Günler öncesinden hazırlıklar yapılıyor. Okullar kıyasıya yarışıyorlar? Neden? Devlet erkanının takdirini almak için. Çocuklar güneşin altında heba oluyorlar kimsenin umurunda değil. Bu arada çoğu zaman, hatta her zaman, çocuklar tören bitene kadar ayakta dikilirken, kaymakam protokolde veya çadırın altında, ve altında da yumuşacık koltuğunda oturmaktadır. Küçük küçük çocuklar sıcak altında, kaymakam yumuşak koltuğunda oturmakta? Allah aşkına kim diyebilir ki bu bir bayram. Kaymakam bayramınız kutlu olsun derken hangi bayram demez mi insan? Ne bayramından bahsediyorsun sen. Atatürk çocuklara armağan ederken bunu mu kastetmişti?

Hiçbir bayramın çocuklar için yapıldığına inanmıyorum. Bu bayramlar devletin kendi büyüklüğünü göstermesi için yapılan abartılı gösterilerdir. Çocuklar için yapılsaydı eğer; tören bitene kadar çocuklar ayakta bekletilmezdi, güneşin altında, yağmursa yağmurun altında bekletilmezdi. Bu bayram çocuklar içinse törenden bir saat öncesinde orada hazır olarak bulundurulmazdı. Ama ben söyleyeyim kim için kutlandığını; kaymakamı eğlendirmek için. Evet evet! Kesinlikle bu bayramlar kaymakamları valileri eğlendirmek için kutlanıyor. Bir de çelişkiye bakın. Bayram çocuklara armağan yani çocukların eğlenmesi gerekirken, çocuklar gidip kaymakamı eğlendiriyor. .

Ama eğer yapılacaksa bir bayram çocuklar için, sade ve sade çocuklar için yapılacaksa, tek amaç çocukların sevinmesi, eğlenmesi için olacaksa nasıl olmalı biliyor musunuz?

kusayy hocamın yazdıklarını tebessüm ederek okudum :)

küçücük öğrencilere istediğin kadar milli eğemenlik, tbmm'nin açlıması, çocuk bayramı, vatan-millet gibi kavramları anlat. onların aklında kalan sıcakta saatlerce beklemek, haftalarca prova yapmak, yorgunlukta ayakta duramaz hale gelmek, en sonunda 3-5 şiir duymak ve bir kaç oyun seyretmek oluyor.

Gerekirse kaymakam da ayakta kalacak fakat hiçbir çocuk ayakta kalmayacak. Kaymakam güneşin altında kalabilecek, fakat hiçbir çocuk güneşte kalmayacak. Hiçbir öğrenci kaymakamın önünden geçmek gibi saçma bir zorunluluğa tabi tutulmayacak. En önde çocuklar oturacak ve oyunları çocukları çok eğlendirecek. Tören kaymakam geldiği zaman değil, çocuklar geldiği zaman başlayacak. Kaymakam töreni çocukların arasında seyredecek. Çocuklara kendini yırtarcasına şiirler okutulmayacak. Militarizmin okullardaki gölgesi olan rahat hazır ol denmeyecek. Rahat denip kesilecek. Çocuklar çok rahat olacaklar. Çocuklar susamayacaklar, çocuklar aç olmayacaklar. Her şey çocuklar için olacaklar. Yani velhasılı şu anda çocuklar kaymakam gibi olacak, kaymakam çocuklar gibi olacak. Ben o zaman derim. ?23 nisan gerçekten çocukların bayramıdır.?

Hasbelkader de olsa, 17 ay süreyle Kaymakam Vekilliği yapmış idim..

Son olarak çocukların hep rahat olduğu, hiçbir zaman hazır ola geçmediği bir gelecek dileğiyle?

Tüm oyunlar protokolün önünde oynanıyor. Öğrenciler doğru düzgün oyunları da göremiyor. Ama mesele değil. Kaymakam görsün yeter. Çünkü bu oyun öğrenciler görsün diye yapılmamış ki, kaymakam beğensin ve takdir etsin yeter.

