ama, gözlerin konuştu benimle. Sen sustun, gözlerin açtı ruhunu bana.

sevmekmiş...

AMA SEN SUSTUN...

Gözyaşımı kahkaya çevirdiğinde anladım..

Ama konuşsaydın, bir de konuşsaydın, ah konuşsaydın... Amaçsızca çıktığı seferlerden yorulmuş köhne bir tekne olurdum kıyılarında ben...!!!!!!!!!!

Neden hiç ağlamadığını anladım..

kalmadın ama, ben unuttuğun gibiyim hala...

''Sana ihtiyacım var, gel! '' diyebilmekmiş güçlü olmak,

Bir insanı unutmak, bir insandan vazgeçmek, bir insanı hayatından sonsuza kadar

Yüreğinde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış, Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım...

Çok acıttığında anladım..

Bir insanı herhangi biri kırabilir, ama bir tek en çok sevdiği acıtabilirmiş,

İSTEDİĞİN KADAR NAMAZ KIL, SADAKA VER... GÜVEN AŞILAYIPTA YARI YOLDA BIRAKTIĞIN İNSANIN GÖNÜL SADAKASINI İKİ DÜNYADA DA VEREMEZSİN...

Küçükken annem, ben balığın kılçıklarını ayıramayınca 'balığı mundar ettin' derdi, ayırıp ayırıpta yedirirdi.. Ama aşkla ihaneti ayıramayınca ''aşk''ın mundar olduğunu hiç söylemedi.. O yüzden hala bütün ihanet kazıklarını ''aşk'' la birlikte yiyorum..

Bana sevdalarını anlatacaktın, yüreğim heyecanla çarpacaktı. Bir sevgiliye sunuş gibi sözcüklerin kalbime işleyecekti. Konuşsaydın sözcüklerine sarılacaktım. Gözlerimi kapatıp ısını pervasızca hissedecektim tenimde. Kokunla sarhoş olacaktım...

"Bir gün benden şikayet ettiğin ne varsa,

bazende cesur olmak lazım yoksa öz güvenini geri kazanamazsın

Yalan söylememek değil, gerçeği gizlememekmiş marifet,

gözlerr gözlerrrr gözlerrrr bazen bakerken uyurlar

çıkartmak zorunda kaldın mı hiç?. Hani ölmüş gibi, hani uzatsan da elini tutamayacağını bilmek gibi, her an kapından içeri gülümseyerek gireceğini bekleyip, ama aslında hiç gelmeyeceğini de bilmen gibi. Hani ölmüş gibi...

bizim senle hukukumuz var. avukatımız var, suçumuz var. bizim senle bir ömrü paylaşmaya andımız; bu andı çiğneyip iç yüzümüzü ifşa eden ihanetlerimiz, birbirimizi kolayca harcamanın lüksü, bu lükse sığan baş önde boş boş oturuşlarımız var. konuşamayışlarımız, hiçbir şeyi açıklayamayışlarımız, kaçıp gitmeyi erdem sayışlarımız var.

Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat, okuyarak, dinleyerek değil..

Git dediklerinde gittiğimde anladım..

saklandın ama ilk kez inatçılığımla gurur duydum. Tutuldu kelimeler belki sende

Kelimeler tutuldu sende. Ben de gözlerinle konuştum. Daldım sonsuz derinliğine.

Hayatta neden zevk alırsan, ya kanun dışıdır, ya ahlak dışıdır...

harcarken;ben bir an bile seni unutmaya meyletmedim. Sen bildiğim gibi

Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler terk ettiğinde anladım..

hayatında özlemenin bile yasak olduğunu düşün... engeller engeller engeller...

Biliyorum, çok şey söyleyecektin bana. Bunu da çok istiyordun. Hayatının sırlarına ortak edecektin beni. Kendini anlatacaktın. Özlemlerinden, beklentilerinden, yaşantından, meraklarından, beğenilerinden, umutlarından söz edecektin bana...

Özür dilemek değil, ''affet beni'' diye haykırmak istemekmiş pişman olmak,

O derinliklerde sakladığın her ne varsa çıkardım gün ışığına. Utandın, kaçtın,

dinleyici olacaktım karşında. Ne kadar konuşursan o kadar mutlu olacaktım. Ağzından çıkan her cümleyi beynime kazıyacaktım ve sonsuza kadar çıkmayacaktı oradan o sözlerin...

BEN APTAL DEĞİLİM. GÖZ YUMDUĞUM KADAR SEN AKILLISIN...

arkadaşlar kaliteli sözleriniz varsa paylaşırmısınız.

ayıklanmıyo ya o ondan söylememiştir annen.

evet hayat hep son sözü söyler ama benimde cümlelerim var!

Hayallerini anlatacaktın bana. Bense anlattığın her hayalinin baş rolünde olacaktım. Yağmur yağacaktı, senin şemsiyeni saklayacaktım, koşacaktın peşimden.

Yüreğini elime koyduğunda anladım..

Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım...

