Tıpkı Birleşmiş Milletler İnsani Kalkınma İndeksi?nde 83. sırada olmamız gibi.

Her aşamada, temel öğretim öncesinden üniversitelerimize kadar her şeyden önce çok ama çok belirgin bir müfredat anlayış problemi ve paralelinde de niteliksel olarak çok sorunlu bir öğretmen/öğretim üyesi stoku mevcut. Bir hafta önce açıklanan McKinsey eğitim raporunda slogan olarak kullanılan "İyi eğitim iyi öğretmenle mümkündür" görüşü son derece isabetli bir anlayışa tekabül ediyor; bu anlamlı sloganın koroleri de herhalde bizim için eğitim aşamalarının tümünde son derece geçerli.

"İYİ EĞİTİM İYİ ÖĞRETMENLE MÜMKÜNDÜR"

değil.

Eğer birisi hakkında gerçek bilgi edinmek istiyorsak Ekşi sözlük tam yeri.

Son senelerde ise PISA kavramını daha ziyade bizim de üyesi olduğumuz OECD?nin çok sayıda ülke genci için yaptığı bir matematik-fen düzey saptama araştırmalarından duyuyoruz.

Ancak, öğretmenler için bir-iki şey de söylemek gerekebilir; devletin öğretmenler için uyguladığı ücret-maaş düzeyinde daha nitelikli kesimlerin bu çok önemli mesleği seçmeleri objektif olarak imkansız, öğretmen sorunu özünde bir ekonomik sorun, devletin bir bütçe tercihi sorunu.

ktisatçıların pek de zararlı ve anlamsız olmayan bir mesleki saplantısı iktisadi büyümedir; büyümeyi çok sayıda hatta kahir ekseriyette iktisatçı iktisadi süreçlerin özü ve yegane amacı olarak görür.

Son senelerde bu yaklaşıma çevre kaygıları nedeniyle haksız sayılamayacak itirazlar da gelmekte, sürdürülebilir büyüme gibi kavramlar öne sürülmektedir ancak iktisadi büyüme, yüksek oranlı büyüme hala iktisadi süreçlerin temel nihai hedefi olmayı sürdürmektedir.

Milli Eğitim Bakanlığı terminolojisinde muhtemelen düz lise tabiri resmi olarak kullanılmıyor ama genel liselere her yerde düz lise dendiği de bir gerçek; bu tabiri de kimin çıkardığını gerçekten çok merak ediyorum ve şiddetle kınıyorum.

Ama, Türkiye?nin önünde ise İsrail, İtalya, Yunanistan, Portekiz gibi ülkeler yer alıyorlar.

Eser KARAKAŞ'dan alıntı

Araştırmada 75 ülke içinde en başarılı Çin'in Şanghay bölgesi çıkıyor; OECD üyesi ülkeler içinde de en başarılı ülkeler Güney Kore ve Finlandiya. Türkiye 34 OECD üyesi ülke içinde 32. sırada ve arkasından Meksika ve Şili geliyor. Ülkemizin 34 OECD üyesi ülke içindeki sıralaması gerçekten hiç parlak değil. Başka uluslararası eğitim düzeyi konusunda gerçekleştirilen mukayeseli araştırmalarda da sonuçlar çok farklı çıkmıyor. Yaklaşık bir ay önce açıklanan Birleşmiş Milletler İnsani Kalkınmışlık Raporu da benzer sonuçlar üretmiş idi.

Her veli çocuğunu 1 Numaralı Süper Zeka Olarak Görüp Toz Kondurmuyor

Ayrıca Piaget'in bir sözünü hatırlattı: ''Siz türkler nasıl oluyor da bu çocuklardan birbirinin aynı insanlar üretebiliyorsunuz? Aklım almıyor!''

34 OECD üyesi ülke arasında ülkemiz Türkiye?nin 15 yaş kuşağı gençleri matematikle ilişkilerinde maalesef ancak 32. sırada yer alıyorlar; bizim arkamızda sadece Şili ve Meksika var; PISA kulesi üzerimize yıkıldı demem bundan.

