öldü mü ölmedi mi? :p

bi tek o geldi aklıma

Yaşıyor olması birşeyi değiştirmiyor

kim öldü

Neyse dinleyelim

Diyorsunuz ki ölüm gibi

Konuşmadan anlaşamaz insanlar

Kabri nur olsun

Ne diyebilirim ki? Ah! Keske birşey demeyebilsem. Açıkçası, kırgın olmadığın için sevinmedim değil; ama üzgün olduğun için de üzüldüm. Elimde değil, üzülüyorum... Bir yüreğin umut, seviç, keder, kızgınlık anlarındaki; tevekküli, heyecanlı ve huzurlu, sarsıcı ve de hırçın atışlarını yüreğimin üstünde yaşamayı senden, seni izleyerek öğrendim. Bir yüreğin gerilerine en diplerine ulaşmayı, ona sahip çıkmayı... Şefkat ve sevgiyle kucaklamayı... Olayların, zamanların ve de mekanların geçiciliğini... Önemsizliğini... Önemli olanın insan olduğunu... İnsanın kendisinden emin olmaması gerektiğini... Giderken arkasına bakmayanlara gönül bağlamamayı... Unutmayı, unutulmayı... Ebedi genişlikleri anlamayı... Affetmenin önünde hiçbir şeyin yeterli bir sebep olamayacağını... Hasılası daha birçok şeyi... Düşüne düşüne öğrendim. Seni tanıyabildim mi, anlayabildim mi? Ne önemi var ki bunların? Şuan bir yabancıya yazıyor gibi hissediyorum. Yazarken bunları... Boğazım düğüm düğüm oluyor ve de düğümler dönüp duruyor, bu soluk borusunu tıkıyor, nefes alamıyorum, ciğerlerim havasız... İşte bu ruh hali içinde yazıyorum. Utanıyorum, geçmişte eza, cefa verdiğim bir yabancıya sırlarımı ifşa etmekten; ama yazmadan da olmuyor. Bende yazı bitmiyor, çünkü aşk bitmiyor. Her gece yazıyorum; sana seni. Senin yokluğunda. Sen yoksun. Gönderilmemiş, gönderilmeyecek mektuplar, şiirler, nameler... Önemsiz şeyler işte. Üzülmende payım olduğu için beni affet. Bana güvenmiştin, güvenini boşa çıkardığım için... Hakkını helal edebilirsen et. Yoksa, o da önemli değil. Yüksünmem. Cezam neyse taşırım.

saçmalıyor bırakın şunu ya 1 aya kendine gelip şu yazdıklarına pişman olcak..

Ölümden ağır birşey bu

her kimse allah rahmet etsin

Sizinle konuşmadığım halde neden cevap veriyorsunuz ki

Sonuçta yok