Amir kelimesi sözlüklerde

a. 1. Bir işte emir verme yetkisi bulunan kimse: ?Akıl öğrettiğim herif şimdi bana amir oldu.?

Güncel Türkçe Sözlük

Söyleyiş: Bir işte emir verme yetkisi bulunan kimse.

amir demeye devam

1) buyurucu, buyuran. 2) üst.

amir kelimesi amir dışındaki kimseleri aşağılar bir sözcük gibi duruyor. yerine sorumlu, lider vbb... bir kelime kullanılmalı askeriye ve emniyette hadi neysede örneğin milli eğitimde tam anlamıyla gereksiz ve onur düşürücü bir kelime olarak görüyorum.

Amir Köken: Ar.

BSTS / Medeni Hukuk Terimleri Sözlüğü 1966

amir Ar. ¥mir