İşin ilginci bir sonraki sene başka bir sınıf öğretmeni tiyatro egzersizi yaptı ve egzersiz ücretini aldı. Okulda drama dersi görmüş diye. Ben de görmüştüm, hatta beden eğitimi öğretimi ve oyun dersi de aldım. Bak yine söylüyorum benim derdim para değil. Ortadaki çarpıklığı dile getirmek istedim. Ayrıca bu sınıf öğretmenimize oyununda yardımcı da oldum.

bi de referans alıpta etik- metikten bahsedenler var ya. Bunlar sadece ama sadece kendilerini ikna edebiliyorlar mı? Rahat uyuyabiliyorlar mı? insanoğlunun yüzüne bakabiliyorlar mı? Milyon tane soruyu kendilerine sorabiliyorlar mı?

Yazılı sınavdan yüzde alınsa bile mülakattan en az 70 almamız lazım. Dolayısıyla ha ali veli ha veli ali. Değişen bir şey yok. Bizlerin kamu personeli olarak kurumlara güvenmemiz lazım. İdeal olanı budur.

Elinizi vicdanınıza koyun. Bu mülakat için torpil aradınız mı..? Ben ilk sınav açıklandığında bir yeltendim ama şimdi kesinlikle ne arıyorum ne soruyorum. "Kendinize inanın olacağı varsa olur" diyenlerden misiniz yoksa elini vicdanına koyup evet torpil aradım dermisiniz...

Hocam en iyisi semt pazarı. Ayrıca görevli elinde "kıvırcık" ile gelmiş. Siz ona taze marul olup olmadığını sormuşsunuz. Dava düşer. Ayrıca analar kutsaldır.

Tamam kabul ettim kimse ben hariç bu işe bulaşmamış. Bende başarılı olamadım zaten... O yüzden sıkıntı yok...

On dört yıldır çalışıyorum, herhangi bir ödül ve cezam yok. İlgilendiğim bir sürü alan var ama satamıyorum. Buraya nerden geldik. Yani hangimiz ne kadar masumuz ve işler nasıl yürüyor? Mülakatta ek1 olmamasını isabetli buluyorum ve umarım hak eden kazanır.

Abi afedersiniz ama hani benim teşekkürüm, hani benim takdirim. Bak para almadım diyorum hacı, 56 öğrenci ile cebelleştikten sonra okulda kalıp benim olmayan öğrencilerle tiyatro çalıştım.

Ben 18 yaşımı dolduralı 20 sene oldu. Hak: adamımın olanın Adalet:Kafama göre doğru olandır. Biraz ukalaca bulabilirsiniz ama güzel ülkemde Allah'ın marulu için yapılan... gerisini siz hayal edin.

Burada kabataslak bir kurum profili çizdim. Yanılıyor olabilirim, uzmanlar susunca biz konuşuyoruz. En azından bendeki algı bu şekilde. Şimdi esas konumuz olan şube müdürlüğüne gelelim.

Doğup büyüdüğü yerde öğretmenlik/idarecilik yapan, her sene birer takdir, teşekkür alıp maaşla ödüllendirilen, görevlendirmelerde öne çıkan bir şube müdürü adayı ile büyükşehirde kendi halindeki bir aday eşit midir?

Alvaro Torpilotti

Yazılı sınavı geçen herhangi bir adayın atanması torpil değil, idarenin takdiridir. Benim anladığım torpil şudur: Sen sınav açmaksızın ve/veya sınav sonucuna bakmaksızın herhangi bir adamı (örneğin 55 alanı) şube müdürü yaparsan bunun adına torpil derler.

Şube müdürlüğünü değerlendirirken maaşı ne kadar, rotasyon var mıdır, tüm ilçe bana selam durur mu, ayda kaç imza atarım gibi işin ciddiyetine uymayan konular kouşuldu. Lakin, ben bu göreve gelirsem milli eğitimimize ne katarım, konuşulmadı. Ya da ben kaçırdım.

