sizin dersinize gelmediyse, ilk geldiği gün yanınıza gelsin sorsun ' öğretmenim dün gelmedim, ödevimiz var mı?' diye.. en azından samimi olup olmadığını anlarsınız . bir de aklıma bu geldi; dersinizin haftalık ders saati kaç veya haftada bir sınıf için ne kadar ödev veriyorsunuz bilmiyorum ama ödevleri sınıf sınıf yazıp okulun panosuna asarsınız, öğrenci geldiğinde kimseye sormak zorunda kalmaz maalesef)

Aciz kaldım. Paylaşımlarınızı bekliyorum.

Neden gençlerimiz edilgen bir pozisyon takınıyorlar, bunu nasıl aşabiliriz, sorumluluk bilincini nasıl aşılayabiliriz?

o öğrencinin yada bener ogrencinin okula gelmedigi gun guzel bir etkinlik yapın veyahutta hepsine birer adet hediye kalem verin ertesi gun ortamı oyle yapılandırınki o ogrenci hocam dun kalem vermissiniz ben dun yoktum diye istemeye gelsin ondan sonra guzel bir konusma ile durumu kavratabilirsiniz

Edilgenlik değil belki ama sosyal ilişkiler sanıldığının aksine ders endeksli değil. Onların gündeminde okul ve ders yok. Belki arkadaşlıklar çok iyi görünüyor ama bu arkadaşlık derslere yansımıyor. Bir de bu nesilde yardım duygusu çok zayıf. Hele sosyal yardım çok zayıf.. Kimse ve herkes laflarını kullanmayı çok seviyorlar.

Bu gidişat nereye?

telefon zinciri oluşturun.. gelmeyen öğrencinin arayacağı arkadaşı belli olsun ve ondan bilgi alsın... bana kimse söylemedi diyemez çünkü kim araması gerektiği bellidir..

Öğrencilerden bu lafı çok sık duyar oldum. Devamsızlık yapıyor, gelmediği gün işlenen konuları defterine neden geçmediğini, ödevini niye yapmadığını soruyorum ve bu cevabı alıyorum. Buna benzer bir çok farklı konuda da durum aynı oluyor.