34 OECD üyesi ülke arasında 32. sırada bulunmak benim yine canımı sıkıyor.

Bendeniz Pazar günleri bu sütunda eğitim yazıları kaleme alıyorum, bu yazı da özü itibariyle tam bir eğitim alanı yazısı ama OECD Raporu?nun Salı günü yayınlanması benim bu konuyu Çarşamba günü sütunuma taşımamı mecbur kıldı.

Muhalefet partileri bu konu üzerinden muhalefet yapmayı akıllarına getirecekler mi, bunu da doğrusu merak ediyorum.

Müfredatın çok ağır olmasıda etken.

Geçtiğimiz salı günü OECD, 75 ülke bazında yaptığı bir araştırmanın, PISA araştırmasının sonuçlarını açıkladı; bu araştırma söz konusu ülkelerde 15 yaş grubu gençlerde öğretilen matematik kavram ve bilgilerinin ne kadar içselleştirilebildiğini, ne kadar kullanılabildiğini, özet olarak ne kadar anlamlı olduğunu ölçüyor.

Muhtemelen Pazar günü bu konuyu ele alacağım ama lise türlerinde tuhaf sıınflamalar yapmak/kaldırmak yerine çocuklarımızı en basit matematik kavramlarla nasıl tanıştırırız, matematiği nasıl biraz sevdirebiliriz, öncelikle bunu düşünmeliyiz.

En başta Milli Eğitim Bakanlığı bu konuya nasıl bakıyor, doğrusu bilmek isterim; PISA sonuçları tek başına herşey demek değil, buna hiç kuşku yok ama yine de ülkelerin eğitim performanslarıyla ilgili bir fikir vermiyor değil, bu sonuçları ciddiye almıyorum demek hiç anlamlı bir tavır olmaz.

Ancak, belki bütün bunlardan da önemlisi son senelerde daha da ön plana çıkan eğitim meselesi; bir ülkenin insan gücü ne kadar eğitimli, ne kadar donanımlı ise bu eğitim ve donanım, ekonomik büyüme oranlarına çok büyük ölçüde pozitif olarak yansıyor. Son otuz sene içinde andojen büyüme kavramı çerçevesi içinde de iktisat teorisyenleri eğitim-büyüme ilişkisini çok detaylı bir biçimde modelleştirdiler.

Bu mukayeseli araştırmalarda ülkemiz Türkiye'nin hiç de parlak olmayan ortalama eğitim düzeyi sıralaması ayrı bir sıkıntı konusu; ancak bu mukayeseli sıralamalarla söz konusu ülkelerin uzun dönem ortalama kişi başına reel gelir artışları arasındaki çok belirgin pozitif korelasyon daha da ayrı bir mesele. Uzun vadede ülkelerin ortalama eğitim düzey ve niteliği kadar büyüyeceklerini, yurttaşlarına özgürlük ve zenginlik üretebileceklerini asla unutmayalım.

İncelenen tüm ülkeler içinde ise Çin?in Şanghay bölgesi en ileride gidiyor.

Pisa, İtalya?nın kuzeyinde bir kent.

Güney Kore ve Finlandiya ise OECD listesinin en başında gelen ülkeler.

Bir ülkenin insan gücünün eğitim düzeyinin saptanması çok kolay değil ama yine de etkin işleyen mekanizmalar var; 15 yaş ve yukarı nüfusun eğitim yaşı bunlardan bir tanesi ama tek başına bu kriter de bir şey ifade etmeyebiliyor zira alınan eğitimin niteliği de son derece önemli. Ortalama eğitim yaşı yüksek ve alınan eğitimin nitelikli olduğu ülkelerin son senelerde, özellikle de bilginin temel üretim girdisi olmasından sonra daha hızlı büyüdükleri yadsınamaz bir gerçek.

Eğriliği ile tanıdığımız bu meşhur kulenin adı Pisa kulesi.

