bugün bayram lakin sizlerin yanında çoçuklar görüyorum

anaokul yıllarıma dönmek isterdim babamın omuzlarında gezen afacan bir çocuktum ortaokul lise ünv yıllarıma dönmek istemem hayatın içinde olmak sorumluluk almak hastalıklarla boğuşmak çocukluğunu gençliğini yaşayamamak kötü kader..

ama yinede baba babadır yani.. 86 yaşında ve bana 250 km uzakta yaşıyor. en ufak sıkıntısında atlar arabaya giderim... iyi kötü bu yaşa getirmiş. acı zulum okula göndermiş yinede... iş güç sahibi olmuşuz..

senin çoçuğun var ise sen öyle yapma işte...

hayatımda bir kez bile babamın omzunda yolculuk etmediğim gibi, başımı okşadıgını da hatırlamam... hala da hayatta.. şimdilerde söylüyor nedenını. o zaman öyleydi diyor. ama eminim şimdi olsa şimdi de yapmaz..

Allah herkese evladın da ananın babanında iyisini nasip etsin...

hatırlarım o sözü ara ara.

hayırlısını eşinde işinde evladında komşununda akrabanında...

konu çockluk yıllarına dönmeydi babaya dayandı yahu..:)))

beniç çocuk bir yana dünya bir yana... gece 13 saatlik mesaiden çıkar eve gelirim. yatarım. gelir kafamın üzerine oturur, uyuma kalk benle oyna diye. kalkar oynarım.. ben babamın yatagının ucuna otursam depiği koydumu bögrünü delerdi. sade bana degil. 7 kardeşiz. hepsine öyle.. o zaman öyleymiş..:)))

esas onlar evlerin yaşayan canlı bayramlarıdır.

çocuklugu güzel geçmemiş, o yılların çokta özlenecek bir tarafı yoktu diyen varmı acaba... ben 21 yaşımdan öncesine dönmek istemem mesela...

bir bayram namazında hoca şöyle demişti: