japon olsan bide kıs olsan ne gusel olurdu fvc..

Yine, "Hayır, dolmadi" cevabını alır.

"Demek doldu" der öğretmen. Hemen egilip bir kova küçük çakıl taşı çıkarıp kavanozun tepesine boşaltır. Sonra kavanozu eline alıp sallar. Böylece, küçük parçalar büyük taşların sağına soluna yerleşirlerÖ

japonmuyuz ki küçük şeylerden mutlu olalım :)))

Öyle görünüyor ki, biz hayatımızı iman ve ubudiyet yolunda yaşamaya ve de iman hizmetinde bulunmaya karar verince, her hayırlı işin engeli olan mel?un şeytan?vazifedarlık? desisesini kullanarak karşımıza çıkıyor. Zaman kavanozumuzu, büyük taşlar hükmündeki imani vazifelere bedel, küçük taşlar, kumlar, hatta su mesabesindeki daha küçük meseleler ile dolduruyor. Baştan zaman kavanozumuza büyük taşları koyamadığımız için de, kalben ne kadar istersek isteyelim, fiiliyatta küçük taşlar ve kumlarla meşguliyetten büyük taşlar için zaman harcamaya vakit bulamıyoruz.

"Ya küçük taşlar, kumlar ve sular ne olacak?" derseniz, tecrübenin anlattığı üzere, böylesi iş-güç için zaman ve zemin zaten kalıyor!

Geçenlerde, şu dünya hayatının dünyevi açıdan nasıl en verimli şekilde yaşanacağı üzerine kafa yoran ve bilvesile şu dünya hayatının uhrevi açıdan nasıl en verimli şekilde yaşanacağını düşünen bizlerin de tatbik edebileceği fıtri tesbitlere ulaşan bir kişiden anlamlı bir ders edindim. Bu ders, şöyle:

Bu, yabana atılır bir ders değildir. Ama, öğretmenin vermek istediği?asıl ders? bu değildir. Öğrenciye "Hayır" dedikten sonra, şunu şöyler: "Çıkarılması gereken asıl ders şudur: Eğer büyük taş parçalarını baştan kavanoza koymazsanız, daha sonra asla koyamazsınız."

Büyük taşlar küçük taşlar

yat zaten başka bi şey yapmıyon ki :))) uyu uyu yat uyu :)))

keyfinin yerine gelmesine sevindim, ve hep yerinde olsun keyfin bi yerlere gitmesin:)))

Öğretmen, yeniden sorar: "Kavanoz doldu mu?"

yeni mi anladın :)))

Tekrar, "Doğru" diyerek onları tasdik eder ve bir sürahi su çıkarıp kavanozun içine dökmeye başlar.

içinizi kurutan vesveselerdir biraz tevekkül edin olayları akışına bırakın görceksiniz bağırsaklarınız da düzelecektir

yok ben tam anlatamamışım

Sınıftaki herkes, "Evet, doldu" cevabını verir.

bunu ogrenin artık.. neden hayatımısı sacmasapan seyler yusunden cekilmes hale getiririski.. surekli kosusturmaca surekli stres depresyon sıkıntı.. bırakın bunlarıda hayattan sevk almaya bakın ve elinisdeki sahip olduunus seylerin kıymetinis bilin.. mesela saglıınıs.. cogunus biliosunus artık usun samandır kabısım.. ayda yılda bi afedersinis tuvaletimi yapabildiimde okadar mutlu oluyorumki anlatamam.. sisin icin nekadar onemsis bisi diilmi.. belki hepinis gunde bikere belkide basılarınıs bikackere tuvaletini yapıo.. bunun degerini kabıs oluncamı anlayacaksınıs? bikerede biseyleri kaybetmeden deger vermeyi ogrenelim..

m.75 nasılsın?.. seni gormek gusel..

Bu muazzam hayat dersinden sonra da, öğrencilerinden bir sorgulama talep eder: "Hayatınızdaki büyük taş parçaları hangileri? Onları ilk iş olarak kavanoza koyuyor musunuz? Yoksa kavanozu kumlarla ve suyla doldurup büyük parçaları dışarıda mı bırakıyorsunuz?"

iyi diyelim iyi olsun.. yasamak istemediim biseyler yasadım.. ama keyfim yerine geldi son samanlarda..

gusel bi baslık oldu umarım bosulmas:)))

japon erkekler hiç iyi olmuyo demek istemiştim :)))

hiçbişeye takılı kalmamak lazım mutlu olmak için mesela kabıslığını unut belki ozaman çok yaparısn sende

sen nasılsın..

sağol deet seni görmekte güzel...

Batı dünyasında çok üzerinde durulan bir konu olarak zamanın verimli kullanımı hakkında düzenlenen kurslardan birinde, öğretmen, her biri birer meslek erbabı olan öğrencilerine pratik bir ders vermeyi düşünür ve masanın üzerine kocaman bir kavanoz koyar. Sonra, bir torbadan irice kaya parçaları çıkarır, dikkatlice üst üste koyarak kavanozun içine yerleştirir. Kavanozda taş parçaları için yer kalmayınca, sınıfa sorar: "Kavanoz doldu mu?"

iyi diyelim iyi olalım:))

1 saat uyuyem bari:( haden bye..

japon olsa bi de erkek olsa hiç iyi olmazdı :))

Bir vesileyle haberdar olduğum bu tecrübenin, gönlü her daim iman ve ubudiyetten ve de iman hizmetinden yana olan, fakat buna yeterli bir zaman ayıramayan, hatta hiç zaman bulamayan şu zamanın çok insanı için de, içine düştükleri şeytan düğümünü çözer bir mahiyet arzettiğini düşündüm.

yok biliyordum ama tam emin degildim... öğrenmiş olduk :))

sapık herifler sizi :)) delisiniz olum siz :)))

ipek deetin baarsakları düselmez :)))

deli sendemi capon kıslardan hoslanıon:)

Kavanoz artık dolmuş ve iş?kıssadan hisse?ye kalmıştır. Öğretmenin "Bu gördüklerinizden nasıl bir ders çıkardınız?" sorusuna, atılgan bir öğrenci, hemencecik şu karşılığı verir: "Şu dersi çıkardık: Günlük iş programınız ne kadar dolu olursa olsun, her zaman yeni işler için zaman bulabilirsiniz."

İşin sanıldığı kadar basit olmadığını sezmis olan ögrenciler, bu kez, "Hayır" cevabını verirler. "Hayır, tam da dolmuş sayılmaz."

ama iş çığırından çıktı, uyduk biz de :)

bol acılı çiğ köfte ye deet işe yarar..

küçük şeylerden mutlu olmayı bilmeliyiz yoksa hayat çekilmez. en basiti bizim gibi nefes alamayanı düşünüp şükretmeliyiz.

Bu bakımdan, gerçekten iman hizmetinin hadimlerinden olmak, hakikaten ümmet-i Muhammed?i sahil-i selamete çıkaran bir gemide çalışan hademeler olarak bulunmak istiyor isek, işe baştan başlayalım: Zaman kavanozumuzu elden geçirelim ve ilk iş olarak, büyük taşları yerli yerine koyalım ve asla onları kavanozun dışında bırakmayalım.

Zamanı verimli kullanma dersi veren öğretmen, "Doğru" diye tasdik eder onları. Sonra da, masanın altından bir kova dolusu kum çıkarır. Kumu, kaya parçaları ve küçük tasların arasındaki bölgeler tümüyle doluncaya kadar döker. Ve yeniden sınıfa yönelir: "Kavanoz doldu mu?"