukları da ileride babamın mesleğine devam ederim mantığı ile eğitimi düşünmüyor. İşsizlik oranı Türkiye geneline göre daha düşük, belli bir ücretle geçinmek de Türkiye geneline göre kısmen biraz daha kolay. Eğitime ne kadar faydalı olduğu tartışılır ama şehirde SBS-ÖSS sınavlarına hazırlık dershanelerinin de öğrenci sayısına göre az sayıda olduğunu düşünüyorum, çünkü talep az.

Bilindiği üzere Gaziantep ili Türkiye geneli yapılan sınavlarda 2010 yılında 80. olmuştur. Bu durum önceki senelerde de pek farklı sayılmazdı. Nüfusu ve ekonomisiyle ülkemizin sayılı şehirlerinden olan Gaziantep'in bu durumu tüm eğitim camiasını derinden üzmektedir. Ancak bu durumun nedenleri ve çözümü üzerine fikirler üretme konusunda yanlışlıklar yapıldığı kanaatindeyim. Çözüm önerilerinin il geneli olması bence yapılan ilk yanlışlık. İlin her semtinin, mahallesinin hatta her okulunun farklı sorunları var. Örneğin şehitkamil ilçesindeki bir okulun en büyük problemi öğrencilerin artık kullanmaktan çekinmediği uyuşturucu maddeler iken, benim okulumun en büyük sorunu ailelerin okulu tarlada, bağda, bahçede çalışacak işçilerini ellerinden alan bir kurum gibi görmeleridir. Keza bunu açıkca dile getirmekten de çekinmiyorlar. Milli eğitim tarafından her gün yeni bir belge, her gün yeni bir toplantı raporu istenmesi de derslerin aksamasına neden olmaktadır. Öğretmenin en önemli işi dersi olmalıdır. Ancak şimdi yapılan işin niteliğine kimse bakmıyor. Belgelerin varsa, eksiksiz ise en iyi öğretmen sensin. Öğrencilerin durumu ne, ne biliyorlar ne bilmiyorlar kimsenin umrumda değil. Hal böyle olunca belgemi hazırlarım, keyfime bakarım düşüncesi de yaygınlık kazanmaya başladı. Gaziantep'te görev yapan saygıdeğer öğretmen arkadaşlarım. Ben bu başarısızlığın giderilmesi konusunda yine öğretmenler olarak bizlerin birşeyler yapabileceği inancındayım. Fikirlerimizi paylaşalım ve gerekirse bir platform oluşturalım. HEPİNİZİ SAYGI VE SEVGİYLE SELAMLIYORUM.

DİKKAT : Bu yazım değerli doktorlarımızı küçümsemek maksadıyla yazılmamıştır. sadece öğretmenlerimizin ne kadar ihmal edildiğinin anlaşılması amacıyla kaleme alınmıştır.

5) rapor rapor rapor... Bunları hazırlamak bile inanılmaz zaman kaybına neden oluyor emin olun. Bu kaybedilen zamanın hakkını hiçbir yönetici, idareci veremez. Sesimizi duyuralım değerli öğretmenlerim, yoksa ne eğitim kalacak ne de eğitilmeye öğrenci.

3) Yazılıların her soru başına, her öğrenci başına belirtke tablosunun çıkarılması. Ve raporlarının hazırlanarak okul idaresine sunulması.

Unutmadan söyleyim. Bir arkadaşım vardı. adı cemil ve bir de kız arkadaşı vardı. adı ceyda ... Cemil genç ve yakışıklı bir matematik öğretmeni. Ceyda ise güzel bir doktor. okullar bitiyor görevlere başlanıyor ve bu iki arkadaşım arasındaki ilşki evliliğe doğru ilerliyor. Ancak araya statü farkı giriyor ve evliliğe giden adımlar bir bir geri alınıyor. çünkü cemil 1.500 ceyda 3 500 maaş alıyordu. Hüzünlü bir ayrılık oldu. çünkü cemil gururluydu. cemilin ceyda ile evlenebilmesi ancak 3 adet cemilin bir araya gelmesiyle mümkün olabilirdi. Bir ülkenin öğretmeni nasıl olur da bu durumlara düşer anlamış değilim. ayrıca büyük şehirde merkezi bir devlet hastasinde çalışan doktor arkadaşlar varsa, ben söylemek istemiyorum, aldıkları ücretleri yazarlarsa sevinirim. DÖNERLİ OLSUN LÜTFEN.