Hocam öncelikle şunu diyeyim. Yazılı sınavın ÖSYM tarafından yapılması işin ciddiyetini gösterir. Yerinde bir karardır. Eğer sınavı Eğitek yapsaydı sınav her ilde olur, başvuru ücreti kırk lira olur ve en az yüzelli bin aday sınava girer, yarısı da başarılı olurdu.

Sınavdan yüksek puan alanlarda şöyle bir sanrı var: Ben yüksek puan aldım ve atanmak hakkımdır. Ancak sınav öncesi yayımlanan kılavuz böyle demiyor. Ne diyor hocam? Bu sınavda en az 70 almış olmak ve 1709 3 arasına girmek atanmak için ön şarttır.

Kimse "şube müdürü olunca hangi birime bakarım"ı tartışmadı burada. Ben kendi adıma düşündüm. Şube müdürü olunca hangi şubeleri alabilirim diye. İl-ilçe web sayfalarını gezdim, bir çoğunda ilgili şubeye bakan kişinin ilgilendiği şube ile alakasının olmadığını gördüm.

yani amaç mem yönetim kademelerindeki kaliteyi yükseltmekmi yoksa?

Dikkat çekerim, bu bir iş başvurusu değildir, görevde yükselme sınavıdır. Yani kimse kimsenin ekmeğiyle oynamıyor. Kuruma güven duymayanın aynı kurumda yönetici olmak istemesi ucubedir.

Her ile en az 13 şube müdürlüğü kadrosu verildi. Bu şu demek. Her birimin başına işten anlayan biri baksın. Bana göre mülakatta bunlar da göz önüne alınacak ve personel ona uygun olarak seçilecektir.

Yine kendimden bir örnek vereyim. Başkasından bahsedip dedikodu yapmaktansa bu yolu daha nezih buluyorum.

Hocam ben bu gerçeğin değişebileceğine inanıyorum. Nabi Hoca ile Tekin Bey'e güveniyorum. Bakanlıkta bir şeyleri değiştirmek için çabalıyorlar ve işe personelden başladılar gibi değerlendiriyorum. Herhangi bir duyum-tanıdık yok, kendi gözlemlerim bunlar. Daha önceki yönetim kademelerine ilgisiz-tepkisiz idim. Şimdiki yönetime inandığım için de onları destekliyorum. Desteğin devamı şahsi istikbalime değil, yönetimin icraatlerine bağlıdır.

Bu ilk denemede mevcut şartlarımın programa kabul edilmeye yeter olduğunu düşünmüştüm. Herhangi bir referans aramadım, hiç kimsenin de haberi yoktu olaydan. Sonuç hüsranla bitti. O gün bugündür de ne ales'e girdim ne herhangi bir yere başvurdum. Tavşan dağa küsmüş hesabı. Ama bu sene kolları sıvıyorum tekrar. Anca toparlandım;-)

İşimize gelsin veya gelmesin oyunun baştan belirlenen kuralı budur. Mülakatta takdir hakkı olur. İdarenin bu hakkını nasıl kullanacağı onların bileceği iştir. Ancak mülakatta "sınav konularına ilişkin bilgi düzeyi"nin yüzde 40 etkili olacak olması yüksek puanlılar ve idareciler için büyük avantajdır.

Şimdi şunu diyeceğim. Ben o zaman en ufak bir referans arasaydım işim yüzde doksan olurdu.

Referansı olanın emir alacağı yerler çok ama çok olurmuş.

Soruları uzatmak mümkün. Bu iş bir matematik keskinliğinde asla olamaz. Öyle veya böyle birileri kazanacak birileri kaybedecek. Ben gerçekçi ve rasyonel bir insanım. Mevcut şartları kabul ederek sınava başvurumu yaptım. "Sen bizim işimize yararsın" derlerse elimden geleni yaparım. "Sana sınıfta başarılar dileriz." derlerse de saygı duyarım.