Bizler PISA kelimesini biraz bu kuleden, biraz da alakasız olarak yediğimiz ünlü italyan pizzalarından tanıyoruz; yediğimiz pizzaların İtalya?nın Pisa kentiyle bir alakası aslında yok.

Uzun ve nitelikli eğitim/öğretim süreçleri bir ülkede hukuk devleti ve demokrasinin gelişmesi için de herhalde önemli ve bu ilişki de başka bir yerden, yine eğitim-öğretim süreçleri üzerinden büyümeyi belirleyecek.

PISA kelimesi?Öğrenci müktesebatının uluslararası izleme programı? anlamına geliyor.

15 yaş dolayındaki öğrenciler üzerinden yapılan araştırmanın temel amacı okulda öğrenilen kavramların, ağırlıklı olarak matematik ve fen bilimleri kavramlarının ne ölçüde anlaşıldığı, içselleştirildiğinin saptanması.

Anayasal yapılanmalar, yani hukuk devletinin, demokrasinin kalitesi iktisadi büyüme süreçleri üzerinde belirleyici olan çok önemli bir faktör; geçtiğimiz on yıllarda çok ön plana çıkarılmayan hatta bazı yanlış tefsirlerle etkisinin negatif dahi görüldüğü nitelikli hukuk devleti ve demokrasi çağımızda büyümenin temel belirleyicilerinden biri olarak tanımlanıyor. Hukuk devleti ve demokrasi daha nitelikli olduğu ölçüde ülkeniz/coğrafyanız daha fazla kaynak çekebiliyor, mülkiyet hakları daha iyi korunduğu için girişimciler daha fazla uzun vadeli yatırımlar yapabiliyorlar, vs.

Benim kanaatim, kimse alınmasın, kusura bakmasın, üniversite kapısına kadar gelen, hatta içeri adım da atan öğrencinin boş, temiz bir beyaz kağıt gibi değil, evrensel düzeyde öğretim almasını engelleyecek ölçüde negatif bir birikimle geldiği yönünde.

Bu kısa köşe yazısında konunun detaylarına girmek olanaklı değil ama sonuçlara çok kısa değineceğim.

Gerçi bu forumda bunu iltifat olarak alacaklar çıkabilir ya...:)

Matematikle ilişkisi sınırlı, zayıf bir toplumun geleceğinin parlak olması beklenmemeli.

Adam ''Bizim eğitim sistemimizin bir amacı yok. Biz sonuçlarla ilgileniyoruz, yani sınavlarla. Süreçle değil'' diye çok güzel bir tespitte bulundu.

Bu da Eser Karakaş hakkında Ekşi Sözlükte yazılı olanların linki:

OECD?nin son PISA araştırma sonuçları bugün (dün, 7 Aralık) açıklandı.

Eğitimde sorunlarla yüzleşelim

Bu negatif birikim sürecinde çağdışı müfredat, çağdışı eğitim anlayışı, o berbat kitaplar, öğretmenler temel sorunlar.

Bu çerçevede ülkemiz Türkiye'de eğitim sektörünün tüm sorunlarının, her aşama için yeniden ve çok farklı bir bakış açısı ile ele alınması şart. Son senelerde belirli alanlarda niceliksel anlamda önemli sayılması gereken atılımlar gerçekleştirildiğine kuşku yok ama tüm bu niceliksel/kantitatif iyileştirmeler o kadar kötü bir niteliksel çerçeve içinde yapılıyor, gerçekleşiyor ki, söz konusu nicelik sıçramasının etkinliğe dönüşmesini beklemek anlamsız olabiliyor.

eser karakaş

Bu şehrin Mucizeler Meydanı?nda 11. asırda yapılan bir katedralin 12. asırda inşa edilen ama katedralin ana binasının dışında bir çan kulesi var.

Dün sanırım Habertürk'te özel bir üniversitenin eğitim danışmanı, bu mesele için konuktu.

Sayın Çetin Altan Türkiye?deki trafik probleminin bile özünü iki şerit arasında gidemeyen sürücüler, bu sürücülerin geometri ile olmayan ilişkileri diye ifade eder; çok da haklıdır galiba.