Ben ilçede görev yapıyordum. Köylerde çalışan arkadaşlarla konuştuğumda da durum pek farklı değil. Köyden göçenler de şehir dışına pek gitmiyor yine il içine göçüyor özellikle Şahinbey ve ŞehitKamil ilçeleri her geçen gün daha da kalabalıklaşıyor.

Ben bir görüş belirtmek istiyorum. Madem akademik başarı kötü, madem başarıyı arttırmak için öğretmenlere büyük görevler düşüyor, o zaman öğretmenin yakasını şu bi işe yaramayan evraklardan kurtaralım önce.

Çözüm olarak ülkemizin her yerinde olduğu gibi önce nicelik sorunu halledilmeli. Sınıf mevcutları 30 un altında olmadığı ve 8 yıllık eğitim zorunlu olduğu sürece başarı beklemek zor. Gaziantep te işadamlarının desteği ile yaptırılan çok sayıda okul var fakat yetmiyor. İl mem kağıt üzerinde raporlarla zaman harcayacağına ödenek sorununu halletmeli.

Normalde İstanbul da görev yaparken geçtiğimiz eğitim yılında asker öğretmen olarak Gaziantep te bulundum. Eğitim ve okulların durumu konusunda gözlemlerimi şöyle sıralayabilirim:

Kıymetli Hocam, pek güzel bir konu başlığı açmışsınız, sizi kutlarım. Ben de Antep'e komşu bir ilde öğretmenlik yapıyorum. Ne yazık ki aynı sorun bizde de var. Ben ikinci kademede derslere giriyorum, görev yaptığım okul br köy okulu, öğrenciler süreki Arapça konuşuyor ve ikinci kademede olmalarına rağmen bazıları okuma-yazma bilmiyor. 6 Ocak 2011 tarihinde SBS yapıldı il geneli çalıştığım okul sonlara yakın bir yer buldu kendine, idarecilerimiz bize neden böyle dediler, sitemkar bir tarzda. Açıklamam şu oldu: Çürük malzemeyle sağlam inşaat beklen mez, ne kadar usta mimar çağırırsanız çağırın, malzeme kötü ise sonuç elde edemeyiz dedim. Allah şahit, derslerde yapılandırmacı eğitimi uyguluyoruz, bütün branş öğretmen arkadaşlarım da dahil; fakat öğrencilerimizin hiç umrunda değil, bir boşvermişlik havası yaygın. Ders anlatırken bazen kriz geçirecek gibi oluyoruz. Çünkü hiç takmıyorlar bizi. Tamam, efendi ve saygılılar fakat okul onlara işkence gibi geliyor. İl Milli Eğitim bizden de rapor istedi. İçimden geçenlerin hepsini yazdım, anlattım. Bir de şu sorunsal var: Evrakın tam ise sen iyi bir öğretmensin, istersen derste otur hiçbir şey yapma. Bu zihniyet çok acı. Öğretmenleri biraz rahat bıraksınlar. Nedense herkes bizim amirimiz. Bu çok acı.

Hepinize teşekkürler.