Gerçek yorum diyordunuz, alın size gerçek yorum. Saygılar.

torpili kuvvetli ve devrin adamı olanlar; yatırım-donanım, inşaat işleri, atama, strateji geliştirme gibi kilit birimlerde görev alıyor. hele eski kadrolular ne kadar kalifiye olursa olsun hiç şansları yok... deyim yerindeyse tören-şölen gibi işlerle masa başında vakit geçiriyor...

alvaro hocam, maalesef şimdiye kadarki izlediğimiz ve birebir içinde bulunduğumuz uygulamalarda gerçek şu ki; liyakata ve yeterliliğine göre görevlendirme değil de "arkası kuvvetli olan" sınıflandırmasına göre şube müdürleri arasında iş paylaşımı yapılıyor.

Sevgili hocam, birincisi konunun asıl muhatabı ben değilim. Yani reva mıdır, değil midir bilemem.

Gerçek yorumlara devam edelim.

Şimdi bunu yazıyorum ya, ne ağlama ne sızlama. Şuna dikkat çekmek isterim. Bu türden çalışma yapan tonlarca adam var ama gören yok. Takdirler teşekkürler, aylıkla ödüller bilinen kimselere gidiyor. Yalan mı, hepiniz benden çok iyi biliyorsunuz. Benim başkasıyla işim olmaz, kendime bakarım.

doğru ve etik değil. ama gerçek bu...

İtiraf edeyim, başlık on numara ama içerik başlıktan çok geride kalmış. İçeriği başlığa uydurmaya çalışıyorum.

marketten marul alacaktım. Fakat hepsi kendinden geçmiş. Görevliye sordum yenisi gelecek mi?görevli yok gezmez dedi. Neyse diğer alacaklarıma için dolaşırken bir arkadaşımı gördüm. Konuşurken marul meselesi açıldı. Bekle dedi. Görevliyi tanırmış. Bir şeyler söyledi. Görevli tamam abi dedi. Ve elinde mis gibi kıvırcıkla geldi. Buyur dedi. içimden görevlinin annesini yad ettim.

Ben yine "beni de almazlarsa kimi alırlar" mı diyeceğim yoksa ben de referans mı arayacağım?

Peki Alvaro hocam atamayı tamamen mülakat puanına göre yapmak reva mıdır? Diyelim ki ben mülakatta sınav konularından %40 ya da genl kültürden(%20) çıkacak 2 soruyu bilemedim diye 60 puandan olmam iyi birşey midir? Benim sınav öncesindeki emeklerim 10 dakikaklık mülakatta boşa mı gidecek. El insaf sınav puanından da bir yüzde alınsa iyi olmaz mıydı? Bence bakanlık kalifiye elaman aradığı falan yok. Arasaydı geçenlerde utanıpta şube müdürü ve meb müdür yardımcısı ataması yapmazdı. İki koyunu gütmeye gidip birini kaybedip gelen adamlar bizi yönetmektedirler. Zaten sınava girme amacımda böyle adamların yerini doldurmak.

İşte bütün mesele bu. Herkes bu soruyu kendisine sorsun. Bu çok zor ve çetrefilli bir mevzu.

sınav niye yapıldı zannediyorsunuz derken, torpilin olmadığı bir sözlü sınav olacağındanmı bahsediyorsunuz?

Zümrenin en kalabalık sınıfı 56 öğrenci ile bana ait. Sınıf öğretmeniyim ve ikinci kademe öğrencilerine egzersiz yapıyorum. Basketbol bir süre sonra yürümedi, çocuklar devamsızlık yaptı, onu iptal ettik. Tiyatro grubu altıncı sınıf öğrencilerden oluşuyordu, aylarca çalıştık ve sonunda hazırladığımız oyunu iki günde yedi kez sahneledik. Giriş bir liraydı ve kazancı okul kasasına yolladık.

Örneğin kişi fizik mezunu, hep lisede çalışmış ve temel eğitime bakıyor, ol-maz. Kişi sınıf öğretmeni ama mesleki-teknik eğitime bakıyor, ol-maz. Adam hep köylerde çalışmış bir tek askerlikte köyünün dışına çıkmış, personele bakıyor, ol-maz.

