gözlerim kapanıyor göremez olmuştum

daha da önemlisi bunu kendime nasıl anlatabilirim.

düşüyordum ellerim kayıyordu

Ama ölmedim, burdayım. Hızlı yaşadım ama ölmedim işte. Gidenler gitti, aslında pek kalan da olmadı, ama ben buradayım. Tüm yaşadıklarım ve tüm yaşanmışlıkların sonucu olan ruhum ve bedenimle. Yara izlerim mesela, seviştiğim kadınlar, belleğim, kırılan kalbim, hepsi. Beni ben yapan tüm yaşanmışlıkla.. Burdayım hala. Söyledim ya, bikaç planım var yani ne yapacağımı biliyorum, ama bazen aklıma geliyor, ben de soruyorum neden diye, tek sebep benim yaptıklarım mıydı.. Bugun ise kandil-i serif, belki Allah istedi diye böyle oldu hepsi. Dedim ya ne yapacağımı biliyorum ama bazen ne söyleyeceğimi bilemiyorum..

ona dokunduğumu sana nasıl açıklıyabilirim.

"Bu Sonuncu Galiba.."

ılık bir ölümdü san ki. onu damarlarımda hissediyorum.

vulnera omnis ultima necat.

ne alaka

Ellerim titriyordu, kusmak istiyordum, basim dönüyordu

hemşireyi görünce kendimi tamamen kaybrttim

Lafa hep "inan ne yapacağımı bilmiyorum" diye başlayasım geliyor ama açıkçası bikaç planım var. Hatırlar mısın bilmem daha bir kaç ay öncesine kadar depresyon haplarına sığınmayı düşünecek kadar çaresiz olduğumu hissetmiştim. Gerçi bünyeme girmeden klozetle buluştu ama olsun eczaneye girip satın almışlığım var.. Ne kadar büyük hatalar yaptığımı düşündüm aylarca, geri dönüşü olmayan çok büyük hatalar, hayatımın fırsatlarını bir bir elimden kaçırmıştım, Allah' ım ne yapacaktım şimdi, nasıl yaşayacaktım.. Her sabah acılar içinde uyanırken, attığım her adımda pişmanlık duyarken, bir de sosyal hayata karışmak zorundaydım. Şubattı o vakit, askerden yeni dönmüştüm, üstüste 2 kere satılmıştım ve çalışmak için tekrar Ankara' ya dönmüştüm. Hayatımın en garip zamanları. Heralde beni bu dönemde tanıyan insanlar, özellikle iş arkadaşlarım, bi türlü anlamlandıramayacaklar beni kafalarında. Kayıp. Sanıyorum acıyı en yoğun haliyle ve tek başıma yaşadım, pek kimse yoktu zaten etrafta, zaten ben de kimseyi istemedim yanımda. Pik yaptığı zaman şöyle demiştim kendime:

vulnera omnis ultima necat / hepsi yaralar, sonuncusu öldürür...

soğuk bir rüzgar esti penceremde.

teyp te cansever ve onun tok sesi.

Gözlerim kararmisti!

baktımki hemşire tansiyonumu ölçüyordu

bir sıcaklık hissettim ve açtım gözümü