mtk. hocam dediğin gibi herkes amirimiz olmuş herkes başka bişey söylüyor. Geçen gün koridorda yürüyorum rehberlik servisi bir yazı asmış panoya. "Anlayamayan öğrenci yoktur anlatamayan öğretmen vardır." diye. Aldım yazıyı rehberlik servisine gittim ve hesap sordum bunu nasıl asarsın diye. Ama iş işten geçmiş tabiki derse bir girdim öğrenciler fıkır fıkır, noldu dedim, hocam biz anlamıyoruz dediler, ben de anlamak için gayret harcıyor musunuz diye sordum. Siz anlatamıyorsunuz hocam dediler. Rehberlik servisinin yazısını okumuşlar. İkinci bir olay kış vakti kaloriferlerimiz yanmıyor, sebebi ise müdür beyimiz hizmetliye söz geçirip yaktıramıyor. saat 8:30 yanmaya başlıyor 12:00 gibi petekler ısınıyor. Bu dediğim Gaziantep'in göbeğindeki lisede oluyor arkadaşlar. Ama aynı müdür beyimiz bize aslan kesiliyor. Velhasıl hepimizin farklı sorunları var ama üretilen çözümler ortak. kiminin derdine çare olurken kiminin de zaman kaybetmesine neden oluyor. Veliye belki işe yarar diye okulun fotokopisini kullanarak 500 adet renkli mektup çıkardım. Devletin okula verdiği zarflara koydum. Devletin mürekkebiyle zarfları onaylayıp yine devletin parasıyla postaneye verdim. ortalama 1 500 tl devletin parası gitti. aradan iki hafta geçti. 430 tane mektup öğrenciler kanalıyla geri geldi. Veli imzalamış teşekkürler yazmış yollamış. Okudu mu diyorum öğrencilere veliniz? Çok azı okudu dedi, kimisi okuyordum yarıda kesti dedi, çoğunluğuda okumadan geri göndermiş. Ve o mektupta velilerimizin ne kadar değerli olduğundan başka da birşey yoktu. Ve sonuç olarak bir kişinin velisi de okula geldi mektuptan sonra. 500 de 1 :) çok büyük rakam. Ahhhh Ahhhh şaştım kaldım. belki bir şeyleri değiştirmeyi başarırım diye hala küçük umutlarla da olsa çalışmaya devam ediyorum ancak bu sene de birşey yapamaz isem Anadolu öğretmen ya da fen lisesine tayin isticem. Ne yapabiliriz arkadaşlar üretelim yoksa bu iş bu şekilde yürümeyecek.

1) Her ay en az iki tane zümre toplantısı.

BS83 öğretmenim A. antep te çok kısa bir süre kalmana rağmen buradaki eğitim sorununun temel etkenlerini çok iyi gözlemlemişsin. İlginden dolayı öncelikle teşekkür ediyorum. Siz bir eğitim öğretim yılında bunun farkına varmışken 30 yıldır burada yaşayan eğitimciler nasıl olur da farkına varmazlar. Ya da nasıl olsa suçlayacak öğretmen çok deyip farkına varmak işlerine gelmez. 03/03/2012 perşembe günü antep il geneli kazanım değerlendirme sınavı var. Bu yıl düzenlenen ikinci sınav. Yine karanlık günler bizleri bekliyor. Demeden önce MEB in haksız suçlamalarına bir daha maruz kalmamak adına, sanki yaptıkları işe yarıyormuş gibi görünsün diye öğrencilerime cevapları söylemek içimden en çok geçen duygu şu an. Ancak bunu yapmayı da etik bulmuyorum. Sizleri bilmem ama ben giderek doluyorum arkadaşlar. Kime nerede ne zaman patlayacağım? sorusu da aklımı kurcalamaya ve beni tedirgin etmeye başladı. Her sabah okula giderken amacımız ne? Cevap : Kendi adıma söylüyorum, sadece para kazanıp hayatımı devam ettirmek gibi gelmeye başladı. Öğretmeni umursayan da yok zaten. Bu sendikaların da ne işe yaradığı MUALLAK. Eğitim-sen, Birsen, Türk Eğ. Sen. Hepsi birbirinden beter. Biri hükümetçi, biri karşıt diğeri ne belli değil. ortada kalmış. Öğretmenler olarak bu şekilde siyasi görüşler içerisine sıkışmış parçalanmış kişicikler olmak yerine gelin siyasi görüşü olmayan ve sadece eğitime hizmet eden bir oluşum başlatalım. Ve kişicikler değil kocaman bir topluluk olalım.