Yukarıda yazdığım başlığı eleştirenler hatta haddimi aştığımı söyleyenler hatta hatta?Atatürk?ün çocuklara armağan ettiği bayrama sen nasıl böyle dersin? diyenler olacaktır. Fakat kim ne derse desin sadece 23 Nisan değil, 29 Ekim, 19 Mayıs vb. diğer bütün bayramlar çocuklara zulüm olarak kutlanıyor.

söylenenlerin çoğu doğru; fakat çok rahat bir ortam oluşturulması fikri yanlış.. bu tip bayramların öğrenci için gerçekten zor geçtiği, ayakta tutuldukları, güneşe veya yağmura maruz kaldıkları, bekletildikleri, oradaki gösterileri kaymakama beğendirme düşüncesinin olduğu doğru. ama rahat, hazır ol hakkındaki yazılara katılmıyorum. şu an okullarımızda olan disiplinsiziğin nedenlerinden biri sadece 'rahat' denmesi; yani 'hazır ol' denmemesi. öğrenciler zaten rahatlar; onlara 'hazır ol' demek gerekiyor.

Gerçekten haklı noktalara değinmişliği var, tamamen katılmasamda dediklerine, yinede haklılık payı mevcut bence, törenler eziyet olmamalı, hele bahse konu küçük cocuklarsa...

kesinlikle katılıyorum. keşke koskoca bir stadda çocuklar baston yutmuş gibi koskoca insanlarmış gibi davranmak yerine palyaçolar olsa onlarla dans etseler, pamuk şekerleri olsa yüzlerine gözlerine bulaşarak yeseler, öğretmenlerin seçtikleri şarkılarla zorlanarak dans etmek yerine onlara hitap eden şarkılarla içlerinden geldikleri gibi dans etseler. şiirler de okusalar tabi ama gerçekten de çocuk gibi. evet yürüyüşte yapsalar ama çocuk gibi protokolün yanından baston yutmuş gibi geçmek yerine el sallayarak geçseler ama bunların hepsi şimdilik koca bir KEŞKE!

Ülkemizde memurlar, özellikle öğretmen ve öğrenciler tarafından her yıl kutlamaları zorunlu hale getirtilen milli bayramlar ile belirli gün ve haftalarda sergilenen çeşitli etkinlikleri medya aracılığıyla takip etme imkanına kavuşmuş bulunmaktayız!..

Açılan bu başlığı yadırgadığımı söylemeliyim. 23 Nisan'lar Kaymakamı memnun etme bayramı değildir. Ulusal nitelik taşır.

23 nisan çocuk festivali değil ulusal egemenliğin yıldönümüdür... geleceğimiz gençlere ve çocuklara emanet olduğu gibi bu yıldönümü de yeni nesillere emanettir. kutlanışında handikaplar vardır bu bir gerçek. ama burada 23 nisan'dan vasıfsız bir eğlenceymiş gibi hiçbir çocuk ayakta kalmamalı falan diye bahsetmeniz pek şık olmamış.

Milli Bayramlar ve mini etekli dans etkinlikleri

Ulusal bir durum için 1 gün ayaktada dursun çocuklarımız. Sen neden ayakta durması gerektiğini benimsetirsen o öğrenciye, emin ol 1 günde 1 saat değil geceler boyu bekler bu anma törenlerinde. Ancak bazı öğretmenlerimizde daha anlayamamış, benimseyememiş sanırım.

Saygılarımla..