... ... Sen anlatacaktın, ben dinleyecektim. Gözlerim gözlerinde, hiç bıkmayan bir

Biri sana ''git'' dediğinde, ''kalmak istiyorum''diyebilmekmiş sevmek,

Sana ''git'' dediğimde anladım..

kısmet artık...

Beni affetmeni ölürcesine istediğimde anladım..

Sen, ?Ama senin için şunu yaptım? derken o, ?şunu yapmadın? diye cevap verecektir. Ve ne söylesen karşılığında mutlaka başka bir iddiayla karşılaşacaksındır. Üzülme, sen aşkı yaşanması gerektiği gibi yaşadın. Özledin, içtin, ağladın, güldün, şarkılar söyledin, düşündün, şiirler yazdın. ?Peki, o ne yaptı? deme. Herkes kendinden sorumludur aşkta. Sen aşkını doya doya yaşarken o kendine engeller koyuyorsa bu onun sorunu. Bir insan eksik yaşıyorsa ve bu eksikliği bildiği halde tamamlamak için uğraşmıyorsa sen ne yapabilirsin ki onun için? Hayatı ıskalama lüksün yok senin. Onun varsa, bırak o lüksü sonuna kadar yaşasın.

Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım..

Sana sevgim şımarık bir çocukmuş, her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan,

Sen kendini paralarken o her zaman bahaneler bulmaya hazırdır. Hani ağzınla kuş tutsan?Bu kuşun kanadı neden beyaz değil? diye bir soruyla bile karsılaşabili... rsin.. iki ucu keskin bıçaktır bu işin. Yaptıklarınla değil yapmadıklarınla yargılanırsın her zaman. Bu mahkemede hafifletici sebepler yoktur. İyi halin cezanda indirim sağlamaz.

Her zamanki gibi yaşayacaksın sen. ?Acılara tutunarak? yaşamayı öğreneli çok oldu. Hem ne olmuş yani, yalnızlık o kadar da kötü bir şey değil. Sen mutluluğu hiçbir zaman bir tek kişiye bağlamadın ki?. Epeydir eline almadığın kitaplar seni bekliyor. Kitap okurken de mutlu oluyorsun unuttun mu? Kentin hiç görmediğin sokaklarında gezip yeni yaşamlara tanık olmak da keyif verecek sana. Yine içeceksin rakını balığın yanında. Üstelik dilediğin kadar sarhoş olma özgürlüğü de çabası?.

Bir aşk için yapabileceğin her şeyi yaptığına inanıyorsan ve buna rağmen hala yalnızsan, için rahat olsun. Giden zaten gitmeyi kafasına koymuştur ve yaptıkların onun dudağında hafif bir gülümseme yaratmaktan başka hiçbir işe yaramayacaktır.

Özleyeceksin..."

Ama sen sustun...

Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış, Kendi yolumu çizdiğimde anladım.

Gerçekten pişman olduğumda anladım..

sen yaşarken ölmek nedir bilirmisin...

Ölürcesine isteyen, beklemez, sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi,

Birlikte olmayı hak etmeyen milyonlarca insan yanyanayken.. ben neden hala senden ayrı nefes alıyorum?

Acı doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden,

Bazen birisine ''güveneceğim'' zaman;geçmişteki hayal kırıklıklarım ensemden tutar ve kulağıma fısıldar, ''NE ÇABUK UNUTTUN''...

Sen gözlerimin önünde, içindeki beni

Sen yüreğinin sesini dinleyenlerdensin ve biliyorsun aslolan yürektir. Yürek sesi ne bilmeyenler, ya da bilip de duymayanlar acıtsa da içini unutma; yasadığın sürece o yürek var olacak seninle birlikte. Sen yeter ki koru yüreğini ve yüreğinde taşıdığın sevda duygusunu. Elbet bitecek güneşe hasret günler. Ve o zaman kutuplarda yetişen cılız ve minik bitkiler değil, güneşin çiçekleri dolduracak yüreğini?

Can YÜCEL

Ağlayanı güldürebilmek, ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş,

helallik almak kolay değil... kul hakkı kolay ödenmez...

Bildiklerini bana neden anlatmadığını, anladım..

Ben Sana Yanarken Şimdi / Sen Kim Bilir Nerede Üşüyorsun?

Ve gurur, kaybedenlerin, acizlerin maskesiymiş, Sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış,

ANLADIM

En sevdiğim şarkıyı söyleyecektin, ben sana eşlik edecektim. Şerefime kalkan kadehine gülümseyerek bakacaktım. Önce?rakı şişesinde balık olacaktık?, sonrasında, her şerefe kalkan kadehte?Ümit Yaşar?ı anacaktık.

Hayatı ıskalamaya lüksün yok senin?.

Yakalayınca beni sırılsıklam sarılacaktın. ?Gidelim buralardan? diyecektin, git git bitmeyecekti çıktığımız yollar...

Fakat, hak edermiş sevilen onun için dökülen her damla gözyaşını,

Sevgi emekmiş, Emek ise vazgeçmeyecek kadar, ama özgür bırakacak kadar

Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını, kendimi bulduğumda anladım.

?Şiirim senin ağzında dualaşır, Ses ahenk olur söz manalaşır, Seni seven ölmez evliyalaşır.?