arkadaşlar sorun veli falan değil, duman hocam doğru söylemiş, bence sistemin bir elek noktası olmalı, yani çürükleri ayırabilmeli yada okulun hedefi olmalı buna göre öğrenci almalı, herkes okumasın demiyorum ama okumak isteyen okusun, istemeyen gelmesin okula, okul öğrenci alırken belli şartlar koymalı anlaşma yapılmalı, öğrencinin saygısızlığı ve performansının düşüklüğü öğrenciyi okuldan uzaklaştırmalı ve ayrıca okul bittikten sonra okulun ilişkide bulunduğu alanlara öğrenci değerlendirilerek hayata hazırlanmalı bu konuda en büyük örnek antepte açılan antep amerikan Protestan okulu'dur yada diğer adıyla merkezi Türkiye Koleji, lütfen okulun tarihini araştıralım o dönemde okula öğrenci hangi şartlarda alınıyordu ve hangi dersler okutuluyordu ve bir öğrencinin okulla ilişkisi nasıl kesiliyordu bunları inceleyelim. bende öğretmenim artık ders anlatamaz durumu galdim nedeni ise okumak istemeyen öğrencislerin okulları doldurması ve diğer okumak isteyenlere engel olması ayrıca okul idarecilerinin bu tür sorunlara yapacak hiç bir şey olmamaları sisteme pararlel hareket etmeleri bu durumu meydana getirmiştir. bu durum bence kasıtlıdır, bir çevre geçmişte en iyi eğitim sistemine sahip olan türkiyeyi şu an ki duruma getirerek genç beyinlerin bu ülkeden kaçmasını ülkenin eğitiminin sadece işçi ırgat yetiştiren bir kurum halini almasını istemektedir, ileriki yıllarda bu sistemin ne kadar kötü gittiğini başka sınavın sonuçları ile göreceğiz, ayrıca öğretmenler içinde sistemin yanlışlıkları var örneğin yükselme yok yani 50 tane makaleniz yayınlansın doktora yapın alanınızda 5 tane dil bilin kısaca kendinizi profeör edin boşuna okulunuzda kadrolu çalışan hizmetliden en fazla 150 lira fazla alırsınız yada emeklisi gelmiş fakat okula zaman öldürmek için gelen okulun disiplininin bozulmasında rol oynayan öğretmenlerden daha az ücret alırsın, bu türkiyenin realitesi, düşünün bir kurum içindeyiz kurumun başındaki eğitimci değil bir eğitim hakkında bir makalesi bir kitabı bir görüşü bir doktirinini yok sadece mebin sitesinde ona buna tezkip yazmış. arkadaşlar balık baştan kokar.

Evet hocam ben de size katılıyorum. Gaziantep in eğitimde son sırada yer alması çok üzücü bir durum. Bence en başta veli işbirliği sağlanmalı, önce veliler eğitilmeli. Ondan sonra öğrenciler, en son da öğrencilere öğretim verilmeli.

Evrakları tamamlamış ancak öğretmenlik mesleğini kavrayamayan öğretmenlerin, işini en iyi şekilde yapmak için öğrencilerine bir kelime öğretebilmek için geceleri uykusundan olan öğretmenlerden üstün tutulmadığı bir ortamın oluşturulması şart. Evrak üzerinde değerlendirme yapmaktansa başarı oranları üzerinden değerlendirme yapılması daha mantıklı geliyor bana. Milli Eğitim gelse ve bizlere şu ifadeleri kullansa : "Ben sizlerden üzeri açıklamalarla dolu kağıt parçalarını istemiyorum. Öğrencileri tanıyan ve hangi öğrencinin nelere ihtiyacı olduğunu bilen sizlersiniz. Eğitim öğretmenlerin işi, bizler gibi masada evrak imzalayanların değil. Başarının arttırılması için tüm yetki sizlerde." dese ve ardından "Ancak buna rağmen başarı gösterilmezse yakanıza yapışırım" diyerek sözünü tamamlasa benim çok hoşuma gider. Her ay il geneli sınav yapıp başarı değişim grafiğini çıkarsalar bence çok daha yararlı olur.

bende vekaleten müd. yardımcılığına bakıyorum.16 saat dersim var. ama ilçe milli eğitimin sürekli evrak istekleriyle boğuşup öğrencilerime yeterli zaman ayıramıyorum. bu da beni üzüyor.

duman öğretmenim size her konuda hak veriyorum. Gaziantepte yaşayan ailelerimizin eğitime bakış açısı malesef çok olumsuz. Aile çocuğunun eğitimi için çocuklarında eğitime yönelik olumlu değer yargıları geliştirip, fedakarlıkta bulunmadıkça, öğretmenler ne yaparsa yapsın boş. Olayın diğer bir boyutu da şu; evet Gaziantep sınavlarda il bazında son sıralarda ama aynı Gaziantep il bazında her öğretmene düşen öğrenci bakımından yapılan sıralamada da son sırada. Öreneğin Burdur ili çok başarılı bir şehir olmasının sebebi şu linkteki tablodan kolayca anlaşılıyor. http://www.facebook.com/home. php#!/photo. php?fbid=166200916760984&set=a.106186909429052.3611.100001132306357&type=1&theater

İstesinler bakalım, elbet anlayacaklar başarının evraklardan geçmediğini, özel okullarda veya dershanelerde başarı neden yüksek biraz dikkatle baksalar görebilecekler farkları