Mülakat olayı her yerde var. Herhangi bir kurum veya kuruluş kiminle çalışacağına elbette kendisi karar verecek. Ben bunda bir anormallik göremiyorum. Öte yandan eğer sadece yazılı sınavla atama yapılacaksa müsteşarlık için yazılı sınav açılmasını talep ediyorum. Gece gündüz çalışarak en yüksek puanı alıp müsteşar olmak isterim.

İlk atamada doğuya atanıp hemen ertesi yıl eş durumundan Ankara'ya gelen bir öğretmen düşünün. Başkentin tüm imkanlarından faydalanan, eşinin nufüzundan nemalanan, yüksek lisansını yapan bir öğretmen ile doğuya atanıp on yıl orada çakılı kalan bir öğretmenin şube müdürlük şansı eşit midir?

Olacağı varsa olur diyenlerdenim. Bu olmazsa öteki olur. Öteki olmazsa beriki olur. İnsan tek bir plana bağlı kalmamalı.

Kamu vicdanı adına

Şube müdürlüğü onay makamından ziyade uzmanlık alanıdır. Tecrübe dediğimiz ilgili birimdeki tecrübedir. "Ya hocam iyi hoş diyorsun da, bugüne kadar böyle gelmiş, bundan sonra da böyle gider." dediğinizi duyar gibiyim. Hayır sayın eğitimciler, bu böyle gitmez, sınav niye yapıldı sanıyorsunuz?

Peki bu durumda referans aslında hakkın olanı almak mıdır, yoksa hakkın olmayanı mı almaktır? Bu konu ilginç ötesi bir konu.

Yalnız şu referans konusuyla ilgili bir hatıram var. Müsadenizle kısaca anlatayım. 2000 yılında eğitim fakültesinden mezun olup göreve başladım. 2001 yılında ilk defa les'e girip sonrasında "eğitim yönetimi ve denetimi" alanında yüksek lisansa başvurdum. Fakülte evime 100 metre, okuluma 4000 metre idi. Taze mezundum, les notum iyiydi, mezuniyet notum idare ederdi. Okulda md. yetkili olmuştum. Elim ayağım düzgündü. Beni de almazlarsa kimi alacaklardı. Okula gelmeme durumum olmaz, geç kalma durumum olmaz, tenefüste bile eve gidip gelebilirim diyordum. Mülakat sonucu açıklandı. Daha doğrusu telefonla öğreniyorduk o zaman. Aradım "başarısız" dedi hattın ucundaki kadın. Ne kadar başarısız dedim, cevap yok, notum kaç dedim, cevap yok. Kazanan son insan evladının notu kaç dedim, cevap yok. Sadece tek bir şey belli, kabul edilmemişsiniz. İtiraz hakkı yok falan filan. Öyle saçma bir süreçti.

O gün referans bularak programa kabul edilen herhangi bir şahıs bugün belki doktor ve benim şurada da rakibim. O adam gene referans arayacaktır peki ya ben?

İkincisi sınava deliler gibi çalışıp sınav günü şu veya bu yüzden barajı geçemeyen adayların emekleri nereye gitmiştir? Bir buçuk saatlik bir sınavın sonunda kimin ne kadar başarılı olduğu nasıl anlaşılabilinir?

Vaktiyle İstanbul varoşlarındaki bir okulda aynı yıl içinde basketbol ve tiyatro çalışması yapmak istedim. İdareye müracaat ettim, egzersiz alamayacağımı söylediler. Olsun dedim, ben gönüllü olarak devam ediyorum.

Ne sorması hocam. Bu devirde böye soru mu olurmuş. Hocam git allahını seversen. Artık referans bu devir de normal bir şey değil mi? Gibi sorularla kendimizi kandıralım.

MEB kurumu içinde bir kuvvetler ayrılığı yapacak olursak şube müdürlüğü yasama organına daha yakın duruyor. Yani yürütme organları; bakan, müsteşar, genel müdürler, il-ilçe müdürleri ve okul müdürleridir. Yargı malum; iç denetim ve teftiş kurulu başkanlıklarıdır. Yasama ise öğretmenler, şube müdürleri, daire başkanlıkları, ar-ge birimleri, talim terbiye ve şuradır. Bir de ortaya karışıklar var.