Ayrıca bu bayramlara halk fazla ilgi göstermiyor. Niye? Çünkü bu bayramlar da, diğer bayramlarda sadece devlet nezdinde ve resmi kurumların katılımıyla gerçekleşiyor. Halka indirgenmemiş bir bayram. Yani devletin kendi, bayram diye bir gün kabul ediyor ve kedisi de bu bayramı kutluyor. Zira deneyin bakalım zorunlu olmazsa hangi çocuk orada tören sonuna kadar kalır, törene katılmak gönüllü olsa kaç okul tüm öğrencileriyle katılır. Hayır. Çocuklarını düşünen hiçbir müdür öğrencileri o bayrama götürmez. Çocuklarını güneşin altında saatlerce bekletmek istemeyen hiçbir yönetici öğrencilerini oraya götürmez. Bakmayın. Zorunluluktan tüm okullar katılıyor ve kalabalık bir görüntü oluşuyor. Ve her sene aynı görüntü: kaymakamlar değişiyor fakat söylenen her kelime aynı. Her zihniyet aynı, ve tüm çocuklar kaymakamın önünden geçerken, bak ben de senin gibi düşünüyorum dercesine boynunu doksan derece çevirip kaymakama bakmakta.

Sonra çocuklar şiir okuyorlar. Nedense tüm öğrenciler de aynı tonda okuyorlar. Bağırıyorlar. Ne kadar bağırırsa o kadar iyi okuyacakları söylenmiş onlara çünkü. İçinde kan geçen, içinde ölüm geçen nice dizeler haykırıyorlar. Her biri diğerinden daha da fazla bağırıyorlar. Bağırdıkça iliklerine işliyor ölüm ve kan. Tam da devletin istediği gibi bireyler oluyorlar. Kaymakamın yüzünde bir gülümseme beliriyor. Biz çocuklara barıştan, yaşamaktan bahsederken şiirlerde durmadan kandan, ölümden bahsediliyor.

Sonra bütün okullar gidip kaymakamın önünden geçiyor. Sağda olanlar hariç herkesin pür dikkat kaymakama bakması gerekiyor. Kimse başka yere bakamaz. Bu ne biçim sistem Allah aşkına. Onlar daha çocuk. Onlar asker mi ki öyle yürüsünler. Onlar asker mi ki ilk adımlarını sol ayakla atsınlar, elleri omuzlarına kadar kaldırsınlar, ayaklarını hızlıca yere vursunlar, onlar kim Allah aşkına. Onlar asker mi yoksa çocuk mu? Bizler asker mi yetiştiriyoruz yoksa insan mı, bizler robot mu yetiştiriyoruz yoksa düşünen, sorgulayan bireyler mi? ben size söyleyeyim mi, bizler bu ülke için hem robot hem de yanında asker olan vatandaş yetiştiriyoruz. Bizler insan yetiştirmiyoruz, bizler, neden diye sorgulayan, eleştiren bireyler yetiştirmiyoruz. ve size söyleyeyim bu bayramlar da da devlet bakıyor; öğretmenler istediğimize göre yetiştirmişler mi? Bunlar iyi askerler, iyi vatandaşlar olacak mı? Bu yüzden öğretmenler bu kadar zorluyor onları kaymakamın önünden geçerken?çok dikkatli olmalısınız, hata istemiyorum. Yoksa rezil oluruz.? diye yakınıyorlar.

Bunun adı KAYMAKAM BAYRAMI olarak alınır oldu...

aynen katılıyorum

Yukardaki yazıyı konu ile bağlantılı gördüğüm için paylaşmayı uygun gördüm. isteyenler bağlantıdan yazının tamamını okuyabilir..

Öyle bir hal olmuş ki bu sistem; bir çocuk çıkıp da neden herkes onun önünden geçmek zorunda demiyor. Hani bayram bunun neresi demiyor. Neden herkes kaymakama bakmak zorunda demiyor. Biz niye eğlenmiyoruz. Demiyorlar! Çünkü bunu sorgulayamıyorlar. Çünkü biz sorgulamayan vatandaşlar yeşitriyoruz. Çünkü biz sadece söylenenleri kabul edip ve harfiyen yerine getiren bireyler yetiştiriyoruz.