dünya ki mescittir biz onu otel yapmışız.. sonraki yenilmişiz azmışız..

sanak gelmek orda kalmak istiyoruz..

yağmurunu ve meleklerini yeniden istiyoruz..

çünkü bilincimizi içerken birlerce yılın karmaşuık duygusunu kameraya bakıp gülümsemekle meşgülüz..

yusufu düşüneceğiz, yakubu isayı ve efendimizi..

Rüzgarın sesini, ırmağın sesini, dağların dağ, denizlerin deniz, kadınların kadın, çocukların çocuk, ekmeğin ekmek olduğu bir dünyayı yeniden isterken seni istiyoruz aslında.. ama bunu söyleyemiyoruz..

Bu rası dünya ve biz artık çok sıkıldık..

başımızın okşanmasını., gözyaşımızın silinmesini, kolumuza girilmesini istiyoruz..

çok unuttuk hatırlamak istiyoruz..

Kuyularr kuyular kuyular kazdık..

Alıp başımızı sana gelmek istiyoruz..

Her yer gece çok gece ve biz meleklerini istiyoruz rabbim, çok yenildik yetmez mi.. bir bankanın önünde bir koltuğun altında bir ziyafetin ortasında, bir günahın ortasında büyütüp durduk ziyahı,.

gece gece her yağmur tanesini bir melek indirirken yer yüzüne, bir yamanı yüz şeytan taşıyor olabilir. bilmiyoruz.