Direksiyonun başına geçince, kendimizi şövalye gibi hissediyoruz. Arabada müzik dinlerken de sesi son ayarda açıyoruz.. Açık pencereden dışarıya uzun hava veya gazel çekiyoruz.. Hele de aşık isek?.. Herkes bize; "breh, breh demeli,," diyoruz!.. İyi mi?.. Bazı gözler; sırılsıklam oluyor!. Kimilerinde her iki göz birer çeşme oluyor.

Maruf da arabasına bindiği zaman, kendini Conan sanar!.. Havasından ve gürültüsünden geçilmez!

Öfkeli ve sinirli, sert ve haşin, sabırsız ve tahammülsüz insanlarız.. Gürültüden çok hoşlanıyoruz.

Kentlerde; arabası olanlar korna çalmayı, düdük öttürmeyi seviyorlar. Her adımda korna çalıyorlar. Hele de taksiciler!.. Son ayarda korna çalıyorlar. Korna çalmadan, düdük öttürmeden duramıyoruz. Kornalarımız çok havalı oluyor. Öyle yüksek tonda korna çalıyoruz ki, kulaklar sağırlaşıyor.

Geçtiğimiz yerlerde yaşlılar var mı, hastalar ve çocuklar var mı, bebekler var mı diye düşünmüyoruz?

Düğünlerde de, son dozda müzik yapıyorum. Yer gök inliyor. Konvoy oluşturarak sürekli kornalar çalıyoruz ve tezahürat yapıyoruz.. Biz geldik, biz geçiyoruz diyoruz ki, bize "Helal olsun, Maşallah" desinler!.. İbadete çağrı yaparken de hoparlörler bangır bangır ses yayıyor.. Helal olsun bizlere!.

Mahalledeki Hıdır ve Ramazan'ın birer motosikleti var.. Bunlar cenk etmek için sefere çıktığında, taarruza kalktıklarında; bizim mahalleden sanki on uçak birden havalanıyor.

Ramazan davullarımız da var, gümbür gümbür!..

Heyecanlı ve gürültülü-patırtılı olmak bizlere güven aşılıyor.

Korna çalmak ve düdük öttürmek kimilerine huzur veriyor, güven aşılıyor.. Boş yollarda bile korna çalıyoruz.

Gürültünün sinir bozucu, asap bozucu olduğunu hiç düşünmeyen yiğitleriz!

Gösterişe ve kabadayılığa da çok önem veriyoruz. Efelenme huyumuz var!..