umutlanmak hayal kırıklığını alma riskini..

oysa çok nettir bitmiştir ama ısrarla kabullenmeyiz..

soyut kavramlardada aynı durum söz konusur ;)

hadi bu saydıklarınız elle tutulur gözle görünen somut kavramlar

sadece riski göze alabilen hürdür..

hiç bitmesini istemiyorum uzaktanda olsa...

ama bitmediki..

büyüyemez, sevemez, değişemez, hissedemez, öğrenemez,

ağlamak ise duygusal görünme riskini...

ama riskler yaşanmalıdır.. çünkü hayatımızın en büyük riski hiç risk almamaktır..

gülmek saf denme riskini göze almaktır...

çabalamak başarısız riskini göze almaktır..

garanti arayışlarıyla zincirlenmiş bir köle olarak yaşarken, bedelini özgürlüğünü kaybederek öder...

duygularını açmak kendini ortaya koyma riskini..

bunu önceki gün kardeşim de yazmış facede.

sevmek karşılık görememe riskini..

hiç risk almayan kişi belki acı ve üzüntülerden korunabilir ama...

tüp bitince sallarız, pil bitince ısırırız, şampuan bitince su döküp çalkalarız.. bittiğinde vazgeçmemek bizim genimizde var:)

yaşamak ölme riskini göze almaktır..

birine yakınlaşmak kendini kaptrıma riskini...

hayallerini ve düşüncelerini sergilemek onları başkasına kaptırma riskini göze almaktır...