Eğitimde yenilik getirmek adına yapılan, eski günleri aratan kanunlarla, toplumumuz ve geleceğimiz sürekli yara alıyor. Eğitim öğretim döneminin ortasında müdürler öğretmenler öğrenciler okullarıyla, dersleriyle uğraşırken, sınava hazırlanırken, işinde gücünde iken bir kanun çıkartılıyor. Kadro hakkın yok deniyor. Eğitim çalışanlarının motivasyonları sıfırlanıyor. İnsanların, halkın hakkı görmezden geliniyor. Sınavla alnının teriyle insanların kazandıkları kadro hakkı ellerinden alınmaya çalışılıyor, hem de hiç bir söz hakkı tanınmadan."Ben yaptım oldu "misali. Ben müdür yardımcısıyım sınavla atandım, hayatımı mesleğime adadım, dürüstlüğümden ödün vermedim bu güne kadar, karşılığı bu mu olacaktı?benim yol göstericim vicdanımdır. Bu yasa vicdanımı sızlatıyor. Umarım yasayı çıkartanlarında vicdanı bir gün sızlar. Kurbağa hikayesi misali, birden sıcak suyun içine atılmıyoruz ama yavaş yavaş alıştıra alıştıra insanlar malesef fark etmeden o su ısıtılıyor. Kulağa hangisi hoş geliyor, sınav puanı ile dürüst bir şekilde alnının teriyle atanmak mı yoksa birilerinin hangi standartlar karşılığı seçtiği belli olmadan, torpille atanmak mı? sizce hangisi... benim kulağıma sınavla alnının teriyle, emeğinle atanmak hoş geliyor.