Bir ayrılık, kaç şiir eder?

Hiç ağlama şimdi.. ikimizin yerine yeterince agladım ben..

Yüzüm çirkin,

Şimdi ol.

Yüzüme küskün tebessümümde saklı mutluluk...

Verdiğin bütün acılara dayanıyorsam;

Kollarını düşür boynuma, ellerini avuçlarıma... Özlemin tarifi yok bilesin, izah edemediğim sonsuz bir boşlukta çırpınıyorum akıntıya karşı.

isyanlardayım hayatım çok anlamsız...

Yaşıyorsam; içimde umut varsa,

Sen, suslarıma saklı kadın...

Sığ suları en hafif rüzgarlar bile coşturabiliyor.

Seni bunca özlemesem; bunca sevemezdim ki!

Benden dürüst,

Bel tutmaz, akıl almaz, ölüm bile aldırmaz.

'Dönme!' dediğime bakma!

Zoru görünce bırakmamalı!

Bir o kadar cesaretli olmalı.

İnan bir daha gidemezdin sen!

aklım firar..

Derin denizleri ise ancak derin sevdalar..

Zorlama kendini, yaş gelecek kadar yürekli degil gözlerin senin.

Şimdi söyle sevdiğim;

Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası almış hükümlüyüm

Yanaklara sel değer.

gönül mevsimlerim hep kış,

yemekler tatsız, tuzsuz..

Sesini duymadan güne başlamayacak kadar..

Kime dokunsan elin bana değer.

Hep ol.

şarkılar anlamsız, yaşam bütünsüz,

yağmur, dolu, kar, boran, fırtına,

Nazar değer, 'el' değer sonra.

Benden olgun insan isterim karşımda!

Böyle güzel gidilmez denilmedi mi SANA?

Gidemedikçe sana,

gönül yareler içindeydi

Ve kimse bilmez; irkilerek uyanılan uykuların dışarda kalan soğuk ayak uçlarının kaç yol yorduğunu.

Gözün ve gözüm birleşene kadar,

Bıraktığın gibi olup olmadığını kaç eşe, dosta sorduğunu.

Aramıza takvimlerden yapılmış uçurumlar eklendi.

El yazar, kalem yorulur, söz durmaz.

Seni özlediğim içindir.

Çok özledim, bilesin...

Beklemenin korkunç zehri öldürmüyorsa beni;

İnsafsızca, infazsız bırakıldım ben.

Yüzüm asık,

Unuttun mu?

Anladım ki, derin ve esrarengiz olan her şey susuyor.

Çıkar sağlamaz hiç bir gidiş; aklın geride kalır.

Her çaresizin sığınağıdır inkar.

Aklıma gelişlerin gibi bir defa gelsen;

Ten hatırlatır, ben hatırlatır mesela.

gönlüm sürğünde sensiz...

Senin içinde ßen ßitmi$ oLsaydim, ßenim içimde sen ya$iyor oLmazdin?

Yine seni özlediğim içindir.

Ben sana mecburum; bilemezsin..!!

gönül uslan gönül sus derken

biri tuttu snmışken zehirledi

Gitmelerinden belli Değilmi..?

Uykusuzluğumdasın hala, emin ol.

Ayağı taşa takılınca kayadan korkmamalı.

Geceler soğuk, geceler sensiz...

Pencereden bu kente bakmak bile ihanettir sana.

Sonra ol.

Sen dönene dek yüzüme düşen her göz günah yazacak bana.

El, omuz, göğüs, diz, kalp, boyun ve ne varsa diğer,

Kolum, kanadım kırık,

Sevdin mi beni diye sordun ya..

Yutkunamadığım yumrular gırtlağımda hala kördüğüm.

SEVDASI BÜYÜK OLANIN İMTİHANI AĞIR OLUR...

Çıkar!

Hissedemedikçe nefesini soluğumda,

Dönmen sözkonusuysa; boyun eğer.

Önce yanıma, sonra ayrılığa yakıştın.

Öznem, varlığındı ve sende kaldı.

... Arkamı döndüğümde,

Acının dilde meali yok, yüreğin acıya mecali de...

asileşti

Aklında seni bana döndürmeyen ne varsa.

Ya gözlerime bakıştın, ya da bedenime kıştın.

Kalamadıkça yanında,

En ufak dalgada,

Anladım ki susan her şey derin ve heybetli?

Sırtımdan vurmayacak kadar güvenilir.

Hiçte sevmedin.. nerden biliyosun diye sorma..

İşine gelince sevip,

İnanırım ki

Kalbinde yer yoksa Güzelim! farketmez ben ayaktada giderim..

Yağmurdan ıslanıp, fırtınadan kaçmamalı.

Geceleri kendimden cok sana dua edecek kadar sevdim seni..

Gel yine yemin ol!

Arkasını dönmeyecek kadar olgun.