İlköğretimde kalma olmazsa hiçbirzaman başarıya ulaşamayız.

hocam güzel bir konuya değinmişsiniz. ülkemizde öğrencilerin matematik dersi çok zayıf. tabi öğretmenin bunda bir suçu olduğunu düşünmüyorum. sıfırlık öğrenciyle 100 lük öğrenci aynı sınıfta olursa matematikte hiç bir gelişme sağlayamayız. 100 lük öğrencilerimiz gerilemeye başladı.

Konu çok önemli zira muhtemelen geleceğimizi, her ülkenin geleceğini bugünün 15 yaş kuşağının matematik gibi çok önemli bir dalla olan ilişkisi, bu konuda alınan derslerin ne ölçüde içselleştirildiğini belirleyecek.

1980'lere kadar, sanayi merkezli ekonomilerin yüksek oranlı büyümesinin temel belirleyicileri ulusal tasarruf oranları ve sermaye/hasıla katsayısı ile ifade edilen teknoloji düzeyi idi; bu kavramlar yine önemlerini ve belirleyiciliklerini bir ölçüde muhafaza ediyorlar ama artık büyüme süreçlerinin başka temel belirleyicileri de mevcut.

Eğitime doğru ve nitelikli yatırım yapmayan ülkeler 21. yüzyılda daha fakir ülkeler olacaklar; bu konuyu her yerde daha uzun süre yazacağız, tartışacağız.

21. yüzyılı ıskalamak istemiyorsak eğitim süreçlerine ilişkin ülkemiz çok radikal dönüşümleri üstelik en hızlı bir biçimde yaşama geçirmek zorunda; üretilen mevcut ortalama eğitim kalitesi, içinde bulunduğumuz çağın gereklerine uyum sağlamıyor. Ortalama eğitim/öğretim düzeyi kötü ama bunun yanında elitist sayılabilecek eğitim kurumlarımız da ya hiç yok ya da büyük darbe yemiş durumdalar zira özellikle 28 Şubat günlerinden bu yana eğitimde her ülke için gerekli küçük bir elitist kurumsallaşmanın da önü kesilmiş durumda.

Programın kapsama alanında 34 OECD üyesi ülke ve ilaveten 41 OECD üyesi olmayan ülke var.

Genel sıralamada yani 34 OECD üyesi ülke ve 41 OECD üyesi olmayan ülke/bölge arasında Türkiye?nin de gerisinde Bulgaristan, Romanya, Brezilya, Arjantin gibi ülkeler var.

Son günlerde tartışılan lise türleri konusuna başka bir yazıda değineceğim ama 14-17, 18 yaş kuşağını ilgilendiren lise türü konusunun ülkemizde olduğu kadar çeşitlenmesinin küresel gelişmelerle kopukluğunu nasıl görmüyoruz, doğrusu hayretler içinde kalıyorum. Üstelik gerçekleştirildiği iddia edilen lise tür farklılaştırmasının yine öğretmen altyapısı son derece yetersiz; bu öğretmen stokumuz ile bu tür farklılaştırmaların da olamayacağını görememek başka bir hayret konusu. Senelerce süren genel lise-Anadolu lisesi anlamsız, hatta komik ayırımının sonlandırılacağına ilişkin haberler olumlu ama tüm genel liselerin Anadolu lisesine dönüştürülmesi yine hiç anlamlı değil. Örneğin eski, köklü Kabataş Lisesi'ne genel lise deseniz ne olur, Anadolu lisesi deseniz ne olur? Anadolu liselerinin yabancı dil ve hatta temel derslerin yabancı dilde verilmesi eksenli mantığının yine mevcut öğretmen stokuyla başarılı olması imkansız idi ve nitekim olamadı.

Matematikle ilgisi sınırlı bir toplumun gelecekle iligisi de sınırlı olacaktır, buna hiç kuşku yoktur.

Her veli çocuğunun okulu geçmesini istiyor bir şey öğrenmişmi önemli